Ustawa z dnia 22 kwietnia 2005 r. o zmianie ustawy o środkach żywienia zwierząt oraz ustawy o zmianie ustawy o środkach żywienia zwierząt

W ustawie z dnia 23 sierpnia 2001 r. o środkach żywienia zwierząt

(Dz. U. Nr 123, poz. 1350, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 43c otrzymuje brzmienie

„

Art. 43c.

Przywóz przesyłek środków żywienia zwierząt, o których mowa w art. 12 ust. 1 i art.

19 ust. 1, jest dopuszczalny ze znajdujących się na listach ogłaszanych przez Komisję

Europejską

1)

państw trzecich,

2)

zakładów uprawnionych do wprowadzania tych środków do obrotu w Unii Europejskiej.

”

;

2)

po art. 43c dodaje się art. 43d-43j w brzmieniu

„

Art. 43d.

Do dnia ogłoszenia przez Komisję Europejską list określonych w art. 43c do przywozu

przesyłek środków żywienia zwierząt wymienionych w art. 12 ust. 1 i art. 19 ust. 1

stosuje się zasady określone w art. 43e-43j.

Art. 43e.

1.

Przywóz przesyłek środków żywienia zwierząt wymienionych w art. 12 ust. 1 i art. 19

ust. 1 jest dopuszczalny z zakładów państw trzecich

1)

mających przedstawicielstwo na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i wpisanych do

ewidencji zakładów państw trzecich prowadzonej przez Głównego Lekarza Weterynarii,

zwanej dalej „ewidencją”,

2)

mających przedstawicielstwo działające na terytorium innego państwa członkowskiego

Unii Europejskiej.

2.

Zakłady państw trzecich wpisuje się do ewidencji, jeżeli

1)

dla przedsiębiorcy zagranicznego wykonującego działalność gospodarczą w państwie trzecim,

do którego należy zakład, utworzono przedstawicielstwo z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej,

2)

przedstawicielstwo, o którym mowa w pkt 1

a)

zapewni, że zakład, który reprezentuje, spełnia wymagania co najmniej równoważne wymaganiom

określonym dla prowadzenia danego rodzaju działalności,

b)

zobowiąże się do prowadzenia spisu środków żywienia zwierząt pochodzących z zakładu,

który reprezentuje, wprowadzanych do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

przepisy art. 8 i 8a do prowadzenia spisu stosuje się odpowiednio.

Art. 43f.

1.

Główny Lekarz Weterynarii dokonuje wpisu zakładu do ewidencji na wniosek przedstawicielstwa

reprezentującego ten zakład, sporządzony w języku polskim.

2.

Wniosek o wpis do ewidencji zawiera

1)

oznaczenie i adres przedstawicielstwa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

2)

określenie przedmiotu działalności gospodarczej przedsiębiorcy zagranicznego z podaniem

miejsca i zakresu działalności prowadzonej przez zakład oraz rodzaju wytwarzanych

środków żywienia zwierząt,

3)

imię, nazwisko i adres na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej osoby upoważnionej

w przedstawicielstwie do reprezentowania przedsiębiorcy zagranicznego,

4)

oświadczenie zawierające zapewnienie i zobowiązanie, o których mowa w art. 43e ust.

2 pkt 2.

3.

Do wniosku o wpis do ewidencji dołącza się aktualne zaświadczenie potwierdzające wpis

przedstawicielstwa do rejestru przedstawicielstw prowadzonego na podstawie przepisów

o swobodzie działalności gospodarczej.

4.

Główny Lekarz Weterynarii, dokonując wpisu zakładu do ewidencji, nadaje temu zakładowi,

w drodze decyzji administracyjnej, numer identyfikacyjny.

5.

W przypadku gdy wniosek o wpis do ewidencji nie spełnia wymagań określonych w ust.

2 lub 3, Główny Lekarz Weterynarii wydaje decyzję administracyjną o odmowie wpisu

do ewidencji.

Art. 43g.

Ewidencja jest jawna i zawiera dane, o których mowa w art. 43f ust. 2, oraz numer

identyfikacyjny zakładu.

Art. 43h.

1.

