Ustawa z dnia 16 grudnia 2005 r. o zmianie ustawy o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa

W ustawie z dnia 8 lipca 2005 r. o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa

(Dz. U. Nr 169, poz. 1417) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 4

a)

w ust. 1

-

pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1)

wyłączne zastępstwo procesowe Skarbu Państwa przed Sądem Najwyższym;

2)

zastępstwo procesowe Skarbu Państwa przed sądami powszechnymi, wojskowymi i polubownymi;

”

,

-

w pkt 4 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 5 w brzmieniu

„

5)

inicjowanie i opiniowanie projektów aktów normatywnych dotyczących spraw z zakresu

gospodarowania mieniem Skarbu Państwa.

”

,

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Zastępstwo, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, nie obejmuje spraw

1)

rozpoznawanych w postępowaniu wieczystoksięgowym;

2)

w przedmiocie wpisu do właściwego rejestru;

3)

rozpoznawanych w postępowaniu upadłościowym lub naprawczym;

4)

rozpoznawanych w postępowaniu egzekucyjnym.

”

;

2)

art. 11 i 12 otrzymują brzmienie

„

Art. 11.

1.

Koszty postępowania w sprawie, w której Prokuratoria Generalna wykonuje zastępstwo

procesowe Skarbu Państwa, ponosi podmiot reprezentujący Skarb Państwa, którego dotyczy

przedmiot tego postępowania, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Podmiot reprezentujący Skarb Państwa nie ponosi kosztów zastępstwa procesowego wykonywanego

przez Prokuratorię Generalną.

Art. 12.

1.

Podmiot reprezentujący Skarb Państwa zawiadamia niezwłocznie Prokuratorię Generalną

o stanie prawnym lub faktycznym związanym z działalnością tego podmiotu, który uzasadnia

wszczęcie w imieniu Skarbu Państwa postępowania sądowego w sprawie, w której zastępstwo

procesowe Skarbu Państwa przez Prokuratorię Generalną jest obowiązkowe, przekazując

jednocześnie informacje i dokumenty niezbędne do wszczęcia postępowania sądowego.

2.

W przypadku wyłącznego zastępstwa procesowego, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1,

niezwłocznie po powzięciu wiadomości o zaistnieniu okoliczności, które mogą uzasadniać

podjęcie czynności przed Sądem Najwyższym, podmiot reprezentujący Skarb Państwa przekazuje

Prokuratorii Generalnej informacje i dokumenty zgromadzone w sprawie wraz ze swoim

stanowiskiem dotyczącym zasadności podjęcia czynności przed Sądem Najwyższym, szczegółowymi

informacjami o przedmiocie postępowania oraz dowodami w sprawie.

”

;

3)

art. 13 i 14 otrzymują brzmienie

„

Art. 13.

1.

Podmiot reprezentujący Skarb Państwa przekazuje Prokuratorii Generalnej, na jej żądanie

lub z własnej inicjatywy, wszelkie informacje i dokumenty niezbędne do wykonywania

przez Prokuratorię Generalną zastępstwa procesowego Skarbu Państwa.

2.

Na żądanie Prokuratorii Generalnej lub z własnej inicjatywy podmiot reprezentujący

Skarb Państwa przekazuje Prokuratorii Generalnej stanowisko w sprawie, w której zastępstwo

procesowe Skarbu Państwa wykonuje Prokuratoria Generalna.

3.

W przypadkach wymagających wiadomości specjalistycznych, Prokuratoria Generalna może

zasięgać opinii biegłych i korzystać z tłumaczy.

Art. 14.

1.

Podmiot reprezentujący Skarb Państwa składa Prokuratorii Generalnej, na jej żądanie

lub z własnej inicjatywy, wnioski w przedmiocie wszczęcia postępowania lub czynności

procesowych w sprawie, w której Prokuratoria Generalna wykonuje zastępstwo procesowe

Skarbu Państwa. Prokuratoria Generalna nie jest związana treścią wniosków, z zastrzeżeniem

ust. 2.

2.

Wniosek podmiotu reprezentującego Skarb Państwa w przedmiocie wszczęcia postępowania,

cofnięcia pozwu lub wniosku, uznania roszczenia lub wniosku, zrzeczenia się roszczenia,

ograniczenia roszczenia lub zawarcia ugody sądowej jest wiążący dla Prokuratorii Generalnej.

