Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 22 grudnia 2004 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie maksymalnych poziomów zanieczyszczeń chemicznych i biologicznych, które mogą znajdować się w żywności, składnikach żywności, dozwolonych substancjach dodatkowych pomagających przetwarzaniu albo na powierzchni żywności

§ 1. W rozporzàdzeniu Ministra Zdrowia z dnia

30 kwietnia 2004 r. w sprawie maksymalnych poziomów zanieczyszczeƒ chemicznych i biologicznych,

które mogà znajdowaç si´ w ˝ywnoÊci, sk∏adnikach

˝ywnoÊci, dozwolonych substancjach dodatkowych,

substancjach pomagajàcych w przetwarzaniu albo na

powierzchni ˝ywnoÊci (Dz. U. Nr 120, poz. 1257) wprowadza si´ nast´pujàce zmiany

1) odnoÊnik nr 2 otrzymuje brzmienie

„2) Rozporzàdzenie wdra˝a postanowienia

w § 2 ust. 2 i za∏àczniku nr 1 do rozporzàdzenia

a) rozdzia∏u V cz´Êç druga pkt 3 lit. Ab dyrektywy Rady Nr 91/493/EWG z dnia 22 lipca

1991 r. ustanawiajàcej warunki zdrowotne

dotyczàce produkcji i wprowadzania do obrotu produktów rybo∏ówstwa — w zakresie

maksymalnych

poziomów

histaminy

(Dz. Urz. WE L 268 z 24.09.1991),

b) dyrektywy Komisji 2001/22/WE z dnia 8 marca 2001 r. ustanawiajàcej metody pobierania

próbek i metody analiz do celów urz´dowej

kontroli poziomów o∏owiu, kadmu, rt´ci i 3-MCPD w Êrodkach spo˝ywczych (Dz. Urz.

WE L 77 z 16.03.2001),

w za∏àczniku nr 2 do rozporzàdzenia

c) dyrektywy Komisji 2002/26/WE z dnia

13 marca 2002 r. ustanawiajàcej metody pobierania próbek i metody analiz do celów

urz´dowej kontroli poziomów ochratoksyny A

(Dz. Urz. WE L 75 z 16.03.2002),

d) dyrektywy Komisji 2004/43/WE z dnia

13 kwietnia 2004 r. zmieniajàcej dyrektyw´

98/53/WE i dyrektyw´ 2002/26/WE w odniesieniu do metod pobierania próbek oraz metod analiz do celów urz´dowej kontroli poziomów aflatoksyny i ochratoksyny A w ˝ywnoÊci dla niemowlàt i ma∏ych dzieci,

w za∏àczniku nr 3 do rozporzàdzenia

———————

1) Minister Zdrowia kieruje dzia∏em administracji rzàdowej

— zdrowie, na podstawie § 1 ust. 2 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 11 czerwca 2004 r. w sprawie

szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Zdrowia (Dz. U.

Nr 134, poz. 1439).

2) Zmiany wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U.

z 2001 r. Nr 128, poz. 1408, z 2002 r. Nr 135, poz. 1145

i Nr 166, poz. 1362, z 2003 r. Nr 52, poz. 450, Nr 122,

poz. 1144, Nr 130, poz. 1187, Nr 199, poz. 1938 i Nr 208,

poz. 2020 oraz z 2004 r. Nr 33, poz. 288 i Nr 96, poz. 959.

e) dyrektywy Komisji Nr 98/53/WE z dnia 16 lipca 1998 r. okreÊlajàcej metody pobierania

próbek i metody analiz dla celów oficjalnej

kontroli poziomów wybranych zanieczyszczeƒ w Êrodkach spo˝ywczych (Dz. Urz.

WE L 201 z 17.07.1998),

f) dyrektywy Komisji 2002/27/WE z dnia

13 marca 2002 r. zmieniajàcej dyrektyw´

98/53/EC ustanawiajàcà metody pobierania

próbek oraz metody analizy poziomu niektó-

rych zanieczyszczeƒ w urz´dowej kontroli

˝ywnoÊci (Dz. Urz. WE L 75 z 16.03.2002),

lub do produkcji innych Êrodków spo˝ywczych,

okreÊlajà

g) dyrektywy Komisji 2003/121/WE z dnia

15 grudnia 2003 r. zmieniajàcej dyrektyw´

98/53/EC ustanawiajàcà metody pobierania

próbek oraz metody analizy poziomu niektórych zanieczyszczeƒ w urz´dowej kontroli

˝ywnoÊci (Dz. Urz. WE L 332 z 19.12.2003),

a) rozporzàdzenie Rady Nr 1576/89/EWG z dnia

29 maja 1989 r. ustanawiajàce ogólne zasady

definiowania, opisu i prezentacji napojów

spirytusowych, nowelizowane rozporzàdzeniem Rady Nr 3280/EWG z dnia 9 listopada

1992

r.

i

rozporzàdzeniem

Rady

Nr 3378/94/EWG z dnia 22 grudnia 1994 r.

(Dz. Urz. WE L 160 z 12.06.1989),

h) dyrektywy Komisji 2004/43/WE z dnia

13 kwietnia 2004 r. zmieniajàcej dyrektyw´

98/53/WE i dyrektyw´ 2002/26/WE w odniesieniu do metod pobierania próbek oraz metod analiz do celów urz´dowej kontroli poziomów aflatoksyny i ochratoksyny A w ˝ywnoÊci dla niemowlàt i ma∏ych dzieci (Dz. Urz.

WE L 113 z 20.04.2004),

w za∏àczniku nr 4 do rozporzàdzenia

i) dyrektywy Komisji 2003/78/WE z dnia

11 sierpnia 2003 r. ustanawiajàcej metody

pobierania próbek i metody analizy do celów

urz´dowej kontroli poziomów patuliny

w Êrodkach spo˝ywczych (Dz. Urz. WE L 203

z 12.08.2003),

w za∏àczniku nr 5 do rozporzàdzenia

j) dyrektywy Komisji 2004/16/WE z dnia 12 lutego 2004 r. ustanawiajàcej metody pobierania

próbek oraz metody analiz do celów urz´dowej kontroli poziomów cyny w ˝ywnoÊci

w puszkach (Dz. Urz. WE L 42 z 13.02.2004).”;

2) § 1 otrzymuje brzmienie

㤠1. Na wszystkich etapach produkcji i obrotu

˝ywnoÊci zawartoÊç zanieczyszczeƒ musi byç

utrzymywana na najni˝szym, mo˝liwym do

uzyskania poziomie przy zastosowaniu zasad

dobrej praktyki produkcyjnej (GMP) oraz

przestrzeganiu dobrej praktyki higienicznej

(GHP), szczególnie w przypadku Êrodków

spo˝ywczych specjalnego przeznaczenia ˝ywieniowego.”;

