Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 7 lutego 2005 r. w sprawie zwalczania enzootycznej białaczki bydła

§ 1. Rozporzàdzenie okreÊla szczegó∏owy sposób

i tryb zwalczania enzootycznej bia∏aczki byd∏a, zwanej

dalej „chorobà”, w tym

1) sposób i tryb post´powania przy

a) podejrzeniu choroby,

b) stwierdzaniu choroby,

c) wygaszaniu ogniska choroby;

2) rodzaj próbek pobieranych do badaƒ diagnostycznych lub testów oraz sposób ich pobierania i wysy∏ania;

3) Êrodki stosowane przy zwalczaniu choroby;

4) sposób przeprowadzania czyszczenia i odka˝ania;

5) wymagania niezb´dne do uznania terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub regionu po∏o˝onego na

tym terytorium za urz´dowo wolne od choroby

oraz szczegó∏owy tryb tego uznawania.

§ 2. 1. Powiatowy lekarz weterynarii, po otrzymaniu zawiadomienia o podejrzeniu wystàpienia choro-

———————

1) Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi kieruje dzia∏em administracji rzàdowej — rolnictwo, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 roz-

porzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 11 czerwca 2004 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi (Dz. U. Nr 134, poz. 1433).

2) Przepisy niniejszego rozporzàdzenia cz´Êciowo wdra˝ajà postanowienia

1) dyrektywy 64/432/EWG z dnia 26 czerwca 1964 r. w sprawie problemów zdrowotnych zwierzàt wp∏ywajàcych na handel wewnàtrzwspólnotowy byd∏a i trzody chlewnej (Dz. Urz. WE L 121 z 29.07.1964, str. 1977; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 1, str. 13;

Dz. Urz. WE L 172 z 3.07.1975, str. 17; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 2, str. 80;

Dz. Urz. WE L 26 z 31.01.1977, str. 81; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 3, str. 88;

Dz. Urz. WE L 25 z 31.01.1978, str. 58; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 3, str. 196;

Dz. Urz. WE L 375 z 31.12.1980, str. 75; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 4, str. 284;

Dz. Urz. WE L 186 z 8.07.1981, str. 20; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 5, str. 49;

Dz. Urz. WE L 378 z 31.12.1982, str. 57; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 5, str. 190;

Dz. Urz. WE L 177 z 4.07.1984, str. 22; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 6, str. 87;

Dz. Urz. WE L 339 z 27.12.1984, str. 27; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 6, str. 151;

Dz. Urz. WE L 372 z 31.12.1985, str. 44; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 6, str. 305;

Dz. Urz. WE L 99 z 11.04.1987, str. 18; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 7, str. 205;

Dz. Urz. WE L 280 z 3.10.1987, str. 28; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 7, str. 299;

Dz. Urz. WE L 224 z 18.08.1990, str. 13;

Dz. Urz. WE L 377 z 31.12.1991, str. 16; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 12, str. 176;

Dz. Urz. WE L 243 z 11.10.1995, str. 16;

Dz. Urz. WE L 109 z 25.04.1997, str. 1;

Dz. Urz. WE L 198 z 15.07.1998, str. 22; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 23, str. 217;

Dz. Urz. WE L 358 z 31.12.1998, str. 107; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 24, str. 276;

Dz. Urz. WE L 105 z 3.05.2000, str. 34; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 29, str. 71;

Dz. Urz. WE L 114 z 13.05.2000, str. 37;

Dz. Urz. WE L 163 z 4.07.2000, str. 35;

Dz. Urz. WE L 281 z 7.11.2000, str. 16; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 30, str. 470;

Dz. Urz. WE L 102 z 12.04.2001, str. 63;

Dz. Urz. WE L 80 z 23.03.2002, str. 22;

Dz. Urz. WE L 176 z 5.07.2002, str. 46;

Dz. Urz. WE L 179 z 29.07.2002, str. 13;

