Ustawa z dnia 17 grudnia 2004 r. o rejestracji i ochronie nazw i oznaczeń produktów rolnych i środków spożywczych oraz o produktach tradycyjnych

Ustawa reguluje

1)

zadania oraz właściwość organów w zakresie oceny wniosków o rejestrację nazw pochodzenia,

oznaczeń geograficznych i nazw specyficznego charakteru produktów rolnych lub środków

spożywczych, zwanych dalej „wnioskami o rejestrację”, określone w

a)

rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2081/92 z dnia 14 lipca 1992 r. w sprawie ochrony oznaczeń

geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych

(Dz. Urz. WE L 208 z 24.07.1992 r., z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie Wydanie Specjalne, Rozdz. 03, t. 13, str. 4), zwanym dalej „rozporządzeniem nr 2081/92”,

b)

rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 2037/93 z dnia 27 lipca 1993 r. ustanawiającym szczegółowe

zasady stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2081/92 w sprawie ochrony oznaczeń

geograficznych i oznaczeń pochodzenia produktów rolnych i artykułów żywnościowych

(Dz. Urz. WE L 185 z 28.07.1993 r.; Dz. Urz. UE Polskie Wydanie Specjalne, Rozdz. 03, t. 13, str. 348),

c)

rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2082/92 z dnia 14 lipca 1992 r. w sprawie świadectw o

szczególnym charakterze dla produktów rolnych i środków spożywczych

(Dz. Urz. WE L 208 z 24.07.1992 r., z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie Wydanie Specjalne, Rozdz. 03, t. 13, str. 12), zwanym dalej „rozporządzeniem nr 2082/92”,

d)

rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 1848/93 z dnia 9 lipca 1993 r. ustanawiającym szczegółowe

przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2082/92 w sprawie świadectw o

szczególnym charakterze dla produktów rolnych i artykułów żywnościowych

(Dz. Urz. WE L 168 z 10.07.1993 r.; Dz. Urz. UE Polskie Wydanie Specjalne, Rozdz. 03, t. 14, str. 303);

2)

warunki tymczasowej ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nazw pochodzenia

oraz oznaczeń geograficznych produktów rolnych i środków spożywczych;

3)

zadania oraz właściwość organów i jednostek organizacyjnych w zakresie kontroli i

certyfikacji produktów rolnych i środków spożywczych posiadających chronioną nazwę

pochodzenia, chronione oznaczenie geograficzne albo świadectwo specyficznego charakteru;

4)

zasady oraz tryb kontroli produktów rolnych i środków spożywczych posiadających chronioną

nazwę pochodzenia, chronione oznaczenie geograficzne albo świadectwo specyficznego

charakteru;

5)

warunki prowadzenia listy produktów tradycyjnych.

Ilekroć w ustawie jest mowa o

1)

wnioskodawcy - rozumie się przez to

a)

w przypadku postępowania w sprawie rejestracji nazw pochodzenia i oznaczeń geograficznych

produktów rolnych i środków spożywczych - grupę albo osobę fizyczną lub prawną w rozumieniu

art. 5 ust. 1 i 2 rozporządzenia nr 2081/92,

b)

w przypadku postępowania w sprawie rejestracji nazw specyficznego charakteru produktów

rolnych i środków spożywczych - grupę w rozumieniu art. 2 ust. 2 rozporządzenia nr

2082/92;

2)

rejestrze chronionych nazw pochodzenia oraz chronionych oznaczeń geograficznych -

rozumie się przez to rejestr chronionych nazw pochodzenia oraz chronionych oznaczeń

geograficznych, o którym mowa w rozporządzeniu nr 2081/92;

3)

rejestrze świadectw specyficznego charakteru - rozumie się przez to rejestr świadectw

specyficznego charakteru, o którym mowa w rozporządzeniu nr 2082/92.

Do postępowania w sprawie oceny wniosków o rejestrację oraz oceny wniosków o wpis

produktu rolnego, środka spożywczego lub napoju spirytusowego na listę produktów tradycyjnych

w zakresie nieuregulowanym ustawą stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że ustawa stanowi inaczej.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych jest organem właściwym do

1)

przyjmowania, oceny i przekazywania do Komisji Europejskiej wniosku o rejestrację;

2)

przyjmowania, oceny i przekazywania do Komisji Europejskiej wniosku o zmianę opisu

produktu, o którym mowa w art. 4 ust. 2 rozporządzenia nr 2081/92, albo specyfikacji

produktu, o której mowa w art. 6 ust. 2 rozporządzenia 2082/92, zwanych dalej „specyfikacją”;

3)

przyjmowania i rozpatrywania zastrzeżenia, o którym mowa w art. 17;

4)

prowadzenia postępowania w przypadku wniesienia sprzeciwu przez inne państwo do wniosku

o rejestrację zgłoszonego przez Rzeczpospolitą Polską;

5)

przyjmowania sprzeciwu oraz prowadzenia postępowania w przypadku wniesienia sprzeciwu

przez Rzeczpospolitą Polską do wniosku o rejestrację zgłoszonego przez inne państwo;

6)

przekazywania do Komisji Europejskiej informacji o organach i jednostkach organizacyjnych

właściwych w sprawach kontroli i certyfikacji produktów rolnych i środków spożywczych

posiadających chronioną nazwę pochodzenia, chronione oznaczenie geograficzne lub świadectwo

specyficznego charakteru.

1.

Tworzy się Radę do Spraw Tradycyjnych i Regionalnych Nazw Produktów Rolnych i Środków

Spożywczych, zwaną dalej „Radą”, jako organ opiniodawczo-doradczy ministra właściwego

do spraw rynków rolnych.

2.

Członków Rady powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw rynków rolnych.

3.

Rada działa na podstawie uchwalonego przez siebie regulaminu, zatwierdzonego przez

ministra właściwego do spraw rynków rolnych.

4.

W skład Rady wchodzą

1)

przewodniczący - przedstawiciel ministra właściwego do spraw rynków rolnych;

2)

6 członków powołanych spośród osób wyróżniających się wiedzą o sprawach związanych

z produktami regionalnymi i tradycyjnymi, w szczególności w zakresie prawa własności

przemysłowej, tradycji i kultury polskiej oraz etnografii.

