Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 20 grudnia 2005 r. w sprawie standardów emisyjnych z instalacji

§ 1. Rozporzàdzenie okreÊla

1) standardy emisyjne z instalacji w zakresie wprowadzania gazów lub py∏ów do powietrza zró˝nicowane w zale˝noÊci od rodzaju dzia∏alnoÊci, procesu technologicznego lub operacji technicznej oraz

terminu oddania instalacji do eksploatacji, terminu zakoƒczenia jej eksploatacji lub dalszego ∏àcznego czasu jej eksploatacji;

2) sytuacje uzasadniajàce przejÊciowe odst´pstwa

od standardów oraz granice odst´pstw;

3) warunki uznawania standardów za dotrzymane;

4) wymagania w zakresie stosowania okreÊlonych

rozwiàzaƒ technicznych zapewniajàcych ograniczenie emisji;

———————

5) sposoby post´powania w razie zak∏óceƒ w procesach technologicznych i operacjach technicznych

dotyczàcych eksploatacji instalacji;

6) rodzaje zak∏óceƒ, gdy wymagane jest wstrzymanie u˝ytkowania instalacji;

7) Êrodki zaradcze, jakie powinien podjàç prowadzàcy instalacj´;

8) przypadki, w których prowadzàcy instalacj´ powinien poinformowaç o zak∏óceniach wojewódzkiego inspektora ochrony Êrodowiska, termin, w jakim informacja ta powinna zostaç z∏o˝ona oraz jej

wymaganà form´.

§ 2. 1. W przypadku wystàpienia przerw w wykonywaniu ciàg∏ych pomiarów wielkoÊci emisji substancji, warunki uznawania standardów emisyjnych za dotrzymane, okreÊlone w § 12 ust. 1 pkt 3 i 4, ust. 2, § 19

ust. 1 i § 42 ust. 1, sprawdza si´, przyjmujàc za wymienione w tych przepisach Êrednie wielkoÊci emisji substancji w okresach tych przerw — Êrednie wielkoÊci

emisji substancji w okresie poprzedzajàcym przerw´

równym okresowi przerwy lub wielkoÊci emisji substancji wyznaczone innymi metodami okreÊlonymi

w pozwoleniu na wprowadzanie gazów lub py∏ów do

powietrza albo pozwoleniu zintegrowanym.

1) Minister Ârodowiska kieruje dzia∏em administracji rzàdowej — Êrodowisko, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporzàdzenia

Prezesa Rady Ministrów z dnia 31 paêdziernika 2005 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Ârodowiska

(Dz. U. Nr 220, poz. 1899).

2) Przepisy niniejszego rozporzàdzenia dokonujà w zakresie swojej regulacji wdro˝enia nast´pujàcych dyrektyw Wspólnot

Europejskich

1) dyrektywy Rady 87/217/EWG z dnia 19 marca 1987 r. w sprawie ograniczania zanieczyszczenia Êrodowiska azbestem

i zapobiegania temu zanieczyszczeniu (Dz. Urz. WE L 85 z 28.03.1987 r., str. 40),

2) dyrektywy Rady 92/112/EWG z dnia 15 grudnia 1992 r. w sprawie procedur harmonizacji programów majàcych na celu ograniczanie i ostatecznà eliminacj´ zanieczyszczeƒ powodowanych przez odpady pochodzàce z przemys∏u ditlenku tytanu (Dz. Urz. WE L 409 z 31.12.1992 r., str. 11; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 2, str. 170),

3) dyrektywy Rady 1999/13/WE z dnia 11 marca 1999 r. w sprawie ograniczenia emisji lotnych zwiàzków spowodowanej

u˝yciem organicznych rozpuszczalników podczas niektórych czynnoÊci i w niektórych urzàdzeniach (Dz. Urz. WE L 85

z 29.03.1999 r., str. 1; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 4, str. 118),

4) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2000/76/WE z dnia 4 grudnia 2000 r. w sprawie spalania odpadów

(Dz. Urz. WE L 332 z 28.12.2000 r., str. 91; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 5, str. 353),

5) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/80/WE z dnia 23 paêdziernika 2001 r. w sprawie ograniczenia emisji niektórych zanieczyszczeƒ do powietrza z du˝ych obiektów energetycznego spalania (Dz. Urz. WE L 309

z 27.11.2001 r., str. 1; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 6, str. 299),

6) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2004/42/WE z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie ograniczeƒ emisji lotnych

zwiàzków organicznych w wyniku stosowania rozpuszczalników organicznych w niektórych farbach i lakierach oraz produktach do odnawiania pojazdów, a tak˝e zmieniajàcej dyrektyw´ 1999/13/WE (Dz. Urz. WE L 143 z 30.04.2004 r., str. 87;

Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 8, str. 376).

Dane dotyczàce og∏oszenia aktów prawa Unii Europejskiej, zamieszczone w niniejszym rozporzàdzeniu — z dnia uzyskania przez Rzeczpospolità Polskà cz∏onkostwa w Unii Europejskiej — dotyczà og∏oszenia tych aktów w Dzienniku Urz´dowym Unii Europejskiej — wydanie specjalne.

3) Zmiany wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 115, poz. 1229, z 2002 r. Nr 74, poz. 676, Nr 113,

poz. 984, Nr 153, poz. 1271 i Nr 233, poz. 1957, z 2003 r. Nr 46, poz. 392, Nr 80, poz. 717 i 721, Nr 162, poz. 1568, Nr 175,

poz. 1693, Nr 190, poz. 1865 i Nr 217, poz. 2124, z 2004 r. Nr 19, poz. 177, Nr 49, poz. 464, Nr 70, poz. 631, Nr 91, poz. 875,

Nr 92, poz. 880, Nr 96, poz. 959, Nr 121, poz. 1263, Nr 273, poz. 2703 i Nr 281, poz. 2784 oraz z 2005 r. Nr 25, poz. 202,

Nr 62, poz. 552, Nr 113, poz. 954, Nr 130, poz. 1087, Nr 132, poz. 1110, Nr 163, poz. 1362, Nr 167, poz. 1399, Nr 169,

poz. 1420, Nr 175, poz. 1458 i 1462, Nr 180, poz. 1495 i Nr 249, poz. 2104.

2. Przez rozruch i zatrzymywanie instalacji (êród∏a),

o których mowa w rozporzàdzeniu, rozumie si´ dzia∏ania prowadzone w trybie przewidzianym w instrukcji

obs∏ugi instalacji (êród∏a).

3) êróde∏ do regeneracji katalizatorów w krakowaniu

katalitycznym;

§ 3. ZawartoÊç tlenu w gazach odlotowych, do której odnosi si´ wielkoÊç emisji substancji w przypadku

jednoczesnego spalania ró˝nych paliw lub odpadów,

ustala si´ jako Êrednià wa˝onà obliczonà ze standardowych zawartoÊci tlenu odpowiadajàcych poszczególnym paliwom lub odpadom, przy czym wagami sà

te wielkoÊci, które stanowià wagi przy obliczaniu Êrednich wa˝onych wielkoÊci emisji substancji.

