Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 22 listopada 2006 r. w sprawie podstaw programowych kształcenia w zawodach: kaletnik, kominiarz, kuśnierz, monter konstrukcji budowlanych, obuwnik, operator obrabiarek skrawających, technik archiwista, technik hotelarstwa, technik księgarstwa i technik obsługi turystycznej

§ 1. 1. OkreÊla si´ podstawy programowe kszta∏cenia w nast´pujàcych zawodach obj´tych klasyfikacjà

zawodów szkolnictwa zawodowego, stanowiàcà za∏àcznik do rozporzàdzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 8 maja 2004 r. w sprawie klasyfikacji zawodów szkolnictwa zawodowego (Dz. U. Nr 114,

poz. 1195 oraz z 2005 r. Nr 116, poz. 969)

———————

1) Minister Edukacji Narodowej kieruje dzia∏em administra-

cji rzàdowej — oÊwiata i wychowanie, na podstawie § 1

ust. 2 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia

18 lipca 2006 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Edukacji Narodowej (Dz. U. Nr 131, poz. 907).

2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zosta∏y

og∏oszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 273, poz. 2703 i Nr 281,

poz. 2781, z 2005 r. Nr 17, poz. 141, Nr 94, poz. 788, Nr 122,

poz. 1020, Nr 131, poz. 1091, Nr 167, poz. 1400 i Nr 249,

poz. 2104 oraz z 2006 r. Nr 144, poz. 1043 i Nr 208,

poz. 1532.

1) kaletnik — symbol cyfrowy 744[01];

2) kominiarz — symbol cyfrowy 714[02];

3) kuÊnierz — symbol cyfrowy 743[02];

4) monter konstrukcji budowlanych — symbol cyfrowy 712[04];

5) obuwnik — symbol cyfrowy 744[02];

6) operator obrabiarek skrawajàcych — symbol cyfrowy 722[02];

7) technik archiwista — symbol cyfrowy 348[02];

8) technik hotelarstwa — symbol cyfrowy 341[04];

9) technik ksi´garstwa — symbol cyfrowy 522[02];

10) technik obs∏ugi turystycznej — symbol cyfrowy

341[05].

2. Podstawy programowe, o których mowa w ust. 1,

stanowià za∏àczniki nr 1—10 do rozporzàdzenia.

§ 2. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie

14 dni od dnia og∏oszenia.

Minister Edukacji Narodowej: w z. M. Orzechowski

Za∏àczniki do rozporzàdzenia Ministra Edukacji Narodowej

z dnia 22 listopada 2006 r. (poz. 1650)

Za∏àcznik nr 1

PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTA¸CENIA W ZAWODZIE KALETNIK

SYMBOL CYFROWY 744[01]

I. OPIS ZAWODU

1. W wyniku kszta∏cenia w zawodzie absolwent powinien umieç

1) rozró˝niaç materia∏y podstawowe, pomocnicze

i dodatki kaletnicze;

2) oceniaç i dobieraç materia∏y kaletnicze do wykonywanych zadaƒ;

3) stosowaç zasady sk∏adowania i magazynowania

materia∏ów i wyrobów kaletniczych;

4) dobieraç i pos∏ugiwaç si´ narz´dziami kaletniczymi;

5) u˝ytkowaç maszyny i urzàdzenia kaletnicze;

6) pos∏ugiwaç si´ przyrzàdami i urzàdzeniami pomiarowymi oraz interpretowaç wyniki pomiarów parametrów technologicznych;

22) przestrzegaç przepisów i zasad bezpieczeƒstwa

i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpo˝arowej oraz ochrony Êrodowiska;

23) organizowaç stanowiska pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;

24) komunikowaç si´ z uczestnikami procesu pracy;

25) stosowaç przepisy Kodeksu pracy dotyczàce praw

i obowiàzków pracownika i pracodawcy oraz warunków pracy;

26) stosowaç przepisy prawa dotyczàce wykonywanych zadaƒ zawodowych;

27) korzystaç z ró˝nych êróde∏ informacji w zakresie

niezb´dnym do wykonywania zadaƒ zawodowych;

7) wykonywaç rysunki techniczne i odr´czne;

28) udzielaç pierwszej pomocy

w wypadkach przy pracy;

8) projektowaç i modelowaç wyroby kaletnicze;

29) prowadziç dzia∏alnoÊç gospodarczà.

9) pos∏ugiwaç si´ dokumentacjà konstrukcyjnà

i technologicznà zwiàzanà z produkcjà kaletniczà;

Kszta∏towanie postaw przedsi´biorczych oraz

przygotowanie do wejÊcia na rynek pracy powinno

przebiegaç zarówno w trakcie kszta∏cenia zawodowego, jak i podczas realizacji zaj´ç edukacyjnych „Podstawy przedsi´biorczoÊci”.

10) stosowaç metody i techniki rozkroju materia∏ów

podstawowych i pomocniczych;

11) klasyfikowaç i wykorzystywaç odpady technologiczne z produkcji kaletniczej;

12) dobieraç materia∏y pomocnicze i dodatki do produkcji wyrobów kaletniczych;

13) wykonywaç czynnoÊci przygotowawcze do monta˝u wyrobów kaletniczych;

14) dobieraç oraz stosowaç metody i techniki monta˝u wyrobów kaletniczych;

15) montowaç okucia i elementy zdobnicze;

16) dobieraç oraz stosowaç Êrodki, metody i techniki

wykoƒczania wyrobów kaletniczych;

17) rozpoznawaç i eliminowaç wady materia∏owe oraz

b∏´dy produkcyjne;

18) oceniaç jakoÊç, klasyfikowaç, cechowaç i pakowaç

wyroby kaletnicze zgodnie z obowiàzujàcymi normami;

poszkodowanym

2. Absolwent szko∏y kszta∏càcej w zawodzie kaletnik powinien byç przygotowany do wykonywania nast´pujàcych zadaƒ zawodowych

1) wykonywania operacji technologicznych w procesie produkcji wyrobów kaletniczych;

2) oceniania stanu technicznego maszyn i urzàdzeƒ

oraz wykonywania regulacji i konserwacji;

3) wytwarzania wyrobów kaletniczych zgodnie z dokumentacjà;

4) oceniania jakoÊci wyrobów kaletniczych;

5) prowadzenia dokumentacji produkcyjnej, ewidencyjnej i rozliczeniowej;

6) prowadzenia us∏ug w zakresie napraw, renowacji

i konserwacji wyrobów kaletniczych.

II. BLOKI PROGRAMOWE

19) wykonywaç us∏ugi w zakresie naprawy i renowacji

wyrobów kaletniczych oraz realizacji indywidualnych zamówieƒ;

Zakres umiej´tnoÊci i treÊci kszta∏cenia, wynikajàcy z opisu kwalifikacji absolwenta, zawierajà nast´pujàce bloki programowe

20) dokonywaç rozliczania materia∏ów, kosztów produkcji i us∏ug;

1) podstawy produkcji kaletniczej;

21) wykonywaç konserwacj´ narz´dzi, maszyn i urzàdzeƒ;

2) procesy wytwórcze;

3) podstawy dzia∏alnoÊci zawodowej.

BLOK: PODSTAWY PRODUKCJI KALETNICZEJ

22) wykonywaç proste rysunki techniczne i odr´czne;

1. Cele kszta∏cenia

23) odczytywaç rysunki techniczne;

Uczeƒ (s∏uchacz) w wyniku kszta∏cenia powinien

umieç

1) charakteryzowaç budow´ i struktur´ materia∏ów

kaletniczych;

2) dokonywaç podzia∏u topograficznego skór i okreÊlaç ich w∏aÊciwoÊci;

3) rozró˝niaç i charakteryzowaç skóry wyprawione

ró˝nymi metodami;

4) rozpoznawaç wady i uszkodzenia skór surowych

i wyprawionych;

5) pos∏ugiwaç si´ normami w zakresie klasyfikacji jakoÊciowej i cechowania skór wyprawionych;

6) charakteryzowaç rodzaje skór wyprawionych oraz

okreÊlaç ich przeznaczenie w produkcji asortymentowej wyrobów kaletniczych;

24) dobieraç elementy zdobnicze do wyrobów kaletniczych;

25) projektowaç i wykonywaç modele wyrobów kaletniczych;

26) okreÊlaç i stosowaç zasady konstrukcji wyrobów

kaletniczych;

27) wykonywaç szablony elementów sk∏adowych;

28) przestrzegaç przepisów i zasad bezpieczeƒstwa

i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpo˝arowej oraz ochrony Êrodowiska.

2. TreÊci kszta∏cenia (dzia∏y programowe)

TreÊci kszta∏cenia sà uj´te w nast´pujàcych dzia∏ach programowych

1) materia∏y kaletnicze;

7) konserwowaç i magazynowaç skóry gotowe;

2) budowa histologiczna i uk∏ad topograficzny skóry;

8) rozró˝niaç rodzaje tworzyw skóropodobnych, oceniaç ich w∏aÊciwoÊci i przydatnoÊç w produkcji kaletniczej;

3) rodzaje skór;

9) rozró˝niaç materia∏y w∏ókiennicze, tkaniny naturalne i syntetyczne;

5) wady i uszkodzenia skór wyprawionych;

10) okreÊlaç zastosowanie materia∏ów w produkcji

wyrobów kaletniczych;

7) tworzywa skóropodobne;

11) rozpoznawaç materia∏y papiernicze, okreÊlaç ich

w∏aÊciwoÊci i dobieraç zgodnie z konstrukcjà wyrobu kaletniczego;

12) rozpoznawaç dodatki kaletnicze, okreÊlaç ich w∏aÊciwoÊci i zastosowanie;

13) rozpoznawaç wady materia∏ów nieskórzanych

oraz okreÊlaç ich wp∏yw na jakoÊç i trwa∏oÊç wyrobów kaletniczych;

14) konserwowaç i magazynowaç materia∏y nieskórzane;

15) rozpoznawaç i klasyfikowaç narz´dzia, maszyny

i urzàdzenia;

4) metody wyprawy i wykoƒczania skór;

6) cechowanie i magazynowanie;

8) rodzaje w∏aÊciwoÊci i zastosowanie tworzyw skóropodobnych;

9) materia∏y w∏ókiennicze;

10) materia∏y papiernicze;

11) dodatki kaletnicze;

12) wady materia∏ów nieskórzanych;

13) magazynowanie i konserwacja materia∏ów stosowanych w kaletnictwie;

14) maszyny i urzàdzenia kaletnicze;

15) urzàdzenia i przyrzàdy pomiarowe;

16) dobieraç i pos∏ugiwaç si´ narz´dziami w zale˝noÊci od rodzaju obróbki;

16) konserwacja maszyn, urzàdzeƒ i narz´dzi kaletniczych;

17) dobieraç parametry pracy maszyn i urzàdzeƒ kaletniczych oraz dokonywaç regulacji, konserwacji

i drobnych napraw;

17) szkice wyrobów kaletniczych;

18) pos∏ugiwaç si´ przyrzàdami i urzàdzeniami pomiarowymi;

19) projektowanie i modelowanie wyrobów kaletniczych;

19) pos∏ugiwaç si´ instrukcjami obs∏ugi maszyn i urzàdzeƒ;

20) zasady konstrukcji wyrobów kaletniczych;

20) oceniaç stan techniczny narz´dzi, maszyn i urzàdzeƒ kaletniczych;

21) wykonywaç szkice wyrobów kaletniczych i ich cz´Êci sk∏adowych z zachowaniem proporcji;

18) podstawy rysunku technicznego;

21) szablony elementów sk∏adowych wyrobu kaletniczego;

22) przepisy i zasady bezpieczeƒstwa i higieny pracy,

przepisy ochrony przeciwpo˝arowej oraz ochrony

Êrodowiska.

BLOK: PROCESY WYTWÓRCZE

1. Cele kszta∏cenia

Uczeƒ (s∏uchacz) w wyniku kszta∏cenia powinien

umieç

1) okreÊlaç i interpretowaç przebieg procesu technologicznego;

2) ustalaç kolejnoÊç wykonywanych operacji;

3) odczytywaç i wype∏niaç dokumentacj´ procesu

produkcyjnego;

4) okreÊlaç zasady i techniki rozkroju materia∏ów

w zale˝noÊci od ich rodzaju i przeznaczenia;

5) przygotowywaç materia∏y do rozkroju;

6) wykrawaç r´cznie i maszynowo cz´Êci sk∏adowe

wyrobu zgodnie z obowiàzujàcymi zasadami i metodami rozkroju;

7) klasyfikowaç i oceniaç przydatnoÊç odpadów na

wyroby kaletnicze;

8) dobieraç technologi´ przetwarzania odpadów na

pe∏nowartoÊciowe wyroby kaletnicze;

9) dobieraç materia∏y pomocnicze i dodatki w zale˝noÊci od typu wyrobu i zastosowanego materia∏u;

10) wykonywaç czynnoÊci zwiàzane z przygotowaniem elementów do monta˝u;

11) wzmacniaç, usztywniaç i znakowaç cz´Êci sk∏adowe wyrobu kaletniczego;

12) dobieraç i stosowaç ró˝ne techniki wykoƒczania

brzegów;

13) dobieraç sposoby monta˝u wyrobów w zale˝noÊci

od materia∏ów i konstrukcji wyrobów kaletniczych;

14) dobieraç i wykonywaç po∏àczenia elementów i inne czynnoÊci zwiàzane z monta˝em;

Poz. 1650

26) wykonywaç wyroby kaletnicze z pe∏nowartoÊciowych materia∏ów i odpadów technologicznych;

27) dobieraç materia∏y, wzór i technik´ wykonywania

us∏ugi;

28) rozpoznawaç wady materia∏ów, okreÊlaç przyczyny b∏´dów produkcyjnych;

29) usuwaç wady materia∏owe i b∏´dy produkcyjne;

30) interpretowaç i stosowaç normy dotyczàce jakoÊci

wyrobów kaletniczych;

31) pakowaç wyroby kaletnicze w opakowania jednostkowe i zbiorcze;

32) rozpatrywaç reklamacje zgodnie z przepisami;

33) wykonywaç naprawy, renowacje i modyfikacje

wyrobów kaletniczych;

34) oceniaç jakoÊç us∏ug;

35) sporzàdzaç kosztorysy;

36) okreÊlaç zasady normowania materia∏ów i czasu

pracy;

37) obliczaç zapotrzebowanie na materia∏y podstawowe, pomocnicze i dodatki do produkcji okreÊlonych wyrobów kaletniczych;

38) sporzàdzaç kalkulacj´ kosztów materia∏owych

i kosztów pracy;

39) stosowaç sposoby i metody ograniczajàce iloÊç

odpadów technologicznych;

40) wykorzystywaç odpady w produkcji ubocznej lub

je utylizowaç;

41) przestrzegaç przepisów i zasad bezpieczeƒstwa

i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpo˝arowej oraz ochrony Êrodowiska.

2. TreÊci kszta∏cenia (dzia∏y programowe)

15) rozró˝niaç Êciegi i szwy stosowane przy szyciu

r´cznym i maszynowym;

TreÊci kszta∏cenia sà uj´te w nast´pujàcych dzia∏ach programowych

16) dobieraç rodzaje oraz numeracj´ igie∏ i nici;

1) proces technologiczny;

17) ustalaç parametry szycia;

2) dokumentacja techniczna;

18) wykonywaç operacje ∏àczenia elementów przez

szycie r´czne i maszynowe;

3) rozkrój materia∏ów podstawowych i pomocniczych;

19) ∏àczyç materia∏y technikà zgrzewania;

4) wykrawanie r´czne i maszynowe;

20) dobieraç kleje w zale˝noÊci od rodzaju materia∏u;

5) klasyfikacja odpadów i ich wykorzystanie;

21) stosowaç odpowiednià technik´ klejenia i suszenia;

6) materia∏y pomocnicze i dodatki;

22) okreÊlaç rodzaje, znaczenie i funkcje okuç w wyrobach kaletniczych;

7) ∏àczenie cz´Êci sk∏adowych wyrobu kaletniczego;

23) dobieraç okucia i elementy zdobnicze w zale˝noÊci

od rodzaju materia∏u, konstrukcji wyrobu i przeznaczenia;

24) stosowaç techniki monta˝u okuç i elementów

zdobniczych, oceniaç jakoÊç monta˝u;

25) rozró˝niaç metody i techniki wykoƒczania wyrobów kaletniczych;

8) Êciegi i szwy;

9) ig∏y i nici;

10) zgrzewanie elementów wyrobów kaletniczych;

11) techniki klejenia;

12) rodzaje i funkcje okuç;

13) techniki wykoƒczania wyrobów kaletniczych;

14) techniki montowania okuç, ∏àczników i elementów

zdobniczych;

7) podejmowaç dzia∏ania zwiàzane z poszukiwaniem

pracy;

15) eliminowanie wad i uszkodzeƒ materia∏owych;

8) stosowaç przepisy Kodeksu pracy dotyczàce praw

i obowiàzków pracownika i pracodawcy oraz warunków pracy;

16) kontrola jakoÊci wyrobów gotowych;

17) pakowanie i magazynowanie;

18) rozpatrywanie reklamacji;

9) sporzàdzaç dokumenty dotyczàce zatrudnienia

oraz prowadzenia dzia∏alnoÊci gospodarczej;

19) naprawa i renowacja wyrobów kaletniczych;

10) komunikowaç si´ i wspó∏pracowaç z zespo∏em;

20) podstawy normowania materia∏ów podstawowych i pomocniczych;

11) rozwiàzywaç problemy;

21) normowanie czasu pracy;

12) podejmowaç decyzje;

13) doskonaliç umiej´tnoÊci zawodowe;

22) kalkulacja kosztów materia∏owych;

23) koszty pracy;

14) udzielaç pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy;

24) zasady zagospodarowania odpadów;

15) przestrzegaç zasad etyki.

25) przepisy i zasady bezpieczeƒstwa i higieny pracy,

przepisy ochrony przeciwpo˝arowej oraz ochrony

Êrodowiska.

BLOK: PODSTAWY DZIA¸ALNOÂCI ZAWODOWEJ

2. TreÊci kszta∏cenia (dzia∏y programowe)

TreÊci kszta∏cenia sà uj´te w nast´pujàcych dzia∏ach programowych

1) bezpieczeƒstwo i higiena pracy;

1. Cele kszta∏cenia

2) ochrona przeciwpo˝arowa i ochrona Êrodowiska;

Uczeƒ (s∏uchacz) w wyniku kszta∏cenia powinien

umieç

3) elementy ergonomii;

4) podstawowe poj´cia gospodarki rynkowej;

1) przestrzegaç przepisów i zasad bezpieczeƒstwa

i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpo˝arowej oraz ochrony Êrodowiska;

5) kalkulacja kosztów us∏ug kaletniczych;

6) metody poszukiwania pracy;

2) okreÊlaç êród∏a i zapobiegaç zanieczyszczeniom

Êrodowiska;

7) wybrane przepisy prawa pracy;

3) dobieraç Êrodki ochrony indywidualnej do rodzaju wykonywanej pracy;

8) dokumenty zwiàzane z zatrudnieniem i prowadzeniem dzia∏alnoÊci gospodarczej;

4) organizowaç stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;

9) zasady i metody komunikowania si´;

5) interpretowaç podstawowe poj´cia gospodarki

rynkowej;

6) rozró˝niaç rodzaje kosztów i sporzàdzaç kalkulacj´

ceny wyrobu kaletniczego;

10) elementy socjologii i psychologii pracy;

11) formy doskonalenia zawodowego;

12) zasady udzielania pierwszej pomocy;

13) etyka.

III. PODZIA¸ GODZIN NA BLOKI PROGRAMOWE

Minimalna liczba godzin

w cyklu kszta∏cenia w %*

Nazwa bloku programowego

Podstawy produkcji kaletniczej

20

Procesy wytwórcze

50

Podstawy dzia∏alnoÊci zawodowej

10

Razem

80**

* Podzia∏ godzin na bloki programowe dotyczy kszta∏cenia w szko∏ach dla m∏odzie˝y i w szko∏ach

dla doros∏ych (w formie stacjonarnej i zaocznej).

** Pozosta∏e 20 % godzin jest przeznaczone do rozdysponowania przez autorów programów na-

uczania na dostosowanie kszta∏cenia do potrzeb rynku pracy.

IV. ZALECANE WARUNKI REALIZACJI TREÂCI

KSZTA¸CENIA W ZAWODZIE

Do realizacji treÊci kszta∏cenia, uj´tych w blokach

programowych, odpowiednie sà nast´pujàce pomieszczenia dydaktyczne

1) pracownia rysunku technicznego;

Poz. 1650

Pracownia technologii powinna byç wyposa˝ona w

1) zestaw wzorników do rozkroju wyrobów kaletniczych;

2) elementy sk∏adowe wyrobów kaletniczych;

3) schematy maszyn, urzàdzeƒ, narz´dzi;

4) modele i przekroje wyrobów kaletniczych;

2) pracownia materia∏oznawstwa;

5) wzory wyrobów kaletniczych;

3) pracownia technologii;

6) przyk∏ady elementów zdobniczych;

4) warsztaty szkolne.

7) wzorce sposobów ∏àczenia cz´Êci sk∏adowych;

Pracownia rysunku technicznego powinna byç wyposa˝ona w

8) podstawowe maszyny, cz´Êci maszyn;

1) stanowiska kreÊlarskie (jedno stanowisko dla jednego ucznia);

10) PN-ISO, ISO;

2) zestawy barw;

11) dokumentacje techniczne;

3) modele i przekroje bry∏ geometrycznych, cz´Êci

maszyn, wyrobów kaletniczych;

12) dokumentacje technologiczne;

4) schematy maszyn, urzàdzeƒ, cz´Êci sk∏adowych

wyrobów kaletniczych;

9) urzàdzenia i przyrzàdy pomiarowe;

13) instrukcje obs∏ugi maszyn i urzàdzeƒ.

Warsztaty szkolne powinny byç wyposa˝one w

5) ilustracje ró˝nych rodzajów wyrobów kaletniczych;

1) podstawowe i pomocnicze materia∏y do produkcji

wyrobów kaletniczych;

6) ˝urnale i katalogi wyrobów kaletniczych;

2) instrukcje obs∏ugi i konserwacji maszyn i urzàdzeƒ;

7) PN-ISO, ISO.

3) dokumentacje techniczne wyrobów kaletniczych;

Pracownia materia∏oznawstwa powinna byç wyposa˝ona w

4) prospekty maszyn i urzàdzeƒ;

1) stanowiska pracy (jedno stanowisko dla jednego

ucznia);

6) ˝urnale i katalogi;

2) tablice przedstawiajàce uk∏ad topograficzny i budow´ skóry;

3) schematy produkcji

w kaletnictwie;

materia∏ów

stosowanych

4) zestawy próbek podstawowych i pomocniczych

materia∏ów kaletniczych;

5) okucia, ∏àczniki, akcesoria, elementy zdobnicze;

6) urzàdzenia i przyrzàdy kontrolno-pomiarowe;

7) urzàdzenia do badania w∏aÊciwoÊci materia∏ów;

8) PN-ISO, ISO z zakresu materia∏oznawstwa.

5) schematy dzia∏ania maszyn i urzàdzeƒ;

7) wzory typowych wyrobów kaletniczych.

Pracownie powinny sk∏adaç si´ z sali lekcyjnej i zaplecza magazynowo-socjalnego. W sali lekcyjnej nale˝y zapewniç stanowisko pracy dla nauczyciela i odpowiednià liczb´ stanowisk pracy dla uczniów.

W warsztatach szkolnych powinno znajdowaç si´

pomieszczenie do instrukta˝u.

Praktyczna nauka zawodu mo˝e odbywaç si´

w pracowniach i warsztatach szkolnych, zak∏adach

rzemieÊlniczych, przedsi´biorstwach us∏ugowo-produkcyjnych w zakresie kaletnictwa.