3) w § 2 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„1. ZawartoÊci zanieczyszczeƒ w ˝ywnoÊci, sk∏adnikach ˝ywnoÊci, dozwolonych substancjach

dodatkowych, substancjach pomagajàcych

w przetwarzaniu ˝ywnoÊci i napojach alkoholowych, przeznaczonych do obrotu lub do produkcji innych Êrodków spo˝ywczych, nie mogà

przekraczaç najwy˝szych dopuszczalnych poziomów o∏owiu, kadmu, rt´ci, cyny i 3-monochloropropan-1,2-diolu (3-MCPD), azotanów

i azotynów, mikotoksyn: ochratoksyny A, aflatoksyn i patuliny, okreÊlonych w przepisach

odr´bnych4).”;

4) odnoÊnik nr 4 otrzymuje brzmienie

„4) Maksymalne poziomy zanieczyszczeƒ w ˝ywnoÊci, sk∏adnikach ˝ywnoÊci, dozwolonych

substancjach dodatkowych, substancjach pomagajàcych w przetwarzaniu ˝ywnoÊci i napojach alkoholowych, przeznaczonych do obrotu

b) rozporzàdzenie Rady Nr 315/93/EWG z dnia

8 lutego 1993 r. okreÊlajàce obowiàzujàce

w krajach Unii Europejskiej procedury dotyczàce zanieczyszczeƒ ˝ywnoÊci (Dz. Urz.

WE L 37 z 13.02.1993),

c) rozporzàdzenie Komisji Nr 466/2001/WE

z dnia 8 marca 2001 r. ustalajàce maksymalne poziomy niektórych zanieczyszczeƒ

w Êrodkach spo˝ywczych (Dz. Urz. WE L 77

z 16.03.2001),

d) rozporzàdzenie Komisji Nr 221/2002/WE

z dnia 6 lutego 2002 r. zmieniajàce rozporzàdzenie (WE) Nr 466/2001 ustalajàce najwy˝sze poziomy niektórych zanieczyszczeƒ

w Êrodkach spo˝ywczych (Dz. Urz. WE L 37

z 07.02.2002),

e) rozporzàdzenie Komisji Nr 257/2002/WE

z dnia 12 lutego 2002 r. zmieniajàce rozporzàdzenie (WE) Nr 194/97 ustalajàce najwy˝sze poziomy niektórych zanieczyszczeƒ

w Êrodkach spo˝ywczych oraz rozporzàdzenie (WE) Nr 466/2001 ustalajàce najwy˝sze

poziomy niektórych zanieczyszczeƒ w Êrodkach spo˝ywczych (Dz. Urz. WE L 41

z 13.02.2002) w odniesieniu do aflatoksyn,

f) rozporzàdzenie Komisji Nr 472/2002/WE

z dnia 12 marca 2002 r. zmieniajàce rozporzàdzenie (WE) Nr 466/2001 ustalajàce najwy˝sze poziomy niektórych zanieczyszczeƒ

w Êrodkach spo˝ywczych (Dz. Urz. WE L 75

z 16.03.2002) w odniesieniu do ochratoksyny A,

g) rozporzàdzenie Komisji Nr 563/2002/WE

z dnia 2 kwietnia 2002 r. zmieniajàce rozporzàdzenie (WE) Nr 466/2001 ustalajàce najwy˝sze poziomy niektórych zanieczyszczeƒ

w Êrodkach spo˝ywczych (Dz. Urz. WE L 86

z 03.04.2002),

h) rozporzàdzenie Komisji Nr 1425/2003/WE

z dnia 11 sierpnia 2003 r. zmieniajàce rozporzàdzenie (WE Nr 466/2001) w odniesieniu

do patuliny (Dz. Urz. WE L 203 z 12.08.2003),

i) rozporzàdzenie Komisji Nr 2174/2003/WE

z dnia 12 grudnia 2003 r. zmieniajàce rozporzàdzenie (WE Nr 466/2001) w odniesieniu

do aflatoksyn (Dz. Urz. WE L 326

z 13.12.2003),

j) rozporzàdzenie Komisji Nr 242/2004/WE

z dnia 12 lutego 2004 r. zmieniajàce rozporzàdzenie Nr 466/2001/WE w odniesieniu do

cyny nieorganicznej w ˝ywnoÊci (Dz. Urz.

WE L 42 z 13.02.2004),

k) rozporzàdzenie Komisji Nr 455/2004/WE

z dnia 11 marca 2004 r. zmieniajàce rozporzàdzenie 466/2001/WE w odniesieniu do patuliny (Dz. Urz. WE L 74 z 12.03.2004),

l) rozporzàdzenie Komisji Nr 683/2004/WE

z dnia 13 kwietnia 2004 r. zmieniajàce rozporzàdzenie 466/2001/WE w odniesieniu do

aflatoksyn i ochratoksyny A w ˝ywnoÊci dla

niemowlàt i ma∏ych dzieci (Dz. Urz. WE L 74

z 12.03.2004).”;

5) po § 6 dodaje si´ § 6a w brzmieniu

„§ 6a. Metody pobierania próbek oraz kryteria wyboru metod analitycznych stosowanych

w urz´dowej kontroli zawartoÊci cyny

w Êrodkach spo˝ywczych w opakowaniach

metalowych okreÊla za∏àcznik nr 5 do rozporzàdzenia.”;

6) w za∏àczniku nr 2 do rozporzàdzenia

a) w cz´Êci I

— pkt 1 otrzymuje brzmienie

„1. Cel i zakres

Próbki przeznaczone do urz´dowej kontroli poziomu ochratoksyny A w Êrodkach

spo˝ywczych powinny byç pobierane wed∏ug ni˝ej podanych zasad. Próbka zbiorcza otrzymana w ni˝ej podany sposób

powinna byç w pe∏ni reprezentatywna

dla partii. Ocena zgodnoÊci z przyj´tymi maksymalnymi dopuszczalnymi poziomami w rozporzàdzeniu Komisji

Nr 466/2001/WE z dnia 8 marca 2001 r.

ustalajàcym maksymalne poziomy niektórych zanieczyszczeƒ w Êrodkach spo˝ywczych (Dz. Urz. WE L 77 z 16.03.2001, ze

zm.) powinna byç dokonana przez porównanie z wynikami uzyskanymi dla zbadanej próbki.”,

— pkt 4.6 otrzymuje brzmienie

„4.6. Pobieranie próbek ˝ywnoÊci przeznaczonej dla niemowlàt i ma∏ych dzieci

Nale˝y stosowaç zasady pobierania

próbek zbó˝ i produktów zbo˝owych podane w pkt 4.5 niniejszego za∏àcznika.