W razie niezgodności stanowiska Prokuratorii Generalnej z wnioskiem podmiotu reprezentującego

Skarb Państwa, Prokuratoria Generalna żąda od podmiotu reprezentującego Skarb Państwa

stanowiska na piśmie.

3.

W przypadku, w którym nie można ustalić podmiotu reprezentującego Skarb Państwa w

określonej sprawie, wnioski, o których mowa w ust. 1 i 2, może złożyć, na wniosek

Prezesa Prokuratorii Generalnej, minister właściwy do spraw Skarbu Państwa.

4.

Jeżeli podmiot reprezentujący Skarb Państwa, mimo żądania Prokuratorii Generalnej,

nie składa w określonym terminie wniosków, o których mowa w ust. 1 lub 2, Prokuratoria

Generalna - o ile jest to konieczne dla zachowania terminów wynikających z przepisów

prawa albo ustalonych przez sąd, trybunał lub inny organ orzekający - podejmuje czynności

według swojego uznania, zawiadamiając o tym podmiot reprezentujący Skarb Państwa.

”

;

4)

w art. 19 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Prokuratoria Generalna używa wizerunku orła ustalonego dla godła Rzeczypospolitej

Polskiej oraz pieczęci urzędowej określonej w przepisach o pieczęciach państwowych.

”

;

5)

w art. 20 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Prezesa i wiceprezesów Prokuratorii Generalnej powołuje się spośród osób posiadających

kwalifikacje do zajmowania stanowiska radcy Prokuratorii Generalnej. Przepisy rozdziałów

3 i 5 stosuje się odpowiednio do Prezesa i wiceprezesów Prokuratorii Generalnej.

”

;

6)

art. 22 otrzymuje brzmienie

„

Art. 22.

1.

W skład Prokuratorii Generalnej wchodzi Główny Urząd Prokuratorii Generalnej z siedzibą

w mieście stołecznym Warszawie oraz mogą wchodzić oddziały Prokuratorii Generalnej.

2.

Prezes Rady Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa, może

tworzyć, w drodze zarządzenia, oddziały Prokuratorii Generalnej z siedzibami w miejscowościach,

w których mają siedziby sądy apelacyjne. W zarządzeniu określa się siedzibę i właściwość

miejscową oddziału, która obejmuje obszar właściwości co najmniej jednego sądu apelacyjnego.

3.

Główny Urząd Prokuratorii Generalnej wykonuje zadania i czynności oddziału Prokuratorii

Generalnej w obszarze właściwości Sądu Apelacyjnego w Warszawie oraz w obszarach właściwości

sądów apelacyjnych, dla których nie utworzono oddziałów Prokuratorii Generalnej.

4.

Prezes Prokuratorii Generalnej może przekazać sprawę oddziałowi lub Głównemu Urzędowi

Prokuratorii Generalnej z pominięciem ich właściwości miejscowej, jeżeli wymaga tego

ochrona praw lub interesów Skarbu Państwa. W takim przypadku przepis art. 8 ust. 5

stosuje się odpowiednio.

”

;

7)

w art. 25 ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, zakres i tryb współdziałania

Prokuratorii Generalnej przy wykonywaniu zastępstwa procesowego Skarbu Państwa z organami

władzy publicznej, państwowymi osobami prawnymi, państwowymi jednostkami organizacyjnymi

niemającymi osobowości prawnej oraz organami jednostek samorządu terytorialnego i

innymi podmiotami, którym powierzono wykonywanie zadań publicznych na podstawie ustaw

lub porozumień, w tym w szczególności zakres czynności wykonywanych w ramach współdziałania

przez Prokuratorię Generalną i te podmioty, terminy wykonywania tych czynności oraz

wymieniane informacje i dokumenty, z uwzględnieniem wymogów wynikających z przepisów

dotyczących właściwych postępowań.

”

;

8)

w art. 43 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Wynagrodzenie radcy składa się z wynagrodzenia zasadniczego odpowiadającego zajmowanemu

stanowisku służbowemu, dodatku za wieloletnią pracę oraz dodatku funkcyjnego w razie

powierzenia funkcji w Prokuratorii Generalnej.

”

;

9)

art. 44 otrzymuje brzmienie

„

Art. 44.

1.

Radcy przysługuje dodatek za wieloletnią pracę w wysokości wynoszącej po 5 latach

pracy 5% miesięcznego wynagrodzenia zasadniczego. Dodatek ten wzrasta o 1% za każdy

dalszy rok pracy aż do osiągnięcia 20% miesięcznego wynagrodzenia zasadniczego.

