Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 25 kwietnia 2005 r. w sprawie wyłączenia zastosowania niektórych przepisów ustawy - Prawo lotnicze do niektórych rodzajów statków powietrznych oraz określenia warunków i wymagań dotyczących używania tych statków

§ 1. 1. Wy∏àcza si´ z zastosowania przepisów ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. — Prawo lotnicze, zwanej dalej „ustawà”, w zakresie art. 31, 32, rozdzia∏u 2 i 3

w dziale III oraz art. 159 ust. 1, nast´pujàce rodzaje

statków powietrznych

1) statki powietrzne, których charakterystyka techniczna uzasadnia szczególne ich traktowanie,

w tym

———————

1) Minister Infrastruktury kieruje dzia∏em administracji rzà-

dowej — transport, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 4 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 11 czerwca 2004 r.

w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra

Infrastruktury (Dz. U. Nr 134, poz. 1429).

2) Zmiany wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U.

z 2003 r. Nr 210, poz. 2036, z 2004 r. Nr 54, poz. 535, Nr 96,

poz. 959, Nr 99, poz. 1002, Nr 172, poz. 1805, Nr 173,

poz. 1808 i Nr 273, poz. 2703 oraz z 2005 r. Nr 90, poz. 757.

d) modele latajàce,

e) spadochrony, w tym spadochrony ratownicze;

2) inne statki powietrzne u˝ywane wy∏àcznie w celach sportowych, rekreacyjnych i innych niezwiàzanych z wykonywaniem przewozu lotniczego,

o których mowa w lit. e, f oraz h Za∏àcznika II do

rozporzàdzenia Parlamentu Europejskiego i Rady

nr 1592/2002/WE z dnia 15 lipca 2002 r. w sprawie

wspólnych zasad w zakresie lotnictwa cywilnego

i utworzenia Europejskiej Agencji Bezpieczeƒstwa

Lotniczego (EASA) (Dz. Urz. WE L 240 z 7.09.2002)

zmienionego rozporzàdzeniem nr 1643/2003/WE

z dnia 22 lipca 2003 r. zmieniajàcym rozporzàdzenie

(WE) nr 1592/2002 (Dz. Urz. WE L 245 z 29.09.2003)

oraz rozporzàdzeniem nr 1701/2003/WE z dnia

24 wrzeÊnia 2003 r. dostosowujàcym art. 6 rozpo-

rzàdzenia (WE) nr 1592/2002 (Dz. Urz. WE L 243

z 27.09.2003).

siadanych uprawnieƒ instruktorskich, mo˝e wykonywaç

2. Wy∏àcza si´ z zastosowania przepisów ustawy

w zakresie art. 123 ust. 2 spadochrony, w tym spadochrony ratownicze.

1) instruktor oÊrodka posiadajàcego wa˝ny certyfikat

na szkolenie, w zakresie którego przeprowadzany

jest egzamin, lub

3. Wy∏àcza si´ z zastosowania przepisów ustawy

statki powietrzne, których charakterystyka techniczna

uzasadniajàca szczególne ich traktowanie oraz przeznaczenie nie pozwalajà na zakwalifikowanie do ˝adnego rodzaju lotnictwa.

2) instruktor posiadajàcy ubezpieczenie od odpowiedzialnoÊci cywilnej zwiàzanej z wykonywaniem

czynnoÊci instruktora odpowiedniej specjalnoÊci,

na sum´ gwarancyjnà nie mniejszà ni˝ okreÊlona

dla danego statku powietrznego w tabeli nr 1 za∏àcznika nr 6 do rozporzàdzenia

4. Wy∏àcza si´ z zastosowania przepisów rozporzàdzenia Ministra Infrastruktury z dnia 30 kwietnia

2004 r. w sprawie wymagaƒ dotyczàcych ubezpieczenia od odpowiedzialnoÊci cywilnej u˝ytkowników statków powietrznych, przewoêników i innych przedsi´biorców prowadzàcych dzia∏alnoÊç lotniczà (Dz. U.

Nr 110, poz. 1168) statki powietrzne, o których mowa

w ust. 1 pkt 1.

— po z∏o˝eniu egzaminatorowi pisemnego oÊwiadczenia o podj´ciu si´ tego nadzoru.

5. Wy∏àcza si´ z obowiàzku ubezpieczenia od odpowiedzialnoÊci cywilnej statki powietrzne o masie

maksymalnej nieprzekraczajàcej 5 kg.

4. Nadzór instruktorski nad egzaminowanym podczas lotu lub skoku egzaminacyjnego, w zakresie posiadanych uprawnieƒ instruktorskich, mo˝e wykonywaç tak˝e egzaminator posiadajàcy ubezpieczenie od

odpowiedzialnoÊci cywilnej zwiàzanej z wykonywaniem czynnoÊci instruktora odpowiedniej specjalnoÊci, na sum´ gwarancyjnà nie mniejszà ni˝ okreÊlona

dla danego statku powietrznego w tabeli nr 1 za∏àcznika nr 6 do rozporzàdzenia.

6. Wy∏àcza si´ z zastosowania przepisów rozporzàdzenia Ministra Infrastruktury z dnia 9 paêdziernika

2003 r. w sprawie zakazów lub ograniczeƒ lotów na

czas d∏u˝szy ni˝ 3 miesiàce (Dz. U. Nr 183, poz. 1793)

w zakresie

5. Egzamin oraz nadzór nad kandydatem podczas

skoku lub lotu mo˝e byç wykonywany z ziemi, a tak˝e

z powietrza, w sposób umo˝liwiajàcy obserwacj´

przebiegu egzaminu.

1) ograniczenia wykonywania lotów nad parkami narodowymi i rezerwatami przyrody — lotnie i paralotnie bez nap´du, z zastrze˝eniem przepisów za∏àczników nr 1 i 2 do rozporzàdzenia;

6. Dopuszcza si´ wykorzystanie nagrania filmowego do oceny przebiegu egzaminu, po uprzednim

uzgodnieniu z egzaminatorem zasad oraz przy przeprowadzeniu egzaminu w jego obecnoÊci.

2) obowiàzków zwiàzanych z wykonywaniem lotów

w strefie nadgranicznej — statki powietrzne, o których mowa w ust. 1 pkt 1.

§ 3. 1. Szczegó∏owe warunki i wymagania dotyczàce u˝ywania statków powietrznych, o których mowa

w § 1, okreÊlajà za∏àczniki do rozporzàdzenia

§ 2. 1. Wy∏àcza si´ zastosowanie przepisów rozporzàdzenia Ministra Infrastruktury z dnia 18 lipca 2003 r.

w sprawie egzaminów paƒstwowych na licencje lub

uprawnienia lotnicze (Dz. U. Nr 168, poz. 1637) w zakresie

1) nr 1 — lotnie;

2) nr 2 — paralotnie;

3) nr 3 — motolotnie;

4) nr 4 — spadochrony;

1) dotyczàcym uzgodnienia miejsca egzaminu odpowiednio z u˝ytkownikiem statku powietrznego, zespo∏u urzàdzeƒ statku powietrznego, innego urzàdzenia lub stanowiska pracy, o którym mowa

w § 37,

2) § 38 ust. 1 pkt 2 i 3, § 40, 43 i 46

— do statków powietrznych, o których mowa w § 1

ust. 1 pkt 1.

2. Egzaminowany, wykonujàcy skok spadochronowy lub lot, powinien posiadaç polis´ potwierdzajàcà

zawarcie ubezpieczenia OC w∏aÊciwego dla osób eksploatujàcych statki powietrzne, zgodnie z zasadami

okreÊlonymi w za∏àczniku nr 6 do rozporzàdzenia.

3. Nadzór instruktorski nad egzaminowanym podczas lotu lub skoku egzaminacyjnego, w zakresie po-

5) nr 5 — ultralekkie statki powietrzne;

6) nr 6 — ubezpieczenia od odpowiedzialnoÊci cywilnej;

7) nr 7 — zasady prowadzenia ewidencji statków powietrznych.

2. ZdatnoÊç do lotu statków powietrznych kategorii specjalnej okreÊlajà przepisy w sprawie statków powietrznych kategorii specjalnej.

3. Statki powietrzne o masie do 495 kg mogà byç

wykorzystane do szkolenia w celu uzyskania Êwiadectwa kwalifikacji pilota ultralekkiego statku powietrznego oraz mogà byç pilotowane przez pilota posiadajàcego Êwiadectwo kwalifikacji w zakresie posiadanych

uprawnieƒ i wyposa˝enia statku powietrznego.

§ 4. 1. Statki powietrzne, o których mowa w § 1,

nie podlegajà obowiàzkowi wpisu do rejestru cywilnych statków powietrznych, o którym mowa w art. 34

ustawy.

2. Statki powietrzne, o których mowa w § 1 ust. 1

pkt 1 lit. c i pkt 2, podlegajà obowiàzkowi wpisu do

ewidencji statków powietrznych, zwanej dalej „ewidencjà”.

3. Statki powietrzne nieobj´te obowiàzkiem ewidencji, o którym mowa w ust. 2, na wniosek w∏aÊciciela mogà zostaç do tej ewidencji wpisane.

4. Ewidencj´ prowadzi Prezes Urz´du Lotnictwa

Cywilnego.

5. Ka˝da zmiana danych wpisanych do ewidencji

podlega wpisowi do ewidencji.

6. W∏aÊciciel statku powietrznego, wpisanego do

ewidencji, obowiàzany jest zg∏osiç zmiany danych

wpisanych do ewidencji, w terminie 14 dni od dnia powstania tych zmian.

7. WykreÊlenie statku powietrznego z ewidencji

nast´puje

1) z urz´du, w przypadku zniszczenia statku powietrznego lub sta∏ej utraty zdolnoÊci do wykonywania

lotów;

2) na wniosek w∏aÊciciela statku powietrznego.

§ 5. 1. Statki powietrzne, o których mowa w § 1,

oraz balony, sterowce, szybowce i statki powietrzne je

holujàce mogà startowaç i làdowaç na lotniskach wpisanych do rejestru lotnisk cywilnych oraz na làdowiskach wpisanych do ewidencji làdowisk, prowadzonych na podstawie ustawy.

2. Statki powietrzne, o których mowa w ust. 1, mogà startowaç i làdowaç równie˝ z innych miejsc, je˝eli

1) pozwalajà na to ich w∏aÊciwoÊci techniczne

z uwzgl´dnieniem wymagaƒ dotyczàcych wymiarów terenów;

2) szczegó∏owe wymagania techniczno-eksploatacyjne, podane w ich instrukcjach u˝ytkowania w locie, nie stanowià inaczej.

§ 6. Do statków powietrznych, o których mowa

w § 1, z wy∏àczeniem modeli latajàcych, stosuje si´

szczegó∏owe techniczne przepisy ruchu lotniczego

z zastrze˝eniami uj´tymi w za∏àcznikach do rozporzàdzenia.

§ 7. 1. Lotnie, paralotnie i motolotnie majàce wa˝ne dokumenty dopuszczajàce do wykonywania lotów

wydane przed dniem wejÊcia w ˝ycie niniejszego rozporzàdzenia przez Aeroklub Polski lub oÊrodki przez

niego upowa˝nione mogà byç u˝ytkowane w okresie

wa˝noÊci tych dokumentów, jednak nie d∏u˝ej ni˝

Poz. 904

przez okres 12 miesi´cy od dnia wejÊcia w ˝ycie rozporzàdzenia.

2. Statki powietrzne kategorii specjalnej, spe∏niajàce kryteria ultralekkiego statku powietrznego, mogà

byç u˝ytkowane w okresie wa˝noÊci tych dokumentów, jednak nie d∏u˝ej ni˝ przez okres 12 miesi´cy od

dnia wejÊcia w ˝ycie rozporzàdzenia.

3. Paralotnie i lotnie wyprodukowane do dnia

og∏oszenia niniejszego rozporzàdzenia przez producentów b´dàcych w ewidencji prowadzonej przez

Aeroklub Polski uwa˝a si´ za wyprodukowane przez

zatwierdzonych producentów w rozumieniu niniejszego rozporzàdzenia.

§ 8. 1. Spadochrony osobowe posiadajàce w dniu

wejÊcia w ˝ycie rozporzàdzenia wa˝ne Êwiadectwo

sprawnoÊci technicznej, Êwiadectwo zdatnoÊci do lotu

lub inne w∏aÊciwe równowa˝ne dopuszczenia mogà

byç u˝ytkowane w okresie wa˝noÊci tych dokumentów, jednak nie d∏u˝ej ni˝ przez okres 12 miesi´cy od

dnia wejÊcia w ˝ycie rozporzàdzenia.

2. Podmioty, które w dniu wejÊcia w ˝ycie rozporzàdzenia posiadajà wa˝ne certyfikaty odpowiednio

w zakresie projektowania, produkcji, napraw lub obs∏ugi sprz´tu spadochronowego, powinny w terminie

30 dni od dnia wejÊcia w ˝ycie rozporzàdzenia z∏o˝yç

do Prezesa Urz´du wniosek o wpisanie do ewidencji,

o której mowa w pkt 9.18 za∏àcznika nr 4 do rozporzàdzenia, zawierajàcy dane okreÊlone w pkt 9.4, oraz dokonaç uzgodnieƒ, o których mowa w pkt 9.19 ppkt 4

tego za∏àcznika.

§ 9. 1. OÊrodki szkolenia lotniczego i inne prowadzàce dzia∏alnoÊç zwiàzanà ze statkami powietrznymi,

o których mowa w § 1 ust. 1, zapewniajàce ich zdatnoÊç zgodnie z zasadami okreÊlonymi w rozporzàdzeniu, nie sà obowiàzane do dodatkowego opracowania

i zatwierdzenia instrukcji zapewnienia obs∏ugi technicznej (IZOT).

2. Instrukcje wykonywania lotów, instrukcje operacyjne oraz instrukcje i programy szkolenia powinny

zostaç dostosowane do wymagaƒ okreÊlonych w rozporzàdzeniu w terminie 6 miesi´cy od dnia wejÊcia

w ˝ycie rozporzàdzenia.

§ 10. Podmioty, o których mowa w pkt 1.1 za∏àcznika nr 6 do rozporzàdzenia, posiadajàce w dniu wejÊcia w ˝ycie rozporzàdzenia ubezpieczenie od odpowiedzialnoÊci cywilnej obowiàzane sà dostosowaç

ubezpieczenie od odpowiedzialnoÊci cywilnej do wymagaƒ rozporzàdzenia w terminie 3 miesi´cy od dnia

wejÊcia w ˝ycie rozporzàdzenia.

§ 11. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie

14 dni od dnia og∏oszenia, z tym ˝e przepisy § 1 ust. 4

stosuje si´ do zdarzeƒ powsta∏ych od dnia 1 czerwca

2004 r.

Minister Infrastruktury: K. Opawski

Za∏àczniki do rozporzàdzenia Ministra Infrastruktury

z dnia 25 kwietnia 2005 r. (poz. 904)

Za∏àcznik nr 1

LOTNIE

Warunki i wymagania dotyczàce u˝ywania lotni oraz obowiàzki u˝ytkowników lotni

Spis treÊci

Rozdzia∏ 1 Zastosowanie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

6753

Rozdzia∏ 2 OkreÊlenia . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

6753

Rozdzia∏ 3 Zasady eksploatacji lotni . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

6753

Rozdzia∏ 4 Organizacja lotów lotniowych . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

6754

Rozdzia∏ 5 Wykonywanie lotów . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

6755

Rozdzia∏ 6 OdpowiedzialnoÊç . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

6756

Rozdzia∏ 7 Dopuszczenie lotni do lotów . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

6756

Rozdzia∏ 8 Produkcja i obs∏uga techniczna lotni . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

Rozdzia∏ 9 Znaki stosowane podczas lotów holowanych . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

Rozdzia∏ 1

Zastosowanie

1.1. Niniejsze przepisy stosuje si´ do u˝ywanych na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lotni oraz

lotni z nap´dem, zwanych dalej „lotniami”.

1.2. Na uzasadniony wniosek, w szczególnoÊci

w przypadkach wykonywania lotów pokazowych

lub rekordowych, Prezes Urz´du Lotnictwa Cywilnego mo˝e zwolniç zainteresowany podmiot

od obowiàzku spe∏nienia niektórych wymagaƒ

niniejszych przepisów, z zachowaniem wymogów bezpieczeƒstwa.

Poz. 904

13) lotnia — kompletnà lotni´ z uprz´˝à, lotni´

z nap´dem, a tak˝e pojedyncze skrzyd∏o bez

uprz´˝y lub nap´du;

14) mechanik lotniowy — osob´ posiadajàcà Êwiadectwo kwalifikacji mechanika poÊwiadczenia

obs∏ugi technicznej statku powietrznego z wpisanymi uprawnieniami dotyczàcymi lotni lub

motolotni;

15) organizator — osob´ fizycznà, osob´ prawnà

lub jednostk´ organizacyjnà nieposiadajàcà

osobowoÊci prawnej, która podj´∏a dzia∏ania

majàce na celu zorganizowanie lotów na lotniach dla innych osób;

Rozdzia∏ 2

16) pasa˝er tandemu — osob´ wykonujàcà lot jako pasa˝er na lotni dwuosobowej;

OkreÊlenia

17) pilot lotni — osob´ posiadajàcà Êwiadectwo

kwalifikacji pilota lotni;

2.1. U˝yte w przepisach okreÊlenia oznaczajà

1) AGL — wysokoÊç nad terenem;

2) AMSL — wysokoÊç nad Êrednim poziomem

morza;

3) AIP Polska — publikacj´ wydawanà przez paƒstwowy organ zarzàdzania ruchem lotniczym,

zawierajàcà informacje lotnicze o charakterze

trwa∏ym, istotne dla ˝eglugi powietrznej, dotyczàce Rejonu Informacji Powietrznej Warszawa (FIR Warszawa);

4) dowódca statku powietrznego — pilota, który

podjà∏ si´ pilotowania lotni i ponosi odpowiedzialnoÊç za bezpieczne wykonanie lotu;

5) eksploatacja lotni — ca∏oÊç dzia∏aƒ organizacyjnych i technicznych, których celem jest u˝ywanie lotni zgodnie z jej przeznaczeniem;

6) GND — poziom terenu (poziom ziemi);

7) holownik — pilota posiadajàcego potwierdzone zaÊwiadczeniem uprawnienia do holowania statków powietrznych;

8) IFR — przepisy wykonywania lotów wed∏ug

wskazaƒ przyrzàdów;

9) IMC — warunki meteorologiczne dla lotów wed∏ug wskazaƒ przyrzàdów — wyra˝one widzialnoÊcià, odleg∏oÊcià od chmur i pu∏apem

chmur, mniejsze ni˝ minima warunków meteorologicznych ustalonych dla lotów z widocznoÊcià;

10) lot IFR — lot wykonywany zgodnie z przepisami dla lotów wed∏ug wskazaƒ przyrzàdów;

11) lot VFR — lot wykonywany zgodnie z przepisami dla lotów z widocznoÊcià;

12) lot specjalny VFR — lot VFR, wykonywany na

podstawie zezwolenia kontroli ruchu lotniczego w strefie kontrolowanej lotniska w warunkach meteorologicznych gorszych ni˝ VMC;

18) Prezes Urz´du — Prezesa Urz´du Lotnictwa

Cywilnego;

19) Êwiadectwo kwalifikacji pilota lotni — wydany

przez Prezesa Urz´du dokument potwierdzajàcy kwalifikacje pilota lotni, uprawniajàcy do

wykonywania lotów na lotni bez nadzoru instruktora lotniowego;

20) wyciàgarkowy — osob´, która ukoƒczy∏a szkolenie w zakresie obs∏ugi urzàdzeƒ mechanicznych s∏u˝àcych do holowania lotni lub paralotni, okreÊlone programem szkolenia zatwierdzonym przez Prezesa Urz´du;

21) wysokoÊç bezwzgl´dna — odleg∏oÊç pionowà

poziomu, punktu lub przedmiotu rozpatrywanego jako punkt, mierzonà od Êredniego poziomu morza;

22) wysokoÊç wzgl´dna — odleg∏oÊç pionowà poziomu, punktu lub przedmiotu rozpatrywanego jako punkt, mierzonà od okreÊlonego poziomu odniesienia;

23) VFR — przepisy wykonywania lotów z widocznoÊcià;

24) VMC — warunki meteorologiczne dla lotów

z widocznoÊcià — wyra˝one widzialnoÊcià, odleg∏oÊcià od chmur i pu∏apem chmur, równe

lub wi´ksze od ustalonych minimów;

25) uczeƒ-pilot — osob´ odbywajàcà szkolenie

teoretyczne lub praktyczne, nieposiadajàcà

Êwiadectwa kwalifikacji pilota lotni;

26) ustawa — ustaw´ z dnia 3 lipca 2002 r. — Prawo lotnicze;

27) za∏àcznik — niniejszy za∏àcznik.

Rozdzia∏ 3

Zasady eksploatacji lotni

3.1. Zasady eksploatacji lotni okreÊlajà niniejsze przepisy, z tym ˝e dla podmiotów, o których mowa

w pkt 3.2, zasady te okreÊla tak˝e, odpowiednio

do rodzaju wykonywanej dzia∏alnoÊci, instrukcja

operacyjna lotów albo instrukcja wykonywania

lotów, zwana dalej „Instrukcjà”. Instrukcj´ zatwierdza Prezes Urz´du.

3.1.1. Do Instrukcji odpowiednio stosuje si´ przepisy

cz´Êci 10.1 i 10.2 rozdzia∏u 10 za∏àcznika nr 2 do

rozporzàdzenia Ministra Infrastruktury z dnia

5 listopada 2004 r. w sprawie bezpieczeƒstwa

eksploatacji statków powietrznych (Dz. U.

Nr 262, poz. 2609).

3.2. Do opracowania i stosowania Instrukcji obowiàzany jest podmiot wykonujàcy dzia∏alnoÊç, o której mowa w art. 160 ust. 3 pkt 1 i 2 ustawy.

3.3. Obowiàzek, o którym mowa w pkt 3.2, nie dotyczy podmiotów prowadzàcych dzia∏alnoÊç w zakresie udost´pniania lotni.

3.4. Osoba u˝ywajàca lotni jest obowiàzana

1) zapewniç, aby ka˝da lotnia b´dàca w jej dyspozycji by∏a u˝ywana zgodnie z instrukcjà danej lotni, w szczególnoÊci z zachowaniem

wszystkich okreÊlonych przez t´ instrukcj´

ograniczeƒ;

2) stosowaç si´ do zasad okreÊlonych przez organizatora lotów;

3) u˝ywaç do lotu lotni w wymaganym dla niej

stanie technicznym.

Rozdzia∏ 4

Organizacja lotów lotniowych

4.1. Organizator lotów obowiàzany jest do

1) przeprowadzenia analizy warunków meteorologicznych oraz informacji o ograniczeniach

w ruchu lotniczym i uzyskania stosownych zezwoleƒ z tym zwiàzanych;

2) zapoznania osób bioràcych udzia∏ w organizacji lotów oraz w lotach z zasadami ich organizacji i wykonywania;

3) zapewnienia, ˝e w przypadku lotów ucznia-pilota oraz lotów z pasa˝erem b´dà u˝ywane

wy∏àcznie lotnie posiadajàce wa˝nà kart´ lotni,

o której mowa w pkt 7.2;

4) zapewnienia, podczas lotów holowanych za

pomocà urzàdzenia mechanicznego, udzia∏u

osób funkcyjnych odpowiednio do rodzaju

planowanych lotów, w tym: wyciàgarkowego

i kierownika startu lotniowego lub paralotniowego, oraz u∏o˝enia znaków, o których mowa

w pkt 9.1.

4.2. Osoba funkcyjna jest obowiàzana mieç przy sobie dokument poÊwiadczajàcy uprawnienia.

4.3. Na kierownika startu lotniowego mo˝e byç wyznaczony pilot, który posiada udokumentowane

przeszkolenie w tym zakresie, zgodne z progra-

Poz. 904

mem zatwierdzonym przez Prezesa Urz´du, lub

instruktor lotniowy lub paralotniowy.

4.3.1. Kierownik startu lotniowego jest odpowiedzialny za

1) podawanie pilotowi i wyciàgarkowemu komend do startu oraz informacji dotyczàcych

zachowaƒ lotni podczas startu;

2) przekazywanie wyciàgarkowemu informacji

o przygotowaniach do startu, planowanym

locie i warunkach meteorologicznych na starcie;

3) poinstruowanie pilotów o kierunku kr´gu

i miejscu làdowania;

4) uzgodnienie zasad wykonywania lotów z innymi s∏u˝bami prowadzàcymi loty lub skoki

w tym miejscu;

5) u∏o˝enia znaków wytyczajàcych kierunek holowania, o którym mowa w pkt 9.1;

6) wystawienie wskaênika kierunku wiatru.

4.3.2. Organizator, je˝eli wymaga tego rodzaj prowadzonych lotów, okreÊla w Instrukcji szczegó∏owy zakres obowiàzków wyciàgarkowego oraz

kierownika startu lotniowego.

4.4. Organizator obowiàzany jest

1) zapewniç mo˝liwoÊç kontaktu telefonicznego

lub radiowego z odpowiednimi s∏u˝bami ratowniczymi;

2) podczas wykonywania lotów ucznia-pilota na

holu

a) za samochodem lub innym pojazdem, zapewniç oprócz kierowcy w pojeêdzie holujàcym drugà osob´ wykonujàcà czynnoÊci

wyciàgarkowego,

b) zapewniç ∏àcznoÊç radiowà pomi´dzy instruktorem a

— uczniem-pilotem,

— wyciàgarkowym;

3) zapewniç wystawienie wskaênika kierunku wiatru, je˝eli jest to mo˝liwe;

4) podczas zorganizowanych lotów nad zbiornikami wodnymi z przewidywanym làdowaniem

w wodzie, zapewniç Êrodki umo˝liwiajàce

udzielenie pomocy pilotowi lotni wykonujàcemu wodowanie.

4.5. Je˝eli loty lotni sà organizowane w miejscu wykonywania lotów innych statków powietrznych

lub skoków spadochronowych, organizator obowiàzany jest zapewniç

1) sprz´t sygnalizacyjny gotowy do natychmiastowego u˝ycia;

2) ∏àcznoÊç radiowà z lotniami b´dàcymi w powietrzu lub ustalone znaki sygnalizacyjne;

3) dwustronnà ∏àcznoÊç z kierownikiem lotów innych statków powietrznych lub skoków.

4.6. Organizator mo˝e ustaliç w∏asne znaki wytyczajàce miejsca làdowania i startu oraz kierunki podejÊcia do làdowania jako nadrz´dne nad wskazaniami wskaênika kierunku wiatru.

Rozdzia∏ 5

Wykonywanie lotów

5.1. Do wykonywania lotów na lotniach, z zastrze˝eniem niniejszych przepisów, stosuje si´ szczegó∏owe techniczne przepisy ruchu lotniczego, okreÊlone w przepisach odr´bnych.

5.2. Pilot lotni jest odpowiedzialny za w∏aÊciwe wykonanie lotu, a w szczególnoÊci za analiz´ warunków meteorologicznych oraz informacji o ograniczeniach w ruchu lotniczym i, o ile jest to wymagane, uzyskanie stosownych zezwoleƒ z tym

zwiàzanych.

5.2.1. W czasie wykonywania lotów, ka˝dy pilot lotni

jest obowiàzany mieç przy sobie

1) dokument potwierdzajàcy kwalifikacje pilota

lotni;

2) dokument potwierdzajàcy zawarcie umowy

ubezpieczenia od odpowiedzialnoÊci cywilnej za szkody wyrzàdzone w zwiàzku z wykonywaniem lotów na lotniach.

5.2.2. Przy lotach, w których starty i làdowania odbywajà si´ w obr´bie ustalonego miejsca, dokumenty, o których mowa w pkt 5.2.1, mogà znajdowaç si´ na ziemi — w miejscu startu i làdowania.

5.3. Osoba posiadajàca, wydane w innym kraju, dokumenty uprawniajàce do wykonywania lotów

na lotniach bez nadzoru instruktora mo˝e wykonywaç na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

loty jako pilot lotni po spe∏nieniu warunku, o którym mowa w pkt 5.2.1.

5.4. Pilot lotni, uczeƒ-pilot, a tak˝e pasa˝er lotni obowiàzany jest wykonywaç lot w kasku.

5.5.1. Loty pokazowe wykonuje si´ zgodnie z programem pokazów zatwierdzonym przez Prezesa

Urz´du.

5.5.2. Loty podczas zawodów sportowych wykonuje

si´ zgodnie z regulaminem opracowanym przez

organizatora zawodów.

5.5.3. Podczas wykonywania lotów holowanych przy

wykorzystaniu urzàdzeƒ mechanicznych obs∏ug´ tych urzàdzeƒ mo˝e wykonywaç wy∏àcznie

odpowiednio wyciàgarkowy lub holownik z zastrze˝eniem pkt 4.4 ppkt 2 lit. a.

5.5.4. Lotnia znajdujàca si´ w powietrzu ma pierwszeƒstwo przed lotnià startujàcà.

Poz. 904

5.5.5. Podczas lotu zboczowego ˝aglowego pierwszeƒstwo ma lotnia majàca zbocze z prawej

strony.

5.5.6. Pierwszeƒstwo làdowania ma lotnia znajdujàca

si´ na podejÊciu na mniejszej wysokoÊci.

5.5.7. Podczas lotu w kominie termicznym nale˝y dostosowaç si´ do kierunku krà˝enia lotni znajdujàcej si´ tam wczeÊniej.

5.5.8. Krà˝enie w kominie termicznym powinno odbywaç si´ po kr´gach wspó∏Êrodkowych.

5.5.9. WejÊcie i wyjÊcie z krà˝enia mo˝e nastàpiç tylko po stycznej, na zewnàtrz kr´gu.

5.5.10. Lotów na lotniach nie wolno wykonywaç

1) przy widzialnoÊci mniejszej ni˝ 700 m oraz

odleg∏oÊci od chmur mniejszej ni˝ 100 m

w pionie i poziomie;

2) wczeÊniej ni˝ 30 minut przed wschodem

s∏oƒca i póêniej ni˝ 30 minut po zachodzie

s∏oƒca;

3) z wyjàtkiem przypadków, gdy jest to konieczne dla startu lub làdowania

a) nad zwartà zabudowà miast, osiedli i siedzib ludzkich lub nad zgromadzeniem

osób na otwartym powietrzu na wysokoÊci wzgl´dnej mniejszej ni˝ 150 m (500 ft)

nad najwy˝szà przeszkodà znajdujàcà si´

w promieniu 300 m od statku powietrznego, z tym ˝e nad obszarami miast

o liczbie mieszkaƒców od 25 000 — zgodnie z przepisami rozporzàdzenia Ministra

Infrastruktury z dnia 9 paêdziernika

2003 r. w sprawie zakazów lub ograniczeƒ lotów na czas d∏u˝szy ni˝ 3 miesiàce

(Dz. U. Nr 183, poz. 1793),

b) krà˝àc lub przelatujàc wielokrotnie na

wysokoÊci mniejszej ni˝ 150 m nad pojedynczymi siedzibami ludzkimi, w przypadku lotów z w∏àczonà jednostkà nap´dowà,

c) gdzie indziej, ni˝ to okreÊlono w lit. a i b,

na wysokoÊci wzgl´dnej mniejszej ni˝

100 m (300 ft) nad làdem lub wodà w odleg∏oÊci mniejszej ni˝ 300 m od zabudowaƒ.

5.5.11. Przepisów pkt 5.5.10 ppkt 3 lit. c nie stosuje

si´ do treningu we wczeÊniej zaplanowanych

miejscach oraz lotów ˝aglowych i termicznych pod warunkiem, ˝e sà one wykonywane

poza siedzibami ludzkimi i zgromadzeniem

osób na otwartym powietrzu oraz w sposób

nieucià˝liwy dla osób trzecich.

5.5.12. Postanowieƒ pkt 5.5.10 ppkt 2 nie stosuje si´

do lotów wykonywanych w obr´bie ustalonego, jednego miejsca startu i làdowania

w przypadku posiadania

1) jednego b∏yskowego Êwiat∏a ostrzegawczego koloru bia∏ego o cz´stotliwoÊci b∏ysków

40—100 na minut´;

2) urzàdzenia radiowego umo˝liwiajàcego

∏àcznoÊç z organizatorem lotów — w przypadku lotów zorganizowanych;

3) latarki elektrycznej;

4) reflektora do làdowania albo oÊwietlonego

miejsca làdowania.

5.5.13. W przestrzeniach kontrolowanych wykonuje

si´ loty zgodnie z zasadami okreÊlonymi dla

tych przestrzeni w rozporzàdzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 11 marca 2004 r. w sprawie

szczegó∏owych technicznych przepisów ruchu

lotniczego (Dz. U. Nr 44, poz. 414). Do lotów

tych lotnia powinna byç wyposa˝ona co najmniej w

1) busol´ magnetycznà;

2) dok∏adny czasomierz wskazujàcy czas w godzinach, minutach i sekundach;

3) wysokoÊciomierz;

4) wariometr;

5) map´ rejonu lotu z naniesionymi, niezb´dnymi informacjami nawigacyjnymi dotyczàcymi

a) stref zakazanych, niebezpiecznych i ograniczonych,

b) rejonu lub trasy planowanego lotu;

6) urzàdzenie radiowe umo˝liwiajàce utrzymanie ∏àcznoÊci w czasie lotu z radiostacjami

lotniczymi na cz´stotliwoÊciach, jakie sà

wymagane przez s∏u˝by ruchu lotniczego

w obszarach powietrznych, w których lot

ma byç wykonywany, oraz zapewniajàce

równie˝ ∏àcznoÊç na cz´stotliwoÊci awaryjnej 121,5 MHz;

7) inne dodatkowe przyrzàdy lub wyposa˝enie

okreÊlone przez organ nadzoru ruchu lotniczego.

5.6. Warunki wykonywania lotów ucznia-pilota okreÊla si´ w programie szkolenia lotniowego.

5.6.1. Podstawowe wyposa˝enie ucznia-pilota, zasady jego przygotowania i kontroli przed lotem,

w zale˝noÊci od rodzaju lotu, okreÊla organizator lotów w swojej Instrukcji.

5.6.2. Uczniom-pilotom zabrania si´ wykonywania

lotów bez spadochronu na wysokoÊci wi´kszej

ni˝ 100 m nad terenem.

5.7. Dopuszcza si´ wykonywanie na lotniach bez nap´du startów, lotów i làdowaƒ na terenach parków narodowych lub rezerwatów przyrody, jedynie za zgodà zarzàdzajàcego tym terenem.

5.8. Pilot lotni mo˝e odstàpiç od systematycznej rejestracji iloÊci lotów i uzyskanego nalotu.

Poz. 904

5.8.1. Postanowienia zawarte w pkt 5.8 nie zwalniajà pilota lotni z obowiàzku udokumentowania

posiadanej praktyki lotniczej, zgodnie z wymaganiami okreÊlonymi w odr´bnych przepisach.

5.9. Post´powanie w sytuacjach niebezpiecznych

podczas wykonywania lotów powinno byç okreÊlone w zalecanej metodyce post´powania w sytuacjach niebezpiecznych, b´dàcej cz´Êcià Programu Szkolenia Lotniowego lub Instrukcji stosowanej przez organizatora.

5.9.1. Pilot mo˝e odstàpiç od zalecanej metodyki post´powania i postàpiç w sposób, który uzna za

najskuteczniejszy w zaistnia∏ej sytuacji, je˝eli

uzasadniajà to okolicznoÊci.

Rozdzia∏ 6

OdpowiedzialnoÊç

6.1. Uczeƒ-pilot oraz pasa˝er tandemu powinien zostaç poinformowany o niebezpieczeƒstwie zagro˝enia ˝ycia lub zdrowia, a tak˝e o braku mo˝liwoÊci udzielenia pomocy podczas wykonywania lotu.

6.2. Uczeƒ-pilot oraz pasa˝er tandemu powinien zostaç zapoznany w szczególnoÊci z ostrze˝eniami

producentów umieszczonymi w instrukcji lotni

oraz poinformowany o braku mo˝liwoÊci zagwarantowania prawid∏owego dzia∏ania lotni nawet

przy w∏aÊciwym jej przygotowaniu do lotu.

6.3. Za ocen´ gotowoÊci do lotu, a w szczególnoÊci

kompletnoÊç oraz gotowoÊç do u˝ycia lotni i wyposa˝enia, oraz wybór miejsca i rodzaju wykonywanego lotu odpowiedzialny jest

1) w przypadku pilota lotni — pilot osobiÊcie;

2) w przypadku ucznia-pilota — instruktor lotniowy prowadzàcy loty.

6.4. Za decyzj´ o wykonaniu oraz poprawne wykonanie lotu odpowiedzialnoÊç ponosi odpowiednio

pilot lotni albo uczeƒ-pilot.

Rozdzia∏ 7

Dopuszczenie lotni do lotów

7.1. Do wykonywania lotów przez ucznia-pilota, lotów pilota z pasa˝erem lub dzia∏alnoÊci, o której

mowa w pkt 3.2 i 3.3, mogà byç u˝ywane tylko

lotnie, które posiadajà wa˝nà kart´ lotni, oraz

spadochrony posiadajàce wa˝ne dopuszczenie,

o którym mowa w za∏àczniku nr 4 do rozporzàdzenia.

7.2. Karta lotni mo˝e byç odr´bnym dokumentem

wystawionym przez mechanika lotniowego albo

cz´Êcià instrukcji, metryki lub innego wystawionego przez producenta dokumentu lotni, który co

najmniej

1) zawiera informacje o lotni

a) typ (jednomiejscowa, dwumiejscowa) lub

model,

b) nazw´ producenta,

c) numer fabryczny,

d) dat´ produkcji,

e) klas´ lub przeznaczenie,

f) minimalnà i maksymalnà mas´ startowà,

g) numer i rodzaj dokumentu wymienionego

w pkt 7.6, wystawionego dla danego typu

lotni;

2) zawiera informacje o dopuszczeniu do lotów,

w tym

a) dat´ dopuszczenia do lotów,

b) termin wa˝noÊci dopuszczenia,

Poz. 904

3) zosta∏y wyprodukowane przez zatwierdzonego

producenta lub podmiot uznany jako producent lotni w kraju producenta lub innym kraju

i przesz∏y próby w powietrzu, lub

4) z deklaracji zgodnoÊci, instrukcji lub innych

dokumentów wynika, ˝e lotnia spe∏nia warunki nie mniejsze ni˝ okreÊla dla skrzyd∏a motolotni za∏àcznik nr 3 do rozporzàdzenia lub zosta∏a wyprodukowana pod w∏aÊciwym nadzorem kraju producenta, lub spe∏nia wymogi

techniczne obowiàzujàce w innym kraju, lub

5) producent zaÊwiadczy, ˝e ten typ i model

sprz´tu przeszed∏ próby w powietrzu, jest u˝ytkowany co najmniej od roku, system kontroli

jakoÊci producenta zapewnia powtarzalnoÊç

produkcji oraz nie wyst´pujà przeciwwskazania do jego u˝ycia.

c) imi´ i nazwisko, numer Êwiadectwa oraz poÊwiadczenie mechanika lotniowego,

7.7. Dla lotni u˝ywanych w lotach innych ni˝ okreÊlone w pkt 7.1

d) nazw´ lub identyfikator podmiotu wymienionego w pkt 8.1 lub 8.11, w ramach którego dzia∏a mechanik lotniowy;

1) karta lotni nie jest obowiàzkowa, a za w∏aÊciwy stan techniczny odpowiedzialna jest osoba

u˝ywajàca tego sprz´tu;

3) posiada numer dopuszczenia w wykazie, o którym mowa w pkt 8.13.

2) karta lotni mo˝e byç wystawiona, na zasadach

okreÊlonych w pkt 7.2, przy czym w przypadku

braku dokumentacji okreÊlonej w pkt 7.6 mechanik lotniowy zamiast wpisu, o którym mowa w pkt 7.2 ppkt 1 lit. g — dokonuje adnotacji „NIECERTYFIKOWANA”.

