Ustawa z dnia 16 grudnia 2005 r. o produktach pochodzenia zwierzęcego

1.

Ustawa określa

1)

właściwość organów w zakresie higieny i kontroli produktów pochodzenia zwierzęcego,

określonych w przepisach

a)

rozporządzenia (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia

2004 r. ustanawiającego szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności

pochodzenia zwierzęcego

(Dz. Urz. UE L 139 z 30.04.2004, str. 55), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 853/2004”, oraz w przepisach Unii Europejskiej

wydanych w trybie tego rozporządzenia,

b)

rozporządzenia (WE) nr 854/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia

2004 r. ustanawiającego szczególne przepisy dotyczące organizacji urzędowych kontroli

w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez

ludzi

(Dz. Urz. UE L 139 z 30.04.2004, str. 206), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 854/2004”, oraz w przepisach Unii Europejskiej

wydanych w trybie tego rozporządzenia,

2)

wymagania, jakie powinny spełniać produkty pochodzenia zwierzęcego wprowadzane na

rynek,

3)

wymagania, jakie powinny być spełnione przy produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego

i przez te produkty w zakresie nieuregulowanym w przepisach rozporządzenia nr 853/2004 oraz w przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie tego rozporządzenia,

4)

sposób przeprowadzania urzędowych kontroli w zakresie nieuregulowanym w przepisach

rozporządzenia nr 854/2004 oraz w przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie tego rozporządzenia

- z uwzględnieniem zasad, obowiązków i wymagań określonych w rozporządzeniu (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia

2002 r. ustanawiającym ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującym

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającym procedury w zakresie

bezpieczeństwa żywności

(Dz. Urz. WE L 31 z 1.02.2002, str. 1; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 6, str. 463), zwanym dalej „rozporządzeniem nr 178/2002”, i rozporządzeniu (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia

2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych

(Dz. Urz. UE L 139 z 30.04.2004, str. 1), zwanym dalej „rozporządzeniem nr 852/2004”.

2.

Ustawa określa również właściwość organów Inspekcji Weterynaryjnej w zakresie urzędowych

kontroli produktów pochodzenia zwierzęcego, określonych w przepisach rozporządzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia

2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności

z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu

zwierząt

(Dz. Urz. UE L 165 z 30.04.2004, str. 1), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 882/2004”, oraz w przepisach Unii Europejskiej

wydanych w trybie tego rozporządzenia, nieuregulowanym w przepisach o warunkach zdrowotnych

żywności i żywienia.

Produkty, o których mowa w art. 1, poddaje się dodatkowo urzędowej kontroli, o której

mowa w rozporządzeniu (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia

2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności

z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu

zwierząt

(Dz. Urz. UE L 165 z 30.04.2004, str. 1), zwanym dalej „rozporządzeniem nr 882/2004”, na zasadach w nim określonych.

Przepisy ustawy nie naruszają przepisów o warunkach zdrowotnych żywności i żywienia.

Ilekroć w ustawie jest mowa o prawodawstwie weterynaryjnym - rozumie się przez to

przepisy Unii Europejskiej dotyczące zdrowia zwierząt i zdrowia publicznego w zakresie

weterynarii, a także przepisy wdrażające lub wykonujące te przepisy, w szczególności

przepisy o weterynaryjnej kontroli granicznej, kontroli weterynaryjnej w handlu, produktach

pochodzenia zwierzęcego, ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych

zwierząt, a także o ochronie zwierząt.

Sposób postępowania z produktami ubocznymi pochodzenia zwierzęcego, powstającymi przy

produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego, jest określony w przepisach

1)

rozporządzenia (WE) nr 1774/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 października

2002 r. ustanawiającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia

zwierzęcego nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi

(Dz. Urz. WE L 273 z 10.10.2002, str. 1; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 37, str. 92);

2)

rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001 z dnia 22 maja 2001 r.

ustanawiającego zasady dotyczące zapobiegania, kontroli i zwalczania niektórych przenośnych

gąbczastych encefalopatii

(Dz. Urz. WE L 147 z 31.05.2001, str. 1; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 32, str. 289).

Do postępowania w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej

stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że prawodawstwo weterynaryjne, w rozumieniu art. 2 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej

(Dz. U. Nr 33, poz. 287, z późn. zm., stanowi inaczej.

Minister właściwy do spraw rolnictwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, warunki i sposób współpracy

organów Inspekcji Weterynaryjnej z organami celnymi, w tym przy kontroli przemieszczanych

w celach niehandlowych zwierząt domowych towarzyszących podróżnym, mając na względzie

zapewnienie sprawnej kontroli przeprowadzanej przez te organy oraz ochronę zdrowia

publicznego.

Użyte w ustawie określenia oznaczają

1)

produkcja - co najmniej jedną z następujących czynności: pozyskiwanie, chów, wytwarzanie,

oczyszczanie, rozbiór, przetwarzanie, pakowanie, przepakowywanie, przechowywanie lub

transport;

2)

produkty pochodzenia zwierzęcego - produkty pochodzenia zwierzęcego określone w rozporządzeniu nr 853/2004 w załączniku I w ust. 8.1;

3)

wprowadzanie na rynek - wprowadzanie na rynek w rozumieniu art. 3 ust. 8 rozporządzenia nr 178/2002;

4)

sprzedaż bezpośrednia - działalność, o której mowa w art. 1 ust. 3 lit. c-e rozporządzenia nr 853/2004;

5)

produkty pochodzenia zwierzęcego o tradycyjnym charakterze - produkty rolne i środki

spożywcze, o których mowa w przepisach krajowych i przepisach Unii Europejskiej dotyczących

oznaczeń geograficznych, nazw pochodzenia i świadectw specyficznego charakteru produktów

rolnych i środków spożywczych, oraz produkty rolne i środki spożywcze umieszczone

na liście produktów tradycyjnych, prowadzonej przez ministra właściwego do spraw rynków

rolnych.

1.

Powiatowy lekarz weterynarii jest właściwym organem w rozumieniu

1)

art. 2 ust. 1 lit. c rozporządzenia nr 854/2004,

2)

art. 2 pkt 4 rozporządzenia nr 882/2004, w zakresie urzędowych kontroli produktów pochodzenia zwierzęcego

- chyba że prawodawstwo weterynaryjne stanowi inaczej.

2.

Powiatowy lekarz weterynarii, w zakresie określonym w ustawie i nieuregulowanym w

przepisach rozporządzenia nr 852/2004, rozporządzenia nr 853/2004, rozporządzenia nr 854/2004 i rozporządzenia nr 882/2004 oraz w przepisach wydanych w trybie tych rozporządzeń, wykonuje czynności związane

ze sprawowaniem nadzoru nad bezpieczeństwem produktów pochodzenia zwierzęcego, w tym

nad spełnianiem wymagań określonych przez właściwe organy państw trzecich dla zakładów

uprawnionych do wysyłki produktów pochodzenia zwierzęcego do tych państw, chyba że

prawodawstwo weterynaryjne stanowi inaczej.

1.

Powiatowy lekarz weterynarii albo urzędowy lekarz weterynarii z upoważnienia powiatowego

lekarza weterynarii wydają decyzje administracyjne lub wykonują czynności w celu realizacji

zadań wynikających z przepisów rozporządzenia nr 853/2004, rozporządzenia nr 854/2004 i rozporządzenia nr 882/2004 lub z przepisów Unii Europejskiej wydanych w trybie tych rozporządzeń.

2.

Od decyzji w sprawie oceny mięsa przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy

złożony na piśmie przed upływem 24 godzin od wydania tej decyzji, za pośrednictwem

urzędowego lekarza weterynarii, do powiatowego lekarza weterynarii. Decyzja powiatowego

lekarza weterynarii jest ostateczna.

