Ustawa z dnia 24 sierpnia 2006 r. o państwowym zasobie kadrowym i wysokich stanowiskach państwowych

W celu zapewnienia zawodowego, bezstronnego i rzetelnego wykonywania zadań na wysokich

stanowiskach państwowych tworzy się państwowy zasób kadrowy.

Użyte w ustawie określenia oznaczają

1)

państwowy zasób kadrowy - zbiór kandydatów na wysokie stanowiska państwowe;

2)

wysokie stanowiska państwowe - stanowiska, w tym kierownicze stanowiska państwowe,

o których mowa w art. 4;

3)

egzamin do państwowego zasobu kadrowego, zwany dalej „egzaminem” - sprawdzian wiedzy,

umiejętności i predyspozycji kierowniczych, którego złożenie z wynikiem pozytywnym

skutkuje uzyskaniem świadectwa potwierdzającego kwalifikacje do pracy na wysokim stanowisku

państwowym;

4)

konkurs na wysokie stanowisko państwowe - sprawdzian wiedzy, umiejętności i predyspozycji

kierowniczych, w wyniku którego może zostać wybrany najlepszy kandydat na wysokie

stanowisko państwowe.

1.

Na czele Urzędu stoi Prezes Urzędu powoływany przez ministra właściwego do spraw zdrowia,

spośród osób należących do państwowego zasobu kadrowego. Minister właściwy do spraw

zdrowia odwołuje Prezesa Urzędu.

2.

Prezes Urzędu reprezentuje Urząd na zewnątrz.

Jeżeli w ustawie jest mowa o dyrektorze generalnym urzędu, należy przez to rozumieć

także dyrektora generalnego służby zagranicznej.

Ustawę stosuje się do

1)

kierowników centralnych urzędów administracji rządowej i ich zastępców;

2)

prezesów agencji państwowych i ich zastępców

a)

Agencji Nieruchomości Rolnych,

b)

Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa,

c)

Agencji Rynku Rolnego,

d)

Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości,

e)

Wojskowej Agencji Mieszkaniowej,

f)

Agencji Mienia Wojskowego,

g)

Agencji Rezerw Materiałowych;

3)

prezesów zarządów państwowych funduszy i ich zastępców

a)

Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych,

b)

Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej;

4)

Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia;

5)

Sekretarza Rady Ministrów;

6)

Głównego Inspektora Audytu Wewnętrznego;

7)

wojewódzkich lekarzy weterynarii i ich zastępców;

8)

kierowników państwowych jednostek organizacyjnych podległych lub nadzorowanych przez

Prezesa Rady Ministrów lub właściwych ministrów i ich zastępców;

9)

dyrektorów generalnych urzędów lub osób na innych równoważnych stanowiskach utworzonych

na podstawie odrębnych przepisów;

10)

kierujących departamentami lub komórkami równorzędnymi w ministerstwach i urzędach

centralnych oraz urzędach obsługujących przewodniczących komitetów wchodzących w skład

Rady Ministrów, Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, urzędach wojewódzkich, państwowych

jednostkach organizacyjnych, o których mowa w pkt 8, a także ich zastępców;

11)

stanowisk kierowniczych, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 27 ust. 2 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o służbie zagranicznej

(Dz. U. Nr 128, poz. 1403 oraz z 2004 r. Nr 273, poz. 2703).

1.

Wysokie stanowiska państwowe, o których mowa w art. 4 pkt 8-11, mogą także zajmować

osoby oddelegowane, na podstawie odrębnych przepisów, do wykonywania zadań poza jednostką

organizacyjną, w której są zatrudnione.

2.

Osoby, o których mowa w ust. 1, nie należą do państwowego zasobu kadrowego.

1.

Dyrektor Instytutu kieruje Instytutem i reprezentuje go na zewnątrz.

2.

Dyrektora Instytutu powołuje Prezes Rady Ministrów, spośród osób należących do państwowego

zasobu kadrowego, po zasięgnięciu opinii ministra właściwego do spraw zagranicznych.

Prezes Rady Ministrów odwołuje Dyrektora Instytutu.

1.

Wiceprezesów Urzędu, w liczbie nieprzekraczającej 3, powołuje minister właściwy do

spraw zdrowia, spośród osób należących do państwowego zasobu kadrowego, na wniosek

Prezesa Urzędu. Minister właściwy do spraw zdrowia odwołuje Wiceprezesów Urzędu, na

wniosek Prezesa Urzędu.

2.

Wiceprezesem Urzędu może zostać osoba, która ukończyła wyższe studia i uzyskała tytuł

magistra lub równorzędny oraz spełnia wymogi określone w art. 3 pkt 1, 2 i 4.

1.

Państwowy zasób kadrowy tworzą

1)

urzędnicy służby cywilnej, jeżeli posiadają co najmniej pięcioletni staż pracy;

2)

osoby, które złożą z wynikiem pozytywnym egzamin;

3)

osoby, które wygrają konkurs ogłoszony przez Prezesa Rady Ministrów, o którym mowa

w art. 8 ust. 1;

4)

osoby mianowane przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej na pełnomocnych przedstawicieli

Rzeczypospolitej Polskiej w innych państwach i przy organizacjach międzynarodowych.

2.

Przynależność do państwowego zasobu kadrowego osób, o których mowa w ust. 1, trwa

przez okres pięciu lat od dnia wejścia do państwowego zasobu kadrowego.

3.

Po upływie okresu, o którym mowa w ust. 2, ponowne wejście do państwowego zasobu kadrowego

wymaga złożenia egzaminu z pozytywnym wynikiem.

Głównego Geodetę Kraju powołuje, spośród osób należących do państwowego zasobu kadrowego

Prezes Rady Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw budownictwa, gospodarki

przestrzennej i mieszkaniowej. Prezes Rady Ministrów odwołuje Głównego Geodetę Kraju.

1.

Egzamin przeprowadza Krajowa Szkoła Administracji Publicznej co najmniej trzy razy

w roku.

2.

Ogłoszenie o egzaminie publikuje się w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii

Prezesa Rady Ministrów co najmniej na dwa miesiące przed jego terminem.

3.

Do egzaminu może przystąpić osoba, która

1)

ma tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;

2)

jest żołnierzem rezerwy lub nie podlega powszechnemu obowiązkowi obrony;

3)

jest obywatelem polskim;

4)

korzysta z pełni praw publicznych;

5)

nie była karana za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe;

6)

cieszy się nieposzlakowaną opinią;

7)

posiada co najmniej pięcioletni staż pracy;

8)

zna co najmniej jeden język obcy spośród języków roboczych Unii Europejskiej.

4.

Osoba przystępująca do egzaminu wnosi opłatę w wysokości 50% minimalnego wynagrodzenia

przewidzianego w przepisach o minimalnym wynagrodzeniu za pracę. Opłata stanowi przychód

Krajowej Szkoły Administracji Publicznej.

5.

Osoba, która złożyła egzamin z wynikiem pozytywnym, otrzymuje świadectwo potwierdzające

kwalifikacje do pracy na wysokim stanowisku państwowym.

6.

Prezes Rady Ministrów, uwzględniając potrzebę zapewnienia obiektywności postępowania,

sprawnego przeprowadzenia egzaminów, wszechstronnej oceny wiedzy, umiejętności i predyspozycji

kierowniczych kandydatów, powszechności dostępu do egzaminu oraz jawności wyników

prac komisji egzaminacyjnej, określi, w drodze rozporządzenia

1)

zakres tematyczny egzaminu, w tym obejmujący znajomość języka obcego, o którym mowa

w ust. 3 pkt 8, oraz sprawdzenia predyspozycji kierowniczych kandydatów;

2)

organizację i sposób przeprowadzania egzaminu oraz sposób ustalania ocen, w tym najniższą

ocenę pozytywną warunkującą złożenie egzaminu z wynikiem pozytywnym;

3)

sposób wnoszenia opłaty, o której mowa w ust. 4;

4)

wzór świadectwa potwierdzającego kwalifikacje do pracy na wysokim stanowisku państwowym;

5)

wysokość wynagrodzenia egzaminatorów, w ramach środków uzyskanych z opłat, o których

mowa w ust. 4.

1.

Jeżeli ze względu na szczególne doświadczenie lub umiejętności zawodowe, które są

wymagane do pracy na stanowisku obsadzanym z państwowego zasobu kadrowego, nie jest

możliwe powołanie osoby z państwowego zasobu kadrowego, Prezes Rady Ministrów ogłasza

konkurs na wysokie stanowisko państwowe.

2.

Do konkursu może przystąpić każdy, kto spełnia wymagania określone w art. 7 ust. 3

oraz w ogłoszeniu o konkursie, a także wniesie opłatę w wysokości 50% minimalnego

wynagrodzenia przewidzianego w przepisach o minimalnym wynagrodzeniu za pracę.

3.

Opłata, o której mowa w ust. 2, stanowi przychód Krajowej Szkoły Administracji Publicznej.

4.

Ogłoszenie o konkursie zamieszcza się w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii

Prezesa Rady Ministrów.

5.

Konkurs przeprowadza Krajowa Szkoła Administracji Publicznej. Dyrektor Krajowej Szkoły

Administracji Publicznej powołuje komisję konkursową składającą się z osób wyróżniających

się wiedzą i doświadczeniem z zakresu administracji publicznej i zarządzania oraz

nienaganną postawą etyczną.