5) reaktorów u˝ywanych w przemyÊle chemicznym;

§ 4. 1. Nat´˝enie przep∏ywu obj´toÊci gazów odlotowych wyra˝a si´ w metrach szeÊciennych gazów odlotowych na godzin´, odniesionych do warunków

umownych temperatury 273 K, ciÊnienia 101,3 kPa

i gazu suchego (zawartoÊç pary wodnej nie wi´ksza

ni˝ 5 g/kg gazów odlotowych), oznaczanych jako

m3u/h; st´˝enie substancji w gazach odlotowych wyra˝a si´ w miligramach substancji na metr szeÊcienny

gazów odlotowych odniesiony do warunków umownych, oznaczanych jako mg/m3u.

2. St´˝enie substancji w gazach odlotowych sprowadza si´ do standardowej zawartoÊci tlenu w gazach

odlotowych, obliczajàc wed∏ug nast´pujàcego wzoru

21 — 01

E1 = ————— x E2

21 — 02

gdzie

E1

E2

01

02

— oznacza st´˝enie substancji w gazach odlotowych przy standardowej zawartoÊci tlenu

w gazach odlotowych,

— oznacza st´˝enie substancji w gazach odlotowych (zmierzone albo obliczone),

— oznacza standardowà zawartoÊç tlenu w gazach odlotowych, wyra˝onà w procentach,

— oznacza zawartoÊç tlenu w gazach odlotowych, wyra˝onà w procentach (zmierzonà albo obliczonà).

Rozdzia∏ 2

Instalacje spalania paliw

§ 5. 1. Przepisy niniejszego rozdzia∏u stosuje si´ do

stacjonarnych urzàdzeƒ technicznych, w których nast´puje proces spalania paliw w celu wytworzenia

energii, zwanych dalej „êród∏ami”.

2. Przepisów niniejszego rozdzia∏u nie stosuje si´

do êróde∏, w których produkty spalania sà wykorzystywane bezpoÊrednio w procesach wytwórczych, w tym

w szczególnoÊci do

4) êróde∏ do konwersji siarkowodoru w siark´;

6) êróde∏ do opalania baterii koksowniczych;

7) nagrzewnic Cowpera.

3. Przepisów niniejszego rozdzia∏u nie stosuje si´

tak˝e do instalacji nap´dzanych silnikami Diesla, silnikami benzynowymi lub gazowymi, w∏àcznie z turbinami gazowymi, z zastrze˝eniem ust. 4.

4. Przepisy niniejszego rozdzia∏u stosuje si´ do turbin gazowych, dla których decyzje o pozwoleniu na

budow´ wydano po dniu 30 czerwca 2002 r. lub które

zosta∏y oddane do u˝ytkowania po dniu 27 listopada

2003 r., a do pozosta∏ych turbin gazowych w zakresie,

o którym mowa w § 12 ust. 5, § 13 ust. 2 i § 14, z tym

˝e przepisów tego rozdzia∏u nie stosuje si´ do turbin

gazowych usytuowanych na platformach wiertniczych.

5. Przepisy niniejszego rozdzia∏u, dotyczàce odprowadzania gazów odlotowych ze êróde∏ wspólnym

emitorem, stosuje si´ odpowiednio do emitorów wieloprzewodowych.

6. Paliwem w rozumieniu niniejszego rozdzia∏u jest

dowolna palna substancja sta∏a, ciek∏a lub gazowa,

z wyjàtkiem odpadów, z zastrze˝eniem ust. 7.

7. Paliwem jest równie˝ biomasa rozumiana jako

1) produkty sk∏adajàce si´ w ca∏oÊci lub w cz´Êci

z substancji roÊlinnych pochodzàcych z rolnictwa

lub leÊnictwa spalane w celu odzyskania zawartej

w nich energii;

2) nast´pujàce odpady

a) roÊlinne z rolnictwa i leÊnictwa,

b) roÊlinne z przemys∏u przetwórstwa spo˝ywczego, je˝eli odzyskuje si´ wytwarzanà energi´

cieplnà,

c) w∏ókniste roÊlinne z procesu produkcji pierwotnej masy celulozowej i z procesu produkcji papieru z masy, je˝eli odpady te sà spalane

w miejscu, w którym powstajà, a wytwarzana

energia cieplna jest odzyskiwana,

d) korka,

1) êróde∏, w których produkty spalania sà wykorzystywane do ogrzewania, suszenia lub innej obróbki przedmiotów lub materia∏ów;

e) drewna, z wyjàtkiem odpadów drewna zanieczyszczonego impregnatami i pow∏okami

ochronnymi, które mogà zawieraç zwiàzki chlorowcoorganiczne lub metale ci´˝kie, oraz drewna pochodzàcego z odpadów budowlanych lub

z rozbiórki.

2) êróde∏ wtórnego spalania przeznaczonych do

oczyszczania gazów odlotowych poprzez spalanie,

nieeksploatowanych jako niezale˝ne êród∏a spalania paliw;

§ 6. 1. Standardy emisyjne dwutlenku siarki, tlenków azotu w przeliczeniu na dwutlenek azotu, py∏u,

zwane dalej w niniejszym rozdziale „standardami emi-

syjnymi”, ze êróde∏, dla których pierwsze pozwolenie

na budow´ lub odpowiednik tego pozwolenia wydano

przed dniem 1 lipca 1987 r., zwanych dalej „êród∏ami

istniejàcymi”, okreÊla za∏àcznik nr 1 do rozporzàdzenia, z zastrze˝eniem § 8—10.

2. Standardy emisyjne ze êróde∏, dla których

pierwsze pozwolenie na budow´ wydano po dniu

30 czerwca 1987 r., zwanych dalej „êród∏ami nowymi”,

je˝eli wniosek o wydanie pozwolenia na budow´ z∏o˝ono przed dniem 27 listopada 2002 r., a êród∏a zosta∏y oddane do u˝ytkowania nie póêniej ni˝ do dnia 27 listopada 2003 r., okreÊla za∏àcznik nr 2 do rozporzàdzenia, z zastrze˝eniem § 7, 8 i 10.

3. Standardy emisyjne

1) ze êróde∏ nowych, dla których wniosek o wydanie

pozwolenia na budow´ z∏o˝ono po dniu 26 listopada 2002 r. lub które zosta∏y oddane do u˝ytkowania po dniu 27 listopada 2003 r.,

2) z turbin gazowych, dla których decyzje o pozwoleniu na budow´ wydano po dniu 30 czerwca 2002 r.

lub które zosta∏y oddane do u˝ytkowania po dniu

27 listopada 2003 r.,

3) ze êróde∏ istotnie zmienionych po dniu 27 listopada 2003 r. w sposób zgodny z art. 3 pkt 7 ustawy

z dnia 27 kwietnia 2001 r. — Prawo ochrony Êrodowiska

— okreÊla za∏àcznik nr 3 do rozporzàdzenia, z zastrze˝eniem § 7, 8 i 10.

Poz. 2181

pozwolenia zintegrowanego, dane dotyczàce liczby

godzin przepracowanych przez êród∏a, o których mowa w ust. 1, w poprzednim roku kalendarzowym;

w przypadku êróde∏ o nominalnej mocy cieplnej nie

mniejszej ni˝ 50 MW dane te przedk∏ada si´ tak˝e ministrowi w∏aÊciwemu do spraw Êrodowiska.

3. Do czasu pracy êród∏a, o którym mowa w ust. 1,

nie wlicza si´ okresów rozruchu i zatrzymywania êród∏a.

§ 10. 1. Standardy emisyjne ze êróde∏ wielopaliwowych, w których spalane sà w tym samym czasie dwa

lub wi´cej paliwa, stanowi Êrednia obliczona ze standardów emisyjnych, o których mowa w § 6, ze spalania poszczególnych paliw, wa˝ona wzgl´dem mocy

cieplnej ze spalania tych paliw.

