Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 30 marca 2005 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie specyfikacji, kryteriów czystości, wymagań dotyczących pobierania próbek i metod analitycznych stosowanych w trakcie urzędowej kontroli żywności do oznaczania parametrów właściwych dla poszczególnych dozwolonych substancji dodatkowych, poszczególnych substancji pomagających w przetwarzaniu oraz zawartości zanieczyszczeń

§ 1. W rozporzàdzeniu Ministra Zdrowia z dnia

23 grudnia 2002 r. w sprawie specyfikacji, kryteriów

czystoÊci, wymagaƒ dotyczàcych pobierania próbek

i metod analitycznych stosowanych w trakcie urz´dowej kontroli ˝ywnoÊci do oznaczania parametrów w∏a„13a. E 955 SUKRALOZA

Nazwy synonimowe

Definicja

Nazwa chemiczna

Numer wg Europejskiego Spisu

Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny

Masa czàsteczkowa

Analiza

Opis

Identyfikacja

A. pH 10 % roztworu

B. RozpuszczalnoÊç

C. Absorpcja w podczerwieni

D. Chromatografia cienkowarstwowa

E. Skr´calnoÊç w∏aÊciwa

CzystoÊç

ZawartoÊç wody

Êciwych dla poszczególnych dozwolonych substancji

dodatkowych, poszczególnych substancji pomagajàcych w przetwarzaniu oraz zawartoÊci zanieczyszczeƒ

(Dz. U. z 2003 r. Nr 59, poz. 530 oraz z 2004 r. Nr 94,

poz. 934) w za∏àczniku nr 1 do rozporzàdzenia wprowadza si´ nast´pujàce zmiany

1) w cz´Êci I „Specyfikacje, kryteria czystoÊci dla dozwolonych substancji s∏odzàcych”

a) po poz. 13 dodaje si´ poz. 13a w brzmieniu

4,1’,6’-Trichlorogalaktosacharoza

1,6-Dichloro-1,6-dideoksy-β-D-fruktofuranozylo-4-chloro-4-deoksy-α-D-galaktopiranozyd

259-952-2

C12H19Cl3O8

397,64

Zawiera nie mniej ni˝ 98 % i nie wi´cej ni˝ 102 % C12H19Cl3O8,

w przeliczeniu na bezwodnà mas´

Praktycznie bezwonny, krystaliczny proszek o barwie bia∏ej

lub prawie bia∏ej

Nie mniej ni˝ 5,0 i nie wi´cej ni˝ 7,0

¸atwo rozpuszczalny w wodzie, metanolu i etanolu

S∏abo rozpuszczalny w octanie etylu

Widmo w podczerwieni próbki zdyspergowanej w bromku

potasu wykazuje wzgl´dne maksimum przy podobnych d∏ugoÊciach fali jak w widmie odniesienia otrzymanym przy u˝yciu sukralozy jako wzorca odniesienia.

G∏ówna plama roztworu badanego posiada t´ samà wartoÊç

Rf co g∏ówna plama roztworu standardowego A przywo∏anego w teÊcie na inne chlorowane disacharydy. Roztwór standardowy A otrzymuje si´ przez rozpuszczenie 1,0 g wzorca

odniesienia sukralozy w 10 ml metanolu.

[α]20D: +84,0° do +87,5° w przeliczeniu na bezwodnà mas´

(10% w/v roztwór)

Nie wi´cej ni˝ 2,0 % (metoda Karla Fischera)

———————

1) Minister Zdrowia kieruje dzia∏em administracji rzàdowej — zdrowie, na podstawie § 1 ust. 2 rozporzàdzenia Prezesa Ra-

dy Ministrów z dnia 11 czerwca 2004 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Zdrowia (Dz. U. Nr 134,

poz. 1439).

