Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 1 marca 2005 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej

1.

Zakwaterowanie Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, zwanych dalej „Siłami Zbrojnymi”,

polega na

1)

stałym, tymczasowym lub przejściowym rozmieszczeniu

a)

żołnierzy i innych osób określonych w ustawie,

b)

jednostek i instytucji wojskowych podległych Ministrowi Obrony Narodowej,

2)

magazynowaniu lub przechowywaniu urządzeń, uzbrojenia, środków materiałowych i sprzętu

wojskowego

- w budynkach i lokalach oraz na gruntach będących własnością Skarbu Państwa, pozostających

w zarządzie organów wojskowych lub powierzonych Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, uzyskanych

czasowo na te cele od właściwych organów administracji rządowej, jednostek samorządu

terytorialnego, osób prawnych lub fizycznych.

2.

Minister Obrony Narodowej, w drodze zarządzenia, określi

1)

normy rozmieszczenia jednostek i instytucji wojskowych oraz innych jednostek organizacyjnych

podległych Ministrowi Obrony Narodowej, a także urządzeń, uzbrojenia, środków materiałowych

i sprzętu wojskowego;

2)

sposób zarządzania budynkami i gruntami przeznaczonymi na zakwaterowanie Sił Zbrojnych;

3)

właściwość organów wojskowych w sprawach związanych z zakwaterowaniem Sił Zbrojnych;

4)

(uchylony).

Ilekroć w ustawie jest mowa o

1)

lokalu mieszkalnym - należy przez to rozumieć samodzielny lokal mieszkalny w rozumieniu

ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali

(Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903 oraz z 2004 r. Nr 141, poz. 1492), będący w dyspozycji Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, zwanej dalej „Agencją”;

2)

żołnierzu służby stałej - należy przez to rozumieć żołnierza zawodowego pełniącego

zawodową służbę wojskową na podstawie kontraktu na pełnienie służby stałej;

3)

kwaterze - należy przez to rozumieć lokal mieszkalny przeznaczony wyłącznie na zakwaterowanie

żołnierzy służby stałej;

4)

lokalu użytkowym - należy przez to rozumieć budynek lub jego część przeznaczone na

inne cele niż mieszkalne;

5)

zamieszkiwaniu - należy przez to rozumieć przebywanie i korzystanie z lokalu mieszkalnego

na podstawie tytułu prawnego lub prawa zamieszkiwania;

6)

miejscowości pobliskiej - należy przez to rozumieć miejscowość, której granice administracyjne

znajdują się, w linii prostej, w odległości nie większej niż trzydzieści kilometrów

od granic administracyjnych miejscowości, w której żołnierz służby stałej zajmuje

stanowisko służbowe;

7)

kwaterze zastępczej - należy przez to rozumieć lokal mieszkalny o powierzchni użytkowej

podstawowej mniejszej od minimalnej normy tej powierzchni przysługującej żołnierzowi

służby stałej;

8)

kwaterze internatowej - należy przez to rozumieć lokal mieszkalny pełniący funkcję

internatu, przeznaczony do zamieszkiwania przez jednego żołnierza lub przez większą

liczbę żołnierzy służby stałej;

9)

internacie - należy przez to rozumieć budynek lub zespół pomieszczeń mieszkalnych

stanowiących organizacyjną całość, przeznaczoną na zakwaterowanie tymczasowe;

10)

zakwaterowaniu tymczasowym - należy przez to rozumieć zamieszkiwanie w internacie,

kwaterze internatowej lub kwaterze zastępczej;

11)

lokalu zamiennym - należy przez to rozumieć lokal mieszkalny znajdujący się w tej

samej miejscowości lub w miejscowości pobliskiej, wyposażony w co najmniej takie urządzenia

techniczne, w jakie był wyposażony lokal mieszkalny używany dotychczas, o powierzchni

użytkowej podstawowej takiej, jak lokalu mieszkalnego dotychczas używanego; warunek

ten uznaje się za spełniony, jeżeli na członka gospodarstwa domowego przypada 7-10

m

12

opłatach za używanie lokalu - należy przez to rozumieć świadczenie pieniężne za korzystanie

z lokalu mieszkalnego, które obejmuje koszty administrowania, koszty konserwacji,

koszty utrzymania technicznego nieruchomości, odpis na fundusz remontowy, koszty utrzymania

zieleni, koszty utrzymania pomieszczeń wspólnego użytkowania, w tym koszty związane

z utrzymaniem czystości, koszty energii cieplnej, elektrycznej i wody na potrzeby

części wspólnej, zwrot kosztów z tytułu podatku od nieruchomości, opłatę za antenę

zbiorczą lub telewizję kablową, opłaty z tytułu legalizacji przyrządów pomiarowych

zamontowanych na potrzeby lokalu mieszkalnego oraz opłaty z tytułu użytkowania dźwigu

osobowego i konserwacji urządzeń domofonowych;

13)

opłatach pośrednich - należy przez to rozumieć opłaty za energię cieplną, elektryczną,

gaz, wodę oraz za odbiór nieczystości stałych i płynnych;

14)

powierzchni użytkowej lokalu mieszkalnego - należy przez to rozumieć powierzchnię

wszystkich pomieszczeń znajdujących się w tym lokalu mieszkalnym, a w szczególności

pokoi, kuchni, spiżarni, przedpokoi, alków, garderób, holi, korytarzy, łazienek oraz

innych pomieszczeń służących potrzebom mieszkalnym i gospodarczym, bez względu na

sposób ich używania; za powierzchnię użytkową nie uważa się powierzchni balkonów,

tarasów i loggii;

15)

powierzchni użytkowej podstawowej - należy przez to rozumieć powierzchnię pokoi;

16)

inwestycjach - należy przez to rozumieć środki trwałe w budowie w rozumieniu ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości

(Dz. U. z 2002 r. Nr 76, poz. 694, z późn. zm..

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Rada Nadzorcza Agencji, powołana przed dniem wejścia w życie ustawy, realizuje zadania

do czasu upływu kadencji.

1

Starosta wykonujący zadania z zakresu administracji rządowej lub inny organ właściwy

na podstawie ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami

(Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 i Nr 281, poz. 2782), na wniosek Ministra Obrony Narodowej, przekazuje mu bez pierwszej opłaty w trwały

zarząd nieruchomości stanowiące własność Skarbu Państwa.

2

Przekazanie, o którym mowa w ust. 1, następuje w razie, gdy jednostki organizacyjne

podległe lub nadzorowane przez Ministra Obrony Narodowej nie dysponują w określonej

miejscowości dostateczną ilością nieruchomości gruntowych, budynków lub lokali, niezbędnych

na cele obronności i bezpieczeństwa państwa w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami lub na cele mieszkaniowe żołnierzy służby stałej.

3.

Lasy stanowiące własność Skarbu Państwa oraz związane z nimi nieruchomości podlegają

przekazaniu organom wojskowym na zasadach i w trybie określonym w przepisach o lasach.

Przekazaniu nie podlegają grunty objęte ochroną prawną.

1.

W przypadku gdy decyzja uprawniająca do otrzymania świadczenia finansowego umożliwiającego

pokrycie kosztów najmu lokalu mieszkalnego, wypłacanego na podstawie dotychczasowych

przepisów ustawy, o której mowa w art. 2, wygasła w okresie od dnia 1 lipca 2004 r.

do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, przepis art. 17 ust. 2a ustawy, o której

mowa w art. 2, stosuje się odpowiednio.

2.

Żołnierzowi pełniącemu zawodową służbę wojskową na podstawie kontraktu na pełnienie

służby stałej, wyznaczonemu na stanowisko służbowe po dniu 30 czerwca 2004 r., przysługuje

w terminie do dnia 31 marca 2005 r. uprawnienie do zgłoszenia wniosku, o którym mowa

w art. 24 ust. 5 pkt 1 ustawy, o której mowa w art. 1, jeżeli nie została mu wydana

decyzja o prawie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym.

1.

Nieruchomości lub ich części pozostające w trwałym zarządzie lub użytkowaniu jednostek

organizacyjnych podległych lub nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej, niewykorzystywane

przez te jednostki do realizacji ich zadań, podlegają przekazaniu przez Ministra Obrony

Narodowej na rzecz Agencji na zasadach i w trybie przepisów niniejszej ustawy.

2.

Przepisy ustawy nie naruszają uprawnień i obowiązków Ministra Obrony Narodowej w zakresie

gospodarowania mieniem Skarbu Państwa wynikających z przepisów ustawy z dnia 30 maja 1996 r. o gospodarowaniu niektórymi składnikami mienia Skarbu

Państwa oraz o Agencji Mienia Wojskowego

(Dz. U. z 2004 r. Nr 163, poz. 1711 i Nr 273, poz. 2703).

3.

Przejęcie nieruchomości lub jej części, o której mowa w ust. 1, następuje nieodpłatnie,

po wykonaniu na koszt jednostki organizacyjnej, podległej lub nadzorowanej przez Ministra

Obrony Narodowej, następujących czynności

1)

oczyszczeniu przekazywanej nieruchomości lub jej części z niewybuchów i niewypałów;

2)

rekultywacji gruntów;

3)

rozbiórce obiektów budowlanych, które ze względów technicznych nie nadają się do dalszego

użytkowania;

4)

inwentaryzacji naniesień i uzbrojenia terenu;

5)

geodezyjnym wydzieleniu przekazywanej nieruchomości;

6)

uregulowaniu wszystkich wymaganych z jej tytułu należności na rzecz Skarbu Państwa,

jednostek samorządu terytorialnego, osób prawnych i fizycznych.

4.

Nieruchomości lub ich części, o których mowa w ust. 1, przekazane na rzecz Agencji

przez Ministra Obrony Narodowej, mogą być przekazywane przez Agencję nieodpłatnie

utworzonym przez nią towarzystwom budownictwa społecznego.

5.

Do czynności notarialnych i opłat sądowych związanych z przekazaniem mienia, o którym

mowa w ust. 4, stosuje się stawki wynagrodzenia notariusza oraz opłaty sądowe w wysokości

określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 11 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o zasadach przekazywania zakładowych

budynków mieszkalnych przez przedsiębiorstwa państwowe

(Dz. U. Nr 119, poz. 567, z 1996 r. Nr 52, poz. 236, z 1997 r. Nr 6, poz. 32 oraz z 2000 r. Nr 39, poz. 442).

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 2 pkt

1-3 i 5 oraz art. 3, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 lipca

2004 r.

1.

Dowódca jednostki wojskowej może wprowadzić zakaz wstępu na grunty zajęte na zakwaterowanie

Sił Zbrojnych lub wykorzystywane na cele obronności i bezpieczeństwa państwa, w uzgodnieniu

z starostą wykonującym zadanie z zakresu administracji rządowej. Zakaz wstępu nie

dotyczy pracowników Państwowego Gospodarstwa Leśnego „Lasy Państwowe” upoważnionych

do nadzorowania i wykonywania czynności gospodarczo-leśnych, w zakresie i terminach

uzgodnionych z dowódcą jednostki wojskowej.

2.

Grunty objęte zakazem wstępu należy oznaczyć w sposób łatwo dostrzegalny.

3.

(uchylony).

4.

(uchylony).

(uchylony).

Od decyzji wydawanych przez starostę, wykonującego zadania z zakresu administracji

rządowej, w odniesieniu do nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa przysługuje

stronie odwołanie do wojewody.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Na zakwaterowanie zbiorowe żołnierzy przeznacza się wspólne kwatery stałe będące pomieszczeniami

mieszkalnymi w budynkach położonych na terenach zamkniętych.

2.

Zakwaterowanie żołnierzy we wspólnych kwaterach stałych jest nieodpłatne.

1.

Wspólne kwatery stałe są przeznaczone na zakwaterowanie żołnierzy

1)

pełniących zasadniczą służbę wojskową;

2)

pełniących nadterminową zasadniczą służbę wojskową;

3)

odbywających przeszkolenie wojskowe;

4)

odbywających ćwiczenia wojskowe;

5)

pełniących czynną służbę wojskową jako służbę kandydacką;

6)

zawodowych lub pełniących okresową służbę wojskową, będących słuchaczami szkół albo

innych form szkolenia w wojsku;

7

zawodowych pełniących zawodową służbę wojskową w korpusie szeregowych zawodowych oraz

w korpusie podoficerów zawodowych na stanowiskach służbowych o stopniach etatowych

kaprala (mata) i starszego kaprala (starszego mata) pełniących tę służbę na podstawie

kontraktu na pełnienie służby terminowej.

1a

W przypadku braku możliwości zakwaterowania żołnierzy, o których mowa w ust. 1 pkt

7, we wspólnej kwaterze stałej, przysługuje im prawo do zakwaterowania tymczasowego.

2.

Minister Obrony Narodowej, w drodze zarządzenia, określi normy zakwaterowania żołnierzy

we wspólnych kwaterach stałych.

1

Tworzy się państwową jednostkę organizacyjną pod nazwą „Wojskowa Agencja Mieszkaniowa”.

2.

Nadzór nad działalnością Agencji sprawuje Minister Obrony Narodowej.

3.

Agencja jest państwową osobą prawną.

4.

Siedzibą Agencji jest miasto Warszawa.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisów

art. 1 pkt 94 lit. a) i c) oraz pkt 96 lit. b), które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia

z mocą od dnia 1 stycznia 2000 r., a także art. 1 pkt 63, pkt 66 oraz pkt 72, które

wchodzą w życie z dniem 31 grudnia 2000 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 2 miesięcy od dnia ogłoszenia, z tym że przepisy

art. 1 pkt 50, w części dotyczącej obowiązku przeprowadzania kontroli, wchodzą w życie

z dniem 1 stycznia 2004 r.

1.

Agencja działa na podstawie ustawy oraz statutu.

1a

Minister Obrony Narodowej, w drodze rozporządzenia, nadaje Agencji statut, który określa

jej organizację wewnętrzną.

2

Statut Agencji reguluje w szczególności właściwość rzeczową i miejscową oddziałów

regionalnych, uprawnienia i sposób tworzenia i znoszenia jednostek organizacyjnych

Agencji, uprawnienia i tryb udzielania pełnomocnictw w zakresie zadań własnych i zleconych

z zakresu administracji rządowej oraz system audytu i kontroli wewnętrznej.

Organami Agencji są

1)

Rada Nadzorcza;

2)

Prezes;

3)

dyrektorzy oddziałów regionalnych.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Organem nadzorczym Agencji jest Rada Nadzorcza, zwana dalej „Radą”, w skład której

wchodzi przewodniczący i czterech członków, w tym przedstawiciele Ministra Obrony

Narodowej, ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa oraz ministra właściwego do

spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej.

2.

Przewodniczącego Rady oraz jej członków powołuje, na okres trzech lat, Minister Obrony

Narodowej po porozumieniu z ministrem właściwym do spraw Skarbu Państwa. W szczególnie

uzasadnionych przypadkach Minister Obrony Narodowej, po porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw Skarbu Państwa, może odwołać Radę Nadzorczą Agencji, Przewodniczącego Rady

lub poszczególnych jej członków w czasie trwania kadencji.

3.

Rada sprawuje nadzór nad działalnością Agencji, a w szczególności

1)

opiniuje wnioski w sprawie powołania lub odwołania Prezesa Agencji;

2

ocenia wykorzystanie dotacji budżetowych, o których mowa w art. 19 ust. 4;

3)

ocenia roczne plany finansowe oraz sprawozdania z rocznej działalności Agencji;

4)

przedstawia propozycje dotyczące zakresu i lokalizacji budownictwa mieszkaniowego

na potrzeby żołnierzy zawodowych, w uzgodnieniu z właściwymi organami wojskowymi;

5)

wybiera biegłego rewidenta do przeprowadzenia badania sprawozdania finansowego Agencji;

6)

podejmuje uchwały w sprawie udzielenia Prezesowi Agencji absolutorium z wykonania

obowiązków w okresie objętym rocznym sprawozdaniem finansowym.

4.

(uchylony).

1.

Agencją kieruje Prezes powoływany i odwoływany przez Ministra Obrony Narodowej po

porozumieniu z ministrem właściwym do spraw Skarbu Państwa.

2.

Do zadań Prezesa Agencji należy w szczególności

1)

reprezentowanie Agencji na zewnątrz;

2)

realizowanie zadań Agencji, o których mowa w art. 16;

3

za zgodą Ministra Obrony Narodowej, ustalanie rocznego planu finansowego Agencji,

kierunków rozdysponowania środków finansowych, a także występowania z wnioskami do

Ministra Obrony Narodowej w sprawie wysokości dotacji budżetowej, o której mowa w

art. 19 ust. 4;

4)

przedstawianie Radzie Nadzorczej, Ministrowi Obrony Narodowej oraz ministrowi właściwemu

do spraw Skarbu Państwa sprawozdania z rocznej działalności Agencji.