Za∏àcznik nr 2

PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTA¸CENIA W ZAWODZIE KOMINIARZ

SYMBOL CYFROWY 714[02]

I. OPIS ZAWODU

1. W wyniku kszta∏cenia w zawodzie absolwent powinien umieç

1) pos∏ugiwaç si´ dokumentacjà technicznà, normami i instrukcjami dotyczàcymi wykonywanych zadaƒ zawodowych;

4) okreÊlaç w∏aÊciwoÊci materia∏ów i wyrobów budowlanych oraz oceniaç ich przydatnoÊç do robót

kominiarskich;

5) magazynowaç, sk∏adowaç i transportowaç materia∏y stosowane w robotach kominiarskich;

2) rozró˝niaç elementy konstrukcyjne obiektów budowlanych;

6) dobieraç materia∏y, narz´dzia, urzàdzenia, sprz´t

oraz przyrzàdy pomiarowe do okreÊlonych robót

kominiarskich;

3) oceniaç klasy odpornoÊci ogniowej obiektów budowlanych i ich elementów;

7) u˝ytkowaç narz´dzia, urzàdzenia i sprz´t zgodnie

z zasadami eksploatacji;

8) montowaç, u˝ytkowaç i demontowaç rusztowania

oraz pomosty robocze;

4) wypalania sadzy w przewodach kominowych;

9) badaç i usuwaç przyczyny wadliwego dzia∏ania

przewodów dymowych i kominów;

6) wykonywania konserwacji oraz naprawy ró˝nego

rodzaju kominów i ich elementów;

10) wykonywaç pomocnicze roboty murarskie i tynkarskie;

7) wydawania opinii o stanie przewodów kominowych, spalinowych i wentylacyjnych.

11) wykonywaç roboty kominiarskie zgodnie z obowiàzujàcymi normami i warunkami technicznymi

wykonania i odbioru robót;

II. BLOKI PROGRAMOWE

5) wylepiania i szlamowania przewodów i palenisk;

12) czyÊciç i konserwowaç przewody kominowe;

Zakres umiej´tnoÊci i treÊci kszta∏cenia, wynikajàcy z opisu kwalifikacji absolwenta, zawierajà nast´pujàce bloki programowe

13) wykonywaç prace naprawcze i rozbiórkowe przewodów kominowych;

1) podstawy budownictwa;

14) wydawaç opinie o stanie przewodów kominowych

i czopuchów;

3) podstawy dzia∏alnoÊci zawodowej.

15) wykonywaç pomiary przep∏ywu powietrza w pomieszczeniach oraz sporzàdzaç bilanse wymiany

powietrza;

16) dokonywaç rozliczeƒ materia∏ów, narz´dzi i sprz´tu;

17) oceniaç jakoÊç robót kominiarskich;

2) technologia robót kominiarskich;

BLOK: PODSTAWY BUDOWNICTWA

1. Cele kszta∏cenia

Uczeƒ (s∏uchacz) w wyniku kszta∏cenia powinien

umieç

1) pos∏ugiwaç si´ terminologià budowlanà;

18) kalkulowaç koszty wykonania robót;

19) wykonywaç obmiary robót oraz pomiary inwentaryzacyjne;

20) przestrzegaç przepisów i zasad bezpieczeƒstwa

i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpo˝arowej oraz ochrony Êrodowiska;

2) rozpoznawaç elementy budynku i okreÊlaç ich

funkcje;

3) okreÊlaç konstrukcje i technologie wykonania budynków;

4) okreÊlaç rodzaje i w∏aÊciwoÊci paliw technicznych;

21) organizowaç stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;

5) charakteryzowaç procesy zachodzàce podczas

spalania paliw sta∏ych;

22) komunikowaç si´ z uczestnikami procesu pracy;

6) rozró˝niaç rodzaje pieców, kominków, trzonów kuchennych oraz kot∏ów;

23) stosowaç przepisy Kodeksu pracy dotyczàce praw

i obowiàzków pracownika i pracodawcy oraz warunków pracy;

7) rozró˝niaç konstrukcje i okreÊlaç dzia∏anie urzàdzeƒ grzewczych i wentylacyjnych;

24) stosowaç przepisy prawa dotyczàce wykonywanych zadaƒ zawodowych;

8) przestrzegaç zasad prowadzenia kana∏ów wentylacyjnych, spalinowych i dymowych;

25) korzystaç z ró˝nych êróde∏ informacji w zakresie

niezb´dnym do wykonywania zadaƒ zawodowych;

9) okreÊlaç w∏aÊciwoÊci materia∏ów i wyrobów stosowanych do budowy konstrukcji ognioodpornych;

26) udzielaç pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy;

10) magazynowaç, sk∏adowaç i transportowaç materia∏y do robót kominiarskich i pomocniczych;

27) prowadziç dzia∏alnoÊç gospodarczà.

11) wykonywaç pomocnicze roboty murarskie i tynkarskie;

Kszta∏towanie postaw przedsi´biorczych oraz

przygotowanie do wejÊcia na rynek pracy powinno

przebiegaç zarówno w trakcie procesu kszta∏cenia zawodowego, jak i podczas realizacji zaj´ç edukacyjnych

„Podstawy przedsi´biorczoÊci”.

12) sporzàdzaç rysunki figur i bry∏ geometrycznych;

13) wymiarowaç i opisywaç proste rysunki techniczne;

14) stosowaç zasady wykonywania przekrojów, rzutów prostokàtnych i aksonometrycznych;

2. Absolwent szko∏y kszta∏càcej w zawodzie kominiarz powinien byç przygotowany do wykonywania

nast´pujàcych zadaƒ zawodowych

15) stosowaç oznaczenia materia∏ów oraz wyrobów

budowlanych zgodnie z obowiàzujàcymi normami;

1) czyszczenia przewodów kominowych, kana∏ów

i czopuchów;

16) wykonywaç rysunki i szkice przewodów dymowych, spalinowych i wentylacyjnych;

2) badania dro˝noÊci

i wentylacyjnych;

17) rozró˝niaç rodzaje i elementy dokumentacji technicznej;

przewodów

kominowych

3) wykonywania czyszczenia i konserwacji palenisk;

18) pos∏ugiwaç si´ dokumentacjà technicznà;

19) pos∏ugiwaç si´ przyrzàdami pomiarowymi;

20) wykonywaç przedmiary i obmiary robót;

21) wykonywaç pomiary i rysunki inwentaryzacyjne;

22) przestrzegaç przepisów i zasad bezpieczeƒstwa

i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpo˝arowej oraz ochrony Êrodowiska.

2. TreÊci kszta∏cenia (dzia∏y programowe)

Poz. 1650

2) pos∏ugiwaç si´ dokumentacjà budowlanà w zakresie wykonywanych robót;

3) lokalizowaç usytuowanie przewodów kominowych w Êcianach,

4) sprawdzaç dro˝noÊç przewodów kominowych;

5) dokonywaç pomiarów przep∏ywu powietrza w przewodach kominowych;

6) sporzàdzaç bilanse wymiany powietrza;

TreÊci kszta∏cenia sà uj´te w nast´pujàcych dzia∏ach programowych

1) ogólne wiadomoÊci z zakresu budownictwa;

2) elementy budynku i ich funkcje;

3) konstrukcje i technologie wykonania budynków;

4) rodzaje i w∏aÊciwoÊci techniczne paliw sta∏ych;

7) badaç przyczyny wadliwego dzia∏ania kana∏ów

i przewodów kominowych;

8) wykonywaç pomiary spalin oraz analizowaç ich

sk∏ad;

9) dobieraç materia∏y, narz´dzia i sprz´t do okreÊlonych robót kominiarskich;

5) procesy zachodzàce podczas spalania paliw technicznych;

10) czyÊciç kana∏y le˝àce i czopuchy;

6) piece, kominy, trzony kuchenne, kot∏y;

12) czyÊciç i udra˝niaç paleniska ró˝nego typu pieców

grzewczych, kominków i trzonów kuchennych;

7) urzàdzenia grzewcze i wentylacyjne;

11) czyÊciç przewody prze∏azowe;

8) zasady prowadzenia kana∏ów wentylacyjnych,

spalinowych i dymowych;

13) czyÊciç piece rzemieÊlnicze i przemys∏owe;

9) materia∏y i wyroby stosowane w konstrukcjach

ognioodpornych;

15) czyÊciç kominy przemys∏owe;

10) magazynowanie, sk∏adowanie i transportowanie materia∏ów stosowanych w robotach kominiarskich;

11) roboty murarskie i tynkarskie;

12) figury i bry∏y geometryczne;

14) czyÊciç urzàdzenia grzewcze oraz paleniska kot∏ów;

16) wypalaç sadz´ w przewodach oraz usuwaç puchliny po ich wypaleniu;

17) wylepiaç i szlamowaç przewody i paleniska;

18) uszczelniaç przewody kominowe;

13) zasady opisywania i wymiarowania rysunków;

19) rozpoznawaç i usuwaç wady palenisk oraz przewodów kominowych;

14) przekroje, rzutowanie prostokàtne i aksonometryczne;

20) badaç stan kana∏ów prze∏azowych i nasad kominowych;

15) oznaczenia materia∏ów i wyrobów budowlanych;

21) wykonywaç konserwacj´ i napraw´ palenisk oraz

przewodów kominowych;

16) rysunki i szkice przewodów dymowych, spalinowych i wentylacyjnych;

17) rodzaje i elementy dokumentacji technicznej;

22) prowadziç dokumentacj´ technicznà i ksià˝ki robocze;

18) zasady pos∏ugiwania si´ dokumentacjà technicznà;

23) oceniaç jakoÊç wykonanych robót kominiarskich;

19) przedmiar i obmiar robót;

24) okreÊlaç zakres wykonywania us∏ug kominiarskich;

20) pomiary i rysunki inwentaryzacyjne;

21) przepisy i zasady bezpieczeƒstwa i higieny pracy,

przepisy ochrony przeciwpo˝arowej oraz ochrony

Êrodowiska.

BLOK: TECHNOLOGIA ROBÓT KOMINIARSKICH

1. Cele kszta∏cenia

Uczeƒ (s∏uchacz) w wyniku kszta∏cenia powinien

umieç

1) organizowaç stanowisko pracy do robót kominiarskich i pomocniczych zgodnie z wymaganiami

technologicznymi, przepisami bezpieczeƒstwa

i higieny pracy, ochrony przeciwpo˝arowej oraz

ochrony Êrodowiska;

25) rozliczaç materia∏y i zagospodarowywaç odpady;

26) stosowaç normy i zalecenia dotyczàce eksploatacji

urzàdzeƒ grzewczych i wentylacyjnych;

27) przestrzegaç przepisów i zasad bezpieczeƒstwa

i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpo˝arowej oraz ochrony Êrodowiska podczas wykonywania robót kominiarskich i pomocniczych.

2. TreÊci kszta∏cenia (dzia∏y programowe)

TreÊci kszta∏cenia sà uj´te w nast´pujàcych dzia∏ach programowych

1) organizacja stanowiska pracy do robót kominiarskich;

2) dokumentacja robót kominiarskich;

3) zasady prowadzenia przewodów kominowych

i wentylacyjnych;

4) sprawdzanie dro˝noÊci kana∏ów kominowych;

5) pomiary przep∏ywu powietrza w przewodach kominowych;

6) bilanse wymiany powietrza;

7) przyczyny wadliwego dzia∏ania kana∏ów i przewodów kominowych oraz sposoby ich usuwania;

8) pomiar spalin;

9) materia∏y, narz´dzia i sprz´t stosowane w robotach kominiarskich;

10) czyszczenie przewodów kominowych;

11) czyszczenie czopuchów;

12) czyszczenie pieców ogrzewczych i kominów;

13) czyszczenie pieców rzemieÊlniczych i przemys∏owych;

14) czyszczenie kot∏ów;

15) czyszczenie kominów fabrycznych;

16) wypalanie sadzy w przewodach kominowych;

Poz. 1650

4) korzystaç z ró˝nych êróde∏ wiedzy ekonomicznej

i prawnej;

5) stosowaç przepisy Kodeksu pracy dotyczàce praw

i obowiàzków pracownika i pracodawcy oraz warunków pracy;

6) wykonywaç prac´ zgodnie z przepisami i zasadami bezpieczeƒstwa i higieny pracy, przepisami

ochrony przeciwpo˝arowej oraz ochrony Êrodowiska;

7) dobieraç Êrodki ochrony indywidualnej do rodzaju

wykonywanej pracy;

8) organizowaç stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;

9) podejmowaç dzia∏ania zwiàzane z poszukiwaniem

pracy;

10) sporzàdzaç dokumenty dotyczàce zatrudnienia

oraz dzia∏alnoÊci gospodarczej;

11) komunikowaç si´ i wspó∏pracowaç w zespole;

12) rozwiàzywaç problemy;

13) podejmowaç decyzje;

14) doskonaliç umiej´tnoÊci zawodowe;

17) wady palenisk i przewodów kominowych;

15) udzielaç pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy;

18) wylepianie i szlamowanie przewodów i palenisk;

16) przestrzegaç zasad etyki.

19) konserwacja i naprawa palenisk oraz przewodów

kominowych;

20) kontrola stanu przewodów kominowych;

21) prowadzenie dokumentacji robót kominiarskich;

22) ocena jakoÊci robót kominiarskich;

2. TreÊci kszta∏cenia (dzia∏y programowe)

TreÊci kszta∏cenia sà uj´te w nast´pujàcych dzia∏ach programowych

1) podstawowe poj´cia gospodarki rynkowej;

23) us∏ugi kominiarskie;

2) formy organizacyjno-prawne przedsi´biorstw budowlanych;

24) rozliczanie materia∏ów, zagospodarowywanie odpadów;

3) przepisy prawa budowlanego i podatkowego;

25) normy i zalecenia dotyczàce eksploatacji urzàdzeƒ

grzewczych i wentylacyjnych;

5) bezpieczeƒstwo i higiena pracy;

26) przepisy i zasady bezpieczeƒstwa i higieny pracy,

przepisy ochrony przeciwpo˝arowej oraz ochrony

Êrodowiska podczas wykonywania robót kominiarskich i pomocniczych.

BLOK: PODSTAWY DZIA¸ALNOÂCI ZAWODOWEJ

1. Cele kszta∏cenia

4) wybrane przepisy prawa pracy;

6) ochrona przeciwpo˝arowa i ochrona Êrodowiska;

7) Êrodki ochrony indywidualnej;

8) elementy ergonomii;

9) metody poszukiwania pracy;

10) dokumenty zwiàzane z zatrudnieniem i prowadzeniem dzia∏alnoÊci gospodarczej;

Uczeƒ (s∏uchacz) w wyniku kszta∏cenia powinien

umieç

11) podejmowanie i prowadzenie dzia∏alnoÊci gospodarczej;

1) interpretowaç podstawowe poj´cia gospodarki

rynkowej;

12) zasady i metody komunikowania si´;

2) wyjaÊniaç mechanizmy funkcjonowania gospodarki rynkowej w budownictwie;

14) formy doskonalenia zawodowego;

3) stosowaç przepisy prawa budowlanego i podatkowego;

13) elementy socjologii i psychologii pracy;

15) zasady udzielania pierwszej pomocy;

16) etyka.

III. PODZIA¸ GODZIN NA BLOKI PROGRAMOWE

Minimalna liczba godzin

w okresie kszta∏cenia w %*

Nazwa bloku programowego

Podstawy budownictwa

20

Technologia robót kominiarskich

50

Podstawy dzia∏alnoÊci zawodowej

10

80**

Razem

* Podzia∏ godzin na bloki programowe dotyczy kszta∏cenia w szko∏ach dla m∏odzie˝y i w szko∏ach

dla doros∏ych (w formie stacjonarnej i zaocznej).

** Pozosta∏e 20 % godzin jest przeznaczone do rozdysponowania przez autorów programów na-

uczania na dostosowanie kszta∏cenia do potrzeb rynku pracy.

IV. ZALECANE WARUNKI REALIZACJI TREÂCI

KSZTA¸CENIA W ZAWODZIE

Pracownia rysunku technicznego powinna byç wyposa˝ona w

Do realizacji treÊci kszta∏cenia, uj´tych w blokach

programowych, odpowiednie sà nast´pujàce pomieszczenia dydaktyczne

1) stanowiska rysunkowe (jedno stanowisko dla jednego ucznia);

1) pracownia ogólnobudowlana;

3) dokumentacje architektoniczno-budowlane;

2) pracownia rysunku technicznego;

4) rysunki ró˝nego typu kominów, pieców i kot∏ów;

2) modele figur i bry∏ geometrycznych;

5) normy dotyczàce zasad sporzàdzania rysunków;

3) warsztaty szkolne.

Pracownia ogólnobudowlana powinna byç wyposa˝ona w

1) próbki materia∏ów i wyrobów budowlanych;

6) przekroje i rzuty przewodów wentylacyjnych, dymowych i spalinowych.

Warsztaty szkolne powinny byç wyposa˝one w

1) materia∏y do robót kominiarskich;

2) modele urzàdzeƒ grzewczych;

2) narz´dzia kominiarskie i sprz´t pomiarowy;

3) plansze i filmy instrukta˝owe dotyczàce wykonywania robót kominiarskich oraz udzielania pierwszej pomocy;

3) przyrzàdy kontrolno-pomiarowe;

4) narz´dzia i sprz´t do robót kominiarskich;

5) analizatory spalin, anemometry;

6) dokumentacje architektoniczno-budowlane;

7) normy PN-ISO oraz ISO dotyczàce warunków technicznych wykonania i odbioru przewodów wentylacyjnych, spalinowych i dymowych, kot∏owni oraz

ochrony przeciwpo˝arowej budynków;

8) Katalogi Nak∏adów Rzeczowych, certyfikaty jakoÊci, cenniki materia∏ów budowlanych.

4) instrukcje technologiczne;

5) Êrodki ochrony indywidualnej.

Pracownie powinny sk∏adaç si´ z sali lekcyjnej i zaplecza magazynowo-socjalnego. W sali lekcyjnej nale˝y zapewniç stanowisko pracy dla nauczyciela i odpowiednià liczb´ stanowisk pracy dla uczniów.

W warsztatach szkolnych powinno znajdowaç si´

pomieszczenie do instrukta˝u.

Praktyczna nauka zawodu mo˝e odbywaç si´

w warsztatach szkolnych oraz w zak∏adach rzemieÊlniczych.

Za∏àcznik nr 3

PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTA¸CENIA W ZAWODZIE KUÂNIERZ

SYMBOL CYFROWY 743[02]

I. OPIS ZAWODU

2) czytaç rysunek ˝urnalowy i techniczny;

1. W wyniku kszta∏cenia w zawodzie absolwent powinien umieç

3) czytaç podstawowà dokumentacj´ technicznà wyrobów kuÊnierskich;

1) rozró˝niaç, sortowaç i dobieraç skóry futerkowe wed∏ug charakteru okrywy w∏osowej i tkanki skórnej;

4) wykonywaç rysunek modelowy uwzgl´dniajàcy

uk∏ad skór w wyrobie kuÊnierskim;

5) wykonywaç formy i szablony podstawowych wyrobów kuÊnierskich;

6) wykonywaç modelowanie konstrukcyjne i wtórne form i szablonów podstawowych wyrobów,

z uwzgl´dnieniem uk∏adu skór w wyrobie kuÊnierskim;

7) stosowaç metody reperacji skór futerkowych;

8) stosowaç, zgodnie z projektem plastycznym, techniki rozkroju skór futerkowych;

9) u˝ytkowaç podstawowe maszyny i urzàdzenia

kuÊnierskie;

10) obliczaç zu˝ycie skór i materia∏ów wykoƒczeniowych w produkcji us∏ugowo-miarowej;

11) stosowaç zasady kontroli jakoÊci wyrobów kuÊnierskich;

12) wykonywaç kolejne etapy procesu wytwarzania

wyrobu kuÊnierskiego;

13) przestrzegaç przepisów i zasad bezpieczeƒstwa

i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpo˝arowej oraz ochrony Êrodowiska;

14) organizowaç stanowiska pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;

Poz. 1650

5) regulowania, nastawiania, dokonywania konserwacji i drobnych napraw maszyn i urzàdzeƒ kuÊnierskich;

6) dokonywania oceny jakoÊciowej u˝ywanych wyrobów kuÊnierskich oraz okreÊlania mo˝liwoÊci

i sposobu ich renowacji.

II. BLOKI PROGRAMOWE

Zakres umiej´tnoÊci i treÊci kszta∏cenia, wynikajàcy z opisu kwalifikacji absolwenta, zawierajà nast´pujàce bloki programowe

1) surowcowo-projektowy;

2) technologiczny;

3) podstawy dzia∏alnoÊci zawodowej.

BLOK: SUROWCOWO-PROJEKTOWY

1. Cele kszta∏cenia

Uczeƒ (s∏uchacz) w wyniku kszta∏cenia powinien

umieç

1) rozpoznawaç skór´ futerkowà surowà, wyprawionà i uszlachetnionà;

15) komunikowaç si´ z uczestnikami procesu pracy;

2) wskazywaç zastosowanie ró˝nych zwiàzków chemicznych w przetwórstwie skór futerkowych;

16) stosowaç przepisy Kodeksu pracy dotyczàce praw

i obowiàzków pracownika i pracodawcy oraz warunków pracy;

3) dobieraç metody okreÊlania jakoÊci skór futerkowych surowych;

17) stosowaç przepisy prawa dotyczàce wykonywanych zadaƒ zawodowych;

18) korzystaç z ró˝nych êróde∏ informacji w zakresie

niezb´dnym do wykonywania zadaƒ zawodowych;

19) udzielaç pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy;

20) prowadziç dzia∏alnoÊç gospodarczà.

Kszta∏towanie postaw przedsi´biorczych oraz

przygotowanie do wejÊcia na rynek pracy powinno

przebiegaç zarówno w trakcie kszta∏cenia zawodowego, jak i podczas realizacji zaj´ç edukacyjnych „Podstawy przedsi´biorczoÊci”.

4) okreÊlaç wp∏yw budowy okrywy w∏osowej i tkanki

skórnej na wyglàd gotowego wyrobu futrzarskiego;

5) rozpoznawaç skóry futerkowe garbowane ró˝nymi

metodami;

6) rozpoznawaç skóry futerkowe uszlachetniane ró˝nymi metodami;

7) okreÊlaç w∏aÊciwoÊci skór gotowych wyprawionych ze zwierzàt hodowlanych i dzikich;

8) okreÊlaç w∏aÊciwoÊci skór wyprawionych ze zwierzàt domowych;

9) dobieraç metody oceny jakoÊciowej tkanki skórnej

i okrywy w∏osowej skór futerkowych;

10) identyfikowaç wady i uszkodzenia tkanki skórnej

i okrywy w∏osowej;

2. Absolwent szko∏y kszta∏càcej w zawodzie kuÊnierz powinien byç przygotowany do wykonywania

nast´pujàcych zadaƒ zawodowych

11) stosowaç zasady sortowania i klasyfikowania skór

futerkowych;

1) konstruowania i modelowania wyrobów kuÊnierskich;

13) rozpoznawaç w∏ókna naturalne i chemiczne;

2) dobierania i przygotowywania skór futerkowych

oraz materia∏ów pomocniczych do wykonywania

planowanych wyrobów kuÊnierskich;

3) wykonywania rozkroju skór i materia∏ów pomocniczych wed∏ug opracowanych modeli wyrobów kuÊnierskich;

4) dokonywania monta˝u i wykoƒczania wyrobów

kuÊnierskich;

12) rozpoznawaç imitacje skór;

14) identyfikowaç tkaniny i inne wyroby w∏ókiennicze

stosowane w kuÊnierstwie;

15) okreÊlaç zasady magazynowania i konserwacji

skór futerkowych wyprawionych, materia∏ów pomocniczych i wyrobów futrzarskich;

16) odczytywaç rysunek techniczny prostego wyrobu

kuÊnierskiego;

17) interpretowaç rysunek ˝urnalowy;

18) wykonywaç rysunek modelowy wyrobu kuÊnierskiego na sylwetk´ podstawowà;

6) stosowaç zasady modelowania form z uwzgl´dnieniem uk∏adu skór w wyrobie kuÊnierskim;

19) dobieraç zestawienia kolorystyczne w projekcie

wyrobu kuÊnierskiego;

7) wykonywaç modelowanie form na sylwetki nietypowe;

20) stosowaç elementy strojów historycznych lub regionalnych w projektach ubiorów wspó∏czesnych.

