Ustawa z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw

W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 3

a)

pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

przepisach prawa podatkowego - rozumie się przez to przepisy ustaw podatkowych, postanowienia

ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umów o unikaniu podwójnego opodatkowania

oraz ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską innych umów międzynarodowych dotyczących

problematyki podatkowej, a także przepisy aktów wykonawczych wydanych na podstawie

ustaw podatkowych;

”

,

b)

pkt 11 i 12 otrzymują brzmienie

„

11)

podmiocie krajowym - rozumie się przez to podmiot krajowy w rozumieniu przepisów prawa

podatkowego dotyczących podatku dochodowego od osób fizycznych i podatku dochodowego

od osób prawnych oraz zagraniczny zakład, w rozumieniu tych przepisów, położony na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

12)

podmiocie zagranicznym - rozumie się przez to podmiot zagraniczny w rozumieniu przepisów

prawa podatkowego dotyczących podatku dochodowego od osób fizycznych i podatku dochodowego

od osób prawnych oraz zagraniczny zakład podmiotu krajowego w rozumieniu tych przepisów,

położony poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

”

;

2)

w art. 13 w § 2 pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

organ właściwy w sprawach interpretacji przepisów prawa podatkowego,

”

;

3)

po art. 13 dodaje się art. 13a w brzmieniu

„

Art. 13a.

Rada Ministrów może, w drodze rozporządzenia, nadać uprawnienia organów podatkowych

1)

Szefowi Agencji Wywiadu,

2)

Szefowi Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,

3)

Szefowi Centralnego Biura Antykorupcyjnego,

4)

Szefowi Służby Wywiadu Wojskowego,

5)

Szefowi Służby Kontrwywiadu Wojskowego

- jeżeli jest to uzasadnione ochroną tajemnicy państwowej i wymogami bezpieczeństwa

państwa.

”

;

4)

art. 14 otrzymuje brzmienie

„

Art. 14.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych sprawuje ogólny nadzór w sprawach

podatkowych.

”

;

5)

po art. 14 dodaje się wyrazy

„

Rozdział 1a

Interpretacje przepisów prawa podatkowego”;

6)

art. 14a-14e otrzymują brzmienie

„

Art. 14a.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych dąży do zapewnienia jednolitego stosowania

prawa podatkowego przez organy podatkowe oraz organy kontroli skarbowej, dokonując

w szczególności jego interpretacji, przy uwzględnieniu orzecznictwa sądów oraz Trybunału

Konstytucyjnego lub Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości (interpretacje ogólne).

Art. 14b.

§ 1.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego,

wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego

(interpretację indywidualną).

§ 2.

Wniosek o interpretację indywidualną może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego

lub zdarzeń przyszłych.

§ 3.

Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego

przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia

własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia

przyszłego.

§ 4.

Wnioskujący o wydanie interpretacji indywidualnej składa oświadczenie pod rygorem

odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania, że elementy stanu faktycznego objęte

wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego

się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu

kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do

jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej.

W razie złożenia fałszywego oświadczenia wydana interpretacja indywidualna nie wywołuje

skutków prawnych.

§ 5.

Nie wydaje się interpretacji indywidualnej w zakresie tych elementów stanu faktycznego,

które w dniu złożenia wniosku o interpretację są przedmiotem toczącego się postępowania

podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej

albo gdy w tym zakresie sprawa została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub

postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej.

§ 6.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w celu zapewnienia jednolitości wydawanych

wiążących interpretacji i usprawnienia obsługi wnioskodawców może, w drodze rozporządzenia,

upoważnić podległe organy do wydawania interpretacji indywidualnych w jego imieniu

i w ustalonym zakresie określając jednocześnie właściwość rzeczową i miejscową upoważnionych

organów.

§ 7.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wzór wniosku, o którym mowa w § 1, który zawiera dane identyfikujące wnioskodawcę

oraz dane wskazane w § 2-5, oraz sposób uiszczenia opłaty, o której mowa w art. 14f.

Art. 14c.

§ 1.

Interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem

prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy

jest prawidłowe w pełnym zakresie.

§ 2.

W razie negatywnej oceny stanowiska wnioskodawcy interpretacja indywidualna zawiera

wskazanie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym.

§ 3.

Interpretacja indywidualna zawiera pouczenie o prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

Art. 14d.

Interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego wydaje się bez zbędnej zwłoki,

jednak nie później niż w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania wniosku. Do tego terminu

nie wlicza się terminów i okresów, o których mowa w art. 139 § 4.

Art. 14e.

§ 1.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, z urzędu, zmienić wydaną interpretację

ogólną lub indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności

orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości.

§ 2.

Zawiadomienie o zmienionej interpretacji indywidualnej doręcza się podmiotowi, któremu

w danej sprawie interpretacja została wydana.

”

;

7)

po art. 14e dodaje się art. 14f-14p w brzmieniu

„

Art. 14f.

§ 1.

Wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej podlega opłacie w wysokości 75 zł, którą

należy wpłacić w terminie 7 dni od dnia złożenia wniosku.

§ 2.

W przypadku wystąpienia w jednym wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej odrębnych

stanów faktycznych lub zdarzeń przyszłych pobiera się opłatę od każdego przedstawionego

we wniosku odrębnego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.

§ 3.

Opłata, o której mowa w § 1 i 2, stanowi dochód budżetu państwa.

Art. 14g.

§ 1.

Wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej niespełniający wymogów określonych w

art. 14b § 3 pozostawia się bez rozpatrzenia.

§ 2.

W razie nieuiszczenia opłaty w terminie, wniosek pozostawia się bez rozpatrzenia bez

uprzedniego wezwania do uiszczenia opłaty.

§ 3.

W sprawie pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia wydaje się postanowienie, na które

służy zażalenie. Przepisy rozdziałów 14 i 16 działu IV stosuje się odpowiednio.

Art. 14h.

W sprawach dotyczących interpretacji indywidualnej stosuje się odpowiednio przepisy

art. 120, art. 121 § 1, art. 125, art. 129, art. 130, art. 135-137, art. 140, art.

143, art. 165a, art. 169 § 1 i 1a, art. 170 i art. 171 oraz przepisy rozdziału 5,

6, 10 i 23 działu IV.

Art. 14i.

§ 1.

Interpretacje ogólne są publikowane, bez zbędnej zwłoki, w Dzienniku Urzędowym Ministra

Finansów oraz zamieszczane w Biuletynie Informacji Publicznej.