6.

Do przeprowadzenia konkursu stosuje się przepisy wydane na podstawie art. 7 ust. 6,

z tym że komisja konkursowa uzupełnia zakres tematyczny o szczególne zagadnienia wynikające

z ogłoszenia o konkursie oraz wskazuje najlepszego kandydata lub kandydatów na stanowisko.

7.

Przepis art. 7 ust. 5 stosuje się odpowiednio.

1.

Główny Inspektor Sanitarny jest centralnym organem administracji rządowej podległym

ministrowi właściwemu do spraw zdrowia.

2.

Głównego Inspektora Sanitarnego powołuje Prezes Rady Ministrów, spośród osób należących

do państwowego zasobu kadrowego, na wniosek ministra właściwego do spraw zdrowia.

3.

Prezes Rady Ministrów odwołuje Głównego Inspektora Sanitarnego.

4.

Zastępców Głównego Inspektora Sanitarnego w liczbie dwóch powołuje, spośród osób należących

do państwowego zasobu kadrowego, minister właściwy do spraw zdrowia, na wniosek Głównego

Inspektora Sanitarnego. Minister właściwy do spraw zdrowia, na wniosek Głównego Inspektora

Sanitarnego, odwołuje jego zastępców.

5.

Nadzór nad Głównym Inspektorem Sanitarnym sprawuje minister właściwy do spraw zdrowia.

1.

Ewidencję osób należących do państwowego zasobu kadrowego prowadzi Szef Kancelarii

Prezesa Rady Ministrów.

2.

Ewidencja, o której mowa w ust. 1, obejmuje imię i nazwisko osoby oraz informacje,

o których mowa w art. 7 ust. 3 pkt 1-5, 7 i 8.

3.

Dane objęte ewidencją, o której mowa w ust. 1, Szef Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

udostępnia osobie upoważnionej do powołania na wysokie stanowisko państwowe, na jej

wniosek.

1.

Prezesa Polskiej Organizacji Turystycznej powołuje minister właściwy do spraw turystyki,

spośród osób należących do państwowego zasobu kadrowego, po zasięgnięciu opinii Rady

Polskiej Organizacji Turystycznej. Minister właściwy do spraw turystyki odwołuje Prezesa

Polskiej Organizacji Turystycznej.

2.

Prezesem Polskiej Organizacji Turystycznej może być także osoba zajmująca kierownicze

stanowisko państwowe w rozumieniu przepisów o wynagradzaniu osób zajmujących kierownicze

stanowiska państwowe.

1.

Osoby na stanowiska, o których mowa w art. 4 pkt 1-4 i 8, są powoływane z państwowego

zasobu kadrowego przez uprawnione organy, o których mowa w przepisach o ich utworzeniu

oraz w sposób w nich wskazany.

2.

Osobę na stanowisko, o którym mowa w art. 4 pkt 5, powołuje z państwowego zasobu kadrowego

Prezes Rady Ministrów.

3.

Osobę na stanowisko, o którym mowa w art. 4 pkt 6, powołuje z państwowego zasobu kadrowego

minister właściwy do spraw finansów publicznych.

4.

Osoby na stanowiska, o których mowa w art. 4 pkt 7, powołuje z państwowego zasobu

kadrowego Główny Lekarz Weterynarii, w porozumieniu z właściwym wojewodą.

5.

Osoby na stanowiska, o których mowa art. 4 pkt 9, powołuje z państwowego zasobu kadrowego

Prezes Rady Ministrów na wniosek właściwego ministra, kierownika urzędu centralnego,

Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów lub wojewody.

6.

Osoby na stanowiska, o których mowa w art. 4 pkt 10, powołuje z państwowego zasobu

kadrowego dyrektor generalny urzędu, a w przypadku państwowych jednostek organizacyjnych

ich kierownik.

7.

Osoby na stanowiska, o których mowa w art. 4 pkt 11, powołuje - z wyłączeniem pełnomocnych

przedstawicieli Rzeczypospolitej Polskiej w innych państwach i przy organizacjach

międzynarodowych - z państwowego zasobu kadrowego podmiot wskazany w ustawie z dnia 27 lipca 2001 r. o służbie zagranicznej.

8.

Odwołanie osób, o których mowa w ust. 1-6, z zajmowanych stanowisk może nastąpić w

każdym czasie, w takim samym trybie, w jakim nastąpiło powołanie na te stanowiska,

chyba że przepisy szczególne przewidują inny tryb postępowania.

Osoba powołana na wysokie stanowisko państwowe powinna cieszyć się nieposzlakowaną

opinią.

Odwołanie, o którym mowa w art. 10 ust. 8, jest obligatoryjne w przypadkach

1)

rażącego naruszenia przepisów prawa;

2)

prowadzenia działalności, która pozostaje w sprzeczności z wykonywanymi obowiązkami;

3)

utraty zdolności do pełnienia obowiązków służbowych z powodu choroby lub innej przeszkody

trwale uniemożliwiającej pełnienie obowiązków służbowych;

4)

rezygnacji ze stanowiska;

5)

skazania prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe;

6)

zrzeczenia się obywatelstwa polskiego;

7)

utraty ważności świadectwa, o którym mowa w art. 7 ust. 5 i art. 8 ust. 7, lub upływu

okresu, o którym mowa w art. 6 ust. 2.

1.

Członkowi korpusu służby cywilnej powołanemu na stanowisko, o którym mowa w art. 4,

dyrektor generalny urzędu, w którym członek korpusu jest zatrudniony, udziela urlopu

bezpłatnego na czas powołania.

2.

Po zakończeniu urlopu bezpłatnego dyrektor generalny urzędu wyznacza członkowi korpusu

służby cywilnej stanowisko pracy zgodne z jego kwalifikacjami i umiejętnościami zawodowymi.

1.

Zakres zadań i kompetencji osób na stanowiskach, o których mowa w art. 4 pkt 1-8,

określają przepisy odrębne.

2.

Przepisy, o których mowa w ust. 1, mogą ustanowić szczególne wymagania związane z

doświadczeniem lub umiejętnościami zawodowymi, których spełnienie jest wymagane do

pracy na stanowiskach, o których mowa w art. 4.

Osobom powołanym na wysokie stanowiska państwowe nie wolno

1)

publicznie manifestować swoich poglądów politycznych;

2)

przy wykonywaniu swoich obowiązków kierować się interesem jednostkowym lub grupowym;

3)

uczestniczyć w strajku lub akcji protestacyjnej zakłócającej normalne funkcjonowanie

urzędu;

4)

łączyć pracy z mandatem radnego.

Na wysokich stanowiskach państwowych nie może powstać stosunek podległości służbowej

między małżonkami oraz osobami pozostającymi ze sobą w stosunku pokrewieństwa do drugiego

stopnia włącznie lub powinowactwa pierwszego stopnia oraz w stosunku przysposobienia,

opieki lub kurateli.

1.

Prezes Rady Ministrów powołuje Prezesa w trybie konkursu, o którym mowa w art. 8 ustawy

z dnia 24 sierpnia 2006 r. o państwowym zasobie kadrowym i wysokich stanowiskach państwowych

(Dz. U. Nr 170, poz. 1217). Prezes Rady Ministrów odwołuje Prezesa.

2.

Na stanowisko Prezesa może kandydować osoba spełniająca warunki określone w art. 7

ust. 3 ustawy, o której mowa w ust. 1, oraz legitymująca się co najmniej czteroletnim

stażem pracy związanym z normalizacją.

3.

Prezes Rady Ministrów powołuje dwóch zastępców Prezesa, spośród osób należących do

państwowego zasobu kadrowego, na wniosek Prezesa. Prezes Rady Ministrów odwołuje zastępców

Prezesa.

1.

Wynagrodzenie osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe oraz stanowiska kierownicze

w służbie zagranicznej określają przepisy odrębne.

2.

Wynagrodzenie osób zajmujących wysokie stanowiska państwowe niebędące kierowniczymi

stanowiskami państwowymi w rozumieniu przepisów o wynagrodzeniu osób zajmujących kierownicze

stanowiska państwowe ani stanowiskami kierowniczymi w służbie zagranicznej składa

się z wynagrodzenia zasadniczego i dodatku funkcyjnego.

3.

Do osób zatrudnionych na wysokich stanowiskach państwowych stosuje się odpowiednio

przepisy art. 60, 61, 63 ust. 1, art. 64 i 65 ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o służbie cywilnej

(Dz. U. Nr 170, poz. 1218).

4.

Wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 2, ustala się na podstawie kwoty bazowej, której

wysokość ustaloną według odrębnych zasad określa ustawa budżetowa i mnożników kwoty

bazowej określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 5.

5.

Prezes Rady Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, sposób ustalania wynagrodzenia,

uwzględniając zakres obowiązków i odpowiedzialność osoby zajmującej wysokie stanowisko

państwowe.

Osobom zatrudnionym na stanowiskach, o których mowa w art. 4 pkt 5, 9-11, przysługuje

dodatkowe wynagrodzenie roczne na zasadach określonych w Kodeksie pracy lub innych przepisach prawa pracy.

1.