2. Standardy emisyjne z wielopaliwowego êród∏a,

w którym razem z innymi paliwami spalane sà pozosta∏oÊci z procesu przerobu ropy naftowej, na potrzeby zak∏adu, w którym jest prowadzony ten proces,

stanowi wartoÊç ustalona w nast´pujàcy sposób

1) od dwukrotnej najwy˝szej wartoÊci standardu emisyjnego, o którym mowa w § 6, ze spalania jednego z tych paliw odejmuje si´ wartoÊç najni˝szà,

nast´pnie ró˝nic´ t´ mno˝y si´ przez moc cieplnà

ze spalania paliwa z najwy˝szym standardem emisyjnym, a je˝eli spalane sà dwa paliwa z najwy˝szym standardem emisyjnym ró˝nic´ t´ mno˝y si´

przez wy˝szà moc cieplnà ze spalania tych dwóch

paliw;

§ 7. Standardy emisyjne ze êróde∏ nowych o ∏àcznej nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej ni˝

50 MW, z których gazy odlotowe sà odprowadzane do

powietrza wspólnym emitorem, stanowià standardy

emisyjne, o których mowa w § 6 ust. 2 i 3, odpowiadajàce ∏àcznej nominalnej mocy cieplnej tych êróde∏.

2) standard emisyjny, o którym mowa w § 6, ze spalania paliw, poza paliwem z najwy˝szym standardem emisyjnym ze êród∏a, mno˝y si´ przez moc

cieplnà z ich spalania;

§ 8. Standardy emisyjne ze êród∏a powsta∏ego

w wyniku rozbudowy o nominalnà moc cieplnà nie

mniejszà ni˝ 50 MW, dla którego pozwolenie na rozbudow´ wydano po dniu 30 czerwca 1987 r., stanowià

standardy emisyjne, o których mowa w § 6 ust. 2 i 3,

odpowiadajàce nominalnej mocy cieplnej êród∏a po

rozbudowie, z wy∏àczeniem êróde∏ wielopaliwowych,

o których mowa w § 10 ust. 2—4.

3. Standard emisyjny z wielopaliwowego êród∏a,

w którym razem z innymi paliwami sà spalane pozosta∏oÊci z procesu przerobu ropy naftowej, na potrzeby

zak∏adu, w którym jest prowadzony ten proces, je˝eli

moc cieplna ze spalania paliwa z najwy˝szym standardem wynosi co najmniej 50 % mocy cieplnej ze spalania wszystkich paliw, stanowi standard emisyjny,

o którym mowa w § 6, odpowiadajàcy temu paliwu.

§ 9. 1. Standardy emisyjne ze êróde∏ istniejàcych,

które oddano do u˝ytkowania przed dniem 29 marca

1990 r., dla których prowadzàcy takie êród∏a zobowiàza∏ si´ w pisemnej deklaracji, z∏o˝onej w∏aÊciwemu organowi ochrony Êrodowiska do dnia 30 czerwca

2004 r., ˝e êród∏o b´dzie u˝ytkowane nie d∏u˝ej ni˝ do

dnia 31 grudnia 2015 r., a czas jego u˝ytkowania

w okresie od dnia 1 stycznia 2008 r. do dnia 31 grudnia 2015 r. nie przekroczy 20 000 godzin, okreÊla dla tego okresu za∏àcznik nr 4 do rozporzàdzenia.

4. W przypadku dwutlenku siarki, pod warunkiem

˝e nie spowoduje to wzrostu wielkoÊci emisji ze êróde∏

istniejàcych, mogà byç stosowane nast´pujàce standardy emisyjne

2. W terminie do koƒca stycznia ka˝dego roku kalendarzowego przedk∏ada si´, organowi ochrony Êrodowiska w∏aÊciwemu do wydania pozwolenia na

wprowadzanie gazów lub py∏ów do powietrza albo

3) sum´ wartoÊci z pkt 1 i 2 dzieli si´ przez moc cieplnà ze spalania wszystkich paliw.

1) 1000 mg/m3u, uÊrednione dla wszystkich wielopaliwowych êróde∏, w których razem z innymi paliwami sà spalane pozosta∏oÊci z procesu przerobu

ropy naftowej, na potrzeby zak∏adu, w którym jest

prowadzony ten proces — w odniesieniu do êróde∏, dla których standardy emisyjne okreÊlone sà

w § 6 ust. 1 i 2;

2) 600 mg/m3u, uÊrednione dla wszystkich wielopaliwowych êróde∏, w których razem z innymi paliwa-

mi sà spalane pozosta∏oÊci z procesu przerobu ropy naftowej, na potrzeby zak∏adu, w którym jest

prowadzony ten proces, z wy∏àczeniem turbin gazowych — w odniesieniu do êróde∏, dla których

standardy emisyjne sà okreÊlone w § 6 ust. 3.

§ 11. 1. W przypadku wystàpienia ograniczeƒ

w dostawach paliwa o ma∏ej zawartoÊci siarki dopuszcza si´ odst´pstwo od standardu emisyjnego dwutlenku siarki ze êród∏a w granicach do 150 % tego standardu, nie d∏u˝ej ni˝ 30 dni w roku kalendarzowym.

2. Przepisu ust. 1 nie stosuje si´ do êróde∏

1) o których mowa w § 9 i § 12 ust. 6;

2) istniejàcych o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej ni˝ 400 MW, w których jest spalane paliwo

sta∏e, i które w roku kalendarzowym (Êrednia kroczàca z pi´ciu lat) pracujà nie d∏u˝ej ni˝

a) 2200 godzin — do dnia 31 grudnia 2007 r.,

b) 2000 godzin — od dnia 1 stycznia 2008 r. do

dnia 31 grudnia 2015 r.,

c) 1500 godzin — od dnia 1 stycznia 2016 r.;

3) nowych, dla których standardy emisyjne sà okreÊlone w § 6 ust. 2, o nominalnej mocy cieplnej nie

mniejszej ni˝ 400 MW, w których jest spalane paliwo sta∏e, i które w roku kalendarzowym (Êrednia

kroczàca z pi´ciu lat) pracujà nie d∏u˝ej ni˝

a) 2000 godzin — do dnia 31 grudnia 2015 r.,

b) 1500 godzin — od dnia 1 stycznia 2016 r.

3. W przypadku wystàpienia nag∏ej przerwy w dostawie paliwa gazowego do êród∏a, w którym w normalnych warunkach u˝ytkowania jest spalane wy∏àcznie paliwo gazowe, w razie nadrz´dnej koniecznoÊci

utrzymania dostaw energii, dopuszcza si´ spalanie innych paliw i odst´pstwo od standardów emisyjnych

ze êród∏a, okreÊlonych dla tych paliw, w granicach do

200 % tych standardów, nie d∏u˝ej ni˝ 10 dni w roku

kalendarzowym.

4. O ka˝dym przypadku, o którym mowa w ust. 1

i 3, informuje si´ organ ochrony Êrodowiska w∏aÊciwy

do wydania pozwolenia na wprowadzanie gazów lub

py∏ów do powietrza albo pozwolenia zintegrowanego,

w ciàgu 24 godzin od momentu wystàpienia ograniczeƒ w dostawach paliwa o ma∏ej zawartoÊci siarki lub

nag∏ej przerwy w dostawie paliwa gazowego; o ka˝dym przypadku dotyczàcym êróde∏ o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej ni˝ 50 MW informuje si´ tak˝e ministra w∏aÊciwego do spraw Êrodowiska.