Oznacza to, ˝e liczba próbek pierwotnych, w zale˝noÊci od masy partii, wynosi od co najmniej 10 do nie wi´cej

ni˝ 100, tak jak podano w tabeli 2

— masa próbki pierwotnej powinna wynosiç oko∏o 100 gramów. W przypadku partii w opakowaniach detalicznych masa próbki pierwotnej zale˝y

od masy opakowania detalicznego,

— masa próbki zbiorczej — 1 do 10 kg,

wystarczajàco wymieszanej.”,

— po pkt 4.6 dodaje si´ pkt 4.7 w brzmieniu

„4.7. Pobieranie próbek z obrotu detalicznego

Poz. 9

Pobieranie próbek z obrotu detalicznego nale˝y wykonaç, o ile to mo˝liwe,

zgodnie z zasadami podanymi powy˝ej.

Je˝eli nie jest to mo˝liwe, mo˝na zastosowaç inne, wydajne procedury pobierania próbek z obrotu detalicznego, zapewniajàc odpowiednià reprezentatywnoÊç dla ocenianej partii.”,

— pkt 5 otrzymuje brzmienie

„5. Dopuszczenie partii lub podpartii

1) mo˝e byç dopuszczona, jeÊli wyniki badania próbki zbiorczej sà zgodne z przyj´tymi tolerancjami, po uwzgl´dnieniu

niepewnoÊci pomiaru oraz odzysku;

2) nie mo˝e byç dopuszczona, jeÊli wyniki

badania próbki zbiorczej przekraczajà

wartoÊci maksymalne po uwzgl´dnieniu niepewnoÊci pomiaru oraz odzysku.”,

b) w cz´Êci II

— pkt 2 otrzymuje brzmienie

„2. Przygotowanie próbki do dostarczenia

do laboratorium

Próbki nale˝y drobno zmieliç i starannie

wymieszaç, stosujàc czynnoÊci, które zapewnià ca∏kowità homogennoÊç.

W przypadku gdy maksymalne poziomy

dotyczà suchej masy, oznacza si´ jà w cz´Êci zhomogenizowanej próbki, stosujàc

procedur´, która zapewni dok∏adne oznaczenie suchej masy.”,

— pkt 4.4 otrzymuje brzmienie

„4.4. Obliczenie odzysku i podawanie wyniku

Wynik oznaczenia mo˝e byç podany

skorygowany lub nie o wartoÊç odzysku. Sposób zapisu oraz wartoÊç odzysku muszà byç podane.

Wynik analizy skorygowany o odzysk

nale˝y stosowaç do kontroli zgodnoÊci

(patrz pkt 5).

Wynik analizy powinien byç podawany

jako x +/– U, gdzie x jest wynikiem analizy, a U jest niepewnoÊcià pomiaru,

przy zastosowaniu wspó∏czynnika 2 dla

poziomu ufnoÊci oko∏o 95 %.”;

7) w za∏àczniku nr 3 do rozporzàdzenia

a) w cz´Êci I

— pkt 1 otrzymuje brzmienie

„1. Cel i zakres

Próbki przeznaczone do urz´dowej kontroli poziomu aflatoksyn w Êrodkach spo˝ywczych powinny byç pobierane zgodnie z podanymi ni˝ej zasadami. Tak uzyskane próbki zbiorcze powinny byç traktowane jako reprezentatywne dla partii.

Badania w kierunku zgodnoÊci z przyj´tymi maksymalnymi dopuszczalnymi poziomami podanymi w rozporzàdzeniu

Komisji Nr 466/2001/WE z dnia 8 marca

2001 r. ustalajàcym najwy˝sze dopuszczalne poziomy dla niektórych zanie-

Poz. 9

czyszczeƒ w Êrodkach spo˝ywczych

(Dz. Urz. WE L 77 z 16.03.2001, ze zm.)

powinny byç wykonywane w próbkach

laboratoryjnych uzyskanych w sposób

podany poni˝ej.”,

— w pkt 4.3 tabela 1 otrzymuje brzmienie

„Tabela 1

Liczba pobieranych próbek pierwotnych w zale˝noÊci od masy partii

Masa partii (tony)

Liczba próbek pierwotnych

≤ 0,1

> 0,1 — ≤ 0,2

> 0,2 — ≤ 0,5

> 0,5 — ≤ 1,0

> 1,0 — ≤ 2,0

> 2,0 — ≤ 5,0

> 5,0 — ≤ 10,0

>10,0 — ≤ 15,0

10

15

20

30

40

60

80

100”

— w pkt 5.1 tabela 2 otrzymuje brzmienie

„Tabela 2

Zasady podzia∏u partii na podpartie w zale˝noÊci od rodzaju produktu i masy partii

Rodzaj produktu

Masa partii (tony)

Masa lub liczba

podpartii

Liczba próbek

pierwotnych

Masa próbki

zbiorczej (kg)

Figi suszone i inne owoce

suszone

≥ 15

< 15

15—30 ton

—

100

10—100*

30

≤ 30

Orzechy arachidowe,

pistacje, orzechy

brazylijskie i inne orzechy

≥ 500

> 125 i < 500

≥15 i ≤ 125

< 15

100 ton

5 podpartii

25 ton

—

100

100

100

10—100*

30

30

30

≤ 30

Zbo˝a

≥ 1500

> 300 i < 1500

≥ 50 i ≤ 300

< 50

500 ton

3 podpartie

100 ton

—

100

100

100

10—100*

30

30

30

1—10

≥ 15

< 15

25 ton

—

100

10—100*

10

1—10

Przyprawy

* W zale˝noÊci od masy partii towaru — patrz pkt 4.3 lub 5.3.”,

— w pkt 5.2.1 ppkt 6 otrzymuje brzmienie

„6. Je˝eli pobranie próbek wed∏ug powy˝szych wskazaƒ jest niemo˝liwe z powodu

handlowych konsekwencji zniszczenia

partii (np. u˝yte opakowanie lub Êrodek

transportu), mo˝e byç zastosowana inna

metoda pobierania próbek, pod warun-

kiem, ˝e jest ona tak reprezentatywna jak

to mo˝liwe oraz w pe∏ni opisana i udokumentowana.”,

— w pkt 5.2.2 ppkt 2 otrzymuje brzmienie

„2. Orzechy ziemne, orzechy, suszone owoce

i zbo˝a przeznaczone bezpoÊrednio do

konsumpcji oraz zbo˝a, z wy∏àczeniem

kukurydzy, przeznaczone do sortowania

lub innych zabiegów fizycznych

3) próbki zbiorcze o masie mniejszej ni˝

10 kg

1) partia mo˝e byç dopuszczona, je˝eli

wyniki badania ka˝dej z próbek laboratoryjnych sà zgodne z przyj´tymi tolerancjami, po uwzgl´dnieniu niepewnoÊci pomiaru oraz odzysku;

— partia mo˝e byç dopuszczona, je˝eli

wyniki badania próbki zbiorczej sà

zgodne z przyj´tymi tolerancjami,

po uwzgl´dnieniu niepewnoÊci pomiaru oraz odzysku,

— nie mo˝e byç dopuszczona do obrotu, je˝eli wyniki badania próbki

zbiorczej przekraczajà wartoÊci maksymalne, po uwzgl´dnieniu niepewnoÊci pomiaru oraz odzysku.”,