3.

Decyzje administracyjne, o których mowa w ust. 1, wydaje się z urzędu, chyba że prawodawstwo

weterynaryjne stanowi inaczej.

4.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, sprawy rozstrzygane

w drodze decyzji administracyjnych przez powiatowego lekarza weterynarii albo urzędowego

lekarza weterynarii z upoważnienia powiatowego lekarza weterynarii, wskazując, jakie

decyzje są wydawane z urzędu, a jakie na wniosek, w tym treść tych wniosków, mając

na względzie zapewnienie przeprowadzania urzędowych kontroli produktów pochodzenia

zwierzęcego w jednolity sposób na obszarze całego kraju oraz realizację celów określonych

w przepisach, o których mowa w ust. 1.

Minister właściwy do spraw rolnictwa, w przypadku gdy z przepisów Unii Europejskiej

wydanych w trybie art. 14 ust. 2 rozporządzenia nr 852/2004, art. 12 ust. 2 rozporządzenia nr 853/2004, art. 19 ust. 2 rozporządzenia nr 854/2004 lub art. 62 ust. 3 rozporządzenia nr 882/2004 wynika obowiązek podjęcia lub wykonania przez państwo członkowskie Unii Europejskiej,

właściwy organ, urzędowego lekarza weterynarii lub zatwierdzonego lekarza weterynarii

określonych zadań lub czynności w zakresie higieny lub kontroli produktów pochodzenia

zwierzęcego, określa, w drodze rozporządzenia

1)

rodzaje zadań lub czynności określonych w tych przepisach, wykonywanych przez organy

Inspekcji Weterynaryjnej lub urzędowego lekarza weterynarii, lub sposób ich wykonywania,

lub

2)

szczegółowe wymagania dotyczące higieny lub kontroli produktów pochodzenia zwierzęcego

w zakresie przekazanym do uregulowania przez Rzeczpospolitą Polską lub państwa członkowskie

Unii Europejskiej

- mając na względzie realizację celów określonych w przepisach Unii Europejskiej w

zakresie prawa żywnościowego, w tym zapewnienie bezpieczeństwa produktów pochodzenia

zwierzęcego oraz skutecznej kontroli tych produktów, a także zapobieganie zagrożeniom

dla zdrowia publicznego, wynikającym z produkcji lub wprowadzania na rynek produktów

pochodzenia zwierzęcego oraz ograniczanie lub eliminowanie tych zagrożeń.

1.

Produkty pochodzenia zwierzęcego mogą być wprowadzane na rynek, jeżeli zostały pozyskane

od zwierząt lub ze zwierząt, które spełniają wymagania weterynaryjne określone w przepisach

o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt.

2.

Produkty pochodzenia zwierzęcego mogą być wprowadzane na rynek, jeżeli zostały pozyskane

od zwierząt lub ze zwierząt niepochodzących z gospodarstwa, zakładu lub obszaru podlegającego

ograniczeniom, nakazom lub zakazom wydanym na podstawie przepisów o ochronie zdrowia

zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt ze względu na chorobę zakaźną zwierząt

wymienioną w przepisach wydanych na podstawie art. 10 ust. 2.

3.

Nie wprowadza się na rynek mięsa i produktów mięsnych, które zostały pozyskane ze

zwierząt poddanych ubojowi w rzeźni w czasie, gdy znajdowały się tam

1)

zwierzęta podejrzane o zakażenie lub zakażone, podejrzane o chorobę lub chore na jedną

z chorób zakaźnych zwierząt wymienioną w przepisach wydanych na podstawie art. 10

ust. 2,

2)

tusze lub części tusz zwierząt, o których mowa w pkt 1

- chyba że takie podejrzenie, zakażenie lub choroba zostały wykluczone.

4.

Produkty akwakultury wprowadzane na rynek mogą pochodzić z gospodarstwa podlegającego

ograniczeniom, nakazom lub zakazom wydanym na podstawie przepisów o ochronie zdrowia

zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, jeżeli nie są rybami i mięczakami

zakażonymi lub chorymi na jedną z chorób zakaźnych zwierząt, wymienioną w przepisach

wydanych na podstawie art. 10 ust. 2, lub nie pochodzą od lub z takich zwierząt.

1.

Dopuszcza się produkcję produktów pochodzenia zwierzęcego na obszarach podlegających

ograniczeniom wydanym na podstawie przepisów o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu

chorób zakaźnych zwierząt lub wprowadzenie na rynek produktów pochodzenia zwierzęcego

pochodzących z takich obszarów, jeżeli

1)

produkty te

a)

nie pochodzą z gospodarstwa, w którym podejrzewa się lub stwierdzono chorobę zakaźną

zwierząt wymienioną w przepisach wydanych na podstawie ust. 2,

b)

są zaopatrzone w świadectwo zdrowia;

2)

przy ich produkcji zostały spełnione wymagania określone w przepisach wydanych na

podstawie ust. 2.

2.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia

1)

wykaz chorób zakaźnych zwierząt, ze względu na które wprowadza się zakaz albo ograniczenie

wprowadzania na rynek produktów pochodzenia zwierzęcego,

2)

sposób produkcji i znakowania produktów, o których mowa w ust. 1,

3)

wymagania, jakie powinno spełniać świadectwo zdrowia dla produktów, o których mowa

w ust. 1

- mając na uwadze ochronę zdrowia publicznego, w tym zapobieganie przenoszeniu chorób

zakaźnych zwierząt, oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy Unii Europejskiej.

1.

Przy produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego, w zakresie nieuregulowanym w przepisach

rozporządzenia nr 852/2004 i rozporządzenia nr 853/2004 oraz w przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie tych rozporządzeń, powinny

być spełnione wymagania zdrowotne, higieniczne, sanitarne, organizacyjne, lokalizacyjne,

techniczne i technologiczne, zwane dalej „wymaganiami weterynaryjnymi”, jeżeli zostały

określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 2, obejmujące w szczególności

1)

wymagania dotyczące zdrowia zwierząt, z których lub od których pozyskuje się te produkty,

lub

2)

wymagania, jakie powinny być spełnione przy uboju lub uboju z konieczności, lub

3)

wymagania, jakie powinny spełniać miejsca pochodzenia lub przebywania zwierząt, lub

4)

wymagania, jakie powinny spełniać te produkty, lub

5)

sposób badania zwierząt rzeźnych i ich mięsa, mięsa zwierząt łownych, ryb i produktów

rybołówstwa, mięczaków i skorupiaków, lub

6)

sposób prowadzenia dokumentacji, w tym sposób dokumentowania pochodzenia zwierząt,

z których lub od których pozyskuje się te produkty, oraz zakres i sposób prowadzenia

rejestru zwierząt, a także sposób dokumentowania pochodzenia tych produktów, w tym

zakres i sposób prowadzenia rejestru tych produktów, lub

7)

wymagania, jakie powinny być spełnione na poszczególnych etapach produkcji, lub

8)

wymagania, jakie powinny spełniać osoby wykonujące czynności pomocnicze pod nadzorem

urzędowego lekarza weterynarii, oraz zakres tych czynności, lub

9)

warunki, tryb i zakres prowadzenia kontroli wewnętrznej w zakładzie, w tym opracowanie,

wdrożenie i realizację systemu analizy zagrożeń i krytycznych punktów kontroli (systemu

HACCP), lub

10)

sposób znakowania i pakowania tych produktów, lub

11)

wymagania, jakim powinny odpowiadać świadectwa zdrowia, handlowe dokumenty identyfikacyjne

lub inne dokumenty dołączone do tych produktów, lub

12)

wymagania, jakie powinny spełniać środki transportu.

2.

Minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w drodze rozporządzenia, wymagania

weterynaryjne, jakie powinny być spełnione przy produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego

lub przez produkty pochodzenia zwierzęcego wprowadzane na rynek, w zakresie nieuregulowanym

w przepisach rozporządzenia nr 852/2004 i rozporządzenia nr 853/2004 oraz w przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie tych rozporządzeń, biorąc pod

uwagę wielkość produkcji, w tym specyfikę zakładów o małej zdolności produkcyjnej,

oraz ochronę zdrowia publicznego, w tym potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa produktów

pochodzenia zwierzęcego.

1.

Produkty pochodzenia zwierzęcego mogą być przeznaczone do sprzedaży bezpośredniej,

jeżeli przy ich produkcji zostały spełnione wymagania weterynaryjne określone w przepisach

wydanych na podstawie ust. 2.

2.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia

1)

wymagania weterynaryjne, jakie powinny być spełnione przy produkcji produktów i przez

produkty, o których mowa w ust. 1,

2)

wielkość produkcji produktów, o których mowa w ust. 1, jej zakres, obszar i wymagania

weterynaryjne dla miejsc prowadzenia sprzedaży bezpośredniej

- mając na względzie ochronę zdrowia publicznego, w tym potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa

produktów pochodzenia zwierzęcego, oraz realizację celów określonych w przepisach

Unii Europejskiej wydanych w zakresie higieny produktów pochodzenia zwierzęcego.

1.

Do działalności, o której mowa w art. 1 ust. 5 lit. b (ii) rozporządzenia nr 853/2004, stosuje się przepisy rozporządzenia nr 852/2004 i przepisy wydane w trybie tego rozporządzenia, jeżeli działalność ta jest marginalna,

lokalna i ograniczona.

2.

Działalność, o której mowa w art. 1 ust. 5 lit. b (ii) rozporządzenia nr 853/2004, uznaje się za marginalną, lokalną i ograniczoną, jeżeli działalność ta stanowi jedynie

niewielką część produkcji zakładu, a zakłady, do których następuje dostawa, znajdują

się w bezpośrednim sąsiedztwie miejsca prowadzenia działalności, dostawa zaś dotyczy

jedynie poszczególnych rodzajów produktów pochodzenia zwierzęcego.

3.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe

warunki pozwalające na uznanie działalności za działalność marginalną, lokalną i ograniczoną,

w tym zakres, obszar i wielkość produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego, mając

na względzie ochronę zdrowia publicznego, w tym potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa

produktów pochodzenia zwierzęcego.

1.

Produkty pochodzenia zwierzęcego o tradycyjnym charakterze mogą być wprowadzane na

rynek, jeżeli przy ich produkcji zostały spełnione wymagania weterynaryjne określone

w przepisach wydanych na podstawie ust. 2.

2.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, wymagania weterynaryjne,

jakie powinny być spełnione przy produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego o tradycyjnym

charakterze i przez te produkty, z zachowaniem trybu i po spełnieniu warunków określonych

w art. 10 ust. 5-7 rozporządzenia nr 853/2004, oraz mając na względzie ochronę zdrowia publicznego, w tym potrzebę zapewnienia

bezpieczeństwa tych produktów, oraz realizację celów określonych w przepisach Unii

Europejskiej wydanych w zakresie higieny produktów pochodzenia zwierzęcego.

1.

Przepisy rozporządzenia nr 854/2004 i rozporządzenia nr 882/2004 w zakresie urzędowych kontroli produktów pochodzenia zwierzęcego oraz przepisy Unii

Europejskiej wydane w trybie tych rozporządzeń stosuje się odpowiednio do kontroli

wymagań, o których mowa w art. 11-14.

2.

Minister właściwy do spraw rolnictwa, w zakresie nieuregulowanym w przepisach, o których

mowa w ust. 1, może określić, w drodze rozporządzenia, rodzaje czynności wykonywanych

przez organy Inspekcji Weterynaryjnej lub urzędowych lekarzy weterynarii w ramach

urzędowej kontroli produktów pochodzenia zwierzęcego i sposób przeprowadzania tej

kontroli, w tym prowadzenia dokumentacji związanej z kontrolą, mając na względzie

zapewnienie właściwego wykonywania czynności urzędowych.

1.

Niedopuszczalne jest podawanie zwierzętom, z których lub od których pozyskuje się

produkty pochodzenia zwierzęcego, substancji niedozwolonych oraz pozyskiwanie takich

produktów od zwierząt lub ze zwierząt, w których tkankach lub narządach stwierdzono

obecność tych substancji.

2.

Zakaz, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy zwierząt, którym podawano substancje o

działaniu beta-agonistycznym oraz hormonalnym, w tym tyreostatycznym, w celu leczniczym

lub zootechnicznym, jeżeli upłynął okres karencji określony dla tych substancji.

3.

W celu zapewnienia bezpieczeństwa produktów pochodzenia zwierzęcego prowadzi się monitorowanie

substancji niedozwolonych, pozostałości chemicznych, biologicznych, produktów leczniczych

i skażeń promieniotwórczych u zwierząt, w ich wydzielinach i wydalinach, w tkankach

lub narządach zwierząt, w produktach pochodzenia zwierzęcego, w wodzie przeznaczonej

do pojenia zwierząt oraz środkach żywienia zwierząt.

4.

Za zwierzęta poddane ubojowi w rzeźni, w których tkankach lub narządach stwierdzono

obecność substancji niedozwolonych lub pozostałości produktów leczniczych w ilościach

przekraczających dopuszczalne poziomy, określone w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2377/90 z dnia 26 czerwca 1990 r. ustanawiającym wspólnotową

procedurę dla określania maksymalnego limitu pozostałości weterynaryjnych produktów

leczniczych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego

(Dz. Urz. WE L 224 z 18.08.1990, str. 1; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 10, str. 111), nie przysługuje odszkodowanie.

5.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia

1)

wykaz substancji niedozwolonych objętych monitorowaniem, o którym mowa w ust. 3,

2)

zakres badań przeprowadzanych w ramach monitorowania, o którym mowa w ust. 3, rodzaj,

wielkość i sposób pobierania próbek,

3)

sposób postępowania w przypadku stwierdzenia obecności substancji niedozwolonych lub

przekroczenia dopuszczalnego poziomu pozostałości, o których mowa w ust. 3,

4)

sposób dokumentowania wykonywanych czynności,

5)

sposób postępowania w zakładach lub w gospodarstwach w związku z monitorowaniem substancji

niedozwolonych lub pozostałości, o których mowa w ust. 3

- mając na względzie ochronę zdrowia publicznego, w tym potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa

produktów pochodzenia zwierzęcego, oraz przepisy Unii Europejskiej wydane w tym zakresie.

1.

Niedopuszczalny jest ubój poza rzeźnią

1)

bydła i zwierząt jednokopytnych oraz

2)

innych zwierząt w zakresie nieuregulowanym w przepisach rozporządzenia nr 853/2004 oraz w przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie tego rozporządzenia, jeżeli

mięso pozyskane z tych zwierząt ma być wprowadzone na rynek.

2.

Przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje się do małych ilości drobiu lub zajęczaków poddanych

ubojowi przez producenta w gospodarstwie w celu sprzedaży bezpośredniej.

3.

Przepisów ust. 1 nie stosuje się w przypadku poddawania ubojowi z konieczności domowych

zwierząt kopytnych.

1.

Szkolenia osób, o których mowa w rozporządzeniu nr 853/2004 w załączniku III w sekcji IV w rozdziale I w ust. 1, prowadzi się po uzyskaniu upoważnienia

powiatowego lekarza weterynarii.

2.

