Ustawa z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne

Ustawa określa zasady

1)

ustanawiania Planu Informatyzacji Państwa oraz projektów informatycznych o publicznym

zastosowaniu,

2)

ustalania minimalnych, gwarantujących otwartość standardów informatycznych, wymagań

dla systemów teleinformatycznych używanych do realizacji zadań publicznych oraz dla

rejestrów publicznych i wymiany informacji w formie elektronicznej z podmiotami publicznymi,

3)

dostosowania systemów teleinformatycznych używanych do realizacji zadań publicznych

do minimalnych, gwarantujących otwartość standardów informatycznych, wymagań dla systemów

teleinformatycznych używanych do realizacji zadań publicznych,

4)

dostosowania rejestrów publicznych i wymiany informacji w formie elektronicznej z

podmiotami publicznymi do minimalnych, gwarantujących otwartość standardów informatycznych,

wymagań dla rejestrów publicznych i wymiany informacji z podmiotami publicznymi,

5)

kontroli projektów informatycznych o publicznym zastosowaniu, systemów teleinformatycznych

używanych do realizacji zadań publicznych, rejestrów publicznych i wymiany informacji

w formie elektronicznej z podmiotami publicznymi,

6)

wymiany informacji drogą elektroniczną, w tym dokumentów elektronicznych, pomiędzy

podmiotami publicznymi a podmiotami niebędącymi podmiotami publicznymi,

7)

ustalania i publikacji specyfikacji rozwiązań stosowanych w oprogramowaniu umożliwiającym

łączenie i wymianę informacji, w tym przesłanie dokumentów elektronicznych, pomiędzy

systemami teleinformatycznymi podmiotów publicznych a systemami podmiotów niebędącymi

podmiotami publicznymi,

- w celu ochrony interesu publicznego, w tym zachowania przez Państwo możliwości swobody

wyboru technologii w procesach informatyzacji realizacji zadań publicznych.

Materiałami archiwalnymi wchodzącymi do narodowego zasobu archiwalnego, zwanymi dalej

„materiałami archiwalnymi”, są wszelkiego rodzaju akta i dokumenty, korespondencja,

dokumentacja finansowa, techniczna i statystyczna, mapy i plany, fotografie, filmy

i mikrofilmy, nagrania dźwiękowe i wideofonowe, dokumenty elektroniczne w rozumieniu

przepisów ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów

realizujących zadania publiczne (Dz. U. Nr 64, poz. 565) oraz inna dokumentacja, bez

względu na sposób jej wytworzenia, mająca znaczenie jako źródło informacji o wartości

historycznej o działalności Państwa Polskiego, jego poszczególnych organów i innych

państwowych jednostek organizacyjnych oraz o jego stosunkach z innymi państwami, o

rozwoju życia społecznego i gospodarczego, o działalności organizacji o charakterze

politycznym, społecznym i gospodarczym, zawodowym i wyznaniowym, o organizacji i rozwoju

nauki, kultury i sztuki, a także o działalności jednostek samorządu terytorialnego

i innych samorządowych jednostek organizacyjnych - powstała w przeszłości i powstająca

współcześnie.

1.

Z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, przepisy ustawy stosuje się do realizujących zadania publiczne

określone przez ustawy

1)

organów administracji rządowej, organów kontroli państwowej i ochrony prawa, sądów,

jednostek organizacyjnych prokuratury, a także jednostek samorządu terytorialnego

i ich organów,

2)

jednostek budżetowych, zakładów budżetowych i gospodarstw pomocniczych jednostek budżetowych,

3)

funduszy celowych,

4)

samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej,

5)

Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego,

6)

Narodowego Funduszu Zdrowia,

7)

państwowych lub samorządowych osób prawnych utworzonych na podstawie odrębnych ustaw

w celu realizacji zadań publicznych

- zwanych dalej „podmiotami publicznymi”.

2.

Przepis art. 13 ust. 2 pkt 1 stosuje się również do podmiotu, któremu podmiot publiczny

powierzył lub zlecił realizację zadania publicznego, jeżeli w związku z realizacją

tego zadania istnieje obowiązek przekazywania informacji do lub od podmiotów niebędących

organami administracji rządowej.

3.

Przepisów ustawy nie stosuje się do przedsiębiorstw państwowych, spółek handlowych,

jednostek badawczo-rozwojowych, państwowych szkół wyższych i państwowych wyższych

szkół zawodowych, Polskiej Akademii Nauk i tworzonych przez nią jednostek organizacyjnych,

służb specjalnych w rozumieniu art. 11 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji

Wywiadu

(Dz. U. Nr 74, poz. 676, z późn. zm., Kancelarii Sejmu, Kancelarii Senatu, Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej,

Rzecznika Praw Obywatelskich, Trybunału Konstytucyjnego, Sądu Najwyższego, sądów administracyjnych,

Najwyższej Izby Kontroli, Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, Krajowego Biura Wyborczego,

Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu

oraz Narodowego Banku Polskiego, poza przypadkami gdy w związku z realizacją zadań

przez te podmioty istnieje obowiązek przekazywania informacji do i od podmiotów niebędących

organami administracji rządowej; w takim przypadku stosuje się art. 13 ust. 2 pkt

1 ustawy.

Użyte w ustawie określenia oznaczają

1)

informatyczny nośnik danych - materiał lub urządzenie służące do zapisywania, przechowywania

i odczytywania danych w postaci cyfrowej lub analogowej;

2)

dokument elektroniczny - stanowiący odrębną całość znaczeniową zbiór danych uporządkowanych

w określonej strukturze wewnętrznej i zapisany na informatycznym nośniku danych;

3)

system teleinformatyczny - system teleinformatyczny w rozumieniu art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną

(Dz. U. Nr 144, poz. 1204 oraz z 2004 r. Nr 96, poz. 959 i Nr 173, poz. 1808);

4)

środki komunikacji elektronicznej - środki komunikacji elektronicznej w rozumieniu

art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną;

5)

rejestr publiczny - rejestr, ewidencję, wykaz, listę, spis albo inną formę ewidencji,

służące do realizacji zadań publicznych, prowadzone przez podmiot publiczny na podstawie

odrębnych przepisów ustawowych;

6)

projekt informatyczny o publicznym zastosowaniu - określony w dokumentacji zespół

czynności organizacyjnych i technicznych mających na celu zbudowanie, rozbudowanie

lub unowocześnienie systemu teleinformatycznego używanego do realizacji zadań publicznych,

świadczenie usług dotyczących utrzymania tego systemu lub opracowanie procedur realizowania

zadań publicznych drogą elektroniczną;

7)

ponadsektorowy projekt informatyczny - projekt informatyczny o publicznym zastosowaniu,

którego zakres przedmiotowy dotyczy spraw należących do właściwości więcej niż jednego

działu administracji rządowej;

8)

sektorowy projekt informatyczny - projekt informatyczny o publicznym zastosowaniu,

którego zakres przedmiotowy dotyczy spraw należących do właściwości jednego działu

administracji rządowej;

9)

minimalne wymagania dla systemów teleinformatycznych - zespół wymagań organizacyjnych

i technicznych, których spełnienie przez system teleinformatyczny używany do realizacji

zadań publicznych umożliwia wymianę danych z innymi systemami teleinformatycznymi

używanymi do realizacji zadań publicznych oraz zapewnia dostęp do zasobów informacji

udostępnianych za pomocą tych systemów;

10)

minimalne wymagania dla rejestrów publicznych i wymiany informacji w formie elektronicznej

- zespół cech informacyjnych, w tym identyfikatorów oraz odpowiadających im charakterystyk

elementów strukturalnych przekazu informacji, takich jak zawartości pola danych, służących

do zapewnienia spójności prowadzenia rejestrów publicznych oraz wymiany informacji

w formie elektronicznej z podmiotami publicznymi;

11)

oprogramowanie interfejsowe - oprogramowanie umożliwiające łączenie i wymianę danych

w komunikacji pomiędzy systemami teleinformatycznymi;

12)

testy akceptacyjne - udokumentowane wartości danych wejściowych wprowadzanych do systemu

teleinformatycznego i powiązanych z nimi wartości oczekiwanych danych wyjściowych,

opisujące zestawy poprawnych odpowiedzi systemu teleinformatycznego na podawane dane

wejściowe, pozwalające na sprawdzenie poprawności wdrożenia oprogramowania interfejsowego.

Przepisy ustawy nie naruszają

1)

ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych

(Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 i Nr 153, poz. 1271 oraz z 2004 r. Nr 25, poz. 219 i Nr 33, poz. 285);

2)

ustawy z dnia 22 stycznia 1999 r. o ochronie informacji niejawnych

(Dz. U. Nr 11, poz. 95, z późn. zm..

1.

Plan Informatyzacji Państwa, zwany dalej „Planem”, jest instrumentem planowania i

koordynowania informatyzacji działalności podmiotów publicznych w zakresie realizowanych

przez te podmioty zadań publicznych.

2.

Plan ma na celu

1)

określenie organizacyjnych i technologicznych instrumentów rozwoju społeczeństwa informacyjnego;

2)

koordynację realizowanych przez więcej niż jeden podmiot publiczny projektów informatycznych

o publicznym zastosowaniu;

3)

modernizację oraz łączenie systemów teleinformatycznych używanych do realizacji zadań

publicznych;

4)

zapewnienie warunków bezpieczeństwa i zgodności działania systemów teleinformatycznych

używanych do realizacji zadań publicznych;

5)

tworzenie warunków do rozwoju współpracy międzynarodowej w zakresie informatyzacji.

3.

Plan zawiera

1)

określenie priorytetów rozwoju systemów teleinformatycznych używanych do realizacji

zadań publicznych;

2)

zestawienie oraz charakterystykę ponadsektorowych i sektorowych projektów informatycznych

służących realizacji priorytetów, o których mowa w pkt 1, szacunkowe koszty realizacji

tych projektów oraz wskazanie możliwych źródeł ich finansowania;

3)

program działań w zakresie rozwoju społeczeństwa informacyjnego;

4)

określenie zadań publicznych, które będą realizowane z wykorzystaniem drogi elektronicznej,

oraz terminów rozpoczęcia ich realizacji.

1.

Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw informatyzacji, ustanawia,

w drodze rozporządzenia, Plan Informatyzacji Państwa, mając na uwadze

1)

informacje o stanie systemów teleinformatycznych używanych do realizacji zadań publicznych;

2)

informacje o podejmowanych przez podmioty publiczne działaniach służących rozwojowi

społeczeństwa informacyjnego;

3)

potrzeby w zakresie informatyzacji działalności podmiotów publicznych;

4)

możliwości finansowe państwa.

2.

Plan ustanawia się na okres nie dłuższy niż 5 lat.

W celu wykonania Planu ustanawia się projekty informatyczne, o których mowa w art.

8 i 9.

1.

Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw informatyzacji, ustanawia,

w drodze rozporządzenia, ponadsektorowy projekt informatyczny, uwzględniając w szczególności

potrzeby w zakresie informatyzacji działalności podmiotów publicznych oraz możliwości

finansowe państwa, a także określone w Planie priorytety rozwoju systemów teleinformatycznych

używanych do realizacji zadań publicznych oraz określenie zadań publicznych realizowanych

z wykorzystaniem drogi elektronicznej.

2.

Ponadsektorowy projekt informatyczny, który ma być realizowany w okresie dłuższym

niż rok, może być ustanowiony jako program wieloletni w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych

(Dz. U. z 2003 r. Nr 15, poz. 148, z późn. zm..

1.

Minister właściwy do spraw działu administracji rządowej, którego dotyczy projekt,

po zasięgnięciu opinii ministra właściwego do spraw informatyzacji, ustanawia, w drodze

rozporządzenia, sektorowy projekt informatyczny, uwzględniając w szczególności potrzeby

w zakresie informatyzacji działalności podmiotów publicznych w ramach danego działu

administracji rządowej oraz możliwości finansowe państwa, a także określone w Planie

priorytety rozwoju systemów teleinformatycznych używanych do realizacji zadań publicznych

oraz określenie zadań publicznych realizowanych z wykorzystaniem drogi elektronicznej.

2.

