Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju

1.

Ustawa określa zasady prowadzenia polityki rozwoju, podmioty prowadzące tę politykę

oraz tryb współpracy między nimi.

2.

Ustawy nie stosuje się do programów finansowanych z Europejskiego Funduszu Rolnego

na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich i Europejskiego Funduszu Rybackiego, z wyłączeniem

przepisów rozdziałów 1, 2 i 7.

Przez politykę rozwoju rozumie się zespół wzajemnie powiązanych działań podejmowanych

i realizowanych w celu zapewnienia trwałego i zrównoważonego rozwoju kraju oraz spójności

społeczno-go-spodarczej i terytorialnej, w skali krajowej, regionalnej lub lokalnej,

w szczególności w zakresie

1)

ochrony środowiska;

2)

ochrony zdrowia;

3)

promocji zatrudnienia, w tym przeciwdziałania bezrobociu, łagodzenia skutków bezrobocia

i aktywizacji zawodowej bezrobotnych;

4)

rozwoju kultury, kultury fizycznej, sportu i turystyki;

5)

rozwoju miast i obszarów metropolitarnych;

6)

rozwoju obszarów wiejskich;

7)

rozwoju nauki i zwiększenia innowacyjności gospodarki, w tym rozwoju sektorów opartych

na wykorzystaniu nowoczesnych technologii;

8)

rozwoju zachowań prospołecznych wspólnot lokalnych oraz budowy i umacniania struktur

społeczeństwa obywatelskiego;

9)

rozwoju zasobów ludzkich, w tym podnoszenia poziomu wykształcenia społeczeństwa, kwalifikacji

obywateli, jak również zapobiegania wykluczeniu społecznemu oraz łagodzeniu jego negatywnych

skutków;

10)

stymulowania powstawania nowych miejsc pracy;

11)

tworzenia i modernizacji infrastruktury społecznej i technicznej;

12)

wspierania i unowocześniania instytucji państwa;

13)

wspierania rozwoju przedsiębiorczości;

14)

wspierania wzrostu gospodarczego;

15)

zwiększania konkurencyjności gospodarki.

Politykę rozwoju prowadzą

1)

w skali kraju - Rada Ministrów;

2)

w skali regionu - samorząd województwa;

3)

w skali lokalnej - samorząd powiatowy i gminny.

1.

Politykę rozwoju prowadzi się na podstawie strategii rozwoju.

2.

Politykę rozwoju realizuje się, w szczególności, przy pomocy

1)

programów operacyjnych, służących osiąganiu celów, o których mowa w art. 2, przy wykorzystaniu

środków publicznych;

2)

strategii rozwoju kraju, strategii sektorowych oraz planów wykonawczych.

3.

Polityka rozwoju może być prowadzona również na podstawie innych instrumentów prawnych

i finansowych określonych w odrębnych przepisach.

Użyte w ustawie określenia oznaczają

1)

beneficjent - osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nieposiadającą

osobowości prawnej, której ustawa przyznaje zdolność prawną, realizującą projekty

finansowane z budżetu państwa lub ze źródeł zagranicznych na podstawie umowy o dofinansowanie

projektu;

2)

instytucja zarządzająca - właściwego ministra, ministra właściwego do spraw rozwoju

regionalnego lub, w przypadku regionalnego programu operacyjnego, zarząd województwa,

odpowiedzialnych za przygotowanie i realizację programu operacyjnego;

3)

instytucja pośrednicząca - organ administracji publicznej lub inną jednostkę sektora

finansów publicznych, której została powierzona, w drodze porozumienia zawartego z

instytucją zarządzającą, część zadań związanych z realizacją programu operacyjnego;

4)

instytucja wdrażająca - podmiot publiczny lub prywatny odpowiedzialny za realizację

części lub całości priorytetów programu operacyjnego na podstawie odpowiednio porozumienia

lub umowy o dofinansowanie realizacji powierzonych jej zadań;

5)

kontrakt wojewódzki - porozumienie o dofinansowaniu programu operacyjnego środkami

pochodzącymi z budżetu państwa, państwowych funduszy celowych lub ze źródeł zagranicznych,

zawierane przez ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego z zarządem województwa,

na warunkach określonych przez Radę Ministrów;

6)

kwalifikowalność wydatków - spełnienie przez wydatki poniesione w ramach programów

operacyjnych kryteriów

a)

spójności z postanowieniami przyjętego programu operacyjnego,

b)

określonych szczegółowo przez instytucję zarządzającą zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt

6,

c)

dodatkowych, przewidzianych dla danego źródła finansowania, w przypadku programów

finansowanych ze źródeł zagranicznych;

7)

partnerzy społeczni i gospodarczy - organizacje pracodawców i organizacje związkowe

reprezentatywne w rozumieniu ustawy z dnia 6 lipca 2001 r. o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych

i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego

(Dz. U. Nr 100, poz. 1080, z późn. zm., samorządy zawodowe, izby gospodarcze, organizacje pozarządowe oraz jednostki naukowe

w rozumieniu art. 2 pkt 9 ustawy z dnia 8 października 2004 r. o zasadach finansowania nauki

(Dz. U. Nr 238, poz. 2390 i Nr 273, poz. 2703 oraz z 2005 r. Nr 85, poz. 727 i Nr 179, poz. 1484);

8)

plan wykonawczy - ramowy dokument programowy, tworzony w przypadku, gdy cele rozwoju

mogą być osiągnięte przez dwa lub więcej skoordynowane ze sobą programy operacyjne;

9)

projekt - przedsięwzięcie realizowane w ramach programu operacyjnego na podstawie

umowy o dofinansowanie, zawieranej między beneficjen-tem a instytucją zarządzającą,

instytucją pośredniczącą albo instytucją wdrażającą;

10)

protest - pisemne wystąpienie podmiotu wnioskującego o dofinansowanie projektu w ramach

programu operacyjnego o ponowne sprawdzenie zgodności złożonego wniosku z kryteriami,

o których mowa w art. 29 ust. 2 pkt 6;

11)

system realizacji - zasady i procedury obowiązujące instytucje uczestniczące w realizacji

strategii rozwoju kraju, strategii sektorowych, planów wykonawczych, programów operacyjnych

obejmujące zarządzanie, sprawozdawczość, kontrolę i ocenę oraz sposób koordynacji

działań tych instytucji.

1.

Strategię rozwoju kraju, strategie sektorowe, strategię rozwoju województwa, programy

operacyjne oraz plany wykonawcze podlegają konsultacjom z jednostkami samorządu terytorialnego,

partnerami społecznymi i gospodarczymi oraz z Komisją Wspólną Rządu i Samorządu Terytorialnego.

2.

Podmiot opracowujący dany dokument ogłasza w dzienniku o zasięgu krajowym oraz na

swojej stronie internetowej informację o konsultacjach, o których mowa w ust. 1, a

w szczególności zaproszenie do uczestnictwa w procesie konsultacji, miejsca spotkań

i konferencji, temat spotkań i konferencji oraz adres strony internetowej, na której

zamieszczono projekt dokumentu.

3.

Podmioty, o których mowa w ust. 1, mogą, w terminie 35 dni od dnia ogłoszenia, o którym

mowa w ust. 2, wyrazić opinię do projektu. Nieprzedstawienie opinii w terminie oznacza

rezygnację z prawa jej wyrażenia.

4.

W terminie 30 dni od dnia zakończenia konsultacji, o których mowa w ust. 1, podmioty

je organizujące przygotowują sprawozdanie z przebiegu i wyników konsultacji, zawierające

w szczególności ustosunkowanie się do uwag zgłaszanych w trakcie konsultacji wraz

z uzasadnieniem oraz podają je do publicznej wiadomości na swojej stronie internetowej.