§ 12. 1. Uznaje si´ standardy emisyjne ze êróde∏ za

dotrzymane, je˝eli

1) Êrednie st´˝enie substancji w gazach odlotowych

odprowadzanych ze êróde∏ do powietrza wspólnym emitorem, wa˝one wzgl´dem nat´˝enia przep∏ywu obj´toÊci gazów odlotowych, nie przekroczy Êredniej obliczonej ze standardów emisyjnych,

o których mowa w § 6, ze êróde∏ pracujàcych

Poz. 2181

w tym samym czasie, wa˝onej wzgl´dem nominalnego nat´˝enia przep∏ywu obj´toÊci gazów odlotowych z tych êróde∏;

2) do dnia 31 grudnia 2007 r. Êrednie st´˝enie substancji w gazach odlotowych odprowadzanych do

powietrza ze êróde∏ oddanych do u˝ytkowania

przed dniem 29 marca 1990 r., zlokalizowanych na

terenie jednego zak∏adu, wa˝one wzgl´dem nat´˝enia przep∏ywu obj´toÊci gazów odlotowych, nie

przekroczy Êredniej obliczonej ze standardów emisyjnych, o których mowa w § 6 ust. 1 i 2, ze êróde∏

pracujàcych w tym samym czasie, wa˝onej wzgl´dem nominalnego nat´˝enia przep∏ywu obj´toÊci

gazów odlotowych z tych êróde∏, a od dnia 1 stycznia 2008 r. warunek ten dotyczy tylko dwutlenku

siarki i tylko podmiotów prowadzàcych êród∏a wymienione ze wzgl´du na dwutlenek siarki

w pkt IV.1. i 4. za∏àcznika nr 1 do rozporzàdzenia

i terminów tam podanych;

3) dla êróde∏, dla których standardy emisyjne sà okreÊlone w § 6 ust. 1 i 2, w których gazach odlotowych sà prowadzone ciàg∏e pomiary wielkoÊci

emisji substancji, sà spe∏nione jednoczeÊnie nast´pujàce warunki

a) Êrednie st´˝enie substancji dla faktycznych godzin pracy êród∏a, odniesione do miesiàca kalendarzowego, nie przekroczy standardu emisyjnego, o którym mowa w § 6 ust. 1 i 2,

b) 97 % Êrednich wartoÊci st´˝eƒ dwutlenku siarki, 97 % Êrednich wartoÊci st´˝eƒ py∏u oraz

95 % Êrednich wartoÊci st´˝eƒ tlenków azotu

obliczonych dla faktycznych godzin pracy êród∏a ka˝dego dnia kalendarzowego dla poprzednich dwóch dni kalendarzowych, liczàc od poczàtku roku, w roku kalendarzowym nie przekroczy 110 % standardów emisyjnych, o których mowa w § 6 ust. 1 i 2;

4) dla êróde∏, dla których standardy emisyjne sà okreÊlone w § 6 ust. 3, w których gazach odlotowych

sà prowadzone ciàg∏e pomiary wielkoÊci emisji

substancji, sà spe∏nione jednoczeÊnie nast´pujàce

warunki

a) Êrednie dobowe wartoÊci st´˝eƒ substancji dla

faktycznych godzin pracy êród∏a nie przekroczà

standardów emisyjnych, o których mowa w § 6

ust. 3,

b) 95 % Êrednich jednogodzinnych wartoÊci st´˝eƒ substancji w roku kalendarzowym, liczàc od

poczàtku roku, nie przekroczy 200 % standardów emisyjnych, o których mowa w § 6 ust. 3.

2. W przypadku prowadzenia ciàg∏ych pomiarów

wielkoÊci emisji substancji przy jednoczesnej pracy

êróde∏, o której mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, uznaje si´

standard emisyjny za dotrzymany, je˝eli sà spe∏nione

warunki okreÊlone

1) w ust. 1 pkt 3, z tym ˝e wielkoÊciami, które nie mogà byç przekroczone, sà odpowiednio

a) Êrednia obliczona ze standardów emisyjnych,

o których mowa w § 6 ust. 1 i 2, wa˝ona wzgl´dem nominalnego nat´˝enia przep∏ywu obj´toÊci gazów odlotowych z tych êróde∏,

b) 110 % Êredniej, o której mowa w lit. a;

2) w ust. 1 pkt 4, z tym ˝e wielkoÊciami, które nie mogà byç przekroczone, sà odpowiednio

a) Êrednia obliczona ze standardów emisyjnych,

o których mowa w § 6 ust. 3, wa˝ona wzgl´dem

nominalnego nat´˝enia przep∏ywu obj´toÊci gazów odlotowych z tych êróde∏,

b) 200 % Êredniej, o której mowa w lit. a.

3. Ârednie wartoÊci st´˝eƒ substancji, o których

mowa w ust. 1 pkt 3 oraz ust. 1 pkt 4 lit. a, oblicza si´

z jednogodzinnych Êrednich wartoÊci st´˝eƒ substancji, z tym ˝e w obliczeniach nie uwzgl´dnia si´ okresów rozruchu i zatrzymywania êród∏a oraz okresów

pracy êród∏a bez sprawnych urzàdzeƒ ochronnych,

o których mowa w § 13 ust. 3—5.

4. W przypadku ciàg∏ych pomiarów wielkoÊci emisji substancji ze êróde∏ istniejàcych, wykonywanych

przed dniem 1 stycznia 2008 r., w obliczeniach Êrednich wartoÊci st´˝eƒ substancji, o których mowa

w ust. 1 pkt 3, poza okresami, o których mowa

w ust. 3, nie uwzgl´dnia si´ okresów

1) osiàgania obcià˝enia êród∏a okreÊlonego jako minimum techniczne;

2) prób rozruchowych êród∏a lub urzàdzenia ochronnego; dotyczy to tak˝e sytuacji, gdy do jednego

emitora jest w∏àczonych kilka êróde∏ i jedno z nich

jest uruchamiane przy normalnej pracy pozosta∏ych;

3) wzorcowania i kalibracji urzàdzeƒ pomiarowych.

5. Przepisy § 2 oraz ust. 1 pkt 1—3, ust. 2 pkt 1,

ust. 3 i 4 stosuje si´ do turbin gazowych, dla których

decyzj´ o pozwoleniu na budow´ wydano przed

dniem 1 lipca 2002 r. i które zosta∏y oddane do u˝ytkowania nie póêniej ni˝ do dnia 27 listopada 2003 r., je˝eli dopuszczalne wielkoÊci emisji z turbin gazowych

w warunkach ich normalnego funkcjonowania zosta∏y

wyra˝one w pozwoleniu na wprowadzanie gazów lub

py∏ów do powietrza albo w pozwoleniu zintegrowanym w mg/m3u, z tym ˝e zamiast standardów emisyjnych przyjmuje si´ okreÊlone w pozwoleniu dopuszczalne wielkoÊci emisji w warunkach normalnego

funkcjonowania turbin gazowych.