Centralnym organem administracji rządowej w sprawach państwowego zasobu archiwalnego

jest Naczelny Dyrektor Archiwów Państwowych.

2.

Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych powołuje Prezes Rady Ministrów na wniosek

ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego spośród osób

należących do państwowego zasobu kadrowego posiadających

1)

co najmniej 7-letni okres zatrudnienia na stanowiskach kierowniczych w Naczelnej Dyrekcji

Archiwów Państwowych lub w archiwach państwowych lub

2)

stopień naukowy doktora habilitowanego w zakresie nauk związanych z działalnością

archiwów, lub

3)

tytuł naukowy w zakresie nauk związanych z działalnością archiwów.

3.

Prezes Rady Ministrów odwołuje Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych.

4.

Zastępców Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych powołuje minister właściwy do

spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, spośród osób należących do państwowego

zasobu kadrowego, na wniosek Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych. Minister właściwy

do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego odwołuje, na wniosek Naczelnego

Dyrektora Archiwów Państwowych, jego zastępców.

5.

Nadzór nad Naczelnym Dyrektorem Archiwów Państwowych sprawuje minister właściwy do

spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego.

1.

W przypadku odwołania z wysokiego stanowiska państwowego pracownikowi przysługuje

odprawa pieniężna w wysokości trzymiesięcznego wynagrodzenia, jeżeli pozostawał na

tym stanowisku przez okres dłuższy niż sześć miesięcy.

2.

Odprawa nie przysługuje

1)

pracownikowi odwołanemu z kierowniczego stanowiska państwowego w rozumieniu przepisów

o wynagrodzeniu osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe;

2)

pracownikowi będącemu członkiem korpusu służby cywilnej;

3)

w przypadku odwołania z przyczyn, o których mowa w art. 12, chyba że odwołanie nastąpiło

w przypadku utraty zdolności do pełnienia obowiązków służbowych z powodu choroby.

W zakresie nieuregulowanym w ustawie w sprawach wynikających ze stosunku pracy osób

zatrudnionych na wysokich stanowiskach państwowych stosuje się przepisy Kodeksu pracy oraz inne przepisy prawa pracy.

1.

Stanowisko dyrektora generalnego urzędu tworzy się w urzędach obsługujących ministrów,

członków komitetów wchodzących w skład Rady Ministrów, w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów,

w urzędach obsługujących kierowników urzędów centralnych oraz w urzędach wojewódzkich.

2.

Prezes Rady Ministrów może określić, w drodze rozporządzenia, centralne urzędy administracji

rządowej, w których ze względu na specjalistyczny charakter zadań nie tworzy się stanowiska

dyrektora generalnego urzędu. Zadania przewidziane dla dyrektora generalnego urzędu

wykonują w tych urzędach ich kierownicy.

3.

Dyrektor generalny urzędu podlega kierownikowi urzędu.

4.

Dyrektor generalny urzędu

1)

zapewnia funkcjonowanie i ciągłość pracy urzędu, warunki jego działania, a także organizację

pracy, w szczególności poprzez

a)

sprawowanie bezpośredniego nadzoru nad komórkami organizacyjnymi urzędu w zakresie

prawidłowego wykonywania przez nie zadań określonych przez organ administracji rządowej,

z wyjątkiem komórek bezpośrednio nadzorowanych przez ten organ na podstawie ustaw,

b)

nadzorowanie organizacyjne przebiegu prac nad terminowym przygotowaniem projektu budżetu

i układu wykonawczego do budżetu w części dotyczącej urzędu,

c)

występowanie z wnioskiem do właściwego organu administracji rządowej o nadanie regulaminu

organizacyjnego urzędu lub jego komórek organizacyjnych, a następnie ustalanie regulaminu

pracy,

d)

gospodarowanie mieniem urzędu, w tym zlecanie usług i dokonywanie zakupów dla urzędu

oraz zapewnienie prowadzenia ewidencji majątku urzędu,

e)

reprezentowanie Skarbu Państwa w odniesieniu do mienia urzędu, z zastrzeżeniem art. 26 pkt 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o administracji rządowej w województwie

(Dz. U. z 2001 r. Nr 80, poz. 872, z późn. zm.,

f)

prowadzenie kontroli i audytu wewnętrznego w urzędzie,

g)

sprawowanie nadzoru nad gospodarstwami pomocniczymi urzędu,

h)

zapewnianie przestrzegania przepisów o tajemnicy ustawowo chronionej,

i)

zapewnianie przestrzegania zasad techniki prawodawczej;

2)

dokonuje czynności z zakresu prawa pracy wobec osób zatrudnionych w urzędzie oraz

realizuje politykę personalną, w szczególności poprzez

a)

dokonywanie czynności wynikających z nawiązania i trwania stosunku pracy z członkami

korpusu służby cywilnej oraz czynności związanych z ustaniem stosunku pracy,

b)

dysponowanie funduszem nagród, chyba że odrębne przepisy stanowią inaczej,

c)

administrowanie środkami zakładowego funduszu świadczeń socjalnych w urzędzie.

5.

Dyrektor generalny urzędu niezwłocznie wyznacza, w uzgodnieniu z właściwym ministrem,

kierownikiem urzędu centralnego lub wojewodą, zastępującą go osobę kierującą departamentem

(komórką równorzędną), a w urzędach wojewódzkich - wydziałem (komórką równorzędną).

O ustanowieniu zastępstwa dyrektor generalny urzędu niezwłocznie zawiadamia Szefa

Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

6.

W celu realizacji zadań, o których mowa w ust. 4, dyrektor generalny może wydawać

zarządzenia.

Do dyrektora generalnego służby zagranicznej oraz innych osób zajmujących kierownicze

stanowiska w służbie zagranicznej wskazanych w przepisach wydanych na podstawie art. 27 ust. 2 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o służbie zagranicznej stosuje się przepisy tej ustawy oraz niniejszej ustawy.

Kierujący departamentami lub równorzędnymi komórkami organizacyjnymi, o których mowa

w art. 4 pkt 10 i 11, podlegają właściwemu ministrowi, kierownikowi urzędu centralnego

lub wojewodzie, a w zakresie spraw, o których mowa art. 21 ust. 4, dyrektorowi generalnemu

urzędu.

1.

Przy Prezesie Rady Ministrów działa Rada Służby Publicznej, zwana dalej „Radą”, jako

organ opiniodawczo-doradczy oceniający przebieg postępowań kwalifikacyjnych, konkursowych

i egzaminacyjnych w służbie publicznej.

2.

Rada Służby Publicznej w szczególności

1)

wyraża opinie w sprawach służby publicznej przedstawianych jej przez Prezesa Rady

Ministrów oraz z własnej inicjatywy;

2)

opiniuje projekt ustawy budżetowej w części dotyczącej służby publicznej oraz wyraża

opinię o corocznym wykonaniu budżetu w tym zakresie;

3)

opiniuje projekty aktów normatywnych dotyczących służby publicznej;

4)

opiniuje kryteria ocen urzędników służby cywilnej i sposób przeprowadzania tych ocen;

5)

opiniuje zasady awansowania urzędników służby publicznej;

6)

opiniuje plan szkoleń w służbie publicznej;

7)

wyraża opinię w sprawach etyki zawodowej pracowników i urzędników służby publicznej;

8)

ocenia sposób przeprowadzania egzaminu i konkursów na wysokie stanowiska państwowe

oraz postępowania kwalifikacyjnego dla pracowników służby cywilnej ubiegających się

o mianowanie.

3.

Użyte w niniejszym rozdziale określenie „służba publiczna” oznacza służbę cywilną

oraz państwowy zasób kadrowy.

1.

Rada liczy od 15 do 24 członków.

2.

Prezes Rady Ministrów powołuje 2/3 członków Rady spośród osób, których wiedza, doświadczenie

i autorytet dają rękojmię prawidłowej realizacji zadań Rady.

3.

Prezes Rady Ministrów powołuje 1/3 członków Rady spośród osób reprezentujących wszystkie

kluby parlamentarne, których wiedza, doświadczenie i autorytet dają rękojmię prawidłowej

realizacji zadań Rady.

4.

Prezes Rady Ministrów powołuje i odwołuje przewodniczącego Rady.

5.

Rada wybiera wiceprzewodniczącego Rady ze swojego grona na wniosek przewodniczącego

Rady.

Prezes Rady Ministrów powołuje wiceprezesów Urzędu spośród osób należących do państwowego

zasobu kadrowego. Prezes Rady Ministrów odwołuje wiceprezesów Urzędu.

1.

Kadencja członków Rady powołanych na podstawie art. 25 ust. 2 trwa sześć lat, przy

czym co trzy lata kończy się kadencja połowy liczby członków.

2.

Kadencja członków Rady powołanych na podstawie art. 25 ust. 3 trwa odpowiednio do

kadencji Sejmu i Senatu.

3.

Członkowie Rady pełnią swoje funkcje do czasu powołania ich następców.

1.

Członkostwo w Radzie wygasa w razie śmierci członka Rady.

2.

Prezes Rady Ministrów odwołuje członka Rady, na wniosek Rady, w razie

1)

niewykonywania obowiązków członka Rady;

2)

choroby uniemożliwiającej sprawowanie funkcji członka Rady.