2) Niniejszym rozporzàdzeniem wdra˝a si´ postanowienia

a) dyrektywy Komisji 2004/45/WE z dnia 16 kwietnia 2004 r. zmieniajàcej dyrektyw´ 96/77/WE ustanawiajàcà szczególne

kryteria czystoÊci dla dodatków do ˝ywnoÊci innych ni˝ barwniki i substancje s∏odzàce (Dz. Urz. WE L 113 z 20.04.2004,

str. 19),

b) dyrektywy Komisji 2004/46/WE z dnia 16 kwietnia 2004 r. zmieniajàcej dyrektyw´ 95/31/WE w odniesieniu do E 955 sukralozy i soli aspartamu-acesulfamu E 962 (Dz. Urz. WE L 114 z 21.04.2004, str. 15),

c) dyrektywy Komisji 2004/47/WE z dnia 16 kwietnia 2004 r. zmieniajàcej dyrektyw´ 95/45/WE w odniesieniu do mieszanych karotenów (E 160 a (i)) i beta-karotenu (E 160 a (ii)) (Dz. Urz. WE L 113 z 20.04.2004, str. 24).

Popió∏ siarczanowy

O∏ów

Inne chlorowane disacharydy

Chlorowane monosacharydy

Tlenek trifenylofosfanu

Metanol

Nie wi´cej ni˝ 0,7 %

Nie wi´cej ni˝ 1 mg/kg

Nie wi´cej ni˝ 0,5 %

Nie wi´cej ni˝ 0,1 %

Nie wi´cej ni˝ 150 mg/kg

Nie wi´cej ni˝ 0,1 %”,

Poz. 511

b) po poz. 15 dodaje si´ poz. 15a w brzmieniu

„15a. E 962 SÓL ASPARTAMU I ACESULFAMU

Nazwy synonimowe

Aspartam-acesulfam

Definicja

Sól otrzymuje si´ przez ogrzewanie aspartamu i acesulfamu K,

w stosunku oko∏o 2:1 (w/w) w roztworze o odczynie kwaÊnym,

a nast´pnie krystalizacj´. Potas oraz woda sà eliminowane.

Produkt jest bardziej stabilny ni˝ sam aspartam.

Nazwa chemiczna

Sól 6-metylo-1,2,3-oksatiazyno-4(3H)-on-2,2-ditlenkowa kwasu L-fenyloalanylo-2-metylo-L-α-asparaginowego

Wzór chemiczny

C18H23O9N3S

Masa czàsteczkowa

457,46

Analiza

63,0 % do 66,0 % aspartamu (w suchej masie) i 34,0 % do

37,0 % acesulfamu (forma kwaÊna w suchej masie)

Opis

Bia∏y, bezwonny, krystaliczny proszek

Identyfikacja

A. RozpuszczalnoÊç

Trudno rozpuszczalny w wodzie; s∏abo rozpuszczalny w etanolu

B. Transmitancja

Transmitancja 1 % roztworu w wodzie oznaczona w 1 cm kuwecie przy 430 nm za pomocà odpowiedniego spektrofotometru, stosujàc wod´ jako próbk´ odniesienia, wynosi nie

mniej ni˝ 0,95, co odpowiada absorbancji nie wi´kszej ni˝

oko∏o 0,022

C. Skr´calnoÊç w∏aÊciwa

[α]20D: +14,5° do +16,5°

Oznaczyç przy st´˝eniu 6,2 g w 100 ml kwasu mrówkowego

(15N) w ciàgu 30 minut od przygotowania roztworu. Otrzymanà skr´calnoÊç w∏aÊciwà podzieliç przez 0,646 w celu skorygowania o zawartoÊç aspartamu w soli aspartamu i acesulfamu.