6. W przypadku gdy zawartoÊç siarki w w´glu brunatnym nie pozwala na dotrzymanie standardu emisyjnego dwutlenku siarki, o którym mowa w § 6 ust. 1,

ze êróde∏ istniejàcych oddanych do u˝ytkowania przed

dniem 29 marca 1990 r., powiàzanych technologicznie

z kopalniami w´gla brunatnego, w okresie do dnia

31 grudnia 2007 r. uznaje si´ standard emisyjny dwutlenku siarki z tych êróde∏ za dotrzymany, je˝eli przekroczenia tego standardu nie wyst´pujà d∏u˝ej ni˝

2200 godzin w roku kalendarzowym i wartoÊç st´˝enia

Poz. 2181

dwutlenku siarki nie przekracza w tym okresie

3000 mg/m3u, przy zawartoÊci 6 % tlenu w gazach odlotowych.

7. W przypadku gdy zawartoÊç siarki w paliwie sta∏ym nie pozwala na dotrzymanie standardu emisyjnego dwutlenku siarki, o którym mowa w § 6 ust. 1 i 2,

uznaje si´ standard emisyjny tej substancji za dotrzymany, je˝eli stopieƒ odsiarczania, rozumiany jako wyra˝ony w procentach stosunek ró˝nicy mi´dzy masà

siarki zawartej w paliwie wprowadzonym do êród∏a

w okreÊlonym czasie a masà siarki zawartej w gazach

odlotowych odprowadzonych do powietrza w tym

czasie, do masy siarki zawartej w paliwie wprowadzonym do êród∏a w tym czasie, wynosi co najmniej

1) w okresie do dnia 31 grudnia 2007 r.

a) 40 % — dla êróde∏ o nominalnej mocy cieplnej

nie mniejszej ni˝ 100 MW i nie wi´kszej ni˝

167 MW,

b) 40 %—90 % przy liniowym wzroÊcie —

dla êróde∏ o nominalnej mocy cieplnej

167 MW—500 MW,

c) 90 % — dla êróde∏ o nominalnej mocy cieplnej

wi´kszej ni˝ 500 MW;

2) w okresie od dnia 1 stycznia 2008 r.

a) 60 % — dla êróde∏ o nominalnej mocy cieplnej

nie mniejszej ni˝ 50 MW i nie wi´kszej ni˝

100 MW,

b) 70 % — dla êróde∏ o nominalnej mocy cieplnej

wi´kszej ni˝ 100 MW i nie wi´kszej ni˝ 300 MW,

c) 90 % — dla êróde∏ o nominalnej mocy cieplnej

wi´kszej ni˝ 300 MW i nie wi´kszej ni˝ 500 MW,

d) 92 % — dla êróde∏ o nominalnej mocy cieplnej

wi´kszej ni˝ 500 MW, je˝eli monta˝ urzàdzeƒ

ochronnych odsiarczajàcych rozpocz´to przed

dniem 1 stycznia 2001 r.,

e) 94 % — dla êróde∏ o nominalnej mocy cieplnej

wi´kszej ni˝ 500 MW, innych ni˝ wymienione

w lit. d.

8. W przypadku gdy zawartoÊç siarki w paliwie sta∏ym nie pozwala na dotrzymanie standardu emisyjnego dwutlenku siarki, o którym mowa w § 6 ust. 3,

uznaje si´ standard emisyjny tej substancji za dotrzymany, je˝eli

1) st´˝enie dwutlenku siarki nie przekracza

300 mg/m3u, przy zawartoÊci 6 % tlenu w gazach

odlotowych, lub stopieƒ odsiarczania wynosi co

najmniej 92 % — dla êróde∏ o nominalnej mocy

cieplnej nie mniejszej ni˝ 50 MW i nie wi´kszej ni˝

300 MW;

2) st´˝enie dwutlenku siarki nie przekracza

400 mg/m3u, przy zawartoÊci 6 % tlenu w gazach

odlotowych, i stopieƒ odsiarczania wynosi co najmniej 95 % — dla êróde∏ o nominalnej mocy cieplnej wi´kszej ni˝ 300 MW.

9. Przepisy ust. 7 i 8 stosuje si´ do kilku êróde∏ nowych, z których gazy odlotowe sà odprowadzane do

powietrza wspólnym emitorem, o ∏àcznej nominalnej

mocy cieplnej nie mniejszej ni˝ 50 MW; wymagany

stopieƒ odsiarczania stanowi w takim przypadku stopieƒ odsiarczania, o którym mowa w ust. 7 i 8, odpowiadajàcy ∏àcznej nominalnej mocy cieplnej êróde∏.

10. W przypadkach prowadzenia okresowych pomiarów wielkoÊci emisji substancji standardy emisyjne uznaje si´ za dotrzymane, je˝eli wartoÊci Êrednie

uzyskane w wyniku pomiaru nie przekraczajà tych

standardów; stosuje si´ przepisy ust. 3 i 4.

11. Wymagany stopieƒ odsiarczania dla êróde∏

opalanych paliwem sta∏ym uznaje si´ za dotrzymany,

je˝eli Êredni stopieƒ odsiarczania odniesiony do miesiàca kalendarzowego nie przekracza wartoÊci okreÊlonej w ust. 7 albo 8; stosuje si´ przepisy ust. 3 i 4.

§ 13. 1. W przypadku wystàpienia zak∏óceƒ w pracy urzàdzeƒ ochronnych ograniczajàcych wprowadzanie substancji do powietrza, powodujàcych, ˝e Êrednia dobowa wielkoÊç emisji substancji przekracza

standard emisyjny o wi´cej ni˝ 30 %, oraz braku mo˝liwoÊci przywrócenia normalnych warunków u˝ytkowania êród∏a w ciàgu 24 godzin, prowadzàcy êród∏o

ogranicza lub wstrzymuje jego prac´ oraz mo˝liwie jak

najszybciej, lecz nie póêniej ni˝ w ciàgu 48 godzin od

momentu wystàpienia zak∏óceƒ, informuje o zak∏óceniach wojewódzkiego inspektora ochrony Êrodowiska

oraz organ ochrony Êrodowiska w∏aÊciwy do wydania

pozwolenia na wprowadzanie gazów lub py∏ów do powietrza albo pozwolenia zintegrowanego.

2. W przypadku wystàpienia zak∏óceƒ w pracy

urzàdzeƒ ochronnych ograniczajàcych wprowadzanie

substancji do powietrza z turbin gazowych, dla których decyzj´ o pozwoleniu na budow´ wydano przed

dniem 1 lipca 2002 r., je˝eli zosta∏y oddane do u˝ytkowania nie póêniej ni˝ do dnia 27 listopada 2003 r., oraz

braku mo˝liwoÊci przywrócenia normalnych warunków u˝ytkowania turbiny w ciàgu 24 godzin, prowadzàcy turbin´ ogranicza lub wstrzymuje jej prac´ oraz

mo˝liwie jak najszybciej, lecz nie póêniej ni˝ w ciàgu

48 godzin od momentu wystàpienia zak∏óceƒ, informuje o zak∏óceniach wojewódzkiego inspektora

ochrony Êrodowiska oraz organ ochrony Êrodowiska

w∏aÊciwy do wydania pozwolenia na wprowadzanie

gazów lub py∏ów do powietrza albo pozwolenia zintegrowanego.

3. ¸àczny czas pracy êród∏a bez sprawnych urzàdzeƒ ochronnych ograniczajàcych wprowadzanie substancji do powietrza nie mo˝e przekroczyç 120 godzin

w ciàgu ka˝dego okresu dwunastomiesi´cznego.