3.

Prezes Rady Ministrów odwołuje członka Rady również w razie złożenia przez członka

Rady rezygnacji.

4.

Prezes Rady Ministrów odwołuje członka Rady w przypadku, gdy przestał on odpowiadać

warunkowi określonemu w art. 7 ust. 3 pkt 6, za zgodą co najmniej 2/3 składu Rady.

5.

W przypadku wygaśnięcia członkostwa w Radzie lub odwołania członka Rady przed upływem

kadencji Prezes Rady Ministrów powołuje nowego członka Rady na okres do końca tej

kadencji.

1.

Tryb pracy Rady określa regulamin ustalany przez Radę.

2.

Obsługę prac Rady zapewnia Kancelaria Prezesa Rady Ministrów.

Prezes Rady Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, wysokość wynagrodzenia przewodniczącego,

wiceprzewodniczącego i pozostałych członków Rady, ustalanego jako wielokrotność minimalnego

wynagrodzenia przewidzianego w przepisach o minimalnym wynagrodzeniu za pracę. Posłom

i senatorom powołanym w skład Rady wynagrodzenie nie przysługuje.

W ustawie z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu

alkoholizmowi

(Dz. U. z 2002 r. Nr 147, poz. 1231, z późn. zm. w art. 3 ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Agencją kieruje dyrektor powoływany przez ministra właściwego do spraw zdrowia, spośród

osób należących do państwowego zasobu kadrowego. Minister właściwy do spraw zdrowia

odwołuje dyrektora Agencji.

”

.

W ustawie z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach

(Dz. U. z 2006 r. Nr 97, poz. 673 i Nr 104, poz. 708) art. 18 otrzymuje brzmienie

„

Art. 18.

1.

Centralnym organem administracji rządowej w sprawach państwowego zasobu archiwalnego

jest Naczelny Dyrektor Archiwów Państwowych.

2.

Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych powołuje Prezes Rady Ministrów na wniosek

ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego spośród osób

należących do państwowego zasobu kadrowego posiadających

1)

co najmniej 7-letni okres zatrudnienia na stanowiskach kierowniczych w Naczelnej Dyrekcji

Archiwów Państwowych lub w archiwach państwowych lub

2)

stopień naukowy doktora habilitowanego w zakresie nauk związanych z działalnością

archiwów, lub

3)

tytuł naukowy w zakresie nauk związanych z działalnością archiwów.

3.

Prezes Rady Ministrów odwołuje Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych.

4.

Zastępców Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych powołuje minister właściwy do

spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, spośród osób należących do państwowego

zasobu kadrowego, na wniosek Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych. Minister właściwy

do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego odwołuje, na wniosek Naczelnego

Dyrektora Archiwów Państwowych, jego zastępców.

5.

Nadzór nad Naczelnym Dyrektorem Archiwów Państwowych sprawuje minister właściwy do

spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego.

”

.

W ustawie z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej

(Dz. U. z 2006 r. Nr 122, poz. 851, Nr 104, poz. 708 i Nr 143, poz. 1032) art. 8 otrzymuje brzmienie

„

Art. 8.

1.

Główny Inspektor Sanitarny jest centralnym organem administracji rządowej podległym

ministrowi właściwemu do spraw zdrowia.

2.

Głównego Inspektora Sanitarnego powołuje Prezes Rady Ministrów, spośród osób należących

do państwowego zasobu kadrowego, na wniosek ministra właściwego do spraw zdrowia.

3.

Prezes Rady Ministrów odwołuje Głównego Inspektora Sanitarnego.

4.

Zastępców Głównego Inspektora Sanitarnego w liczbie dwóch powołuje, spośród osób należących

do państwowego zasobu kadrowego, minister właściwy do spraw zdrowia, na wniosek Głównego

Inspektora Sanitarnego. Minister właściwy do spraw zdrowia, na wniosek Głównego Inspektora

Sanitarnego, odwołuje jego zastępców.

5.

Nadzór nad Głównym Inspektorem Sanitarnym sprawuje minister właściwy do spraw zdrowia.

”

.

W ustawie z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych

(Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2086, z późn. zm. w art. 18 ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie

„

3.

Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad powołuje Prezes Rady Ministrów, spośród

osób należących do państwowego zasobu kadrowego, na wniosek ministra właściwego do

spraw transportu. Prezes Rady Ministrów odwołuje Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych

i Autostrad.

4.

Minister właściwy do spraw transportu na wniosek Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych

i Autostrad powołuje zastępców Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad spośród

osób należących do państwowego zasobu kadrowego. Minister właściwy do spraw transportu

odwołuje zastępców Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad.

”

.

W ustawie z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne

(Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027) art. 6b otrzymuje brzmienie

„

Art. 6b.

Głównego Geodetę Kraju powołuje, spośród osób należących do państwowego zasobu kadrowego

Prezes Rady Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw budownictwa, gospodarki

przestrzennej i mieszkaniowej. Prezes Rady Ministrów odwołuje Głównego Geodetę Kraju.

”

.

W ustawie z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników

(Dz. U. z 1998 r. Nr 7, poz. 25, z późn. zm. w art. 59

1)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Prezesa Kasy powołuje Prezes Rady Ministrów, spośród osób należących do państwowego

zasobu kadrowego, na wniosek ministra właściwego do spraw rozwoju wsi. Prezes Rady

Ministrów odwołuje Prezesa Kasy.

”

;

2)

uchyla się ust. 1a i 1b;

3)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Prezes Kasy może mieć jednego zastępcę albo dwóch zastępców. Zastępcę Prezesa Kasy

powołuje minister właściwy do spraw rozwoju wsi spośród osób należących do państwowego

zasobu kadrowego, na wniosek Prezesa, złożony po zasięgnięciu opinii Rady Rolników.

Minister właściwy do spraw rozwoju wsi odwołuje Zastępcę Prezesa Kasy.

”

.

W ustawie z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących

ofiarami represji wojennych i okresu powojennego

(Dz. U. z 2002 r. Nr 42, poz. 371, z późn. zm. w art. 7 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Urzędem do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych kieruje kierownik tego urzędu

powoływany przez Prezesa Rady Ministrów, spośród osób należących do państwowego zasobu

kadrowego, na wniosek ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego. Prezes

Rady Ministrów odwołuje kierownika urzędu.

”

.

W ustawie z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

(Dz. U. z 2002 r. Nr 112, poz. 982, z późn. zm. w art. 4 ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie

„

3.

Głównego Inspektora Ochrony Środowiska powołuje Prezes Rady Ministrów, spośród osób

należących do państwowego zasobu kadrowego, na wniosek ministra właściwego do spraw

środowiska. Prezes Rady Ministrów odwołuje Głównego Inspektora Ochrony Środowiska.

4.

Zastępcę Głównego Inspektora Ochrony Środowiska powołuje minister właściwy do spraw

środowiska, spośród osób należących do państwowego zasobu kadrowego, na wniosek Głównego

Inspektora Ochrony Środowiska. Minister właściwy do spraw środowiska odwołuje Zastępcę

Głównego Inspektora Ochrony Środowiska.

”

.

W ustawie z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu

Państwa

(Dz. U. z 2004 r. Nr 208, poz. 2128, z późn. zm. w art. 9

1)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Prezesa Agencji powołuje Prezes Rady Ministrów, spośród osób należących do państwowego

zasobu kadrowego, na wniosek ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa, zgłoszony

po porozumieniu z ministrem właściwym do spraw rozwoju wsi. Prezes Rady Ministrów

odwołuje Prezesa Agencji.

”

;

2)

ust. 2a otrzymuje brzmienie

„

2a.

Wiceprezesa Agencji powołuje minister właściwy do spraw Skarbu Państwa, spośród osób

należących do państwowego zasobu kadrowego, na wniosek Prezesa Agencji. Minister właściwy

do spraw Skarbu Państwa odwołuje Wiceprezesa Agencji.

”

.

W ustawie z dnia 29 grudnia 1993 r. o utworzeniu Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji

Rolnictwa

(Dz. U. z 2005 r. Nr 31, poz. 264, z późn. zm. w art. 5 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Organem Agencji jest Prezes powoływany przez Prezesa Rady Ministrów, spośród osób

należących do państwowego zasobu kadrowego, na wniosek ministra właściwego do spraw

rozwoju wsi oraz ministra właściwego do spraw finansów publicznych. Prezes Rady Ministrów

odwołuje Prezesa Agencji.

”

.

W ustawie z dnia 4 lutego 1994 r. - Prawo geologiczne i górnicze

(Dz. U. z 2005 r. Nr 228, poz. 1947 oraz z 2006 r. Nr 133, poz. 934) w art. 107

1)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego powołuje Prezes Rady Ministrów, spośród osób należących

do państwowego zasobu kadrowego, na wniosek ministra właściwego do spraw administracji

publicznej. Prezes Rady Ministrów odwołuje Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego.

”

;

2)

uchyla się ust. 3-5;

3)

ust. 7 otrzymuje brzmienie

„

7.

Wiceprezesów Wyższego Urzędu Górniczego powołuje minister właściwy do spraw administracji

publicznej, spośród osób należących do państwowego zasobu kadrowego, na wniosek Prezesa

Wyższego Urzędu Górniczego. Minister właściwy do spraw administracji publicznej odwołuje

Wiceprezesów Wyższego Urzędu Górniczego.