2.

Do okresów pracy uprawniających do dodatku za wieloletnią pracę wlicza się wszystkie

poprzednie, zakończone okresy zatrudnienia oraz inne udowodnione okresy, jeżeli z

mocy odrębnych przepisów podlegają one wliczeniu do okresu pracy, od którego zależą

uprawnienia pracownicze.

3.

Do okresów pracy, o których mowa w ust. 2, nie wlicza się okresów zatrudnienia w partii

komunistycznej (Polskiej Partii Robotniczej i Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej),

jak również w organach bezpieczeństwa państwa w rozumieniu art. 2 ustawy z dnia 11 kwietnia 1997 r. o ujawnieniu pracy lub służby w organach

bezpieczeństwa państwa lub współpracy z nimi w latach 1944-1990 osób pełniących funkcje

publiczne

(Dz. U. z 1999 r. Nr 42, poz. 428, z późn. zm., w okresie od dnia 22 lipca 1944 r. do dnia 1 lipca 1989 r.

4.

Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, sposób zaliczania zakończonych okresów

zatrudnienia do okresów pracy uprawniających do dodatku za wieloletnią pracę oraz

okresy, za które przysługuje ten dodatek, i terminy jego wypłaty, z uwzględnieniem

odrębnych przepisów dotyczących takiego dodatku.

”

;

10)

art. 48 otrzymuje brzmienie

„

Art. 48.

Radcy przysługuje corocznie dodatkowy urlop wypoczynkowy w wymiarze

1)

6 dni - po 10 latach pracy w Prokuratorii Generalnej;

2)

12 dni - po 20 latach pracy w Prokuratorii Generalnej.

”

;

11)

art. 49 uchyla się;

12)

w art. 59 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Członkiem komisji dyscyplinarnej może być radca dający należytą rękojmię wykonywania

tej funkcji.

”

;

13)

rozdział 7 otrzymuje brzmienie

„

Rozdział 7

Inni pracownicy Prokuratorii Generalnej

Art. 67.

1.

W Prokuratorii Generalnej mogą być zatrudnieni pracownicy inni niż radcowie.

2.

Do pracowników, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych

(Dz. U. z 2001 r. Nr 86, poz. 953, z późn. zm., a w sprawach nieuregulowanych także w tych przepisach - przepisy Kodeksu pracy.

3.

Jeżeli stosunki pracy pracowników, o których mowa w ust. 1, regulują inne przepisy

szczególne, do pracowników tych stosuje się również te przepisy.

”

;

14)

w art. 68

a)

pkt 1 i 2 uchyla się,

b)

pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

art. 87

„

Art. 87

§ 1.

W postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów

lub radców prawnych. Zastępstwo to dotyczy także czynności procesowych związanych

z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji.

§ 2.

Przepisu § 1 nie stosuje się w postępowaniu o zwolnienie od kosztów sądowych oraz

o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego oraz gdy stroną, jej organem, jej przedstawicielem

ustawowym lub pełnomocnikiem jest sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub

doktor habilitowany nauk prawnych, a także gdy stroną, jej organem lub jej przedstawicielem

ustawowym jest adwokat, radca prawny lub radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa.

§ 3.

Przepisu § 1 nie stosuje się także wtedy, gdy zastępstwo procesowe Skarbu Państwa

jest wykonywane przez Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa.”;

”

;

”

;

15)

w art. 70 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

w art. 66 w ust. 1 w pkt 2 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 3 w brzmieniu

„

3)

osób, które co najmniej trzy lata zajmowały stanowisko radcy Prokuratorii Generalnej

Skarbu Państwa.”;

”

;

”

;

16)

w art. 71 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

w art. 25 w ust. 1 w pkt 2 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 3 w brzmieniu

„

3)

osób, które co najmniej przez trzy lata zajmowały stanowisko radcy Prokuratorii Generalnej

Skarbu Państwa.”;

”

;

”

;

17)

art. 74 otrzymuje brzmienie

„

Art. 74.

W ustawie z dnia 14 lutego 1991 r. - Prawo o notariacie

(Dz. U. z 2002 r. Nr 42, poz. 369, z późn. zm. w art. 12 w § 1 w pkt 3 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 4 w brzmieniu

„

4)

osób, które co najmniej przez trzy lata zajmowały stanowisko radcy Prokuratorii Generalnej

Skarbu Państwa.”.

