Ustawa z dnia 22 lipca 2006 r. o przekazaniu środków finansowych świadczeniodawcom na wzrost wynagrodzeń
Table of Provisions (11)
Statutory Text (11 Articles)
1.
Ustawa określa zasady przekazania w roku 2006 i 2007 środków finansowych
1)
zakładom opieki zdrowotnej wykonującym zadania określone w ich statucie będącym świadczeniodawcami
- z przeznaczeniem na wzrost wynagrodzeń;
2)
grupowym praktykom lekarskim, grupowym praktykom pielęgniarek lub położnych, osobom
wykonującym zawód medyczny w ramach indywidualnej praktyki lub indywidualnej specjalistycznej
praktyki, będącym świadczeniodawcami oraz świadczeniodawcom, o których mowa w art.
5 pkt 41 lit. b ustawy o świadczeniach.
2.
Ustawy nie stosuje się do świadczeniodawców, o których mowa w art. 5 pkt 41 lit. d
ustawy o świadczeniach.
Użyte w ustawie określenia oznaczają
1)
Fundusz - Narodowy Fundusz Zdrowia;
2)
ustawa o świadczeniach - ustawę z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych
ze środków publicznych
(Dz. U. Nr 210, poz. 2135, z późn. zm.;
3)
umowa - umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rozumieniu przepisów ustawy
o świadczeniach;
4)
świadczeniodawca - świadczeniodawcę w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych
ze środków publicznych;
5)
wynagrodzenie - wynagrodzenie wypłacane osobom
a)
zatrudnionym u świadczeniodawcy na podstawie umowy o pracę wraz ze składkami na ubezpieczenia
społeczne i Fundusz Pracy,
b)
udzielającym świadczeń opieki zdrowotnej na podstawie umowy ze świadczeniodawcą innej
niż umowa o pracę, z wyłączeniem umów określonych w art. 35 ust. 1 pkt 1, 2a i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki
zdrowotnej
(Dz. U. Nr 91, poz. 408, z późn. zm..
1.
Kwota, o której mowa w art. 136 pkt 5 ustawy o świadczeniach, w umowach zawartych
na rok
1)
2006, w okresie od 1 października 2006 r. do 31 grudnia 2006 r., wzrasta, z mocy prawa,
o równowartość 7,5% kosztów pracy w poszczególnych rodzajach świadczeń opieki zdrowotnej,
2)
2007, w 2007 r., wzrasta, z mocy prawa, o równowartość 30% kosztów pracy w poszczególnych
rodzajach świadczeń opieki zdrowotnej
- w stosunku do podwojonej kwoty zobowiązania, o której mowa w art. 136 pkt 5 ustawy
o świadczeniach, w umowach zawartych na rok 2006 za okres i półrocza 2006 r. według
stanu na dzień 30 czerwca 2006 r.
2.
Koszty pracy w poszczególnych rodzajach świadczeń opieki zdrowotnej stanowią iloczyn
kwoty zobowiązania, o której mowa w art. 136 pkt 5 ustawy o świadczeniach, i odpowiedniego
wskaźnika określonego w załączniku do ustawy.
3.
W umowach na rok 2007 zawartych ze świadczeniodawcami, o których mowa w art. 159 ust.
1 pkt 1 ustawy o świadczeniach, kapitacyjna stawka roczna określona w przepisach wydanych
na podstawie art. 137 ust. 10 ustawy o świadczeniach, zwana dalej „stawką kapitacyjną”,
wzrasta, z mocy prawa, w stosunku do stawki kapitacyjnej obowiązującej w umowie zawartej
na rok 2005, o równowartość iloczynu średniej stawki kapitacyjnej w skali kraju obliczonej
na podstawie umów zawartych przez Fundusz na rok 2005, o której mowa w ust. 4, oraz
30% i wskaźnika określonego w pkt 1 załącznika do ustawy.
4.