5.

Członkom Rady przysługuje ryczałtowe wynagrodzenie za udział w posiedzeniu Rady.

6.

Koszty obsługi administracyjno-biurowej Rady oraz koszty ryczałtowego wynagrodzenia,

o którym mowa w ust. 5, są wypłacane z budżetu państwa, z części, której dysponentem

jest minister właściwy do spraw rynków rolnych.

7.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych w porozumieniu z ministrem właściwym do

spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wysokość ryczałtowego

wynagrodzenia, jakie przysługuje członkom Rady za udział w posiedzeniu Rady, mając

na względzie zakres zadań wykonywanych przez Radę.

Rada opiniuje

1)

wnioski o rejestrację, w tym wnioski o rejestrację, o których mowa w art. 22 ust.

1 pkt 3;

2)

wnioski o zmianę specyfikacji;

3)

zastrzeżenia do wniosków o rejestrację;

4)

sprzeciwy do wniosków o rejestrację wniesionych przez inne państwo;

5)

sprzeciwy ze strony Rzeczypospolitej Polskiej do wniosku o rejestrację złożonego przez

inne państwo.

Wniosek o rejestrację może dotyczyć tylko jednego produktu rolnego lub środka spożywczego.

Wniosek o rejestrację zawiera

1)

specyfikację;

2)

nazwę oraz siedzibę i adres albo imię i nazwisko oraz miejsce zamieszkania i adres

wnioskodawcy;

3)

wskazanie

a)

osoby działającej w imieniu wnioskodawcy,

b)

adresu do korespondencji wnioskodawcy,

c)

kategorii produktu rolnego lub środka spożywczego;

4)

informację

a)

czy wnioskodawca ubiega się o rejestrację nazwy pochodzenia, oznaczenia geograficznego

albo nazwy specyficznego charakteru produktu rolnego lub środka spożywczego,

b)

czy wnioskodawca występuje o ochronę nazwy specyficznego charakteru produktu rolnego

lub środka spożywczego,

c)

dotyczącą zakresu i częstotliwości kontroli zgodności procesu produkcji produktu rolnego

lub środka spożywczego ze specyfikacją;

5)

streszczenie specyfikacji zawierające w szczególności dane, o których mowa w pkt 1-4,

obejmujące nie więcej niż 5 stron;

6)

wykaz dokumentów dołączonych do wniosku o rejestrację.

Wniosek o rejestrację

1)

sporządza się w języku polskim, pismem drukowanym w czarnym kolorze;

2)

składa się w formie papierowej w dwóch egzemplarzach oraz na elektronicznym nośniku

informacji.

1.

Jeżeli towar lub usługa w miejscu pochodzenia korzysta z ochrony, a z pochodzeniem

z określonego regionu lub miejscowości są związane ich szczególne cechy lub właściwości,

czynem nieuczciwej konkurencji jest fałszywe lub oszukańcze używanie takich chronionych

oznaczeń geograficznych i chronionych nazw pochodzenia.

2.

Czynem nieuczciwej konkurencji jest także używanie oznaczeń i nazw, o których mowa

w ust. 1, nawet z dodatkiem „rodzaj”, „typ”, „metoda” albo równoznacznym.

Jeżeli dokumenty dołączone do wniosku o rejestrację zostały sporządzone w języku obcym,

do wniosku dołącza się także ich tłumaczenie na język polski sporządzone przez tłumacza

przysięgłego oraz podpisane przez wnioskodawcę.

1.

Jeżeli do wniosku o rejestrację dołączone są mapy, to powinny

1)

być sporządzone w formacie A4 (210 × 297 mm);

2)

być przedstawione w formie umożliwiającej bezpośrednią reprodukcję;

3)

zawierać oznaczenie skali, w jakiej zostały sporządzone.

2.

Mapy nie powinny zawierać oznaczeń odnoszących się do pionowego ukształtowania terenu,

chyba że jest to konieczne do wskazania jego granic.

1.

Wniosek o rejestrację złożony do ministra właściwego do spraw rynków rolnych sprawdza

się pod względem spełnienia wymogów formalnych w terminie 14 dni od dnia wpłynięcia

tego wniosku.

2.

W przypadku stwierdzenia, że wniosek nie spełnia wymogów formalnych, minister właściwy

do spraw rynków rolnych wzywa wnioskodawcę do usunięcia braków w terminie 30 dni od

dnia otrzymania wezwania.

3.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do wniosku o rejestrację po uzupełnieniu braków.

4.

W przypadku nieusunięcia braków minister właściwy do spraw rynków rolnych pozostawia

wniosek bez rozpoznania.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych w porozumieniu z wnioskodawcą może wprowadzić

poprawki do wniosku o rejestrację w celu usunięcia oczywistych omyłek i błędów językowych.

Poprawki te nie mogą mieć wpływu na merytoryczną zawartość wniosku.

1.

Dane dotyczące złożonego wniosku o rejestrację

1)

datę i godzinę wpłynięcia wniosku do ministra właściwego do spraw rynków rolnych,

2)

zgłoszoną nazwę i kategorię produktu rolnego lub środka spożywczego,

3)

nazwę albo imię i nazwisko wnioskodawcy,

4)

informację o tym, czy wnioskodawca

a)

ubiega się o rejestrację nazwy pochodzenia, oznaczenia geograficznego albo nazwy specyficznego

charakteru produktu rolnego lub środka spożywczego,

b)

wystąpił o ochronę nazwy specyficznego charakteru produktu rolnego lub środka spożywczego

- wpisuje się do rejestru wewnętrznego wniosków o rejestrację nazw pochodzenia, oznaczeń

geograficznych i nazw specyficznego charakteru produktu rolnego i środka spożywczego,

zwanego dalej „rejestrem wewnętrznym wniosków”.

2.

Rejestr wewnętrzny wniosków prowadzi minister właściwy do spraw rynków rolnych.

3.

Rejestr wewnętrzny wniosków jest jawny.

