Ustawa z dnia 3 marca 2005 r. o zmianie ustawy o zmianie imion i nazwisk oraz o zmianie niektórych innych ustaw

W ustawie z dnia 15 listopada 1956 r. o zmianie imion i nazwisk

(Dz. U. z 1963 r. Nr 59, poz. 328, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Zmiana może dotyczyć również nazwiska rodowego osoby, która pozostaje lub pozostawała

w związku małżeńskim.

”

;

2)

w art. 2 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Ważne względy zachodzą w szczególności, gdy wnioskodawca

1)

nosi nazwisko

a)

ośmieszające albo nielicujące z godnością człowieka,

b)

o brzmieniu niepolskim,

c)

posiadające formę imienia,

2)

pragnie zmienić swoje nazwisko na nazwisko, którego używa, lub powraca do nazwiska,

które zostało zmienione.

”

;

3)

art. 3 otrzymuje brzmienie

„

Art. 3.

Wniosek o zmianę nazwiska nie podlega uwzględnieniu, gdy wnioskodawca ubiega się o

zmianę nazwiska na nazwisko historyczne, wsławione na polu kultury i nauki, działalności

politycznej, społecznej albo wojskowej, chyba że posiada członków rodziny o tym nazwisku

lub jest powszechnie znany pod tym nazwiskiem.

”

;

4)

w art. 6 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Po zmianie można mieć co najwyżej dwa imiona.

”

;

5)

art. 7 otrzymuje brzmienie

„

Art. 7.

Przepisy art. 2 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 lit. a) i b) i pkt 2 oraz art. 5 ust. 3 i 4

stosuje się do zmiany imion.

”

;

6)

art. 8 otrzymuje brzmienie

„

Art. 8.

W sprawach określonych w ustawie rozstrzyga, w drodze decyzji administracyjnej, kierownik

urzędu stanu cywilnego właściwy ze względu na miejsce pobytu stałego wnioskodawcy,

a w przypadku braku takiego miejsca - kierownik urzędu stanu cywilnego właściwy ze

względu na ostatnie miejsce pobytu stałego.

”

;

7)

w art. 9 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

W stosunku do wnioskodawców zamieszkałych za granicą, właściwość miejscową organów

określa się według ostatniego miejsca pobytu stałego tych wnioskodawców w Polsce,

a w przypadku braku takiego miejsca organem właściwym jest kierownik urzędu stanu

cywilnego m.st. Warszawy.

”

;

8)

w art. 10 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

W razie wątpliwości pisownię imienia lub nazwiska ustala kierownik urzędu stanu cywilnego

na wniosek strony. Ustaleniem pisowni jest wybór jednej z form pisowni imienia lub

nazwiska, które zostały zapisane w aktach stanu cywilnego.

”

;

9)

w art. 11 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Organ, o którym mowa w art. 8, zawiadamia o zmianie imienia lub nazwiska urzędy stanu

cywilnego właściwe ze względu na miejsce sporządzenia aktu urodzenia i małżeństwa

wnioskodawcy oraz miejsce sporządzenia aktów urodzeń jego małoletnich dzieci, a ponadto

właściwy urząd skarbowy i organ Policji, Wojskową Komendę Uzupełnień i organy ewidencji

ludności oraz Krajowy Rejestr Karny.

”

;

10)

art. 11a otrzymuje brzmienie

„

Art. 11a.

1.

Określone w ustawie zadania i kompetencje kierownika urzędu stanu cywilnego są zadaniami

z zakresu administracji rządowej.

2.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej sprawuje nadzór nad sprawami objętymi

niniejszą ustawą na zasadach określonych w odrębnych przepisach.

3.

Wojewodowie sprawują nadzór nad działalnością kierowników urzędów stanu cywilnego

w zakresie realizacji obowiązków określonych w ustawie.

4.

Wojewoda jest organem odwoławczym od orzeczeń administracyjnych wydanych na podstawie

ustawy.

”

.

W ustawie z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych

(Dz. U. z 2001 r. Nr 87, poz. 960, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 14 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Zgłoszenia o zmianie imienia lub nazwiska dokonuje kierownik urzędu stanu cywilnego,

który wydał decyzję o zmianie. Kierownik urzędu stanu cywilnego, który wydał decyzję

o zmianie imienia lub nazwiska, zawiadamia o zmianie organ gminy właściwy ze względu

na miejsce pobytu stałego wnioskodawcy.

”

;

2)

w art. 44a w ust. 2 pkt 18 otrzymuje brzmienie

„

18)

seria i numer aktualnego dowodu osobistego oraz serie i numery poprzednich dowodów

osobistych, daty ich wydania i daty ważności oraz oznaczenie organów wydających,

”

.

Wniosek o zmianę nazwiska nie podlega uwzględnieniu, gdy wnioskodawca ubiega się o

zmianę nazwiska na nazwisko historyczne, wsławione na polu kultury i nauki, działalności

politycznej, społecznej albo wojskowej, chyba że posiada członków rodziny o tym nazwisku

lub jest powszechnie znany pod tym nazwiskiem.

W ustawie z dnia 9 września 2000 r. o opłacie skarbowej

(Dz. U. z 2004 r. Nr 253, poz. 2532 oraz z 2005 r. Nr 14, poz. 115 i Nr 48, poz. 447) w art. 2 w ust. 1 pkt 7 otrzymuje brzmienie

„

7)

podania i załączniki do podań, czynności urzędowe, zaświadczenia w sprawach o zmianę

nazwiska i imienia (imion) oraz w sprawach o ustalenie pisowni imienia i nazwiska

osób, którym bezprawnie je zmieniono, a także zstępnych i małżonków tych osób;

”

.

W ustawie z dnia 6 stycznia 2005 r. o mniejszościach narodowych i etnicznych oraz o

języku regionalnym

(Dz. U. Nr 17, poz. 141) uchyla się art. 33.

Sprawy z zakresu zmiany imion i nazwisk wszczęte i niezakończone decyzją ostateczną

przed dniem wejścia w życie ustawy podlegają rozpatrzeniu przez właściwego miejscowo

kierownika urzędu stanu cywilnego.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Przepisy art. 2 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 lit. a) i b) i pkt 2 oraz art. 5 ust. 3 i 4

stosuje się do zmiany imion.

W sprawach określonych w ustawie rozstrzyga, w drodze decyzji administracyjnej, kierownik

urzędu stanu cywilnego właściwy ze względu na miejsce pobytu stałego wnioskodawcy,

a w przypadku braku takiego miejsca - kierownik urzędu stanu cywilnego właściwy ze

względu na ostatnie miejsce pobytu stałego.

1.

Określone w ustawie zadania i kompetencje kierownika urzędu stanu cywilnego są zadaniami

z zakresu administracji rządowej.

2.

Minister właściwy do spraw administracji publicznej sprawuje nadzór nad sprawami objętymi

niniejszą ustawą na zasadach określonych w odrębnych przepisach.

3.

Wojewodowie sprawują nadzór nad działalnością kierowników urzędów stanu cywilnego

w zakresie realizacji obowiązków określonych w ustawie.

4.

Wojewoda jest organem odwoławczym od orzeczeń administracyjnych wydanych na podstawie

ustawy.