1.

Prezes Agencji działa przy pomocy Zastępców Prezesa, w liczbie do dwóch, Biura Prezesa

oraz oddziałów regionalnych i innych jednostek organizacyjnych Agencji.

2.

Zastępców Prezesa Agencji powołuje i odwołuje Minister Obrony Narodowej na wniosek

Prezesa Agencji.

3.

Oddziały regionalne Agencji tworzy się dla obszaru jednego lub kilku województw lub

ich części, w zależności od wielkości zasobu Agencji występującego na obszarze poszczególnych

województw. Inne jednostki organizacyjne Agencji tworzy się w celu wykonywania określonych

zadań Agencji.

4.

Oddziałami regionalnymi i innymi jednostkami organizacyjnymi Agencji kierują dyrektorzy,

powoływani i odwoływani przez Prezesa Agencji.

5.

Prezes Agencji oraz dyrektorzy oddziałów regionalnych i innych jednostek organizacyjnych

Agencji wykonują zadania własne i zadania zlecone z zakresu administracji rządowej.

6.

W ramach wykonywania zadań z zakresu administracji rządowej Prezes Agencji i dyrektorzy

oddziałów regionalnych Agencji wydają decyzje administracyjne w sprawach określonych

w przepisach niniejszej ustawy, na zasadach i w trybie określonych w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

(Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm..

7.

Prezes Agencji jest organem wyższego stopnia w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego w stosunku do dyrektorów oddziałów regionalnych Agencji, a Minister Obrony Narodowej

w stosunku do Prezesa Agencji.

1

Skarb Państwa powierza Agencji wykonywanie w jego imieniu i na jego rzecz prawa własności

i innych praw rzeczowych w stosunku do nieruchomości stanowiących jego własność

1)

wykorzystywanych na zakwaterowanie stałe i tymczasowe żołnierzy zawodowych;

2)

zajętych pod budowle i urządzenia infrastruktury związane z nieruchomościami, o których

mowa w pkt 1;

3)

uznanych za zbędne na cele obronności i bezpieczeństwa państwa, jeżeli w miejscowym

planie zagospodarowania przestrzennego są lub mogą być przeznaczone pod budownictwo

mieszkaniowe;

4)

uznanych za zbędne na cele obronności i bezpieczeństwa państwa, jeżeli opracowana

przez Agencję propozycja wykorzystania tych nieruchomości uzasadnia ich przekazanie

w celu realizacji zadań Agencji;

5)

innych niż określone w pkt 1-4, przekazanych Agencji.

2

Agencja gospodaruje nieruchomościami, o których mowa w ust. 1, zgodnie z przepisami

ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, z wyjątkiem przepisów dotyczących wywłaszczania nieruchomości, oraz z uwzględnieniem

zmian wynikających z niniejszej ustawy.

2a

W zakresie gospodarowania nieruchomościami, o których mowa w ust. 1, przysługują

1)

Prezesowi Agencji - uprawnienia wojewody;

2)

dyrektorom oddziałów regionalnych Agencji - uprawnienia starosty wykonującego zadania

z zakresu administracji rządowej, z wyjątkiem uprawnień dotyczących wywłaszczania

nieruchomości.

2b

Minister Obrony Narodowej może zawierać z Agencją umowy o zarządzanie nieruchomościami

będącymi w trwałym zarządzie jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi Obrony

Narodowej lub przez niego nadzorowanych, a także umowy o świadczenie usług na ich

rzecz.

2c

Minister Obrony Narodowej zgodnie z zawartymi umowami, o których mowa w ust. 2b, przekazuje

na rzecz Agencji, w trybie określonym w art. 3 ust. 1, mienie niezbędne do realizacji

określonych zadań gospodarczych wynikających ze świadczenia tych usług.

3

Skarbowi Państwa reprezentowanemu przez Agencję przysługuje prawo własności lub inne

prawa, uzyskane z tytułu zbycia lub obciążenia prawem rzeczowym bądź innym prawem

mienia Skarbu Państwa, o którym mowa w ust. 1.

4

Akcje i udziały w spółkach, o których mowa w art. 17 ust. 2, nabyte lub objęte przez

Agencję za mienie Skarbu Państwa, podlegają przekazaniu ministrowi właściwemu do spraw

Skarbu Państwa. Prywatyzacja tych podmiotów oraz zbywanie w nich akcji i udziałów

następuje na zasadach określonych w ustawie z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji

(Dz. U. z 2002 r. Nr 171, poz. 1397, z późn. zm., na wniosek Prezesa Agencji, za zgodą Ministra Obrony Narodowej.

5

Należne Skarbowi Państwa

1)

dywidendy ze spółek, o których mowa w ust. 4,

2)

przychody z prywatyzacji podmiotów, o których mowa w ust. 4, oraz zbycia w nich akcji

i udziałów, z wyjątkiem środków przeznaczonych na cele, o których mowa w art. 56 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji

- przeznacza się na inwestycje związane z zakwaterowaniem żołnierzy zawodowych.

Akty wydane na podstawie upoważnień ustawowych zmienianych niniejszą ustawą zachowują

moc do czasu ich zastąpienia przez akty wydane na podstawie niniejszej ustawy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Agencja, obejmując we władanie składniki mienia Skarbu Państwa, o których mowa w art.

14 ust. 1, wstępuje w prawa i obowiązki z nimi związane w stosunku do Skarbu Państwa

oraz osób trzecich.

2.

(uchylony).

3.

(uchylony).

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art.

11, który wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Zadaniami własnymi Agencji są w szczególności

1)

gospodarowanie powierzonym mieniem Skarbu Państwa, w trybie określonym w art. 17;

2)

obrót nieruchomościami, o których mowa w art. 14 ust. 1, w tym sprzedaż lokali mieszkalnych

i innych nieruchomości oraz infrastruktury;

3)

przejmowanie i nabywanie nieruchomości;

4)

dokonywanie remontów budynków i lokali mieszkalnych oraz internatów i hoteli, a także

związanej z nimi infrastruktury;

5)

prowadzenie działalności gospodarczej.

2.

Agencja wykonuje powierzone jej przez Ministra Obrony Narodowej zadania zlecone w

zakresie gospodarki mieszkaniowej, internatowej i hotelowej oraz modernizacji zasobów

mieszkaniowych, w szczególności dotyczące

1)

tworzenia warunków sprzyjających racjonalnemu wykorzystaniu zasobów mieszkaniowych,

internatowych i hotelowych;

2)

planowania i realizowania inwestycji, w tym modernizacji budynków i lokali mieszkalnych,

internatów i hoteli, oraz związanej z nimi infrastruktury, w tym spłaty zobowiązań

wraz z kosztami ich obsługi zaciągniętych na te cele, z dotacji budżetowej, o której

mowa w art. 19 ust. 4;

3)

wypłacania osobom uprawnionym świadczeń pieniężnych, na które Agencja otrzymuje dotację

budżetową;

4)

wydawania decyzji o prawie zamieszkiwania w lokalach mieszkalnych będących w dyspozycji

Agencji, pozyskanych w drodze

a)

leasingu lub najmu od osób trzecich, na wynajem których Agencja otrzymuje dotacje

budżetowe,

b)

przydziału lub umowy ze spółdzielnią,

c)

umowy z towarzystwem budownictwa społecznego utworzonym przez Agencję.

3.

Agencja fundusz rezerwowy przeznacza na finansowanie strat z jej działalności, a po

ich sfinansowaniu może z tego funduszu wspierać realizację zadań zleconych Agencji

przez Ministra Obrony Narodowej w zakresie finansowania

1)

inwestycji i modernizacji zasobów mieszkaniowych, hotelowych i internatowych;

2)

partycypacji w kosztach budowy lokali mieszkalnych w towarzystwie budownictwa społecznego

utworzonym przez Agencję;

3)

podniesienia kapitału zakładowego w towarzystwie budownictwa społecznego utworzonym

przez Agencję.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Świadczenie finansowe umożliwiające pokrycie kosztów najmu lokalu mieszkalnego, wypłacane

na podstawie dotychczasowych przepisów, przysługuje żołnierzowi do upływu czasu, na

jaki została wydana decyzja uprawniająca do zawarcia umowy najmu lokalu mieszkalnego,

którego koszty są pokrywane tym świadczeniem, chyba że przed upływem tego czasu zostanie

wydana decyzja o prawie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym będącym w dyspozycji Wojskowej

Agencji Mieszkaniowej, z zastrzeżeniem ust. 2a.

2.

Świadczenie, o którym mowa w ust. 1, jest wypłacane na zasadach określonych w art.

49 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu obowiązującym w dniu 30 czerwca 2004 r.

2a.

Żołnierzowi korzystającemu w dniu 30 czerwca 2004 r. ze świadczenia, o którym mowa

w ust. 1, po upływie czasu, na jaki została wydana decyzja uprawniająca do zawarcia

umowy najmu lokalu mieszkalnego, może być wydana nowa decyzja, na zasadach określonych

w art. 49 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu obowiązującym w dniu 30 czerwca

2004 r., do czasu wydania decyzji o prawie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym będącym

w dyspozycji Wojskowej Agencji Mieszkaniowej.

3.

Żołnierzom pobierającym świadczenie, o którym mowa w ust. 1, nie wypłaca się ekwiwalentu,

o którym mowa w art. 24 ust. 6 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą.

4.

Na realizację zadania, o którym mowa w ust. 1, Wojskowa Agencja Mieszkaniowa otrzymuje

dotacje budżetowe, ustalane corocznie przez Ministra Obrony Narodowej.

1.

Agencja gospodaruje mieniem w szczególności przez

1)

sprzedaż lokali mieszkalnych, na zasadach określonych w rozdziale 6, oraz sprzedaż

niezasiedlonych lokali mieszkalnych;

2)

sprzedaż nieruchomości, oddawanie ich w trwały zarząd, dzierżawę, najem, użyczenie

albo ich zamianę oraz ustanawianie i nabywanie ustanowionych na nich ograniczonych

praw rzeczowych, z wyjątkiem lokali mieszkalnych;

3)

nieodpłatne przekazywanie jednostkom samorządu terytorialnego nieruchomości gruntowych,

budynków i lokali oraz budowli i urządzeń infrastruktury;

4)

nieodpłatne przejmowanie od Skarbu Państwa nieruchomości, które mogą być zagospodarowane

lub przeznaczone do obrotu w celu realizacji zadań Agencji;

5)

zlecanie osobom prawnym lub fizycznym zarządzania lub administrowania mieniem albo

wykonywania innych czynności wynikających z zadań Agencji, na podstawie umowy, za

wynagrodzeniem, przez czas oznaczony;

6

bezprzetargowe zlecanie utworzonym przez Agencję jednoosobowym spółkom i towarzystwom

budownictwa społecznego zadań wynikających z zadań Agencji.

2.

Agencja może nabywać nieruchomości, tworzyć spółki i towarzystwa budownictwa społecznego,

wnosić mienie, w tym także jako wkład niepieniężny (aport), do tych spółek i towarzystw,

a także nabywać i obejmować udziały lub akcje w spółkach i towarzystwach budownictwa

społecznego.

3.

Prawa i obowiązki wspólnika lub akcjonariusza, w podmiotach, o których mowa w ust.

2, wykonuje, w imieniu Skarbu Państwa, Prezes Agencji.

4.

Agencja może przyjmować dotacje, subwencje, darowizny, spadki i zapisy.

5.

Towarzystwa budownictwa społecznego utworzone przez Agencję mogą oddawać posiadany

zasób mieszkaniowy w drodze umowy najmu do dyspozycji Agencji. Agencja przejmując

oddany do jej dyspozycji zasób mieszkaniowy, ma prawo zasiedlić lokale mieszkalne

w tych zasobach w formie wydania decyzji o prawie zamieszkiwania.

6.

W umowie, na podstawie której następuje zlecenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 6, należy

w szczególności określić zasady i terminy przekazywania przez Agencję środków finansowych

koniecznych do wykonywania zleconych zadań oraz określić wysokość wynagrodzenia za

ich wykonywanie.

7.

Towarzystwa budownictwa społecznego utworzone przez Agencję mogą powierzyć Agencji

wykonywanie określonych w ustawie z dnia 26 października 1995 r. o niektórych formach popierania budownictwa

mieszkaniowego

(Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1070, z późn. zm. czynności związanych z wynajmowaniem lokali mieszkalnych. W umowie, na podstawie

której następuje powierzenie, należy w szczególności ustalić wykaz lokali mieszkalnych.

8.

Do towarzystw budownictwa społecznego utworzonych przez Agencję nie stosuje się przepisów

art. 25 ust. 2, art. 28 ust. 1 i art. 30 ustawy z dnia 26 października 1995 r. o niektórych

formach popierania budownictwa mieszkaniowego.

1.

Oddziały rejonowe Wojskowej Agencji Mieszkaniowej stają się oddziałami regionalnymi

Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dniem wejścia w życie ustawy.

2.

Sprawy dotychczas prowadzone przez oddziały terenowe Wojskowej Agencji Mieszkaniowej,

a niezakończone z dniem wejścia w życie ustawy, oraz ich właściwość rzeczową i miejscową

przejmują właściwe miejscowo oddziały regionalne Wojskowej Agencji Mieszkaniowej.

3.

Likwidację oddziałów terenowych Wojskowej Agencji Mieszkaniowej przeprowadzą ich dyrektorzy

w terminie do dnia 31 grudnia 2004 r., przekazując mienie do właściwych miejscowo

oddziałów regionalnych Wojskowej Agencji Mieszkaniowej.

4.

Zobowiązania i wierzytelności zlikwidowanego oddziału terenowego Wojskowej Agencji

Mieszkaniowej stają się z dniem wejścia w życie ustawy zobowiązaniami i wierzytelnościami

właściwego miejscowo oddziału regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej.

5.

Z dniem wejścia w życie ustawy organem wyższego stopnia w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego w stosunku do decyzji wydanych przez dyrektorów oddziałów terenowych Wojskowej Agencji

Mieszkaniowej jest Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej.

1.

(uchylony).

2

Podstawą przekazania mienia, o którym mowa w art. 3 ust. 1, jest plan ustalany przez

Ministra Obrony Narodowej corocznie na rok następny, w terminie do dnia 15 kwietnia.

3

W celu przekazania mienia właściwy organ wydaje decyzję o wygaśnięciu trwałego zarządu

ustanowionego na rzecz Ministerstwa Obrony Narodowej.

4

Przekazanie mienia następuje protokołem zdawczo-odbiorczym.

5

Protokół zdawczo-odbiorczy stanowi podstawę wpisu w księdze wieczystej.

6.

Z dniem uprawomocnienia się decyzji o wygaśnięciu zarządu nieruchomościami Agencja

przejmuje zobowiązania związane z przekazanym mieniem wraz ze środkami finansowymi

przewidzianymi w planie finansowym do końca roku kalendarzowego na utrzymanie przekazanego

mienia, kontynuację inwestycji i remontów, wypłatę świadczeń pieniężnych wynikających

z ustawy, przypadające w dniu podpisania protokołu zdawczo-odbiorczego.

7

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb przekazywania

Agencji mienia, o którym mowa w art. 3 ust. 1.

8

W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 7, należy w szczególności określić elementy

planu, sposób jego uzgadniania w toku opracowywania, ze wskazaniem terminów i organów

właściwych w tym zakresie, sposób dokonywania korekt planu, elementy protokołu zdawczo-odbiorczego,

a także organy właściwe do określania wartości mienia w protokole zdawczo-odbiorczym

oraz sposób określania wartości tego mienia.

9

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb przekazywania

przez Prezesa Agencji utworzonym przez nią towarzystwom budownictwa społecznego mienia,

o którym mowa w art. 3 ust. 1, z uwzględnieniem sposobu określania wartości mienia.

1.

Do spraw wszczętych do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, lecz niezakończonych

ostatecznymi decyzjami lub umowami, stosuje się przepisy ustawy, o której mowa w art.

1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, z wyjątkiem postępowań egzekucyjnych i z

zastrzeżeniem ust. 2-5.

2.

Do spraw wszczętych na podstawie art. 42 ust. 2, art. 43 lub art. 44 ustawy, o której

mowa w art. 1, w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2004 r., stosuje się przepisy

tej ustawy obowiązujące do dnia 30 czerwca 2004 r.

3.