”

;

”

;

18)

art. 82 otrzymuje brzmienie

„

Art. 82.

W ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z 2004 r. Nr 162, poz. 1692 oraz z 2005 r. Nr 94, poz. 788 i Nr 169, poz. 1417) w art. 175 § 2 otrzymuje brzmienie

„

§ 2.

Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator,

notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany

nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli

skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.”.

”

;

”

;

19)

w art. 83

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Sprawy wszczęte przed właściwym sądem, trybunałem lub innym organem orzekającym przed

dniem wejścia w życie ustawy, w których zgodnie z jej przepisami, po dniu wejścia

w życie ustawy, zastępstwo procesowe Skarbu Państwa przez Prokuratorię Generalną jest

obowiązkowe, są prowadzone na dotychczasowych zasadach.

”

,

b)

dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Sprawy przed Sądem Najwyższym, w których zgodnie z przepisami ustawy, po dniu jej

wejścia w życie, zastępstwo procesowe Skarbu Państwa przez Prokuratorię Generalną

jest wyłączne, są prowadzone na dotychczasowych zasadach, o ile przed dniem wejścia

w życie ustawy zostały w sprawie podjęte czynności procesowe przed Sądem Najwyższym

lub czynności procesowe związane z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowane

przed sądem niższej instancji.

”

;

20)

w art. 85 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Do dnia 14 marca 2006 r. koszty organizacji i funkcjonowania Prokuratorii Generalnej,

w tym wydatki na wynagrodzenia radców i innych jej pracowników, są finansowane ze

środków Funduszu Skarbu Państwa, o którym mowa w art. 56 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji

(Dz. U. z 2002 r. Nr 171, poz. 1397, z późn. zm..

”

;

21)

art. 86 otrzymuje brzmienie

„

Art. 86.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 15 marca 2006 r., z wyjątkiem

1)

art. 84 i 85, które wchodzą w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia;

2)

rozdziałów 5-7 oraz art. 72, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.

”

.

1.

Członkowie korpusu służby cywilnej zatrudnieni w komórkach obsługi prawnej administracji

rządowej (departamentach prawnych, biurach prawnych, zespołach radców prawnych), jak

również w innych komórkach organizacyjnych, spełniający wymogi określone w art. 29

ust. 1 pkt 1-3, 5 i 6 ustawy wymienionej w art. 1, w terminie do dnia 15 lutego 2006 r.

mogą zgłosić Pełnomocnikowi, o którym mowa w art. 84 ust. 1 tej ustawy, zamiar przejścia

do pracy w Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa. W drodze porozumienia z dotychczasowym

pracodawcą, zawartego na wniosek Pełnomocnika, może on zatrudnić na stanowisku radcy

Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa pracownika, który zgłosił zamiar przejścia

do pracy w Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do niebędących członkami korpusu służby cywilnej

pracowników zatrudnionych w komórkach obsługi prawnej (biurach legislacyjnych, departamentach

prawnych, biurach prawnych, zespołach radców prawnych), jak też w innych komórkach

organizacyjnych państwowych jednostek organizacyjnych oraz do pracowników samorządowych

zatrudnionych w komórkach obsługi prawnej, jak również w innych komórkach organizacyjnych

urzędów jednostek samorządu terytorialnego, których organy lub członkowie organów

na podstawie przepisów szczególnych podejmują za Skarb Państwa czynności w postępowaniach

sądowych.

Wnioski złożone na podstawie art. 84 ust. 5 ustawy, o której mowa w art. 1, zachowują

ważność.

Pełnomocnik, o którym mowa w art. 84 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 1, w okresie

sprawowania swojej funkcji może zatrudniać radców Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa

i innych pracowników, niezbędnych przy organizowaniu Prokuratorii Generalnej Skarbu

Państwa. Do tych radców i innych pracowników stosuje się zasady wynagradzania dotyczące

radców i innych pracowników Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.

1.

Koszty postępowania w sprawie, w której Prokuratoria Generalna wykonuje zastępstwo

procesowe Skarbu Państwa, ponosi podmiot reprezentujący Skarb Państwa, którego dotyczy

przedmiot tego postępowania, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Podmiot reprezentujący Skarb Państwa nie ponosi kosztów zastępstwa procesowego wykonywanego

przez Prokuratorię Generalną.

1.

