Ustawa z dnia 29 grudnia 2005 r. o ustanowieniu programu wieloletniego "Pomoc państwa w zakresie dożywiania"

1.

Ustanawia się program wieloletni „Pomoc państwa w zakresie dożywiania”, zwany dalej

„Programem”.

2.

Program jest programem wieloletnim w rozumieniu art. 80 ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych

(Dz. U. z 2003 r. Nr 15, poz. 148, z późn. zm. i jest realizowany w latach 2006-2009.

Celem Programu jest

1)

wsparcie gmin w wypełnianiu zadań własnych o charakterze obowiązkowym w zakresie dożywiania

dzieci oraz zapewnienia posiłku osobom jego pozbawionym, ze szczególnym uwzględnieniem

osób z terenów objętych wysokim poziomem bezrobocia i ze środowisk wiejskich;

2)

długofalowe działanie w zakresie poprawy stanu zdrowia dzieci i młodzieży poprzez

ograniczanie zjawiska niedożywienia;

3)

upowszechnianie zdrowego stylu żywienia;

4)

poprawa poziomu życia osób i rodzin o niskich dochodach;

5)

rozwój w gminach bazy żywieniowej, ze szczególnym uwzględnieniem potrzeb dzieci i

młodzieży.

W ramach Programu są realizowane działania dotyczące w szczególności

1)

zapewnienia pomocy w zakresie dożywiania

a)

dzieciom do 7 roku życia,

b)

uczniom do czasu ukończenia szkoły ponadgimnazjalnej,

c)

osobom i rodzinom znajdującym się w sytuacjach wymienionych w art. 7 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej

(Dz. U. Nr 64, poz. 593, z późn. zm., zwanej dalej „ustawą o pomocy społecznej”, w szczególności osobom samotnym, w podeszłym

wieku, chorym lub niepełnosprawnym

- w formie posiłku, świadczenia pieniężnego na zakup posiłku lub żywności albo świadczenia

rzeczowego w postaci produktów żywnościowych;

2)

wdrożenia działań zmierzających do rozwoju i wykorzystywania bazy żywieniowej w gminach

lub zwiększenia jej dostępności, w tym tworzenia lub doposażenia punktów przygotowywania

lub wydawania posiłków oraz dowozu posiłków;

3)

utworzenia systemu ciągłego monitorowania skuteczności działań realizowanych w ramach

Programu w skali kraju i poszczególnych regionach kraju.

Udzielanie pomocy w formie posiłku lub świadczenia rzeczowego w postaci produktów

żywnościowych może być zlecone podmiotom, o których mowa w art. 25 ustawy o pomocy społecznej, w trybie określonym w tej ustawie.

1.

Pomoc w zakresie dożywiania może być przyznana nieodpłatnie osobom i rodzinom, o których

mowa w art. 3 pkt 1, jeżeli dochód osoby samotnie gospodarującej lub dochód na osobę w rodzinie

nie przekracza 150 % kryterium dochodowego, o którym mowa odpowiednio w art. 8 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy

o pomocy społecznej.

2.

Rada gminy może podjąć uchwałę o podwyższeniu kryterium dochodowego, o którym mowa

w ust. 1.

1.

Pomoc w formie posiłku może być przyznana odpłatnie osobom i rodzinom, o których mowa

w art. 3 pkt 1, jeżeli dochód osoby samotnie gospodarującej lub dochód na osobę w

rodzinie przekracza kryterium, o którym mowa w art. 5 ust. 1 albo 2.

2.

Rada gminy, w drodze uchwały, określa warunki odpłatności za pomoc, o której mowa

w ust. 1.

Do udzielania pomocy w zakresie dożywiania mają zastosowanie odpowiednio przepisy

ustawy o pomocy społecznej, dotyczące udzielania świadczeń z pomocy społecznej.

1.

Program jest realizowany w gminach.

2.

Koordynatorem Programu w gminie jest wójt (burmistrz, prezydent miasta), który przekazuje

kwartalną informację o realizacji Programu w gminie do właściwego wojewody.

Koordynatorem Programu w województwie jest wojewoda, który

1)

dokonuje podziału środków budżetu państwa przeznaczonych na realizację Programu na

poszczególne gminy;

2)

monitoruje realizację Programu na terenie województwa i przekazuje kwartalną informację

w tej sprawie do ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego.

