Ustawa z dnia 8 września 2006 r. o zmianie Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

W Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r.

(Dz. U. Nr 78, poz. 483 oraz z 2001 r. Nr 28, poz. 319) art. 55 otrzymuje brzmienie

„

Art. 55.

1.

Ekstradycja obywatela polskiego jest zakazana, z wyjątkiem przypadków określonych

w ust. 2 i 3.

2.

Ekstradycja obywatela polskiego może być dokonana na wniosek innego państwa lub sądowego

organu międzynarodowego, jeżeli możliwość taka wynika z ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą

Polską umowy międzynarodowej lub ustawy wykonującej akt prawa stanowionego przez organizację

międzynarodową, której Rzeczpospolita Polska jest członkiem, pod warunkiem że czyn

objęty wnioskiem o ekstradycję

1)

został popełniony poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz

2)

stanowił przestępstwo według prawa Rzeczypospolitej Polskiej lub stanowiłby przestępstwo

według prawa Rzeczypospolitej Polskiej w razie popełnienia na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, zarówno w czasie jego popełnienia, jak i w chwili złożenia wniosku.

3.

Nie wymaga spełnienia warunków określonych w ust. 2 pkt 1 i 2 ekstradycja mająca nastąpić

na wniosek sądowego organu międzynarodowego powołanego na podstawie ratyfikowanej

przez Rzeczpospolitą Polską umowy międzynarodowej, w związku z objętą jurysdykcją

tego organu zbrodnią ludobójstwa, zbrodnią przeciwko ludzkości, zbrodnią wojenną lub

zbrodnią agresji.

4.

Ekstradycja jest zakazana, jeżeli dotyczy osoby podejrzanej o popełnienie bez użycia

przemocy przestępstwa z przyczyn politycznych lub jej dokonanie będzie naruszać wolności

i prawa człowieka i obywatela.

5.

W sprawie dopuszczalności ekstradycji orzeka sąd.

”

.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

1.

Ekstradycja obywatela polskiego jest zakazana, z wyjątkiem przypadków określonych

w ust. 2 i 3.

2.

Ekstradycja obywatela polskiego może być dokonana na wniosek innego państwa lub sądowego

organu międzynarodowego, jeżeli możliwość taka wynika z ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą

Polską umowy międzynarodowej lub ustawy wykonującej akt prawa stanowionego przez organizację

międzynarodową, której Rzeczpospolita Polska jest członkiem, pod warunkiem że czyn

objęty wnioskiem o ekstradycję

1)

został popełniony poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz

2)

stanowił przestępstwo według prawa Rzeczypospolitej Polskiej lub stanowiłby przestępstwo

według prawa Rzeczypospolitej Polskiej w razie popełnienia na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, zarówno w czasie jego popełnienia, jak i w chwili złożenia wniosku.

3.

Nie wymaga spełnienia warunków określonych w ust. 2 pkt 1 i 2 ekstradycja mająca nastąpić

na wniosek sądowego organu międzynarodowego powołanego na podstawie ratyfikowanej

przez Rzeczpospolitą Polską umowy międzynarodowej, w związku z objętą jurysdykcją

tego organu zbrodnią ludobójstwa, zbrodnią przeciwko ludzkości, zbrodnią wojenną lub

zbrodnią agresji.

4.

Ekstradycja jest zakazana, jeżeli dotyczy osoby podejrzanej o popełnienie bez użycia

przemocy przestępstwa z przyczyn politycznych lub jej dokonanie będzie naruszać wolności

i prawa człowieka i obywatela.

5.

W sprawie dopuszczalności ekstradycji orzeka sąd.