Minister właściwy do spraw działu administracji rządowej, którego dotyczy sektorowy

projekt informatyczny, po zasięgnięciu opinii ministra właściwego do spraw informatyzacji,

może wystąpić z wnioskiem do Rady Ministrów o ustanowienie sektorowego projektu informatycznego,

który ma być realizowany w okresie dłuższym niż rok, jako programu wieloletniego w

rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych.

1.

Minister właściwy do spraw informatyzacji tworzy stronę główną Biuletynu Informacji

Publicznej zawierającą wykaz podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 i 2, wraz z

odnośnikami umożliwiającymi połączenie z ich stronami.

2.

Podmioty, o których mowa w art. 4 ust. 1 i 2, tworzą własne strony Biuletynu Informacji

Publicznej, na których udostępniają informacje podlegające udostępnieniu w tej drodze.

3.

Podmioty, o których mowa w art. 4 ust. 1 i 2, są obowiązane przekazać ministrowi właściwemu

do spraw informatyzacji informacje niezbędne do zamieszczenia na stronie, o której

mowa w ust. 1.

4.

Minister właściwy do spraw informatyzacji

1)

gromadzi i udostępnia adresy wskazujące strony Biuletynu Informacji Publicznej tworzone

przez podmioty, o których mowa w art. 4 ust. 1 i 2,

2)

gromadzi i udostępnia dane o liczbie pobrań stron, o których mowa w pkt 1,

3)

udostępnia nieodpłatnie przykładowe oprogramowanie służące do tworzenia stron w Biuletynie

Informacji Publicznej zgodnie z wymaganiami określonymi w przepisach wydanych na podstawie

ust. 5 lub kody źródłowe tego oprogramowania.

5.

Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowe wymagania dotyczące układu ujednoliconego systemu stron Biuletynu Informacji

Publicznej, w szczególności

a)

strukturę strony głównej, o której mowa w ust. 1,

b)

standardy struktury stron, o których mowa w ust. 2,

2)

zakres i tryb przekazywania informacji, o których mowa w ust. 3,

3)

wymagania dotyczące zabezpieczania treści informacji publicznych udostępnianych w

Biuletynie Informacji Publicznej

- mając na względzie sprawność i jednolitość działania systemu stron Biuletynu Informacji

Publicznej, a także uwzględniając konieczność równego traktowania rozwiązań informatycznych

oraz potrzebę umożliwienia realizacji prawa do stosowania przez podmioty obowiązane

do przekazywania informacji oprogramowania bez konieczności ponoszenia dodatkowych

kosztów z tytułu opłat licencyjnych.

W akcie o ustanowieniu projektu informatycznego, o którym mowa w art. 8 i 9, określa

się w szczególności

1)

cel ustanowienia projektu;

2)

organ odpowiedzialny za realizację projektu;

3)

zakres zadań przewidzianych do realizacji w projekcie;

4)

źródła finansowania i szacunkowe koszty realizacji projektu;

5)

harmonogram realizacji projektu.

Do wniosku, o którym mowa w art. 8 ust. 1 i art. 9 ust. 2, oraz do wniosku o opinię,

o której mowa w art. 9 ust. 1 i 2, dołącza się

1)

założenia funkcjonalne projektu informatycznego o publicznym zastosowaniu określające

cel ustanowienia projektu, zadania służące realizacji celu, dla którego ustanawia

się projekt, oraz harmonogram ich realizacji;

2)

analizę ekonomiczno-finansową celowości ustanowienia projektu informatycznego o publicznym

zastosowaniu, określającą wielkość środków przewidywanych do sfinansowania zadań określonych

w harmonogramie realizacji projektu, źródła finansowania tych zadań oraz korzyści

wynikające z realizacji tego projektu;

3)

założenia techniczne projektu informatycznego o publicznym zastosowaniu określające

funkcje oraz składniki sprzętowe i oprogramowanie systemu teleinformatycznego, które,

przy uwzględnieniu minimalnych wymagań dla systemów teleinformatycznych, posłużą do

realizacji zadań zakładanych w projekcie.

1.

Minister właściwy do spraw informatyzacji może dofinansowywać przygotowanie lub realizację

przez podmiot publiczny, na wniosek tego podmiotu

1)

projektów informatycznych o publicznym zastosowaniu niebędących ponadsektorowymi albo

sektorowymi projektami informatycznymi;

2)

przykładowego oprogramowania, o którym mowa w art. 13 ust. 2 pkt 2 lit. a, a także

kodów źródłowych takiego oprogramowania;

3)

przedsięwzięć wspierających rozwój społeczeństwa informacyjnego, innych niż wymienione

w pkt 1 i 2.

2.

Dofinansowanie może być udzielone, jeżeli przedsięwzięcia, o których mowa w ust. 1

1)

służą realizacji celów określonych w Planie;

2)

są projektowane oraz realizowane z uwzględnieniem minimalnych wymagań dla systemów

teleinformatycznych lub minimalnych wymagań dla rejestrów publicznych i wymiany informacji

w formie elektronicznej;

3)

nie są finansowane ze środków budżetu państwa innych niż te, których dysponentem jest

minister właściwy do spraw informatyzacji.

3.

Do wniosku o dofinansowanie przedsięwzięć, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio

przepisy art. 10 i 11.

4.

Minister właściwy do spraw informatyzacji, w drodze zarządzenia, powołuje, spośród

pracowników urzędu obsługującego tego ministra, zespół do spraw oceny wniosków o dofinansowanie

przedsięwzięć, o których mowa w ust. 1, określając jego nazwę, skład, szczegółowy

zakres zadań i tryb działania.

5.

Środki finansowe na dofinansowanie przedsięwzięć, o których mowa w ust. 1, są przekazywane

w formie dotacji celowej, na podstawie umowy zawartej pomiędzy ministrem właściwym

do spraw informatyzacji a podmiotem, który złożył wniosek o dofinansowanie przedsięwzięć,

o których mowa w ust. 1.

6.

Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia, kryteria

i tryb przeznaczania oraz rozliczania środków finansowych przeznaczonych na dofinansowanie

przedsięwzięć, o których mowa w ust. 1, w tym

1)

sposób oceny wniosków dotyczących przedsięwzięć przewidzianych do dofinansowania,

2)

sposób oceny realizacji przedsięwzięć, zgodnie z warunkami określonymi w umowie,

3)

sposób rozliczania przyznanych środków finansowych,

4)

sposób dysponowania przyznanymi środkami finansowymi,

5)

wzory wniosku o dofinansowanie oraz raportów z przebiegu realizacji przedsięwzięć

i rozliczenia przyznanych środków finansowych

- mając na uwadze znaczenie dofinansowanych przedsięwzięć dla realizacji celów określonych

w Planie, rozwoju współpracy międzynarodowej w tym zakresie, a także prawidłowość

wykorzystania przyznanych środków finansowych.

1.

Podmiot publiczny używa do realizacji zadań publicznych systemów teleinformatycznych

spełniających minimalne wymagania dla systemów teleinformatycznych.

2.

Podmiot publiczny realizujący zadania publiczne przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego

albo z użyciem środków komunikacji elektronicznej do przekazywania danych pomiędzy

tym podmiotem a podmiotem niebędącym organem administracji rządowej

1)

zapewnia, aby system teleinformatyczny służący do wymiany danych pomiędzy tym podmiotem

a podmiotami niebędącymi organami administracji rządowej, poza minimalnymi wymaganiami,

o których mowa w ust. 1, spełniał wymóg równego traktowania rozwiązań informatycznych;

2)

publikuje w Biuletynie Informacji Publicznej lub udostępnia w inny sposób

a)

zestawienie stosowanych w oprogramowaniu interfejsowym systemu teleinformatycznego

używanego przez ten podmiot do realizacji zadań publicznych struktur dokumentów elektronicznych,

formatów danych oraz protokołów komunikacyjnych i szyfrujących,

b)

testy akceptacyjne, z zastrzeżeniem ust. 4.

3.

Rozwiązania, o których mowa w ust. 2 pkt 2 lit. a, nie mogą wykraczać poza zakres

minimalnych wymagań dla systemów teleinformatycznych.

4.

Podmiot publiczny może nie udostępniać testów akceptacyjnych, jeżeli w oprogramowaniu

interfejsowym mają być stosowane wyłącznie formaty danych oraz protokoły komunikacyjne

i szyfrujące określone w przepisach wydanych na podstawie art. 18 pkt 1.

Podmiot publiczny prowadzący rejestr publiczny jest obowiązany

1)

prowadzić ten rejestr w sposób zapewniający spełnianie minimalnych wymagań dla systemów

teleinformatycznych, w przypadku gdy ten rejestr działa przy użyciu systemów teleinformatycznych;

2)

prowadzić ten rejestr zgodnie z minimalnymi wymaganiami dla rejestrów publicznych

i wymiany informacji w formie elektronicznej;

3)

umożliwić dostarczanie informacji do tego rejestru oraz udostępnianie informacji z

tego rejestru drogą elektroniczną, w przypadku gdy ten rejestr działa przy użyciu

systemów teleinformatycznych.

1.

Podmiot prowadzący rejestr publiczny zapewnia podmiotowi publicznemu albo podmiotowi

niebędącemu podmiotem publicznym, realizującym zadania publiczne na podstawie odrębnych

przepisów albo na skutek powierzenia lub zlecenia przez podmiot publiczny ich realizacji,

nieodpłatny dostęp do danych zgromadzonych w prowadzonym rejestrze, w zakresie niezbędnym

do realizacji tych zadań.

2.

Dane, o których mowa w ust. 1, powinny być udostępniane drogą elektroniczną i mogą

być wykorzystane wyłącznie przez podmiot, któremu udostępniono dane do realizacji

zadań publicznych.

3.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób, zakres i tryb udostępniania

danych, o których mowa w ust. 1, mając na uwadze potrzebę usprawnienia realizacji

zadań publicznych, zapewnienia szybkiego i bezpiecznego dostępu do danych oraz zabezpieczenia

wykorzystania danych do celów realizacji zadań publicznych.

1.

Podmiot publiczny, prowadząc wymianę informacji, jest obowiązany zapewnić możliwość

wymiany informacji również w formie elektronicznej przez wymianę dokumentów elektronicznych

związanych z załatwianiem spraw należących do jego zakresu działania, przy wykorzystaniu

informatycznych nośników danych lub środków komunikacji elektronicznej.

2.

Podmiot publiczny, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany prowadzić wymianę informacji

w formie elektronicznej

1)

z wykorzystaniem systemów teleinformatycznych, spełniających minimalne wymagania dla

systemów teleinformatycznych;

2)

zgodnie z minimalnymi wymaganiami dla rejestrów publicznych i wymiany informacji w

formie elektronicznej.

3.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, warunki organizacyjno-techniczne

doręczania dokumentów elektronicznych, w tym formę urzędowego poświadczania odbioru

tych dokumentów przez adresatów, uwzględniając minimalne wymagania dla rejestrów publicznych

i wymiany informacji w formie elektronicznej, potrzebę zapewnienia integralności dokumentów

elektronicznych oraz usprawnienia i ujednolicenia obiegu dokumentów między podmiotami

publicznymi.

1.

Przy ministrze właściwym do spraw informatyzacji działa Rada Informatyzacji, zwana

dalej „Radą”. Rada jest organem opiniodawczo-doradczym ministra.

2.

Do zadań Rady należy

1)

opiniowanie projektu Planu oraz projektów rozporządzeń wydawanych na podstawie art.

18;

2)

przygotowywanie, z własnej inicjatywy, na wniosek lub we współpracy z Polskim Komitetem

Normalizacyjnym oraz właściwymi organami administracji rządowej, propozycji lub rekomendacji

w zakresie

a)

minimalnych wymagań dla systemów teleinformatycznych, w szczególności dotyczących

wykazu systemów operacyjnych oraz języków programowania, dla których albo w których

powinno być udostępniane oprogramowanie umożliwiające komunikowanie się z systemami

teleinformatycznymi podmiotów publicznych, formatów wymiany danych oraz protokołów

komunikacyjnych i szyfrujących wykorzystywanych w wymianie danych w formie elektronicznej

pomiędzy podmiotami publicznymi,

b)

minimalnych wymagań dla rejestrów publicznych i wymiany informacji w formie elektronicznej,

w szczególności dotyczących doboru i konstrukcji cech informacyjnych,

c)

tłumaczenia na język polski norm lub innych dokumentów normalizacyjnych, istotnych

dla ustalania wymagań, o których mowa w lit. a i b;

3)

wyrażanie opinii, na wniosek ministra właściwego do spraw informatyzacji albo z własnej

inicjatywy, w sprawach istotnych dla rozwoju standardów i technologii informatycznych

oraz możliwości lub potrzeby ich stosowania w administracji publicznej lub gospodarce.