Dz. Urz. WE L 194 z 23.07.2002, str. 45;

Dz. Urz. WE L 313 z 16.11.2002, str. 32;

Dz. Urz. UE L 332 z 19.12.2003, str. 53;

Dz. Urz. UE L 5 z 9.01.2004, str. 8;

Dz. Urz. UE L 67 z 5.03.2004, str. 24;

Dz. Urz. UE L 68 z 6.03.2004, str. 36;

Dz. Urz. UE L 100 z 6.04.2004, str. 43);

2) dyrektywy 78/52/EWG z dnia 13 grudnia 1977 r. ustanawiajàcej wspólnotowe kryteria w odniesieniu do krajowych planów przyspieszonego zwalczania brucelozy, gruêlicy i enzootycznej bia∏aczki byd∏a (Dz. Urz. WE L 15 z 19.01.1978,

str. 34; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 3, str. 181).

by albo o uzyskaniu dodatniego lub wàtpliwego wyniku badania przeprowadzonego w ramach badaƒ kontrolnych zaka˝eƒ zwierzàt, podejmuje niezw∏ocznie

czynnoÊci majàce na celu wykrycie lub wykluczenie

choroby.

2. CzynnoÊci, o których mowa w ust. 1, obejmujà

1) przeprowadzenie

a) dochodzenia epizootycznego,

b) badania klinicznego albo sekcji zw∏ok, albo badania poubojowego byd∏a;

2) pobranie próbek do badaƒ diagnostycznych lub testów

a) od byd∏a,

b) z tusz byd∏a lub

Poz. 260

2) nakazuje odosobnienie w stadzie zwierzàt podejrzanych o chorob´.

§ 3. 1. Powiatowy lekarz weterynarii, na podstawie

dochodzenia epizootycznego oraz badaƒ diagnostycznych lub testów, o których mowa w § 2 ust. 2 pkt 1

lit. b i pkt 2, oraz badaƒ przeprowadzanych w ramach

badaƒ kontrolnych zaka˝eƒ zwierzàt, stwierdza wystàpienie choroby albo jà wyklucza.

2. W przypadku gdy wyniki badaƒ lub testów,

o których mowa w § 2 ust. 2 pkt 1 lit. b i pkt 2, sà wàtpliwe, powiatowy lekarz weterynarii

1) stosuje nadal Êrodki, o których mowa w § 2;

2) powiadamia podmiot skupujàcy mleko o zawieszeniu statusu stada urz´dowo wolnego od choroby.

c) ze zw∏ok byd∏a

§ 4. 1. Powiatowy lekarz weterynarii w przypadku

stwierdzenia choroby w stadzie

— je˝eli konieczne jest ich wykonanie.

1) wyznacza ognisko choroby;

3. Badania diagnostyczne, o których mowa

w ust. 2 pkt 2, polegajà na

1) wykonaniu badania histopatologicznego lub

2) wykryciu kwasu nukleinowego wirusa, wyst´pujàcego w formie prowirusa, metodà reakcji ∏aƒcuchowej polimeryzacji (PCR).

4. Badania, o których mowa w ust. 3 pkt 2, wykonujà laboratoria, o których mowa w art. 23 ust. 3 pkt 3

ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz. U. Nr 33, poz. 287, Nr 91, poz. 877 i Nr 273,

poz. 2703 oraz z 2005 r. Nr 23, poz. 188).

5. Testami, o których mowa w ust. 2 pkt 2, sà

1) w przypadku badania mleka lub serwatki — test

immunoenzymatyczny (ELISA);

2) w przypadku badania krwi

a) test immunodyfuzji w ˝elu agarowym (AGID),

b) test immunoenzymatyczny (ELISA).

6. Powiatowy lekarz weterynarii zabezpiecza, znakuje i przesy∏a do zatwierdzonego laboratorium próbki, o których mowa w ust. 2 pkt 2.