Powiatowy lekarz weterynarii udziela, w drodze decyzji administracyjnej, upoważnienia,

o którym mowa w ust. 1, jeżeli podmiot zamierzający prowadzić szkolenie przedstawi,

w celu zapewnienia, że osoby przeszkolone uzyskają wiedzę i umiejętności, o których

mowa w rozporządzeniu nr 853/2004 w załączniku III w sekcji IV w rozdziale I w ust. 1, program szkolenia i plan jego

realizacji oraz listę osób przygotowanych do prowadzenia tego szkolenia.

3.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowy zakres tematów, jaki powinien zawierać program szkolenia, o którym mowa

w ust. 2, obejmujący zagadnienia określone w rozporządzeniu nr 853/2004 w załączniku III w sekcji IV w rozdziale I w ust. 4,

2)

szczegółowe warunki i sposób przeprowadzania szkolenia, o którym mowa w ust. 1,

3)

wzór zaświadczenia potwierdzającego ukończenie szkolenia, o którym mowa w ust. 1,

4)

wzór oświadczenia, o którym mowa w rozporządzeniu nr 853/2004 w załączniku III w sekcji IV w rozdziale II w ust. 4 w lit. a,

5)

sposób przekazywania informacji, o których mowa w rozporządzeniu nr 853/2004 w załączniku III w sekcji IV w rozdziale II w ust. 4 w lit. b

- mając na względzie ochronę zdrowia publicznego oraz zapewnienie możliwości sprawowania

prawidłowego nadzoru nad produktami pochodzenia zwierzęcego pochodzącymi ze zwierząt

łownych, a także przepisy Unii Europejskiej wydane w tym zakresie.

Dopuszcza się przewóz przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zwierząt wyłącznie

z tych państw trzecich lub ich części, które znajdują się na listach ogłaszanych przez

Komisję Europejską, jeżeli

1)

są spełnione wymagania zdrowotne dla zwierząt określone przy przewozie danego gatunku

zwierząt;

2)

przesyłka zwierząt w rozumieniu przepisów o weterynaryjnej kontroli granicznej jest

zaopatrzona w oryginał świadectwa zdrowia.

1.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, wymagania weterynaryjne,

w tym wymagania zdrowotne dla zwierząt, przy przewozie zwierząt, z uwzględnieniem

ich gatunku i przeznaczenia, biorąc pod uwagę stan bezpieczeństwa epizootycznego i

epidemicznego państwa trzeciego, z którego one pochodzą. 2. Minister właściwy do spraw

rolnictwa może określić, w drodze rozporządzenia

1)

wymagania, jakim powinny odpowiadać świadectwa zdrowia przy przewozie zwierząt, i

sposób ich wystawiania lub

2)

wzory świadectw zdrowia przy przewozie zwierząt

- z uwzględnieniem gatunku i przeznaczenia zwierząt oraz mając na względzie obowiązujące

w tym zakresie przepisy Unii Europejskiej.

1.

Podmioty zamierzające prowadzić działalność w zakresie produkcji produktów pochodzenia

zwierzęcego przed uzyskaniem pozwolenia na budowę zakładu są obowiązane

1)

sporządzić projekt technologiczny zakładu i przestać go wraz z wnioskiem o zatwierdzenie

tego projektu powiatowemu lekarzowi weterynarii właściwemu ze względu na planowane

miejsce prowadzenia tej działalności;

2)

powiadomić pisemnie powiatowego lekarza weterynarii, o którym mowa w pkt 1, o zakresie

i wielkości produkcji oraz rodzaju produktów pochodzenia zwierzęcego, które mają być

produkowane w tym zakładzie.

2.

Powiatowy lekarz weterynarii zatwierdza, w drodze decyzji administracyjnej, projekt

technologiczny zakładu, jeżeli odpowiada on wymaganiom określonym w przepisach wydanych

na podstawie ust. 5, w terminie 30 dni od dnia wszczęcia postępowania w tej sprawie.

3.

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do zmiany sposobu użytkowania zakładu

lub jego części, w szczególności zakresu i wielkości produkcji lub wyposażenia pomieszczeń

produkcyjnych.

4.

Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do łodzi, kutrów, statków rybackich, statków

przetwórni, zakładów produkujących mięczaki, gospodarstw oraz podmiotów zamierzających

prowadzić działalność w zakresie transportu lub produkcji podstawowej.

5.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, wymagania,

jakie powinien spełniać projekt technologiczny zakładu, mając na względzie zakres

i wielkość produkcji oraz ochronę zdrowia publicznego, w tym potrzebę zapewnienia

bezpieczeństwa produktów pochodzenia zwierzęcego.

1.

Powiatowy lekarz weterynarii, na obszarze swojej właściwości

1)

prowadzi rejestr zakładów, które podlegają rejestracji zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 853/2004, oraz wykaz podmiotów prowadzących działalność rejestrowaną;

2)

wydaje decyzje administracyjne w sprawach zatwierdzania, zawieszania albo cofania

zatwierdzenia, warunkowego zatwierdzenia albo przedłużania warunkowego zatwierdzenia

zakładów, które podlegają zatwierdzeniu zgodnie z art. 4 ust. 2 rozporządzenia nr 853/2004 oraz w trybie i na zasadach określonych w art. 31 ust. 2 rozporządzenia nr 882/2004, i prowadzi wykaz zatwierdzonych zakładów.

2.

Decyzje administracyjne w sprawie zawieszania i cofania zatwierdzenia zakładów podlegają

natychmiastowemu wykonaniu.

1.

Wniosek o wpis do rejestru zakładów oraz wniosek o zatwierdzenie zakładu składa się

w formie pisemnej, w terminie co najmniej 30 dni przed dniem rozpoczęcia planowanej

działalności.

2.

Wniosek zawiera

1)

imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę i adres wnioskodawcy;

2)

określenie rodzaju i zakresu działalności, która ma być prowadzona, w tym rodzaju

produktów pochodzenia zwierzęcego, które mają być produkowane w tym zakładzie;

3)

określenie lokalizacji zakładu, w którym ma być prowadzona działalność.

3.

Do wniosku dołącza się

1)

aktualny odpis z Krajowego Rejestru Sądowego albo

2)

zaświadczenie z ewidencji działalności gospodarczej, albo

3)

kopię zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE udzielonego przez inne państwo

członkowskie Unii Europejskiej - w przypadku gdy wnioskodawca będący cudzoziemcem,

w rozumieniu przepisów o cudzoziemcach, zamierza prowadzić działalność gospodarczą

na podstawie przepisów obowiązujących w tym zakresie na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej, albo

4)

zaświadczenie o wpisie do ewidencji gospodarstw rolnych w rozumieniu przepisów o krajowym

systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków

o przyznanie płatności zawierające numer identyfikacyjny - w przypadku pomieszczeń

gospodarstwa, z wyłączeniem gospodarstw rybackich.

4.

Powiatowy lekarz weterynarii wydając decyzję administracyjną o wpisie do rejestru

zakładów albo zatwierdzeniu zakładu, nadaje temu zakładowi weterynaryjny numer identyfikacyjny.

5.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, sposób

1)

prowadzenia rejestru zakładów, wykazu podmiotów prowadzących działalność rejestrowaną

oraz wykazu zatwierdzonych zakładów, a także zakres danych i informacji objętych rejestrem

i tymi wykazami, mając na względzie rodzaj działalności objętej rejestracją, możliwość

wpisywania istotnych informacji dotyczących zakładów oraz sprawną aktualizację tych

informacji;

2)

ustalania weterynaryjnego numeru identyfikacyjnego, mając na względzie możliwość identyfikacji

zakładu, miejsca produkcji i rodzaju produktów pochodzenia zwierzęcego.