§ 2.

Interpretacje indywidualne wraz z informacją o dacie doręczenia są niezwłocznie przekazywane

organom podatkowym właściwym ze względu na zakres spraw będących przedmiotem interpretacji

oraz właściwemu organowi kontroli skarbowej.

§ 3.

Interpretacje indywidualne wraz z wnioskiem o wydanie interpretacji, po usunięciu

danych identyfikujących wnioskodawcę oraz inne podmioty wskazane w treści interpretacji,

są niezwłocznie zamieszczane w Biuletynie Informacji Publicznej.

Art. 14j.

§ 1.

Stosownie do swojej właściwości interpretacje indywidualne wydaje wójt, burmistrz

(prezydent miasta), starosta lub marszałek województwa.

§ 2.

W zakresie, o którym mowa w § 1, opłata za wydanie interpretacji indywidualnej stanowi

dochód budżetu jednostki samorządu terytorialnego.

§ 3.

W zakresie nieuregulowanym w § 1 i 2 stosuje się odpowiednio przepisy niniejszego

rozdziału.

Art. 14k.

§ 1.

Zastosowanie się do interpretacji indywidualnej przed jej zmianą lub przed doręczeniem

organowi podatkowemu odpisu prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego

interpretację indywidualną nie może szkodzić wnioskodawcy, jak również w przypadku

nieuwzględnienia jej w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej.

§ 2.

Zastosowanie się do interpretacji ogólnej przed jej zmianą nie może szkodzić temu,

kto się do niej zastosował, jak również w przypadku nieuwzględnienia jej w rozstrzygnięciu

sprawy podatkowej.

§ 3.

W zakresie związanym z zastosowaniem się do interpretacji, która uległa zmianie, lub

interpretacji nieuwzględnionej w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej, nie wszczyna się

postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe, a postępowanie

wszczęte w tych sprawach umarza się oraz nie nalicza się odsetek za zwłokę.

Art. 14l.

W przypadku gdy skutki podatkowe związane ze zdarzeniem, któremu odpowiada stan faktyczny

będący przedmiotem interpretacji, miały miejsce przed opublikowaniem interpretacji

ogólnej lub przed doręczeniem interpretacji indywidualnej, zastosowanie się do tej

interpretacji nie zwalnia z obowiązku zapłaty podatku.

Art. 14m.

§ 1.

Zastosowanie się do interpretacji, która następnie została zmieniona lub nie została

uwzględniona w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej, powoduje zwolnienie z obowiązku

zapłaty podatku w zakresie wynikającym ze zdarzenia będącego przedmiotem interpretacji,

jeżeli

1)

zobowiązanie nie zostało prawidłowo wykonane w wyniku zastosowania się do interpretacji,

która uległa zmianie, lub interpretacji nieuwzględnionej w rozstrzygnięciu sprawy

podatkowej oraz

2)

skutki podatkowe związane ze zdarzeniem, któremu odpowiada stan faktyczny będący przedmiotem

interpretacji, miały miejsce po opublikowaniu interpretacji ogólnej albo po doręczeniu

interpretacji indywidualnej.

§ 2.

Zwolnienie, o którym mowa w § 1, obejmuje

1)

w przypadku rocznego rozliczenia podatków - okres do końca roku podatkowego, w którym

opublikowano zmienioną interpretację ogólną, doręczono zmienioną interpretację indywidualną

albo doręczono organowi podatkowemu odpis orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego

interpretację indywidualną ze stwierdzeniem jego prawomocności;

2)

w przypadku kwartalnego rozliczenia podatków - okres do końca kwartału, w którym opublikowano

zmienioną interpretację ogólną, doręczono zmienioną interpretację indywidualną albo

doręczono organowi podatkowemu odpis orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego

interpretację indywidualną ze stwierdzeniem jego prawomocności, oraz kwartał następny;

3)

w przypadku miesięcznego rozliczenia podatków - okres do końca miesiąca, w którym

opublikowano zmienioną interpretację ogólną, doręczono zmienioną interpretację indywidualną

albo doręczono organowi podatkowemu odpis orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego

interpretację indywidualną ze stwierdzeniem jego prawomocności, oraz miesiąc następny.

§ 3.

Na wniosek podatnika, który zastosował się do interpretacji, w decyzji określającej

lub ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego organ podatkowy określa również

wysokość podatku objętego zwolnieniem, o którym mowa w § 1, albo - w przypadku uiszczenia

podatku w zakresie objętym tym zwolnieniem - określa wysokość nadpłaty.

§ 4.

Organ podatkowy informuje podatnika w formie pisemnej o dacie doręczenia odpisu orzeczenia,

o którym mowa w § 2, podając jednocześnie informacje, z jakim dniem kończy się okres

zwolnienia z obowiązku płacenia podatku wynikającego z uchylonej przez orzeczenie

interpretacji.

Art. 14n.

§ 1.

Przepisy art. 14k i art. 14m stosuje się odpowiednio w przypadku

1)

zastosowania się przez spółkę do interpretacji indywidualnej wydanej przed powstaniem

spółki na wniosek osób planujących utworzenie tej spółki - w zakresie dotyczącym działalności

tej spółki;

2)

zastosowania się przez oddział lub przedstawicielstwo do interpretacji indywidualnej

dotyczącej działalności tego oddziału lub przedstawicielstwa wydanej przed powstaniem

tego oddziału lub przedstawicielstwa na wniosek tworzącego je przedsiębiorcy.

§ 2.

W przypadkach, o których mowa w § 1, zmienioną interpretację indywidualną doręcza

się odpowiednio spółce, oddziałowi lub przedstawicielstwu, wskazanym przez wnioskującego

o wydanie interpretacji indywidualnej.

Art. 14o.

§ 1.

W razie niewydania interpretacji indywidualnej w terminie określonym w art. 14d uznaje

się, że w dniu następującym po dniu, w którym upłynął termin wydania interpretacji,

została wydana interpretacja stwierdzająca prawidłowość stanowiska wnioskodawcy w

pełnym zakresie.

§ 2.

Przepisy art. 14e i art. 14i § 2 stosuje się odpowiednio.

Art. 14p.

Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się odpowiednio do należności płatników lub

inkasentów, zobowiązań osób trzecich oraz do należności, o których mowa w art. 52

§ 1.

”

;

8)

art. 20c otrzymuje brzmienie

„

Art. 20c.