7. Rodzaj próbek pobieranych do badaƒ diagnostycznych lub testów oraz sposób ich pobierania i wysy∏ania sà okreÊlone w za∏àczniku nr 1 do rozporzàdzenia.

8. Powiatowy lekarz weterynarii, do czasu uzyskania wyników testów lub badaƒ diagnostycznych, obejmuje stado, w którym podejrzewa si´ chorob´, nadzorem oraz

1) zakazuje przemieszczania byd∏a do stada oraz ze

stada, chyba ˝e przemieszczenie to jest przeprowadzane w celu dokonania natychmiastowego

uboju;

2) powiadamia podmiot skupujàcy mleko o zawieszeniu temu stadu statusu stada urz´dowo wolnego

od choroby.

2. Powiatowy lekarz weterynarii w ognisku choroby

1) zakazuje

a) przemieszczania byd∏a do stada oraz ze stada,

chyba ˝e przemieszczenie to jest przeprowadzane w celu dokonania natychmiastowego uboju,

b) karmienia mlekiem pochodzàcym od krów,

u których stwierdzono chorob´, chyba ˝e

— zostanie ono poddane obróbce cieplnej,

— b´dà nim karmione wy∏àcznie zwierz´ta z tego samego gospodarstwa,

c) dostarczania mleka pochodzàcego od krów,

u których stwierdzono chorob´, do zak∏adu

przetwórczego w celu przetworzenia, chyba ˝e

zostanie ono poddane obróbce cieplnej odbywajàcej si´ pod nadzorem powiatowego lekarza

weterynarii;

2) nakazuje odosobnienie w stadzie zwierzàt, u których stwierdzono chorob´, a nast´pnie

a) wykonanie testów w kierunku choroby u pozosta∏ych zwierzàt w wieku powy˝ej 12 miesi´cy

˝ycia w tym stadzie,

b) przeprowadzenie oczyszczania i odka˝ania

— miejsc dotychczasowego utrzymywania tych

zwierzàt,

— sprz´tu i narz´dzi u˝ywanych do pozyskiwania i przechowywania mleka od tych zwierzàt,

— sprz´tu i narz´dzi u˝ywanych przy utrzymywaniu tych zwierzàt,

c) przeprowadzenie odka˝ania nawozu naturalnego,

d) zabicie lub ubój zwierzàt, u których stwierdzono

chorob´.

3. Po zabiciu lub dokonaniu uboju zwierzàt, u których stwierdzono chorob´, oczyszcza si´ i odka˝a

1) pomieszczenia oraz miejsca, w których zwierz´ta

te by∏y utrzymywane;

2) miejsca za∏adunku tych zwierzàt lub produktów

pochodzàcych od tych zwierzàt;

3) Êrodki transportu i przedmioty, które mia∏y kontakt

z tymi zwierz´tami lub produktami pochodzàcymi

od tych zwierzàt.

4. Oczyszczanie i odka˝anie odbywa si´ pod nadzorem powiatowego lekarza weterynarii w sposób,

który jest okreÊlony w za∏àczniku nr 2 do rozporzàdzenia.

§ 5. Powiatowy lekarz weterynarii uznaje ognisko

choroby za wygas∏e, je˝eli

1) wszystkie zwierz´ta, u których stwierdzono chorob´, oraz ich potomstwo

a) pad∏y albo zosta∏y zabite, a ich zw∏oki zosta∏y

unieszkodliwione w sposób wykluczajàcy szerzenie si´ choroby, lub

b) zosta∏y poddane ubojowi;

2) wyniki dwóch kolejnych testów w kierunku choroby nie potwierdzi∏y choroby w tym ognisku u pozosta∏ych zwierzàt w wieku powy˝ej 12 miesi´cy,

przy czym

a) pierwszy test wykonuje si´ po up∏ywie co najmniej 3 miesi´cy od dnia, w którym z ogniska

choroby usuni´to ostatnie zwierz´, u którego

stwierdzono chorob´,

b) drugi test wykonuje si´ po up∏ywie co najmniej

4 miesi´cy, nie póêniej jednak ni˝ przed up∏ywem 12 miesi´cy od dnia wykonania pierwszego testu;

3) przeprowadzono w sposób, który jest okreÊlony

w za∏àczniku nr 2 do rozporzàdzenia, ostateczne

oczyszczanie i odka˝anie pomieszczeƒ oraz miejsc,

w których by∏y utrzymywane zwierz´ta, o których

mowa w pkt 1.