Podmiot reprezentujący Skarb Państwa zawiadamia niezwłocznie Prokuratorię Generalną

o stanie prawnym lub faktycznym związanym z działalnością tego podmiotu, który uzasadnia

wszczęcie w imieniu Skarbu Państwa postępowania sądowego w sprawie, w której zastępstwo

procesowe Skarbu Państwa przez Prokuratorię Generalną jest obowiązkowe, przekazując

jednocześnie informacje i dokumenty niezbędne do wszczęcia postępowania sądowego.

2.

W przypadku wyłącznego zastępstwa procesowego, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1,

niezwłocznie po powzięciu wiadomości o zaistnieniu okoliczności, które mogą uzasadniać

podjęcie czynności przed Sądem Najwyższym, podmiot reprezentujący Skarb Państwa przekazuje

Prokuratorii Generalnej informacje i dokumenty zgromadzone w sprawie wraz ze swoim

stanowiskiem dotyczącym zasadności podjęcia czynności przed Sądem Najwyższym, szczegółowymi

informacjami o przedmiocie postępowania oraz dowodami w sprawie.

1.

Podmiot reprezentujący Skarb Państwa przekazuje Prokuratorii Generalnej, na jej żądanie

lub z własnej inicjatywy, wszelkie informacje i dokumenty niezbędne do wykonywania

przez Prokuratorię Generalną zastępstwa procesowego Skarbu Państwa.

2.

Na żądanie Prokuratorii Generalnej lub z własnej inicjatywy podmiot reprezentujący

Skarb Państwa przekazuje Prokuratorii Generalnej stanowisko w sprawie, w której zastępstwo

procesowe Skarbu Państwa wykonuje Prokuratoria Generalna.

3.

W przypadkach wymagających wiadomości specjalistycznych, Prokuratoria Generalna może

zasięgać opinii biegłych i korzystać z tłumaczy.

1.

Podmiot reprezentujący Skarb Państwa składa Prokuratorii Generalnej, na jej żądanie

lub z własnej inicjatywy, wnioski w przedmiocie wszczęcia postępowania lub czynności

procesowych w sprawie, w której Prokuratoria Generalna wykonuje zastępstwo procesowe

Skarbu Państwa. Prokuratoria Generalna nie jest związana treścią wniosków, z zastrzeżeniem

ust. 2.

2.

Wniosek podmiotu reprezentującego Skarb Państwa w przedmiocie wszczęcia postępowania,

cofnięcia pozwu lub wniosku, uznania roszczenia lub wniosku, zrzeczenia się roszczenia,

ograniczenia roszczenia lub zawarcia ugody sądowej jest wiążący dla Prokuratorii Generalnej.

W razie niezgodności stanowiska Prokuratorii Generalnej z wnioskiem podmiotu reprezentującego

Skarb Państwa, Prokuratoria Generalna żąda od podmiotu reprezentującego Skarb Państwa

stanowiska na piśmie.

3.

W przypadku, w którym nie można ustalić podmiotu reprezentującego Skarb Państwa w

określonej sprawie, wnioski, o których mowa w ust. 1 i 2, może złożyć, na wniosek

Prezesa Prokuratorii Generalnej, minister właściwy do spraw Skarbu Państwa.

4.

Jeżeli podmiot reprezentujący Skarb Państwa, mimo żądania Prokuratorii Generalnej,

nie składa w określonym terminie wniosków, o których mowa w ust. 1 lub 2, Prokuratoria

Generalna - o ile jest to konieczne dla zachowania terminów wynikających z przepisów

prawa albo ustalonych przez sąd, trybunał lub inny organ orzekający - podejmuje czynności

według swojego uznania, zawiadamiając o tym podmiot reprezentujący Skarb Państwa.

1.

W skład Prokuratorii Generalnej wchodzi Główny Urząd Prokuratorii Generalnej z siedzibą

w mieście stołecznym Warszawie oraz mogą wchodzić oddziały Prokuratorii Generalnej.

2.

Prezes Rady Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa, może

tworzyć, w drodze zarządzenia, oddziały Prokuratorii Generalnej z siedzibami w miejscowościach,

w których mają siedziby sądy apelacyjne. W zarządzeniu określa się siedzibę i właściwość

miejscową oddziału, która obejmuje obszar właściwości co najmniej jednego sądu apelacyjnego.

3.

Główny Urząd Prokuratorii Generalnej wykonuje zadania i czynności oddziału Prokuratorii

Generalnej w obszarze właściwości Sądu Apelacyjnego w Warszawie oraz w obszarach właściwości

sądów apelacyjnych, dla których nie utworzono oddziałów Prokuratorii Generalnej.