”

.

W ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane

(Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118) w art. 88

1)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego jest powoływany przez Prezesa Rady Ministrów,

spośród osób należących do państwowego zasobu kadrowego, na wniosek ministra właściwego

do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej. Prezes Rady Ministrów

odwołuje Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego.

”

;

2)

uchyla się ust. 4, 5 i 7;

3)

ust. 9 otrzymuje brzmienie

„

9.

Zastępcy Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego są powoływani przez ministra właściwego

do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej, spośród osób należących

do państwowego zasobu kadrowego, na wniosek Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego.

Minister właściwy do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej odwołuje

Zastępców Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego.

”

.

W ustawie z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej

Polskiej

(Dz. U. z 2005 r. Nr 41, poz. 398 i Nr 132, poz. 1110 oraz z 2006 r. Nr 104, poz. 708 i 711) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 12 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Agencją kieruje Prezes powoływany przez Prezesa Rady Ministrów, spośród osób należących

do państwowego zasobu kadrowego, na wniosek Ministra Obrony Narodowej złożony w porozumieniu

z ministrem właściwym do spraw Skarbu Państwa. Prezes Rady Ministrów odwołuje Prezesa

Agencji.

”

;

2)

w art. 13 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Zastępców Prezesa Agencji powołuje Minister Obrony Narodowej, spośród osób należących

do państwowego zasobu kadrowego, na wniosek Prezesa Agencji. Minister Obrony Narodowej

odwołuje zastępców Prezesa Agencji.

”

.

W ustawie z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej

(Dz. U. Nr 88, poz. 439, z późn. zm. w art. 24

1)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego powołuje Prezes Rady Ministrów spośród osób

należących do państwowego zasobu kadrowego. Prezes Rady Ministrów odwołuje Prezesa

Głównego Urzędu Statystycznego.

”

;

2)

uchyla się ust. 2a, 3, 5 i 6;

3)

ust. 7 otrzymuje brzmienie

„

7.

Prezes Głównego Urzędu Statystycznego pełni swoje obowiązki przy pomocy wiceprezesów,

powoływanych przez Prezesa Rady Ministrów, spośród osób należących do państwowego

zasobu kadrowego, na wniosek Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Prezes Rady Ministrów

odwołuje wiceprezesów.

”

.

W ustawie z dnia 30 maja 1996 r. o rezerwach państwowych oraz zapasach obowiązkowych

paliw

(Dz. U. z 2003 r. Nr 24, poz. 197, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 10 ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Agencją kieruje Prezes powoływany przez Prezesa Rady Ministrów, spośród osób należących

do państwowego zasobu kadrowego, na wniosek ministra właściwego do spraw gospodarki.

Prezes Rady Ministrów odwołuje Prezesa Agencji.

”

;

2)

w art. 11 uchyla się ust. 6.

W ustawie z dnia 30 maja 1996 r. o gospodarowaniu niektórymi składnikami mienia Skarbu

Państwa oraz o Agencji Mienia Wojskowego

(Dz. U. z 2004 r. Nr 163, poz. 1711, z późn. zm. w art. 11

1)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Prezesa Agencji powołuje Prezes Rady Ministrów, spośród osób należących do państwowego

zasobu kadrowego, na wniosek Ministra Obrony Narodowej, złożony w porozumieniu z ministrem

właściwym do spraw Skarbu Państwa. Prezes Rady Ministrów odwołuje Prezesa Agencji.

”

;

2)

uchyla się ust. 2;

3)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Zastępców Prezesa Agencji w liczbie do trzech, powołuje Minister Obrony Narodowej,

spośród osób należących do państwowego zasobu kadrowego, na wniosek Prezesa Agencji,

z tym że jeden z zastępców jest powoływany na wniosek złożony w porozumieniu z ministrem

właściwym do spraw wewnętrznych. Minister Obrony Narodowej odwołuje zastępców Prezesa

Agencji.

”

.

W ustawie z dnia 8 sierpnia 1996 r. o Radzie Ministrów

(Dz. U. z 2003 r. Nr 24, poz. 199, z późn. zm. w art. 14e

1)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Prezesa Centrum powołuje Prezes Rady Ministrów, spośród osób należących do państwowego

zasobu kadrowego. Prezes Rady Ministrów odwołuje Prezesa Centrum.

”

;

2)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Wiceprezesów Centrum powołuje Prezes Rady Ministrów, spośród osób należących do państwowego

zasobu kadrowego, na wniosek Prezesa Centrum. Prezes Rady Ministrów odwołuje Wiceprezesów

Centrum.

”

.

W ustawie z dnia 20 grudnia 1996 r. o Polskim Instytucie Spraw Międzynarodowych

(Dz. U. Nr 156, poz. 777 oraz z 2001 r. Nr 128, poz. 1403) art. 5 otrzymuje brzmienie

„

Art. 5.

1.

Dyrektor Instytutu kieruje Instytutem i reprezentuje go na zewnątrz.

2.

Dyrektora Instytutu powołuje Prezes Rady Ministrów, spośród osób należących do państwowego

zasobu kadrowego, po zasięgnięciu opinii ministra właściwego do spraw zagranicznych.

Prezes Rady Ministrów odwołuje Dyrektora Instytutu.

”

.

W ustawie z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne

(Dz. U. z 2006 r. Nr 89, poz. 625, Nr 104, poz. 708 i Nr 158, poz. 1123) w art. 21

1)

ust. 2a otrzymuje brzmienie

„

2a.

Prezesa URE powołuje Prezes Rady Ministrów, spośród osób należących do państwowego

zasobu kadrowego, na wniosek ministra właściwego do spraw gospodarki. Prezes Rady

Ministrów odwołuje Prezesa URE.

”

;

2)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Wiceprezesa URE powołuje minister właściwy do spraw gospodarki, spośród osób należących

do państwowego zasobu kadrowego, na wniosek Prezesa URE. Minister właściwy do spraw

gospodarki odwołuje wiceprezesa URE.

”

.

W ustawie z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu

osób niepełnosprawnych

(Dz. U. Nr 123, poz. 776, z późn. zm. w art. 51

1)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

W skład Zarządu Funduszu wchodzą Prezes Zarządu Funduszu, zwany dalej „Prezesem”,

i dwaj jego zastępcy. Prezesa powołuje Prezes Rady Ministrów, spośród osób należących

do państwowego zasobu kadrowego, na wniosek ministra właściwego do spraw zabezpieczenia

społecznego. Prezes Rady Ministrów odwołuje Prezesa.

”

;

2)

uchyla się ust. 1a;

3)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Zastępców Prezesa, na wniosek Prezesa zaopiniowany przez Radę Nadzorczą, powołuje

minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego, spośród osób należących do

państwowego zasobu kadrowego. Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego

odwołuje zastępców Prezesa, na wniosek Prezesa zaopiniowany przez Radę Nadzorczą.

”

.

W ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych

(Dz. U. Nr 137, poz. 887, z późn. zm. w art. 73

1)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Prezesa Zakładu powołuje Prezes Rady Ministrów spośród osób należących do państwowego

zasobu kadrowego. Prezes Rady Ministrów odwołuje Prezesa Zakładu.

”

;

2)

uchyla się ust. 2a-2c.

W ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o Polskiej Organizacji Turystycznej

(Dz. U. Nr 62, poz. 689, z 2000 r. Nr 22, poz. 273 oraz z 2001 r. Nr 22, poz. 249) wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 9 otrzymuje brzmienie

„

Art. 9.

1.

Prezesa Polskiej Organizacji Turystycznej powołuje minister właściwy do spraw turystyki,

spośród osób należących do państwowego zasobu kadrowego, po zasięgnięciu opinii Rady

Polskiej Organizacji Turystycznej. Minister właściwy do spraw turystyki odwołuje Prezesa

Polskiej Organizacji Turystycznej.

2.

Prezesem Polskiej Organizacji Turystycznej może być także osoba zajmująca kierownicze

stanowisko państwowe w rozumieniu przepisów o wynagradzaniu osób zajmujących kierownicze

stanowiska państwowe.

”

;

2)

w art. 10 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Wiceprezesów Polskiej Organizacji Turystycznej w liczbie od 1 do 3 powołuje Prezes

Polskiej Organizacji Turystycznej, spośród osób należących do państwowego zasobu kadrowego,

po zasięgnięciu opinii Rady Polskiej Organizacji Turystycznej. Prezes Polskiej Organizacji

Turystycznej odwołuje wiceprezesów Polskiej Organizacji Turystycznej.

”

.

W ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej

(Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117, z późn. zm. w art. 263 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

2.

Prezes Urzędu Patentowego jest powoływany przez Prezesa Rady Ministrów, spośród osób

należących do państwowego zasobu kadrowego, na wniosek ministra właściwego do spraw

gospodarki. Prezes Rady Ministrów odwołuje Prezesa Urzędu Patentowego.

3.

Zastępców Prezesa Urzędu Patentowego powołuje Prezes Rady Ministrów, spośród osób

należących do państwowego zasobu kadrowego, na wniosek Prezesa Urzędu Patentowego.