§ 6. 1. Terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub region po∏o˝ony na tym terytorium mogà byç uznane za

urz´dowo wolne od choroby, je˝eli

1) co najmniej 99,8 % stad byd∏a posiada status stada urz´dowo wolnego od choroby oraz

a) w okresie

— ostatnich 2 lat na podstawie wyników badaƒ

klinicznych lub diagnostycznych nie stwierdzono wyst´powania choroby,

— ostatniego roku, w dwóch kolejnych testach

wykonanych w odst´pie co najmniej 4-miesi´cznym u byd∏a w wieku powy˝ej 2 lat, uzyskano wyniki ujemne albo

Poz. 260

b) w okresie ostatnich 2 lat na podstawie wyników

badaƒ klinicznych lub diagnostycznych nie

stwierdzono wyst´powania choroby, a byd∏o

wprowadzane na to terytorium lub do tego regionu do chowu lub hodowli pochodzi∏o wy∏àcznie z krajów lub regionów urz´dowo wolnych od choroby, albo

2) na tym terytorium lub w tym regionie

a) w okresie ostatnich 3 lat

— nie stwierdzono choroby w badaniu histopatologicznym,

— powiatowy lekarz weterynarii by∏ powiadamiany o ka˝dym przypadku podejrzenia choroby i przeprowadzi∏ dochodzenia epizootyczne,

b) w okresie ostatnich 2 lat, co najmniej w 10 %

stad wybranych losowo, byd∏o w wieku powy˝ej 24 miesi´cy ˝ycia zosta∏o przebadane zgodnie z przepisami Unii Europejskiej3) i uzyska∏o

wynik ujemny w tych badaniach, albo

3) przy zastosowaniu innej metody badania, przy której poziom wykrywalnoÊci choroby wynosi 99 %,

wykazano, ˝e stad zaka˝onych chorobà jest mniej

ni˝ 0,2 %.

2. Terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub region

po∏o˝ony na tym terytorium zachowujà status urz´dowo wolnych od choroby, je˝eli

1) na tym terytorium lub w tym regionie u wszystkich

sztuk byd∏a, które sà poddawane ubojowi, przeprowadza si´ badania, a w przypadku stwierdzenia zmian anatomopatologicznych wskazujàcych

na podejrzenie choroby wykonuje si´ badania laboratoryjne, o których mowa w art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej;

2) G∏ówny Lekarz Weterynarii zg∏asza Komisji Europejskiej wszystkie przypadki wyst´powania choroby na tym terytorium lub w tym regionie;

3) wszystkie sztuki byd∏a, które uzyska∏y dodatni wynik w teÊcie wykonanym zgodnie z przepisami

Unii Europejskiej3), zabija si´ albo poddaje si´

ubojowi, a do stada stosuje si´ Êrodki okreÊlone

w przepisach wydanych na podstawie art. 10

ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r.

o ochronie zdrowia zwierzàt oraz zwalczaniu chorób zakaênych zwierzàt;

4) w okresie pierwszych 5 lat po uzyskaniu tego statusu

a) u wszystkich sztuk byd∏a powy˝ej 24. miesiàca

˝ycia wykonano raz w roku test zgodnie z przepisami Unii Europejskiej3) albo

b) zastosowano innà metod´ badania, przy której

poziom wykrywalnoÊci choroby wynosi 99 %,

———————

3) Za∏àcznik

D rozdzia∏ II dyrektywy 64/432/EWG z dnia

26 czerwca 1964 r. w sprawie problemów zdrowotnych

zwierzàt wp∏ywajàcych na handel wewnàtrzwspólnotowy

byd∏a i trzody chlewnej.

która wykaza∏a, ˝e stad zaka˝onych chorobà jest

mniej ni˝ 0,2 %.