1.

Właściwy wojewoda powołuje, w drodze zarządzenia, stałą konferencję współpracy w zakresie

spraw objętych ustawą, dotyczących gmin, powiatów i województwa, w szczególności w

odniesieniu do strategii rozwoju województwa oraz regionalnych i krajowych programów

operacyjnych, zwaną dalej „Konferencją”.

2.

W skład Konferencji wchodzą

1)

wojewoda - jako przewodniczący;

2)

marszałek województwa - jako wiceprzewodniczący;

3)

przedstawiciele organizacji biorących udział w Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu

Terytorialnego po stronie samorządowej;

4)

przedstawiciele gmin i powiatów z terenu danego województwa;

5)

ze strony rządowej przedstawiciele ministrów, których zakres działania obejmuje sprawy

będące przedmiotem obrad Konferencji;

6)

przedstawiciele partnerów społecznych i gospodarczych.

1.

Konferencja stanowi forum wymiany informacji oraz ustalania wspólnego stanowiska w

zakresie spraw, o których mowa w art. 7 ust. 1.

2.

Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego może zwrócić się do przewodniczącego

Konferencji o włączenie do porządku obrad Konferencji wskazanych przez niego tematów.

3.

Konferencja obraduje na posiedzeniach plenarnych.

4.

Konferencja przyjmuje stanowisko w drodze uchwały, w obecności co najmniej połowy

składu Konferencji określonego w zarządzeniu, o którym mowa w art. 7 ust. 1. W przypadku

równej liczby głosów rozstrzyga głos przewodniczącego.

5.

Przewodniczący powołuje zespoły robocze, w skład których mogą wchodzić osoby niebędące

członkami Konferencji. Stanowiska przyjmowane na posiedzeniu zespołów roboczych są

przedkładane pod głosowanie na posiedzeniu plenarnym Konferencji.

6.

Uchwały Konferencji są przekazywane do wiadomości ministrowi właściwemu do spraw rozwoju

regionalnego w terminie 21 dni od dnia ich podjęcia.

7.

Członkowie Konferencji uczestniczą w jej pracach nieodpłatnie.

Strategiami rozwoju są

1)

strategia rozwoju kraju;

2)

strategie sektorowe;

3)

strategie rozwoju województw, o których mowa w art. 11 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa

(Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1590, z późn. zm.

4)

strategie rozwoju lokalnego, w tym strategie rozwoju powiatów oraz strategie rozwoju

gmin.

1.

Strategia rozwoju kraju jest dokumentem planistycznym określającym podstawowe uwarunkowania,

cele i kierunki rozwoju kraju w wymiarze społecznym, gospodarczym i terytorialnym.

2.

Strategia rozwoju kraju obejmuje okres co najmniej 7 lat.

3.

Strategia rozwoju kraju zawiera w szczególności

1)

diagnozę sytuacji społeczno-gospodarczej kraju, z uwzględnieniem stanu środowiska,

obecnych i przewidywanych uwarunkowań ochrony środowiska oraz zróżnicowań przestrzennych;

2)

prognozę trendów rozwojowych w okresie objętym strategią;

3)

określenie celów strategicznych polityki rozwoju;

4)

określenie kierunków interwencji podmiotów, o których mowa w art. 3, służącej osiąganiu

celów strategicznych polityki rozwoju;

5)

określenie kierunków wspierania rozwoju regionów środkami pochodzącymi z budżetu państwa

lub ze źródeł zagranicznych;

6)

wskaźniki realizacji;

7)

określenie systemu realizacji oraz ram finansowych.

4.

Przy opracowywaniu strategii rozwoju kraju uwzględnia się koncepcję przestrzennego

zagospodarowania kraju oraz postanowienia rozdziału 1 w dziale VI tytułu I ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony

środowiska

(Dz. U. z 2006 r. Nr 129, poz. 902, Nr 169, poz. 1199 i Nr 170, poz. 1217).

5.

Strategia rozwoju kraju uwzględnia kierunki rozwoju zawarte w dokumentach strategicznych

oraz politykach Unii Europejskiej.

1.

Projekt strategii rozwoju kraju jest opracowywany i uzgadniany przez ministra właściwego

do spraw rozwoju regionalnego, we współpracy z właściwymi ministrami.

2.

Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego przedstawia Radzie Ministrów projekt

strategii rozwoju kraju na kolejny okres, co najmniej 12 miesięcy przed upływem okresu

objętego poprzednią strategią rozwoju kraju.

3.

W czasie trwania procedury opracowywania i uzgadniania strategii rozwoju kraju Sejm

i Senat mogą przeprowadzić debatę na temat polityki rozwoju.

4.

Strategia rozwoju kraju przyjmowana jest w trybie ustawy.

5.

Prezes Rady Ministrów informuje Sejm i Senat o przyjęciu przez Radę Ministrów strategii

rozwoju kraju.

6.

Prezes Rady Ministrów przekazuje Sejmowi i Senatowi, do dnia 31 lipca każdego roku,

informację o realizacji strategii rozwoju kraju w roku poprzednim.

1.

Strategia rozwoju kraju podlega okresowej aktualizacji, co najmniej raz na cztery

lata. Do aktualizacji strategii rozwoju kraju stosuje się odpowiednio przepisy art.

11.

2.

Aktualizując strategię rozwoju kraju, bierze się pod uwagę w szczególności stopień

osiągania celów określonych w tej strategii oraz uwarunkowania jej realizacji.

3.

Rada Ministrów może zobowiązać ministra właś-ciwego do spraw rozwoju regionalnego

do przedstawienia projektu zaktualizowanej strategii rozwoju kraju w każdym terminie.

1.

Strategia sektorowa jest dokumentem planistycznym określającym uwarunkowania, cele

i kierunki rozwoju w określonym zakresie.

2.

Strategia sektorowa powinna być zgodna ze strategią rozwoju kraju i obejmuje okres

niewykraczający poza okres objęty obowiązującą strategią rozwoju kraju, z zastrzeżeniem

ust. 4.

3.

Strategia sektorowa zawiera w szczególności

1)

diagnozę sytuacji w odniesieniu do sektora objętego programowaniem strategicznym;

2)

prognozę trendów rozwojowych w okresie objętym strategią;

3)

określenie celów strategicznych polityki rozwoju w danym zakresie;

4)

określenie kierunków interwencji podmiotów, o których mowa w art. 3, oraz, o ile będzie

to przewidziane, określenie kierunków wspierania rozwoju regionów środkami pochodzącymi

z budżetu państwa lub ze źródeł zagranicznych;

5)

określenie systemu realizacji oraz ram finansowych;

6)

wskaźniki realizacji.

4.

Strategia sektorowa może wykraczać poza okres objęty obowiązującą strategią rozwoju

kraju oraz zawierać elementy inne niż określone w ust. 3, jeżeli wynika to z umów

międzynarodowych.

1.

Projekt strategii sektorowej opracowuje oraz uzgadnia właściwy minister, z własnej

inicjatywy lub w wykonaniu zobowiązania nałożonego przez Radę Ministrów, i przedkłada

go ministrowi właściwemu do spraw rozwoju regionalnego, w celu zaopiniowania pod względem

zgodności z obowiązującą strategią rozwoju kraju.

2.

Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego przedstawia Radzie Ministrów opinię

dotyczącą zgodności projektu strategii sektorowej z obowiązującą strategią rozwoju

kraju w terminie 30 dni od dnia otrzymania projektu, o którym mowa w ust. 1.

3.

W przypadku negatywnej opinii ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego, Rada

Ministrów podejmuje decyzję w sprawie zgodności projektu strategii sektorowej ze strategią

rozwoju kraju.

4.

