Ustawa z dnia 15 kwietnia 2005 r. o zmianie ustawy o ochronie informacji niejawnych oraz niektórych innych ustaw

W ustawie z dnia 22 stycznia 1999 r. o ochronie informacji niejawnych

(Dz. U. Nr 11, poz. 95, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1

a)

w ust. 2

-

pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej i ich jednostek organizacyjnych, zwanych dalej

„Siłami Zbrojnymi”, a także innych jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi

Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowanych,

”

,

-

pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

przedsiębiorców, jednostek naukowych lub badawczo-rozwojowych, zamierzających ubiegać

się, ubiegających się o zawarcie lub wykonujących umowy związane z dostępem do informacji

niejawnych albo wykonujących na podstawie przepisów prawa zadania związane z dostępem

do informacji niejawnych.

”

,

b)

dodaje się ust. 4 w brzmieniu

„

4.

W zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania sprawdzającego, postępowania

odwoławczego oraz postępowania bezpieczeństwa przemysłowego stosuje się przepisy art. 6-8, art. 12, art. 14-16, art. 24 § 1 pkt 1-6 i § 2-4, art. 26 § 1, art. 28,

art. 29, art. 30 § 1-3, art. 35 § 1, art. 39, art. 41-47, art. 57-60, art. 61 § 3

i 4, art. 63 § 4, art. 64, art. 97 § 1 pkt 4 i § 2, art. 98, art. 101, art. 104, art.

105, art. 107, art. 112, art. 113, art. 156-158 oraz art. 217 ustawy z dnia 14 czerwca

1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm..

”

;

2)

w art. 2

a)

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

tajemnicą państwową - jest informacja określona w wykazie rodzajów informacji, stanowiącym

załącznik nr 1, której nieuprawnione ujawnienie może spowodować istotne zagrożenie

dla podstawowych interesów Rzeczypospolitej Polskiej dotyczących porządku publicznego,

obronności, bezpieczeństwa, stosunków międzynarodowych lub gospodarczych państwa,

”

,

b)

pkt 7a otrzymuje brzmienie

„

7a)

jednostką naukową - jest jednostka naukowa w rozumieniu przepisów o zasadach finansowania

nauki,

”

,

c)

pkt 9 otrzymuje brzmienie

„

9)

siecią teleinformatyczną - jest organizacyjne i techniczne połączenie systemów teleinformatycznych,

”

,

d)

dodaje się pkt 10 i 11 w brzmieniu

„

10)

akredytacją bezpieczeństwa teleinformatycznego - jest dopuszczenie systemu lub sieci

teleinformatycznej do wytwarzania, przetwarzania, przechowywania lub przekazywania

informacji niejawnych, na zasadach określonych w ustawie,

11)

dokumentacją bezpieczeństwa systemu lub sieci informatycznej - są Szczególne Wymagania

Bezpieczeństwa oraz Procedury Bezpiecznej Eksploatacji danego systemu lub sieci teleinformatycznej,

sporządzone zgodnie z zasadami określonymi w ustawie.

”

;

3)

w art. 14

a)

w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

kontroli ochrony informacji niejawnych i przestrzegania przepisów obowiązujących w

tym zakresie, z uwzględnieniem prawidłowości postępowań sprawdzających prowadzonych

przez pełnomocników ochrony, z wyłączeniem postępowań, o których mowa w art. 30,

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Kierownicy jednostek organizacyjnych współdziałają ze służbami ochrony państwa w toku

przeprowadzanych przez nie postępowań sprawdzających, a w szczególności udostępniają

funkcjonariuszom albo żołnierzom, po przedstawieniu przez nich pisemnego upoważnienia,

pozostające w ich dyspozycji informacje i dokumenty niezbędne do stwierdzenia, czy

osoba objęta postępowaniem sprawdzającym daje rękojmię zachowania tajemnicy. Organy

i służby, o których mowa w art. 30, udostępniają pozostające w ich dyspozycji informacje

i dokumenty wyłącznie w przypadku, gdy w ich opinii osoba ta nie daje rękojmi zachowania

tajemnicy; w przeciwnym przypadku informują, że nie posiadają informacji i dokumentów

świadczących, że osoba objęta postępowaniem sprawdzającym nie daje tej rękojmi.

”

;

4)

w art. 17

a)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Czynności, o których mowa w art. 16 pkt 1-5 i 8, dokonywane przez służby ochrony państwa

w stosunku do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej oraz Senatu Rzeczypospolitej Polskiej,

wykonywane są w uzgodnieniu odpowiednio z Marszałkiem Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej

i Marszałkiem Senatu Rzeczypospolitej Polskiej. Uzgodnienia dokonuje Prezes Rady Ministrów,

a w przypadku braku uzgodnienia czynność nie może być wykonana.

”

,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb przygotowania

i prowadzenia kontroli w zakresie ochrony informacji niejawnych, w tym uzgadniania

kontroli w stosunku do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i Senatu Rzeczypospolitej Polskiej,

uwzględniając zadania funkcjonariuszy i żołnierzy służb ochrony państwa nadzorujących

i wykonujących czynności kontrolne, dokumentowanie czynności kontrolnych oraz sporządzanie

protokołu kontroli, wystąpienia pokontrolnego i informacji o wynikach kontroli.

”

;

5)

w art. 18

a)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Kierownik jednostki organizacyjnej może powołać zastępcę pełnomocnika ochrony.

”

,

b)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

Zastępcą pełnomocnika ochrony w jednostce organizacyjnej może być osoba, która spełnia

warunki określone w ust. 3.

”

,

c)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Pełnomocnik ochrony kieruje wyodrębnioną, wyspecjalizowaną komórką organizacyjną do

spraw ochrony informacji niejawnych, zwaną dalej „pionem ochrony”, do której zadań

należy

1)

zapewnienie ochrony informacji niejawnych, w tym ich ochrony fizycznej,

2)

zapewnienie ochrony systemów i sieci teleinformatycznych, w których są wytwarzane,

przetwarzane, przechowywane lub przekazywane informacje niejawne,

3)

kontrola ochrony informacji niejawnych oraz przestrzegania przepisów o ochronie tych

informacji,

4)

okresowa kontrola ewidencji, materiałów i obiegu dokumentów,

5)

opracowywanie planu ochrony informacji niejawnych w jednostce organizacyjnej i nadzorowanie

jego realizacji,

6)

szkolenie pracowników w zakresie ochrony informacji niejawnych na zasadach określonych

w rozdziale 8.

”

,

d)

po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu

„

4a.

Kierownik jednostki organizacyjnej może powierzyć pełnomocnikowi ochrony wykonywanie

innych zadań, o ile ich realizacja nie naruszy prawidłowego wykonywania zadań, o których

mowa w ust. 4.

”

;

6)

po art. 18 dodaje się art. 18a w brzmieniu

„

Art. 18a.

1.

W jednostkach organizacyjnych, o których mowa w art. 1 ust. 2 pkt 2, pełnomocnik ochrony,

oprócz realizacji zadań określonych w art. 18 ust. 4 i 4a, zapewnia również ochronę

fizyczną tych jednostek.

2.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zadania pełnomocników

ochrony w zakresie ochrony informacji niejawnych w jednostkach organizacyjnych jemu

podległych i przez niego nadzorowanych, szczególne wymagania w zakresie ochrony fizycznej

informacji niejawnych, tryb opracowywania oraz niezbędne elementy planów ochrony tych

jednostek, a także sposób nadzorowania ich realizacji.

3.

Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 2, określi w szczególności zadania dotyczące

koordynowania oraz nadzorowania działalności pionów ochrony przez pełnomocników ochrony

bezpośrednio nadrzędnych jednostek organizacyjnych, podstawowe wymagania, jakim powinny

odpowiadać plany ochrony, podział stref bezpieczeństwa na rodzaje, a także warunki

dostępu do tych stref.

”

;

7)

w art. 20 w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

muszą być chronione, odpowiednio do przyznanej klauzuli tajności, przy zastosowaniu

środków określonych w rozdziałach 9 i 10.

”

;

8)

w art. 21 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

2.

Uprawnienie do przyznawania, zmiany i znoszenia klauzuli tajności przysługuje wyłącznie

w zakresie posiadanego prawa dostępu do informacji niejawnych.

3.

Osoba, o której mowa w ust. 1, ponosi odpowiedzialność za przyznanie klauzuli tajności

i bez jej zgody albo bez zgody jej przełożonego klauzula nie może być zmieniona lub

zniesiona. Dotyczy to również osoby, która przekazała dane do dokumentu zbiorczego.

”

;

9)

w art. 23

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Informacje niejawne zaklasyfikowane jako stanowiące tajemnicę państwową oznacza się

klauzulą

1)

„ściśle tajne” - zgodnie z wykazem stanowiącym załącznik nr 1 do ustawy (część I),

2)

„tajne” - zgodnie z wykazem stanowiącym załącznik nr 1 do ustawy (część II).

”

,

b)

ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie

„

3.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób oznaczania materiałów,

umieszczania na nich klauzul tajności, a także sposób zmiany nadanej klauzuli, uwzględniając,

że materiały powinny być oznaczone w sposób zapewniający ich odróżnienie od materiałów

jawnych oraz mając na uwadze rodzaje klauzul tajności i materiałów.

4.

Prezes Rady Ministrów może określić, w drodze rozporządzenia, dodatkowe oznaczenia

materiałów, które

1)

mogą poprzedzać klauzule wymienione w ust. 1 i 2, oraz wynikający z tych oznaczeń

szczególny sposób postępowania z tak oznaczonymi materiałami; rozporządzenie powinno

określać w szczególności: rodzaje oznaczeń, sposób ich nanoszenia na materiały oraz

tryb wytwarzania, przetwarzania, przekazywania, udostępniania i przechowywania tak

oznaczonych informacji niejawnych, a także krąg upoważnionych adresatów ze względu

na wymóg wyższego stopnia ochrony tych materiałów,

2)

mogą poprzedzać lub następować bezpośrednio po klauzulach wymienionych w ust. 1 i

2 lub ich zagranicznych odpowiednikach, oraz wynikający z umów międzynarodowych, których

Rzeczpospolita Polska jest stroną, szczególny sposób postępowania z tak oznaczonymi

materiałami; rozporządzenie powinno określać w szczególności: rodzaje oznaczeń, sposób

ich nanoszenia na materiały oraz tryb wytwarzania, przetwarzania, przekazywania, udostępniania

i przechowywania tak oznaczonych informacji niejawnych, a także sposób oceny spełnienia

warunków dostępu do tych informacji przez osoby fizyczne, przedsiębiorców, jednostki

naukowe i badawczo-rozwojowe.

”

;

10)

art. 25 otrzymuje brzmienie

„

Art. 25.

1.

Informacje niejawne stanowiące tajemnicę państwową podlegają ochronie, w sposób określony

ustawą, przez okres 50 lat od daty ich wytworzenia.

2.

Chronione bez względu na upływ czasu pozostają

1)

dane identyfikujące funkcjonariuszy i żołnierzy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,

Agencji Wywiadu, Wojskowych Służb Informacyjnych oraz byłego Urzędu Ochrony Państwa,

wykonujących czynności operacyjno-rozpoznawcze,

2)

dane identyfikujące osoby, które udzieliły pomocy w zakresie czynności operacyjno-rozpoznawczych

organom, służbom i instytucjom państwowym uprawnionym do ich wykonywania na podstawie

ustawy,

3)

informacje niejawne uzyskane od organów innych państw lub organizacji międzynarodowych,

jeżeli taki był warunek ich udostępnienia.

3.

Informacje niejawne stanowiące tajemnicę służbową podlegają ochronie w sposób określony

ustawą przez okres

1)

5 lat od daty wytworzenia - oznaczone klauzulą „poufne”,

2)

2 lat od daty wytworzenia - oznaczone klauzulą „zastrzeżone”.

4.

Osoba, o której mowa w art. 21 ust. 1, może

1)

określić krótszy okres ochrony informacji niejawnych stanowiących tajemnicę służbową,

2)

po dokonaniu przeglądu materiałów zawierających informacje niejawne stanowiące tajemnicę

służbową przedłużać okres ochrony tych informacji na kolejne okresy nie dłuższe niż

5 lat - dla oznaczonych klauzulą „poufne” i 2 lat - dla oznaczonych klauzulą „zastrzeżone”,

nie dłużej jednak niż na okres do 20 lat od daty wytworzenia tych informacji.

5.

Rada Ministrów może określić, w drodze rozporządzenia, które spośród informacji niejawnych

oznaczonych klauzulą „tajne” przestały stanowić tajemnicę państwową, jeżeli od ich

powstania upłynęło co najmniej 20 lat, biorąc pod uwagę interesy obronności i bezpieczeństwa

państwa oraz inne istotne interesy państwa.

6.

Uprawnienia osoby, o której mowa w art. 21 ust. 1, w zakresie przyznawania, zmiany

lub znoszenia klauzuli tajności materiału oraz określania okresu, przez jaki informacja

niejawna podlega ochronie, przechodzą, w przypadku rozwiązania, zniesienia, likwidacji,

przekształcenia lub reorganizacji dotyczących stanowiska lub funkcji tej osoby, na

jej następcę prawnego. W razie braku następcy prawnego uprawnienia w tym zakresie

przechodzą na właściwą służbę ochrony państwa.

”

;

11)

w art. 26

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Kierownik jednostki organizacyjnej określi stanowiska oraz rodzaje prac zleconych,

z którymi może łączyć się dostęp do informacji niejawnych, odrębnie dla każdej klauzuli

tajności.

”

,

b)

uchyla się ust. 2;

12)

w art. 27 dodaje się ust. 10 w brzmieniu

„

10.

Udostępnianie informacji niejawnych sędziom i asesorom sądowym pełniącym czynności

sędziowskie oraz prokuratorom i asesorom prokuratury pełniącym czynności prokuratorskie

regulują przepisy o ustroju sądów powszechnych, o ustroju sądów wojskowych oraz o

prokuraturze.

”

;

13)

w art. 28

a)

w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

nieposiadające obywatelstwa polskiego, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej,

”

,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Jeżeli z zawartych przez Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych wynika, na zasadzie

wzajemności, obowiązek dopuszczenia do informacji niejawnych obywateli obcych państw

mających wykonywać w Rzeczypospolitej Polskiej pracę w interesie innego państwa lub

organizacji międzynarodowej, postępowania sprawdzającego nie przeprowadza się.

”

;

14)

w art. 29 w pkt 1 lit. a otrzymuje brzmienie

„

a)

wobec żołnierzy pozostających w służbie czynnej i pracowników wojska,

”

;

15)

po art. 29 dodaje się art. 29a w brzmieniu

„

Art. 29a.

Służba ochrony państwa przeprowadza postępowanie sprawdzające, o którym mowa w art.

36 ust. 1, wobec osób, które na mocy umów międzynarodowych zawartych przez Rzeczpospolitą

Polską mają obowiązek uzyskania poświadczeń bezpieczeństwa upoważniających do dostępu

do informacji niejawnych oznaczonych klauzulą „poufne”, „tajne” lub „ściśle tajne”,

z wyłączeniem osób sprawujących urzędy Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, Marszałka

Sejmu, Marszałka Senatu i Prezesa Rady Ministrów.

”

;

16)

w art. 31 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Nie przeprowadza się postępowania sprawdzającego, jeżeli osoba, o której mowa w ust.

1, przedstawi odpowiednie poświadczenie bezpieczeństwa. Kierownik jednostki organizacyjnej

informuje w terminie 7 dni organ, który wydał poświadczenie bezpieczeństwa, o zatrudnieniu

osoby przedstawiającej to poświadczenie.

”

;

17)

w art. 33

a)

dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1,

b)

dodaje się ust. 2 i 3 w brzmieniu

„

2.

Poświadczenie bezpieczeństwa upoważniające do dostępu do informacji niejawnych oznaczonych

klauzulą „ściśle tajne” uprawnia do dostępu do informacji niejawnych oznaczonych klauzulą

1)

„tajne” - przez okres 7 lat od daty wystawienia,

2)

„poufne” albo „zastrzeżone” - przez okres 10 lat od daty wystawienia.

3.

Poświadczenie bezpieczeństwa upoważniające do dostępu do informacji niejawnych oznaczonych

klauzulą „tajne” uprawnia do dostępu do informacji niejawnych oznaczonych klauzulą

„poufne” albo „zastrzeżone” przez okres 10 lat od daty wystawienia.

”

;

18)

w art. 36

a)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a-2e w brzmieniu

„

2a.

Poświadczenie bezpieczeństwa wydaje się na okres

1)

10 lat w przypadku dostępu do informacji niejawnych oznaczonych klauzulą „zastrzeżone”

lub „poufne”,

2)

7 lat w przypadku dostępu do informacji niejawnych oznaczonych klauzulą „tajne”,

3)

5 lat w przypadku dostępu do informacji niejawnych oznaczonych klauzulą „ściśle tajne”.

2b.

Służba ochrony państwa lub pełnomocnik ochrony umarzają postępowanie sprawdzające

w przypadku

1)

śmierci osoby sprawdzanej,

2)

rezygnacji osoby sprawdzanej z ubiegania się albo zajmowania stanowiska lub wykonywania

pracy, łączących się z dostępem do informacji niejawnych,

3)

odstąpienia przez kierownika jednostki organizacyjnej od zamiaru obsadzenia osoby

sprawdzanej na stanowisku lub zlecenia jej prac związanych z dostępem do informacji

niejawnych.

2c.

Służba ochrony państwa lub pełnomocnik ochrony mogą zawiesić postępowanie sprawdzające

w przypadku

1)

długotrwałej choroby osoby sprawdzanej, uniemożliwiającej skuteczne przeprowadzenie

postępowania sprawdzającego,

2)

wyjazdu za granicę osoby sprawdzanej na okres przekraczający 30 dni,

3)

wszczęcia przeciwko osobie sprawdzanej postępowania karnego w sprawie o przestępstwo

lub przestępstwo skarbowe, umyślne, ścigane z oskarżenia publicznego.

2d.