3.

Rada wyraża opinię w terminie 30 dni od dnia otrzymania projektów, propozycji i wniosków,

o których mowa w ust. 2.

4.

Opinie, protokoły posiedzeń oraz inne dokumenty Rady są publikowane w wydzielonej

części Biuletynu Informacji Publicznej na stronach ministra właściwego do spraw informatyzacji.

5.

Rada przedstawia ministrowi właściwemu do spraw informatyzacji sprawozdanie z działalności

za każdy rok kalendarzowy, w terminie do dnia 30 kwietnia następnego roku.

6.

Kandydatów na członków Rady mogą zgłaszać

1)

ministrowie;

2)

Naczelny Dyrektor Archiwów Państwowych;

3)

Prezes Polskiego Komitetu Normalizacyjnego;

4)

współprzewodniczący ze strony samorządowej Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu Terytorialnego;

5)

jednostki naukowe w rozumieniu przepisów o zasadach finansowania nauki, które w zakresie

działalności statutowej prowadzą badania naukowe lub prace rozwojowe w zakresie informatyki;

6)

izby gospodarcze reprezentujące przedsiębiorców wykonujących działalność gospodarczą

w zakresie wytwarzania sprzętu informatycznego, oprogramowania lub świadczenia usług

informatycznych;

7)

stowarzyszenia wpisane do Krajowego Rejestru Sądowego, których celem statutowym jest

reprezentowanie środowiska informatycznego lub wspieranie zastosowań informatyki.

7.

Minister właściwy do spraw informatyzacji, spośród osób zgłoszonych przez podmioty,

o których mowa w ust. 6, powołuje w skład Rady, na dwuletnią kadencję

1)

pięciu pracowników administracji rządowej reprezentujących organy, o których mowa

w ust. 6 pkt 1;

2)

jednego pracownika Naczelnej Dyrekcji Archiwów Państwowych;

3)

dwóch pracowników Polskiego Komitetu Normalizacyjnego;

4)

pięć osób reprezentujących stronę samorządową w Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu

Terytorialnego;

5)

trzech pracowników jednostek, o których mowa w ust. 6 pkt 5;

6)

dwie osoby reprezentujące podmioty, o których mowa w ust. 6 pkt 6;

7)

trzy osoby, w tym co najmniej jedną posiadającą stopień naukowy albo tytuł naukowy,

reprezentujące podmioty, o których mowa w ust. 6 pkt 7.

8.

W razie niezgłoszenia przez podmioty, o których mowa w ust. 6, kandydatów do Rady

w liczbie określonej w tym przepisie, Rada działa w składzie zmniejszonym.

9.

Przed upływem kadencji członkostwo w Radzie wygasa z powodu

1)

rezygnacji członka złożonej na piśmie Przewodniczącemu Rady;

2)

śmierci członka Rady;

3)

niemożności sprawowania funkcji członka Rady z powodu długotrwałej choroby stwierdzonej

zaświadczeniem lekarskim;

4)

rozwiązania stosunku pracy w przypadku członków Rady, o których mowa w ust. 7 pkt

1-3 i 5;

5)

ustania członkostwa w instytucjach lub organizacjach reprezentowanych przez członków

Rady, o których mowa w ust. 7 pkt 4, 6 i 7.

10.

W przypadkach, o których mowa w ust. 9, minister właściwy do spraw informatyzacji

powołuje na członka Rady osobę zgłoszoną przez właściwy podmiot, o którym mowa w ust.

6. Przepis ust. 8 stosuje się odpowiednio.

11.

Minister właściwy do spraw informatyzacji powołuje i odwołuje Przewodniczącego Rady

oraz jego zastępcę spośród członków Rady.

12.

Przewodniczący Rady kieruje pracami Rady i reprezentuje ją na zewnątrz.

13.

Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia, wysokość

wynagrodzenia członka Rady za udział w posiedzeniu, uwzględniając funkcje pełnione

przez członków Rady i zakres obowiązków członków Rady, a także mając na uwadze, że

wynagrodzenie za jedno posiedzenie Rady przez okres trwania kadencji Rady nie może

przekroczyć 50% minimalnego wynagrodzenia określonego na podstawie odrębnych przepisów,

obowiązującego w dniu powołania Rady.

14.

Szczegółowy tryb działania Rady określa regulamin uchwalany przez Radę na pierwszym

posiedzeniu, zatwierdzany przez ministra właściwego do spraw informatyzacji.

Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw informatyzacji, określi w

drodze rozporządzenia

1)

minimalne wymagania dla systemów teleinformatycznych, mając na uwadze konieczność

zapewnienia

a)

spójności działania systemów teleinformatycznych używanych do realizacji zadań publicznych

poprzez określenie co najmniej specyfikacji formatów danych oraz protokołów komunikacyjnych

i szyfrujących, które mają być stosowane w oprogramowaniu interfejsowym, przy zachowaniu

możliwości nieodpłatnego wykorzystania tych specyfikacji,

b)

sprawnej i bezpiecznej wymiany informacji w formie elektronicznej między podmiotami

publicznymi oraz między podmiotami publicznymi a organami innych państw lub organizacji

międzynarodowych

- z uwzględnieniem Polskich Norm oraz innych dokumentów normalizacyjnych zatwierdzonych

przez krajową jednostkę normalizacyjną, zachowując zasadę równego traktowania różnych

rozwiązań informatycznych;

2)

minimalne wymagania dla rejestrów publicznych i wymiany informacji w formie elektronicznej,

uwzględniając konieczność zachowania spójności prowadzenia rejestrów publicznych i

wymiany informacji w formie elektronicznej z podmiotami publicznymi.

1.

Tworzy się Krajową Ewidencję Systemów Teleinformatycznych i Rejestrów Publicznych,

zwaną dalej „krajową ewidencją”.

2.

Krajową ewidencję prowadzi minister właściwy do spraw informatyzacji.

3.

W krajowej ewidencji gromadzi się i udostępnia za pomocą systemu teleinformatycznego

1)

zbiorczy wykaz systemów teleinformatycznych używanych do realizacji zadań publicznych

przez podmiot publiczny dokonujący zgłoszenia na podstawie art. 20 ust. 2;

2)

wykaz rejestrów publicznych wraz z informacjami dotyczącymi tych rejestrów w zakresie

określonym w art. 20 ust. 1 pkt 1-5.

4.

Dane zawarte w krajowej ewidencji są jawne, chyba że ich jawność jest wyłączona bądź

ograniczona na podstawie przepisów o ochronie informacji niejawnych lub o ochronie

innych tajemnic ustawowo chronionych.

1.

Podmiot publiczny, który prowadzi rejestr publiczny, jest obowiązany zgłosić do krajowej

ewidencji dane obejmujące

1)

datę rozpoczęcia realizacji zadań publicznych przy pomocy rejestru publicznego,

2)

podstawę prawną i cel utworzenia rejestru publicznego,

3)

jednostkę organizacyjną prowadzącą rejestr publiczny,

4)

zakres informacji gromadzonych w rejestrze publicznym,

5)

określenie, czy rejestr publiczny jest prowadzony za pomocą systemu teleinformatycznego,

6)

wskazanie, które z podanych w zgłoszeniu danych podlegają ochronie jako informacje

niejawne lub inne informacje ustawowo chronione, w jakim zakresie i na jakiej podstawie

prawnej

- w terminie 30 dni od dnia rozpoczęcia realizacji zadań publicznych przy pomocy rejestru

publicznego lub zmiany wyżej określonych danych.

2.

Podmiot publiczny, który używa systemu teleinformatycznego do realizacji zadań publicznych,

jest obowiązany zgłosić do krajowej ewidencji dane obejmujące

1)

datę rozpoczęcia realizacji zadań publicznych przy pomocy systemu teleinformatycznego,

2)

zadania publiczne, do których realizacji jest używany system teleinformatyczny, ze

wskazaniem podstawy prawnej ich realizacji,

3)

jednostkę organizacyjną używającą systemu teleinformatycznego,

4)

opis techniczny systemu teleinformatycznego,

5)

wskazanie, które z podanych w zgłoszeniu danych podlegają ochronie jako informacje

niejawne lub inne tajemnice ustawowo chronione, w jakim zakresie i na jakiej podstawie

prawnej

- w terminie 30 dni od dnia rozpoczęcia realizacji zadań publicznych przy pomocy systemu

teleinformatycznego lub zmiany wyżej określonych danych.

3.

W przypadku gdy rejestr publiczny jest prowadzony przy pomocy systemu teleinformatycznego,

podmiot publiczny składa jedno zgłoszenie zawierające dane określone w ust. 1 pkt

1 i 2.

4.

Podmiot publiczny, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany zgłosić do krajowej ewidencji

zaprzestanie prowadzenia rejestru publicznego, podając datę zaprzestania prowadzenia

rejestru publicznego oraz podstawę prawną zaprzestania jego prowadzenia.

5.

Podmiot publiczny, o którym mowa w ust. 2, jest obowiązany zgłosić do krajowej ewidencji

datę zakończenia realizacji zadań publicznych przy pomocy danego systemu teleinformatycznego.

6.

Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia

1)

sposób prowadzenia krajowej ewidencji oraz tryb dostarczania i udostępniania danych

z krajowej ewidencji,

2)

wzór zgłoszenia rejestru publicznego i systemu teleinformatycznego do krajowej ewidencji

- uwzględniając konieczność zapewnienia sprawnego przekazywania danych do krajowej

ewidencji oraz umożliwienia powszechnej dostępności danych zgromadzonych w krajowej

ewidencji, przy zachowaniu odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa.

1.

Dzienniki urzędowe, zbiory aktów prawa miejscowego ustanowionych przez powiat i zbiory

przepisów gminnych oraz ogłoszone w nich akty normatywne są wydawane również w formie

elektronicznej.

2.

Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia, wymagania

techniczne, jakim musi odpowiadać elektroniczna forma dzienników urzędowych, uwzględniając

konieczność zapewnienia powszechnej dostępności dzienników urzędowych.

3.

Do dzienników urzędowych wydawanych w formie elektronicznej stosuje się odpowiednio

przepis art. 19 ust. 2.

Organ wydający dziennik urzędowy przechowuje akty normatywne i inne akty prawne ogłoszone

w tym dzienniku w postaci oryginałów i dokumentów elektronicznych, o których mowa

odpowiednio w art. 15 ust. 1 i 3a.

1.

W celu zapewnienia spójnego działania systemów teleinformatycznych używanych do realizacji

zadań publicznych przeprowadza się, z zastrzeżeniem art. 24, badanie poprawności wdrożenia

rozwiązań, o których mowa w art. 13 ust. 2 pkt 2 lit. a, w oprogramowaniu interfejsowym

przy wykorzystaniu testów akceptacyjnych udostępnionych przez podmiot publiczny zgodnie

z art. 13 ust. 2 pkt 2 lit. b, zwane dalej „badaniem”.

2.

Badanie przeprowadza, na własny koszt, twórca oprogramowania interfejsowego albo inny

podmiot posiadający autorskie prawa majątkowe do oprogramowania interfejsowego, które

ma być wykorzystywane do realizacji zadania publicznego, zwany dalej „podmiotem uprawnionym”

1)

przed udostępnieniem po raz pierwszy oprogramowania interfejsowego do realizacji tego

zadania;

2)

po modyfikacji oprogramowania interfejsowego w zakresie, o którym mowa w art. 13 ust.

2 pkt 2 lit. a, dokonanej od czasu poprzedniego badania.

3.

Podmiot uprawniony

1)

informuje podmiot publiczny o rodzaju, wersji, dacie wytworzenia i charakterystyce

techniczno-funkcjonalnej oprogramowania interfejsowego poddawanego badaniu;

2)

składa podmiotowi publicznemu oświadczenie o wyniku badania.