Strategia sektorowa jest przyjmowana przez Radę Ministrów w drodze uchwały.

1.

Programy operacyjne ustanawia się w celu realizacji

1)

strategii rozwoju kraju i strategii sektorowych - w formie krajowych programów operacyjnych

oraz w formie regionalnych programów operacyjnych współfinansowanych z budżetu państwa

i źródeł zagranicznych;

2)

strategii rozwoju województwa - w formie regionalnych programów operacyjnych.

2.

Strategia rozwoju kraju może być realizowana również na podstawie umów lub porozumień

międzynarodowych, a także odrębnych programów, w tym operacyjnych, oraz instrumentów

prawnych i finansowych, o których mowa w przepisach Unii Europejskiej.

3.

Realizacja strategii rozwoju kraju w zakresie, o którym mowa w ust. 2, odbywa się

na zasadach określonych w umowach lub porozumieniach międzynarodowych, a także w odrębnych

programach, w tym operacyjnych, oraz instrumentach finansowych, o których mowa w ust.

2, realizowanych na podstawie przepisów Unii Europejskiej tam wskazanych, dotyczących

tych programów oraz na podstawie właściwych decyzji Komisji Europejskiej.

Program operacyjny obejmuje okres niewykraczający poza okres obowiązywania strategii

rozwoju kraju lub strategii sektorowej, a w przypadku gdy program operacyjny jest

ujęty w planie wykonawczym - okres obowiązywania tego planu.

1.

Program operacyjny określa w szczególności

1)

diagnozę sytuacji społeczno-gospodarczej sektora bądź województwa, którego dotyczy,

w tym wstępną ocenę wyników programu sporządzoną przed rozpoczęciem jego realizacji;

2)

cel główny i cele szczegółowe mierzone za pomocą wskaźników określonych ilościowo;

3)

priorytety;

4)

kierunki wydatkowania środków publicznych przeznaczonych na realizację programu;

5)

sposób monitorowania i oceny stopnia osiągania celu głównego i celów szczegółowych;

6)

plan finansowy, w tym

a)

źródła finansowania realizacji programu,

b)

kwotę środków przeznaczonych na finansowanie realizacji programu i jej podział między

poszczególne priorytety,

c)

informację o wysokości współfinansowania na poziomie programu i priorytetów;

7)

system realizacji.

2.

W przypadku programów operacyjnych współ-finansowanych ze środków, o których mowa

w art. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego

przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego

Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr

1260/1999

(Dz. Urz. UE L 210 z 31.07.2006, str. 25-78), uwzględnia się również wymagania określone w art. 37 i 38 tego rozporządzenia.

3.

Sposób zapewnienia wieloletniego finansowania programu operacyjnego ze środków pochodzących

z budżetu państwa lub ze źródeł zagranicznych określają przepisy o finansach publicznych.

4.

W przypadku gdy źródłem dofinansowania w ramach programu operacyjnego są środki pochodzące

z funduszy celowych, dofinansowanie w tym zakresie odbywa się na podstawie przepisów

dotyczących tych funduszy.

Projekt krajowego programu operacyjnego opracowuje oraz uzgadnia

1)

właściwy minister - jeżeli program nie przewiduje finansowania środkami pochodzącymi

ze źródeł zagranicznych i nie jest skierowany do określonego terytorium kraju;

2)

minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego we współpracy z właściwym ministrem

lub właściwymi ministrami - jeżeli program przewiduje finansowanie środkami pochodzącymi

ze źródeł zagranicznych lub jest skierowany do określonego terytorium kraju.

1.

Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego przedstawia Radzie Ministrów opinię

o zgodności projektu programu operacyjnego, o którym mowa w art. 18 pkt 1, z obowiązującą

strategią rozwoju kraju oraz planem wykonawczym, jeżeli program operacyjny jest ujęty

w takim planie.

2.

W przypadku negatywnej opinii ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego, Rada

Ministrów podejmuje decyzję w sprawie zgodności projektu programu operacyjnego ze

strategią rozwoju kraju i planem wykonawczym.

3.

Krajowy program operacyjny przyjmowany jest przez Radę Ministrów w drodze uchwały.

4.

Instytucja zarządzająca ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor

Polski” komunikat o

1)

w przypadku krajowych programów operacyjnych, o których mowa w art. 18 pkt 1

a)

podjęciu przez Radę Ministrów uchwały o przyjęciu programu operacyjnego,

b)

adresie strony internetowej, na której instytucja zarządzająca zamieści treść programu

operacyjnego, zmian do tego programu oraz treść szczegółowego opisu priorytetów programu

operacyjnego,

c)

terminie, od którego program operacyjny lub jego zmiany będą stosowane,

d)

zakresie zmian wprowadzonych do programu;

2)

w przypadku krajowych programów operacyjnych, o których mowa w art. 18 pkt 2

a)

podjęciu przez Komisję Europejską decyzji zatwierdzającej program operacyjny,

b)

adresie strony internetowej, na której instytucja zarządzająca zamieści treść programu

operacyjnego, zmian do tego programu oraz treść szczegółowego opisu priorytetów programu

operacyjnego,

c)

terminie, od którego program operacyjny lub jego zmiany będą stosowane,

d)

zakresie zmian wprowadzonych do programu.

1.

Projekt regionalnego programu operacyjnego, przewidującego dofinansowanie pochodzące

z budżetu państwa lub ze źródeł zagranicznych uzyskanych za pośrednictwem rządu, przygotowuje

zarząd województwa we współpracy z ministrem właściwym do spraw rozwoju regionalnego.

2.

Zarząd województwa przyjmuje regionalny program operacyjny w drodze uchwały.

3.

Instytucja zarządzająca ogłasza w wojewódzkim dzienniku urzędowym komunikat o

1)

podjęciu przez zarząd województwa uchwały przyjmującej regionalny program operacyjny;

2)

adresie strony internetowej, na której instytucja zarządzająca zamieści treść programu

operacyjnego, jego zmiany oraz szczegółowy opis priorytetów tego programu;

3)

terminie, od którego program operacyjny lub jego zmiany będą stosowane;

4)

zakresie zmian wprowadzonych do projektu;

5)

podjęciu przez Komisję Europejską decyzji zatwierdzającej regionalny program operacyjny.

4.

Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego, określa,

w drodze uchwały, zakres i warunki dofinansowania regionalnego programu operacyjnego

środkami pochodzącymi z budżetu państwa lub ze źródeł zagranicznych.

5.

Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego zawiera z zarządem województwa porozumienie

o dofinansowaniu regionalnego programu operacyjnego środkami pochodzącymi z budżetu

państwa lub ze źródeł zagranicznych, zwane dalej „kontraktem wojewódzkim”, w zakresie

i na warunkach określonych przez Radę Ministrów.

6.

Kontrakt wojewódzki powinien określać, co najmniej

1)

kwotę dofinansowania regionalnego programu operacyjnego środkami pochodzącymi z budżetu

państwa lub ze źródeł zagranicznych, w podziale na priorytety;

2)

warunki przekazywania środków;

3)

sposób wykonywania przez ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego nadzoru

nad prawidłowością wykorzystania przekazanych środków;

4)

zakres i tryb sprawozdawczości z realizacji kontraktu;

5)

sposób wykonywania przez ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego kontroli

i monito-ringu nad realizacją kontraktu wojewódzkiego.

7.

Kontrakt wojewódzki określa również kwotę

1)

dofinansowania części zadań realizowanych przez samorząd wojewódzki w ramach krajowego

programu operacyjnego;

2)

wkładu własnego jednostek samorządu terytorialnego w ramach realizacji regionalnego

programu operacyjnego.

8.