W przypadku umorzenia postępowania sprawdzającego służba ochrony państwa lub pełnomocnik

ochrony zawiadamiają wnioskodawcę oraz, w przypadkach, o których mowa w ust. 2b pkt

2 i 3, osobę sprawdzaną. W przypadku zawieszenia postępowania służba ochrony państwa

lub pełnomocnik ochrony zawiadamiają wnioskodawcę i osobę sprawdzaną.

2e.

Zawieszone postępowanie podejmuje się po uzyskaniu informacji o zakończeniu choroby,

powrocie z zagranicy lub prawomocnym zakończeniu postępowania karnego. O podjęciu

postępowania służba ochrony państwa lub pełnomocnik ochrony zawiadamiają wnioskodawcę

i osobę sprawdzaną.

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wzory

1)

poświadczenia bezpieczeństwa,

2)

decyzji o odmowie wydania poświadczenia bezpieczeństwa,

3)

decyzji o cofnięciu poświadczenia bezpieczeństwa.

”

,

c)

w ust. 4

-

zdanie wstępne otrzymuje brzmienie

„

Poświadczenie bezpieczeństwa, decyzja o odmowie wydania poświadczenia bezpieczeństwa

oraz decyzja o cofnięciu poświadczenia bezpieczeństwa powinny zawierać odpowiednio

”

,

-

pkt 7 otrzymuje brzmienie

„

7)

stwierdzenie wydania poświadczenia bezpieczeństwa lub odmowy jego wydania bądź cofnięcia,

”

,

d)

po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu

„

4a.

Decyzja o odmowie wydania poświadczenia bezpieczeństwa i decyzja o jego cofnięciu

powinny zawierać także uzasadnienie faktyczne i prawne. Można odstąpić od uzasadnienia

faktycznego lub je ograniczyć w zakresie, w jakim udostępnienie informacji osobie

sprawdzanej mogłoby spowodować istotne zagrożenie dla podstawowych interesów Rzeczypospolitej

Polskiej, dotyczących porządku publicznego, obronności, bezpieczeństwa, stosunków

międzynarodowych lub gospodarczych państwa.

”

,

e)

uchyla się ust. 5;

19)

art. 37-39 otrzymują brzmienie

„

Art. 37.

1.

Zwykłe postępowania sprawdzające przeprowadza, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3 oraz art.

76 ust. 3, pełnomocnik ochrony na pisemne polecenie kierownika jednostki organizacyjnej.

2.

Służba ochrony państwa przeprowadza zwykłe postępowania sprawdzające wobec kandydatów

na pełnomocników ochrony i pełnomocników ochrony w jednostkach organizacyjnych na

pisemny wniosek osoby upoważnionej do obsady stanowiska, zgodnie z właściwością określoną

w art. 29.

3.

Służba ochrony państwa przeprowadza zwykłe postępowania sprawdzające wobec osób innych

niż wymienione w ust. 2, gdy obowiązek taki wynika z umowy międzynarodowej zawartej

przez Rzeczpospolitą Polską.

4.

Zwykłe postępowanie sprawdzające obejmuje

1)

sprawdzenie, w niezbędnym zakresie, w ewidencjach, rejestrach i kartotekach, a w szczególności

w Krajowym Rejestrze Karnym oraz Centralnym Zarządzie Służby Więziennej, danych zawartych

w wypełnionej i podpisanej przez osobę sprawdzaną ankiecie bezpieczeństwa osobowego,

zwanej dalej „ankietą”, której wzór wraz z instrukcją jej wypełnienia stanowi załącznik

nr 2; ankietę po wypełnieniu oznacza się odpowiednią klauzulą tajności,

2)

sprawdzenie, na pisemny wniosek pełnomocnika ochrony, przez odpowiednie służby ochrony

państwa, w ewidencjach i kartotekach niedostępnych powszechnie, zawartych w ankiecie

danych dotyczących osoby kandydującej lub zajmującej stanowisko związane z dostępem

do informacji niejawnych, oznaczonych klauzulą „poufne”,

3)

rozmowę z osobą sprawdzaną, jeżeli jest to konieczne na podstawie uzyskanych informacji,

4)

sprawdzenie akt stanu cywilnego dotyczących osoby sprawdzanej.

5.

W toku sprawdzeń, o których mowa w ust. 4 pkt 2, służby ochrony państwa mają prawo

przeprowadzić rozmowę z osobą sprawdzaną w celu usunięcia nieścisłości lub sprzeczności

zawartych w uzyskanych informacjach.

6.

Służby ochrony państwa przekazują pełnomocnikowi ochrony pisemną informację o wynikach

czynności, o których mowa w ust. 4 pkt 2.

7.

Po zakończeniu zwykłego postępowania sprawdzającego z wynikiem pozytywnym pełnomocnik

ochrony lub służba ochrony państwa, w przypadkach postępowań określonych w ust. 2

i 3, wydają poświadczenie bezpieczeństwa i przekazują je osobie sprawdzanej, zawiadamiając

o tym osobę upoważnioną do obsady stanowiska. W przypadku negatywnego wyniku zwykłego

postępowania sprawdzającego pełnomocnik ochrony lub służba ochrony państwa, w przypadkach

postępowań określonych w ust. 2 i 3, odmawiają wydania poświadczenia bezpieczeństwa

i doręczają decyzję o odmowie wydania poświadczenia bezpieczeństwa osobie sprawdzanej,

zawiadamiając o tym osobę upoważnioną do obsady stanowiska.

8.

Pełnomocnik ochrony lub służba ochrony państwa, w przypadkach postępowań określonych

w ust. 2 i 3, odmawiają wydania poświadczenia bezpieczeństwa, jeżeli osoba sprawdzana

świadomie podała w ankiecie nieprawdziwe lub niepełne dane, albo gdy nie zostaną usunięte

wątpliwości, o których mowa w art. 35 ust. 2.

9.

Pełnomocnik ochrony lub służba ochrony państwa, w przypadkach postępowań określonych

w ust. 2 i 3, mogą odmówić wydania poświadczenia bezpieczeństwa, jeżeli osoba sprawdzana

została skazana prawomocnym wyrokiem za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia

publicznego, także popełnione za granicą.

Art. 38.

1.

Poszerzone postępowanie sprawdzające prowadzi właściwa służba ochrony państwa na pisemny

wniosek osoby upoważnionej do obsady stanowiska. Postępowanie to obejmuje

1)

czynności, o których mowa w art. 37 ust. 4 pkt 1 i 3,

2)

sprawdzenie w ewidencjach i kartotekach niedostępnych powszechnie danych zawartych

w ankiecie,

3)

przeprowadzenie wywiadu w miejscu zamieszkania osoby sprawdzanej, jeżeli jest to konieczne

w celu potwierdzenia danych zawartych w ankiecie,

4)

rozmowę z przełożonymi osoby sprawdzanej oraz z innymi osobami, jeżeli jest to konieczne

na podstawie uzyskanych informacji o osobie sprawdzanej,

5)

w uzasadnionych przypadkach sprawdzenie stanu i obrotów na rachunku bankowym w trybie

art. 105 ust. 1 pkt 2 lit. k) ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe

(Dz. U. z 2002 r. Nr 72, poz. 665, z późn. zm. oraz zadłużenia osoby sprawdzanej, a w szczególności wobec Skarbu Państwa, jeżeli

jest to konieczne w celu sprawdzenia danych zawartych w ankiecie; przepisy art. 82 § 1 i 2 oraz art. 182 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60) oraz art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej

(Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 65, z późn. zm. stosuje się odpowiednio.

2.

Wywiad, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, przeprowadzają służby ochrony państwa i stosują

w tym zakresie odpowiednio przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego

(Dz. U. Nr 89, poz. 555, z późn. zm. i wydane na jego podstawie przepisy dotyczące wywiadu środowiskowego.

Art. 39.

Specjalne postępowanie sprawdzające prowadzi właściwa służba ochrony państwa na pisemny

wniosek osoby upoważnionej do obsady stanowiska. Postępowanie to obejmuje czynności,

o których mowa w art. 37 ust. 4 pkt 1 i w art. 38 ust. 1 pkt 2-5, a ponadto

1)

rozmowę z osobą sprawdzaną,

2)

rozmowę z trzema osobami wskazanymi przez osobę sprawdzaną w celu potwierdzenia tożsamości

tej osoby oraz innych informacji o osobie sprawdzanej.

”

;

20)

w art. 40 ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie

„

3.

Do poszerzonego i specjalnego postępowania sprawdzającego przepisy art. 37 ust. 7

stosuje się odpowiednio.

4.

Służba ochrony państwa odmawia wydania poświadczenia bezpieczeństwa, jeżeli osoba

sprawdzana świadomie podała w ankiecie nieprawdziwe lub niepełne dane albo gdy nie

zostaną usunięte wątpliwości, o których mowa w art. 35 ust. 2 i 3.

”

;

21)

art. 42 otrzymuje brzmienie

„

Art. 42.

1.

Wszystkie czynności przeprowadzone w toku postępowań sprawdzających muszą być rzetelnie

udokumentowane i powinny być zakończone przed upływem

1)

2 miesięcy - od daty pisemnego polecenia przeprowadzenia zwykłego postępowania sprawdzającego

lub złożenia wniosku o przeprowadzenie zwykłego postępowania sprawdzającego wraz z

wypełnioną ankietą,

2)

2 miesięcy - od daty złożenia wniosku o przeprowadzenie poszerzonego postępowania

sprawdzającego wraz z wypełnioną ankietą,

3)

3 miesięcy - od daty złożenia wniosku o przeprowadzenie specjalnego postępowania sprawdzającego

wraz z wypełnioną ankietą.

2.

Akta zakończonych postępowań sprawdzających są przechowywane jako wyodrębniona część

w archiwach służb, które przeprowadziły te postępowania, i mogą być udostępniane wyłącznie

na pisemne żądanie

1)

sądowi lub prokuratorowi dla celów postępowania karnego,

2)

służbom ochrony państwa dla celów postępowania sprawdzającego oraz potwierdzenia faktu

wydania poświadczenia bezpieczeństwa,

3)

Prezesowi Rady Ministrów, Szefowi Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Szefowi Agencji

Wywiadu, Szefowi Wojskowych Służb Informacyjnych, Komendantowi Głównemu Policji, Komendantowi

Głównemu Żandarmerii Wojskowej, Komendantowi Głównemu Straży Granicznej lub Dyrektorowi

Generalnemu Służby Więziennej w celu rozpatrzenia odwołania,

4)

sądowi administracyjnemu w związku z rozpatrywaniem skargi.

3.

Akta zakończonych postępowań sprawdzających, prowadzonych w odniesieniu do osób ubiegających

się o stanowisko lub zlecenie pracy, z którymi łączy się dostęp do informacji niejawnych

stanowiących tajemnicę służbową, są przechowywane przez pełnomocnika ochrony i są

udostępniane do wglądu wyłącznie na pisemne żądanie

1)

osobie sprawdzanej,

2)

sądowi lub prokuratorowi dla celów postępowania karnego,

3)

Prezesowi Rady Ministrów, Szefowi Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Szefowi Agencji

Wywiadu, Szefowi Wojskowych Służb Informacyjnych, Komendantowi Głównemu Policji, Komendantowi

Głównemu Żandarmerii Wojskowej, Komendantowi Głównemu Straży Granicznej lub Dyrektorowi

Generalnemu Służby Więziennej w celu rozpatrzenia odwołania,

4)

sądowi administracyjnemu w związku z rozpatrywaniem skargi,

5)

osobie upoważnionej do obsady stanowiska, pełnomocnikom ochrony lub właściwym służbom

ochrony państwa dla celów postępowania sprawdzającego lub kontroli, o której mowa

w art. 14 ust. 1 pkt 1.

4.

W przypadku rozwiązania, zniesienia, likwidacji, przekształcenia lub reorganizacji

jednostki organizacyjnej akta, o których mowa w ust. 3, przejmuje jej następca prawny,

a w jego braku - właściwa służba ochrony państwa.

5.

Służby ochrony państwa, każda w zakresie swojego działania, prowadzą ewidencje osób,

które uzyskały poświadczenie bezpieczeństwa, a także osób, które zajmują stanowiska

lub wykonują prace, z którymi łączy się dostęp do informacji niejawnych oznaczonych

klauzulą „poufne” lub stanowiących tajemnicę państwową, oraz ewidencje osób, którym

odmówiono wydania poświadczenia bezpieczeństwa, a także wobec których podjęto decyzję

o cofnięciu poświadczenia bezpieczeństwa.

6.

Dane z ewidencji, o których mowa w ust. 5, mogą obejmować wyłącznie

1)

w odniesieniu do osoby - jej imię i nazwisko, numer PESEL, imię ojca, datę i miejsce

urodzenia, adres miejsca zamieszkania lub pobytu, nazwę i adres jednostki organizacyjnej,

w której osoba jest zatrudniona, nazwę komórki organizacyjnej i stanowiska oraz sygnaturę

akt postępowania sprawdzającego,

2)

w odniesieniu do stanowiska lub pracy zleconej - datę objęcia stanowiska lub rozpoczęcia

pracy, określenie, z dostępem do jakich informacji niejawnych łączy się to stanowisko,

datę wydania i numer poświadczenia bezpieczeństwa.

7.

Dane z ewidencji, o których mowa w ust. 5, są udostępniane wyłącznie na pisemne żądanie

1)

sądowi lub prokuratorowi dla celów postępowania karnego,

2)

służbom ochrony państwa dla celów postępowania sprawdzającego oraz potwierdzenia faktu

wydania poświadczenia bezpieczeństwa,

3)

Prezesowi Rady Ministrów, Szefowi Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Szefowi Agencji

Wywiadu, Szefowi Wojskowych Służb Informacyjnych, Komendantowi Głównemu Policji, Komendantowi

Głównemu Żandarmerii Wojskowej, Komendantowi Głównemu Straży Granicznej lub Dyrektorowi

Generalnemu Służby Więziennej w celu rozpatrzenia odwołania,

4)

sądowi administracyjnemu w związku z rozpatrywaniem skargi.

Dane udostępnia szef właściwej służby ochrony państwa bądź upoważniony przez niego

funkcjonariusz lub żołnierz.

8.

Udostępnianie akt umorzonych postępowań sprawdzających oraz danych zebranych w ich

toku odbywa się odpowiednio na zasadach określonych w ust. 2, 3 i 7.

”

;

22)

art. 44-47 otrzymują brzmienie

„

Art. 44.

1.

Na pisemny wniosek osoby upoważnionej do obsady stanowiska, złożony co najmniej na

6 miesięcy przed upływem terminu ważności poświadczenia bezpieczeństwa, służba ochrony

państwa, organy i służby wymienione w art. 30 oraz pełnomocnicy ochrony, w przypadkach

postępowań sprawdzających wymienionych w art. 37 ust. 1, przeprowadzają kolejne postępowanie

sprawdzające.

2.

Kolejne postępowanie sprawdzające powinno być zakończone przed upływem terminu ważności

poświadczenia bezpieczeństwa. W przypadku kolejnego postępowania sprawdzającego terminy,

o których mowa w art. 42 ust. 1, nie mają zastosowania.

Art. 45.

1.

W przypadku gdy w odniesieniu do osoby, której wydano poświadczenie bezpieczeństwa,

zostaną ujawnione nowe fakty wskazujące, że nie daje ona rękojmi zachowania tajemnicy,

służby ochrony państwa lub pełnomocnik ochrony przeprowadzają kontrolne postępowanie

sprawdzające z pominięciem terminów, o których mowa w art. 36 ust. 2a, i obowiązku

wypełnienia nowej ankiety przez osobę sprawdzaną.

2.

O wszczęciu kontrolnego postępowania sprawdzającego, o którym mowa w ust. 1, służby

ochrony państwa lub pełnomocnik ochrony zawiadamiają kierownika jednostki organizacyjnej

lub osobę odpowiedzialną za obsadę stanowiska wraz z wnioskiem o ograniczenie lub

wyłączenie dostępu do informacji niejawnych osobie sprawdzanej.

3.

Po otrzymaniu zawiadomienia, o którym mowa w ust. 2, kierownik jednostki organizacyjnej

lub osoba odpowiedzialna za obsadę stanowiska informują osobę sprawdzaną o wszczęciu

kontrolnego postępowania sprawdzającego oraz ograniczają lub wyłączają jej dostęp

do informacji niejawnych.

Art. 46.

Do kolejnego lub kontrolnego postępowania sprawdzającego stosuje się przepisy ustawy

odnoszące się do właściwego postępowania sprawdzającego, z uwzględnieniem art. 47.

Art. 47.

1.

Kontrolne postępowanie sprawdzające prowadzone przez służbę ochrony państwa lub pełnomocnika

ochrony, wszczęte na podstawie art. 45 ust. 1, kończy się

1)

wydaniem decyzji o cofnięciu poświadczenia bezpieczeństwa albo

2)

poinformowaniem osób, o których mowa w art. 45 ust. 2, i osoby sprawdzanej, o braku

zastrzeżeń w stosunku do osoby, którą objęto kontrolnym postępowaniem sprawdzającym,

z jednoczesnym potwierdzeniem jej dalszej zdolności do zachowania tajemnicy w zakresie

określonym w posiadanym przez nią poświadczeniu bezpieczeństwa.

2.

Do decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 1, stosuje się odpowiednio przepisy art. 41.

3.

Do kontrolnego postępowania sprawdzającego przepisy art. 36 ust. 2b-2e stosuje się

odpowiednio.

”

;

23)

w art. 48 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Pełnomocnik ochrony jest obowiązany przekazać właściwej służbie ochrony państwa dane

wymagane do ewidencji osób dopuszczonych do pracy lub służby na stanowiskach, z którymi

wiąże się dostęp do informacji niejawnych stanowiących tajemnicę służbową oznaczonych

klauzulą „poufne”, a także do ewidencji osób, którym odmówiono wydania poświadczenia

bezpieczeństwa lub wobec których podjęto decyzję o cofnięciu poświadczenia bezpieczeństwa.

”

;

24)

art. 48a otrzymuje brzmienie

„

Art. 48a.

1.

Od decyzji o odmowie wydania poświadczenia bezpieczeństwa lub decyzji o cofnięciu

poświadczenia bezpieczeństwa służy osobie sprawdzanej odwołanie do Prezesa Rady Ministrów,

z zastrzeżeniem art. 48i ust. 1.