Poz. 2181

wiednio do 72, 200, 300 godzin, w przypadkach uzasadnionych nadrz´dnà koniecznoÊcià utrzymania dostaw energii lub koniecznoÊcià zastàpienia êród∏a,

w którym nastàpi∏o zak∏ócenie w pracy urzàdzeƒ

ochronnych ograniczajàcych wprowadzanie substancji do powietrza, przez inne êród∏o, którego u˝ytkowanie spowodowa∏oby ogólny wzrost wielkoÊci emisji

substancji.

§ 14. Poinformowania, o którym mowa w § 11

ust. 4 oraz § 13 ust. 1 i 2, dokonuje si´ za poÊrednictwem publicznych sieci telekomunikacyjnych oraz

w formie pisemnej, podajàc co najmniej rodzaj i lokalizacj´ instalacji oraz prowadzàcego instalacj´, rodzaj

substancji, której standard emisyjny zosta∏ przekroczony, czas wystàpienia zdarzenia i przewidywany

okres jego trwania.

§ 15. W przypadku gdy nie sà dotrzymane standardy emisyjne, o których mowa w § 6, stosuje si´ urzàdzenia ochronne ograniczajàce wprowadzanie substancji do powietrza.

Rozdzia∏ 3

Instalacje spalania i wspó∏spalania odpadów

§ 16. 1. Przepisy niniejszego rozdzia∏u stosuje si´

do instalacji spalania i wspó∏spalania odpadów.

2. Przez instalacje spalania odpadów rozumie si´

instalacje wykorzystywane do termicznego przekszta∏cania odpadów lub produktów ich wst´pnego przetwarzania, z odzyskiem lub bez odzysku wytwarzanej

energii cieplnej; obejmuje to spalanie przez utlenianie

odpadów, jak równie˝ inne procesy przekszta∏cania

termicznego odpadów, w tym piroliz´, zgazowanie

i proces plazmowy, o ile substancje powstajàce podczas przekszta∏cania sà nast´pnie spalane.

3. Przez instalacje wspó∏spalania odpadów rozumie si´ ka˝dà instalacj´, której g∏ównym celem jest

wytwarzanie energii lub innych produktów, w której

wraz z paliwami sà spalane odpady w celu odzyskania

zawartej w nich energii lub w celu ich unieszkodliwienia; obejmuje to spalanie przez utlenianie odpadów

i paliw, jak równie˝ inne procesy przekszta∏cania termicznego odpadów, w tym piroliz´, zgazowanie i proces plazmowy, o ile substancje powstajàce podczas

przekszta∏cania sà nast´pnie wspó∏spalane z paliwami. Je˝eli w instalacji jednoczeÊnie wraz z paliwami sà

spalane odpady inne ni˝ niebezpieczne w iloÊci nie

wi´kszej ni˝ 1 % masy tych paliw, to do instalacji tej

nie stosuje si´ przepisów niniejszego rozdzia∏u, z tym

˝e do êróde∏ spalania paliw, w których wspó∏spalane

sà odpady, stosuje si´ w takim przypadku przepisy

rozdzia∏u 2.

4. Przed dniem 1 stycznia 2008 r. ∏àczny czas pracy

bez sprawnych urzàdzeƒ ochronnych odsiarczajàcych

nie mo˝e przekroczyç, w przypadku êród∏a istniejàcego, 240 godzin w ciàgu ka˝dego okresu dwunastomiesi´cznego.

4. Przez istniejàce instalacje spalania lub wspó∏spalania odpadów rozumie si´

5. Dopuszcza si´ zwi´kszenie z 24, 120, 240 godzin,

o których mowa w ust. 1—4, ale nie wi´cej ni˝ odpo-

2) instalacje, dla których decyzj´ wydano przed

dniem 28 grudnia 2002 r., je˝eli zosta∏y oddane do

1) instalacje u˝ytkowane, dla których decyzj´ wydano przed dniem 28 grudnia 2002 r., lub

u˝ytkowania nie póêniej ni˝ do dnia 28 grudnia

2003 r., lub

3) instalacje, dla których wniosek o wydanie decyzji

z∏o˝ono przed dniem 28 grudnia 2002 r., je˝eli zosta∏y oddane do u˝ytkowania nie póêniej ni˝ do

dnia 28 grudnia 2004 r.

5. Decyzja, o której mowa w ust. 4, oznacza decyzj´ o pozwoleniu na u˝ytkowanie albo, gdy taka decyzja nie by∏a wymagana, decyzj´ o pozwoleniu na budow´.

6. Wniosek o wydanie decyzji, o którym mowa

w ust. 4 pkt 3, oznacza wniosek o wydanie decyzji

o pozwoleniu na u˝ytkowanie albo, gdy taka decyzja

nie by∏a wymagana, zawiadomienie o zamiarze przystàpienia do u˝ytkowania.

7. Przepisów niniejszego rozdzia∏u nie stosuje si´

do

1) instalacji, w których spalane lub wspó∏spalane sà

wy∏àcznie nast´pujàce odpady

a) roÊlinne z rolnictwa i leÊnictwa,

b) roÊlinne z przemys∏u przetwórstwa spo˝ywczego, je˝eli odzyskuje si´ wytwarzanà energi´

cieplnà,

c) w∏ókniste roÊlinne z procesu produkcji pierwotnej masy celulozowej i z procesu produkcji papieru z masy, je˝eli odpady te sà spalane

w miejscu, w którym powstajà, a wytwarzana

energia cieplna jest odzyskiwana,

d) korka,

e) drewna, z wyjàtkiem drewna zanieczyszczonego

impregnatami i pow∏okami ochronnymi, które

mogà zawieraç zwiàzki chlorowcoorganiczne

lub metale ci´˝kie, oraz drewna pochodzàcego

z odpadów budowlanych lub z rozbiórki,

f) promieniotwórcze,

g) pochodzàce z poszukiwaƒ i eksploatacji zasobów ropy naftowej i gazu ziemnego na platformach wydobywczych oraz spalane na tych platformach,

h) zw∏ok zwierz´cych w rozumieniu art. 2 pkt 26

ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierzàt oraz zwalczaniu chorób zakaênych

zwierzàt (Dz. U. Nr 69, poz. 625 oraz z 2005 r.

Nr 23, poz. 188 i Nr 33, poz. 289);

2) instalacji doÊwiadczalnych wykorzystywanych do

prac badawczo-rozwojowych, prac naukowych

i prób majàcych na celu usprawnienie procesu

spalania, przerabiajàcych mniej ni˝ 50 Mg odpadów rocznie.

§ 17. Standardy emisyjne z instalacji spalania odpadów okreÊla za∏àcznik nr 5 do rozporzàdzenia.

Poz. 2181

§ 18. Sposób ustalania standardów emisyjnych

z instalacji wspó∏spalania odpadów oraz standardy

emisyjne z instalacji wspó∏spalania odpadów okreÊla

za∏àcznik nr 6 do rozporzàdzenia, z zastrze˝eniem § 19.

§ 19. 1. Standardy emisyjne z instalacji wspó∏spalania odpadów, je˝eli moc cieplna ze spalania odpadów niebezpiecznych przekracza 40 % nominalnej

mocy cieplnej tej instalacji, okreÊla za∏àcznik nr 5 do

rozporzàdzenia.