Porozumienie obejmuje transakcje, które zostaną dokonane po złożeniu wniosku o zawarcie

porozumienia, jak i transakcje, których realizację rozpoczęto przed dniem złożenia

wniosku. Porozumienia nie zawiera się w zakresie transakcji, których realizację rozpoczęto

przed dniem złożenia wniosku o zawarcie porozumienia, a które w dniu złożenia wniosku

są objęte postępowaniem podatkowym, kontrolą podatkową, postępowaniem kontrolnym prowadzonym

przez organ kontroli skarbowej lub postępowaniem przed sądem administracyjnym.

”

;

9)

w art. 20f w pkt 3 lit. a i b otrzymują brzmienie

„

a)

rodzaju, przedmiotu i wartości transakcji, która ma być przedmiotem porozumienia,

b)

opisu przebiegu transakcji, w tym analizy aktywów, funkcji i ryzyk stron transakcji,

a także opisu przewidywanych przez strony transakcji kosztów związanych z transakcją

oraz opisu strategii gospodarczej stron transakcji i innych okoliczności, jeżeli ta

strategia lub okoliczności mają wpływ na cenę przedmiotu transakcji,

”

;

10)

w art. 20i

a)

§ 2 otrzymuje brzmienie

„

§ 2.

Decyzję w sprawie porozumienia doręcza się podmiotom powiązanym (krajowym i zagranicznym),

z którymi mają być dokonywane transakcje, a w przypadku porozumień dwustronnych lub

wielostronnych - również władzom podatkowym właściwym dla podmiotów zagranicznych

oraz naczelnikowi urzędu skarbowego i dyrektorowi urzędu kontroli skarbowej właściwym

dla wnioskodawcy oraz właściwym dla podmiotów krajowych powiązanych z wnioskodawcą

będących stronami transakcji objętej decyzją w sprawie porozumienia.

”

.

b)

§ 4 i 5 otrzymują brzmienie

„

§ 4.

Termin obowiązywania decyzji w sprawie porozumienia nie może być dłuższy niż 5 lat.

§ 5.

Termin obowiązywania decyzji w sprawie porozumienia może być przedłużany na kolejne

pięcioletnie okresy na wniosek podmiotu powiązanego, złożony nie później niż na 6

miesięcy przed upływem tego terminu, jeżeli kryteria uznanej w tej decyzji metody

ustalania ceny transakcyjnej między podmiotami powiązanymi nie uległy zmianie.

”

;

11)

w dziale IIa po art. 20q dodaje się art. 20r w brzmieniu

„

Art. 20r.

Przepisy niniejszego działu stosuje się odpowiednio w stosunkach pomiędzy podmiotem

mającym siedzibę lub zakład na terytorium jednego państwa a jego zagranicznym zakładem

w rozumieniu przepisów prawa podatkowego dotyczących podatku dochodowego od osób fizycznych

i podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie przypisania części dochodu do podmiotu

krajowego.

”

;

12)

po art. 26 dodaje się art. 26a w brzmieniu

„

Art. 26a.

§ 1.

Podatnik nie ponosi odpowiedzialności z tytułu zaniżenia lub nieujawnienia przez płatnika

podstawy opodatkowania czynności, o których mowa w art. 12, 13 oraz 18 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

(Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, z późn. zm. - do wysokości zaliczki, do której pobrania zobowiązany jest płatnik.

§ 2.

W przypadku, o którym mowa w § 1, nie stosuje się przepisu art. 30 § 5.

”

;

13)

w art. 59

a)

w § 1 w pkt 9 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 10 w brzmieniu

„

10)

zwolnienia z obowiązku zapłaty na podstawie art. 14m.

”

,

b)

w § 2 w pkt 5 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 6 w brzmieniu

„

6)

zwolnienia z obowiązku zapłaty na podstawie art. 14m.

”

;

14)

w art. 67b § 3-5 otrzymują brzmienie

„

§ 3.

Ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych, o których mowa w art. 67a, w przypadku wymienionym

w § 1 pkt 3 lit. b-e, lit. j oraz lit. k mogą być udzielane jako pomoc indywidualna

zgodna z programami rządowymi lub samorządowymi albo udzielana w ramach programów

pomocowych określonych w odrębnych przepisach.

§ 4.

Ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych, o których mowa w art. 67a, w przypadkach wymienionych

w § 1 pkt 3 lit. f-i, lit. l oraz lit. m mogą być udzielane po spełnieniu szczegółowych

warunków określonych na podstawie § 5 i 6.

§ 5.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzeń, szczegółowe warunki udzielania ulg

w spłacie zobowiązań podatkowych, o których mowa w art. 67a, w przypadkach wymienionych

w § 1 pkt 3 lit. f-i oraz lit. l wraz ze wskazaniem przypadków, w których ulgi udzielane

są jako pomoc indywidualna, mając na uwadze dopuszczalne przeznaczenia i warunki udzielania

pomocy państwa określone w przepisach prawa wspólnotowego.

”

;

15)

w dziale III po rozdziale 9 dodaje się rozdział 9a w brzmieniu

„

Rozdział 9a

Podpisywanie deklaracji

Art. 80a.

§ 1.

Jeżeli odrębne ustawy nie stanowią inaczej, deklaracja może być podpisana także przez

pełnomocnika podatnika, płatnika lub inkasenta.

§ 2.

Pełnomocnictwo do podpisywania deklaracji oraz zawiadomienie o odwołaniu tego pełnomocnictwa

składa się organowi podatkowemu właściwemu w sprawach podatku, którego dana deklaracja

dotyczy.

§ 3.

Jeżeli przepisy prawa podatkowego wymagają podpisania deklaracji przez więcej niż

jedną osobę, pełnomocnictwo do podpisania tej deklaracji jest skuteczne, jeżeli udzieliły

go wszystkie osoby.

§ 4.

W kwestiach dotyczących pełnomocnictwa do podpisywania deklaracji stosuje się odpowiednio

przepisy dotyczące pełnomocnictwa w postępowaniu podatkowym.

Art. 80b.

Jeżeli odrębne ustawy nie stanowią inaczej, podpisanie deklaracji przez pełnomocnika

zwalnia podatnika, płatnika lub inkasenta z obowiązku podpisania deklaracji.

”

;

16)

po art. 131a dodaje się art. 131b w brzmieniu

„

Art. 131b.

W sprawie wyznaczenia innego organu podatkowego, w przypadkach wymienionych w art.

131 i 131a, wydaje się postanowienie.

”

;

17)

w art. 139 § 3 otrzymuje brzmienie

„

§ 3.