CzystoÊç

Ubytek po suszeniu

Nie wi´cej ni˝ 0,5 % (105 °C, 4 godziny)

Kwas 5-benzylo-3,6-diokso-2-piperazynooctowy Nie wi´cej ni˝ 0,5 %

O∏ów

Nie wi´cej ni˝ 1 mg/kg”;

2) w cz´Êci II w pkt II „Szczegó∏owe kryteria czystoÊci barwników” poz. 30 i 31 otrzymujà brzmienie

„30. E 160a(i) MIESZANINA KAROTENÓW

1. KAROTENY otrzymywane z roÊlin

Nazwy synonimowe

Definicja

Klasa

Numer wg Colour Index

Numer wg Europejskiego

Spisu Substancji Chemicznych

Wzór chemiczny

Masa czàsteczkowa

Analiza

CI Pomaraƒczowy spo˝ywczy 5

Mieszanina karotenów jest otrzymywana w wyniku ekstrakcji

rozpuszczalnikami naturalnych odmian roÊlin jadalnych, marchwi, olejów roÊlinnych, trawy, lucerny i pokrzywy.

G∏ównym sk∏adnikiem barwiàcym sà karotenoidy, z których

wi´kszà cz´Êç stanowi beta-karoten. Mogà byç obecne równie˝ alfa-, gamma-karoten oraz inne pigmenty. Oprócz pigmentów barwiàcych, mieszanina karotenów mo˝e zawieraç

oleje, t∏uszcze i woski naturalnie wyst´pujàce w surowcach.

Do ekstrakcji mogà byç u˝ywane tylko nast´pujàce rozpuszczalniki: aceton, keton metyloetylowy, metanol, etanol, propan-2-ol, heksan (*), dichlorometan i dwutlenek w´gla

Karotenoidy

75130

230-636-6

Beta-karoten: C40H56

Beta-karoten: 536,88

ZawartoÊç karotenów (w przeliczeniu na beta-karoten) wynosi nie mniej ni˝ 5 %. Dla produktów otrzymanych przez eks-

Identyfikacja

A. Spektrometria

CzystoÊç

Pozosta∏oÊci rozpuszczalników

O∏ów

(*) benzenu nie wi´cej ni˝ 0,05 % v/v

2. KAROTENY otrzymywane z alg

Nazwy synonimowe

Definicja

Klasa

Numer wg Colour Index

Wzór chemiczny

Masa czàsteczkowa

Analiza

Identyfikacja

A. Spektrometria

CzystoÊç

Naturalne tokoferole w oleju jadalnym

O∏ów

31. E 160a(ii) BETA-KAROTEN

1. Beta-karoten

Nazwy synonimowe

Definicja

Klasa

Numer wg Colour Index

Numer wg Europejskiego

Spisu Substancji Chemicznych

Nazwy chemiczne

Wzór chemiczny

Masa czàsteczkowa

Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Spektrometria

— 3928 —

Poz. 511

trakcj´ olejów roÊlinnych: nie mniej ni˝ 0,2 % w t∏uszczach jadalnych

E1%1cm 2 500 przy oko∏o 440—457 nm w cykloheksanie

Maksimum w cykloheksanie przy 440—457 nm i 470—486 nm

Aceton

Keton metyloetylowy

Metanol

Propan-2-ol

Heksan

Etanol

Dichlorometan

Nie wi´cej ni˝ 5 mg/kg

}

Nie wi´cej ni˝ 50 mg/kg,

pojedynczo lub ∏àcznie

Nie wi´cej ni˝ 10 mg/kg

CI Pomaraƒczowy spo˝ywczy 5

Mieszanina karotenów mo˝e byç równie˝ otrzymywana z naturalnych odmian alg Dunaliella salina, rosnàcych w du˝ych

s∏onych jeziorach w okolicach Whyalla w Po∏udniowej Australii. Beta-karoten jest ekstrahowany przy u˝yciu olejków eterycznych. Preparat jest 20—30 % zawiesinà w oleju spo˝ywczym. Stosunek izomerów trans-cis mieÊci si´ w granicach

50/50—71/29.

G∏ównym sk∏adnikiem barwiàcym sà karotenoidy, z których

wi´kszà cz´Êç stanowi beta-karoten. Mogà byç obecne równie˝ alfa-karoten, luteina, zeaksantyna i beta-kryptoksantyna.