3. G∏ówny Lekarz Weterynarii mo˝e wystàpiç do

Komisji Europejskiej z wnioskiem o ograniczenie liczby zwierzàt obj´tych testami, tak aby badaniem by∏y

obj´te wszystkie sztuki byd∏a powy˝ej 12. miesiàca ˝ycia, co najmniej w 1 % stad wybieranych losowo co

roku, je˝eli w ostatnich 3 latach nie stwierdzono wyst´powania choroby w jednym na 10 000 stad.

Poz. 260

4. G∏ówny Lekarz Weterynarii mo˝e wystàpiç do

Komisji Europejskiej z wnioskiem o przywrócenie

zawieszonego statusu, o którym mowa w ust. 2,

w przypadku gdy zosta∏y spe∏nione warunki konieczne

do uzyskania tego statusu.

§ 7. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie

14 dni od dnia og∏oszenia.

Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi: W. Olejniczak

Za∏àczniki do rozporzàdzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju

Wsi z dnia 7 lutego 2005 r. (poz. 260)

Za∏àcznik nr 1

RODZAJ PRÓBEK POBIERANYCH DO WYKONANIA BADA¡ DIAGNOSTYCZNYCH LUB TESTÓW

ORAZ SPOSÓB ICH POBIERANIA I WYSY¸ANIA

1. Do badaƒ diagnostycznych lub testów pobiera

si´

1) próbki

b) z çwiartek wymienia wykazujàcych w badaniu

klinicznym

— zmiany zapalne albo

a) krwi,

— zmiany zapalne, które by∏y leczone.

b) mleka;

8. Badania, o których mowa w ust. 7, przeprowadza si´ na mleku chudym, po odwirowaniu i usuni´ciu

t∏uszczu, lub serwatce.

2) wycinki

a) chorobowo zmienionych narzàdów i tkanek

wraz z lokalnymi w´z∏ami ch∏onnymi,

9. Próbki mleka pobiera si´ jako próbki

b) guzów,

a) zbiorcze pobrane z pojemników na mleko lub

c) chorobowo zmienionej skóry,

b) pulowane po dodaniu azydku sodu do buteleczek

poliwinylowych o obj´toÊci 80 ml, co pozwala na

przechowanie ich w stanie niezmienionym przez

okres 4—6 tygodni.

d) zmienionych w´z∏ów ch∏onnych.

2. W uzasadnionych przypadkach wykonuje si´

biopsj´.

10. Pobrane mleko sch∏adza si´.

3. Do badaƒ diagnostycznych nie pobiera si´ krwi

od ja∏ówek i krów w okresie dwóch tygodni przed

dniem porodu oraz w okresie tygodnia po porodzie.

4. Próbki krwi do testów pobiera si´, przy u˝yciu

ig∏y jednorazowej, do sterylnej probówki lub tubostrzykawki, bez dodatku Êrodka antykoagulacyjnego,

a nast´pnie probówk´ nape∏nia si´ w taki sposób, aby

krew sp∏ywa∏a wolno po wewn´trznej Êcianie tej probówki, a˝ do nape∏nienia tej probówki w 2/3 jej pojemnoÊci.

11. Próbki od zwierzàt ˝ywych pobiera si´ w taki

sposób, aby nie nara˝aç zwierzàt na zb´dny ból.

12. Ka˝dà próbk´ pakuje si´ i transportuje z zachowaniem szczególnych Êrodków ostro˝noÊci.

13. Pobrane wycinki przewozi si´

1) w p∏ynie konserwujàcym sk∏adajàcym si´ z 9 cz´Êci wody i 1 cz´Êci formaldehydu lub

5. Pobranà krew, o której mowa w ust. 4, sch∏adza

2) w stanie sch∏odzonym — bez zastosowania p∏ynu

konserwujàcego.