Zadania ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego określone w kontrakcie wojewódzkim,

w szczególności dotyczące nadzoru nad prawidłowością wykorzystania przekazanych środków,

mogą zostać przekazane właściwemu miejscowo wojewodzie, na zasadach określonych w

odrębnym porozumieniu, którego kopię minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego

przekazuje zarządowi województwa w terminie 7 dni od dnia zawarcia porozumienia.

9.

Zarząd województwa przekazuje sejmikowi województwa, do dnia 30 czerwca każdego roku,

informację o realizacji regionalnego programu operacyjnego w roku poprzednim.

1.

W zakresie, w którym finansowanie projektów w ramach programów, o których mowa w art.

15, stanowi pomoc spełniającą przesłanki określone w art. 87 ust. 1 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską albo pomoc de minimis, do tego finansowania mają zastosowanie szczegółowe warunki i tryb udzielania pomocy.

2.

Podmiotami udzielającymi pomocy, o której mowa w ust. 1, są instytucje zarządzające,

instytucje pośredniczące albo instytucje wdrażające.

3.

Właściwy minister albo minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego - w zakresie

regionalnych programów operacyjnych, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe

przeznaczenie, warunki i tryb udzielania pomocy, o której mowa w ust. 1, mając w szczególności

na uwadze konieczność zapewnienia zgodności udzielanej pomocy z warunkami jej dopuszczalności,

w przypadku gdy odrębne przepisy nie określają szczegółowych warunków i trybu udzielania

tej pomocy.

1.

Skoordynowane tematycznie programy operacyjne mogą być ujęte w planach wykonawczych.

2.

Plan wykonawczy obejmuje okres odpowiadający okresowi dostępności środków pochodzących

ze źródeł zagranicznych, przeznaczonych na finansowanie jego realizacji. Plan wykonawczy

przewidujący finansowanie wyłącznie środkami krajowymi obejmuje okres do 7 lat.

3.

Plan wykonawczy określa w szczególności

1)

krajowe programy operacyjne, które będą realizowane w ramach planu wykonawczego;

2)

kierunki wsparcia regionalnych programów operacyjnych środkami pochodzącymi z budżetu

państwa lub ze źródeł zagranicznych;

3)

źródła finansowania realizacji planu;

4)

indykatywną kwotę środków przeznaczonych na finansowanie krajowych i regionalnych

programów operacyjnych;

5)

indykatywny podział środków, o których mowa w pkt 4, między poszczególne krajowe i

regionalne programy operacyjne;

6)

system realizacji oraz sposób koordynacji realizacji programów operacyjnych.

4.

W przypadku planu wykonawczego, w którym ujęte są programy operacyjne, o których mowa

w art. 17 ust. 2, uwzględnia się wymagania określone w art. 27 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego

przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego

Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr

1260/1999.

1.

Opracowanie i uzgodnienie projektu planu wykonawczego odbywa się na zasadach określonych

w art. 18.

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek ministra właściwego do

spraw rozwoju regionalnego, oszacuje, w terminie 1 miesiąca od dnia otrzymania wniosku,

kwotę środków budżetu państwa dostępnych na realizację planu wykonawczego w kolejnych

latach realizacji planu.

3.

Plan wykonawczy jest przyjmowany przez Radę Ministrów w drodze uchwały.

4.

Plan wykonawczy, o którym mowa w art. 22 ust. 4, podlega również procedurze konsultacji,

o której mowa w art. 28 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego

przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego

Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr

1260/1999.

1.

Plan wykonawczy podlega aktualizacji w przypadku

1)

aktualizacji strategii rozwoju kraju;

2)

korekty oszacowania kwoty środków, o którym mowa w art. 23 ust. 2.

2.

Rada Ministrów może zobowiązać właściwego ministra do przedstawienia projektu zaktualizowanego

planu wykonawczego z przyczyn innych niż określone w ust. 1.

3.

Zaktualizowany plan wykonawczy przyjmuje Rada Ministrów w drodze uchwały.

1.

Za prawidłową realizację programu operacyjnego odpowiada instytucja zarządzająca.

2.

Instytucją zarządzającą jest

1)

w przypadku krajowego programu operacyjnego - odpowiednio właściwy minister albo minister

właściwy do spraw rozwoju regionalnego, zgodnie z art. 18;

2)

w przypadku regionalnego programu operacyjnego - zarząd województwa.

1.

Do zadań instytucji zarządzającej należy w szczególności

1)

wypełnianie obowiązków wynikających z art. 60 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego

przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego

Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr

1260/1999 - w odniesieniu do programu operacyjnego współfinansowanego ze środków, o których

mowa w art. 1 tego rozporządzenia;

2)

przygotowanie szczegółowego opisu priorytetów programu operacyjnego, z uwzględnieniem

wytycznych ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego, o których mowa w art.

35 ust. 3 pktl;

3)

przygotowanie i przekazanie Komitetowi Monitorującemu do zatwierdzenia propozycji

kryteriów wyboru projektów;

4)

wybór, w oparciu o kryteria, o których mowa w pkt 3, projektów, które będą dofinansowane

w ramach programu operacyjnego;

5)

zawieranie z beneficjentami umów o dofinansowanie projektu;

6)

określenie kryteriów kwalifikowalności wydatków objętych dofinansowaniem w ramach

programu operacyjnego;

7)

określenie poziomu dofinansowania projektu, jako procentu wydatków objętych dofinansowaniem,

przy czym poziom ten może

a)

być zróżnicowany w zależności od typu projektu lub właściwości beneficjenta,

b)

wynieść do 100% wartości projektu;

8)

określenie systemu realizacji programu operacyjnego;

9)

określenie typów projektów, przy wyborze których niezbędne jest zasięgnięcie opinii

ekspertów, o których mowa w art. 31;

10)

zarządzanie środkami finansowymi przeznaczonymi na realizację programu operacyjnego,

pochodzącymi z budżetu państwa, budżetu województwa lub ze źródeł zagranicznych;

11)

dokonywanie płatności ze środków programu operacyjnego na rzecz beneficjentów;

12)

monitorowanie postępów w realizacji, ewaluacja programu operacyjnego oraz stopnia

osiągania jego celów;

13)

opracowywanie, w razie potrzeby, propozycji zmian w programie operacyjnym;

14)

prowadzenie kontroli realizacji programu operacyjnego, w tym kontroli realizacji poszczególnych

dofinansowanych projektów;

15)

odzyskiwanie kwot nienależnie wypłaconych be-neficjentom;

16)

zapewnienie właściwej informacji i promocji programu operacyjnego.

2.

Instytucja zarządzająca, wykonując zadania, o których mowa w ust. 1, powinna uwzględniać

zasadę równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu

oraz zapewniać przejrzystość reguł stosowanych przy ocenie projektów.

1.

Instytucja zarządzająca może, w drodze porozumienia, powierzyć instytucji pośredniczącej

część zadań związanych z realizacją programu operacyjnego, a w szczególności

1)

przygotowanie i przekazanie instytucji zarządzającej propozycji szczegółowego opisu

priorytetów programu operacyjnego w oparciu o wytyczne ministra właściwego do spraw

rozwoju regionalnego, o których mowa w art. 35 ust. 3 pkt 1;

2)

przygotowanie i przekazanie Komitetowi Monitorującemu propozycji kryteriów wyboru

projektu;

3)

dokonywanie, w oparciu o określone kryteria, wyboru projektów, które będą dofinansowane

w ramach programu operacyjnego;

4)

zawieranie umów z beneficjentami o dofinansowanie projektu;

5)

kontrolę realizacji dofinansowanych projektów;

6)

dokonywanie płatności ze środków programu operacyjnego na rzecz beneficjentów;

7)

odzyskiwanie kwot nienależnie wypłaconych be-neficjentom;

8)

prowadzenie działań informacyjnych i promocyjnych.