Oprócz pigmentów barwiàcych, mieszanina karotenów mo˝e

zawieraç oleje, t∏uszcze i woski naturalnie wyst´pujàce w surowcach.

Karotenoidy

75130

Beta-karoten: C40H56

Beta-karoten: 536,88

ZawartoÊç karotenów (w przeliczeniu na beta-karoten) wynosi nie mniej ni˝ 20 %

E1%1cm 2 500 przy oko∏o 440—457 nm w cykloheksanie

Maksimum w cykloheksanie przy 440—457 nm i 474—486 nm

Nie wi´cej ni˝ 0,3 %

Nie wi´cej ni˝ 5 mg/kg

CI Pomaraƒczowy spo˝ywczy 5

Niniejsza specyfikacja odnosi si´ g∏ównie do wszystkich trans

izomerów beta-karotenu ∏àcznie z niewielkimi iloÊciami innych karotenoidów. Rozcieƒczone i stabilizowane preparaty

mogà mieç ró˝ne stosunki izomerów cis/trans

Karotenoidy

40800

230-636-6

Beta-karoten, beta,beta-karoten

C40H56

536,88

Nie mniej ni˝ 96 % substancji barwiàcych ogó∏em (w przeliczeniu na beta-karoten)

E1%1cm 2 500 przy oko∏o 440-457 nm w cykloheksanie

Czerwone do bràzowawo-czerwonych kryszta∏y lub krystaliczny proszek

Maksimum w cykloheksanie przy 453—456 nm

CzystoÊç

Popió∏ siarczanowy

Dodatkowe substancje barwiàce

O∏ów

2. Beta — karoten z Blakeslea trispora

Nazwy synonimowe

Definicja

Klasa

Numer wg Colour Index

Numer wg Europejskiego

Spisu Substancji Chemicznych

Nazwy chemiczne

Wzór chemiczny

Masa czàsteczkowa

Analiza

Opis

Identyfikacja

A. Spektrometria

CzystoÊç

Pozosta∏oÊci rozpuszczalników

Popió∏ siarczanowy

Dodatkowe substancje barwiàce

O∏ów

Mikotoksyny

Aflatoksyna B1

Trichoteceny (T2)

Ochratoksyna

Zearalenon

Mikrobiologia

PleÊnie

Dro˝d˝e

Salmonella

Escherichia coli

— 3929 —

Poz. 511

Nie wi´cej ni˝ 0,2 %

Karotenoidy inne ni˝ beta-karoten: nie wi´cej ni˝ 3,0 % substancji barwiàcych ogó∏em

Nie wi´cej ni˝ 2 mg/kg

CI Pomaraƒczowy spo˝ywczy 5

Otrzymywany w procesie fermentacji przy u˝yciu mieszanej

kultury fizjologicznie ró˝nych osobników typów (+) i (–) naturalnych szczepów grzyba Blakeslea trispora. Beta-karoten jest

ekstrahowany z biomasy octanem etylu lub kolejno: octanem

izobutylu i alkoholem izopropylowym, a nast´pnie krystalizowany. Skrystalizowany produkt zawiera g∏ównie trans beta-karoten. W wyniku naturalnego procesu oko∏o 3 % produktu

zawiera mieszanin´ karotenoidów, która jest charakterystyczna dla produktu.

Karotenoidy

40800

230-636-6

Beta-karoten, beta,beta-karoten

C40H56

536,88

Nie mniej ni˝ 96 % substancji barwiàcych ogó∏em (w przeliczeniu na beta-karoten)

E1%1cm 2 500 przy oko∏o 440—457 nm w cykloheksanie

Czerwone,

bràzowawo-czerwone,

purpurowo-fioletowe

kryszta∏y lub krystaliczny proszek (barwa zale˝y od u˝ytego

rozpuszczalnika ekstrakcyjnego i warunków krystalizacji)