W sprawach wypłaty ekwiwalentu za rezygnację z kwatery dyrektor oddziału regionalnego

Wojskowej Agencji Mieszkaniowej rozpatrując wniosek osoby uprawnionej o wypłatę ekwiwalentu

pieniężnego w zamian za rezygnację z kwatery, złożony do dnia 30 czerwca 2004 r.,

a niezakończony zawarciem umowy, stosuje przepisy ustawy obowiązujące do dnia 30 czerwca

2004 r., uwzględniając uprawnienia do powierzchni użytkowej podstawowej przysługujące

wnioskodawcy w dniu wypłaty ekwiwalentu, przyjmując jako podstawę obliczenia ekwiwalentu

średnią cenę metra kwadratowego tej powierzchni, ustaloną przez dyrektora oddziału

regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.

4.

Żołnierzowi zawodowemu pełniącemu czynną służbę wojskową na podstawie kontraktu na

pełnienie służby stałej przysługuje w terminie do dnia 31 marca 2005 r. uprawnienie

do wycofania wniosku, o którym mowa w ust. 3. W tym przypadku żołnierz składa oświadczenie

o wycofaniu wniosku właściwemu miejscowo dyrektorowi oddziału regionalnego Wojskowej

Agencji Mieszkaniowej; od dnia złożenia oświadczenia do żołnierza stosuje się przepisy

ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

5.

Postępowania w sprawach wniosków o przydział osobnej kwatery stałej dyrektorzy oddziałów

regionalnych Wojskowej Agencji Mieszkaniowej umarzają, a czas oczekiwania żołnierza

zawodowego pełniącego zawodową służbę wojskową na podstawie kontraktu na pełnienie

służby stałej na przydział tej kwatery wlicza się temu żołnierzowi do czasu oczekiwania

na wydanie decyzji o prawie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym znajdującym się w

zasobie Wojskowej Agencji Mieszkaniowej.

6.

Listy oczekujących na przydział osobnej kwatery stałej prowadzone do dnia 30 czerwca

2004 r. przez dyrektorów oddziałów terenowych Wojskowej Agencji Mieszkaniowej przekazywane

są dyrektorom właściwych oddziałów regionalnych Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w

terminie do dnia 15 lipca 2004 r. i stają się wnioskami, o których mowa w art. 24

ustawy, o której mowa w art. 1, i realizowane są w pierwszej kolejności.

1.

Agencja prowadzi samodzielną gospodarkę finansową.

2.

Agencja tworzy następujące fundusze

1)

fundusz zasobowy - tworzony w wartości mienia powierzonego Agencji przez Skarb Państwa;

2)

fundusz rezerwowy - tworzony z zysku netto Agencji;

3

fundusz remontowy - tworzony w ciężar kosztów gospodarki zasobami mieszkaniowymi Agencji

i przeznaczony na remont tego zasobu.

2a

Środki funduszu remontowego pochodzą z wpłat odpisu na fundusz remontowy, o którym

mowa w art. 1a pkt 12, dokonywanych na wyodrębniony rachunek funduszu. Wysokość odpisu

w skali roku wynosi 0,5% wartości odtworzeniowej lokalu mieszkalnego, obliczonej zgodnie

z art. 47 ust. 1 pkt 3. Środki funduszu zwiększa się o wpływy z ich oprocentowania.

3.

Przychodami Agencji są

1)

przychody z tytułu opłat za używanie lokali mieszkalnych, hoteli i internatów oraz

za najem i dzierżawę lokali użytkowych i nieruchomości gruntowych;

2)

przychody z tytułu zbywania składników majątkowych;

3)

przychody z tytułu zbycia akcji lub udziałów oraz wypłat dywidend w spółkach, o których

mowa w art. 14 ust. 5;

4)

przychody z innej działalności gospodarczej;

5)

dotacje, o których mowa w ust. 4;

6)

inne przychody.

4

Na sfinansowanie realizacji zadań zleconych z zakresu administracji rządowej, określonych

w art. 16 ust. 2 pkt 2-4, art. 22 ust. 4, art. 23 ust. 1-3, art. 24 ust. 6, art. 32

ust. 2, art. 32a ust. 1, art. 34 ust. 2 i 3, art. 42 ust. 2, art. 53 ust. 3 pkt 3

i ust. 4b oraz art. 87 ust. 5, oraz pokrycie kosztów związanych z obsługą tych zadań

Minister Obrony Narodowej przekazuje dotacje ustalane corocznie w części budżetu państwa,

której jest dysponentem.

5.

Agencja może zaciągać kredyty, a po uzyskaniu zgody Ministra Obrony Narodowej Agencja

może zaciągać kredyty również na realizację zadań zleconych z zakresu administracji

rządowej.

6.

Agencja może udzielać poręczeń i gwarancji kredytowych dla towarzystwa budownictwa

społecznego utworzonego przez Agencję do wysokości określonej w planie finansowym

Agencji.

7.

Agencja prowadzi rachunkowość według zasad określonych w przepisach ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości.

8.

Sprawozdanie finansowe Agencji podlega badaniu przez biegłego rewidenta.

9.

Sprawozdanie finansowe Agencji zatwierdza Minister Obrony Narodowej.

10.

Minister Obrony Narodowej, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów

publicznych, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki tworzenia funduszy

Agencji i sposób prowadzenia gospodarki finansowej Agencji. Rozporządzenie powinno

uwzględnić składniki wpływające na zwiększenie lub zmniejszenie funduszy oraz sposoby

rozliczeń wewnętrznych.

1.

W przypadkach uzasadnionych względami społecznymi, gospodarczymi lub finansowymi należności

pieniężne Agencji mogą być umarzane, odraczane lub rozkładane na raty.

2.

Organami Agencji właściwymi do umarzania, odraczania i rozkładania na raty należności

pieniężnych są Prezes Agencji oraz właściwi miejscowo dyrektorzy oddziałów regionalnych

Agencji.

3.

Umorzenie należności w całości lub w części następuje na podstawie decyzji właściwego

organu Agencji.

4.

Odroczenie terminu spłaty całości lub części należności albo rozłożenie płatności

na raty następuje na podstawie umowy zawartej między dłużnikiem i właściwym organem

Agencji.

5.

Minister Obrony Narodowej, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów

publicznych, określi, w drodze rozporządzenia, tryb umarzania, odraczania lub rozkładania

na raty należności przysługujących Agencji. Rozporządzenie określi szczegółowe przypadki

uzasadniające umorzenie, odroczenie lub rozłożenie na raty należności Agencji oraz

wysokość kwot umarzania, odraczania lub rozkładania na raty, do których właściwe są

poszczególne organy Agencji.

1.

Osobie niebędącej żołnierzem zawodowym pełniącym zawodową służbę wojskową na podstawie

kontraktu na pełnienie służby stałej, zamieszkującej na podstawie umowy najmu lub

innego niż decyzja administracyjna tytułu prawnego, w lokalu mieszkalnym przeznaczonym

na zakwaterowanie żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę wojskową na podstawie

kontraktu na pełnienie służby stałej, o ile nie posiada ona lub jej małżonek tytułu

prawnego do innego lokalu mieszkalnego lub lokalu zamiennego, przysługuje prawo do

zamieszkiwania w tym lokalu przez okres dwóch lat od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy.

2.

Po upływie terminu, o którym mowa w ust. 1, umowa najmu lub inny niż decyzja administracyjna

tytuł prawny wygasa z mocy prawa.

3.

W terminie, o którym mowa w ust. 1, Wojskowa Agencja Mieszkaniowa może zaproponować

w zamian za wcześniejsze opuszczenie lokalu mieszkalnego lokal zamienny albo świadczenie

w wysokości 40% wartości rynkowej zajmowanego lokalu.

4.

Osoby niebędące żołnierzami zawodowymi pełniącymi zawodową służbę wojskową na podstawie

kontraktu na pełnienie służby stałej zajmujące lokal mieszkalny przeznaczony na zakwaterowanie

żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę wojskową na podstawie kontraktu na

pełnienie służby stałej, które nie zwolniły zajmowanego lokalu mieszkalnego w przypadku,

o którym mowa w ust. 1, albo odmówiły skorzystania z uprawnień określonych w ust.

3, podlegają przymusowemu wykwaterowaniu.

5.

W razie śmierci osoby, o której mowa w ust. 1, wspólnie z nią zamieszkałe osoby, o

których mowa w art. 26 ust. 2 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą, mogą zamieszkiwać w tym lokalu mieszkalnym, nie dłużej jednak niż

do końca okresu, o którym mowa w ust. 1.

6.

W przypadku, o którym mowa w ust. 5, dyrektor oddziału regionalnego Wojskowej Agencji

Mieszkaniowej wydaje decyzję o prawie zamieszkiwania. Przepisy ust. 2-4 stosuje się

odpowiednio.

1.

Prezes Agencji określi zasady wynagradzania pracowników Agencji.

2.

Prezes Rady Ministrów ustala, w drodze rozporządzenia, wynagrodzenie Prezesa Agencji

i członków Rady Nadzorczej, stosownie do wyznaczonych im zadań.

3.

Żołnierzom zawodowym pełniącym czynną służbę wojskową na stanowiskach służbowych w

Agencji przysługuje uposażenie i świadczenia przewidziane w odrębnych przepisach.

Osobne kwatery stałe przeznaczone do sprzedaży w dniu 30 czerwca 2004 r. stają się

kwaterami zbędnymi na zakwaterowanie żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę

wojskową na podstawie kontraktu na pełnienie służby stałej, znajdującymi się w wykazie,

o którym mowa w art. 23 ust. 4 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą.

1

Żołnierzowi służby stałej od dnia wyznaczenia go na pierwsze stanowisko służbowe do

dnia zwolnienia z zawodowej służby wojskowej przysługuje prawo zamieszkiwania w lokalu

mieszkalnym, będącym w dyspozycji Agencji, w tym również znajdującym się w zasobie

1)

towarzystwa budownictwa społecznego, w którym Skarb Państwa, reprezentowany przez

Agencję, posiada akcje lub udziały albo partycypuje w kosztach budowy mieszkań w tych

towarzystwach;

2)

spółdzielni mieszkaniowej;

3)

pozyskiwanym w drodze najmu lub leasingu.

2

Żołnierzowi pełniącemu służbę na podstawie kontraktu na pełnienie służby terminowej

Agencja może wydać decyzję o prawie do zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym, pod warunkiem

zabezpieczenia potrzeb mieszkaniowych żołnierzy służby stałej. W takim przypadku nie

stosuje się dolnej granicy normy, o której mowa w art. 26 ust. 1.

1.

Osoby inne niż wymienione w art. 41 ust. 1-4 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą, zajmujące lokale mieszkalne w zasobie Wojskowej Agencji

Mieszkaniowej są obowiązane przekazać zajmowany lokal do jej dyspozycji na zasadach

określonych w art. 20 ust. 1 lub 3, w przypadku gdy lokale te są przeznaczone na zakwaterowanie

żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę wojskową na podstawie kontraktu na

pełnienie służby stałej.

2.

Osoby, które nabyły prawo do emerytury wojskowej lub wojskowej renty inwalidzkiej,

oraz członkowie rodzin, o których mowa w art. 26 ust. 2 ustawy, o której mowa w art.

1, zajmujący lokale mieszkalne w zasobie Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, w przypadku

gdy lokale te są przeznaczone wyłącznie na zakwaterowanie żołnierzy zawodowych pełniących

zawodową służbę wojskową na podstawie kontraktu na pełnienie służby stałej, w przypadku

przekazania do dyspozycji Wojskowej Agencji Mieszkaniowej zajmowanego lokalu mieszkalnego

otrzymują ekwiwalent pieniężny w zamian za rezygnację z osobnej kwatery stałej, na

zasadach określonych w art. 19 ust. 3, a w przypadku niedokonania takiego przekazania

podlegają z urzędu przekwaterowaniu do lokalu zamiennego. Na wypłatę ekwiwalentu pieniężnego

Wojskowa Agencja Mieszkaniowa otrzymuje dotację budżetową.

1

Żołnierzowi służby stałej zajmującemu kierownicze stanowisko służbowe w Ministerstwie

Obrony Narodowej lub stanowisko dowódcze w Siłach Zbrojnych, a także osobie zajmującej

kierownicze stanowisko w Ministerstwie Obrony Narodowej, można wydać decyzję o prawie

zamieszkiwania w kwaterze funkcyjnej na czas zajmowania tego stanowiska.

2

Do kwater funkcyjnych nie stosuje się przepisów art. 24 ust. 6 oraz art. 26.

3.

Decyzję o prawie zamieszkiwania w kwaterze funkcyjnej wydaje dyrektor oddziału regionalnego

Agencji na wniosek zainteresowanego.

4.

Żołnierz służby stałej, któremu przydzielono kwaterę funkcyjną, nie ponosi opłat za

jej używanie w odniesieniu do powierzchni przekraczającej maksymalną powierzchnię

użytkową podstawową.

5.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, wykaz stanowisk służbowych

uprawniających do zajmowania kwater funkcyjnych, minimalną normę powierzchni użytkowej

podstawowej kwater funkcyjnych oraz ich strukturę, sposób wnoszenia opłat za używanie

lokalu przez osoby zajmujące te kwatery, terminy i tryb zasiedlania oraz zwalniania

tych kwater.

6.

W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 5, należy uwzględnić, aby

1)

wykaz stanowisk służbowych uprawniających do zajmowania kwater funkcyjnych obejmował

stanowiska dowódcze i kierownicze;

2)

minimalne normy powierzchni użytkowej podstawowej kwater funkcyjnych uwzględniały

ich szczególny charakter;

3)

zasiedlanie oraz zwalnianie kwater funkcyjnych zapewniało ich efektywne wykorzystanie.

1.

Osoby, którym do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy przydzielono osobną kwaterę

stałą, zachowują nabyte do tego dnia uprawnienia na czas zajmowania tej kwatery.

1a.

W razie śmierci osoby, o której mowa w ust. 1, zamieszkałej w lokalu mieszkalnym będącym

w dyspozycji Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, niebędącym kwaterą, wspólnie z nią zamieszkałe

w chwili jej śmierci osoby, o których mowa w art. 26 ust. 2 ustawy, o której mowa

w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, mają prawo zamieszkiwać w tym lokalu

mieszkalnym.

1b.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1a, dyrektor oddziału regionalnego Wojskowej Agencji

Mieszkaniowej wydaje tym osobom decyzję o prawie zamieszkiwania.

1c.

W przypadku zamiany lokali mieszkalnych osobom, o których mowa w ust. 1, dyrektor

oddziału regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej wydaje decyzję o prawie zamieszkiwania.

2.

Sprawy rozwiedzionych małżonków wszczęte na podstawie art. 28 ust. 2 lub 4 ustawy,

o której mowa w art. 1, w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2004 r., niezakończone

do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, załatwia się w terminie do dnia 31 grudnia

2006 r. przez

1)

w stosunku do żołnierza zawodowego pełniącego zawodową służbę wojskową na podstawie

kontraktu na pełnienie służby stałej, emeryta wojskowego i rencisty wojskowego - wydanie

decyzji o prawie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym będącym w dyspozycji Wojskowej

Agencji Mieszkaniowej, o powierzchni użytkowej podstawowej określonej w art. 26 ustawy,

o której mowa w art. 1, przysługującej w dniu wydania decyzji;

2)

byłemu małżonkowi osoby określonej w pkt 1 - wypłatę świadczenia pieniężnego w wysokości

odpowiadającej iloczynowi siedmiokrotności wartości odtworzeniowej 1 m

1

Odprawa mieszkaniowa, o której mowa w art. 47, przysługuje żołnierzowi

1)

służby stałej

a)

zwalnianemu z zawodowej służby wojskowej, zamieszkałemu w kwaterze, o ile nabył on

prawo do emerytury wojskowej lub wojskowej renty inwalidzkiej lub został zwolniony

z zawodowej służby wojskowej przed upływem okresu wymaganego do nabycia uprawnień

do emerytury wojskowej, w przypadku wypowiedzenia mu stosunku służbowego zawodowej

służby wojskowej przez właściwy organ wojskowy,

b)

który do dnia zwolnienia z zawodowej służby wojskowej nie otrzymał decyzji o prawie

zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art.

24 ust. 5 pkt 3, o ile nabył prawo do emerytury wojskowej lub wojskowej renty inwalidzkiej,

lub został zwolniony z zawodowej służby wojskowej przed upływem okresu wymaganego

do nabycia uprawnień do emerytury wojskowej, w przypadku wypowiedzenia mu stosunku

służbowego zawodowej służby wojskowej przez właściwy organ wojskowy;

2)

zawodowemu pełniącemu zawodową służbę wojskową na podstawie kontraktu na pełnienie

służby terminowej zwalnianemu z zawodowej służby wojskowej, o ile nabył prawo do emerytury

wojskowej lub wojskowej renty inwalidzkiej, jeżeli inwalidztwo powstało wskutek wypadku

pozostającego w związku ze służbą wojskową lub wskutek choroby powstałej w związku

ze szczególnymi właściwościami bądź warunkami tej służby, z tytułu których przysługują

świadczenia odszkodowawcze.