2) nie mo˝e byç wprowadzona do obrotu,

je˝eli wyniki badania co najmniej jednej z próbek laboratoryjnych przekraczajà

wartoÊci

maksymalne,

po

uwzgl´dnieniu niepewnoÊci pomiaru

oraz odzysku;

— w pkt 5.3.1 dodaje si´ tabel´ 3 w brzmieniu

„Tabela 3

Liczba pobieranych próbek pierwotnych zbo˝a w zale˝noÊci od masy partii

Masa partii (tony)

Liczba próbek pierwotnych

≤1

>1—≤3

> 3 — ≤ 10

> 10 — ≤ 20

> 20 — ≤ 50

10

20

40

60

100”

— w pkt 5.5.2.2 ppkt 1 otrzymuje brzmienie

„1. Liczba próbek zbiorczych, jakà nale˝y pobraç, zale˝y od masy partii. Podzia∏ du˝ych partii na podpartie powinien byç dokonany zgodnie z zasadami podanymi dla

zbo˝a w pkt 5.1 w tabeli 2.”,

— pkt 5.6 otrzymuje brzmienie

„5.6. Inne przetwory, zawierajàce du˝e czàstki (zanieczyszczenie aflatoksynami ma

rozk∏ad niejednorodny)

Zasady pobierania próbek i dopuszczenia do spo˝ycia lub przetwórstwa sà takie same, jak podano w pkt 5.2 i 5.3 dla

surowców rolnych.”,

— po pkt 5.6 dodaje si´ pkt 5.7, 5.7.1 i 5.7.2

w brzmieniu

„5.7. ˚ywnoÊç przeznaczona dla niemowlàt

i ma∏ych dzieci

5.7.1. Nale˝y stosowaç zasady pobierania

próbek takie, jak dla mleka i produktów z niego otrzymanych oraz produktów z∏o˝onych, jak podano

w pkt 5.4, 5.5 i 5.6.

5.7.2. Dopuszczenie partii

1) mo˝e byç dopuszczona, jeÊli wyniki

badania próbki zbiorczej sà zgo-

dne z przyj´tymi tolerancjami, po

uwzgl´dnieniu niepewnoÊci pomiaru oraz odzysku;

2) nie mo˝e byç dopuszczona, jeÊli

wyniki badania próbki zbiorczej

przekraczajà wartoÊci maksymalne

po uwzgl´dnieniu niepewnoÊci pomiaru oraz odzysku.”,

b) w cz´Êci II

— pkt 2 otrzymuje brzmienie

„2. Przygotowanie próbki po dostarczeniu

do laboratorium

Próbki nale˝y drobno zmieliç i starannie

wymieszaç, stosujàc czynnoÊci, które zapewnià ca∏kowità homogennoÊç.

W przypadku gdy maksymalne poziomy

dotyczà suchej masy, oznacza si´ jà

w cz´Êci zhomogenizowanej próbki, stosujàc procedur´, która zapewni dok∏adne

oznaczenie suchej masy.”,

— pkt 4.3 otrzymuje brzmienie

„4.3. Wymagania szczegó∏owe

Wymagania szczegó∏owe okreÊla tabela 4.

Tabela 4

Kryteria dla metod analitycznych stosowanych w urz´dowej kontroli

Parametr

Próba Êlepa

Odzysk — aflatoksyna M1

Odzysk — aflatoksyny B1, B2, G1, G2

Precyzja RSDR

Zakres st´˝eƒ

WartoÊç zalecana

ca∏y

pomijalnie ma∏a

0,01—0,05 µg/kg

> 0,05 µg/kg

60—120 %

70—110 %

< 1,0 µg/kg

1—10 µg/kg

> 10 µg/kg

50—120 %

70—110 %

80—110 %

ca∏y

wynika z równania

Horwitza

Maksymalna

dopuszczalna

wartoÊç

2 × wartoÊç

wynikajàca

z równania Horwitza

Precyzja RSDr mo˝e byç obliczona jako 0,66 wartoÊci RSDR dla odpowiedniego st´˝enia

WartoÊci podane w tabeli 4 dotyczà zarówno aflatoksyny B1, jak i sumy aflatoksyn B1, B2, G1,

G2.

Je˝eli b´dzie podawana suma aflatoksyn B1, B2,

G1, G2, to odpowiedê ka˝dej z nich w systemie

analitycznym musi byç znana lub równowa˝na.

Granica wykrywalnoÊci stosowanych metod nie

musi byç ustalana, je˝eli wartoÊç precyzji jest dana dla odpowiedniego st´˝enia.

WartoÊç precyzji jest obliczana z równania Horwitza

RSDR = 2(1–0,5 log C),

gdzie

— RSDR jest wzgl´dnym odchyleniem standardowym obliczonym z wyników uzyskanych w warunkach odtwarzalnoÊci [(SR/x) × 100],

— C jest st´˝eniem wyra˝onym jako stosunek

(np. 1 = 100 g/100 g; 0,001 = 1000 mg/kg).

Jest to ogólne równanie dla precyzji, które nie jest

zale˝ne od analitu oraz matrycy, lecz dla wi´kszoÊci rutynowo u˝ywanych metod analizy zale˝y wy∏àcznie od st´˝enia.”,

— pkt 4.4 otrzymuje brzmienie

„4.4. Obliczanie odzysku

4.4.1. Wynik oznaczenia mo˝e byç podany

skorygowany lub nie o wartoÊç odzysku. Sposób zapisu oraz wartoÊç odzysku muszà byç podane.

4.4.2. Wynik analizy skorygowany o odzysk

nale˝y stosowaç do kontroli zgodnoÊci (patrz pkt 5.2.2, 5.3.2, 5.4.2, 5.5.1.2

i 5.5.2.3).

4.4.3. Wynik analizy powinien byç podawany jako x +/– U, gdzie x jest wynikiem

analizy, a U jest niepewnoÊcià pomiaru, przy zastosowaniu wspó∏czynnika 2

dla poziomu ufnoÊci oko∏o 95 %.”;

8) w za∏àczniku nr 4 do rozporzàdzenia w cz´Êci II

a) w pkt 4.3 ppkt 2 otrzymuje brzmienie

„2. WartoÊç precyzji jest obliczana z równania

Horwitza

RSDR = 2(1–0,5 log C),

gdzie

— RSDR jest wzgl´dnym odchyleniem standardowym obliczonym z wyników uzyskanych

w

warunkach

odtwarzalnoÊci

[(SR/x) x 100],

— C jest st´˝eniem wyra˝onym jako stosunek

(np. 1 = 100 g/100 g; 0,001 = 1000 mg/kg).