2. Przepisu ust. 1 nie stosuje si´ do instalacji,

w których sà wspó∏spalane

1) ciek∏e odpady palne, w tym oleje odpadowe, spe∏niajàce jednoczeÊnie nast´pujàce warunki

a) zawartoÊç polichlorowanych w´glowodorów

aromatycznych, na przyk∏ad polichlorowanych

difenyli (PCB) lub pentachlorofenolu (PCP), nie

przekracza wartoÊci, które powodowa∏yby, ˝e

odpady te sà niebezpieczne,

b) odpady te nie stanowià odpadów niebezpiecznych ze wzgl´du na zawartoÊç innych sk∏adników, o których mowa w za∏àczniku nr 3 do ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach

(Dz. U. Nr 62, poz. 628, z póên. zm.4)),

c) ich wartoÊç opa∏owa wynosi co najmniej

30 MJ/kg;

2) ciek∏e odpady palne, które nie powodujà w gazach

odlotowych powstajàcych bezpoÊrednio z ich spalania innych emisji ni˝ emisje powstajàce w wyniku spalania oleju nap´dowego.

3. Standardy emisyjne z instalacji wspó∏spalania

odpadów, w przypadku wspó∏spalania niepoddanych

przeróbce mieszanych odpadów komunalnych, z wyjàtkiem odpadów innych ni˝ niebezpieczne klasyfikowanych w przepisach, o których mowa w art. 4 ust. 1

pkt 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach, jako odpady o kodach 20 01 i 20 02, okreÊla za∏àcznik

nr 5 do rozporzàdzenia.

§ 20. 1. Uznaje si´ standardy emisyjne z instalacji

spalania odpadów za dotrzymane, je˝eli w przypadku

prowadzenia ciàg∏ych pomiarów wielkoÊci emisji substancji spe∏nione sà jednoczeÊnie nast´pujàce warunki

1) Êrednie dobowe wartoÊci st´˝eƒ py∏u, substancji

organicznych w postaci gazów i par w przeliczeniu

na ca∏kowity w´giel organiczny, chlorowodoru,

fluorowodoru, dwutlenku siarki oraz tlenku azotu

i dwutlenku azotu w przeliczeniu na dwutlenek

azotu, a w przypadku tlenku w´gla 97 % Êrednich

dobowych wartoÊci st´˝eƒ w ciàgu roku kalendarzowego, liczàc od poczàtku roku, nie przekraczajà

———————

4) Zmiany wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U.

z 2002 r. Nr 41, poz. 365, Nr 113, poz. 984 i Nr 199,

poz. 1671, z 2003 r. Nr 7, poz. 78, z 2004 r. Nr 96, poz. 959,

Nr 116, poz. 1208 i Nr 191, poz. 1956 oraz z 2005 r. Nr 25,

poz. 202, Nr 90, poz. 758, Nr 130, poz. 1087, Nr 175,

poz. 1458 i 1462 i Nr 180, poz. 1495.

standardów emisyjnych tych substancji okreÊlonych, jako Êrednie dobowe, w za∏àczniku nr 5 do

rozporzàdzenia;

2) Êrednie trzydziestominutowe wartoÊci st´˝eƒ py∏u, substancji organicznych w postaci gazów

i par w przeliczeniu na ca∏kowity w´giel organiczny, chlorowodoru, fluorowodoru, dwutlenku

siarki oraz tlenku azotu i dwutlenku azotu w przeliczeniu na dwutlenek azotu nie przekraczajà

wartoÊci A standardów emisyjnych tych substancji, okreÊlonych w za∏àczniku nr 5 do rozporzàdzenia, lub 97 % Êrednich trzydziestominutowych wartoÊci st´˝eƒ tych substancji w ciàgu roku kalendarzowego, liczàc od poczàtku roku, nie

przekracza wartoÊci B standardów emisyjnych

tych substancji, okreÊlonych w za∏àczniku nr 5 do

rozporzàdzenia;

3) Êrednie trzydziestominutowe wartoÊci st´˝eƒ tlenku w´gla nie przekraczajà wartoÊci A standardu

emisyjnego tej substancji, okreÊlonego w za∏àczniku nr 5 do rozporzàdzenia, lub 95 % Êrednich dziesi´ciominutowych wartoÊci st´˝eƒ tej substancji

w ciàgu 24 godzin nie przekracza wartoÊci B standardu emisyjnego tej substancji, okreÊlonego

w za∏àczniku nr 5 do rozporzàdzenia.

2. Uznaje si´ standardy emisyjne z instalacji

wspó∏spalania odpadów za dotrzymane, je˝eli w przypadku prowadzenia ciàg∏ych pomiarów wielkoÊci emisji substancji Êrednie dobowe wartoÊci st´˝eƒ py∏u,

substancji organicznych w postaci gazów i par w przeliczeniu na ca∏kowity w´giel organiczny, chlorowodoru, fluorowodoru, dwutlenku siarki, tlenku azotu

i dwutlenku azotu w przeliczeniu na dwutlenek azotu

oraz tlenku w´gla nie przekraczajà standardów emisyjnych ustalonych w sposób okreÊlony w za∏àczniku

nr 6 do rozporzàdzenia.

3. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 2, dodatkowo Êrednie wartoÊci st´˝eƒ w okresie pomiarowym ustalonym dla metali ci´˝kich oraz dioksyn i furanów nie mogà przekraczaç standardów emisyjnych

okreÊlonych odpowiednio w za∏àcznikach nr 5 lub 6 do

rozporzàdzenia.

4. Dokonujàc oceny dotrzymywania warunków,

o których mowa w ust. 1 i 2, z wy∏àczeniem warunków

okreÊlonych dla tlenku w´gla, uwzgl´dnia si´ okresy

faktycznej pracy instalacji, w tym okresy jej rozruchu

i zatrzymywania, o ile w trakcie ich trwania sà spalane

odpady, lecz nie uwzgl´dnia si´, wp∏ywajàcych na

zwi´kszenie emisji substancji, zak∏óceƒ w pracy urzàdzeƒ ochronnych do 60 godzin w roku kalendarzowym, liczàc od poczàtku roku.

Poz. 2181

gu 24 godzin od momentu stwierdzenia ich niedotrzymania, organ ochrony Êrodowiska w∏aÊciwy do wydania pozwolenia na wprowadzanie gazów lub py∏ów do

powietrza albo pozwolenia zintegrowanego i ministra

w∏aÊciwego do spraw Êrodowiska.

§ 21. Poinformowania, o którym mowa w § 20

ust. 6, dokonuje si´ za poÊrednictwem publicznych

sieci telekomunikacyjnych oraz w formie pisemnej,

podajàc co najmniej rodzaj i lokalizacj´ instalacji oraz

prowadzàcego instalacj´, rodzaj substancji, której

standard emisyjny zosta∏ przekroczony, czas wystàpienia zdarzenia i przewidywany okres jego trwania.

§ 22. 1. W przypadku wystàpienia zak∏óceƒ w procesach technologicznych i operacjach technicznych

dotyczàcych eksploatacji instalacji spalania lub wspó∏spalania odpadów, powodujàcych przekroczenie standardów emisyjnych, o których mowa w § 17—19, oraz

w przypadku spadku temperatury w komorze spalania

poni˝ej 850 °C, a przy spalaniu odpadów niebezpiecznych zawierajàcych ponad 1 % zwiàzków fluorowcoorganicznych, w przeliczeniu na chlor — poni˝ej

1100 °C

1) wstrzymuje si´ podawanie odpadów do instalacji;

2) nie póêniej ni˝ w czwartej godzinie trwania zak∏óceƒ rozpoczyna si´ procedur´ zatrzymywania instalacji w trybie przewidzianym w instrukcji obs∏ugi instalacji.