Załatwienie sprawy w postępowaniu odwoławczym powinno nastąpić nie później niż w ciągu

2 miesięcy od dnia otrzymania odwołania przez organ odwoławczy, a sprawy, w której

przeprowadzono rozprawę lub strona złożyła wniosek o przeprowadzenie rozprawy - nie

później niż w ciągu 3 miesięcy.

”

;

18)

w art. 172 w § 2 w pkt 4 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 5 w brzmieniu

„

5)

rozprawy.

”

;

19)

w art. 200 w § 2 w pkt 2 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 3 w brzmieniu

„

3)

w przypadku przewidzianym w art. 165 § 7, jeżeli decyzja ma zostać wydana wyłącznie

na podstawie danych zawartych w złożonym zeznaniu.

”

;

20)

w dziale IV po rozdziale 11 dodaje się rozdział 11a w brzmieniu

„

Rozdział 11a

Rozprawa

Art. 200a.

§ 1.

Organ odwoławczy przeprowadzi w toku postępowania rozprawę

1)

z urzędu - jeżeli zachodzi potrzeba wyjaśnienia istotnych okoliczności stanu faktycznego

sprawy przy udziale świadków lub biegłych albo w drodze oględzin, lub sprecyzowania

argumentacji prawnej prezentowanej przez stronę w toku postępowania;

2)

na wniosek strony.

§ 2.

Strona we wniosku o przeprowadzenie rozprawy uzasadnia potrzebę przeprowadzenia rozprawy,

wskazuje jakie okoliczności sprawy powinny być wyjaśnione i jakie czynności powinny

być dokonane na rozprawie.

§ 3.

Organ odwoławczy może odmówić przeprowadzenia rozprawy, jeżeli przedmiotem rozprawy

mają być okoliczności niemające znaczenia dla sprawy albo okoliczności te są wystarczająco

potwierdzone innym dowodem.

§ 4.

W sprawie odmowy przeprowadzenia rozprawy wydaje się postanowienie.

Art. 200b.

Termin rozprawy powinien być tak wyznaczony, aby doręczenie wezwania nastąpiło najpóźniej

na 7 dni przed rozprawą.

Art. 200c.

§ 1.

Rozprawą kieruje upoważniony do przeprowadzenia rozprawy pracownik organu odwoławczego.

§ 2.

Gdy postępowanie toczy się przed samorządowym kolegium odwoławczym, rozprawą kieruje

przewodniczący albo wyznaczony członek tego kolegium.

§ 3.

W rozprawie uczestniczy upoważniony pracownik organu pierwszej instancji, od którego

decyzji wniesiono odwołanie.

Art. 200d.

§ 1.

Na rozprawie strona może składać wyjaśnienia, zgłaszać żądania, propozycje i zarzuty

oraz przedstawiać dowody na ich poparcie. Ponadto strona może wypowiadać się co do

wyników postępowania dowodowego.

§ 2.

Kierujący rozprawą może uchylić pytanie zadane uczestnikowi rozprawy, jeżeli nie ma

ono istotnego znaczenia dla sprawy. Jednakże na żądanie strony należy zamieścić w

protokole treść uchylonego pytania.

”

;

21)

w art. 224 § 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Wniesienie odwołania od decyzji organu podatkowego nie wstrzymuje jej wykonania, z

zastrzeżeniem art. 224a i art. 224c.

”

;

22)

po art. 224b dodaje się art. 224c w brzmieniu

„

Art. 224c.

Wykonanie decyzji ustalającej lub określającej wysokość zobowiązania podatkowego,

wysokość zwrotu podatku lub wysokość odsetek za zwłokę albo orzekającej o odpowiedzialności

podatkowej płatnika lub inkasenta, osoby trzeciej albo spadkobiercy, podlega wstrzymaniu

w zakresie, w jakim w złożonym wniosku zostanie uprawdopodobnione zwolnienie z obowiązku

zapłaty podatku na podstawie art. 14m § 3, do czasu wydania ostatecznej decyzji.

”

;

23)

art. 260 otrzymuje brzmienie

„

Art. 260.

Do odpowiedzialności odszkodowawczej stosuje się przepisy prawa cywilnego.

”

;

24)

uchyla się art. 261;

25)

w art. 262 § 3 otrzymuje brzmienie

„

§ 3.

Przepis § 1 stosuje się również do

1)

osób trzecich, które bezzasadnie odmawiają okazania przedmiotu oględzin;

2)

uczestników rozprawy, którzy poprzez swoje niewłaściwe zachowanie utrudniają jej przeprowadzenie.

”

;

26)

w art. 267 w § 1 po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu

„

1a)

stawiennictwa uczestników postępowania na rozprawę, która nie odbyła się w wyniku

nieusprawiedliwionego niestawiennictwa strony, która złożyła wniosek o przeprowadzenie

rozprawy;

”

;

27)

art. 272a otrzymuje brzmienie

„

Art. 272a.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych lub organ podatkowy upoważniony przez

ministra właściwego do spraw finansów publicznych w zakresie wymiany z Państwami Członkowskimi

Unii Europejskiej informacji o podatku od towarów i usług, dokonuje czynności sprawdzających

odnoszących się do dokumentów składanych do tego organu.

”

;

28)

art. 278 otrzymuje brzmienie

„

Art. 278.

W przypadku wyłączenia organu podatkowego od dokonywania czynności sprawdzających,

deklaracja jest składana w organie podatkowym podlegającym wyłączeniu. Organ ten przekazuje

deklarację do organu wyznaczonego do dokonywania czynności sprawdzających, pozostawiając

jej kopię.

”

;

29)

uchyla się art. 278a i 279;

30)

art. 280 otrzymuje brzmienie

„

Art. 280.

W sprawach nieuregulowanych w niniejszym dziale stosuje się odpowiednio przepis art.

143 oraz przepisy rozdziałów 1-3, 5, 6, 9, 10, 14, 16 oraz 23 działu IV.

”

;

31)

w art. 283 w § 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

wójta, burmistrza (prezydenta miasta), starostę lub marszałka województwa lub osobę

zastępującą wójta, burmistrza (prezydenta miasta), starostę lub marszałka województwa

albo skarbnika jednostki samorządu terytorialnego - pracownikom urzędu gminy (miasta),

starostwa lub urzędu marszałkowskiego;

”

;

32)

w art. 284a

a)

po § 1 dodaje się § 1a w brzmieniu

„

§ 1a.