Główny Lekarz Weterynarii jest obowiązany corocznie, w terminie do dnia 30 września,

przekazywać ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa dane objęte ewidencją.

2.

Minister właściwy do spraw rolnictwa na podstawie informacji, o których mowa w ust.

1, corocznie, w terminie do dnia 30 listopada, ogłasza, w drodze obwieszczenia w Dzienniku

Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, wykaz zakładów państw trzecich,

z których można przywozić środki żywienia zwierząt.

3.

Minister właściwy do spraw rolnictwa corocznie, w terminie do dnia 31 grudnia, przekazuje

Komisji Europejskiej wykaz zakładów państw trzecich, z których można przywozić środki

żywienia zwierząt, z podaniem danych dotyczących tych zakładów zawartych w ewidencji.

Art. 43i.

Główny Lekarz Weterynarii skreśla, w drodze decyzji administracyjnej, zakład z ewidencji,

jeżeli

1)

w wyniku kontroli środków żywienia zwierząt pochodzących z tego zakładu zostanie ustalone,

że środki te lub zakład nie spełniają wymagań określonych w ustawie, lub

2)

w wyniku kontroli przeprowadzonej w zakładzie przez właściwe organy Unii Europejskiej

zostanie ustalone, że zakład nie spełnia wymagań, o których mowa w art. 43e ust. 2

pkt 2 lit. a, lub

3)

przedstawicielstwo nie prowadzi spisu, o którym mowa w art. 43e ust. 2 pkt 2 lit.

b, lub prowadzi ten spis w sposób niezgodny z przepisami ustawy, lub

4)

przedstawicielstwo, które reprezentuje zakład, zostanie wykreślone z rejestru przedstawicielstw

prowadzonego na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej.

Art. 43j.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi

1)

w drodze rozporządzenia, sposób ustalania numeru identyfikacyjnego, o którym mowa

w art. 43f ust. 4, mając na względzie zapewnienie prawidłowej identyfikacji zakładów

państw trzecich, z których mogą być przywożone środki żywienia zwierząt,

2)

w drodze zarządzenia, wzór ewidencji.

”

.

W ustawie z dnia 25 listopada 2004 r. o zmianie ustawy o środkach żywienia zwierząt

(Dz. U. Nr 281, poz. 2776) uchyla się art. 2-8.

W terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy powiatowy lekarz weterynarii

nada numer identyfikacyjny podmiotom, które w dniu wejścia w życie ustawy, o której

mowa w art. 2, prowadziły działalność w zakresie wytwarzania środków żywienia zwierząt

lub prowadzenia obrotu tymi środkami i nie uzyskały tego numeru w terminie, o którym

mowa w art. 9 ustawy, o której mowa w art. 2.

Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 8 ustawy, o której mowa w art. 2, zachowują

moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 43j

ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Przywóz przesyłek środków żywienia zwierząt, o których mowa w art. 12 ust. 1 i art.

19 ust. 1, jest dopuszczalny ze znajdujących się na listach ogłaszanych przez Komisję

Europejską

1)

państw trzecich,

2)

zakładów uprawnionych do wprowadzania tych środków do obrotu w Unii Europejskiej.

Do dnia ogłoszenia przez Komisję Europejską list określonych w art. 43c do przywozu

przesyłek środków żywienia zwierząt wymienionych w art. 12 ust. 1 i art. 19 ust. 1

stosuje się zasady określone w art. 43e-43j.

1.

Przywóz przesyłek środków żywienia zwierząt wymienionych w art. 12 ust. 1 i art. 19

ust. 1 jest dopuszczalny z zakładów państw trzecich

1)

mających przedstawicielstwo na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i wpisanych do

ewidencji zakładów państw trzecich prowadzonej przez Głównego Lekarza Weterynarii,

zwanej dalej „ewidencją”,

2)

mających przedstawicielstwo działające na terytorium innego państwa członkowskiego

Unii Europejskiej.

2.