Prezes Rady Ministrów, na wniosek Prezesa Urzędu Patentowego, odwołuje jego zastępców.

”

.

W ustawie z dnia 9 listopada 2000 r. o utworzeniu Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości

(Dz. U. Nr 109, poz. 1158, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 9

a)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Minister właściwy do spraw gospodarki, na wniosek Prezesa powołuje zastępców Prezesa

w liczbie do czterech osób, spośród osób należących do państwowego zasobu kadrowego.

Minister właściwy do spraw gospodarki odwołuje zastępców Prezesa.

”

,

b)

uchyla się ust. 5;

2)

w art. 10

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Prezesa powołuje Prezes Rady Ministrów, spośród osób należących do państwowego zasobu

kadrowego, na wniosek ministra właściwego do spraw gospodarki, przedstawiony po zasięgnięciu

opinii ministra właściwego do spraw pracy. Prezes Rady Ministrów odwołuje Prezesa.

”

,

b)

uchyla się ust. 2;

3)

uchyla się art. 11.

W ustawie z dnia 29 listopada 2000 r. - Prawo atomowe

(Dz. U. z 2004 r. Nr 161, poz. 1689, z późn. zm. w art. 109 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

2.

Prezesa Agencji powołuje Prezes Rady Ministrów, spośród osób należących do państwowego

zasobu kadrowego, na wniosek ministra właściwego do spraw środowiska. Prezes Rady

Ministrów odwołuje Prezesa Agencji.

3.

Minister właściwy do spraw środowiska, na wniosek Prezesa Agencji, powołuje wiceprezesów

Agencji, spośród osób należących do państwowego zasobu kadrowego. Minister właściwy

do spraw środowiska odwołuje, na wniosek Prezesa Agencji, wiceprezesów Agencji.

”

.

W ustawie z dnia 15 grudnia 2000 r. o ochronie konkurencji i konsumentów

(Dz. U. z 2005 r. Nr 244, poz. 2080 oraz z 2006 r. Nr 157, poz. 1119) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 24

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Prezes Rady Ministrów powołuje Prezesa Urzędu, spośród osób należących do państwowego

zasobu kadrowego.

”

,

b)

ust. 2a otrzymuje brzmienie

„

2a.

Prezes Rady Ministrów odwołuje Prezesa Urzędu.

”

,

c)

uchyla się ust. 4 i 5;

2)

art. 25 otrzymuje brzmienie

„

Art. 25.

Prezes Rady Ministrów powołuje wiceprezesów Urzędu spośród osób należących do państwowego

zasobu kadrowego. Prezes Rady Ministrów odwołuje wiceprezesów Urzędu.

”

.

W ustawie z dnia 21 grudnia 2000 r. o dozorze technicznym

(Dz. U. Nr 122, poz. 1321, z 2002 r. Nr 74, poz. 676, z 2004 r. Nr 96, poz. 959 oraz z 2006 r. Nr 104, poz. 708) w art. 38

1)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Organem UDT jest Prezes, powoływany przez ministra właściwego do spraw gospodarki,

spośród osób należących do państwowego zasobu kadrowego. Minister właściwy do spraw

gospodarki odwołuje Prezesa.

”

;

2)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Wiceprezesa UDT powołuje, na wniosek Prezesa UDT, minister właściwy do spraw gospodarki,

spośród osób należących do państwowego zasobu kadrowego. Minister właściwy do spraw

gospodarki odwołuje wiceprezesa UDT.

”

.

W ustawie z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych

(Dz. U. z 2005 r. Nr 187, poz. 1577) w art. 19 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

2.

Głównego Inspektora powołuje Prezes Rady Ministrów, spośród osób należących do państwowego

zasobu kadrowego, na wniosek ministra właściwego do spraw rynków rolnych. Prezes Rady

Ministrów odwołuje Głównego Inspektora.

3.

Zastępców Głównego Inspektora, w liczbie do trzech, powołuje minister właściwy do

spraw rynków rolnych, spośród osób należących do państwowego zasobu kadrowego, na

wniosek Głównego Inspektora. Minister właściwy do spraw rynków rolnych odwołuje, na

wniosek Głównego Inspektora, jego zastępców.

”

.

W ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska

(Dz. U. z 2006 r. Nr 129, poz. 902 i Nr 169, poz. 1199) w art. 415

1)

w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

w Narodowym Funduszu

a)

prezes powoływany przez ministra właściwego do spraw środowiska, spośród osób należących

do państwowego zasobu kadrowego, oraz odwoływany przez ministra właściwego do spraw

środowiska - na wniosek Rady Nadzorczej Narodowego Funduszu,

b)

zastępcy prezesa powoływani przez ministra właściwego do spraw środowiska, spośród

osób należących do państwowego zasobu kadrowego, oraz odwoływani przez ministra właściwego

do spraw środowiska - na wniosek Rady Nadzorczej Narodowego Funduszu,

”

;

2)

uchyla się ust. 1b.

W ustawie z dnia 11 maja 2001 r. - Prawo o miarach

(Dz. U. z 2004 r. Nr 243, poz. 2441 oraz z 2005 r. Nr 163, poz. 1362 i Nr 180, poz. 1494) w art. 12

1)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Prezes jest powoływany przez Prezesa Rady Ministrów, spośród osób należących do państwowego

zasobu kadrowego, na wniosek ministra właściwego do spraw gospodarki. Prezes Rady

Ministrów odwołuje Prezesa.

”

;

2)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Wiceprezesów Urzędu powołuje minister właściwy do spraw gospodarki, spośród osób należących

do państwowego zasobu kadrowego, na wniosek Prezesa. Minister właściwy do spraw gospodarki,

na wniosek Prezesa, odwołuje wiceprezesów Urzędu.

”

.

W ustawie z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne

(Dz. U. z 2005 r. Nr 239, poz. 2019 i Nr 267, poz. 2255) w art. 89 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

2.

Prezes Krajowego Zarządu jest powoływany przez Prezesa Rady Ministrów, spośród osób

należących do państwowego zasobu kadrowego, na wniosek ministra właściwego do spraw

gospodarki wodnej. Prezes Rady Ministrów odwołuje Prezesa Krajowego Zarządu.

3.

Zastępcy Prezesa Krajowego Zarządu są powoływani przez ministra właściwego do spraw

gospodarki wodnej, spośród osób należących do państwowego zasobu kadrowego, na wniosek

Prezesa Krajowego Zarządu. Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej, na wniosek

Prezesa Krajowego Zarządu, odwołuje jego zastępców.

”

.

W ustawie z dnia 27 lipca 2001 r. o Urzędzie Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów

Medycznych i Produktów Biobójczych

(Dz. U. Nr 126, poz. 1379, z 2002 r. Nr 152, poz. 1263 oraz z 2004 r. Nr 93, poz. 896) wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 2 otrzymuje brzmienie

„

Art. 2.

1.

Na czele Urzędu stoi Prezes Urzędu powoływany przez ministra właściwego do spraw zdrowia,

spośród osób należących do państwowego zasobu kadrowego. Minister właściwy do spraw

zdrowia odwołuje Prezesa Urzędu.

2.

Prezes Urzędu reprezentuje Urząd na zewnątrz.

”

;

2)

uchyla się art. 4;

3)

art. 5 otrzymuje brzmienie

„

Art. 5.

1.

Wiceprezesów Urzędu, w liczbie nieprzekraczającej 3, powołuje minister właściwy do

spraw zdrowia, spośród osób należących do państwowego zasobu kadrowego, na wniosek

Prezesa Urzędu. Minister właściwy do spraw zdrowia odwołuje Wiceprezesów Urzędu, na

wniosek Prezesa Urzędu.

2.

Wiceprezesem Urzędu może zostać osoba, która ukończyła wyższe studia i uzyskała tytuł

magistra lub równorzędny oraz spełnia wymogi określone w art. 3 pkt 1, 2 i 4.

”

.

W ustawie z dnia 27 lipca 2001 r. o służbie zagranicznej

(Dz. U. Nr 128, poz. 1403 oraz z 2004 r. Nr 273, poz. 2703) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 6 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Dyrektor generalny służby zagranicznej jest dyrektorem generalnym urzędu w rozumieniu

przepisów ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o państwowym zasobie kadrowym i wysokich

stanowiskach państwowych (Dz. U. Nr 170, poz. 1217), wykonującym także zadania określone

w ustawie.

”

;

2)

uchyla się art. 28.

W ustawie z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne

(Dz. U. z 2004 r. Nr 53, poz. 533, z późn. zm. w art. 111

1)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Główny Inspektor Farmaceutyczny jest powoływany przez Prezesa Rady Ministrów, spośród

osób należących do państwowego zasobu kadrowego, na wniosek ministra właściwego do

spraw zdrowia. Prezes Rady Ministrów odwołuje Głównego Inspektora Farmaceutycznego.

”

;

2)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Zastępcę Głównego Inspektora Farmaceutycznego powołuje minister właściwy do spraw

zdrowia, spośród osób należących do państwowego zasobu kadrowego, na wniosek Głównego

Inspektora Farmaceutycznego. Minister właściwy do spraw zdrowia odwołuje, na wniosek

Głównego Inspektora Farmaceutycznego, jego zastępcę.