2.

Instytucja zarządzająca ponosi odpowiedzialność za prawidłowość realizacji zadań powierzonych

instytucji pośredniczącej.

3.

Instytucja zarządzająca zatwierdza procedury dokonywania czynności w ramach powierzonych

zadań, opracowane przez instytucję pośredniczącą.

4.

Instytucja zarządzająca lub, za jej zgodą instytucja pośrednicząca lub instytucja

wdrażająca może powierzyć realizację czynności technicznych związanych z obsługą swoich

zadań innym podmiotom na podstawie odpowiednio porozumienia lub umowy.

5.

Do realizacji czynności technicznych, o których mowa w ust. 4, powierzanych jednostce

sektora finansów publicznych lub fundacjom, których jedynym fundatorem jest Skarb

Państwa, nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych

(Dz. U. z 2006 r. Nr 164, poz. 1163 i Nr 170, poz. 1217). W takim przypadku instytucja zarządzająca lub instytucja pośrednicząca zwraca tym

jednostkom sektora finansów publicznych lub fundacjom wydatki konieczne do wykonania

tych czynności.

1.

W ramach programu operacyjnego mogą być dofinansowane projekty

1)

indywidualne - określone w programie operacyjnym, zgłaszane przez beneficjentów imiennie

wskazanych w programie operacyjnym zatwierdzonym przez Radę Ministrów;

2)

systemowe - polegające na dofinansowaniu realizacji przez poszczególne organy administracji

publicznej i inne jednostki organizacyjne sektora finansów publicznych, zadań publicznych

określonych w odrębnych przepisach dotyczących tych organów i jednostek lub w wytycznych,

o których mowa w art. 35 ust. 3;

3)

wyłonione w trybie konkursu;

4)

o wartości netto powyżej 25 mln euro, niebędące projektami, o których mowa w pkt 1-3;

projekty te wymagają zatwierdzenia na wniosek instytucji zarządzającej odpowiednio

przez Radę Ministrów albo przez właściwy sejmik województwa.

2.

Decyzję o dofinansowaniu projektu, którego be-neficjentem jest instytucja zarządzająca

lub instytucja pośrednicząca, podejmuje instytucja zarządzająca, z zastrzeżeniem art.

35 ust. 2 pkt 8.

3.

W przypadku regionalnych programów operacyjnych nadzór nad wyłonieniem projektów zapisanych

w ust. 1 pkt 3 sprawuje właściwy miejscowo wojewoda, który ma prawo weta w przypadku

stwierdzenia udokumentowanych nieprawidłowości przy wyłanianiu projektów, co skutkuje

wstrzymaniem procedury oraz zwołaniem kolejnego posiedzenia komisji konkursowej. W

każdym posiedzeniu komisji konkursowej ma prawo uczestniczyć w roli obserwatora przedstawiciel

wojewody.

1.

Instytucja zarządzająca, instytucja pośrednicząca lub instytucja wdrażająca, w celu

wyłonienia projektów do dofinansowania w trybie, o którym mowa w art. 28 ust. 1 pkt

3, ogłasza konkurs na swojej stronie internetowej.

2.

Ogłoszenie, o którym mowa w ust. 1, określa

1)

rodzaj projektów podlegających dofinansowaniu;

2)

rodzaj podmiotów, które mogą ubiegać się o dofinansowanie;

3)

kwotę środków przeznaczonych na dofinansowanie projektów;

4)

poziom dofinansowania projektów, o którym mowa w art. 26 ust. 1 pkt 7;

5)

maksymalną kwotę dofinansowania projektu, o ile kwota taka została ustalona;

6)

kryteria wyboru projektów;

7)

termin rozstrzygnięcia konkursu;

8)

wzór wniosku o dofinansowanie projektu;

9)

termin, miejsce i sposób składania wniosków o dofinansowanie projektu;

10)

wzór umowy o dofinansowanie projektu.

3.

Instytucja zarządzająca, instytucja pośrednicząca lub instytucja wdrażająca w dniu

ogłoszenia konkursu zamieszcza w dzienniku o zasięgu ogólnopolskim lub regionalnym

informację o konkursie, zawierającą co najmniej elementy określone w ust. 2 pkt 1-3

oraz wskazanie adresu strony internetowej, na której zamieszczono ogłoszenie o konkursie.

4.

Do czasu zawarcia wszystkich umów o dofinansowanie projektu z beneficjantami wyłonionymi

w konkursie lub w wyniku rozpatrzenia protestu, instytucja ogłaszająca konkurs

1)

nie może spowodować pogorszenia warunków realizacji projektu oraz nakładać na podmioty

ubiegające się o dofinansowanie dodatkowych obowiązków;

2)

nie może dokonać zmian w zasadach konkursu w zakresie, o którym mowa w ust. 2 pkt

1, 5, 6, 8 i 9;

3)

może wyłącznie rozszerzyć rodzaj podmiotów ubiegających się o dofinansowanie.

1.

Instytucja zarządzająca, instytucja pośrednicząca lub instytucja wdrażająca ogłasza

na swojej stronie internetowej listę projektów wyłonionych do dofinansowania oraz

pisemnie informuje każdego z wnioskodawców o wynikach rozpatrzenia jego wniosku.

2.

Wnioskodawca, którego projekt nie został wyłoniony do dofinansowania, w terminie 14

dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w ust. 1, może złożyć pisemny protest.

3.

Protest jest rozpatrywany

1)

w przypadku krajowych programów operacyjnych - przez instytucję wdrażającą, instytucję

pośredniczącą albo przez instytucję zarządzającą, jeżeli odpowiednio instytucja wdrażająca

albo instytucja pośrednicząca nie zostały ustanowione dla danego programu;

2)

w przypadku regionalnych programów operacyjnych - przez właściwego miejscowo wojewodę.

4.

W przypadku negatywnego rozpatrzenia protestu wnioskodawca, w terminie 7 dni od dnia

otrzymania informacji w tym zakresie, może skierować wniosek o ponowne rozpatrzenie

sprawy

1)

w przypadku krajowych programów operacyjnych - do instytucji zarządzającej;

2)

w przypadku regionalnych programów operacyjnych - do ministra właściwego do spraw

rozwoju regionalnego.

5.

Protest oraz wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy są rozpatrywane w terminie 1 miesiąca

od dnia ich otrzymania.

6.

Rozstrzygnięcie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy kończy procedurę wyboru projektu.

1.

Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego, w celu zapewnienia rzetelnej i bezstronnej

oceny projektów, powołuje i odwołuje ekspertów z poszczególnych dziedzin objętych

programem operacyjnym na okres 5 lat, licząc od dnia powołania, a także prowadzi listę

tych ekspertów.

2.

Instytucja zarządzająca, instytucja pośrednicząca lub instytucja wdrażająca, w procesie

wyboru projektów do dofinansowania, może korzystać z opinii ekspertów wpisanych na

listę, o której mowa w ust. 1, z uwzględnieniem art. 26 ust. 1 pkt 9.

3.

Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego określi, w drodze rozporządzenia,

szczegółowe zasady powoływania i odwoływania ekspertów, warunki jakie musi spełniać

ekspert oraz przesłanki skreślenia z listy ekspertów, a także warunki ich wynagradzania

za wydane opinie, mając na względzie dążenie do zapewnienia rzetelnej i bezstronnej

oceny projektów.

1.

Instytucja zarządzająca lub instytucja pośrednicząca może zawrzeć z instytucją wdrażającą

odpowiednio porozumienie lub umowę o dofinansowanie realizacji powierzonych jej zadań.

2.