2

Żołnierzowi służby stałej zwalnianemu z zawodowej służby wojskowej, zamieszkałemu

w lokalu mieszkalnym niebędącym kwaterą, przysługuje prawo do zamieszkiwania w tym

lokalu. Dyrektor oddziału regionalnego Agencji wydaje decyzję o prawie zamieszkiwania

w tym lokalu mieszkalnym.

3

W razie śmierci żołnierza służby stałej, który do dnia śmierci mieszkał w kwaterze,

żołnierza służby stałej, który do dnia śmierci nie otrzymał decyzji o prawie zamieszkiwania,

z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 24 ust. 5 pkt 3, oraz żołnierza zawodowego

pełniącego zawodową służbę wojskową na podstawie kontraktu na pełnienie służby terminowej,

który do dnia śmierci nabył prawo do emerytury wojskowej lub którego śmierć pozostaje

w związku ze służbą wojskową, wspólnie zamieszkałym z nim małżonkowi, zstępnym, wstępnym,

osobom przysposobionym i osobom przysposabiającym przysługuje

1)

odprawa mieszkaniowa, o której mowa w art. 47

a)

w wysokości obliczonej według ilości norm przysługujących zmarłemu żołnierzowi w dniu

śmierci, o ile w dniu śmierci spełniał warunki do uzyskania emerytury wojskowej lub

wojskowej renty inwalidzkiej,

b)

w wysokości 80% wartości przysługującego lokalu mieszkalnego, obliczonej według zasad

określonych w art. 47, o ile śmierć żołnierza pozostaje w związku ze służbą wojskową;

2)

lokal zamienny, jeżeli Agencja ma taki w swoich zasobach mieszkaniowych - za ich zgodą.

3a

Żołnierzowi, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, Agencja może zaproponować w zamian

za odprawę mieszkaniową, o której mowa w art. 47, za jego zgodą, lokal zamienny, jeżeli

ma taki w swoich zasobach.

3b

W przypadku skorzystania przez osoby, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a i ust.

3, z prawa do lokalu zamiennego dyrektor oddziału regionalnego Agencji wydaje tym

osobom decyzje o prawie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym.

4.

Prezes Agencji, w uzgodnieniu z Ministrem Obrony Narodowej, zatwierdza wykazy kwater

oraz wykaz kwater, które stały się zbędne na zakwaterowanie żołnierzy służby stałej,

sporządzone przez dyrektorów oddziałów regionalnych. W wykazie kwater umieszcza się

lokale mieszkalne, o których mowa w art. 16 ust. 2 pkt 4, oraz kwatery funkcyjne i

kwatery zastępcze.

Do czasu wydania przepisów wykonawczych na podstawie upoważnień zmienianych niniejszą

ustawą, nie dłużej jednak niż przez 18 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, zachowują

moc przepisy dotychczasowe, jeśli nie są z nią sprzeczne.

1.

Osoby zajmujące w dniu 30 czerwca 2004 r. lokale mieszkalne znajdujące się w zasobie

Wojskowej Agencji Mieszkaniowej uiszczają opłaty za ich zajmowanie w wysokości i na

zasadach określonych w art. 36 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą.

2.

Opłaty za używanie lokalu i opłaty pośrednie, o których mowa w art. 1a pkt 12 i 13

ustawy, o której mowa w art. 1, z tytułu zajmowania lokalu mieszkalnego będącego w

dyspozycji Wojskowej Agencji Mieszkaniowej na podstawie umowy najmu, nieuiszczone

w ustalonym terminie płatności, podlegają, wraz z odsetkami w wysokości ustawowej

za zwłokę, przymusowemu ściągnięciu na podstawie tytułu wykonawczego, w trybie przepisów

ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego

(Dz. U. Nr 43, poz. 296, z późn. zm..

1.

Dyrektor oddziału regionalnego Agencji właściwy dla garnizonu, w którym żołnierza

służby stałej wyznaczono na stanowisko służbowe lub w którym zajmuje takie stanowisko,

na wniosek dowódcy jednostki wojskowej, wydaje decyzję o prawie zamieszkiwania na

czas pełnienia obowiązków na tym stanowisku w lokalu mieszkalnym, w miejscowości,

w której żołnierz został wyznaczony na stanowisko służbowe lub zajmuje takie stanowisko

albo w miejscowości pobliskiej, bądź wydaje decyzję, o której mowa w ust. 6. Decyzja

o prawie zamieszkiwania może obejmować zasób mieszkaniowy towarzystwa budownictwa

społecznego oddanego Agencji do dyspozycji na podstawie umowy oraz zasób mieszkaniowy

pozyskiwany przez Agencję na podstawie innych tytułów prawnych.

2

W przypadku braku możliwości zrealizowania wniosku dowódcy jednostki wojskowej o wydanie

decyzji o prawie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym dyrektor oddziału regionalnego

Agencji informuje o tym dowódcę i wydaje decyzję o prawie zamieszkiwania w kwaterze

zastępczej albo kwaterze internatowej bądź skierowanie do internatu na warunkach określonych

w rozdziale 5 ustawy.

2a

W przypadku zaistnienia możliwości zrealizowania wniosku, o którym mowa w ust. 2,

dyrektor oddziału regionalnego Agencji informuje o tym dowódcę jednostki wojskowej

i wydaje decyzję o prawie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym.

3.

Odmowa zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym znajdującym się w miejscowości, w której

żołnierz służby stałej zajmuje stanowisko służbowe, lub w miejscowości pobliskiej

powoduje utratę uprawnień związanych z zakwaterowaniem, przez czas zajmowania danego

stanowiska służbowego.

4.

W przypadku zwolnienia żołnierza służby stałej ze stanowiska służbowego lub z zawodowej

służby wojskowej albo zmiany przysługujących żołnierzowi uprawnień do powierzchni

użytkowej podstawowej dowódca jednostki wojskowej jest obowiązany powiadomić o tym

dyrektora oddziału regionalnego Agencji. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.

5.

Nie wydaje się decyzji o prawie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym

1)

na pisemny wniosek żołnierza służby stałej, zgłoszony do dowódcy jednostki wojskowej

nie później niż czternaście dni od dnia objęcia stanowiska służbowego w tej jednostce;

2)

jednemu z małżonków, w przypadku gdy oboje małżonkowie są żołnierzami służby stałej;

3)

żołnierzowi służby stałej, który skorzystał z uprawnień, o których mowa w art. 87,

lub nie zwolnił osobnej kwatery stałej.

6

W przypadku, o którym mowa w ust. 5 pkt 1, dyrektor oddziału regionalnego Agencji

wydaje decyzję w sprawie wypłacania zryczałtowanego ekwiwalentu za rezygnację z prawa

do zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym w wysokości 50% maksymalnej stawki opłat za

używanie lokalu, określonej w art. 36 ust. 1, za przysługującą mu maksymalną powierzchnię

użytkową podstawową, o której mowa w art. 26. Od dnia wpływu wniosku, o którym mowa

w ust. 5 pkt 1, do oddziału regionalnego Agencji żołnierzowi służby stałej nie przysługuje

zakwaterowanie w kwaterze zastępczej ani w kwaterze internatowej. Za zakwaterowanie

w internacie ponosi pełną odpłatność.

7.

(uchylony).

8.

(uchylony).

9.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, uprawnienia i obowiązki

dowódców jednostek wojskowych w zakresie składania wniosków o przyznanie prawa do

zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym, terminy składania wniosków przez dowódców jednostek

wojskowych do dyrektorów oddziałów regionalnych Agencji oraz wzory dokumentów stosowanych

w tych sprawach, uwzględniając, aby czas między objęciem stanowiska służbowego a wydaniem

decyzji o prawie zamieszkiwania był jak najkrótszy, a wzory dokumentów były możliwie

uproszczone.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 2 pkt

18 lit. a, art. 5 pkt 2 i art. 6 pkt 1 i 3, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia

2003 r.

W stosunku do osób zajmujących lokal mieszkalny będący w dyspozycji Wojskowej Agencji

Mieszkaniowej na podstawie umowy najmu, które wykraczają w sposób rażący lub uporczywy

przeciwko porządkowi domowemu, czyniąc uciążliwym korzystanie z innych lokali, dyrektor

oddziału regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, za wypowiedzeniem, rozwiązuje

umowę najmu, a w przypadku nieopuszczenia lokalu po okresie wypowiedzenia występuje

do sądu o pozbawienie prawa zajmowania tego lokalu i eksmisję.

1.

Żołnierzowi zawodowemu pełniącemu zawodową służbę wojskową na podstawie kontraktu

na pełnienie służby terminowej przysługuje zakwaterowanie tymczasowe

1)

nieposiadającemu członków rodziny, o których mowa w art. 26 ust. 2 - miejsce w internacie;

2)

posiadającemu członków rodziny, o których mowa w art. 26 ust. 2, pozostających z nim

we wspólnym gospodarstwie domowym - miejsce w internacie lub kwatera zastępcza, o

ile Agencja dysponuje takimi w miejscowości, w której żołnierz zajmuje stanowisko

służbowe, lub w miejscowości pobliskiej.

2.

Przepisy art. 24 ust. 1 i 4 stosuje się odpowiednio.

1.

Osobom uprawnionym do równoważnika mieszkaniowego, o którym mowa w art. 39 ust. 1

i 2 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2004 r.,

oddział regionalny Wojskowej Agencji Mieszkaniowej na ich wniosek złożony do dnia

31 sierpnia 2004 r., wypłaca ten równoważnik w terminie do dnia 31 grudnia 2004 r.

2.

Równoważnik mieszkaniowy, o którym mowa w ust. 1, przysługuje osobom uprawnionym zajmującym

1)

osobną kwaterę stałą;

2)

kwaterę zastępczą lub inne pomieszczenie mieszkalne na zakwaterowanie tymczasowe z

rodziną;

3)

lokal mieszkalny niebędący w zasobach Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, za który jest

uiszczany czynsz regulowany;

4)

własnościowy lub spółdzielczy lokal mieszkalny uzyskany bez pomocy finansowej resortu

obrony narodowej;

5)

lokal mieszkalny wynajęty, za który żołnierz zawodowy pełniący zawodową służbę wojskową

na podstawie kontraktu na pełnienie służby stałej otrzymuje świadczenie finansowe

umożliwiające pokrycie kosztów najmu tego lokalu na podstawie przepisu art. 49 ust.

1 pkt 1 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca

2004 r.

3.

Stawka równoważnika mieszkaniowego, o którym mowa w ust. 1, wynosi za jeden miesiąc

1 zł za 1 m

4.

Wysokość równoważnika mieszkaniowego, o którym mowa w ust. 1, oblicza się, mnożąc

stawkę, o której mowa w ust. 3, przez maksymalną powierzchnię użytkową podstawową

należną w dniu 1 stycznia 2004 r., a następnie przez ilość pełnych miesięcy przypadających

w okresie od dnia 1 stycznia do dnia 30 czerwca 2004 r., w ciągu których dana osoba

była uprawniona do tego równoważnika.

5.

Na realizację zadania, o którym mowa w ust. 1, Wojskowa Agencja Mieszkaniowa otrzymuje

dotację budżetową.

1.

Przy ustalaniu powierzchni użytkowej podstawowej uwzględnia się zajmowane przez żołnierza

służby stałej stanowisko służbowe oraz stan rodzinny. Norma powierzchni użytkowej

podstawowej przysługującej żołnierzowi z jednego tytułu wynosi 7-10 m

2.

Członkami rodziny żołnierza służby stałej, których uwzględnia się przy ustalaniu przysługującej

powierzchni użytkowej podstawowej, są

1)

małżonek;

2)

wspólnie zamieszkałe dzieci własne, przysposobione oraz przyjęte na wychowanie na

podstawie orzeczenia sądu opiekuńczego, jak również dzieci małżonka, zwane dalej „dziećmi”,

do czasu zawarcia związku małżeńskiego, nie dłużej jednak niż do dnia ukończenia dwudziestu

pięciu lat życia, chyba że przed tym dniem stały się niezdolne do pracy oraz do samodzielnej

egzystencji i nie zawarły związku małżeńskiego.

3.

Żołnierzowi służby stałej, który zawarł związek małżeński, przyznaje się dodatkową

powierzchnię użytkową podstawową w wysokości jednej normy, jeżeli on i małżonek nie

posiadają dzieci.

4.

Na wniosek żołnierza służby stałej lub za jego pisemną zgodą można wydać decyzję o

prawie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym o powierzchni użytkowej podstawowej mniejszej

od przysługującej.

5.

W przypadku gdy żołnierzami służby stałej są oboje małżonkowie, przy ustalaniu powierzchni,

o której mowa w ust. 1, uwzględnia się normę korzystniejszą.

6.

Dyrektor oddziału regionalnego Agencji może wydać decyzję o prawie zamieszkiwania

w lokalu mieszkalnym o powierzchni użytkowej podstawowej do 10 m

7.

Minister Obrony Narodowej, w drodze rozporządzenia

1)

określi ilość norm przysługujących żołnierzom służby stałej, z uwzględnieniem zajmowanego

stanowiska służbowego i stanu rodzinnego żołnierza;

2)

może podwyższyć górną granicę normy, o której mowa w ust. 1, uwzględniając wielkość

zasobów Agencji.

1.

W stosunku do osób zajmujących w dniu 30 czerwca 2004 r. lokale mieszkalne znajdujące

się w zasobie Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w przypadkach, o których mowa w art.

41 i 44 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, dyrektor

oddziału regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej wydaje decyzję o zwolnieniu

lokalu mieszkalnego lub wypowiada umowę najmu.

2.

Po uprawomocnieniu się decyzji lub upływie terminu wypowiedzenia, o których mowa w

ust. 1, dyrektor oddziału regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej zarządza odpowiednio

przymusowe wykwaterowanie lub przekwaterowanie.

Przyznanie emerytury wojskowej, wojskowej renty inwalidzkiej lub wojskowej renty rodzinnej

w trybie wyjątkowym, przewidzianym w przepisach o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy

zawodowych i ich rodzin, nie powoduje powstania prawa do kwatery ani świadczeń wynikających

z tego prawa.

Mienie stanowiące własność Wojskowej Agencji Mieszkaniowej staje się mieniem Skarbu

Państwa z dniem wejścia w życie ustawy.

(uchylony).

Przepisy wykonawcze wydane na podstawie upoważnień uchylonych lub zmienionych niniejszą

ustawą pozostają w mocy do czasu zastąpienia ich nowymi, nie dłużej jednak niż do

dnia 30 czerwca 2005 r.

W sytuacji wyjątkowej dyrektor oddziału regionalnego Agencji, za zgodą Ministra Obrony

Narodowej, może wydać decyzję o prawie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym, na czas

oznaczony, innej osobie niż żołnierz służby stałej.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2004 r., z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 6, który wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;

2)

art. 7, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2005 r.

(uchylony).

1.

Lokal mieszkalny nie może być w całości lub części oddany w podnajem.

2.

Lokal mieszkalny nie może być w całości lub części użyczony bez zgody dyrektora oddziału

regionalnego Agencji.

1.

Przekazanie i zdanie lokalu mieszkalnego następuje protokołem, sporządzonym przez

przedstawiciela Agencji i osobę uprawnioną, w którym określa się stan techniczny elementów

i wyposażenia lokalu mieszkalnego oraz znajdujących się w nich urządzeń technicznych.

Protokół ten jest podstawą rozliczeń dokonywanych przy zwolnieniu lokalu mieszkalnego.

2.

Osoba zamieszkująca lokal mieszkalny jest obowiązana używać go zgodnie z przeznaczeniem

i z należytą starannością. Koszty wymiany lub remontu wyposażenia i urządzeń technicznych

zużytych w procesie normalnej eksploatacji kwater pokrywane są z dotacji budżetowej,

o której mowa w art. 19 ust. 4.

3.

Osoba zamieszkująca lokal mieszkalny nie może czynić zmian naruszających strukturę

lub konstrukcję lokalu mieszkalnego lub budynku.

4.

Osoba zamieszkująca lokal mieszkalny ponosi koszty

1)

naprawy powstałych w trakcie zamieszkiwania uszkodzeń elementów i wyposażenia lokalu

mieszkalnego oraz znajdujących się w nich urządzeń technicznych;

2)

wymiany uszkodzonych w trakcie zamieszkiwania elementów i wyposażenia lokalu mieszkalnego

oraz znajdujących się w nich urządzeń technicznych, których naprawa jest niemożliwa

ze względów technicznych lub ekonomicznie nieopłacalna.