O kolejności rozpoczęcia opiniowania wniosków o rejestrację przez Radę decydują data

i godzina wpłynięcia wniosku o rejestrację, wpisane do rejestru wewnętrznego wniosków.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych, w terminie 7 dni od dnia wpisania danych,

o których mowa w art. 14 ust. 1, do rejestru wewnętrznego wniosków

1)

powiadamia o tym wnioskodawcę;

2)

przekazuje wniosek Radzie;

3)

ogłasza w dzienniku urzędowym ministra właściwego do spraw rynków rolnych oraz na

stronach internetowych urzędu obsługującego tego ministra informację o wpłynięciu

wniosku o rejestrację, podając

a)

datę wpłynięcia wniosku,

b)

streszczenie specyfikacji.

1.

Osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości

prawnej, której interesu gospodarczego lub prawnego dotyczy postępowanie w sprawie

rejestracji nazwy produktu rolnego lub środka spożywczego, może złożyć do ministra

właściwego do spraw rynków rolnych zastrzeżenie do wniosku o rejestrację, w terminie

30 dni od dnia ogłoszenia w dzienniku urzędowym ministra właściwego do spraw rynków

rolnych informacji o wpłynięciu tego wniosku.

2.

Zastrzeżenie zawiera

1)

nazwę, siedzibę i adres albo imię i nazwisko oraz miejsce zamieszkania i adres wnoszącego

zastrzeżenie;

2)

wskazanie uzasadnionego interesu gospodarczego lub prawnego wnoszącego zastrzeżenie.

3.

Datę wpłynięcia zastrzeżenia do ministra właściwego do spraw rynków rolnych wpisuje

się do rejestru wewnętrznego wniosków.

4.

Przepisy art. 7 i 9-13 stosuje się odpowiednio do zastrzeżenia.

1.

W przypadku niewniesienia zastrzeżenia do wniosku o rejestrację Rada, w terminie 30

dni od dnia upływu terminu na wniesienie zastrzeżenia, wydaje opinię o spełnianiu

wymagań określonych w

1)

rozporządzeniu nr 2081/92, jeżeli wniosek dotyczy rejestracji nazwy pochodzenia lub

oznaczenia geograficznego produktu rolnego lub środka spożywczego, albo

2)

rozporządzeniu nr 2082/92, jeżeli wniosek dotyczy rejestracji nazwy specyficznego

charakteru produktu rolnego lub środka spożywczego.

2.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych przed wydaniem opinii, o której mowa w ust.

1, może wystąpić do wnioskodawcy o uzupełnienie lub wyjaśnienie, w wyznaczonym terminie,

informacji zawartych we wniosku.

3.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2, termin wydania opinii przez Radę liczy się od

dnia otrzymania uzupełnienia lub wyjaśnienia.

1.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych, po uzyskaniu opinii Rady, o której mowa

w art. 18 ust. 1, w terminie 14 dni od dnia jej wydania

1)

wydaje decyzję o stwierdzeniu spełniania wymagań określonych w przepisach, o których

mowa w art. 18 ust. 1, a następnie

a)

niezwłocznie przekazuje wniosek o rejestrację do Komisji Europejskiej oraz

b)

wpisuje nazwę na listę, o której mowa w art. 35 ust. 2, jeżeli wniosek dotyczy rejestracji

nazwy pochodzenia lub oznaczenia geograficznego produktu rolnego lub środka spożywczego,

albo

2)

wydaje decyzję o odmowie przekazania wniosku o rejestrację do Komisji Europejskiej.

2.

Do decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 1, nie stosuje się przepisu art. 127 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych, w terminie 7 dni od dnia wpisania zastrzeżenia

do rejestru wewnętrznego wniosków

1)

powiadamia o tym wnioskodawcę i wnoszącego zastrzeżenie;

2)

przekazuje zastrzeżenie Radzie.

1.

W przypadku wniesiena zastrzeżenia do wniosku o rejestrację Rada, w terminie 30 dni

od dnia otrzymania zastrzeżenia, wydaje opinię o zasadności wniesionego zastrzeżenia

oraz o spełnianiu przez wniosek wymagań określonych w

1)

rozporządzeniu nr 2081/92, jeżeli wniosek dotyczy rejestracji nazwy pochodzenia lub

oznaczenia geograficznego produktu rolnego lub środka spożywczego, albo

2)

rozporządzeniu nr 2082/92, jeżeli wniosek dotyczy rejestracji nazwy specyficznego

charakteru produktu rolnego lub środka spożywczego.

2.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych przed wydaniem opinii, o której mowa w ust.

1, może wystąpić do wnioskodawcy lub wnoszącego zastrzeżenie o uzupełnienie lub wyjaśnienie,

w wyznaczonym terminie, informacji zawartych we wniosku o rejestrację lub w zastrzeżeniu.

3.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2, termin wydania opinii przez Radę liczy się od

dnia otrzymania uzupełnienia lub wyjaśnienia.

1.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych, po uzyskaniu opinii Rady, o której mowa

w art. 21 ust. 1, w terminie 14 dni od dnia wydania opinii

1)

w przypadku gdy wniosek jest zasadny, a zastrzeżenie jest niezasadne - wydaje decyzję

o stwierdzeniu spełniania wymagań określonych w przepisach, o których mowa w art.

21 ust. 1, i oddaleniu zastrzeżenia, a następnie

a)

niezwłocznie przekazuje wniosek o rejestrację do Komisji Europejskiej oraz

b)

wpisuje nazwę na listę, o której mowa w art. 35 ust. 2, jeżeli wniosek dotyczy rejestracji

nazwy pochodzenia lub oznaczenia geograficznego produktu rolnego lub środka spożywczego;

2)

w przypadku gdy wniosek jest niezasadny - wydaje decyzję o odmowie przekazania wniosku

o rejestrację do Komisji Europejskiej i umarza postępowanie w zakresie wniesionego

zastrzeżenia;

3)

w przypadku gdy wniosek i zastrzeżenie są zasadne - wzywa wnioskodawcę do złożenia

w wyznaczonym terminie, uzgodnionego z wnoszącym zastrzeżenie, wniosku o rejestrację.

2.

Do decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 1, nie stosuje się przepisu art. 127 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego.

1.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych w przypadku złożenia wniosku o rejestrację,

o którym mowa w art. 22 ust. 1 pkt 3, przekazuje ten wniosek Radzie.

2.