7.3. Dopuszczenia lotni do lotu dokonuje mechanik

lotniowy, z zastrze˝eniem pkt 8.1 i 8.11, na podstawie pozytywnego wyniku oceny zdatnoÊci.

7.3.1. W przypadku gdy na obszarze dzia∏ania delegatury terenowej Urz´du Lotnictwa Cywilnego

nie dzia∏a zatwierdzony lub zg∏oszony podmiot

wykonujàcy dopuszczenia sprz´tu lotniowego

do lotu, dopuszczenie to mo˝e byç dokonane

przez mechanika lotniowego lub motolotniowego, pod nadzorem Prezesa Urz´du.

7.4. Ocena zdatnoÊci lotni obejmuje

1) ocen´ dokumentacji;

2) ocen´ stanu technicznego;

3) próby funkcjonalne;

4) loty kontrolne — je˝eli mechanik lotniowy

uzna je za konieczne.

7.5. Dopuszczenie lotni do lotu mo˝e byç wykonane

na okres wynikajàcy z jej oceny zdatnoÊci oraz

z zaleceƒ producenta, jednak czas ten nie mo˝e

byç d∏u˝szy ni˝ 24 miesiàce.

7.6. Lotnie mogà byç dopuszczone do lotu na podstawie oceny zdatnoÊci, o której mowa w pkt 7.3, je˝eli

1) dla typu lub egzemplarza Prezes Urz´du wyda∏

orzeczenie zdatnoÊci lub inny dokument uznania zdatnoÊci lub

2) dla typu lub egzemplarza zosta∏ wydany przez

upowa˝nionà instytucj´ lub organ nadzoru lotniczego innego kraju dokument uznania zdatnoÊci lub dokument równorz´dny, lub

7.8. W przypadku wykonywania lotów kontrolnych,

o których mowa w pkt 7.4 ppkt 4, oraz lotów na

prototypach lub prób producenta, mechanik lotniowy wystawia na czas tych lotów kart´ lotni,

o której mowa w pkt 7.2, z adnotacjà w tytule

„Tymczasowa”. W karcie tej zamieszcza si´ informacj´ o ewentualnych ograniczeniach i celu lotów kontrolnych.

7.9. Loty kontrolne, o których mowa w pkt 7.4 ppkt 4,

oraz loty na prototypach lub próby producenta

mo˝e wykonywaç pilot z wpisanym do Êwiadectwa kwalifikacji uprawnieniem instruktora lub, za

zgodà Prezesa Urz´du — pilot nieposiadajàcy

uprawnieƒ instruktora.

7.10. Wymagania techniczne dla lotni okreÊla ka˝dorazowo na wniosek zainteresowanego Prezes

Urz´du.

Rozdzia∏ 8

Produkcja i obs∏uga techniczna lotni

8.1. Projektowanie, produkcja, naprawa i obs∏uga lotni mo˝e byç prowadzona, z zastrze˝eniem

pkt 8.2, 8.11 i 8.12, odpowiednio przez podmioty,

którym Prezes Urz´du zgodnie z niniejszymi

przepisami wyda∏ certyfikat dotyczàcy projektowania, produkcji i obs∏ugi lotni, lub przez podmioty posiadajàce odpowiedni certyfikat wydany

na podstawie przepisów odr´bnych. Podmioty te

zwane sà dalej „zatwierdzonymi producentami”.

8.2. Pojedyncze egzemplarze lotni mogà byç produkowane, pod nadzorem Prezesa Urz´du, przez

podmioty inne ni˝ zatwierdzeni producenci.

8.3. Zainteresowany podmiot, aby otrzymaç na zasadach okreÊlonych w niniejszych przepisach certyfikat, o którym mowa w pkt 8.1, powinien z∏o˝yç do Prezesa Urz´du dokumenty okreÊlone

w pkt 8.4 i 8.4.1.

8.4. Wniosek podmiotu ubiegajàcego si´ o certyfikat

powinien zawieraç nast´pujàce dane

1) oznaczenie podmiotu — imi´ i nazwisko lub

nazw´;

2) siedzib´;

3) zakres dzia∏alnoÊci;

4) miejsca wykonywania podstawowej dzia∏alnoÊci;

5) podstaw´ prawnà prowadzenia dzia∏alnoÊci

gospodarczej lub oÊwiadczenie o sposobie

prowadzenia dzia∏alnoÊci podlegajàcej certyfikacji, w innej formie;

6) w zale˝noÊci od rodzaju podmiotu — numer

identyfikacyjny w krajowym rejestrze urz´dowym podmiotów gospodarczych (REGON) lub

numer ewidencyjny (PESEL), a dla cudzoziemców — numer dokumentu stwierdzajàcego

to˝samoÊç;

7) sposób oznaczania produktów dopuszczonych

do obrotu — w przypadku producenta;

8) miejsce przechowywania dokumentacji;

9) imi´ i nazwisko oraz kwalifikacje osoby odpowiedzialnej za zapewnienie kontroli jakoÊci.

Poz. 904

nych, charakterystyk´ oraz zakres kooperacji,

b) sposobów zapewnienia jakoÊci lub odbioru podzespo∏ów dostarczanych przez

kooperantów nieb´dàcych zatwierdzonymi producentami.

8.5. W ramach procesu certyfikacji sprawdza si´

zgodnoÊç zg∏oszonych danych ze stanem faktycznym oraz

1) zapewnienie co najmniej jednej osoby posiadajàcej kwalifikacje mechanika lotniowego,

wykonujàcego czynnoÊci kontroli jakoÊci, odbioru produkcji i dopuszczania sprz´tu;

2) posiadanie uzgodnionych wzorów dokumentacji, o której mowa w pkt 7.2 i 8.13;

3) posiadanie ubezpieczenia od odpowiedzialnoÊci cywilnej w zwiàzku z prowadzonà dzia∏alnoÊcià;

4) posiadanie instrukcji obs∏ugiwanych lotni lub,

przy ich braku, uzgodnionych z Prezesem

Urz´du zasad post´powania.

8.6. Na podstawie pozytywnego wyniku kontroli, Prezes Urz´du wydaje odpowiedni certyfikat.

8.7. Certyfikat wydaje si´ na czas nieokreÊlony.

8.8. Zmiana danych, o których mowa w pkt 8.4 i 8.4.1,

wymaga pisemnego zg∏oszenia Prezesowi Urz´du w ciàgu 30 dni pod rygorem utraty wa˝noÊci

certyfikatu.

8.9. Zmiana danych, o których mowa w pkt 8.4

ppkt 1—7, wymaga odpowiednio uzupe∏nienia

lub wymiany certyfikatu.

8.4.1. Do wniosku powinny zostaç za∏àczone

1) informacje o sposobie zapewnienia niezb´dnych osób funkcyjnych podczas prób,

odbioru sprz´tu, kontroli, w zale˝noÊci od

rodzaju prowadzonej dzia∏alnoÊci;

2) w przypadku podmiotów prowadzàcych

w sk∏adzie ponad pi´cioosobowym dzia∏alnoÊç podlegajàcà certyfikacji

a) schemat struktury organizacyjnej zwiàzanej z certyfikowanà dzia∏alnoÊcià,

8.10. Certyfikat traci wa˝noÊç w przypadku

1) zaprzestania dzia∏alnoÊci;

2) rezygnacji z certyfikatu;

3) niezg∏oszenia w terminie zmian, o których

mowa w pkt 8.8;

4) niezapewnienia przez podmiot warunków,

które by∏y podstawà wydania certyfikatu,

stwierdzonego decyzjà Prezesa Urz´du.

b) informacje dotyczàce zawodowego przygotowania personelu kierowniczego,

nadzorujàcego i wykonawczego,

8.10.1. W przypadku usuni´cia braków b´dàcych

podstawà utraty wa˝noÊci certyfikatu Prezes

Urz´du wydaje nowy certyfikat.

c) dane osób odpowiedzialnych za zapewnienie kontroli jakoÊci,

8.11. Obs∏uga techniczna lotni, wykonywana tylko

w zakresie napraw, przeglàdów i dopuszczania

do lotów, mo˝e byç prowadzona poza zatwierdzonym producentem tylko przez mechaników

lotniowych lub pod ich nadzorem, je˝eli jest wykonywana w ramach podmiotu, który zg∏osi∏

Prezesowi Urz´du takà dzia∏alnoÊç na 14 dni

przed jej rozpocz´ciem i posiada uzgodnienia

wzorów dokumentacji, o której mowa w pkt 7.2

i 8.13. Zg∏oszenie powinno zawieraç dane wy-

d) schemat systemu zapewnienia jakoÊci;

3) w przypadku kooperacji z innymi podmiotami w zakresie certyfikowanej dzia∏alnoÊci

informacje dotyczàce

a) podstawowych kooperantów wykonujàcych podzespo∏y, ich podstawowych da-

mienione w pkt 8.4 odpowiednio do planowanej dzia∏alnoÊci.

wykazu, o którym mowa w pkt 8.13, Prezesowi Urz´du.

8.12. Obs∏uga techniczna w zakresie ograniczonym

do

8.15. Prezes Urz´du prowadzi ewidencj´ podmiotów oraz osób, o których mowa w pkt 7.3, 8.1

i 8.11.

1) wymiany i naprawy uszkodzonych cz´Êci lotni niewymagajàcej ingerencji w struktur´

podzespo∏ów,

2) u∏o˝enia czaszy spadochronu,

3) podczepienia spadochronu do lotni

— mo˝e byç wykonywana równie˝ przez pilota

lotni poza podmiotami wymienionymi w pkt 8.1

i 8.11.

8.13. Mechanicy lotniowi sà obowiàzani do prowadzenia wykazu lotni dopuszczonych do lotów,

w którym zamieszcza si´ co najmniej

1) typ (jednomiejscowa, dwumiejscowa) lub

model;

2) nazw´ producenta;

3) numer fabryczny, a w przypadku jego braku

numer nadany przez mechanika;

4) dat´ produkcji;

5) numer i rodzaj dokumentu wymienionego

w pkt 7.6, wydanego dla danego typu lotni,

lub adnotacj´ „NIECERTYFIKOWANA”;

6) dat´ dopuszczenia do lotów i numer kolejny

w wykazie;

7) termin wa˝noÊci dopuszczenia;

8) zakres wykonanych czynnoÊci obs∏ugowych;

9) dane podmiotu zg∏aszajàcego.

8.15.1. Ewidencj´, o której mowa w pkt 8.15, udost´pnia si´ w Urz´dzie Lotnictwa Cywilnego

oraz jego delegaturach.

8.16. W przypadku prowadzenia dzia∏alnoÊci niezgodnie z niniejszymi przepisami, Prezes Urz´du mo˝e dokonaç skreÊlenia podmiotu z prowadzonej ewidencji, skutkujàcego zakazem prowadzenia przedmiotowej dzia∏alnoÊci do czasu

usuni´cia uchybieƒ i uzyskania ponownego

wpisu.

Rozdzia∏ 9

Znaki stosowane podczas lotów holowanych

9.1. Planowany kierunek holowania wyznaczajà

dwa znaki w kszta∏cie litery „V” o wymiarach

ramienia 2 m x 6 m w jednym, kontrastujàcym

kolorze — ˝ó∏tym lub bia∏ym. Znaki wyk∏ada si´

zgodnie z rysunkiem okreÊlonym w pkt 9.3, jeden

w miejscu startu — skierowany wierzcho∏kiem

w kierunku startu, a ramionami w kierunku holowania, drugi przy wyciàgarce lub w miejscu planowanego zakoƒczenia jazdy pojazdu holujàcego, wierzcho∏kiem skierowany w stron´ wyciàgarki, a ramionami w stron´ startu.

9.1.1. Znaki mogà byç wy∏o˝one do 50 m od miejsc

okreÊlonych w pkt 9.1, przy zachowaniu kierunku u∏o˝enia okreÊlonego na rysunku w pkt 9.3.

8.13.1. Wzór wykazu podlega zatwierdzeniu przez

Prezesa Urz´du.

9.2. Przy lotach holowanych na wodzie za motorówkà, wyk∏ada si´ tylko znak przy starcie.

8.14. W przypadku zaprzestania dzia∏alnoÊci, o której mowa w pkt 8.1 lub 8.11, podmiot jest

obowiàzany do niezw∏ocznego przekazania

9.3. Sposób u∏o˝enia znaków przy starcie za wyciàgarkà lub pojazdem holujàcym okreÊla nast´pujàcy rysunek

START

WYCIÑGARKA

lub miejsce

planowanego

zakoƒczenia jazdy

pojazdu holujàcego

Za∏àcznik nr 2

PARALOTNIE

Warunki i wymagania dotyczàce u˝ywania paralotni oraz obowiàzki u˝ytkowników paralotni

Spis treÊci

Rozdzia∏ 1 Zastosowanie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

6761

Rozdzia∏ 2 OkreÊlenia . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

6761

Rozdzia∏ 3 Zasady eksploatacji paralotni . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

6762

Rozdzia∏ 4 Organizacja lotów paralotniowych

............................................

6762

Rozdzia∏ 5 Wykonywanie lotów . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

6763

Rozdzia∏ 6 OdpowiedzialnoÊç . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

6764

Rozdzia∏ 7 Dopuszczenie sprz´tu paralotniowego do lotów . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

6765

Rozdzia∏ 8 Produkcja i obs∏uga techniczna sprz´tu paralotniowego . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

Rozdzia∏ 9 Znaki stosowane podczas lotów holowanych . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

Rozdzia∏ 1

Zastosowanie

1.1. Niniejsze przepisy stosuje si´ do u˝ywanych na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej paralotni,

paralotni z nap´dem, motoparalotni i paraplanów, zwanych dalej „paralotniami”.

1.2. Na uzasadniony wniosek, w szczególnoÊci

w przypadkach wykonywania lotów pokazowych

lub rekordowych, Prezes Urz´du Lotnictwa Cywilnego mo˝e zwolniç zainteresowany podmiot

od obowiàzku spe∏nienia niektórych wymagaƒ

niniejszych przepisów, z zachowaniem wymogów bezpieczeƒstwa.

Rozdzia∏ 2

OkreÊlenia

Poz. 904

go z wpisanymi uprawnieniami dotyczàcymi

paralotni;

13) motoparalotnia — paralotni´ wyposa˝onà

w nap´d oraz podwozie, której ca∏kowita masa

w∏asna (pustej motoparalotni) nie jest wi´ksza

ni˝ 70 kg;

14) organizator — osob´ fizycznà, osob´ prawnà

lub jednostk´ organizacyjnà nieposiadajàcà

osobowoÊci prawnej, która podj´∏a dzia∏ania

majàce na celu zorganizowanie lotów na paralotniach dla innych osób;

15) pasa˝er tandemu — osob´ wykonujàcà lot jako pasa˝er na paralotni dwuosobowej;

16) paralotnia — kompletnà paralotni´ z uprz´˝à,

paralotni´ z nap´dem i motoparalotni´ w tym

paraplan, a tak˝e pojedyncze skrzyd∏o bez

uprz´˝y, nap´du, wózka lub podwozia;

1) AGL — wysokoÊç nad terenem;

17) paraplan — motoparalotni´, której ca∏kowita

masa w∏asna (pustej motoparalotni) jest wi´ksza ni˝ 70 kg;

2) AMSL — wysokoÊç nad Êrednim poziomem

morza;

18) pilot paralotni — osob´ posiadajàcà Êwiadectwo kwalifikacji pilota paralotni;

3) AIP Polska — publikacj´ wydawanà przez paƒstwowy organ zarzàdzania ruchem lotniczym,

zawierajàcà informacje lotnicze o charakterze

trwa∏ym, istotne dla ˝eglugi powietrznej, dotyczàce Rejonu Informacji Powietrznej Warszawa (FIR Warszawa);

19) Prezes Urz´du — Prezesa Urz´du Lotnictwa

Cywilnego;

2.1. U˝yte w przepisach okreÊlenia oznaczajà

4) dowódca statku powietrznego — pilota, który

podjà∏ si´ pilotowania paralotni i ponosi odpowiedzialnoÊç za bezpieczne wykonanie lotu;

5) eksploatacja paralotni — ca∏oÊç dzia∏aƒ organizacyjnych i technicznych, których celem jest

u˝ywanie paralotni zgodnie z jej przeznaczeniem;

6) GND — poziom terenu (poziom ziemi);

7) IFR — przepisy wykonywania lotów wed∏ug

wskazaƒ przyrzàdów;

8) IMC — warunki meteorologiczne dla lotów wed∏ug wskazaƒ przyrzàdów — wyra˝one widzialnoÊcià, odleg∏oÊcià od chmur i pu∏apem

chmur, mniejsze ni˝ minima warunków meteorologicznych ustalonych dla lotów z widocznoÊcià;

9) lot IFR — lot wykonywany zgodnie z przepisami dla lotów wed∏ug wskazaƒ przyrzàdów;

10) lot VFR — lot wykonywany zgodnie z przepisami dla lotów z widocznoÊcià;

11) lot specjalny VFR — lot VFR, wykonywany na

podstawie zezwolenia kontroli ruchu lotniczego w strefie kontrolowanej lotniska w warunkach meteorologicznych gorszych ni˝ VMC;

12) mechanik paralotniowy — osob´ posiadajàcà

Êwiadectwo kwalifikacji mechanika poÊwiadczenia obs∏ugi technicznej statku powietrzne-

20) Êwiadectwo kwalifikacji pilota paralotni — wydany przez Prezesa Urz´du dokument potwierdzajàcy kwalifikacje pilota paralotni, uprawniajàcy do wykonywania lotów na paralotni bez

nadzoru instruktora paralotniowego;

21) wyciàgarkowy — osob´, która ukoƒczy∏a szkolenie w zakresie obs∏ugi urzàdzeƒ mechanicznych s∏u˝àcych do holowania lotni lub paralotni, okreÊlone programem szkolenia zatwierdzonym przez Prezesa Urz´du;

22) wysokoÊç bezwzgl´dna — odleg∏oÊç pionowà

poziomu, punktu lub przedmiotu rozpatrywanego jako punkt, mierzonà od Êredniego poziomu morza;

23) wysokoÊç wzgl´dna — odleg∏oÊç pionowà poziomu, punktu lub przedmiotu rozpatrywanego jako punkt, mierzonà od okreÊlonego poziomu odniesienia;

24) VFR — przepisy wykonywania lotów z widocznoÊcià;

25) VMC — warunki meteorologiczne dla lotów

z widocznoÊcià — wyra˝one widzialnoÊcià, odleg∏oÊcià od chmur i pu∏apem chmur, równe

lub wi´ksze od ustalonych minimów;

26) uczeƒ-pilot — osob´ odbywajàcà szkolenie

teoretyczne lub praktyczne, nieposiadajàcà

Êwiadectwa kwalifikacji pilota paralotni;

27) ustawa — ustaw´ z dnia 3 lipca 2002 r. — Prawo lotnicze;

28) za∏àcznik — niniejszy za∏àcznik.

Rozdzia∏ 3

Zasady eksploatacji paralotni

3.1. Zasady eksploatacji paralotni okreÊlajà niniejsze

przepisy, z tym ˝e dla podmiotów, o których mowa w pkt 3.2, zasady te okreÊla, odpowiednio do

rodzaju wykonywanej dzia∏alnoÊci, tak˝e instrukcja operacyjna albo instrukcja wykonywania lotów, zwana dalej „Instrukcjà”. Instrukcj´ zatwierdza Prezes Urz´du.

3.1.1. Do Instrukcji stosuje si´ odpowiednio przepisy

cz´Êci 10.1 i 10.2 rozdzia∏u 10 za∏àcznika nr 2 do

rozporzàdzenia Ministra Infrastruktury z dnia

5 listopada 2004 r. w sprawie bezpieczeƒstwa

eksploatacji statków powietrznych (Dz. U.

Nr 262, poz. 2609).

3.2. Do opracowania i stosowania Instrukcji obowiàzany jest podmiot wykonujàcy dzia∏alnoÊç, o której mowa w art. 160 ust. 3 pkt 1 i 2 ustawy.

Poz. 904

4.2. Osoba funkcyjna jest obowiàzana mieç przy sobie dokument poÊwiadczajàcy uprawnienia.

4.3. Na kierownika startu paralotniowego mo˝e byç

wyznaczony pilot paralotniowy lub lotniowy, który posiada udokumentowane przeszkolenie

w tym zakresie, zgodne z programem zatwierdzonym przez Prezesa Urz´du, albo instruktor

paralotniowy lub lotniowy.

4.3.1. Kierownik startu paralotniowego jest odpowiedzialny za

1) podawanie pilotowi i wyciàgarkowemu komend do startu oraz informacji dotyczàcych

zachowaƒ paralotni podczas startu;

2) przekazywanie wyciàgarkowemu informacji

o przygotowaniach do startu, planowanym

locie i warunkach meteorologicznych na

starcie;

3) poinstruowanie pilotów o kierunku kr´gu

i miejscu làdowania;

3.3. Obowiàzek, o którym mowa w pkt 3.2, nie dotyczy podmiotów prowadzàcych dzia∏alnoÊç w zakresie udost´pniania paralotni.

4) uzgodnienie zasad wykonywania lotów z innymi s∏u˝bami prowadzàcymi loty lub skoki

w tym miejscu;

3.4. Osoba u˝ywajàca paralotni jest obowiàzana

5) u∏o˝enie znaków informujàcych o kierunku

holowania, o których mowa w pkt 9.1;

1) zapewniç, aby ka˝da paralotnia b´dàca w jej

dyspozycji by∏a u˝ywana zgodnie z instrukcjà

danej paralotni, w szczególnoÊci z zachowaniem wszystkich okreÊlonych przez t´ instrukcj´ ograniczeƒ;

2) stosowaç si´ do zasad okreÊlonych przez organizatora lotów;

3) u˝ywaç do lotu paralotni w wymaganym dla

niej stanie technicznym.

6) wystawienie wskaênika kierunku wiatru.

4.3.2. Organizator, je˝eli wymaga tego rodzaj prowadzonych lotów, okreÊla w Instrukcji szczegó∏owy zakres obowiàzków wyciàgarkowego oraz

kierownika startu paralotniowego.

4.4. Organizator obowiàzany jest

Rozdzia∏ 4

1) zapewniç mo˝liwoÊç kontaktu telefonicznego

lub radiowego z odpowiednimi s∏u˝bami ratowniczymi;

Organizacja lotów paralotniowych

2) podczas wykonywania lotów ucznia-pilota na

holu

4.1. Organizator lotów obowiàzany jest do

1) przeprowadzenia analizy warunków meteorologicznych oraz informacji o ograniczeniach

w ruchu lotniczym i uzyskania stosownych zezwoleƒ z tym zwiàzanych;

2) zapoznania osób bioràcych udzia∏ w organizacji lotów oraz w lotach z zasadami ich organizacji i wykonywania;

3) zapewnienia, ˝e w przypadku lotów ucznia-pilota oraz lotów z pasa˝erem b´dà u˝ywane

wy∏àcznie paralotnie posiadajàce wa˝nà kart´

paralotni, o której mowa w pkt 7.2;

4) zapewnienia, podczas lotów holowanych za

pomocà urzàdzenia mechanicznego, udzia∏u

osób funkcyjnych odpowiednio do rodzaju

planowanych lotów, w tym: wyciàgarkowego

i kierownika startu lotniowego lub paralotniowego, oraz u∏o˝enia znaków, o których mowa

w pkt 9.1.

a) za samochodem lub innym pojazdem, zapewniç oprócz kierowcy w pojeêdzie holujàcym drugà osob´ wykonujàcà czynnoÊci

wyciàgarkowego,

b) zapewniç ∏àcznoÊç radiowà pomi´dzy instruktorem a

— uczniem-pilotem,

— wyciàgarkowym;

3) zapewniç wystawienie wskaênika kierunku

wiatru, je˝eli jest to mo˝liwe;

4) podczas zorganizowanych lotów nad zbiornikami wodnymi z przewidywanym làdowaniem

w wodzie, zapewniç Êrodki umo˝liwiajàce

udzielenie pomocy pilotowi paralotni wykonujàcemu wodowanie.

4.5. Je˝eli loty paralotni sà organizowane w miejscu

wykonywania lotów innych statków powietrznych lub skoków spadochronowych, organizator

obowiàzany jest zapewniç

1) sprz´t sygnalizacyjny gotowy do natychmiastowego u˝ycia;

2) ∏àcznoÊç radiowà z paralotniami b´dàcymi

w powietrzu lub ustalone znaki sygnalizacyjne;

3) dwustronnà ∏àcznoÊç z kierownikiem lotów innych statków powietrznych lub skoków.

4.6. Organizator mo˝e ustaliç w∏asne znaki wytyczajàce miejsca làdowania i startu oraz kierunki podejÊcia do làdowania jako nadrz´dne nad wskazaniami wskaênika kierunku wiatru.

Rozdzia∏ 5

Wykonywanie lotów

5.1. Do wykonywania lotów na paralotniach, z zastrze˝eniem niniejszych przepisów, stosuje si´

szczegó∏owe techniczne przepisy ruchu lotniczego, okreÊlone w przepisach odr´bnych.

5.2. Pilot paralotni jest odpowiedzialny za w∏aÊciwe

wykonanie lotu, a w szczególnoÊci za analiz´ warunków meteorologicznych oraz informacji

o ograniczeniach w ruchu lotniczym i, o ile jest to

wymagane, uzyskanie stosownych zezwoleƒ

z tym zwiàzanych.

5.3.1. W czasie wykonywania lotów, ka˝dy pilot paralotni jest obowiàzany mieç przy sobie

1) dokument potwierdzajàcy kwalifikacje pilota paralotni;

2) dokument potwierdzajàcy zawarcie umowy

ubezpieczenia od odpowiedzialnoÊci cywilnej za szkody wyrzàdzone w zwiàzku z wykonywaniem lotów na paralotniach.

5.3.2. Przy lotach, w których starty i làdowania odbywajà si´ w obr´bie ustalonego miejsca, dokumenty, o których mowa w pkt 5.3.1, mogà znajdowaç si´ na ziemi — w miejscu startu i làdowania.

5.4. Osoba posiadajàca dokumenty uprawniajàce do

wykonywania lotów na paralotniach bez nadzoru

instruktora wydane w innym kraju mo˝e wykonywaç na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

loty jako pilot paralotni po spe∏nieniu warunku,

o którym mowa w pkt 5.3.1.

5.5. Pilot paralotni, uczeƒ-pilot, pasa˝er tandemu,

a tak˝e osoba wykonujàca loty, o których mowa

w pkt 5.7.3, obowiàzany jest wykonywaç lot

w kasku.

5.6.1. Loty pokazowe wykonuje si´ zgodnie z programem pokazów zatwierdzonym przez Prezesa

Urz´du.

Poz. 904

g´ tych urzàdzeƒ mo˝e wykonywaç wy∏àcznie

wyciàgarkowy, z zastrze˝eniem pkt 4.4 ppkt 2

lit. a.

5.6.4. Paralotnia znajdujàca si´ w powietrzu ma

pierwszeƒstwo przed paralotnià startujàcà.

5.6.5. Podczas lotu zboczowego ˝aglowego pierwszeƒstwo ma paralotnia majàca zbocze z prawej strony.

5.6.6. Pierwszeƒstwo làdowania ma paralotnia znajdujàca si´ na podejÊciu na mniejszej wysokoÊci.

5.6.7. Podczas lotu w kominie termicznym nale˝y dostosowaç si´ do kierunku krà˝enia paralotni

znajdujàcej si´ tam wczeÊniej.

5.6.8. Krà˝enie w kominie termicznym powinno odbywaç si´ po kr´gach wspó∏Êrodkowych.

5.6.9. WejÊcie i wyjÊcie z krà˝enia mo˝e nastàpiç tylko po stycznej, na zewnàtrz kr´gu.

5.6.10. Lotów na paralotniach nie wolno wykonywaç

1) przy widzialnoÊci mniejszej ni˝ 700 m oraz

odleg∏oÊci od chmur mniejszej ni˝

100 m w pionie i poziomie;

2) wczeÊniej ni˝ 30 minut przed wschodem

s∏oƒca i póêniej ni˝ 30 minut po zachodzie

s∏oƒca;

3) z wyjàtkiem przypadków, gdy jest to konieczne dla startu lub làdowania

a) nad zwartà zabudowà miast, osiedli i siedzib ludzkich lub nad zgromadzeniem

osób na otwartym powietrzu na wysokoÊci wzgl´dnej mniejszej ni˝

— dla paralotni, paralotni z nap´dem

i motoparalotni — 150 m (500 ft),

— dla paraplanu — 300 m (1 000 ft),

nad najwy˝szà przeszkodà znajdujàcà si´

w promieniu 300 m od danego statku powietrznego, z tym ˝e nad obszarami

miast o liczbie mieszkaƒców od 25 000 —

zgodnie z przepisami rozporzàdzenia Ministra Infrastruktury z dnia 9 paêdziernika

2003 r. w sprawie zakazów lub ograniczeƒ lotów na czas d∏u˝szy ni˝ 3 miesiàce

(Dz. U. Nr 183, poz. 1793),

b) krà˝àc lub przelatujàc wielokrotnie na

wysokoÊci mniejszej ni˝ 150 m nad pojedynczymi siedzibami ludzkimi, w przypadku lotów z w∏àczonà jednostkà nap´dowà,

5.6.2. Loty podczas zawodów sportowych wykonuje

si´ zgodnie z regulaminem opracowanym przez

organizatora zawodów.

c) gdzie indziej, ni˝ to okreÊlono w lit. a i b,

na wysokoÊci wzgl´dnej mniejszej ni˝

50 m (150 ft) nad làdem lub wodà w odleg∏oÊci mniejszej ni˝ 300 m od zabudowaƒ.

5.6.3. Podczas wykonywania lotów holowanych przy

wykorzystaniu urzàdzeƒ mechanicznych obs∏u-

5.6.11. Przepisów pkt 5.6.10 ppkt 3 lit. c nie stosuje

si´ do treningu we wczeÊniej zaplanowanych

miejscach oraz lotów ˝aglowych i termicznych pod warunkiem, ˝e sà one wykonywane

poza siedzibami ludzkimi oraz w sposób nieucià˝liwy dla osób trzecich.

5.6.12. Przepisów pkt 5.6.10 ppkt 2 nie stosuje si´ do

lotów wykonywanych w obr´bie ustalonego,

jednego miejsca startu i làdowania w przypadku posiadania

1) jednego b∏yskowego Êwiat∏a ostrzegawczego koloru bia∏ego o cz´stotliwoÊci b∏ysków

40—100 na minut´;

2) urzàdzenia radiowego umo˝liwiajàcego

∏àcznoÊç z organizatorem lotów — w przypadku lotów zorganizowanych;

3) latarki elektrycznej;

4) reflektora do làdowania albo oÊwietlonego

miejsca làdowania.

5.6.13. W przestrzeniach kontrolowanych wykonuje

si´ loty zgodnie z zasadami okreÊlonymi dla

tych przestrzeni w rozporzàdzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 11 marca 2004 r. w sprawie

szczegó∏owych technicznych przepisów ruchu

lotniczego (Dz. U. Nr 44, poz. 414). Do lotów

tych paralotnia powinna byç wyposa˝ona co

najmniej w

1) busol´ magnetycznà;

2) dok∏adny czasomierz wskazujàcy czas w godzinach, minutach i sekundach;

3) wysokoÊciomierz;

4) wariometr;

5) map´ rejonu lotu z naniesionymi, niezb´dnymi informacjami nawigacyjnymi dotyczàcymi

a) stref zakazanych, niebezpiecznych i ograniczonych,

Poz. 904

5.7.3. Loty na paralotniach podczas zaj´ç rekreacyjnych mogà odbywaç si´ w oÊrodkach certyfikowanych lub pod ich nadzorem, zgodnie z Instrukcjà

1) na paralotniach okreÊlonych w pkt 7.1;

2) na holu lub ze wzgórza o deniwelacji nie

wi´kszej ni˝ 150 m;

3) nie wy˝ej ni˝ 100 m nad terenem;

4) przy pr´dkoÊci wiatru nieprzekraczajàcej

3 m/s;

5) w warunkach atermicznych;

6) po z∏o˝eniu oÊwiadczenia lub przedstawieniu prawa jazdy, o których mowa w art. 105

ust. 5 ustawy.

5.8. Dopuszcza si´ wykonywanie na paralotniach bez

nap´du startów, lotów i làdowaƒ na terenach

parków narodowych lub rezerwatów przyrody,

jedynie za zgodà zarzàdzajàcego tym terenem.

5.9. Pilot paralotni mo˝e odstàpiç od systematycznej

rejestracji iloÊci lotów i uzyskanego nalotu.

5.9.1. Postanowienia zawarte w pkt 5.9 nie zwalniajà

pilota paralotni z obowiàzku udokumentowania posiadanej praktyki lotniczej, zgodnie z wymaganiami okreÊlonymi w odr´bnych przepisach.

5.10. Post´powanie w sytuacjach niebezpiecznych

podczas wykonywania lotów powinno byç

okreÊlone w zalecanej metodyce post´powania

w sytuacjach niebezpiecznych, b´dàcej cz´Êcià

Programu Szkolenia Paralotniowego lub Instrukcji stosowanej przez organizatora.

5.10.1. Pilot mo˝e odstàpiç od zalecanej metodyki

post´powania i postàpiç w sposób, który uzna

za najskuteczniejszy w zaistnia∏ej sytuacji, je˝eli uzasadniajà to okolicznoÊci.

b) rejonu lub trasy planowanego lotu;

6) urzàdzenie radiowe umo˝liwiajàce utrzymanie ∏àcznoÊci w czasie lotu z radiostacjami

lotniczymi na cz´stotliwoÊciach, jakie sà

wymagane przez s∏u˝by ruchu lotniczego

w obszarach powietrznych, w których lot

ma byç wykonywany, oraz zapewniajàce

równie˝ ∏àcznoÊç na cz´stotliwoÊci awaryjnej 121,5 MHz;

7) inne dodatkowe przyrzàdy lub wyposa˝enie, okreÊlone przez organ nadzoru ruchu

lotniczego.

Rozdzia∏ 6

OdpowiedzialnoÊç

6.1. Uczeƒ-pilot, pasa˝er tandemu, a tak˝e osoba wykonujàca loty, o których mowa w pkt 5.7.3, powinien zostaç poinformowany o niebezpieczeƒstwie zagro˝enia ˝ycia lub zdrowia, a tak˝e o braku mo˝liwoÊci udzielenia pomocy podczas wykonywania lotu.

5.7.1. Podstawowe wyposa˝enie ucznia-pilota, zasady jego przygotowania i kontroli przed lotem,

w zale˝noÊci od rodzaju lotu, okreÊla organizator lotów w swojej Instrukcji.

6.2. Uczeƒ-pilot, pasa˝er tandemu, a tak˝e osoba wykonujàca loty, o których mowa w pkt 5.7.3, powinien zostaç zapoznany w szczególnoÊci

z ostrze˝eniami producentów umieszczonymi

w instrukcji paralotni oraz poinformowany o braku mo˝liwoÊci zagwarantowania prawid∏owego

dzia∏ania paralotni nawet przy w∏aÊciwym jej

przygotowaniu do lotu.

5.7.2. Uczniom-pilotom zabrania si´ wykonywania

lotów bez spadochronu na wysokoÊci wi´kszej

ni˝ 100 m nad terenem.

6.3. Za ocen´ gotowoÊci do lotu, a w szczególnoÊci

kompletnoÊç oraz gotowoÊç do u˝ycia paralotni

i wyposa˝enia, prawid∏owoÊç zapi´cia uprz´˝y

5.7. Warunki wykonywania lotów ucznia-pilota okreÊla si´ w programie szkolenia paralotniowego.

oraz wybór miejsca i rodzaju wykonywanego lotu odpowiedzialny jest

1) w przypadku pilota paralotni — pilot osobiÊcie;

2) w przypadku, o którym mowa w pkt 5.7.3, oraz

lotów ucznia-pilota — instruktor paralotniowy

prowadzàcy szkolenie.

6.4. Za decyzj´ o wykonaniu oraz poprawne wykonanie lotu odpowiedzialnoÊç ponosi odpowiednio

pilot paralotni, osoba wykonujàca loty, o których

mowa w pkt 5.7.3, albo uczeƒ-pilot.

Rozdzia∏ 7

Dopuszczenie sprz´tu paralotniowego

do lotów

7.1. Do lotów wykonywanych przez ucznia-pilota, lotów pilota z pasa˝erem lub dzia∏alnoÊci, o której

mowa w pkt 3.2 i 3.3, mogà byç u˝ywane tylko

paralotnie, które posiadajà wa˝nà kart´ paralotni, oraz spadochrony posiadajàce wa˝ne dopuszczenie, o którym mowa w za∏àczniku nr 4 do rozporzàdzenia.

7.2. Karta paralotni mo˝e byç odr´bnym dokumentem wystawionym przez mechanika paralotniowego albo cz´Êcià instrukcji, metryki lub innego

wystawionego przez producenta dokumentu paralotni, który co najmniej

1) zawiera informacje o paralotni

a) typ (jednomiejscowa, dwumiejscowa) lub

model,

b) nazw´ producenta,

c) numer fabryczny,

d) dat´ produkcji,

e) klas´ lub przeznaczenie,

f) minimalnà i maksymalnà mas´ startowà,

g) numer i rodzaj dokumentu wymienionego

w pkt 7.6, wystawionego dla danego typu

paralotni;

2) zawiera informacje o dopuszczeniu do lotów

w tym

a) dat´ dopuszczenia do lotów,

b) termin wa˝noÊci dopuszczenia,

c) imi´ i nazwisko, numer Êwiadectwa oraz poÊwiadczenie mechanika paralotniowego,

d) nazw´ lub identyfikator podmiotu wymienionego w pkt 8.1 lub 8.11, w ramach którego dzia∏a mechanik paralotniowy.

7.3. Dopuszczenia paralotni do lotu dokonuje mechanik paralotniowy, z zastrze˝eniem pkt 8.1 i 8.11,

na podstawie pozytywnego wyniku oceny zdatnoÊci.

7.3.1. W przypadku gdy na obszarze dzia∏ania delegatury terenowej Urz´du Lotnictwa Cywilnego

Poz. 904

nie dzia∏a zatwierdzony lub zg∏oszony podmiot

wykonujàcy dopuszczenia sprz´tu paralotniowego do lotu, dopuszczenie to mo˝e byç dokonane przez mechanika paralotniowego, pod

nadzorem Prezesa Urz´du.

7.4. Ocena zdatnoÊci paralotni obejmuje

1) ocen´ dokumentacji;

2) ocen´ stanu technicznego;

3) próby funkcjonalne;

4) loty kontrolne — je˝eli mechanik paralotniowy

uzna je za konieczne.

7.5. Dopuszczenia paralotni do lotu dokonuje si´ na

okres wynikajàcy z jej oceny zdatnoÊci oraz z zaleceƒ producenta, jednak nie d∏u˝szy ni˝ 24 miesiàce.

7.6. Paralotnie mogà byç dopuszczone do lotu na

podstawie oceny zdatnoÊci, o której mowa

w pkt 7.3, je˝eli

1) dla typu lub egzemplarza Prezes Urz´du wyda∏

orzeczenie zdatnoÊci lub inny dokument uznania zdatnoÊci lub

2) dla typu lub egzemplarza zosta∏ wydany przez

upowa˝nionà instytucj´ lub organ nadzoru lotniczego innego kraju dokument uznania zdatnoÊci lub dokument równorz´dny, lub

3) zosta∏y wyprodukowane przez zatwierdzonego

producenta lub podmiot uznany jako producent paralotni w kraju producenta lub innym

kraju i przesz∏y próby w powietrzu, lub

4) z deklaracji zgodnoÊci, instrukcji lub innych

dokumentów wynika, ˝e paralotnia spe∏nia

warunki nie mniejsze ni˝ okreÊla dla paralotni

norma transponujàca norm´ EN 926: 2000

(Sprz´t paralotniowy Paralotnie) lub zosta∏a

wyprodukowana pod w∏aÊciwym nadzorem

kraju producenta, lub spe∏nia wymogi techniczne obowiàzujàce w innym kraju, lub

5) producent zaÊwiadczy, ˝e ten typ i model

sprz´tu przeszed∏ próby w powietrzu, jest u˝ytkowany co najmniej od roku, system kontroli

jakoÊci producenta zapewnia powtarzalnoÊç

produkcji oraz nie wyst´pujà przeciwwskazania do jego u˝ycia.