8) wykonywaç szablony podstawowych wyrobów kuÊnierskich;

2. TreÊci kszta∏cenia (dzia∏y programowe)

9) sortowaç i dobieraç skóry futerkowe;

TreÊci kszta∏cenia sà uj´te w nast´pujàcych dzia∏ach programowych

10) stosowaç zasady reperacji i rozkroju skór futerkowych;

1) budowa surowej skóry futerkowej;

11) u˝ytkowaç urzàdzenia i maszyny szwalnicze stosowane w kuÊnierstwie;

2) w∏aÊciwoÊci zwiàzków chemicznych stosowanych

w przetwórstwie skór futerkowych;

3) jakoÊç skór futerkowych;

4) rodzaje okrywy w∏osowej;

5) procesy wyprawy i uszlachetniania skór;

6) skóry futerkowe pochodzàce ze zwierzàt domowych, hodowlanych i dzikich;

7) w∏aÊciwoÊci okrywy w∏osowej i tkanki skórnej skór

wyprawionych;

8) wady i uszkodzenia skór futerkowych;

9) sortowanie i klasyfikacja skór;

10) imitacje skór;

11) w∏ókna naturalne i chemiczne;

12) tkaniny i wyroby w∏ókiennicze w kuÊnierstwie;

13) zasady magazynowania i konserwacji skór futerkowych wyprawionych, materia∏ów pomocniczych i wyrobów futrzarskich;

14) rysunek techniczny w modelowaniu wyrobów kuÊnierskich;

15) rysunek ˝urnalowy i modelowy wyrobu kuÊnierskiego;

12) obliczaç zu˝ycie skór w produkcji us∏ugowo-miarowej;

13) obliczaç zu˝ycie materia∏ów wykoƒczeniowych

w produkcji us∏ugowo-miarowej;

14) wykonywaç wyrób kuÊnierski zgodnie z projektem

technologicznym;

15) przeprowadzaç kontrol´ jakoÊci produkcji w kolejnych fazach procesu wytwórczego;

16) stosowaç zasady sk∏adowania i przechowywania

skór futerkowych i wyrobów gotowych;

17) przestrzegaç przepisów i zasad bezpieczeƒstwa

i higieny pracy, ochrony przeciwpo˝arowej oraz

ochrony Êrodowiska podczas wykonywania wyrobów kuÊnierskich.

2. TreÊci kszta∏cenia (dzia∏y programowe)

TreÊci kszta∏cenia sà uj´te w nast´pujàcych dzia∏ach programowych

1) organizacja stanowiska pracy;

2) zasady konstrukcji odzie˝y i innych wyrobów kuÊnierskich;

3) zasady wykonywania pomiarów sylwetki cz∏owieka;

4) zasady ustalania dodatku konstrukcyjnego;

16) podstawy kolorystyki w projektowaniu wyrobu kuÊnierskiego;

5) siatki konstrukcyjne podstawowych wyrobów kuÊnierskich;

17) stroje regionalne i elementy historii ubioru.

6) modelowanie wyrobów odzie˝owych zgodnie z projektem plastycznym i pomiarami sylwetki cz∏owieka;

BLOK: TECHNOLOGICZNY

1. Cele kszta∏cenia

Uczeƒ (s∏uchacz) w wyniku kszta∏cenia powinien

umieç

1) organizowaç stanowisko pracy zgodnie z przepisami i zasadami bezpieczeƒstwa i higieny pracy,

przepisami ochrony przeciwpo˝arowej oraz z wymaganiami ergonomii;

7) szablony podstawowych wyrobów kuÊnierskich;

8) dobór i sortowanie skór futerkowych;

9) reperacja i rozkrój skór futerkowych;

10) u˝ytkowanie maszyn i urzàdzeƒ stosowanych

w kuÊnierstwie;

11) zu˝ycie skór i materia∏ów wykoƒczeniowych w produkcji us∏ugowo-miarowej;

2) wyjaÊniaç podstawowe poj´cia z zakresu konstrukcji i modelowania form odzie˝y;

12) projekt technologiczny;

3) wykonywaç pomiary sylwetki cz∏owieka;

14) sk∏adowanie i przechowywanie skór;

4) rysowaç siatki konstrukcyjne podstawowych wyrobów kuÊnierskich;

15) przepisy i zasady bezpieczeƒstwa i higieny pracy,

przepisy ochrony przeciwpo˝arowej oraz ochrony

Êrodowiska.

5) stosowaç zasady ustalania dodatku konstrukcyjnego;

13) kontrola jakoÊci;

BLOK: PODSTAWY DZIA¸ALNOÂCI ZAWODOWEJ

Poz. 1650

12) doskonaliç umiej´tnoÊci zawodowe;

13) udzielaç pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy;

1. Cele kszta∏cenia

Uczeƒ (s∏uchacz) w wyniku kszta∏cenia powinien

umieç

1) wykonywaç prac´ zgodnie z przepisami i zasadami bezpieczeƒstwa i higieny pracy, ochrony przeciwpo˝arowej oraz ochrony Êrodowiska;

14) przestrzegaç zasad etyki.

2. TreÊci kszta∏cenia (dzia∏y programowe)

TreÊci kszta∏cenia sà uj´te w nast´pujàcych dzia∏ach programowych

2) dobieraç Êrodki ochrony indywidualnej do rodzaju wykonywanej pracy;

1) bezpieczeƒstwo i higiena pracy;

3) organizowaç stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;

3) elementy ergonomii;

2) ochrona przeciwpo˝arowa i ochrona Êrodowiska;

4) interpretowaç podstawowe poj´cia gospodarki

rynkowej;

4) podstawowe poj´cia gospodarki rynkowej;

5) rozró˝niaç rodzaje kosztów i sporzàdzaç kalkulacj´

ceny wyrobu;

6) metody poszukiwania pracy;

5) kalkulacja kosztów us∏ug kuÊnierskich;

7) wybrane przepisy prawa pracy;

6) podejmowaç dzia∏ania zwiàzane z poszukiwaniem

pracy;

8) dokumenty zwiàzane z zatrudnieniem i prowadzeniem dzia∏alnoÊci gospodarczej;

7) stosowaç przepisy Kodeksu pracy dotyczàce praw

i obowiàzków pracownika i pracodawcy oraz warunków pracy;

8) sporzàdzaç dokumenty dotyczàce zatrudnienia

oraz dzia∏alnoÊci gospodarczej;

9) podejmowanie i prowadzenie dzia∏alnoÊci gospodarczej;

10) zasady i metody komunikowania si´;

11) elementy socjologii i psychologii pracy;

9) komunikowaç si´ i wspó∏pracowaç z zespo∏em;

12) formy doskonalenia zawodowego;

10) rozwiàzywaç problemy;

13) zasady udzielania pierwszej pomocy;

11) podejmowaç decyzje;

14) etyka.

III. PODZIA¸ GODZIN NA BLOKI PROGRAMOWE

Minimalna liczba godzin

w okresie kszta∏cenia w %*

Nazwa bloku programowego

Surowcowo-projektowy

15

Technologiczny

55

Podstawy dzia∏alnoÊci zawodowej

10

80**

Razem

* Podzia∏ godzin na bloki programowe dotyczy kszta∏cenia w szko∏ach dla m∏odzie˝y i w szko∏ach

dla doros∏ych (w formie stacjonarnej i zaocznej).

** Pozosta∏e 20 % godzin jest przeznaczone do rozdysponowania przez autorów programów na-

uczania na dostosowanie kszta∏cenia do potrzeb rynku pracy.

IV. ZALECANE WARUNKI REALIZACJI TREÂCI

KSZTA¸CENIA W ZAWODZIE

Do realizacji treÊci kszta∏cenia, uj´tych w blokach

programowych, odpowiednie sà nast´pujàce pomieszczenia dydaktyczne

1) pracownia projektowania i modelowania wyrobów kuÊnierskich;

Pracownia projektowania i modelowania wyrobów kuÊnierskich powinna byç wyposa˝ona w

1) sto∏y do dobierania i krojenia skór;

2) stela˝e do organizowania wystaw;

3) manekiny;

4) zestaw skór futerkowych;

2) pracownia materia∏oznawstwa futrzarskiego i odzie˝owego;

5) zestaw materia∏ów wykoƒczeniowych i zdobniczych;

3) warsztaty szkolne.

6) eksponaty wyrobów kuÊnierskich;

7) formy i szablony podstawowych wyrobów kuÊnierskich;

8) siatki konstrukcyjne podstawowych wyrobów kuÊnierskich;

9) konstrukcje podstawowych wyrobów kuÊnierskich;

10) plansze obrazujàce etapy modelowania form wyrobów kuÊnierskich, z uwzgl´dnieniem uk∏adu

skór w elementach;

11) rysunki modelowe wyrobów kuÊnierskich;

12) PN-ISO, ISO dotyczàce projektowania i modelowania wyrobów kuÊnierskich.

Pracownia materia∏oznawstwa kuÊnierskiego powinna byç wyposa˝ona w

1) planimetr;

Poz. 1650

Warsztaty szkolne powinny byç wyposa˝one w

1) maszyny szwalnicze kuÊnierskie (jedna dla dwóch

uczniów);

2) sto∏y do dobierania skór;

3) sto∏y do krojenia skór;

4) stanowiska do nabijania skór i elementów wyrobu

kuÊnierskiego;

5) sto∏y do pracy r´cznej;

6) kleszcze kuÊnierskie;

7) no˝e kuÊnierskie (jeden dla jednego ucznia);

8) grzebienie kuÊnierskie (jeden dla dwóch uczniów);

9) niezb´dne przybory do szycia;

10) urzàdzenia do krojenia skór i materia∏ów wykoƒczeniowych;

11) manekiny (damski, m´ski, dzieci´cy);

2) gruboÊciomierz;

12) urzàdzenie do obróbki termicznej;

3) zrywark´;

13) katalog Êciegów r´cznych;

4) zestaw odczynników chemicznych i podstawowy

sprz´t do çwiczeƒ i pokazów;

5) zestaw Êrodków chemicznych do wyprawy i barwienia skór;

6) zestaw ró˝nych skór futerkowych;

7) kolekcje w∏ókien naturalnych i chemicznych;

8) zestaw wyrobów w∏ókienniczych;

9) zestaw dodatków;

10) schematy procesów ró˝nych metod wyprawy

skór;

11) PN-ISO, ISO dotyczàce klasyfikacji skór surowych,

skór futerkowych wyprawionych i uszlachetnionych.

14) eksponaty wyrobów we fragmentach i w ca∏oÊci;

15) dokumentacje techniczne;

16) PN-ISO, ISO dotyczàce konfekcjonowania wyrobów kuÊnierskich ze skór futerkowych.

Pracownie powinny sk∏adaç si´ z sali lekcyjnej i zaplecza magazynowo-socjalnego. W sali lekcyjnej nale˝y zapewniç stanowisko pracy dla nauczyciela i odpowiednià liczb´ stanowisk pracy dla uczniów.

W warsztatach szkolnych powinno znajdowaç si´

pomieszczenie do instrukta˝u.

Praktyczna nauka zawodu mo˝e odbywaç si´

w pracowniach i warsztatach szkolnych, przedsi´biorstwach produkcyjnych i us∏ugowych wytwarzajàcych

odzie˝ i wyroby ze skóry.

Za∏àcznik nr 4

PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTA¸CENIA W ZAWODZIE MONTER KONSTRUKCJI BUDOWLANYCH

SYMBOL CYFROWY 712[04]

I. OPIS ZAWODU

1. W wyniku kszta∏cenia w zawodzie absolwent powinien umieç

1) pos∏ugiwaç si´ dokumentacjà technicznà, normami, katalogami i instrukcjami w zakresie wykonywanych zadaƒ zawodowych;

2) dobieraç materia∏y i wyroby budowlane, maszyny,

narz´dzia i sprz´t do wykonywania konstrukcji budowlanych;

3) sk∏adowaç, magazynowaç i transportowaç materia∏y i wyroby budowlane;

4) dobieraç i przygotowywaç elementy konstrukcji

budowlanych do monta˝u;

5) dobieraç sposoby ∏àczenia elementów konstrukcji

budowlanych;

6) u˝ytkowaç narz´dzia, urzàdzenia oraz sprz´t budowlany zgodnie z zasadami eksploatacji;

7) montowaç, u˝ytkowaç i demontowaç rusztowania

oraz pomosty robocze;

8) wykonywaç prace murarskie, betoniarskie, zbrojarskie i ciesielskie zwiàzane z monta˝em konstrukcji budowlanych;

9) montowaç elementy konstrukcji stalowych, drewnianych i ˝elbetowych zgodnie z obowiàzujàcymi

normami oraz warunkami technicznymi wykonania i odbioru robót;

10) stosowaç zabezpieczenia przeciwkorozyjne i przeciwpo˝arowe elementów konstrukcji budowlanych;

11) oceniaç jakoÊç wykonania robót zwiàzanych

z monta˝em elementów konstrukcji budowlanych;

12) wykonywaç konserwacje, naprawy i demonta˝

elementów konstrukcji budowlanych;

13) wykonywaç przedmiary i obmiary robót oraz pomiary inwentaryzacyjne;

14) kalkulowaç koszty wykonania robót;

15) dokonywaç rozliczeƒ materia∏owych, sprz´tu i robocizny;

16) korzystaç z urzàdzeƒ, wyposa˝enia i zaplecza techniczno-socjalnego terenu budowy;

17) przestrzegaç przepisów i zasad bezpieczeƒstwa

i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpo˝arowej oraz ochrony Êrodowiska;

Poz. 1650

II. BLOKI PROGRAMOWE

Zakres umiej´tnoÊci i treÊci kszta∏cenia, wynikajàcy z opisu kwalifikacji absolwenta, zawierajà nast´pujàce bloki programowe

1) podstawy budownictwa;

2) technologia robót monta˝owych;

3) podstawy dzia∏alnoÊci zawodowej.

BLOK: PODSTAWY BUDOWNICTWA

1. Cele kszta∏cenia

Uczeƒ (s∏uchacz) w wyniku kszta∏cenia powinien

umieç

1) pos∏ugiwaç si´ terminologià budowlanà;

2) rozpoznawaç rodzaje i elementy obiektów budowlanych;

3) rozró˝niaç rodzaje obcià˝eƒ dzia∏ajàcych na obiekt

budowlany;

4) okreÊlaç konstrukcje i technologie wykonania

obiektów budowlanych;

18) organizowaç stanowiska pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;

5) rozró˝niaç grunty budowlane oraz okreÊlaç ich

przydatnoÊç do celów budowlanych;

19) komunikowaç si´ z uczestnikami procesu pracy;

6) okreÊlaç w∏aÊciwoÊci materia∏ów i wyrobów budowlanych;

20) stosowaç przepisy Kodeksu pracy dotyczàce praw

i obowiàzków pracownika i pracodawcy oraz warunków pracy;

21) stosowaç przepisy prawa dotyczàce wykonywanych zadaƒ zawodowych;

7) stosowaç zasady organizacji stanowiska pracy

oraz terenu budowy;

22) korzystaç z ró˝nych êróde∏ informacji w zakresie

niezb´dnym do wykonywania zadaƒ zawodowych;

8) magazynowaç, sk∏adowaç i transportowaç materia∏y i wyroby budowlane, prefabrykaty ˝elbetowe, elementy konstrukcji stalowych i drewnianych

oraz sprz´t budowlany;

23) udzielaç pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy;

9) dobieraç elementy i ∏àczniki do monta˝u rusztowaƒ systemowych oraz sprawdzaç ich jakoÊç;

24) prowadziç dzia∏alnoÊç gospodarczà.

10) montowaç, u˝ytkowaç i demontowaç rusztowania,

pomosty robocze oraz elementy zabezpieczajàce;

Kszta∏towanie postaw przedsi´biorczych oraz

przygotowanie do wejÊcia na rynek pracy powinno

przebiegaç zarówno w trakcie kszta∏cenia zawodowego, jak i podczas realizacji zaj´ç edukacyjnych „Podstawy przedsi´biorczoÊci”.

2. Absolwent szko∏y kszta∏càcej w zawodzie monter

konstrukcji budowlanych powinien byç przygotowany

do wykonywania nast´pujàcych zadaƒ zawodowych

1) przygotowywania elementów konstrukcji budowlanych do monta˝u;

2) montowania prefabrykowanych konstrukcji ˝elbetowych;

3) montowania konstrukcji stalowych;

4) montowania konstrukcji drewnianych;

5) zabezpieczania elementów konstrukcji budowlanych przed korozjà, po˝arem, czynnikami biologicznymi i dzia∏aniem wiatru;

6) wykonywania konserwacji, naprawy i rozbiórki

konstrukcji budowlanych.

11) wykonywaç pomocnicze roboty ciesielskie, zbrojarskie i betoniarskie;

12) przestrzegaç przepisów i zasad bezpieczeƒstwa

i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpo˝arowej oraz ochrony Êrodowiska;

13) sporzàdzaç rysunki figur i bry∏ geometrycznych;

14) wymiarowaç i opisywaç rysunki techniczne;

15) wykonywaç proste rysunki oraz szkice robocze elementów konstrukcji budowlanych;

16) stosowaç zasady wykonywania przekrojów, rzutów prostokàtnych i aksonometrycznych;

17) odczytywaç oznaczenia materia∏ów i wyrobów budowlanych;

18) rozró˝niaç rodzaje i elementy sk∏adowe dokumentacji technicznej;

19) pos∏ugiwaç si´ dokumentacjà budowlanà przy wykonywaniu robót monta˝owych i pomocniczych;

20) pos∏ugiwaç si´ przyrzàdami pomiarowymi;

21) wykonywaç przedmiary i obmiary robót;

22) wykonywaç pomiary oraz rysunki inwentaryzacyjne.

2. TreÊci kszta∏cenia (dzia∏y programowe)

TreÊci kszta∏cenia sà uj´te w nast´pujàcych dzia∏ach programowych

1) rodzaje obiektów budowlanych;

2) elementy konstrukcji obiektów budowlanych;

3) obcià˝enia dzia∏ajàce na obiekt budowlany;

4) konstrukcje i technologie wykonania obiektów budowlanych;

5) grunty budowlane;

Poz. 1650

3) dobieraç maszyny, narz´dzia i sprz´t do wykonywania okreÊlonych robót budowlano-monta˝owych;

4) pos∏ugiwaç si´ narz´dziami Êlusarskimi oraz

sprz´tem do monta˝u konstrukcji budowlanych

zgodnie z zasadami eksploatacji;

5) przewidywaç zagro˝enia wyst´pujàce podczas

prac monta˝owo-budowlanych oraz stosowaç odpowiednie metody zapobiegawcze;

6) sterowaç pracà operatora ˝urawia podczas transportu prefabrykatów, mieszanki betonowej oraz

zbrojenia na miejsce monta˝u;

7) przygotowywaç prefabrykaty do monta˝u;

8) wyznaczaç miejsca monta˝u elementów konstrukcji budowlanych;

6) materia∏y i wyroby budowlane;

9) wykonywaç wst´pne mocowanie i rektyfikacj´ elementów budowlanych;

7) teren budowy i jego organizacja;

10) wykonywaç po∏àczenia prefabrykatów ˝elbetowych;

8) magazynowanie, sk∏adowanie i transport materia∏ów i wyrobów budowlanych;

11) wykonywaç roboty zbrojarskie, betoniarskie i ciesielskie zwiàzane z monta˝em prefabrykatów ˝elbetowych;

9) zasady monta˝u, u˝ytkowania i demonta˝u rusztowaƒ i pomostów roboczych;

10) pomocnicze prace ciesielskie, zbrojarskie i betoniarskie;

11) przepisy i zasady bezpieczeƒstwa i higieny pracy,

przepisy ochrony przeciwpo˝arowej oraz ochrony

Êrodowiska;

12) wykonywaç oraz demontowaç deskowania i formy

do wyrobu elementów konstrukcji betonowych;

13) wykonywaç zbrojenie nieskomplikowanych elementów ˝elbetowych,

14) przygotowywaç mieszank´ betonowà oraz uk∏adaç jà w deskowaniu;

12) rodzaje rysunków technicznych;

15) zag´szczaç i piel´gnowaç beton;

13) figury i bry∏y geometryczne;

16) wykonywaç stropy g´sto˝ebrowe;

14) zasady wymiarowania rysunków;

17) wykonywaç konserwacje i naprawy uszkodzonych

elementów konstrukcji ˝elbetowych;

15) rzutowanie prostokàtne i aksonometryczne;

16) rysunek odr´czny i schematyczny;

17) rodzaje i elementy dokumentacji;

18) oznaczenia materia∏ów i wyrobów budowlanych;

18) demontowaç konstrukcje ˝elbetowe;

19) wykonywaç obróbk´ r´cznà i mechanicznà skrawaniem;

19) dokumentacja budowlano-monta˝owa;

20) przygotowywaç elementy konstrukcji stalowych

do monta˝u;

20) przedmiar i obmiar robót;

21) stosowaç ró˝ne po∏àczenia konstrukcji stalowych;

21) rysunek inwentaryzacyjny.

22) wykonywaç zabezpieczenia antykorozyjne konstrukcji stalowych;

BLOK: TECHNOLOGIA ROBÓT MONTA˚OWYCH

1. Cele kszta∏cenia

Uczeƒ (s∏uchacz) w wyniku kszta∏cenia powinien

umieç

1) organizowaç stanowisko pracy do monta˝u konstrukcji budowlanych zgodnie z wymaganiami

technologicznymi, przepisami i zasadami bezpieczeƒstwa i higieny pracy, przepisami ochrony

przeciwpo˝arowej oraz ochrony Êrodowiska;

2) dobieraç materia∏y i wyroby budowlane oraz elementy konstrukcyjne na podstawie dokumentacji

projektowej oraz katalogów prefabrykatów;

23) wykonywaç konserwacj´ i naprawy elementów

konstrukcji stalowych;

24) przygotowywaç elementy konstrukcji drewnianych do monta˝u;

25) montowaç proste elementy konstrukcji drewnianych: belki, s∏upy, Êciany;

26) wykonywaç proste po∏àczenia konstrukcji drewnianych;

27) wymieniaç uszkodzone

drewnianych;

elementy

konstrukcji

28) wykonywaç konserwacj´ elementów konstrukcji

drewnianych;

29) demontowaç konstrukcje drewniane;

30) rozliczaç materia∏y i zagospodarowywaç odpady;

31) stosowaç przepisy i zasady bezpieczeƒstwa i higieny pracy, przepisy ochrony przeciwpo˝arowej oraz

ochrony Êrodowiska podczas wykonywania robót

budowlano-monta˝owych, rozbiórkowych i pomocniczych.

2. TreÊci kszta∏cenia (dzia∏y programowe)

TreÊci kszta∏cenia sà uj´te w nast´pujàcych dzia∏ach programowych

1) organizacja stanowiska pracy do monta˝u konstrukcji budowlanych;

2) materia∏y i wyroby budowlane oraz elementy

monta˝owe;

3) maszyny, narz´dzia i sprz´t do robót budowlano-monta˝owych;

4) zasady eksploatacji maszyn, narz´dzi i sprz´tu stosowanych do monta˝u elementów konstrukcyjnych;

5) transport, sk∏adowanie i przygotowywanie prefabrykatów do monta˝u;

6) prefabrykowane konstrukcje ˝elbetowe;

7) ∏àczenie prefabrykatów ˝elbetowych;

8) pomocnicze roboty murarskie, ciesielskie, betoniarskie i zbrojarskie;

Poz. 1650

26) przepisy i zasady bezpieczeƒstwa i higieny pracy

przy robotach monta˝owych, rozbiórkowych i pomocniczych.

BLOK: PODSTAWY DZIA¸ALNOÂCI ZAWODOWEJ

1. Cele kszta∏cenia

Uczeƒ (s∏uchacz) w wyniku kszta∏cenia powinien

umieç

1) interpretowaç podstawowe poj´cia gospodarki

rynkowej;

2) wyjaÊniaç mechanizmy funkcjonowania gospodarki rynkowej w budownictwie;

3) stosowaç przepisy prawa budowlanego i podatkowego;

4) korzystaç z ró˝nych êróde∏ wiedzy technicznej, ekonomicznej i prawnej;

5) stosowaç przepisy Kodeksu pracy dotyczàce praw

i obowiàzków pracownika i pracodawcy oraz warunków pracy;

6) przestrzegaç przepisów i zasad bezpieczeƒstwa

i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpo˝arowej oraz ochrony Êrodowiska;

7) dobieraç Êrodki ochrony indywidualnej do rodzaju

wykonywanej pracy;

8) organizowaç stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;

9) deskowania i formy;

9) podejmowaç dzia∏ania zwiàzane z poszukiwaniem

pracy;

10) przygotowywanie i rozmieszczanie elementów

zbrojenia w deskowaniu;

10) sporzàdzaç dokumenty dotyczàce zatrudnienia

oraz dzia∏alnoÊci gospodarczej;

11) przygotowywanie i uk∏adanie mieszanki betonowej;

11) komunikowaç si´ i wspó∏pracowaç w zespole;

12) zag´szczanie i piel´gnowanie betonu;

12) rozwiàzywaç problemy;

13) stropy g´sto˝ebrowe;

13) podejmowaç decyzje;

14) naprawa uszkodzonych elementów ˝elbetowych;

14) doskonaliç umiej´tnoÊci zawodowe;

15) obróbka r´czna i mechaniczna skrawaniem;

15) udzielaç pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy;

16) przygotowanie elementów konstrukcji stalowych

do monta˝u;

17) monta˝ konstrukcji stalowych;

18) zabezpieczenia antykorozyjne konstrukcji stalowych;

19) przygotowanie elementów konstrukcji drewnianych do monta˝u;

20) sposoby po∏àczeƒ konstrukcji drewnianych;

21) montowanie elementów konstrukcji drewnianych;

22) monta˝ prefabrykowanych konstrukcji drewnianych;

23) ochrona drewna przed korozjà biologicznà;

24) konserwacja, naprawa i demonta˝ konstrukcji drewnianych;

25) gospodarka odpadami;

16) przestrzegaç zasad etyki.