2.

Odwołanie nie wymaga uzasadnienia.

3.

Odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia osobie sprawdzanej decyzji

o odmowie wydania poświadczenia bezpieczeństwa lub decyzji o cofnięciu poświadczenia

bezpieczeństwa, za pośrednictwem właściwej służby ochrony państwa.

”

;

25)

w art. 48b dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Do postępowania odwoławczego przepisy art. 36 ust. 2d oraz 2e stosuje się odpowiednio.

”

;

26)

art. 48e i 48f otrzymują brzmienie

„

Art. 48e.

1.

Prezes Rady Ministrów umarza postępowanie odwoławcze w przypadku

1)

śmierci osoby sprawdzanej lub

2)

cofnięcia odwołania przez osobę sprawdzaną przed wydaniem decyzji, o której mowa w

art. 48f ust. 1.

2.

Prezes Rady Ministrów nie uwzględnia cofnięcia odwołania, jeżeli prowadziłoby to do

naruszającego prawo lub interes bezpieczeństwa państwa utrzymania w mocy decyzji o

odmowie wydania poświadczenia bezpieczeństwa.

Art. 48f.

1.

Prezes Rady Ministrów wydaje decyzję, w której

1)

utrzymuje w mocy decyzję o odmowie wydania poświadczenia bezpieczeństwa lub decyzję

o cofnięciu poświadczenia bezpieczeństwa albo

2)

uchyla decyzję o odmowie wydania poświadczenia bezpieczeństwa i nakazuje służbie ochrony

państwa wydanie poświadczenia bezpieczeństwa, albo

3)

uchyla decyzję o cofnięciu poświadczenia bezpieczeństwa.

2.

Można odstąpić od uzasadnienia faktycznego decyzji lub je ograniczyć w zakresie, w

jakim udostępnienie informacji osobie sprawdzanej mogłoby spowodować istotne zagrożenie

dla podstawowych interesów Rzeczypospolitej Polskiej dotyczących porządku publicznego,

obronności, bezpieczeństwa, stosunków międzynarodowych lub gospodarczych państwa.

”

;

27)

art. 48h otrzymuje brzmienie

„

Art. 48h.

Decyzje i postanowienia doręcza się na piśmie osobie sprawdzanej i właściwej służbie

ochrony państwa, zawiadamiając o rozstrzygnięciu zawartym w decyzji lub postanowieniu

osobę upoważnioną do obsady stanowiska.

”

;

28)

w art. 48i ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Od wydanej przez pełnomocnika ochrony decyzji o odmowie wydania poświadczenia bezpieczeństwa

lub decyzji o cofnięciu poświadczenia bezpieczeństwa - osobie sprawdzanej służy odwołanie

odpowiednio do Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego albo Szefa Wojskowych Służb

Informacyjnych.

”

;

29)

art. 48j otrzymuje brzmienie

„

Art. 48j.

Osobie sprawdzanej przysługuje skarga do sądu administracyjnego na decyzję utrzymującą

w mocy decyzję o odmowie wydania poświadczenia bezpieczeństwa lub decyzję o cofnięciu

poświadczenia bezpieczeństwa oraz na postanowienie, o którym mowa w art. 48c ust.

1, w terminie określonym w art. 53 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(Dz. U. Nr 153, poz. 1270 oraz z 2004 r. Nr 162, poz. 1692).

”

;

30)

w art. 48m pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1)

służby ochrony państwa stosuje się do Policji, Żandarmerii Wojskowej, Straży Granicznej,

Agencji Wywiadu lub Służby Więziennej,

2)

Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego lub Szefa Wojskowych Służb Informacyjnych

stosuje się do Szefa Agencji Wywiadu, Komendanta Głównego Policji, Komendanta Głównego

Żandarmerii Wojskowej, Komendanta Głównego Straży Granicznej lub Dyrektora Generalnego

Służby Więziennej.

”

;

31)

art. 49 otrzymuje brzmienie

„

Art. 49.

1.

Szef Kancelarii: Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, Sejmu, Senatu lub Prezesa Rady

Ministrów albo minister właściwy dla określonego działu administracji rządowej, Prezes

Narodowego Banku Polskiego lub kierownik urzędu centralnego, a w przypadku ich braku

właściwa służba ochrony państwa, może wyrazić pisemną zgodę na udostępnienie informacji

niejawnych stanowiących tajemnicę państwową osobie lub jednostce organizacyjnej, wobec

której wszczęto postępowanie sprawdzające. Odpis zgody przekazuje się właściwej służbie

ochrony państwa.

2.

Zgodę na udostępnienie informacji niejawnych stanowiących tajemnicę służbową osobie,

wobec której wszczęto zwykłe postępowanie sprawdzające, może wyrazić - w formie pisemnej

- kierownik jednostki organizacyjnej, w której ta osoba jest zatrudniona lub wykonuje

prace zlecone.

3.

W wyjątkowych, szczególnie uzasadnionych przypadkach, z zastrzeżeniem art. 4 ust.

1, podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2, mogą wyrazić pisemną zgodę na jednorazowe

udostępnienie określonych informacji niejawnych osobie nieposiadającej odpowiedniego

poświadczenia bezpieczeństwa lub jednostce organizacyjnej nieposiadającej świadectwa

bezpieczeństwa przemysłowego.

4.

Wyrażenie zgody na udostępnienie informacji niejawnych określa zakres podmiotowy i

przedmiotowy udostępnienia oraz nie oznacza zmiany lub zniesienia ich klauzuli tajności.

”

;

32)

w art. 50 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Jednostka organizacyjna, w której są wytwarzane, przetwarzane, przekazywane lub przechowywane

dokumenty zawierające informacje niejawne oznaczone klauzulą „poufne” lub stanowiące

tajemnicę państwową, ma obowiązek zorganizowania kancelarii, zwanej dalej „kancelarią

tajną”. W przypadku uzasadnionym względami organizacyjnymi kierownik jednostki organizacyjnej

może utworzyć więcej niż jedną kancelarię tajną.

”

;

33)

art. 51 otrzymuje brzmienie

„

Art. 51.

W kancelarii tajnej dokumenty o różnych klauzulach powinny być fizycznie od siebie

oddzielone i obsługiwane przez osobę posiadającą poświadczenie bezpieczeństwa odpowiednie

do najwyższej klauzuli wytwarzanych, przetwarzanych, przekazywanych lub przechowywanych

w kancelarii dokumentów.

”

;

34)

po art. 52 dodaje się art. 52a w brzmieniu

„

Art. 52a.

1.

W jednostkach organizacyjnych, o których mowa w art. 1 ust. 2 pkt 2, dopuszcza się

organizowanie innych niż kancelaria tajna komórek organizacyjnych odpowiedzialnych

za rejestrowanie, przechowywanie, obieg i udostępnianie materiałów niejawnych.

2.

Do komórek organizacyjnych, o których mowa w ust. 1, przepisy art. 51 i 52 stosuje

się odpowiednio.

”

;

35)

art. 53 otrzymuje brzmienie

„

Art. 53.

1.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wymagania w zakresie organizacji

i funkcjonowania kancelarii tajnych. Rozporządzenie powinno określać

1)

strukturę organizacyjną kancelarii, z uwzględnieniem możliwości tworzenia jej oddziałów,

2)

podstawowe zadania kierownika kancelarii,

3)

zakres i warunki stosowania środków ochrony fizycznej, z uwzględnieniem klauzul tajności

przechowywanych przez kancelarię dokumentów,

4)

tryb obiegu informacji niejawnych,

5)

wzór karty zapoznania z dokumentem.

2.

Ministrowie właściwi do spraw: wewnętrznych, administracji publicznej, zagranicznych,

finansów publicznych, budżetu i instytucji finansowych, Minister Sprawiedliwości,

Prezes Narodowego Banku Polskiego, Prezes Najwyższej Izby Kontroli, Szefowie Kancelarii

Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, Sejmu, Senatu oraz Prezesa Rady Ministrów, Szef

Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Szef Agencji Wywiadu, Komendant Główny Policji,

Komendant Główny Straży Granicznej, Szef Biura Ochrony Rządu, a także Prezes Instytutu

Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu określą,

w drodze zarządzenia, każdy w zakresie swojego działania, szczególny sposób organizacji

kancelarii tajnych, stosowania środków ochrony fizycznej oraz obiegu informacji niejawnych.

3.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze zarządzenia, szczególny sposób organizacji

kancelarii tajnych oraz komórek organizacyjnych, o których mowa w art. 52a ust. 1,

stosowania środków ochrony fizycznej oraz obiegu informacji niejawnych.

4.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, tryb i sposób przyjmowania,

przewożenia, wydawania i ochrony materiałów w celu ich zabezpieczenia przed nieuprawnionym

ujawnieniem, utratą, uszkodzeniem lub zniszczeniem.

”

;

36)

w art. 54

a)

w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

funkcjonariusze i żołnierze służb ochrony państwa - w stosunku do osób, o których

mowa w art. 27 ust. 3-8, a także w stosunku do pełnomocników ochrony i ich zastępców,

”

,

b)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

Szkolenie uzupełniające pełnomocników ochrony i ich zastępców przeprowadza się nie

rzadziej niż co 5 lat.

”

;

37)

art. 55 otrzymuje brzmienie

„

Art. 55.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wzory zaświadczeń stwierdzających

odbycie szkolenia w zakresie ochrony informacji niejawnych, z uwzględnieniem odrębności

wynikających z wydawania zaświadczeń przez służby ochrony państwa i pełnomocników

ochrony.

”

;

38)

rozdział 10 „Bezpieczeństwo systemów i sieci teleinformatycznych” otrzymuje brzmienie

„

Rozdział 10

Bezpieczeństwo systemów i sieci teleinformatycznych

Art. 60.

1.

Systemy i sieci teleinformatyczne, w których mają być wytwarzane, przetwarzane, przechowywane

lub przekazywane informacje niejawne, podlegają akredytacji bezpieczeństwa teleinformatycznego

przez służby ochrony państwa.

2.

Akredytacja, o której mowa w ust. 1, następuje na podstawie dokumentów szczególnych

wymagań bezpieczeństwa i procedur bezpiecznej eksploatacji.

3.

Urządzenia i narzędzia kryptograficzne, służące do ochrony informacji niejawnych stanowiących

tajemnicę państwową lub tajemnicę służbową oznaczonych klauzulą „poufne”, podlegają

badaniom i certyfikacji prowadzonym przez służby ochrony państwa.

4.

W wyniku badań i certyfikacji, o których mowa w ust. 3, służby ochrony państwa wydają

wzajemnie uznawane certyfikaty ochrony kryptograficznej.

5.

Wytwarzanie, przetwarzanie, przechowywanie lub przekazywanie informacji niejawnych

stanowiących tajemnicę państwową, odpowiednio do ich klauzuli tajności, jest dopuszczalne

po uzyskaniu certyfikatu akredytacji bezpieczeństwa teleinformatycznego dla systemu

lub sieci teleinformatycznej, wydanego przez właściwą służbę ochrony państwa.

6.

Certyfikat, o którym mowa w ust. 5, wydaje się na podstawie

1)

przeprowadzonych zgodnie z ustawą postępowań sprawdzających wobec osób mających dostęp

do systemu lub sieci teleinformatycznej,

2)

zatwierdzonych przez właściwą służbę ochrony państwa dokumentów szczególnych wymagań

bezpieczeństwa i procedur bezpiecznej eksploatacji,

3)

audytu bezpieczeństwa systemu lub sieci teleinformatycznej, polegającego na weryfikacji

poprawności realizacji wymagań i procedur, określonych w dokumentach szczególnych

wymagań bezpieczeństwa i procedur bezpiecznej eksploatacji.

7.

Szef właściwej służby ochrony państwa po zapoznaniu się z wynikiem analizy ryzyka

dla bezpieczeństwa informacji niejawnych może, bez spełnienia niektórych wymagań w

zakresie ochrony fizycznej, elektromagnetycznej lub kryptograficznej, dokonać, na

czas określony, nie dłuższy jednak niż na 2 lata, akredytacji bezpieczeństwa teleinformatycznego

systemu lub sieci teleinformatycznej, którym przyznano określoną klauzulę tajności,

w przypadku gdy brak możliwości ich eksploatacji powodowałby zagrożenie dla porządku

publicznego, obronności, bezpieczeństwa albo interesów międzynarodowych państwa.

8.

Kierownicy jednostek organizacyjnych organów uprawnionych do prowadzenia na mocy odrębnych

przepisów czynności operacyjno-rozpoznawczych mogą podjąć decyzję o eksploatacji środków

technicznych umożliwiających uzyskiwanie, przetwarzanie, przechowywanie i przekazywanie

w sposób tajny informacji oraz utrwalanie dowodów, bez konieczności spełnienia wymagań

określonych w ust. 1 i 3 oraz 5 i 6, w przypadkach gdy ich spełnienie uniemożliwiałoby

lub w znacznym stopniu utrudniałoby realizację czynności operacyjnych.

Art. 61.

1.

Dokumenty szczególnych wymagań bezpieczeństwa systemu lub sieci teleinformatycznej

powinny być kompletnym i wyczerpującym opisem ich budowy, zasad działania i eksploatacji.

Dokumenty te opracowuje się w fazie projektowania, bieżąco uzupełnia w fazie wdrażania

i modyfikuje w fazie eksploatacji przed dokonaniem zmian w systemie lub sieci teleinformatycznej.

2.

Procedury bezpiecznej eksploatacji opracowuje się i uzupełnia w fazie wdrażania oraz

modyfikuje w fazie eksploatacji przed dokonaniem zmian w systemie lub sieci teleinformatycznej.

3.

Dokumenty, o których mowa w ust. 1, oraz procedury, o których mowa w ust. 2, opracowuje

oraz przekazuje służbie ochrony państwa kierownik jednostki organizacyjnej, który

jest także odpowiedzialny za eksploatację i bezpieczeństwo systemu lub sieci teleinformatycznej.

4.

Dokumenty szczególnych wymagań bezpieczeństwa oraz procedury bezpiecznej eksploatacji

systemów i sieci teleinformatycznych, w których mają być wytwarzane, przetwarzane,

przechowywane lub przekazywane informacje niejawne stanowiące tajemnicę państwową,

są w każdym przypadku indywidualnie zatwierdzane przez właściwą służbę ochrony państwa

w terminie 30 dni od dnia ich otrzymania.

5.

Dokumenty szczególnych wymagań bezpieczeństwa oraz procedury bezpiecznej eksploatacji

systemów i sieci teleinformatycznych, w których mają być wytwarzane, przetwarzane,

przechowywane lub przekazywane informacje niejawne stanowiące tajemnicę służbową,

są przedstawiane właściwej służbie ochrony państwa. Niewniesienie zastrzeżeń przez

służbę ochrony państwa do tych wymagań, w terminie 30 dni od dnia ich przedstawienia,

uprawnia do przejścia do kolejnej fazy budowy systemu lub sieci teleinformatycznej,

o której mowa w ust. 1.

Art. 62.

1.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, podstawowe wymagania bezpieczeństwa

teleinformatycznego, jakim powinny odpowiadać systemy i sieci teleinformatyczne służące

do wytwarzania, przetwarzania, przechowywania lub przekazywania informacji niejawnych,

oraz sposób opracowywania dokumentów szczególnych wymagań bezpieczeństwa i procedur

bezpiecznej eksploatacji tych systemów i sieci.

2.

W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, określa się w szczególności podstawowe wymagania

bezpieczeństwa teleinformatycznego w zakresie ochrony fizycznej, elektromagnetycznej,

kryptograficznej, niezawodności transmisji, kontroli dostępu w sieciach lub systemach

teleinformatycznych służących do wytwarzania, przetwarzania, przechowywania lub przekazywania

informacji niejawnych. W dokumentach szczególnych wymagań bezpieczeństwa określa się

środki ochrony kryptograficznej, elektromagnetycznej, technicznej i organizacyjnej

systemu lub sieci teleinformatycznej. Procedury bezpiecznej eksploatacji obejmują

sposób i tryb postępowania w sprawach związanych z bezpieczeństwem informacji niejawnych

oraz określają zakres odpowiedzialności użytkowników systemu lub sieci teleinformatycznych

i pracowników mających do nich dostęp.

Art. 63.

1.

Za przeprowadzenie czynności, o których mowa w art. 60 ust. 3-6, pobiera się opłaty.

2.

Z opłat, o których mowa w ust. 1, są zwolnione jednostki organizacyjne będące jednostkami

budżetowymi.

3.

Przedsiębiorcy obowiązani na podstawie odrębnych ustaw do wykonywania zadań publicznych

na rzecz obronności, bezpieczeństwa państwa oraz bezpieczeństwa i porządku publicznego

zwolnieni są z opłat za przeprowadzenie czynności, o których mowa w art. 60 ust. 5

i 6, w przypadku akredytacji bezpieczeństwa teleinformatycznego systemów i sieci teleinformatycznych

niezbędnych do wykonania tych zadań.

4.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wysokość opłat, o których

mowa w ust. 1, z uwzględnieniem kosztów ponoszonych na przeprowadzenie czynności,

o których mowa w art. 60 ust. 3-6.

Art. 64.

1.

Kierownik jednostki organizacyjnej wyznacza

1)

osobę lub zespół osób, odpowiedzialnych za funkcjonowanie systemów lub sieci teleinformatycznych

oraz za przestrzeganie zasad i wymagań bezpieczeństwa systemów i sieci teleinformatycznych,

zwane dalej „administratorem systemu”,

2)

pracownika lub pracowników pionu ochrony pełniących funkcje inspektorów bezpieczeństwa

teleinformatycznego, odpowiedzialnych za bieżącą kontrolę zgodności funkcjonowania

sieci lub systemu teleinformatycznego ze szczególnymi wymaganiami bezpieczeństwa oraz

za kontrolę przestrzegania procedur bezpiecznej eksploatacji, o których mowa w art.

61 ust. 2.

2.

Służby ochrony państwa udzielają kierownikom jednostek organizacyjnych pomocy niezbędnej

dla realizacji ich zadań, w szczególności wydając zalecenia w zakresie bezpieczeństwa

teleinformatycznego.

3.