6. Niedopuszczalne jest zamra˝anie pobranej krwi.

14. Próbki pobiera si´ czystymi, ja∏owymi narz´dziami, najlepiej jednorazowego u˝ytku.

si´.

7. Do badaƒ diagnostycznych pobiera si´ mleko

od krów w okresie laktacji, przy czym

1) mleko pobrane ze wszystkich çwiartek wymienia

miesza si´ w równych proporcjach;

2) nie pobiera si´ mleka

a) od krów w okresie od dnia porodu do 5—7 dnia

po porodzie,

15. Ka˝dà próbk´ umieszcza si´ w mocnym, sterylnym, szklanym lub plastikowym pojemniku, zamykanym szczelnym przykryciem zabezpieczajàcym przed

wyciekiem zawartoÊci. Przykrycie zabezpiecza si´ wodoodpornà taÊmà samoprzylepnà.

16. Powierzchni´ zewn´trznà pojemnika po jego

zamkni´ciu odka˝a si´, a nast´pnie p∏ucze si´ czystà

wodà i osusza.

17. Ka˝dy pojemnik zaopatruje si´ w etykiet´ zawierajàcà opis zwierz´cia i jego numer identyfikacyjny, rodzaj próbki, dat´ i miejsce jej pobrania, imi´ i nazwisko oraz adres posiadacza zwierz´cia.

18. Po zapakowaniu, w sposób okreÊlony

w ust. 15, próbki umieszcza si´ w kontenerze, mocnym kartonie lub drewnianym pude∏ku i transportuje

do laboratorium w temperaturze 4 °C.

19. Do ka˝dej przesy∏anej próbki do∏àcza si´ dokument, w formie pisma przewodniego, zawierajàcy nast´pujàce informacje

1) imi´ i nazwisko oraz adres posiadacza zwierz´cia;

Poz. 260

2) imi´ i nazwisko oraz adres i numer telefonu powiatowego lekarza weterynarii;

3) zakres i kierunek badaƒ diagnostycznych;

4) gatunek i iloÊç zwierzàt w gospodarstwie;

5) dat´ wystàpienia objawów klinicznych i ich opis;

6) opis stwierdzonych zmian sekcyjnych, poubojowych lub poÊmiertnych;

7) opis ewentualnego leczenia.

20. Próbki przesy∏a si´ niezw∏ocznie bezpoÊrednio

do laboratorium.

Za∏àcznik nr 2

SPOSOBY PRZEPROWADZANIA OCZYSZCZANIA I ODKA˚ANIA PRZY CHOROBIE

I. Ârodki ostro˝noÊci

1. Osoby wykonujàce zabiegi oczyszczania i odka˝ania powinny

1) byç przeszkolone w zakresie obchodzenia si´ z preparatami u˝ywanymi do tych zabiegów, w tym

w zakresie przygotowywania ich roztworów;

2) byç zaopatrzone w ochronne okulary lub maski,

kombinezony oraz r´kawice i buty gumowe.

2. Podczas wykonywania zabiegów oczyszczania

i odka˝ania nale˝y przestrzegaç ogólnych przepisów

w zakresie bezpieczeƒstwa i higieny pracy.

II. Oczyszczanie

1. Oczyszczanie polega na usuni´ciu zaka˝onego

nawozu naturalnego i innych substancji mogàcych zawieraç czynniki chorobotwórcze z pomieszczeƒ, w których sà utrzymywane zwierz´ta, pomieszczeƒ gospodarczych i magazynowych, wybiegów i otoczenia budynków, a nast´pnie na ich unieszkodliwieniu.

2. Oczyszczanie przeprowadza si´ przy u˝yciu

1) Êrodków fizycznych — r´cznych narz´dzi, sprz´tu

mechanicznego lub wody pod ciÊnieniem;

2) produktów biobójczych dopuszczonych do obrotu

na podstawie przepisów o produktach biobójczych.