2. TreÊci kszta∏cenia (dzia∏y programowe)

TreÊci kszta∏cenia sà uj´te w nast´pujàcych dzia∏ach programowych

1) podstawowe poj´cia gospodarki rynkowej;

2) formy organizacyjno-prawne przedsi´biorstw budowlanych;

3) przepisy prawa budowlanego i podatkowego;

4) certyfikaty wyrobów budowlanych;

5) wybrane przepisy prawa pracy;

6) bezpieczeƒstwo i higiena pracy;

7) ochrona przeciwpo˝arowa i ochrona Êrodowiska;

8) elementy ergonomii;

12) zasady i metody komunikowania si´;

9) metody poszukiwania pracy;

13) elementy socjologii i psychologii pracy;

10) dokumenty zwiàzane z zatrudnieniem i prowadzeniem dzia∏alnoÊci gospodarczej;

14) formy doskonalenia zawodowego;

11) podejmowanie i prowadzenie dzia∏alnoÊci gospodarczej;

15) zasady udzielania pierwszej pomocy;

16) etyka.

III. PODZIA¸ GODZIN NA BLOKI PROGRAMOWE

Minimalna liczba godzin

w okresie kszta∏cenia w %*

Nazwa bloku programowego

Podstawy budownictwa

20

Technologia robót monta˝owych

50

Podstawy dzia∏alnoÊci zawodowej

10

80**

Razem

* Podzia∏ godzin na bloki programowe dotyczy kszta∏cenia w szko∏ach dla m∏odzie˝y i w szko∏ach

dla doros∏ych (w formie stacjonarnej i zaocznej).

** Pozosta∏e 20 % godzin jest przeznaczone do rozdysponowania przez autorów programów na-

uczania na dostosowanie kszta∏cenia do potrzeb rynku pracy.

IV. ZALECANE WARUNKI REALIZACJI TREÂCI

KSZTA¸CENIA W ZAWODZIE

4) w normy dotyczàce zasad sporzàdzania rysunków;

5) w dokumentacje budowlano-monta˝owe.

Do realizacji treÊci kszta∏cenia, uj´tych w blokach

programowych, odpowiednie sà nast´pujàce pomieszczenia dydaktyczne

1) materia∏y i wyroby budowlane;

1) pracownia ogólnobudowlana;

2) elementy konstrukcyjne;

2) pracownia rysunku technicznego;

3) ∏àczniki do monta˝u;

3) warsztaty szkolne.

4) narz´dzia i sprz´t do robót monta˝owych;

Pracownia ogólnobudowlana powinna byç wyposa˝ona w

5) narz´dzia i sprz´t do robót murarskich, betoniarskich i ciesielskich;

1) próbki materia∏ów i wyrobów budowlanych;

6) sprz´t i przyrzàdy pomiarowe;

2) modele konstrukcji budowlanych;

7) Êrodki ochrony indywidualnej;

3) plansze i filmy instrukta˝owe dotyczàce robót

monta˝owych;

8) instrukcje technologiczne;

4) narz´dzia monterskie i sprz´t pomiarowy;

10) warunki techniczne wykonania i odbioru robót.

5) dokumentacje budowlano-monta˝owe;

Warsztaty szkolne powinny byç wyposa˝one w

9) instrukcje obs∏ugi maszyn, urzàdzeƒ i sprz´tu;

7) Katalogi Nak∏adów Rzeczowych, cenniki materia∏ów budowlanych.

Pracownie powinny sk∏adaç si´ z sali lekcyjnej i zaplecza magazynowo-socjalnego. W sali lekcyjnej nale˝y zapewniç stanowisko pracy nauczyciela i odpowiednià liczb´ stanowisk pracy dla uczniów.

Pracownia rysunku technicznego powinna byç wyposa˝ona

W warsztatach szkolnych powinno znajdowaç si´

pomieszczenie do instrukta˝u.

1) w stanowiska rysunkowe (jedno stanowisko dla

jednego ucznia);

Praktyczna nauka zawodu mo˝e odbywaç si´

w warsztatach szkolnych, centrach kszta∏cenia praktycznego, centrach kszta∏cenia ustawicznego, przedsi´biorstwach prefabrykacji oraz przedsi´biorstwach

budowlano-monta˝owych.

6) normy i certyfikaty stosowane w budownictwie;

2) we wzory pisma znormalizowanego;

3) w modele figur i bry∏ geometrycznych;

Za∏àcznik nr 5

PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTA¸CENIA W ZAWODZIE OBUWNIK

SYMBOL CYFROWY 744[02]

I. OPIS ZAWODU

1. W wyniku kszta∏cenia w zawodzie absolwent powinien umieç

1) dobieraç materia∏y obuwnicze do realizacji okreÊlonych zadaƒ;

Kszta∏towanie postaw przedsi´biorczych oraz

przygotowanie do wejÊcia na rynek pracy powinno

przebiegaç zarówno w trakcie procesu kszta∏cenia zawodowego, jak i podczas realizacji zaj´ç edukacyjnych

„Podstawy przedsi´biorczoÊci”.

2) u˝ytkowaç oraz dokonywaç konserwacji maszyn

i urzàdzeƒ obuwniczych;

2. Absolwent szko∏y kszta∏càcej w zawodzie obuwnik powinien byç przygotowany do wykonywania nast´pujàcych zadaƒ zawodowych

3) pos∏ugiwaç si´ przyrzàdami pomiarowymi i kontrolnymi, interpretowaç wyniki pomiarów;

1) wytwarzania obuwia metodami przemys∏owymi

i warsztatowymi;

4) odczytywaç oraz sporzàdzaç schematy, rysunki

i opisy technologiczne;

2) dokonywania konserwacji maszyn i urzàdzeƒ

obuwniczych;

5) stosowaç metody i techniki rozkroju materia∏ów

obuwniczych;

3) prowadzenia dokumentacji produkcyjnej, ewidencyjnej i rozliczeniowej;

6) dobieraç i stosowaç techniki obróbki elementów

obuwia;

4) wykonywania napraw i renowacji obuwia;

7) wykonywaç i oceniaç podstawowe po∏àczenia elementów obuwia;

5) prowadzenia dzia∏alnoÊci wytwórczej i us∏ugowej.

II. BLOKI PROGRAMOWE

9) stosowaç ró˝ne systemy i techniki çwiekowania;

Zakres umiej´tnoÊci i treÊci kszta∏cenia, wynikajàcy z opisu kwalifikacji absolwenta, zawierajà nast´pujàce bloki programowe

10) stosowaç ró˝ne systemy i techniki monta˝u obuwia;

1) konstrukcja wyrobu;

11) dobieraç oraz stosowaç metody i Êrodki wykoƒczania obuwia;

2) technologia wytwarzania obuwia;

8) stosowaç ró˝ne metody wytwarzania cholewek;

3) podstawy dzia∏alnoÊci zawodowej.

12) klasyfikowaç i oceniaç jakoÊç obuwia;

13) stosowaç zasady pakowania, przechowywania

i transportu wyrobów obuwniczych;

14) okreÊlaç zapotrzebowanie materia∏owe;

BLOK: KONSTRUKCJA WYROBU

1. Cele kszta∏cenia

15) sporzàdzaç prostà kalkulacj´ kosztów;

Uczeƒ (s∏uchacz) w wyniku kszta∏cenia powinien

umieç

16) wykonywaç obuwie i us∏ugi naprawcze na indywidualne zlecenia;

1) klasyfikowaç obuwie wed∏ug rozwiàzaƒ konstrukcyjnych i materia∏owych;

17) organizowaç stanowiska pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;

2) okreÊlaç zasady konstruowania obuwia zgodnie

z anatomià i fizjologià stopy;

18) przestrzegaç przepisów i zasad bezpieczeƒstwa

i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpo˝arowej oraz ochrony Êrodowiska;

3) dobieraç kopyta do ró˝nych typów i systemów

monta˝u obuwia;

19) komunikowaç si´ z uczestnikami procesu pracy;

4) stosowaç obowiàzujàce miary stóp, przeliczenia

numeracji kopyt i obuwia;

20) stosowaç przepisy Kodeksu pracy dotyczàce praw

i obowiàzków pracownika i pracodawcy oraz warunków pracy;

5) rozró˝niaç cz´Êci sk∏adowe obuwia;

21) stosowaç przepisy prawa dotyczàce wykonywanych zadaƒ zawodowych;

22) korzystaç z ró˝nych êróde∏ informacji w zakresie

niezb´dnym do wykonywania zadaƒ zawodowych;

23) udzielaç pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy;

24) prowadziç dzia∏alnoÊç gospodarczà.

6) okreÊlaç ogólne zasady projektowania i konstruowania obuwia;

7) okreÊlaç cechy i wspó∏zale˝noÊç barw w projektowaniu wyrobów obuwniczych;

8) wykonywaç szkice elementów, pó∏produktów i typów obuwia;

9) wykonywaç szkice obuwia w ró˝nych kompozycjach kolorystycznych;

10) wykonywaç szkice przekrojów obuwia montowanego ró˝nymi systemami;

19) materia∏y i Êrodki do ∏àczenia elementów wierzchów i spodów obuwia;

11) odczytywaç rysunki wykonawcze elementów, pó∏produktów i wyrobów obuwniczych;

20) materia∏y i elementy zdobnicze;

12) rozró˝niaç materia∏y podstawowe i pomocnicze

stosowane w obuwnictwie;

13) okreÊlaç wymagania techniczne i przetwórcze dla

skór, tworzyw skóropodobnych oraz materia∏ów

w∏ókienniczych na cholewki;

14) okreÊlaç wymagania techniczne i przetwórcze dla

skór i innych materia∏ów na spody obuwia;

15) okreÊlaç parametry techniczne materia∏ów pomocniczych stosowanych w produkcji obuwia;

16) kwalifikowaç wady materia∏ów jako dopuszczalne

i niedopuszczalne;

17) dobieraç materia∏y podstawowe i pomocnicze,

pó∏produkty oraz Êrodki wykoƒczeniowe w zale˝noÊci od konstrukcji, typu, przeznaczenia i techniki

wytwarzania obuwia;

18) oceniaç jakoÊç materia∏ów obuwniczych;

19) odczytywaç cechy identyfikacyjne elementów, pó∏produktów i wyrobów obuwniczych.

2. TreÊci kszta∏cenia (dzia∏y programowe)

TreÊci kszta∏cenia sà uj´te w nast´pujàcych dzia∏ach programowych

21) Êrodki wykoƒczeniowe;

22) metody oceny jakoÊci materia∏ów obuwniczych;

23) zasady doboru materia∏ów obuwniczych;

24) cechowanie elementów, pó∏produktów i wyrobów

obuwniczych.

BLOK: TECHNOLOGIA WYTWARZANIA OBUWIA

1. Cele kszta∏cenia

Uczeƒ (s∏uchacz) w wyniku kszta∏cenia powinien

umieç

1) klasyfikowaç maszyny i urzàdzenia produkcyjne;

2) rozró˝niaç cz´Êci maszyn;

3) wyjaÊniaç zasady dzia∏ania maszyn i mechanizmów;

4) wyjaÊniaç dzia∏anie pomp, spr´˝arek, wentylatorów;

5) rozró˝niaç nap´dy maszyn obuwniczych;

6) odczytywaç rysunki elementów maszyn oraz schematy mechaniczne;

7) pos∏ugiwaç si´ Dokumentacjà Techniczno-Ruchowà (DTR) oraz instrukcjami obs∏ugi maszyn;

1) charakterystyka i klasyfikacja obuwia;

8) dobieraç maszyny, urzàdzenia i narz´dzia do okreÊlonych operacji technologicznych;

2) wybrane zagadnienia z anatomii i fizjologii koƒczyny dolnej;

9) oceniaç stan techniczny maszyn i urzàdzeƒ;

3) pomiary antropometryczne;

4) budowa i podzia∏ kopyt;

5) wielkoÊci kopyt i obuwia, przeliczanie miar d∏ugoÊci;

6) cz´Êci sk∏adowe obuwia i ich charakterystyka;

7) podstawy projektowania i konstruowania obuwia;

8) szkicowanie i wymiarowanie elementów;

9) projektowanie podstawowych typów i systemów

obuwia;

10) kolorystyka w projektowaniu obuwia;

11) rysunki wykonawcze i z∏o˝eniowe;

12) materia∏y podstawowe i pomocnicze stosowane

w obuwnictwie;

13) skóry mi´kkie;

10) przestrzegaç zasad eksploatacji maszyn i urzàdzeƒ;

11) stosowaç przyrzàdy kontrolno-pomiarowe;

12) przygotowywaç materia∏y do rozkroju;

13) rozró˝niaç techniki rozkroju materia∏ów;

14) wycinaç r´cznie i maszynowo elementy obuwia;

15) klasyfikowaç odpady technologiczne;

16) cechowaç elementy obuwia okreÊlonymi wyznacznikami;

17) okreÊlaç metody i techniki obróbki elementów

obuwia;

18) stosowaç ró˝ne techniki obróbki elementów;

19) okreÊlaç podstawowe metody ∏àczenia elementów

obuwia;

14) skóry twarde;

20) dobieraç po∏àczenia w zale˝noÊci od typu i konstrukcji wyrobu oraz stosowanych materia∏ów;

15) tworzywa skóropodobne;

21) stosowaç ró˝ne techniki po∏àczeƒ;

16) materia∏y w∏ókiennicze;

22) okreÊlaç technik´ i technologi´ wytwarzania cholewek;

17) materia∏y nieskórzane na podpodeszwy, zak∏adki

i podnoski;

18) tworzywa sztuczne i gumy na elementy spodów

obuwia;

23) wykonywaç cholewki ró˝nymi technikami;

24) interpretowaç zjawiska fizyczne procesu çwiekowania i utrwalania kszta∏tu cholewek;

25) charakteryzowaç systemy çwiekowania;

26) dobieraç optymalne rozwiàzania technologiczne

procesu çwiekowania;

27) dokonywaç çwiekowania cholewek ró˝nymi technikami;

Poz. 1650

BLOK: PODSTAWY DZIA¸ALNOÂCI ZAWODOWEJ

1. Cele kszta∏cenia

Uczeƒ (s∏uchacz) w wyniku kszta∏cenia powinien

umieç

28) utrwalaç kszta∏t zaçwiekowanych cholewek;

1) interpretowaç podstawowe poj´cia gospodarki

rynkowej;

29) okreÊlaç procesy monta˝u obuwia ró˝nymi systemami;

2) sporzàdzaç dokumenty dotyczàce zatrudnienia

oraz dzia∏alnoÊci gospodarczej;

30) wykonywaç operacje technologiczne monta˝u

obuwia ró˝nymi technikami;

3) charakteryzowaç struktury organizacyjne zak∏adów i wydzia∏ów produkcyjnych;

31) okreÊlaç metody i techniki wykoƒczania obuwia;

4) podejmowaç dzia∏ania zwiàzane z poszukiwaniem

pracy;

32) wykonywaç operacje i zabiegi technologiczne

zwiàzane z wykoƒczaniem obuwia;

33) oceniaç jakoÊç pó∏produktów i wyrobów obuwniczych;

5) organizowaç stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;

6) komunikowaç si´ i wspó∏pracowaç z zespo∏em;

34) dokonywaç klasyfikacji obuwia;

7) rozwiàzywaç problemy;

35) pakowaç obuwie zgodnie z obowiàzujàcymi zasadami i wymaganiami odbiorcy;

8) podejmowaç decyzje;

36) przestrzegaç przepisów i zasad bezpieczeƒstwa

i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpo˝arowej oraz ochrony Êrodowiska.

2. TreÊci kszta∏cenia (dzia∏y programowe)

TreÊci kszta∏cenia sà uj´te w nast´pujàcych dzia∏ach programowych

1) maszyny i urzàdzenia obuwnicze, kryteria podzia∏u;

2) cz´Êci maszyn;

3) mechanizmy maszyn i urzàdzeƒ obuwniczych;

4) budowa, zasady eksploatacji maszyn i urzàdzeƒ;

5) rysunki cz´Êci maszyn, schematy mechaniczne;

6) Dokumentacja Techniczno-Ruchowa (DTR);

7) instrukcje obs∏ugi maszyn i urzàdzeƒ;

8) rozkrój materia∏ów obuwniczych;

9) oznaczanie i kompletowanie elementów obuwia;

10) obróbka i wytwarzanie elementów obuwia;

9) pos∏ugiwaç si´

i technologicznà;

dokumentacjà

konstrukcyjnà

10) stosowaç przepisy Kodeksu pracy dotyczàce praw

i obowiàzków pracownika i pracodawcy oraz warunków pracy;

11) okreÊlaç rodzaje kosztów prowadzenia dzia∏alnoÊci produkcyjnej i us∏ugowej;

12) sporzàdzaç kalkulacj´ kosztów produkcji wyrobów

i wykonywanych us∏ug;

13) rozliczaç iloÊç i wartoÊç pobranych materia∏ów,

wyprodukowanych wyrobów i zrealizowanych

us∏ug;

14) prowadziç ewidencj´ przychodów i rozchodów;

15) okreÊlaç ceny sprzeda˝y wyrobów oraz ceny

us∏ug z uwzgl´dnieniem narzutów i podatków;

16) wykonywaç prac´ zgodnie z przepisami i zasadami

bezpieczeƒstwa i higieny pracy, przepisami ochrony przeciwpo˝arowej oraz ochrony Êrodowiska;

17) dobieraç Êrodki ochrony indywidualnej do rodzaju wykonywanej pracy;

12) wytwarzanie cholewek;

18) korzystaç z literatury technicznej i innych êróde∏

informacji w zakresie niezb´dnym do wykonywania zadaƒ zawodowych;

13) çwiekowanie i stabilizacja kszta∏tu cholewek;

19) doskonaliç umiej´tnoÊci zawodowe;

14) monta˝ obuwia;

20) udzielaç pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy;

11) metody i techniki ∏àczenia elementów;

15) wykoƒczanie pó∏produktów i wyrobów obuwniczych;

16) kontrola jakoÊci;

21) przestrzegaç zasad etyki.

2. TreÊci kszta∏cenia (dzia∏y programowe)

17) pakowanie obuwia;

18) przepisy i zasady bezpieczeƒstwa i higieny pracy,

przepisy ochrony przeciwpo˝arowej oraz ochrony

Êrodowiska.

TreÊci kszta∏cenia sà uj´te w nast´pujàcych dzia∏ach programowych

1) podstawowe poj´cia gospodarki rynkowej;

2) dokumenty zwiàzane z zatrudnieniem i prowadzeniem dzia∏alnoÊci gospodarczej;

13) zasady sporzàdzania kalkulacji kosztów produkcji

i us∏ug;

3) rynek pracy, popyt i poda˝;

14) przychody i rozchody;

4) podmioty gospodarcze, struktura organizacyjna;

15) normy przedmiotowe, warunki techniczne i instrukcje zwiàzane z przygotowaniem, organizacjà

i kontrolà procesów produkcyjnych;

5) metody poszukiwania pracy;

16) podejmowanie i prowadzenie dzia∏alnoÊci gospodarczej;

6) elementy ergonomii;

7) zasady i metody komunikowania si´;

17) organizacja pracy;

8) elementy socjologii i psychologii pracy;

18) bezpieczeƒstwo i higiena pracy;

9) dokumentacja konstrukcyjna i technologiczna;

19) ochrona przeciwpo˝arowa i ochrona Êrodowiska;

10) wybrane przepisy prawa pracy;

20) formy doskonalenia zawodowego;

11) koszty materia∏owe, koszty robocizny;

21) zasady udzielania pierwszej pomocy;

12) produkcja, czynniki produkcji;

22) etyka.

III. PODZIA¸ GODZIN NA BLOKI PROGRAMOWE

Minimalna liczba godzin

w okresie kszta∏cenia w %*

Nazwa bloku programowego

Konstrukcja wyrobu

20

Technologia wytwarzania obuwia

50

Podstawy dzia∏alnoÊci zawodowej

10

80**

Razem

* Podzia∏ godzin na bloki programowe dotyczy kszta∏cenia w szko∏ach dla m∏odzie˝y i w szko∏ach

dla doros∏ych (w formie stacjonarnej i zaocznej).

** Pozosta∏e 20 % godzin jest przeznaczone do rozdysponowania przez autorów programów na-

uczania na dostosowanie kszta∏cenia do potrzeb rynku pracy.

IV. ZALECANE WARUNKI REALIZACJI TREÂCI

KSZTA¸CENIA W ZAWODZIE

7) szablony i wykrojniki cz´Êci obuwia;

8) cz´Êci maszyn;

Do realizacji treÊci kszta∏cenia, uj´tych w blokach

programowych, odpowiednie sà nast´pujàce pomieszczenia dydaktyczne

10) schematy systemów monta˝u obuwia;

1) pracownia rysunku;

11) dokumentacj´ konstrukcyjnà i technologicznà;

2) pracownia materia∏oznawstwa;

12) programy komputerowe wspomagajàce sporzàdzanie dokumentacji rysunkowej;

3) pracownia technologii produkcji obuwia;

4) warsztaty szkolne.

Pracownia rysunku powinna byç wyposa˝ona w

1) materia∏y rysunkowe i malarskie;

2) modele bry∏ i figur geometrycznych;

3) modele ró˝nego typu obuwia;

4) elementy sk∏adowe obuwia;

5) podstawowe typy obuwia i ich przekroje;

6) kopyta i kopie zewn´trzne kopyt;

9) schematy maszyn i urzàdzeƒ;

13) normy rysunkowe;

14) katalogi wyrobów obuwniczych.

Pracownia materia∏oznawstwa powinna byç wyposa˝ona w

1) próbki materia∏ów podstawowych i pomocniczych;

2) aparatur´ i przyrzàdy pomiarowe do badania materia∏ów obuwniczych;

3) normy jakoÊci materia∏ów i wyrobów obuwniczych;

4) tablice, foliogramy, fazogramy

a) topograficzna i histologiczna budowa skóry,

b) proces wyprawy skóry,

c) proces produkcji materia∏ów w∏ókienniczych,

tworzyw skóropochodnych i innych materia∏ów,

d) wady i uszkodzenia materia∏ów obuwniczych,

e) struktura i przekroje materia∏ów;

5) filmy dydaktyczne z zakresu wytwarzania i badania

materia∏ów obuwniczych;

6) aparatur´ do pomiaru wytrzyma∏oÊci materia∏ów;

7) pras´;

8) wagi analityczne;

9) naczynia laboratoryjne;

10) programy komputerowe do obróbki wyników pomiarów.

Pracownia technologii produkcji obuwia powinna

byç wyposa˝ona w

1) próbki skór i innych materia∏ów na wierzchy

i spody obuwia;

2) narz´dzia i przyrzàdy stosowane w procesie wytwarzania;

Poz. 1650

13) frezy, szczotki i tarcze stosowane w obróbce wiórowej;

14) wzorce szwów i Êciegów;

15) cholewki ró˝nych typów, cz´Êci sk∏adowe;

16) kopyta i urzàdzenia produkcyjne stosowane w fazie monta˝u i wykoƒczania obuwia;

17) wzorce wykonania operacji technologicznych;

18) elementy, pó∏produkty oraz obuwie z typowymi

i niedopuszczalnymi wadami materia∏owymi i produkcyjnymi;

19) dokumentacje planowania i rozliczania produkcji;

20) cz´Êci maszyn, po∏àczenia, mechanizmy;

21) schematy nap´dów i uk∏adów kinematycznych;

22) mechanizmy robocze maszyn i urzàdzeƒ;

23) filmy dydaktyczne dotyczàce obs∏ugi maszyn i urzàdzeƒ;

24) prospekty i katalogi;

25) instrukcje obs∏ugi, konserwacji oraz naprawy maszyn i urzàdzeƒ;

26) instrukcje stosowania klejów i Êrodków wykoƒczalniczych;

27) wzory opakowaƒ jednostkowych i zbiorczych.