7.7. Dla paralotni u˝ywanych w lotach innych ni˝

okreÊlone w pkt 7.1

1) karta paralotni nie jest obowiàzkowa, a za ich

w∏aÊciwy stan techniczny odpowiedzialna jest

osoba u˝ywajàca tego sprz´tu;

2) karta paralotni mo˝e byç wystawiona, na zasadach okreÊlonych w pkt 7.2, przy czym w wypadku braku dokumentacji okreÊlonej w pkt 7.6

mechanik paralotniowy zamiast wpisu, o którym mowa w pkt 7.2 ppkt 1 lit. g — dokonuje

adnotacji „NIECERTYFIKOWANA”.

7.8. W przypadku wykonywania lotów kontrolnych,

o których mowa w pkt 7.4 ppkt 4, oraz lotów na

prototypach lub prób producenta, mechanik paralotniowy wystawia na czas tych lotów kart´ paralotni, o której mowa w pkt 7.2, z adnotacjà

w tytule „Tymczasowa”. W karcie tej zamieszcza

si´ informacj´ o ewentualnych ograniczeniach

i celu lotów kontrolnych.

7.9. Loty kontrolne, o których mowa w pkt 7.4 ppkt 4,

oraz loty na prototypach lub próby producenta

mo˝e wykonywaç pilot z wpisanym do Êwiadectwa kwalifikacji uprawnieniem instruktora lub, za

zgodà Prezesa Urz´du — pilot nieposiadajàcy

uprawnieƒ instruktora.

7.10. Wymagania techniczne dla paralotni okreÊla

ka˝dorazowo na wniosek zainteresowanego

Prezes Urz´du.

Rozdzia∏ 8

Produkcja i obs∏uga techniczna

sprz´tu paralotniowego

8.1. Projektowanie, produkcja, naprawa i obs∏uga

sprz´tu paralotniowego mo˝e byç prowadzona,

z zastrze˝eniem pkt 8.2, 8.11 i 8.12, odpowiednio

przez podmioty, którym Prezes Urz´du zgodnie

z niniejszymi przepisami wyda∏ certyfikat dotyczàcy projektowania, produkcji i obs∏ugi sprz´tu

paralotniowego, lub przez podmioty posiadajàce

odpowiedni certyfikat wydany na podstawie

przepisów odr´bnych. Podmioty te zwane sà dalej „zatwierdzonymi producentami”.

8.2. Pojedyncze egzemplarze sprz´tu paralotniowego

mogà byç produkowane, pod nadzorem Prezesa

Urz´du, przez podmioty inne ni˝ zatwierdzeni

producenci.

8.3. Podmiot ubiegajàcy si´ zgodnie z niniejszymi

przepisami o certyfikat, o którym mowa w pkt 8.1,

powinien z∏o˝yç do Prezesa Urz´du dokumenty

okreÊlone w pkt 8.4 i 8.4.1.

8.4. Wniosek podmiotu ubiegajàcego si´ o certyfikat

powinien zawieraç nast´pujàce dane

1) oznaczenie podmiotu — imi´ i nazwisko lub

nazw´;

2) siedzib´;

3) zakres dzia∏alnoÊci;

4) miejsca wykonywania podstawowej dzia∏alnoÊci;

5) podstaw´ prawnà prowadzenia dzia∏alnoÊci

gospodarczej lub oÊwiadczenie o sposobie

prowadzenia dzia∏alnoÊci podlegajàcej certyfikacji w innej formie;

6) w zale˝noÊci od rodzaju podmiotu — numer

identyfikacyjny w krajowym rejestrze urz´dowym podmiotów gospodarczych (REGON) lub

numer ewidencyjny (PESEL), a dla cudzoziemców — numer dokumentu stwierdzajàcego

to˝samoÊç;

7) sposób oznaczania produktów dopuszczonych

do obrotu — w przypadku producentów;

Poz. 904

8) miejsce przechowywania dokumentacji;

9) imi´ i nazwisko oraz kwalifikacje osoby odpowiedzialnej za zapewnienie kontroli jakoÊci.

8.4.1. Do wniosku za∏àcza si´

1) informacje o sposobie zapewnienia niezb´dnych osób funkcyjnych podczas prób,

odbioru sprz´tu i kontroli jakoÊci, w zale˝noÊci od rodzaju prowadzonej dzia∏alnoÊci;

2) w przypadku podmiotów prowadzàcych

w sk∏adzie ponad pi´cioosobowym dzia∏alnoÊç podlegajàcà certyfikacji

a) schemat struktury organizacyjnej zwiàzanej z certyfikowanà dzia∏alnoÊcià,

b) informacje dotyczàce zawodowego przygotowania personelu kierowniczego,

nadzorujàcego i wykonawczego,

c) dane osób odpowiedzialnych za zapewnienie kontroli jakoÊci,

d) schemat systemu zapewnienia jakoÊci;

3) w przypadku kooperacji z innymi podmiotami w zakresie certyfikowanej dzia∏alnoÊci

informacje dotyczàce

a) podstawowych kooperantów wykonujàcych podzespo∏y, ich nazwy i adresu oraz

zakresu kooperacji,

b) sposobów zapewnienia jakoÊci lub odbioru podzespo∏ów dostarczanych przez

kooperantów nieb´dàcych zatwierdzonymi producentami.

8.5. W ramach procesu certyfikacji sprawdza si´

zgodnoÊç zg∏oszonych danych ze stanem faktycznym oraz

1) zapewnienie co najmniej jednej osoby posiadajàcej kwalifikacje mechanika paralotniowego, wykonujàcego czynnoÊci kontroli jakoÊci,

odbioru produkcji i dopuszczania sprz´tu;

2) posiadanie uzgodnionych wzorów dokumentacji, o której mowa w pkt 7.2 i 8.13;

3) posiadanie ubezpieczenia od odpowiedzialnoÊci cywilnej w zwiàzku z prowadzonà dzia∏alnoÊcià;

4) posiadanie instrukcji obs∏ugiwanych paralotni

lub, przy ich braku, uzgodnionych z Prezesem

Urz´du zasad post´powania.

8.6. Na podstawie pozytywnego wyniku kontroli, Prezes Urz´du wydaje odpowiedni certyfikat.

8.7. Certyfikat wydaje si´ na czas nieokreÊlony.

8.8. Zmiana danych, o których mowa w pkt 8.4 i 8.4.1,

wymaga pisemnego zg∏oszenia Prezesowi Urz´du w ciàgu 30 dni pod rygorem utraty wa˝noÊci

certyfikatu.

8.9. Zmiana danych, o których mowa w pkt 8.4

ppkt 1—7, wymaga odpowiednio uzupe∏nienia

lub wymiany certyfikatu.

8.10. Certyfikat traci wa˝noÊç w przypadku

1) zaprzestania dzia∏alnoÊci;

2) rezygnacji z certyfikatu;

3) niezg∏oszenia w terminie zmian, o których

mowa w pkt 8.8;

4) niezapewnienia przez podmiot warunków,

które by∏y podstawà wydania certyfikatu,

stwierdzonego decyzjà Prezesa Urz´du.

8.10.1. W przypadku usuni´cia braków b´dàcych

podstawà utraty wa˝noÊci certyfikatu Prezes

Urz´du wydaje nowy certyfikat.

8.11. Obs∏uga techniczna paralotni, wykonywana tylko w zakresie napraw, przeglàdów i dopuszczania do lotów, mo˝e byç prowadzona poza zatwierdzonym producentem tylko przez mechaników paralotniowych lub pod ich nadzorem,

je˝eli jest wykonywana w ramach podmiotu,

który zg∏osi∏ Prezesowi Urz´du takà dzia∏alnoÊç

na 14 dni przed jej rozpocz´ciem i posiada

uzgodnienia wzorów dokumentacji, o której

mowa w pkt 7.2 i 8.13. Zg∏oszenie powinno zawieraç dane wymienione w pkt 8.4 odpowiednio do planowanej dzia∏alnoÊci.

8.12. Obs∏uga techniczna w zakresie ograniczonym

do

1) wymiany i naprawy uszkodzonych cz´Êci paralotni niewymagajàcej ingerencji w struktur´ podzespo∏ów,

2) u∏o˝enia czaszy spadochronu,

3) podczepienia spadochronu do uprz´˝y,

4) regulacji d∏ugoÊci linek sterowniczych

— mo˝e byç wykonywana równie˝ przez pilota

paralotni poza podmiotami wymienionymi

w pkt 8.1 i 8.11.

8.13. Mechanicy paralotniowi sà obowiàzani do prowadzenia wykazu paralotni dopuszczonych do

lotów, w którym zamieszcza si´ co najmniej

1) typ (jednomiejscowa, dwumiejscowa), model, rozmiar;

2) nazw´ producenta;

3) numer fabryczny, a w przypadku jego braku

numer nadany przez mechanika;

4) dat´ produkcji;

5) numer i rodzaj dokumentu wymienionego

w pkt 7.6, wydanego dla danego typu paralotni, lub adnotacj´ „NIECERTYFIKOWANA”;

6) dat´ dopuszczenia do lotów i numer kolejny

w wykazie;

START

Poz. 904

7) termin wa˝noÊci dopuszczenia;

8) zakres wykonanych czynnoÊci obs∏ugowych;

9) dane podmiotu zg∏aszajàcego.

8.13.1. Wzór wykazu podlega zatwierdzeniu przez

Prezesa Urz´du.

8.14. W przypadku zaprzestania dzia∏alnoÊci, o której

mowa w pkt 8.1 lub 8.11, podmiot jest obowiàzany do niezw∏ocznego przekazania wykazu,

o którym mowa w pkt 8.13, Prezesowi Urz´du.

8.15. Prezes Urz´du prowadzi ewidencj´ podmiotów

oraz osób, o których mowa w pkt 7.3, 8.1 i 8.11.

8.15.1. Ewidencj´, o której mowa w pkt 8.15, udost´pnia si´ w Urz´dzie Lotnictwa Cywilnego

oraz jego delegaturach.

8.16. W przypadku prowadzenia dzia∏alnoÊci niezgodnie z niniejszymi przepisami, Prezes Urz´du mo˝e dokonaç skreÊlenia podmiotu z prowadzonej ewidencji, skutkujàcego zakazem prowadzenia przedmiotowej dzia∏alnoÊci do czasu

usuni´cia uchybieƒ i uzyskania ponownego

wpisu.

Rozdzia∏ 9

Znaki stosowane podczas lotów holowanych

9.1. Planowany kierunek holowania wyznaczajà dwa

znaki w kszta∏cie litery „V” o wymiarach ramienia 2 m x 6 m w jednym, kontrastujàcym kolorze

— ˝ó∏tym lub bia∏ym. Znaki wyk∏ada si´ zgodnie

z rysunkiem okreÊlonym w pkt 9.3, jeden w miejscu startu — skierowany wierzcho∏kiem w kierunku startu, a ramionami w kierunku holowania, drugi przy wyciàgarce lub w miejscu planowanego zakoƒczenia jazdy pojazdu holujàcego,

wierzcho∏kiem skierowany w stron´ wyciàgarki,

a ramionami w stron´ startu.

9.1.1. Znaki mogà byç wy∏o˝one do 50 m od miejsc

okreÊlonych w pkt 9.1, przy zachowaniu kierunku u∏o˝enia okreÊlonego na rysunku w pkt 9.3.

9.2. Przy lotach holowanych na wodzie za motorówkà, wyk∏ada si´ tylko znak przy starcie.

9.3. Sposób u∏o˝enia znaków przy starcie za wyciàgarkà lub pojazdem holujàcym okreÊla nast´pujàcy rysunek

WYCIÑGARKA

lub miejsce

planowanego

zakoƒczenia jazdy

pojazdu holujàcego

Za∏àcznik nr 3

MOTOLOTNIE

Warunki i wymagania dotyczàce u˝ywania motolotni oraz zasady eksploatacji

i obowiàzki ich u˝ytkowników

Spis treÊci

Rozdzia∏ 1 Zastosowanie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

6769

Rozdzia∏ 2 OkreÊlenia . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

6769

Rozdzia∏ 3 Zasady eksploatacji motolotni . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

6770

Rozdzia∏ 4 Organizacja lotów . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

6770

Rozdzia∏ 5 Wykonywanie lotów . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

6770

Rozdzia∏ 6 Post´powanie w sytuacjach niebezpiecznych . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

6771

Rozdzia∏ 7 OdpowiedzialnoÊç . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

6772

Rozdzia∏ 8 Dopuszczenie sprz´tu do lotów . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

6772

1. Pozwolenie na wykonywanie lotów . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

6772

2. Âwiadectwo spe∏nienia wymagaƒ technicznych . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

6772

3. Próby w locie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

6773

4. Przeglàdy okresowe . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

6773

5. Wymagania techniczne dla motolotni . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

6774

Rozdzia∏ 9 Zatwierdzone podmioty produkujàce i obs∏ugujàce motolotnie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

6774

Rozdzia∏ 10 Obs∏uga techniczna motolotni . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

6775

Rozdzia∏ 11 Ewidencja podmiotów i osób obs∏ugujàcych lub produkujàcych motolotnie lub ich podzespo∏y . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

Rozdzia∏ 12 Wzór metryki motolotni . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

Rozdzia∏ 1

Zastosowanie

1.1. Ustalenia zawarte w niniejszych przepisach dotyczà motolotni u˝ytkowanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

1.2. Na uzasadniony wniosek, w szczególnoÊci

w przypadkach wykonywania lotów pokazowych

lub rekordowych, Prezes Urz´du Lotnictwa Cywilnego mo˝e, z zachowaniem wymogów bezpieczeƒstwa, zwolniç zainteresowany podmiot

z obowiàzku spe∏nienia niektórych wymagaƒ

okreÊlonych w niniejszych przepisach.

Poz. 904

czenia obs∏ugi technicznej statku powietrznego z wpisanymi uprawnieniami dotyczàcymi

motolotni;

13) motolotnia — statek powietrzny posiadajàcy

ruchome powierzchnie noÊne, w którym podstawowym sposobem sterowania jest przemieszczanie Êrodka masy, wyposa˝ony w co

najmniej jeden zespó∏ nap´dowy zapewniajàcy samodzielny start i lot wznoszàcy, posiadajàcy nie wi´cej ni˝ 2 miejsca dla za∏ogi, którego maksymalna masa startowa nie przekracza

a) 300 kg — dla motolotni làdowych jednomiejscowych,

Rozdzia∏ 2

b) 450 kg — dla motolotni làdowych dwumiejscowych,

OkreÊlenia

c) 330 kg — dla motolotni operujàcych z wody

lub amfibii jednomiejscowych,

2.1. U˝yte w przepisach okreÊlenia oznaczajà

1) AGL — wysokoÊç nad terenem;

2) AMSL — wysokoÊç nad Êrednim poziomem

morza;

3) AIP Polska — publikacj´ wydawanà przez paƒstwowy organ zarzàdzania ruchem lotniczym,

zawierajàcà informacje lotnicze o charakterze

trwa∏ym, istotne dla ˝eglugi powietrznej, dotyczàce Rejonu Informacji Powietrznej Warszawa (FIR Warszawa);

4) dowódca statku powietrznego — pilota, który

podjà∏ si´ pilotowania motolotni i ponosi odpowiedzialnoÊç za bezpieczne wykonanie lotu;

5) eksploatacja motolotni — ca∏oÊç dzia∏aƒ organizacyjnych i technicznych, których celem jest

u˝ywanie motolotni zgodnie z jej przeznaczeniem;

6) GND — poziom terenu (poziom ziemi);

7) IFR — przepisy wykonywania lotów wed∏ug

wskazaƒ przyrzàdów;

8) Instrukcja u˝ytkowania w locie — zatwierdzony

przez Prezesa Urz´du lub uprawniony organ

w innym paƒstwie zbiór instrukcji i informacji,

zawierajàcy ograniczenia, w zakresie których

statek powietrzny uznano za zdatny do lotu,

oraz instrukcje i informacje niezb´dne dla

cz∏onków za∏ogi lotniczej dla bezpiecznego

u˝ytkowania tego statku;

d) 495 kg — dla motolotni operujàcych z wody

lub amfibii dwumiejscowych;

14) organizator — osob´ fizycznà, osob´ prawnà

lub jednostk´ organizacyjnà nieposiadajàcà

osobowoÊci prawnej, która podj´∏a dzia∏ania

majàce na celu zorganizowanie lotów na motolotniach dla innych osób;

15) pilot — pilota motolotni oraz ucznia-pilota;

16) pilot motolotni — osob´ posiadajàcà Êwiadectwo kwalifikacji pilota motolotni;

17) pozwolenie na wykonywanie lotów — wydany

przez Prezesa Urz´du dokument potwierdzajàcy dopuszczenie danego egzemplarza motolotni do u˝ytkowania w powietrzu wraz z okreÊleniem terminu jego wa˝noÊci;

18) Prezes Urz´du — Prezesa Urz´du Lotnictwa

Cywilnego;

19) Êwiadectwo kwalifikacji pilota motolotni —

wydany przez Prezesa Urz´du dokument potwierdzajàcy kwalifikacje pilota motolotni;

20) Êwiadectwo spe∏nienia wymagaƒ technicznych — wydany przez Prezesa Urz´du dokument potwierdzajàcy spe∏nienie wymagaƒ budowy danego egzemplarza motolotni;

21) uczeƒ-pilot — osob´ odbywajàcà szkolenie

teoretyczne lub praktyczne, nieposiadajàcà

Êwiadectwa kwalifikacji pilota motolotni;

10) lot VFR — lot wykonywany zgodnie z przepisami dla lotów z widocznoÊcià;

22) IMC — warunki meteorologiczne dla lotów wed∏ug wskazaƒ przyrzàdów, wyra˝one widzialnoÊcià, odleg∏oÊcià od chmur i pu∏apem

chmur — mniejsze ni˝ minima warunków meteorologicznych ustalonych dla lotów z widocznoÊcià;

11) lot specjalny VFR — lot VFR, wykonywany na

podstawie zezwolenia kontroli ruchu lotniczego w strefie kontrolowanej lotniska w warunkach meteorologicznych gorszych ni˝ VMC;

23) VMC — warunki meteorologiczne dla lotów

z widocznoÊcià, wyra˝one widzialnoÊcià, odleg∏oÊcià od chmur i pu∏apem chmur — równe

lub wi´ksze od ustalonych minimów;

12) mechanik motolotniowy — osob´ posiadajàcà

Êwiadectwo kwalifikacji mechanika poÊwiad-

24) wysokoÊç bezwzgl´dna — odleg∏oÊç pionowà

poziomu, punktu lub przedmiotu rozpatrywa-

9) lot IFR — lot wykonywany zgodnie z przepisami dla lotów wed∏ug wskazaƒ przyrzàdów;

nego jako punkt, mierzonà od Êredniego poziomu morza;

25) wysokoÊç wzgl´dna — odleg∏oÊç pionowà poziomu, punktu lub przedmiotu rozpatrywanego jako punkt, mierzonà od okreÊlonego poziomu odniesienia;

26) VFR — przepisy wykonywania lotów z widocznoÊcià;

27) ustawa — ustaw´ z dnia 3 lipca 2002 r. — Prawo lotnicze;

28) za∏àcznik — niniejszy za∏àcznik.

Poz. 904

4.1.1. Kierownikiem startu mo˝e byç instruktor motolotniowy lub pilot motolotni, który ukoƒczy∏

szkolenie z zakresu pe∏nienia funkcji kierownika

startu, okreÊlonego w programie szkolenia zatwierdzonym przez Prezesa Urz´du.

4.2. Je˝eli loty motolotni majà byç wykonywane

w miejscu zorganizowanych lotów innych statków powietrznych lub skoków spadochronowych, organizator lotów na motolotniach jest

obowiàzany do uzgodnienia zasad wykonywania

lotów z organizatorami innych lotów lub skoków.

Rozdzia∏ 5

Rozdzia∏ 3

Wykonywanie lotów

Zasady eksploatacji motolotni

5.1. Lotów na motolotniach nie wolno wykonywaç

3.1. Zasady eksploatacji motolotni okreÊlajà niniejsze

przepisy. Dla podmiotów, o których mowa

w pkt 3.3, zasady te okreÊla tak˝e — instrukcja

operacyjna albo instrukcja wykonywania lotów,

zwane dalej „Instrukcjà”. Instrukcj´ zatwierdza

Prezes Urz´du.

1) wczeÊniej ni˝ 30 minut przed wschodem s∏oƒca i póêniej ni˝ 30 minut po zachodzie s∏oƒca;

2) z wyjàtkiem przypadków, gdy jest to konieczne

dla startu lub làdowania

3.3. Do opracowania i stosowania Instrukcji obowiàzany jest podmiot wykonujàcy dzia∏alnoÊç, o której mowa w art. 160 ust. 3 pkt 1 i 2 ustawy.

a) nad zwartà zabudowà miast, osiedli i siedzib ludzkich lub nad zgromadzeniem osób

na otwartym powietrzu na wysokoÊci

wzgl´dnej mniejszej ni˝ 150 m (500 ft) nad

najwy˝szà przeszkodà znajdujàcà si´ w promieniu 300 m od statku powietrznego, z tym

˝e nad obszarami miast o liczbie mieszkaƒców od 25 000 — zgodnie z przepisami rozporzàdzenia Ministra Infrastruktury z dnia

9 paêdziernika 2003 r. w sprawie zakazów

lub ograniczeƒ lotów na czas d∏u˝szy ni˝

3 miesiàce (Dz. U. Nr 183, poz. 1793),

3.4. Instrukcja powinna okreÊlaç zasady, metody,

Êrodki, miejsca i terminy dzia∏aƒ zwiàzanych

z wykonywaniem lotów na motolotniach.

b) gdzie indziej, ni˝ to okreÊlono w lit. a, na

wysokoÊci

wzgl´dnej

mniejszej

ni˝

100 m (300 ft) nad làdem lub wodà w odleg∏oÊci mniejszej ni˝ 300 m od zabudowaƒ.

3.2. Do Instrukcji stosuje si´ odpowiednio przepisy

cz´Êci 10.1 i 10.2 rozdzia∏u 10 za∏àcznika nr 2 do

rozporzàdzenia Ministra Infrastruktury z dnia 5 listopada 2004 r. w sprawie bezpieczeƒstwa eksploatacji statków powietrznych (Dz. U. Nr 262,

poz. 2609).

3.5. Osoba u˝ywajàca motolotni jest obowiàzana

1) u˝ywaç motolotni zgodnie z instrukcjà u˝ytkowania w locie, w szczególnoÊci przestrzegaç

wszystkich wynikajàcych z tej instrukcji ograniczeƒ;

2) stosowaç si´ w przypadku lotów zorganizowanych do zasad okreÊlonych przez organizatora;

3) u˝ywaç do lotu motolotni w wymaganym stanie technicznym.

Rozdzia∏ 4

Organizacja lotów

4.1. Organizator lotów jest obowiàzany do

1) zapoznania osób organizujàcych loty oraz

osób bioràcych udzia∏ w lotach z zasadami ich

organizacji i wykonywania;

2) wyznaczenia kierownika startu w czasie lotów

samodzielnych ucznia-pilota, pokazów lotniczych, zawodów i innych imprez, w których

planowane sà loty wielu motolotni, jeÊli uzna

to za uzasadnione.

5.2. Przepisów pkt 5.1 ppkt 1 nie stosuje si´ do lotów

wykonywanych w obr´bie ustalonego, jednego

miejsca startu i làdowania w przypadku posiadania przez motolotni´

1) jednego b∏yskowego Êwiat∏a ostrzegawczego

koloru bia∏ego o cz´stotliwoÊci b∏ysków

40—100 na minut´;

2) urzàdzenia radiowego umo˝liwiajàcego ∏àcznoÊç z organizatorem lotów — w przypadku

lotów zorganizowanych;

3) latarki elektrycznej;

4) reflektora do làdowania albo oÊwietlonego

miejsca làdowania.

5.2.1. W przestrzeniach kontrolowanych zezwala si´

na wykonywanie lotów przez motolotnie wyposa˝one dodatkowo w

1) busol´ magnetycznà;

2) dok∏adny czasomierz wskazujàcy czas w godzinach, minutach i sekundach;

3) wysokoÊciomierz;

4) wariometr;

5) map´ rejonu lotu z naniesionymi, niezb´dnymi informacjami nawigacyjnymi dotyczàcymi

a) stref zakazanych, niebezpiecznych i ograniczonych,

b) rejonów lub tras planowanego lotu;

6) urzàdzenie radiowe umo˝liwiajàce utrzymanie ∏àcznoÊci w czasie lotu z radiostacjami

lotniczymi na cz´stotliwoÊciach, jakie sà wymagane przez s∏u˝by ruchu lotniczego w obszarach powietrznych, w których lot ma byç

wykonywany, oraz zapewniajàce równie˝

∏àcznoÊç

na

cz´stotliwoÊci

awaryjnej

121,5 MHz;

7) inne dodatkowe przyrzàdy lub wyposa˝enie,

okreÊlone przez organ nadzoru ruchu lotniczego.

5.3. W czasie u˝ytkowania motolotni pilot jest obowiàzany mieç na pok∏adzie

1) Êwiadectwo kwalifikacji pilota motolotni;

Poz. 904

rentów lub bannerów, jest dozwolone pod warunkiem, ˝e wszystkie statki uczestniczàce w takim locie posiadajà urzàdzenia zwalniajàce lin´

holowniczà.

5.7. U˝ytkownik statku powietrznego mo˝e odstàpiç

od systematycznej rejestracji iloÊci lotów i uzyskanego nalotu w∏asnego oraz innych osób u˝ytkujàcych jego statek powietrzny.

5.7.1. Postanowienia pkt 5.7 nie zwalniajà pilota

z obowiàzku udokumentowania posiadanej

praktyki lotniczej zgodnie z wymaganiami okreÊlonymi w odr´bnych przepisach.

Rozdzia∏ 6

Post´powanie w sytuacjach niebezpiecznych

6.1. Przy zmianie warunków meteorologicznych lub

innych w stopniu powodujàcym zagro˝enie bezpieczeƒstwa lotów, kontynuowanie lotów nadlotniskowych jest zabronione. W lotach trasowych

VFR po obni˝eniu si´ warunków atmosferycznych poni˝ej VMC pilot powinien przerwaç wykonywanie zadania.

2) metryk´ motolotni;

3) dowód ubezpieczenia OC.

5.3.1. Przy lotach, w których starty i làdowania odbywajà si´ w obr´bie ustalonego miejsca, dokumenty, o których mowa w pkt 5.3, mogà znajdowaç si´ na ziemi w miejscu startu i làdowania.

5.4. Lot mo˝e byç podj´ty, je˝eli w szczególnoÊci

1) pilot zapozna∏ si´ z instrukcjà u˝ytkowania

w locie;

2) warunki meteorologiczne nie przekraczajà indywidualnych uprawnieƒ pilota oraz dopuszczalnych warunków u˝ytkowania sprz´tu;

3) miejsce startu i làdowania umo˝liwia bezpieczny start i làdowanie oraz przelot nad

przeszkodami terenowymi na bezpiecznej wysokoÊci;

4) zosta∏ dokonany przeglàd podstawowy, o którym mowa w pkt 8.12;

5) pilot motolotni osobiÊcie i bezpoÊrednio przed

zaj´ciem miejsca w motolotni wykona∏ przeglàd przedlotowy, o którym mowa w pkt 8.13.

5.5. Pilot motolotni mo˝e rozpoczàç lot nie wczeÊniej

ni˝ po up∏ywie 30 sekund po starcie poprzedzajàcego statku powietrznego, a w przypadku lotów

zorganizowanych — zgodnie z porzàdkiem i sposobem wykonywania lotów ustalonym przez organizatora.

5.5.1. Przepisu pkt 5.5 nie stosuje si´ do lotów grupowych wykonywanych na ustalonych wczeÊniej

zasadach.

5.6. Holowanie motolotnià przedmiotów, a w szczególnoÊci: innych statków powietrznych, transpa-

6.2. W przypadku utraty orientacji geograficznej pilot

motolotni powinien

1) sprawdziç czas i pozosta∏à iloÊç paliwa;

2) wykonywaç dalszy lot z pr´dkoÊcià ekonomicznà, okreÊlonà w instrukcji u˝ytkowania

w locie;

3) w miar´ mo˝noÊci nawiàzaç ∏àcznoÊç ze s∏u˝bà ruchu lotniczego i poinformowaç o zaistnia∏ej sytuacji oraz stosowaç si´ do przekazanych

przez nià informacji;

4) w przypadku braku ∏àcznoÊci osiàgnàç najwy˝szà dopuszczalnà wysokoÊç w rejonie

przebywania, na jakà pozwalajà warunki atmosferyczne, jednak nie wy˝ej ni˝ 900 m nad

terenem, staraç si´ ustaliç swoje po∏o˝enie

za pomocà obiektów naziemnych oraz wykorzystaç wszystkie dost´pne pomoce nawigacyjne;

5) w przypadku niewznowienia orientacji wykonaç làdowanie zapobiegawcze.

6.3. W przypadku utraty orientacji w pobli˝u granicy

paƒstwowej pilot motolotni powinien przyjàç

kurs oddalajàcy od granicy paƒstwa i staraç si´

wznowiç orientacj´.

6.4. W przypadku niebezpieczeƒstwa w locie pilot

motolotni powinien post´powaç zgodnie z instrukcjà u˝ytkowania w locie danej motolotni

oraz instrukcjà sprz´tu spadochronowego, je˝eli

motolotnia taki sprz´t posiada.

6.5. W przypadku znanych lub przypuszczalnych

usterek motolotni pilot motolotni powinien niezw∏ocznie po zakoƒczeniu lotu zawiadomiç

o nich w∏aÊciciela motolotni.

Rozdzia∏ 7

OdpowiedzialnoÊç

7.1. Pilot wykonuje lot na w∏asnà odpowiedzialnoÊç,

osobiÊcie podejmuje wszystkie decyzje zwiàzane

z lotem i odpowiada za wszystkie nast´pstwa

z tego wynik∏e.

7.2. W przypadku za∏ogi dwuosobowej odpowiedzialnoÊç spoczywa na dowódcy motolotni.

7.3. Instruktor jest odpowiedzialny za zgodne z programem szkolenia przygotowanie i dopuszczenie

ucznia-pilota do lotów samodzielnych.

Rozdzia∏ 8

Dopuszczenie sprz´tu do lotów

8.1. Do lotu mo˝e byç u˝yta wy∏àcznie motolotnia,

która

Poz. 904

1) 12 miesi´cy — dla motolotni wyprodukowanych przez niezatwierdzonych producentów;

2) 24 miesiàce — dla nowych motolotni wyprodukowanych przez zatwierdzonych producentów.

8.4. Wa˝noÊç pozwolenia na wykonywanie lotów

mo˝e przed∏u˝yç mechanik motolotniowy, dzia∏ajàcy w podmiocie, o którym mowa w pkt 9.1.

Wa˝noÊç pozwolenia przed∏u˝a si´ na okres

12 miesi´cy.

8.4.1. Pozwolenie na wykonywanie lotów wydaje si´,

a wa˝noÊç przed∏u˝a si´ po

1) stwierdzeniu sprawnoÊci technicznej motolotni poprzez wykonanie przeglàdu zasadniczego;

2) sprawdzeniu aktualnoÊci dokumentów motolotni, o których mowa w pkt 8.2 ppkt 2 i 4;

3) wykonaniu kontrolnych prób w locie.

1) jest sprawna technicznie;

2) posiada wa˝ne pozwolenie na wykonywanie

lotów.

1. Pozwolenie na wykonywanie lotów

8.4.2. Produkcyjne i kontrolne próby w locie wykonuje si´ na podstawie pozwolenia na wykonywanie prób w locie wydanego przez mechanika

motolotniowego po spe∏nieniu wymagaƒ,

o których mowa w pkt 8.4.1 ppkt 1 i 2.

8.2. Pozwolenie na wykonywanie lotów lub jego

przed∏u˝enie wydaje podmiot, o którym mowa

w pkt 9.1, na wniosek zainteresowanego dla motolotni, która posiada

8.5. Je˝eli motolotnia, jej podzespó∏ lub cz´Êç sk∏adowa nie spe∏nia wymagaƒ technicznych wymaganych do wydania pozwolenia na wykonywanie

lotów

1) Êwiadectwo spe∏nienia wymagaƒ technicznych lub deklaracj´ zgodnoÊci wydanà dla zatwierdzonego producenta, a dla konstrukcji zagranicznych certyfikat typu lub inny dokument

dopuszczajàcy ten typ do u˝ytkowania;

1) wydane pozwolenie mo˝e zostaç cofni´te albo

zawieszone przez Prezesa Urz´du;

2) metryk´ motolotni zawierajàcà nast´pujàce

dane

a) numer fabryczny motolotni, je˝eli posiada,

b) typ i numer skrzyd∏a,

c) typ i numer silnika,

d) typ i numer wózka,

e) typ i numer Êmig∏a;

3) wpis do ewidencji statków powietrznych oraz

znaki rozpoznawcze, naniesione zgodnie z za∏àcznikiem nr 7 do rozporzàdzenia;

4) instrukcj´ u˝ytkowania w locie i obs∏ugi technicznej motolotni;

5) dowód w∏asnoÊci.

8.2.1. W przypadku gdy na obszarze dzia∏ania delegatury terenowej Urz´du Lotnictwa Cywilnego

nie dzia∏a podmiot, o którym mowa w pkt 9.1,

wydajàcy lub przed∏u˝ajàcy pozwolenia na wykonywanie lotów, pozwolenie to mo˝e byç wydane lub przed∏u˝one przez mechanika motolotniowego pod nadzorem Prezesa Urz´du.

8.3. Pozwolenie na wykonywanie lotów wydaje si´

na okres nie d∏u˝szy ni˝

2) mechanik, o którym mowa w pkt 8.4, odmawia

przed∏u˝enia wa˝noÊci pozwolenia i wpisuje

informacj´ o odmowie przed∏u˝enia wa˝noÊci

pozwolenia do metryki motolotni.

8.6. W metryce motolotni wpisuje si´ w szczególnoÊci pozwolenie na wykonywanie lotów i jego

przed∏u˝enia, dane identyfikujàce motolotni´ i jej

podzespo∏y oraz informacje o u˝ytkowniku.

8.6.1. Wzór metryki motolotni okreÊla rozdzia∏ 12.

2. Âwiadectwo spe∏nienia wymagaƒ technicznych

8.7. Âwiadectwo spe∏nienia wymagaƒ technicznych

wydaje si´ dla pojedynczego egzemplarza motolotni, a przy powtarzalnej produkcji prowadzonej

przez zatwierdzonych producentów — dla typu

motolotni lub podzespo∏u. Dla pojedynczego egzemplarza motolotni Êwiadectwo spe∏niania wymagaƒ technicznych wydaje si´ ∏àcznie z pozwoleniem na wykonywanie lotów na podstawie jednego wniosku.

8.7.1. Âwiadectwo spe∏nienia wymagaƒ technicznych wydaje Prezes Urz´du na wniosek zainteresowanego podmiotu po

1) przedstawieniu sprawozdania z prób w locie

motolotni;

2) zatwierdzeniu przez Prezesa Urz´du instrukcji

u˝ytkowania w locie i obs∏ugi technicznej

motolotni.

8.10.1. Tymczasowa instrukcja u˝ytkowania w locie

powinna zawieraç

8.8. W toku post´powania do wydania Êwiadectwa

ogl´dzin sprawdza si´

2) wskazówki i informacje niezb´dne dla

cz∏onków za∏ogi motolotni do bezpiecznego

przeprowadzenia prób w locie.

1) dokumentacj´ konstrukcyjnà, wed∏ug której

zosta∏a zbudowana motolotnia;

2) obliczenia lub ocen´ charakterystyk masowych motolotni;

3) ocen´ charakterystyk aerodynamicznych, statecznoÊci i sterownoÊci motolotni;

4) obliczenia obcià˝eƒ zewn´trznych motolotni

w zakresie przewidzianym przez wymagania

techniczne;

5) obliczenia wytrzyma∏oÊciowe konstrukcji lub

protokó∏ z prób statycznych w zakresie obcià˝eƒ dopuszczalnych;

6) protokó∏ wa˝enia;

7) dokumentacj´ budowy, w szczególnoÊci dziennik budowy lub dokumenty kontroli — dla motolotni produkowanych amatorsko;

8) tymczasowà instrukcj´ obs∏ugi technicznej.

8.8.1. W toku post´powania, o którym mowa

w pkt 8.8, po sprawdzeniu dokumentacji przeprowadza si´ ogl´dziny motolotni oraz dokonuje prób naziemnych i wystawia Êwiadectwo

ogl´dzin, je˝eli motolotnia zosta∏a uznana za

zdatnà do wykonywania prób w locie.

8.8.2. Tymczasowa instrukcja obs∏ugi technicznej powinna zawieraç niezb´dne informacje zwiàzane

z obs∏ugà technicznà w trakcie prób certyfikacyjnych lub badawczo-rozwojowych.

8.8.3. W przypadku motolotni budowanych przez niezatwierdzonych producentów wniosek, o którym mowa w pkt 8.7.1, sk∏ada si´ przed rozpocz´ciem budowy, a budow´ prowadzi si´ pod

nadzorem Prezesa Urz´du.

8.9. W przypadku wprowadzenia istotnej modyfikacji

motolotni, w wyniku której uleg∏y zmianie istotne parametry lub w∏aÊciwoÊci lotne motolotni,

nale˝y uzyskaç nowe Êwiadectwo spe∏nienia wymagaƒ technicznych.

3. Próby w locie

8.10. Do prób w locie, o których mowa w pkt 8.10.2

ppkt 1 i 2, mo˝e byç dopuszczona motolotnia,

która posiada

1) tymczasowà instrukcj´ u˝ytkowania w locie;

2) program prób w locie zatwierdzony przez

Prezesa Urz´du;

3) Êwiadectwo ogl´dzin stwierdzajàce zdatnoÊç

motolotni do prób w locie.

1) warunki i ograniczenia lotu motolotni;

8.10.2. Próby w locie dzieli si´ na

1) badawczo-rozwojowe — próby wykonywane dla lotniczych celów badawczych i rozwojowych w celu stwierdzenia spe∏nienia

przez prototyp motolotni, podzespo∏u motolotni lub cz´Êci sk∏adowej odpowiednich

konstrukcyjnych za∏o˝eƒ projektu;

2) certyfikacyjne — próby wykonywane w celu

wydawania Êwiadectwa spe∏nienia wymagaƒ technicznych motolotni lub podzespo∏u;

3) produkcyjne — próby egzemplarza motolotni, dla typu której Prezes Urz´du wyda∏

Êwiadectwo spe∏nienia wymagaƒ technicznych;

4) kontrolne — próby wykonywane dla sprawdzenia motolotni w czasie jej eksploatacji.

8.10.3. Do wykonywania prób w locie wymienionych

w pkt 8.10.2 uprawniony jest instruktor motolotniowy lub pilot motolotni posiadajàcy co

najmniej 5-letnie doÊwiadczenie i 500 godzin

nalotu na motolotniach.

8.10.4. Próby w locie wymienione w pkt 8.10.2 ppkt 3

i 4 mo˝e wykonywaç tak˝e pilot motolotni posiadajàcy co najmniej 200 godzin nalotu na

motolotniach jako dowódca.