”

.

W ustawie z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym

(Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2088, z późn. zm. w art. 53 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

2.

Główny Inspektor jest powoływany przez Prezesa Rady Ministrów, spośród osób należących

do państwowego zasobu kadrowego, na wniosek ministra właściwego do spraw transportu.

Prezes Rady Ministrów odwołuje Głównego Inspektora.

3.

Zastępcę Głównego Inspektora powołuje minister właściwy do spraw transportu, spośród

osób należących do państwowego zasobu kadrowego, na wniosek Głównego Inspektora. Minister

właściwy do spraw transportu odwołuje, na wniosek Głównego Inspektora, jego zastępcę.

”

.

W ustawie z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze

(Dz. U. z 2006 r. Nr 100, poz. 696, Nr 104, poz. 708 i 711 i Nr 141, poz. 1008) w art. 20

1)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Prezes Urzędu jest powoływany przez Prezesa Rady Ministrów, spośród osób należących

do państwowego zasobu kadrowego, na wniosek ministra właściwego do spraw transportu.

Prezes Rady Ministrów odwołuje Prezesa Urzędu.

”

;

2)

uchyla się ust. 3;

3)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Minister właściwy do spraw transportu, na wniosek Prezesa Urzędu, powołuje nie więcej

niż trzech wiceprezesów Urzędu, spośród osób należących do państwowego zasobu kadrowego.

Minister właściwy do spraw transportu, na wniosek Prezesa Urzędu, odwołuje wiceprezesów

Urzędu.

”

.

W ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności

(Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2087 oraz z 2005 r. Nr 64, poz. 565 i Nr 267, poz. 2258) w art. 27

1)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Dyrektora Centrum powołuje minister właściwy do spraw gospodarki, spośród osób należących

do państwowego zasobu kadrowego, posiadających

1)

wykształcenie wyższe,

2)

co najmniej pięcioletni staż pracy na stanowisku kierowniczym,

3)

doświadczenie zawodowe w wykonywaniu pracy związanej z dokonywaniem oceny zgodności.

”

;

2)

uchyla się ust. 3 i 4;

3)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Minister właściwy do spraw gospodarki odwołuje Dyrektora Centrum.

”

.

W ustawie z dnia 12 września 2002 r. o normalizacji

(Dz. U. Nr 169, poz. 1386, z 2004 r. Nr 273, poz. 2703 oraz z 2005 r. Nr 132, poz. 1110) wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 16 otrzymuje brzmienie

„

Art. 16.

1.

Prezes Rady Ministrów powołuje Prezesa w trybie konkursu, o którym mowa w art. 8 ustawy

z dnia 24 sierpnia 2006 r. o państwowym zasobie kadrowym i wysokich stanowiskach państwowych

(Dz. U. Nr 170, poz. 1217). Prezes Rady Ministrów odwołuje Prezesa.

2.

Na stanowisko Prezesa może kandydować osoba spełniająca warunki określone w art. 7

ust. 3 ustawy, o której mowa w ust. 1, oraz legitymująca się co najmniej czteroletnim

stażem pracy związanym z normalizacją.

3.

Prezes Rady Ministrów powołuje dwóch zastępców Prezesa, spośród osób należących do

państwowego zasobu kadrowego, na wniosek Prezesa. Prezes Rady Ministrów odwołuje zastępców

Prezesa.

”

;

2)

w art. 18 uchyla się ust. 5.

W ustawie z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym

(Dz. U. Nr 86, poz. 789, z późn. zm. w art. 11

1)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Prezes UTK jest powoływany przez Prezesa Rady Ministrów, spośród osób należących do

państwowego zasobu kadrowego, na wniosek ministra właściwego do spraw transportu.

Prezes Rady Ministrów odwołuje Prezesa UTK.

”

;

2)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Minister właściwy do spraw transportu, na wniosek Prezesa UTK, powołuje dwóch wiceprezesów

Urzędu Transportu Kolejowego, spośród osób należących do państwowego zasobu kadrowego.

Minister właściwy do spraw transportu odwołuje wiceprezesów Urzędu Transportu Kolejowego,

na wniosek Prezesa UTK.

”

.

W ustawie z dnia 22 maja 2003 r. o nadzorze ubezpieczeniowym i emerytalnym oraz Rzeczniku

Ubezpieczonych

(Dz. U. Nr 124, poz. 1153, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 9 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Przewodniczący Komisji jest powoływany przez Prezesa Rady Ministrów spośród osób należących

do państwowego zasobu kadrowego na wspólny wniosek ministra właściwego do spraw instytucji

finansowych i ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego. Prezes Rady

Ministrów odwołuje Przewodniczącego Komisji.

”

;

2)

w art. 10 uchyla się ust. 2 i 3.

W ustawie z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach

(Dz. U. Nr 128, poz. 1175, z późn. zm. w art. 142

1)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Prezes Urzędu jest powoływany przez Prezesa Rady Ministrów, spośród osób należących

do państwowego zasobu kadrowego, na wniosek ministra właściwego do spraw wewnętrznych.

Prezes Rady Ministrów odwołuje Prezesa Urzędu.

”

;

2)

uchyla się ust. 2;

3)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Minister właściwy do spraw wewnętrznych, na wniosek Prezesa Urzędu, powołuje zastępców

Prezesa Urzędu, spośród osób należących do państwowego zasobu kadrowego. Minister

właściwy do spraw wewnętrznych odwołuje, na wniosek Prezesa Urzędu, jego zastępców.

”

.

W ustawie z dnia 18 grudnia 2003 r. o ochronie roślin

(Dz. U. z 2004 r. Nr 11, poz. 94, z późn. zm. w art. 83 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

2.

Główny Inspektor jest powoływany przez Prezesa Rady Ministrów, spośród osób należących

do państwowego zasobu kadrowego, na wniosek ministra właściwego do spraw rolnictwa.

Prezes Rady Ministrów odwołuje Głównego Inspektora.

3.

Zastępców Głównego Inspektora powołuje minister właściwy do spraw rolnictwa, spośród

osób należących do państwowego zasobu kadrowego, na wniosek Głównego Inspektora. Minister

właściwy do spraw rolnictwa odwołuje, na wniosek Głównego Inspektora, jego zastępców.

”

.

W ustawie z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych

(Dz. U. z 2006 r. Nr 164, poz. 1163) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 153

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Prezes Urzędu jest powoływany przez Prezesa Rady Ministrów spośród osób należących

do państwowego zasobu kadrowego. Prezes Rady Ministrów odwołuje Prezesa Urzędu.

”

,

b)

uchyla się ust. 2;

2)

w art. 155

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Wiceprezesów Urzędu powołuje Prezes Rady Ministrów, spośród osób należących do państwowego

zasobu kadrowego, na wniosek Prezesa Urzędu. Prezes Rady Ministrów odwołuje wiceprezesów

Urzędu na wniosek Prezesa Urzędu.

”

,

b)

uchyla się ust. 3.

W ustawie z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej

(Dz. U. Nr 33, poz. 287, z późn. zm. w art. 6 ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie

„

3.

Główny Lekarz Weterynarii jest powoływany przez Prezesa Rady Ministrów, spośród osób

należących do państwowego zasobu kadrowego, na wniosek ministra właściwego do spraw

rolnictwa. Prezes Rady Ministrów odwołuje Głównego Lekarza Weterynarii.

4.

Zastępców Głównego Lekarza Weterynarii, w liczbie dwóch, powołuje minister właściwy

do spraw rolnictwa, spośród osób należących do państwowego zasobu kadrowego, na wniosek

Głównego Lekarza Weterynarii. Minister właściwy do spraw rolnictwa odwołuje, na wniosek

Głównego Lekarza Weterynarii, jego zastępców.

”

.

W ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o Agencji Rynku Rolnego i organizacji niektórych rynków

rolnych

(Dz. U. Nr 42, poz. 386, z późn. zm. w art. 6 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

2.

Prezes Agencji jest powoływany przez Prezesa Rady Ministrów, spośród osób należących

do państwowego zasobu kadrowego, na wniosek ministra właściwego do spraw rynków rolnych

w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych. Prezes Rady Ministrów

odwołuje Prezesa Agencji.

3.

Prezes Agencji kieruje działalnością Agencji przy pomocy zastępców Prezesa Agencji

oraz dyrektorów oddziałów terenowych. Zastępców Prezesa Agencji w liczbie od 2 do

4 powołuje, spośród osób należących do państwowego zasobu kadrowego, minister właściwy

do spraw rynków rolnych. Minister właściwy do spraw rynków rolnych odwołuje zastępców

Prezesa Agencji.

”

.

W ustawie z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne

(Dz. U. Nr 171, poz. 1800, z późn. zm. w art. 190

1)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Prezesa UKE powołuje Prezes Rady Ministrów, spośród osób należących do państwowego

zasobu kadrowego, zaproponowanych przez Krajową Radę Radiofonii i Telewizji. Prezes

Rady Ministrów odwołuje Prezesa UKE.

”

;

2)

uchyla się ust. 5, 6 i 6a;

3)

ust. 8 otrzymuje brzmienie

„

8.