W razie nieobecności kontrolowanego lub osoby, o której mowa w art. 281a, albo osoby

wymienionej w art. 284 § 2, kontrola podatkowa może być wszczęta po okazaniu legitymacji

służbowej pracownikowi kontrolowanego lub innej osobie wykonującej czynności na rzecz

kontrolowanego w miejscu wszczęcia kontroli.

”

,

b)

§ 2 otrzymuje brzmienie

„

§ 2.

W przypadkach, o którym mowa w § 1 i § 1a, kontrolowanemu lub osobie, o której mowa

w art. 281a, albo osobie wymienionej w art. 284 § 2, należy bez zbędnej zwłoki, jednak

nie później niż w terminie 3 dni od dnia wszczęcia kontroli, doręczyć upoważnienie

do przeprowadzenia kontroli.

”

;

33)

w art. 290

a)

w § 2

-

po pkt 6 dodaje się pkt 6a w brzmieniu

„

6a)

ocenę prawną sprawy będącej przedmiotem kontroli;

”

,

-

pkt 7 otrzymuje brzmienie

„

7)

pouczenie o prawie złożenia zastrzeżeń lub wyjaśnień oraz prawie złożenia korekty

deklaracji.

”

,

b)

uchyla się § 3;

34)

w art. 291 § 2 otrzymuje brzmienie

„

§ 2.

Kontrolujący jest obowiązany rozpatrzyć zastrzeżenia, o których mowa w § 1, i w terminie

14 dni od dnia ich otrzymania zawiadomić kontrolowanego o sposobie ich załatwienia.

”

;

35)

w art. 294

a)

w § 1 pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

osoby odbywające staż, praktykę zawodową lub studencką w urzędzie obsługującym ministra

właściwego do spraw finansów publicznych lub w innych organach podatkowych,

”

,

b)

§ 3 otrzymuje brzmienie

„

§ 3.

Zachowanie tajemnicy skarbowej obowiązuje również po ustaniu zatrudnienia, zakończeniu

stażu lub praktyki.

”

;

36)

w art. 299

a)

w § 3 w pkt 10 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 11 i 12 w brzmieniu

„

11)

służbom statystyki publicznej w zakresie wynikającym z programu badań statystycznych;

12)

instytucjom zajmującym się obsługą środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej

lub środków niepodlegających zwrotowi, pochodzących z innych źródeł zagranicznych.

”

,

b)

w § 4 w pkt 3 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 4 w brzmieniu

„

4)

instytucjom zajmującym się obsługą środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej

lub środków niepodlegających zwrotowi, pochodzących z innych źródeł zagranicznych.

”

;

37)

po art. 299a dodaje się art. 299b w brzmieniu

„

Art. 299b.

§ 1.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może wyrazić zgodę na ujawnienie przez

naczelników urzędów skarbowych, naczelników urzędów celnych, dyrektorów izb skarbowych

lub dyrektorów izb celnych, określonych informacji stanowiących tajemnicę skarbową,

z wyłączeniem informacji stanowiących tajemnicę inną niż skarbowa i objętych ochroną

na podstawie odrębnych ustaw, wskazując jednocześnie sposób udostępnienia i wykorzystania

ujawnianych informacji.

§ 2.

Wyrażenie zgody, o której mowa w § 1, może nastąpić wyłącznie ze względu na ważny

interes publiczny oraz gdy jest to konieczne dla osiągnięcia celów kontroli podatkowej

lub postępowania podatkowego lub jeżeli ujawnienie tych informacji urzeczywistni prawo

obywateli do ich rzetelnego informowania o działaniach organów podatkowych i jawności

życia publicznego.

§ 3.

Wyrażenie zgody, o której mowa w § 1, następuje w formie pisemnej, na uzasadniony

wniosek naczelnika urzędu skarbowego, naczelnika urzędu celnego, dyrektora izby skarbowej

lub dyrektora izby celnej.

”

;

38)

uchyla się art. 304;

39)

w art. 305n w § 1 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1)

w państwie członkowskim Unii Europejskiej, lub

2)

na terytoriach zależnych lub terytoriach stowarzyszonych Zjednoczonego Królestwa Wielkiej

Brytanii i Irlandii Północnej oraz Królestwa Niderlandów, z zastrzeżeniem postanowień

umów w sprawie opodatkowania przychodów (dochodów) z oszczędności osób fizycznych

zawartych przez Rzeczpospolitą Polską z tymi terytoriami

”

;

40)

w art. 306e dodaje się § 6 w brzmieniu

„

§ 6.

W zakresie, o którym mowa w art. 224c, uznaje się, że do czasu wydania ostatecznej

decyzji, nie istnieje zaległość podatkowa.

”

;

41)

w art. 306m w § 1 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1)

w Republice Austrii, Królestwie Belgii, Wielkim Księstwie Luksemburga, Księstwie Andory,

Księstwie Monako, lub

2)

na terytoriach zależnych lub terytoriach stowarzyszonych Zjednoczonego Królestwa Wielkiej

Brytanii i Irlandii Północnej oraz Królestwa Niderlandów, stosownie do postanowień

umów w sprawie opodatkowania przychodów (dochodów) z oszczędności osób fizycznych

zawartych przez Rzeczpospolitą Polską z tymi terytoriami.

”

.

W ustawie z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej

(Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 65, z późn. zm. w art. 31 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

W zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania kontrolnego stosuje się odpowiednio

przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, z wyłączeniem art. 54 tej ustawy, z zastrzeżeniem art. 14b ust. 1.

”

.

W ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 3 w § 2

a)

po pkt 4 dodaje się pkt 4a w brzmieniu

„

4a)

pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

”

,

b)

pkt 8 otrzymuje brzmienie

„

8)

bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

”

;

2)

w art. 52 § 3 otrzymuje brzmienie

„

§ 3.

Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi,

skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść

po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia,

w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu

innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa.

”

;

3)

w art. 146 § 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Sąd, uwzględniając skargę na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i

4a, uchyla ten akt lub interpretację albo stwierdza bezskuteczność czynności.

”

;

4)

art. 149 otrzymuje brzmienie

„

Art. 149.

Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 §

2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji

lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających

z przepisów prawa.

”

.

1.

Wnioski o wydanie pisemnych interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa

podatkowego w indywidualnych sprawach wniesione przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy podlegają rozpatrzeniu na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 1, w

brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

2.

W sprawach zmiany lub uchylenia pisemnych interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania

prawa podatkowego w indywidualnych sprawach wydanych przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, z tym że wygasają one z mocy prawa

w razie zmiany przepisów, które były przedmiotem interpretacji.

3.

Skutki prawne związane z wydaniem, na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art.