4. Przeglàdy okresowe

8.11. Przeglàd zasadniczy.

8.11.1. Pozytywny wynik przeglàdu zasadniczego jest

warunkiem przed∏u˝enia pozwolenia na wykonywanie lotów.

8.11.2. Przeglàdowi podlegajà wszystkie elementy

motolotni.

8.11.3. Przeglàd zasadniczy sk∏ada si´ z dwóch etapów

1) etap I — wymaga ca∏kowitego demonta˝u

sprz´tu na zasadnicze elementy konstrukcyjne, a w szczególnoÊci: szkielet skrzyd∏a,

pokrycie, w´ze∏ podwieszenia wózka i ∏o˝e

silnika, w takim stopniu, aby by∏a mo˝liwa

wizualna kontrola stanu technicznego poszczególnych elementów; podczas przeglàdu nale˝y zwróciç szczególnà uwag´ na

obecnoÊç odkszta∏ceƒ plastycznych, p´kni´ç, korozji lub innych form zu˝ycia;

2) etap II — dokonywany jest po zmontowaniu

motolotni do lotu; sprawdza si´ poprawnoÊç monta˝u i wytrymowania skrzyd∏a,

stan zabezpieczeƒ i wspó∏dzia∏anie podzespo∏ów.

8.12. Przeglàd podstawowy.

8.12.1. Przeglàd podstawowy wykonuje si´ w dniu

planowanych lotów przed ich rozpocz´ciem.

Przeprowadza go pilot motolotni posiadajàcy

wpis „PDI” do Êwiadectwa kwalifikacji lub

mechanik motolotniowy.

8.12.2. Przeglàd ten polega na ocenie gotowoÊci motolotni do lotu, a w szczególnoÊci na sprawdzeniu

1) prawid∏owoÊci monta˝u i wytrymowania

motolotni;

2) wyst´powania odkszta∏ceƒ

elementów konstrukcji;

plastycznych

3) stanu zabezpieczeƒ;

4) stanu technicznego zespo∏u nap´dowego;

5) stanu zawieszenia silnika;

6) stanu uk∏adów: zap∏onowego, wydechowego, zasilania;

7) stanu podwozia.

Poz. 904

a) certyfikat dotyczàcy projektowania, produkcji i obs∏ugi motolotni lub

b) certyfikat dotyczàcy obs∏ugi motolotni lub

2) posiadajàce odpowiedni certyfikat wydany na

podstawie przepisów odr´bnych

— zwane odpowiednio „zatwierdzonymi producentami” lub „zatwierdzonymi podmiotami”.

9.2. Pojedyncze egzemplarze motolotni mogà byç

produkowane, pod nadzorem Prezesa Urz´du,

przez podmioty inne ni˝ zatwierdzeni producenci, zwane „niezatwierdzonymi producentami”.

9.3. Zainteresowany podmiot, aby otrzymaç na zasadach okreÊlonych w niniejszych przepisach certyfikat, o którym mowa w pkt 9.1, powinien z∏o˝yç do Prezesa Urz´du dokumenty okreÊlone

w pkt 9.4 i 9.4.1.

9.4. Wniosek podmiotu ubiegajàcego si´ o certyfikat

powinien zawieraç nast´pujàce dane

1) oznaczenie podmiotu — imi´ i nazwisko lub

nazw´;

8.13. Przeglàd przedlotowy.

2) siedzib´;

8.13.1. Przeglàd przedlotowy wykonywany jest przez

pilota bezpoÊrednio przed lotem, w zakresie

okreÊlonym w instrukcji u˝ytkowania w locie.

W lotach ucznia-pilota wymagany jest nadzór

instruktora.

3) zakres dzia∏alnoÊci;

8.14. Wa˝noÊç przeglàdów.

8.14.1. W przypadku uszkodzenia motolotni w trakcie

eksploatacji — traci wa˝noÊç przeglàd podstawowy, który nale˝y powtórzyç celem stwierdzenia zakresu uszkodzeƒ.

8.14.2. W przypadku stwierdzenia uszkodzeƒ lub odkszta∏ceƒ plastycznych dêwigarów, kraw´dzi

natarcia, w´z∏a podwieszenia wózka i konstrukcji noÊnej wózka lub innych powa˝nych

uszkodzeƒ okreÊlonych w instrukcji u˝ytkowania w locie — traci wa˝noÊç przeglàd zasadniczy.

5. Wymagania techniczne dla motolotni

8.15. Wymagania techniczne dla motolotni i ich podzespo∏ów okreÊla ka˝dorazowo na wniosek zainteresowanego Prezes Urz´du.

Rozdzia∏ 9

Zatwierdzone podmioty produkujàce i obs∏ugujàce

motolotnie

9.1. Projektowanie, produkcja, naprawa i obs∏uga

motolotni mo˝e byç prowadzona, z zastrze˝eniem pkt 9.2, 10.3 i 10.7, odpowiednio przez podmioty

1) którym Prezes Urz´du zgodnie z niniejszymi

przepisami wyda∏

4) miejsca wykonywania podstawowej dzia∏alnoÊci;

5) podstaw´ prawnà prowadzenia dzia∏alnoÊci

gospodarczej lub oÊwiadczenie o sposobie

prowadzenia dzia∏alnoÊci podlegajàcej certyfikacji w innej formie;

6) w zale˝noÊci od rodzaju podmiotu — numer

identyfikacyjny w krajowym rejestrze urz´dowym podmiotów gospodarczych (REGON) lub

numer ewidencyjny (PESEL), a dla cudzoziemców — numer dokumentu stwierdzajàcego

to˝samoÊç;

7) sposób oznaczania produktów dopuszczonych

do obrotu — w przypadku producenta;

8) miejsce przechowywania dokumentacji;

9) imi´ i nazwisko oraz kwalifikacje osoby odpowiedzialnej za zapewnienie kontroli jakoÊci.

9.4.1. Do wniosku za∏àcza si´

1) informacje o sposobie zapewnienia niezb´dnych osób funkcyjnych podczas prób, odbioru sprz´tu i kontroli jakoÊci, w zale˝noÊci od

rodzaju prowadzonej dzia∏alnoÊci;

2) w przypadku podmiotów prowadzàcych

w sk∏adzie ponad pi´cioosobowym dzia∏alnoÊç podlegajàcà certyfikacji

a) schemat struktury organizacyjnej zwiàzanej z certyfikowanà dzia∏alnoÊcià,

b) informacje dotyczàce zawodowego przygotowania personelu kierowniczego, nadzorujàcego i wykonawczego,

c) dane osób odpowiedzialnych za zapewnienie kontroli jakoÊci,

Poz. 904

Rozdzia∏ 10

d) schemat systemu zapewnienia jakoÊci;

Obs∏uga techniczna motolotni

3) w przypadku kooperacji z innymi podmiotami w zakresie certyfikowanej dzia∏alnoÊci informacje dotyczàce

10.1. Naprawa, obs∏uga techniczna motolotni i ich

podzespo∏ów w pe∏nym zakresie oraz jej poÊwiadczenie mo˝e byç wykonywana w zakresie

posiadanych uprawnieƒ przez mechaników poÊwiadczenia obs∏ugi statku powietrznego z wpisem dotyczàcym obs∏ugi motolotni jako ca∏oÊci

lub jej cz´Êci.

a) podstawowych kooperantów wykonujàcych podzespo∏y, ich podstawowych danych, charakterystyki oraz zakresu kooperacji,

b) sposobów zapewnienia jakoÊci lub odbioru podzespo∏ów dostarczanych przez kooperantów nieb´dàcych zatwierdzonymi

producentami.

9.5. W ramach procesu certyfikacji sprawdza si´

zgodnoÊç zg∏oszonych danych ze stanem faktycznym oraz

1) zapewnienie co najmniej jednej osoby posiadajàcej kwalifikacje mechanika poÊwiadczenia

obs∏ugi w zakresie odpowiednim do prowadzonej dzia∏alnoÊci, wykonujàcego w szczególnoÊci czynnoÊci kontroli jakoÊci, odbioru produkcji i dopuszczania sprz´tu;

2) posiadanie uzgodnienia wzorów dokumentacji, o której mowa w pkt 11.3 ppkt 4;

3) posiadanie ubezpieczenia od odpowiedzialnoÊci cywilnej w zwiàzku z prowadzonà dzia∏alnoÊcià;

4) posiadanie zatwierdzonych przez Prezesa

Urz´du instrukcji obs∏ugiwanych motolotni,

wydanych przez producentów, lub, przy ich

braku, uzgodnionych z Prezesem Urz´du zasad post´powania.

9.6. Na podstawie pozytywnego wyniku kontroli Prezes Urz´du wydaje odpowiedni certyfikat.

9.7. Certyfikat wydaje si´ na czas nieokreÊlony.

9.8. Zmiana danych, o których mowa w pkt 9.4 i 9.4.1,

wymaga pisemnego zg∏oszenia Prezesowi Urz´du w ciàgu 30 dni pod rygorem utraty wa˝noÊci

certyfikatu.

9.9. Zmiana danych, o których mowa w pkt 9.4

ppkt 1—7, wymaga odpowiednio uzupe∏nienia

lub wymiany certyfikatu.

9.10. Certyfikat traci wa˝noÊç w przypadku

1) zaprzestania dzia∏alnoÊci;

2) rezygnacji z certyfikatu;

3) niezg∏oszenia w terminie zmian, o których

mowa w pkt 9.8;

4) niezapewnienia przez podmiot warunków,

które by∏y podstawà wydania certyfikatu,

stwierdzonego decyzjà Prezesa Urz´du.

10.2. Obs∏uga techniczna mo˝e byç wykonywana

przez mechaników poÊwiadczenia obs∏ugi równie˝ w zakresie kompletacji, wymiany lub naprawy uszkodzonych cz´Êci motolotni bez ingerencji

w struktur´ podzespo∏ów.

10.3. Obs∏uga techniczna mo˝e byç wykonywana równie˝, poza zatwierdzonym podmiotem, przez pilota motolotni w zakresie dopuszczalnym przez

instrukcj´ obs∏ugi technicznej motolotni.

10.4. W przypadku konstrukcji amatorskich lub budowanych z zestawów i u˝ytkowanych przez budowniczego obs∏ug´ technicznà sprz´tu mo˝e

wykonywaç równie˝ budowniczy w stosunku do

podzespo∏ów przez niego wykonanych lub adaptowanych.

10.5. Dzia∏alnoÊç, o której mowa w pkt 8.2, 8.4 i 10.1,

wymaga uzyskania certyfikatu, o którym mowa

w pkt 9.1.

10.6. Dzia∏alnoÊç, o której mowa w pkt 10.2, wymaga

zg∏oszenia Prezesowi Urz´du na piÊmie w terminie 14 dni przed jej rozpocz´ciem oraz dokonania uzgodnieƒ, o których mowa w pkt 11.3.

Zg∏oszenie powinno zawieraç dane wymienione

w pkt 9.4, odpowiednie do planowanej dzia∏alnoÊci.

10.7. Dopuszcza si´ takà organizacj´ podmiotów,

o których mowa w pkt 9.1 i 10.6, gdzie pod nadzorem osób, o których mowa w pkt 10.1 i 10.2,

odpowiednio prace obs∏ugowe, naprawy i prace

zwiàzane z produkcjà b´dà wykonywane przez

inne osoby.

Rozdzia∏ 11

Ewidencja podmiotów i osób obs∏ugujàcych

lub produkujàcych motolotnie lub ich podzespo∏y

11.1. Prezes Urz´du prowadzi ewidencj´ podmiotów

i osób, o których mowa w pkt 8.2, 9.1, 10.1 i 10.2.

11.2. Ewidencj´, o której mowa w pkt 11.1, udost´pnia

si´ w siedzibie Urz´du Lotnictwa Cywilnego oraz

w delegaturach terenowych Urz´du.

11.3. Osoby, o których mowa w pkt 8.4, 10.1 i 10.2, sà

obowiàzane odpowiednio do

1) prowadzenia ewidencji wykonanych i nadzorowanych czynnoÊci obs∏ugowych;

2) prowadzenia wykazu sprz´tu dopuszczonego

do lotów (przed∏u˝eƒ pozwolenia na wykonywanie lotów);

3) przechowywania protoko∏ów z wykonanych

czynnoÊci obs∏ugowych;

4) uzgodnienia z Prezesem Urz´du sposobu prowadzenia ewidencji, wykazów, wzorów protoko∏ów oraz piecz´ci u˝ywanych do poÊwiadczeƒ.

11.4. Podmioty, o których mowa w pkt 8.4, 9.1, 10.1

i 10.2, w przypadku zaprzestania dzia∏alnoÊci,

Poz. 904

majà obowiàzek niezw∏ocznego przekazania wykazu, o którym mowa w pkt 11.3 ppkt 2, Prezesowi Urz´du.

11.5. Niezg∏oszenie zmian, o których mowa w pkt 9.8,

lub niespe∏nienie przez podmiot wpisany do ewidencji warunków b´dàcych podstawà dokonania

wpisu, a tak˝e prowadzenie dzia∏alnoÊci niezgodnie z niniejszymi przepisami mo˝e byç podstawà

skreÊlenia przez Prezesa Urz´du z prowadzonej

ewidencji, skutkujàcego zakazem prowadzenia

dzia∏alnoÊci do czasu usuni´cia uchybieƒ i uzyskania ponownego wpisu.

Rozdzia∏ 12

Wzór metryki motolotni

Za∏àcznik nr 4

SPADOCHRONY

Warunki i wymagania dotyczàce u˝ywania spadochronów,

zasady eksploatacji i obowiàzki u˝ytkowników spadochronów oraz

warunki dokonywania zrzutów zwiàzanych z u˝yciem spadochronów

Spis treÊci

Rozdzia∏ 1 Zastosowanie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

6787

Rozdzia∏ 2 OkreÊlenia . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

6787

Rozdzia∏ 3 Ogólne zasady eksploatacji spadochronów . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

6787

Rozdzia∏ 4 Organizacja skoków spadochronowych i zrzutów . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

6788

1. Ogólne zasady organizacji skoków i zrzutów . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

6788

2. Osoby funkcyjne . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

6788

3. Zabezpieczenie skoków lub zrzutów . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

6790

4. Podstawowe dokumenty operacyjne podczas skoków lub zrzutów . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

6790

5. Dokumenty skoczka i sprz´tu spadochronowego . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

6791

Rozdzia∏ 5 Wykonywanie lotów podczas skoków spadochronowych lub zrzutów . . . . . . . . . . . . . . . . .

6791

1. Obowiàzki pilota wywo˝àcego . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

6791

2. Przygotowanie statku powietrznego do wywo˝enia skoczków lub zrzutów . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

6791

3. Równoczesne wykonywanie lotów i skoków lub zrzutów . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

6792

Rozdzia∏ 6 Wykonywanie skoków spadochronowych i zrzutów . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

6792

1. Informacje ogólne . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

6792

2. Wyposa˝enie osób wykonujàcych skoki ze statków powietrznych . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

6793

3. Inne wymagania i ograniczenia podczas niektórych rodzajów skoków . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

6793

4. Dodatkowe wymagania podczas skoków ucznia-skoczka . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

6793

5. Post´powanie w sytuacjach niebezpiecznych . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

6793

6. Inne wymagania i ograniczenia podczas niektórych rodzajów zrzutów . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

6794

Rozdzia∏ 7 OdpowiedzialnoÊç skoczka i instruktora . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

6794

Rozdzia∏ 8 Sprz´t spadochronowy . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

6794

1. Uk∏adanie spadochronów do skoku lub u˝ycia . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

6794

2. Kompletacja i dopuszczenie spadochronów do skoku lub u˝ycia . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

6795

3. Karty sprz´tu spadochronowego . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

6797

4. Certyfikacja podzespo∏ów sprz´tu spadochronowego . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

6798

5. Próby w powietrzu . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

6800

6. Oznaczenie sprz´tu spadochronowego i certyfikatów . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

6801

7. Minimalne wymagania techniczne dla konstrukcji spadochronów . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

6801

8. Instrukcja sprz´tu spadochronowego . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

6802

Rozdzia∏ 9 Produkcja i obs∏uga sprz´tu spadochronowego

..................................

6802

1. Zatwierdzone podmioty produkujàce i obs∏ugujàce sprz´t spadochronowy . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

6802

2. Zakres obs∏ugi sprz´tu spadochronowego

...................................................

6803

3. PoÊwiadczenie obs∏ugi . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

6804

4. Ewidencja podmiotów i osób obs∏ugujàcych lub produkujàcych sprz´t spadochronowy . . . . . . . . . . . . . . .

6804

Rozdzia∏ 10 Sygna∏y stosowane podczas skoków spadochronowych lub zrzutów . . . . . . . . . . . . . . . . .

Rozdzia∏ 11 Przepisy przejÊciowe . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

Rozdzia∏ 1

Zastosowanie

1.1. Niniejsze przepisy stosuje si´ do spadochronów

do skoków oraz spadochronów innego przeznaczenia u˝ywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym spadochronów ratowniczych.

Poz. 904

wierajàce czasz´ g∏ównà, zapasowà, ratowniczà lub czasz´ innego przeznaczenia;

12) spadochron innego przeznaczenia — spadochron nieprzeznaczony do wykonywania skoków;

13) skoczek — skoczka spadochronowego oraz

ucznia-skoczka;

1.2. Na uzasadniony wniosek, a w szczególnoÊci

w przypadkach u˝ywania spadochronów w celach pokazowych, próbnych lub ustanawiania rekordów, Prezes Urz´du mo˝e zwolniç zainteresowany podmiot od obowiàzku spe∏nienia niektórych wymagaƒ niniejszych przepisów, z zachowaniem wymogów bezpieczeƒstwa.

14) skoczek spadochronowy — osob´ posiadajàcà

Êwiadectwo kwalifikacji skoczka spadochronowego lub licencj´ skoczka spadochronowego

zawodowego;

Rozdzia∏ 2

16) skok ratowniczy (przymusowy) — skok spadochronowy w przypadku, gdy dalszy lot lub làdowanie na statku powietrznym zagra˝a ˝yciu

za∏ogi lub osób znajdujàcych si´ na jego pok∏adzie;

OkreÊlenia

2.1. U˝yte w przepisach okreÊlenia oznaczajà

1) AAD (Automatic Activation Device) — automatyczne urzàdzenie aktywujàce spadochron (automat spadochronowy);

2) eksploatacja spadochronów — ca∏oÊç dzia∏aƒ

organizacyjnych i technicznych, których celem

jest u˝ywanie spadochronów zgodnie z ich

przeznaczeniem;

3) instruktor spadochronowy — osob´ posiadajàcà wa˝nà licencj´ skoczka spadochronowego zawodowego z wpisanym do niej uprawnieniem instruktora spadochronowego;

4) lotnisko — lotnisko, làdowisko lub inne miejsce wpisane do rejestru lub ewidencji prowadzonych na podstawie przepisów ustawy;

5) lot w szyku — lot grupowy o ÊciÊle okreÊlonym

po∏o˝eniu statków powietrznych wzgl´dem

siebie;

6) mechanik spadochronowy — osob´ posiadajàcà Êwiadectwo kwalifikacji mechanika poÊwiadczenia obs∏ugi statku powietrznego

z wpisanymi uprawnieniami dotyczàcymi spadochronu;

7) organizator — osob´ fizycznà, prawnà, innà

jednostk´ organizacyjnà, a tak˝e grup´ osób

nieb´dàcà jednostkà organizacyjnà, która podj´∏a dzia∏ania majàce na celu zorganizowanie

wykonania skoków spadochronowych lub

zrzutów;

8) pasa˝er tandemu — osob´ wykonujàcà skok

jako pasa˝er na spadochronie dwuosobowym;

9) Prezes Urz´du — Prezesa Urz´du Lotnictwa

Cywilnego;

10) ratownik — lekarza, ratownika z uprawnieniami lub piel´gniark´ dyplomowanà;

11) spadochron — zestaw zawierajàcy czasz´

g∏ównà, czasz´ zapasowà, uprzà˝ i pokrowiec,

a tak˝e pojedyncze podzespo∏y lub zestawy za-

15) skok nocny — skok spadochronowy wykonywany pomi´dzy zachodem i wschodem s∏oƒca;

17) skok w teren przygodny — skok spadochronowy z planowanym làdowaniem w terenie przygodnym;

18) Êwiadectwo kwalifikacji skoczka spadochronowego — dokument potwierdzajàcy kwalifikacje skoczka spadochronowego uprawniajàcy

do wykonywania skoków spadochronowych

bez nadzoru instruktora spadochronowego,

wydany przez Prezesa Urz´du;

19) teren przygodny — miejsce poza lotniskiem

lub làdowiskiem lub innym miejscem wpisanym do rejestru albo ewidencji prowadzonych

na podstawie ustawy;

20) uczeƒ-skoczek — osob´ wykonujàcà skoki spadochronowe, do czasu uzyskania Êwiadectwa

kwalifikacji skoczka spadochronowego innà

ni˝ pasa˝er tandemu;

21) ustawa — ustaw´ z dnia 3 lipca 2002 r. — Prawo lotnicze;

22) za∏àcznik — niniejszy za∏àcznik;

23) zrzut — zrzut przedmiotów zaopatrzonych

w spadochrony.

Rozdzia∏ 3

Ogólne zasady eksploatacji spadochronów

3.1. Zasady eksploatacji spadochronów okreÊlajà niniejsze przepisy, z tym ˝e dla podmiotów, o których mowa w pkt 3.2, zasady te okreÊla, odpowiednio do rodzaju wykonywanej dzia∏alnoÊci,

tak˝e instrukcja wykonywania skoków albo instrukcja operacyjna, zwana dalej „Instrukcjà”. Instrukcj´ zatwierdza Prezes Urz´du.

3.1.1. Do Instrukcji stosuje si´ odpowiednio przepisy

cz´Êci 10.1 i 10.2 rozdzia∏u 10 za∏àcznika nr 2 do

rozporzàdzenia Ministra Infrastruktury z dnia

5 listopada 2004 r. w sprawie bezpieczeƒstwa

eksploatacji statków powietrznych (Dz. U.

Nr 262, poz. 2609).

3.2. Do opracowania i stosowania Instrukcji obowiàzany jest podmiot

1) wykonujàcy dzia∏alnoÊç, o której mowa

w art. 160 ust. 3 pkt 1 i 2 ustawy — odpowiednio instrukcji operacyjnej lub instrukcji wykonywania skoków;

2) organizujàcy lub prowadzàcy skoki: z udzia∏em

ucznia-skoczka, nocne, z wysokoÊci powy˝ej

5 000 m n.p.m., na wod´, w tandemie z pasa˝erem, z wi´cej ni˝ jednego statku powietrznego jednoczeÊnie — instrukcji wykonywania

skoków.

3.3. Obowiàzek, o którym mowa w pkt 3.2, nie dotyczy podmiotów prowadzàcych dzia∏alnoÊç w zakresie udost´pniania spadochronów i innych

statków powietrznych do wykonywania skoków

ze spadochronem, o ile nie sà organizatorami

skoków lub zrzutów.

3.4. Osoba u˝ywajàca spadochronu jest obowiàzana

1) zapewniç, aby ka˝dy spadochron b´dàcy w jej

dyspozycji by∏ u˝ywany zgodnie z instrukcjà

danego spadochronu, w szczególnoÊci z zachowaniem wszystkich okreÊlonych przez t´

instrukcj´ ograniczeƒ;

2) stosowaç si´ do zasad okreÊlonych przez organizatora skoku lub lotu;

3) u˝ywaç do skoku, zrzutu lub lotu sprz´tu spadochronowego w wymaganym dla niego stanie technicznym.

Rozdzia∏ 4

Organizacja skoków spadochronowych i zrzutów

1. Ogólne zasady organizacji skoków i zrzutów

4.1. W celu bezpiecznego i prawid∏owego wykonywania zadaƒ zwiàzanych z przygotowaniem

i przeprowadzaniem skoków lub zrzutów, ich organizator obowiàzany jest do takiej organizacji

skoków lub zrzutów, która co najmniej zapewnia

1) przeprowadzenie analizy warunków meteorologicznych i informacji o ograniczeniach zwiàzanych z ruchem lotniczym oraz uzyskanie stosownych zezwoleƒ zwiàzanych z ruchem lotniczym;

2) wy∏o˝enie odpowiednich znaków — je˝eli sà

wymagane przepisami;

3) sporzàdzenie listy za∏adowczej na dany wylot;

4) obecnoÊç na pok∏adzie statku powietrznego

podczas wykonywania skoków lub zrzutów poza za∏ogà wy∏àcznie osób wpisanych na list´

za∏adowczà;

5) wpisanie na list´ za∏adowczà ucznia-skoczka

pod warunkiem wykonywania nad nim nadzo-

Poz. 904

ru instruktora spadochronowego prowadzàcego w danym skoku szkolenie;

6) przechowywanie listy za∏adowczej;

7) zapoznanie si´ przez osoby bioràce udzia∏

w zrzutach, skokach lub lotach i ich organizacji

odpowiednio z instrukcjami oraz okreÊlonymi

przez organizatora zasadami organizacji, zasadami wykonywania zrzutów, skoków i lotów,

w szczególnoÊci dotyczàcymi

a) ruchu ko∏owego i pieszego w sta∏ym miejscu organizacji skoków,

b) organizacji wejÊcia na pok∏ad i ruchu naziemnego statku powietrznego,

c) kolejnoÊci wykonywania skoków i zrzutów,

d) planowanego rejonu skoków i zrzutów,

e) minimalnej planowanej wysokoÊci zawiÊni´cia na otwartym spadochronie,

f) stref opadania,

g) miejsc làdowania i kierunków podejÊcia do

làdowania,

h) sposobu post´powania w sytuacjach zaistnienia wypadków i incydentów,

i) sposobu okreÊlania miejsca skoku lub zrzutu;

8) podczas skoków ucznia-skoczka lub udost´pniania przez organizatora spadochronów na

skoki, u˝ywanie tylko spadochronów dopuszczonych do skoków i u∏o˝onych przez uprawnione osoby;

9) wyznaczenie i udzia∏ niezb´dnych osób funkcyjnych odpowiednio do rodzaju planowanych skoków lub zrzutów;

10) wyznaczenie rejonu skoków lub zrzutów oraz

rejonu zni˝ania statku powietrznego, z którego

wykonuje si´ skoki lub zrzuty poza obszarem

opadania spadochronów, z uwzgl´dnieniem

przypadku niezamierzonego, zbyt wczesnego

lub zbyt póênego, otwarcia spadochronów;

11) zg∏oszenie wypadków i incydentów w∏aÊciwym organom i s∏u˝bom.

2. Osoby funkcyjne

4.2. Odpowiednio do rodzaju planowanych zrzutów

lub skoków organizator wyznacza nast´pujàce

osoby funkcyjne

1) kierownika skoków;

2) wyrzucajàcego.

4.2.1. Kierownik skoków kieruje przebiegiem skoków

i zrzutów w przypadku wykonywania ich

1) w trakcie pokazów lotniczych;

2) z wi´cej ni˝ jednego statku powietrznego;

3) w wi´cej ni˝ jednym najÊciu;

4) z wysokoÊci powy˝ej 5 000 m n.p.m.;

5) w nocy;

6) na wod´;

7) w trakcie zawodów;

8) podczas lotów innych statków powietrznych

— je˝eli w miejscu wykonywania skoków lub

zrzutów nie sà zapewnione s∏u˝by informacji

powietrznej lub kierownictwo lotów innych

statków powietrznych;

9) w sytuacjach niewymienionych wy˝ej, je˝eli

organizator uzna to za konieczne.

4.2.1.1. Na kierownika skoków lub jego zast´pc´ mo˝e byç wyznaczony

1) instruktor spadochronowy;

2) skoczek spadochronowy, który ukoƒczy∏

szkolenie w zakresie kierowania skokami,

okreÊlone programem szkolenia zatwierdzonym przez Prezesa Urz´du.

4.2.1.2. Kierownik skoków jest odpowiedzialny za kierowanie skokami, w tym za

1) analiz´ warunków meteorologicznych oraz

informacji o ograniczeniach zwiàzanych

z ruchem lotniczym;

2) uzyskanie stosownych zezwoleƒ zwiàzanych z ruchem lotniczym;

3) wy∏o˝enie odpowiednich sygna∏ów w rejonie làdowania spadochronów — je˝eli

wymaga tego rodzaj skoków lub zrzutów;

4) poinstruowanie pilotów w zakresie niezb´dnym do dokonania zrzutów przedmiotów lub skoczków;

5) udzielenie informacji o obowiàzujàcych

zasadach i kolejnoÊci zrzutu — chyba ˝e

organizator wyznaczy inne osoby odpowiedzialne za te zadania.

4.2.2. Wyrzucajàcy kieruje z pok∏adu statku powietrznego zrzutem, a tak˝e kieruje wyskokiem

skoczków podczas nast´pujàcych rodzajów

skoków

1) nocnych;

2) na wod´;

3) uczniów-skoczków;

4) w sytuacjach niewymienionych wy˝ej, je˝eli

organizator uzna to za konieczne.

4.2.3.1. Na wyrzucajàcego podczas skoków spadochronowych lub zrzutów mo˝na wyznaczyç

1) skoczka spadochronowego zawodowego;

2) skoczka spadochronowego, który ukoƒczy∏

odpowiednie, udokumentowane przeszkolenie.

Poz. 904

4.2.3.2. Zakres przeszkolenia skoczka spadochronowego do kierowania z pok∏adu statku powietrznego zrzutem lub wyskokiem skoczków, w zale˝noÊci od rodzaju wykonywanych

skoków lub zrzutów, okreÊla zatwierdzony

przez Prezesa Urz´du Program szkolenia spadochronowego lub Instrukcja organizatora

skoków lub zrzutów.

4.2.3.3. Wyrzucajàcy jest odpowiedzialny za okreÊlenie miejsca skoku lub zrzutu, zapi´cie na pok∏adzie statku powietrznego lin desantowych

i automatów spadochronowych, w przypadkach koniecznych odpi´cie tych lin lub podanie komendy do ich odpi´cia, podanie komendy do skoku uczniowi-skoczkowi, chyba

˝e organizator wyznaczy inne osoby odpowiedzialne za te zadania.

4.2.4. Je˝eli rodzaj prowadzonych skoków lub zrzutów wymaga okreÊlenia innego zakresu obowiàzków kierownika skoków lub wyrzucajàcego, organizator jest obowiàzany okreÊliç ten zakres w swojej Instrukcji lub zapoznaç z nimi

osoby bioràce udzia∏ w zrzutach, skokach lub

lotach i ich organizacji.

4.2.5. W czasie wykonywania skoków lub zrzutów

kierownik skoków powinien przebywaç w miejscu umo˝liwiajàcym pe∏nienie obowiàzków.

4.2.6. W przypadku uzasadnionej potrzeby chwilowego opuszczenia swego stanowiska kierownik

skoków wyznacza na ten czas swego zast´pc´

spoÊród osób posiadajàcych odpowiednie

uprawnienia.

4.2.6.1. Przed przyj´ciem zast´pstwa wyznaczona

osoba jest obowiàzana zapoznaç si´ z ca∏okszta∏tem spraw zwiàzanych z prowadzeniem

skoków lub zrzutów w czasie pe∏nienia zast´pstwa.

4.2.7. Je˝eli ze wzgl´du na rodzaj wykonywanych

skoków lub zrzutów obecnoÊç kierownika skoków nie jest konieczna, jego obowiàzki, w zakresie analizy warunków meteorologicznych

oraz informacji o ograniczeniach zwiàzanych

z ruchem lotniczym, uzyskanie stosownych zezwoleƒ, oznaczenie punktu odniesienia rejonu

làdowania skoczków — je˝eli wymaga tego rodzaj skoków, oraz okreÊlenie planowanego

miejsca làdowania skoczków, nale˝à do dowódcy statku powietrznego, chyba ˝e organizator wyznaczy inne osoby odpowiedzialne za te

zadania.

4.2.8. Je˝eli ze wzgl´du na rodzaj wykonywanych

skoków obecnoÊç kierownika skoków nie jest

konieczna

1) za decyzj´ o zrzucie skoczków odpowiedzialny jest pilot wywo˝àcy skoczków;

2) statek powietrzny wywo˝àcy skoczków powinien posiadaç Êrodki umo˝liwiajàce ∏àcznoÊç

radiowà, na cz´stotliwoÊci w∏aÊciwej dla

miejsca wykonywania skoków.

3. Zabezpieczenie skoków lub zrzutów

4.3. Odpowiednio do rodzaju prowadzonych skoków

lub zrzutów organizator powinien zapewniç co

najmniej

1) mo˝liwoÊç kontaktu telefonicznego lub radiowego z najbli˝szà placówkà s∏u˝b ratownictwa

medycznego lub oÊrodkami powiadamiania

albo zapewniç w miejscu wykonywania skoków zabezpieczenie medyczne poprzez obecnoÊç ratownika wraz ze Êrodkami przystosowanymi do transportu poszkodowanego i wyposa˝eniem niezb´dnym dla udzielenia pierwszej pomocy medycznej — podczas wykonywania wszystkich rodzajów skoków spadochronowych lub zrzutów;

Poz. 904

5) dat´ i miejsce planowanego wykonywania

skoków lub zrzutów;

6) numer kolejny wylotu;

7) nazwisko, imi´ i podpis kierownika skoków

— je˝eli jego obecnoÊç jest wymagana;

8) nazwisko, imi´ i podpis osoby, która sporzàdzi∏a list´ za∏adowczà.

4.4.2. W przypadku skoków ucznia-skoczka, skoków

z pasa˝erem tandemu lub lotu pasa˝era niewykonujàcego skoków oraz zrzutu przedmiotów,

lista za∏adowcza powinna zawieraç ponadto

1) obok nazwiska ucznia-skoczka nazwisko oraz

podpis instruktora wykonujàcego nadzór nad

uczniem w tym skoku;

2) oznaczenie punktu odniesienia rejonu làdowania skoczków lub przedmiotów (krzy˝ i litera

„T”) — podczas skoków na lotnisku lub podczas wykonywania zrzutów;

2) obok nazwiska pasa˝era wykonujàcego skok

z instruktorem w tandemie nazwisko oraz

podpis tego instruktora;

3) wystawienie wskaênika kierunku wiatru lub

wy∏o˝enie wyznacznika kierunku làdowania —

podczas skoków na lotnisku;

3) jednoznaczne okreÊlenie charakteru lotu

w szczególnoÊci uczeƒ-skoczek, pasa˝er tandemu lub pasa˝er;

4) wystawienie wskaênika kierunku wiatru —

podczas wykonywania zrzutów;

4) okreÊlenie przedmiotu zrzutu, rodzaju spadochronu oraz nazwisko i podpis wyrzucajàcego kierujàcego zrzutem.

5) sprz´t sygnalizacyjny — podczas skoków lub

zrzutów, w których wymagana jest obecnoÊç

kierownika skoków;

6) dwustronnà ∏àcznoÊç ze statkiem powietrznym

lub ustalone znaki sygnalizacyjne — podczas

wykonywania skoków, w których wymagana

jest obecnoÊç kierownika skoków;

7) dwustronnà ∏àcznoÊç ze statkiem powietrznym

i ustalone znaki sygnalizacyjne — podczas wykonywania zrzutów lub wykonywania skoków

w nocy.

4.3.1. Organizator mo˝e ustaliç w∏asne znaki wytyczajàce miejsca làdowania spadochronów oraz

kierunki podejÊcia do làdowania jako nadrz´dne nad wskazaniami wskaênika kierunku wiatru.

4. Podstawowe dokumenty operacyjne

podczas skoków lub zrzutów

4.4. Podstawowym dokumentem operacyjnym niezb´dnym podczas wykonywania skoków lub

zrzutów jest lista za∏adowcza osób majàcych

wejÊç na pok∏ad statku powietrznego oraz zrzucanych przedmiotów.

4.4.1. Lista za∏adowcza powinna zawieraç co najmniej nast´pujàce dane

1) nazw´ organizatora;

2) nazwiska i imiona skoczków lub pasa˝erów;

3) planowanà wysokoÊç skoków lub zrzutów;

4) typ i oznaczenie statku powietrznego, z którego b´dà wykonywane skoki lub zrzuty;

4.4.3. Zamieszczanie na liÊcie za∏adowczej podpisów,

o których mowa w pkt 4.4.2 ppkt 1, 2 i 4, nie jest

konieczne, je˝eli fakt nadzoru nad uczniem-skoczkiem, poÊwiadczenie u∏o˝enia spadochronu, odpowiedzialnoÊç za pasa˝era lub wykonanie zrzutu przedmiotu ze spadochronem

jednoznacznie wynika z innych dokumentów,

a w szczególnoÊci: zwiàzanych z wyszkoleniem,

wypo˝yczonym lub u˝ytkowanym spadochronem.

4.4.4. Organizator skoków jest obowiàzany zapewniç

takà organizacj´ skoków, aby wszystkie wymagane dokumenty zosta∏y sporzàdzone i podpisane przed wykonaniem skoku lub zrzutu.

4.4.5. W przypadku listy za∏adowczej, ewidencji zwiàzanej z udost´pnianiem spadochronów lub innych ewidencji, sporzàdzanych w formie elektronicznej, dopuszcza si´ ich zbiorczy wydruk

na koniec dnia, jednak w takim przypadku wymagane oÊwiadczenia na dany dzieƒ lotny, zapewniajàce potwierdzenie odpowiedzialnoÊci

wynikajàcej z list za∏adowczych oraz innych dokumentów, nale˝y sporzàdziç i podpisaç nie

póêniej ni˝ przed wykonaniem skoku lub zrzutu.

4.4.6. Je˝eli organizatorem jest skoczek lub grupa

skoczków, na liÊcie za∏adowczej jako organizatora wymienia si´ imiona i nazwiska tych

skoczków.

4.4.7. Organizator ma obowiàzek przechowywaç list´

za∏adowczà do czasu uzyskania pozytywnej

oceny z kontroli przeprowadzonej w tym zakresie przez Prezesa Urz´du, jednak nie d∏u˝ej ni˝

3 lata od dnia wykonania skoku lub zrzutu.

4.4.7.1. Je˝eli organizatorem nie jest podmiot, o którym mowa w pkt 3.2 ppkt 1, list´ za∏adowczà

przechowuje w∏aÊciciel, u˝ytkownik lub dysponent statku powietrznego, który udost´pni∏ statek powietrzny, a w przypadku podmiotów zagranicznych — podmiot polski, na

zlecenie którego te loty by∏y wykonywane,

albo certyfikowany podmiot polski wspó∏pracujàcy w tym celu z organizatorem skoków lub zrzutów.

5. Dokumenty skoczka i sprz´tu spadochronowego

4.5. Podczas skoków lub zrzutów skoczek powinien

mieç przy sobie lub w miejscu znanym organizatorowi w∏aÊciwe licencje, Êwiadectwa kwalifikacji

skoczka spadochronowego i dokumenty spadochronów lub dokumenty równowa˝ne. Dokumenty ucznia-skoczka powinny znajdowaç si´

w miejscu znanym instruktorowi prowadzàcemu

szkolenie.

4.6. Skoczek spadochronowy mo˝e odstàpiç od systematycznej rejestracji iloÊci skoków i uzyskanego czasu spadania.

4.7. Postanowienia zawarte w pkt 4.6 nie zwalniajà

skoczka z obowiàzku udokumentowania posiadanej praktyki lotniczej zgodnie z wymaganiami

okreÊlonymi w odr´bnych przepisach.

Rozdzia∏ 5

Wykonywanie lotów podczas skoków

spadochronowych lub zrzutów

1. Obowiàzki pilota wywo˝àcego

5.1. Pilot wywo˝àcy przed rozpocz´ciem skoków lub

zrzutów jest obowiàzany zapoznaç si´ z zasadami organizacji oraz warunkami wykonywania

skoków i zrzutów w danym dniu.

5.1.1. Podczas lotu statku powietrznego, z którego

pok∏adu planuje si´ wykonywanie skoków spadochronowych lub zrzutów, za∏oga jest obowiàzana mieç przygotowane do u˝ycia spadochrony osobiste lub spadochrony przeznaczone dla ca∏ego statku powietrznego.