Jest to ogólne równanie dla precyzji, które

nie jest zale˝ne od analitu oraz matrycy, lecz

dla wi´kszoÊci rutynowo u˝ywanych metod

analizy zale˝y wy∏àcznie od st´˝enia.”,

b) pkt 4.4 otrzymuje brzmienie

„4.4. Obliczenia odzysku

Wynik oznaczenia mo˝e byç podany skorygowany lub nie o wartoÊç odzysku. Sposób zapisu oraz wartoÊç odzysku muszà

byç podane. Wynik analizy skorygowany

o odzysk nale˝y stosowaç do kontroli

zgodnoÊci.

Wynik analizy powinien byç podawany jako x +/– U, gdzie x jest wynikiem analizy,

a U jest niepewnoÊcià pomiaru.”;

9) dodaje si´ za∏àcznik nr 5 do rozporzàdzenia

w brzmieniu okreÊlonym w za∏àczniku do niniejszego rozporzàdzenia.

§ 2. Przepisy § 5 w zakresie pkt 5.7, 5.7.1

i 5.7.2 w cz´Êci I za∏àcznika nr 3 do rozporzàdzenia

zmienianego w § 1, w brzmieniu nadanym niniej-

Poz. 9

szym rozporzàdzeniem, stosuje si´ od dnia 10 maja

2005 r.

§ 3. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie

7 dni od dnia og∏oszenia.

Minister Zdrowia: M. Balicki

Za∏àcznik do rozporzàdzenia Ministra Zdrowia

z dnia 22 grudnia 2004 r. (poz. 9)

METODY POBIERANIA PRÓBEK DO CELÓW URZ¢DOWEJ KONTROLI ZAWARTOÂCI CYNY W ÂRODKACH

SPO˚YWCZYCH W OPAKOWANIACH METALOWYCH ORAZ PRZYGOTOWYWANIE PRÓBEK I KRYTERIA

WYBORU METOD ANALITYCZNYCH STOSOWANYCH DO OZNACZANIA ZAWARTOÂCI CYNY

I. METODY POBIERANIA PRÓBEK DO CELÓW

URZ¢DOWEJ KONTROLI ZAWARTOÂCI CYNY

W ÂRODKACH SPO˚YWCZYCH W OPAKOWANIACH METALOWYCH

3. Postanowienia ogólne

1. Cel i zakres

3.2. Materia∏

Próbki przeznaczone do urz´dowej kontroli zawartoÊci cyny w Êrodkach spo˝ywczych w opakowaniach metalowych powinny byç pobierane zgodnie z opisanymi poni˝ej zasadami. Otrzymane

w ten sposób próbki po∏àczone uwa˝a si´ za reprezentatywne dla partii. Ocena zgodnoÊci partii powinna byç dokonana przez porównanie wyników

uzyskanych dla zbadanych próbek laboratoryjnych z maksymalnymi dopuszczalnymi poziomami przyj´tymi w rozporzàdzeniu Komisji

Nr 242/2004/WE z dnia 12 lutego 2004 r. zmieniajàcym rozporzàdzenie Nr 466/2001/WE w odniesieniu do cyny nieorganicznej w ˝ywnoÊci.

2. Definicje

Partia

mo˝liwa do zidentyfikowania iloÊç produktu

spo˝ywczego,

dostarczona

w jednym terminie, dla której urz´dowo stwierdzono, ˝e posiada te same

wspólne cechy jak: pochodzenie, odmiana, rodzaj opakowania, pakowacz,

dostawca lub oznakowanie.

Podpartia: cz´Êç partii wskazana w celu zastosowania metody pobierania próbek na tej

wydzielonej cz´Êci. Ka˝da cz´Êç partii

musi byç fizycznie wyodr´bniona

i mo˝liwa do zidentyfikowania.

Próbka pierwotna

Próbka po∏àczona

iloÊç materia∏u pobrana

z jednego miejsca partii lub

podpartii.

próbka otrzymana przez po∏àczenie wszystkich próbek

pierwotnych

pobranych

z partii lub podpartii.

Próbka laboratoryjna: próbka przeznaczona dla laboratorium.

3.1. Personel

Próbki powinny byç pobierane przez upowa˝niony i wykwalifikowany personel.

Z ka˝dej partii, podlegajàcej badaniu, nale˝y pobraç odr´bne próbki.

3.3. Wymagane Êrodki ostro˝noÊci

W trakcie pobierania próbek i przygotowywania

próbek laboratoryjnych nale˝y podjàç Êrodki

ostro˝noÊci zapobiegajàce wszelkim zmianom,

które mogà mieç wp∏yw na zawartoÊç cyny, niekorzystnie oddzia∏ywaç na wynik oznaczenia

analitycznego lub spowodowaç, ˝e próbki po∏àczone nie b´dà reprezentatywne.

3.4. Próbki pierwotne

W miar´ mo˝liwoÊci próbki pierwotne powinny

byç pobierane z ró˝nych miejsc partii lub podpartii. Odst´pstwo od tej zasady nale˝y odnotowaç w protokole.

3.5. Przygotowanie próbki po∏àczonej

Próbka po∏àczona powstaje przez po∏àczenie

i dok∏adne wymieszanie wszystkich próbek pierwotnych. Jest homogenizowana w laboratorium.

3.6. Kontrpróbki

Kontrpróbki s∏u˝àce do sprawdzenia zgodnoÊci

z przepisami, dla potrzeb obrotu handlowego

i arbitra˝u wyodr´bnia si´ z ujednorodnionej

próbki po∏àczonej, je˝eli nie koliduje to z przepisami paƒstw cz∏onkowskich w zakresie pobierania próbek.

3.7. Pakowanie i transport próbek

Ka˝dà próbk´ nale˝y umieÊciç w czystym pojemniku wykonanym z chemicznie oboj´tnego materia∏u, zapewniajàcym odpowiednià ochron´

przed zanieczyszczeniem oraz przed uszkodzeniem w czasie transportu. Nale˝y podjàç wszelkie niezb´dne Êrodki ostro˝noÊci w celu unikni´cia zmian w sk∏adzie próbek, jakie mog∏yby wystàpiç podczas transportu lub przechowywania.

3.8. Piecz´towanie i etykietowanie próbek

Ka˝dà próbk´ przeznaczonà do urz´dowej kontroli zamyka si´ i piecz´tuje w miejscu pobrania

próbek oraz etykietuje w sposób umo˝liwiajàcy

jej identyfikacj´ zgodnie z obowiàzujàcymi przepisami. Dla ka˝dej pobranej próbki po∏àczonej

sporzàdza si´ protokó∏ umo˝liwiajàcy jednoznacznà identyfikacj´ ka˝dej partii, w którym podaje si´ dat´ oraz miejsce pobrania próbek wraz

ze wszystkimi informacjami, istotnymi dla wykonania analizy.

Poz. 9

4. Plany pobierania próbek

Zastosowana metoda pobierania próbek powinna

gwarantowaç, ˝e próbka po∏àczona jest reprezentatywna dla kontrolowanej partii.