Powiatowy lekarz weterynarii przekazuje, za pośrednictwem wojewódzkiego lekarza weterynarii,

Głównemu Lekarzowi Weterynarii informacje zawarte w rejestrze i wykazach, o których

mowa w art. 20 ust. 1, w tym informacje o każdej zmianie stanu faktycznego lub prawnego

ujawnionego w rejestrze albo wykazach.

1.

Powiatowy lekarz weterynarii zakazuje, w drodze decyzji administracyjnej, wysyłki

produktów pochodzenia zwierzęcego pochodzących z zakładu uprawnionego do wysyłki do

państwa trzeciego, jeżeli zakład lub produkty nie spełniają wymagań określonych przez

właściwe organy tego państwa. Decyzja podlega natychmiastowemu wykonaniu.

2.

Powiatowy lekarz weterynarii o wydaniu decyzji, o której mowa w ust. 1, powiadamia,

za pośrednictwem wojewódzkiego lekarza weterynarii, Głównego Lekarza Weterynarii.

3.

Powiatowy lekarz weterynarii uchyla, w drodze decyzji administracyjnej, zakaz, o którym

mowa w ust. 1, jeżeli przeprowadzona kontrola zakładu, o którym mowa w ust. 1, lub

produktów pochodzenia zwierzęcego pochodzących z tego zakładu, potwierdzi spełnianie

wymagań określonych przez właściwe organy tego państwa. Decyzja podlega natychmiastowemu

wykonaniu.

1.

Minister właściwy do spraw rolnictwa jest organem właściwym w sprawach

1)

powiadamiania, przyjmowania zawiadomień i przekazywania uwag do Komisji Europejskiej

zgodnie z art. 10 ust. 5 i 6 rozporządzenia nr 853/2004;

2)

notyfikacji Komisji Europejskiej oraz innym państwom członkowskim Unii Europejskiej

krajowych środków, o których mowa w art. 17 ust. 3-5 rozporządzenia nr 854/2004;

3)

przyjmowania powiadomień i przekazywania uwag do Komisji Europejskiej zgodnie z art. 17 ust. 6 rozporządzenia nr 854/2004;

4)

przekazywania Komisji Europejskiej wyników projektów pilotażowych zgodnie z art. 17 ust. 8 rozporządzenia nr 854/2004.

2.

Główny Lekarz Weterynarii jest organem właściwym w zakresie

1)

udostępniania innym państwom członkowskim Unii Europejskiej wykazu zatwierdzonych

zakładów;

2)

przyjmowania notyfikacji oraz zgłaszania uwag i zastrzeżeń dotyczących wykazów zakładów,

o których mowa w art. 12 ust. 4 rozporządzenia nr 854/2004;

3)

powiadamiania oraz składania oświadczeń, o których mowa w art. 15 ust. 2 lit. b (ii) rozporządzenia nr 854/2004.

Kto

1)

podaje zwierzętom substancje niedozwolone lub wykorzystuje zwierzęta, którym podawano

substancje niedozwolone, do produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego, z wyłączeniem

zwierząt, którym podawano substancje o działaniu beta-agonistycznym oraz hormonalnym,

w tym tyreostatycznym, w celu leczniczym lub zootechnicznym, po upływie karencji,

2)

poddaje ubojowi zwierzęta poza rzeźnią wbrew przepisom art. 17

- podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

1.

Kto

1)

prowadząc przedsiębiorstwo sektora spożywczego

a)

nie wykonuje obowiązków lub narusza wymagania

-

w zakresie dotyczącym produktów pochodzenia zwierzęcego, określone w rozporządzeniu nr 852/2004 lub w przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie art. 14 ust. 2 tego rozporządzenia,

lub

-

określone w rozporządzeniu nr 853/2004 lub w przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie art. 12 ust. 2 tego rozporządzenia,

lub

b)

uniemożliwia lub utrudnia przeprowadzenie urzędowych kontroli w zakresie określonym

w rozporządzeniu nr 854/2004 lub przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie art. 19 ust. 2 tego rozporządzenia,

2)

prowadząc produkcję produktów pochodzenia zwierzęcego, powoduje zagrożenie dla zdrowia

publicznego, nie zapewniając spełniania przez

a)

produkty pochodzenia zwierzęcego wprowadzane na rynek wymagań określonych dla tych

produktów lub

b)

wymagań weterynaryjnych określonych w ustawie lub przepisach wydanych na jej podstawie

- podlega karze pieniężnej do wysokości nieprzekraczającej trzydziestokrotnego przeciętnego

wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej za rok poprzedzający, ogłaszanego

przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego.

2.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, wysokość kar

pieniężnych za naruszenia, o których mowa w ust. 1, różnicując je w zależności od

rodzaju tych naruszeń, społecznej szkodliwości czynu i stopnia zagrożenia dla bezpieczeństwa

produktów pochodzenia zwierzęcego.

1.

Kary pieniężne wymierza, w drodze decyzji administracyjnej, powiatowy lekarz weterynarii.

2.

Decyzja, o której mowa w ust. 1, podlega natychmiastowemu wykonaniu.

3.

Termin zapłaty kary pieniężnej wynosi 14 dni od dnia doręczenia decyzji, o której

mowa w ust. 1.

1.

Kary pieniężnej nie nakłada się, jeżeli od dnia popełnienia czynu upłynęło 5 lat.

2.

Wymierzonej kary pieniężnej nie pobiera się po upływie 5 lat od dnia wydania ostatecznej

decyzji o nałożeniu kary.

3.

Bieg przedawnienia, o którym mowa w ust. 2, przerywa się przez dokonanie pierwszej

czynności egzekucyjnej, o której ukarany został powiadomiony.

4.

Po przerwaniu biegu terminu przedawnienia biegnie on na nowo od dnia następującego

po dniu, w którym zastosowano środek egzekucyjny.

5.

Kolejne wszczęcie postępowania egzekucyjnego nie przerywa biegu przedawnienia.

Egzekucja wymierzonych kar pieniężnych następuje w trybie przepisów o postępowaniu

egzekucyjnym w administracji.

Kary pieniężne stanowią dochód budżetu państwa i są wpłacane na rachunek bankowy powiatowego

inspektoratu weterynarii.

W ustawie z dnia 27 sierpnia 2003 r. o weterynaryjnej kontroli granicznej

(Dz. U. Nr 165, poz. 1590 oraz z 2004 r. Nr 69, poz. 625) wprowadza się następujące zmiany

1)

w tytule odnośnik nr 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

wdrażają postanowienia

a)

dyrektywy Rady 91/496/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. ustanawiającej zasady regulujące

organizację kontroli weterynaryjnych zwierząt wprowadzanych na rynek Wspólnoty z państw

trzecich i zmieniającej dyrektywy 89/662/EWG, 90/425/EWG oraz 90/675/EWG

(Dz. Urz. WE L 268 z 24.09.1991, str. 56; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 12, str. 58),

b)

dyrektywy Rady 97/78/WE z dnia 18 grudnia 1997 r. ustanawiającej zasady regulujące

organizację kontroli weterynaryjnych produktów wprowadzanych do Wspólnoty z państw

trzecich

(Dz. Urz. WE L 24 z 30.01.1998, str. 9; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 22, str. 247);

2)

wykonują postanowienia rozporządzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia

2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności

z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu

zwierząt

(Dz. Urz. UE L 165 z 30.04.2004, str. 1).

Dane dotyczące ogłoszenia aktów prawa Unii Europejskiej, zamieszczone w niniejszej

ustawie, dotyczą ogłoszenia tych aktów w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej - wydanie

specjalne.

”

;

2)

po art. 1 dodaje się art. 1a w brzmieniu

„

Art. 1a.