5.1.2. Osoby niezwiàzane bezpoÊrednio z wykonywaniem skoków spadochronowych mogà byç zabierane na pok∏ad statku powietrznego, je˝eli

wyposa˝enie tego statku pozwala na zapewnienie im bezpieczeƒstwa podczas skoków oraz je˝eli statek powietrzny lub te osoby sà wyposa˝one w spadochron i zosta∏y poinstruowane

o sposobie jego u˝ycia w celach ratowniczych.

Za bezpieczne wejÊcie tych osób na pok∏ad, instrukta˝, sprawdzenie wa˝noÊci u∏o˝enia i gotowoÊci spadochronów do u˝ycia oraz zapewnienie tym osobom bezpieczeƒstwa, tak˝e po

wyskoku skoczków, odpowiedzialny jest dowódca statku powietrznego, chyba ˝e organizator wyznaczy∏ inne osoby odpowiedzialne za te

zadania.

Poz. 904

5.1.2.1. Podczas wykonywania zrzutów, na pok∏adzie

statku powietrznego mogà znajdowaç si´ tylko osoby bioràce udzia∏ w zrzutach.

5.1.2.2. Podczas wykonywania zrzutów, osoby bioràce

udzia∏ w zrzutach sà obowiàzane mieç za∏o˝one i przygotowane do u˝ycia spadochrony.

5.1.3. W przypadku stwierdzenia z∏ego samopoczucia

cz∏onka za∏ogi, skoczka, pasa˝era tandemu lub

osoby bioràcej udzia∏ w zrzutach lub innej sytuacji zagra˝ajàcej bezpieczeƒstwu na pok∏adzie

statku powietrznego, pilot obowiàzany jest

przerwaç wykonywanie zadania i powróciç na

miejsce startu albo làdowaç w innym w∏aÊciwym miejscu.

5.1.4. Statki powietrzne nie mogà przelatywaç w odleg∏oÊci mniejszej ni˝ 200 m od opadajàcych

spadochronów, a làdowanie przed ich przyziemieniem mo˝e nastàpiç wy∏àcznie po uprzednim uzyskaniu zgody od kierownika lotów lub

skoków, w bezpiecznej odleg∏oÊci od przewidywanego miejsca làdowania spadochronów.

5.1.5. Je˝eli skoki lub zrzuty wykonuje si´ z kilku statków powietrznych, które nie lecà w szyku, nad

punktem zrzutu mo˝e znajdowaç si´ tylko jeden statek powietrzny.

5.1.6. Zni˝anie statku powietrznego, z którego wykonuje si´ skoki, powinno byç wykonywane poza

obszarem opadania spadochronów, z uwzgl´dnieniem sytuacji niezamierzonego, zbyt wczesnego lub zbyt póênego, otwarcia spadochronu. Làdowanie statku powietrznego w przypadku braku ∏àcznoÊci powinno odbyç si´ w rejonie niestwarzajàcym mo˝liwoÊci kolizji ze spadochronem.

5.1.7. Je˝eli przed lotem nie poczyniono innych

uzgodnieƒ organizacyjnych, dowódca statku

powietrznego jest odpowiedzialny za sporzàdzenie listy za∏adowczej oraz za to, kto znajduje si´ na pok∏adzie statku powietrznego podczas skoków lub zrzutów.

5.1.8. Je˝eli skoki wykonywane sà bez obecnoÊci kierownika skoków, jego obowiàzki, w zakresie

analizy warunków meteorologicznych oraz informacji o ograniczeniach zwiàzanych z ruchem lotniczym, uzyskanie stosownych zezwoleƒ, oznaczenie punktu odniesienia rejonu làdowania skoczków — je˝eli wymaga tego rodzaj skoków, oraz okreÊlenie planowanego

miejsca làdowania skoczków, nale˝à do dowódcy statku powietrznego, chyba ˝e organizator wyznaczy inne osoby odpowiedzialne za te

zadania.

2. Przygotowanie statku powietrznego

do wywo˝enia skoczków lub zrzutów

5.2. Statek powietrzny u˝ywany do wykonywania

skoków lub zrzutów musi byç przygotowany

w sposób zapewniajàcy prawid∏owe przewiezie-

nie skoczków lub przedmiotów do miejsca zrzutu

i wyjÊcie skoczków lub zrzut przedmiotów z pok∏adu statku powietrznego.

5.2.1. Je˝eli ze wzgl´du na rodzaj wykonywanych

skoków lub zrzutów organizator uzna za konieczne dodatkowe wyposa˝enie statku powietrznego, powinien w swojej Instrukcji zawrzeç stosownà informacj´ na ten temat.

3. Równoczesne wykonywanie lotów i skoków

lub zrzutów

5.3. Dopuszcza si´ wykonywanie skoków spadochronowych lub zrzutów w miejscu, w którym sà organizowane w tym czasie loty innych statków

powietrznych, je˝eli

1) instrukcja u˝ytkowania danego lotniska nie zabrania wykonywania równoczeÊnie lotów statków powietrznych i skoków lub zrzutów —

w przypadku lotnisk lub làdowisk;

2) zapewniona jest ∏àcznoÊç radiowa ze statkami

powietrznymi, z których wykonuje si´ skoki

lub zrzuty, oraz z pozosta∏ymi statkami albo zapewniono inne Êrodki umo˝liwiajàce zachowanie bezpiecznej odleg∏oÊci od statków powietrznych nieuczestniczàcych w skokach

i zrzutach;

3) w czasie skoków, zrzutów, opadania i làdowania spadochronów, statki powietrzne nieuczestniczàce w zrzutach przedmiotów i skoczków znajdujà si´ w bezpiecznej odleg∏oÊci od

toru opadania spadochronów;

4) w miejscu planowanego làdowania skoczków

lub przedmiotów nie odbywa si´ ruch statków

powietrznych z w∏àczonymi silnikami, rozruch

silników lub próby.

5.3.1. Dowódcy statków powietrznych innych ni˝

uczestniczàce w lotach, skokach lub zrzutach,

zbli˝ajàc si´ do lotniska z zamiarem làdowania,

muszà otrzymaç od w∏aÊciwych s∏u˝b albo pilota statku, z którego sà wykonywane skoki lub

zrzuty, informacje o wykonywanych skokach

lub zrzutach i dalsze zbli˝anie dokonywaç

w oparciu o te informacje.

5.3.2. W przypadku utraty ∏àcznoÊci radiowej, dowódcy statków powietrznych sà obowiàzani

stosowaç si´ do sygna∏ów oraz znaków wy∏o˝onych na ziemi.

Rozdzia∏ 6

Wykonywanie skoków spadochronowych i zrzutów

1. Informacje ogólne

6.1. Osoby wykonujàce skoki ze spadochronem osobowym, z wy∏àczeniem pasa˝era tandemu, oraz

organizatorzy zrzutów podlegajà obowiàzkowemu ubezpieczeniu od odpowiedzialnoÊci cywil-

Poz. 904

nej za szkody wyrzàdzone osobom trzecim

w zwiàzku z wykonywaniem skoków spadochronowych lub organizowaniem i wykonaniem zrzutów.

6.1.1. Wymagania i warunki zwiàzane z ubezpieczeniami od odpowiedzialnoÊci cywilnej okreÊla

za∏àcznik nr 6 do rozporzàdzenia.

6.1.2. Podczas lotu statku powietrznego, z którego

pok∏adu planuje si´ wykonywanie skoków spadochronowych, skoczkowie znajdujàcy si´ na

pok∏adzie sà obowiàzani mieç za∏o˝one i przygotowane do u˝ycia spadochrony, pasa˝er tandemu za∏o˝onà i zapi´tà uprzà˝.

6.1.2.1. Podczas lotu statku powietrznego, z pok∏adu

którego planuje si´ wykonywanie skoków

spadochronowych w miejscu odleg∏ym od

miejsca startu, skoczkowie spadochronowi

znajdujàcy si´ na pok∏adzie sà obowiàzani

mieç za∏o˝one i przygotowane do u˝ycia spadochrony nie póêniej ni˝ na 15 minut przed

otwarciem wyjÊcia.

6.1.3. Skoki spadochronowe bez nadzoru instruktora

spadochronowego mo˝e wykonywaç wy∏àcznie skoczek spadochronowy.

6.1.4. Skoczek spadochronowy powinien zapewniç,

aby do skoku by∏ u˝ywany tylko spadochron

posiadajàcy kart´ sprz´tu spadochronowego

i dopuszczenie do skoków.

6.1.5. Osoba posiadajàca polskie Êwiadectwo kwalifikacji skoczka spadochronowego mo˝e na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wykonywaç

skoki ze spadochronem, który ma aktualne dokumenty dopuszczajàce do skoków wydane

w innym kraju pod warunkiem, ˝e spadochron

spe∏nia wymogi, o których mowa w pkt 8.6

i 8.7.2 ppkt 1 i 2.

6.1.6. Osoba posiadajàca dokumenty uprawniajàce

do wykonywania skoków spadochronowych

bez nadzoru instruktora, wydane w innym kraju, mo˝e wykonywaç na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej skoki ze spadochronem jako

skoczek spadochronowy przy spe∏nieniu ∏àcznie nast´pujàcych warunków

1) spadochron, z którym wykonuje skoki, ma aktualne dokumenty dopuszczajàce do wykonywania skoków w tamtym kraju — bez koniecznoÊci spe∏nienia warunku certyfikacji,

o którym mowa w pkt 8.6 — lub kart´ sprz´tu spadochronowego i dopuszczenie do skoków wydane na podstawie niniejszych przepisów;

2) spadochron g∏ówny, z którym wykonuje skoki, zosta∏ u∏o˝ony przez tego skoczka osobiÊcie lub przez osob´, o której mowa

w pkt 9.14;

3) spadochron zapasowy zosta∏ u∏o˝ony przez

osoby upowa˝nione zgodnie z przepisami

kraju, którego dokumenty posiada skoczek,

lub zgodnie z przepisami polskimi;

4) skoki wykonuje zgodnie z niniejszymi przepisami.

6.1.7. Niedozwolone jest zmuszanie osoby do wykonania skoku, chyba ˝e pozostanie na pok∏adzie

statku powietrznego zagra˝a jej bezpieczeƒstwu lub bezpieczeƒstwu pozosta∏ych osób

znajdujàcych si´ na pok∏adzie tego statku powietrznego.

6.1.8. Oddzielenie si´ skoczka od statku powietrznego lub zrzut mo˝e nastàpiç wy∏àcznie w rejonie

wynikajàcym z planowanego làdowania,

w okreÊlonym wczeÊniej miejscu.

6.1.9. Z pok∏adu statku powietrznego mo˝e byç wyrzucona sonda majàca pr´dkoÊç opadania zbli˝onà do pr´dkoÊci opadania spadochronu, s∏u˝àca do oceny wielkoÊci zniesienia przez wiatr.

6.1.10. W przypadku gdy kontynuowanie skoków lub

zrzutów narusza bezpieczeƒstwo ich wykonywania lub bezpieczeƒstwo osób trzecich, nale˝y niezw∏ocznie przerwaç ich wykonywanie.

6.1.11. ˚aden zrzut lub skok z wyjàtkiem ratowniczego nie mo˝e si´ odbyç, je˝eli jego prawid∏owe

wykonanie stwarza w sposób oczywisty bezpoÊrednie zagro˝enie dla osób trzecich lub ich

mienia.

2. Wyposa˝enie osób wykonujàcych skoki

ze statków powietrznych

6.2. Skoczek podczas skoków ze statków powietrznych powinien byç wyposa˝ony co najmniej w

1) komplet spadochronów (g∏ówny i zapasowy);

2) nó˝.

Poz. 904

6.3.3. Szczegó∏owe warunki wykonywania skoków

z udzia∏em ucznia-skoczka, nocnych, z wysokoÊci powy˝ej 5 000 m n.p.m., na wod´, w tandemie z pasa˝erem, z wi´cej ni˝ jednego statku

powietrznego jednoczeÊnie okreÊla organizator

w swojej Instrukcji.

6.3.4. Je˝eli w sàsiedztwie lotniska, na którym wykonywane sà skoki spadochronowe, znajdujà si´

wody, w szczególnoÊci takie jak rzeka, jezioro

lub morze, bezpieczeƒstwo podczas skoków zapewnia si´ w sposób okreÊlony w instrukcji

u˝ytkowania tego lotniska.

4. Dodatkowe wymagania podczas skoków

ucznia-skoczka

6.4. Uczeƒ-skoczek mo˝e wykonywaç skoki ze spadochronem tylko pod nadzorem instruktora spadochronowego. Nadzór mo˝e byç prowadzony zarówno z ziemi, jak i z powietrza.

6.4.1. Podstawowe wyposa˝enie ucznia-skoczka, zasady jego przygotowania i kontroli przed skokiem oraz iloÊç skoków, którà mo˝e wykonaç,

w zale˝noÊci od ich rodzaju, okreÊla organizator skoków w swojej Instrukcji.

6.4.2. Podczas skoku ucznia-skoczka na pok∏adzie

statku powietrznego niezb´dna jest obecnoÊç

instruktora

prowadzàcego

nadzór

nad

uczniem-skoczkiem lub wyrzucajàcego.

6.4.3. O doborze sprz´tu dla konkretnej osoby i jego

zakwalifikowaniu do szkolenia, przy braku jednoznacznej informacji i przeciwwskazaƒ w dokumentacji spadochronu, decyduje instruktor

na podstawie w∏asnej wiedzy i doÊwiadczenia

oraz ogólnie przyj´tych sposobów post´powania.

6.4.4. Uczniom-skoczkom zabrania si´ wykonywania

skoków

6.2.1. Skoczek spadochronowy mo˝e mieç przy sobie

w czasie wykonywania skoku dodatkowe wyposa˝enie lub przedmioty wynikajàce z rodzaju

skoku.

1) z wysokoÊci poni˝ej 600 m nad rzeêbà terenu;

6.2.2. Podstawowe wyposa˝enie pasa˝era tandemu

okreÊla organizator w Instrukcji.

4) na wod´;

6.2.3. Spadochron zapasowy u˝ywany do skoku z pasa˝erem w tandemie nale˝y wyposa˝yç w automat AAD.

3. Inne wymagania i ograniczenia podczas

niektórych rodzajów skoków

6.3.1. Skoki pokazowe wykonuje si´ zgodnie z programem pokazów zatwierdzonym przez Prezesa Urz´du.

6.3.2. Skoki podczas zawodów sportowych wykonuje

si´ zgodnie z regulaminem zawodów opracowanym przez organizatora zawodów.

2) z wysokoÊci powy˝ej 5 000 m n.p.m.;

3) w nocy;

5) z planowanym làdowaniem w terenie przygodnym bez zgody Prezesa Urz´du;

6) podczas pokazów lotniczych;

7) bez urzàdzenia zabezpieczajàcego AAD dla

spadochronu zapasowego z zastrze˝eniem

pkt 11.2 i 11.3.

5. Post´powanie w sytuacjach niebezpiecznych

6.5.1. Post´powanie w sytuacjach niebezpiecznych

podczas wykonywania skoków powinno byç

uj´te w zalecanej metodyce post´powania

w sytuacjach niebezpiecznych, stanowiàcej za∏àcznik do Programu szkolenia spadochrono-

wego lub Instrukcji stosowanej przez organizatora.

6.5.1.1. W sytuacjach niebezpiecznych skoczek ma

prawo postàpiç w sposób, który uzna za najskuteczniejszy w zaistnia∏ej sytuacji, niezale˝nie od zalecanej metodyki post´powania,

o której mowa w pkt 6.5.1 i 6.5.2.

6.5.2. Je˝eli podczas skoku spadochron zaczepi si´

o statek powietrzny i skoczek zawiÊnie, to jest

on obowiàzany uwolniç si´ od zaczepionej czaszy i ratowaç na pozosta∏ym spadochronie.

6.5.3. Za∏oga i wszystkie osoby znajdujàce si´ na pok∏adzie statku powietrznego wyposa˝one

w spadochrony, w przypadku gdy dalszy lot lub

làdowanie na tym statku zagra˝a ich ˝yciu, mogà opuÊciç pok∏ad statku powietrznego, wykonujàc skok ratowniczy ze spadochronem.

6.5.3.1. Skok ratowniczy ze statku powietrznego wykonuje si´ po komendzie dowódcy statku powietrznego lub bez tej komendy, je˝eli dalsze

przebywanie na pok∏adzie statku powietrznego stwarza zagro˝enie dla ˝ycia lub wydanie

tej komendy nie jest mo˝liwe.

6. Inne wymagania i ograniczenia podczas

niektórych rodzajów zrzutów

6.6. Podczas zrzutów ze spadochronami, w tym z ich

podzespo∏ami lub cz´Êciami sk∏adowymi, prototypowymi, niesprawdzonymi lub o niepewnym

dzia∏aniu, a tak˝e podczas prób w powietrzu

punkt zrzutu powinien byç tak dobrany, aby

w przypadku niezadzia∏ania spadochronu przewidywany punkt upadku przedmiotu wypada∏

w miejscu niestwarzajàcym zagro˝enia dla osób

trzecich i ich mienia.

6.7. Wykonywanie zrzutów w sposób niezgodny z niniejszymi przepisami jest mo˝liwe jedynie po

uzgodnieniu ich zasad z Prezesem Urz´du.

Rozdzia∏ 7

OdpowiedzialnoÊç skoczka i instruktora

7.1. Uczeƒ-skoczek oraz pasa˝er tandemu powinien

zostaç poinformowany przez instruktora o niebezpieczeƒstwie zagro˝enia ˝ycia lub zdrowia

podczas wykonywania skoku, a tak˝e o braku

mo˝liwoÊci udzielenia pomocy podczas wykonywania skoku.

7.1.1. Uczeƒ-skoczek oraz pasa˝er tandemu powinien

w szczególnoÊci zostaç zapoznany z ostrze˝eniami oraz zrzeczeniem si´ odpowiedzialnoÊci

przez niektórych producentów spadochronów,

umieszczonymi na czaszy lub w instrukcji spadochronu, oraz brakiem mo˝liwoÊci zagwarantowania prawid∏owego dzia∏ania spadochronu

nawet przy w∏aÊciwym jego przygotowaniu do

skoku.

Poz. 904

7.1.2. Za ocen´ gotowoÊci do skoku, a w szczególnoÊci: u˝ycie spadochronów posiadajàcych dopuszczenie do skoków i wa˝ne u∏o˝enie, wa˝noÊç dokumentacji osobistej skoczka, kompletnoÊç oraz gotowoÊç do u˝ycia spadochronów

i wyposa˝enia, prawid∏owoÊç na∏o˝enia spadochronu oraz wybór rodzaju wykonywanego

skoku, odpowiedzialny jest

1) w przypadku skoczka spadochronowego —

skoczek osobiÊcie;

2) w przypadku ucznia-skoczka — instruktor

spadochronowy wykonujàcy nadzór nad

uczniem w tym skoku.

7.1.3. W przypadku nieodp∏atnego udost´pniania

spadochronu skoczkom spadochronowym, za

stan techniczny spadochronu oraz jego przygotowanie do skoku, w tym kontrol´ dokumentów, ponosi odpowiedzialnoÊç skoczek spadochronowy, który wykonuje skok, niezale˝nie,

czy spadochron by∏ mu u˝yczany w stanie u∏o˝onym do skoku czy nie.

7.2. Za decyzj´ o wykonaniu oraz za poprawne wykonanie skoku odpowiedzialnoÊç ponosi sam skoczek (uczeƒ-skoczek).

7.3. Na list´ za∏adowczà mo˝e zg∏osiç ucznia-skoczka

jedynie instruktor spadochronowy odpowiedzialny za skoczka w tym skoku.

7.3.1. Uczeƒ-skoczek nie ma prawa wykonaç skoku,

je˝eli na dany skok nie zapewni∏ sobie nadzoru

instruktora spadochronowego.

7.4. Je˝eli organizatorem skoków jest skoczek lub

grupa skoczków, która planuje skoki bez udzia∏u

podmiotu obowiàzanego do opracowania instrukcji operacyjnej lub instrukcji wykonywania

skoków, skoczkowie ci ponoszà solidarnà odpowiedzialnoÊç za sposób organizacji skoków.

7.4.1. Skoczkowie, o których mowa w pkt 7.4, sà obowiàzani wyznaczyç spoÊród siebie osob´, która

podejmie si´ koordynacji dzia∏aƒ majàcych na

celu ustalenie zasad organizacji, o których mowa w rozdziale 4.

7.4.2. Potwierdzenie faktu podj´cia si´ koordynacji

dokonuje osoba, o której mowa w pkt 7.4.1, poprzez odpowiednià adnotacj´ oraz z∏o˝enie

podpisu na liÊcie za∏adowczej.

Rozdzia∏ 8

Sprz´t spadochronowy

1. Uk∏adanie spadochronów do skoku lub u˝ycia

8.1. Z zastrze˝eniem pkt 8.8.2, do skoku lub u˝ycia

mogà byç uk∏adane tylko spadochrony posiadajàce wa˝ne dopuszczenie do skoków lub u˝ycia.

8.1.1. Przed ka˝dym u∏o˝eniem do skoku lub u˝ycia,

a tak˝e w okresach przewidzianych przez pro-

ducenta nale˝y wykonaç przeglàd spadochronu.

8.4.2.2. Ca∏kowity czas u˝ytkowania spadochronów

w przypadku

8.1.2. W przypadku gdy producent nie okreÊla maksymalnych terminów przechowywania spadochronu w stanie u∏o˝enia do skoku lub u˝ycia,

okres ten nie mo˝e przekraczaç 180 dni, a w odniesieniu do spadochronów ratowniczych

120 dni.

1) spadochronów zapasowych i ratowniczych — wynika z zaleceƒ producenta i nie

podlega przed∏u˝eniu;

2. Kompletacja i dopuszczenie spadochronów

do skoku lub u˝ycia

8.2. Dopuszczenia spadochronów do skoku lub u˝ycia mogà dokonywaç odpowiednio osoby, o których mowa w pkt 9.11 lub 9.11.2, dzia∏ajàce w ramach certyfikowanego lub zg∏oszonego podmiotu.

8.2.1. Dopuszczenia spadochronów do skoku lub u˝ycia dokonuje si´ na podstawie pozytywnego

wyniku oceny zdatnoÊci.

8.2.2. W przypadku gdy na obszarze dzia∏ania delegatury terenowej Urz´du Lotnictwa Cywilnego

nie dzia∏a zatwierdzony lub zg∏oszony podmiot

wykonujàcy dopuszczenia sprz´tu spadochronowego do skoku lub u˝ycia, dopuszczenie

mo˝e byç dokonane przez osoby, o których mowa w pkt 9.11 lub 9.11.2, pod nadzorem Prezesa Urz´du.

8.3. Ocena zdatnoÊci spadochronu, zestawu spadochronowego lub podzespo∏u obejmuje

1) ocen´ dokumentacji;

2) ocen´ stanu technicznego;

3) próby funkcjonalne;

4) skoki, zrzuty lub loty kontrolne — je˝eli osoba

dokonujàca oceny uzna je za konieczne.

8.4. Na podstawie pozytywnego wyniku oceny zdatnoÊci osoba, o której mowa w pkt 9.11 lub 9.11.2,

wystawia kart´ sprz´tu spadochronowego i poÊwiadcza dopuszczenie spadochronu do skoku

lub u˝ycia.

8.4.1. Funkcj´ karty sprz´tu spadochronowego mo˝e

pe∏niç instrukcja, metryka lub inny dokument

dostarczony przez producenta zawierajàcy informacje wymagane dla odpowiedniej karty

sprz´tu spadochronowego, po dokonaniu

w nim niezb´dnych wpisów, poÊwiadczeƒ i dopuszczeƒ oraz odnotowaniu w wykazie, o którym mowa w pkt 9.19 ppkt 2.

8.4.2. Dopuszczenie do skoku lub u˝ycia mo˝e byç

wpisane bez terminu wa˝noÊci, jednak gdy to

okreÊla producent — na okres wynikajàcy z jego zaleceƒ, z zastrze˝eniem pkt 8.4.2.2 oraz

pkt 11.1 za∏àcznika.

8.4.2.1. Po up∏ywie terminu wa˝noÊci dopuszczenia

sprz´t ponownie podlega ocenie zdatnoÊci.

2) spadochronów g∏ównych, zapasowych

i ratowniczych u˝ywanych w kompletach

jako spadochrony g∏ówne uzale˝niony jest

od stanu technicznego i ustalany jest przez

mechanika na podstawie oceny zdatnoÊci

indywidualnie w stosunku do ka˝dego egzemplarza.

8.4.3. W przypadku wykonywania zrzutów lub skoków kontrolnych oraz pozosta∏ych prób w powietrzu osoba, o której mowa w pkt 9.11 lub

9.11.2, wystawia na czas tych zrzutów, skoków

lub prób kart´ sprz´tu spadochronowego, z adnotacjà w tytule „TYMCZASOWA”.

8.4.4. W tymczasowej karcie sprz´tu spadochronowego zamieszcza si´ informacj´ o ograniczeniach i celu próby.

8.4.5. W tymczasowej karcie sprz´tu spadochronowego po wykonaniu próby umieszcza si´ wnioski lub sprawozdanie z jej przeprowadzenia albo za∏àcza si´ sprawozdanie z przebiegu próby.

8.4.6. Spadochron lub zestaw spadochronowy lub

podzespó∏ mo˝e byç dopuszczony do skoków

lub u˝ycia jako

1) przeznaczony do wykonywania skoków

a) stanowiàcy jednà ca∏oÊç

— spadochron zapasowy lub

— spadochron g∏ówny, lub

— spadochron ratowniczy, lub

b) zmontowany

— zestaw spadochronu zapasowego lub

— czasza g∏ówna, lub

2) spadochron innego przeznaczenia, lub

3) inny, okreÊlony przez Prezesa Urz´du.

8.5. Spadochron mo˝e byç kompletowany przez osoby, o których mowa w pkt 9.11, 9.11.2 i 9.12.

8.5.1. Kompletacji spadochronów osobowych mo˝na

dokonaç spoÊród podzespo∏ów, o których mowa w pkt 8.6 i 8.7, tylko w pasujàcych (kompatybilnych) konfiguracjach.

8.5.2. Jako cz´Êci sk∏adowe podzespo∏u mogà byç

u˝ywane tylko cz´Êci w∏aÊciwe dla danego zestawu lub podzespo∏u.

8.5.3. Przy∏àczenie

kompletnego

spadochronu,

w szczególnoÊci typu: piersiowego, kolanowego lub teczkowego, do uprz´˝y spadochronu

g∏ównego, ratowniczego lub innego kompletnego spadochronu lub do samej uprz´˝y nie

stanowi kompletacji i mo˝e byç wykonane we

w∏asnym zakresie przez osob´ u˝ywajàcà spadochronu.

2) posiadajà kart´ czaszy g∏ównej i dopuszczenie do skoku.

8.5.4. Czasz´ g∏ównà spadochronu osobowego do

podzespo∏u uprzà˝-pokrowiec mo˝e we w∏asnym zakresie przy∏àczyç skoczek spadochronowy przy spe∏nieniu ∏àcznie nast´pujàcych

warunków

8.7.2. Niecertyfikowany spadochron g∏ówny lub czasza g∏ówna mogà byç dopuszczone do skoku

na podstawie oceny zdatnoÊci, o której mowa

w pkt 8.2.1, je˝eli

1) przy∏àczenie jest wykonane zgodnie z zaleceniami producenta;

2) z kart sprz´tu spadochronowego wynika, ˝e

u˝yte elementy sk∏adowe sà dopuszczone

do skoków;

3) czasza g∏ówna ma skompletowane taÊmy

noÊne i pozosta∏e cz´Êci w∏aÊciwe dla tej

uprz´˝y i pokrowca.

8.6. Nast´pujàce podzespo∏y i wyposa˝enie przeznaczonych do wykonywania skoków spadochronów osobowych oraz ratowniczych

1) czasza zapasowa,

2) pokrowiec,

3) uprzà˝,

4) system uprzà˝-pokrowiec,

5) podwójna uprzà˝ spadochronu zapasowego,

6) czasza g∏ówna spadochronu dwuosobowego,

7) kompletny spadochron ratowniczy lub jego

podzespo∏y,

8) inne, okreÊlone przez Prezesa Urz´du

— aby mog∏y byç u˝yte do kompletacji zestawu

spadochronowego lub mog∏y byç dopuszczone

do u˝ycia na podstawie oceny zdatnoÊci, o której

mowa w pkt 8.2.1, muszà byç certyfikowane

w rozumieniu pkt 8.13.1 lub 8.13.2.

8.7. Do zestawu spadochronowego zawierajàcego

certyfikowane

1) czasz´ zapasowà oraz

2) system uprzà˝-pokrowiec

— mo˝e zostaç skompletowana certyfikowana,

w rozumieniu pkt 8.13.1 i 8.13.2, albo niecertyfikowana, o której mowa w pkt 8.7.2, czasza g∏ówna, je˝eli zosta∏a skompletowana z w∏aÊciwymi

dla danego systemu uprzà˝-pokrowiec taÊmami

noÊnymi oraz innymi cz´Êciami tego podzespo∏u, a tak˝e posiada kart´ sprz´tu spadochronowego i dopuszczenie do skoku.

8.7.1. Jako spadochron g∏ówny lub czasz´ g∏ównà

mo˝na u˝yç tak˝e spadochronu ratowniczego,

spadochronu zapasowego, a tak˝e czaszy ratowniczej lub zapasowej, równie˝ po zakoƒczeniu ich eksploatacji w pierwotnym ich przeznaczeniu, pod warunkiem, ˝e

1) ich stan techniczny na to pozwala i nie ma

przeciwwskazaƒ wynikajàcych z instrukcji

lub innych dokumentów producenta oraz

1) zosta∏y wyprodukowane przez zatwierdzonego producenta lub podmiot zaakceptowany

jako producent sprz´tu spadochronowego

w kraju producenta lub innym kraju i przesz∏y próby w powietrzu lub

2) zosta∏y wyprodukowane pod w∏aÊciwym

nadzorem kraju producenta lub innego kraju, lub

3) producent zaÊwiadczy, ˝e ten typ i model

sprz´tu przeszed∏ próby w powietrzu, jest

u˝ytkowany minimum od roku, system kontroli jakoÊci producenta zapewnia powtarzalnoÊç produkcji oraz nie wyst´pujà przeciwwskazania do jego u˝ycia jako spadochronu

g∏ównego do skoków spadochronowych.

8.8. Spadochrony innego przeznaczenia u˝ywane

1) dla statków powietrznych o masie startowej

przekraczajàcej 495 kg lub

2) dla statków powietrznych, na pok∏adzie których znajduje si´ wi´cej ni˝ jedna osoba, lub

3) dla statków powietrznych podlegajàcych rejestracji, o których mowa w rozporzàdzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 4 czerwca 2003 r.

w sprawie szczegó∏owych zasad prowadzenia

rejestru cywilnych statków powietrznych oraz

znaków i napisów na statkach powietrznych

(Dz. U. Nr 109, poz. 1034), lub

4) gdy spadochron jest udost´pniany odp∏atnie

lub u˝yczany do lotów osób nieposiadajàcych

Êwiadectwa kwalifikacji pilota lub licencji pilota, lub

5) do dzia∏alnoÊci, która jest obj´ta obowiàzkiem

certyfikacji, o którym mowa w art. 160 ust. 3

pkt 1 i 2 ustawy

— mogà byç dopuszczone do u˝ycia, je˝eli spe∏niajà wymagania okreÊlone w pkt 8.8.1.

8.8.1. Spadochrony innego przeznaczenia, o których

mowa w pkt 8.8, mogà byç dopuszczone do

u˝ycia na podstawie oceny zdatnoÊci, o której

mowa w pkt 8.2.1, je˝eli

1) posiadajà certyfikat,

w pkt 8.13.1, lub

o

którym

mowa

2) zosta∏y wyprodukowane przez zatwierdzonego producenta lub podmiot zaakceptowany

jako producent sprz´tu spadochronowego

w kraju producenta lub innym kraju i przesz∏y próby w powietrzu, lub

3) zosta∏y wyprodukowane pod w∏aÊciwym

nadzorem kraju producenta lub innego kraju, lub

4) z deklaracji zgodnoÊci, instrukcji albo innych

dokumentów producenta wynika, ˝e spadochron ten spe∏nia warunki nie mniejsze ni˝

okreÊla dla spadochronowych systemów ratowniczych stosowanych w paralotniarstwie

norma EN 12491: 2003 (Sprz´t paralotniowy.

Spadochronowe systemy ratownicze. Wymagania bezpieczeƒstwa i metody badaƒ),

lub spe∏nia wymogi techniczne obowiàzujàce w innym kraju, lub

5) przesz∏y próby zgodnie z programem zatwierdzonym przez Prezesa Urz´du.

8.8.2. Dla spadochronów innego przeznaczenia nieu˝ywanych do dzia∏alnoÊci lub statków powietrznych wymienionych w pkt 8.8 karta

sprz´tu spadochronowego oraz dopuszczenie

do lotu lub u˝ycia nie jest obowiàzkowe, a za

ich w∏aÊciwy stan techniczny odpowiedzialna

jest osoba u˝ywajàca tego sprz´tu.

8.8.3. Karta sprz´tu spadochronowego mo˝e zostaç

wystawiona dla spadochronu innego przeznaczenia, o którym mowa w pkt 8.8.2, je˝eli z instrukcji lub innych dokumentów wynika, ˝e

spadochron ten spe∏nia warunki, o których mowa w pkt 8.8.1.

8.8.4. Przepisów pkt 8.3 ppkt 3 i 4 nie stosuje si´ do

spadochronów innego przeznaczenia, które zosta∏y przygotowane do u˝ycia przez producenta lub autoryzowany przez niego podmiot i poza zamontowaniem na statku powietrznym niemo˝liwa jest ingerencja w ich przygotowanie

do u˝ycia. Spadochrony te mogà byç dopuszczone do u˝ycia na podstawie dokumentów lub

cech producenta przy spe∏nieniu warunków,

o których mowa w pkt 8.8.1.

8.9. Je˝eli spadochron, zestaw spadochronowy, podzespó∏ lub jego cz´Êci sk∏adowe nie spe∏niajà wymogów technicznych lub formalnych, wymaganych przy dopuszczaniu do skoku lub u˝ycia, ich

dopuszczenie do skoków lub u˝ycia mo˝e byç

uniewa˝nione, cofni´te lub zawieszone przez

Prezesa Urz´du, osoby, o których mowa

w pkt 9.11 i 9.11.2, dzia∏ajàce w ramach certyfikowanego lub zg∏oszonego podmiotu lub osoby

upowa˝nione przez Prezesa Urz´du do kontrolowania statków powietrznych.

8.9.1. Uniewa˝nienie, cofni´cie lub zawieszenie,

o którym mowa w pkt 8.9, wykonuje si´ w stosunku do egzemplarza sprz´tu spadochronowego poprzez adnotacj´ w karcie sprz´tu spadochronowego. Prezes Urz´du mo˝e w uzasadnionych przypadkach wprowadziç ograniczenia

lub zakaz u˝ywania danego typu sprz´tu spadochronowego.

8.9.1.1. Informacj´ o ograniczeniach lub zakazie u˝ywania danego typu sprz´tu spadochronowego Prezes Urz´du przekazuje podmiotom,

o których mowa w pkt 9.1, 9.11 i 9.11.2. Podmioty te obowiàzane sà niezw∏ocznie powia-

Poz. 904

domiç podmioty, którym dla wymienionego

sprz´tu wyda∏y karty sprz´tu spadochronowego lub dokona∏y w dokumentach poÊwiadczeƒ.

3. Karty sprz´tu spadochronowego

8.10. Dokumentami, w których poÊwiadcza si´ dopuszczenie spadochronów do skoków lub u˝ycia, sà nast´pujàce rodzaje dokumentów sprz´tu spadochronowego

1) Karta zestawu spadochronowego — stanowiàca dokument u∏o˝enia do skoku, kompletacji i dopuszczenia do skoków oraz ewidencji iloÊci u˝yç odpowiednio czaszy zapasowej, spadochronu zapasowego lub spadochronu ratowniczego w komplecie z systemem uprzà˝-pokrowiec;

2) Karta czaszy g∏ównej — stanowiàca dokument monta˝u i dopuszczenia do skoków

odpowiednio czaszy g∏ównej lub spadochronu g∏ównego;

3) Karta spadochronu innego przeznaczenia —

stanowiàca dokument dopuszczenia do u˝ycia spadochronu innego przeznaczenia.

8.10.1. Karta zestawu spadochronowego powinna

zawieraç odpowiednio, co najmniej

1) informacje odpowiednio o czaszy zapasowej, spadochronie zapasowym lub spadochronie ratowniczym

a) typ, model i rozmiar,

b) oznaczenie lub nazw´ producenta,

c) numer fabryczny,

d) dat´ produkcji,

e) numer certyfikatu, o którym mowa

w pkt 8.13.1, z podaniem kraju wydajàcego,

f) termin wa˝noÊci u∏o˝enia czaszy, poÊwiadczenie u∏o˝enia, numer Êwiadectwa mechanika spadochronowego lub

osoby upowa˝nionej przez Prezesa Urz´du dokonujàcej wpisu oraz nazw´ lub

identyfikator podmiotu wymienionego

w pkt 9.1, 9.11 lub 9.11.2,

g) odnotowane u˝ycie do skoku czaszy zapasowej lub ratowniczej w postaci skreÊleƒ odpowiedniej rubryki okreÊlonej

w lit. f;

2) informacje o systemie uprzà˝-pokrowiec

a) typ, model i rozmiar,

b) oznaczenie lub nazw´ producenta,

c) numer fabryczny,

d) dat´ produkcji,

e) numer certyfikatu, o którym mowa

w pkt 8.13.1, z podaniem kraju wydajàcego;

3) informacje o kompletacji i dopuszczeniu do

skoków zestawu

a) zwi´z∏y opis (np. kompletny spadochron

zapasowy w pokrowcu, bez uprz´˝y lub

kompletny spadochron ratowniczy z pokrowcem i uprz´˝à) — je˝eli jest to kompletny, stanowiàcy ca∏oÊç spadochron zapasowy albo ratowniczy,

b) dat´ dopuszczenia po wykonaniu kompletacji, przeglàdu lub monta˝u,

c) imi´, nazwisko, numer Êwiadectwa i poÊwiadczenie mechanika spadochronowego lub osoby upowa˝nionej przez Prezesa Urz´du dokonujàcej wpisu,

d) nazw´ lub identyfikator podmiotu wymienionego w pkt 9.1, 9.11 lub 9.11.2.

Poz. 904

c) numer fabryczny, a w przypadku jego

braku numer nadany przez mechanika,

d) dat´ produkcji,

e) numer certyfikatu, o którym mowa

w pkt 8.13.1, z podaniem kraju wydajàcego lub zapis „NIECERTYFIKOWANY”

i numer ewidencyjny typu sprz´tu spadochronowego,

o

którym

mowa

w pkt 8.14.4 lub 8.18.10.2, lub podstaw´

dopuszczenia do u˝ycia, o której mowa

w pkt 8.8.1;

2) informacje o monta˝u i dopuszczeniu do

u˝ycia spadochronu, w tym

a) dat´ dopuszczenia po wykonaniu przeglàdu lub monta˝u,

b) termin wa˝noÊci u∏o˝enia spadochronu,

8.10.2. Karta czaszy g∏ównej lub spadochronu g∏ównego powinna zawieraç co najmniej

1) informacje o czaszy g∏ównej lub spadochronie g∏ównym

a) typ, model i rozmiar,

b) oznaczenie lub nazw´ producenta,

c) numer fabryczny,

d) dat´ produkcji,

e) numer certyfikatu, o którym mowa

w pkt 8.13.1, z podaniem kraju wydajàcego lub zapis „NIECERTYFIKOWANY”

i numer ewidencyjny typu sprz´tu spadochronowego,

o

którym

mowa

w pkt 8.14.4 lub 8.18.10.2, lub podstaw´

dopuszczenia do u˝ycia, o której mowa

w pkt 8.7.2;

2) informacje o monta˝u i dopuszczeniu do

skoków czaszy g∏ównej lub spadochronu

g∏ównego

a) model uprz´˝y-pokrowca, z którego cz´Êciami zmontowano czasz´ g∏ównà,

b) zwi´z∏y opis (np. kompletny spadochron

g∏ówny w pokrowcu, z uprz´˝à) — je˝eli

jest to kompletny stanowiàcy ca∏oÊç spadochron g∏ówny,

c) data dopuszczenia po wykonaniu kompletacji, przeglàdu lub monta˝u,

d) imi´, nazwisko, numer Êwiadectwa i poÊwiadczenie mechanika spadochronowego lub osoby upowa˝nionej przez Prezesa Urz´du dokonujàcej wpisu,

e) nazwa lub identyfikator podmiotu wymienionego w pkt 9.1, 9.11 lub 9.11.2.