4.1. Liczba próbek pierwotnych

Minimalna liczba próbek pierwotnych, które nale˝y pobraç z danej partii, powinna byç zgodna z tabelà 1. Próbki pierwotne pobrane z ka˝dej puszki

powinny mieç zbli˝onà mas´ i dawaç w sumie

próbk´ po∏àczonà (zgodnie z pkt 3.5).

Tabela 1 Liczba puszek (próbek pierwotnych), które nale˝y pobraç w celu utworzenia próbki po∏àczonej

Liczba puszek — w partii lub podpartii

Liczba puszek, które nale˝y pobraç

1—25

26—100

> 100

co najmniej 1 puszk´

co najmniej 2 puszki

5 puszek

Uwaga: maksymalne dopuszczalne poziomy odnoszà si´ do zawartoÊci ka˝dego opakowania, ale w celu u∏atwienia badania niezb´dne jest stosowanie próbek po∏àczonych. Je˝eli wynik oznaczenia zawartoÊci

cyny w próbce po∏àczonej jest ni˝szy, ale bliski maksymalnej dopuszczalnej zawartoÊci i je˝eli istnieje obawa, ˝e w poszczególnych opakowaniach poziom ten mo˝e byç przekroczony, mo˝e byç konieczne przeprowadzenie dalszych badaƒ.

4.2. Pobieranie próbek z obrotu

Pobieranie próbek Êrodków spo˝ywczych znajdujàcych si´ w obrocie powinno byç zgodne,

o ile to mo˝liwe, z powy˝szymi zasadami. Je˝eli

nie jest to mo˝liwe, mogà zostaç zastosowane

inne obowiàzujàce procedury pobierania próbek

z obrotu handlowego, pod warunkiem, ˝e zapewniajà one reprezentatywnoÊç próbek dla badanej partii.

5. ZgodnoÊç partii lub podpartii ze specyfikacjà

Laboratorium kontrolne bada próbk´ laboratoryjnà pobranà w celu sprawdzenia zgodnoÊci z przepisami, wykonujàc co najmniej dwie niezale˝ne

analizy i obliczajàc Êrednià z uzyskanych wyników.

Partia lub podpartia zostaje przyj´ta, je˝eli Êrednia

wartoÊç uzyskanych wyników nie przekracza odpowiedniego maksymalnego dopuszczalnego poziomu okreÊlonego w rozporzàdzeniu Komisji

Nr 466/2001/WE z dnia 8 marca 2001 r. ustalajàcym maksymalne poziomy niektórych zanieczyszczeƒ w Êrodkach spo˝ywczych (Dz. Urz. WE L 77

z 16.03.2001, ze zm.), bioràc pod uwag´ niepewnoÊç wyniku i poprawk´ na odzysk.

Partia lub podpartia jest niezgodna z wymaganiami (okreÊlonymi w rozporzàdzeniu Komisji

Nr 466/2001/WE z dnia 8 marca 2001 r. ustalajàcym maksymalne poziomy niektórych zanieczyszczeƒ w Êrodkach spo˝ywczych (Dz. Urz. WE L 77

z 16.03.2001, ze zm.)), je˝eli Êrednia wartoÊç uzyskanych wyników bez wàtpienia przekracza odpowiedni maksymalny dopuszczalny poziom zanieczyszczenia, przy uwzgl´dnieniu niepewnoÊci wyniku i poprawki na odzysk.

II. PRZYGOTOWYWANIE PRÓBEK I KRYTERIA

WYBORU METOD ANALITYCZNYCH STOSOWANYCH DO OZNACZANIA ZAWARTOÂCI CYNY

W ÂRODKACH SPO˚YWCZYCH W OPAKOWANIACH METALOWYCH

1. Ârodki ostro˝noÊci i ogólne wymagania dotyczàce

cyny

Podstawowym wymaganiem jest uzyskanie reprezentatywnej i jednorodnej próbki laboratoryjnej

bez wprowadzenia wtórnych zanieczyszczeƒ.

Analityk powinien zapewniç, ˝e próbki nie zostanà

zanieczyszczone podczas ich przygotowywania do

analizy. Gdziekolwiek to mo˝liwe, urzàdzenia kontaktujàce si´ z próbkà powinny byç wykonane

z materia∏ów oboj´tnych, np. tworzyw sztucznych

takich jak polipropylen, PTFE i in., i powinny zostaç umyte w kwasie w celu zminimalizowania ryzyka zanieczyszczenia. Ostrza tnàce mogà byç wykonane ze stali nierdzewnej wysokiej jakoÊci.

Wszystkie próbki otrzymane przez laboratorium

zostajà u˝yte do przygotowania materia∏u badanego. Jedynie bardzo dok∏adnie ujednorodnione

próbki dajà reprezentatywne wyniki.

Istnieje wiele odpowiednich specjalnych procedur

przygotowania próbek, które mogà zostaç zastosowane. Za zadowalajàce uznano procedury opisane w normie EN 13804:2002 Foodstuffs — Determination of Trace Elements — Performance Criteria, General Consideration and Sample Preparation3), ale inne mogà byç równie odpowiednie.

———————

3) EN 13804:2002: Artyku∏y ˝ywnoÊciowe — Oznaczenie pier-

wiastków Êladowych — Kryteria wyboru metody, wymagania ogólne i przygotowanie próbek.

2. Post´powanie z otrzymanà próbkà w laboratorium

Ca∏kowità próbk´ po∏àczonà nale˝y dok∏adnie

zmieliç (je˝eli jest to wskazane) oraz dok∏adnie wymieszaç, stosujàc sprawdzonà procedur´, prowadzàcà do pe∏nego ujednorodnienia.

3. Wydzielenie kontrpróbek

Kontrpróbki s∏u˝àce do sprawdzenia zgodnoÊci

z przepisami, dla potrzeb obrotu handlowego i arbitra˝u nale˝y pobraç z ujednorodnionej próbki

po∏àczonej, je˝eli nie koliduje to z przepisami

paƒstw cz∏onkowskich w zakresie pobierania próbek.