3) typy obuwia, modele obuwia i cz´Êci sk∏adowych;

4) materia∏y ilustrujàce wykonanie operacji technologicznych;

5) dokumentacje technologiczne;

6) zestawy norm dotyczàcych procesów produkcyjnych oraz badaƒ jakoÊci pó∏produktów i wyrobów

obuwniczych;

7) przyrzàdy i urzàdzenia pomiarowe;

8) oprogramowanie komputerowe wspomagajàce

proces wytwarzania obuwia;

9) rysunki i schematy

a) kierunki najmniejszej ciàgliwoÊci materia∏ów,

b) optymalne uk∏ady elementów obuwia dla ró˝nych rodzajów skór i innych materia∏ów,

c) oznaczanie i cechowanie obuwia i elementów

obuwia,

Warsztaty szkolne powinny byç wyposa˝one w

1) maszyny i urzàdzenia do wytwarzania ró˝nych typów obuwia w podstawowych systemach

a) maszyny i urzàdzenia do rozkroju materia∏ów,

b) maszyny i urzàdzenia do obróbki i przygotowania elementów,

c) maszyny i urzàdzenia do monta˝u i wykoƒczania obuwia;

2) urzàdzenia i przyrzàdy kontrolno-pomiarowe.

W warsztatach szkolnych nale˝y wyodr´bniç dzia∏y: rozkroju materia∏ów na elementy wierzchu i spodu

obuwia, obróbki elementów, wytwarzania pó∏produktów, monta˝u cholewek, monta˝u i wykoƒczania obuwia, kontroli jakoÊci.

Pracownie powinny sk∏adaç si´ z sali lekcyjnej i zaplecza magazynowo-socjalnego.

d) uk∏ad kostny,

e) mi´Ênie i stawy stóp,

f) poprzeczne i pod∏u˝ne sklepienia stóp,

g) fazy chodu,

h) obrysy stóp;

10) elementy obuwia ró˝nych typów i systemów;

11) przekroje obuwia;

12) elementy spodów obuwia;

W sali lekcyjnej nale˝y zapewniç stanowisko pracy

nauczyciela i odpowiednià liczb´ stanowisk pracy dla

uczniów.

W warsztatach szkolnych powinno znajdowaç si´

pomieszczenie do instrukta˝u.

Praktyczna nauka zawodu mo˝e odbywaç si´

w pracowniach i warsztatach szkolnych oraz w przedsi´biorstwach produkcyjnych i zak∏adach rzemieÊlniczych.

Za∏àcznik nr 6

PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTA¸CENIA W ZAWODZIE OPERATOR OBRABIAREK SKRAWAJÑCYCH

SYMBOL CYFROWY 722[02]

I. OPIS ZAWODU

1. W wyniku kszta∏cenia w zawodzie absolwent powinien umieç

1) pos∏ugiwaç si´ dokumentacjà technologicznà, instrukcjami obs∏ugi maszyn i urzàdzeƒ, normami

i poradnikami;

2) wykonywaç szkice cz´Êci maszyn;

3) okreÊlaç kolejnoÊç operacji i zabiegów dla typowych

procesów technologicznych obróbki skrawaniem;

4) dobieraç narz´dzia skrawajàce do wykonywania

operacji technologicznych na obrabiarkach konwencjonalnych i sterowanych numerycznie CNC

(Computerized Numerical Control);

5) wykonywaç podstawowe obliczenia niezb´dne do

przygotowania obrabiarek skrawajàcych do planowanej obróbki;

6) dobieraç wartoÊci parametrów toczenia, frezowania, wiercenia, szlifowania i wytaczania;

7) dobieraç oprzyrzàdowanie technologiczne obrabiarek skrawajàcych konwencjonalnych i sterowanych numerycznie;

8) przygotowywaç obrabiarki skrawajàce konwencjonalne i sterowane numerycznie do planowanej obróbki;

9) dobieraç materia∏y eksploatacyjne;

10) toczyç, frezowaç, wierciç, szlifowaç, wytaczaç w zakresie podstawowych operacji;

11) opracowywaç przebieg wykonania operacji obróbki skrawaniem na obrabiarkach sterowanych numerycznie;

12) czytaç program obróbki skrawaniem na obrabiarki

sterowane numerycznie CNC oraz wprowadzaç

niezb´dne korekty;

13) przygotowywaç obrabiarki CNC do realizacji programu obróbki;

14) realizowaç program obróbki na tokarce i frezarce

CNC;

15) wykonywaç podstawowe prace z zakresu obróbki

r´cznej;

20) przeprowadzaç konserwacj´ obrabiarek skrawajàcych, oprzyrzàdowania i narz´dzi skrawajàcych

oraz przyrzàdów pomiarowych;

21) wykonywaç rozliczenie kosztów wyrobów i us∏ug;

22) przestrzegaç przepisów i zasad bezpieczeƒstwa

i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpo˝arowej oraz ochrony Êrodowiska;

23) organizowaç stanowiska pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;

24) komunikowaç si´ z uczestnikami procesu pracy;

25) stosowaç przepisy Kodeksu pracy dotyczàce praw

i obowiàzków pracownika i pracodawcy oraz warunków pracy;

26) stosowaç przepisy prawa dotyczàce wykonywanych zadaƒ zawodowych;

27) korzystaç z ró˝nych êróde∏ informacji w zakresie

niezb´dnym do wykonywania zadaƒ zawodowych;

28) udzielaç pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy;

29) planowaç dzia∏alnoÊç gospodarczà.

Kszta∏towanie postaw przedsi´biorczych oraz

przygotowanie do wejÊcia na rynek pracy powinno

przebiegaç zarówno w trakcie procesu kszta∏cenia zawodowego, jak i podczas realizacji zaj´ç edukacyjnych

„Podstawy przedsi´biorczoÊci”.

2. Absolwent szko∏y kszta∏càcej w zawodzie operator

obrabiarek skrawajàcych powinien byç przygotowany

do wykonywania nast´pujàcych zadaƒ zawodowych

1) przygotowywania obrabiarek skrawajàcych ogólnego przeznaczenia do planowanej obróbki;

2) wykonywania obróbki na obrabiarkach ogólnego

przeznaczenia;

3) przygotowywania obrabiarki CNC do planowanej

obróbki;

4) przygotowywania obrabiarki CNC do realizacji

programu obróbki;

5) przeprowadzania programu obróbki na obrabiarkach CNC;

16) okreÊlaç stan narz´dzi skrawajàcych;

6) wykonywania konserwacji obrabiarek skrawajàcych do metalu;

17) rozpoznawaç podstawowe b∏´dy obróbki i zapobiegaç ich powstawaniu;

7) przeprowadzania kontroli jakoÊci wyrobów wykonanych w procesach obróbki.

18) dobieraç przyrzàdy pomiarowe, z uwzgl´dnieniem

wymaganej dok∏adnoÊci wykonania przedmiotu;

19) przeprowadzaç kontrol´ mi´dzyoperacyjnà i koƒcowà;

3. Zawód operator obrabiarek skrawajàcych jest

zawodem szerokoprofilowym, umo˝liwiajàcym specjalizacj´ pod koniec okresu kszta∏cenia. Szko∏a okreÊla umiej´tnoÊci specjalistyczne, bioràc pod uwag´

potrzeby regionalnego rynku pracy i zainteresowania

uczniów. Tematyka specjalizacji mo˝e dotyczyç

15) rozró˝niaç w∏aÊciwoÊci materia∏ów konstrukcyjnych stosowanych w budowie maszyn;

1) tokarstwa;

16) dobieraç materia∏y konstrukcyjne, narz´dziowe

i eksploatacyjne;

2) frezerstwa;

3) szlifierstwa;

17) obliczaç wymiary graniczne, tolerancje, luzy graniczne pasowania;

4) wytaczarstwa;

18) wykonywaç pomiary warsztatowe;

5) programowania i obs∏ugi obrabiarek sterowanych

numerycznie.

19) wyjaÊniaç proces obróbki skrawaniem;

II. BLOKI PROGRAMOWE

Zakres umiej´tnoÊci i treÊci kszta∏cenia, wynikajàcy z opisu kwalifikacji absolwenta, zawierajà nast´pujàce bloki programowe

1) techniczne podstawy zawodu;

2) technologia obróbki skrawaniem;

3) podstawy dzia∏alnoÊci zawodowej.

BLOK: TECHNICZNE PODSTAWY ZAWODU

1. Cele kszta∏cenia

Uczeƒ (s∏uchacz) w wyniku kszta∏cenia powinien

umieç

1) czytaç schematy mechaniczne i elektryczne;

2) czytaç rysunki wykonawcze i z∏o˝eniowe;

3) czytaç dokumentacj´ technologicznà procesów

obróbkowych: karty technologiczne, instrukcje obróbki i instrukcje uzbrojenia obrabiarki;

4) szkicowaç elementy maszyn w rzutach prostokàtnym i aksonometrycznym;

5) szkicowaç w uproszczeniu typowe cz´Êci maszyn;

6) wymiarowaç szkice i rysunki zgodnie z obowiàzujàcymi zasadami;

20) dobieraç narz´dzia do obróbki, naddatki na obróbk´, parametry skrawania;

21) wykonywaç w zakresie podstawowym: trasowanie, przecinanie, gi´cie, prostowanie, pi∏owanie,

wiercenie, pog∏´bianie, rozwiercanie, gwintowanie, skrobanie, docieranie i polerowanie;

22) wyjaÊniaç proces obróbki cieplnej i cieplno-chemicznej;

23) rozró˝niaç cechy charakterystyczne odlewnictwa,

obróbki plastycznej i spajania metali;

24) wykonywaç podstawowe po∏àczenia roz∏àczne

i nieroz∏àczne cz´Êci maszyn;

25) wyjaÊniaç procesy tarcia, zu˝ycia cz´Êci maszyn

oraz korozji metali;

26) obs∏ugiwaç narz´dzia r´czne z nap´dem elektrycznym i pneumatycznym;

27) konserwowaç przyrzàdy pomiarowe, narz´dzia

skrawajàce oraz narz´dzia r´czne z nap´dem elektrycznym;

28) pos∏ugiwaç si´ normami technicznymi, poradnikami, katalogami oraz literaturà zawodowà;

29) przestrzegaç przepisów i zasad bezpieczeƒstwa

i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpo˝arowej oraz ochrony Êrodowiska.

2. TreÊci kszta∏cenia (dzia∏y programowe)

7) rozpoznawaç na szkicu oznaczenie sposobu ustalenia i zamocowania przedmiotu;

TreÊci kszta∏cenia sà uj´te w nast´pujàcych dzia∏ach programowych

8) wykonywaç rysunki cz´Êci maszyn o ma∏ym stopniu z∏o˝onoÊci z wykorzystaniem programu CAD;

1) zasady tworzenia rysunku technicznego;

9) obliczaç prac´, moc, moment obrotowy, pr´dkoÊç

obrotowà i sprawnoÊç;

10) wykonywaç podstawowe obliczenia wytrzyma∏oÊciowe;

11) rozró˝niaç rodzaje ∏o˝ysk, sprz´gie∏ i hamulców,

przek∏adnie mechaniczne i mechanizmy w obrabiarkach i urzàdzeniach;

12) obliczaç prze∏o˝enie przek∏adni: ciernych, pasowych, ∏aƒcuchowych i z´batych;

2) zasady szkicowania;

3) zasady rzutowania prostokàtnego i aksonometrycznego;

4) zasady wymiarowania;

5) zasady wykonywania widoków i przekrojów;

6) uproszczenia rysunkowe;

7) schematy mechaniczne, elektryczne, hydrauliczne

i pneumatyczne;

13) rozró˝niaç elementy nap´dów hydraulicznych,

pneumatycznych, elektrycznych oraz okreÊlaç ich

przeznaczenie;

8) rysunki wykonawcze, z∏o˝eniowe, operacyjne i zabiegowe;

14) rozró˝niaç i okreÊlaç przeznaczenie maszyn i urzàdzeƒ transportu wewnàtrzzak∏adowego;

9) oznaczanie tolerancji i pasowaƒ, chropowatoÊci

i falistoÊci powierzchni;

10) wykonywanie rysunków cz´Êci maszyn za pomocà

programów CAD;

11) archiwizacja rysunków;

12) podstawy mechaniki: si∏a, tarcie, moment si∏y, si∏y

bezw∏adnoÊci, drgania mechaniczne, energia, praca, moc, sprawnoÊç;

13) podstawy wytrzyma∏oÊci materia∏ów: napr´˝enia

i odkszta∏cenia, prawo Hooke’a, napr´˝enia dopuszczalne, podstawowe przypadki obcià˝eƒ elementów konstrukcyjnych;

14) po∏àczenia roz∏àczne i nieroz∏àczne;

15) elementy podatne;

16) osie, wa∏y i ∏o˝yska;

17) sprz´g∏a i hamulce;

18) przek∏adnie z´bate i ci´gnowe;

19) nap´d hydrauliczny, pneumatyczny i elektryczny;

20) maszyny i urzàdzenia transportu wewnàtrzzak∏adowego;

21) materia∏y konstrukcyjne, narz´dziowe, eksploatacyjne;

22) podstawy obróbki cieplnej i cieplno-chemicznej;

23) odlewnictwo;

24) obróbka plastyczna;

25) spajanie metali;

26) tolerancje, pasowania i chropowatoÊç powierzchni;

27) pomiary warsztatowe;

28) trasowanie;

29) obróbka r´czna;

30) podstawy obróbki skrawaniem;

31) sposoby maszynowej obróbki wiórowej;

32) tarcie i smarowanie;

33) zu˝ycie cz´Êci maszyn;

34) korozja metali i pow∏oki ochronne;

35) fizykochemiczne podstawy eksploatacji maszyn

i urzàdzeƒ;

36) bezpieczeƒstwo i higiena pracy, ochrona przeciwpo˝arowa oraz ochrona Êrodowiska.

BLOK: TECHNOLOGIA OBRÓBKI SKRAWANIEM

Poz. 1650

3) ustalaç kolejnoÊç operacji i zabiegów w procesie

technologicznym obróbki: wa∏ka, tulei, tarczy, korpusu;

4) dobieraç nó˝ tokarski i wartoÊç parametrów skrawania do toczenia wzd∏u˝nego, poprzecznego,

przecinania, wytaczania i obróbki gwintów;

5) dobieraç frez i wartoÊç parametrów skrawania

w zale˝noÊci od kszta∏tu powierzchni frezowanej,

typu frezarki i uchwytu narz´dziowego;

6) dobieraç Êciernic´ i wartoÊç parametrów skrawania w zale˝noÊci od kszta∏tu i materia∏u obrabianej

cz´Êci oraz typu szlifierki;

7) dobieraç wiert∏o i wartoÊç parametrów skrawania

w zale˝noÊci od g∏´bokoÊci wierconego otworu

oraz materia∏u obrabianego;

8) dobieraç wartoÊç parametrów skrawania z tablic

i nomogramów podczas toczenia, frezowania i szlifowania, w zale˝noÊci od mocy obrabiarki, materia∏u obrabianego oraz dok∏adnoÊci obróbki;

9) charakteryzowaç nap´d elektryczny i hydrauliczny

obrabiarek;

10) wyjaÊniaç sterowanie przebiegiem pracy obrabiarek;

11) wyjaÊniaç budow´ i zasad´ dzia∏ania mechanizmów obrabiarek skrawajàcych;

12) wyjaÊniaç budow´ i zasad´ dzia∏ania: tokarek, frezarek, wiertarek, szlifierek, wytaczarek, strugarek,

przeciàgarek i obrabiarek do uz´bieƒ;

13) dobieraç wyposa˝enie tokarek, frezarek, szlifierek

w zale˝noÊci od rodzaju wykonywanych prac i rodzaju produkcji;

14) przygotowywaç obrabiarki skrawajàce do realizacji zadania obróbkowego;

15) ustawiaç i mocowaç przedmioty obrabiane;

16) wywa˝aç Êciernic´ tarczowà;

17) toczyç, wytaczaç, frezowaç, wierciç i szlifowaç

w zakresie podstawowych operacji;

18) dokonywaç podzia∏u zwyk∏ego i sprz´˝onego na

podzielnicy;

19) opracowywaç program obróbki przedmiotu na obrabiark´ CNC;

20) generowaç program obróbki konturu przedmiotu

z wykorzystaniem edytora sterownika obrabiarki

CNC;

Uczeƒ (s∏uchacz) w wyniku kszta∏cenia powinien

umieç

21) rozpoznawaç informacje zawarte w programie sterujàcym, poprawnoÊç programu g∏ównego i podprogramów obróbki cz´Êci na obrabiark´ sterowanà numerycznie CNC;

1) charakteryzowaç proces produkcyjny i technologiczny;

22) wprowadzaç niezb´dne korekty do programu sterowania numerycznego obrabiarki;

2) charakteryzowaç obróbk´ zgrubnà, kszta∏tujàcà,

wykaƒczajàcà;

23) wprowadzaç program obróbki do sterownika obrabiarki i przeprowadzaç w nim symulacj´;

1. Cele kszta∏cenia

24) realizowaç bezkolizyjnie program obróbki przedmiotu na frezarce lub tokarce sterowanej numerycznie;

25) okreÊlaç przyczyny nieprawid∏owego zu˝ywania

si´ ostrzy narz´dzi skrawajàcych;

26) okreÊlaç wp∏yw parametrów obróbki skrawaniem

na chropowatoÊç obrabianej powierzchni;

27) wykonywaç pomiary b∏´dów kszta∏tu obrabianego

przedmiotu oraz wskazywaç przyczyn´ ich powstawania;

Poz. 1650

20) technologia obróbki wa∏ków, tulei, tarcz, korpusów;

21) technologia obróbki gwintów;

22) technologia obróbki kó∏ z´batych;

23) zasady eksploatacji obrabiarek skrawajàcych;

24) bezpieczeƒstwo i higiena pracy, ochrona przeciwpo˝arowa oraz ochrona Êrodowiska.

BLOK: PODSTAWY DZIA¸ALNOÂCI ZAWODOWEJ

1. Cele kszta∏cenia

28) przeprowadzaç kontrol´ technicznà wykonanego

przedmiotu;

Uczeƒ (s∏uchacz) w wyniku kszta∏cenia powinien

umieç

29) utrzymywaç w czystoÊci i konserwowaç obrabiarki

skrawajàce, oprzyrzàdowanie i narz´dzia skrawajàce;

1) wykonywaç prac´ zgodnie z przepisami i zasadami

bezpieczeƒstwa i higieny pracy, przepisami ochrony przeciwpo˝arowej oraz ochrony Êrodowiska;

30) przestrzegaç przepisów i zasad bezpieczeƒstwa

i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpo˝arowej oraz ochrony Êrodowiska.

2) dobieraç Êrodki ochrony indywidualnej do rodzaju

wykonywanej pracy;

2. TreÊci kszta∏cenia (dzia∏y programowe)

3) organizowaç stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;

TreÊci kszta∏cenia sà uj´te w nast´pujàcych dzia∏ach programowych

4) interpretowaç podstawowe poj´cia gospodarki

rynkowej;

1) proces produkcyjny, technologiczny, dokumentacja technologiczna;

5) podejmowaç dzia∏ania zwiàzane z poszukiwaniem

pracy;

2) podstawy teorii skrawania;

6) stosowaç przepisy Kodeksu pracy dotyczàce praw

i obowiàzków pracownika i pracodawcy oraz warunków pracy;

3) uchwyty obróbkowe;

4) urzàdzenia podzia∏owe;

5) nap´dy obrabiarek;

7) sporzàdzaç dokumenty dotyczàce zatrudnienia oraz

dzia∏alnoÊci gospodarczej;

6) mechanizmy obrabiarek;

8) sporzàdzaç kalkulacj´ kosztów pracy i materia∏ów;

7) sterowanie obrabiarek;

9) komunikowaç si´ i wspó∏pracowaç w zespole;

8) klasyfikacja oraz cechy techniczno-u˝ytkowe obrabiarek;

10) rozwiàzywaç problemy;

9) tokarki, rodzaje, budowa oraz typowe prace wykonywane na tokarkach;

12) doskonaliç umiej´tnoÊci zawodowe;

10) frezarki, rodzaje, budowa oraz typowe prace wykonywane na frezarkach;

11) szlifierki, rodzaje, budowa oraz typowe prace wykonywane na szlifierkach;

11) podejmowaç decyzje;

13) udzielaç pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy;

14) przestrzegaç zasad etyki.

2. TreÊci kszta∏cenia (dzia∏y programowe)

12) obrabiarki sterowane numerycznie, rodzaje, budowa, systemy sterowania;

TreÊci kszta∏cenia sà uj´te w nast´pujàcych dzia∏ach programowych

13) programowanie i obs∏uga obrabiarek sterowanych

numerycznie CNC;

1) bezpieczeƒstwo i higiena pracy;

14) strugarki;

3) elementy ergonomii;

15) przeciàgarki;

4) podstawowe poj´cia gospodarki rynkowej;

16) przecinarki;

5) metody poszukiwania pracy;

17) obrabiarki zespo∏owe;

6) wybrane przepisy prawa pracy;

18) zautomatyzowane linie obróbki, elastyczne systemy obróbkowe;

7) dokumenty zwiàzane z zatrudnieniem i prowadzeniem dzia∏alnoÊci gospodarczej;

19) obrabiarki do uz´bieƒ;

8) podejmowanie dzia∏alnoÊci gospodarczej;

2) ochrona przeciwpo˝arowa i ochrona Êrodowiska;

9) wycena kosztów pracy i materia∏ów;

12) formy doskonalenia zawodowego;

10) zasady i metody komunikowania si´;

13) zasady udzielania pierwszej pomocy;

11) elementy socjologii i psychologii pracy;

14) etyka.

III. PODZIA¸ GODZIN NA BLOKI PROGRAMOWE

Minimalna liczba godzin

w cyklu kszta∏cenia w %*

Nazwa bloku programowego

Techniczne podstawy zawodu

18

Technologia obróbki skrawaniem

57

Podstawy dzia∏alnoÊci zawodowej

5

80**

Razem

* Podzia∏ godzin na bloki programowe dotyczy kszta∏cenia w szko∏ach dla m∏odzie˝y i w szko∏ach

dla doros∏ych (w formie stacjonarnej i zaocznej).

** Pozosta∏e 20 % godzin jest przeznaczone do rozdysponowania przez autorów programów na-

uczania na dostosowanie kszta∏cenia do potrzeb rynku pracy, w tym na specjalizacj´.

IV. ZALECANE WARUNKI REALIZACJI TREÂCI

KSZTA¸CENIA W ZAWODZIE

Pracownia komputerowa powinna byç wyposa˝ona w

Do realizacji treÊci kszta∏cenia, uj´tych w blokach

programowych, odpowiednie sà nast´pujàce pomieszczenia dydaktyczne

1) stanowiska komputerowe (jedno stanowisko dla

jednego ucznia);

1) pracownia rysunku technicznego i maszynoznawstwa;

3) ploter;

2) pracownia komputerowa;

3) pracownia technologii;

4) pracownia programowania i obs∏ugi obrabiarek

sterowanych numerycznie;

5) warsztaty szkolne.

Pracownia rysunku technicznego i maszynoznawstwa powinna byç wyposa˝ona w

1) stanowiska rysunkowe (jedno stanowisko dla jednego ucznia);

2) zestaw modeli wspomagajàcych kszta∏towanie

wyobraêni przestrzennej;

3) eksponaty i modele cz´Êci maszyn;

2) drukarki;

4) pakiet programów biurowych;

5) programy do komputerowego wspomagania projektowania typu CAD.

Pracownia technologii powinna byç wyposa˝ona w

1) przyrzàdy pomiarowe;

2) narz´dzia do obróbki r´cznej;

3) narz´dzia do obróbki mechanicznej skrawaniem;

4) modele mechanizmów i zespo∏ów obrabiarek;

5) mikroskop warsztatowy;

6) ma∏à tokark´ i frezark´ z kompletem uchwytów

i narz´dzi skrawajàcych;

4) modele przek∏adni z´batych, ci´gnowych;

7) dokumentacje technologiczne, Dokumentacje Techniczno-Ruchowe (DTR);

5) modele sprz´gie∏, hamulców;

8) PN-ISO, ISO, poradniki.