8.10.3. Karta spadochronu innego przeznaczenia powinna zawieraç co najmniej

1) informacje o przeznaczeniu spadochronu

lub systemu spadochronowego i ograniczeniach jego u˝ycia oraz

a) typ, model i rozmiar,

b) oznaczenie lub nazw´ producenta,

c) imi´, nazwisko, numer Êwiadectwa i poÊwiadczenie mechanika lub osoby upowa˝nionej przez Prezesa Urz´du dokonujàcej wpisu,

d) nazw´ lub identyfikator podmiotu wymienionego w pkt 9.1, 9.11 lub 9.11.2.

8.11. Wpis do karty nale˝y odnotowaç w wykazie lub

ewidencji, o których mowa w pkt 9.19.

8.12. Do dokonywania wpisów i poÊwiadczeƒ w kartach sprz´tu spadochronowego sà upowa˝nione tylko osoby, o których mowa w pkt 8.9, 9.11

lub 9.11.2.

4. Certyfikacja podzespo∏ów sprz´tu

spadochronowego

8.13.1. Za certyfikowane podzespo∏y sprz´tu spadochronowego uwa˝a si´ podzespo∏y sprz´tu

spadochronowego, dla którego

1) Prezes Urz´du wyda∏ orzeczenie zdatnoÊci

lub inny dokument uznania zdatnoÊci dla typu podzespo∏u systemu spadochronowego

lub

2) w∏aÊciwy organ innego paƒstwa wyda∏ dokument dopuszczajàcy ten typ sprz´tu do

u˝ytku, lub

3) wydano certyfikat lub inny dokument pozwalajàcy producentowi na oznaczanie wyrobu znakiem zgodnoÊci z normà TSO,

JTSO, ETSO, PN, EN lub innà w∏aÊciwà dla

wytwarzanego sprz´tu spadochronowego

— zwane „certyfikatem”.

8.13.2. Za certyfikowany sprz´t spadochronowy uwa˝a si´ tak˝e podzespo∏y i cz´Êci sk∏adowe

sprz´tu spadochronowego, dla którego wydano odpowiedni certyfikat, o którym mowa

w pkt 8.13.1.

8.13.3. W przypadku typu sprz´tu spadochronowego

posiadajàcego dokument uznania zdatnoÊci

wydany przez organ nadzoru lotniczego innego

kraju lub dokument równorz´dny lub inny do-

kument zaÊwiadczajàcy o dopuszczeniu tego

sprz´tu do u˝ycia w innym kraju, Prezes Urz´du mo˝e, na wniosek zainteresowanego podmiotu, podjàç decyzj´ o nadaniu numeru ewidencyjnego sprz´tu spadochronowego oraz

wydaniu certyfikatu uznania zdatnoÊci, po

1) dostarczeniu tego dokumentu oraz

2) zatwierdzeniu przez Prezesa Urz´du polskiej

wersji instrukcji odpowiednio do rodzaju

sprz´tu spadochronowego, oraz

3) dostarczeniu oÊwiadczenia o sposobie wykonania konstrukcji, osiàgach, warunkach

u˝ywania oraz ograniczeniach, ustalonych

ze wzgl´du na bezpieczeƒstwo skoków, lotów lub u˝ycia — Deklaracja Projektu i Mo˝liwoÊci Technicznych (DDP — Declaration of

Design and Performance).

8.14.1. Zatwierdzony producent wnioskujàcy o orzeczenie zdatnoÊci, o którym mowa w pkt 8.13.1

ppkt 1, jest obowiàzany

1) opracowaç wst´pnà dokumentacj´, która

obejmuje

a) krótki opis urzàdzenia, jego przeznaczenia i sposobu dzia∏ania,

b) wst´pne dane techniczne, w tym

— projekt, zawierajàcy co najmniej rysunki urzàdzenia i jego cz´Êci sk∏adowych w 3 rzutach z podstawowymi

wymiarami,

— zak∏adane osiàgi,

— zak∏adany zakres warunków eksploatacji,

— zak∏adane ograniczenia,

c) warunki techniczne wykonania, w tym

w szczególnoÊci

— zastosowane materia∏y,

— projekty lub inne wzorce cz´Êci sk∏adowych,

— sposoby wykonania, obróbki i ∏àczenia

elementów,

d) warunki techniczne odbioru, okreÊlajàce

sposoby sprawdzenia spe∏nienia za∏o˝eƒ,

e) tymczasowà instrukcj´ obs∏ugi;

2) przeprowadziç próby w powietrzu, o których mowa w pkt 8.18, odpowiednie do rodzaju sprz´tu spadochronowego, w tym

a) we w∏asnym zakresie — próby bezza∏ogowe,

b) po zatwierdzeniu programu prób przez

Prezesa Urz´du — próby za∏ogowe, je˝eli ze wzgl´du na rodzaj sprz´tu spadochronowego sà konieczne,

c) zarejestrowaç

próby

wymienione

w lit. a i b dowolnà technikà rejestracji

obrazu, umo˝liwiajàcà póêniejsze odtwo-

Poz. 904

rzenie ich przebiegu w czasie rzeczywistym;

3) sporzàdziç i przedstawiç Prezesowi Urz´du

do oceny dokumentacj´ koƒcowà obejmujàcà

a) oÊwiadczenie o sposobie wykonania konstrukcji, osiàgach, warunkach u˝ywania

oraz ograniczeniach, ustalonych ze

wzgl´du na bezpieczeƒstwo skoków, lotów lub u˝ycia — Deklaracja Projektu

i Mo˝liwoÊci Technicznych (DDP— Declaration of Design and Performance),

b) oÊwiadczenie spe∏nienia przez prototyp

warunków technicznych odbioru sprz´tu

spadochronowego,

c) oÊwiadczenie przyj´cia przez producenta

odpowiedzialnoÊci za udost´pnianie

u˝ytkownikom sprz´tu spadochronowego, który spe∏nia warunki techniczne wykonania i odbioru,

d) instrukcj´ odpowiednià do rodzaju sprz´tu spadochronowego,

e) sprawozdanie z prób w powietrzu;

4) uzyskaç zatwierdzenie przez Prezesa Urz´du

instrukcji odpowiedniej do rodzaju sprz´tu

spadochronowego.

8.14.2. Na podstawie wniosku i wyniku oceny przedstawionej dokumentacji koƒcowej oraz po zatwierdzeniu instrukcji, Prezes Urz´du nadaje

numer ewidencyjny, o którym mowa

w pkt 8.18.10, oraz wydaje orzeczenie zdatnoÊci.

8.14.2.1. W celu przeprowadzenia oceny przedstawionej dokumentacji koƒcowej Prezes Urz´du ma prawo wglàdu do pozosta∏ych materia∏ów i dokumentów êród∏owych dotyczàcych certyfikowanego sprz´tu.

8.14.3. Cz´Êcià sk∏adowà orzeczenia zdatnoÊci jest

dostarczone przez producenta oÊwiadczenie

o sposobie wykonania konstrukcji, osiàgach,

warunkach u˝ywania oraz ograniczeniach,

ustalanych ze wzgl´du na bezpieczeƒstwo

skoków, lotów lub u˝ycia — Deklaracja Projektu i Mo˝liwoÊci Technicznych (DDP — Declaration of Design and Performance).

8.14.4. Sprz´t spadochronowy, inny ni˝ wymieniony

w pkt 8.6, zatwierdzony producent mo˝e dopuÊciç do produkcji seryjnej lub udost´pniç

u˝ytkownikom, bez koniecznoÊci uzyskania

certyfikatu, o którym mowa w pkt 8.13.1, po

1) spe∏nieniu

warunków

w pkt 8.14.1 ppkt 1 i 2,

okreÊlonych

2) sporzàdzeniu

dokumentacji

koƒcowej,

o której mowa w pkt 8.14.1 ppkt 3,

3) z∏o˝eniu do Prezesa Urz´du, wraz z oÊwiadczeniami i dokumentami wymienionymi

w pkt 8.14.1 ppkt 3, wniosku o nadanie numeru sprz´tu spadochronowego oraz

4) nadaniu przez Prezesa Urz´du numeru ewidencyjnego typu sprz´tu spadochronowego.

8.14.4.1. Na wniosek zainteresowanego podmiotu,

po spe∏nieniu warunków, o których mowa

w pkt 8.14.1, Prezes Urz´du mo˝e wydaç orzeczenie zdatnoÊci dla typu sprz´tu spadochronowego, o którym mowa

w pkt 8.14.4.

8.15. Wykonawca sprz´tu spadochronowego nieb´dàcy zatwierdzonym producentem jest obowiàzany zapewniç nadzór i zatwierdzenie Prezesa

Urz´du na ka˝dym etapie, o którym mowa

w pkt 8.14.1, a tak˝e udzia∏ przedstawiciela Prezesa Urz´du w próbach. Obowiàzek uzyskania

certyfikatu dotyczy ka˝dego egzemplarza sprz´tu spadochronowego wyprodukowanego przez

tego producenta.

8.16. Producent jest obowiàzany przechowywaç dokumentacj´ sprz´tu spadochronowego, wymienionà w pkt 8.14.1.

8.16.1. Producent jest odpowiedzialny za

1) opracowanie lub zastosowanie w∏aÊciwych

do rodzaju sprz´tu spadochronowego warunków technicznych odbioru, okreÊlajàcych sposoby sprawdzenia spe∏nienia za∏o˝eƒ projektu;

2) udost´pnianie u˝ytkownikom wy∏àcznie

sprz´tu spadochronowego spe∏niajàcego

warunki techniczne wykonania i odbioru

wraz z wystawionym przez producenta dokumentem potwierdzajàcym ten fakt oraz

aktualnym podr´cznikiem u˝ytkownika (instrukcjà sprz´tu spadochronowego).

8.16.2. Producent jest obowiàzany zapewniç publikacj´ informacji o wszelkich zmianach w warunkach u˝ywania sprz´tu spadochronowego

i przekazaç t´ informacj´ Prezesowi Urz´du.

8.17. Prezes Urz´du mo˝e cofnàç lub zawiesiç orzeczenie zdatnoÊci oraz certyfikat uznania zdatnoÊci.

8.17.1. Prezes Urz´du zawiesza orzeczenie zdatnoÊci

lub certyfikat uznania zdatnoÊci, je˝eli nie jest

zapewnione bezpieczne u˝ytkowanie sprz´tu

spadochronowego.

8.17.2. Prezes Urz´du cofa orzeczenie zdatnoÊci lub

certyfikat uznania zdatnoÊci, gdy nie jest mo˝liwe usuni´cie przyczyny jego zawieszenia.

5. Próby w powietrzu

8.18. Przez próby w powietrzu rozumie si´ zespó∏

dzia∏aƒ na ziemi i w powietrzu zmierzajàcych do

Poz. 904

uzyskania informacji o jakoÊciowych i iloÊciowych charakterystykach sprz´tu spadochronowego w rzeczywistych warunkach skoków, zrzutów lub u˝ycia.

8.18.1. Ustala si´ podzia∏ na nast´pujàce rodzaje

prób w powietrzu

1) badawczo-rozwojowe;

2) certyfikacyjne — wykonywane w celu uzyskania certyfikatu dla sprz´tu spadochronowego;

3) produkcyjne — sprz´tu spadochronowego,

któremu Prezes Urz´du nada∏ numer, o którym mowa w pkt 8.18.10;

4) eksploatacyjne — w tym skoki, zrzuty lub loty kontrolne, o których mowa w pkt 8.3

ppkt 4.

8.18.1.1. Próby, o których mowa w pkt 8.18.1, mogà

byç wykonywane jako

1) próby bezza∏ogowe — z wykorzystaniem

odpowiedniego obcià˝enia przy próbie;

2) próby za∏ogowe — skoki spadochronowe

lub inne próby wykonywane z wykorzystaniem sprz´tu spadochronowego przez ludzi.

8.18.2. Próby w powietrzu przeprowadza si´ zgodnie

z programem prób w powietrzu zawierajàcym, z uwzgl´dnieniem specyfiki sprz´tu spadochronowego, informacje niezb´dne do bezpiecznego przeprowadzenia prób.

8.18.3. Program prób w powietrzu zatwierdza Prezes

Urz´du.

8.18.4. Przepisów pkt 8.18.2 i 8.18.3 nie stosuje si´ do

wykonywanych z zachowaniem ustaleƒ niniejszych przepisów

1) skoków, zrzutów lub lotów kontrolnych,

o których mowa w pkt 8.3 ppkt 4;

2) bezza∏ogowych

badawczo-rozwojowych

prób w powietrzu;

3) produkcyjnych prób w powietrzu;

4) eksploatacyjnych prób w powietrzu.

8.18.5. Personel prób w powietrzu, odpowiednio do

rodzaju sprz´tu spadochronowego oraz rodzaju prób, mo˝e sk∏adaç si´ ze skoczków

spadochronowych, skoczków spadochronowych zawodowych, skoczków spadochronowych doÊwiadczalnych, pilotów posiadajàcych licencje lub Êwiadectwa kwalifikacji, w∏aÊciwe dla rodzaju statków powietrznych oraz

rodzaju prób.

8.18.6. Za∏ogowe próby w powietrzu

1) badawczo-rozwojowe,

2) certyfikacyjne,

3) produkcyjne,

4) eksploatacyjne

— mo˝e wykonywaç skoczek lub pilot doÊwiadczalny, odpowiednio do rodzaju sprz´tu

spadochronowego oraz rodzaju prób.

8.18.7. Za∏ogowe próby w powietrzu

1) produkcyjne,

2) eksploatacyjne,

3) skoki lub loty kontrolne, o których mowa

w pkt 8.3 ppkt 4

— mo˝e wykonywaç, odpowiednio do rodzaju

sprz´tu spadochronowego oraz rodzaju prób,

tak˝e skoczek spadochronowy lub pilot, z wpisanym do licencji lub Êwiadectwa kwalifikacji

uprawnieniem instruktora.

8.18.8. W celu uzyskania oceny sprz´tu spadochronowego do za∏ogowych prób w powietrzu

mogà zostaç, za zgodà Prezesa Urz´du, dopuszczeni równie˝ skoczkowie spadochronowi i piloci posiadajàcy odpowiednià praktyk´

lotniczà, nieposiadajàcy uprawnieƒ pilota doÊwiadczalnego lub skoczka doÊwiadczalnego

oraz instruktora.

8.18.9. Sprawozdanie z prób w powietrzu podpisujà

bioràce udzia∏ w próbach osoby, o których

mowa w pkt 8.18.6, 8.18.7 i 8.18.8, osoby analizujàce wyniki prób oraz osoby uczestniczàce

w opracowaniu sprawozdania.

6. Oznaczenie sprz´tu spadochronowego

i certyfikatów

8.18.10. Wprowadza si´ nast´pujàcy sposób oznaczenia sprz´tu spadochronowego i wydawanych certyfikatów sprz´tu spadochronowego. Oznaczenie sk∏ada si´ z czterech cz∏onów, oddzielonych kropkami zgodnie z wzorem

00.000.000.a

gdzie

1) 00. — pierwszy dwucyfrowy cz∏on — okreÊlony numerami od 01 do 99 — oznacza

rodzaj sprz´tu spadochronowego

a) sprz´t spadochronowy do wykonywania skoków — 01,

b) sprz´t spadochronowy do lotni i paralotni — 02,

c) sprz´t spadochronowy do pozosta∏ych

statków powietrznych — 03,

d) sprz´t spadochronowy inny, wy˝ej niesklasyfikowany — 04;

2) 000. — drugi trzycyfrowy cz∏on — okreÊlony numerami od 001 do 999 — oznacza

producenta sprz´tu spadochronowego;

3) 000. — trzeci trzycyfrowy cz∏on — okreÊlony numerami od 001 do 999 — oznacza

Poz. 904

zg∏oszony przez danego producenta sprz´t

spadochronowy;

4) a — czwarty cz∏on — okreÊlony literami od

„a” do „z” — oznacza kolejne modernizacje sprz´tu spadochronowego.

8.18.10.1. Producenta, który otrzyma∏ certyfikat okreÊlony w pkt 9.1 ppkt 1, zg∏osi∏ do nadzoru

produkcj´ poza zatwierdzonym producentem lub zg∏osi∏ certyfikacj´ wyrobu,

umieszcza si´ na prowadzonej przez Prezesa Urz´du liÊcie zatwierdzonych lub niezatwierdzonych producentów i nadaje mu si´

numer w tej ewidencji.

8.18.10.2. Producent, o którym mowa w pkt 9.1 i 9.2,

jest obowiàzany oznaczaç w sposób, o którym mowa w pkt 8.18.10, certyfikowany

i niecertyfikowany sprz´t spadochronowy

i jego cz´Êci sk∏adowe wytworzone po dniu

wejÊcia w ˝ycie niniejszych przepisów —

niezale˝nie od stosowanych przez siebie

sposobów oznaczania.

8.18.10.3. Dla importowanego typu sprz´tu spadochronowego innego ni˝ wymieniony

w pkt 8.6, spe∏niajàcego warunki, o których

mowa w pkt 8.7.2 lub 8.8.1, uzyskiwanie

numeru ewidencyjnego nie jest obowiàzkowe, jednak Prezes Urz´du, na wniosek zainteresowanego, mo˝e nadaç numer ewidencyjny sprz´tu spadochronowego, po

1) dostarczeniu dokumentu potwierdzajàcego spe∏nienie odpowiedniego dla

danego rodzaju sprz´tu spadochronowego warunku okreÊlonego w pkt 8.7.2 lub

pkt 8.8.1;

2) dostarczeniu oÊwiadczenia o sposobie wykonania konstrukcji, osiàgach, warunkach

u˝ywania oraz ograniczeniach ustalonych,

ze wzgl´du na bezpieczeƒstwo skoków, lotów lub u˝ycia — Deklaracja Projektu

i Mo˝liwoÊci Technicznych (DDP — Declaration of Design and Performance);

3) dostarczeniu instrukcji odpowiedniej dla

danego rodzaju sprz´tu spadochronowego.

8.18.10.4. Dla importowanego typu sprz´tu spadochronowego, o którym mowa w pkt 8.6,

posiadajàcego certyfikat w rozumieniu

pkt 8.13.1 ppkt 2 i 3 oraz pkt 8.13.2, uzyskiwanie numeru ewidencyjnego nie jest

obowiàzkowe, jednak Prezes Urz´du mo˝e

ustaliç zasady nadawania tego numeru.

Numer jest wydawany na wniosek zainteresowanego bez wydawania certyfikatu

uznania zdatnoÊci.

7. Minimalne wymagania techniczne

dla konstrukcji spadochronów

8.19. Wymagania techniczne dla spadochronów

okreÊla ka˝dorazowo na wniosek zainteresowanego Prezes Urz´du.

8. Instrukcja sprz´tu spadochronowego

8.20. Za treÊç instrukcji sprz´tu spadochronowego

(podr´cznika u˝ytkownika) i jej aktualizacje odpowiada producent. Zalecanà zawartoÊç i uk∏ad

instrukcji

okreÊla

odpowiednio

norma

EN 12491: 2003 i normy jà transponujàce lub

norma TS-106 wydana w styczniu 1989 r. przez

Parachute Industry Association (PIA).

8.21. Zgodnie z zasadami okreÊlonymi w przepisach

odr´bnych wprowadzany na rynek polski importowany sprz´t spadochronowy powinien

byç wyposa˝ony w instrukcj´ sprz´tu spadochronowego przet∏umaczonà na j´zyk polski.

8.22. Za zgodnoÊç z orygina∏em t∏umaczenia instrukcji, o której mowa w pkt 8.13.3 ppkt 2 i 8.21, odpowiada podmiot wprowadzajàcy sprz´t do obrotu lub, je˝eli wynika to z umowy — osoba dokonujàca t∏umaczenia.

Rozdzia∏ 9

Produkcja i obs∏uga sprz´tu spadochronowego

1. Zatwierdzone podmioty produkujàce

i obs∏ugujàce sprz´t spadochronowy

9.1. Projektowanie, produkcja, naprawa i obs∏uga

sprz´tu spadochronowego mo˝e byç prowadzona, z zastrze˝eniem pkt 9.2, 9.11.2, 9.13 i 9.13.2,

odpowiednio przez podmioty

1) którym Prezes Urz´du zgodnie z niniejszymi

przepisami wyda∏

a) certyfikat dotyczàcy projektowania, produkcji i obs∏ugi sprz´tu spadochronowego lub

b) certyfikat dotyczàcy obs∏ugi sprz´tu spadochronowego lub

2) posiadajàce odpowiedni certyfikat wydany na

podstawie przepisów odr´bnych

— zwane odpowiednio „zatwierdzonymi producentami” lub „zatwierdzonymi podmiotami”.

9.2. Pojedyncze egzemplarze sprz´tu spadochronowego mogà byç produkowane pod nadzorem

Prezesa Urz´du przez podmioty inne ni˝ zatwierdzeni producenci, zwane „niezatwierdzonymi

producentami”.

9.3. Podmiot ubiegajàcy si´ o certyfikat, o którym

mowa w pkt 9.1 ppkt 1, powinien z∏o˝yç do Prezesa Urz´du dokumenty okreÊlone w pkt 9.4

i 9.4.1.

9.4. Wniosek podmiotu ubiegajàcego si´ o certyfikat

powinien zawieraç nast´pujàce dane

1) oznaczenie podmiotu — imi´ i nazwisko lub

nazw´;

2) siedzib´;

3) zakres dzia∏alnoÊci;

4) miejsca wykonywania podstawowej dzia∏alnoÊci;

Poz. 904

5) podstaw´ prawnà prowadzenia dzia∏alnoÊci

gospodarczej lub oÊwiadczenie o sposobie

prowadzenia dzia∏alnoÊci podlegajàcej certyfikacji w innej formie;

6) numer identyfikacyjny w krajowym rejestrze

urz´dowym podmiotów gospodarczych (REGON) lub numer ewidencyjny (PESEL) w zale˝noÊci od rodzaju podmiotu, a dla cudzoziemców — numer dokumentu stwierdzajàcego

to˝samoÊç;

7) sposób oznaczania produktów dopuszczonych

do obrotu — w przypadku producenta;

8) miejsce przechowywania dokumentacji;

9) imi´ i nazwisko oraz kwalifikacje osoby odpowiedzialnej za zapewnienie kontroli jakoÊci.

9.4.1. Do wniosku za∏àcza si´

1) informacje o sposobie zapewnienia niezb´dnych osób funkcyjnych w szczególnoÊci podczas prób, odbioru sprz´tu i kontroli jakoÊci,

w zale˝noÊci od rodzaju prowadzonej dzia∏alnoÊci;

2) w przypadku podmiotów prowadzàcych

w sk∏adzie ponad pi´cioosobowym dzia∏alnoÊç podlegajàcà certyfikacji

a) schemat struktury organizacyjnej zwiàzanej z certyfikowanà dzia∏alnoÊcià,

b) informacje dotyczàce zawodowego przygotowania personelu kierowniczego, nadzorujàcego i wykonawczego,

c) dane osób odpowiedzialnych za zapewnienie kontroli jakoÊci,

d) schemat systemu zapewnienia jakoÊci;

3) w przypadku kooperacji z innymi podmiotami w zakresie certyfikowanej dzia∏alnoÊci

informacje dotyczàce

a) podstawowych kooperantów wykonujàcych podzespo∏y, ich podstawowych danych, charakterystyki oraz zakresu kooperacji,

b) sposobów zapewnienia jakoÊci lub odbioru podzespo∏ów dostarczanych przez kooperantów nieb´dàcych zatwierdzonymi

producentami.

9.5. W ramach procesu certyfikacji sprawdza si´

zgodnoÊç zg∏oszonych danych ze stanem faktycznym oraz

1) zapewnienie co najmniej jednej osoby posiadajàcej kwalifikacje mechanika, o których mowa w pkt 9.11 — umo˝liwiajàce wykonywanie

w szczególnoÊci czynnoÊci kontroli jakoÊci, odbioru produkcji i dopuszczania sprz´tu;

2) posiadanie uzgodnienia wzorów dokumentacji, o którym mowa w pkt 9.19 ppkt 4;

3) posiadanie ubezpieczenia od odpowiedzialnoÊci cywilnej w zwiàzku z prowadzonà dzia∏alnoÊcià;

4) posiadanie instrukcji obs∏ugiwanego sprz´tu

spadochronowego lub, przy ich braku, uzgodnionych z Prezesem Urz´du zasad post´powania.

9.6. Na podstawie pozytywnego wyniku kontroli Prezes Urz´du wydaje odpowiedni certyfikat.

9.7. Certyfikat wydaje si´ na czas nieokreÊlony.

9.8. Zmiana danych, o których mowa w pkt 9.4 i 9.4.1,

wymaga zg∏oszenia Prezesowi Urz´du w terminie 30 dni od dnia zaistnienia, pod rygorem utraty wa˝noÊci certyfikatu.

9.9. Zmiana danych, o których mowa w pkt 9.4

ppkt 1—7, wymaga odpowiednio uzupe∏nienia

lub wymiany certyfikatu.

9.10. Certyfikat traci wa˝noÊç w przypadku

1) zaprzestania dzia∏alnoÊci;

2) rezygnacji z certyfikatu;

3) niezg∏oszenia w terminie zmian, o których

mowa w pkt 9.8;

4) niezapewnienia przez podmiot warunków,

które by∏y podstawà wydania certyfikatu,

stwierdzonego decyzjà Prezesa Urz´du.

2. Zakres obs∏ugi sprz´tu spadochronowego

9.11. Dopuszczanie do skoków lub u˝ycia, naprawa,

obs∏uga techniczna spadochronów i ich podzespo∏ów w pe∏nym zakresie oraz jej poÊwiadczanie mo˝e byç wykonywane w ramach podmiotu, który spe∏ni∏ warunki okreÊlone w pkt 9.11.1,

przez

1) mechaników spadochronowych lub

2) mechaników poÊwiadczenia obs∏ugi technicznej statku powietrznego w∏aÊciwych ze

wzgl´du na przeznaczenie spadochronu innego przeznaczenia, lub

3) osoby upowa˝nione przez Prezesa Urz´du.

9.11.1. Dzia∏alnoÊç, o której mowa w pkt 9.11, wymaga uzyskania certyfikatu, o którym mowa

w pkt 9.1. Przy uzyskaniu certyfikatu w przypadku podmiotów prowadzàcych dzia∏alnoÊç

podlegajàcà certyfikacji w sk∏adzie do trzech

osób nie stosuje si´ przepisów pkt 9.4.1

ppkt 1 i 2.

9.11.2. Obs∏uga techniczna spadochronów wykonywana w zakresie ograniczonym do kompletacji, monta˝u, konserwacji, napraw niewymagajàcych ingerencji w struktur´ podzespo∏ów,

dopuszczania do skoków lub u˝ycia, uk∏adania spadochronów oraz jej poÊwiadczanie

mo˝e byç prowadzona poza zatwierdzonymi

podmiotami, o których mowa w pkt 9.1 lub

9.11, przez

Poz. 904

wzgl´du na przeznaczenie spadochronu innego przeznaczenia, lub

3) osoby upowa˝nione przez Prezesa Urz´du

— w ramach podmiotu, który spe∏ni∏ warunki

okreÊlone w pkt 9.11.3.

9.11.3. Dzia∏alnoÊç, o której mowa w pkt 9.11.2, wymaga zg∏oszenia Prezesowi Urz´du na piÊmie

w terminie 14 dni przed jej rozpocz´ciem oraz

dokonania uzgodnieƒ, o których mowa

w pkt 9.19 ppkt 4. Zg∏oszenie powinno zawieraç dane wymienione w pkt 9.4, odpowiednio

do planowanej dzia∏alnoÊci.

9.11.4. Zmiana danych, o których mowa w pkt 9.4,

wymaga zg∏oszenia Prezesowi Urz´du w ciàgu 30 dni pod rygorem wykreÊlenia podmiotu

z ewidencji prowadzonej przez Prezesa Urz´du.

9.11.5. Uk∏adanie spadochronu oraz inne czynnoÊci

obs∏ugowe sprz´tu spadochronowego i ich

poÊwiadczenie w karcie sprz´tu spadochronowego mo˝e byç wykonane poza terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej tak˝e przez podmioty zagraniczne posiadajàce uprawnienia do

tych czynnoÊci, wydane na podstawie przepisów krajów, w których te czynnoÊci sà wykonywane.

9.12. W podmiotach, o których mowa w pkt 9.1, 9.11

i 9.11.2, prace obs∏ugowe, naprawy i prace

zwiàzane z produkcjà mogà byç wykonywane

jedynie pod nadzorem osób, o których mowa

w pkt 9.11 i 9.11.2.

9.12.1. Obs∏ug´ technicznà sprz´tu spadochronowego nale˝y wykonywaç zgodnie z instrukcjà obs∏ugi oraz zaleceniami producenta.

9.13. Poza podmiotem wymienionym w pkt 9.1, 9.11

i 9.11.2 obs∏uga techniczna spadochronu osobowego w zakresie okreÊlonym w pkt 9.13.1

mo˝e byç wykonywana przez skoczka spadochronowego, mechanika spadochronowego lub

osob´, o której mowa w pkt 9.14.

9.13.1. Zakres obs∏ugi, o której mowa w pkt 9.13,

obejmuje

1) wietrzenie;

2) wymian´ uszkodzonych cz´Êci czaszy g∏ównej oraz systemu uprzà˝-pokrowiec niewymagajàcà ingerencji w struktur´ podzespo∏ów;

3) podczepienie czaszy g∏ównej do systemu

uprzà˝-pokrowiec;

4) ocen´ stanu technicznego systemu uprzà˝-pokrowiec oraz czaszy g∏ównej spadochronu przed u∏o˝eniem do skoku;

1) mechaników spadochronowych lub

5) uk∏adanie do skoku czaszy g∏ównej;

2) mechaników poÊwiadczenia obs∏ugi technicznej statku powietrznego w∏aÊciwych ze

6) poÊwiadczenie obs∏ugi spadochronu w zakresie wy˝ej wymienionych czynnoÊci.

9.13.2. Poza podmiotem wymienionym w pkt 9.1,

9.11 i 9.11.2 obs∏uga techniczna spadochronu

innego

przeznaczenia

niewymienionego

w pkt 8.8 mo˝e byç wykonywana w zakresie

niewymagajàcym ingerencji w struktur´ podzespo∏ów oraz na w∏asne potrzeby przez osob´ u˝ywajàcà spadochronu, je˝eli instrukcja

danego spadochronu nie stanowi inaczej.

9.14. Obs∏uga techniczna w zakresie uk∏adania czasz

g∏ównych spadochronów osobowych dla innych osób mo˝e byç wykonywana przez mechanika spadochronowego lub osob´, która

ukoƒczy∏a 18 rok ˝ycia i jest skoczkiem spadochronowym lub odby∏a odpowiednie przeszkolenie zgodnie z programem szkolenia spadochronowego zatwierdzonym przez Prezesa

Urz´du.

3. PoÊwiadczenie obs∏ugi

Poz. 904

nów, o których mowa w pkt 8.8.2 i 8.8.3, nast´puje poprzez wpisy do karty sprz´tu spadochronowego oraz zaplombowanie. Plomba powinna

zawieraç oznaczenie terminu wa˝noÊci u∏o˝enia

i identyfikator uk∏adajàcego.

4. Ewidencja podmiotów i osób obs∏ugujàcych

lub produkujàcych sprz´t spadochronowy

9.18. Prezes Urz´du prowadzi ewidencj´ podmiotów

i osób, o których mowa w pkt 9.1, 9.11 i 9.11.2.

9.18.1. Ewidencj´, o której mowa w pkt 9.18, udost´pnia si´ w siedzibie Urz´du Lotnictwa Cywilnego oraz w delegaturach terenowych.

9.19. Osoby, o których mowa w pkt 9.11 i 9.11.2, sà

obowiàzane odpowiednio do

1) prowadzenia ewidencji wykonanych i nadzorowanych czynnoÊci obs∏ugowych;

9.15. PoÊwiadczeniem obs∏ugi spadochronu g∏ównego w zakresie wymienionym w pkt 9.13.1 oraz

posiadania karty sprz´tu z dopuszczeniem do

skoku, o których mowa w pkt 8.4, dla spadochronu g∏ównego i zapasowego, i wa˝nym u∏o˝eniem spadochronu zapasowego, o którym

mowa w pkt 9.17, jest ubranie si´ skoczka spadochronowego w ten komplet spadochronowy

w celu wykonania skoku. PoÊwiadczenie nie

wymaga kontroli ze strony organizatora skoków.

2) prowadzenia wykazu sprz´tu dopuszczonego

do skoków, lotów lub u˝ycia;

9.15.1. Przepisu pkt 9.15 nie stosuje si´ do ucznia-skoczka.

9.19.1. Podmioty, o których mowa w pkt 9.1, 9.11

i 9.11.2, w przypadku zaprzestania dzia∏alnoÊci, o której mowa w pkt 9.1, 9.11 lub 9.11.2,

sà obowiàzane do niezw∏ocznego przekazania

wykazu Prezesowi Urz´du.

9.16. W przypadku odp∏atnego udost´pniania przez

podmiot u∏o˝onych spadochronów osobowych

oraz organizowania skoków uczniów-skoczków

wymagane jest prowadzenie dokumentacji,

z której jednoznacznie wynika u∏o˝enie czaszy

g∏ównej do skoku przez uprawnione osoby.

9.17. PoÊwiadczenie u∏o˝enia do skoku lub u˝ycia

spadochronu zapasowego, ratowniczego i innego przeznaczenia z wy∏àczeniem spadochro-

3) przechowywania protoko∏ów z wykonanych

czynnoÊci obs∏ugowych oraz dokumentów

êród∏owych b´dàcych podstawà dopuszczenia sprz´tu spadochronowego;

4) uzgodnienia z Prezesem Urz´du sposobu

prowadzenia ewidencji, wykazów, wzorów

protoko∏ów, kart sprz´tu spadochronowego

oraz piecz´ci u˝ywanych do poÊwiadczeƒ.

9.19.2. W przypadku prowadzenia dzia∏alnoÊci niezgodnie z niniejszymi przepisami Prezes Urz´du mo˝e dokonaç skreÊlenia podmiotu z prowadzonej ewidencji, skutkujàcego zakazem

prowadzenia przedmiotowej dzia∏alnoÊci do

czasu usuni´cia uchybieƒ i uzyskania ponownego wpisu.

Rozdzia∏ 10

Sygna∏y stosowane podczas skoków spadochronowych lub zrzutów

10.1. Sygna∏y stosowane podczas skoków spadochronowych i zrzutów okreÊla tablica

10.2. Niezale˝nie

od

sygna∏ów

wymienionych

w pkt 10.1 kierownik skoków mo˝e stosowaç dodatkowo inne umowne sygna∏y, je˝eli nie kolidujà z ustalonymi sygna∏ami podanymi w niniejszych przepisach lub szczegó∏owych technicznych przepisach ruchu lotniczego.

10.3. Z dodatkowymi sygna∏ami nale˝y przed rozpocz´ciem skoków zapoznaç osoby bioràce udzia∏

w wykonywaniu oraz organizacji skoków spadochronowych lub zrzutów.

Rozdzia∏ 11

Przepisy przejÊciowe

11.1. Dla sprz´tu spadochronowego, o którym mowa

w § 8 ust. 1 rozporzàdzenia, niespe∏niajàcego

warunku certyfikacji zawartego w pkt 8.6 do dnia

31 grudnia 2007 r. mo˝e byç wydana karta sprz´tu spadochronowego i dopuszczenie do skoku,

lotu lub u˝ycia. Dla takiego sprz´tu w dokumentach wpisuje si´ dat´ „31.12.2007” jako nieprze-

kraczalnà dat´ wa˝noÊci bez uzupe∏nienia certyfikatów, o których mowa w pkt 8.6, lub dat´

wczeÊniejszà, je˝eli wynika to z innych przyczyn.

11.2. Do dnia 31 grudnia 2009 r. uczeƒ-skoczek mo˝e

wykonywaç skoki bez urzàdzenia zabezpieczajàcego AAD dla spadochronu zapasowego, je˝eli

1) skoki sà wykonywane z natychmiastowym

otwarciem pokrowca spadochronu g∏ównego

— na lin´ desantowà lub

2) skoczek jest wyposa˝ony w urzàdzenie zabezpieczajàce otwarcie pokrowca spadochronu

g∏ównego.

Poz. 904

11.3. Po dniu 31 grudnia 2009 r. odst´pstwo, o którym

mowa w pkt 11.2, mo˝e byç stosowane wy∏àcznie w przypadku realizacji zleconego szkolenia,

na potrzeby si∏ zbrojnych oraz s∏u˝b porzàdku

publicznego, po uzyskaniu przez oÊrodek szkolenia zgody Prezesa Urz´du.

11.4. W celu ujednolicenia oznaczeƒ sprz´tu spadochronowego oraz wydanych certyfikatów, na

wniosek zainteresowanego, Prezes Urz´du, na

podstawie dotychczas wydanych certyfikatów

lub dokumentów równowa˝nych, wystawi certyfikaty sprz´tu spadochronowego z aktualnà numeracjà lub nada odpowiednie numery tego

sprz´tu.

Za∏àcznik nr 5

ULTRALEKKIE STATKI POWIETRZNE

Warunki i wymagania dotyczàce u˝ywania ultralekkich statków powietrznych

Spis treÊci

Rozdzia∏ 1 Zastosowanie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

6808

Rozdzia∏ 2 OkreÊlenia . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

6808

Rozdzia∏ 3 Zasady eksploatacji ultralekkich statków powietrznych

............................

6809

Rozdzia∏ 4 Organizacja lotów . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

6810

Rozdzia∏ 5 Wykonywanie lotów i post´powanie w sytuacjach niebezpiecznych . . . . . . . . . . . . . . . . . .

6810

Rozdzia∏ 6 OdpowiedzialnoÊç . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

6811

Rozdzia∏ 7 Dopuszczenie sprz´tu do lotów . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

6811

Rozdzia∏ 8 Wymagania techniczne dla ultralekkich statków powietrznych

......................

6814

1. Wymagania ogólne . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

6814

2. Oznakowanie i napisy . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

6814

3. Instrukcja obs∏ugi technicznej

.............................................................

6815

4. Instrukcja u˝ytkowania w locie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

6815

Rozdzia∏ 9 Zatwierdzone podmioty projektujàce, produkujàce i obs∏ugujàce ultralekkie statki powietrzne

6816

Rozdzia∏ 10 Obs∏uga techniczna sprz´tu . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

6817

Rozdzia∏ 11 Wzór ksià˝ki ultralekkiego statku powietrznego

.................................

Rozdzia∏ 1

Zastosowanie

1.1. Niniejsze przepisy okreÊlajà zasady dopuszczenia

do lotu i sposób u˝ytkowania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ultralekkich statków powietrznych.