Rada, w terminie 30 dni od dnia przekazania wniosku przez ministra właściwego do spraw

rynków rolnych, wydaje opinię o spełnianiu przez wniosek o rejestrację, o którym mowa

w art. 22 ust. 1 pkt 3, wymagań określonych w

1)

rozporządzeniu nr 2081/92, jeżeli wniosek dotyczy rejestracji nazwy pochodzenia lub

oznaczenia geograficznego produktu rolnego lub środka spożywczego, albo

2)

rozporządzeniu nr 2082/92, jeżeli wniosek dotyczy rejestracji nazwy specyficznego

charakteru produktu rolnego lub środka spożywczego.

1.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych, po uzyskaniu opinii Rady, o której mowa

w art. 23 ust. 2, w terminie 14 dni od dnia wydania opinii

1)

wydaje decyzję o stwierdzeniu spełniania wymagań określonych w przepisach, o których

mowa w art. 23 ust. 2, a następnie

a)

niezwłocznie przekazuje wniosek o rejestrację do Komisji Europejskiej oraz

b)

wpisuje nazwę na listę, o której mowa w art. 35 ust. 2, jeżeli wniosek dotyczy rejestracji

nazwy pochodzenia lub oznaczenia geograficznego produktu rolnego lub środka spożywczego,

albo

2)

wydaje decyzję o odmowie przekazania tego wniosku do Komisji Europejskiej.

2.

Do decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 1, nie stosuje się przepisu art. 127 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych w przypadku niezłożenia wniosku o rejestrację,

o którym mowa w art. 22 ust. 1 pkt 3, wydaje decyzję o odmowie przekazania wniosku

o rejestrację do Komisji Europejskiej, w terminie 14 dni od dnia upływu wyznaczonego

terminu do złożenia tego wniosku.

Przepisy art. 7-25 stosuje się odpowiednio do wniosku o zmianę specyfikacji.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, wzór wniosku

o

1)

rejestrację,

2)

zmianę specyfikacji

- mając na względzie wymagania określone w przepisach Unii Europejskiej, o których

mowa w art. 1 pkt 1, w zakresie rejestracji nazw pochodzenia, oznaczeń geograficznych

i nazw specyficznego charakteru produktów rolnych i środków spożywczych.

Osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości

prawnej, która ma uzasadniony interes, w terminie 5 miesięcy od dnia ogłoszenia w

Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich informacji zawartych w złożonym przez inne

państwo wniosku o rejestrację nazwy pochodzenia, oznaczenia geograficznego lub nazwy

specyficznego charakteru produktów rolnych lub środków spożywczych, może wnieść do

ministra właściwego do spraw rynków rolnych sprzeciw do tego wniosku.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych niezwłocznie przekazuje Radzie sprzeciw,

o którym mowa w art. 28.

Rada, w terminie 14 dni od dnia przekazania sprzeciwu, o którym mowa w art. 28, wydaje

opinię o spełnianiu wymagań określonych w

1)

art. 7 ust. 4 rozporządzenia nr 2081/92 - w przypadku gdy sprzeciw dotyczy wniosku

o rejestrację nazwy pochodzenia lub oznaczenia geograficznego produktu rolnego lub

środka spożywczego;

2)

art. 8 ust. 3 rozporządzenia nr 2082/92 - w przypadku gdy sprzeciw dotyczy wniosku

o rejestrację nazwy specyficznego charakteru produktu rolnego lub środka spożywczego.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych, biorąc pod uwagę opinię Rady, o której

mowa w art. 30, niezwłocznie

1)

przekazuje sprzeciw do Komisji Europejskiej - w przypadku gdy sprzeciw spełnia wymagania

określone w przepisach, o których mowa w art. 30;

2)

wydaje decyzję o odmowie przekazania sprzeciwu do Komisji Europejskiej - w przypadku

gdy sprzeciw nie spełnia wymagań określonych w przepisach, o których mowa w art. 30.

1.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych niezwłocznie powiadamia wnioskodawcę o przypadku

otrzymania sprzeciwu do wniosku o rejestrację nazwy pochodzenia, oznaczenia geograficznego

lub nazwy specyficznego charakteru produktów rolnych lub środków spożywczych, ze strony

innego państwa.

2.

Wnioskodawca, w terminie 14 dni od dnia otrzymania powiadomienia, może przedstawić

na piśmie stanowisko do sprzeciwu, o którym mowa w ust. 1.

3.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych, w terminie 14 dni od dnia otrzymania sprzeciwu,

o którym mowa w ust. 1, przekazuje sprzeciw Radzie wraz ze stanowiskiem wnioskodawcy.

1.

Rada, w terminie 30 dni od dnia przekazania sprzeciwu, o którym mowa w art. 32 ust.

1, wydaje opinię o zasadności sprzeciwu oraz proponuje środki zmierzające do osiągnięcia

porozumienia między państwem, które zgłosiło sprzeciw, a Rzecząpospolitą Polską, zwanego

dalej „porozumieniem”.

2.

Rada w opinii, o której mowa w ust. 1, bierze pod uwagę stanowisko wnioskodawcy do

złożonego sprzeciwu.

1.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych, w terminie 7 dni od dnia otrzymania opinii,

o której mowa w art. 33, przekazuje państwu, które złożyło sprzeciw do wniosku o rejestrację,

stanowisko w sprawie sprzeciwu oraz proponuje środki zmierzające do osiągnięcia porozumienia.

2.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych po przekazaniu stanowiska, o którym mowa

w ust. 1, podejmuje działania zmierzające do osiągnięcia porozumienia.

3.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych po osiągnięciu porozumienia przekazuje Komisji

Europejskiej informacje, o których mowa w

1)

art. 7 ust. 5 lit. a rozporządzenia nr 2081/92 - w przypadku sprzeciwu do wniosku

o rejestrację nazwy pochodzenia albo oznaczenia geograficznego produktu rolnego lub

środka spożywczego, albo

2)

art. 9 ust. 2 lit. a rozporządzenia nr 2082/92 - w przypadku sprzeciwu do wniosku

o rejestrację nazwy specyficznego charakteru produktu rolnego lub środka spożywczego.

1.