4.

W celu potwierdzenia wyniku badania podmiot publiczny może przeprowadzić weryfikację

tego badania, wykorzystując testy akceptacyjne udostępnione podmiotowi uprawnionemu.

Podmiot publiczny informuje podmiot uprawniony o wyniku weryfikacji.

5.

W razie niezgodności wyniku weryfikacji z wynikiem badania dokonanego przez podmiot

uprawniony rozstrzyga wynik weryfikacji. W tym przypadku koszty weryfikacji ponosi

podmiot uprawniony.

6.

Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia

1)

metodykę, warunki i tryb sporządzania testów akceptacyjnych,

2)

sposób postępowania w zakresie badania oraz weryfikacji badania, w tym sposób dokumentowania

wyników badania oraz weryfikacji badania,

3)

rodzaje oprogramowania interfejsowego podlegającego badaniu,

4)

szczegółowy zakres informacji, o których mowa w ust. 3 pkt 1, oraz sposób i tryb przekazywania

tych informacji,

5)

wzór oświadczenia o wyniku badania oraz wyniku weryfikacji badania

- uwzględniając konieczność wprowadzenia jednolitych warunków przygotowania rzetelnego

zestawu testów akceptacyjnych oraz dokonania obiektywnej oceny oprogramowania interfejsowego.

1.

Oprogramowanie interfejsowe może być używane do realizacji zadań publicznych, jeżeli

uzyskało pozytywny wynik badania.

2.

Podmiot publiczny może nieodpłatnie udostępnić oprogramowanie interfejsowe, które

uzyskało pozytywny wynik badania, albo jego kody źródłowe, w zakresie określonym w

umowie licencyjnej z podmiotem uprawnionym.

3.

W razie stwierdzenia używania do realizacji zadania publicznego oprogramowania interfejsowego,

które

1)

nie zostało poddane badaniu,

2)

nie uzyskało pozytywnego wyniku badania w przypadkach, o których mowa w art. 21 ust.

2

- podmiot publiczny może odmówić przyjęcia danych przekazywanych za pomocą tego oprogramowania;

w takim przypadku odmowa przyjęcia danych jest równoznaczna z nieprzekazaniem tych

danych.

1.

Przepisy art. 21 i 22 stosuje się odpowiednio, jeżeli

1)

podmiot publiczny jest podmiotem uprawnionym;

2)

podmiot uprawniony przekazał podmiotowi publicznemu autorskie prawa majątkowe do oprogramowania

interfejsowego.

2.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1, w razie zaistnienia okoliczności, o których

mowa w art. 22 ust. 3 pkt 1 albo 2, oprogramowanie interfejsowe nie może być używane

do realizacji zadań publicznych do czasu uzyskania pozytywnego wyniku badania.

Przepisów art. 21-23 nie stosuje się w przypadku, o którym mowa w art. 13 ust. 4,

chyba że

1)

podmiot publiczny udostępnił testy akceptacyjne;

2)

podmiot uprawniony wystąpił o udostępnienie testów akceptacyjnych w celu przeprowadzenia

badania.

1.

Kontroli

1)

realizacji ponadsektorowych projektów informatycznych dokonuje Prezes Rady Ministrów;

2)

realizacji sektorowych projektów informatycznych dokonuje minister kierujący działem

administracji rządowej, dla którego ustanowiono sektorowy projekt informatyczny;

3)

działania systemów teleinformatycznych, używanych do realizacji zadań publicznych

albo realizacji obowiązków wynikających z art. 13 ust. 2, dokonuje

a)

w jednostkach samorządu terytorialnego i ich związkach oraz w tworzonych lub prowadzonych

przez te jednostki samorządowych osobach prawnych i innych samorządowych jednostkach

organizacyjnych - właściwy wojewoda, z zastrzeżeniem ust. 3,

b)

w podmiotach publicznych podległych lub nadzorowanych przez organy administracji rządowej

- organ administracji rządowej nadzorujący dany podmiot publiczny,

c)

w podmiotach publicznych niewymienionych w lit. a i b - minister właściwy do spraw

informatyzacji

- pod względem zgodności z minimalnymi wymaganiami dla systemów teleinformatycznych

lub minimalnymi wymaganiami dla rejestrów publicznych i wymiany informacji w formie

elektronicznej.

2.

Kontrola, o której mowa w ust. 1, nie może dotyczyć informacji i danych stanowiących

tajemnicę państwową albo inną tajemnicę ustawowo chronioną, zawartych w kontrolowanych

systemach teleinformatycznych oraz rejestrach publicznych, jak również prowadzić do

ich ujawnienia ani narażać na ujawnienie, z zastrzeżeniem art. 26 ust. 3 pkt 4.

3.

W stosunku do organów i jednostek, o których mowa w ust. 1 pkt 3 lit. a, kontrola

może dotyczyć wyłącznie systemów teleinformatycznych oraz rejestrów publicznych, które

są używane do realizacji zadań zleconych z zakresu administracji rządowej. W pozostałych

przypadkach kontrola przeprowadzana jest na wniosek.

4.

Kontroli w zakresie prawidłowości wydatkowania środków finansowych przekazywanych

na podstawie art. 12 ust. 5, z punktu widzenia legalności, gospodarności, celowości

i rzetelności wydatkowania środków publicznych

1)

podmiotów określonych w ust. 1 pkt 3 lit. a - dokonuje właściwa regionalna izba obrachunkowa,

na zasadach określonych w ustawie z dnia 7 października 1992 r. o regionalnych izbach obrachunkowych

(Dz. U. z 2001 r. Nr 55, poz. 577, z późn. zm.;

2)

podmiotów niewymienionych w pkt 1 - dokonuje minister właściwy do spraw informatyzacji,

na zasadach określonych w przepisach niniejszego rozdziału.

1.

Wizerunki muzealiów mogą być utrwalane i przechowywane na informatycznych nośnikach

danych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności

podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. Nr 64, poz. 565).

2.

Muzeum może pobierać opłaty za udostępnianie wizerunków muzealiów z wykorzystaniem

informatycznych nośników danych. Bezpośredni dostęp do wizerunków muzealiów drogą

elektroniczną jest bezpłatny.

3.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego określi, w drodze

rozporządzenia, wysokość opłat za udostępnianie wizerunków muzealiów z wykorzystaniem

informatycznych nośników danych oraz sposób ich uiszczania, uwzględniając potrzebę

zapewnienia powszechnego dostępu do wizerunków muzealiów i ich promowania.

1.

Kontrolę, o której mowa w art. 25, przeprowadzają kontrolerzy wyznaczeni przez organ

dokonujący kontroli, na podstawie wydanego przez ten organ imiennego upoważnienia.

2.

Upoważnienie, o którym mowa w ust. 1, zawiera

1)

wskazanie kontrolowanego podmiotu publicznego;

2)

imię i nazwisko kontrolera;

3)

serię i numer dokumentu tożsamości oraz legitymacji służbowej kontrolera;

4)

przedmiot i zakres kontroli;

5)

przewidywany czas trwania kontroli;

6)

okres ważności upoważnienia;

7)

datę jego wydania oraz podpis organu dokonującego kontroli albo osoby przez ten organ

upoważnionej.

3.

Kontroler przeprowadza kontrolę po okazaniu

1)

dokumentu tożsamości;

2)

legitymacji służbowej;

3)

upoważnienia, o którym mowa w ust. 1;

4)

aktualnego poświadczenia bezpieczeństwa upoważniającego do dostępu do informacji niejawnych

stanowiących tajemnicę państwową - w przypadku gdy kontrola ma dotyczyć systemów teleinformatycznych

lub rejestrów publicznych zawierających informacje i dane stanowiące tajemnicę państwową

albo inną tajemnicę ustawowo chronioną.

1.

Celem kontroli jest obiektywne ustalenie stanu faktycznego oraz rzetelne jego udokumentowanie,

a w razie stwierdzenia nieprawidłowości - ustalenie ich przyczyn, zakresu i skutków

oraz osób za nie odpowiedzialnych.

2.

Realizując cel, o którym mowa w ust. 1, kontroler ma prawo do

1)

swobodnego poruszania się na terenie siedziby kontrolowanego podmiotu publicznego

oraz w miejscu wykonywania jego zadań;

2)

wglądu do dokumentów i materiałów dotyczących przedmiotu kontroli lub mających istotne

znaczenie dla obiektywnego ustalenia stanu faktycznego;

3)

żądania sporządzenia, na koszt kontrolowanego podmiotu publicznego, uwierzytelnionych

kopii, odpisów i wyciągów z dokumentów oraz zestawień, danych i obliczeń niezbędnych

do przeprowadzenia kontroli;

4)

przeprowadzania oględzin systemów teleinformatycznych używanych do realizacji zadań

publicznych;

5)

żądania udzielenia ustnych lub pisemnych wyjaśnień;

6)

korzystania z pomocy biegłych.

3.

W czynnościach kontrolnych, o których mowa w ust. 2, uczestniczy kierownik kontrolowanego

podmiotu publicznego lub osoba przez niego upoważniona.

1.

Kontrolerem może być osoba pełnoletnia, która

1)

nie została prawomocnie skazana za przestępstwo popełnione umyślnie;

2)

posiada wykształcenie wyższe o specjalności odpowiedniej z uwagi na zakres kontroli,

o której mowa w art. 25;

3)

posiada ważne świadectwo kwalifikacji wydane przez ministra właściwego do spraw informatyzacji.

2.

Kontroler jest obowiązany zachować w tajemnicy informacje, które uzyskał w związku

z wykonywaniem czynności kontroli. Obowiązek zachowania tajemnicy trwa również po

ustaniu pełnienia obowiązków kontrolera w urzędzie obsługującym organ dokonujący kontroli.

3.

Świadectwo kwalifikacji wydaje się po ukończeniu szkolenia początkowego oraz złożeniu

z wynikiem pozytywnym egzaminu przed komisją egzaminacyjną powołaną przez ministra

właściwego do spraw informatyzacji.

4.

Minister właściwy do spraw informatyzacji prowadzi ewidencję wydanych świadectw kwalifikacji.

Ewidencja obejmuje numer wydanego świadectwa, imię i nazwisko oraz numer PESEL osoby,

która uzyskała świadectwo kwalifikacji.

5.

Świadectwo kwalifikacji jest ważne przez okres 5 lat od dnia jego wydania. Ważność

świadectwa kwalifikacji może być przedłużana na kolejne pięcioletnie okresy.

6.

Przedłużenia ważności świadectwa kwalifikacji dokonuje minister właściwy do spraw

informatyzacji, na wniosek osoby zainteresowanej, po ukończeniu przez tę osobę szkolenia

uzupełniającego i złożeniu z wynikiem pozytywnym egzaminu.

7.

Za przeprowadzenie egzaminu po ukończeniu szkolenia początkowego oraz szkolenia uzupełniającego

jest pobierana opłata.

8.

Szkolenie początkowe oraz szkolenie uzupełniające może prowadzić podmiot, który dokonał

pisemnego zgłoszenia ministrowi właściwemu do spraw informatyzacji w terminie 30 dni

przed rozpoczęciem pierwszego szkolenia przez ten podmiot. Zgłoszenia wymaga także

zaprzestanie prowadzenia tych szkoleń.

9.

Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia

1)

zakres programowy i wymiar czasowy szkolenia początkowego i szkolenia uzupełniającego,

2)

skład oraz regulamin działania komisji egzaminacyjnej,

3)

sposób organizowania i regulamin przeprowadzania egzaminów, w tym egzaminu poprawkowego,

4)

zakres tematów egzaminacyjnych,

5)

warunki i tryb wydawania lub przedłużania świadectwa kwalifikacji,

6)

wzór świadectwa kwalifikacji,

7)

wysokość opłat pobieranych za przeprowadzenie egzaminu po ukończeniu szkolenia początkowego

oraz szkolenia uzupełniającego,

8)

wzór zgłoszenia, o którym mowa w ust. 8

- mając na uwadze konieczność sprawnego, obiektywnego i rzetelnego przygotowania do

wykonywania czynności kontrolera, zapewnienia należytego udokumentowania umiejętności

nabytych w trakcie szkolenia, a także ustalenia wysokości opłat, o których mowa w

pkt 7, tak aby nie przekraczały one rzeczywistych kosztów przeprowadzenia egzaminów.