Maksimum w cykloheksanie przy 453—456 nm

Octan etylu

Nie wi´cej ni˝ 0,8 % pojedynczo

Etanol

lub ∏àcznie

Octan izobutylu

Nie wi´cej ni˝ 1,0 %

Alkohol izopropylowy

Nie wi´cej ni˝ 0,1 %

Nie wi´cej ni˝ 0,2 %

Karotenoidy inne ni˝ beta-karoten: nie wi´cej ni˝ 3,0 % substancji barwiàcych ogó∏em

Nie wi´cej ni˝ 2 mg/kg

}

Nieobecna

Nieobecne

Nieobecna

Nieobecny

Nie wi´cej ni˝ 100/g

Nie wi´cej ni˝ 100/g

Nieobecne w 25 g

Nieobecne w 5 g”;

3) w cz´Êci III „Specyfikacje, kryteria czystoÊci dla dozwolonych substancji dodatkowych innych ni˝ substancje s∏odzàce i barwniki oraz substancji pomagajàcych w przetwarzaniu”

a) poz. 117 i 118 otrzymujà brzmienie

„117. E 407 KARAGEN

Nazwy synonimowe

Produkt handlowy jest wprowadzany do obrotu pod ró˝nymi

nazwami, takimi jak

— mech irlandzki

— eucheuman (z gat. Eucheuma spp.)

— irydofykan (z gat. Iridaea spp.)

— hypnean (z gat. Hypnea spp.)

— furcellaran lub agar duƒski (z Furcellaria fastigiata)

— karagen (z gat. Chondrus i Gigartina spp.)

Definicja

Karagen otrzymuje si´ na drodze wodnej ekstrakcji naturalnie

wyst´pujàcych odmian wodorostów morskich z rodzin Gigartinaceae, Solieriaceae, Hypneaceae i Furcellariaceae nale˝àcych do klasy Rhodophyceae (algi czerwone). Nie nale˝y stosowaç innego organicznego Êrodka stràcajàcego poza metanolem, etanolem i 2-propanolem. Karagen sk∏ada si´ g∏ównie

z soli potasowych, sodowych, magnezowych i wapniowych

estrów siarczanowych polisacharydów, które po hydrolizie

dajà galaktoz´ i 3,6-anhydrogalaktoz´. Karagen nie powinien

byç hydrolizowany ani w jakikolwiek inny sposób rozk∏adany

chemicznie

Numer wg Europejskiego Spisu

Substancji Chemicznych

Opis

Poz. 511

232-524-2

Gruboziarnisty lub mia∏ki proszek, barwa ˝ó∏tawa do bezbarwnej, praktycznie bez zapachu

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecnoÊç galaktozy,

anhydrogalaktozy i siarczanów

CzystoÊç

ZawartoÊç metanolu, etanolu i 2-propanolu

Nie wi´cej ni˝ 0,1 % pojedynczo lub ∏àcznie

LepkoÊç 1,5 % roztworu w temperaturze 75 °C Nie mniej ni˝ 5 mPa.s

Ubytek po suszeniu

Nie wi´cej ni˝ 12 % (105 °C, 4 godziny)

Siarczany

Nie mniej ni˝ 15 % i nie wi´cej ni˝ 40 % w przeliczeniu na suchà mas´ (jako SO4)

Popió∏

Nie mniej ni˝ 15 % i nie wi´cej ni˝ 40 % w przeliczeniu na suchà mas´, po pra˝eniu w temperaturze 550 °C

Popió∏ nierozpuszczalny w kwasie

Nie wi´cej ni˝ 1 % w przeliczeniu na suchà mas´, (popió∏ nierozpuszczalny w 10 % kwasie solnym)

Substancje nierozpuszczalne w kwasie

Nie wi´cej ni˝ 2 % w przeliczeniu na suchà mas´ (substancje

nierozpuszczalne w 1 % v/v kwasie siarkowym)

Karagen o niskiej masie czàsteczkowej (frakcja

o masie czàsteczkowej poni˝ej 50 kDa)