4. Metody analiz stosowane przez laboratorium

i wymagania dotyczàce ich kontroli w laboratorium

4.1. Definicje

Poni˝ej podano szereg najcz´Êciej u˝ywanych

definicji, które powinno stosowaç laboratorium

r

— granica powtarzalnoÊci, wartoÊç,

której z prawdopodobieƒstwem

95 % nie przekracza wartoÊç bezwzgl´dna ró˝nicy mi´dzy dwoma

pojedynczymi wynikami badania

otrzymanymi w spe∏nionych warunkach powtarzalnoÊci (tj. ta sama próbka, ta sama metoda, to samo laboratorium, ten sam wykonawca, przy u˝yciu tego samego

wyposa˝enia, w krótkich odst´pach czasu), r = 2,8 × sr;

sr

— odchylenie standardowe, obliczane na podstawie wyników badania

otrzymanych w spe∏nionych warunkach powtarzalnoÊci;

RSDr

— wzgl´dne odchylenie standardowe

powtarzalnoÊci, obliczone na podstawie

wyników

otrzymanych

w

warunkach

powtarzalnoÊci

[(sr/x) × 100], gdzie x jest Êrednià

z wyników uzyskanych przez

wszystkie laboratoria dla wszystkich próbek;

R

— granica odtwarzalnoÊci; wartoÊç,

której z prawdopodobieƒstwem

95 % nie przekracza wartoÊç bezwzgl´dna ró˝nicy mi´dzy dwoma

pojedynczymi wynikami badania

otrzymanymi w spe∏nionych warunkach odtwarzalnoÊci (tj. dla

identycznego materia∏u, tà samà

Poz. 9

metodà, otrzymane w ró˝nych laboratoriach, przez ró˝nych wykonawców, przy u˝yciu ró˝nego wyposa˝enia, w d∏u˝szym przedziale

czasu), R = 2,8 × sR;

sR

— odchylenie standardowe, obliczane na podstawie wyników badania

uzyskanych w spe∏nionych warunkach odtwarzalnoÊci;

RSDR

— wzgl´dne odchylenie standardowe

odtwarzalnoÊci, obliczone na podstawie

wyników

otrzymanych

w

warunkach

odtwarzalnoÊci

[(sR/x) × 100];

HORRATr — wspó∏czynnik HORRAT dla powtarzalnoÊci; uzyskane RSDr podzielone przez wartoÊç RSDr oszacowanà

na podstawie równania Horwitza

przy za∏o˝eniu, ˝e r = 0,66R;

HORRATR — wspó∏czynnik HORRAT dla odtwarzalnoÊci; uzyskane RSDR podzielone przez wartoÊç RSDR oszacowanà

na podstawie równania Horwitza;

U

— niepewnoÊç rozszerzona, wyznaczana przy zastosowaniu wspó∏czynnika rozszerzenia k = 2, dla poziomu ufnoÊci oko∏o 95 %.

4.2. Wymagania ogólne

Metody analizy stosowane do celów kontroli

˝ywnoÊci muszà byç zgodne z wymaganiami

okreÊlonymi w rozporzàdzeniu Ministra Zdrowia

z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie specyfikacji,

kryteriów czystoÊci, wymagaƒ dotyczàcych pobierania próbek i metod analitycznych stosowanych w trakcie urz´dowej kontroli ˝ywnoÊci do

oznaczania parametrów w∏aÊciwych dla poszczególnych dozwolonych substancji dodatkowych,

poszczególnych

substancji

pomagajàcych

w przetwarzaniu oraz zawartoÊci zanieczyszczeƒ

(Dz. U. z 2003 r. Nr 59, poz. 530 oraz z 2004 r.

Nr 94, poz. 934).

4.3. Wymagania szczegó∏owe

Na poziomie Wspólnoty nie zalecono dotàd

okreÊlonych metod oznaczania zawartoÊci cyny

w Êrodkach spo˝ywczych w opakowaniach metalowych. Laboratoria mogà stosowaç ka˝dà metod´ zwalidowanà, pod warunkiem, ˝e spe∏nia

ona kryteria wyboru podane w tabeli 2. Walidacja powinna (o ile to mo˝liwe) obejmowaç analiz´ certyfikowanego materia∏u odniesienia.

Tabela 2 Kryteria wyboru dla metod analizy cyny

Parametr charakterystyki

WartoÊç/Uwagi

1

2

Zakres stosowania

Ârodki spo˝ywcze wymienione w rozporzàdzeniu Komisji Nr 466/2001/WE z dnia

8 marca 2001 r. ustalajàcym maksymalne poziomy niektórych zanieczyszczeƒ

w Êrodkach spo˝ywczych (Dz. Urz. WE L 77 z 16.03.2001, ze zm.)

Poz. 9

2

Granica wykrywalnoÊci

Nie wi´cej ni˝ 5 mg/kg

Granica oznaczalnoÊci

Nie wi´cej ni˝ 10 mg/kg

Precyzja

WartoÊci HORRATr lub HORRATR, uzyskane w mi´dzylaboratoryjnych badaniach

porównawczych w celu walidacji, powinny byç poni˝ej 1,5

Odzysk %

80—105 (jak okreÊlono w mi´dzylaboratoryjnych badaniach porównawczych)

SpecyficznoÊç

Metoda wolna od interferencji matrycy i interferencji spektralnych

4.3.1. Kryteria wyboru — niepewnoÊç

PodejÊcie uwzgl´dniajàce niepewnoÊç wyniku

mo˝e byç równie˝ zastosowane do oszacowania, czy dana metoda analizy jest odpowiednia

do stosowania w laboratorium. Metoda stosowana w laboratorium powinna umo˝liwiç

otrzymywanie wyników mieszczàcych si´

w zakresie maksymalnej niepewnoÊci standardowej.

Maksymalnà niepewnoÊç standardowà mo˝na

obliczyç, stosujàc nast´pujàcy wzór

Uf = √(LOD/2)2 + (0,1C)2,

gdzie

Uf — maksymalna niepewnoÊç standardowa,

LOD — granica wykrywalnoÊci metody,

C — st´˝enie.

Je˝eli metoda analityczna umo˝liwia otrzymanie wyników z niepewnoÊcià mniejszà od maksymalnej niepewnoÊci standardowej, mo˝e

byç ona stosowana równowa˝nie z metodà

spe∏niajàca kryteria podane w tabeli 2.

4.4. Obliczanie odzysku i podawanie wyników

Wynik oznaczenia analitycznego mo˝e zostaç podany w postaci skorygowanej lub nieskorygowanej o wartoÊç odzysku. Sposób przedstawienia

wyników i poziom odzysku musi zostaç podany.

Wynik analityczny skorygowany o wartoÊç odzysku jest stosowany w celu sprawdzenia zgodnoÊci z wymaganiami.

Nale˝y uwzgl´dniç „Ujednolicone wytyczne dotyczàce uwzgl´dniania informacji o odzysku

w pomiarach analitycznych”4), opracowane pod

auspicjami IUPAC/ISO/AOAC. Zalecenia te sà pomocne przy okreÊlaniu odzysku.

Wynik analizy podaje si´ w postaci x ± U, gdzie

x jest wynikiem analitycznym, a U niepewnoÊcià

wyniku.

————————

4) Harmonised Guidelines for the Use of Recovery Information in Analytical Measurement, red. Michael Thompson,

Steven L.R. Ellison, Ales Fajgelj, Paul Willets i Roger Wood, Pure Appl. Chem., 1999, 71, 337—348.

4.5. Normy jakoÊci w laboratorium

Laboratoria muszà spe∏niaç warunki okreÊlone

w rozporzàdzeniu Ministra Zdrowia z dnia

28 kwietnia 2004 r. w sprawie przeprowadzania

urz´dowej kontroli ˝ywnoÊci (Dz. U. Nr 104,

poz. 1098).