4.

Prezes Prokuratorii Generalnej może przekazać sprawę oddziałowi lub Głównemu Urzędowi

Prokuratorii Generalnej z pominięciem ich właściwości miejscowej, jeżeli wymaga tego

ochrona praw lub interesów Skarbu Państwa. W takim przypadku przepis art. 8 ust. 5

stosuje się odpowiednio.

1.

Radcy przysługuje dodatek za wieloletnią pracę w wysokości wynoszącej po 5 latach

pracy 5% miesięcznego wynagrodzenia zasadniczego. Dodatek ten wzrasta o 1% za każdy

dalszy rok pracy aż do osiągnięcia 20% miesięcznego wynagrodzenia zasadniczego.

2.

Do okresów pracy uprawniających do dodatku za wieloletnią pracę wlicza się wszystkie

poprzednie, zakończone okresy zatrudnienia oraz inne udowodnione okresy, jeżeli z

mocy odrębnych przepisów podlegają one wliczeniu do okresu pracy, od którego zależą

uprawnienia pracownicze.

3.

Do okresów pracy, o których mowa w ust. 2, nie wlicza się okresów zatrudnienia w partii

komunistycznej (Polskiej Partii Robotniczej i Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej),

jak również w organach bezpieczeństwa państwa w rozumieniu art. 2 ustawy z dnia 11 kwietnia 1997 r. o ujawnieniu pracy lub służby w organach

bezpieczeństwa państwa lub współpracy z nimi w latach 1944-1990 osób pełniących funkcje

publiczne

(Dz. U. z 1999 r. Nr 42, poz. 428, z późn. zm., w okresie od dnia 22 lipca 1944 r. do dnia 1 lipca 1989 r.

4.

Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, sposób zaliczania zakończonych okresów

zatrudnienia do okresów pracy uprawniających do dodatku za wieloletnią pracę oraz

okresy, za które przysługuje ten dodatek, i terminy jego wypłaty, z uwzględnieniem

odrębnych przepisów dotyczących takiego dodatku.

Radcy przysługuje corocznie dodatkowy urlop wypoczynkowy w wymiarze

1)

6 dni - po 10 latach pracy w Prokuratorii Generalnej;

2)

12 dni - po 20 latach pracy w Prokuratorii Generalnej.

1.

W Prokuratorii Generalnej mogą być zatrudnieni pracownicy inni niż radcowie.

2.

Do pracowników, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych

(Dz. U. z 2001 r. Nr 86, poz. 953, z późn. zm., a w sprawach nieuregulowanych także w tych przepisach - przepisy Kodeksu pracy.

3.

Jeżeli stosunki pracy pracowników, o których mowa w ust. 1, regulują inne przepisy

szczególne, do pracowników tych stosuje się również te przepisy.

W ustawie z dnia 14 lutego 1991 r. - Prawo o notariacie

(Dz. U. z 2002 r. Nr 42, poz. 369, z późn. zm. w art. 12 w § 1 w pkt 3 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 4 w brzmieniu

„

4)

osób, które co najmniej przez trzy lata zajmowały stanowisko radcy Prokuratorii Generalnej

Skarbu Państwa.”.

”

;

W ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z 2004 r. Nr 162, poz. 1692 oraz z 2005 r. Nr 94, poz. 788 i Nr 169, poz. 1417) w art. 175 § 2 otrzymuje brzmienie

„

§ 2.

Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator,

notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany

nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli

skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.”.

”

;

Ustawa wchodzi w życie z dniem 15 marca 2006 r., z wyjątkiem

1)

art. 84 i 85, które wchodzą w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia;

2)

rozdziałów 5-7 oraz art. 72, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.

§ 1.

W postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów

lub radców prawnych. Zastępstwo to dotyczy także czynności procesowych związanych

z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji.

§ 2.

Przepisu § 1 nie stosuje się w postępowaniu o zwolnienie od kosztów sądowych oraz

o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego oraz gdy stroną, jej organem, jej przedstawicielem

ustawowym lub pełnomocnikiem jest sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub

doktor habilitowany nauk prawnych, a także gdy stroną, jej organem lub jej przedstawicielem

ustawowym jest adwokat, radca prawny lub radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa.

§ 3.

Przepisu § 1 nie stosuje się także wtedy, gdy zastępstwo procesowe Skarbu Państwa

jest wykonywane przez Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa.”;