Nie wi´cej ni˝ 5 %

Arsen

Nie wi´cej ni˝ 3 mg/kg

O∏ów

Nie wi´cej ni˝ 5 mg/kg

Rt´ç

Nie wi´cej ni˝ 1 mg/kg

Kadm

Nie wi´cej ni˝ 1 mg/kg

Ogólna liczba drobnoustrojów

Nie wi´cej ni˝ 5 000 kolonii w 1 gramie

Dro˝d˝e i pleÊnie

Nie wi´cej ni˝ 300 kolonii w 1 gramie

E. coli

Nieobecne w 5 g

Salmonella spp.

Nieobecne w 10 g

118. E 407a PRZETWORZONE WODOROSTY MORSKIE Z GATUNKU EUCHEUMA

Nazwy synonimowe

PES (akronim angielskiego odpowiednika terminu „przetworzone wodorosty morskie”)

Definicja

Przetworzone wodorosty morskie otrzymuje si´ przez obróbk´ wodnym alkalicznym roztworem (KOH) naturalnie wyst´pujàcych odmian alg morskich ze szczepu Eucheuma cottonii

i Eucheuma spinosum nale˝àcych do klasy Rhodophyceae

(algi czerwone) w celu usuni´cia zanieczyszczeƒ, a nast´pnie

przemycie czystà wodà i suszenie w celu otrzymania produktu handlowego. Bardziej czysty produkt mo˝na uzyskaç przez

przemywanie metanolem, etanolem lub 2-propanolem i suszenie. Produkt zawiera g∏ównie sole potasowe estrów siarczanowych polisacharydów, które po hydrolizie dajà galaktoz´ i 3,6-anhydrogalaktoz´. Sole sodowe, wapniowe i magnezowe estrów siarczanowych polisacharydów wyst´pujà

w mniejszych iloÊciach. Produkt zawiera równie˝ celuloz´

z alg w iloÊci do 15 %. Karagen obecny w przetworzonych wodorostach morskich nie powinien byç hydrolizowany ani w jakikolwiek inny sposób rozk∏adany chemicznie

Opis

Gruboziarnisty lub mia∏ki proszek, barwa be˝owa do ˝ó∏tawej,

praktycznie bez zapachu

Identyfikacja

A. Dodatni wynik próby na obecnoÊç galaktozy,

anhydrogalaktozy i siarczanów

B. RozpuszczalnoÊç

W wodzie tworzy m´tne, lepkie zawiesiny. Nierozpuszczalny

w etanolu

CzystoÊç

ZawartoÊç metanolu, etanolu i 2-propanolu

LepkoÊç 1,5 % roztworu w temperaturze 75 °C

Ubytek po suszeniu

Siarczany

Popió∏

Popió∏ nierozpuszczalny w kwasie

Substancje nierozpuszczalne w kwasie

Karagen o niskiej masie czàsteczkowej (frakcja

o masie czàsteczkowej poni˝ej 50 kDa)

Arsen

O∏ów

Rt´ç

Kadm

Ogólna liczba drobnoustrojów

Dro˝d˝e i pleÊnie

E. coli

Salmonella spp.

Poz. 511

Nie wi´cej ni˝ 0,1 % pojedynczo lub ∏àcznie

Nie mniej ni˝ 5 mPa.s

Nie wi´cej ni˝ 12 % (105 °C, 4 godziny)

Nie mniej ni˝ 15 % i nie wi´cej ni˝ 40 % w przeliczeniu na suchà mas´ (jako SO4)

Nie mniej ni˝ 15 % i nie wi´cej ni˝ 40 % w przeliczeniu na suchà mas´, po pra˝eniu w temperaturze 550 °C

Nie wi´cej ni˝ 1 % w przeliczeniu na suchà mas´, (popió∏ nierozpuszczalny w 10 % kwasie solnym)

Nie mniej ni˝ 8 % i nie wi´cej ni˝ 15 % w przeliczeniu na suchà mas´ (substancje nierozpuszczalne w 1 % v/v kwasie siarkowym)