6) modele maszyn i urzàdzeƒ;

7) modele urzàdzeƒ dêwigowych;

Pracownia programowania i obs∏ugi obrabiarek sterowanych numerycznie powinna byç wyposa˝ona w

8) modele urzàdzeƒ chwytajàcych;

1) stanowiska komputerowe (jedno stanowisko dla

jednego ucznia);

9) zestaw po∏àczeƒ roz∏àcznych i nieroz∏àcznych;

2) drukarki;

10) PN-ISO, ISO;

3) programy CAD;

11) przyk∏adowe dokumentacje techniczne;

4) programy do symulacji pracy obrabiarki CNC;

12) katalogi typowych cz´Êci maszyn, podzespo∏ów

i zespo∏ów.

5) tokark´ CNC;

6) frezark´ CNC.

Warsztaty szkolne powinny byç wyposa˝one w

1) przyrzàdy pomiarowe;

2) narz´dzia do obróbki r´cznej;

3) narz´dzia do obróbki mechanicznej skrawaniem;

4) urzàdzenia do obróbki cieplnej;

5) obrabiarki do metalu;

6) Dokumentacje Techniczno-Ruchowe (DTR);

7) katalog narz´dzi;

8) PN-ISO, ISO.

Poz. 1650

Pracownie powinny sk∏adaç si´ z sali lekcyjnej i zaplecza magazynowo-socjalnego. W sali lekcyjnej nale˝y zapewniç stanowisko pracy dla nauczyciela i odpowiednià liczb´ stanowisk pracy dla uczniów.

W warsztatach szkolnych powinno znajdowaç si´

pomieszczenie do instrukta˝u.

Praktyczna nauka zawodu mo˝e odbywaç si´

w warsztatach szkolnych, centrach kszta∏cenia praktycznego, centrach kszta∏cenia ustawicznego, w przedsi´biorstwach produkcyjnych i us∏ugowych bran˝y

mechanicznej oraz dzia∏ach naprawczych przedsi´biorstw innych bran˝.

Za∏àcznik nr 7

PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTA¸CENIA W ZAWODZIE TECHNIK ARCHIWISTA

SYMBOL CYFROWY 348[02]

I. OPIS ZAWODU

1. W wyniku kszta∏cenia w zawodzie absolwent powinien umieç

1) pos∏ugiwaç si´ terminologià z zakresu archiwistyki,

archiwoznawstwa oraz archiwalnej informacji naukowej;

2) stosowaç przepisy prawa konstytucyjnego i administracyjnego;

3) pos∏ugiwaç si´ przepisami regulujàcymi zadania

i organizacj´ archiwum zak∏adowego i sk∏adnicy

akt;

4) pos∏ugiwaç si´ wspó∏czesnymi systemami obiegu

i zarzàdzania dokumentacjà;

5) organizowaç i prowadziç archiwum zak∏adowe

oraz sk∏adnic´ akt;

6) gromadziç, przechowywaç, opracowywaç, udost´pniaç i zabezpieczaç dokumentacj´;

7) opracowywaç materia∏y archiwalne z wykorzystaniem ró˝nych noÊników informacji;

8) popularyzowaç dokumentacj´ gromadzonà w archiwach;

9) wykorzystywaç specjalistyczne programy komputerowe;

10) stosowaç tradycyjne i elektroniczne archiwalne

systemy ewidencyjne;

11) przestrzegaç przepisów dotyczàcych dost´pu do

informacji chronionych prawem;

12) stosowaç przepisy prawa dotyczàce dzia∏alnoÊci

gospodarczej w zakresie us∏ug archiwalnych;

13) pos∏ugiwaç si´ j´zykiem obcym w zakresie niezb´dnym do wykonywania zadaƒ zawodowych;

14) przestrzegaç przepisów i zasad bezpieczeƒstwa

i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpo˝arowej oraz ochrony Êrodowiska;

15) organizowaç stanowiska pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;

16) stosowaç przepisy Kodeksu pracy dotyczàce pracownika i pracodawcy oraz warunków pracy;

17) stosowaç przepisy prawa w zakresie wykonywanych zadaƒ zawodowych;

18) udzielaç pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy;

19) kierowaç zespo∏em pracowników;

20) korzystaç z ró˝nych êróde∏ informacji oraz z doradztwa specjalistycznego w zakresie niezb´dnym

do wykonywania zadaƒ zawodowych.

Kszta∏towanie postaw przedsi´biorczych oraz

przygotowanie do wejÊcia na rynek pracy powinno

przebiegaç zarówno w trakcie kszta∏cenia zawodowego, jak i podczas realizacji zaj´ç edukacyjnych „Podstawy przedsi´biorczoÊci”.

2. Absolwent szko∏y kszta∏càcej w zawodzie technik archiwista powinien byç przygotowany do wykonywania nast´pujàcych zadaƒ zawodowych

1) zak∏adania, organizowania i prowadzenia archiwum zak∏adowego;

2) gromadzenia, przechowywania i udost´pniania zasobu archiwalnego;

3) opracowywania zasobu archiwalnego;

4) klasyfikowania i kwalifikowania dokumentacji archiwalnej;

5) opracowywania inwentarza ksià˝kowego;

6) obs∏ugiwania komputerowego systemu informacji

archiwalnej;

7) zabezpieczania dokumentacji archiwalnej;

Poz. 1650

20) wykorzystywaç archiwalne systemy informacyjne;

21) popularyzowaç zasoby archiwalne;

8) popularyzowania materia∏ów archiwalnych;

22) pos∏ugiwaç si´ urzàdzeniami technicznymi stosowanymi w archiwach;

9) zarzàdzania dokumentacjà w kancelariach urz´dów i innych jednostkach organizacyjnych.

23) charakteryzowaç zasoby krajowych archiwów centralnych;

II. BLOKI PROGRAMOWE

24) okreÊlaç zakres prac archiwalnych w kancelarii

urz´du;

Zakres umiej´tnoÊci i treÊci kszta∏cenia, wynikajàcy z opisu kwalifikacji absolwenta, zawierajà nast´pujàce bloki programowe

25) nawiàzywaç wspó∏prac´ z archiwami i instytucjami gromadzàcymi materia∏y archiwalne.

1) metody i organizacja pracy;

2) podstawy prawno-ustrojowe paƒstwa polskiego;

3) podstawy dzia∏alnoÊci zawodowej.

BLOK: METODY I ORGANIZACJA PRACY

1. Cele kszta∏cenia

2. TreÊci kszta∏cenia (dzia∏y programowe)

TreÊci kszta∏cenia sà uj´te w nast´pujàcych dzia∏ach programowych

1) organizacja i zadania paƒstwowej s∏u˝by archiwalnej;

2) podstawowe poj´cia, zasady i normy archiwalne;

Uczeƒ (s∏uchacz) w wyniku kszta∏cenia powinien

umieç

3) przepisy prawa dotyczàce archiwów;

1) charakteryzowaç organizacj´ paƒstwowej s∏u˝by

archiwalnej;

5) ustawodawstwo archiwalne;

2) pos∏ugiwaç si´ terminologià z zakresu archiwistyki;

6) klasyfikacja i kwalifikacja materia∏ów archiwalnych;

3) stosowaç przepisy prawa obowiàzujàce w paƒstwowej s∏u˝bie archiwalnej;

7) system informacji w archiwach;

4) charakteryzowaç systemy kancelaryjne;

8) metody opracowywania materia∏ów archiwalnych;

5) okreÊlaç zakres dzia∏alnoÊci archiwów paƒstwowych;

9) ocena archiwalna dokumentacji;

4) prace archiwalne w kancelarii urz´du;

6) opracowywaç materia∏y archiwalne;

10) organizacja i zadania archiwum zak∏adowego oraz

sk∏adnicy akt;

7) sporzàdzaç inwentarz kartkowy;

11) udost´pnianie i popularyzacja zasobu archiwalnego;

8) sporzàdzaç inwentarz ksià˝kowy;

12) system informacyjno-wyszukiwawczy;

9) sporzàdzaç wst´p do inwentarza;

13) zasoby centralnych archiwów w Polsce;

10) sporzàdzaç instrukcj´ archiwalnà;

14) wspó∏praca archiwów zak∏adowych z paƒstwowà

s∏u˝bà archiwalnà.

11) pos∏ugiwaç si´ instrukcjà kancelaryjnà i archiwalnà oraz wykazem akt;

12) oceniaç dokumentacj´ archiwalnà;

13) przeprowadzaç brakowanie dokumentacji niearchiwalnej;

BLOK: PODSTAWY PRAWNO-USTROJOWE

PA¡STWA POLSKIEGO

1. Cele kszta∏cenia

14) przygotowywaç materia∏y archiwalne do przekazania archiwum paƒstwowemu;

Uczeƒ (s∏uchacz) w wyniku kszta∏cenia powinien

umieç

15) sporzàdzaç ewidencj´ zasobu archiwum zak∏adowego;

1) wykorzystywaç wiedz´ dotyczàcà zasad ustroju

oraz struktury organizacyjnej w∏adz na ziemiach

polskich w XIX i XX wieku;

16) udzielaç konsultacji w zakresie przygotowania

i przekazania dokumentacji do archiwum;

17) zabezpieczaç i udost´pniaç zasoby archiwalne;

2) okreÊlaç wp∏yw przemian administracyjnych i terytorialnych paƒstwa na kszta∏towanie i narastanie

narodowego zasobu archiwalnego;

18) przygotowywaç dokumentacj´ do przekazania do

archiwum zak∏adowego oraz sk∏adnicy akt;

3) okreÊlaç organizacj´ oraz rodzaje dzia∏alnoÊci administracji rzàdowej i samorzàdowej;

19) organizowaç archiwum zak∏adowe oraz sk∏adnic´

akt;

4) charakteryzowaç podzia∏ terytorialno-administracyjny paƒstwa;

5) pos∏ugiwaç si´ terminologià z zakresu prawa konstytucyjnego i administracyjnego;

6) korzystaç ze êróde∏ prawa konstytucyjnego i administracyjnego.

2. TreÊci kszta∏cenia (dzia∏y programowe)

TreÊci kszta∏cenia sà uj´te w nast´pujàcych dzia∏ach programowych

1) ustrój i struktura organizacyjna w∏adz na ziemiach

polskich w XIX i XX wieku;

2) zasady ustroju II Rzeczypospolitej;

3) ustrój Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej;

Poz. 1650

20) stosowaç prawa dotyczàce dzia∏alnoÊci zawodowej;

21) podejmowaç dzia∏ania zwiàzane z poszukiwaniem

pracy;

22) sporzàdzaç dokumenty zwiàzane z zatrudnieniem;

23) komunikowaç si´ z uczestnikami procesu pracy;

24) prowadziç negocjacje;

25) rozwiàzywaç problemy w zakresie wykonywanych

zadaƒ zawodowych;

26) podejmowaç decyzje w zakresie wykonywanych

zadaƒ zawodowych;

5) prawo konstytucyjne i administracyjne.

27) wykonywaç prac´ zgodnie z przepisami i zasadami

bezpieczeƒstwa i higieny pracy, przepisami ochrony przeciwpo˝arowej oraz ochrony Êrodowiska;

BLOK: PODSTAWY DZIA¸ALNOÂCI ZAWODOWEJ

28) okreÊlaç wp∏yw zm´czenia fizycznego i psychicznego na efektywnoÊç pracy;

4) zmiany ustrojowe w Polsce po 1989 r.;

1. Cele kszta∏cenia

Uczeƒ (s∏uchacz) w wyniku kszta∏cenia powinien

umieç

29) organizowaç stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;

30) pos∏ugiwaç si´ j´zykiem obcym w zakresie niezb´dnym do realizacji zadaƒ zawodowych;

1) pos∏ugiwaç si´ terminologià z zakresu archiwistyki, archiwoznawstwa oraz archiwalnej informacji

naukowej;

31) organizowaç doskonalenie zawodowe pracowników;

2) charakteryzowaç systemy informacyjne dotyczàce

nauki, administracji i gospodarki;

32) udzielaç pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy;

3) charakteryzowaç krajowà infrastruktur´ informacyjnà;

33) przestrzegaç zasad etyki.

4) charakteryzowaç i klasyfikowaç êród∏a informacji;

2. TreÊci kszta∏cenia (dzia∏y programowe)

5) pos∏ugiwaç si´ archiwalnym systemem ewidencyjno-informacyjnym;

TreÊci kszta∏cenia sà uj´te w nast´pujàcych dzia∏ach programowych

6) stosowaç ró˝ne formy udost´pniania informacji;

1) terminologia informacyjna;

7) pos∏ugiwaç si´ edytorami tekstów i arkuszami kalkulacyjnymi;

8) wprowadzaç i modyfikowaç informacje w bazie

danych;

2) organizacje i systemy informacyjne krajowe i mi´dzynarodowe;

3) klasyfikacje êróde∏ informacji;

9) wyszukiwaç i sortowaç informacje w bazie danych;

4) metodyka tworzenia opracowaƒ informacyjnych;

10) obs∏ugiwaç biurowe urzàdzenia techniczne;

5) archiwalny system ewidencyjno-informacyjny;

11) wykonywaç prace kancelaryjne;

6) edytory tekstów i arkusze kalkulacyjne;

12) obs∏ugiwaç interesantów;

7) zasady budowy baz danych;

13) sporzàdzaç odpisy i wypisy z dokumentów;

8) administrowanie bazami danych;

14) sporzàdzaç pisma urz´dowe;

9) praca biurowa;

15) wyjaÊniaç mechanizmy funkcjonowania gospodarki rynkowej;

10) obs∏uga interesantów;

16) rozró˝niaç formy organizacyjno-prawne przedsi´biorstw us∏ugowych;

17) sporzàdzaç dokumenty niezb´dne do podejmowania i prowadzenia dzia∏alnoÊci gospodarczej;

18) sporzàdzaç bud˝et i planowaç rozwój firmy;

19) stosowaç przepisy Kodeksu pracy dotyczàce praw

i obowiàzków pracownika i pracodawcy oraz warunków pracy;

11) odpisy i wpisy z dokumentów;

12) pisma urz´dowe;

13) gospodarka rynkowa;

14) formy organizacyjno-prawne przedsi´biorstw us∏ugowych;

15) dokumenty zwiàzane z prowadzeniem dzia∏alnoÊci

gospodarczej;

16) struktura bud˝etu;

17) plan rozwoju przedsi´biorstwa;

25) ochrona przeciwpo˝arowa i ochrona Êrodowiska;

18) wybrane przepisy prawa pracy;

26) zagro˝enia i profilaktyka w Êrodowisku pracy;

19) przepisy prawa dotyczàce dzia∏alnoÊci zawodowej;

27) elementy ergonomii;

20) metody poszukiwania pracy;

21) dokumenty zwiàzane z zatrudnieniem;

28) j´zyk obcy zawodowy w zakresie czterech kompetencji j´zykowych;

22) zasady i metody komunikowania si´;

29) formy doskonalenia zawodowego;

23) elementy socjologii i psychologii pracy;

30) zasady udzielania pierwszej pomocy;

24) bezpieczeƒstwo i higiena pracy;

31) etyka.

III. PODZIA¸ GODZIN NA BLOKI PROGRAMOWE

Minimalna liczba godzin

w okresie kszta∏cenia w %*

Nazwa bloku programowego

Metody i organizacja pracy

40

Podstawy prawno-ustrojowe paƒstwa

polskiego

15

Podstawy dzia∏alnoÊci zawodowej

35

90**

Razem

* Podzia∏ godzin na bloki programowe dotyczy kszta∏cenia w szko∏ach dla m∏odzie˝y i w szko∏ach

dla doros∏ych (w formie stacjonarnej i zaocznej).

** Pozosta∏e 10 % godzin jest przeznaczone do rozdysponowania przez autorów programów na-

uczania na dostosowanie kszta∏cenia do potrzeb rynku pracy.

IV. ZALECANE WARUNKI REALIZACJI TREÂCI

KSZTA¸CENIA W ZAWODZIE

4) w pud∏a, obwoluty, teczki do zabezpieczania materia∏ów archiwalnych.

Do realizacji treÊci kszta∏cenia, uj´tych w blokach

programowych, odpowiednie sà nast´pujàce pomieszczenia dydaktyczne

Pracownia komputerowa powinna byç wyposa˝ona w

1) pracownia archiwalna;

1) stanowiska komputerowe (jedno stanowisko dla

jednego ucznia);

2) pracownia komputerowa;

2) pakiet programów biurowych;

3) pracownia j´zyka obcego.

3) specjalistyczne oprogramowanie;

Pracownia archiwalna powinna byç wyposa˝ona

1) w kopie dokumentów sporzàdzonych na ró˝nych

noÊnikach informacji;

2) we wzory archiwalnych pomocy ewidencyjno-informacyjnych

a) inwentarze,

b) przewodniki,

c) informatory,

d) katalogi,

e) indeksy,

f) karty inwentarzowe,

g) druki i formularze;

3) w przyrzàdy pomiarowe

a) higrometry,

b) termometry;

4) drukarki;

5) skaner.

Pracownia j´zyka obcego powinna byç wyposa˝ona w

1) zestawy taÊm audio z nagranymi tekstami;

2) plansze: odmiany czasowników, rzeczowników, wyjàtki;

3) publikacje, informatory archiwalne;

4) kserokopie akt w j´zyku obcym.

Pracownie powinny sk∏adaç si´ z sali lekcyjnej i zaplecza magazynowo-socjalnego.

W sali lekcyjnej nale˝y zapewniç stanowisko pracy

dla nauczyciela i odpowiednià liczb´ stanowisk pracy

dla uczniów.

Praktyczna nauka zawodu mo˝e odbywaç si´ w pracowniach szkolnych oraz ró˝nego typu archiwach.

Za∏àcznik nr 8

PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTA¸CENIA W ZAWODZIE TECHNIK HOTELARSTWA

SYMBOL CYFROWY 341[04]

I. OPIS ZAWODU

1. W wyniku realizacji kszta∏cenia w zawodzie absolwent powinien umieç

1) stosowaç przepisy prawa dotyczàce us∏ug hotelarskich;

2) stosowaç zasady i instrumenty marketingu w dzia∏alnoÊci hotelarskiej;

3) obs∏ugiwaç goÊcia hotelowego na ró˝nych stanowiskach pracy;

4) stosowaç zasady organizacji pracy w obiekcie hotelarskim lub innym obiekcie, w którym Êwiadczone sà us∏ugi hotelarskie;

5) obs∏ugiwaç kongresy, konferencje, zjazdy oraz imprezy okolicznoÊciowe;

6) planowaç wyposa˝enie wn´trz ró˝nych obiektów

hotelarskich lub innych obiektów, w których Êwiadczone sà us∏ugi hotelarskie;

7) wspó∏pracowaç z firmami Êwiadczàcymi us∏ugi turystyczne;

8) prowadziç korespondencj´ i obs∏ugiwaç sprz´t

biurowy;

9) ewidencjonowaç i rozliczaç konta ksi´gowe;

10) sporzàdzaç dokumentacj´ ksi´gowà;

11) sporzàdzaç sprawozdania finansowe;

12) organizowaç us∏ugi gastronomiczne;

13) stosowaç ró˝ne formy obs∏ugi konsumenta;

14) post´powaç zgodnie z zasadami etyki i kultury zawodu;

15) pos∏ugiwaç si´ j´zykiem obcym w zakresie niezb´dnym do wykonywania zadaƒ zawodowych;

16) przestrzegaç przepisów i zasad bezpieczeƒstwa

i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpo˝arowej oraz ochrony Êrodowiska;

17) stosowaç przepisy Kodeksu pracy dotyczàce praw

i obowiàzków pracownika i pracodawcy oraz warunków pracy;

18) organizowaç stanowiska pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;

22) korzystaç z ró˝nych êróde∏ informacji oraz doradztwa specjalistycznego w zakresie niezb´dnym do

wykonywania zadaƒ zawodowych;

23) prowadziç dzia∏alnoÊç gospodarczà.

Kszta∏towanie postaw przedsi´biorczych oraz

przygotowanie do wejÊcia na rynek pracy powinno

przebiegaç zarówno w trakcie kszta∏cenia zawodowego, jak i podczas realizacji zaj´ç edukacyjnych „Podstawy przedsi´biorczoÊci”.

2. Absolwent szko∏y kszta∏càcej w zawodzie technik hotelarstwa powinien byç przygotowany do wykonywania nast´pujàcych zadaƒ zawodowych

1) oferowania us∏ug hotelarskich;

2) sprzedawania us∏ug hotelarskich;

3) obs∏ugiwania klientów w obiektach hotelarskich

i innych obiektach, w których Êwiadczone sà us∏ugi hotelarskie;

4) utrzymywania czystoÊci i porzàdku w obiekcie hotelarskim oraz innych obiektach, w których Êwiadczone sà us∏ugi hotelarskie;

5) organizowania us∏ug gastronomicznych w obiekcie hotelarskim i innych obiektach, w których

Êwiadczone sà us∏ugi hotelarskie;

6) wspó∏pracy z podmiotami Êwiadczàcymi us∏ugi turystyczne oraz innymi jednostkami gospodarczymi;

7) promowania us∏ug hotelarskich.

II. BLOKI PROGRAMOWE

Zakres umiej´tnoÊci i treÊci kszta∏cenia, wynikajàcy z opisu kwalifikacji absolwenta, zawierajà nast´pujàce bloki programowe

1) ekonomiczno-prawny;

2) obs∏uga klienta.

BLOK: EKONOMICZNO-PRAWNY

1. Cele kszta∏cenia

Uczeƒ (s∏uchacz) w wyniku kszta∏cenia powinien

umieç

1) interpretowaç podstawowe prawa ekonomiczne;

19) stosowaç przepisy prawa dotyczàce dzia∏alnoÊci

gospodarczej;

2) pos∏ugiwaç si´ poj´ciami ekonomicznymi w zakresie Êwiadczenia us∏ug hotelarskich;

20) stosowaç przepisy prawa dotyczàce wykonywanych zadaƒ zawodowych;

3) wyjaÊniaç mechanizm funkcjonowania gospodarki

rynkowej;

21) udzielaç pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy;

4) rozró˝niaç formy organizacyjno-prawne przedsi´biorstw;

5) charakteryzowaç ró˝ne rodzaje jednostek gospodarczych oraz oceniaç istniejàcà konkurencj´;

6) stosowaç przepisy prawa dotyczàce dzia∏alnoÊci

zawodowej;

7) stosowaç przepisy prawa dotyczàce dzia∏alnoÊci

przedsi´biorstwa Êwiadczàcego us∏ugi hotelarskie;

8) rozró˝niaç kompetencje samorzàdu gospodarczego i stowarzyszeƒ bran˝owych;

Poz. 1650

33) wykonywaç prac´ zgodnie z przepisami i zasadami

bezpieczeƒstwa i higieny pracy, przepisami ochrony przeciwpo˝arowej oraz ochrony Êrodowiska;

34) organizowaç stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;

35) doskonaliç w∏asne kwalifikacje zawodowe.