Instytucja zarządzająca w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw instytucji finansowych,

może, w drodze umowy, powierzyć Bankowi Gospodarstwa Krajowego pełnienie funkcji instytucji

wdrażającej.

3.

Porozumienie lub umowa, o których mowa w ust. 1, określają w szczególności

1)

zadania instytucji wdrażającej objęte dofinansowaniem środkami programu operacyjnego;

2)

kwotę dofinansowania;

3)

warunki przekazania środków;

4)

sposób wykonywania przez instytucję zarządzającą lub instytucję pośredniczącą nadzoru

nad prawidłowością wykorzystania przekazanych środków.

4.

Instytucja wdrażająca realizuje zadania dofinansowane w ramach programu operacyjnego

w sposób określony w odrębnych przepisach dotyczących jej działalności.

1.

O otrzymanie dofinansowania w ramach programu operacyjnego nie może ubiegać się podmiot

spoza sektora finansów publicznych

1)

który w istotny sposób naruszył postanowienia umowy dotyczącej gospodarowania przez

ten podmiot środkami publicznymi - przez okres 3 lat od dnia naruszenia;

2)

jeżeli osoba działająca w imieniu tego podmiotu została skazana prawomocnym wyrokiem

za przestępstwo popełnione w związku z próbą pozyskania środków publicznych lub w

związku z gospodarowaniem takimi środkami - przez okres 3 lat od dnia uprawomocnienia

się wyroku.

2.

Podmioty sektora finansów publicznych ponoszą odpowiedzialność na zasadach określonych

w odrębnych przepisach.

3.

Przepis ust. 2 nie ma zastosowania do podmiotów sektora finansów publicznych wskazanych

w programie operacyjnym jako instytucja wdrażająca lub beneficjent, w zakresie ubiegania

się o dofinansowanie przez kolejne 3 lata.

4.

Podmiot ubiegający się o otrzymanie dofinansowania jest obowiązany załączyć do wniosku

o dofinansowanie oświadczenie zawierające informację, że nie zachodzi żadna z przesłanek,

o których mowa w ust. 1, pod groźbą odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych

zeznań.

1.

Instytucje zarządzające, instytucje pośredniczące oraz instytucje wdrażające przekazują

niezwłocznie ministrowi właściwemu do spraw rozwoju regionalnego, za pomocą środków

komunikacji elektronicznej lub pisemnie, informację o ujawnieniu okoliczności stanowiących

przyczynę wyłączenia z możliwości ubiegania się o dofinansowanie.

2.

Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego prowadzi wykaz podmiotów wyłączonych

z możliwości ubiegania się o dofinansowanie oraz udostępnia te informacje, na wniosek,

instytucjom zarządzającym, instytucjom pośredniczącym i instytucjom wdrażającym.

3.

Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego określi, w drodze rozporządzenia,

zakres informacji, o których mowa w ust. 1, tryb ich przekazywania, a także tryb udostępniania

wykazu podmiotów wyłączonych z możliwości ubiegania się o dofinansowanie, biorąc pod

uwagę konieczność ochrony tych informacji przed niepowołanym dostępem.

1.

Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego odpowiada za koordynację w zakresie

wykorzystania środków pochodzących ze źródeł zagranicznych, w tym z budżetu Unii Europejskiej,

przeznaczonych na dofinansowanie programów operacyjnych.

2.

Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego w szczególności

1)

wykonuje, o ile ustawa nie stanowi inaczej, zadania państwa członkowskiego określone

w przepisach rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy

ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu

Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1260/1999;

2)

opracowuje i przedstawia Radzie Ministrów do zatwierdzenia, po zasięgnięciu opinii

właściwego ministra albo zarządu województwa, propozycję podziału środków budżetu

państwa i środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej między poszczególne programy

operacyjne;

3)

zapewnia zgodność programów operacyjnych z przepisami Unii Europejskiej;

4)

prowadzi, we współpracy z właściwymi ministrami i zarządami województw, negocjacje

z Komisją Europejską mające na celu uzgodnienie treści programów operacyjnych;

5)

współpracuje w zakresie przygotowywania regionalnych programów operacyjnych, monitoruje

i kontroluje przebieg ich realizacji oraz zwraca się do zarządów województw z wnioskami

dotyczącymi usprawnienia sposobu ich realizacji;

6)

występuje do Komisji Europejskiej z wnioskiem o dokonanie przesunięć środków między

programami lub między priorytetami;

7)

certyfikuje Komisji Europejskiej prawidłowość poniesienia wydatków w ramach programów

operacyjnych;

8)

wyraża zgodę na dofinansowanie projektu w ramach regionalnego programu operacyjnego,

którego beneficjentem jest instytucja zarządzająca lub instytucja pośrednicząca;

9)

opracowuje i przedstawia Radzie Ministrów do zatwierdzenia projekty planów wykonawczych

przewidujących finansowanie środkami pochodzącymi z budżetu Unii Europejskiej;

10)

prowadzi negocjacje z Komisją Europejską mające na celu uzgodnienie treści planów,

o których mowa w pkt 9;

11)

opracowuje i przedstawia Radzie Ministrów do zatwierdzenia raporty o postępach w realizacji

planów, o których mowa w pkt 9, kierowane do Komisji Europejskiej.

3.

Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego, w celu zapewnienia zgodności sposobu

wdrażania programów operacyjnych z prawem Unii Europejskiej oraz spełniania wymagań

określanych przez Komisję Europejską, a także w celu zapewnienia jednolitości zasad

wdrażania programów operacyjnych, może, z uwzględnieniem art. 26, wydać wytyczne dotyczące

programów operacyjnych w zakresie

1)

szczegółowego opisu priorytetów programu operacyjnego;

2)

trybu dokonywania wyboru projektów;

3)

kwalifikacji osób uczestniczących w wyborze projektów;

4)

trybu dokonywania płatności i rozliczeń;

5)

trybu monitorowania postępów realizacji programów operacyjnych;

6)

trybu i zakresu sprawozdawczości z realizacji programów operacyjnych;

7)

sposobu oceny programów operacyjnych;

8)

warunków technicznych gromadzenia i przekazywania danych w formie elektronicznej;

9)

kontroli realizacji programów operacyjnych;

10)

sposobu postępowania w razie wykrycia nieprawidłowości;

11)

innych spraw związanych z przygotowaniem i wdrażaniem programów operacyjnych.

4.

Wytyczne dotyczące spraw, o których mowa w ust. 3 pkt 1 - 4, minister właściwy do

spraw rozwoju regionalnego przygotowuje po zasięgnięciu opinii instytucji pośredniczących.

5.

W przypadku regionalnych programów operacyjnych wytyczne dotyczące spraw, o których

mowa w ust. 3, minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego przygotowuje po zasięgnięciu

opinii właściwej instytucji zarządzającej.

6.

Wytyczne dotyczące spraw, o których mowa w ust. 3 pkt 4 i 10, minister rozwoju regionalnego

przygotowuje we współpracy z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych.

7.

Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego ogłasza na swojej stronie internetowej

oraz w Biuletynie Informacji Publicznej wytyczne, o których mowa w ust. 3.

8.

W zakresie, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego

zapewnia kontrolę wykorzystania środków pochodzących ze źródeł zagranicznych, w tym

z budżetu Unii Europejskiej.

9.

Zadania ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego wynikające z ust. 2 pkt

7 mogą zostać przekazane wojewodzie, w zakresie i na zasadach określonych w odrębnym

porozumieniu.

1.

Realizacja programów operacyjnych podlega monitorowaniu przez Komitet Monitorujący.

2.