Produkty, o których mowa w art. 1, poddaje się dodatkowo urzędowej kontroli, o której

mowa w rozporządzeniu (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia

2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności

z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu

zwierząt

(Dz. Urz. UE L 165 z 30.04.2004, str. 1), zwanym dalej „rozporządzeniem nr 882/2004”, na zasadach w nim określonych.

”

;

3)

w art. 2

a)

w ust. 1 pkt 9-11 otrzymują brzmienie

„

9)

produkty - produkty

a)

w rozumieniu przepisów o kontroli weterynaryjnej w handlu,

b)

określone w rozporządzeniu (WE) nr 1774/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 października

2002 r. ustanawiającym przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia

zwierzęcego nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi

(Dz. Urz. WE L 273 z 10.10.2002, str. 1; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 37, str. 92),

c)

pozyskane od zwierząt lub ze zwierząt oraz produkty pozyskane z takich produktów,

przeznaczone do spożycia przez ludzi, a także żywe zwierzęta przeznaczone bezpośrednio

do spożycia przez ludzi,

d)

określone w rozporządzeniu (WE) nr 854/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia

2004 r. ustanawiającym szczególne przepisy dotyczące organizacji urzędowych kontroli

w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez

ludzi

(Dz. Urz. UE L 139 z 30.04.2004, str. 206)

- oraz słomę i siano;

10)

przesyłka zwierząt - określoną liczbę zwierząt tego samego gatunku, objętych tym samym

świadectwem weterynaryjnym lub innym dokumentem, transportowanych jednym środkiem

transportu oraz pochodzących z jednego państwa trzeciego lub jego części;

11)

przesyłka produktów - określoną liczbę lub ilość produktów tego samego rodzaju, objętych

tym samym świadectwem weterynaryjnym lub innym dokumentem, transportowanych jednym

środkiem transportu oraz pochodzących z jednego państwa trzeciego lub jego części;

”

,

b)

dodaje się ust. 4 w brzmieniu

„

4.

Urzędowy lekarz weterynarii wykonuje zadania właściwego organu w zakresie przeprowadzania

urzędowej kontroli produktów, o których mowa w art. 1, w sposób określony w rozporządzeniu nr 882/2004 lub w przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie tego rozporządzenia.

”

;

4)

w art. 10

a)

w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

zaopatrzona w oryginał świadectwa weterynaryjnego sporządzonego co najmniej w jednym

z języków urzędowych państwa granicznego posterunku kontroli oraz państwa końcowego

przeznaczenia, wydanego przez właściwą władzę państwa pochodzenia;

”

,

b)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

Przesyłka produktów do celów innych niż dopuszczenie do wolnego obrotu może być wprowadzana,

jeżeli jest

1)

zaopatrzona w oryginał świadectwa weterynaryjnego sporządzonego co najmniej w jednym

z języków urzędowych państwa granicznego posterunku kontroli oraz państwa końcowego

przeznaczenia, wydanego przez właściwą władzę państwa pochodzenia;

2)

oznakowana w sposób umożliwiający jej identyfikację.

”

;

5)

w art. 12 pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

po przeprowadzeniu weterynaryjnej kontroli granicznej lub po opuszczeniu stacji kwarantanny

przez przesyłkę graniczny lekarz weterynarii potwierdzi, że przesyłka ta spełnia wymagania

określone w ustawie;

”

;

6)

w art. 33 dodaje się ust. 6 w brzmieniu

„

6.

Przy wprowadzaniu produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez

załogę i pasażerów w środkach transportu w komunikacji międzynarodowej oraz produktów

pochodzenia zwierzęcego zamawianych za pośrednictwem poczty, telefonu i Internetu

stosuje się wymagania weterynaryjne określone w przepisach wydanych na podstawie art. 25 rozporządzenia nr 882/2004.

”

;

7)

uchyla się art. 39;

8)

w art. 40 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Jeżeli dodatkowa kontrola, o której mowa w ust. 2, potwierdzi naruszenie przepisów

ustawy lub przepisów odrębnych w zakresie weterynaryjnej kontroli granicznej, to przesyłka

lub jej część zostaje odesłana lub zniszczona na zasadach określonych w art. 34.

”

;

9)

w art. 44 w ust. 1

a)

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

odesłaniem przesyłki zwierząt do państwa trzeciego,

”

,

b)

uchyla się pkt 7.

W ustawie z dnia 10 grudnia 2003 r. o kontroli weterynaryjnej w handlu

(Dz. U. z 2004 r. Nr 16, poz. 145) załącznik nr 2 otrzymuje brzmienie określone w załączniku.

W ustawie z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej

(Dz. U. Nr 33, poz. 287, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 2 otrzymuje brzmienie

„

Art. 2.

Ilekroć w ustawie jest mowa o prawodawstwie weterynaryjnym - rozumie się przez to

przepisy Unii Europejskiej dotyczące zdrowia zwierząt i zdrowia publicznego w zakresie

weterynarii, a także przepisy wdrażające lub wykonujące te przepisy, w szczególności

przepisy o weterynaryjnej kontroli granicznej, kontroli weterynaryjnej w handlu, produktach

pochodzenia zwierzęcego, ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych

zwierząt, a także o ochronie zwierząt.

”

;

2)

po art. 4 dodaje się art. 4a w brzmieniu

„

Art. 4a.

Minister właściwy do spraw rolnictwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, warunki i sposób współpracy

organów Inspekcji Weterynaryjnej z organami celnymi, w tym przy kontroli przemieszczanych

w celach niehandlowych zwierząt domowych towarzyszących podróżnym, mając na względzie

zapewnienie sprawnej kontroli przeprowadzanej przez te organy oraz ochronę zdrowia

publicznego.

”

;

3)

w art. 5 dodaje się ust. 5 w brzmieniu

„

5.

Zadania i czynności zatwierdzonego lekarza weterynarii określone w przepisach Unii

Europejskiej wykonuje urzędowy lekarz weterynarii.

”

.

W ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób

zakaźnych zwierząt

(Dz. U. Nr 69, poz. 625 oraz z 2005 r. Nr 23, poz. 188 i Nr 33, poz. 289) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1 w pkt 2 lit. a otrzymuje brzmienie

„

a)

przywozu zwierząt, niejadalnych produktów pochodzenia zwierzęcego i ubocznych produktów

zwierzęcych (wymagania przywozowe) oraz przewozu zwierząt,

”

;

2)

w art. 2

a)

po pkt 11 dodaje się pkt 11a w brzmieniu

„

11a)

przewóz - tranzyt w rozumieniu przepisów prawa celnego;

”

,

b)

pkt 37 otrzymuje brzmienie

„

37)

miejsce gromadzenia zwierząt - punkt zbiorczy i punkt skupu lub pomieszczenie, w przypadku

owiec i kóz, w których bydło, świnie, owce, kozy i koniowate pochodzące z różnych

gospodarstw są grupowane w celu sformowania przesyłek zwierząt przeznaczonych do handlu,

przy czym w przypadku bydła i świń może to być również gospodarstwo pochodzenia tych

zwierząt;

”

;

3)

w art. 6 dodaje się ust. 4 w brzmieniu

„

4.

Powiatowy lekarz weterynarii wydając decyzję, o której mowa w ust. 2, nadaje weterynaryjny

numer identyfikacyjny podmiotowi prowadzącemu działalność określoną w art. 4 ust.

3.

”

;

4)

w art. 10 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, sposób ustalania

weterynaryjnego numeru identyfikacyjnego nadawanego podmiotom prowadzącym działalność

nadzorowaną, o której mowa w art. 1 pkt 1 lit. a-l oraz lit. o, mając na względzie

zapewnienie właściwego sprawowania nadzoru nad prowadzeniem danego rodzaju działalności.