W przypadkach, o których mowa w art. 26, art. 27 ust. 3 i art. 28, udostępnienie wydruków

aktów normatywnych lub innych aktów prawnych jest odpłatne. Kierownik urzędu, w którym

są udostępnione do powszechnego wglądu dzienniki urzędowe, zbiory aktów prawa miejscowego

ustanowionych przez powiat albo zbiory przepisów gminnych, ustala cenę arkusza wydruku

aktu normatywnego lub innego aktu prawnego, tak aby wydruk ten mógł być powszechnie

dostępny, a cena pokrywała koszty udostępnienia tych wydruków.

1.

Dzienniki urzędowe, zbiory aktów prawa miejscowego ustanowionych przez powiat i zbiory

przepisów gminnych albo zawarte w nich akty normatywne i inne akty prawne udostępnia

się

1)

nieodpłatnie poprzez środki komunikacji elektronicznej,

2)

odpłatnie za pomocą informatycznych nośników danych w rozumieniu przepisów ustawy

z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania

publiczne.

2.

Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia, wymagania

techniczne, jakim powinny odpowiadać środki komunikacji elektronicznej i informatyczne

nośniki danych używane do udostępniania dzienników urzędowych, zbiorów aktów prawa

miejscowego ustanowionych przez powiat i zbiorów przepisów gminnych albo zawartych

w nich aktów normatywnych i innych aktów prawnych, uwzględniając wymagania techniczne,

jakim muszą odpowiadać elektroniczne formy dzienników urzędowych, oraz konieczność

zachowania powszechnej dostępności ogłoszonych w nich aktów normatywnych i innych

aktów prawnych.

3.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wysokość opłat za udostępnienie

dzienników urzędowych, zbiorów aktów prawa miejscowego ustanowionych przez powiat

i zbiorów przepisów gminnych albo ogłoszonych w nich aktów normatywnych i innych aktów

prawnych na informatycznych nośnikach danych, a także sposób uiszczania tych opłat,

z uwzględnieniem powszechności dostępu do tych wydawnictw oraz ogłoszonych w nich

aktów normatywnych i innych aktów prawnych, a także uzasadnionych kosztów ponoszonych

przez organ wydający dziennik urzędowy, organ prowadzący zbiór dzienników urzędowych,

organ prowadzący zbiór aktów prawa miejscowego ustanowionych przez powiat i organ

prowadzący zbiór przepisów gminnych, związanych z udostępnianiem tych dokumentów.

1.

Kontroler podlega wyłączeniu z kontroli, z urzędu albo na wniosek, jeżeli wyniki kontroli

mogą oddziaływać na jego prawa lub obowiązki, na prawa lub obowiązki jego małżonka

albo osoby pozostającej z nim faktycznie we wspólnym pożyciu, krewnych i powinowatych

do drugiego stopnia lub osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki bądź

kurateli. Powody wyłączenia kontrolującego trwają także po ustaniu małżeństwa, wspólnego

pożycia, przysposobienia lub kurateli.

2.

Kontroler może być wyłączony z kontroli w każdym czasie, jeżeli zachodzą uzasadnione

wątpliwości co do jego bezstronności.

3.

Z wnioskiem o wyłączenie kontrolera z przeprowadzenia kontroli może wystąpić kontroler

lub kontrolowany podmiot publiczny. O wyłączeniu albo odmowie wyłączenia rozstrzyga,

w drodze decyzji, minister właściwy do spraw informatyzacji.

1.

Kierownik kontrolowanego podmiotu publicznego jest obowiązany

1)

zapewnić warunki i środki niezbędne do sprawnego przeprowadzenia kontroli;

2)

przedstawić na żądanie kontrolera dokumenty i materiały, o których mowa w art. 27

ust. 2 pkt 2, z zachowaniem przepisów o ochronie informacji niejawnych oraz innych

tajemnic ustawowo chronionych;

3)

zapewnić możliwość sporządzania lub przekazywania uwierzytelnionych kopii, odpisów

i wyciągów z dokumentów oraz zestawień, danych i obliczeń niezbędnych do przeprowadzenia

kontroli.

2.

Kierownik kontrolowanego podmiotu publicznego lub inny pracownik tego podmiotu może

odmówić udzielenia kontrolerowi wyjaśnień jedynie w przypadkach, gdy wyjaśnienia mogą

dotyczyć faktów lub okoliczności, których ujawnienie mogłoby narazić na odpowiedzialność

karną bądź majątkową wezwanego do złożenia wyjaśnień, a także jego małżonka lub osobę

pozostającą z nim faktycznie we wspólnym pożyciu, krewnych i powinowatych do drugiego

stopnia bądź osoby związane z nim z tytułu przysposobienia, opieki bądź kurateli.

1.

Wyniki przeprowadzonej kontroli kontroler przedstawia w protokole kontroli. Protokół

kontroli zawiera w szczególności opis stanu faktycznego stwierdzonego podczas kontroli

działalności kontrolowanego podmiotu publicznego oraz przypadków naruszenia przepisów

ustawy lub wydanych na jej podstawie przepisów wykonawczych.

2.

Protokół kontroli sporządza się w dwóch egzemplarzach, z których jeden otrzymuje kierownik

kontrolowanego podmiotu publicznego.

3.

Protokół kontroli podpisują kontroler i kierownik kontrolowanego podmiotu publicznego.

1.

Kierownik kontrolowanego podmiotu publicznego ma prawo zgłoszenia, przed podpisaniem

protokołu kontroli, umotywowanych zastrzeżeń co do ustaleń zawartych w protokole.

2.

Zastrzeżenia zgłasza się na piśmie, w terminie 7 dni roboczych od dnia otrzymania

protokołu kontroli.

3.

W razie zgłoszenia zastrzeżeń kontroler jest obowiązany dokonać ich analizy i, w miarę

potrzeby, podjąć dodatkowe czynności kontrolne, a w przypadku stwierdzenia zasadności

zastrzeżeń - zmienić lub uzupełnić w odpowiednim zakresie protokół kontroli.

1.

Kierownik kontrolowanego podmiotu publicznego może odmówić podpisania protokołu kontroli,

składając kontrolerowi, w terminie 3 dni roboczych od dnia otrzymania protokołu, pisemne

wyjaśnienie przyczyn tej odmowy.

2.

Odmowa podpisania protokołu nie stanowi przeszkody do podpisania protokołu przez kontrolera.

Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowy tryb przeprowadzania kontroli podmiotu publicznego, w tym zabezpieczania

materiałów dowodowych,

2)

szczegółowe wymogi co do zawartości protokołu kontroli,

3)

wzór upoważnienia do kontroli

- biorąc pod uwagę potrzebę zapewnienia efektywności kontroli przy minimalizacji zakłóceń

w pracy podmiotu publicznego, a także zasadę pełnego informowania kierownika kontrolowanego

podmiotu publicznego o przedmiocie, zakresie, trybie i czasie prowadzenia kontroli

oraz o ustaleniach dokonywanych w jej trakcie.

1.

Na podstawie ustaleń zawartych w protokole kontroli, w razie stwierdzenia naruszeń

przepisów ustawy lub wydanych na jej podstawie przepisów wykonawczych organ dokonujący

kontroli sporządza wystąpienie pokontrolne, w którym określa sposób oraz termin usunięcia

tych naruszeń.

2.

Kontrolowany podmiot, w terminie 60 dni od dnia otrzymania wystąpienia pokontrolnego,

zawiadamia organ dokonujący kontroli o wykonaniu zaleceń pokontrolnych albo, w razie

ich niewykonania, o przewidywanym terminie ich wykonania i przyczynach niewykonania.

3.

Do zaleceń zawartych w wystąpieniu pokontrolnym przysługuje, w terminie 30 dni od

otrzymania wystąpienia pokontrolnego, prawo zgłoszenia zastrzeżeń. Zastrzeżenia składa,

za pośrednictwem organu dokonującego kontroli, właściwy organ kontrolowanego podmiotu

do organu wyższego stopnia w stosunku do organu dokonującego kontroli, w rozumieniu

przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, z zastrzeżeniem ust. 4.

4.

Jeżeli organem dokonującym kontroli jest Prezes Rady Ministrów albo minister, zastrzeżenia

składa się bezpośrednio do tego organu.

5.

Bieg terminu, o którym mowa w ust. 2, ulega zawieszeniu na czas rozpatrzenia zastrzeżenia

w odniesieniu do zaleceń pokontrolnych objętych zastrzeżeniem.

W ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

po art. 39 dodaje się art. 39

„

Art. 39

§ 1.

Doręczenie może nastąpić za pomocą środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu

przepisów o świadczeniu usług drogą elektroniczną, jeżeli strona

1)

wystąpiła do organu administracji publicznej o doręczenie albo

2)

wyraziła zgodę na doręczenie jej pism za pomocą tych środków.

§ 2.

Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia, strukturę

i sposób sporządzania pism w formie dokumentów elektronicznych w rozumieniu przepisów

ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących

zadania publiczne (Dz. U. Nr 64, poz. 565), a także warunki organizacyjno-techniczne

ich doręczania, w tym formę urzędowego poświadczania odbioru tych pism przez ich adresata

oraz sposób udostępniania ich kopii, uwzględniając potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa

przy stosowaniu pism w formie dokumentów elektronicznych oraz sprawność postępowania.

”

;

2)

w art. 46 dodaje się § 3 w brzmieniu

„

§ 3.

W przypadku doręczenia pisma za pomocą środków komunikacji elektronicznej doręczenie

jest skuteczne, jeżeli w terminie 7 dni od dnia wysłania pisma organ administracji

publicznej otrzyma potwierdzenie doręczenia pisma. W razie nieotrzymania takiego potwierdzenia

organ doręcza pismo w sposób określony w przepisach niniejszego rozdziału dla pisma

w formie innej niż forma dokumentu elektronicznego.

”

;

3)

w art. 57 § 5 otrzymuje brzmienie

„

§ 5.

Termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało

1)

wysłane w formie dokumentu elektronicznego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 17

lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne,

za poświadczeniem przedłożenia, do organu administracji publicznej,

2)

nadane w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego,

3)

złożone w polskim urzędzie konsularnym,

4)

złożone przez żołnierza w dowództwie jednostki wojskowej,

5)

złożone przez członka załogi statku morskiego kapitanowi statku,

6)

złożone przez osobę pozbawioną wolności w administracji zakładu karnego.

”

;

4)

w art. 61 dodaje się § 3a w brzmieniu

„

§ 3a.

Datą wszczęcia postępowania na żądanie strony wniesione drogą elektroniczną jest dzień

wprowadzenia żądania do systemu teleinformatycznego organu administracji publicznej.

”

;

5)

w art. 63

a)

§ 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Podania (żądania, wyjaśnienia, odwołania, zażalenia) mogą być wnoszone pisemnie, telegraficznie

lub za pomocą dalekopisu, telefaksu, poczty elektronicznej albo za pomocą formularza

umieszczonego na stronie internetowej właściwego organu administracji publicznej,

umożliwiającego wprowadzenie danych do systemu teleinformatycznego tego organu, a

także ustnie do protokołu.

”

,

b)

dodaje się § 3a w brzmieniu

„

§ 3a.

Podanie wniesione w formie dokumentu elektronicznego powinno

1)

być opatrzone bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym za pomocą ważnego

kwalifikowanego certyfikatu, przy zachowaniu zasad przewidzianych w przepisach o podpisie

elektronicznym, oraz

2)

zawierać dane w ustalonym formacie, zawarte we wzorze podania określonym w odrębnych

przepisach, jeżeli te przepisy nakazują wnoszenie podań według określonego wzoru.

”

.

W ustawie z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach

(Dz. U. z 2002 r. Nr 171, poz. 1396, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 1 otrzymuje brzmienie

„

Art. 1.