Nie wi´cej ni˝ 5 %

Nie wi´cej ni˝ 3 mg/kg

Nie wi´cej ni˝ 5 mg/kg

Nie wi´cej ni˝ 1 mg/kg

Nie wi´cej ni˝ 1 mg/kg

Nie wi´cej ni˝ 5 000 kolonii w 1 gramie

Nie wi´cej ni˝ 300 kolonii w 1 gramie

Nieobecne w 5 g

Nieobecne w 10 g”,

b) po poz. 265 dodaje si´ poz. 265a w brzmieniu

„265a. E 907 UWODORNIONY POLI-1-DEKEN

Nazwy synonimowe

Uwodorniona poli-alfa-olefina

Definicja

Wzór chemiczny

Masa czàsteczkowa

Analiza

Opis

Identyfikacja

A. RozpuszczalnoÊç

B. Spalanie

CzystoÊç

LepkoÊç

Zwiàzki z liczbà w´gli mniejszà ni˝ 30

Substancje ∏atwo ulegajàce zw´glaniu

Nikiel

O∏ów

Uwodorniony polidek-1-en

C10nH20n+2 gdzie n = 3-6

560 (wartoÊç Êrednia)

Nie mniej ni˝ 98,5 % uwodornionego poli-1-dekenu posiadajàcego nast´pujàcy rozk∏ad oligomerów

C30: 13—37 %

C40: 35—70 %

C50: 9—25 %

C60: 1—7 %

Bezbarwna, bezwonna, lepka ciecz

Nierozpuszczalny w wodzie; s∏abo rozpuszczalny w etanolu;

rozpuszczalny w toluenie

Spala si´ jasnym p∏omieniem, wydzielajàc charakterystyczny

zapach podobny do zapachu parafiny

Pomi´dzy 5,7 x 10–6 a 6,1 x 10–6 m2s–1 w 100 °C

Nie wi´cej ni˝ 1,5 %

Po 10 minutach wytrzàsania w ∏aêni z wrzàcà wodà zawartoÊç

probówki z kwasem siarkowym i 5 g próbki uwodornionego

poli-1-dekenu nie jest ciemniejsza ni˝ bardzo jasnos∏omkowy

kolor

Nie wi´cej ni˝ 1 mg/kg

Nie wi´cej ni˝ 1 mg/kg”,

c) po poz. 305 dodaje si´ poz. 305a w brzmieniu

„305a. E 1517 DIOCTAN GLICEROLU

Nazwy synonimowe

Definicja

Nazwy chemiczne

Wzór chemiczny

Diacetyna

Dioctan glicerolu najcz´Êciej sk∏ada si´ z mieszaniny 1,2- i 1,3-dioctanów glicerolu z mniejszà iloÊcià mono- i tri-estrów.

Dioctan glicerolu

Dioctan 1,2,3-propanotriolu

C7H12O5

Masa czàsteczkowa

Analiza

Opis

176,17

Nie mniej ni˝ 94,0 %

Klarowna, bezbarwna, higroskopijna, nieco oleista ciecz o s∏abym t∏uszczowym zapachu

Identyfikacja

A. RozpuszczalnoÊç

B. Dodatni wynik próby na obecnoÊç

glicerolu i octanu

C. Ci´˝ar w∏aÊciwy

D. Zakres temperatur wrzenia

CzystoÊç

Popió∏ ca∏kowity

KwasowoÊç

Arsen

O∏ów

Poz. 511

Rozpuszczalny w wodzie. Mieszajàcy si´ z etanolem

d2020: 1,175—1,195

Pomi´dzy 259 °C a 261 °C

Nie wi´cej ni˝ 0,02 %

Nie wi´cej ni˝ 0,4 % (jako kwas octowy)