Zakłady państw trzecich wpisuje się do ewidencji, jeżeli

1)

dla przedsiębiorcy zagranicznego wykonującego działalność gospodarczą w państwie trzecim,

do którego należy zakład, utworzono przedstawicielstwo z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej,

2)

przedstawicielstwo, o którym mowa w pkt 1

a)

zapewni, że zakład, który reprezentuje, spełnia wymagania co najmniej równoważne wymaganiom

określonym dla prowadzenia danego rodzaju działalności,

b)

zobowiąże się do prowadzenia spisu środków żywienia zwierząt pochodzących z zakładu,

który reprezentuje, wprowadzanych do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

przepisy art. 8 i 8a do prowadzenia spisu stosuje się odpowiednio.

1.

Główny Lekarz Weterynarii dokonuje wpisu zakładu do ewidencji na wniosek przedstawicielstwa

reprezentującego ten zakład, sporządzony w języku polskim.

2.

Wniosek o wpis do ewidencji zawiera

1)

oznaczenie i adres przedstawicielstwa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

2)

określenie przedmiotu działalności gospodarczej przedsiębiorcy zagranicznego z podaniem

miejsca i zakresu działalności prowadzonej przez zakład oraz rodzaju wytwarzanych

środków żywienia zwierząt,

3)

imię, nazwisko i adres na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej osoby upoważnionej

w przedstawicielstwie do reprezentowania przedsiębiorcy zagranicznego,

4)

oświadczenie zawierające zapewnienie i zobowiązanie, o których mowa w art. 43e ust.

2 pkt 2.

3.

Do wniosku o wpis do ewidencji dołącza się aktualne zaświadczenie potwierdzające wpis

przedstawicielstwa do rejestru przedstawicielstw prowadzonego na podstawie przepisów

o swobodzie działalności gospodarczej.

4.

Główny Lekarz Weterynarii, dokonując wpisu zakładu do ewidencji, nadaje temu zakładowi,

w drodze decyzji administracyjnej, numer identyfikacyjny.

5.

W przypadku gdy wniosek o wpis do ewidencji nie spełnia wymagań określonych w ust.

2 lub 3, Główny Lekarz Weterynarii wydaje decyzję administracyjną o odmowie wpisu

do ewidencji.

Ewidencja jest jawna i zawiera dane, o których mowa w art. 43f ust. 2, oraz numer

identyfikacyjny zakładu.

1.

Główny Lekarz Weterynarii jest obowiązany corocznie, w terminie do dnia 30 września,

przekazywać ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa dane objęte ewidencją.

2.

Minister właściwy do spraw rolnictwa na podstawie informacji, o których mowa w ust.

1, corocznie, w terminie do dnia 30 listopada, ogłasza, w drodze obwieszczenia w Dzienniku

Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, wykaz zakładów państw trzecich,

z których można przywozić środki żywienia zwierząt.

3.

Minister właściwy do spraw rolnictwa corocznie, w terminie do dnia 31 grudnia, przekazuje

Komisji Europejskiej wykaz zakładów państw trzecich, z których można przywozić środki

żywienia zwierząt, z podaniem danych dotyczących tych zakładów zawartych w ewidencji.

Główny Lekarz Weterynarii skreśla, w drodze decyzji administracyjnej, zakład z ewidencji,

jeżeli

1)

w wyniku kontroli środków żywienia zwierząt pochodzących z tego zakładu zostanie ustalone,

że środki te lub zakład nie spełniają wymagań określonych w ustawie, lub

2)

w wyniku kontroli przeprowadzonej w zakładzie przez właściwe organy Unii Europejskiej

zostanie ustalone, że zakład nie spełnia wymagań, o których mowa w art. 43e ust. 2

pkt 2 lit. a, lub

3)

przedstawicielstwo nie prowadzi spisu, o którym mowa w art. 43e ust. 2 pkt 2 lit.

b, lub prowadzi ten spis w sposób niezgodny z przepisami ustawy, lub

4)

przedstawicielstwo, które reprezentuje zakład, zostanie wykreślone z rejestru przedstawicielstw

prowadzonego na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej.

Minister właściwy do spraw rolnictwa określi

1)

w drodze rozporządzenia, sposób ustalania numeru identyfikacyjnego, o którym mowa

w art. 43f ust. 4, mając na względzie zapewnienie prawidłowej identyfikacji zakładów

państw trzecich, z których mogą być przywożone środki żywienia zwierząt,

2)

w drodze zarządzenia, wzór ewidencji.