”

;

5)

w art. 17

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Minister właściwy do spraw rolnictwa w przypadku podejrzenia wystąpienia lub wystąpienia

choroby zakaźnej na terytorium państwa trzeciego lub jego części może, w drodze rozporządzenia,

zakazać przywozu zwierząt lub produktów, które mogą przenosić tę chorobę, z całego

terytorium tego państwa lub z jego części, mając na uwadze ochronę zdrowia publicznego

i ochronę zdrowia zwierząt oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy Unii Europejskiej.

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Zakaz obowiązuje do czasu wydania przez Komisję Europejską decyzji w sprawie zakazu

przywozu zwierząt lub produktów.

”

;

6)

po rozdziale 3 dodaje się rozdział 3a w brzmieniu

„

Rozdział 3a

Wymagania weterynaryjne dla przewozu zwierząt

Art. 18a.

Dopuszcza się przewóz przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zwierząt wyłącznie

z tych państw trzecich lub ich części, które znajdują się na listach ogłaszanych przez

Komisję Europejską, jeżeli

1)

są spełnione wymagania zdrowotne dla zwierząt określone przy przewozie danego gatunku

zwierząt;

2)

przesyłka zwierząt w rozumieniu przepisów o weterynaryjnej kontroli granicznej jest

zaopatrzona w oryginał świadectwa zdrowia.

Art. 18b.

1.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, wymagania weterynaryjne,

w tym wymagania zdrowotne dla zwierząt, przy przewozie zwierząt, z uwzględnieniem

ich gatunku i przeznaczenia, biorąc pod uwagę stan bezpieczeństwa epizootycznego i

epidemicznego państwa trzeciego, z którego one pochodzą. 2. Minister właściwy do spraw

rolnictwa może określić, w drodze rozporządzenia

1)

wymagania, jakim powinny odpowiadać świadectwa zdrowia przy przewozie zwierząt, i

sposób ich wystawiania lub

2)

wzory świadectw zdrowia przy przewozie zwierząt

- z uwzględnieniem gatunku i przeznaczenia zwierząt oraz mając na względzie obowiązujące

w tym zakresie przepisy Unii Europejskiej.

”

;

7)

w art. 24b ust. 10 otrzymuje brzmienie

„

10.

Minister właściwy do spraw rolnictwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wykaz przejść granicznych,

o których mowa w ust. 1, mając na względzie zapewnienie sprawnej kontroli zwierząt

domowych towarzyszących podróżnym, przemieszczanych w celach niehandlowych.

”

;

8)

w art. 44

a)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

W przypadku zagrożenia wystąpienia choroby zakaźnej zwierząt powiatowy lekarz weterynarii

może, w drodze decyzji

1)

nakazać odosobnienie, strzeżenie lub obserwację zwierząt chorych lub zakażonych albo

podejrzanych o zakażenie lub o chorobę;

2)

zakazać wydawania świadectw zdrowia, dokumentów handlowych lub przewozowych;

3)

nakazać oczyszczenie i odkażenie miejsc oraz środków transportu, a także odkażenie,

zniszczenie lub usunięcie w sposób wykluczający niebezpieczeństwo szerzenia się choroby

zakaźnej zwierząt śródków żywienia zwierząt, ściółki, nawozów naturalnych w rozumieniu

przepisów o nawozach i nawożeniu, oraz przedmiotów, z którymi miały kontakt zwierzęta

chore, zakażone lub podejrzane o zakażenie lub o chorobę;

4)

nakazać odkażanie rzeczy osób, które miały lub mogły mieć kontakt ze zwierzętami chorymi,

zakażonymi lub podejrzanymi o zakażenie lub o chorobę;

5)

zakazać karmienia zwierząt określonymi środkami żywienia zwierząt lub pojenia z określonych

zbiorników i ujęć wody;

6)

nakazać

a)

badanie kliniczne zwierząt z pobraniem próbek do badań laboratoryjnych,

b)

przeprowadzenie sekcji zwłok zwierzęcych z pobraniem próbek do badań laboratoryjnych,

c)

wykonywanie określonych zabiegów na zwierzętach, w tym przeprowadzanie szczepień.

”

,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Decyzjom, o których mowa w ust. 1 i 14a, nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.

”

,

c)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Przepisów ust. 1 pkt 3 i ust. 1a pkt 2 nie stosuje się do wydawania świadectw zdrowia

w przypadku żywych ryb i mięczaków oraz produktów akwakultury, o których mowa w art.

31 ust. 1a.

”

;

9)

w art. 45 w ust. 1 w pkt 9 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 10 w brzmieniu

„

10)

nakazać utrzymywanie zwierząt, w tym ich karmienie lub pojenie, w określony sposób.

”

;

10)

w art. 46 w ust. 3 po pkt 8 dodaje się pkt 8a w brzmieniu

„

8a)

nakazuje utrzymywanie zwierząt, w tym ich karmienie lub pojenie, w określony sposób,

lub

”

;

11)

po art. 48 dodaje się art. 48a w brzmieniu

„

Art. 48a.

Minister właściwy do spraw rolnictwa, w przypadku gdy z przepisów Unii Europejskiej

dotyczących zwalczania chorób zakaźnych zwierząt lub zapobiegania tym chorobom wynika

obowiązek podjęcia lub wykonania przez państwo członkowskie Unii Europejskiej, właściwy

organ lub urzędowego lekarza weterynarii określonych zadań lub czynności, w tym wydania

nakazów, zakazów lub ograniczeń innych niż określone w art. 44 ust. 1 i ust. 1a, art.

45 ust. 1, art. 46 ust. 3 oraz art. 47 ust. 1, w drodze rozporządzenia

1)

wydaje nakazy, zakazy lub ograniczenia wynikające z przepisów Unii Europejskiej lub

2)

określa rodzaje zadań lub czynności określonych w przepisach Unii Europejskiej, wykonywanych

przez organy Inspekcji Weterynaryjnej lub urzędowego lekarza weterynarii, lub sposób

ich wykonywania

- mając na względzie realizację celów określonych w przepisach Unii Europejskiej dotyczących

zwalczania lub zapobiegania chorobom zakaźnym zwierząt, w tym zapewnienie bezpieczeństwa

epizootycznego, w szczególności zapobieganie, ograniczanie lub eliminowanie zagrożeń

dla zdrowia publicznego, wynikających z występowania lub zagrożenia chorobą zakaźną

zwierząt.

”

;

12)

uchyla się art. 56a;

13)

w art. 61 w pkt 1

a)

wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie

„

szczegółowy sposób i tryb zwalczania chorób zakaźnych zwierząt podlegających obowiązkowi

zwalczania lub zapobiegania tym chorobom, a w szczególności

”

,

b)

lit. d otrzymuje brzmienie

„

d)

środki, o których mowa w art. 44 ust. 1 i ust. 1a, art. 45 ust. 1 oraz art. 46 ust.

3, stosowane przy zwalczaniu chorób lub zapobieganiu chorobom, w tym sposób i warunki

określenia ogniska choroby, obszaru zapowietrzonego i zagrożonego,

”

;

14)

w art. 77 po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu

„

2a)

wbrew zakazowi przywozi produkty pochodzenia zwierzęcego, o których mowa w przepisach

o produktach pochodzenia zwierzęcego,

”

;

15)

w art. 78

a)

pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

nie stosuje się do nakazów, zakazów lub ograniczeń wydanych w celu zwalczania choroby

zakaźnej zwierząt lub zapobiegania takiej chorobie, wymienionych w art. 44 ust. 1

pkt 1, 3, 6, 9, pkt 10 lit. c, pkt 12-14, ust. 1a pkt 1, 2 i 6 lit. c, art. 45 ust.