Nazwy pochodzenia i oznaczenia geograficzne produktów rolnych i środków spożywczych

od dnia wydania decyzji, o której mowa w art. 19 ust. 1 pkt 1, art. 22 ust. 1 pkt

1 lub art. 24 ust. 1 pkt 1, podlegają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej tymczasowej

ochronie, zwanej dalej „tymczasową ochroną krajową”.

2.

Listę produktów rolnych i środków spożywczych podlegających tymczasowej ochronie krajowej

prowadzi minister właściwy do spraw rynków rolnych.

3.

Lista, o której mowa w ust. 2, jest jawna.

1.

Tymczasowa ochrona krajowa wygasa

1)

z dniem dokonania wpisu nazwy pochodzenia lub oznaczenia geograficznego do rejestru

chronionych nazw pochodzenia oraz chronionych oznaczeń geograficznych;

2)

z dniem odmowy - w przypadku odmowy dokonania wpisu do rejestru, o którym mowa w pkt

1.

2.

Po dokonaniu wpisu nazwy pochodzenia lub oznaczenia geograficznego produktu rolnego

lub środka spożywczego do rejestru, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, oraz w przypadku

odmowy dokonania wpisu, o której mowa w ust. 1 pkt 2, nazwę produktu rolnego lub środka

spożywczego skreśla się z listy, o której mowa w art. 35 ust. 2.

Podmiot wytwarzający zgodnie z wymaganiami zawartymi w specyfikacji produkt rolny

lub środek spożywczy, którego nazwa pochodzenia lub oznaczenie geograficzne została

wpisana na listę, o której mowa w art. 35 ust. 2, ma prawo do używania w obrocie nazwy

wpisanej na tę listę.

Nazwy wpisane na listę, o której mowa w art. 35 ust. 2, nie mogą być używane w obrocie

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli produkty rolne lub środki spożywcze,

których one dotyczą, nie spełniają warunków będących podstawą wpisu nazwy na tę listę

1)

nawet wtedy, gdy takie użycie nie ma na celu wskazywania pochodzenia geograficznego

produktów rolnych i środków spożywczych oraz wtedy, gdy rzeczywiste miejsce wytworzenia

produktów rolnych i środków spożywczych jest wskazane;

2)

nawet przy użyciu wyrażeń „w stylu”, „rodzaju”, „przy użyciu metody”, „tak jak produkowane

w”, „imitacja” lub „podobne”;

3)

w oryginalnym brzmieniu albo w tłumaczeniu;

4)

z innym mylącym lub fałszywym odniesieniem do miejsca pochodzenia, właściwości lub

podstawowych cech produktu na opakowaniu wewnętrznym lub zewnętrznym, w materiale

reklamowym lub dokumentach odnoszących się do danego produktu;

5)

w zakresie innych praktyk mogących wprowadzić w błąd co do prawdziwego pochodzenia

produktu.

1.

Organami i jednostkami organizacyjnymi właściwymi w sprawach kontroli i certyfikacji

produktów rolnych i środków spożywczych posiadających chronioną nazwę pochodzenia,

chronione oznaczenie geograficzne lub świadectwo specyficznego charakteru są

1)

minister właściwy do spraw rynków rolnych - upoważniający jednostki certyfikujące,

akredytowane zgodnie z Polską Normą PN-EN 45011 „Wymagania ogólne dotyczące działania

jednostek prowadzących systemy certyfikacji wyrobów”, do przeprowadzania kontroli,

wydawania i cofania certyfikatów potwierdzających zgodność procesu produkcji produktów

rolnych i środków spożywczych posiadających chronioną nazwę pochodzenia, chronione

oznaczenie geograficzne lub świadectwo specyficznego charakteru ze specyfikacją, zwanych

dalej „certyfikatami zgodności”;

2)

Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, zwany dalej „Głównym

Inspektorem”

a)

sprawujący nadzór nad upoważnionymi przez ministra właściwego do spraw rynków rolnych

jednostkami certyfikującymi, zwanymi dalej „upoważnionymi jednostkami certyfikującymi”,

b)

przeprowadzający kontrolę zgodności procesu produkcji produktów rolnych i środków

spożywczych posiadających chronioną nazwę pochodzenia, chronione oznaczenie geograficzne

lub świadectwo specyficznego charakteru ze specyfikacją;

3)

upoważnione jednostki certyfikujące przeprowadzające kontrole oraz wydające i cofające

certyfikaty zgodności.

2.

Kontrola, o której mowa w ust. 1 pkt 2 lit. b, jest przeprowadzana zgodnie z zasadami

oceny jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, o której mowa w przepisach o

jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych.

1.

Główny Inspektor w ramach nadzoru, o którym mowa w art. 39 ust. 1 pkt 2 lit. a

1)

kontroluje upoważnione jednostki certyfikujące w zakresie

a)

stosowania przez nie procedur kontrolnych,

b)

posiadanych środków technicznych,

c)

posiadanych przez pracowników kwalifikacji;

2)

dokonuje sprawdzenia dokumentów dotyczących kontroli producentów produktów rolnych

lub środków spożywczych posiadających chronioną nazwę pochodzenia, chronione oznaczenie

geograficzne lub świadectwo specyficznego charakteru, zwanych dalej „producentami”;

3)

przeprowadza analizy danych dostarczanych przez upoważnione jednostki certyfikujące,

dotyczących kontroli zgodności procesu produkcji produktów rolnych i środków spożywczych

posiadających chronioną nazwę pochodzenia, chronione oznaczenie geograficzne lub świadectwo

specyficznego charakteru ze specyfikacją;

4)

przekazuje upoważnionym jednostkom certyfikującym wnioski pokontrolne.

2.

Główny Inspektor może

1)

żądać od upoważnionych jednostek certyfikujących wszelkich dodatkowych informacji

związanych ze sprawowanym nadzorem;

2)

dokonać sprawdzenia prawidłowości kontroli dokonanych przez upoważnione jednostki

certyfikujące u producentów.

3.

Do postępowania kontrolnego prowadzonego w ramach nadzoru, o którym mowa w ust. 1

i 2, stosuje się odpowiednio przepisy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych.

1.

Jednostka certyfikująca ubiegająca się o uzyskanie upoważnienia do przeprowadzania

kontroli oraz wydawania i cofania certyfikatów zgodności występuje do ministra właściwego

do spraw rynków rolnych z wnioskiem w tym zakresie.