3. Oczyszczanie przeprowadza si´ w nast´pujàcej

kolejnoÊci

1) wst´pnie spryskuje si´, po usuni´ciu zwierzàt, ich

zw∏ok lub tuszy, miejsca, w których przebywa∏y te

zwierz´ta, produktem biobójczym o takim st´˝eniu, jakie jest stosowane podczas mycia i odka˝ania; produkt ten pozostawia si´ na powierzchni

przez okres wskazany przez producenta;

2) oczyszcza si´ sufit, a nast´pnie Êciany, pod∏ogi

oraz okna i drzwi w pomieszczeniach, w których

przebywa∏y zwierz´ta;

3) oczyszcza si´ ˝∏oby, koryta, drabiny i przegrody,

a tak˝e sprz´t, przedmioty i narz´dzia, które mia∏y

kontakt ze zwierz´tami, oraz ubrania ochronne

i obuwie osób, które zajmowa∏y si´ utrzymywaniem zwierzàt;

4) oczyszcza si´ ziemi´ na wybiegach;

5) zbiera si´ zanieczyszczenia sta∏e, w tym nawóz naturalny i poddaje si´ je unieszkodliwieniu, spaleniu lub biologicznemu odka˝eniu.

III. Odka˝anie

1. Odka˝anie polega na niszczeniu czynników chorobotwórczych obecnych w Êrodowisku i mo˝e byç

przeprowadzone przy u˝yciu

1) Êrodków fizycznych;

2) produktów biobójczych dopuszczonych do obrotu

na podstawie przepisów o produktach biobójczych;

3) Êrodków biologicznych (z udzia∏em bakterii nitryfikacyjnych), stosowanych do odka˝ania obornika

i gnojowicy.

2. Odka˝anie przy u˝yciu produktów biobójczych

polega na zastosowaniu

1) pó∏ litra roztworu takiego produktu na 1 m2 powierzchni — w przypadku odka˝ania profilaktycznego;

2) co najmniej jednego litra roztworu Êrodka dezynfekcyjnego na 1 m2 powierzchni — w przypadku

odka˝ania w Êrodowisku zaka˝onym.

3. W ognisku choroby, jak równie˝ przed ka˝dym

wjazdem i wyjazdem, wejÊciem i wyjÊciem z gospodarstwa podejrzanego o wystàpienie choroby oraz

z pomieszczeƒ, w których jest utrzymywane byd∏o,

wyk∏ada si´ maty odka˝ajàce.

8. Ârodki transportu, sprz´t oraz inne przedmioty,

które mia∏y kontakt ze zwierz´tami chorymi lub podejrzanymi o chorob´ i pozostawa∏y w ognisku choroby,

przed opuszczeniem gospodarstwa oczyszcza si´ i odka˝a przy u˝yciu produktów biobójczych.

4. Maty, o których mowa w ust. 3, powinny byç nasycone roztworem produktu biobójczego w taki sposób, aby by∏y wilgotne.

9. Po usuni´ciu zwierzàt lub zw∏ok zwierz´cych

z ogniska choroby przeprowadza si´

5. D∏ugoÊç mat, o których mowa w ust. 3, nie mo˝e byç mniejsza ni˝

1) obwód najwi´kszego ko∏a pojazdu wje˝d˝ajàcego

lub wyje˝d˝ajàcego — w przypadku mat wy∏o˝onych przed wjazdami i wyjazdami;

2) metr — w przypadku mat wy∏o˝onych przed wejÊciami i wyjÊciami.

6. SzerokoÊç mat, o których mowa w ust. 3, nie

mo˝e byç mniejsza ni˝

1) szerokoÊç wjazdu lub wyjazdu — w przypadku mat

wy∏o˝onych przed wjazdami i wyjazdami;

2) szerokoÊç wejÊcia lub wyjÊcia — w przypadku mat

wy∏o˝onych przed wejÊciami lub wyjÊciami.