1.

Żołnierz służby stałej obejmujący lokal mieszkalny na podstawie decyzji o prawie zamieszkiwania

przed jego zasiedleniem otrzymuje ryczałt remontowy.

2.

Ryczałt remontowy, o którym mowa w ust. 1, przysługuje, o ile od dnia wybudowania

lub remontu lokalu mieszkalnego upłynął więcej niż jeden rok i lokal był zamieszkiwany

przez inną osobę.

3

Wysokość ryczałtu remontowego za każdy rok zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym przez

poprzednią osobę, przy spełnieniu warunku, o którym mowa w ust. 2, jest iloczynem

powierzchni użytkowej lokalu i 1/160 wartości odtworzeniowej, o której mowa w art.

47 ust. 1 pkt 3.

4.

Ryczałt remontowy wypłacany w pierwszych trzech latach od dnia wybudowania lub remontu

lokalu mieszkalnego wypłaca się w wysokości należnej za jeden rok.

5.

Maksymalna wysokość ryczałtu remontowego nie może być wyższa niż pięciokrotność rocznego

ryczałtu remontowego, o którym mowa w ust. 3.

6.

Żołnierzowi służby stałej obejmującemu lokal mieszkalny na podstawie decyzji o prawie

zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym przed jego zasiedleniem Agencja wypłaca dodatkowo

kwotę należną od poprzedniej osoby, stanowiącą równowartość kosztów, o których mowa

w art. 32 ust. 4.

7.

Ryczałt remontowy wypłacany jest z dotacji budżetowej, o której mowa w art. 19 ust.

4, przekazywanej corocznie przez Ministra Obrony Narodowej.

8.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia

1)

tryb zasiedlenia lokali mieszkalnych, warunki i sposób wnoszenia opłat za używanie

lokalu i opłat pośrednich w okresie wykonywania prac remontowych;

2)

normatywy zużycia wyposażenia oraz urządzeń technicznych w lokalach mieszkalnych,

sposób i tryb obliczania ich wartości, warunki wymiany lub zwrotu kosztów w zamian

za wymianę zużytych: wyposażenia i urządzeń.

9.

Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 8, w szczególności powinno

1)

określić zakres czynności związanych z zasiedleniem, terminy przystąpienia uprawnionego

do wykonania robót remontowych, formę i miejsce zgłoszenia zakończenia robót remontowych,

warunki, jakie powinny spełniać osoby kontrolujące i odbierające roboty remontowe,

oraz terminy usunięcia stwierdzonych usterek;

2)

określając warunki i sposób ponoszenia opłat za używanie lokalu i opłat pośrednich

w okresie wykonywania prac remontowych, należy przyjąć zasadę, iż uprawnionemu żołnierzowi

przysługuje ulga w opłatach za używanie lokalu w czasie wykonywania prac remontowych,

która nie powinna być wyższa niż 50% tych opłat oraz trwać nie dłużej niż dwa miesiące

od dnia wydania decyzji o prawie zamieszkiwania.

1.

W razie konieczności natychmiastowego usunięcia awarii grożącej bezpośrednio powstaniem

znacznych szkód w budynku, osoby zamieszkujące są obowiązane do bezzwłocznego udostępnienia

zajmowanego lokalu mieszkalnego w celu usunięcia awarii.

2.

Jeżeli zamieszkujący są nieobecni albo odmawiają udostępnienia lokalu mieszkalnego

w celu usunięcia awarii, przedstawiciele Agencji mogą wejść do lokalu mieszkalnego

w asyście Żandarmerii Wojskowej lub Policji.

3.

W razie otwarcia lokalu mieszkalnego pod nieobecność pełnoletnich osób zamieszkujących

w tym lokalu, przedstawiciel Agencji sporządza protokół przeprowadzonych czynności

oraz zabezpiecza lokal mieszkalny i znajdujące się w nim mienie do czasu przybycia

pełnoletniego mieszkańca.

1.

Osoby zamieszkujące lokal mieszkalny są obowiązane udostępnić go Agencji, w uzgodnionym

terminie, w celu dokonania przeglądu technicznego albo napraw obciążających Agencję

lub jeżeli osoby zamieszkujące mimo uprzedniego wezwania nie dokonały napraw w wyznaczonym

terminie.

2.

Po zakończeniu przeglądu technicznego lub naprawy Agencja jest obowiązana doprowadzić

lokal mieszkalny do stanu, w jakim znajdował się on w chwili udostępnienia. Nie dotyczy

to przypadków, w których dokonanie naprawy obciążało osoby zamieszkujące w lokalu

mieszkalnym, oraz zmian dokonanych bez zgody Agencji.

3.

Jeżeli rodzaj naprawy tego wymaga, a konieczność naprawy nie powstała z winy osób

zamieszkujących w lokalu mieszkalnym, osoby te są obowiązane opróżnić lokal mieszkalny

i przenieść się na koszt Agencji do wskazanego im lokalu zamiennego, na oznaczony

i podany do wiadomości czas trwania remontu, nie dłużej jednak niż jeden rok.

4.

W przypadkach, o których mowa w ust. 3, dyrektor oddziału regionalnego Agencji może

zaproponować i za zgodą osoby, której wydano decyzję o prawie zamieszkiwania w lokalu

mieszkalnym, wydać decyzję o prawie zamieszkiwania w innym lokalu mieszkalnym, odpowiadającym

uprawnieniom tej osoby.

5.

Koszty naprawy uszkodzeń powstałych w lokalu mieszkalnym obciążają osoby zamieszkujące

w tym lokalu, jeżeli uszkodzenia powstały z ich winy.

6.

Koszty naprawy uszkodzeń powstałych w urządzeniach służących do wspólnego użytku mieszkańców

obciążają osobę, z której winy powstały te uszkodzenia. Jeżeli osoby takiej nie można

ustalić, koszty naprawy ponoszą solidarnie osoby zamieszkałe w budynku.

7.

Decyzje w sprawie kosztów naprawy wydaje dyrektor oddziału regionalnego Agencji.

1.

Agencja jest obowiązana zapewnić sprawne działanie znajdujących się w budynku instalacji

i urządzeń technicznych oraz pomieszczeń służących do wspólnego użytku mieszkańców.

2.

(uchylony).

3.

(uchylony).

1.

Osoby zamieszkujące w lokalach mieszkalnych od dnia wydania decyzji o prawie zamieszkiwania

uiszczają opłaty za używanie lokalu w wysokości nie większej niż 3% wartości odtworzeniowej

w skali rocznej, określonej na podstawie art. 47 ust. 1 pkt 3, oraz zaliczki na opłaty

pośrednie w terminie do piętnastego dnia każdego miesiąca, z zastrzeżeniem ust. 2

i 3. Za datę wpłaty przyjmuje się dzień wpływu opłaty na rachunek bankowy Agencji

lub wpłaty do kasy Agencji.

2

W budynkach wspólnot mieszkaniowych lub spółdzielni opłaty za używanie lokalu wynoszą

do 3% wartości odtworzeniowej, o której mowa w ust. 1, jednak nie mniej niż stanowi

uchwała wspólnoty lub odpowiedniego organu spółdzielni.

3.

W kwaterach koszty opłat za używanie lokalu i koszty energii cieplnej obliczonej na

podstawie norm technicznych, potrzebnej do ogrzania mieszkań w budynku w przeliczeniu

na powierzchnię użytkową mieszkania, nie mogą przekraczać 4,8% wartości odtworzeniowej

w skali rocznej.

4.

Agencja ma prawo pobierać zaliczki na opłaty pośrednie.

5.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, sposób naliczania i rozliczania

opłat za używanie lokali mieszkalnych i opłat pośrednich, uwzględniając w szczególności

sposób obliczania zaliczek na opłaty pośrednie.

1

Opłaty za używanie lokalu i opłaty pośrednie z tytułu zajmowania lokalu mieszkalnego

na podstawie decyzji administracyjnych stanowiących podstawę prawną do zajmowania

lokalu mieszkalnego, nieuiszczone w ustalonym terminie płatności, podlegają, wraz

z odsetkami w wysokości ustawowej za zwłokę, przymusowemu ściągnięciu na podstawie

tytułu wykonawczego, w trybie przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

(Dz. U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968, z późn. zm..

2.

Za uiszczenie opłat za używanie lokalu i opłat pośrednich z tytułu zajmowania lokalu

mieszkalnego odpowiadają solidarnie pełnoletnie osoby zamieszkujące w tym lokalu.

1.

Osoby zajmujące lokal mieszkalny bez tytułu prawnego są obowiązane do jego opróżnienia,

uiszczenia opłaty za używanie lokalu i opłat pośrednich oraz zapłaty odszkodowania

w wysokości 200% wartości należnych opłat za używanie lokalu za każdy rozpoczęty miesiąc

jego zajmowania.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, dyrektor oddziału regionalnego Agencji wydaje

decyzję w sprawie opróżnienia lokalu mieszkalnego oraz wysokości należnych opłat i

odszkodowań.

1.

W przypadku żołnierzy służby stałej, którzy nie uiszczają pełnych opłat za używanie

lokalu lub pełnych opłat pośrednich z tytułu zajmowania lokalu mieszkalnego przez

łączny okres dłuższy niż trzy miesiące, dyrektor oddziału regionalnego Agencji wydaje

decyzję o prawie zamieszkiwania w kwaterze zastępczej, o której mowa w art. 50 ust.

1 pkt 2, a w przypadku odmowy jej przyjęcia dyrektor oddziału regionalnego Agencji

zarządza, w trybie art. 45, przymusowe przekwaterowanie do tej kwatery zastępczej,

wraz ze wszystkimi wspólnie zamieszkującymi osobami.

2.

W stosunku do osób niebędących żołnierzami służby stałej, które nie uiszczają pełnych

opłat za używanie lokalu lub pełnych opłat pośrednich z tytułu zajmowanego lokalu

mieszkalnego przez łączny okres dłuższy niż trzy miesiące, dyrektor oddziału regionalnego

Agencji zarządza przymusowe wykwaterowanie w trybie art. 45.

(uchylony).

(uchylony).

1.

Żołnierz służby stałej i osoby wspólnie z nim zamieszkujące są obowiązani przekazać

do dyspozycji Agencji lokal mieszkalny, jeżeli żołnierz

1)

otrzymał odprawę mieszkaniową;

2)

skorzystał z uprawnień, o których mowa w art. 87;

3)

otrzymał decyzję o prawie zamieszkiwania w kolejnym lokalu mieszkalnym lub skorzystał

z uprawnienia, o którym mowa w art. 24 ust. 6;

4)

i jego małżonek zamieszkują oddzielne lokale mieszkalne, z których jeden odpowiada

co najmniej ich uprawnieniom; w takim przypadku przysługuje im prawo wyboru lokalu

mieszkalnego.

2.

Były żołnierz służby stałej, który nabył prawo do emerytury wojskowej lub do wojskowej

renty inwalidzkiej albo został zwolniony z zawodowej służby wojskowej przed nabyciem

prawa do emerytury wojskowej z przyczyn, o których mowa w art. 47 ust. 1 pkt 2, jest

obowiązany przekazać do dyspozycji Agencji lokal mieszkalny, jeżeli

1)

otrzymał odprawę mieszkaniową;

2)

skorzystał z uprawnień, o których mowa w art. 87;

3)

przyjął zaproponowany lokal zamienny, o którym mowa w art. 23 ust. 1;

4)

został zwolniony z zawodowej służby wojskowej, a lokal mieszkalny przydzielono mu

na podstawie przepisów ustawy, obowiązujących do dnia 30 czerwca 2004 r., tylko na

czas pełnienia służby w tej miejscowości;

5)

zamieszkuje w lokalu mieszkalnym znajdującym się w budynku przeznaczonym do przebudowy

i wskazano mu lokal zamienny;

6)

zamieszkuje on i jego małżonek w oddzielnych lokalach mieszkalnych, z których jeden

odpowiada co najmniej ich uprawnieniom; w takim przypadku przysługuje im prawo wyboru

lokalu mieszkalnego.

3.

Żołnierz służby stałej i osoby wspólnie z nim zamieszkujące są obowiązane przekazać

do dyspozycji Agencji kwaterę, jeżeli żołnierz został zwolniony z zawodowej służby

wojskowej przed nabyciem prawa do emerytury wojskowej z innych przyczyn niż określone

w art. 47 ust. 1 pkt 2 i nie nabył uprawnień do wojskowej renty inwalidzkiej lub zmarł

przed nabyciem prawa do emerytury wojskowej.

4.

Osoby wspólnie zamieszkujące z żołnierzem służby stałej, który zmarł po nabyciu prawa

do emerytury wojskowej lub którego śmierć pozostaje w związku ze służbą wojskową,

są obowiązane przekazać do dyspozycji Agencji lokal mieszkalny, jeżeli

1)

otrzymały odprawę mieszkaniową;

2)

zaproponowano im lokal zamienny;

3)

zamieszkują lokal mieszkalny znajdujący się w budynku przeznaczonym do przebudowy

i zaproponowano im lokal zamienny.

5.

Osoby, którym wydano decyzję o prawie zamieszkiwania w trybie art. 29, są obowiązane

przekazać do dyspozycji Agencji lokal mieszkalny po upływie czasu, na który prawo

to im przysługiwało.

6.

W przypadku nieopuszczenia lokalu mieszkalnego przez osoby, o których mowa w ust.

1-5, wraz z osobami wspólnie zamieszkującymi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia

tym osobom wezwania wydanego przez dyrektora oddziału regionalnego Agencji do opuszczenia

lokalu mieszkalnego, Agencji przysługuje, oprócz opłat za używanie lokalu i opłat

pośrednich, odszkodowanie w wysokości 200% wartości opłat za używanie lokalu za każdy

rozpoczęty miesiąc.

7.

Zamieszkiwanie w lokalu mieszkalnym powyżej trzech miesięcy od dnia upływu terminu,

o którym mowa w ust. 6, jest podstawą przymusowego wykwaterowania przez dyrektora

oddziału regionalnego Agencji w asyście Żandarmerii Wojskowej lub Policji osoby, o

której mowa w ust. 1-5, wraz z osobami wspólnie zamieszkującymi.

8.

W zakresie spraw, o których mowa w ust. 6 i 7, przepis art. 37a ust. 2 stosuje się

odpowiednio.

1.

W przypadkach, o których mowa w art. 41 i 44, dyrektor oddziału regionalnego Agencji

wydaje decyzję o zwolnieniu lokalu mieszkalnego.

2.

Koszty przymusowego przekwaterowania w przypadkach, o których mowa w art. 41 ust.

2 pkt 5 i ust. 4 pkt 3, ponosi Agencja.

3.

Po uprawomocnieniu się decyzji, o której mowa w ust. 1, dyrektor oddziału regionalnego

Agencji zarządza odpowiednio przymusowe wykwaterowanie lub przekwaterowanie.

(uchylony).

Osoby niebędące żołnierzami służby stałej zajmujące kwatery, które odmówiły skorzystania

z uprawnień, o których mowa w art. 23 ust. 1 i 3, podlegają przymusowemu wykwaterowaniu.

Statuty nadane na podstawie upoważnień zmienianych niniejszą ustawą zachowują moc

do czasu zastąpienia ich statutami nadanymi na podstawie przepisów zmienionych niniejszą

ustawą.

1.

Przymusowego przekwaterowania lub wykwaterowania z lokali mieszkalnych pozostających

w zasobach Agencji dokonuje organ egzekucyjny, na wniosek dyrektora oddziału regionalnego

Agencji, w trybie przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

2.

Egzekucja wydatków związanych z przekwaterowaniem, o którym mowa w ust. 1, następuje

w trybie przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

3.

Do przymusowego wykwaterowania

1)

kobiety w ciąży,

2)

małoletniego,

3)

niepełnosprawnego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej

(Dz. U. Nr 64, poz. 593, Nr 99, poz. 1001 i Nr 273, poz. 2703) lub ubezwłasnowolnionego oraz sprawującego nad taką osobą opiekę i wspólnie z nią

zamieszkałego,

4)

emeryta i rencisty spełniającego kryteria do otrzymania świadczenia z pomocy społecznej

- nie stosuje się trybu, o którym mowa w ust. 1 i 2. W tym przypadku dyrektor oddziału

regionalnego Agencji występuje do sądu z pozwem o nakazanie opróżnienia lokalu mieszkalnego,

orzeczenie o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego, o wezwanie do udziału w

procesie gminy oraz określenie odszkodowania.

(uchylony).

1.