Średnia stawka kapitacyjna, o której mowa w ust. 3, wynosi
1)
w przypadku umów o udzielanie świadczeń lekarza podstawowej opieki zdrowotnej - 60,90
zł;
2)
w przypadku umów o udzielanie świadczeń pielęgniarki podstawowej opieki zdrowotnej
- 14,14 zł;
3)
w przypadku umów o udzielanie świadczeń położnej podstawowej opieki zdrowotnej - 6,60
zł;
4)
w przypadku umów o udzielanie świadczeń pielęgniarki szkolnej - 25,81 zł;
5)
w przypadku umów o udzielanie świadczeń podstawowej opieki zdrowotnej - nocnej i świątecznej
ambulatoryjnej opieki lekarskiej - 2,16 zł;
6)
w przypadku umów o udzielanie świadczeń podstawowej opieki zdrowotnej - nocnej i świątecznej
ambulatoryjnej opieki pielęgniarskiej - 0,71 zł;
7)
w przypadku umów o udzielanie świadczeń podstawowej opieki zdrowotnej - nocnej i świątecznej
wyjazdowej opieki lekarskiej - 3,25 zł;
8)
w przypadku umów o udzielanie świadczeń podstawowej opieki zdrowotnej - nocnej i świątecznej
wyjazdowej opieki pielęgniarskiej - 1,15 zł;
9)
w przypadku umów o udzielanie świadczeń transportu sanitarnego w podstawowej opiece
zdrowotnej - 2,02 zł.
5.
W umowach na rok 2007 zawartych ze świadczeniodawcami, o których mowa w art. 159 ust.
1 pkt 1 ustawy o świadczeniach, którzy nie mieli zawartej umowy w roku 2005, stawka
kapitacyjna wzrasta w sposób określony w ust. 3 i 4 w stosunku do średniej stawki
kapitacyjnej obowiązującej w umowach zawartych na rok 2005 we właściwym oddziale wojewódzkim
Funduszu.
1.
W terminie 14 dni od dnia wejścia w życie ustawy dyrektorzy oddziałów wojewódzkich
Funduszu jednostronnie dokonają zmiany umów zawartych na rok 2006, zgodnie z art.
3 ust. 1 pkt 1.
2.
Do zmiany umów nie stosuje się przepisu art. 158 ustawy o świadczeniach.
1.
Świadczeniodawcy, o których mowa w art. 1 ust. 1
1)
pkt 1, przeznaczają środki finansowe uzyskane zgodnie z art. 3 ust. 1
a)
pkt 1 - od dnia 1 października 2006 r. na wzrost wynagrodzeń za miesiące październik-grudzień
2006 r.,
b)
pkt 2 - od dnia 1 stycznia 2007 r. na wzrost wynagrodzeń za 2007 r.;
2)
pkt 2, przeznaczają część środków finansowych uzyskanych zgodnie z art. 3 ust. 1
a)
pkt 1 - od dnia 1 października 2006 r. na wzrost wynagrodzeń za miesiące październik-grudzień
2006 r.,
b)
pkt 2 - od dnia 1 stycznia 2007 r. na wzrost wynagrodzeń za 2007 r.
2.
Ustawy nie stosuje się do osób, których wynagrodzenie odpowiada kwocie co najmniej
siedmiokrotności przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w poprzednim kwartale, ogłaszanego
przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej
Polskiej „Monitor Polski” dla celów emerytalnych.
3.
Wykonując obowiązek, o którym mowa w ust. 1, świadczeniodawca uwzględnia zasady wynagradzania
obowiązujące u świadczeniodawcy, wynikające w szczególności z układu zbiorowego pracy
lub regulaminu wynagradzania, z zastrzeżeniem ust. 4-6.
4.
Wykonywanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1, następuje w uzgodnieniu z zakładową
organizacją związkową. W przypadku gdy u świadczeniodawcy działa więcej niż jedna
organizacja związkowa, organizacje wspólnie uzgadniają wykonanie obowiązku, o którym
mowa w ust. 1.
5.
Świadczeniodawca, u którego nie działa zakładowa organizacja związkowa, wykonuje obowiązek,
o którym mowa w ust. 1, w uzgodnieniu z pracownikiem wybranym przez załogę do reprezentowania
jej interesów.
6.
W przypadku nieuzgodnienia wykonania obowiązku, o którym mowa w ust. 1, w terminie
30 dni od dnia przekazania propozycji sposobu jego wykonania, decyzję podejmuje świadczeniodawca.