1.2. Prezes Urz´du Lotnictwa Cywilnego mo˝e zwolniç zainteresowany podmiot, na uzasadniony

wniosek, w szczególnoÊci w przypadkach wykonywania lotów pokazowych lub rekordowych, od

obowiàzku spe∏nienia niektórych wymagaƒ niniejszych przepisów. Zwolnienie nie mo˝e naruszaç w sposób istotny ogólnego poziomu bezpieczeƒstwa wymaganego przez te przepisy.

Rozdzia∏ 2

OkreÊlenia

2.1. U˝yte w przepisach okreÊlenia oznaczajà

1) AGL — wysokoÊç nad poziomem terenu;

2) AMSL — wysokoÊç nad Êrednim poziomem

morza;

3) AIP Polska — publikacj´ wydawanà przez paƒstwowy organ zarzàdzania ruchem lotniczym,

zawierajàcà informacje lotnicze o charakterze

trwa∏ym, istotne dla ˝eglugi powietrznej, dotyczàce Rejonu Informacji Powietrznej Warszawa (FIR Warszawa);

4) arkusz spe∏nienia wymagaƒ technicznych —

opracowany przez wnioskujàcego dokument

zbiorczy wykazujàcy spe∏nienie wymagaƒ

technicznych, podajàcy sposób spe∏nienia

i Êrodki spe∏nienia;

5) arkusz danych technicznych — dokument

zwiàzany ze Êwiadectwem spe∏nienia wymagaƒ technicznych zawierajàcy: baz´, opis, warunki u˝ytkowania oraz ograniczenia dla statku

powietrznego;

6) dowódca statku powietrznego — pilota, który

podjà∏ si´ pilotowania statku powietrznego

i ponosi odpowiedzialnoÊç za bezpieczne wykonanie lotu;

7) eksploatacja ultralekkiego statku powietrznego — ca∏oÊç dzia∏aƒ organizacyjnych i technicznych, których celem jest u˝ywanie statku

powietrznego zgodnie z przeznaczeniem;

8) GND — poziom terenu (poziom ziemi);

9) IFR — przepisy wykonywania lotów wed∏ug

wskazaƒ przyrzàdów;

10) IMC — warunki meteorologiczne dla lotów wed∏ug wskazaƒ przyrzàdów — wyra˝one widzialnoÊcià, odleg∏oÊcià od chmur i pu∏apem

chmur, mniejsze ni˝ minima warunków meteorologicznych ustalonych dla lotów z widocznoÊcià;

Poz. 904

11) Instrukcja u˝ytkowania w locie — zatwierdzony przez Prezesa Urz´du lub w∏adz´ lotniczà

kraju pochodzenia zbiór instrukcji i informacji,

zawierajàcy ograniczenia, w zakresie których

statek powietrzny uznano za zdatny do lotu,

oraz instrukcje i informacje niezb´dne dla

cz∏onków za∏ogi lotniczej dla bezpiecznego

u˝ytkowania tego statku;

12) Instrukcja obs∏ugi technicznej — zatwierdzony

przez Prezesa Urz´du lub w∏adz´ lotniczà kraju

pochodzenia zbiór instrukcji i informacji, b´dàcych cz´Êcià Êwiadectwa zdatnoÊci do lotu

statku powietrznego, niezb´dnych do utrzymania go w stanie zdatnoÊci do lotu;

13) kierownik lotów ultralekkich statków powietrznych — osob´ posiadajàcà Êwiadectwo kwalifikacji oraz uprawnienia instruktorskie lub inny

równowa˝ny dokument, odpowiedzialnà za

zgodne z przepisami, bezpieczne przygotowanie i prowadzenie lotów;

14) kwalifikowanie ultralekkich statków powietrznych — czynnoÊci sprawdzajàce zwiàzane

z wydaniem Êwiadectwa spe∏nienia wymagaƒ

technicznych oraz pozwolenia na wykonywanie lotów;

15) lot IFR — lot wykonywany zgodnie z przepisami dla lotów wed∏ug wskazaƒ przyrzàdów;

16) lot VFR — lot wykonywany zgodnie z przepisami dla lotów z widocznoÊcià;

17) lot specjalny VFR — lot VFR, wykonywany na

podstawie zezwolenia kontroli ruchu lotniczego w strefie kontrolowanej lotniska w warunkach meteorologicznych gorszych ni˝ VMC;

18) mechanik ultralekkiego statku powietrznego —

osob´ posiadajàcà Êwiadectwo kwalifikacji

mechanika poÊwiadczenia obs∏ugi technicznej

statku powietrznego z wpisanymi uprawnieniami dotyczàcymi ultralekkiego statku powietrznego;

19) organizator — osob´ fizycznà, osob´ prawnà

lub jednostk´ organizacyjnà nieposiadajàcà

osobowoÊci prawnej, która podj´∏a dzia∏ania

majàce na celu zorganizowanie lotów na ultralekkich statkach powietrznych dla innych osób;

20) pilot ultralekkiego statku powietrznego — osob´ posiadajàcà Êwiadectwo kwalifikacji pilota

ultralekkiego statku powietrznego;

21) pozwolenie na wykonywanie lotów — wydany

przez Prezesa Urz´du dokument potwierdzajàcy dopuszczenie danego egzemplarza ultralekkiego statku powietrznego do u˝ytkowania

w powietrzu w okreÊlonym terminie;

22) Prezes Urz´du — Prezesa Urz´du Lotnictwa

Cywilnego;

23) ultralekki statek powietrzny — statek powietrzny w rozumieniu rozporzàdzenia Ministra Infrastruktury z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie

klasyfikacji statków powietrznych (Dz. U.

Nr 139, poz. 1333) spe∏niajàcy nast´pujàce

warunki

a) samolot ultralekki — statek powietrzny posiadajàcy nieruchome powierzchnie noÊne,

sterowany aerodynamicznie w trzech stopniach swobody przez wychylanie powierzchni sterowych, wyposa˝ony w co najmniej jeden zespó∏ nap´dowy zapewniajàcy

samodzielny start i lot wznoszàcy, posiadajàcy nie wi´cej ni˝ 2 miejsca, pr´dkoÊç przeciàgni´cia lub minimalnà w locie ustalonym

w konfiguracji do làdowania nieprzekraczajàcà 65 km/h (35 knots) pr´dkoÊci cechowanej (CAS) i maksymalnà mas´ startowà

(MTOM) nie wi´kszà ni˝

— 300 kg — dla samolotu làdowego jednomiejscowego,

— 450 kg — dla samolotu làdowego dwumiejscowego,

— 330 kg — dla amfibii lub wodnosamolotu jednomiejscowego, przy czym je˝eli

jest on eksploatowany zarówno jako

wodnosamolot i samolot làdowy, powinien spe∏niaç odpowiednie wymagania

w zakresie maksymalnej masy startowej

(MTOM),

— 495 kg — dla amfibii lub wodnosamolotu

dwumiejscowego, przy czym je˝eli jest on

eksploatowany zarówno jako wodnosamolot i samolot làdowy, powinien spe∏niaç odpowiednie wymagania w zakresie

maksymalnej masy startowej (MTOM),

b) szybowiec ultralekki — ultralekki statek powietrzny posiadajàcy nieruchome powierzchnie noÊne, sterowany aerodynamicznie w trzech stopniach swobody, nieposiadajàcy zespo∏u nap´dowego, którego

masa w∏asna nie przekracza

Poz. 904

nego co najmniej jednym zespo∏em nap´dowym i którego maksymalna masa startowa (MTOM) nie przekracza

— 330 kg — dla Êmig∏owców jednomiejscowych,

— 495 kg — dla Êmig∏owców dwumiejscowych;

24) ultralekki statek powietrzny budowany amatorsko — statek, o którym mowa w lit. c za∏àcznika II do rozporzàdzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1592/2002/WE z dnia 15 lipca

2002 r. w sprawie wspólnych zasad w zakresie

lotnictwa cywilnego i utworzenia Europejskiej

Agencji Bezpieczeƒstwa Lotniczego (EASA);

25) Êwiadectwo kwalifikacji pilota ultralekkiego

statku powietrznego — wydany przez Prezesa

Urz´du dokument potwierdzajàcy kwalifikacje

pilota ultralekkiego statku powietrznego;

26) Êwiadectwo spe∏nienia wymagaƒ technicznych — wydany przez Prezesa Urz´du po zakoƒczeniu kwalifikowania dokument potwierdzajàcy spe∏nienie technicznych wymagaƒ budowy danego egzemplarza ultralekkiego statku powietrznego;

27) uczeƒ-pilot — osob´ odbywajàcà szkolenie

teoretyczne lub praktyczne, nieposiadajàcà

Êwiadectwa kwalifikacji pilota ultralekkiego

statku powietrznego;

28) wyciàgarkowy — osob´, która ukoƒczy∏a szkolenie w zakresie obs∏ugi urzàdzeƒ mechanicznych s∏u˝àcych do holowania szybowca ultralekkiego, okreÊlone programem szkolenia zatwierdzonym przez Prezesa Urz´du;

29) wysokoÊç bezwzgl´dna — odleg∏oÊç pionowà

poziomu, punktu lub przedmiotu rozpatrywanego jako punkt, mierzonà od Êredniego poziomu morza;

— 80 kg — dla szybowców jednomiejscowych,

30) wysokoÊç wzgl´dna — odleg∏oÊç pionowà poziomu, punktu lub przedmiotu rozpatrywanego jako punkt, mierzonà od okreÊlonego poziomu odniesienia;

— 100 kg — dla szybowców dwumiejscowych,

31) VFR — przepisy wykonywania lotów z widocznoÊcià;

c) wiatrakowiec ultralekki — statek powietrzny

b´dàcy wirop∏atem, który w locie si∏´ noÊnà

uzyskuje z autorotacyjnego systemu wirnika, jest wyposa˝ony w co najmniej jeden zespó∏ nap´dowy zapewniajàcy samodzielny

start i lot wznoszàcy, posiadajàcy nie wi´cej

ni˝ 2 miejsca dla za∏ogi i którego maksymalna masa startowa (MTOM) nie przekracza

32) VMC — warunki meteorologiczne dla lotów

z widocznoÊcià, wyra˝one widzialnoÊcià, odleg∏oÊcià od chmur i pu∏apem chmur, równe lub

wi´ksze od ustalonych minimów;

33) ustawa — ustaw´ z dnia 3 lipca 2002 r. — Prawo lotnicze;

34) za∏àcznik — niniejszy za∏àcznik.

— 330 kg — dla wiatrakowców jednomiejscowych,

Rozdzia∏ 3

— 495 kg — dla wiatrakowców dwumiejscowych,

Zasady eksploatacji ultralekkich statków

powietrznych

d) Êmig∏owiec ultralekki — statek powietrzny

b´dàcy wirop∏atem, który si∏´ noÊnà uzyskuje z systemu wirnika noÊnego nap´dza-

3.1. Zasady eksploatacji ultralekkich statków powietrznych okreÊlajà niniejsze przepisy, z tym ˝e

dla podmiotów, o których mowa w art. 160 ust. 3

pkt 1 i 2 ustawy, zasady te okreÊla tak˝e instrukcja operacyjna albo instrukcja wykonywania lotów, zwana dalej „Instrukcjà”.

3.2. Instrukcja powinna byç uzupe∏niana i zmieniana

w sposób niezb´dny do utrzymania jej sta∏ej aktualnoÊci.

3.3. Instrukcj´ zatwierdza Prezes Urz´du.

3.4. Osoba u˝ywajàca ultralekkiego statku powietrznego jest obowiàzana

1) u˝ywaç ultralekkiego statku powietrznego

zgodnie z jego instrukcjà u˝ytkowania w locie,

a w szczególnoÊci przestrzegaç wszystkich wynikajàcych z tej instrukcji ograniczeƒ;

2) stosowaç si´ do zasad okreÊlonych przez organizatora;

3) u˝ywaç do lotu ultralekkiego statku powietrznego w wymaganym stanie technicznym;

4) stosowaç zasady tankowania statków powietrznych, o których mowa w pkt 4.3.4 w rozdziale 4 za∏àcznika nr 2 do rozporzàdzenia Ministra Infrastruktury z dnia 5 listopada 2004 r.

w sprawie bezpieczeƒstwa eksploatacji statków powietrznych.

3.5. Typ ultralekkiego statku powietrznego majàcy zagraniczne Êwiadectwo techniczne lub inny uznany dokument mo˝e zostaç wpisany do ewidencji,

o której mowa w za∏àczniku nr 7 do rozporzàdzenia, je˝eli Êwiadectwo techniczne lub inny dokument wystawiony przez w∏aÊciwe w∏adze danego

kraju zostanie uznany przez Prezesa Urz´du za

równorz´dny z analogicznym dokumentem polskim wymaganym dla ultralekkiego statku powietrznego.

3.6. Pilot ultralekkiego statku powietrznego mo˝e odstàpiç od systematycznej rejestracji iloÊci lotów

i uzyskanego nalotu w∏asnego.

3.7. Postanowienia zawarte w pkt 3.6 nie zwalniajà

pilota z obowiàzku udokumentowania posiadanej praktyki lotniczej, zgodnie z wymaganiami

okreÊlonymi w odr´bnych przepisach.

Rozdzia∏ 4

Organizacja lotów

4.1. Organizator lotów jest obowiàzany

1) do zapoznania osób bioràcych udzia∏ w lotach

z zasadami ich organizacji;

2) wyznaczenia kierownika lotów w czasie pokazów lotniczych, zawodów i innych imprez,

w których planowane sà loty wielu ultralekkich

statków powietrznych, jeÊli uzna to za uzasadnione.

4.2. Je˝eli loty ultralekkich statków powietrznych majà byç wykonywane w miejscu zorganizowanych

Poz. 904

lotów innych statków powietrznych, organizator

lotów na ultralekkich statkach powietrznych jest

obowiàzany do uzgodnienia zasad wykonywania

lotów z organizatorami innych lotów.

Rozdzia∏ 5

Wykonywanie lotów i post´powanie w sytuacjach

niebezpiecznych

5.1. Lotów na ultralekkich statkach powietrznych nie

wolno wykonywaç

1) wczeÊniej ni˝ 30 minut przed wschodem s∏oƒca i póêniej ni˝ 30 minut po zachodzie s∏oƒca;

2) z wyjàtkiem przypadków, gdy jest to konieczne

dla startu lub làdowania

a) nad zabudowà miast, osiedli i siedzib ludzkich lub nad zgromadzeniem osób na

otwartym powietrzu na wysokoÊci wzgl´dnej mniejszej ni˝ 300 m (1 000 ft) nad najwy˝szà przeszkodà znajdujàcà si´ w promieniu 600 m od statku powietrznego,

z tym ˝e nad obszarami miast o liczbie

mieszkaƒców od 25 000 — zgodnie z przepisami rozporzàdzenia Ministra Infrastruktury z dnia 9 paêdziernika 2003 r. w sprawie zakazów lub ograniczeƒ lotów na czas

d∏u˝szy ni˝ 3 miesiàce (Dz. U. Nr 183,

poz. 1793),

b) gdzie indziej, ni˝ to okreÊlono w lit. a, na

wysokoÊci wzgl´dnej mniejszej ni˝ 150 m

(450 ft) nad làdem lub wodà w odleg∏oÊci

mniejszej ni˝ 300 m od zabudowaƒ;

3) na wysokoÊciach powy˝ej 3 000 m (10 000 ft),

je˝eli ultralekki statek powietrzny nie jest wyposa˝ony w urzàdzenia do lotów na du˝ych

wysokoÊciach, o których mowa w rozdzia∏ach 4 i 6 za∏àcznika nr 2 do rozporzàdzenia

Ministra Infrastruktury z dnia 5 listopada

2004 r. w sprawie bezpieczeƒstwa eksploatacji

statków powietrznych.

5.1.1. Postanowieƒ pkt 5.1 ppkt 1 nie stosuje si´ do

ultralekkich statków powietrznych wyposa˝onych w przyrzàdy i urzàdzenia wymagane do

wykonywania lotów w nocy lub w warunkach

IMC, o których mowa w rozdzia∏ach 6 i 7 za∏àcznika nr 2 do rozporzàdzenia Ministra Infrastruktury z dnia 5 listopada 2004 r. w sprawie bezpieczeƒstwa eksploatacji statków powietrznych.

5.2. Do wykonywania lotów w przestrzeniach kontrolowanych przez ultralekkie statki powietrzne wymagane jest wyposa˝enie ich w przyrzàdy i urzàdzenia, o których mowa w rozdzia∏ach 6 i 7 za∏àcznika nr 2 do rozporzàdzenia Ministra Infrastruktury z dnia 5 listopada 2004 r. w sprawie

bezpieczeƒstwa eksploatacji statków powietrznych.

5.3. W czasie u˝ytkowania ultralekkiego statku powietrznego jego pilot jest obowiàzany mieç przy

sobie Êwiadectwo kwalifikacji pilota ultralekkiego statku powietrznego, ksià˝k´ ultralekkiego

statku powietrznego oraz dowód ubezpieczenia OC. Przy lotach, w których starty i làdowania

odbywajà si´ w obr´bie ustalonego miejsca, dokumenty te mogà znajdowaç si´ na ziemi w miejscu startu i làdowania.

5.4.1. Lot mo˝e byç podj´ty, je˝eli

1) pilot zapozna∏ si´ z instrukcjà u˝ytkowania

w locie ultralekkiego statku powietrznego;

2) warunki meteorologiczne nie przekraczajà

indywidualnych uprawnieƒ pilota oraz dopuszczalnych warunków u˝ytkowania sprz´tu;

3) miejsce startu i làdowania umo˝liwia bezpieczny start i làdowanie oraz przelot nad

przeszkodami terenowymi na bezpiecznej

wysokoÊci;

4) pilot statku powietrznego osobiÊcie i bezpoÊrednio przed zaj´ciem miejsca w kabinie

wykona∏ przeglàd przedlotowy — ocen´

ogólnego stanu technicznego ultralekkiego

statku powietrznego.

Poz. 904

nych poni˝ej VMC pilot powinien przerwaç wykonywanie zadania i làdowaç zapobiegawczo.

5.7. W przypadku utraty orientacji geograficznej pilot

ultralekkiego statku powietrznego powinien

1) sprawdziç czas i pozosta∏à iloÊç paliwa;

2) wykonywaç dalszy lot z pr´dkoÊcià ekonomicznà, okreÊlonà w instrukcji u˝ytkowania

w locie;

3) w miar´ mo˝noÊci nawiàzaç ∏àcznoÊç ze s∏u˝bà ruchu lotniczego i poinformowaç o zaistnia∏ej sytuacji oraz stosowaç si´ do przekazanych

przez nià informacji;

4) w przypadku braku ∏àcznoÊci osiàgnàç najwy˝szà dopuszczalnà wysokoÊç w rejonie przebywania, na jakà pozwalajà warunki atmosferyczne, oraz staraç si´ ustaliç swoje po∏o˝enie

za pomocà obiektów naziemnych oraz wykorzystaç wszystkie dost´pne pomoce nawigacyjne;

5) w przypadku niewznowienia orientacji wykonaç làdowanie zapobiegawcze.

5.8. W przypadku utraty orientacji w pobli˝u granicy

paƒstwowej nale˝y przyjàç kurs oddalajàcy od

granicy paƒstwa i staraç si´ wznowiç orientacj´.

5.4.2. Loty wi´cej ni˝ jednego ultralekkiego statku powietrznego z jednego miejsca startu mogà odbywaç si´ w odst´pach czasu nie mniejszych

ni˝ 30 sekund, z wyjàtkiem lotów grupowych,

lub zgodnie z porzàdkiem i sposobem ich wykonywania ustalonym przez organizatora.

5.9. W przypadku niebezpieczeƒstwa w locie nale˝y

post´powaç zgodnie z instrukcjà u˝ytkowania

w locie danego ultralekkiego statku powietrznego oraz instrukcjà sprz´tu spadochronowego, je˝eli stanowi wyposa˝enie statku.

5.4.3. W przypadku holowania przez ultralekki statek

powietrzny innego statku powietrznego oba

statki muszà byç wyposa˝one w urzàdzenia

zwalniajàce lin´ holowniczà.

5.10. W przypadku znanych lub przypuszczalnych

usterek ultralekkiego statku powietrznego, pilot

niezw∏ocznie po zakoƒczeniu lotu jest obowiàzany zawiadomiç o nich w∏aÊciciela statku.

5.4.4. W przypadku holowania transparentu, bannera

lub innych podobnych rzeczy ultralekki statek

powietrzny wykonujàcy lot holujàcy musi posiadaç urzàdzenie zwalniajàce lin´.

Rozdzia∏ 6

5.4.5. Do lotu zespo∏u holowniczego stosuje si´ postanowienia rozdzia∏u 4 za∏àcznika nr 2 do rozporzàdzenia Ministra Infrastruktury z dnia 5 listopada 2004 r. w sprawie bezpieczeƒstwa eksploatacji statków powietrznych.

5.4.6. Sposób holowania rzeczy innych ni˝ okreÊlone

w pkt 5.4.4 ka˝dorazowo uzgadnia si´ z Prezesem Urz´du.

5.5. Pilot ultralekkiego statku powietrznego jest obowiàzany do zachowania czujnoÊci w locie niezb´dnej do spostrze˝enia i unikni´cia kolizji z ka˝dym obiektem latajàcym.

5.6. Przy zmianie warunków meteorologicznych lub

innych w stopniu powodujàcym zagro˝enie bezpieczeƒstwa lotów kontynuowanie lotów nadlotniskowych jest zabronione. W lotach trasowych

VFR po obni˝eniu si´ warunków atmosferycz-

OdpowiedzialnoÊç

6.1. Pilot oraz uczeƒ-pilot ultralekkiego statku powietrznego w locie samodzielnym podejmuje

wszystkie decyzje zwiàzane z lotem i odpowiada

za wszystkie nast´pstwa z tego wynik∏e.

6.2. W przypadku za∏ogi dwuosobowej odpowiedzialnoÊç spoczywa na dowódcy ultralekkiego statku

powietrznego.

6.3. Instruktor jest odpowiedzialny za zgodnie z programem szkolenia przygotowanie i dopuszczenie

ucznia-pilota do lotów samodzielnych.

Rozdzia∏ 7

Dopuszczenie sprz´tu do lotów

7.1. Do lotu mo˝e byç u˝yty wy∏àcznie ultralekki statek powietrzny, który

1) jest sprawny technicznie;

2) posiada wa˝ne pozwolenie na wykonywanie

lotów potwierdzajàce dopuszczenie danego

egzemplarza ultralekkiego statku powietrznego do u˝ytkowania w powietrzu wraz z okreÊleniem terminu jego wa˝noÊci.

7.2. Pozwolenia na wykonywanie lotów wydaje si´

na okres nie d∏u˝szy ni˝

Poz. 904

7.3.3. Ksià˝ka ultralekkiego statku powietrznego jest

dokumentem zawierajàcym pozwolenie na wykonywanie lotów i jego przed∏u˝enia, dane

identyfikujàce ultralekki statek powietrzny i jego podzespo∏y oraz dane dotyczàce przebiegu

u˝ytkowania. Do wpisywania danych i informacji do ksià˝ki ultralekkiego statku powietrznego

upowa˝nieni sà

1) 24 miesiàce — dla nowych ultralekkich statków powietrznych produkowanych przez zatwierdzonych producentów;

1) producent albo importer;

2) 12 miesi´cy — dla pozosta∏ych ultralekkich

statków powietrznych.

3) dokonujàcy napraw lub modyfikacji;

7.3. Pozwolenie na wykonywanie lotów Prezes Urz´du wydaje dla ultralekkiego statku powietrznego,

który posiada

1) odpowiedni dokument potwierdzajàcy spe∏nienie wymagaƒ technicznych

a) Êwiadectwo spe∏nienia wymagaƒ technicznych albo

b) deklaracj´ zgodnoÊci z wydanym Êwiadectwem spe∏nienia wymagaƒ technicznych

lub certyfikatem typu — dla statków wpisanych na list´ typów zakwalifikowanych, albo

c) certyfikat typu lub dokument równowa˝ny

— dla konstrukcji zagranicznej, albo

d) dziennik budowy — dla statków powietrznych budowanych amatorsko;

2) ksià˝k´ ultralekkiego statku powietrznego;

3) zatwierdzonà przez Prezesa Urz´du instrukcj´

u˝ytkowania w locie i obs∏ugi technicznej ultralekkiego statku powietrznego;

4) dowód w∏asnoÊci;

5) wpis do ewidencji statków powietrznych oraz

zgodne z nim znaki rozpoznawcze naniesione

trwale i czytelnie na zewn´trznych powierzchniach ultralekkiego statku powietrznego

w sposób umo˝liwiajàcy jego identyfikacj´;

6) napisy i oznaczenia zgodne z instrukcjà u˝ytkowania w locie.

7.3.1. Pozwolenie na wykonywanie lotów wpisuje

si´ w ksià˝k´ ultralekkiego statku powietrznego. Drugi egzemplarz do∏àcza si´ do akt sprawy.

7.3.2. Deklaracja zgodnoÊci z uzyskanym Êwiadectwem spe∏nienia wymagaƒ technicznych lub

certyfikatem typu stanowi oÊwiadczenie wytwórcy, ˝e dany egzemplarz ultralekkiego statku powietrznego zosta∏ wyprodukowany

zgodnie z typem, dla którego wydano Êwiadectwo spe∏nienia wymagaƒ technicznych,

certyfikat typu lub dokument równowa˝ny,

i który zosta∏ wpisany na list´ typów zakwalifikowanych.

2) w∏aÊciciel lub u˝ytkownik;

4) potwierdzajàcy podsumowanie pracy sprz´tu.

7.3.4. Wzór ksià˝ki ultralekkiego statku powietrznego

okreÊla rozdzia∏ 11.

7.3.5. Instrukcj´ u˝ytkowania w locie i obs∏ugi technicznej ultralekkiego statku powietrznego zatwierdza Prezes Urz´du.

7.4. Do przed∏u˝ania wa˝noÊci pozwolenia na wykonywanie lotów jest uprawniony mechanik ultralekkiego statku powietrznego dzia∏ajàcy w certyfikowanym oÊrodku lub osoba upowa˝niona

przez Prezesa Urz´du.

7.5. Wa˝noÊç pozwolenia na wykonywanie lotów

przed∏u˝a si´, na okres nie d∏u˝szy ni˝ 12 miesi´cy, po stwierdzeniu sprawnoÊci technicznej ultralekkiego statku powietrznego poprzez: przeglàd

zasadniczy, sprawdzenie aktualnoÊci dokumentów i wykonanie przez pilota ultralekkiego statku

powietrznego lotu kontrolnego.

7.6. Amatorskà budow´ ultralekkiego statku powietrznego prowadzi si´ pod nadzorem Prezesa

Urz´du. Wniosek o nadzór nale˝y z∏o˝yç przed

rozpocz´ciem budowy. Sposób prowadzenia

nadzoru budowy wymaga uzgodnienia z Prezesem Urz´du.

7.7. Kwalifikowanie ultralekkiego statku powietrznego do wydania Êwiadectwa spe∏nienia wymagaƒ

technicznych i wpisania na list´ typów zakwalifikowanych prowadzi Prezes Urz´du.

7.8. Kwalifikowanie prowadzi si´ na pisemny wniosek z∏o˝ony przez zainteresowany podmiot, najpóêniej przed rozpocz´ciem budowy prototypu.

7.9. Podstawà prowadzenia kwalifikowania sà nast´pujàce dokumenty

1) arkusz spe∏nienia wymagaƒ technicznych dla

ultralekkich statków powietrznych;

2) sprawozdanie z prób naziemnych ultralekkiego statku powietrznego;

3) sprawozdanie z prób w locie ultralekkiego statku powietrznego.

7.10. Arkusz spe∏nienia wymagaƒ technicznych wystawia wnioskodawca na podstawie

1) dokumentacji konstrukcyjnej, wed∏ug której

zosta∏ zbudowany prototyp ultralekkiego statku powietrznego;

8) dziennika budowy lub dokumentów kontroli

technicznej, a dla zagranicznych ultralekkich

statków powietrznych — certyfikatu typu lub

równowa˝nego dokumentu;

2) obliczeƒ lub oceny charakterystyk masowych

ultralekkiego statku powietrznego;

3) obliczeƒ lub oceny charakterystyk aerodynamicznych, statecznoÊci i sterownoÊci ultralekkiego statku powietrznego;

4) obliczeƒ obcià˝eƒ zewn´trznych ultralekkiego

statku powietrznego zgodnie z wymaganiami

technicznymi odpowiednimi dla danego rodzaju statku;

5) obliczeƒ wytrzyma∏oÊciowych konstrukcji;

6) sprawozdaƒ z prób wytrzyma∏oÊciowych konstrukcji;

7) sprawozdania z prób naziemnych i w locie;

Poz. 904

9) protoko∏u niwelacji ultralekkiego statku powietrznego;

10) protoko∏u wa˝enia i wywa˝enia ultralekkiego

statku powietrznego;

11) dokumentu potwierdzajàcego zgodnoÊç wyprodukowanego egzemplarza z dokumentacjà

typu (wzorca) — dla podzespo∏ów o strukturach zamkni´tych wchodzàcych w sk∏ad zestawów monta˝owych.

7.11. Zakres koniecznych dokumentów, spoÊród wymienionych w punkcie 7.10, w zale˝noÊci od

warunków budowy lub pochodzenia statku powietrznego okreÊla tabela nr 1.

Tabela nr 1

Podkategoria

budowy

Warunki budowy ultralekkiego statku powietrznego

lub pochodzenie

Wymagane dokumenty

okreÊlone w pkt 7.10

U1

Budowane wed∏ug nowego projektu

U2

Budowane wed∏ug dokumentacji, która by∏a ju˝ podstawà

do budowy ultralekkiego statku powietrznego, typu który ppkt 1, 3, 7—10

zosta∏ dopuszczony do u˝ytkowania

U3

Budowane z zestawów dla typu, który zosta∏ dopuszczony

ppkt 1, 7—10

do u˝ytkowania

7.11.1. W przypadku prowadzenia budowy w sposób inny ni˝ okreÊlony w tabeli nr 1 Prezes

Urz´du okreÊla, na wniosek zainteresowanego podmiotu, zakres koniecznych dokumentów.

7.12. Do prób w locie mo˝e byç dopuszczony ultralekki statek powietrzny posiadajàcy

1) dokumenty wymienione w pkt 7.9 ppkt 1 i 2;

2) tymczasowà instrukcj´ u˝ytkowania i obs∏ugi

technicznej;

3) zatwierdzony przez Prezesa Urz´du program

prób w locie;

4) Êwiadectwo ogl´dzin — pozwolenie na wykonywanie prób w locie stwierdzajàce zdatnoÊç

statku powietrznego do prób w locie.

7.13. Próby w locie dzieli si´ na

1) badawczo-rozwojowe — próby wykonywane

dla lotniczych celów badawczych i rozwojowych w celu stwierdzenia spe∏nienia przez

ppkt 1—10

prototyp ultralekkiego statku powietrznego,

podzespo∏u lub cz´Êci sk∏adowej odpowiednich konstrukcyjnych za∏o˝eƒ projektu;

2) certyfikacyjne — dla nowego typu statku powietrznego lub modyfikowanego ultralekkiego statku powietrznego oraz nowych podzespo∏ów;

3) produkcyjne — dla ultralekkich statków powietrznych, dla typów których Prezes Urz´du

wyda∏ Êwiadectwo spe∏nienia wymagaƒ

technicznych;

4) kontrolne — próby wykonywane w celu

sprawdzenia ultralekkiego statku powietrznego w czasie jego eksploatacji.

7.14. Próby w locie, o których mowa w pkt 7.13, wykonuje pilot doÊwiadczalny.

7.15. Próby w locie, o których mowa w pkt 7.13

ppkt 3 i 4, mogà wykonywaç tak˝e piloci posiadajàcy minimum 200 godzin nalotu na ultralekkich statkach powietrznych jako dowódcy.

7.16. Sprawozdanie z prób w locie zakoƒczone pozytywnym wynikiem zamyka proces kwalifikowania.

7.17. Wnioskodawca przedstawia Prezesowi Urz´du

do uzgodnienia arkusz danych technicznych zawierajàcy krótki opis, podstawowe dane i ograniczenia ultralekkiego statku powietrznego.

7.18. Potwierdzeniem zakwalifikowania typu ultralekkiego statku powietrznego jest wydanie przez

Prezesa Urz´du Êwiadectwa spe∏nienia wymagaƒ technicznych wraz z arkuszem danych technicznych, wpisanie ultralekkiego statku powietrznego na list´ typów zakwalifikowanych

oraz wydanie pozwolenia na wykonywanie lotów.

7.19. Prezes Urz´du uznaje wydany przez organ nadzoru lotniczego innego kraju certyfikat typu lub

dokument równowa˝ny, na wniosek zainteresowanego podmiotu, po

1) przedstawieniu

a) tego dokumentu wraz z arkuszem danych

technicznych,

b) potwierdzenia zgodnoÊci danego egzemplarza ultralekkiego statku powietrznego

z dokumentacjà typu,

c) protokó∏u wa˝enia i wywa˝enia,

d) specyfikacji konstrukcyjnej g∏ównych podzespo∏ów ultralekkiego statku powietrznego,

e) instrukcji u˝ytkowania w locie i instrukcji

obs∏ugi technicznej, sporzàdzonych w j´zyku polskim;

2) wykonaniu przeglàdu zasadniczego ultralekkiego statku powietrznego i lotu kontrolnego.

7.19.1. Na wniosek zainteresowanego Prezes Urz´du

wpisuje wydany przez organ nadzoru lotniczego innego kraju certyfikat typu lub dokument równowa˝ny na list´ typów zakwalifikowanych.

7.20. Wa˝noÊç pozwolenia na wykonywanie lotów

zawiesza si´ w przypadku wprowadzenia powa˝nych zmian dla danego egzemplarza ultralekkiego statku powietrznego. Zmianà powa˝nà

jest zmiana nieb´dàca zmianà drobnà. Zmiana

drobna to taka, która nie ma znaczàcego wp∏ywu na mas´, wywa˝enie, wytrzyma∏oÊç konstrukcji, niezawodnoÊç, charakterystyki eksploatacyjne, ha∏as, upust paliwa lub inne w∏aÊciwoÊci majàce wp∏yw na zdatnoÊç wyrobu do

lotu.

7.21. W przypadku, o którym mowa w pkt 7.20, wznowienia wa˝noÊci pozwolenia na wykonywanie

lotów dokonuje Prezes Urz´du po przeprowadzeniu kwalifikowania ultralekkiego statku powietrznego. Kwalifikowania dokonuje si´ na

wniosek zainteresowanego podmiotu. Przepisy

pkt 7.10—7.20 stosuje si´ odpowiednio.

Poz. 904

7.22. Prezes Urz´du zawiesza lub cofa pozwolenie na

wykonywanie lotów w przypadku niespe∏nienia

wymagaƒ technicznych przez ultralekki statek

powietrzny.

Rozdzia∏ 8

Wymagania techniczne dla ultralekkich statków

powietrznych

1. Wymagania ogólne

8.1.1. Wymagania techniczne dla ultralekkich statków

powietrznych okreÊla ka˝dorazowo na wniosek

zainteresowanego Prezes Urz´du.

8.1.2. Wymagania techniczne ustala si´ dla statków

powietrznych o nast´pujàcej konfiguracji

1) do samolotów ultralekkich — jedno- lub

dwumiejscowych, nap´dzanych przez konwencjonalne Êmig∏o i silnik t∏okowy, posiadajàcych nieruchome g∏ówne powierzchnie

noÊne, sterowanych przez wychylenie powierzchni sterowych zmieniajàcych uk∏ad si∏

aerodynamicznych;

2) do Êmig∏owców ultralekkich — jedno- lub

dwumiejscowych, z jednym wirnikiem g∏ównym, nap´dzanym przez jeden silnik t∏okowy, w uk∏adzie klasycznym ze sta∏ym podwoziem: ko∏owym, na p∏ozach lub na p∏ywakach;

3) do wiatrakowców ultralekkich — jedno- lub

dwumiejscowych, z jednym wirnikiem noÊnym, nap´dzanych jednym zespo∏em nap´dowym Êmig∏owym z silnikiem t∏okowym ze

sta∏ym podwoziem ko∏owym.

8.1.3. Samoloty ultralekkie podlegajàce niniejszym

przepisom mogà byç u˝ytkowane wy∏àcznie jako nieakrobacyjne. Nieakrobacyjny model u˝ytkowania obejmuje

1) wszelkie manewry wyst´pujàce w normalnym locie;

2) przeciàgni´cia, z wyjàtkiem Êlizgu na ogon;

3) leniwe ósemki, Êwiece i strome zakr´ty,

w których kàt przechylenia nie przekracza

60°;

4) zakaz wykonywania zamierzonego korkociàgu.

2. Oznakowanie i napisy

8.2.1. Na burcie kad∏uba statku powietrznego przy

ka˝dym wejÊciu do kabiny umieszcza si´ napis

„ULTRALEKKI” wykonany literami o wysokoÊci

co najmniej 4 cm.

8.2.2. Wewnàtrz kabiny w miejscu widocznym

umieszcza si´ ∏atwy do przeczytania napis

„Ten statek powietrzny otrzyma∏ pozwolenie na

wykonywanie lotów w kategorii „ULTRALEK-

KI” i nie spe∏nia wymagaƒ odnoszàcych si´ do

szerokich i szczegó∏owych przepisów dotyczàcych zdatnoÊci do lotu, które sà oparte na

Aneksie 8 do Konwencji o Mi´dzynarodowym

Lotnictwie Cywilnym”.

b) widok w trzech rzutach i podstawowe dane wymiarowe,

8.2.3. Na wprost przed pilotem umieszcza si´ ∏atwy

do przeczytania napis

2) ograniczenia i warunki u˝ytkowania ultralekkiego statku powietrznego

„Figury akrobacji i zamierzony korkociàg sà zabronione”.