Odprawa mieszkaniowa wynosi 3% wartości przysługującego lokalu mieszkalnego za każdy

rok podlegający zaliczeniu do wysługi lat, od której jest uzależniona wysokość dodatku

za długoletnią służbę wojskową, i nie może być niższa niż 45% oraz wyższa niż 80%

wartości przysługującego lokalu mieszkalnego. Odprawę oblicza się i wypłaca według

następujących zasad

1

żołnierzowi zawodowemu, zwolnionemu z zawodowej służby wojskowej, przysługuje odprawa

obliczona z uwzględnieniem okresu służby liczonego w pełnych latach, z tym że rozpoczęty

rok przyjmuje się jako rok pełny;

2

żołnierzowi służby stałej, zwolnionemu z zawodowej służby wojskowej, jeżeli nie nabył

prawa do emerytury wojskowej, w przypadku wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej

służby wojskowej przez właściwy organ wojskowy lub któremu przyznano wojskową rentę

inwalidzką przed nabyciem prawa do emerytury wojskowej, przysługuje odprawa w wysokości

45% wartości przysługującego lokalu mieszkalnego;

2a

żołnierzowi zawodowemu pełniącemu zawodową służbę wojskową na podstawie kontraktu

na pełnienie służby terminowej zwalnianemu z zawodowej służby wojskowej, któremu przyznano

wojskową rentę inwalidzką, jeżeli inwalidztwo powstało wskutek wypadku pozostającego

w związku ze służbą wojskową lub wskutek choroby powstałej w związku ze szczególnymi

właściwościami bądź warunkami tej służby, z tytułu których przysługują świadczenia

odszkodowawcze, przed nabyciem prawa do emerytury wojskowej, przysługuje odprawa w

wysokości 45% wartości przysługującego lokalu mieszkalnego;

3)

Prezes Agencji raz w roku, nie później niż do końca roku kalendarzowego, ogłasza w

formie komunikatu obowiązującą w całej Agencji wartość odtworzeniową 1 m

4)

wartość przysługującego lokalu mieszkalnego jest iloczynem maksymalnej powierzchni

użytkowej podstawowej przypadającej na jedną normę, o której mowa w art. 26 ust. 1,

ilości norm należnych żołnierzowi w dniu zawarcia umowy o wypłatę odprawy mieszkaniowej,

wskaźnika 1,45 i wartości 1 m

2

Odprawę mieszkaniową wypłaca się na podstawie umowy zawartej między dyrektorem oddziału

regionalnego Agencji a osobą uprawnioną zwalniającą kwaterę, w przypadku jej zajmowania.

Zawarcie umowy następuje po przedstawieniu przez osobę uprawnioną jednego z następujących

dokumentów

1)

zaświadczenia o nabyciu uprawnień do emerytury wojskowej lub do wojskowej renty inwalidzkiej

wydanego przez wojskowy organ emerytalny;

2)

zaświadczenia o przyczynach zwolnienia z zawodowej służby wojskowej wydanego przez

dowódcę jednostki wojskowej, w której żołnierz służby stałej pełnił zawodową służbę

wojskową, jeżeli nie nabył prawa do emerytury wojskowej lub nie uzyskał uprawnień

do wojskowej renty inwalidzkiej;

3)

zaświadczenia o związku śmierci żołnierza zawodowego ze służbą wojskową wydanego przez

właściwy organ wojskowy;

4)

decyzji, o której mowa w ust. 5, wraz z zaświadczeniem o wysłudze lat, od której jest

uzależniona wysokość dodatku za długoletnią służbę wojskową, wydanym przez właściwy

organ wojskowy, jaką żołnierz zawodowy będzie posiadał w ostatnim dniu pełnienia zawodowej

służby wojskowej.

3

W przypadku śmierci żołnierza zawodowego odprawę mieszkaniową oblicza się, przyjmując

wysługę lat, o której mowa w ust. 1 pkt 1, ustaloną na dzień jego śmierci, i wypłaca

wspólnie zamieszkałym: małżonkowi, zstępnym, wstępnym, osobom przysposobionym i osobom

przysposabiającym, w wysokości nie niższej niż 45% wartości przysługującego lokalu

mieszkalnego.

4.

Odprawa mieszkaniowa może, na pisemny wniosek osoby uprawnionej, być zrealizowana

w jednej z następujących form rzeczowych, przez

1)

nieodpłatne przeniesienie własności nieruchomości gruntowej z oferty Agencji, o wartości

do 130% należnej odprawy mieszkaniowej;

2)

nieodpłatne przeniesienie własności lokalu mieszkalnego z oferty Agencji, niebędącego

lokalem zamiennym.

Koszty związane z zawarciem umowy notarialnej ponosi nabywca nieruchomości.

5.

Odprawa mieszkaniowa po uprawomocnieniu się decyzji o wypowiedzeniu stosunku służbowego

zawodowej służby wojskowej jest realizowana, na wniosek żołnierza, w jednej z następujących

form

1)

wypłaty zaliczkowej 50% należnej kwoty;

2)

nieodpłatnego nabycia własności działki, na warunkach określonych w ust. 4 pkt 1;

3)

lokalu zamiennego;

4)

nieodpłatnego nabycia własności innego lokalu mieszkalnego, niebędącego lokalem zamiennym,

jeżeli Agencja posiada taki lokal w swoich zasobach.

6.

W przypadku realizacji odprawy mieszkaniowej w formie, o której mowa w

1)

ust. 5 pkt 1 - pozostałą część odprawy wypłaca się w terminie trzydziestu dni od dnia

zwolnienia z zawodowej służby wojskowej;

2)

ust. 5 pkt 2 - żołnierz służby stałej ma obowiązek zwolnić zajmowaną kwaterę w ciągu

dziewięciu miesięcy od dnia przeniesienia własności działki, nie później jednak niż

w dniu zwolnienia z zawodowej służby wojskowej;

3)

ust. 5 pkt 3 i 4 - żołnierz służby stałej ma obowiązek zwolnić zajmowaną kwaterę w

ciągu trzydziestu dni od dnia przyjęcia lub nabycia lokalu.

7.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki i

tryb wypłaty odprawy mieszkaniowej, z uwzględnieniem

1)

wypłacania i zabezpieczania zaliczek, o których mowa w ust. 5 pkt 1;

2)

realizacji rzeczowych form odprawy mieszkaniowej, o których mowa w ust. 5 pkt 2-4.

1.

Kadencja rad nadzorczych Wojskowej Agencji Mieszkaniowej i Agencji Mienia Wojskowego

upływa z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

(uchylony).

W razie samowolnego zajęcia lokalu mieszkalnego przedstawiciel Agencji, w asyście

Żandarmerii Wojskowej lub Policji, dokonuje wykwaterowania osób, które zajęły lokal

mieszkalny, na ich koszt, bez obowiązku dostarczenia innego lokalu.

(uchylony).

1.

Na zakwaterowanie tymczasowe są przeznaczone

1)

internaty i kwatery internatowe;

2)

kwatery zastępcze.

2.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach lokale mieszkalne o niskim standardzie technicznym

i użytkowym mogą być przydzielane jako kwatery zastępcze, również w razie przekroczenia

normy, o której mowa w art. 1a pkt 7.

Do czasu wydania przepisów wykonawczych na podstawie upoważnień zmienianych niniejszą

ustawą, nie dłużej jednak niż do dnia 30 czerwca 2002 r., zachowują moc przepisy dotychczasowe,

jeżeli nie są sprzeczne z niniejszą ustawą.

1.

Zakwaterowanie tymczasowe w internacie lub kwaterze internatowej, bez członków rodziny,

przysługuje

1)

żołnierzowi służby stałej;

2)

żołnierzowi zawodowemu pełniącemu zawodową służbę wojskową na podstawie kontraktu

na pełnienie służby terminowej;

3)

żołnierzowi odbywającemu okresową służbę wojskową;

4)

pracownikowi zatrudnionemu w jednostce organizacyjnej podległej lub nadzorowanej przez

Ministra Obrony Narodowej zamieszkałemu w miejscowości innej niż miejscowość, w której

jest zatrudniony i niebędącej miejscowością pobliską, pod warunkiem zabezpieczenia

potrzeb żołnierzy, o których mowa w pkt 1-3.

2

Uprawnienie, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje, jeżeli osoba, o której mowa

w ust. 1, lub jej małżonek, zamieszkuje w lokalu mieszkalnym w miejscowości, w której

żołnierz zajmuje stanowisko służbowe albo pracownik jest zatrudniony, lub w miejscowości

pobliskiej albo żołnierz służby stałej zaspokoił swoje potrzeby mieszkaniowe w tej

miejscowości korzystając z uprawnień, o których mowa w art. 87.

3

Uprawnienie, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje, jeżeli żołnierzowi, o którym

mowa w ust. 1 pkt 1-3, zapewniono zakwaterowanie we wspólnej kwaterze stałej, z zastrzeżeniem

art. 52 ust. 3.

4.

Uprawnienie do zakwaterowania w internacie lub kwaterze internatowej przysługuje przez

czas pełnienia czynnej służby wojskowej w miejscowości, w której żołnierz zajmuje

stanowisko służbowe albo pracownik jest zatrudniony, nie dłużej jednak niż do trzydziestu

dni od dnia doręczenia decyzji o prawie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym lub zwolnienia

ze stanowiska w tej miejscowości. Przepisy art. 42 i 45 stosuje się odpowiednio.

5.

Dyrektor oddziału regionalnego Agencji może zakwaterować w internacie lub kwaterze

internatowej dziecko żołnierza lub pracownika, o którym mowa w ust. 1, pobierające

naukę poza miejscowością zamieszkania, niebędącą miejscowością pobliską, pod warunkiem

zabezpieczenia potrzeb żołnierzy, o których mowa w ust. 1 pkt 1-3.

1.

Żołnierza służby stałej uprawnionego do zakwaterowania w internacie lub kwaterze internatowej

dyrektor oddziału regionalnego Agencji może, w miarę posiadanych możliwości, na wniosek

dowódcy jednostki wojskowej, tymczasowo zakwaterować, wraz z członkami rodziny, o

których mowa w art. 26 ust. 2, w kwaterze zastępczej lub kwaterze internatowej.

2.

Dyrektor oddziału regionalnego Agencji może, w miarę posiadanych możliwości, zakwaterować

żołnierza zawodowego pełniącego zawodową służbę wojskową na podstawie kontraktu na

pełnienie służby terminowej, posiadającego małżonka oraz dzieci, w internacie albo

w kwaterze internatowej lub zastępczej, wraz z tymi osobami.

3

W przypadku przeniesienia żołnierza, o którym mowa w ust. 1 lub 2, do rezerwy kadrowej,

członek rodziny zamieszkujący z tym żołnierzem w kwaterze zastępczej, kwaterze internatowej

albo w internacie może tam zamieszkiwać przez okres trwania rezerwy kadrowej, nie

dłużej jednak niż do wyznaczenia żołnierza na stanowisko służbowe, o którym mowa w

art. 24 ust. 1.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2002 r., z wyjątkiem

1)

art. 14 pkt 5, który wchodzi w życie z dniem 10 stycznia 2002 r.,

2)

art. 32 pkt 1 i art. 41, które wchodzą w życie z dniem 6 kwietnia 2002 r.,

3)

art. 2 pkt 1 lit. b) i pkt 6, art. 5, art. 28 oraz art. 39, które wchodzą w życie

z dniem 1 lipca 2002 r.,

4)

art. 12 pkt 2 oraz art. 37 pkt 1-4, pkt 5 w zakresie art. 5 ust. 2, art. 8 ust. 2

i art. 13, oraz pkt 6, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.,

5)

art. 25 pkt 2, który wchodzi w życie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską

członkostwa w Unii Europejskiej.

1.

Zakwaterowanie w kwaterach zastępczych jest odpłatne na zasadach określonych w art.

36.

2

Do zakwaterowania w kwaterach internatowych stosuje się zasady odpłatności określone

w art. 36 oraz zasadę, że opłaty za używanie lokalu i opłaty pośrednie dzieli się

proporcjonalnie do ilości osób zamieszkujących w tej kwaterze, z zastrzeżeniem ust.

4a i 4c.

3.

Do zakwaterowania żołnierzy, o których mowa w art. 51 ust. 1 pkt 1-3, w internacie

stosuje się następujące zasady

1

żołnierzowi, w zależności od zajmowanego stanowiska służbowego, przysługuje norma

powierzchni użytkowej podstawowej

a)

od 7 do 10 m

b)

od 7 do 12 m

c)

od 12 do 20 m

2

opłatę za korzystanie z internatu wnosi się za zajmowaną powierzchnię użytkową, w

wysokości określonej na podstawie sporządzonej kalkulacji kosztów utrzymania 1 m

3)

w kosztach utrzymania 1 m

4

Na wniosek żołnierza, o którym mowa w art. 51 ust. 1 pkt 1-3, można mu przydzielić

miejsce w internacie o większej powierzchni użytkowej podstawowej niż powierzchnia

maksymalna, o której mowa w ust. 3 pkt 1. Za powierzchnię użytkową podstawową większą

niż jej maksymalna wielkość określona w ust. 3 pkt 1 żołnierz wnosi opłatę w pełnej

wysokości. Opłatę wylicza się jako iloczyn powierzchni użytkowej podstawowej faktycznie

zajmowanej ponad przysługującą wielkość maksymalną określoną w ust. 3 pkt 1, wskaźnika

1,66 oraz kosztów utrzymania 1 m

4a

Z opłat za zakwaterowanie tymczasowe w internatach lub kwaterach internatowych są

zwolnieni żołnierze, o których mowa w art. 51 ust. 1 pkt 1-3, posiadający członków

rodziny, o których mowa w art. 26 ust. 2.

4b

Opłaty, o których mowa w ust. 4a, pokrywa się z dotacji budżetowej, o której mowa

w art. 19 ust. 4.

4c

W przypadku rezygnacji żołnierza z zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym, w tym w kwaterze

funkcyjnej, zaproponowanym przez Agencję, w miejscowości, w której zajmuje stanowisko

służbowe, lub w miejscowości pobliskiej, żołnierz wnosi opłatę za korzystanie z internatu

lub kwatery internatowej w pełnej wysokości.

5.

Inne osoby niż żołnierze, o których mowa w art. 51 ust. 1 pkt 1-3, zakwaterowane w

internacie są zobowiązane uiszczać opłaty za korzystanie z internatu w pełnej wysokości

za zajmowaną powierzchnię użytkową.

6

Jeżeli Agencja nie dysponuje wolnymi miejscami w internacie lub nie posiada internatu

w miejscowości, w której żołnierz, o którym mowa w art. 51 ust. 1 pkt 1-3, zajmuje

stanowisko służbowe, lub w miejscowości pobliskiej, do żołnierzy zajmujących kwatery

internatowe stosuje się odpowiednio ust. 3, 4a i 4c.

7.

Do osób zakwaterowanych w kwaterach zastępczych i kwaterach internatowych stosuje

się odpowiednio przepis art. 37 ust. 2.

8.

Agencja może świadczyć odpłatnie usługi dodatkowe na rzecz osób zakwaterowanych w

internacie, a w szczególności wypożyczać i prać pościel oraz sprzątać.

9.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki zakwaterowania

tymczasowego, sposób ustalania i pobierania opłat za to zakwaterowanie, a także warunki

i sposób przeznaczenia lokali mieszkalnych na zakwaterowanie tymczasowe.

10.

Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 9, w szczególności powinno uwzględniać sposób

kalkulacji odpłatności za zakwaterowanie tymczasowe w internacie, terminy i sposób

pobierania opłat, wyposażenie kwater internatowych i internatów, tryb i sposób przyjmowania

i zdawania kwatery zastępczej, kwatery internatowej i pokoju w internacie.

1.

Agencja, w miarę potrzeby, prowadzi hotele garnizonowe przeznaczone na krótkotrwałe

zakwaterowanie tymczasowe żołnierzy zawodowych i pracowników wojska, związane z czasowym

wykonywaniem obowiązków służbowych w danej miejscowości lub pobytem tych żołnierzy

lub pracowników w danej miejscowości z innego powodu, jak również na zakwaterowanie

czasowe innych osób.

2.

Minister Obrony Narodowej, w drodze zarządzenia, określi szczegółowe zasady i tryb

tworzenia, prowadzenia i likwidacji hoteli garnizonowych.

1.

Lokale mieszkalne, w stosunku do których Agencja wykonuje w imieniu Skarbu Państwa

prawo własności lub inne prawa rzeczowe, mogą być zbywane pod rygorem nieważności, wyłącznie na zasadach określonych w niniejszej

ustawie, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Nie mogą być zbywane lokale mieszkalne

1

znajdujące się w budynkach oddanych do użytku po dniu 30 czerwca 2004 r., z zastrzeżeniem

ust. 3;

2)

stanowiące kwatery;

3)

stanowiące kwatery funkcyjne;

4)

stanowiące kwatery zastępcze.