Minister właściwy do spraw łączności, na wniosek Prezesa UKE, powołuje zastępcę Prezesa

UKE spośród osób należących do państwowego zasobu kadrowego. Minister właściwy do

spraw łączności odwołuje zastępcę Prezesa UKE.

”

.

W ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych

ze środków publicznych

(Dz. U. Nr 210, poz. 2135, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 102

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Prezesa Funduszu powołuje Prezes Rady Ministrów, spośród osób należących do państwowego

zasobu kadrowego, na wniosek ministra właściwego do spraw zdrowia, po zasięgnięciu

opinii Rady Funduszu. Prezes Rady Ministrów odwołuje Prezesa Funduszu na wniosek ministra

właściwego do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Rady Funduszu.

”

,

b)

uchyla się ust. 4;

2)

w art. 103

a)

ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

2.

Minister właściwy do spraw zdrowia, na wniosek Prezesa Funduszu, po zasięgnięciu opinii

Rady Funduszu, powołuje, spośród osób należących do państwowego zasobu kadrowego,

zastępców Prezesa. Minister właściwy do spraw zdrowia odwołuje zastępców Prezesa na

wniosek Prezesa Funduszu, po zasięgnięciu opinii Rady Funduszu.

3.

Zastępcę Prezesa do spraw służb mundurowych powołuje, spośród osób należących do państwowego

zasobu kadrowego, minister właściwy do spraw zdrowia, na wspólny wniosek Prezesa Funduszu,

Ministra Obrony Narodowej, ministra właściwego do spraw wewnętrznych oraz Ministra

Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Rady Funduszu. Minister właściwy do spraw

zdrowia odwołuje zastępcę Prezesa do spraw służb mundurowych na wspólny wniosek Prezesa

Funduszu, Ministra Obrony Narodowej, ministra właściwego do spraw wewnętrznych oraz

Ministra Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Rady Funduszu.

”

,

b)

w ust. 5 uchyla się pkt 1 i 3.

W ustawie z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych

(Dz. U. Nr 249, poz. 2104 i Nr 169, poz. 1420 oraz z 2006 r. Nr 45, poz. 319 i Nr 104, poz. 708) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 50 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

W urzędach w rozumieniu przepisów o służbie cywilnej, zadania związane z kontrolą

finansową i audytem wewnętrznym przypisane kierownikowi jednostki, wykonuje dyrektor

generalny z upoważnienia kierownika jednostki.

”

;

2)

w art. 62 w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

Głównego Inspektora Audytu Wewnętrznego, zatrudnionego w Ministerstwie w trybie i

na zasadach określonych w przepisach o państwowym zasobie kadrowym i wysokich stanowiskach

państwowych;

”

.

W ustawie z dnia 8 lipca 2005 r. o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa

(Dz. U. Nr 169, poz. 1417 i Nr 264, poz. 2205) w art. 20

1)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Prezesa Prokuratorii Generalnej powołuje Prezes Rady Ministrów, spośród osób należących

do państwowego zasobu kadrowego, na wniosek ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa.

Prezes Rady Ministrów odwołuje Prezesa Prokuratorii Generalnej.

”

;

2)

uchyla się ust. 2;

3)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Wiceprezesów Prokuratorii Generalnej, w liczbie nieprzekraczającej dwóch, powołuje

minister właściwy do spraw Skarbu Państwa, spośród osób należących do państwowego

zasobu kadrowego, na wniosek Prezesa Prokuratorii Generalnej. Minister właściwy do

spraw Skarbu Państwa odwołuje, na wniosek Prezesa Prokuratorii Generalnej, wiceprezesów

Prokuratorii Generalnej.

”

;

4)

uchyla się ust. 6.

W ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o nadzorze nad rynkiem kapitałowym

(Dz. U. Nr 183, poz. 1537 oraz z 2006 r. Nr 157, poz. 1119) w art. 8

1)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Przewodniczący Komisji jest powoływany przez Prezesa Rady Ministrów, spośród osób

należących do państwowego zasobu kadrowego, na wniosek ministra właściwego do spraw

instytucji finansowych złożony w porozumieniu z Prezesem Narodowego Banku Polskiego.

Wniosek ten wymaga zaopiniowania przez właściwą komisję sejmową. Prezes Rady Ministrów

odwołuje Przewodniczącego Komisji.

”

;

2)

uchyla się ust. 3 i 7;

3)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Zastępców Przewodniczącego Komisji powołuje minister właściwy do spraw instytucji

finansowych, spośród osób należących do państwowego zasobu kadrowego, na wniosek Przewodniczącego

Komisji. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych odwołuje zastępców Przewodniczącego

Komisji.

”

.

1.

Z dniem wejścia w życie ustawy państwowy zasób kadrowy tworzą urzędnicy służby cywilnej

oraz osoby zajmujące stanowiska określone w art. 4, posiadający co najmniej pięcioletni

staż pracy, a także osoby, które pozostają w dniu wejścia w życie ustawy na urlopie

bezpłatnym udzielonym w służbie cywilnej lub służbie zagranicznej, i zajmują kierownicze

stanowiska państwowe, określone w ustawie z dnia 31 lipca 1981 r. o wynagrodzeniu osób zajmujących kierownicze stanowiska

państwowe

(Dz. U. Nr 20, poz. 101, z późn. zm..

2.

Do osób, o których mowa w ust. 1, zalicza się również osoby, którym powierzono pełnienie

obowiązków na stanowiskach, o których mowa w art. 4.

3.

Do osób, o których mowa w ust. 1, nie zalicza się osób oddelegowanych do wykonywania

zadań poza jednostką organizacyjną, w której są zatrudnione, zajmujących stanowiska

określone w art. 4.

4.

Osoby wymienione w ust. 1 i 2, podlegają wpisowi do ewidencji, o której mowa w art.

9 ust. 1.

1.

Osoby zajmujące stanowiska, o których mowa w art. 4 pkt 7, 9-11, powołuje się na zasadach

określonych w ustawie na stanowiska określone w art. 4 albo przenosi się na stanowisko

odpowiadające wiedzy i kwalifikacjom przenoszonej osoby, w ciągu 30 dni od dnia wejścia

w życie ustawy.

2.

W stosunku do osób wymienionych w art. 4 pkt 9, do przeniesienia, o którym mowa w

ust. 1, albo do udzielenia urlopu bezpłatnego w przypadku powołania, właściwy jest

Szef Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

3.

Osoby, o których mowa w ust. 1, mogą zostać odwołane z urlopu bezpłatnego, na którym

przebywają w dniu wejścia w życie ustawy.

1.

Osoby, o których mowa w art. 80 ust. 1, zajmujące w dniu wejścia w życie ustawy stanowiska,

o których mowa w art. 4, w terminie 14 dni od wejścia w życie ustawy, przekażą do

organów właściwych do ich powołania na zajmowane stanowisko, informację obejmującą

imię i nazwisko oraz dane, o których mowa w art. 7 ust. 3 pkt 1-5, 7 i 8.

2.

Osoby, o których mowa w art. 80 ust. 1, niezajmujące wysokiego stanowiska państwowego,

a wchodzące z mocy ustawy do państwowego zasobu kadrowego, przekazują informacje i

dane, o których mowa w ust. 1, pracodawcy.

3.

Dane, o których mowa w ust. 1, po ich weryfikacji, organy i pracodawcy, wymienieni

w ust. 1 i 2, przekazują do ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1.

Osoby oddelegowane do wykonywania zadań poza jednostką organizacyjną, w której są

zatrudnione, zajmujące w dniu wejścia w życie ustawy stanowiska określone w art. 4

pkt 8-11, pozostają na tych stanowiskach.

Postępowania dotyczące konkursów na stanowiska, o których mowa w art. 4, wszczęte

na podstawie dotychczasowych przepisów i niezakończone do dnia wejścia w życie ustawy

ulegają zakończeniu z tym dniem. Obsadzanie stanowisk, o których mowa w art. 4, następuje

na podstawie przepisów niniejszej ustawy.

Pierwszy egzamin przeprowadza się nie wcześniej niż po upływie 90 dni od dnia wejścia

w życie ustawy.

1.

Do pierwszego składu Rady Prezes Rady Ministrów powołuje połowę członków Rady, o których

mowa w art. 25 ust. 2 - na trzy lata, a pozostałych członków - na sześć lat.

2.

Do pierwszego składu Rady Prezes Rady Ministrów powołuje członków Rady, o których

mowa w art. 25 ust. 3, na okres pozostały do zakończenia kadencji Sejmu V kadencji

i Senatu VI kadencji.

Do czasu wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 17 ust.

5 i art. 29 ustawy, nie dłużej jednak niż przez 6 miesięcy od dnia wejścia w życie

ustawy, do ustalania wynagrodzeń osób zajmujących wysokie stanowiska państwowe oraz

wynagrodzeń przewodniczącego, wiceprzewodniczącego i członków Rady stosuje się przepisy

dotychczasowe.

Traci moc ustawa z dnia 27 lipca 2005 r. o przeprowadzaniu konkursów na stanowiska kierowników

centralnych urzędów administracji rządowej, prezesów agencji państwowych oraz prezesów

zarządów państwowych funduszy celowych

(Dz. U. Nr 163, poz. 1362 i Nr 267, poz. 2258 oraz z 2006 r. Nr 157, poz. 1119).

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.