Materiałami archiwalnymi wchodzącymi do narodowego zasobu archiwalnego, zwanymi dalej

„materiałami archiwalnymi”, są wszelkiego rodzaju akta i dokumenty, korespondencja,

dokumentacja finansowa, techniczna i statystyczna, mapy i plany, fotografie, filmy

i mikrofilmy, nagrania dźwiękowe i wideofonowe, dokumenty elektroniczne w rozumieniu

przepisów ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów

realizujących zadania publiczne (Dz. U. Nr 64, poz. 565) oraz inna dokumentacja, bez

względu na sposób jej wytworzenia, mająca znaczenie jako źródło informacji o wartości

historycznej o działalności Państwa Polskiego, jego poszczególnych organów i innych

państwowych jednostek organizacyjnych oraz o jego stosunkach z innymi państwami, o

rozwoju życia społecznego i gospodarczego, o działalności organizacji o charakterze

politycznym, społecznym i gospodarczym, zawodowym i wyznaniowym, o organizacji i rozwoju

nauki, kultury i sztuki, a także o działalności jednostek samorządu terytorialnego

i innych samorządowych jednostek organizacyjnych - powstała w przeszłości i powstająca

współcześnie.

”

;

2)

w art. 5

a)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a-2c w brzmieniu

„

2a.

Minister właściwy do spraw informatyzacji, po zasięgnięciu opinii Naczelnego Dyrektora

Archiwów Państwowych, określi, w drodze rozporządzenia, niezbędne elementy struktury

dokumentów elektronicznych powstałych i gromadzonych w podmiotach, o których mowa

w ust. 1, uwzględniając minimalne wymagania dla rejestrów publicznych i wymiany informacji

w formie elektronicznej, a także potrzebę zapewnienia integralności dokumentów elektronicznych.

2b.

Minister właściwy do spraw informatyzacji, po zasięgnięciu opinii Naczelnego Dyrektora

Archiwów Państwowych, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy sposób postępowania

z dokumentami elektronicznymi w podmiotach, o których mowa w ust. 1, w szczególności

zasady ewidencjonowania, klasyfikowania i kwalifikowania dokumentów elektronicznych

oraz zasady i tryb ich brakowania, uwzględniając potrzebę zapewnienia integralności

dokumentów elektronicznych i długotrwałego ich przechowywania.

2c.

Minister właściwy do spraw informatyzacji, w porozumieniu z ministrem właściwym do

spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, na wniosek Naczelnego Dyrektora Archiwów

Państwowych, określi, w drodze rozporządzenia, wymagania techniczne, jakim powinny

odpowiadać formaty zapisu i informatyczne nośniki danych w rozumieniu przepisów ustawy

z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania

publiczne, przekazywanych do archiwów państwowych materiałów archiwalnych utrwalonych

na informatycznych nośnikach danych.

”

,

b)

w ust. 3 zdanie wstępne otrzymuje brzmienie

„

Sprawy, o których mowa w ust. 1, 2 i 2c, reguluje w odniesieniu do

”

;

3)

w art. 16

a)

w ust. 2 w pkt 4 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 5 w brzmieniu

„

5)

koszty użycia systemów teleinformatycznych lub informatycznych nośników danych.

”

,

b)

ust. 2a otrzymuje brzmienie

„

2a.

Archiwa państwowe wykonują usługi archiwalne w zakresie wyszukiwania, prowadzenia

kwerend, kopiowania, przetwarzania i przekazywania danych przy użyciu systemów teleinformatycznych

lub informatycznych nośników danych oraz konserwacji materiałów archiwalnych na potrzeby,

o których mowa w ust. 1. Archiwa państwowe mogą również prowadzić działalność usługową,

polegającą na przechowywaniu, kopiowaniu i konserwacji dokumentacji o czasowym okresie

przechowywania, w tym dokumentacji osobowej i płacowej pracodawców.

”

.

W ustawie z dnia 7 października 1992 r. o regionalnych izbach obrachunkowych

(Dz. U. z 2001 r. Nr 55, poz. 577, z późn. zm. w art. 7 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Izby mogą również przeprowadzać kontrolę

1)

podmiotów, o których mowa w art. 1 ust. 2 pkt 6 i 7 - na wniosek jednostek samorządu

terytorialnego lub ich związków,

2)

podmiotów, o których mowa w art. 1 ust. 2 pkt 1-6 - na wniosek organów administracji

rządowej, agencji lub funduszy celowych w przypadku przekazania środków publicznych

na rzecz tych podmiotów.

”

.

§ 1.

Doręczenie może nastąpić za pomocą środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu

przepisów o świadczeniu usług drogą elektroniczną, jeżeli strona

1)

wystąpiła do organu administracji publicznej o doręczenie albo

2)

wyraziła zgodę na doręczenie jej pism za pomocą tych środków.

§ 2.

Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia, strukturę

i sposób sporządzania pism w formie dokumentów elektronicznych w rozumieniu przepisów

ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących

zadania publiczne (Dz. U. Nr 64, poz. 565), a także warunki organizacyjno-techniczne

ich doręczania, w tym formę urzędowego poświadczania odbioru tych pism przez ich adresata

oraz sposób udostępniania ich kopii, uwzględniając potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa

przy stosowaniu pism w formie dokumentów elektronicznych oraz sprawność postępowania.

W ustawie z dnia 21 listopada 1996 r. o muzeach

(Dz. U. z 1997 r. Nr 5, poz. 24, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 2002 r. Nr 113, poz. 984 oraz z 2003 r. Nr 162, poz. 1568) po art. 25 dodaje się art. 25a w brzmieniu

„

Art. 25a.

1.

Wizerunki muzealiów mogą być utrwalane i przechowywane na informatycznych nośnikach

danych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności

podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. Nr 64, poz. 565).

2.

Muzeum może pobierać opłaty za udostępnianie wizerunków muzealiów z wykorzystaniem

informatycznych nośników danych. Bezpośredni dostęp do wizerunków muzealiów drogą

elektroniczną jest bezpłatny.

3.

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego określi, w drodze

rozporządzenia, wysokość opłat za udostępnianie wizerunków muzealiów z wykorzystaniem

informatycznych nośników danych oraz sposób ich uiszczania, uwzględniając potrzebę

zapewnienia powszechnego dostępu do wizerunków muzealiów i ich promowania.

”

.

W ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych

(Dz. U. Nr 137, poz. 887, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 36 ust. 9 otrzymuje brzmienie

„

9.

Zgłoszeń do ubezpieczeń społecznych według ustalonego wzoru, z zastrzeżeniem ust.

9a, albo w formie dokumentu elektronicznego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 17

lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne

(Dz. U. Nr 64, poz. 565) z oprogramowania, o którym mowa w art. 47a ust. 1, albo w

formie wydruku z tego oprogramowania dokonuje się w jednostce organizacyjnej Zakładu.

Na podstawie pierwszego zgłoszenia do ubezpieczeń społecznych zakładane jest konto,

o którym mowa w art. 33 ust. 1 pkt 1.

”

;

2)

w art. 43 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Płatnik składek jest obowiązany złożyć druk - zgłoszenie płatnika składek, o którym

mowa w ust. 1, w formie dokumentu pisemnego według ustalonego wzoru albo w formie

wydruku z oprogramowania, o którym mowa w art. 47a ust. 1, we wskazanej przez Zakład

jednostce organizacyjnej Zakładu.

”

;

3)

w art. 44 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

O wszelkich zmianach dotyczących numerów, o których mowa w art. 43 ust. 3a, oraz nazwy

skróconej płatnika składek, a w przypadku płatników składek będących osobami fizycznymi

także nazwiska, pierwszego imienia i daty urodzenia, płatnik składek zawiadamia w

formie dokumentu pisemnego według ustalonego wzoru albo w formie wydruku z oprogramowania,

o którym mowa w art. 47a ust. 1, wskazaną przez Zakład jednostkę organizacyjną Zakładu.

”

;

4)

w art. 47 w ust. 4a pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

dokumentu elektronicznego z oprogramowania, o którym mowa w art. 47a ust. 1, lub wydruku

z tego oprogramowania,

”

;

5)

w art. 47a

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Z zastrzeżeniem ust. 1a-3, płatnicy składek są obowiązani przekazywać zgłoszenia do

ubezpieczeń społecznych, o których mowa w art. 36 ust. 10, imienne raporty miesięczne,

o których mowa w art. 41 ust. 3, deklaracje rozliczeniowe, o których mowa w art. 46

ust. 4, inne dokumenty niezbędne do prowadzenia kont płatników składek i kont ubezpieczonych

oraz korekty tych dokumentów poprzez transmisję danych w formie dokumentu elektronicznego

z oprogramowania, którego zgodność z wymaganiami określonymi przez Zakład na podstawie

art. 13 ust. 2 pkt 2 lit. a) ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności

podmiotów realizujących zadania publiczne została potwierdzona w sposób określony

w art. 21 i 22 tej ustawy.

”

,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Płatnicy składek rozliczający składki nie więcej niż za 5 osób mogą przekazywać dokumenty,

o których mowa w ust. 1, w formie dokumentu pisemnego według ustalonego wzoru albo

w formie wydruku z oprogramowania, o którym mowa w ust. 1.

”

,

c)

ust. 2a otrzymuje brzmienie

„

2a.

Dokumenty elektroniczne, o których mowa w ust. 1, opatruje się bezpiecznym podpisem

elektronicznym weryfikowanym przy pomocy ważnego kwalifikowanego certyfikatu w rozumieniu

ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym

(Dz. U. Nr 130, poz. 1450, z późn. zm. osoby odpowiedzialnej za przekazanie tych dokumentów.

”

,

d)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

W uzasadnionych przypadkach Zakład może upoważnić płatnika składek rozliczającego

składki za więcej niż 5 osób do przekazywania dokumentów, o których mowa w ust. 1,

w formie dokumentu pisemnego według ustalonego wzoru albo w formie wydruku lub na

informatycznych nośnikach danych, z oprogramowania, o którym mowa w ust. 1.

”

,

e)

ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

Płatnikom składek, o których mowa w ust. 1, Zakład ma prawo przekazywać informacje

w formie dokumentu elektronicznego poprzez transmisję danych, mając na uwadze wymagania,

jakie muszą spełnić płatnicy składek przekazujący dokumenty, o których mowa w ust.

1, w formie dokumentu elektronicznego poprzez transmisję danych.

”

,

f)

ust. 7 otrzymuje brzmienie

„

7.

Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego, w porozumieniu z ministrem

właściwym do spraw informatyzacji, określi, w drodze rozporządzenia, wymagania, jakie

muszą spełnić płatnicy składek przekazujący dokumenty, o których mowa w ust. 1, w

formie dokumentu elektronicznego poprzez transmisję danych, uwzględniając potrzebę

zapewnienia warunków niezbędnych dla prawidłowego przekazywania dokumentów oraz zasadę

równego traktowania wszystkich powszechnie używanych w kraju systemów operacyjnych,

a także potrzebę umożliwienia, wszystkim podmiotom obowiązanym do przekazywania dokumentów

elektronicznych, stosowania oprogramowania dostosowanego do używanych platform systemowych

bez konieczności ponoszenia dodatkowych kosztów licencyjnych.

”

.

W ustawie z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych

(Dz. U. z 2003 r. Nr 15, poz. 148, z późn. zm. w art. 80 w ust. 3 po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu

„

3a)

informatyzacji;

”

.

W ustawie z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych

aktów prawnych

(Dz. U. Nr 62, poz. 718, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 15

a)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

Wraz z wnioskiem, o którym mowa w ust. 3, dostarcza się akt normatywny lub inny akt

prawny, w tym orzeczenie, również w formie dokumentu elektronicznego w rozumieniu

przepisów ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów

realizujących zadania publiczne (Dz. U. Nr 64, poz. 565). Dokument elektroniczny zawiera

w swojej treści poświadczenie zgodności z oryginałem oraz opatruje się go bezpiecznym

podpisem elektronicznym organu, który podpisał ten akt, znakowanym czasem w rozumieniu

przepisów ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym

(Dz. U. Nr 130, poz. 1450, z późn. zm..

”

,

b)

dodaje się ust. 5 w brzmieniu

„

5.

Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia, wymagania

techniczne dokumentów elektronicznych zawierających akty normatywne i inne akty prawne,

doręczanych do ogłoszenia, uwzględniając konieczność zachowania jednolitości dostarczanych

dokumentów elektronicznych oraz możliwości ich przetwarzania na potrzeby wydawania

dziennika urzędowego.