3

W szczególnych przypadkach lokale mieszkalne położone w budynku oddanym do użytku

po dniu 30 czerwca 2004 r. mogą być zbyte po uzyskaniu zgody Ministra Obrony Narodowej.

Prawo do nabycia lokalu mieszkalnego, innego niż kwatera, kwatera funkcyjna i kwatera

zastępcza, przysługuje osobom posiadającym tytuł prawny do zamieszkiwania w tym lokalu

mieszkalnym.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Sprzedaży lokali mieszkalnych dokonuje w drodze umowy dyrektor oddziału regionalnego

Agencji na pisemny wniosek osoby uprawnionej, jeżeli lokal mieszkalny zamieszczony

jest w rocznym planie sprzedaży.

2.

Dyrektor oddziału regionalnego Agencji ustala roczny plan sprzedaży lokali mieszkalnych

na podstawie wykazu, o którym mowa w art. 23 ust. 4.

1.

Sprzedaż lokalu mieszkalnego następuje na podstawie dokonanej przez rzeczoznawcę majątkowego

wyceny wartości rynkowej lokalu mieszkalnego i wartości prawa własności lub prawa

użytkowania wieczystego, w przypadku posiadania przez Agencję takiego prawa do ułamkowej

części gruntu przypadającego na ten lokal, z tym że przy wycenie lokalu mieszkalnego

nie uwzględnia się wartości ulepszeń dokonanych przez nabywcę.

2.

Od wartości rynkowej lokalu mieszkalnego dla osoby uprawnionej, o której mowa w art.

56, stosuje się pomniejszenia o

1)

95% - żołnierzom służby stałej, którzy nabyli prawo do emerytury wojskowej, żołnierzom

zwolnionym z zawodowej służby wojskowej na skutek wypowiedzenia stosunku służbowego

zawodowej służby wojskowej dokonanego przez organ wojskowy lub upływu okresu pozostawania

w rezerwie kadrowej, emerytom wojskowym, osobom uprawnionym do wojskowej renty inwalidzkiej

oraz członkom rodziny, o których mowa w art. 26 ust. 2, wspólnie zamieszkującym z

żołnierzem, emerytem wojskowym lub rencistą wojskowym w dniu jego śmierci,

2)

90% - osobom niewymienionym w pkt 1

- z tym że pomniejszenie nie obejmuje przypadających na lokal mieszkalny nakładów

poniesionych przez Agencję w ciągu ostatnich trzech lat przed dniem sprzedaży na modernizację

budynku, w którym jest położony sprzedawany lokal mieszkalny.

3.

Pomniejszeń, o których mowa w ust. 2, nie stosuje się do sprzedaży prawa własności

lub użytkowania wieczystego, w przypadku posiadania przez Agencję takiego prawa, ułamkowej

części gruntu przypadającej na sprzedawany lokal mieszkalny.

4.

Do sprzedaży lokali mieszkalnych nie stosuje się pomniejszeń określonych w przepisach

ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami i ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących

ofiarami represji wojennych i okresu powojennego

(Dz. U. z 2002 r. Nr 42, poz. 371, z późn. zm..

5.

Na wniosek nabywcy lokalu mieszkalnego należność z tytułu sprzedaży może być rozłożona

na raty. Pierwszą ratę w wysokości 10% należności wnosi się przed zawarciem umowy

notarialnej, pozostałe raty można rozłożyć na okres do pięciu lat, oprocentowane w

wysokości 5% w stosunku rocznym od kwoty pozostałej do spłaty. Wierzytelność Agencji

w stosunku do nabywcy z tego tytułu podlega zabezpieczeniu, w tym w szczególności

zabezpieczeniu hipotecznemu na sprzedawanym lokalu mieszkalnym.

6

Osoba uprawniona, o której mowa w art. 56, wraz z wnioskiem o sprzedaż lokalu mieszkalnego

wnosi zryczałtowane koszty przygotowania nieruchomości do sprzedaży przypadające na

zbywany lokal.

6a

Zryczałtowane koszty, o których mowa w ust. 6, ustala Prezes Agencji na podstawie

średnich kosztów poniesionych na ten cel przez Agencję w roku ubiegłym; koszty te

nie są wliczane do należności z tytułu sprzedaży lokalu mieszkalnego, a w przypadku

odstąpienia przez osobę uprawnioną od nabycia lokalu nie podlegają zwrotowi.

7.

Koszty związane z zawarciem aktu notarialnego ponosi nabywca lokalu mieszkalnego.

8.

Minister Obrony Narodowej, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw Skarbu Państwa,

określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki i tryb sprzedaży lokali mieszkalnych,

terminy wnoszenia rat z tytułu sprzedaży tych lokali oraz wzór wniosku o nabycie lokalu

mieszkalnego.

9.

W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 8, należy uwzględnić sposób spłaty należności

w przypadku sprzedaży lokalu mieszkalnego obciążonego hipoteką, a w odniesieniu do

wniosku o nabycie lokalu mieszkalnego - aby zawierał jedynie informacje niezbędne

do dokonania jego sprzedaży.

1.

W przypadku gdy sprzedaż lokalu mieszkalnego nie jest możliwa ze względu na nieuregulowany

stan prawny związanej z nim nieruchomości gruntowej lub inne ciążące na tym lokalu

wady prawne, a przeszkody te nie zostały usunięte do dnia 1 stycznia 2007 r., to osoba

uprawniona do zakupu tego lokalu uzyskuje z tym dniem uprawnienia do odprawy mieszkaniowej.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, przepisy art. 41 ust. 1 pkt 1, ust. 2 pkt 1,

ust. 4 pkt 1, ust. 6-8, art. 42 ust. 1 i 3, art. 45 oraz art. 47 stosuje się, a także

przepisy art. 23 ust. 1 i ust. 3 pkt 1 stosuje się odpowiednio.

(uchylony).

Dyrektor oddziału regionalnego Agencji może przekazać wspólnocie mieszkaniowej, w

drodze umowy, nieodpłatnie, na jej własność urządzenia oraz pomieszczenia lub budynki

wchodzące w skład infrastruktury technicznej związanej z budynkami mieszkalnymi, a

także grunt niezbędny do właściwego ich funkcjonowania.

Art. 56-58 stosuje się odpowiednio do sprzedaży własnościowego spółdzielczego prawa

do lokalu mieszkalnego.

Osoby, które stały się właścicielami kwater lub lokali mieszkalnych, ponoszą koszty

utrzymania nabytego lokalu mieszkalnego na zasadach określonych w przepisach o własności

lokali.

W sprawach dotyczących sprzedaży lokali mieszkalnych, nieuregulowanych w niniejszej

ustawie, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali i ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny

(Dz. U. Nr 16, poz. 93, z późn. zm..

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 2001 r., z wyjątkiem

1)

art. 46 pkt 11, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia ustawy,

2)

art. 46 pkt 10, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2002 r.

1.

Zakwaterowanie przejściowe następuje w razie konieczności czasowego rozmieszczenia

jednostek wojskowych, żołnierzy i pracowników wojska zatrudnionych w tych jednostkach

oraz osób towarzyszących Siłom Zbrojnym, a także magazynowania lub przechowywania

urządzeń, uzbrojenia, środków materiałowych i sprzętu wojskowego - poza budynkami,

lokalami i gruntami przeznaczonymi na zakwaterowanie stałe.

2.

Zakwaterowanie przejściowe następuje w szczególności w razie

1)

ćwiczeń, przemarszów lub przewozów wojska;

2)

podróży służbowych lub czasowego wykonywania obowiązków przez żołnierzy i pracowników

wojska poza stałym miejscem służby lub pracy;

3)

wprowadzenia stanu wyjątkowego lub wojennego, ogłoszenia mobilizacji albo w czasie

wojny.

Zajęciu na zakwaterowanie przejściowe podlegają nieruchomości Skarbu Państwa lub jednostki

samorządu terytorialnego, a w szczególnych wypadkach nieruchomości będące własnością

innych osób prawnych lub fizycznych.

1.

Nie podlegają zajęciu na zakwaterowanie przejściowe nieruchomości

1

Policji, odpowiednio Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego lub Agencji Wywiadu, Straży

Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Służby Więziennej;

2)

państwowych jednostek organizacyjnych wykonujących zadania szczególnie ważne dla obronności

lub bezpieczeństwa państwa;

3)

objęte ochroną ogólną w rozumieniu Konwencji haskiej z dnia 14 maja 1954 r. o ochronie dóbr kulturalnych w razie konfliktu zbrojnego; zajęcie tych nieruchomości

może nastąpić jedynie za zgodą właściwego organu służby konserwatorskiej;

4)

oznakowane i objęte ochroną w rozumieniu Protokołu dodatkowego do Konwencji genewskich

z dnia 12 sierpnia 1949 r. o ochronie ofiar międzynarodowych konfliktów zbrojnych

- przeznaczone do ochrony ludności cywilnej;

5)

szkół wyższych lub jednostek badawczo-rozwojowych;

6)

przeznaczone do wykonywania kultu religijnego;

7)

w których mają siedzibę domy pomocy społecznej;

8)

użytkowane przez

a)

obce misje dyplomatyczne i specjalne oraz urzędy konsularne,

b)

członków personelu dyplomatycznego obcych misji dyplomatycznych i specjalnych oraz

personelu konsularnego,

c)

członków personelu administracyjnego i technicznego oraz członków personelu służby

obcych misji dyplomatycznych i specjalnych oraz urzędów konsularnych, jeżeli nie są

obywatelami polskimi i nie posiadają w Rzeczypospolitej Polskiej stałego miejsca zamieszkania

- pod warunkiem wzajemności,

d)

inne osoby lub instytucje międzynarodowe korzystające z immunitetów lub przywilejów

dyplomatycznych albo konsularnych na mocy ustaw, umów międzynarodowych, a także powszechnie

uznanych zwyczajów międzynarodowych.

2.

Zakłady opieki zdrowotnej i weterynaryjne mogą być zajęte wyłącznie na potrzeby wojskowej

służby zdrowia lub wojskowej służby weterynaryjnej.

3.

Nie podlegają zajęciu grunty podlegające szczególnym formom ochrony przyrody w rozumieniu

przepisów o ochronie przyrody, z wyjątkiem wypadków, o których mowa w art. 62 ust.

2 pkt 3 niniejszej ustawy.

Nieruchomości zajęte na zakwaterowanie przejściowe podlegają zwolnieniu nie później

niż w ciągu 6 miesięcy od dnia ich zajęcia. Ograniczenia tego nie stosuje się w razie

wprowadzenia stanu wojennego, ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny.

Zajęcie nieruchomości na zakwaterowanie przejściowe następuje na podstawie

1)

decyzji administracyjnej wydanej przez

a)

starostę wykonującego zadanie z zakresu administracji rządowej - w stosunku do nieruchomości

Skarbu Państwa, z zastrzeżeniem lit. c oraz d,

b

wójta (burmistrza, prezydenta miasta), starostę, marszałka województwa - w stosunku

do nieruchomości stanowiących własność odpowiedniej jednostki samorządu terytorialnego,

c)

dyrektora regionalnej dyrekcji lasów państwowych - w stosunku do obiektów i gruntów

leśnych Skarbu Państwa będących w zarządzie Państwowego Gospodarstwa Leśnego „Lasy

Państwowe”,

d)

Prezesa Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa

2)

pisemnej umowy zawartej przez organ wojskowy z osobą fizyczną lub prawną będącą właścicielem

nieruchomości.

1.

Decyzję w sprawie zakwaterowania przejściowego organ wydaje na wniosek właściwego

organu wojskowego.

2.

Wniosek powinien zawierać nazwę lub numer jednostki wojskowej, ilość i rodzaj nieruchomości,

czas trwania zakwaterowania oraz termin jego rozpoczęcia i zakończenia.

Zajęcie nieruchomości następuje po uprawomocnieniu się decyzji. Przejęcie i zwrot

nieruchomości odbywa się na podstawie protokołu zdawczo-odbiorczego.

1.

Przepisów art. 66-68 nie stosuje się w razie wprowadzenia stanu wyjątkowego i wojennego,

ogłoszenia mobilizacji oraz w czasie wojny.

2.

Zajęcie nieruchomości na zakwaterowanie przejściowe w sytuacjach, o których mowa w

ust. 1, następuje na podstawie pisemnej decyzji dowódcy jednostki wojskowej, określającej

nieruchomości zajęte na zakwaterowanie przejściowe, a także czas jego trwania. Decyzji

nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności i doręcza się ją właścicielowi nieruchomości.

1.

Należność za zakwaterowanie przejściowe ustala się w drodze umowy z właścicielem nieruchomości

przy uwzględnieniu cen rynkowych na danym terenie.

2.

Należność wypłaca się właścicielowi nieruchomości po zakończeniu zakwaterowania przejściowego

w terminie do 30 dni od dnia zwolnienia nieruchomości. W wypadku gdy zakwaterowanie

przejściowe trwa dłużej niż miesiąc, należność wypłaca się co miesiąc z dołu.

3.

Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się w razie wprowadzenia stanu wyjątkowego i wojennego,

ogłoszenia mobilizacji oraz w czasie wojny; w takich wypadkach zasady i tryb wypłacania

należności za zakwaterowanie przejściowe określi Rada Ministrów w drodze rozporządzenia.

1.

Wokół nieruchomości zajętych na zakwaterowanie przejściowe może być utworzona strefa

niebezpieczeństwa na podstawie decyzji wojewody, wydanej na wniosek dowódcy jednostki

wojskowej korzystającej z tego zakwaterowania.

2.

Strefą niebezpieczeństwa jest obszar gruntu, na którym występuje czasowe zagrożenie

zdrowia lub życia osób w niej przebywających, w związku z działaniami wojskowymi.

3.

W strefie niebezpieczeństwa obowiązuje zakaz wstępu dla osób nieuprawnionych.

4.

W razie objęcia strefą niebezpieczeństwa obszarów zamieszkałych, można zarządzić ewakuację

z niej mieszkańców na czas, na jaki obszary te są uznane za strefę niebezpieczeństwa.

5.

Decyzja o utworzeniu strefy niebezpieczeństwa powinna określać obszar tej strefy,

sposób jej oznaczenia i termin czasowej ewakuacji z niej mieszkańców.

6.

O utworzeniu strefy niebezpieczeństwa na obszarach zamieszkałych i wprowadzeniu obowiązku

czasowej ewakuacji oraz zakazu wstępu na ten obszar właściwy wójt (burmistrz, prezydent

miasta) jest obowiązany poinformować mieszkańców.

1.

W razie utworzenia strefy niebezpieczeństwa, starosta wykonujący zadanie z zakresu

administracji rządowej zapewnia pomieszczenia zastępcze dla mieszkańców czasowo ewakuowanych

z tej strefy oraz organizuje ich przeniesienie do tych pomieszczeń.

2.

Mienie pozostawione przez mieszkańców, po uprzednim protokolarnym przejęciu, zabezpiecza

jednostka wojskowa, która zajmuje teren objęty tą strefą.

3.

Środki transportu niezbędne do ewakuacji mieszkańców i ich mienia ruchomego dostarcza

jednostka wojskowa.

4.

Zwrot mienia zabezpieczonego przez jednostkę wojskową następuje na podstawie protokołu.

1.

Za szkody wyrządzone w związku z zajęciem nieruchomości na zakwaterowanie przejściowe

lub z utworzeniem strefy niebezpieczeństwa odpowiedzialność ponosi jednostka wojskowa,

o której mowa w art. 72 ust. 2.

2.

Za szkodę, o której mowa w ust. 1, uważa się szkodę w mieniu znajdującym się na nieruchomości

zajętej na zakwaterowanie przejściowe oraz powstałą wskutek przymusowej ewakuacji

z terenu objętego strefą niebezpieczeństwa lub w mieniu pozostającym w tej strefie.

3.

Roszczenie o odszkodowanie ulega przedawnieniu po upływie 3 lat od dnia, w którym

szkoda została wyrządzona.

1.

Postępowanie o odszkodowanie wszczyna się na wniosek poszkodowanego.

2.

Wniosek o odszkodowanie składa się do dowódcy jednostki wojskowej, która wyrządziła

szkodę, a jeżeli miejsce postoju tej jednostki nie jest znane - do dowódcy okręgu

wojskowego właściwego ze względu na miejsce powstania szkody.

3.

Niezwłocznie po otrzymaniu wniosku o odszkodowanie dowódca jednostki wojskowej zarządza

przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego.

4.