4.6. Inne wymagania dotyczàce analizy

4.6.1. Badania bieg∏oÊci

Udzia∏ w odpowiednich programach badaƒ

bieg∏oÊci, zgodnych z „Mi´dzynarodowym

zharmonizowanym protoko∏em dla badaƒ bieg∏oÊci w analitycznych laboratoriach chemiczopracowanym

pod

auspicjami

nych”5)

IUPAC/ISO/AOAC.

Niektóre z tych programów specjalnie w∏àczajà oznaczanie zawartoÊci cyny w Êrodkach spo˝ywczych i zalecany jest udzia∏ w∏aÊnie w takich badaniach, a nie w ogólnym programie

oznaczania zawartoÊci metali w ˝ywnoÊci.

4.6.2. Wewn´trzna kontrola jakoÊci

Laboratoria powinny byç w stanie wykazaç, ˝e

stosujà procedury wewn´trznej kontroli jakoÊci. Ich przyk∏ady sà podane w „Przewodniku

ISO/AOAC/IUPAC dotyczàcym wewn´trznej

kontroli jakoÊci w chemicznych laboratoriach

analitycznych”6).

4.6.3. Przygotowanie próbek

Nale˝y zapewniç, aby cyna zawarta w próbce

badanej znalaz∏a si´ w ca∏oÊci w analizowanym

roztworze. W szczególnoÊci, podkreÊla si´, ˝e

zastosowana procedura roztwarzania próbek

musi zapewniaç, aby nie wytràca∏y si´ zhydrolizowane zwiàzki SnIV (np. zwiàzki takie jak

SnO2, Sn(OH)4, SnO2.H2O).

Próbki przygotowane do analizy powinny byç

rozpuszczone w 5 mol/l HCl. Jednak SnCl4 jest

lotny, wi´c roztworów nie nale˝y gotowaç.

————————

5) ISO/IUPAC/AOAC International Harmonized Protocol for

Proficiency Testing of (Chemical) Analytical Laboratories,

red. M. Thompson i R. Wood, Pure Appl. Chem., 1993, 65,

2123—2144 i AOAC International, 1993, 76, 926.

6) ISO/AOAC/IUPAC International Harmonized Guidelines for

Internal Quality Control in Analytical Chemistry Laboratories, red. M. Thompson and R. Wood, Pure Appl. Chem.,

1995, 67, 649—666.

Egzemplarze bie˝àce oraz archiwalne mo˝na nabywaç

– w Zak∏adzie Wydawnictw i Poligrafii Centrum Obs∏ugi Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, ul. Powsiƒska 69/71,

02-903 Warszawa, tel. 694-67-00, 694-60-96 — na podstawie nades∏anego zamówienia (wy∏àcznie sprzeda˝ wysy∏kowa);

– w punktach sprzeda˝y Dziennika Ustaw i Monitora Polskiego w Warszawie (sprzeda˝ wy∏àcznie za gotówk´)

– ul. Powsiƒska 69/71, tel. 694-62-96

– al. Szucha 2/4, tel. 629-61-73 (od 1999 r.)

Reklamacje z powodu niedor´czenia poszczególnych numerów zg∏aszaç nale˝y na piÊmie do Zak∏adu Wydawnictw i Poligrafii

Centrum Obs∏ugi Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, ul. Powsiƒska 69/71, 02-903 Warszawa,

do 15 dni po otrzymaniu nast´pnego kolejnego numeru

O wszelkich zmianach nazwy lub adresu prenumeratora prosimy niezw∏ocznie informowaç na piÊmie Zak∏ad Wydawnictw i Poligrafii

Centrum Obs∏ugi Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

Dziennik Ustaw i Monitor Polski (spis treÊci) dost´pne sà w Internecie pod adresem www.cokprm.gov.pl

Wydawca: Kancelaria Prezesa Rady Ministrów

Redakcja: Rzàdowe Centrum Legislacji — Redakcja Dziennika Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej

oraz Dziennika Urz´dowego Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”,

Al. Ujazdowskie 1/3, 00-583 Warszawa, tel. 622-66-56

Sk∏ad, druk i kolporta˝: Zak∏ad Wydawnictw i Poligrafii Centrum Obs∏ugi Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

ul. Powsiƒska 69/71, 02-903 Warszawa, tel.: 694-67-50, 694-67-52; faks 694-62-06

Bezp∏atna infolinia: 0-800-287-581 (czynna w godz. 730–1530)

www.cokprm.gov.pl

e-mail: dziust@cokprm.gov.pl

T∏oczono z polecenia Prezesa Rady Ministrów w Zak∏adzie Wydawnictw i Poligrafii Centrum Obs∏ugi Kancelarii Prezesa Rady Ministrów,

ul. Powsiƒska 69/71, 02-903 Warszawa

Zam. 55/W/C/2005

ISSN 0867-3411

Cena 5,10 z∏ (w tym 7% VAT)

dotyczàcymi ochrony zdrowia cz∏owieka i Êrodowiska,

wskazuje si´ te przepisy, o ile to mo˝liwe, np. ograniczenia w zakresie sprzeda˝y lub stosowania tej substancji lub preparatu.

1) wykazu zwrotów R, które zamieszczono w pkt 2 i 3

karty charakterystyki, oraz pe∏nego ich brzmienia;

Podaje si´ krajowe przepisy i, o ile to mo˝liwe,

przepisy wspólnotowe w tym zakresie.

3) zalecanych ograniczeƒ w stosowaniu;

2) niezb´dnych szkoleƒ;

4) mo˝liwoÊci uzyskania dalszych informacji;

16. Inne informacje

5) êród∏a danych, na podstawie których opracowano

kart´ charakterystyki;

W punkcie tym podaje si´ informacje, które uznaje si´ za istotne dla zapewnienia bezpieczeƒstwa oraz

ochrony zdrowia cz∏owieka i ochrony Êrodowiska,

w szczególnoÊci informacje dotyczàce

6) zmian dokonanych w karcie

w przypadku jej aktualizacji.

charakterystyki

9

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA ZDROWIA1)

z dnia 22 grudnia 2004 r.

zmieniajàce rozporzàdzenie w sprawie maksymalnych poziomów zanieczyszczeƒ chemicznych i biologicznych, które mogà znajdowaç si´ w ˝ywnoÊci, sk∏adnikach ˝ywnoÊci, dozwolonych substancjach dodatkowych, substancjach pomagajàcych w przetwarzaniu albo na powierzchni ˝ywnoÊci

Na podstawie art. 9 ust. 4a ustawy z dnia 11 maja

2001 r. o warunkach zdrowotnych ˝ywnoÊci i ˝ywienia

(Dz. U. Nr 63, poz. 634, z póên. zm.2)) zarzàdza si´, co

nast´puje