2.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się

1)

certyfikat akredytacji w zakresie, o którym mowa w art. 39 ust. 1 pkt 1;

2)

dokumenty lub informacje niezbędne do stwierdzenia spełnienia wymagań określonych

w art. 10 ust. 3 rozporządzenia nr 2081/92 lub w art. 14 ust. 3 rozporządzenia nr

2082/92.

3.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych wydaje decyzję upoważniającą jednostkę certyfikującą

do przeprowadzania kontroli oraz do wydawania i cofania certyfikatów zgodności, jeżeli

jednostka ta spełnia wymagania określone w przepisach, o których mowa w ust. 2 pkt

2.

4.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych w decyzji, o której mowa w ust. 3, nadaje

upoważnionej jednostce certyfikującej numer identyfikacyjny.

5.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych na wniosek Głównego Inspektora wydaje decyzję

o cofnięciu upoważnionej jednostce certyfikującej upoważnienia do przeprowadzania

kontroli oraz do wydawania i cofania certyfikatów zgodności w przypadku stwierdzenia,

że nie spełnia ona wymagań określonych w przepisach, o których mowa w ust. 2 pkt 2.

1.

Kontrola zgodności procesu produkcji produktów rolnych i środków spożywczych posiadających

chronioną nazwę pochodzenia, chronione oznaczenie geograficzne lub świadectwo specyficznego

charakteru ze specyfikacją jest dokonywana na wniosek producentów przez Głównego Inspektora

albo upoważnioną jednostkę certyfikującą.

2.

Wyboru podmiotu kontrolującego, o którym mowa w ust. 1, dokonuje producent.

3.

Koszty kontroli, o której mowa w ust. 1, ponosi producent.

1.

Upoważniona jednostka certyfikująca przekazuje ministrowi właściwemu do spraw rynków

rolnych oraz Głównemu Inspektorowi do dnia 31 stycznia każdego roku

1)

sprawozdanie z kontroli przeprowadzonych w poprzednim roku;

2)

wykaz kontrolowanych producentów, zawierający

a)

nazwę albo imię i nazwisko producenta,

b)

siedzibę i adres albo miejsce zamieszkania i adres producenta,

c)

rodzaj wytwarzanego produktu rolnego lub środka spożywczego,

d)

wielkość produkcji uzyskanej przez producenta w roku poprzedzającym złożenie sprawozdania.

2.

Wykaz, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, sporządza się na formularzu udostępnianym upoważnionym

jednostkom certyfikującym przez Głównego Inspektora.

1.

W przypadku stwierdzenia w wyniku przeprowadzonej kontroli, że produkt rolny lub środek

spożywczy nie spełnia wymagań określonych w specyfikacji, przeprowadzający kontrolę

wzywa producenta do usunięcia uchybień w wyznaczonym terminie.

2.

W przypadku nieusunięcia uchybień, o których mowa w ust. 1, upoważniona jednostka

certyfikująca cofa producentowi certyfikat zgodności oraz niezwłocznie informuje o

tym Głównego Inspektora oraz ministra właściwego do spraw rynków rolnych.

3.

Główny Inspektor w przypadku nieusunięcia uchybień, o których mowa w ust. 1, wydaje

decyzję

1)

zakazującą używania chronionej nazwy pochodzenia, chronionego oznaczenia geograficznego

lub nazwy specyficznego charakteru oraz używania symbolu chronionej nazwy pochodzenia,

chronionego oznaczenia geograficznego lub świadectwa specyficznego charakteru;

2)

zakazującą wprowadzania produktu rolnego lub środka spożywczego do obrotu lub

3)

nakazującą wycofanie produktu rolnego lub środka spożywczego z obrotu.

1.

Opłatę pobiera się za dokonanie oceny

1)

wniosku o rejestrację, z wyłączeniem wniosków, o których mowa w art. 22 ust. 1 pkt

3;

2)

zastrzeżenia do wniosku o rejestrację;

3)

wniosku o zmianę specyfikacji;

4)

sprzeciwu, o którym mowa w art. 28.

2.

Opłata, o której mowa w ust. 1, stanowi dochód budżetu państwa.

3.

Opłatę wnosi się na rachunek bankowy urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw

rynków rolnych.

4.

Dowód wniesienia opłaty dołącza się do wniosku o rejestrację, zastrzeżenia do wniosku

o rejestrację, wniosku o zmianę specyfikacji oraz sprzeciwu, o którym mowa w art.

28.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, stawki

opłat za czynności, o których mowa w art. 45 ust. 1, mając na względzie zakres czynności

podejmowanych przy ocenie wniosków o rejestrację, zastrzeżeń do wniosków o rejestrację,

wniosków o zmianę specyfikacji oraz sprzeciwów, o których mowa w art. 28.

1.

Produkty rolne i środki spożywcze, o których mowa w załączniku I do Traktatu ustanawiającego

Wspólnotę Europejską, w załącznikach do rozporządzenia nr 2081/92 lub w załączniku

do rozporządzenia nr 2082/92 oraz napoje spirytusowe, o których mowa w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 1576/89 z dnia 29 maja 1989 r. ustanawiającym ogólne

zasady definicji, opisu i prezentacji napojów spirytusowych

(Dz. Urz. WE L 160 z 12.06.1989 r., z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie Wydanie Specjalne, Rozdz. 03, t. 09, str. 59), których jakość lub wyjątkowe cechy i właściwości wynikają ze stosowania tradycyjnych

metod produkcji, za które uważa się metody wykorzystywane od co najmniej 25 lat, zwane

dalej „produktami tradycyjnymi”, mogą być wpisane na listę produktów tradycyjnych.

2.

Listę produktów tradycyjnych prowadzi minister właściwy do spraw rynków rolnych.

3.

Lista produktów tradycyjnych zawiera informacje, o których mowa w art. 50 ust. 1 pkt

3.

4.

Lista produktów tradycyjnych jest umieszczana na stronach internetowych urzędu obsługującego

ministra właściwego do spraw rynków rolnych.