Właściwy minister pełniący funkcję instytucji zarządzającej programem operacyjnym,

a w przypadku regionalnych programów operacyjnych właściwy miejscowo wojewoda powołuje,

w drodze zarządzenia, Komitet Monitorujący

1)

w przypadku programu operacyjnego dofinansowanego ze środków pochodzących z budżetu

Unii Europejskiej - zgodnie z art. 63 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego

przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego

Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr

1260/1999 - określając jego skład, zadania oraz tryb działania, zgodnie z przepisami tego rozporządzenia;

2)

w przypadku pozostałych programów operacyjnych - określając jego skład, zadania oraz

tryb działania.

3.

Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego oraz marszałek województwa uczestniczą,

poprzez swoich przedstawicieli, w pracach Komitetu Monitorującego powołanego dla regionalnego

programu operacyjnego, o którym mowa w ust. 2.

4.

W pracach Komitetu Monitorującego powołanego dla regionalnego programu operacyjnego,

o którym mowa w ust. 2, uczestniczą także przedstawiciele Komisji Wspólnej Rządu i

Samorządu Terytorialnego.

Do postępowania w zakresie ubiegania się oraz udzielania dofinansowania na podstawie

niniejszej ustawy ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych

nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm. oraz przepisów dotyczących postępowania sądowo-administracyjnego.

W ustawie z dnia 26 marca 1982 r. o scalaniu i wymianie gruntów

(Dz. U. z 2003 r. Nr 178, poz. 1749 oraz z 2004 r. Nr 116, poz. 1206) w art. 3 ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

W finansowanie prac, o których mowa w ust. 4, oraz w finansowanie zagospodarowania

poscale-niowego mogą być włączone środki zagraniczne w rozumieniu ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju

(Dz. U. Nr 116, poz. 1206, z 2005 r. Nr 90, poz. 759 i Nr 267, poz. 2251 oraz z 2006 r. Nr 149, poz. 1074) oraz ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.

U. Nr 227, poz. 1658).

”

.

W ustawie z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty

(Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572, z późn. zm. w art. 90u ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Na współfinansowanie programów, o których mowa w ust. 1, mogą być przeznaczane środki

zagraniczne w rozumieniu ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju

(Dz. U. Nr 116, poz. 1206, z 2005 r. Nr 90, poz. 759 i Nr 267, poz. 2251 oraz z 2006 r. Nr 149, poz. 1074) oraz ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.

U. Nr 227, poz. 1658).

”

.

W ustawie z dnia 28 września 1991 r. o lasach

(Dz. U. z 2005 r. Nr 45, poz. 435, z późn. zm. w art. 54 dodaje się pkt 8 w brzmieniu

„

8)

pełnienie zadań związanych z realizacją programów współfinansowanych ze źródeł zagranicznych.

”

.

W ustawie z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności

kulturalnej

(Dz. U. z 2001 r. Nr 13, poz. 123, z późn. zm. w art. 28 ust. 1b i 1c otrzymują brzmienie

„

1b.

Państwowe instytucje kultury mogą otrzymywać dotacje z budżetów jednostek samorządu

terytorialnego na zadania ważne z punktu widzenia regionalnej polityki rozwoju w zakresie

rozwoju kultury, w tym dotacje na wydatki inwestycyjne.

1c.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego określi, w drodze

rozporządzenia, szczegółowe warunki i tryb udzielania dotacji, o których mowa w ust.

1b, mając w szczególności na względzie konieczność zapewnienia zgodności udzielanej

pomocy z zasadami wydatkowania środków publicznych.

”

.

W ustawie z dnia 30 maja 1996 r. o gospodarowaniu niektórymi składnikami mienia Skarbu

Państwa oraz o Agencji Mienia Wojskowego

(Dz. U. z 2004 r. Nr 163, poz. 1711, z późn. zm. w art. 7 dodaje się ust. 7 w brzmieniu

„

7.

W zakresie właściwości Ministra Obrony Narodowej Agencja może realizować zadania związane

z wdrażaniem programów operacyjnych, o których mowa w ustawie z dnia 6 grudnia 2006 r.

o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. Nr 227, poz. 1658).

”

.

W ustawie z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa

(Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1590, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 11

a)

uchyla się ust. 1a,

b)

dodaje się ust. 1b i 1c w brzmieniu

„

1b.

W strategii rozwoju województwa wydziela się okres niewykraczający poza okres objęty

aktualnie obowiązującą strategią rozwoju kraju.

1c.

Strategia rozwoju województwa zawiera

1)

diagnozę sytuacji społeczno-gospodar-czej województwa,

2)

określenie celów strategicznych polityki rozwoju województwa,

3)

określenie kierunków działań podejmowanych przez samorząd województwa dla osiągnięcia

celów strategicznych polityki rozwoju województwa,

4)

listę projektów infrastrukturalnych o szczególnym znaczeniu dla osiągnięcia celów

strategicznych rozwoju województwa,

5)

prognozę wysokości środków publicznych służących realizacji projektów, o której mowa

w pkt 4.

”

,

c)

w ust. 2 dodaje się pkt 9 w brzmieniu

„

9)

wspieranie i prowadzenie działań na rzecz integracji społecznej i przeciwdziałania

wykluczeniu społecznemu.

”

,

d)

ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie

„

3.

Strategia rozwoju województwa jest realizowana przez regionalne programy operacyjne,

o których mowa w ustawie z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki

rozwoju (Dz. U. Nr 227, poz. 1658), oraz przez inne instrumenty prawne i finansowe.

4.

Samorząd województwa może występować o dofinansowanie realizacji regionalnego programu

operacyjnego środkami budżetu państwa i środkami pochodzącymi z budżetu Unii Europejskiej

oraz innymi środkami pochodzącymi ze źródeł zagranicznych, w trybie określonym w odrębnej

ustawie.

”

;

2)

w art. 12a ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Sejmik województwa określa zasady, tryb i harmonogram opracowania strategii rozwoju

województwa, uwzględniając w szczególności

1)

zadania organów samorządu województwa przy określaniu strategii rozwoju województwa,

2)

tryb i zasady współpracy z podmiotami wymienionymi w art. 12.

”

;

3)

w art. 18 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

uchwalanie strategii rozwoju województwa,

”

;

4)

użyte w art. 41 w ust. 2 w pkt 4 wyrazy „programów wojewódzkich” zastępuje się wyrazami „regionalnych programów operacyjnych”;

5)

użyte w art. 50 w ust. 1 wyrazy „wojewódzkich programów” zastępuje się wyrazami „regionalnych programów operacyjnych”.

W ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych

(Dz. U. Nr 137, poz. 887, z późn. zm. w art. 4 w pkt 2 lit. za otrzymuje brzmienie

„

za)

inne niż powiatowe urzędy pracy podmioty kierujące - w stosunku do osób pobierających

stypendium w okresie stażu lub przygotowania zawodowego - którymi są

-

jednostki samorządu terytorialnego i ich jednostki organizacyjne - z wyjątkiem wojewódzkich

i powiatowych urzędów pracy,

-

Ochotnicze Hufce Pracy,

-

agencje zatrudnienia,

-

instytucje szkoleniowe,

-

instytucje dialogu społecznego,

-

instytucje partnerstwa lokalnego,

-

organizacje pozarządowe działające na rzecz rozwoju zasobów ludzkich i przeciwdziałania

bezrobociu,

-

jednostki naukowe,

-

organizacje pracodawców,

-

związki zawodowe,

-

ośrodki doradztwa rolniczego,

-

ośrodki poradnictwa zawodowego i psychologicznego

-

korzystające z budżetu państwa, państwowych funduszy celowych lub ze źródeł zagranicznych

na podstawie umowy o dofinansowanie projektu albo decyzji, o których mowa w przepisach

ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju

(Dz. U. Nr 116, poz. 1206, z 2005 r. Nr 90, poz. 759 i Nr 267, poz. 2251 oraz z 2006 r. Nr 149, poz. 1074) albo ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.