1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, pisemnych

interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnych

sprawach ocenia się wedle przepisów ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

1.

Sprawy odszkodowań wszczęte i niezakończone przez organy podatkowe oraz przez organy

kontroli skarbowej przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy podlegają umorzeniu.

2.

W sprawach, o których mowa w ust. 1, powództwo do sądu powszechnego można wnieść do

czasu przedawnienia roszczeń odszkodowawczych, zgodnie z przepisami prawa cywilnego.

Do okresu przedawnienia nie wlicza się czasu trwania umorzonego postępowania, o którym

mowa w ust. 1.

W okresie od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 31 grudnia 2007 r. deklaracje określone

w rozporządzeniu wydanym na podstawie art. 3a § 3 ustawy zmienianej w art. 1 mogą

składać, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, tylko podmioty, o których mowa

w art. 5 ust. 9b pkt 7 lit. a ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o urzędach i izbach skarbowych

(Dz. U. z 2004 r. Nr 121, poz. 1267 i Nr 273, poz. 2703 oraz z 2005 r. Nr 183, poz. 1538 i Nr 249, poz. 2104).

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2007 r., z wyjątkiem art. 1 pkt 2, pkt 4-7,

pkt 13, pkt 22, art. 3 i art. 4, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2007 r.

Rada Ministrów może, w drodze rozporządzenia, nadać uprawnienia organów podatkowych

1)

Szefowi Agencji Wywiadu,

2)

Szefowi Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,

3)

Szefowi Centralnego Biura Antykorupcyjnego,

4)

Szefowi Służby Wywiadu Wojskowego,

5)

Szefowi Służby Kontrwywiadu Wojskowego

- jeżeli jest to uzasadnione ochroną tajemnicy państwowej i wymogami bezpieczeństwa

państwa.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych sprawuje ogólny nadzór w sprawach

podatkowych.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych dąży do zapewnienia jednolitego stosowania

prawa podatkowego przez organy podatkowe oraz organy kontroli skarbowej, dokonując

w szczególności jego interpretacji, przy uwzględnieniu orzecznictwa sądów oraz Trybunału

Konstytucyjnego lub Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości (interpretacje ogólne).

§ 1.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego,

wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego

(interpretację indywidualną).

§ 2.

Wniosek o interpretację indywidualną może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego

lub zdarzeń przyszłych.

§ 3.

Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego

przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia

własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia

przyszłego.

§ 4.

Wnioskujący o wydanie interpretacji indywidualnej składa oświadczenie pod rygorem

odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania, że elementy stanu faktycznego objęte

wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego

się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu

kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do

jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej.

W razie złożenia fałszywego oświadczenia wydana interpretacja indywidualna nie wywołuje

skutków prawnych.

§ 5.

Nie wydaje się interpretacji indywidualnej w zakresie tych elementów stanu faktycznego,

które w dniu złożenia wniosku o interpretację są przedmiotem toczącego się postępowania

podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej

albo gdy w tym zakresie sprawa została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub

postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej.

§ 6.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w celu zapewnienia jednolitości wydawanych

wiążących interpretacji i usprawnienia obsługi wnioskodawców może, w drodze rozporządzenia,

upoważnić podległe organy do wydawania interpretacji indywidualnych w jego imieniu

i w ustalonym zakresie określając jednocześnie właściwość rzeczową i miejscową upoważnionych

organów.

§ 7.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wzór wniosku, o którym mowa w § 1, który zawiera dane identyfikujące wnioskodawcę

oraz dane wskazane w § 2-5, oraz sposób uiszczenia opłaty, o której mowa w art. 14f.

§ 1.

Interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem

prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy

jest prawidłowe w pełnym zakresie.

§ 2.

W razie negatywnej oceny stanowiska wnioskodawcy interpretacja indywidualna zawiera

wskazanie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym.

§ 3.

Interpretacja indywidualna zawiera pouczenie o prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

Interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego wydaje się bez zbędnej zwłoki,

jednak nie później niż w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania wniosku. Do tego terminu

nie wlicza się terminów i okresów, o których mowa w art. 139 § 4.

§ 1.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, z urzędu, zmienić wydaną interpretację

ogólną lub indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności

orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości.

§ 2.

Zawiadomienie o zmienionej interpretacji indywidualnej doręcza się podmiotowi, któremu

w danej sprawie interpretacja została wydana.

§ 1.

Wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej podlega opłacie w wysokości 75 zł, którą

należy wpłacić w terminie 7 dni od dnia złożenia wniosku.

§ 2.

W przypadku wystąpienia w jednym wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej odrębnych

stanów faktycznych lub zdarzeń przyszłych pobiera się opłatę od każdego przedstawionego

we wniosku odrębnego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.

§ 3.

Opłata, o której mowa w § 1 i 2, stanowi dochód budżetu państwa.

§ 1.

Wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej niespełniający wymogów określonych w

art. 14b § 3 pozostawia się bez rozpatrzenia.

§ 2.

W razie nieuiszczenia opłaty w terminie, wniosek pozostawia się bez rozpatrzenia bez

uprzedniego wezwania do uiszczenia opłaty.

§ 3.

W sprawie pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia wydaje się postanowienie, na które

służy zażalenie. Przepisy rozdziałów 14 i 16 działu IV stosuje się odpowiednio.

W sprawach dotyczących interpretacji indywidualnej stosuje się odpowiednio przepisy

art. 120, art. 121 § 1, art. 125, art. 129, art. 130, art. 135-137, art. 140, art.

143, art. 165a, art. 169 § 1 i 1a, art. 170 i art. 171 oraz przepisy rozdziału 5,

6, 10 i 23 działu IV.

§ 1.

Interpretacje ogólne są publikowane, bez zbędnej zwłoki, w Dzienniku Urzędowym Ministra

Finansów oraz zamieszczane w Biuletynie Informacji Publicznej.

§ 2.

Interpretacje indywidualne wraz z informacją o dacie doręczenia są niezwłocznie przekazywane

organom podatkowym właściwym ze względu na zakres spraw będących przedmiotem interpretacji

oraz właściwemu organowi kontroli skarbowej.

§ 3.

Interpretacje indywidualne wraz z wnioskiem o wydanie interpretacji, po usunięciu

danych identyfikujących wnioskodawcę oraz inne podmioty wskazane w treści interpretacji,

są niezwłocznie zamieszczane w Biuletynie Informacji Publicznej.

§ 1.