Stanowiska lub funkcje administratora systemu albo inspektora bezpieczeństwa teleinformatycznego

mogą zajmować lub pełnić osoby określone w art. 18 ust. 5, posiadające poświadczenia

bezpieczeństwa odpowiednie do klauzuli informacji wytwarzanych, przetwarzanych, przechowywanych

lub przekazywanych w systemach lub sieciach teleinformatycznych, po odbyciu specjalistycznych

szkoleń z zakresu bezpieczeństwa teleinformatycznego prowadzonych przez służby ochrony

państwa.

”

;

39)

rozdział 11 „Bezpieczeństwo przemysłowe” otrzymuje brzmienie

„

Rozdział 11

Bezpieczeństwo przemysłowe

Art. 65.

Przedsiębiorca, jednostka naukowa lub badawczo-rozwojowa, zamierzający ubiegać się,

ubiegający się o zawarcie lub wykonujący umowę związaną z dostępem do informacji niejawnych,

zwaną dalej „umową”, albo wykonujący na podstawie przepisów prawa zadania związane

z dostępem do informacji niejawnych, mają obowiązek zapewnienia warunków do ochrony

informacji niejawnych.

Art. 66.

1.

Dokumentem potwierdzającym zdolność przedsiębiorcy, jednostki naukowej lub badawczo-rozwojowej

do ochrony informacji niejawnych stanowiących tajemnicę państwową jest świadectwo

bezpieczeństwa przemysłowego wydane po przeprowadzeniu postępowania sprawdzającego,

zwanego dalej „postępowaniem bezpieczeństwa przemysłowego”.

2.

Postępowanie bezpieczeństwa przemysłowego przeprowadzają

1)

Wojskowe Służby Informacyjne, jeżeli

a)

zlecającym umowę lub zadanie mają być Siły Zbrojne oraz jednostki organizacyjne podległe

lub nadzorowane przez Ministra Obrony Narodowej,

b)

wykonawcami umowy lub zadania mają być jednostki organizacyjne wymienione w lit. a),

2)

Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego w innych przypadkach niż wymienione w pkt 1.

3.

Podział kompetencji określony w ust. 2 odnosi się również do

1)

przedsiębiorców, jednostek naukowych lub badawczo-rozwojowych będących podwykonawcami

tych umów lub zadań,

2)

postępowań sprawdzających, o których mowa w art. 37 ust. 2 i 3.

4.

W zależności od stopnia zdolności do ochrony informacji niejawnych stanowiących tajemnicę

państwową o określonej klauzuli wydaje się świadectwo bezpieczeństwa przemysłowego

odpowiednio

1)

pierwszego stopnia - potwierdzające pełną zdolność przedsiębiorcy, jednostki naukowej

lub badawczo-rozwojowej do ochrony tych informacji,

2)

drugiego stopnia - potwierdzające zdolność przedsiębiorcy, jednostki naukowej lub

badawczo-rozwojowej do ochrony tych informacji, z wyłączeniem możliwości ich wytwarzania,

przechowywania, przekazywania lub przetwarzania we własnych systemach i sieciach teleinformatycznych,

3)

trzeciego stopnia - potwierdzające zdolność przedsiębiorcy, jednostki naukowej lub

badawczo-rozwojowej do ochrony tych informacji, z wyłączeniem możliwości ich wytwarzania,

przechowywania, przekazywania lub przetwarzania w użytkowanych przez niego obiektach.

5.

Właściwa służba ochrony państwa nie przeprowadza postępowania bezpieczeństwa przemysłowego,

jeżeli przedsiębiorca, jednostka naukowa lub badawczo-rozwojowa przedstawią odpowiednie

świadectwo bezpieczeństwa przemysłowego wydane przez drugą służbę ochrony państwa.

Art. 67.

Służba ochrony państwa przeprowadza postępowanie wobec przedsiębiorcy, jednostki naukowej

lub badawczo-rozwojowej, sprawdzające zdolność do ochrony informacji niejawnych stanowiących

tajemnicę służbową, tylko wtedy, gdy z umów międzynarodowych zawartych przez Rzeczpospolitą

Polską lub z prawa wewnętrznego strony zlecającej umowę wynika obowiązek uzyskania

świadectwa bezpieczeństwa przemysłowego upoważniającego do wykonywania umów związanych

z dostępem do informacji niejawnych oznaczonych klauzulą „poufne” lub jej zagranicznym

odpowiednikiem.

Art. 68.

1.

Właściwa służba ochrony państwa przeprowadza postępowanie bezpieczeństwa przemysłowego

na wniosek przedsiębiorcy, jednostki naukowej lub badawczo-rozwojowej, o których mowa

w art. 1 ust. 2 pkt 5.

2.

We wniosku, o którym mowa w ust. 1, przedsiębiorca, jednostka naukowa lub badawczo-rozwojowa

określają stopień świadectwa bezpieczeństwa przemysłowego, o które ubiegają się, z

uwzględnieniem klauzuli tajności.

3.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się ankiety osób określonych w ust. 4

lub kopie posiadanych przez te osoby poświadczeń bezpieczeństwa wydanych przez służby

ochrony państwa i kwestionariusz bezpieczeństwa przemysłowego, o którym mowa w art.

69.

4.

W toku postępowania bezpieczeństwa przemysłowego przeprowadza się postępowanie sprawdzające

wobec

1)

osoby lub osób, które u przedsiębiorcy, w jednostce naukowej lub badawczo-rozwojowej

zajmują stanowisko kierownika jednostki organizacyjnej, o którym mowa w art. 18 ust.

1,

2)

osób zatrudnionych w pionie ochrony,

3)

administratora systemu, o ile podmiot wnioskujący będzie wytwarzał, przechowywał,

przetwarzał lub przekazywał informacje niejawne stanowiące tajemnicę państwową we

własnych systemach i sieciach teleinformatycznych,

4)

osób wskazanych w kwestionariuszu bezpieczeństwa przemysłowego, mających kierować

wykonaniem umowy lub zadania albo uczestniczyć w ich bezpośredniej realizacji u przedsiębiorcy,

w jednostce naukowej lub badawczo-rozwojowej,

5)

osób wskazanych w kwestionariuszu bezpieczeństwa przemysłowego, które w imieniu przedsiębiorcy,

jednostki naukowej lub badawczo-rozwojowej uczestniczą w czynnościach zmierzających

do zawarcia umowy.

5.

Do osób, o których mowa w ust. 4, z wyjątkiem osób zajmujących stanowisko pełnomocnika

ochrony, pracownika pionu ochrony oraz administratora systemu, nie stosuje się wymogu

posiadania obywatelstwa polskiego, o którym mowa w art. 28 ust. 1 pkt 1.

6.

W toku postępowania bezpieczeństwa przemysłowego sprawdzeniu podlegają

1)

struktura kapitału oraz powiązania kapitałowe przedsiębiorcy,

2)

struktura organizacyjna przedsiębiorcy, jednostki naukowej lub badawczo-rozwojowej

oraz ich władz i organów,

3)

sytuacja finansowa i źródła pochodzenia środków finansowych pozostających w dyspozycji

podmiotów określonych w pkt 2,

4)

osoby zarządzające lub wchodzące w skład organów zarządzających albo kontrolnych przedsiębiorcy,

jednostki naukowej lub badawczo-rozwojowej, a także osoby działające z ich upoważnienia

- na podstawie danych zawartych w rejestrach, ewidencjach, kartotekach, w tym niedostępnych

powszechnie,

5)

system ochrony osób, materiałów i obiektów u przedsiębiorcy, w jednostce naukowej

lub badawczo-rozwojowej, ze szczególnym uwzględnieniem elementów systemu ochrony informacji

niejawnych.

7.

Do sprawdzenia, o którym mowa w ust. 6, stosuje się odpowiednio art. 14 ust. 3, z

tym że przez sprawdzenie rękojmi zachowania tajemnicy należy rozumieć sprawdzenie

zdolności finansowej i organizacyjnej do zapewnienia ochrony informacji niejawnych.

Art. 69.

1.

Sprawdzenie, o którym mowa w art. 68 ust. 6, prowadzi się na podstawie danych zawartych

w wypełnionym przez przedsiębiorcę, jednostkę naukową lub badawczo-rozwojową kwestionariuszu

bezpieczeństwa przemysłowego.

2.

Kwestionariusz bezpieczeństwa przemysłowego zawiera w szczególności

1)

dane identyfikujące podmiot podlegający sprawdzeniu, w tym jego status prawny,

2)

dane o strukturze kapitału i powiązaniach kapitałowych przedsiębiorcy,

3)

dane o sytuacji finansowej przedsiębiorcy,

4)

dane o strukturze organizacyjnej przedsiębiorcy,

5)

dane dotyczące osób, o których mowa w art. 68 ust. 6 pkt 4,

6)

dane o systemie ochrony przedsiębiorcy,

7)

wykaz pracowników posiadających poświadczenia bezpieczeństwa uprawniające do dostępu

do informacji niejawnych stanowiących tajemnicę państwową,

8)

wykaz pracowników, którzy powinni być poddani poszerzonemu lub specjalnemu postępowaniu

sprawdzającemu,

9)

wykaz osób, które ze strony przedsiębiorcy, jednostki naukowej lub badawczo-rozwojowej

wykonują lub będą wykonywać funkcje związane z ochroną informacji niejawnych,

10)

podpis osoby upoważnionej do składania oświadczeń woli w imieniu przedsiębiorcy, jednostki

naukowej lub badawczo-rozwojowej.

Art. 69a.

Postępowanie bezpieczeństwa przemysłowego powinno być przeprowadzone bez zbędnej zwłoki

i zakończone w terminie nie dłuższym niż 6 miesięcy od dnia przedłożenia wszystkich

dokumentów niezbędnych do jego przeprowadzenia.

Art. 70.

1.

W przypadku pozytywnego wyniku postępowania, o którym mowa w art. 68 ust. 1, służba

ochrony państwa wydaje świadectwo bezpieczeństwa przemysłowego, które zachowuje ważność

od daty wydania przez okres

1)

5 lat - w przypadku umów lub zadań, związanych z dostępem do informacji niejawnych

oznaczonych klauzulą „ściśle tajne”,

2)

7 lat - w przypadku umów lub zadań, związanych z dostępem do informacji niejawnych

oznaczonych klauzulą „tajne”,

3)

10 lat - w przypadku świadectwa bezpieczeństwa przemysłowego, wydanego w wyniku postępowania,

o którym mowa w art. 67.

2.

W okresie ważności świadectwa bezpieczeństwa przemysłowego służba ochrony państwa

może przeprowadzić z urzędu sprawdzenie, w zakresie określonym w art. 68 ust. 6 i

7, w celu ustalenia, czy przedsiębiorca, jednostka naukowa lub badawczo-rozwojowa

nie utracili zdolności do ochrony informacji niejawnych przed nieuprawnionym ujawnieniem.

Art. 71.

1.

Jednostka organizacyjna zlecająca wykonanie umowy lub zadania, związanych z dostępem

do informacji niejawnych stanowiących tajemnicę państwową, jest odpowiedzialna za

wprowadzenie do umowy lub decyzji o zleceniu zadania instrukcji bezpieczeństwa przemysłowego,

określającej

1)

szczegółowe wymagania dotyczące ochrony informacji niejawnych stanowiących tajemnicę

państwową, które zostaną przekazane przedsiębiorcy, jednostce naukowej lub badawczo-rozwojowej

w związku z wykonywaniem umowy lub zadania, odpowiednie do ilości tych informacji,

klauzuli tajności oraz liczby osób mających do nich dostęp,

2)

skutki oraz zakres odpowiedzialności wykonawcy umowy lub zadania z tytułu niewykonania

lub nienależytego wykonania obowiązków wynikających z ustawy, a także nieprzestrzegania

wymagań określonych w instrukcji bezpieczeństwa przemysłowego.

2.

W szczególności instrukcja bezpieczeństwa przemysłowego powinna określać

1)

klauzule tajności poszczególnych materiałów lub rodzajów materiałów niejawnych, które

zostaną wytworzone przez przedsiębiorcę, jednostkę naukową lub badawczo-rozwojową

w związku z wykonaniem umowy lub zadania,

2)

sposób postępowania z materiałami niejawnymi, które zostaną przekazane przedsiębiorcy,

jednostce naukowej lub badawczo-rozwojowej lub przez niego wytworzone w związku z

wykonaniem umowy lub zadania.

3.

Kierownik jednostki organizacyjnej, która zleca wykonanie umowy lub zadania, związanych

z dostępem do informacji niejawnych stanowiących tajemnicę państwową, wyznacza osobę

odpowiedzialną za nadzorowanie, kontrolę i doradztwo w zakresie wykonywania przez

przedsiębiorcę, jednostkę naukową lub badawczo-rozwojową obowiązku ochrony przekazanych

im informacji niejawnych.

4.

Jeżeli w związku z wykonaniem umowy lub zadania zostaną wytworzone informacje niejawne,

odpowiednią klauzulę tajności nadaje osoba, o której mowa w art. 21 ust. 1, zgodnie

ze wskazaniami zawartymi w instrukcji bezpieczeństwa przemysłowego, a w przypadku

ich braku, po uzgodnieniu z osobą, o której mowa w ust. 3.

5.

Jednostka organizacyjna zlecająca wykonanie umowy lub zadania, związanych z dostępem

do informacji niejawnych stanowiących tajemnicę państwową, ma obowiązek

1)

niezwłocznego informowania właściwej służby ochrony państwa o

a)

nazwie i adresie przedsiębiorcy, jednostki naukowej lub badawczo-rozwojowej, którym

zleca wykonanie umowy lub zadania,

b)

przedmiocie umowy lub zadania,

c)

najwyższej koniecznej klauzuli tajności informacji niejawnych, do których dostęp będzie

wiązał się z wykonaniem umowy lub zadania,

d)

naruszeniu przepisów o ochronie informacji niejawnych u przedsiębiorcy, w jednostce

naukowej lub badawczo-rozwojowej, którym zlecono wykonanie umowy lub zadania,

e)

zakończeniu wykonania umowy lub zadania,

2)

niezwłocznego przekazania właściwej służbie ochrony państwa

a)

kopii instrukcji bezpieczeństwa przemysłowego, o której mowa w ust. 1,

b)

kopii świadectwa bezpieczeństwa przemysłowego przedsiębiorcy, jednostki naukowej lub

badawczo-rozwojowej, którym zlecono wykonanie umowy lub zadania.

Art. 71a.

1.

Przedsiębiorca, jednostka naukowa lub badawczo-rozwojowa, w czasie trwania postępowania

bezpieczeństwa przemysłowego, a także w okresie ważności świadectwa bezpieczeństwa

przemysłowego, określonego w art. 70 ust. 1, mają obowiązek niezwłocznego informowania

właściwej służby ochrony państwa o

1)

zmianach danych zawartych w kwestionariuszu bezpieczeństwa przemysłowego,

2)

ogłoszeniu upadłości, likwidacji lub rozwiązaniu jednostki organizacyjnej albo zakończeniu

przez nią działalności w innej formie,

3)

potrzebie zawarcia lub zawarciu umowy z podwykonawcą, związanej z dostępem do informacji

niejawnych,

4)

wypowiedzeniu umowy,

5)

zakończeniu wykonania umowy lub zadania,

6)

zawarciu nowej umowy lub podjęciu wykonania nowego zadania związanych z dostępem do

informacji niejawnych, ze szczególnym uwzględnieniem

a)

nazwy i adresu jednostki organizacyjnej zawierającej umowę lub zlecającej zadanie,

b)

przedmiotu umowy lub zadania,

c)

najwyższej klauzuli tajności informacji niejawnych, do których dostęp będzie wiązał

się z wykonaniem umowy lub zadania.

2.

Przedsiębiorca, jednostka naukowa lub badawczo-rozwojowa, w czasie realizacji umowy

albo zadania, mają obowiązek niezwłocznego informowania osoby, o której mowa w art.

71 ust. 3, o

1)

zmianach w systemie ochrony informacji niejawnych,

2)

zmianach osób wykonujących umowę lub zadanie,

3)

potrzebie zlecenia podwykonawcy wykonania umowy związanej z dostępem do informacji

niejawnych.

Art. 72.

1.

Świadome podanie nieprawdziwych danych lub zatajenie prawdziwych danych w kwestionariuszu

bezpieczeństwa przemysłowego albo niewykonanie obowiązku wynikającego z art. 71a ust.

1 może stanowić podstawę do odmowy wydania świadectwa bezpieczeństwa przemysłowego.

2.

Utrata zdolności do ochrony informacji niejawnych stwierdzona w toku sprawdzenia,

o którym mowa w art. 70 ust. 2, lub kontroli, o których mowa w art. 14 ust. 1 i art.

16, stanowi podstawę do cofnięcia świadectwa bezpieczeństwa przemysłowego, a niewykonanie

obowiązku wynikającego z art. 71a ust. 1 może stanowić podstawę do cofnięcia świadectwa

bezpieczeństwa przemysłowego.

3.

O cofnięciu świadectwa bezpieczeństwa przemysłowego służba ochrony państwa zawiadamia

niezwłocznie jednostki organizacyjne, które zleciły przedsiębiorcy, jednostce naukowej

lub badawczo-rozwojowej wykonanie umowy albo zadania.

4.

Przedsiębiorca, jednostka naukowa lub badawczo-rozwojowa mogą ponownie ubiegać się

o wydanie świadectwa bezpieczeństwa przemysłowego w terminie nie krótszym niż rok

od dnia doręczenia decyzji o jego cofnięciu.

Art. 72a.

1.

Od decyzji o odmowie wydania lub decyzji o cofnięciu świadectwa bezpieczeństwa przemysłowego

przedsiębiorcy, jednostce naukowej lub badawczo-rozwojowej służy odwołanie do Prezesa

Rady Ministrów.

2.

Do odwołania, o którym mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy rozdziału 5a

z wyłączeniem przepisów art. 48b ust. 3, art. 48e ust. 1 pkt 1, art. 48i oraz art.

48m.

3.

W przypadku likwidacji przedsiębiorcy, jednostki naukowej lub badawczo-rozwojowej

albo ogłoszenia upadłości przedsiębiorcy Prezes Rady Ministrów umarza postępowanie

odwoławcze.