Program jest koordynowany, we współpracy z ministrem właściwym do spraw oświaty i

wychowania, przez ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego, który

1)

planuje wysokość środków finansowych na realizację Programu w kolejnych dwóch latach;

2)

opracowuje projekt harmonogramu zadań wykonywanych w ramach Programu na kolejny rok

budżetowy oraz kierunki realizacji Programu na następne dwa lata;

3)

składa wniosek do ministra właściwego do spraw budżetu, w zakresie podziału na województwa

środków rezerwy celowej budżetu państwa zaplanowanych na realizację Programu na dany

rok budżetowy;

4)

koordynuje współpracę między wszystkimi podmiotami realizującymi poszczególne działania

wynikające z Programu;

5)

monitoruje realizację Programu za pośrednictwem wojewodów;

6)

opracowuje roczne sprawozdanie z realizacji Programu, na podstawie informacji przekazanych

przez ministra właściwego do spraw oświaty i wychowania oraz wojewodów.

Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania upowszechnia informacje o Programie,

mając na uwadze efektywną realizację Programu w szkołach i placówkach oświatowych,

oraz monitoruje jego realizację i przekazuje roczną informację w tej sprawie do ministra

właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego do końca lutego następnego roku.

1.

Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego przedstawia Radzie Ministrów

projekt harmonogramu zadań wykonywanych w ramach Programu na kolejny rok budżetowy

oraz kierunki realizacji Programu na następne dwa lata, a także roczne sprawozdanie

z realizacji Programu za poprzedni rok budżetowy, do dnia 31 maja.

2.

Rada Ministrów przyjmuje, w drodze uchwały, harmonogram zadań wykonywanych w ramach

Programu na kolejny rok budżetowy oraz kierunki realizacji Programu na następne dwa

lata.

1.

Program jest finansowany z budżetu państwa oraz ze środków budżetów gmin, a łączne

nakłady na finansowanie Programu w całym okresie jego realizacji wyniosą nie mniej

niż 2 900 000 tys. zł.

2.

Planowane środki z budżetu państwa na realizację działań przewidzianych w ramach Programu

nie mogą być w poszczególnych latach mniejsze niż 500 000 tys. zł.

3.

Środki, o których mowa w ust. 2, są planowane w budżetach wojewodów oraz w rezerwie

celowej budżetu państwa.

1.

Na realizację Programu gmina może otrzymać dotację, jeżeli udział środków własnych

gminy wynosi nie mniej niż 40% przewidywanych kosztów realizacji Programu.

2.

Na uzasadniony, pisemny wniosek wójta (burmistrza, prezydenta miasta) wojewoda może

wyrazić zgodę na zwiększenie dotacji, z tym że udział środków własnych gminy nie może

wynosić mniej niż 20% przewidywanych kosztów realizacji Programu.

3.

Dotację przyznaje wojewoda na wniosek wójta (burmistrza, prezydenta miasta).

4.

Wysokość dotacji jest ustalana na podstawie porozumienia między wojewodą a wójtem

(burmistrzem, prezydentem miasta), mając na uwadze w szczególności liczbę dzieci i

młodzieży oraz innych osób wymagających pomocy w zakresie dożywiania, konieczność

rozwoju bazy żywieniowej i dowozu posiłków, a także sytuację finansową gminy.

5.

Niewykorzystana dotacja podlega zwrotowi na zasadach przewidzianych w ustawie z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób realizacji Programu, sposób

planowania i dokonywania podziału środków budżetu państwa przyznanych na realizację

Programu oraz zakres i formy monitorowania realizacji Programu, mając na względzie

jego skuteczność i efektywność.

Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego przedstawi Sejmowi Rzeczypospolitej

Polskiej, nie później niż do dnia 30 czerwca, roczne sprawozdanie z realizacji Programu

za poprzedni rok budżetowy, harmonogram zadań wykonywanych w ramach Programu na kolejny

rok budżetowy oraz kierunki realizacji Programu na następne dwa lata.

W ustawie z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych

(Dz. U. z 2003 r. Nr 15, poz. 148, z późn. zm. w art. 80 w ust. 3 w pkt 7 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 8 w brzmieniu

„

8)

pomocy społecznej.

”

.

Harmonogram zadań wykonywanych w ramach Programu na rok 2006 Rada Ministrów przyjmuje,

w drodze uchwały, w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie ustawy.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, z mocą od dnia 31 grudnia 2005 r.