”

;

2)

w art. 17

a)

po ust. 2 dodaje się ust. 2a i 2b w brzmieniu

„

2a.

Błędy w tekstach ustaw prostuje Marszałek Sejmu.

2b.

Błędy w tekstach umów międzynarodowych prostuje minister właściwy do spraw zagranicznych.

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Prezes Rady Ministrów, z własnej inicjatywy lub na wniosek właściwego organu, prostuje

błędy w tekstach aktów innych niż wymienione w ust. 2a i 2b, ogłoszonych w Dzienniku

Ustaw, Monitorze Polskim i Monitorze Polskim B.

”

;

3)

w art. 19 uchyla się ust. 3;

4)

po art. 20 dodaje się art. 20a i 20b w brzmieniu

„

Art. 20a.

1.

Dzienniki urzędowe, zbiory aktów prawa miejscowego ustanowionych przez powiat i zbiory

przepisów gminnych oraz ogłoszone w nich akty normatywne są wydawane również w formie

elektronicznej.

2.

Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia, wymagania

techniczne, jakim musi odpowiadać elektroniczna forma dzienników urzędowych, uwzględniając

konieczność zapewnienia powszechnej dostępności dzienników urzędowych.

3.

Do dzienników urzędowych wydawanych w formie elektronicznej stosuje się odpowiednio

przepis art. 19 ust. 2.

Art. 20b.

Organ wydający dziennik urzędowy przechowuje akty normatywne i inne akty prawne ogłoszone

w tym dzienniku w postaci oryginałów i dokumentów elektronicznych, o których mowa

odpowiednio w art. 15 ust. 1 i 3a.

”

;

5)

w art. 24 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wzory graficzne pierwszej

i ostatniej strony Dziennika Ustaw, Monitora Polskiego, Monitora Polskiego B, dzienników

urzędowych, o których mowa w art. 22 ust. 1 i 3-5, oraz wojewódzkiego dziennika urzędowego,

a także okładek i strony tytułowej załączników do dzienników urzędowych, z uwzględnieniem

jednolitości tych wzorów graficznych, Polskich Norm dotyczących formatów papierów

i druku oraz cech wyróżniających dzienniki urzędowe spośród innych wydawnictw.

”

;

6)

w art. 27 po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Skorowidz dziennika urzędowego wydaje się na zasadach określonych dla danego dziennika

urzędowego.

”

;

7)

po art. 28 dodaje się art. 28a i 28b w brzmieniu

„

Art. 28a.

W przypadkach, o których mowa w art. 26, art. 27 ust. 3 i art. 28, udostępnienie wydruków

aktów normatywnych lub innych aktów prawnych jest odpłatne. Kierownik urzędu, w którym

są udostępnione do powszechnego wglądu dzienniki urzędowe, zbiory aktów prawa miejscowego

ustanowionych przez powiat albo zbiory przepisów gminnych, ustala cenę arkusza wydruku

aktu normatywnego lub innego aktu prawnego, tak aby wydruk ten mógł być powszechnie

dostępny, a cena pokrywała koszty udostępnienia tych wydruków.

Art. 28b.

1.

Dzienniki urzędowe, zbiory aktów prawa miejscowego ustanowionych przez powiat i zbiory

przepisów gminnych albo zawarte w nich akty normatywne i inne akty prawne udostępnia

się

1)

nieodpłatnie poprzez środki komunikacji elektronicznej,

2)

odpłatnie za pomocą informatycznych nośników danych w rozumieniu przepisów ustawy

z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania

publiczne.

2.

Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia, wymagania

techniczne, jakim powinny odpowiadać środki komunikacji elektronicznej i informatyczne

nośniki danych używane do udostępniania dzienników urzędowych, zbiorów aktów prawa

miejscowego ustanowionych przez powiat i zbiorów przepisów gminnych albo zawartych

w nich aktów normatywnych i innych aktów prawnych, uwzględniając wymagania techniczne,

jakim muszą odpowiadać elektroniczne formy dzienników urzędowych, oraz konieczność

zachowania powszechnej dostępności ogłoszonych w nich aktów normatywnych i innych

aktów prawnych.

3.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wysokość opłat za udostępnienie

dzienników urzędowych, zbiorów aktów prawa miejscowego ustanowionych przez powiat

i zbiorów przepisów gminnych albo ogłoszonych w nich aktów normatywnych i innych aktów

prawnych na informatycznych nośnikach danych, a także sposób uiszczania tych opłat,

z uwzględnieniem powszechności dostępu do tych wydawnictw oraz ogłoszonych w nich

aktów normatywnych i innych aktów prawnych, a także uzasadnionych kosztów ponoszonych

przez organ wydający dziennik urzędowy, organ prowadzący zbiór dzienników urzędowych,

organ prowadzący zbiór aktów prawa miejscowego ustanowionych przez powiat i organ

prowadzący zbiór przepisów gminnych, związanych z udostępnianiem tych dokumentów.

”

;

8)

po art. 42 dodaje się art. 42a w brzmieniu

„

Art. 42a.

Wydawanie dzienników urzędowych i skorowidzów do roczników tych dzienników w formie

elektronicznej, a także udostępnianie dzienników urzędowych, zbiorów aktów prawa miejscowego

ustanowionych przez powiat i zbiorów przepisów gminnych oraz ogłoszonych w nich aktów

normatywnych i innych aktów prawnych przez środki komunikacji elektronicznej oraz

informatyczne nośniki danych następuje od dnia 1 stycznia 2006 r.

”

.

Wydawanie dzienników urzędowych i skorowidzów do roczników tych dzienników w formie

elektronicznej, a także udostępnianie dzienników urzędowych, zbiorów aktów prawa miejscowego

ustanowionych przez powiat i zbiorów przepisów gminnych oraz ogłoszonych w nich aktów

normatywnych i innych aktów prawnych przez środki komunikacji elektronicznej oraz

informatyczne nośniki danych następuje od dnia 1 stycznia 2006 r.

W ustawie z dnia 7 czerwca 2001 r. o leśnym materiale rozmnożeniowym

(Dz. U. Nr 73, poz. 761 oraz z 2004 r. Nr 96, poz. 959) w art. 15 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Krajowy Rejestr prowadzi się przy użyciu informatycznych nośników danych w rozumieniu

przepisów ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów

realizujących zadania publiczne (Dz. U. Nr 64, poz. 565).

”

.

W ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej

(Dz. U. Nr 112, poz. 1198, z 2002 r. Nr 153, poz. 1271 oraz z 2004 r. Nr 240, poz. 2407) art. 9 otrzymuje brzmienie

„

Art. 9.

1.

Minister właściwy do spraw informatyzacji tworzy stronę główną Biuletynu Informacji

Publicznej zawierającą wykaz podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 i 2, wraz z

odnośnikami umożliwiającymi połączenie z ich stronami.

2.

Podmioty, o których mowa w art. 4 ust. 1 i 2, tworzą własne strony Biuletynu Informacji

Publicznej, na których udostępniają informacje podlegające udostępnieniu w tej drodze.

3.

Podmioty, o których mowa w art. 4 ust. 1 i 2, są obowiązane przekazać ministrowi właściwemu

do spraw informatyzacji informacje niezbędne do zamieszczenia na stronie, o której

mowa w ust. 1.

4.

Minister właściwy do spraw informatyzacji

1)

gromadzi i udostępnia adresy wskazujące strony Biuletynu Informacji Publicznej tworzone

przez podmioty, o których mowa w art. 4 ust. 1 i 2,

2)

gromadzi i udostępnia dane o liczbie pobrań stron, o których mowa w pkt 1,

3)

udostępnia nieodpłatnie przykładowe oprogramowanie służące do tworzenia stron w Biuletynie

Informacji Publicznej zgodnie z wymaganiami określonymi w przepisach wydanych na podstawie

ust. 5 lub kody źródłowe tego oprogramowania.

5.

Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowe wymagania dotyczące układu ujednoliconego systemu stron Biuletynu Informacji

Publicznej, w szczególności

a)

strukturę strony głównej, o której mowa w ust. 1,

b)

standardy struktury stron, o których mowa w ust. 2,

2)

zakres i tryb przekazywania informacji, o których mowa w ust. 3,

3)

wymagania dotyczące zabezpieczania treści informacji publicznych udostępnianych w

Biuletynie Informacji Publicznej

- mając na względzie sprawność i jednolitość działania systemu stron Biuletynu Informacji

Publicznej, a także uwzględniając konieczność równego traktowania rozwiązań informatycznych

oraz potrzebę umożliwienia realizacji prawa do stosowania przez podmioty obowiązane

do przekazywania informacji oprogramowania bez konieczności ponoszenia dodatkowych

kosztów z tytułu opłat licencyjnych.

”

.

W ustawie z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym

(Dz. U. Nr 130, poz. 1450, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 14 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Podmiot świadczący usługi certyfikacyjne przed zawarciem umowy, o której mowa w ust.

1, jest obowiązany poinformować na piśmie lub w formie dokumentu elektronicznego w

rozumieniu przepisów ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności

podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. Nr 64, poz. 565), w sposób jasny

i powszechnie zrozumiały, o dokładnych warunkach użycia tego certyfikatu, w tym o

sposobie rozpatrywania skarg i sporów, a w szczególności o istotnych jego warunkach

obejmujących

1)

zakres i ograniczenia jego stosowania,

2)

skutki prawne składania podpisów elektronicznych weryfikowanych przy pomocy tego certyfikatu,

3)

informację o systemie dobrowolnej rejestracji podmiotów kwalifikowanych i ich znaczeniu.

”

;

2)

w art. 58 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Minister właściwy do spraw informatyzacji, w porozumieniu z ministrem właściwym do

spraw gospodarki oraz ministrem właściwym do spraw administracji publicznej, określi,

w drodze rozporządzenia, warunki techniczne oraz warunki bezpieczeństwa udostępniania

formularzy i wzorów, o których mowa w ust. 2, mając na uwadze zapewnienie szerokiej

dostępności tych formularzy i wzorów przy zachowaniu odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa.

”

.

W ustawie z dnia 5 lipca 2002 r. o ochronie niektórych usług świadczonych drogą elektroniczną

opartych lub polegających na dostępie warunkowym

(Dz. U. Nr 126, poz. 1068 oraz z 2004 r. Nr 96, poz. 959) w art. 4 w ust. 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

polegających na dystrybucji jakichkolwiek treści na informatycznych nośnikach danych

w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności

podmiotów realizujących zadania publiczne. (Dz. U. Nr 64, poz. 565),

”

.

W ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności

(Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2087) w art. 40e w ust. 2 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

udzielić niezbędnej pomocy technicznej, jeżeli dokumenty będące przedmiotem kontroli

zostały zapisane na informatycznych nośnikach danych w rozumieniu przepisów ustawy

z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania

publiczne (Dz. U. Nr 64, poz. 565);

”

.

W ustawie z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych

(Dz. U. Nr 228, poz. 2255, z późn. zm. w art. 23

1)

ust. 6 otrzymuje brzmienie

„

6.

Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego, w porozumieniu z ministrem

właściwym do spraw informatyzacji, określi, w drodze rozporządzenia

1)

opis systemów teleinformatycznych stosowanych w urzędach administracji publicznej

realizujących zadania w zakresie świadczeń rodzinnych, zawierający strukturę systemu,

wymaganą minimalną funkcjonalność systemu oraz zakres komunikacji między elementami

struktury systemu, w tym zestawienie struktur dokumentów elektronicznych, formatów

danych oraz protokołów komunikacyjnych i szyfrujących, o których mowa w art. 13 ust.

2 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów

realizujących zadania publiczne (Dz. U. Nr 64, poz. 565),

2)

wymagania standaryzujące w zakresie bezpieczeństwa, wydajności i rozwoju systemu,

3)

sposób postępowania w zakresie stwierdzania zgodności oprogramowania z opisem systemu

- mając na uwadze zapewnienie spójności systemów teleinformatycznych stosowanych w

urzędach administracji publicznej do realizacji zadań w zakresie świadczeń rodzinnych,

w szczególności w zakresie jednorodności zakresu i rodzaju danych, która umożliwi

ich scalanie w zbiór centralny, a także zachowanie zgodności z minimalnymi wymogami

i sposobem stwierdzania zgodności oprogramowania, określonymi na podstawie ustawy

z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania

publiczne.