Art. 73.

1.

Świadectwo bezpieczeństwa przemysłowego, decyzja o odmowie wydania oraz decyzja o

cofnięciu świadectwa bezpieczeństwa przemysłowego powinny zawierać

1)

oznaczenie służby ochrony państwa, która wydała, odmówiła wydania bądź cofnęła świadectwo

bezpieczeństwa przemysłowego,

2)

miejsce i datę wystawienia,

3)

nazwę podmiotu i adres jego siedziby,

4)

podstawę prawną,

5)

stwierdzenie wydania świadectwa bezpieczeństwa przemysłowego, odmowy wydania lub jego

cofnięcia,

6)

w przypadku wydania świadectwa bezpieczeństwa przemysłowego - jego stopień, klauzulę

tajności oraz termin ważności,

7)

imienną pieczęć i czytelny podpis upoważnionego funkcjonariusza albo żołnierza służby

ochrony państwa.

2.

Decyzja o odmowie wydania oraz decyzja o cofnięciu świadectwa bezpieczeństwa przemysłowego

powinny zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne oraz pouczenie o dopuszczalności

i terminie wniesienia

1)

odwołania do Prezesa Rady Ministrów,

2)

skargi do sądu administracyjnego.

3.

Można odstąpić od uzasadnienia faktycznego decyzji lub je ograniczyć w zakresie, w

jakim udostępnienie mogłoby spowodować istotne zagrożenie dla podstawowych interesów

Rzeczypospolitej Polskiej dotyczących porządku publicznego, obronności, bezpieczeństwa,

stosunków międzynarodowych lub gospodarczych państwa.

Art. 74.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wzory

1)

kwestionariusza bezpieczeństwa przemysłowego,

2)

świadectw bezpieczeństwa przemysłowego,

3)

decyzji o odmowie wydania świadectwa bezpieczeństwa przemysłowego,

4)

decyzji o cofnięciu świadectwa bezpieczeństwa przemysłowego.

Art. 74a.

1.

Służby ochrony państwa pobierają opłaty za

1)

przeprowadzenie postępowań bezpieczeństwa przemysłowego, o których mowa w art. 68

ust. 4,

2)

przeprowadzenie sprawdzeń, o których mowa w art. 68 ust. 6,

3)

przeprowadzenie postępowań sprawdzających, o których mowa w art. 37 ust. 2 i 3.

2.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wysokość i tryb pobierania

opłat, o których mowa w ust. 1, z uwzględnieniem kosztów ponoszonych na przeprowadzenie

czynności, o których mowa w art. 37 ust. 2 i 3 oraz art. 68 ust. 4 i 6.

Art. 75.

1.

Dane zgromadzone w postępowaniu, o którym mowa w art. 68 ust. 1, podlegają ochronie

i mogą być wykorzystywane wyłącznie w celu określonym w ustawie, a ich przekazywanie

i udostępnianie innym osobom jest zabronione.

2.

Dane, o których mowa w ust. 1, mogą być udostępniane przez służby ochrony państwa

wyłącznie na żądanie sądu lub prokuratora dla celów postępowania karnego albo Prezydentowi

Rzeczypospolitej Polskiej lub Prezesowi Rady Ministrów, gdy wymaga tego istotny interes

Rzeczypospolitej Polskiej.

3.

Akta postępowań sprawdzających prowadzonych w odniesieniu do przedsiębiorców, jednostek

naukowych lub badawczo-rozwojowych są przechowywane jako wyodrębniona część w archiwach

służb ochrony państwa.

Art. 76.

1.

W przypadku gdy przedsiębiorca, jednostka naukowa lub badawczo-rozwojowa zamierzają

ubiegać się lub ubiegają się o wykonanie umowy albo zadań związanych z dostępem do

informacji niejawnych stanowiących tajemnicę służbową, świadectwo bezpieczeństwa przemysłowego

nie jest wymagane, z zastrzeżeniem art. 67. Przepisy art. 71 ust. 1-4 oraz art. 71a

ust. 2 stosuje się odpowiednio.

2.

Przedsiębiorca, jednostka naukowa lub badawczo-rozwojowa, o których mowa w ust. 1,

są obowiązani powołać pełnomocnika ochrony oraz spełniać inne wymagania ustawy w zakresie

ochrony informacji niejawnych, stosownie do ich klauzuli tajności.

3.

Na wniosek przedsiębiorcy, jednostki naukowej lub badawczo-rozwojowej, o których mowa

w ust. 1, zwykłe postępowanie sprawdzające wobec osób wymienionych w art. 68 ust.

4, z wyjątkiem osoby kandydata na pełnomocnika ochrony, może przeprowadzić pełnomocnik

ochrony jednostki organizacyjnej zawierającej umowę lub zlecającej zadanie, o których

mowa w ust. 1. Wniosek składa się do kierownika jednostki organizacyjnej, która zleca

wykonanie takiej umowy lub zadania.

4.

Szkolenie w zakresie ochrony informacji niejawnych osób, wobec których przeprowadzono

postępowanie sprawdzające, o którym mowa w ust. 3, przeprowadza pełnomocnik ochrony

jednostki organizacyjnej zawierającej umowę lub zlecającej zadanie, o których mowa

w ust. 1.

”

;

40)

załącznik nr 1 „Wykaz rodzajów informacji niejawnych stanowiących tajemnicę państwową”

otrzymuje brzmienie określone w załączniku nr 1 do niniejszej ustawy;

41)

załącznik nr 2 „Ankieta bezpieczeństwa osobowego” otrzymuje brzmienie określone w

załączniku nr 2 do niniejszej ustawy.

W ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi

(Dz. U. z 2002 r. Nr 49, poz. 447, z późn. zm. w art. 160 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Nie narusza obowiązku zachowania tajemnicy zawodowej oraz informacji poufnej złożenie

zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa oraz przekazanie informacji służbom ochrony

państwa w związku z postępowaniami sprawdzającymi prowadzonymi na podstawie przepisów

o ochronie informacji niejawnych.

”

.

W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe

(Dz. U. z 2002 r. Nr 72, poz. 665, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 105 w ust. 1 w pkt 2 lit. k otrzymuje brzmienie

„

k)

służb ochrony państwa, Agencji Wywiadu, Policji, Żandarmerii Wojskowej, Straży Granicznej,

Służby Więziennej i ich posiadających pisemne upoważnienie funkcjonariuszy lub żołnierzy

w zakresie niezbędnym do przeprowadzenia postępowania sprawdzającego na podstawie

przepisów o ochronie informacji niejawnych,

”

;

2)

po art. 105 dodaje się art. 105a w brzmieniu

„

Art. 105a.

1.

Przetwarzanie przez banki, inne instytucje ustawowo upoważnione do udzielania kredytów

oraz instytucje utworzone na podstawie art. 105 ust. 4, informacji stanowiących tajemnicę

bankową w zakresie dotyczącym osób fizycznych (konsumentów) może być wykonywane, z

zastrzeżeniem art. 104, 105 i 106-106c, w celu oceny zdolności kredytowej i analizy

ryzyka kredytowego.

2.

Instytucje, o których mowa w ust. 1, mogą, z zastrzeżeniem ust. 3, przetwarzać informacje

stanowiące tajemnicę bankową w zakresie dotyczącym osób fizycznych (konsumentów) po

wygaśnięciu zobowiązania wynikającego z umowy zawartej z bankiem lub inną instytucją

ustawowo upoważnioną do udzielania kredytów, pod warunkiem uzyskania pisemnej zgody

osoby, której informacje te dotyczą. Zgoda ta może być w każdym czasie odwołana.

3.

Instytucje, o których mowa w ust. 1, mogą przetwarzać informacje stanowiące tajemnicę

bankową oraz informacje, o których mowa w art. 105 ust. 4 pkt 2 w zakresie dotyczącym

osób fizycznych (konsumentów) po wygaśnięciu zobowiązania wynikającego z umowy zawartej

z bankiem lub inną instytucją ustawowo upoważnioną do udzielania kredytów, bez zgody

osoby, której informacje dotyczą, jeśli spełnione są łącznie następujące warunki

1)

osoba ta nie wykonała zobowiązania lub dopuściła się zwłoki powyżej 60 dni w spełnieniu

świadczenia wynikającego z umowy zawartej z bankiem lub inną instytucją ustawowo upoważnioną

do udzielania kredytów,

2)

po zaistnieniu okoliczności, o której mowa w pkt 1, upłynęło co najmniej 30 dni od

poinformowania tej osoby przez bank lub inną instytucję ustawowo upoważnioną do udzielania

kredytów o zamiarze przetwarzania dotyczących jej informacji stanowiących tajemnicę

bankową, bez jej zgody.

4.

Przetwarzanie informacji stanowiących tajemnicę bankową w przypadkach, o których mowa

w ust. 3, może być wykonywane przez okres nie dłuższy niż 5 lat od dnia wygaśnięcia

zobowiązania.

5.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii właściwych

nadzorów, określi, w drodze rozporządzenia, zakres przetwarzanych informacji, o których

mowa w ust. 3, i tryb ich usuwania, uwzględniając właściwą ochronę praw osób, których

informacje te dotyczą, oraz konieczność zapewnienia bezpieczeństwa środków zgromadzonych

w bankach i innych instytucjach ustawowo upoważnionych do udzielania kredytów.

”

;

3)

w art. 110 dodaje się pkt 6 w brzmieniu

„

6)

służb ochrony państwa, Agencji Wywiadu, Policji, Żandarmerii Wojskowej, Straży Granicznej

i Służby Więziennej w związku z postępowaniami sprawdzającymi prowadzonymi na podstawie

przepisów o ochronie informacji niejawnych.

”

.

W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 297 w § 1 pkt 7 otrzymuje brzmienie

„

7)

służbom ochrony państwa, Agencji Wywiadu, Policji, Żandarmerii Wojskowej, Straży Granicznej,

Służbie Więziennej i ich posiadającym pisemne upoważnienie funkcjonariuszom lub żołnierzom

w zakresie niezbędnym do przeprowadzenia postępowania sprawdzającego na podstawie

przepisów o ochronie informacji niejawnych.

”

;

2)

w art. 298

a)

pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

sądowi, prokuratorowi, a także upoważnionym pisemnie przez prokuratora funkcjonariuszom

Policji lub Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego - w związku z toczącym się postępowaniem,

”

,

b)

po pkt 5 dodaje się pkt 5a w brzmieniu

„

5a)

służbom ochrony państwa, Agencji Wywiadu, Policji, Żandarmerii Wojskowej, Straży Granicznej,

Służbie Więziennej i ich posiadającym pisemne upoważnienie funkcjonariuszom lub żołnierzom

w zakresie niezbędnym do przeprowadzenia postępowania sprawdzającego na podstawie

przepisów o ochronie informacji niejawnych,

”

.

W ustawie z dnia 8 października 2004 r. o zasadach finansowania nauki

(Dz. U. Nr 238, poz. 2390 i Nr 273, poz. 2703) w art. 6 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Wnioski, recenzje i umowy dotyczące projektów badawczych i projektów celowych, a także

informacje otrzymane w toku postępowań dotyczących tych projektów stanowią tajemnicę

przedsiębiorstw w rozumieniu przepisów o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, z zastrzeżeniem

przepisów ust. 2 i 3 oraz art. 18 ust. 2.

”

.

Banki, inne instytucje ustawowo upoważnione do udzielania kredytów oraz instytucje

utworzone na podstawie art. 105 ust. 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe obowiązane są dostosować przetwarzanie informacji zgromadzonych przed dniem wejścia

w życie niniejszej ustawy do wymagań w niej określonych, w terminie nie dłuższym niż

3 lata od wejścia w życie niniejszej ustawy.

Do postępowań sprawdzających oraz postępowań bezpieczeństwa przemysłowego wszczętych

i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy

tej ustawy.

Poświadczenia bezpieczeństwa wydane przed dniem wejścia w życie ustawy, ważne w tym

dniu, zachowują ważność w zakresie i okresie określonym ustawą z dnia 22 stycznia 1999 r. o ochronie informacji niejawnych, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Świadectwa bezpieczeństwa przemysłowego wydane przedsiębiorcom, jednostkom naukowym

lub badawczo-rozwojowym w związku z wykonaniem umowy lub zadania łączącego się z dostępem

do informacji niejawnych stanowiących tajemnicę państwową zachowują ważność do czasu

zakończenia danej umowy lub zadania, ale nie dłużej niż 2 lata od dnia wejścia w życie

ustawy.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze, wydane na podstawie upoważnień ustawowych zmienianych

niniejszą ustawą, zachowują moc do czasu ich zastąpienia przez przepisy wykonawcze

wydane na podstawie upoważnień ustawowych w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak

nie dłużej niż 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Ogłoszenie tekstu jednolitego ustawy z dnia 22 stycznia 1999 r. o ochronie informacji niejawnych nastąpi w terminie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia niniejszej ustawy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

1.

W jednostkach organizacyjnych, o których mowa w art. 1 ust. 2 pkt 2, pełnomocnik ochrony,

oprócz realizacji zadań określonych w art. 18 ust. 4 i 4a, zapewnia również ochronę

fizyczną tych jednostek.

2.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zadania pełnomocników

ochrony w zakresie ochrony informacji niejawnych w jednostkach organizacyjnych jemu

podległych i przez niego nadzorowanych, szczególne wymagania w zakresie ochrony fizycznej

informacji niejawnych, tryb opracowywania oraz niezbędne elementy planów ochrony tych

jednostek, a także sposób nadzorowania ich realizacji.

3.

Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 2, określi w szczególności zadania dotyczące

koordynowania oraz nadzorowania działalności pionów ochrony przez pełnomocników ochrony

bezpośrednio nadrzędnych jednostek organizacyjnych, podstawowe wymagania, jakim powinny

odpowiadać plany ochrony, podział stref bezpieczeństwa na rodzaje, a także warunki

dostępu do tych stref.

1.

Informacje niejawne stanowiące tajemnicę państwową podlegają ochronie, w sposób określony

ustawą, przez okres 50 lat od daty ich wytworzenia.

2.

Chronione bez względu na upływ czasu pozostają

1)

dane identyfikujące funkcjonariuszy i żołnierzy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,

Agencji Wywiadu, Wojskowych Służb Informacyjnych oraz byłego Urzędu Ochrony Państwa,

wykonujących czynności operacyjno-rozpoznawcze,

2)

dane identyfikujące osoby, które udzieliły pomocy w zakresie czynności operacyjno-rozpoznawczych

organom, służbom i instytucjom państwowym uprawnionym do ich wykonywania na podstawie

ustawy,

3)

informacje niejawne uzyskane od organów innych państw lub organizacji międzynarodowych,

jeżeli taki był warunek ich udostępnienia.

3.

Informacje niejawne stanowiące tajemnicę służbową podlegają ochronie w sposób określony

ustawą przez okres

1)

5 lat od daty wytworzenia - oznaczone klauzulą „poufne”,

2)

2 lat od daty wytworzenia - oznaczone klauzulą „zastrzeżone”.

4.

Osoba, o której mowa w art. 21 ust. 1, może

1)

określić krótszy okres ochrony informacji niejawnych stanowiących tajemnicę służbową,

2)

po dokonaniu przeglądu materiałów zawierających informacje niejawne stanowiące tajemnicę

służbową przedłużać okres ochrony tych informacji na kolejne okresy nie dłuższe niż

5 lat - dla oznaczonych klauzulą „poufne” i 2 lat - dla oznaczonych klauzulą „zastrzeżone”,

nie dłużej jednak niż na okres do 20 lat od daty wytworzenia tych informacji.

5.

Rada Ministrów może określić, w drodze rozporządzenia, które spośród informacji niejawnych

oznaczonych klauzulą „tajne” przestały stanowić tajemnicę państwową, jeżeli od ich

powstania upłynęło co najmniej 20 lat, biorąc pod uwagę interesy obronności i bezpieczeństwa

państwa oraz inne istotne interesy państwa.

6.

Uprawnienia osoby, o której mowa w art. 21 ust. 1, w zakresie przyznawania, zmiany

lub znoszenia klauzuli tajności materiału oraz określania okresu, przez jaki informacja

niejawna podlega ochronie, przechodzą, w przypadku rozwiązania, zniesienia, likwidacji,

przekształcenia lub reorganizacji dotyczących stanowiska lub funkcji tej osoby, na

jej następcę prawnego. W razie braku następcy prawnego uprawnienia w tym zakresie

przechodzą na właściwą służbę ochrony państwa.

Służba ochrony państwa przeprowadza postępowanie sprawdzające, o którym mowa w art.

36 ust. 1, wobec osób, które na mocy umów międzynarodowych zawartych przez Rzeczpospolitą

Polską mają obowiązek uzyskania poświadczeń bezpieczeństwa upoważniających do dostępu

do informacji niejawnych oznaczonych klauzulą „poufne”, „tajne” lub „ściśle tajne”,

z wyłączeniem osób sprawujących urzędy Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, Marszałka

Sejmu, Marszałka Senatu i Prezesa Rady Ministrów.

1.

Zwykłe postępowania sprawdzające przeprowadza, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3 oraz art.

76 ust. 3, pełnomocnik ochrony na pisemne polecenie kierownika jednostki organizacyjnej.

2.

Służba ochrony państwa przeprowadza zwykłe postępowania sprawdzające wobec kandydatów

na pełnomocników ochrony i pełnomocników ochrony w jednostkach organizacyjnych na

pisemny wniosek osoby upoważnionej do obsady stanowiska, zgodnie z właściwością określoną

w art. 29.

3.

Służba ochrony państwa przeprowadza zwykłe postępowania sprawdzające wobec osób innych

niż wymienione w ust. 2, gdy obowiązek taki wynika z umowy międzynarodowej zawartej

przez Rzeczpospolitą Polską.

4.