7.
Wzrost wynagrodzeń, o którym mowa w ust. 1, w publicznych zakładach opieki zdrowotnej
prowadzonych w formie jednostek budżetowych albo zakładów budżetowych, nie może przekroczyć
miesięcznych stawek wynagrodzenia zasadniczego, o których mowa w przepisach wydanych
na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej.
8.
Do wzrostu wynagrodzeń, o którym mowa w ust. 1, w publicznych zakładach opieki zdrowotnej
prowadzonych w formie jednostek budżetowych, o których mowa w art. 22 ust. 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych
(Dz. U. Nr 249, poz. 2104 i Nr 169, poz. 1420 oraz z 2006 r. Nr 45, poz. 319 i Nr 104, poz. 708), nie stosuje się art. 22 ust. 7 tej ustawy.
9.
Do wzrostu wynagrodzeń, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się wskaźników przyrostu
przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia, o których mowa w ustawie z dnia 16 grudnia 1994 r. o negocjacyjnym systemie kształtowania przyrostu
przeciętnych wynagrodzeń u przedsiębiorców oraz o zmianie niektórych ustaw
(Dz. U. z 1995 r. Nr 1, poz. 2, z późn. zm..
10.
Wzrost wynagrodzenia pokrywany ze środków finansowych uzyskanych, zgodnie z art. 3
ust. 1, nie może być, w stosunku rocznym, wyższy niż 40% przeciętnego wynagrodzenia
danej osoby w ostatnim kwartale poprzedzającym wejście w życie ustawy.
Środki finansowe uzyskane zgodnie z art. 3 ust. 1, które nie zostały wykorzystane
albo zostały wykorzystane niezgodnie z ich przeznaczeniem określonym w art. 5 ust.
1, podlegają zwrotowi do Funduszu w terminie do dnia 30 czerwca roku następującego
po roku, w którym wypłata powinna być dokonana.
Fundusz może przeprowadzić kontrolę wykorzystania środków finansowych, o których mowa
w art. 3 ust. 1, w trybie określonym w art. 64 ustawy o świadczeniach.
Przepisy ustawy stosuje się również do umów zawartych przed dniem jej wejścia w życie
na okres dłuższy niż rok w części realizowanej w ostatnim kwartale 2006 r. lub w roku
2007.
1.
Wzrost kwoty zobowiązania, o której mowa w art. 136 pkt 5 ustawy o świadczeniach,
zgodnie z art. 3 ust. 1, jest pokrywany ze środków określonych w planie finansowym
Funduszu.
2.
Przepisu art. 118 ust. 3 ustawy o świadczeniach nie stosuje się do podziału pomiędzy
oddziały wojewódzkie Funduszu środków finansowych przeznaczanych na wzrost kwoty zobowiązania,
o której mowa w art. 136 pkt 5 ustawy o świadczeniach, zgodnie z art. 3 ust. 1.
3.
Planowane na rok 2007 koszty finansowania świadczeń opieki zdrowotnej przez dany oddział
wojewódzki Funduszu pomniejszone o koszty sfinansowania w roku 2007 wzrostu kwoty
zobowiązania, o której mowa w art. 136 pkt 5 ustawy o świadczeniach, zgodnie z art.
3 ust. 1, nie mogą być niższe niż wysokość odpowiadających im kosztów finansowania
świadczeń opieki zdrowotnej zaplanowanych w planie finansowym dla danego oddziału
w roku 2006 powiększona o
1)
6% planowanych kosztów refundacji leków oraz
2)
4,5% planowanych kosztów realizacji umów w rodzaju zaopatrzenie w sprzęt ortopedyczny,
środki pomocnicze i lecznicze środki techniczne
- w planie finansowym danego oddziału w roku 2006.
Wzrost wynagrodzeń uzyskany w okresie od dnia 1 stycznia 2006 r. do dnia wejścia w
życie ustawy na podstawie porozumień zawartych z zakładowymi organizacjami związkowymi
lub innymi organizacjami reprezentującymi pracowników świadczeniodawcy zalicza się
na poczet wzrostu wynagrodzenia, o którym mowa w przepisach ustawy.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem pkt 1 załącznika,
który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2007 r.