2. TreÊci kszta∏cenia (dzia∏y programowe)

9) gromadziç informacje na potrzeby prognozowania

us∏ug hotelarskich;

TreÊci kszta∏cenia sà uj´te w nast´pujàcych dzia∏ach programowych

10) analizowaç czynniki wp∏ywajàce na popyt i poda˝

us∏ug hotelarskich;

1) podstawowe poj´cia prawne i ekonomiczne;

11) okreÊlaç strategi´ rozwoju firmy i pos∏ugiwaç si´

instrumentami marketingu;

12) klasyfikowaç us∏ugi hotelarskie jako produkt;

13) ustalaç ceny us∏ug hotelarskich;

14) stosowaç ró˝ne formy promocji us∏ug hotelarskich;

15) interpretowaç treÊç regulaminu wewn´trznego obowiàzujàcego w obiekcie Êwiadczàcym us∏ugi hotelarskie;

2) prawne podstawy Êwiadczenia us∏ug turystycznych;

3) prawa klienta korzystajàcego z us∏ug hotelarskich

zgodnie z obowiàzujàcymi przepisami;

4) kompetencje samorzàdu gospodarczego i stowarzyszeƒ bran˝owych;

5) mechanizm funkcjonowania gospodarki rynkowej;

6) formy organizacyjno-prawne przedsi´biorstw us∏ugowych;

16) okreÊlaç wartoÊç majàtku i zobowiàzaƒ jednostki

gospodarczej;

7) podstawowe poj´cia z zakresu marketingu;

17) ewidencjonowaç procesy gospodarcze na kontach

bilansowych i niebilansowych;

9) cena jako instrument marketingu;

18) sporzàdzaç dokumentacj´ ksi´gowà;

19) sporzàdzaç, rozliczaç i ksi´gowaç list´ p∏ac;

20) korzystaç z komputerowych programów z zakresu

prowadzenia rachunkowoÊci;

21) sporzàdzaç dokumenty niezb´dne do podejmowania i prowadzenia dzia∏alnoÊci gospodarczej;

22) pozyskiwaç Êrodki finansowe na uruchomienie

dzia∏alnoÊci gospodarczej;

23) przestrzegaç zasad etyki;

8) badania marketingowe;

10) formy promocji us∏ug hotelarskich;

11) zasady tworzenia regulaminu hotelowego;

12) normy rachunkowoÊci;

13) system podatkowy;

14) zatrudnienie i p∏ace;

15) majàtek i kapita∏y (fundusze) jednostek gospodarczych;

16) ewidencja ksi´gowa majàtku i kapita∏u jednostek

gospodarczych;

24) stosowaç przepisy Kodeksu pracy dotyczàce praw

i obowiàzków pracownika i pracodawcy oraz warunków pracy;

17) ewidencja ksi´gowa procesów gospodarczych na

kontach niebilansowych;

25) sporzàdzaç dokumenty zwiàzane z zatrudnieniem;

19) formy rozliczeƒ gotówkowych i bezgotówkowych;

26) podejmowaç dzia∏ania zwiàzane z poszukiwaniem

pracy;

20) dokumentacja i ewidencja syntetyczna i analityczna obrotu materia∏owego;

27) formu∏owaç i rozumieç pisemne i ustne wypowiedzi w j´zyku obcym, zwiàzane z realizacjà zadaƒ zawodowych;

21) podejmowanie dzia∏alnoÊci gospodarczej;

28) komunikowaç si´ z uczestnikami procesu pracy;

23) wybrane przepisy prawa pracy i prawa dzia∏alnoÊci gospodarczej;

29) prowadziç negocjacje;

22) dokumenty dotyczàce dzia∏alnoÊci gospodarczej;

24) metody poszukiwania pracy;

30) rozwiàzywaç problemy;

31) podejmowaç decyzje w zakresie wykonywanych

zadaƒ zawodowych;

32) udzielaç pierwszej pomocy

w wypadkach przy pracy;

18) sprawozdawczoÊç finansowa;

poszkodowanym

25) dokumenty zwiàzane z zatrudnieniem;

26) etyka;

27) j´zyk obcy zawodowy w zakresie czterech kompetencji j´zykowych;

28) elementy psychologii i socjologii pracy;

17) komunikowaç si´ i nawiàzywaç kontakty z ludêmi;

29) zasady komunikowania si´;

18) post´powaç zgodnie z zasadami kultury i etyki;

30) bezpieczeƒstwo i higiena pracy;

19) rozwiàzywaç konflikty na p∏aszczyênie pracownik

— klient, pracownik — pracownik;

31) ochrona przeciwpo˝arowa;

32) ochrona Êrodowiska;

33) zasady udzielania pierwszej pomocy;

34) elementy ergonomii;

35) formy doskonalenia zawodowego.

BLOK: OBS¸UGA KLIENTA

1. Cele kszta∏cenia

Uczeƒ (s∏uchacz) w wyniku kszta∏cenia powinien

umieç

1) pos∏ugiwaç si´ podstawowymi poj´ciami z zakresu turystyki, hotelarstwa i gastronomii;

2) identyfikowaç polskie i Êwiatowe organizacje hotelarskie;

3) rozró˝niaç formy zarzàdzania obiektami hotelarskimi i innymi obiektami, w których Êwiadczone sà

us∏ugi hotelarskie;

4) okreÊlaç warunki techniczne, jakie powinien spe∏niaç obiekt hotelarski i inne obiekty, w których

Êwiadczone sà us∏ugi hotelarskie;

20) prowadziç korespondencj´ biurowà;

21) redagowaç pisma z zastosowaniem w∏aÊciwych

form i zwrotów;

22) korzystaç z komputerowych programów specjalistycznych;

23) stosowaç komputerowy system rezerwacji miejsc

noclegowych oraz rozliczeƒ us∏ug hotelarskich;

24) obs∏ugiwaç sprz´t biurowy: telefon, faks, central´

telefonicznà, dyktafon, kserokopiark´;

25) organizowaç stanowisko pracy biurowej zgodnie

z wymaganiami ergonomii;

26) udzielaç pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy;

27) przestrzegaç przepisów i zasad bezpieczeƒstwa

i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpo˝arowej oraz ochrony Êrodowiska;

28) przestrzegaç przepisów sanitarno-epidemiologicznych.

2. TreÊci kszta∏cenia (dzia∏y programowe)

5) charakteryzowaç us∏ugi Êwiadczone w ró˝nych rodzajach obiektów hotelarskich i innych obiektach,

w których Êwiadczone sà us∏ugi hotelarskie;

TreÊci kszta∏cenia sà uj´te w nast´pujàcych dzia∏ach programowych

6) planowaç i realizowaç dzia∏ania zwiàzane z kompleksowà obs∏ugà klienta, w tym zameldowanie,

zakwaterowanie, wymeldowanie i rozliczenie;

2) formy zarzàdzania obiektami hotelarskimi i innymi

obiektami, w których Êwiadczone sà us∏ugi hotelarskie;

7) wykonywaç czynnoÊci zwiàzane z utrzymaniem

porzàdku i czystoÊci w obiektach hotelarskich i innych obiektach, w których Êwiadczone sà us∏ugi

hotelarskie;

3) standaryzacja obiektów hotelarskich i innych obiektów, w których Êwiadczone sà us∏ugi hotelarskie;

8) obs∏ugiwaç kongresy, targi, zjazdy oraz imprezy

okolicznoÊciowe;

9) okreÊlaç zakres us∏ug Êwiadczonych przez gastronomi´ otwartà i zamkni´tà;

10) dobieraç karty menu zgodnie z potrzebami konsumenta i zasadami racjonalnego ˝ywienia;

11) oceniaç dekoracj´ i estetyk´ podawanych potraw;

12) przygotowywaç sal´ do obs∏ugi ró˝nych przyj´ç

okolicznoÊciowych;

13) stosowaç ró˝ne techniki obs∏ugi klienta;

14) stosowaç system rozliczeƒ kelnerskich;

15) wspó∏pracowaç z podmiotami Êwiadczàcymi us∏ugi turystyczne w zakresie kompleksowej obs∏ugi

klienta;

16) planowaç wyposa˝enie i urzàdzaç wn´trza w ró˝nego rodzaju obiektach hotelarskich i innych obiektach, w których Êwiadczone sà us∏ugi hotelarskie;

1) polskie i Êwiatowe organizacje hotelarskie;

4) warunki techniczne ró˝nych obiektów hotelarskich

i innych obiektów, w których Êwiadczone sà us∏ugi hotelarskie;

5) rodzaje us∏ug hotelarskich;

6) wybrane zagadnienia z organizacji pracy;

7) administracja w obiektach hotelarskich i innych

obiektach, w których Êwiadczone sà us∏ugi hotelarskie;

8) techniki pracy i obs∏ugi klienta;

9) obs∏uga imprez turystycznych, sportowych i kulturalnych;

10) organizacja przyj´ç okolicznoÊciowych;

11) zasady przechowywania produktów spo˝ywczych;

12) zasady podawania i serwowania potraw kuchni

ró˝nych narodów;

13) zakres us∏ug Êwiadczonych przez gastronomi´

otwartà i zamkni´tà w zale˝noÊci od rodzaju i kategorii zak∏adu;

14) rodzaje kart menu;

15) technika oraz zasady podawania i serwowania potraw i napojów;

Poz. 1650

21) programy komputerowe wspomagajàce prac´ hotelarskà;

22) obs∏uga sprz´tu i urzàdzeƒ biurowych;

16) system rozliczeƒ kelnerskich;

23) organizacja stanowiska pracy biurowej;

17) wspó∏praca przedsi´biorstw hotelarskich z organizatorami turystyki;

24) elementy ergonomii;

18) etyka;

26) ochrona Êrodowiska;

19) wp∏yw kultury osobistej na jakoÊç Êwiadczonych

us∏ug;

27) przepisy i zasady bezpieczeƒstwa i higieny pracy

oraz przepisy ochrony przeciwpo˝arowej;

20) korespondencja biurowa;

28) przepisy sanitarno-epidemiologiczne.

25) zasady udzielania pierwszej pomocy;

III. PODZIA¸ GODZIN NA BLOKI PROGRAMOWE

Minimalna liczba godzin

w okresie kszta∏cenia w %*

Nazwa bloku programowego

Ekonomiczno-prawny

30

Obs∏uga klienta

60

90**

Razem

* Podzia∏ godzin na bloki programowe dotyczy kszta∏cenia w szko∏ach dla m∏odzie˝y i w szko∏ach

dla doros∏ych (w formie stacjonarnej i zaocznej).

** Pozosta∏e 10 % godzin jest przeznaczone do rozdysponowania przez autorów programów na-

uczania na dostosowanie kszta∏cenia do potrzeb rynku pracy.

IV. ZALECANE WARUNKI REALIZACJI TREÂCI

KSZTA¸CENIA W ZAWODZIE

Do realizacji treÊci kszta∏cenia, uj´tych w blokach

programowych, odpowiednie sà nast´pujàce pomieszczenia dydaktyczne

2) bielizn´ sto∏owà;

3) zastaw´ sto∏owà.

Pracownia komputerowa powinna byç wyposa˝ona w

2) sala obs∏ugi konsumenta;

1) stanowiska komputerowe (jedno stanowisko dla

dwóch uczniów);

3) pracownia komputerowa.

2) drukarki;

1) recepcja;

Recepcja powinna byç wyposa˝ona w

3) pakiet programów biurowych;

1) lad´ recepcyjnà;

4) programy specjalistyczne;

2) aparaty telefoniczne;

5) telefon z automatycznà sekretarkà;

3) faks;

6) faks;

4) czytnik kart kredytowych;

7) dyktafon;

5) wzory kart i rachunków kredytowych;

8) kserokopiark´.

6) kart´ magnetycznà do drzwi;

Pracownie powinny sk∏adaç si´ z sali lekcyjnej i zaplecza magazynowo-socjalnego. W sali lekcyjnej nale˝y zapewniç stanowisko pracy dla nauczyciela i odpowiednià liczb´ stanowisk pracy dla uczniów.

7) sprz´t audiowizualny: telewizor, magnetowid, rzutnik pisma, ekran;

8) kas´ fiskalnà;

9) sejf.

Sala obs∏ugi konsumenta powinna byç wyposa˝ona w

1) sto∏y i krzes∏a;

Praktyczna nauka zawodu mo˝e odbywaç si´

w pracowniach szkolnych, obiektach hotelarskich

i innych obiektach, w których Êwiadczone sà us∏ugi

hotelarskie, oÊrodkach wypoczynkowych, domach

akademickich, domach pracy twórczej i uzdrowiskach.

Za∏àcznik nr 9

PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTA¸CENIA W ZAWODZIE TECHNIK KSI¢GARSTWA

SYMBOL CYFROWY 522[02]

I. OPIS ZAWODU

1. W wyniku kszta∏cenia w zawodzie absolwent powinien umieç

1) wykorzystywaç wiedz´ dotyczàcà ró˝nych dziedzin

nauki, techniki i sztuki;

2) oceniaç wydawnictwa ksià˝kowe i nieksià˝kowe

pod wzgl´dem edytorskim i ksi´goznawczym;

3) korzystaç ze êróde∏ informacji ksi´garskiej;

Kszta∏towanie postaw przedsi´biorczych oraz

przygotowanie do wejÊcia na rynek pracy powinno

przebiegaç zarówno w trakcie kszta∏cenia zawodowego, jak i podczas realizacji zaj´ç edukacyjnych „Podstawy przedsi´biorczoÊci”.

2. Absolwent szko∏y kszta∏càcej w zawodzie technik ksi´garstwa powinien byç przygotowany do wykonywania nast´pujàcych zadaƒ zawodowych

4) klasyfikowaç asortyment ksi´garski wed∏ug uk∏adów formalnych i rzeczowych;

1) organizowania sprzeda˝y oraz promowania ksià˝ek

i wydawnictw krajowych, zagranicznych, wspó∏czesnych i dawnych;

5) sporzàdzaç opis bibliograficzny;

2) prowadzenia sprzeda˝y ksià˝ek i wydawnictw;

6) organizowaç i prowadziç ksi´garskà dzia∏alnoÊç

handlowà;

3) upowszechniania ksià˝ek i czytelnictwa;

7) realizowaç zadania zwiàzane z zaopatrzeniem

i sprzeda˝à asortymentu ksi´garskiego;

8) prowadziç dzia∏alnoÊç informacyjno-bibliograficznà;

4) podejmowania wspó∏pracy z instytucjami kulturalno-oÊwiatowymi.

II. BLOKI PROGRAMOWE

9) stosowaç ró˝ne formy i metody popularyzacji wydawnictw;

Zakres umiej´tnoÊci i treÊci kszta∏cenia, wynikajàcy z opisu kwalifikacji absolwenta, zawierajà nast´pujàce bloki programowe

10) stosowaç zasady ekspozycji wydawnictw w witrynach i wn´trzach;

1) ekonomiczno-organizacyjny;

11) podejmowaç dzia∏ania reklamowe i marketingowe;

2) informacja ksi´garska;

12) prowadziç dokumentacj´ dzia∏alnoÊci ksi´garskiej;

3) podstawy dzia∏alnoÊci zawodowej.

13) wspó∏pracowaç z placówkami i instytucjami kulturalno-oÊwiatowymi;

14) przestrzegaç przepisów prawa dotyczàcych realizacji zadaƒ zawodowych;

15) przestrzegaç przepisów i zasad bezpieczeƒstwa

i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpo˝arowej oraz ochrony Êrodowiska;

BLOK: EKONOMICZNO-ORGANIZACYJNY

1. Cele kszta∏cenia

Uczeƒ (s∏uchacz) w wyniku kszta∏cenia powinien

umieç

1) pos∏ugiwaç si´ terminologià ekonomicznà;

16) stosowaç przepisy Kodeksu pracy dotyczàce pracownika i pracodawcy oraz warunków pracy;

2) sporzàdzaç dokumenty dotyczàce dzia∏alnoÊci handlowej;

17) organizowaç stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;

3) analizowaç czynniki kszta∏tujàce popyt;

18) stosowaç przepisy prawa dotyczàce dzia∏alnoÊci

gospodarczej;

5) dokonywaç analizy czynników wp∏ywajàcych na

obni˝k´ kosztów;

19) udzielaç pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy;

6) obliczaç zyski i straty;

20) kierowaç zespo∏em pracowników;

21) pos∏ugiwaç si´ j´zykiem obcym w zakresie niezb´dnym do wykonywania zadaƒ zawodowych;

22) korzystaç z ró˝nych êróde∏ informacji oraz z doradztwa specjalistycznego w zakresie niezb´dnym

do wykonywania zadaƒ zawodowych;

23) prowadziç dzia∏alnoÊç gospodarczà.

4) obliczaç mar˝e i rabaty;

7) kwalifikowaç i rozliczaç niedobory inwentaryzacyjne;

8) stosowaç podstawowe miary statystyczne;

9) przeprowadzaç badania statystyczne;

10) charakteryzowaç asortyment okreÊlonych instytucji wydawniczych;

11) kwalifikowaç okreÊlonà pozycj´ wydawniczà asortymentu ksi´garskiego;

12) stosowaç zasady uk∏adu ksià˝ek w ksi´garni;

2) okreÊlaç nurty artystyczne i kierunki literackie;

13) stosowaç metody kszta∏towania asortymentu ksi´garskiego;

3) wyszukiwaç informacje o twórcach i wydarzeniach

kulturalnych;

14) kwalifikowaç klientów ksi´garni do poszczególnych grup nabywców;

4) okreÊlaç profil i specyfik´ instytucji wydawniczych;

15) inicjowaç i przeprowadzaç rozmowy sprzeda˝owe;

16) stosowaç ró˝ne formy zap∏aty;

17) obliczaç podatek VAT w ró˝nych fazach obrotu;

18) obs∏ugiwaç kasy;

19) dokonywaç wyboru êróde∏ zaopatrzenia ksi´garni;

20) sporzàdzaç opis defektu technicznego ksià˝ki;

21) przeprowadzaç analiz´ dzia∏alnoÊci ksi´garni;

22) okreÊlaç rol´ i funkcj´ reklamy;

23) planowaç i oceniaç akcj´ reklamowà;

24) pos∏ugiwaç si´ Êrodkami reklamowymi;

25) stosowaç formy i metody popularyzacji ksià˝ek i wydawnictw.

5) charakteryzowaç popularne serie wydawnicze;

6) dokonywaç oceny wydawnictw nieksià˝kowych;

7) oceniaç jakoÊç technicznà i edytorskà ksià˝ek;

8) wykorzystywaç informacje dotyczàce zast´powania papierowej wersji ksià˝ki wersjà elektronicznà;

9) aktualizowaç wiedz´ z zakresu metodyki bibliograficznej;

10) organizowaç dzia∏alnoÊç informacyjno-bibliograficznà;

11) organizowaç warsztat informacyjny;

12) dokonywaç wyboru êróde∏ informacji ksi´garskiej;

13) wyszukiwaç i selekcjonowaç informacje ksi´garskie;

14) korzystaç ze êróde∏ informacji bibliograficznej;

2. TreÊci kszta∏cenia (dzia∏y programowe)

TreÊci kszta∏cenia sà uj´te w nast´pujàcych dzia∏ach programowych

15) stosowaç kryteria klasyfikowania wydawnictw;

16) sporzàdzaç opis bibliograficzny wydawnictw;

1) terminologia ekonomiczna;

17) sporzàdzaç zestawienia bibliograficzne dla okreÊlonych kategorii u˝ytkowników;

2) wybrane zagadnienia z ekonomiki handlu;

18) stosowaç w ksi´garni bibliografie specjalistyczne;

3) inwentaryzacja w ksi´garni;

19) sporzàdzaç spisy i katalogi asortymentu ksi´garskiego;

4) wybrane zagadnienia ze statystyki;

5) przedsi´biorstwa i instytucje wydawnicze;

6) zasady funkcjonowania ksi´garni i przedsi´biorstwa ksi´garskiego;

7) specjalizacja ksi´garƒ;

8) podstawowe zagadnienia z rachunkowoÊci;

9) dokumentacja i sprawozdawczoÊç w ksi´garni;

10) analiza dzia∏alnoÊci ksi´garni;

20) podejmowaç dzia∏ania reklamowe i marketingowe;

21) stosowaç ró˝ne formy popularyzacji wydawnictw;

22) doradzaç klientom w wyborze ksià˝ek i innych wydawnictw;

23) analizowaç zmiany na wydawniczym rynku ksià˝ki;

24) wspó∏pracowaç z instytucjami kulturalno-oÊwiatowymi.

11) historia i funkcje reklamy;

12) rola i znaczenie reklamy w organizacji rynku ksià˝ki;

13) planowanie dzia∏alnoÊci reklamowej;

14) organizacja i technika reklamy w systemach obiegu ksià˝ki;

15) metody popularyzacji ksià˝ki i czytelnictwa.

BLOK: INFORMACJA KSI¢GARSKA

2. TreÊci kszta∏cenia (dzia∏y programowe)

TreÊci kszta∏cenia sà uj´te w nast´pujàcych dzia∏ach programowych

1) materia∏oznawstwo;

2) budowa i uk∏ad graficzny ksià˝ki;

3) wybrane zagadnienia z socjologii kultury, estetyki

i teorii sztuki;

1. Cele kszta∏cenia

Uczeƒ (s∏uchacz) w wyniku kszta∏cenia powinien

umieç

1) sporzàdzaç ksi´goznawczy i materia∏oznawczy opis

ksià˝ki;

4) konwencje, nurty literackie, twórcy literatury polskiej i obcej;

5) organizacja dzia∏alnoÊci wydawniczej;

6) ocena techniczna i edytorska ksià˝ki;

7) papierowa i elektroniczna wersja ksià˝ki;

8) organizacja dzia∏alnoÊci informacyjno-bibliograficznej w Polsce i na Êwiecie;

9) warsztat informacyjno-bibliograficzny ksi´garni;

10) system informacji bibliograficznej;

11) przedmiot, zadania i historia bibliografii;

12) bibliografie specjalistyczne;

13) katalogi ksi´garskie i wydawnicze, bibliografia narodowa, bibliografie specjalne;

14) popularyzacja ksià˝ki i czytelnictwa;

15) rynek wydawniczy ksià˝ki.

BLOK: PODSTAWY DZIA¸ALNOÂCI ZAWODOWEJ

1. Cele kszta∏cenia

Uczeƒ (s∏uchacz) w wyniku kszta∏cenia powinien

umieç

Poz. 1650

21) wykonywaç prac´ zgodnie z przepisami i zasadami bezpieczeƒstwa i higieny pracy, przepisami

ochrony przeciwpo˝arowej oraz ochrony Êrodowiska;

22) okreÊlaç wp∏yw zm´czenia fizycznego i psychicznego na efektywnoÊç pracy;

23) organizowaç stanowisko pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;

24) udzielaç pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy;

25) formu∏owaç pisemne i ustne wypowiedzi w j´zyku

obcym zwiàzane z realizacjà zadaƒ zawodowych;

26) organizowaç doskonalenie zawodowe pracowników.

2. TreÊci kszta∏cenia (dzia∏y programowe)

TreÊci kszta∏cenia sà uj´te w nast´pujàcych dzia∏ach programowych

1) biurowe urzàdzenia techniczne;

1) obs∏ugiwaç biurowe urzàdzenia techniczne;

2) edytory tekstów;

2) pos∏ugiwaç si´ edytorem tekstu;

3) uk∏ady graficzne tekstów i pism;

3) redagowaç pisma w ró˝nych uk∏adach graficznych;

4) arkusze kalkulacyjne;

4) korzystaç z edytorów graficznych;

5) wprowadzaç informacje do baz danych;

5) bazy danych, zasady budowy, sortowanie, przeszukiwanie, przetwarzanie;

6) korzystaç z baz danych;

6) struktura systemu prawa;

7) wyjaÊniaç mechanizmy funkcjonowania gospodarki rynkowej;

7) gospodarka rynkowa;

8) rozró˝niaç formy organizacyjno-prawne przedsi´biorstw us∏ugowych;

8) formy organizacyjno-prawne przedsi´biorstw us∏ugowych;

9) dokumenty zwiàzane z prowadzeniem dzia∏alnoÊci

gospodarczej;

9) sporzàdzaç dokumenty niezb´dne do podejmowania i prowadzenia dzia∏alnoÊci gospodarczej;

10) struktura bud˝etu;

10) sporzàdzaç bud˝et i planowaç rozwój firmy;

11) plan rozwoju przedsi´biorstwa;

11) opracowywaç plan marketingowy;

12) strategie marketingowe;

12) stosowaç przepisy Kodeksu pracy dotyczàce praw

i obowiàzków pracownika i pracodawcy oraz warunków pracy;

13) wybrane przepisy prawa pracy;

13) stosowaç przepisy prawa dotyczàce dzia∏alnoÊci

zawodowej;

15) metody poszukiwania pracy;

14) podejmowaç dzia∏ania zwiàzane z poszukiwaniem

pracy;

15) sporzàdzaç dokumenty zwiàzane z zatrudnieniem;

16) komunikowaç si´ z uczestnikami procesu pracy;

17) prowadziç negocjacje;

18) rozwiàzywaç problemy w zakresie wykonywanych

zadaƒ zawodowych;

14) przepisy prawa dotyczàce dzia∏alnoÊci zawodowej;

16) dokumenty zwiàzane z zatrudnieniem;

17) zasady i metody komunikowania si´;

18) elementy socjologii i psychologii pracy;

19) etyka;

20) ochrona przeciwpo˝arowa i ochrona Êrodowiska;

21) elementy ergonomii;

22) zasady udzielania pierwszej pomocy;

19) podejmowaç decyzje w zakresie wykonywanych

zadaƒ zawodowych;

23) j´zyk obcy zawodowy w zakresie czterech kompetencji j´zykowych;

20) przestrzegaç zasad etyki;

24) formy doskonalenia zawodowego.

III. PODZIA¸ GODZIN NA BLOKI PROGRAMOWE

Minimalna liczba godzin

w cyklu kszta∏cenia w %*

Nazwa bloku programowego

Ekonomiczno-organizacyjny

40

Informacja ksi´garska

30

Podstawy dzia∏alnoÊci zawodowej

15

85**

Razem

* Podzia∏ godzin na bloki programowe dotyczy kszta∏cenia w szko∏ach dla m∏odzie˝y i w szko∏ach

dla doros∏ych (w formie stacjonarnej i zaocznej).

** Pozosta∏e 15 % godzin jest przeznaczone do rozdysponowania przez autorów programów na-

uczania na dostosowanie kszta∏cenia do potrzeb rynku pracy.