Zwykłe postępowanie sprawdzające obejmuje

1)

sprawdzenie, w niezbędnym zakresie, w ewidencjach, rejestrach i kartotekach, a w szczególności

w Krajowym Rejestrze Karnym oraz Centralnym Zarządzie Służby Więziennej, danych zawartych

w wypełnionej i podpisanej przez osobę sprawdzaną ankiecie bezpieczeństwa osobowego,

zwanej dalej „ankietą”, której wzór wraz z instrukcją jej wypełnienia stanowi załącznik

nr 2; ankietę po wypełnieniu oznacza się odpowiednią klauzulą tajności,

2)

sprawdzenie, na pisemny wniosek pełnomocnika ochrony, przez odpowiednie służby ochrony

państwa, w ewidencjach i kartotekach niedostępnych powszechnie, zawartych w ankiecie

danych dotyczących osoby kandydującej lub zajmującej stanowisko związane z dostępem

do informacji niejawnych, oznaczonych klauzulą „poufne”,

3)

rozmowę z osobą sprawdzaną, jeżeli jest to konieczne na podstawie uzyskanych informacji,

4)

sprawdzenie akt stanu cywilnego dotyczących osoby sprawdzanej.

5.

W toku sprawdzeń, o których mowa w ust. 4 pkt 2, służby ochrony państwa mają prawo

przeprowadzić rozmowę z osobą sprawdzaną w celu usunięcia nieścisłości lub sprzeczności

zawartych w uzyskanych informacjach.

6.

Służby ochrony państwa przekazują pełnomocnikowi ochrony pisemną informację o wynikach

czynności, o których mowa w ust. 4 pkt 2.

7.

Po zakończeniu zwykłego postępowania sprawdzającego z wynikiem pozytywnym pełnomocnik

ochrony lub służba ochrony państwa, w przypadkach postępowań określonych w ust. 2

i 3, wydają poświadczenie bezpieczeństwa i przekazują je osobie sprawdzanej, zawiadamiając

o tym osobę upoważnioną do obsady stanowiska. W przypadku negatywnego wyniku zwykłego

postępowania sprawdzającego pełnomocnik ochrony lub służba ochrony państwa, w przypadkach

postępowań określonych w ust. 2 i 3, odmawiają wydania poświadczenia bezpieczeństwa

i doręczają decyzję o odmowie wydania poświadczenia bezpieczeństwa osobie sprawdzanej,

zawiadamiając o tym osobę upoważnioną do obsady stanowiska.

8.

Pełnomocnik ochrony lub służba ochrony państwa, w przypadkach postępowań określonych

w ust. 2 i 3, odmawiają wydania poświadczenia bezpieczeństwa, jeżeli osoba sprawdzana

świadomie podała w ankiecie nieprawdziwe lub niepełne dane, albo gdy nie zostaną usunięte

wątpliwości, o których mowa w art. 35 ust. 2.

9.

Pełnomocnik ochrony lub służba ochrony państwa, w przypadkach postępowań określonych

w ust. 2 i 3, mogą odmówić wydania poświadczenia bezpieczeństwa, jeżeli osoba sprawdzana

została skazana prawomocnym wyrokiem za przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia

publicznego, także popełnione za granicą.

1.

Poszerzone postępowanie sprawdzające prowadzi właściwa służba ochrony państwa na pisemny

wniosek osoby upoważnionej do obsady stanowiska. Postępowanie to obejmuje

1)

czynności, o których mowa w art. 37 ust. 4 pkt 1 i 3,

2)

sprawdzenie w ewidencjach i kartotekach niedostępnych powszechnie danych zawartych

w ankiecie,

3)

przeprowadzenie wywiadu w miejscu zamieszkania osoby sprawdzanej, jeżeli jest to konieczne

w celu potwierdzenia danych zawartych w ankiecie,

4)

rozmowę z przełożonymi osoby sprawdzanej oraz z innymi osobami, jeżeli jest to konieczne

na podstawie uzyskanych informacji o osobie sprawdzanej,

5)

w uzasadnionych przypadkach sprawdzenie stanu i obrotów na rachunku bankowym w trybie

art. 105 ust. 1 pkt 2 lit. k) ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe

(Dz. U. z 2002 r. Nr 72, poz. 665, z późn. zm. oraz zadłużenia osoby sprawdzanej, a w szczególności wobec Skarbu Państwa, jeżeli

jest to konieczne w celu sprawdzenia danych zawartych w ankiecie; przepisy art. 82 § 1 i 2 oraz art. 182 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60) oraz art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej

(Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 65, z późn. zm. stosuje się odpowiednio.

2.

Wywiad, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, przeprowadzają służby ochrony państwa i stosują

w tym zakresie odpowiednio przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego

(Dz. U. Nr 89, poz. 555, z późn. zm. i wydane na jego podstawie przepisy dotyczące wywiadu środowiskowego.

Specjalne postępowanie sprawdzające prowadzi właściwa służba ochrony państwa na pisemny

wniosek osoby upoważnionej do obsady stanowiska. Postępowanie to obejmuje czynności,

o których mowa w art. 37 ust. 4 pkt 1 i w art. 38 ust. 1 pkt 2-5, a ponadto

1)

rozmowę z osobą sprawdzaną,

2)

rozmowę z trzema osobami wskazanymi przez osobę sprawdzaną w celu potwierdzenia tożsamości

tej osoby oraz innych informacji o osobie sprawdzanej.

1.

Wszystkie czynności przeprowadzone w toku postępowań sprawdzających muszą być rzetelnie

udokumentowane i powinny być zakończone przed upływem

1)

2 miesięcy - od daty pisemnego polecenia przeprowadzenia zwykłego postępowania sprawdzającego

lub złożenia wniosku o przeprowadzenie zwykłego postępowania sprawdzającego wraz z

wypełnioną ankietą,

2)

2 miesięcy - od daty złożenia wniosku o przeprowadzenie poszerzonego postępowania

sprawdzającego wraz z wypełnioną ankietą,

3)

3 miesięcy - od daty złożenia wniosku o przeprowadzenie specjalnego postępowania sprawdzającego

wraz z wypełnioną ankietą.

2.

Akta zakończonych postępowań sprawdzających są przechowywane jako wyodrębniona część

w archiwach służb, które przeprowadziły te postępowania, i mogą być udostępniane wyłącznie

na pisemne żądanie

1)

sądowi lub prokuratorowi dla celów postępowania karnego,

2)

służbom ochrony państwa dla celów postępowania sprawdzającego oraz potwierdzenia faktu

wydania poświadczenia bezpieczeństwa,

3)

Prezesowi Rady Ministrów, Szefowi Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Szefowi Agencji

Wywiadu, Szefowi Wojskowych Służb Informacyjnych, Komendantowi Głównemu Policji, Komendantowi

Głównemu Żandarmerii Wojskowej, Komendantowi Głównemu Straży Granicznej lub Dyrektorowi

Generalnemu Służby Więziennej w celu rozpatrzenia odwołania,

4)

sądowi administracyjnemu w związku z rozpatrywaniem skargi.

3.

Akta zakończonych postępowań sprawdzających, prowadzonych w odniesieniu do osób ubiegających

się o stanowisko lub zlecenie pracy, z którymi łączy się dostęp do informacji niejawnych

stanowiących tajemnicę służbową, są przechowywane przez pełnomocnika ochrony i są

udostępniane do wglądu wyłącznie na pisemne żądanie

1)

osobie sprawdzanej,

2)

sądowi lub prokuratorowi dla celów postępowania karnego,

3)

Prezesowi Rady Ministrów, Szefowi Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Szefowi Agencji

Wywiadu, Szefowi Wojskowych Służb Informacyjnych, Komendantowi Głównemu Policji, Komendantowi

Głównemu Żandarmerii Wojskowej, Komendantowi Głównemu Straży Granicznej lub Dyrektorowi

Generalnemu Służby Więziennej w celu rozpatrzenia odwołania,

4)

sądowi administracyjnemu w związku z rozpatrywaniem skargi,

5)

osobie upoważnionej do obsady stanowiska, pełnomocnikom ochrony lub właściwym służbom

ochrony państwa dla celów postępowania sprawdzającego lub kontroli, o której mowa

w art. 14 ust. 1 pkt 1.

4.

W przypadku rozwiązania, zniesienia, likwidacji, przekształcenia lub reorganizacji

jednostki organizacyjnej akta, o których mowa w ust. 3, przejmuje jej następca prawny,

a w jego braku - właściwa służba ochrony państwa.

5.

Służby ochrony państwa, każda w zakresie swojego działania, prowadzą ewidencje osób,

które uzyskały poświadczenie bezpieczeństwa, a także osób, które zajmują stanowiska

lub wykonują prace, z którymi łączy się dostęp do informacji niejawnych oznaczonych

klauzulą „poufne” lub stanowiących tajemnicę państwową, oraz ewidencje osób, którym

odmówiono wydania poświadczenia bezpieczeństwa, a także wobec których podjęto decyzję

o cofnięciu poświadczenia bezpieczeństwa.

6.

Dane z ewidencji, o których mowa w ust. 5, mogą obejmować wyłącznie

1)

w odniesieniu do osoby - jej imię i nazwisko, numer PESEL, imię ojca, datę i miejsce

urodzenia, adres miejsca zamieszkania lub pobytu, nazwę i adres jednostki organizacyjnej,

w której osoba jest zatrudniona, nazwę komórki organizacyjnej i stanowiska oraz sygnaturę

akt postępowania sprawdzającego,

2)

w odniesieniu do stanowiska lub pracy zleconej - datę objęcia stanowiska lub rozpoczęcia

pracy, określenie, z dostępem do jakich informacji niejawnych łączy się to stanowisko,

datę wydania i numer poświadczenia bezpieczeństwa.

7.

Dane z ewidencji, o których mowa w ust. 5, są udostępniane wyłącznie na pisemne żądanie

1)

sądowi lub prokuratorowi dla celów postępowania karnego,

2)

służbom ochrony państwa dla celów postępowania sprawdzającego oraz potwierdzenia faktu

wydania poświadczenia bezpieczeństwa,

3)

Prezesowi Rady Ministrów, Szefowi Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Szefowi Agencji

Wywiadu, Szefowi Wojskowych Służb Informacyjnych, Komendantowi Głównemu Policji, Komendantowi

Głównemu Żandarmerii Wojskowej, Komendantowi Głównemu Straży Granicznej lub Dyrektorowi

Generalnemu Służby Więziennej w celu rozpatrzenia odwołania,

4)

sądowi administracyjnemu w związku z rozpatrywaniem skargi.

Dane udostępnia szef właściwej służby ochrony państwa bądź upoważniony przez niego

funkcjonariusz lub żołnierz.

8.

Udostępnianie akt umorzonych postępowań sprawdzających oraz danych zebranych w ich

toku odbywa się odpowiednio na zasadach określonych w ust. 2, 3 i 7.

1.

Na pisemny wniosek osoby upoważnionej do obsady stanowiska, złożony co najmniej na

6 miesięcy przed upływem terminu ważności poświadczenia bezpieczeństwa, służba ochrony

państwa, organy i służby wymienione w art. 30 oraz pełnomocnicy ochrony, w przypadkach

postępowań sprawdzających wymienionych w art. 37 ust. 1, przeprowadzają kolejne postępowanie

sprawdzające.

2.

Kolejne postępowanie sprawdzające powinno być zakończone przed upływem terminu ważności

poświadczenia bezpieczeństwa. W przypadku kolejnego postępowania sprawdzającego terminy,

o których mowa w art. 42 ust. 1, nie mają zastosowania.

1.

W przypadku gdy w odniesieniu do osoby, której wydano poświadczenie bezpieczeństwa,

zostaną ujawnione nowe fakty wskazujące, że nie daje ona rękojmi zachowania tajemnicy,

służby ochrony państwa lub pełnomocnik ochrony przeprowadzają kontrolne postępowanie

sprawdzające z pominięciem terminów, o których mowa w art. 36 ust. 2a, i obowiązku

wypełnienia nowej ankiety przez osobę sprawdzaną.

2.

O wszczęciu kontrolnego postępowania sprawdzającego, o którym mowa w ust. 1, służby

ochrony państwa lub pełnomocnik ochrony zawiadamiają kierownika jednostki organizacyjnej

lub osobę odpowiedzialną za obsadę stanowiska wraz z wnioskiem o ograniczenie lub

wyłączenie dostępu do informacji niejawnych osobie sprawdzanej.

3.

Po otrzymaniu zawiadomienia, o którym mowa w ust. 2, kierownik jednostki organizacyjnej

lub osoba odpowiedzialna za obsadę stanowiska informują osobę sprawdzaną o wszczęciu

kontrolnego postępowania sprawdzającego oraz ograniczają lub wyłączają jej dostęp

do informacji niejawnych.

Do kolejnego lub kontrolnego postępowania sprawdzającego stosuje się przepisy ustawy

odnoszące się do właściwego postępowania sprawdzającego, z uwzględnieniem art. 47.

1.

Kontrolne postępowanie sprawdzające prowadzone przez służbę ochrony państwa lub pełnomocnika

ochrony, wszczęte na podstawie art. 45 ust. 1, kończy się

1)

wydaniem decyzji o cofnięciu poświadczenia bezpieczeństwa albo

2)

poinformowaniem osób, o których mowa w art. 45 ust. 2, i osoby sprawdzanej, o braku

zastrzeżeń w stosunku do osoby, którą objęto kontrolnym postępowaniem sprawdzającym,

z jednoczesnym potwierdzeniem jej dalszej zdolności do zachowania tajemnicy w zakresie

określonym w posiadanym przez nią poświadczeniu bezpieczeństwa.

2.

Do decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 1, stosuje się odpowiednio przepisy art. 41.

3.

Do kontrolnego postępowania sprawdzającego przepisy art. 36 ust. 2b-2e stosuje się

odpowiednio.

1.

Od decyzji o odmowie wydania poświadczenia bezpieczeństwa lub decyzji o cofnięciu

poświadczenia bezpieczeństwa służy osobie sprawdzanej odwołanie do Prezesa Rady Ministrów,

z zastrzeżeniem art. 48i ust. 1.

2.

Odwołanie nie wymaga uzasadnienia.

3.

Odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia osobie sprawdzanej decyzji

o odmowie wydania poświadczenia bezpieczeństwa lub decyzji o cofnięciu poświadczenia

bezpieczeństwa, za pośrednictwem właściwej służby ochrony państwa.

1.

Prezes Rady Ministrów umarza postępowanie odwoławcze w przypadku

1)

śmierci osoby sprawdzanej lub

2)

cofnięcia odwołania przez osobę sprawdzaną przed wydaniem decyzji, o której mowa w

art. 48f ust. 1.

2.

Prezes Rady Ministrów nie uwzględnia cofnięcia odwołania, jeżeli prowadziłoby to do

naruszającego prawo lub interes bezpieczeństwa państwa utrzymania w mocy decyzji o

odmowie wydania poświadczenia bezpieczeństwa.

1.

Prezes Rady Ministrów wydaje decyzję, w której

1)

utrzymuje w mocy decyzję o odmowie wydania poświadczenia bezpieczeństwa lub decyzję

o cofnięciu poświadczenia bezpieczeństwa albo

2)

uchyla decyzję o odmowie wydania poświadczenia bezpieczeństwa i nakazuje służbie ochrony

państwa wydanie poświadczenia bezpieczeństwa, albo

3)

uchyla decyzję o cofnięciu poświadczenia bezpieczeństwa.

2.

Można odstąpić od uzasadnienia faktycznego decyzji lub je ograniczyć w zakresie, w

jakim udostępnienie informacji osobie sprawdzanej mogłoby spowodować istotne zagrożenie

dla podstawowych interesów Rzeczypospolitej Polskiej dotyczących porządku publicznego,

obronności, bezpieczeństwa, stosunków międzynarodowych lub gospodarczych państwa.

Decyzje i postanowienia doręcza się na piśmie osobie sprawdzanej i właściwej służbie

ochrony państwa, zawiadamiając o rozstrzygnięciu zawartym w decyzji lub postanowieniu

osobę upoważnioną do obsady stanowiska.

Osobie sprawdzanej przysługuje skarga do sądu administracyjnego na decyzję utrzymującą

w mocy decyzję o odmowie wydania poświadczenia bezpieczeństwa lub decyzję o cofnięciu

poświadczenia bezpieczeństwa oraz na postanowienie, o którym mowa w art. 48c ust.

1, w terminie określonym w art. 53 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(Dz. U. Nr 153, poz. 1270 oraz z 2004 r. Nr 162, poz. 1692).

1.

Szef Kancelarii: Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, Sejmu, Senatu lub Prezesa Rady

Ministrów albo minister właściwy dla określonego działu administracji rządowej, Prezes

Narodowego Banku Polskiego lub kierownik urzędu centralnego, a w przypadku ich braku

właściwa służba ochrony państwa, może wyrazić pisemną zgodę na udostępnienie informacji

niejawnych stanowiących tajemnicę państwową osobie lub jednostce organizacyjnej, wobec

której wszczęto postępowanie sprawdzające. Odpis zgody przekazuje się właściwej służbie

ochrony państwa.

2.

Zgodę na udostępnienie informacji niejawnych stanowiących tajemnicę służbową osobie,

wobec której wszczęto zwykłe postępowanie sprawdzające, może wyrazić - w formie pisemnej

- kierownik jednostki organizacyjnej, w której ta osoba jest zatrudniona lub wykonuje

prace zlecone.

3.

W wyjątkowych, szczególnie uzasadnionych przypadkach, z zastrzeżeniem art. 4 ust.

1, podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2, mogą wyrazić pisemną zgodę na jednorazowe

udostępnienie określonych informacji niejawnych osobie nieposiadającej odpowiedniego

poświadczenia bezpieczeństwa lub jednostce organizacyjnej nieposiadającej świadectwa

bezpieczeństwa przemysłowego.

4.

Wyrażenie zgody na udostępnienie informacji niejawnych określa zakres podmiotowy i

przedmiotowy udostępnienia oraz nie oznacza zmiany lub zniesienia ich klauzuli tajności.

W kancelarii tajnej dokumenty o różnych klauzulach powinny być fizycznie od siebie

oddzielone i obsługiwane przez osobę posiadającą poświadczenie bezpieczeństwa odpowiednie

do najwyższej klauzuli wytwarzanych, przetwarzanych, przekazywanych lub przechowywanych

w kancelarii dokumentów.

1.