Z przebiegu postępowania wyjaśniającego sporządza się protokół, który powinien w szczególności

zawierać

1)

opis stanu faktycznego z określeniem rodzaju, rozmiaru i wielkości szkody oraz miejsce

i datę jej powstania albo stwierdzenie, że szkoda nie powstała;

2)

określenie wysokości proponowanego odszkodowania.

5.

Protokół podpisuje osoba prowadząca postępowanie wyjaśniające oraz poszkodowany.

1.

Przed wydaniem decyzji dowódca jednostki wojskowej powinien dążyć do zawarcia z poszkodowanym

ugody określającej wielkość szkody i sposób jej naprawienia.

2.

Naprawienie szkody może nastąpić przez przywrócenie stanu poprzedniego lub zapłatę

odpowiedniej sumy pieniężnej.

1.

W razie niezawarcia ugody, dowódca jednostki wojskowej wydaje decyzję o sposobie załatwienia

wniosku o odszkodowanie.

2.

Od decyzji, o której mowa w ust. 1, w terminie miesiąca od daty doręczenia, a także

w wypadku niewydania jej przez organ wojskowy w terminie trzech miesięcy od dnia zgłoszenia

wniosku o przyznanie odszkodowania, poszkodowany może dochodzić roszczeń na drodze

postępowania sądowego.

Przepisów art. 73-76 nie stosuje się w okresie obowiązywania stanu wyjątkowego i wojennego

oraz w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny.

W czasie podróży służbowych i czasowego wykonywania obowiązków poza stałym miejscem

służby lub pracy żołnierze i pracownicy wojska korzystają z zakwaterowania w służbowych

pokojach noclegowych, hotelach garnizonowych lub w innych placówkach hotelarskich,

a w razie braku takich możliwości - z zakwaterowania przejściowego na zasadach określonych

w niniejszym rozdziale.

1.

Przepisy art. 62, 63 i 65-67 stosuje się odpowiednio w wypadku zaistnienia klęski

żywiołowej, nadzwyczajnego zagrożenia środowiska i na czas usuwania ich skutków.

2.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób finansowania przedsięwzięć

związanych z zakwaterowaniem osób w warunkach, o których mowa w ust. 1, oraz organy

właściwe w tych sprawach.

Kto narusza zakaz wstępu na teren zajęty na zakwaterowanie Sił Zbrojnych lub na teren

objęty strefą niebezpieczeństwa,

podlega karze grzywny.

1.

Kto wbrew przepisom ustawy zajmuje samowolnie kwaterę lub lokal mieszkalny albo oddaje

je w podnajem lub użycza,

podlega karze grzywny.

2.

Osoba przebywająca w kwaterze lub lokalu mieszkalnym, która w sposób złośliwy lub

uporczywy zakłóca osobom zamieszkującym w danym budynku korzystanie z zajmowanego

lokalu mieszkalnego lub pomieszczeń przynależnych do tego lokalu,

podlega karze grzywny.

3.

Kto, będąc obowiązany do zwolnienia zajmowanej kwatery lub lokalu mieszkalnego, opuszcza

je bez zawiadomienia o tym Agencji,

podlega karze grzywny.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 2002 r., z wyjątkiem

1)

art. 31, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 2002 r.,

2)

art. 52 pkt 12 lit. a), art. 59, art. 62 pkt 1, art. 71 ust. 2 i art. 79, które wchodzą

w życie z dniem ogłoszenia,

3)

art. 1 ust. 1 pkt 1, ust. 5 oraz ust. 6 i art. 10 pkt 1, które wchodzą w życie z dniem

31 marca 2002 r.,

4)

art. 50 pkt 7, który wchodzi w życie z dniem 6 kwietnia 2002 r.,

5)

art. 2 ust. 3, art. 25, art. 36 pkt 1, 2 i 4, art. 41, art. 48, art. 52 pkt 5, art.

63 pkt 1 oraz art. 80 ust. 1 pkt 1, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2002 r.,

6)

art. 27 i art. 52 pkt 13 w zakresie dotyczącym art. 33a ust. 1 pkt 9, które wchodzą

w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.,

7)

art. 2 ust. 1, art. 14, art. 33, art. 35, art. 46 pkt 1 i 4, art. 52 pkt 2, art. 54

oraz art. 63 pkt 3, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.

1.

Kto nie stosuje się do decyzji organu w sprawie oddania na zakwaterowanie przejściowe

nieruchomości albo w sprawie usunięcia mieszkańców z terenu objętego strefą niebezpieczeństwa,

podlega karze grzywny.

2.

Tej samej karze podlega, kto uniemożliwia lub utrudnia korzystanie z nieruchomości

zajętych na zakwaterowanie przejściowe.

Orzekanie w sprawach o wykroczenia określone w art. 79-81 następuje w trybie przepisów

o postępowaniu w sprawach o wykroczenia. Żołnierze odpowiadają za te czyny na zasadach

określonych w przepisach o dyscyplinie wojskowej.

1

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia

1)

sposób i szczegółowe warunki

a)

gospodarowania lokalami mieszkalnymi przez Agencję,

b

wydawania decyzji o prawie zamieszkiwania w lokalach mieszkalnych, w tym w kwaterach

zastępczych i kwaterach internatowych,

c)

wykonywania przeglądów technicznych, konserwacji i remontów lokali mieszkalnych,

d)

napraw lokali mieszkalnych w zakresie obciążającym Agencję,

e

zwalniania lokali mieszkalnych, w tym kwater zastępczych i kwater internatowych,

f

wydawania skierowań do zamieszkiwania w internatach;

2)

szczegółowy tryb postępowania w sprawach przymusowego przekwaterowania lub wykwaterowania

osób zamieszkujących w lokalach mieszkalnych oraz ustalania kosztów tych czynności;

3)

wzory dokumentów stanowiących podstawę do zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym, kwaterze

zastępczej, kwaterze internatowej lub internacie oraz ich zwalniania i rozliczania.

1a

W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, należy w szczególności określić

1)

zasób mieszkaniowy będący w dyspozycji Agencji, z uwzględnieniem tytułów własności

i sposobu gospodarowania nim;

2)

możliwie uproszczone wzory dokumentów, o których mowa w ust. 1 pkt 3;

3)

terminy obowiązujących Agencję przeglądów technicznych, konserwacji i remontów lokali

mieszkalnych oraz pomieszczeń przeznaczonych do wspólnego użytku, z uwzględnieniem

instalacji i urządzeń stanowiących ich wyposażenie.

2.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, może określić szczegółowe zasady i tryb postępowania

w sprawach zakwaterowania przejściowego.

3.

Ministrowie Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1997 r., z wyjątkiem art. 3, art. 7, art.

9, art. 10, art. 20, art. 24, art. 32, art. 34, art. 37, art. 45-47, art. 50, art.

66, art. 73 ust. 1, 2 i 4, art. 74, art. 76, art. 79, art. 80 i art. 82, które wchodzą

w życie z dniem 1 października 1996 r., oraz art. 41, który wchodzi w życie z dniem

wejścia w życie ustawy konstytucyjnej z dnia 21 czerwca 1996 r. o zmianie ustawy konstytucyjnej z

dnia 17 października 1992 r. o wzajemnych stosunkach między władzą ustawodawczą i

wykonawczą Rzeczypospolitej Polskiej oraz o samorządzie terytorialnym

(Dz. U. Nr 106, poz. 488).

(uchylony).

1.

Zadania Agencji w stosunku do

1)

żołnierzy służby stałej, którzy w dniu 31 grudnia 2001 r. pełnili zawodową służbę

wojskową w jednostkach organizacyjnych podległych lub nadzorowanych przez ministra

właściwego do spraw wewnętrznych albo pozostawali w dyspozycji tego ministra,

2)

emerytów wojskowych i rencistów wojskowych, którzy zostali zwolnieni z zawodowej służby

wojskowej z jednostek organizacyjnych podległych lub nadzorowanych przez ministra

właściwego do spraw wewnętrznych,

3)

członków rodziny osób, o których mowa w pkt 1 i 2 oraz wymienionych w art. 26 ust.

2, wspólnie zamieszkujących z żołnierzem służby stałej, emerytem wojskowym lub rencistą

wojskowym w dniu jego śmierci,

4)

osób innych niż wymienione w pkt 1 i 2, które zajmują lokal mieszkalny w zasobie ministra

właściwego do spraw wewnętrznych, na podstawie decyzji o przydziale lub umowy najmu

na czas nieoznaczony

- wykonuje państwowa jednostka budżetowa - Zarząd Zasobów Mieszkaniowych Ministerstwa

Spraw Wewnętrznych i Administracji.

2.

W zakresie gospodarowania nieruchomościami uprawnienia przewidziane dla dyrektorów

oddziałów regionalnych Agencji w art. 14 ust. 2a przysługują odpowiednio Dyrektorowi

Zarządu Zasobów Mieszkaniowych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji.

3.

Lokale mieszkalne będące w trwałym zarządzie Zarządu Zasobów Mieszkaniowych Ministerstwa

Spraw Wewnętrznych i Administracji, po uprawomocnieniu się decyzji właściwego organu

o wygaśnięciu trwałego zarządu, w imieniu Skarbu Państwa i na zasadach określonych

w rozdziale 6, mogą być zbywane przez ten Zarząd na rzecz osób, o których mowa w ust.

1, oraz funkcjonariuszy Straży Granicznej, o których mowa w art. 154 ust. 5 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej

(Dz. U. z 2002 r. Nr 171, poz. 1399, z późn. zm., i funkcjonariuszy Biura Ochrony Rządu, o których mowa w art. 143 ustawy z dnia 16 marca 2001 r. o Biurze Ochrony Rządu

(Dz. U. z 2004 r. Nr 163, poz. 1712 i Nr 210, poz. 2135), posiadających decyzję o przydziale lub umowę najmu lokalu mieszkalnego na czas nieoznaczony.

4.

Uprawnienia przewidziane dla Ministra Obrony Narodowej w art. 32a ust. 8 i 9, art.

36 ust. 5, art. 54 ust. 2, art. 58 ust. 8 i 9 oraz art. 83 ust. 1 i 1a przysługują

odpowiednio ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych.

(uchylony).

1.

Jeżeli jednostka samorządu terytorialnego lub Skarb Państwa dokonuje sprzedaży lokalu

mieszkalnego zajmowanego przez emeryta wojskowego lub rencistę wojskowego zwolnionego

z zawodowej służby wojskowej z jednostki organizacyjnej podległej lub nadzorowanej

przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych lub członków jego rodziny uprawnionych

do wojskowej renty rodzinnej, udziela tym osobom ulgi lub obniżki w cenie nabycia

w wysokości nie niższej niż określona w art. 58 ust. 1-5.

2.

Jeżeli ulgi lub obniżki w cenie nabycia lokalu mieszkalnego, o którym mowa w ust.

1, stosowane przez jednostkę samorządu terytorialnego w innych transakcjach są niższe

od pomniejszenia określonego w art. 58 ust. 1-5, na wniosek jednostki samorządu terytorialnego,

Zarząd Zasobów Mieszkaniowych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji przekazuje

tej jednostce różnicę między stosowaną przez sprzedającego ceną nabycia lokalu mieszkalnego

z przypadającym udziałem ułamkowym w gruncie a wartością lokalu mieszkalnego z przypadającym

udziałem ułamkowym w gruncie, obliczoną zgodnie z art. 58 ust. 1-5.

3.

Przepisu ust. 2 nie stosuje się do lokali mieszkalnych nieodpłatnie przekazanych jednostce

samorządu terytorialnego z zasobu nieruchomości Skarbu Państwa.

1.

Odprawa mieszkaniowa nie przysługuje osobom, które

1)

otrzymały ekwiwalent pieniężny w zamian za rezygnację z osobnej kwatery stałej wypłacony

na podstawie przepisów obowiązujących do dnia 30 czerwca 2004 r.;

2)

nabyły mieszkania od Skarbu Państwa, Agencji lub jednostki samorządu terytorialnego,

z bonifikatą lub z uwzględnieniem pomniejszenia w cenie nabycia;

3)

otrzymały pomoc finansową wypłaconą w formie zaliczkowej lub bezzwrotnej do dnia 31

grudnia 1995 r.;

4)

nabyły od Agencji własnościowe spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego.

2.

Osobie, która otrzymała pomoc finansową na budownictwo mieszkaniowe do dnia 31 grudnia

1995 r. i zajmuje lokal spółdzielczy o powierzchni użytkowej podstawowej mniejszej

od przysługującej minimalnej normy, wypłaca się odprawę mieszkaniową w wysokości odpowiadającej

różnicy między zajmowaną powierzchnią użytkową podstawową a powierzchnią przysługującą

według zasad określonych w art. 26 i 47. Termin składania wniosków upływa z dniem

31 grudnia 2004 r.

3.

Jeżeli pozwolenie na budowę domu jednorodzinnego zostało wydane przed dniem 21 lutego

1994 r., zaliczkową pomoc finansową zamienia się na bezzwrotną według zasad i stawek,

które obowiązywały w dotychczasowych przepisach na dzień upływu trzech lat od dnia

otrzymania tego pozwolenia. Do osób, którym trzyletni okres od dnia otrzymania pozwolenia

upłynął po dniu 31 grudnia 1995 r., stosuje się wartość odtworzeniową, o której mowa

w art. 47 ust. 1 pkt 3. Termin składania wniosków upływa z dniem 31 grudnia 2004 r.

4.

Organem właściwym do zakończenia spraw, o których mowa w ust. 1-3, jest dyrektor oddziału

regionalnego Agencji.

5.

Wydatki na cele, o których mowa w ust. 1-3, pokrywane są ze środków finansowych przeznaczonych

na odprawę mieszkaniową, o której mowa w art. 47.

(uchylony).

(uchylony).

W ustawie z dnia 31 stycznia 1989 r. o opłacie skarbowej

(Dz. U. Nr 4, poz. 23 i Nr 74, poz. 443, z 1992 r. Nr 21, poz. 86 oraz z 1993 r. Nr 11, poz. 50) w art. 3 w ust. 1 w pkt 5 dodaje się lit. c) w brzmieniu

„

c)

umowy sprzedaży osobnych kwater stałych i lokali mieszkalnych, których stroną jest

Wojskowa Agencja Mieszkaniowa.

”

(pominięte).

W ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych

(Dz. U. z 1993 r. Nr 106, poz. 482 i Nr 134, poz. 646, z 1994 r. Nr 1, poz. 2, Nr 43, poz. 163, Nr 80, poz. 368, Nr 87, poz. 406, Nr 90, poz. 419, Nr 113, poz. 547, Nr 123, poz. 602 i Nr 127, poz. 627 oraz z 1995 r. Nr 5, poz. 25) w art. 17 w ust. 1 po pkt 4h dodaje się pkt 4i w brzmieniu

„

4i)

dochody Wojskowej Agencji Mieszkaniowej uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi

i z innych źródeł - w części przeznaczonej na cele związane z budownictwem i gospodarką

zasobami mieszkaniowymi oraz internatowo-hotelowymi,

”

.

W ustawie z dnia 2 lipca 1994 r. o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych

(Dz. U. Nr 105, poz. 509) w art. 2 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Przepisów ustawy nie stosuje się, z wyjątkiem rozdziału 6, do lokali mieszkalnych

będących w dyspozycji jednostek organizacyjnych podległych lub nadzorowanych przez

Ministrów Obrony Narodowej i Spraw Wewnętrznych oraz Ministra Sprawiedliwości w zakresie

Służby Więziennej.

””

;

1.

Traci moc ustawa z dnia 20 maja 1976 r. o zakwaterowaniu sił zbrojnych

(Dz. U. z 1992 r. Nr 5, poz. 19 oraz z 1994 r. Nr 10, poz. 36), z zastrzeżeniem art. 94 ust. 2.

2.

(uchylony).

3.

(uchylony).

1.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia

2.

Przepisy rozdziałów 4-6 oraz art. 86-91 wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 1996 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z tym że przepisy art.

28-81, art. 82 pkt 1 i 6 oraz art. 83-99 wchodzą w życie w dniu wyborów do organów

stanowiących jednostek samorządu terytorialnego przeprowadzonych w związku z zakończeniem

kadencji tych organów wybranych w dniu 11 października 1998 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1999 r., z wyjątkiem art. 26, art. 128 pkt

2, art. 139 pkt 1 i 10, art. 145 ust. 2 i 4, art. 146 ust. 2 i 4 oraz art. 147 ust.

2 i 3, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia, i art. 34 pkt 1, art. 36 pkt 23,

art. 48 pkt 1 i 3, art. 84, art. 97 pkt 1-3, 5-10 i 12-36 oraz art. 139 pkt 9 lit.

a), które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2000 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 227

i art. 233, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.