IV. ZALECANE WARUNKI REALIZACJI TREÂCI

KSZTA¸CENIA W ZAWODZIE

Do realizacji treÊci kszta∏cenia, uj´tych w blokach

programowych, odpowiednie sà nast´pujàce pomieszczenia dydaktyczne

1) pracownia ksi´garska;

2) pracownia bibliograficzna;

7) dzie∏a teoretyczne oraz publikacje zwiàzane z metodykà bibliograficznà;

8) normy bibliograficzne.

Pracownia plastyczna i reklamy powinna byç wyposa˝ona w

1) stanowiska do wykonywania prac graficznych i malarskich;

2) przybory rysunkowe i malarskie;

3) pracownia plastyczna i reklamy;

3) materia∏y rysunkowe i malarskie;

4) pracownia komputerowo-techniczna.

Pracownia ksi´garska powinna byç wyposa˝ona w

4) projekty wystroju okien wystawowych;

5) sprz´t do ekspozycji.

1) pozycje wydawnicze ksi´garni ogólnoasortymentowej;

Pracownia komputerowo-techniczna powinna byç

wyposa˝ona w

2) pozycje wydawnicze ksi´garni specjalistycznych;

1) stanowiska komputerowe (jedno stanowisko dla

dwóch uczniów);

3) dokumenty obrotu ksi´garskiego;

2) oprogramowanie specjalistyczne;

4) meble sklepowe;

5) kasy.

Pracownia bibliograficzna powinna byç wyposa˝ona w

3) pakiet programów biurowych;

4) drukarki;

5) kserokopiark´;

6) telefony, faksy, automatyczne sekretarki, dyktafony;

1) bibliografi´ narodowà bie˝àcà i retrospektywnà;

2) bibliografie specjalne;

3) bibliografie drugiego stopnia;

4) karty katalogowe;

5) êród∏a informacji ksi´garskiej;

6) publikacje dotyczàce historii bibliografii;

7) materia∏y biurowe.

Pracownie powinny sk∏adaç si´ z sali lekcyjnej i zaplecza magazynowo-socjalnego. W sali lekcyjnej nale˝y zapewniç stanowisko pracy dla nauczyciela i odpowiednià liczb´ stanowisk pracy dla uczniów.

Praktyczna nauka zawodu mo˝e odbywaç si´

w pracowniach szkolnych, ksi´garniach, przedsi´biorstwach ksi´garskich.

Za∏àcznik nr 10

PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTA¸CENIA W ZAWODZIE TECHNIK OBS¸UGI TURYSTYCZNEJ

SYMBOL CYFROWY 341[05]

I. OPIS ZAWODU

1. W wyniku realizacji kszta∏cenia w zawodzie absolwent powinien umieç

20) korzystaç z wiedzy etnograficznej i historii sztuki

w planowaniu i organizowaniu wycieczek turystycznych;

21) stosowaç zasady racjonalnego ˝ywienia;

1) przestrzegaç przepisów prawa obowiàzujàcego

w turystyce;

22) prowadziç korespondencj´ i obs∏ugiwaç sprz´t

biurowy;

2) sporzàdzaç umowy o Êwiadczenie us∏ug turystycznych polegajàcych na organizowaniu imprez turystycznych;

23) post´powaç zgodnie z zasadami etyki i kultury zawodu;

3) stosowaç zasady organizacyjne i ekonomiczno-finansowe obowiàzujàce w turystyce;

4) prowadziç dzia∏alnoÊç przedsi´biorstwa organizujàcego imprezy turystyczne zgodnie z zasadami

gospodarki rynkowej;

5) wspó∏pracowaç z podmiotami gospodarczymi

prowadzàcymi dzia∏alnoÊç w ró˝nych formach

organizacyjno-prawnych;

6) pos∏ugiwaç si´ instrumentami marketingu w dzia∏alnoÊci turystycznej;

7) obs∏ugiwaç klienta;

8) pos∏ugiwaç si´ rozk∏adami komunikacyjnymi ró˝nych przewoêników w ruchu krajowym i zagranicznym;

9) organizowaç prac´ ró˝nych dzia∏ów przedsi´biorstwa organizujàcego imprezy turystyczne;

10) uczestniczyç w organizowaniu imprez turystycznych krajowych i zagranicznych, grupowych i indywidualnych, katalogowych i na ˝yczenie klienta;

11) organizowaç i obs∏ugiwaç kongresy, targi, gie∏dy

turystyczne oraz imprezy okolicznoÊciowe;

12) prowadziç ewidencj´ ksi´gowà zgodnie z zasadami rachunkowoÊci;

13) kalkulowaç, zamawiaç us∏ugi i rozliczaç imprezy

turystyczne;

14) udzielaç informacji turystycznej oraz gromadziç

informacje na rzecz planowania, organizowania

i rozwoju turystyki;

15) analizowaç krajowy i zagraniczny ruch turystyczny;

16) wspó∏pracowaç z podmiotami Êwiadczàcymi us∏ugi turystyczne;

17) wybieraç najkorzystniejszy sposób ubezpieczenia

uczestników ruchu turystycznego;

18) czytaç i pos∏ugiwaç si´ mapami geograficznymi

i turystycznymi;

19) charakteryzowaç regiony turystyczne Polski oraz

wybrane regiony turystyczne i strefy klimatyczne

Êwiata;

24) pos∏ugiwaç si´ j´zykiem obcym w zakresie niezb´dnym do wykonywania zadaƒ zawodowych;

25) przestrzegaç przepisów i zasad bezpieczeƒstwa

i higieny pracy, przepisów ochrony przeciwpo˝arowej oraz ochrony Êrodowiska;

26) stosowaç przepisy Kodeksu pracy dotyczàce pracownika i pracodawcy oraz warunków pracy;

27) stosowaç przepisy prawa dotyczàce dzia∏alnoÊci

gospodarczej;

28) stosowaç przepisy prawa dotyczàce wykonywanych zadaƒ zawodowych;

29) udzielaç pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy;

30) korzystaç z ró˝nych êróde∏ informacji oraz doradztwa specjalistycznego w zakresie niezb´dnym do

wykonywania zadaƒ zawodowych;

31) prowadziç dzia∏alnoÊç gospodarczà.

Kszta∏towanie postaw przedsi´biorczych oraz

przygotowanie do wejÊcia na rynek pracy powinno

przebiegaç zarówno w trakcie kszta∏cenia zawodowego, jak i podczas realizacji zaj´ç edukacyjnych „Podstawy przedsi´biorczoÊci”.

2. Absolwent szko∏y kszta∏càcej w zawodzie technik obs∏ugi turystycznej powinien byç przygotowany

do wykonywania nast´pujàcych zadaƒ zawodowych

1) opracowywania programów imprez turystycznych;

2) organizowania imprez turystycznych;

3) sporzàdzania umowy o Êwiadczenie us∏ug turystycznych polegajàcych na organizowaniu imprez

turystycznych;

4) przyjmowania zleceƒ i realizowania zamawianych

us∏ug turystycznych;

5) zamawiania i rozliczania us∏ug turystycznych;

6) kalkulowania kosztów zamawianych Êwiadczeƒ;

7) przygotowywania ofert turystycznych;

8) obs∏ugiwania klienta;

9) promowania us∏ug przedsi´biorstwa organizujàcego imprezy turystyczne;

10) udzielania informacji turystycznej.

3. Zawód technik obs∏ugi turystycznej jest zawodem szerokoprofilowym, umo˝liwiajàcym specjalizacj´ pod koniec okresu kszta∏cenia. Szko∏a okreÊla

umiej´tnoÊci specjalistyczne, bioràc pod uwag´ potrzeby regionalnego rynku pracy i zainteresowania

ucznia. Tematyka specjalizacji mo˝e dotyczyç

1) informacji turystycznej;

2) organizacji i obs∏ugi kongresów i konferencji;

3) animacji kultury.

II. BLOKI PROGRAMOWE

Zakres umiej´tnoÊci i treÊci kszta∏cenia, wynikajàcy z opisu kwalifikacji absolwenta, zawierajà nast´pujàce bloki programowe

Poz. 1650

19) korzystaç z komputerowych programów prowadzenia rachunkowoÊci;

20) stosowaç przepisy Kodeksu pracy dotyczàce pracownika i pracodawcy oraz warunków pracy;

21) sporzàdzaç dokumenty niezb´dne do podejmowania i prowadzenia dzia∏alnoÊci gospodarczej;

22) przestrzegaç zasad etyki;

23) stosowaç przepisy prawa dotyczàce dzia∏alnoÊci

zawodowej;

24) sporzàdzaç dokumenty zwiàzane z zatrudnieniem;

25) podejmowaç dzia∏ania zwiàzane z poszukiwaniem

pracy;

26) komunikowaç si´ z uczestnikami procesu pracy;

1) ekonomiczno-prawny;

27) prowadziç negocjacje;

2) obs∏uga turystów;

28) rozwiàzywaç problemy;

3) organizacja turystyki.

29) podejmowaç decyzje w zakresie wykonywanych

zadaƒ zawodowych;

BLOK: EKONOMICZNO-PRAWNY

1. Cele kszta∏cenia

30) wykonywaç prac´ zgodnie z przepisami i zasadami

bezpieczeƒstwa i higieny pracy, przepisami ochrony przeciwpo˝arowej oraz ochrony Êrodowiska;

Uczeƒ (s∏uchacz) w wyniku kszta∏cenia powinien

umieç

31) udzielaç pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy;

1) stosowaç podstawowe prawa ekonomiczne;

32) organizowaç stanowiska pracy zgodnie z wymaganiami ergonomii;

2) pos∏ugiwaç si´ podstawowymi kategoriami ekonomicznymi;

3) wyjaÊniaç mechanizm funkcjonowania gospodarki

rynkowej;

4) rozró˝niaç formy organizacyjno-prawne przedsi´biorstw produkcyjnych i us∏ugowych;

5) prowadziç dzia∏alnoÊç przedsi´biorstwa organizujàcego imprezy turystyczne;

6) stosowaç nowoczesne metody zarzàdzania i finansowania dzia∏alnoÊci gospodarczej;

7) charakteryzowaç koncepcje marketingowe;

8) dobieraç metody badaƒ marketingowych do programu promocji us∏ug turystycznych;

9) opracowywaç strategi´ rozwoju firmy i pos∏ugiwaç si´ instrumentami marketingu;

10) interpretowaç treÊç regulaminu wewn´trznego

obowiàzujàcego w przedsi´biorstwie organizujàcym imprezy turystyczne;

33) korzystaç z obcoj´zycznych êróde∏ informacji, dokumentacji technicznej, norm, katalogów oraz

specjalistycznego oprogramowania;

34) formu∏owaç i rozumieç pisemne i ustne wypowiedzi w j´zyku obcym zwiàzane z realizacjà zadaƒ zawodowych;

35) doskonaliç w∏asne kwalifikacje zawodowe.

2. TreÊci kszta∏cenia (dzia∏y programowe)

TreÊci kszta∏cenia sà uj´te w nast´pujàcych dzia∏ach programowych

1) podstawowe poj´cia prawne i ekonomiczne;

2) formy organizacyjno-prawne przedsi´biorstw us∏ugowych;

3) prawne podstawy Êwiadczenia us∏ug turystycznych;

11) stosowaç przepisy prawa stosowane w turystyce;

4) wybrane przepisy prawa cywilnego, handlowego,

finansowego i ubezpieczeƒ spo∏ecznych;

12) rozró˝niaç kompetencje organów administracji

publicznej;

5) kompetencje samorzàdu gospodarczego i stowarzyszeƒ bran˝owych;

13) analizowaç czynniki wp∏ywajàce na popyt i poda˝

us∏ug turystycznych;

6) podstawowe poj´cia z zakresu marketingu;

14) analizowaç krajowy i zagraniczny ruch turystyczny;

8) instrumenty marketingu jako wyznaczniki popytu

i poda˝y us∏ug turystycznych;

15) stosowaç zasady rachunku ekonomicznego;

16) okreÊlaç wartoÊç majàtku i zobowiàzaƒ jednostki

gospodarczej;

17) ewidencjonowaç procesy gospodarcze na kontach

bilansowych i niebilansowych;

18) sporzàdzaç dokumentacj´ ksi´gowà;

7) badania marketingowe;

9) formy promocji us∏ug turystycznych;

10) majàtek i kapita∏y (fundusze) jednostek gospodarczych;

11) ewidencja ksi´gowa majàtku i kapita∏u jednostek

gospodarczych;

12) ewidencja ksi´gowa procesów gospodarczych na

kontach niebilansowych i wyników dzia∏alnoÊci;

13) zasady tworzenia regulaminu przedsi´biorstwa organizujàcego imprezy turystyczne;

14) standaryzacja i regulacja warunków podejmowania dzia∏alnoÊci turystycznej;

15) ochrona klienta przedsi´biorstwa organizujàcego

imprezy turystyczne;

16) dokumenty dotyczàce dzia∏alnoÊci gospodarczej;

17) etyka;

18) wybrane przepisy prawa pracy i prawa dzia∏alnoÊci gospodarczej;

19) metody poszukiwania pracy;

20) dokumenty zwiàzane z zatrudnieniem;

21) elementy socjologii i psychologii pracy;

22) bezpieczeƒstwo i higiena pracy;

23) ochrona przeciwpo˝arowa;

24) ochrona Êrodowiska;

25) zasady udzielania pierwszej pomocy;

26) elementy ergonomii;

27) zasady komunikowania si´;

28) j´zyk obcy zawodowy w zakresie czterech kompetencji j´zykowych;

29) formy doskonalenia zawodowego.

BLOK: OBS¸UGA TURYSTÓW

1. Cele kszta∏cenia

Uczeƒ (s∏uchacz) w wyniku kszta∏cenia powinien

umieç

1) pos∏ugiwaç si´ podstawowymi poj´ciami z zakresu turystyki;

2) prowadziç dzia∏alnoÊç przedsi´biorstwa organizujàcego imprezy turystyczne;

3) opracowywaç programy i kalkulowaç ró˝ne formy

imprez turystycznych;

4) zamawiaç i rozliczaç us∏ugi turystyczne;

5) organizowaç i obs∏ugiwaç kongresy, gie∏dy turystyczne oraz imprezy okolicznoÊciowe;

6) obs∏ugiwaç klientów;

7) organizowaç sprzeda˝ us∏ug turystycznych;

8) wspó∏pracowaç z podmiotami Êwiadczàcymi us∏ugi turystyczne;

9) udzielaç informacji turystycznej;

10) pos∏ugiwaç si´ mapami geograficznymi i turystycznymi;

11) wyszukiwaç po∏àczenia komunikacyjne za pomocà

Internetu i ró˝nych rozk∏adów jazdy;

Poz. 1650

14) organizowaç ró˝ne formy sp´dzania czasu wolnego;

15) post´powaç zgodnie z zasadami etyki i kultury zawodu;

16) pos∏ugiwaç si´ j´zykiem obcym w zakresie s∏ownictwa zawodowego;

17) rozwiàzywaç konflikty na p∏aszczyênie pracownik

— klient, pracownik — pracownik;

18) stosowaç przepisy ochrony Êrodowiska;

19) stosowaç przepisy i zasady bezpieczeƒstwa i higieny pracy oraz przepisy ochrony przeciwpo˝arowej.

2. TreÊci kszta∏cenia (dzia∏y programowe)

TreÊci kszta∏cenia sà uj´te w nast´pujàcych dzia∏ach programowych

1) podstawowe poj´cia i klasyfikacja ruchu turystycznego;

2) programowanie i organizacja ró˝nych form imprez

turystycznych;

3) organizacja i dzia∏alnoÊç przedsi´biorstwa organizujàcego imprezy turystyczne;

4) zasady obs∏ugi klienta;

5) wspó∏praca z podmiotami Êwiadczàcymi us∏ugi turystyczne;

6) dokumenty dotyczàce obs∏ugi ruchu turystycznego;

7) geografia turystyczna;

8) regiony turystyczne i strefy klimatyczne Europy

i Êwiata;

9) elementy zagospodarowania turystycznego;

10) elementy historii kultury i sztuki;

11) mapa jako êród∏o informacji geograficznej i turystycznej;

12) j´zyk obcy zawodowy w zakresie czterech kompetencji j´zykowych;

13) etyka;

14) zasady kultury zawodowej;

15) rozwiàzywanie konfliktów;

16) turystyka a Êrodowisko — ochrona i zagro˝enia;

17) przepisy i zasady bezpieczeƒstwa i higieny pracy

oraz przepisy ochrony przeciwpo˝arowej.

BLOK: ORGANIZACJA TURYSTYKI

1. Cele kszta∏cenia

Uczeƒ (s∏uchacz) w wyniku kszta∏cenia powinien

umieç

1) pos∏ugiwaç si´ terminologià zalecanà przez Âwiatowà Organizacj´ Turystyki (WTO);

2) charakteryzowaç rodzaje i formy turystyki;

12) stosowaç zasady racjonalnego ˝ywienia grup turystycznych;

3) charakteryzowaç czynniki rozwoju turystyki;

13) projektowaç programy turystyczne z wykorzystaniem walorów i atrakcji turystycznych Polski i Êwiata;

5) charakteryzowaç krajowy i zagraniczny ruch turystyczny;

4) okreÊlaç funkcje i dysfunkcje turystyki;

6) analizowaç rynek us∏ug turystycznych;

Poz. 1650

2. TreÊci kszta∏cenia (dzia∏y programowe)

7) gromadziç informacje dotyczàce planowania, organizacji i rozwoju turystyki;

8) analizowaç zagospodarowanie turystyczne gminy,

powiatu, regionu i kraju;

TreÊci kszta∏cenia sà uj´te w nast´pujàcych dzia∏ach programowych

1) podstawowe poj´cia stosowane w turystyce;

9) charakteryzowaç markowe produkty turystyki polskiej;

2) organizacja i zarzàdzanie turystykà w Polsce;

10) dokonywaç analizy SWOT biura podró˝y;

4) czynniki rozwoju turystyki;

11) okreÊlaç zadania stowarzyszeƒ i organizacji bran˝owych;

5) rynek us∏ug turystycznych;

3) rodzaje i formy turystyki;

6) krajowy i zagraniczny ruch turystyczny;

12) prowadziç korespondencj´ biurowà;

7) markowe produkty turystyki polskiej;

13) redagowaç pisma;

8) analiza SWOT;

14) obs∏ugiwaç sprz´t biurowy (faks, central´ telefonicznà, kserograf);

15) korzystaç z komputerowych programów u˝ytkowych: bazy danych, arkusza kalkulacyjnego;

16) stosowaç systemy komputerowej informacji i rezerwacji us∏ug turystycznych.

9) podstawowe zasady redagowania i sporzàdzania

pism;

10) prowadzenie korespondencji;

11) techniczne Êrodki i sprz´t biurowy;

12) specjalistyczne programy komputerowe.

III. PODZIA¸ GODZIN NA BLOKI PROGRAMOWE

Minimalna liczba godzin

w cyklu kszta∏cenia w %*

Nazwa bloku programowego

Ekonomiczno-prawny

30

Obs∏uga turystów

45

Organizacja turystyki

10

85**

Razem

* Podzia∏ godzin na bloki programowe dotyczy kszta∏cenia w szko∏ach dla m∏odzie˝y i w szko∏ach

dla doros∏ych (w formie stacjonarnej i zaocznej).

** Pozosta∏e 15 % godzin jest przeznaczone do rozdysponowania przez autorów programów na-

uczania na dostosowanie kszta∏cenia do potrzeb rynku pracy, w tym na specjalizacj´.

IV. ZALECANE WARUNKI REALIZACJI TREÂCI

KSZTA¸CENIA W ZAWODZIE

2) drukarki;

3) pakiet programów biurowych;

Do realizacji treÊci kszta∏cenia, uj´tych w blokach

programowych, odpowiednie sà nast´pujàce pomieszczenia dydaktyczne

4) programy specjalistyczne;

1) pracownia turystyki i geografii;

6) dwa faksy;

2) pracownia komputerowa.

7) dyktafon;

Pracownia turystyki i geografii powinna byç wyposa˝ona w

8) kserokopiark´.

1) podstawowy zestaw Êrodków audiowizualnych;

2) zestaw map fizycznych: Polski, Europy, Êwiata;

3) przewodniki, foldery;

4) katalogi biur podró˝y.

Pracownia komputerowa powinna byç wyposa˝ona w

1) stanowiska komputerowe (jedno stanowisko dla

dwóch uczniów);

5) telefon z automatycznà sekretarkà;

Pracownie powinny sk∏adaç si´ z sali lekcyjnej i zaplecza magazynowo-socjalnego. W sali lekcyjnej nale˝y zapewniç stanowisko pracy dla nauczyciela i odpowiednià liczb´ stanowisk pracy dla uczniów.

Praktyczna nauka zawodu mo˝e odbywaç si´ w pracowniach szkolnych, firmie symulacyjnej, przedsi´biorstwach organizujàcych imprezy turystyczne, agencjach

turystycznych, oÊrodkach informacji turystycznej, instytucjach zajmujàcych si´ organizacjà i promocjà turystyki.

3.1.9. segregowaç i transportowaç u˝ywanà

bielizn´;

3.1.10. utrzymywaç ∏ad i porzàdek na stanowisku pracy;

3.1.11. wykonaç zadanie w przewidzianym czasie;

3.1.12. uporzàdkowaç stanowisko pracy.

3. Wykonaç zadanie egzaminacyjne z zachowaniem

przepisów bezpieczeƒstwa i higieny pracy, ochrony

przeciwpo˝arowej oraz ochrony Êrodowiska i wykazaç si´ umiej´tnoÊciami obj´tymi tematem

3.1. Przygotowanie pokoju do przyj´cia goÊci

w obiekcie hotelarskim okreÊlonego rodzaju

i kategorii

3.1.1. sprawdziç stan wyposa˝enia i sprawnoÊç urzàdzeƒ w jednostce mieszkalnej;

3.1.2. wykonaç czynnoÊci porzàdkowe w jednostce mieszkalnej;

3.1.3. wymieniç bielizn´ poÊcielowà;

3.1.4. Êcieliç ∏ó˝ko zgodnie z instrukcjà;

3.1.5. post´powaç w sposób w∏aÊciwy z mieniem goÊcia;

3.1.6. pos∏ugiwaç si´ r´cznym i zmechanizowanym sprz´tem do utrzymania czystoÊci zgodnie z instrukcjami obs∏ugi, przepisami bezpieczeƒstwa i higieny pracy

oraz ochrony przeciwpo˝arowej;

3.1.7. wykonaç czynnoÊci porzàdkowe w w´êle higieniczno-sanitarnym;

3.1.8. stosowaç Êrodki do czyszczenia i dezynfekcji zgodnie z ich przeznaczeniem;

Poz. 1649 i 1650

4. Prezentowaç efekt wykonanego zadania

4.1. uzasadniç sposób wykonania zadania;

4.2. oceniç jakoÊç wykonanego zadania.

Niezb´dne wyposa˝enie stanowisk do wykonania zadaƒ egzaminacyjnych obj´tych tematem — przygotowanie pokoju do przyj´cia goÊci w obiekcie hotelarskim okreÊlonego rodzaju i kategorii

Jednostka mieszkalna z w´z∏em higieniczno-sanitarnym

wyposa˝ona zgodnie z wymaganiami dla danego rodzaju i kategorii obiektu hotelarskiego lub innego obiektu,

w którym mogà byç Êwiadczone us∏ugi hotelarskie. Pomieszczenie magazynowe wyposa˝one w wózek hotelowej obs∏ugi pi´ter z pe∏nym zestawem, zmechanizowany i r´czny sprz´t do utrzymania czystoÊci, rega∏y z bieliznà i Êrodkami czystoÊci. Instrukcje obs∏ugi urzàdzeƒ.

Ârodki ochrony indywidualnej. Apteczka.

1650

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA EDUKACJI NARODOWEJ1)

z dnia 22 listopada 2006 r.

w sprawie podstaw programowych kszta∏cenia w zawodach: kaletnik, kominiarz, kuÊnierz,

monter konstrukcji budowlanych, obuwnik, operator obrabiarek skrawajàcych, technik archiwista,

technik hotelarstwa, technik ksi´garstwa i technik obs∏ugi turystycznej

Na podstawie art. 22 ust. 2 pkt 2 lit. d ustawy z dnia

7 wrzeÊnia 1991 r. o systemie oÊwiaty (Dz. U. z 2004 r.

Nr 256, poz. 2572, z póên. zm.2)) zarzàdza si´, co nast´puje