Stosownie do swojej właściwości interpretacje indywidualne wydaje wójt, burmistrz

(prezydent miasta), starosta lub marszałek województwa.

§ 2.

W zakresie, o którym mowa w § 1, opłata za wydanie interpretacji indywidualnej stanowi

dochód budżetu jednostki samorządu terytorialnego.

§ 3.

W zakresie nieuregulowanym w § 1 i 2 stosuje się odpowiednio przepisy niniejszego

rozdziału.

§ 1.

Zastosowanie się do interpretacji indywidualnej przed jej zmianą lub przed doręczeniem

organowi podatkowemu odpisu prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego

interpretację indywidualną nie może szkodzić wnioskodawcy, jak również w przypadku

nieuwzględnienia jej w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej.

§ 2.

Zastosowanie się do interpretacji ogólnej przed jej zmianą nie może szkodzić temu,

kto się do niej zastosował, jak również w przypadku nieuwzględnienia jej w rozstrzygnięciu

sprawy podatkowej.

§ 3.

W zakresie związanym z zastosowaniem się do interpretacji, która uległa zmianie, lub

interpretacji nieuwzględnionej w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej, nie wszczyna się

postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe, a postępowanie

wszczęte w tych sprawach umarza się oraz nie nalicza się odsetek za zwłokę.

W przypadku gdy skutki podatkowe związane ze zdarzeniem, któremu odpowiada stan faktyczny

będący przedmiotem interpretacji, miały miejsce przed opublikowaniem interpretacji

ogólnej lub przed doręczeniem interpretacji indywidualnej, zastosowanie się do tej

interpretacji nie zwalnia z obowiązku zapłaty podatku.

§ 1.

Zastosowanie się do interpretacji, która następnie została zmieniona lub nie została

uwzględniona w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej, powoduje zwolnienie z obowiązku

zapłaty podatku w zakresie wynikającym ze zdarzenia będącego przedmiotem interpretacji,

jeżeli

1)

zobowiązanie nie zostało prawidłowo wykonane w wyniku zastosowania się do interpretacji,

która uległa zmianie, lub interpretacji nieuwzględnionej w rozstrzygnięciu sprawy

podatkowej oraz

2)

skutki podatkowe związane ze zdarzeniem, któremu odpowiada stan faktyczny będący przedmiotem

interpretacji, miały miejsce po opublikowaniu interpretacji ogólnej albo po doręczeniu

interpretacji indywidualnej.

§ 2.

Zwolnienie, o którym mowa w § 1, obejmuje

1)

w przypadku rocznego rozliczenia podatków - okres do końca roku podatkowego, w którym

opublikowano zmienioną interpretację ogólną, doręczono zmienioną interpretację indywidualną

albo doręczono organowi podatkowemu odpis orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego

interpretację indywidualną ze stwierdzeniem jego prawomocności;

2)

w przypadku kwartalnego rozliczenia podatków - okres do końca kwartału, w którym opublikowano

zmienioną interpretację ogólną, doręczono zmienioną interpretację indywidualną albo

doręczono organowi podatkowemu odpis orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego

interpretację indywidualną ze stwierdzeniem jego prawomocności, oraz kwartał następny;

3)

w przypadku miesięcznego rozliczenia podatków - okres do końca miesiąca, w którym

opublikowano zmienioną interpretację ogólną, doręczono zmienioną interpretację indywidualną

albo doręczono organowi podatkowemu odpis orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego

interpretację indywidualną ze stwierdzeniem jego prawomocności, oraz miesiąc następny.

§ 3.

Na wniosek podatnika, który zastosował się do interpretacji, w decyzji określającej

lub ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego organ podatkowy określa również

wysokość podatku objętego zwolnieniem, o którym mowa w § 1, albo - w przypadku uiszczenia

podatku w zakresie objętym tym zwolnieniem - określa wysokość nadpłaty.

§ 4.

Organ podatkowy informuje podatnika w formie pisemnej o dacie doręczenia odpisu orzeczenia,

o którym mowa w § 2, podając jednocześnie informacje, z jakim dniem kończy się okres

zwolnienia z obowiązku płacenia podatku wynikającego z uchylonej przez orzeczenie

interpretacji.

§ 1.

Przepisy art. 14k i art. 14m stosuje się odpowiednio w przypadku

1)

zastosowania się przez spółkę do interpretacji indywidualnej wydanej przed powstaniem

spółki na wniosek osób planujących utworzenie tej spółki - w zakresie dotyczącym działalności

tej spółki;

2)

zastosowania się przez oddział lub przedstawicielstwo do interpretacji indywidualnej

dotyczącej działalności tego oddziału lub przedstawicielstwa wydanej przed powstaniem

tego oddziału lub przedstawicielstwa na wniosek tworzącego je przedsiębiorcy.

§ 2.

W przypadkach, o których mowa w § 1, zmienioną interpretację indywidualną doręcza

się odpowiednio spółce, oddziałowi lub przedstawicielstwu, wskazanym przez wnioskującego

o wydanie interpretacji indywidualnej.

§ 1.

W razie niewydania interpretacji indywidualnej w terminie określonym w art. 14d uznaje

się, że w dniu następującym po dniu, w którym upłynął termin wydania interpretacji,

została wydana interpretacja stwierdzająca prawidłowość stanowiska wnioskodawcy w

pełnym zakresie.

§ 2.

Przepisy art. 14e i art. 14i § 2 stosuje się odpowiednio.

Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się odpowiednio do należności płatników lub

inkasentów, zobowiązań osób trzecich oraz do należności, o których mowa w art. 52

§ 1.

Porozumienie obejmuje transakcje, które zostaną dokonane po złożeniu wniosku o zawarcie

porozumienia, jak i transakcje, których realizację rozpoczęto przed dniem złożenia

wniosku. Porozumienia nie zawiera się w zakresie transakcji, których realizację rozpoczęto

przed dniem złożenia wniosku o zawarcie porozumienia, a które w dniu złożenia wniosku

są objęte postępowaniem podatkowym, kontrolą podatkową, postępowaniem kontrolnym prowadzonym

przez organ kontroli skarbowej lub postępowaniem przed sądem administracyjnym.

Przepisy niniejszego działu stosuje się odpowiednio w stosunkach pomiędzy podmiotem

mającym siedzibę lub zakład na terytorium jednego państwa a jego zagranicznym zakładem

w rozumieniu przepisów prawa podatkowego dotyczących podatku dochodowego od osób fizycznych

i podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie przypisania części dochodu do podmiotu

krajowego.