3. Instrukcja obs∏ugi technicznej

8.3.1. Ultralekki statek powietrzny powinien byç wyposa˝ony w instrukcj´ obs∏ugi technicznej, zawierajàcà co najmniej nast´pujàce informacje

1) opis uk∏adów;

2) plan smarowania, zawierajàcy informacje

o cz´stotliwoÊci smarowania i rodzajach zastosowanych Êrodków smarujàcych;

3) wartoÊci w∏aÊciwych parametrów roboczych w uk∏adach hydraulicznych, pneumatycznych i elektrycznych;

4) dane regulacyjne wraz z tolerancjami uk∏adów roboczych oraz wychylenia powierzchni sterowych;

5) metody ustawiania, podpierania, podnoszenia i holowania na ziemi;

c) dane silnika,

d) dane Êmig∏a;

a) za∏oga,

b) dozwolone warunki lotu,

c) zabronione warunki lotu,

d) dozwolona maksymalna masa startowa,

e) dozwolony zakres po∏o˝eƒ Êrodka ci´˝koÊci,

f) wspó∏czynniki obcià˝eƒ strukturalnych,

g) dozwolone pr´dkoÊci lotu,

h) dozwolone obroty silnika,

i) temperatury,

j) inne ograniczenia,

k) paliwa i oleje,

l) oznakowania przyrzàdów,

m) napisy i tabliczki;

3) procedury awaryjne

a) awaria instalacji elektrycznej,

6) cz´stotliwoÊç, zakresy i metody przeprowadzania kontroli;

b) po˝ar ultralekkiego statku powietrznego,

7) wykaz narz´dzi specjalnych;

d) làdowanie awaryjne,

8) metody wa˝enia i okreÊlania po∏o˝enia

Êrodka ci´˝koÊci ultralekkiego statku powietrznego;

e) nienormalne drgania,

9) wykaz trwa∏oÊci poszczególnych zespo∏ów

ultralekkiego statku powietrznego i metody

ich kontroli napraw lub wymiany;

g) opuszczanie ultralekkiego statku powietrznego podczas lotu,

10) metody utrzymania ultralekkiego statku powietrznego w czystoÊci;

11) metody monta˝u i demonta˝u;

12) wykaz napisów i oznakowaƒ oraz okreÊlenie

miejsc ich umieszczenia.

c) awaria silnika,

f) awarie uk∏adów sterowania,

h) wyprowadzanie z korkociàgu;

4) procedury normalne

a) ogólne,

b) przeglàd przed lotem,

c) rozruch i grzanie silnika,

d) ko∏owanie,

4. Instrukcja u˝ytkowania w locie

e) przed startem,

8.4.1. Ka˝dy ultralekki statek powietrzny powinien

byç wyposa˝ony w instrukcj´ u˝ytkowania

w locie zawierajàcà informacje niezb´dne do

jego bezpiecznego u˝ytkowania.

f) start,

8.4.2. Informacje zamieszczone w instrukcji u˝ytkowania w locie dotyczàce pr´dkoÊci lotu powinny byç podane w tych samych jednostkach jak

na przyrzàdzie.

i) zni˝anie,

g) wznoszenie,

h) lot poziomy,

j) lot Êlizgowy,

k) podejÊcie do làdowania,

l) zaniechane làdowanie,

8.4.3. W instrukcji u˝ytkowania w locie zamieszcza

si´ nast´pujàce informacje

1) informacje ogólne

a) okreÊlenie ultralekkiego statku powietrznego,

m) làdowanie,

n) po wylàdowaniu,

o) wy∏àczenie silnika,

p) parkowanie samolotu;

5) osiàgi

a) pr´dkoÊci w locie poziomym,

b) wznoszenie,

c) pr´dkoÊç przeciàgni´cia,

d) d∏ugoÊç startu,

e) d∏ugoÊç làdowania;

6) masa i za∏adowanie

a) masa ultralekkiego statku powietrznego

i po∏o˝enie Êrodka ci´˝koÊci,

b) okreÊlanie po∏o˝enia Êrodka ci´˝koÊci;

7) opis ultralekkiego statku powietrznego i jego systemów

a) p∏atowiec,

b) uk∏ady sterowania p∏atowcem,

c) zespó∏ nap´dowy,

d) instalacja paliwowa,

e) instalacja elektryczna,

Poz. 904

b) certyfikat dotyczàcy obs∏ugi ultralekkich

statków powietrznych lub

2) posiadajàce odpowiedni certyfikat wydany na

podstawie przepisów odr´bnych

— zwane dalej odpowiednio „zatwierdzonymi

producentami” lub „zatwierdzonymi podmiotami”.

9.2. Pojedyncze egzemplarze ultralekkich statków powietrznych mogà byç produkowane pod nadzorem Prezesa Urz´du przez podmioty inne ni˝ zatwierdzeni producenci, zwane dalej „niezatwierdzonymi producentami”.

9.3. W celu otrzymania na zasadach okreÊlonych

w niniejszych przepisach certyfikatu, o którym

mowa w pkt 9.1 ppkt 1, zainteresowany podmiot

powinien z∏o˝yç do Prezesa Urz´du dokumenty

okreÊlone w pkt 9.4 i 9.4.1.

9.4. Wniosek podmiotu ubiegajàcego si´ o certyfikat

powinien zawieraç nast´pujàce dane

1) oznaczenie podmiotu — firma (imi´ i nazwisko

lub nazwa);

f) kabina;

8) obchodzenie si´ z ultralekkim statkiem powietrznym, obs∏uga i przeglàdy okresowe

a) obchodzenie si´ z ultralekkim statkiem

powietrznym,

b) obs∏uga,

c) wykaz czynnoÊci okresowych,

d) monta˝ i demonta˝ ultralekkiego statku

powietrznego;

9) uzupe∏nienia

a) wykaz uzupe∏nieƒ,

b) uzupe∏nienia;

10) lista kontrolna czynnoÊci pilota

a) w procedurach normalnych,

b) w procedurach awaryjnych.

8.4.4. Na uzasadniony wniosek zainteresowanego

podmiotu Prezes Urz´du mo˝e zatwierdziç

zmiany zakresu informacji zamieszczanych

w instrukcji u˝ytkowania w locie.

Rozdzia∏ 9

Zatwierdzone podmioty projektujàce, produkujàce

i obs∏ugujàce ultralekkie statki powietrzne

9.1. Projektowanie, produkcja, naprawa i obs∏uga ultralekkich statków powietrznych mo˝e byç prowadzona, z zastrze˝eniem pkt 9.2, 10.3 i 10.7, odpowiednio przez podmioty

2) siedzib´;

3) zakres dzia∏alnoÊci;

4) miejsca wykonywania podstawowej dzia∏alnoÊci;

5) podstaw´ prawnà prowadzenia dzia∏alnoÊci

gospodarczej lub oÊwiadczenie o sposobie

prowadzenia dzia∏alnoÊci podlegajàcej certyfikacji w innej formie;

6) w zale˝noÊci od rodzaju podmiotu — numer

identyfikacyjny w krajowym rejestrze urz´dowym podmiotów gospodarczych (REGON) lub

numer ewidencyjny (PESEL), a dla cudzoziemców — numer dokumentu stwierdzajàcego

to˝samoÊç;

7) sposób oznaczania produktów dopuszczonych

do obrotu — w przypadku producenta;

8) miejsce przechowywania dokumentacji;

9) imi´ i nazwisko oraz kwalifikacje osoby odpowiedzialnej za zapewnienie kontroli jakoÊci.

9.4.1. Do wniosku za∏àcza si´

1) informacje o sposobie zapewnienia niezb´dnych osób funkcyjnych podczas prób, odbioru sprz´tu, kontroli jakoÊci, w zale˝noÊci od

rodzaju prowadzonej dzia∏alnoÊci;

2) w przypadku podmiotów prowadzàcych

w sk∏adzie ponad pi´cioosobowym dzia∏alnoÊç podlegajàcà certyfikacji

1) którym Prezes Urz´du zgodnie z niniejszymi

przepisami wyda∏

a) schemat struktury organizacyjnej zwiàzanej z certyfikowanà dzia∏alnoÊcià,

a) certyfikat dotyczàcy projektowania, produkcji i obs∏ugi ultralekkich statków powietrznych lub

b) informacje dotyczàce zawodowego przygotowania personelu kierowniczego, nadzorujàcego i wykonawczego,

c) dane osób odpowiedzialnych za zapewnienie kontroli jakoÊci,

d) schemat systemu zapewnienia jakoÊci;

3) w przypadku kooperacji z innymi podmiotami w zakresie certyfikowanej dzia∏alnoÊci

informacje dotyczàce

a) podstawowych kooperantów wykonujàcych podzespo∏y, ich podstawowych danych, charakterystyki oraz zakresu kooperacji,

b) sposobów zapewnienia jakoÊci lub odbioru podzespo∏ów dostarczanych przez kooperantów nieb´dàcych zatwierdzonymi

wytwórcami.

9.5. W ramach procesu certyfikacji sprawdza si´

zgodnoÊç zg∏oszonych danych ze stanem faktycznym oraz

1) zapewnienie co najmniej jednej osoby posiadajàcej kwalifikacje mechanika poÊwiadczenia

obs∏ugi w odpowiednim zakresie, umo˝liwiajàce wykonywanie w szczególnoÊci czynnoÊci

kontroli jakoÊci, odbioru produkcji i dopuszczania sprz´tu;

2) posiadanie uzgodnienia wzorów dokumentacji, o której mowa w pkt 10.11;

3) posiadanie ubezpieczenia od odpowiedzialnoÊci cywilnej w zwiàzku z prowadzonà dzia∏alnoÊcià;

4) posiadanie zatwierdzonych przez Prezesa

Urz´du instrukcji obs∏ugiwanych ultralekkich

statków powietrznych wydanych przez producentów lub, przy ich braku, uzgodnionych

z Prezesem Urz´du zasad post´powania.

9.6. Na podstawie pozytywnego wyniku kontroli Prezes Urz´du wydaje odpowiedni certyfikat.

9.7. Certyfikat wydaje si´ na czas nieokreÊlony.

9.8. Zmiana danych, o których mowa w pkt 9.4

i 9.4.1, wymaga zg∏oszenia Prezesowi Urz´du

w ciàgu 30 dni pod rygorem utraty wa˝noÊci certyfikatu.

9.9. Zmiana danych, o których mowa w pkt 9.4

ppkt 1—7, wymaga odpowiednio uzupe∏nienia

lub wymiany certyfikatu.

9.10. Certyfikat traci wa˝noÊç w przypadku

1) zaprzestania dzia∏alnoÊci;

Rozdzia∏ 10

Obs∏uga techniczna sprz´tu

10.1. Naprawa i obs∏uga techniczna ultralekkich statków powietrznych i ich podzespo∏ów w pe∏nym

zakresie oraz jej poÊwiadczenie mo˝e byç wykonywane przez mechaników poÊwiadczenia obs∏ugi statku powietrznego z wpisem dotyczàcym obs∏ugi tych statków jako ca∏oÊci lub jej

cz´Êci, w zakresie posiadanych uprawnieƒ,

osobno dla

1) p∏atowca;

2) zespo∏u nap´dowego;

3) awioniki.

10.2. Obs∏uga techniczna mo˝e byç wykonywana

przez mechaników ultralekkich statków powietrznych równie˝ w zakresie kompletacji, wymiany

lub naprawy uszkodzonych cz´Êci ultralekkich

statków powietrznych niepowodujàcej powa˝nej

zmiany w strukturze podzespo∏ów.

10.3. W zakresie dopuszczalnym przez instrukcj´ obs∏ugi technicznej statku, obs∏uga techniczna mo˝e byç wykonywana równie˝ przez pilota ultralekkiego statku powietrznego poza certyfikowanym podmiotem.

10.4. W przypadku konstrukcji amatorskich lub budowanych z zestawów i u˝ytkowanych przez budowniczego, obs∏ug´ technicznà sprz´tu wykonuje budowniczy w stosunku do podzespo∏ów

przez niego wykonanych lub adaptowanych, natomiast co do pozosta∏ych powinien uzyskaç odpowiednie uprawnienia do obs∏ugi u producenta

lub wytwórcy.

10.5. W przypadkach pojedynczych egzemplarzy, gdy

brak jest mo˝liwoÊci przeszkolenia u˝ytkownika

w obs∏udze ultralekkiego statku powietrznego

przez producenta, wytwórc´ lub upowa˝niony

przez niego podmiot, za wystarczajàce mo˝na

uznaç samoprzeszkolenie u˝ytkownika.

10.6. Dzia∏alnoÊç, o której mowa w pkt 10.1, wymaga

uzyskania certyfikatu, o którym mowa w pkt 9.1.

10.7. Dzia∏alnoÊç, o której mowa w pkt 10.2, wymaga

zg∏oszenia Prezesowi Urz´du na piÊmie w terminie 14 dni przed jej rozpocz´ciem oraz dokonania uzgodnieƒ, o których mowa w pkt 10.11

ppkt 4. Zg∏oszenie powinno zawieraç dane wymienione w pkt 9.4, odpowiednie do planowanej dzia∏alnoÊci.

2) rezygnacji z certyfikatu;

3) niezg∏oszenia w terminie zmian, o których

mowa w pkt 9.8;

4) niezapewnienia przez podmiot warunków,

które by∏y podstawà wydania certyfikatu,

stwierdzonego decyzjà Prezesa Urz´du.

10.8. Dopuszcza si´ takà organizacj´ podmiotów,

o których mowa w pkt 9.1, 10.1 i 10.2, ˝e pod nadzorem mechaników, o których mowa w pkt 10.1

i 10.2, odpowiednio prace obs∏ugowe, naprawy

i prace zwiàzane z produkcjà b´dà wykonywane

przez inne osoby.

10.9. Prezes Urz´du prowadzi ewidencj´ podmiotów

i osób, o których mowa w pkt 9.1, 10.1 i 10.2.

protoko∏ów oraz piecz´ci u˝ywanych do poÊwiadczeƒ.

10.10. Ewidencj´, o której mowa w pkt 10.9, udost´pnia si´ w siedzibie Urz´du Lotnictwa Cywilnego

oraz w delegaturach terenowych.

10.12. Podmioty, o których mowa w pkt 9.1, 10.1

i 10.2, w przypadku zaprzestania dzia∏alnoÊci,

majà obowiàzek niezw∏ocznego przekazania dokumentacji, o której mowa w pkt 10.11 ppkt 2

i 4, Prezesowi Urz´du.

10.11. Osoby, o których mowa w pkt 9.1, 10.1 i 10.2, sà

obowiàzane odpowiednio do

1) prowadzenia ewidencji wykonanych i nadzorowanych czynnoÊci obs∏ugowych;

2) prowadzenia wykazu sprz´tu dopuszczonego

do lotów (przed∏u˝eƒ pozwolenia na wykonywanie lotów);

3) przechowywania protoko∏ów z wykonanych

czynnoÊci obs∏ugowych;

4) uzgodnienia z Prezesem Urz´du sposobu

prowadzenia ewidencji, wykazów, wzorów

10.13. Niezg∏oszenie zmian, o których mowa w pkt 9.8,

lub niespe∏nienie przez podmiot wpisany do

ewidencji warunków b´dàcych podstawà dokonania wpisu, a tak˝e prowadzenie dzia∏alnoÊci

niezgodnie z niniejszymi przepisami mo˝e byç

podstawà skreÊlenia przez Prezesa Urz´du

z prowadzonej ewidencji, skutkujàcego zakazem prowadzenia przedmiotowej dzia∏alnoÊci

do czasu usuni´cia uchybieƒ i uzyskania ponownego wpisu.

Rozdzia∏ 11

Wzór ksià˝ki ultralekkiego statku powietrznego

Za∏àcznik nr 6

WYMAGANIA DOTYCZÑCE UBEZPIECZENIA OD ODPOWIEDZIALNOÂCI CYWILNEJ U˚YTKOWNIKÓW

I OSÓB EKSPLOATUJÑCYCH STATKI POWIETRZNE, O KTÓRYCH MOWA W § 1 ROZPORZÑDZENIA,

ORAZ MINIMALNE WYSOKOÂCI SUM TEGO UBEZPIECZENIA

Spis treÊci

Rozdzia∏ 1 Przepisy ogólne

...........................................................

Rozdzia∏ 2 Ubezpieczenie OC osób eksploatujàcych statki powietrzne

.........................

Rozdzia∏ 3 Ubezpieczenie OC przedsi´biorców prowadzàcych dzia∏alnoÊç lotniczà

6830

6831

...............

6831

Tabela nr 1 — Minimalne sumy gwarancyjne ubezpieczenia OC osób eksploatujàcych statki powietrzne

6832

Tabela nr 2 — Minimalne sumy gwarancyjne ubezpieczenia OC przedsi´biorców prowadzàcych dzia∏alnoÊç lotniczà w zakresie produkcji statków powietrznych . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

6832

Tabela nr 3 — Minimalne sumy gwarancyjne ubezpieczenia OC przedsi´biorców prowadzàcych dzia∏alnoÊç lotniczà w zakresie obs∏ugi technicznej statków powietrznych . . . . . . . . . . . . . . . .

6832

Rozdzia∏ 1

Przepisy ogólne

1.1. Niniejsze przepisy okreÊlajà wymagania dotyczàce ubezpieczenia od odpowiedzialnoÊci cywilnej

1) osób eksploatujàcych statki powietrzne nieobj´te obowiàzkiem rejestracji i ewidencji oraz

osób eksploatujàcych motolotnie (w tym u˝ytkowników), zwanych dalej „osobami eksploatujàcymi” — za szkody wyrzàdzone w zwiàzku z ruchem tych statków,

2) przedsi´biorców prowadzàcych dzia∏alnoÊç

lotniczà zwiàzanà wy∏àcznie ze statkami powietrznymi nieobj´tymi obowiàzkiem rejestracji i ewidencji lub motolotniami, zwanych dalej „przedsi´biorcami” — za szkody wyrzàdzone w zwiàzku z wykonywaniem dzia∏alnoÊci

lotniczej

— zwanego dalej „ubezpieczeniem OC”,

a w szczególnoÊci zakres ubezpieczenia OC, termin powstania obowiàzku zawarcia umowy

ubezpieczenia oraz minimalnà sum´ gwarancyjnà tego ubezpieczenia.

1.2. Przy zawieraniu umowy ubezpieczenia OC podmiotów, o których mowa w ust. 1, nie jest konieczne okreÊlanie egzemplarzy statków powietrznych. W ubezpieczeniu okreÊla si´ jedynie

rodzaj statków powietrznych.

2. U˝yte w za∏àczniku okreÊlenia oznaczajà

1) maksymalna masa — maksymalnà mas´ startowà statku powietrznego, b´dàcà wartoÊcià podanà w instrukcji lub innym dokumencie statku

powietrznego, a przy braku tych dokumentów

— faktycznà maksymalnà mas´ startowà;

2) masa w∏asna — mas´ pustego statku powietrznego, b´dàcà wartoÊcià podanà w instrukcji lub

innym dokumencie statku powietrznego, a przy

braku tych dokumentów — faktycznà maksymalnà mas´ pustego statku powietrznego;

3) osoba trzecia — osob´ fizycznà, osob´ prawnà

lub jednostk´ organizacyjnà nieposiadajàcà

osobowoÊci prawnej nieb´dàcà ubezpieczajàcym, pasa˝erem, osobà bioràcà udzia∏ w locie

lub cz∏onkiem za∏ogi;

4) SDR (Specjalne Prawa Ciàgnienia) — mi´dzynarodowà jednostk´ wymiany o charakterze pieniàdza bezgotówkowego, okreÊlonà przez Mi´dzynarodowy Fundusz Walutowy;

5) ustawa — ustaw´ z dnia 3 lipca 2002 r. — Prawo

lotnicze.

3.1. Obowiàzek zawarcia umowy ubezpieczenia OC

uwa˝a si´ za spe∏niony, je˝eli umowa zosta∏a zawarta zgodnie z przepisami ustanawiajàcymi

obowiàzek ubezpieczenia lub ustanawiajàcymi limity odpowiedzialnoÊci, a suma gwarancyjna

wynikajàca z tej umowy jest nie ni˝sza ni˝ minimalna suma gwarancyjna dla danego rodzaju

ubezpieczenia OC, okreÊlona w niniejszym rozporzàdzeniu i w przepisach ustanawiajàcych

obowiàzek ubezpieczenia, i nie ni˝sza ni˝ limity

odpowiedzialnoÊci wynikajàce z przepisów ustanawiajàcych limity odpowiedzialnoÊci.

3.2. Osoby eksploatujàce statki powietrzne, u˝ytkownicy, przewoênicy lotniczy oraz inni przedsi´biorcy prowadzàcy dzia∏alnoÊç lotniczà mogà ubezpieczyç si´ ∏àcznie w ramach wspólnej sumy

ubezpieczenia, je˝eli

1) wykonujà ten sam rodzaj dzia∏alnoÊci lotniczej

oraz sà zagro˝eni tym samym rodzajem ryzyka;

2) wysokoÊç sum ubezpieczenia odpowiada wysokoÊciom limitów zawartych w niniejszych

przepisach.

3.3. Podmioty, o których mowa w pkt 3.2, prowadzàce wi´cej ni˝ jednà dzia∏alnoÊç lotniczà, mogà

w jednym ubezpieczeniu OC objàç wszystkie ryzyka, którymi sà zagro˝one, je˝eli suma gwarancyjna ubezpieczenia b´dzie nie ni˝sza ni˝ najwy˝sza suma gwarancyjna okreÊlona w niniejszych

przepisach lub rozporzàdzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 30 kwietnia 2004 r. w sprawie

wymagaƒ dotyczàcych ubezpieczenia od odpowiedzialnoÊci cywilnej u˝ytkowników statków

powietrznych, przewoêników i innych przedsi´biorców prowadzàcych dzia∏alnoÊç lotniczà

(Dz. U. Nr 110, poz. 1168) odpowiednio dla prowadzonych dzia∏alnoÊci.

4. RównowartoÊç w z∏otych kwot podanych w SDR

ustala si´ przy zastosowaniu kursu Êredniego

og∏aszanego przez Narodowy Bank Polski, obowiàzujàcego w dniu

1) wyrzàdzenia szkody — dla jej likwidacji;

2) zawarcia umowy ubezpieczenia — dla jej zawarcia.

Rozdzia∏ 2

Ubezpieczenie OC osób eksploatujàcych

statki powietrzne

5. Ubezpieczeniem OC osób eksploatujàcych statki

powietrzne jest obj´ta odpowiedzialnoÊç cywilna

tych osób w rozumieniu art. 207 ustawy w tym

u˝ytkowników statków powietrznych — za szkody

wynik∏e w okresie trwania ochrony ubezpieczeniowej, powsta∏e w zwiàzku z ruchem statków powietrznych, a tak˝e spowodowane przez jakàkolwiek osob´, zwierz´ lub rzecz z nich wypadajàcà

oraz u˝ycie spadochronu w celach ratowniczych.

6.1. Ubezpieczenie OC osób eksploatujàcych obejmuje szkody polegajàce na

1) uszkodzeniu cia∏a, rozstroju zdrowia lub Êmierci osoby trzeciej;

2) uszkodzeniu mienia na powierzchni ziemi, wody lub w powietrzu.

6.2. Ubezpieczenie OC osób eksploatujàcych nie

obejmuje szkód, o których mowa w pkt 6.1, powsta∏ych wskutek dzia∏aƒ wojennych, inwazji,

ataku nieprzyjaciela, wojny domowej, rewolucji,

powstania, stanu wojennego, rozruchów i zamieszek oraz aktów terroru.

6.3. Ubezpieczenie OC osoby eksploatujàcej, nieb´dàcej przewoênikiem lotniczym, obejmuje równie˝ szkody polegajàce na uszkodzeniu cia∏a, rozstroju zdrowia lub Êmierci osoby bioràcej udzia∏

w locie, nieb´dàcej cz∏onkiem za∏ogi, je˝eli tylko

zdarzenie, które je spowodowa∏o, mia∏o miejsce

na pok∏adzie statku powietrznego lub podczas

czynnoÊci zwiàzanych z wsiadaniem lub wysiadaniem.

Poz. 904

7. Obowiàzek ubezpieczenia OC osób eksploatujàcych statki powietrzne powstaje w dniu rozpocz´cia lotu lub skoku, wykonywanego w ca∏oÊci lub

cz´Êci w polskiej przestrzeni powietrznej.

8. Minimalna suma gwarancyjna ubezpieczenia OC

osób eksploatujàcych statki powietrzne, o którym

mowa w pkt 6.1, w zakresie szkód wyrzàdzonych

osobom trzecim w odniesieniu do jednego zdarzenia, którego skutki sà obj´te umowà ubezpieczenia OC, wynosi równowartoÊç w z∏otych kwot

w SDR okreÊlonych w tabeli nr 1, z uwzgl´dnieniem maksymalnej masy lub masy w∏asnej.

9. Minimalna suma gwarancyjna ubezpieczenia OC

osób eksploatujàcych prototyp statku powietrznego lub statku powietrznego, o którym mowa

w pkt 1.1 ppkt 1, dla którego nie wydano jeszcze

dokumentów zdatnoÊci do lotu, skoku lub u˝ycia,

dopuszczonego do lotu lub skoku w oparciu

o przepisy wydane na podstawie art. 33 ust. 2

ustawy lub na podstawie zgody Prezesa Urz´du

Lotnictwa Cywilnego, o której mowa w art. 49

ust. 1 ustawy, w odniesieniu do jednego zdarzenia, którego skutki sà obj´te umowà ubezpieczenia OC, wynosi równowartoÊç w z∏otych kwot

w SDR okreÊlonych w tabeli nr 1, z uwzgl´dnieniem maksymalnej masy lub masy w∏asnej.

10. Minimalna suma gwarancyjna ubezpieczenia OC

u˝ytkownika nieb´dàcego przewoênikiem lotniczym, w odniesieniu do ka˝dej osoby bioràcej

udzia∏ w locie lub skoku, nieb´dàcej cz∏onkiem za∏ogi, z tytu∏u jednego zdarzenia, którego skutki sà

obj´te umowà ubezpieczenia OC, wynosi równowartoÊç w z∏otych kwoty 20 000 SDR.

Rozdzia∏ 3

Ubezpieczenie OC przedsi´biorców prowadzàcych

dzia∏alnoÊç lotniczà

11. Ubezpieczeniem OC przedsi´biorców jest obj´ta

odpowiedzialnoÊç cywilna tych przedsi´biorców

za szkody wynik∏e w okresie trwania ochrony

ubezpieczeniowej powsta∏e w zwiàzku z wykonywanà dzia∏alnoÊcià, o której mowa w art. 160

ustawy.

12. Obowiàzek ubezpieczenia OC przedsi´biorców powstaje

1) przed dniem wydania przez Prezesa Urz´du certyfikatu, o którym mowa w art. 160 ust. 3 ustawy;

2) przed dniem rozpocz´cia dzia∏alnoÊci, która

podlega zg∏oszeniu Prezesowi Urz´du i nie jest

obj´ta obowiàzkiem uzyskania certyfikatu;

3) w dniu ustania odpowiedzialnoÊci zak∏adu

ubezpieczeƒ z uprzednio zawartej umowy ubezpieczenia OC.

13. Minimalna suma gwarancyjna ubezpieczenia OC

przedsi´biorców w zakresie szkolenia lotniczego

w odniesieniu do jednego zdarzenia, którego skutki sà obj´te umowà ubezpieczenia OC, wynosi

równowartoÊç w z∏otych kwoty 20 000 SDR na jeden oÊrodek szkoleniowy.

niem maksymalnej masy lub masy w∏asnej produkowanego statku powietrznego.

14. Minimalna suma ubezpieczenia OC przedsi´biorców prowadzàcych dzia∏alnoÊç gospodarczà innà

ni˝ przewóz lotniczy w odniesieniu do jednego

zdarzenia, którego skutki sà obj´te umowà ubezpieczenia OC, wynosi równowartoÊç w z∏otych

kwoty 10 000 SDR.

15.2. Minimalna suma gwarancyjna ubezpieczenia OC

przedsi´biorców w zakresie obs∏ugi technicznej

statków powietrznych w odniesieniu do jednego

zdarzenia, którego skutki sà obj´te umowà ubezpieczenia OC, wynosi równowartoÊç w z∏otych

kwoty w SDR, okreÊlonej w tabeli nr 3, z uwzgl´dnieniem maksymalnej masy lub masy w∏asnej

obs∏ugiwanego statku powietrznego.

15.1. Minimalna suma gwarancyjna ubezpieczenia OC

przedsi´biorców w zakresie produkcji statków

powietrznych w odniesieniu do jednego zdarzenia, którego skutki sà obj´te umowà ubezpieczenia OC, wynosi równowartoÊç w z∏otych kwoty

w SDR, okreÊlonej w tabeli nr 2, z uwzgl´dnie-

16. Niniejsze przepisy stosuje si´ do osób prowadzàcych dzia∏alnoÊç lotniczà nieb´dàcych przedsi´biorcami, nieobj´tych obowiàzkiem zawarcia

umowy ubezpieczenia OC.

Tabela nr 1 — Minimalne sumy gwarancyjne ubezpieczenia OC osób eksploatujàcych statki powietrzne

WartoÊci podane w nawiasach okreÊlajà mas´ w∏asnà statku powietrznego

Lp.

Maksymalna masa startowa (lub masa w∏asna)

statku powietrznego

Minimalna suma gwarancyjna ubezpieczenia OC

osób eksploatujàcych statki powietrzne

1

powy˝ej 5 kg do 20 kg

3 000 SDR

2

powy˝ej 20 kg do (70 kg)

10 000 SDR

3

powy˝ej (70 kg) do 495 kg

20 000 SDR

Tabela nr 2 — Minimalne sumy gwarancyjne ubezpieczenia OC przedsi´biorców prowadzàcych dzia∏alnoÊç lotniczà w zakresie produkcji statków powietrznych

WartoÊci podane w nawiasach okreÊlajà mas´ w∏asnà statku powietrznego

Lp.

Maksymalna masa startowa (lub masa w∏asna)

statku powietrznego

Minimalna suma gwarancyjna ubezpieczenia OC

przedsi´biorców prowadzàcych dzia∏alnoÊç

lotniczà w zakresie produkcji

statków powietrznych

1

powy˝ej 20 kg do (70 kg)

20 000 SDR

2

powy˝ej (70 kg) do 495 kg

30 000 SDR

Tabela nr 3 — Minimalne sumy gwarancyjne ubezpieczenia OC przedsi´biorców prowadzàcych dzia∏alnoÊç lotniczà w zakresie obs∏ugi technicznej statków powietrznych

WartoÊci podane w nawiasach okreÊlajà mas´ w∏asnà statku powietrznego

Lp.

Maksymalna masa startowa (lub masa w∏asna)

statku powietrznego

Minimalna suma gwarancyjna ubezpieczenia OC

przedsi´biorców prowadzàcych dzia∏alnoÊç

lotniczà w zakresie obs∏ugi technicznej statków

powietrznych

1

powy˝ej 20 kg do (70 kg)

10 000 SDR

powy˝ej (70 kg) do 495 kg

20 000 SDR

Za∏àcznik nr 7

ZASADY PROWADZENIA EWIDENCJI STATKÓW POWIETRZNYCH

Spis treÊci

Rozdzia∏ 1 Zasady prowadzenia ewidencji oraz warunki wpisywania statków powietrznych do tej ewidencji . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

6833

Rozdzia∏ 2 Znaki rozpoznawcze oraz inne znaki i napisy na statkach powietrznych wpisanych do ewidencji . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

6834

Rozdzia∏ 3 Rozmieszczenie, wielkoÊç oraz rodzaje znaków rozpoznawczych . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

6834

Rozdzia∏ 4 Inne znaki i napisy na statkach powietrznych

6834

Rozdzia∏ 1

Zasady prowadzenia ewidencji oraz warunki

wpisywania statków powietrznych do tej ewidencji

1.1. W ewidencji

1) ksi´gi ewidencji znaków rozpoznawczych —

zawierajà dane niezb´dne do ustalenia, jakie

znaki rozpoznawcze zosta∏y nadane danemu

egzemplarzowi statku powietrznego;

2) zbiór dokumentów — zawiera dokumenty wymagane przy wpisywaniu statku powietrznego

do ewidencji, w tym dokumenty dotyczàce

zmiany danych wpisanych do ewidencji oraz

wykreÊlenia statku powietrznego z ewidencji;

3) zapis elektroniczny — dotyczy wpisanych do

ewidencji statków powietrznych.

....................................

wietrznego, zwane dalej „Êwiadectwem ewidencji”.

1.2.3. W przypadku niekompletnego zg∏oszenia Prezes Urz´du wzywa zg∏aszajàcego do uzupe∏nienia zg∏oszenia w terminie 14 dni pod rygorem

pozostawienia sprawy bez rozpatrzenia.

1.3.1. Âwiadectwo ewidencji sporzàdza si´ w j´zyku

polskim i angielskim.

1.3.2. Âwiadectwo ewidencji powinno zawieraç

1) dane statku powietrznego;

2) nazw´ (nazwisko i imi´) oraz adres w∏aÊciciela;

3) dat´ wpisania statku powietrznego do ewidencji;

4) podpis osoby uprawnionej;

1.2.1. Zg∏oszenie do ewidencji dla statku powietrznego wymienionego

5) nazw´ instytucji wystawiajàcej Êwiadectwo;

1) w § 1 ust. 1 pkt 2 rozporzàdzenia powinno

6) miejsce na ewentualne adnotacje lub uwagi.

a) zawieraç 2 fotografie statku powietrznego

(z przodu i z boku) o wymiarach 10 x 15 cm

lub ich zapis cyfrowy,

1.3.3. Potwierdzenie wydania Êwiadectwa ewidencji

wpisuje si´ odpowiednio w metryce motolotni

lub ksià˝ce ultralekkiego statku powietrznego.

b) spe∏niaç wymagania, o których mowa

w art. 37 ust. 2 pkt 1—3 oraz ust. 3 pkt 3

i 4 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. — Prawo

lotnicze;

1.3.4. Nadanie znaków rozpoznawczych na czas lotów próbnych potwierdza si´ wydanym zaÊwiadczeniem.

2) w § 1 ust. 1 pkt 1 lit. c i w § 4 ust. 3 rozporzàdzenia powinno spe∏niaç wymagania, o których mowa w art. 37 ust. 2 ustawy z dnia

3 lipca 2002 r. — Prawo lotnicze.

1.2.2. Po sprawdzeniu kompletnoÊci zg∏oszenia wydaje si´ Êwiadectwo ewidencji statku po-

1.4.1. Zg∏oszenie zmiany danych nast´puje w formie

pisemnego wniosku, z do∏àczonym do niego

Êwiadectwem ewidencji oraz dokumentami potwierdzajàcymi te zmiany.

1.4.2. Zg∏oszenie zmiany danych skutkuje wydaniem

nowego Êwiadectwa ewidencji. Przepis 1.3.3

stosuje si´ odpowiednio.

Rozdzia∏ 2

Znaki rozpoznawcze

oraz inne znaki i napisy na statkach powietrznych

wpisanych do ewidencji

2.1. Do oznakowania statków powietrznych, o których mowa w § 1 rozporzàdzenia, stosuje si´

przepisy § 8 ust. 1—3 oraz § 9 rozporzàdzenia Ministra Infrastruktury z dnia 4 czerwca 2003 r.

w sprawie szczegó∏owych zasad prowadzenia rejestru cywilnych statków powietrznych oraz znaków i napisów na statkach powietrznych (Dz. U.

Nr 109, poz. 1034).

2.2. Statki powietrzne wymienione w pkt 1.2.1 otrzymujà znak ewidencyjny z∏o˝ony z grupy czterech

liter.

2.3. Do rezerwacji znaków rozpoznawczych i wpisania do ewidencji statku powietrznego w celu wykonania lotów próbnych stosuje si´ przepisy § 10

ust. 2 pkt 2, ust. 3 i ust. 4 pkt 1, 2 i 4 rozporzàdzenia, o którym mowa w pkt 2.1.

2.4. Po wykreÊleniu statku powietrznego z ewidencji,

usuwa si´ znaki rozpoznawcze.

Poz. 904

3.1.2. Je˝eli w konstrukcji statku powietrznego brak

jest elementów wymienionych w pkt 3.1.1, znaki nale˝y umieÊciç w taki sposób, aby statek powietrzny mo˝na by∏o ∏atwo zidentyfikowaç. Dla

statków wymienionych w pkt 1.2.1 ppkt 2 znaki

rozpoznawcze umieszcza si´ na dolnych powierzchniach skrzyde∏.

3.2.1. Litery i cyfry nale˝àce do tej samej grupy znaków powinny mieç t´ samà wielkoÊç.

3.2.2. WysokoÊç znaków umieszczonych na skrzyd∏ach nie powinna byç mniejsza ni˝ 50 cm.

3.2.2.1. Na statku powietrznym wymienionym w § 1

ust. 1 pkt 1 lit. c i § 4 ust. 3 rozporzàdzenia wysokoÊç znaków umieszczonych na skrzydle

nie powinna byç mniejsza ni˝ 30 cm.

3.2.3. WysokoÊç znaków umieszczonych na kad∏ubie

nie powinna byç mniejsza ni˝ 15 cm.

3.3. Do oznakowania statków powietrznych, o których mowa w § 1 rozporzàdzenia, stosuje si´ § 20

rozporzàdzenia Ministra Infrastruktury z dnia

4 czerwca 2003 r. w sprawie szczegó∏owych zasad prowadzenia rejestru cywilnych statków powietrznych oraz znaków i napisów na statkach

powietrznych.

Rozdzia∏ 3

Rozdzia∏ 4

Rozmieszczenie, wielkoÊç

oraz rodzaje znaków rozpoznawczych

Inne znaki i napisy na statkach powietrznych

3.1.1. Znaki rozpoznawcze statków powietrznych

umieszcza si´, z zastrze˝eniem pkt 3.1.2, na

górnych i dolnych powierzchniach skrzyde∏, tak

aby by∏y widoczne z góry i z do∏u oraz na bocznych powierzchniach kad∏uba lub usterzenia

pionowego. W uzasadnionych przypadkach

mo˝na zrezygnowaç z umieszczania znaków na

górnych powierzchniach skrzyde∏.

4. Inne znaki i napisy ni˝ znaki rozpoznawcze mogà

byç umieszczane na statkach powietrznych z zachowaniem warunków, o których mowa w § 23

rozporzàdzenia Ministra Infrastruktury z dnia

4 czerwca 2003 r. w sprawie szczegó∏owych zasad

prowadzenia rejestru cywilnych statków powietrznych oraz znaków i napisów na statkach powietrznych.

Egzemplarze bie˝àce oraz archiwalne mo˝na nabywaç

– w Zak∏adzie Wydawnictw i Poligrafii Centrum Obs∏ugi Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, ul. Powsiƒska 69/71,

02-903 Warszawa, tel. 694-67-00, 694-60-96 — na podstawie nades∏anego zamówienia (wy∏àcznie sprzeda˝ wysy∏kowa);

– w punktach sprzeda˝y Dziennika Ustaw i Monitora Polskiego w Warszawie (sprzeda˝ wy∏àcznie za gotówk´)

– ul. Powsiƒska 69/71, tel. 694-62-96

– al. Szucha 2/4, tel. 629-61-73 (od 2000 r.)

Reklamacje z powodu niedor´czenia poszczególnych numerów zg∏aszaç nale˝y na piÊmie do Zak∏adu Wydawnictw i Poligrafii

Centrum Obs∏ugi Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, ul. Powsiƒska 69/71, 02-903 Warszawa,

do 15 dni po otrzymaniu nast´pnego kolejnego numeru

O wszelkich zmianach nazwy lub adresu prenumeratora prosimy niezw∏ocznie informowaç na piÊmie Zak∏ad Wydawnictw i Poligrafii

Centrum Obs∏ugi Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

Dziennik Ustaw i Monitor Polski (spis treÊci) dost´pne sà w Internecie pod adresem www.cokprm.gov.pl

Wydawca: Kancelaria Prezesa Rady Ministrów

Redakcja: Rzàdowe Centrum Legislacji — Redakcja Dziennika Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej

oraz Dziennika Urz´dowego Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”,

Al. Ujazdowskie 1/3, 00-583 Warszawa, tel. 622-66-56

Sk∏ad, druk i kolporta˝: Zak∏ad Wydawnictw i Poligrafii Centrum Obs∏ugi Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

ul. Powsiƒska 69/71, 02-903 Warszawa, tel.: 694-67-50, 694-67-52; faks 694-62-06

Bezp∏atna infolinia: 0-800-287-581 (czynna w godz. 730–1530)

www.cokprm.gov.pl

e-mail: dziust@cokprm.gov.pl

T∏oczono z polecenia Prezesa Rady Ministrów w Zak∏adzie Wydawnictw i Poligrafii Centrum Obs∏ugi Kancelarii Prezesa Rady Ministrów,

ul. Powsiƒska 69/71, 02-903 Warszawa

Zam. 1240/W/C/2005

ISSN 0867-3411

Cena 10,40 z∏ (w tym 7% VAT)

Warszawa, dnia 17 czerwca 2005 r.

Nr 107

TREÂå

Poz.

ROZPORZÑDZENIE

904 — Ministra Infrastruktury z dnia 25 kwietnia 2005 r. w sprawie wy∏àczenia zastosowania niektórych przepisów ustawy — Prawo lotnicze do niektórych rodzajów statków powietrznych oraz okreÊlenia warunków i wymagaƒ dotyczàcych u˝ywania tych statków . . . 6749

904

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA INFRASTRUKTURY1)

z dnia 25 kwietnia 2005 r.

w sprawie wy∏àczenia zastosowania niektórych przepisów ustawy — Prawo lotnicze do niektórych rodzajów

statków powietrznych oraz okreÊlenia warunków i wymagaƒ dotyczàcych u˝ywania tych statków

Na podstawie art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 3 lipca

2002 r. — Prawo lotnicze (Dz. U. Nr 130, poz. 1112,

z póên. zm.2)) zarzàdza si´, co nast´puje

a) lotnie,

b) paralotnie,

c) motolotnie,