Nazwa produktu tradycyjnego umieszczona na liście produktów tradycyjnych nie podlega

ochronie wynikającej z niniejszej ustawy, a użycie nazwy produktu tradycyjnego odnoszącej

się do obszaru geograficznego nie stanowi uznania pochodzenia tego produktu z obszaru,

do którego nawiązuje ta nazwa.

Z wnioskiem o wpis produktu rolnego, środka spożywczego lub napoju spirytusowego na

listę produktów tradycyjnych, zwanym dalej „wnioskiem o wpis na listę produktów tradycyjnych”,

mogą wystąpić osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające

osobowości prawnej wytwarzające dany produkt rolny, środek spożywczy lub napój spirytusowy.

1.

Wniosek o wpis na listę produktów tradycyjnych zawiera

1)

nazwę oraz siedzibę i adres albo imię i nazwisko oraz miejsce zamieszkania i adres

wnioskodawcy;

2)

wskazanie adresu do korespondencji;

3)

opis produktu rolnego, środka spożywczego lub napoju spirytusowego zawierający

a)

nazwę produktu rolnego, środka spożywczego lub napoju spirytusowego,

b)

rodzaj produktu rolnego, środka spożywczego lub napoju spirytusowego,

c)

charakterystykę produktu rolnego, środka spożywczego lub napoju spirytusowego,

d)

surowce wykorzystywane do produkcji produktu rolnego, środka spożywczego lub napoju

spirytusowego,

e)

podstawowe informacje dotyczące tradycji, pochodzenia oraz historii produktu rolnego,

środka spożywczego lub napoju spirytusowego,

f)

metodę produkcji.

2.

Wniosek o wpis na listę produktów tradycyjnych jest składany do właściwego miejscowo

marszałka województwa.

3.

Wniosek o wpis na listę produktów tradycyjnych jest składany w formie papierowej i

na elektronicznym nośniku informacji.

1.

Marszałek województwa sprawdza wniosek o wpis na listę produktów tradycyjnych pod

względem spełniania wymogów formalnych oraz dokonuje oceny w zakresie spełniania przez

produkt rolny, środek spożywczy lub napój spirytusowy, którego dotyczy wniosek o wpis

na listę produktów tradycyjnych, wymagań określonych w art. 47 ust. 1.

2.

Marszałek województwa przed dokonaniem oceny, o której mowa w ust. 1, zwraca się do

izby gospodarczej zrzeszającej podmioty wytwarzające produkty tradycyjne o wyrażenie,

w terminie 30 dni, opinii w zakresie spełniania przez produkt rolny, środek spożywczy

lub napój spirytusowy, którego dotyczy wniosek o wpis na listę produktów tradycyjnych,

wymagań określonych w art. 47 ust. 1. W przypadku niewydania opinii w terminie 30

dni wymóg zasięgnięcia opinii uważa się za spełniony.

1.

Jeżeli produkt rolny, środek spożywczy lub napój spirytusowy spełnia wymagania określone

w art. 47 ust. 1, marszałek województwa przesyła ministrowi właściwemu do spraw rynków

rolnych potwierdzoną przez siebie kopię wniosku o wpis na listę produktów tradycyjnych

wraz z kopią opinii, o której mowa w art. 51 ust. 2.

2.

Dokumenty, o których mowa w ust. 1, marszałek województwa przesyła w terminie do końca

lutego następnego roku.

3.

W przypadku niewydania przez izbę gospodarczą opinii, o której mowa w art. 51 ust.

2, w terminie 30 dni, marszałek województwa przesyła ministrowi właściwemu do spraw

rynków rolnych wyłącznie kopię wniosku o wpis na listę produktów tradycyjnych.

4.

Marszałek województwa wydaje decyzję o odmowie przekazania ministrowi właściwemu do

spraw rynków rolnych dokumentów, o których mowa w ust. 1, w przypadku, gdy produkt

rolny, środek spożywczy lub napój spirytusowy nie spełnia wymagań określonych w art.

47 ust. 1.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych po otrzymaniu dokumentów, o których mowa

w art. 52 ust. 1, dokonuje wpisu produktu tradycyjnego na listę produktów tradycyjnych.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych skreśla produkt tradycyjny z listy produktów

tradycyjnych w przypadku

1)

wpisania jego nazwy do rejestru chronionych nazw pochodzenia oraz chronionych oznaczeń

geograficznych lub rejestru świadectw specyficznego charakteru;

2)

gdy nie ma możliwości wytworzenia produktu rolnego, środka spożywczego lub napoju

spirytusowego o cechach i właściwościach, które były podstawą do umieszczenia tego

produktu rolnego, środka spożywczego lub napoju spirytusowego na liście produktów

tradycyjnych.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych ogłasza corocznie, w terminie do końca maja,

w dzienniku urzędowym ministra właściwego do spraw rynków rolnych, wykaz produktów

tradycyjnych znajdujących się na liście produktów tradycyjnych.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, wzór wniosku

o wpis na listę produktów tradycyjnych, mając na względzie ujednolicenie zakresu informacji

dotyczących wytwarzanego produktu rolnego, środka spożywczego lub napoju spirytusowego.

1.

Kto nie będąc uprawnionym do używania: nazwy wpisanej na listę, o której mowa w art.

35 ust. 2, nazwy wpisanej do rejestru chronionych nazw pochodzenia oraz chronionych

oznaczeń geograficznych, chronionej nazwy wpisanej do rejestru świadectw specyficznego

charakteru, symbolu chronionej nazwy pochodzenia, chronionego oznaczenia geograficznego

lub świadectwa specyficznego charakteru, wprowadza do obrotu produkty rolne lub środki

spożywcze oznaczone taką nazwą lub symbolem,

podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo karze pozbawienia wolności do lat

2.

2.

Tej samej karze podlega kto używa w obrocie nazwy wpisanej na listę, o której mowa

w art. 35 ust. 2, z naruszeniem warunków określonych w art. 38 albo nazwy pochodzenia

lub oznaczenia geograficznego z naruszeniem art. 13 ust. 1 rozporządzenia nr 2081/92.

3.

Tej samej karze podlega kto czyni przygotowania do przestępstwa określonego w ust.

1 lub 2.

4.