1 pkt 2-6 i 10 oraz art. 46 ust. 3 pkt 2-6 i 8a,

”

,

b)

dodaje się pkt 3 i 4 w brzmieniu

„

3)

nie stosuje się do nakazu przeprowadzenia powszechnych badań, leczenia lub innych

zabiegów na zwierzętach z gatunków wrażliwych wydanego na podstawie art. 47 ust. 1,

4) nie stosuje się do nakazów, zakazów lub ograniczeń, wydanych na podstawie art.

48 ust. 3 lub art. 48a pkt 1

”

;

16)

w art. 85 w ust. 1

a)

pkt 2a otrzymuje brzmienie

„

2a)

nie stosuje się do zakazu określonego w art. 22 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1774/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z

dnia 3 października 2002 r. ustanawiającego przepisy sanitarne dotyczące produktów

ubocznych pochodzenia zwierzęcego nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi

(Dz. Urz. WE L 273 z 10.10.2002, str. 1; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 37, str. 92),

”

,

b)

pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

nie stosuje się do nakazów, zakazów lub ograniczeń, wydanych w celu zwalczania choroby

zakaźnej zwierząt lub zapobiegania takiej chorobie, wymienionych w art. 44 ust. 1

pkt 4, 5, 7, 8, pkt 10 lit. a i b, pkt 11, 15 i 16, ust. 1a pkt 3-5 i 6 lit. a i b,

art. 45 ust. 1 pkt 7 i 8 oraz art. 46 ust. 3 pkt 7,

”

.

W ustawie z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. Nr 173, poz. 1807, z późn. zm. w art. 84 pkt 6 otrzymuje brzmienie

„

6)

nadzorem weterynaryjnym, na podstawie ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt

(Dz. U. z 2003 r. Nr 106, poz. 1002, z późn. zm., ustawy z dnia 23 sierpnia 2001 r. o środkach żywienia zwierząt

(Dz. U. z 2005 r. Nr 255, poz. 2143), ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne

(Dz. U. z 2004 r. Nr 53, poz. 533, z późn. zm., ustawy z dnia 27 sierpnia 2003 r. o weterynaryjnej kontroli granicznej

(Dz. U. Nr 165, poz. 1590, z 2004 r. Nr 69, poz. 625 oraz z 2006 r. Nr 17, poz. 127), ustawy z dnia 10 grudnia 2003 r. o kontroli weterynaryjnej w handlu

(Dz. U. z 2004 r. Nr 16, poz. 145 oraz z 2006 r. Nr 17, poz. 127), ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej

(Dz. U. Nr 33, poz. 287, z późn. zm., ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób

zakaźnych zwierząt

(Dz. U. Nr 69, poz. 625, 2005 r. Nr 23, poz. 188 i Nr 33, poz. 289 oraz z 2006 r. Nr 17, poz. 127) oraz ustawy z dnia 16 grudnia 2005 r. o produktach pochodzenia zwierzęcego (Dz. U.

z 2006 r. Nr 17, poz. 127).

”

.

Ilekroć w przepisach wdrażających lub wykonujących przepisy Unii Europejskiej lub

ustawach dotyczących ochrony zdrowia zwierząt oraz zdrowia lub życia człowieka w zakresie

weterynarii jest mowa o

1)

umieszczaniu na rynku w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego - należy

przez to rozumieć wprowadzanie na rynek, o którym mowa w art. 5 pkt 3;

2)

wymaganiach weterynaryjnych dla produktów pochodzenia zwierzęcego - należy przez to

rozumieć wymagania określone w rozporządzeniu nr 853/2004 i rozporządzeniu nr 854/2004 lub przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie tych rozporządzeń, lub przepisach

wykonawczych wydanych na podstawie art. 5 ust. 2 ustawy, o której mowa w art. 41,

utrzymanych w mocy na podstawie art. 38 ust. 3, lub wymagania, jakie powinny spełniać

produkty pochodzenia zwierzęcego wprowadzane na rynek określone w niniejszej ustawie,

lub wymagania weterynaryjne określone w przepisach wydanych na jej podstawie.

1.

Zakłady, które zostały zakwalifikowane na rynek państw trzecich na podstawie decyzji,

o której mowa w art. 10 ust. 5 pkt 1 ustawy wymienionej w art. 41, zachowują uprawnienia

w tym zakresie do dnia uchylenia, stwierdzenia nieważności lub wygaśnięcia tej decyzji.

2.

Dane zawarte w rejestrze, o którym mowa w art. 14 ust. 2 ustawy wymienionej w art.

41, wykorzystuje się do prowadzenia rejestru i wykazów, o których mowa w art. 20 ust.

1.

1.

Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 5a ust. 2, art. 6 ust. 3 pkt 1, art.

6 ust. 3 pkt 2, art. 8 ust. 4, art. 9 ust. 4, art. 14 ust. 4, art. 18 ust. 2 i art.

23 ust. 7 ustawy wymienionej w art. 41 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów

wykonawczych wydanych na podstawie art. 10 ust. 2, art. 12 ust. 2, art. 14 ust. 2,

art. 16 ust. 5, art. 19 ust. 5, art. 21 ust. 5 pkt 1, art. 21 ust. 5 pkt 2 i art.

18 ust. 3 pkt 4 niniejszej ustawy.

2.

Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 10 ust. 2, art. 24b ust. 10 i art. 61

pkt 1 ustawy wymienionej w art. 34 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów

wykonawczych wydanych na podstawie art. 10 ust. 2, art. 24b ust. 10 i art. 61 pkt

1 ustawy wymienionej w art. 34, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

3.

Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 5 ust. 2 ustawy, o której mowa w art.

41, zachowują moc w zakresie nieuregulowanym w rozporządzeniu nr 853/2004 i rozporządzeniu nr 854/2004 oraz w przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie tych rozporządzeń do dnia wejścia

w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 11 ust. 2 i art. 15 ust.

2.

Do postępowań w sprawach, o których mowa w art. 28 ustawy wymienionej w art. 41, wszczętych

i niezakończonych prawomocnym orzeczeniem sądu do dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.

W przypadku naruszenia przepisów, o których mowa w art. 38 ust. 3, stosuje się odpowiednio

art. 26-30.

Traci moc ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. o wymaganiach weterynaryjnych dla produktów pochodzenia

zwierzęcego

(Dz. U. Nr 33, poz. 288 oraz z 2005 r. Nr 10, poz. 68 i Nr 23, poz. 188).

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Minister właściwy do spraw rolnictwa, w przypadku gdy z przepisów Unii Europejskiej

dotyczących zwalczania chorób zakaźnych zwierząt lub zapobiegania tym chorobom wynika

obowiązek podjęcia lub wykonania przez państwo członkowskie Unii Europejskiej, właściwy

organ lub urzędowego lekarza weterynarii określonych zadań lub czynności, w tym wydania

nakazów, zakazów lub ograniczeń innych niż określone w art. 44 ust. 1 i ust. 1a, art.

45 ust. 1, art. 46 ust. 3 oraz art. 47 ust. 1, w drodze rozporządzenia

1)

wydaje nakazy, zakazy lub ograniczenia wynikające z przepisów Unii Europejskiej lub

2)

określa rodzaje zadań lub czynności określonych w przepisach Unii Europejskiej, wykonywanych

przez organy Inspekcji Weterynaryjnej lub urzędowego lekarza weterynarii, lub sposób

ich wykonywania

- mając na względzie realizację celów określonych w przepisach Unii Europejskiej dotyczących

zwalczania lub zapobiegania chorobom zakaźnym zwierząt, w tym zapewnienie bezpieczeństwa

epizootycznego, w szczególności zapobieganie, ograniczanie lub eliminowanie zagrożeń

dla zdrowia publicznego, wynikających z występowania lub zagrożenia chorobą zakaźną

zwierząt.