§ 1.

Podatnik nie ponosi odpowiedzialności z tytułu zaniżenia lub nieujawnienia przez płatnika

podstawy opodatkowania czynności, o których mowa w art. 12, 13 oraz 18 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

(Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, z późn. zm. - do wysokości zaliczki, do której pobrania zobowiązany jest płatnik.

§ 2.

W przypadku, o którym mowa w § 1, nie stosuje się przepisu art. 30 § 5.

§ 1.

Jeżeli odrębne ustawy nie stanowią inaczej, deklaracja może być podpisana także przez

pełnomocnika podatnika, płatnika lub inkasenta.

§ 2.

Pełnomocnictwo do podpisywania deklaracji oraz zawiadomienie o odwołaniu tego pełnomocnictwa

składa się organowi podatkowemu właściwemu w sprawach podatku, którego dana deklaracja

dotyczy.

§ 3.

Jeżeli przepisy prawa podatkowego wymagają podpisania deklaracji przez więcej niż

jedną osobę, pełnomocnictwo do podpisania tej deklaracji jest skuteczne, jeżeli udzieliły

go wszystkie osoby.

§ 4.

W kwestiach dotyczących pełnomocnictwa do podpisywania deklaracji stosuje się odpowiednio

przepisy dotyczące pełnomocnictwa w postępowaniu podatkowym.

Jeżeli odrębne ustawy nie stanowią inaczej, podpisanie deklaracji przez pełnomocnika

zwalnia podatnika, płatnika lub inkasenta z obowiązku podpisania deklaracji.

W sprawie wyznaczenia innego organu podatkowego, w przypadkach wymienionych w art.

131 i 131a, wydaje się postanowienie.

Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 §

2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji

lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających

z przepisów prawa.

§ 1.

Organ odwoławczy przeprowadzi w toku postępowania rozprawę

1)

z urzędu - jeżeli zachodzi potrzeba wyjaśnienia istotnych okoliczności stanu faktycznego

sprawy przy udziale świadków lub biegłych albo w drodze oględzin, lub sprecyzowania

argumentacji prawnej prezentowanej przez stronę w toku postępowania;

2)

na wniosek strony.

§ 2.

Strona we wniosku o przeprowadzenie rozprawy uzasadnia potrzebę przeprowadzenia rozprawy,

wskazuje jakie okoliczności sprawy powinny być wyjaśnione i jakie czynności powinny

być dokonane na rozprawie.

§ 3.

Organ odwoławczy może odmówić przeprowadzenia rozprawy, jeżeli przedmiotem rozprawy

mają być okoliczności niemające znaczenia dla sprawy albo okoliczności te są wystarczająco

potwierdzone innym dowodem.

§ 4.

W sprawie odmowy przeprowadzenia rozprawy wydaje się postanowienie.

Termin rozprawy powinien być tak wyznaczony, aby doręczenie wezwania nastąpiło najpóźniej

na 7 dni przed rozprawą.

§ 1.

Rozprawą kieruje upoważniony do przeprowadzenia rozprawy pracownik organu odwoławczego.

§ 2.

Gdy postępowanie toczy się przed samorządowym kolegium odwoławczym, rozprawą kieruje

przewodniczący albo wyznaczony członek tego kolegium.

§ 3.

W rozprawie uczestniczy upoważniony pracownik organu pierwszej instancji, od którego

decyzji wniesiono odwołanie.

§ 1.

Na rozprawie strona może składać wyjaśnienia, zgłaszać żądania, propozycje i zarzuty

oraz przedstawiać dowody na ich poparcie. Ponadto strona może wypowiadać się co do

wyników postępowania dowodowego.

§ 2.

Kierujący rozprawą może uchylić pytanie zadane uczestnikowi rozprawy, jeżeli nie ma

ono istotnego znaczenia dla sprawy. Jednakże na żądanie strony należy zamieścić w

protokole treść uchylonego pytania.

Wykonanie decyzji ustalającej lub określającej wysokość zobowiązania podatkowego,

wysokość zwrotu podatku lub wysokość odsetek za zwłokę albo orzekającej o odpowiedzialności

podatkowej płatnika lub inkasenta, osoby trzeciej albo spadkobiercy, podlega wstrzymaniu

w zakresie, w jakim w złożonym wniosku zostanie uprawdopodobnione zwolnienie z obowiązku

zapłaty podatku na podstawie art. 14m § 3, do czasu wydania ostatecznej decyzji.

Do odpowiedzialności odszkodowawczej stosuje się przepisy prawa cywilnego.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych lub organ podatkowy upoważniony przez

ministra właściwego do spraw finansów publicznych w zakresie wymiany z Państwami Członkowskimi

Unii Europejskiej informacji o podatku od towarów i usług, dokonuje czynności sprawdzających

odnoszących się do dokumentów składanych do tego organu.

W przypadku wyłączenia organu podatkowego od dokonywania czynności sprawdzających,

deklaracja jest składana w organie podatkowym podlegającym wyłączeniu. Organ ten przekazuje

deklarację do organu wyznaczonego do dokonywania czynności sprawdzających, pozostawiając

jej kopię.

W sprawach nieuregulowanych w niniejszym dziale stosuje się odpowiednio przepis art.

143 oraz przepisy rozdziałów 1-3, 5, 6, 9, 10, 14, 16 oraz 23 działu IV.

§ 1.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może wyrazić zgodę na ujawnienie przez

naczelników urzędów skarbowych, naczelników urzędów celnych, dyrektorów izb skarbowych

lub dyrektorów izb celnych, określonych informacji stanowiących tajemnicę skarbową,

z wyłączeniem informacji stanowiących tajemnicę inną niż skarbowa i objętych ochroną

na podstawie odrębnych ustaw, wskazując jednocześnie sposób udostępnienia i wykorzystania

ujawnianych informacji.

§ 2.

Wyrażenie zgody, o której mowa w § 1, może nastąpić wyłącznie ze względu na ważny

interes publiczny oraz gdy jest to konieczne dla osiągnięcia celów kontroli podatkowej

lub postępowania podatkowego lub jeżeli ujawnienie tych informacji urzeczywistni prawo

obywateli do ich rzetelnego informowania o działaniach organów podatkowych i jawności

życia publicznego.

§ 3.

Wyrażenie zgody, o której mowa w § 1, następuje w formie pisemnej, na uzasadniony

wniosek naczelnika urzędu skarbowego, naczelnika urzędu celnego, dyrektora izby skarbowej

lub dyrektora izby celnej.