Jeżeli sprawca uczynił sobie z popełnienia przestępstwa określonego w ust. 1 lub 2

stałe źródło dochodu albo dopuszcza się przestępstw określonych w ust. 1-3 w stosunku

do produktów rolnych lub środków spożywczych o znacznej wartości,

podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 5.

1.

Kto, nie spełniając warunków zawartych w specyfikacji, wprowadza produkt rolny lub

środek spożywczy do obrotu, umieszcza na tym produkcie, środku lub jego opakowaniu

lub używa w inny sposób

1)

nazwy wpisanej na listę lub

2)

nazwy wpisanej do rejestru chronionych nazw pochodzenia oraz chronionych oznaczeń

geograficznych, lub

3)

nazwy wpisanej do rejestru świadectw specyficznego charakteru, jeżeli we wniosku o

rejestrację wnioskodawca wystąpił o jej ochronę, lub

4)

symbolu chronionej nazwy pochodzenia, chronionego oznaczenia geograficznego lub świadectwa

specyficznego charakteru

- podlega karze grzywny nie niższej niż 4 000 zł.

2.

Orzekanie w sprawach o czyny, o których mowa w ust. 1, następuje w trybie przepisów

Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.

W ustawie z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji

(Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1503 oraz z 2004 r. Nr 96, poz. 959, Nr 162, poz. 1693 i Nr 172, poz. 1804) wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 9 otrzymuje brzmienie

„

Art. 9.

1.

Jeżeli towar lub usługa w miejscu pochodzenia korzysta z ochrony, a z pochodzeniem

z określonego regionu lub miejscowości są związane ich szczególne cechy lub właściwości,

czynem nieuczciwej konkurencji jest fałszywe lub oszukańcze używanie takich chronionych

oznaczeń geograficznych i chronionych nazw pochodzenia.

2.

Czynem nieuczciwej konkurencji jest także używanie oznaczeń i nazw, o których mowa

w ust. 1, nawet z dodatkiem „rodzaj”, „typ”, „metoda” albo równoznacznym.

”

;

2)

w art. 16 w ust. 3 pkt 6-8 otrzymują brzmienie

„

6)

w odniesieniu do towarów z chronionym oznaczeniem geograficznym lub chronioną nazwą

pochodzenia odnosi się zawsze do towarów z takim samym oznaczeniem;

7)

nie wykorzystuje w nieuczciwy sposób renomy znaku towarowego, oznaczenia przedsiębiorstwa

lub innego oznaczenia odróżniającego konkurenta ani też chronionego oznaczenia geograficznego

lub chronionej nazwy pochodzenia produktów konkurencyjnych;

8)

nie przedstawia towaru lub usługi jako imitacji czy naśladownictwa towaru lub usługi

opatrzonych chronionym znakiem towarowym, chronionym oznaczeniem geograficznym lub

chronioną nazwą pochodzenia albo innym oznaczeniem odróżniającym.

”

.

W ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej

(Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 oraz z 2004 r. Nr 33, poz. 286) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 132 w ust. 1 po pkt 1 dodaje się pkt 1

„

1

zarejestrowanego oznaczenia geograficznego lub nazwy pochodzenia produktu rolnego

lub środka spożywczego, o których mowa w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2081/92 z dnia 14 lipca 1992 r. w sprawie ochrony oznaczeń

geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych

(Dz. Urz. WE L 208 z 24.07.1992 r., z późn. zm.);

”

;

2)

w art. 174 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Ilekroć w przepisach niniejszego działu jest mowa o towarach, nie dotyczy to usług,

produktów rolnych wymienionych w załączniku I do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę

Europejską oraz produktów rolnych i środków spożywczych wymienionych w załącznikach

do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2081/92 z dnia 14 lipca 1992 r. w sprawie ochrony oznaczeń

geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych

(Dz. Urz. WE L 208 z 24.07.1992 r., z późn. zm.).

”

;

3)

uchyla się art. 179

W ustawie z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych

(Dz. U. z 2001 r. Nr 5, poz. 44, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 13 uchyla się ust. 5-11;

2)

w art. 17 w ust. 1 w pkt 1 lit. e otrzymuje brzmienie

„

e)

kontrola artykułów rolno-spożywczych posiadających zarejestrowane, na podstawie odrębnych

przepisów, chronione nazwy pochodzenia, chronione oznaczenia geograficzne albo nazwy

specyficznego charakteru oraz współpraca z jednostkami sprawującymi taką kontrolę

w innych państwach,

”

;

3)

w art. 30a ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Po przeprowadzeniu kontroli, o której mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 lit. e), wojewódzki

inspektor, w drodze decyzji, może zakazać wprowadzenia do obrotu artykułu niespełniającego

wymagań w zakresie chronionych nazw pochodzenia, chronionych oznaczeń geograficznych

albo nazw specyficznego charakteru.

”

.

W ustawie z dnia 29 stycznia 2004 r. o wymaganiach weterynaryjnych dla produktów pochodzenia

zwierzęcego

(Dz. U. Nr 33, poz. 288) w art. 2 pkt 15 otrzymuje brzmienie

„

15)

produkty pochodzenia zwierzęcego o tradycyjnym charakterze - produkty rolne i środki

spożywcze, o których mowa w przepisach krajowych i w przepisach Unii Europejskiej

dotyczących oznaczeń geograficznych, nazw pochodzenia i świadectw specyficznego charakteru

produktów rolnych i środków spożywczych oraz produkty rolne i środki spożywcze umieszczone

na liście produktów tradycyjnych, prowadzonej przez ministra właściwego do spraw rynków

rolnych;

”

.

1.

Zgłoszenia oznaczeń i nazw, o których mowa w art. 179

2.

Zgłoszenia wraz z aktami Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej przekaże ministrowi

właściwemu do spraw rynków rolnych w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy.

3.

Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej o przekazaniu ministrowi właściwemu do spraw

rynków rolnych zgłoszeń poinformuje niezwłocznie podmioty, które ich dokonały.

4.

Termin, w którym dokonuje się oceny wniosków o rejestrację, stosuje się odpowiednio

do zgłoszeń, z tym że liczy się go od dnia otrzymania zgłoszenia przez ministra właściwego

do spraw rynków rolnych.

5.

Od zgłoszeń nie pobiera się opłaty za dokonanie oceny wniosku o rejestrację.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.