”

;

2)

dodaje się ust. 7 i 8 w brzmieniu

„

7.

Urzędy administracji publicznej do realizacji zadań w zakresie świadczeń rodzinnych

używają oprogramowania, które jest zgodne z wymaganiami określonymi przez ministra

właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego w przepisach wydanych na podstawie

ust. 6, i z jego zastosowaniem sporządzają sprawozdawczość, którą przekazują wojewodzie.

8.

Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego może utworzyć rejestr centralny

obejmujący dane dotyczące osób pobierających świadczenia rodzinne oraz wartości udzielonych

świadczeń, gromadzone na podstawie przepisów ustawy przez organy właściwe podczas

realizacji zadań w zakresie świadczeń rodzinnych, oraz może przetwarzać te dane na

zasadach określonych w przepisach o ochronie danych osobowych. Organy właściwe przekazują

dane do rejestru centralnego, wykorzystując oprogramowanie, o którym w mowa w ust.

7.

”

.

W ustawie z dnia 19 lutego 2004 r. o systemie informacji oświatowej

(Dz. U. Nr 49, poz. 463) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 5

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Podmioty prowadzące bazy danych oświatowych są obowiązane do prowadzenia tych baz

za pomocą oprogramowania, którego zgodność z wymaganiami określonymi przez ministra

właściwego do spraw oświaty i wychowania na podstawie art. 13 ust. 2 pkt 2 lit. a

ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących

zadania publiczne (Dz. U. Nr 64, poz. 565) została potwierdzona w sposób określony

w art. 21 i 22 tej ustawy.

”

,

b)

ust. 5 otrzymuje brzmienie

„

5.

Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania nieodpłatnie udostępnia oprogramowanie

służące do prowadzenia baz danych, spełniające warunki, o których mowa w ust. 2, i

umożliwiające zakładanie, aktualizowanie zbiorów danych, budowę baz danych oświatowych

i ich scalanie, w wersjach działających w systemach operacyjnych powszechnie użytkowanych

na obszarze kraju, z uwzględnieniem zasady równego traktowania różnych platform systemowych.

”

;

2)

w art. 6 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Przekazywanie danych, o których mowa w ust. 1-3, następuje w formie dokumentu elektronicznego,

przez transmisję danych lub za pomocą informatycznych nośników danych z aktualnego

oprogramowania, o którym mowa w art. 5 ust. 2, oraz w formie zestawienia zbiorczego

potwierdzonego podpisem osoby, o której mowa w art. 7 ust. 6.

”

.

W ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej

(Dz. U. Nr 64, poz. 593, Nr 99, poz. 1001 i Nr 273, poz. 2703) w art. 23

1)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego, w porozumieniu z ministrem

właściwym do spraw informatyzacji, określi, w drodze rozporządzenia

1)

opis systemów teleinformatycznych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 17, art. 19

pkt 17, art. 21 pkt 7 i art. 22 pkt 12, stosowanych w jednostkach organizacyjnych

pomocy społecznej, zawierający strukturę systemu, wymaganą minimalną funkcjonalność

systemu oraz zakres komunikacji między elementami struktury systemu, w tym zestawienie

struktur dokumentów elektronicznych, formatów danych oraz protokołów komunikacyjnych

i szyfrujących, o których mowa w art. 13 ust. 2 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 17 lutego

2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz.

U. Nr 64, poz. 565),

2)

wymagania standaryzujące w zakresie bezpieczeństwa, wydajności i rozwoju systemu,

3)

sposób postępowania w zakresie stwierdzania zgodności oprogramowania z opisem systemu

- mając na uwadze zapewnienie jednorodności zakresu i rodzaju danych, która umożliwi

ich scalanie w zbiór centralny, a także zachowanie zgodności z minimalnymi wymaganiami

i sposobem stwierdzania zgodności oprogramowania, określonymi na podstawie ustawy

z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania

publiczne.

”

;

2)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

W przypadku gdy realizacja zadań określonych w ustawie jest związana z przekazywaniem

informacji za pomocą systemu teleinformatycznego, minister właściwy do spraw zabezpieczenia

społecznego nieodpłatnie udostępni podmiotom obowiązanym do przekazywania informacji

na podstawie niniejszej ustawy oprogramowanie, które jest zgodne z wymaganiami określonymi

przez ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego w przepisach wydanych

na podstawie ust. 3.

”

;

3)

dodaje się ust. 4a w brzmieniu

„

4a.

Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego może utworzyć rejestr centralny

obejmujący dane dotyczące jednostek organizacyjnych pomocy społecznej, a także dane

dotyczące osób i rodzin, którym udzielono świadczeń pomocy społecznej, oraz form udzielonej

pomocy społecznej, gromadzone przez jednostki organizacyjne pomocy społecznej na podstawie

przepisów ustawy, oraz może przetwarzać te dane na zasadach określonych w przepisach

o ochronie danych osobowych. Jednostki organizacyjne pomocy społecznej przekazują

dane do rejestru centralnego, wykorzystując oprogramowanie, o którym w mowa w ust.

4.

”

.

W ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o wyrobach medycznych

(Dz. U. Nr 93, poz. 896) w art. 51 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Dane zawarte w rejestrze zapisuje się na informatycznych nośnikach danych w rozumieniu

przepisów ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów

realizujących zadania publiczne (Dz. U. Nr 64, poz. 565) i zabezpiecza się je przed

dostępem osób nieupoważnionych.

”

.

W ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy

(Dz. U. Nr 99, poz. 1001 i Nr 273, poz. 2703) w art. 4

1)

w ust. 1 pkt 8 otrzymuje brzmienie

„

8)

wprowadzanie i rozwijanie w publicznych służbach zatrudnienia systemów teleinformatycznych

zapewniających spójny system obsługi rynku pracy.

”

;

2)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Minister właściwy do spraw pracy, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw informatyzacji,

określi, w drodze rozporządzenia

1)

opis systemów teleinformatycznych stosowanych w publicznych służbach zatrudnienia

zawierający strukturę systemu, wymaganą minimalną funkcjonalność systemu oraz zakres

komunikacji między elementami struktury systemu, w tym zestawienie struktur dokumentów

elektronicznych, formatów danych oraz protokołów komunikacyjnych i szyfrujących, o

których mowa w art. 13 ust. 2 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji

działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. Nr 64, poz. 565),

2)

wymagania standaryzujące w zakresie bezpieczeństwa, wydajności i rozwoju systemu,

3)

sposób postępowania w zakresie stwierdzania zgodności oprogramowania z opisem systemu

wraz z podaniem terminu dostosowania

- mając na uwadze zapewnienie spójności systemów teleinformatycznych stosowanych w

publicznych służbach zatrudnienia, w szczególności w zakresie jednorodności zakresu

i rodzaju danych, która umożliwi ich scalanie w zbiór centralny, a także zachowanie

zgodności z minimalnymi wymaganiami i sposobem stwierdzania zgodności oprogramowania,

określonymi na podstawie ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności

podmiotów realizujących zadania publiczne.

”

;

3)

dodaje się ust. 3 i 4 w brzmieniu

„

3.

Publiczne służby zatrudnienia używają oprogramowania, które jest zgodne z wymaganiami

określonymi przez ministra właściwego do spraw pracy w przepisach wydanych na podstawie

ust. 2.

4.

Minister właściwy do spraw pracy może utworzyć rejestr centralny obejmujący dane dotyczące

rynku pracy, instytucji rynku pracy, form udzielonego wsparcia, a także dane dotyczące

osób poszukujących pracy i bezrobotnych, gromadzone przez publiczne służby zatrudnienia

na podstawie przepisów ustawy, oraz może przetwarzać te dane na zasadach określonych

w przepisach o ochronie danych osobowych. Publiczne służby zatrudnienia przekazują

dane do rejestru centralnego, wykorzystując oprogramowanie, o którym w mowa w ust.

3.

”

.

Minister właściwy do spraw informatyzacji przedstawi Radzie Ministrów projekt Planu

Informatyzacji Państwa w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

Minister właściwy do spraw informatyzacji powoła członków Rady pierwszej kadencji

w terminie 30 dni od dnia ogłoszenia ustawy.

Minister właściwy do spraw informatyzacji zapewni możliwość udostępniania danych z

krajowej ewidencji w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

Podmioty publiczne są obowiązane przekazać dane o rejestrach publicznych i systemach

teleinformatycznych używanych do realizacji zadań publicznych, prowadzonych w dniu

wejścia w życie ustawy, w zakresie określonym w art. 20 ust. 1, w terminie 3 miesięcy

od dnia wejścia w życie ustawy.

Podmioty publiczne udostępnią testy akceptacyjne w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia

w życie przepisów wydanych na podstawie art. 18 pkt 1.

W przypadku gdy używany w dniu wejścia w życie ustawy do realizacji zadań publicznych

system teleinformatyczny nie spełnia minimalnych wymagań, o których mowa w art. 3

pkt 9, albo rejestr publiczny nie spełnia minimalnych wymagań, o których mowa w art.

3 pkt 10, podmiot publiczny jest obowiązany do dostosowania tego systemu teleinformatycznego

albo rejestru publicznego do minimalnych wymagań w terminie 2 lat od dnia wejścia

ustawy w życie.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych dostosuje system informatyczny do wymagań wynikających

z przepisów art. 40 w terminie 2 lat od dnia wejścia ustawy w życie.

Dokumenty określone w art. 47a ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 40, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą, mogą być przekazywane Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych

w sposób określony w tym przepisie bez konieczności opatrywania ich bezpiecznym podpisem

elektronicznym w ciągu 12 miesięcy od dnia wejścia w życie art. 40 niniejszej ustawy.

1.

Ilekroć w przepisach dotyczących informatyzacji zawartych w odrębnych ustawach jest

mowa o

1)

elektronicznym nośniku informacji, elektronicznym nośniku informatycznym, elektronicznym

nośniku danych, komputerowym nośniku informacji, komputerowym nośniku danych, nośniku

elektronicznym, nośniku magnetycznym, nośniku informatycznym albo nośniku komputerowym

- należy przez to rozumieć, w przypadku wątpliwości interpretacyjnych, informatyczny

nośnik danych, o którym mowa w art. 3 pkt 1 niniejszej ustawy;

2)

danych elektronicznych, danych w postaci elektronicznej, danych w formie elektronicznej,

danych informatycznych, informacjach w postaci elektronicznej albo informacjach w

formie elektronicznej - należy przez to rozumieć, w przypadku wątpliwości interpretacyjnych,

dokument elektroniczny, o którym mowa w art. 3 pkt 2 niniejszej ustawy.

2.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do przepisów

1)

ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe

(Dz. U. z 2002 r. Nr 72, poz. 665, z późn. zm.;

2)

ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o Narodowym Banku Polskim

(Dz. U. z 2005 r. Nr 1, poz. 2);

3)

ustawy z dnia 12 września 2002 r. o elektronicznych instrumentach płatniczych

(Dz. U. Nr 169, poz. 1385 oraz z 2004 r. Nr 91, poz. 870 i Nr 96, poz. 959).

Rada Ministrów, w terminie 2 lat od dnia wejścia ustawy w życie, przygotuje projekt

ustawy dotyczący dostosowania terminologii w przepisach odrębnych ustaw dotyczących

informatyzacji do określeń wymienionych w art. 3 pkt 1 i 2 niniejszej ustawy.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie upoważnień zmienianych niniejszą

ustawą zachowują moc do czasu wydania przepisów wykonawczych na podstawie nowych upoważnień,

nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 17 oraz 54, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia;

2)

art. 36 i 37, które wchodzą w życie po upływie 7 miesięcy od dnia ogłoszenia;

3)

art. 40, który wchodzi w życie po upływie 27 miesięcy od dnia ogłoszenia;

4)

art. 42 pkt 1, 4 i 7, które wchodzą w życie po upływie 12 miesięcy od dnia ogłoszenia.