W jednostkach organizacyjnych, o których mowa w art. 1 ust. 2 pkt 2, dopuszcza się

organizowanie innych niż kancelaria tajna komórek organizacyjnych odpowiedzialnych

za rejestrowanie, przechowywanie, obieg i udostępnianie materiałów niejawnych.

2.

Do komórek organizacyjnych, o których mowa w ust. 1, przepisy art. 51 i 52 stosuje

się odpowiednio.

1.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wymagania w zakresie organizacji

i funkcjonowania kancelarii tajnych. Rozporządzenie powinno określać

1)

strukturę organizacyjną kancelarii, z uwzględnieniem możliwości tworzenia jej oddziałów,

2)

podstawowe zadania kierownika kancelarii,

3)

zakres i warunki stosowania środków ochrony fizycznej, z uwzględnieniem klauzul tajności

przechowywanych przez kancelarię dokumentów,

4)

tryb obiegu informacji niejawnych,

5)

wzór karty zapoznania z dokumentem.

2.

Ministrowie właściwi do spraw: wewnętrznych, administracji publicznej, zagranicznych,

finansów publicznych, budżetu i instytucji finansowych, Minister Sprawiedliwości,

Prezes Narodowego Banku Polskiego, Prezes Najwyższej Izby Kontroli, Szefowie Kancelarii

Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, Sejmu, Senatu oraz Prezesa Rady Ministrów, Szef

Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Szef Agencji Wywiadu, Komendant Główny Policji,

Komendant Główny Straży Granicznej, Szef Biura Ochrony Rządu, a także Prezes Instytutu

Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu określą,

w drodze zarządzenia, każdy w zakresie swojego działania, szczególny sposób organizacji

kancelarii tajnych, stosowania środków ochrony fizycznej oraz obiegu informacji niejawnych.

3.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze zarządzenia, szczególny sposób organizacji

kancelarii tajnych oraz komórek organizacyjnych, o których mowa w art. 52a ust. 1,

stosowania środków ochrony fizycznej oraz obiegu informacji niejawnych.

4.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, tryb i sposób przyjmowania,

przewożenia, wydawania i ochrony materiałów w celu ich zabezpieczenia przed nieuprawnionym

ujawnieniem, utratą, uszkodzeniem lub zniszczeniem.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wzory zaświadczeń stwierdzających

odbycie szkolenia w zakresie ochrony informacji niejawnych, z uwzględnieniem odrębności

wynikających z wydawania zaświadczeń przez służby ochrony państwa i pełnomocników

ochrony.

1.

Systemy i sieci teleinformatyczne, w których mają być wytwarzane, przetwarzane, przechowywane

lub przekazywane informacje niejawne, podlegają akredytacji bezpieczeństwa teleinformatycznego

przez służby ochrony państwa.

2.

Akredytacja, o której mowa w ust. 1, następuje na podstawie dokumentów szczególnych

wymagań bezpieczeństwa i procedur bezpiecznej eksploatacji.

3.

Urządzenia i narzędzia kryptograficzne, służące do ochrony informacji niejawnych stanowiących

tajemnicę państwową lub tajemnicę służbową oznaczonych klauzulą „poufne”, podlegają

badaniom i certyfikacji prowadzonym przez służby ochrony państwa.

4.

W wyniku badań i certyfikacji, o których mowa w ust. 3, służby ochrony państwa wydają

wzajemnie uznawane certyfikaty ochrony kryptograficznej.

5.

Wytwarzanie, przetwarzanie, przechowywanie lub przekazywanie informacji niejawnych

stanowiących tajemnicę państwową, odpowiednio do ich klauzuli tajności, jest dopuszczalne

po uzyskaniu certyfikatu akredytacji bezpieczeństwa teleinformatycznego dla systemu

lub sieci teleinformatycznej, wydanego przez właściwą służbę ochrony państwa.

6.

Certyfikat, o którym mowa w ust. 5, wydaje się na podstawie

1)

przeprowadzonych zgodnie z ustawą postępowań sprawdzających wobec osób mających dostęp

do systemu lub sieci teleinformatycznej,

2)

zatwierdzonych przez właściwą służbę ochrony państwa dokumentów szczególnych wymagań

bezpieczeństwa i procedur bezpiecznej eksploatacji,

3)

audytu bezpieczeństwa systemu lub sieci teleinformatycznej, polegającego na weryfikacji

poprawności realizacji wymagań i procedur, określonych w dokumentach szczególnych

wymagań bezpieczeństwa i procedur bezpiecznej eksploatacji.

7.

Szef właściwej służby ochrony państwa po zapoznaniu się z wynikiem analizy ryzyka

dla bezpieczeństwa informacji niejawnych może, bez spełnienia niektórych wymagań w

zakresie ochrony fizycznej, elektromagnetycznej lub kryptograficznej, dokonać, na

czas określony, nie dłuższy jednak niż na 2 lata, akredytacji bezpieczeństwa teleinformatycznego

systemu lub sieci teleinformatycznej, którym przyznano określoną klauzulę tajności,

w przypadku gdy brak możliwości ich eksploatacji powodowałby zagrożenie dla porządku

publicznego, obronności, bezpieczeństwa albo interesów międzynarodowych państwa.

8.

Kierownicy jednostek organizacyjnych organów uprawnionych do prowadzenia na mocy odrębnych

przepisów czynności operacyjno-rozpoznawczych mogą podjąć decyzję o eksploatacji środków

technicznych umożliwiających uzyskiwanie, przetwarzanie, przechowywanie i przekazywanie

w sposób tajny informacji oraz utrwalanie dowodów, bez konieczności spełnienia wymagań

określonych w ust. 1 i 3 oraz 5 i 6, w przypadkach gdy ich spełnienie uniemożliwiałoby

lub w znacznym stopniu utrudniałoby realizację czynności operacyjnych.

1.

Dokumenty szczególnych wymagań bezpieczeństwa systemu lub sieci teleinformatycznej

powinny być kompletnym i wyczerpującym opisem ich budowy, zasad działania i eksploatacji.

Dokumenty te opracowuje się w fazie projektowania, bieżąco uzupełnia w fazie wdrażania

i modyfikuje w fazie eksploatacji przed dokonaniem zmian w systemie lub sieci teleinformatycznej.

2.

Procedury bezpiecznej eksploatacji opracowuje się i uzupełnia w fazie wdrażania oraz

modyfikuje w fazie eksploatacji przed dokonaniem zmian w systemie lub sieci teleinformatycznej.

3.

Dokumenty, o których mowa w ust. 1, oraz procedury, o których mowa w ust. 2, opracowuje

oraz przekazuje służbie ochrony państwa kierownik jednostki organizacyjnej, który

jest także odpowiedzialny za eksploatację i bezpieczeństwo systemu lub sieci teleinformatycznej.

4.

Dokumenty szczególnych wymagań bezpieczeństwa oraz procedury bezpiecznej eksploatacji

systemów i sieci teleinformatycznych, w których mają być wytwarzane, przetwarzane,

przechowywane lub przekazywane informacje niejawne stanowiące tajemnicę państwową,

są w każdym przypadku indywidualnie zatwierdzane przez właściwą służbę ochrony państwa

w terminie 30 dni od dnia ich otrzymania.

5.

Dokumenty szczególnych wymagań bezpieczeństwa oraz procedury bezpiecznej eksploatacji

systemów i sieci teleinformatycznych, w których mają być wytwarzane, przetwarzane,

przechowywane lub przekazywane informacje niejawne stanowiące tajemnicę służbową,

są przedstawiane właściwej służbie ochrony państwa. Niewniesienie zastrzeżeń przez

służbę ochrony państwa do tych wymagań, w terminie 30 dni od dnia ich przedstawienia,

uprawnia do przejścia do kolejnej fazy budowy systemu lub sieci teleinformatycznej,

o której mowa w ust. 1.

1.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, podstawowe wymagania bezpieczeństwa

teleinformatycznego, jakim powinny odpowiadać systemy i sieci teleinformatyczne służące

do wytwarzania, przetwarzania, przechowywania lub przekazywania informacji niejawnych,

oraz sposób opracowywania dokumentów szczególnych wymagań bezpieczeństwa i procedur

bezpiecznej eksploatacji tych systemów i sieci.

2.

W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, określa się w szczególności podstawowe wymagania

bezpieczeństwa teleinformatycznego w zakresie ochrony fizycznej, elektromagnetycznej,

kryptograficznej, niezawodności transmisji, kontroli dostępu w sieciach lub systemach

teleinformatycznych służących do wytwarzania, przetwarzania, przechowywania lub przekazywania

informacji niejawnych. W dokumentach szczególnych wymagań bezpieczeństwa określa się

środki ochrony kryptograficznej, elektromagnetycznej, technicznej i organizacyjnej

systemu lub sieci teleinformatycznej. Procedury bezpiecznej eksploatacji obejmują

sposób i tryb postępowania w sprawach związanych z bezpieczeństwem informacji niejawnych

oraz określają zakres odpowiedzialności użytkowników systemu lub sieci teleinformatycznych

i pracowników mających do nich dostęp.

1.

Za przeprowadzenie czynności, o których mowa w art. 60 ust. 3-6, pobiera się opłaty.

2.

Z opłat, o których mowa w ust. 1, są zwolnione jednostki organizacyjne będące jednostkami

budżetowymi.

3.

Przedsiębiorcy obowiązani na podstawie odrębnych ustaw do wykonywania zadań publicznych

na rzecz obronności, bezpieczeństwa państwa oraz bezpieczeństwa i porządku publicznego

zwolnieni są z opłat za przeprowadzenie czynności, o których mowa w art. 60 ust. 5

i 6, w przypadku akredytacji bezpieczeństwa teleinformatycznego systemów i sieci teleinformatycznych

niezbędnych do wykonania tych zadań.

4.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wysokość opłat, o których

mowa w ust. 1, z uwzględnieniem kosztów ponoszonych na przeprowadzenie czynności,

o których mowa w art. 60 ust. 3-6.

1.

Kierownik jednostki organizacyjnej wyznacza

1)

osobę lub zespół osób, odpowiedzialnych za funkcjonowanie systemów lub sieci teleinformatycznych

oraz za przestrzeganie zasad i wymagań bezpieczeństwa systemów i sieci teleinformatycznych,

zwane dalej „administratorem systemu”,

2)

pracownika lub pracowników pionu ochrony pełniących funkcje inspektorów bezpieczeństwa

teleinformatycznego, odpowiedzialnych za bieżącą kontrolę zgodności funkcjonowania

sieci lub systemu teleinformatycznego ze szczególnymi wymaganiami bezpieczeństwa oraz

za kontrolę przestrzegania procedur bezpiecznej eksploatacji, o których mowa w art.

61 ust. 2.

2.

Służby ochrony państwa udzielają kierownikom jednostek organizacyjnych pomocy niezbędnej

dla realizacji ich zadań, w szczególności wydając zalecenia w zakresie bezpieczeństwa

teleinformatycznego.

3.

Stanowiska lub funkcje administratora systemu albo inspektora bezpieczeństwa teleinformatycznego

mogą zajmować lub pełnić osoby określone w art. 18 ust. 5, posiadające poświadczenia

bezpieczeństwa odpowiednie do klauzuli informacji wytwarzanych, przetwarzanych, przechowywanych

lub przekazywanych w systemach lub sieciach teleinformatycznych, po odbyciu specjalistycznych

szkoleń z zakresu bezpieczeństwa teleinformatycznego prowadzonych przez służby ochrony

państwa.

Przedsiębiorca, jednostka naukowa lub badawczo-rozwojowa, zamierzający ubiegać się,

ubiegający się o zawarcie lub wykonujący umowę związaną z dostępem do informacji niejawnych,

zwaną dalej „umową”, albo wykonujący na podstawie przepisów prawa zadania związane

z dostępem do informacji niejawnych, mają obowiązek zapewnienia warunków do ochrony

informacji niejawnych.

1.

Dokumentem potwierdzającym zdolność przedsiębiorcy, jednostki naukowej lub badawczo-rozwojowej

do ochrony informacji niejawnych stanowiących tajemnicę państwową jest świadectwo

bezpieczeństwa przemysłowego wydane po przeprowadzeniu postępowania sprawdzającego,

zwanego dalej „postępowaniem bezpieczeństwa przemysłowego”.

2.

Postępowanie bezpieczeństwa przemysłowego przeprowadzają

1)

Wojskowe Służby Informacyjne, jeżeli

a)

zlecającym umowę lub zadanie mają być Siły Zbrojne oraz jednostki organizacyjne podległe

lub nadzorowane przez Ministra Obrony Narodowej,

b)

wykonawcami umowy lub zadania mają być jednostki organizacyjne wymienione w lit. a),

2)

Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego w innych przypadkach niż wymienione w pkt 1.

3.

Podział kompetencji określony w ust. 2 odnosi się również do

1)

przedsiębiorców, jednostek naukowych lub badawczo-rozwojowych będących podwykonawcami

tych umów lub zadań,

2)

postępowań sprawdzających, o których mowa w art. 37 ust. 2 i 3.

4.

W zależności od stopnia zdolności do ochrony informacji niejawnych stanowiących tajemnicę

państwową o określonej klauzuli wydaje się świadectwo bezpieczeństwa przemysłowego

odpowiednio

1)

pierwszego stopnia - potwierdzające pełną zdolność przedsiębiorcy, jednostki naukowej

lub badawczo-rozwojowej do ochrony tych informacji,

2)

drugiego stopnia - potwierdzające zdolność przedsiębiorcy, jednostki naukowej lub

badawczo-rozwojowej do ochrony tych informacji, z wyłączeniem możliwości ich wytwarzania,

przechowywania, przekazywania lub przetwarzania we własnych systemach i sieciach teleinformatycznych,

3)

trzeciego stopnia - potwierdzające zdolność przedsiębiorcy, jednostki naukowej lub

badawczo-rozwojowej do ochrony tych informacji, z wyłączeniem możliwości ich wytwarzania,

przechowywania, przekazywania lub przetwarzania w użytkowanych przez niego obiektach.

5.

Właściwa służba ochrony państwa nie przeprowadza postępowania bezpieczeństwa przemysłowego,

jeżeli przedsiębiorca, jednostka naukowa lub badawczo-rozwojowa przedstawią odpowiednie

świadectwo bezpieczeństwa przemysłowego wydane przez drugą służbę ochrony państwa.

Służba ochrony państwa przeprowadza postępowanie wobec przedsiębiorcy, jednostki naukowej

lub badawczo-rozwojowej, sprawdzające zdolność do ochrony informacji niejawnych stanowiących

tajemnicę służbową, tylko wtedy, gdy z umów międzynarodowych zawartych przez Rzeczpospolitą

Polską lub z prawa wewnętrznego strony zlecającej umowę wynika obowiązek uzyskania

świadectwa bezpieczeństwa przemysłowego upoważniającego do wykonywania umów związanych

z dostępem do informacji niejawnych oznaczonych klauzulą „poufne” lub jej zagranicznym

odpowiednikiem.

1.

Właściwa służba ochrony państwa przeprowadza postępowanie bezpieczeństwa przemysłowego

na wniosek przedsiębiorcy, jednostki naukowej lub badawczo-rozwojowej, o których mowa

w art. 1 ust. 2 pkt 5.

2.

We wniosku, o którym mowa w ust. 1, przedsiębiorca, jednostka naukowa lub badawczo-rozwojowa

określają stopień świadectwa bezpieczeństwa przemysłowego, o które ubiegają się, z

uwzględnieniem klauzuli tajności.

3.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się ankiety osób określonych w ust. 4

lub kopie posiadanych przez te osoby poświadczeń bezpieczeństwa wydanych przez służby

ochrony państwa i kwestionariusz bezpieczeństwa przemysłowego, o którym mowa w art.

69.

4.

W toku postępowania bezpieczeństwa przemysłowego przeprowadza się postępowanie sprawdzające

wobec

1)

osoby lub osób, które u przedsiębiorcy, w jednostce naukowej lub badawczo-rozwojowej

zajmują stanowisko kierownika jednostki organizacyjnej, o którym mowa w art. 18 ust.

1,

2)

osób zatrudnionych w pionie ochrony,

3)

administratora systemu, o ile podmiot wnioskujący będzie wytwarzał, przechowywał,

przetwarzał lub przekazywał informacje niejawne stanowiące tajemnicę państwową we

własnych systemach i sieciach teleinformatycznych,

4)

osób wskazanych w kwestionariuszu bezpieczeństwa przemysłowego, mających kierować

wykonaniem umowy lub zadania albo uczestniczyć w ich bezpośredniej realizacji u przedsiębiorcy,

w jednostce naukowej lub badawczo-rozwojowej,

5)

osób wskazanych w kwestionariuszu bezpieczeństwa przemysłowego, które w imieniu przedsiębiorcy,

jednostki naukowej lub badawczo-rozwojowej uczestniczą w czynnościach zmierzających

do zawarcia umowy.

5.

Do osób, o których mowa w ust. 4, z wyjątkiem osób zajmujących stanowisko pełnomocnika

ochrony, pracownika pionu ochrony oraz administratora systemu, nie stosuje się wymogu

posiadania obywatelstwa polskiego, o którym mowa w art. 28 ust. 1 pkt 1.

6.

W toku postępowania bezpieczeństwa przemysłowego sprawdzeniu podlegają

1)

struktura kapitału oraz powiązania kapitałowe przedsiębiorcy,

2)

struktura organizacyjna przedsiębiorcy, jednostki naukowej lub badawczo-rozwojowej

oraz ich władz i organów,

3)

sytuacja finansowa i źródła pochodzenia środków finansowych pozostających w dyspozycji

podmiotów określonych w pkt 2,

4)

osoby zarządzające lub wchodzące w skład organów zarządzających albo kontrolnych przedsiębiorcy,

jednostki naukowej lub badawczo-rozwojowej, a także osoby działające z ich upoważnienia

- na podstawie danych zawartych w rejestrach, ewidencjach, kartotekach, w tym niedostępnych

powszechnie,

5)

system ochrony osób, materiałów i obiektów u przedsiębiorcy, w jednostce naukowej

lub badawczo-rozwojowej, ze szczególnym uwzględnieniem elementów systemu ochrony informacji

niejawnych.

7.