7. Osoby, które mia∏y kontakt ze zwierz´tami chorymi lub podejrzanymi o chorob´ oraz ze sprz´tem

u˝ywanym przy utrzymywaniu tych zwierzàt, przed

opuszczeniem miejsc przebywania zwierzàt lub gospodarstwa oczyszczajà i odka˝ajà, przy u˝yciu produktów biobójczych, r´ce, ubranie i obuwie.

1) oczyszczanie miejsc przebywania zwierzàt, ich

uboju lub sekcji — przy u˝yciu Êrodków fizycznych;

2) zmywanie i odka˝anie tych miejsc przy u˝yciu produktu biobójczego;

3) odka˝anie obornika, gnojowicy i gnojówki.

10. Na poszczególnych etapach zwalczania choroby wykonuje si´ pod nadzorem powiatowego lekarza

weterynarii

1) odka˝anie zapobiegawcze, przeprowadzane w celu

ochrony zwierzàt przed chorobà;

2) odka˝anie bie˝àce, przeprowadzane w obecnoÊci

zwierzàt przy podejrzeniu lub stwierdzeniu choroby;

3) odka˝anie wst´pne, przeprowadzane po usuni´ciu

zwierzàt, tusz oraz zw∏ok zwierz´cych z ogniska

choroby;

4) odka˝anie ostateczne, przeprowadzane po ostatecznym oczyszczeniu, przed uznaniem ogniska

choroby za wygas∏e.

261

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA SPRAW WEWN¢TRZNYCH I ADMINISTRACJI1)

z dnia 1 lutego 2005 r.

w sprawie sta˝u adaptacyjnego i testu umiej´tnoÊci w toku post´powania w sprawie uznania nabytych

w niektórych paƒstwach kwalifikacji do wykonywania zawodu detektywa

Na podstawie art. 15 ustawy z dnia 26 kwietnia

2001 r. o zasadach uznawania nabytych w paƒstwach

cz∏onkowskich Unii Europejskiej kwalifikacji do wykonywania zawodów regulowanych (Dz. U. Nr 87,

poz. 954, z 2002 r. Nr 71, poz. 655, z 2003 r. Nr 190,

poz. 1864 oraz z 2004 r. Nr 96, poz. 959) zarzàdza si´,

co nast´puje

———————

1) Minister

Spraw Wewn´trznych i Administracji kieruje

dzia∏em administracji rzàdowej — sprawy wewn´trzne, na

podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporzàdzenia Prezesa Rady

Ministrów z dnia 11 czerwca 2004 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Spraw Wewn´trznych

i Administracji (Dz. U. Nr 134, poz. 1436 i Nr 283, poz. 2818

oraz z 2005 r. Nr 19, poz. 164).

Rozdzia∏ 1

Przepisy ogólne

§ 1. Rozporzàdzenie okreÊla

1) warunki, sposób i tryb odbywania sta˝u adaptacyjnego, sposób i tryb wykonywania nadzoru nad

odbywaniem sta˝u oraz oceny nabytych przez

wnioskodawc´ umiej´tnoÊci, a tak˝e sposób ustalania kosztów odbywania sta˝u adaptacyjnego

oraz tryb ich ponoszenia,

2) warunki, sposób i tryb przeprowadzania testu

umiej´tnoÊci oraz oceny wykazanych przez wnio-

260

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA ROLNICTWA I ROZWOJU WSI1)

z dnia 7 lutego 2005 r.

w sprawie zwalczania enzootycznej bia∏aczki byd∏a2)

Na podstawie art. 61 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca

2004 r. o ochronie zdrowia zwierzàt oraz zwalczaniu

chorób zakaênych zwierzàt (Dz. U. Nr 69, poz. 625 oraz

z 2005 r. Nr 23, poz. 188) zarzàdza si´, co nast´puje