U. Nr 227, poz. 1658),

”

.

W ustawie z dnia 9 listopada 2000 r. o utworzeniu Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości

(Dz. U. Nr 109, poz. 1158, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 4 w ust. 1a wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

Agencja uczestniczy w realizacji programów operacyjnych, o których mowa w ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju

(Dz. U. Nr 116, poz. 1206, z 2005 r. Nr 90, poz. 759 i Nr 267, poz. 2251 oraz z 2006 r. Nr 149, poz. 1074) oraz w ustawie z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.

U. Nr 227, poz. 1658)

”

;

2)

w art. 6b ust. 10 otrzymuje brzmienie

„

10.

Właściwy minister pełniący funkcję instytucji zarządzającej programem operacyjnym,

o którym mowa w ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju oraz w ustawie z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju,

w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki określa, w drodze rozporządzenia,

szczegółowe przeznaczenie, warunki i tryb udzielania przez Agencję pomocy finansowej

w ramach tego programu, uwzględniając konieczność realizacji celów w nim określonych,

efektywnego i skutecznego wykorzystania tej pomocy oraz zapewnienia przejrzystości

jej udzielania.

”

.

W ustawie z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne

(Dz. U. z 2005 r. Nr 239, poz. 2019 i Nr 267, poz. 2255 oraz z 2006 r. Nr 170, poz. 1217) w art. 72 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Urządzenia melioracji wodnych podstawowych mogą być wykonywane na koszt innych osób

prawnych lub osób fizycznych, a także współfi-nansowane z publicznych środków wspólnotowych

w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju

(Dz. U. Nr 116, poz. 1206, z 2005 r. Nr 90, poz. 759 i Nr 267, poz. 2251 oraz z 2006 r. Nr 149, poz. 1074) oraz na zasadach określonych w ustawie z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia

polityki rozwoju (Dz. U. Nr 227, poz. 1658).

”

.

W ustawie z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym

(Dz. U. Nr 86, poz. 789, z późn. zm. tytuł rozdziału 2a otrzymuje brzmienie

„

Budowa i przebudowa linii kolejowych określonych w Narodowym Planie Rozwoju oraz w

programach operacyjnych realizowanych na podstawie przepisów o zasadach prowadzenia

polityki rozwoju

”

.

W ustawie z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych

(Dz. U. z 2006 r. Nr 164, poz. 1163 i Nr 170, poz. 1217) w art. 161 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Prezes Urzędu przeprowadza kontrolę, o której mowa w ust. 1, także na wniosek instytucji

zarządzającej, o której mowa w przepisach o Narodowym Planie Rozwoju oraz w przepisach

o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.

”

.

W ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych

ze środków publicznych

(Dz. U. Nr 210, poz. 2135, z późn. zm. w art. 75 ust. 9a otrzymuje brzmienie

„

9a.

Osoby, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 24a, zgłasza do ubezpieczenia zdrowotnego

podmiot kierujący (beneficjent) na staż lub przygotowanie zawodowe w miejscu pracy,

którym jest

1)

jednostka samorządu terytorialnego i jej jednostka organizacyjna - z wyjątkiem wojewódzkiego

i powiatowego urzędu pracy,

2)

Ochotniczy Hufiec Pracy,

3)

agencja zatrudnienia,

4)

instytucja szkoleniowa,

5)

instytucja dialogu społecznego,

6)

instytucja partnerstwa lokalnego,

7)

organizacja pozarządowa działająca na rzecz rozwoju zasobów ludzkich i przeciwdziałania

bezrobociu,

8)

jednostka naukowa,

9)

organizacja pracodawców,

10)

związek zawodowy,

11)

ośrodek doradztwa rolniczego,

12)

ośrodek poradnictwa zawodowego i psychologicznego

- korzystający z budżetu państwa, państwowych funduszy celowych lub ze źródeł zagranicznych

na podstawie umowy o dofinansowanie projektu albo decyzji, o których mowa w ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju

(Dz. U. Nr 116, poz. 1206, z 2005 r. Nr 90, poz. 759 i Nr 267, poz. 2251 oraz z 2006 r. Nr 149, poz. 1074) albo na podstawie ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki

rozwoju (Dz. U. Nr 227, poz. 1658).

”

.

W ustawie z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym

(Dz. U. Nr 164, poz. 1365, z późn. zm. w art. 94 w ust. 1 pkt 10 otrzymuje brzmienie

„

10)

dofinansowanie lub finansowanie kosztów realizacji inwestycji, w tym realizowanych

z udziałem z budżetu państwa, państwowych funduszy celowych lub ze źródeł zagranicznych

w ramach kontraktów wojewódzkich, o których mowa w ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju

(Dz. U. Nr 116, poz. 1206, z 2005 r. Nr 90, poz. 759 i Nr 267, poz. 2251 oraz z 2006 r. Nr 149, poz. 1074) oraz w ustawie z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.

U. Nr 227, poz. 1658);

”

.

1.

Narodowe Strategiczne Ramy Odniesienia na lata 2007 - 2013, przyjęte przez Radę Ministrów

w dniu 29 listopada 2006 r., z dniem wejścia w życie ustawy stają się planem wykonawczym

w rozumieniu art. 5 pkt 8.

2.

Trybu i terminów uzgodnień, o których mowa w art. 11, nie stosuje się do Strategii

Rozwoju Kraju 2007 - 2015, przyjętej przez Radę Ministrów w dniu 29 listopada 2006 r.

3.

Programy operacyjne obejmujące okres programowania na lata 2007 - 2013, przyjęte przed

dniem wejścia w życie ustawy, stają się programami operacyjnymi w rozumieniu niniejszej

ustawy.

4.

Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego, w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia

w życie ustawy, przedstawi Radzie Ministrów informację o niezbędnym zakresie zmian

w dokumentach, o których mowa w ust. 1 - 3.

Do Narodowych Strategicznych Ram Odniesienia nie stosuje się art. 24.

1.

Właściwi ministrowie, w terminie 1 miesiąca od dnia wejścia w życie ustawy, przedstawią

ministrowi właściwemu do spraw rozwoju regionalnego aktualne strategie sektorowe,

przyjęte przez Radę Ministrów przed dniem przyjęcia strategii rozwoju kraju, o której

mowa w art. 51 ust. 2.

2.

Właściwi ministrowie w terminie 3 miesięcy od dnia upływu terminu określonego w ust.

1, doprowadzą strategie sektorowe, o których mowa w ust. 1, do zgodności ze strategią

rozwoju kraju, o której mowa w art. 51 ust. 2.

Z dniem wejścia w życie ustawy programy wojewódzkie, o których mowa w art. 12 ust.

3 ustawy wymienionej w art. 43, stają się regionalnymi programami operacyjnymi w rozumieniu

niniejszej ustawy.

1.

Traci moc ustawa z dnia 20 marca 2002 r. o finansowym wspieraniu inwestycji

(Dz. U. Nr 41, poz. 363 i Nr 141, poz. 1177, z 2003 r. Nr 159, poz. 1537, z 2004 r. Nr 123, poz. 1291, Nr 173, poz. 1808 i Nr 273, poz. 2701, z 2005 r. Nr 179, poz. 1484 i Nr 249, poz. 2104 oraz z 2006 r. Nr 66, poz. 472).

2.

Do spraw wszczętych i niezakończonych na podstawie ustawy, o której mowa w ust. 1,

w tym do umów i postępowań sądowych, stosuje się przepisy dotychczasowe.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 38,

39 i 44 - 50, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2007 r.