Do sprawdzenia, o którym mowa w ust. 6, stosuje się odpowiednio art. 14 ust. 3, z

tym że przez sprawdzenie rękojmi zachowania tajemnicy należy rozumieć sprawdzenie

zdolności finansowej i organizacyjnej do zapewnienia ochrony informacji niejawnych.

1.

Sprawdzenie, o którym mowa w art. 68 ust. 6, prowadzi się na podstawie danych zawartych

w wypełnionym przez przedsiębiorcę, jednostkę naukową lub badawczo-rozwojową kwestionariuszu

bezpieczeństwa przemysłowego.

2.

Kwestionariusz bezpieczeństwa przemysłowego zawiera w szczególności

1)

dane identyfikujące podmiot podlegający sprawdzeniu, w tym jego status prawny,

2)

dane o strukturze kapitału i powiązaniach kapitałowych przedsiębiorcy,

3)

dane o sytuacji finansowej przedsiębiorcy,

4)

dane o strukturze organizacyjnej przedsiębiorcy,

5)

dane dotyczące osób, o których mowa w art. 68 ust. 6 pkt 4,

6)

dane o systemie ochrony przedsiębiorcy,

7)

wykaz pracowników posiadających poświadczenia bezpieczeństwa uprawniające do dostępu

do informacji niejawnych stanowiących tajemnicę państwową,

8)

wykaz pracowników, którzy powinni być poddani poszerzonemu lub specjalnemu postępowaniu

sprawdzającemu,

9)

wykaz osób, które ze strony przedsiębiorcy, jednostki naukowej lub badawczo-rozwojowej

wykonują lub będą wykonywać funkcje związane z ochroną informacji niejawnych,

10)

podpis osoby upoważnionej do składania oświadczeń woli w imieniu przedsiębiorcy, jednostki

naukowej lub badawczo-rozwojowej.

Postępowanie bezpieczeństwa przemysłowego powinno być przeprowadzone bez zbędnej zwłoki

i zakończone w terminie nie dłuższym niż 6 miesięcy od dnia przedłożenia wszystkich

dokumentów niezbędnych do jego przeprowadzenia.

1.

W przypadku pozytywnego wyniku postępowania, o którym mowa w art. 68 ust. 1, służba

ochrony państwa wydaje świadectwo bezpieczeństwa przemysłowego, które zachowuje ważność

od daty wydania przez okres

1)

5 lat - w przypadku umów lub zadań, związanych z dostępem do informacji niejawnych

oznaczonych klauzulą „ściśle tajne”,

2)

7 lat - w przypadku umów lub zadań, związanych z dostępem do informacji niejawnych

oznaczonych klauzulą „tajne”,

3)

10 lat - w przypadku świadectwa bezpieczeństwa przemysłowego, wydanego w wyniku postępowania,

o którym mowa w art. 67.

2.

W okresie ważności świadectwa bezpieczeństwa przemysłowego służba ochrony państwa

może przeprowadzić z urzędu sprawdzenie, w zakresie określonym w art. 68 ust. 6 i

7, w celu ustalenia, czy przedsiębiorca, jednostka naukowa lub badawczo-rozwojowa

nie utracili zdolności do ochrony informacji niejawnych przed nieuprawnionym ujawnieniem.

1.

Jednostka organizacyjna zlecająca wykonanie umowy lub zadania, związanych z dostępem

do informacji niejawnych stanowiących tajemnicę państwową, jest odpowiedzialna za

wprowadzenie do umowy lub decyzji o zleceniu zadania instrukcji bezpieczeństwa przemysłowego,

określającej

1)

szczegółowe wymagania dotyczące ochrony informacji niejawnych stanowiących tajemnicę

państwową, które zostaną przekazane przedsiębiorcy, jednostce naukowej lub badawczo-rozwojowej

w związku z wykonywaniem umowy lub zadania, odpowiednie do ilości tych informacji,

klauzuli tajności oraz liczby osób mających do nich dostęp,

2)

skutki oraz zakres odpowiedzialności wykonawcy umowy lub zadania z tytułu niewykonania

lub nienależytego wykonania obowiązków wynikających z ustawy, a także nieprzestrzegania

wymagań określonych w instrukcji bezpieczeństwa przemysłowego.

2.

W szczególności instrukcja bezpieczeństwa przemysłowego powinna określać

1)

klauzule tajności poszczególnych materiałów lub rodzajów materiałów niejawnych, które

zostaną wytworzone przez przedsiębiorcę, jednostkę naukową lub badawczo-rozwojową

w związku z wykonaniem umowy lub zadania,

2)

sposób postępowania z materiałami niejawnymi, które zostaną przekazane przedsiębiorcy,

jednostce naukowej lub badawczo-rozwojowej lub przez niego wytworzone w związku z

wykonaniem umowy lub zadania.

3.

Kierownik jednostki organizacyjnej, która zleca wykonanie umowy lub zadania, związanych

z dostępem do informacji niejawnych stanowiących tajemnicę państwową, wyznacza osobę

odpowiedzialną za nadzorowanie, kontrolę i doradztwo w zakresie wykonywania przez

przedsiębiorcę, jednostkę naukową lub badawczo-rozwojową obowiązku ochrony przekazanych

im informacji niejawnych.

4.

Jeżeli w związku z wykonaniem umowy lub zadania zostaną wytworzone informacje niejawne,

odpowiednią klauzulę tajności nadaje osoba, o której mowa w art. 21 ust. 1, zgodnie

ze wskazaniami zawartymi w instrukcji bezpieczeństwa przemysłowego, a w przypadku

ich braku, po uzgodnieniu z osobą, o której mowa w ust. 3.

5.

Jednostka organizacyjna zlecająca wykonanie umowy lub zadania, związanych z dostępem

do informacji niejawnych stanowiących tajemnicę państwową, ma obowiązek

1)

niezwłocznego informowania właściwej służby ochrony państwa o

a)

nazwie i adresie przedsiębiorcy, jednostki naukowej lub badawczo-rozwojowej, którym

zleca wykonanie umowy lub zadania,

b)

przedmiocie umowy lub zadania,

c)

najwyższej koniecznej klauzuli tajności informacji niejawnych, do których dostęp będzie

wiązał się z wykonaniem umowy lub zadania,

d)

naruszeniu przepisów o ochronie informacji niejawnych u przedsiębiorcy, w jednostce

naukowej lub badawczo-rozwojowej, którym zlecono wykonanie umowy lub zadania,

e)

zakończeniu wykonania umowy lub zadania,

2)

niezwłocznego przekazania właściwej służbie ochrony państwa

a)

kopii instrukcji bezpieczeństwa przemysłowego, o której mowa w ust. 1,

b)

kopii świadectwa bezpieczeństwa przemysłowego przedsiębiorcy, jednostki naukowej lub

badawczo-rozwojowej, którym zlecono wykonanie umowy lub zadania.

1.

Przedsiębiorca, jednostka naukowa lub badawczo-rozwojowa, w czasie trwania postępowania

bezpieczeństwa przemysłowego, a także w okresie ważności świadectwa bezpieczeństwa

przemysłowego, określonego w art. 70 ust. 1, mają obowiązek niezwłocznego informowania

właściwej służby ochrony państwa o

1)

zmianach danych zawartych w kwestionariuszu bezpieczeństwa przemysłowego,

2)

ogłoszeniu upadłości, likwidacji lub rozwiązaniu jednostki organizacyjnej albo zakończeniu

przez nią działalności w innej formie,

3)

potrzebie zawarcia lub zawarciu umowy z podwykonawcą, związanej z dostępem do informacji

niejawnych,

4)

wypowiedzeniu umowy,

5)

zakończeniu wykonania umowy lub zadania,

6)

zawarciu nowej umowy lub podjęciu wykonania nowego zadania związanych z dostępem do

informacji niejawnych, ze szczególnym uwzględnieniem

a)

nazwy i adresu jednostki organizacyjnej zawierającej umowę lub zlecającej zadanie,

b)

przedmiotu umowy lub zadania,

c)

najwyższej klauzuli tajności informacji niejawnych, do których dostęp będzie wiązał

się z wykonaniem umowy lub zadania.

2.

Przedsiębiorca, jednostka naukowa lub badawczo-rozwojowa, w czasie realizacji umowy

albo zadania, mają obowiązek niezwłocznego informowania osoby, o której mowa w art.

71 ust. 3, o

1)

zmianach w systemie ochrony informacji niejawnych,

2)

zmianach osób wykonujących umowę lub zadanie,

3)

potrzebie zlecenia podwykonawcy wykonania umowy związanej z dostępem do informacji

niejawnych.

1.

Świadome podanie nieprawdziwych danych lub zatajenie prawdziwych danych w kwestionariuszu

bezpieczeństwa przemysłowego albo niewykonanie obowiązku wynikającego z art. 71a ust.

1 może stanowić podstawę do odmowy wydania świadectwa bezpieczeństwa przemysłowego.

2.

Utrata zdolności do ochrony informacji niejawnych stwierdzona w toku sprawdzenia,

o którym mowa w art. 70 ust. 2, lub kontroli, o których mowa w art. 14 ust. 1 i art.

16, stanowi podstawę do cofnięcia świadectwa bezpieczeństwa przemysłowego, a niewykonanie

obowiązku wynikającego z art. 71a ust. 1 może stanowić podstawę do cofnięcia świadectwa

bezpieczeństwa przemysłowego.

3.

O cofnięciu świadectwa bezpieczeństwa przemysłowego służba ochrony państwa zawiadamia

niezwłocznie jednostki organizacyjne, które zleciły przedsiębiorcy, jednostce naukowej

lub badawczo-rozwojowej wykonanie umowy albo zadania.

4.

Przedsiębiorca, jednostka naukowa lub badawczo-rozwojowa mogą ponownie ubiegać się

o wydanie świadectwa bezpieczeństwa przemysłowego w terminie nie krótszym niż rok

od dnia doręczenia decyzji o jego cofnięciu.

1.

Od decyzji o odmowie wydania lub decyzji o cofnięciu świadectwa bezpieczeństwa przemysłowego

przedsiębiorcy, jednostce naukowej lub badawczo-rozwojowej służy odwołanie do Prezesa

Rady Ministrów.

2.

Do odwołania, o którym mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy rozdziału 5a

z wyłączeniem przepisów art. 48b ust. 3, art. 48e ust. 1 pkt 1, art. 48i oraz art.

48m.

3.

W przypadku likwidacji przedsiębiorcy, jednostki naukowej lub badawczo-rozwojowej

albo ogłoszenia upadłości przedsiębiorcy Prezes Rady Ministrów umarza postępowanie

odwoławcze.

1.

Świadectwo bezpieczeństwa przemysłowego, decyzja o odmowie wydania oraz decyzja o

cofnięciu świadectwa bezpieczeństwa przemysłowego powinny zawierać

1)

oznaczenie służby ochrony państwa, która wydała, odmówiła wydania bądź cofnęła świadectwo

bezpieczeństwa przemysłowego,

2)

miejsce i datę wystawienia,

3)

nazwę podmiotu i adres jego siedziby,

4)

podstawę prawną,

5)

stwierdzenie wydania świadectwa bezpieczeństwa przemysłowego, odmowy wydania lub jego

cofnięcia,

6)

w przypadku wydania świadectwa bezpieczeństwa przemysłowego - jego stopień, klauzulę

tajności oraz termin ważności,

7)

imienną pieczęć i czytelny podpis upoważnionego funkcjonariusza albo żołnierza służby

ochrony państwa.

2.

Decyzja o odmowie wydania oraz decyzja o cofnięciu świadectwa bezpieczeństwa przemysłowego

powinny zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne oraz pouczenie o dopuszczalności

i terminie wniesienia

1)

odwołania do Prezesa Rady Ministrów,

2)

skargi do sądu administracyjnego.

3.

Można odstąpić od uzasadnienia faktycznego decyzji lub je ograniczyć w zakresie, w

jakim udostępnienie mogłoby spowodować istotne zagrożenie dla podstawowych interesów

Rzeczypospolitej Polskiej dotyczących porządku publicznego, obronności, bezpieczeństwa,

stosunków międzynarodowych lub gospodarczych państwa.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wzory

1)

kwestionariusza bezpieczeństwa przemysłowego,

2)

świadectw bezpieczeństwa przemysłowego,

3)

decyzji o odmowie wydania świadectwa bezpieczeństwa przemysłowego,

4)

decyzji o cofnięciu świadectwa bezpieczeństwa przemysłowego.

1.

Służby ochrony państwa pobierają opłaty za

1)

przeprowadzenie postępowań bezpieczeństwa przemysłowego, o których mowa w art. 68

ust. 4,

2)

przeprowadzenie sprawdzeń, o których mowa w art. 68 ust. 6,

3)

przeprowadzenie postępowań sprawdzających, o których mowa w art. 37 ust. 2 i 3.

2.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wysokość i tryb pobierania

opłat, o których mowa w ust. 1, z uwzględnieniem kosztów ponoszonych na przeprowadzenie

czynności, o których mowa w art. 37 ust. 2 i 3 oraz art. 68 ust. 4 i 6.

1.

Dane zgromadzone w postępowaniu, o którym mowa w art. 68 ust. 1, podlegają ochronie

i mogą być wykorzystywane wyłącznie w celu określonym w ustawie, a ich przekazywanie

i udostępnianie innym osobom jest zabronione.

2.

Dane, o których mowa w ust. 1, mogą być udostępniane przez służby ochrony państwa

wyłącznie na żądanie sądu lub prokuratora dla celów postępowania karnego albo Prezydentowi

Rzeczypospolitej Polskiej lub Prezesowi Rady Ministrów, gdy wymaga tego istotny interes

Rzeczypospolitej Polskiej.

3.

Akta postępowań sprawdzających prowadzonych w odniesieniu do przedsiębiorców, jednostek

naukowych lub badawczo-rozwojowych są przechowywane jako wyodrębniona część w archiwach

służb ochrony państwa.

1.

W przypadku gdy przedsiębiorca, jednostka naukowa lub badawczo-rozwojowa zamierzają

ubiegać się lub ubiegają się o wykonanie umowy albo zadań związanych z dostępem do

informacji niejawnych stanowiących tajemnicę służbową, świadectwo bezpieczeństwa przemysłowego

nie jest wymagane, z zastrzeżeniem art. 67. Przepisy art. 71 ust. 1-4 oraz art. 71a

ust. 2 stosuje się odpowiednio.

2.

Przedsiębiorca, jednostka naukowa lub badawczo-rozwojowa, o których mowa w ust. 1,

są obowiązani powołać pełnomocnika ochrony oraz spełniać inne wymagania ustawy w zakresie

ochrony informacji niejawnych, stosownie do ich klauzuli tajności.

3.

Na wniosek przedsiębiorcy, jednostki naukowej lub badawczo-rozwojowej, o których mowa

w ust. 1, zwykłe postępowanie sprawdzające wobec osób wymienionych w art. 68 ust.

4, z wyjątkiem osoby kandydata na pełnomocnika ochrony, może przeprowadzić pełnomocnik

ochrony jednostki organizacyjnej zawierającej umowę lub zlecającej zadanie, o których

mowa w ust. 1. Wniosek składa się do kierownika jednostki organizacyjnej, która zleca

wykonanie takiej umowy lub zadania.

4.

Szkolenie w zakresie ochrony informacji niejawnych osób, wobec których przeprowadzono

postępowanie sprawdzające, o którym mowa w ust. 3, przeprowadza pełnomocnik ochrony

jednostki organizacyjnej zawierającej umowę lub zlecającej zadanie, o których mowa

w ust. 1.

1.

Przetwarzanie przez banki, inne instytucje ustawowo upoważnione do udzielania kredytów

oraz instytucje utworzone na podstawie art. 105 ust. 4, informacji stanowiących tajemnicę

bankową w zakresie dotyczącym osób fizycznych (konsumentów) może być wykonywane, z

zastrzeżeniem art. 104, 105 i 106-106c, w celu oceny zdolności kredytowej i analizy

ryzyka kredytowego.

2.

Instytucje, o których mowa w ust. 1, mogą, z zastrzeżeniem ust. 3, przetwarzać informacje

stanowiące tajemnicę bankową w zakresie dotyczącym osób fizycznych (konsumentów) po

wygaśnięciu zobowiązania wynikającego z umowy zawartej z bankiem lub inną instytucją

ustawowo upoważnioną do udzielania kredytów, pod warunkiem uzyskania pisemnej zgody

osoby, której informacje te dotyczą. Zgoda ta może być w każdym czasie odwołana.

3.

Instytucje, o których mowa w ust. 1, mogą przetwarzać informacje stanowiące tajemnicę

bankową oraz informacje, o których mowa w art. 105 ust. 4 pkt 2 w zakresie dotyczącym

osób fizycznych (konsumentów) po wygaśnięciu zobowiązania wynikającego z umowy zawartej

z bankiem lub inną instytucją ustawowo upoważnioną do udzielania kredytów, bez zgody

osoby, której informacje dotyczą, jeśli spełnione są łącznie następujące warunki

1)

osoba ta nie wykonała zobowiązania lub dopuściła się zwłoki powyżej 60 dni w spełnieniu

świadczenia wynikającego z umowy zawartej z bankiem lub inną instytucją ustawowo upoważnioną

do udzielania kredytów,

2)

po zaistnieniu okoliczności, o której mowa w pkt 1, upłynęło co najmniej 30 dni od

poinformowania tej osoby przez bank lub inną instytucję ustawowo upoważnioną do udzielania

kredytów o zamiarze przetwarzania dotyczących jej informacji stanowiących tajemnicę

bankową, bez jej zgody.

4.

Przetwarzanie informacji stanowiących tajemnicę bankową w przypadkach, o których mowa

w ust. 3, może być wykonywane przez okres nie dłuższy niż 5 lat od dnia wygaśnięcia

zobowiązania.

5.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii właściwych

nadzorów, określi, w drodze rozporządzenia, zakres przetwarzanych informacji, o których

mowa w ust. 3, i tryb ich usuwania, uwzględniając właściwą ochronę praw osób, których

informacje te dotyczą, oraz konieczność zapewnienia bezpieczeństwa środków zgromadzonych

w bankach i innych instytucjach ustawowo upoważnionych do udzielania kredytów.