Nie wi´cej ni˝ 3 mg/kg

Nie wi´cej ni˝ 5 mg/kg”,

d) po poz. 306 dodaje si´ poz. 306a w brzmieniu

„306a. E 1519 ALKOHOL BENZYLOWY

Nazwy synonimowe

Definicja

Nazwy chemiczne

Wzór chemiczny

Masa czàsteczkowa

Analiza

Opis

Identyfikacja

A. RozpuszczalnoÊç

B. Wspó∏czynnik za∏amania Êwiat∏a

C. Ci´˝ar w∏aÊciwy

D. Dodatni wynik próby na obecnoÊç nadtlenków

CzystoÊç

Zakres destylacji

Liczba kwasowa

Aldehydy

O∏ów

Fenylokarbinol

Alkohol fenylometylowy

Benzenometanol

Alfa-hydroksytoluen

Alkohol benzylowy

Fenylometanol

C7H8O

108,14

Nie mniej ni˝ 98,0 %

Bezbarwna, klarowna ciecz o s∏abym, aromatycznym zapachu

Rozpuszczalny w wodzie, etanolu i eterze

[n]20D: 1,538—1,541

d2525: 1,042—1,047

Nie mniej ni˝ 95 % v/v destylujàc pomi´dzy 202 a 208 °C

Nie wi´cej ni˝ 0,5

Nie wi´cej ni˝ 0,2 % v/v (jako benzaldehyd)

Nie wi´cej ni˝ 5 mg/kg”.

§ 2. Substancje, o których mowa w § 1, wprowadzone do obrotu lub znakowane przed dniem wejÊcia

w ˝ycie rozporzàdzenia, które nie spe∏niajà wymagaƒ

okreÊlonych w rozporzàdzeniu wymienionym w § 1,

w brzmieniu nadanym niniejszym rozporzàdzeniem,

mogà znajdowaç si´ w obrocie do wyczerpania zapasów.

§ 3. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie z dniem og∏oszenia.

Minister Zdrowia: M. Balicki

Dziennik Ustaw i Monitor Polski (spis treÊci) dost´pne sà w Internecie pod adresem www.cokprm.gov.pl

Wydawca: Kancelaria Prezesa Rady Ministrów

Redakcja: Rzàdowe Centrum Legislacji — Redakcja Dziennika Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej

oraz Dziennika Urz´dowego Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”,

Al. Ujazdowskie 1/3, 00-583 Warszawa, tel. 622-66-56

Sk∏ad, druk i kolporta˝: Zak∏ad Wydawnictw i Poligrafii Centrum Obs∏ugi Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

ul. Powsiƒska 69/71, 02-903 Warszawa, tel.: 694-67-50, 694-67-52; faks 694-62-06

Bezp∏atna infolinia: 0-800-287-581 (czynna w godz. 730–1530)

www.cokprm.gov.pl

e-mail: dziust@cokprm.gov.pl

T∏oczono z polecenia Prezesa Rady Ministrów w Zak∏adzie Wydawnictw i Poligrafii Centrum Obs∏ugi Kancelarii Prezesa Rady Ministrów,

ul. Powsiƒska 69/71, 02-903 Warszawa

Zam. 999/W/C/2005

ISSN 0867-3411

Cena 12,20 z∏ (w tym 7% VAT)

511

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA ZDROWIA1)

z dnia 30 marca 2005 r.

zmieniajàce rozporzàdzenie w sprawie specyfikacji, kryteriów czystoÊci, wymagaƒ dotyczàcych pobierania

próbek i metod analitycznych stosowanych w trakcie urz´dowej kontroli ˝ywnoÊci

do oznaczania parametrów w∏aÊciwych dla poszczególnych dozwolonych substancji dodatkowych,

poszczególnych substancji pomagajàcych w przetwarzaniu oraz zawartoÊci zanieczyszczeƒ2)

Na podstawie art. 9 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia

11 maja 2001 r. o warunkach zdrowotnych ˝ywnoÊci

i ˝ywienia (Dz. U. z 2005 r. Nr 31, poz. 265) zarzàdza

si´, co nast´puje