2. Podawanie odpadów do instalacji spalania lub

wspó∏spalania odpadów wstrzymuje si´ natychmiast,

z jednoczesnym natychmiastowym rozpocz´ciem procedury zatrzymywania instalacji w trybie przewidzianym w instrukcji obs∏ugi instalacji, je˝eli ∏àczny czas

wyst´powania zak∏óceƒ, o których mowa w ust. 1,

przekroczy 60 godzin w roku kalendarzowym, z tym ˝e

ograniczenie to dotyczy ka˝dej linii technologicznej instalacji spalania lub wspó∏spalania odpadów wyposa˝onej w odr´bne urzàdzenia ochronne ograniczajàce

wprowadzanie substancji do powietrza.

3. Podawanie odpadów do instalacji spalania odpadów wstrzymuje si´ natychmiast, z jednoczesnym

natychmiastowym rozpocz´ciem procedury zatrzymywania pracy instalacji w trybie przewidzianym w instrukcji obs∏ugi instalacji, tak˝e w przypadku gdy Êrednia trzydziestominutowa wartoÊç st´˝enia py∏u przekracza 150 mg/m3u, przy zawartoÊci 11 % tlenu w gazach odlotowych, lub Êrednie trzydziestominutowe

wartoÊci st´˝enia tlenku w´gla oraz substancji organicznych w postaci gazów i par w przeliczeniu na ca∏kowity w´giel organiczny przekraczajà odpowiednio

100 mg/m3u i 20 mg/m3u, przy zawartoÊci 11 % tlenu

w gazach odlotowych.

5. W przypadkach prowadzenia okresowych pomiarów wielkoÊci emisji substancji standardy emisyjne uznaje si´ za dotrzymane, je˝eli wartoÊci Êrednie

uzyskane w wyniku pomiaru nie przekraczajà tych

standardów.

Instalacje do produkcji lub obróbki wyrobów

azbestowych

6. O ka˝dym przypadku niedotrzymania warunków, o których mowa w ust. 1 i 3, informuje si´, w cià-

§ 23. Przepisy niniejszego rozdzia∏u stosuje si´ do

instalacji do produkcji lub obróbki wyrobów zawiera-

Rozdzia∏ 4

jàcych azbest, dopuszczonych do produkcji, obrotu

i importu na podstawie przepisów o zakazie stosowania wyrobów zawierajàcych azbest, je˝eli iloÊç surowego azbestu zu˝ywana w tych procesach przekracza

100 kg na rok.

§ 24. 1. Standard emisyjny azbestu wprowadzanego do powietrza emitorem wynosi 0,1 mg/m3u.

2. Standard emisyjny py∏u wprowadzanego do powietrza emitorem wynosi 0,1 mg/m3u, je˝eli nie jest

oznaczana iloÊç azbestu w pyle.

§ 25. W przypadku gdy do pomiaru wielkoÊci emisji azbestu nie stosuje si´ metody wagowej, lecz metod´ mikroskopii optycznej fazowo-kontrastowej,

uznaje si´ standard emisyjny azbestu wprowadzanego do powietrza emitorem za dotrzymany, je˝eli w jednym mililitrze gazów odlotowych w warunkach

umownych znajdujà si´ nie wi´cej ni˝ 2 w∏ókna azbestu d∏ugoÊci wi´kszej ni˝ 5 µm i szerokoÊci mniejszej

ni˝ 3 µm, przy czym stosunek d∏ugoÊci do szerokoÊci

w∏ókna jest wi´kszy ni˝ 3:1.

Rozdzia∏ 5

Instalacje do produkcji dwutlenku tytanu

§ 26. Przepisy niniejszego rozdzia∏u stosuje si´ do

instalacji do produkcji dwutlenku tytanu w przypadku

stosowania reakcji sulfatyzacji lub chlorowania.

Poz. 2181

Rozdzia∏ 6

Instalacje, w których u˝ywane sà rozpuszczalniki

organiczne

§ 31. 1. Procesy prowadzone w instalacjach, w których u˝ywane sà rozpuszczalniki organiczne, do których sà stosowane przepisy niniejszego rozdzia∏u,

okreÊla za∏àcznik nr 7 do rozporzàdzenia.

2. Standardy emisyjne lotnych zwiàzków organicznych z instalacji, w których u˝ywane sà rozpuszczalniki organiczne, okreÊla za∏àcznik nr 8 do rozporzàdzenia.

3. Przepisy niniejszego rozdzia∏u stosuje si´ do

procesów okreÊlonych w za∏àczniku nr 7 do rozporzàdzenia, prowadzonych w instalacjach, których zdolnoÊç produkcyjna wymaga zu˝ycia lotnych zwiàzków

organicznych okreÊlonego w za∏àczniku nr 8 do rozporzàdzenia, dla których wniosek o wydanie decyzji

o pozwoleniu na u˝ytkowanie lub, gdy taka decyzja

nie by∏a wymagana, zawiadomienie o zamiarze przystàpienia do u˝ytkowania z∏o˝ono po dniu 28 marca

1999 r., lub które oddano do u˝ytkowania po dniu

29 marca 2000 r., zwanych dalej „instalacjami nowymi”, a od dnia 1 listopada 2007 r., z zastrze˝eniem § 38

ust. 4, tak˝e do instalacji, dla których taki wniosek lub

takie zawiadomienie z∏o˝ono przed dniem 29 marca

1999 r., je˝eli instalacje zosta∏y oddane do u˝ytkowania nie póêniej ni˝ do dnia 29 marca 2000 r., zwanych

dalej „instalacjami istniejàcymi”.

4. W przypadku zmiany instalacji, którà jest

§ 27. Standard emisyjny py∏u wynosi

1) 50 mg/m3u z procesów mielenia surowców, mielenia suchego pigmentu, suszenia pigmentu i mikronizacji parowej;

2) 150 mg/m3u z pozosta∏ych procesów.

§ 28. W przypadku stosowania reakcji sulfatyzacji

do produkcji dwutlenku tytanu standard emisyjny

zwiàzków siarki, obejmujàcych dwutlenek siarki, trójtlenek siarki i kwas siarkowy w przeliczeniu na dwutlenek siarki, wynosi

1) 10 kg/Mg wyprodukowanego dwutlenku tytanu —

z procesów rozk∏adu surowców i kalcynacji;

1) istotna zmiana w rozumieniu art. 3 pkt 7 ustawy

z dnia 27 kwietnia 2001 r. — Prawo ochrony Êrodowiska, dla instalacji wymagajàcych pozwolenia

zintegrowanego,

2) zmiana powodujàca wzrost emisji lotnych zwiàzków organicznych o wi´cej ni˝ 25 % dla instalacji,

których zdolnoÊç produkcyjna wymaga zu˝ycia

lotnych zwiàzków organicznych mieszczàcego si´

w dolnym przedziale progowym okreÊlonym w za∏àczniku nr 8 do rozporzàdzenia w tabeli I lp. 1, 4,

6, 7, 10, 12, 15 i 18 oraz w tabeli II lp. 1 lub innych

instalacji wymienionych w tym za∏àczniku o zu˝yciu lotnych zwiàzków organicznych mniejszym ni˝

10 Mg w ciàgu roku,

2) 500 mg/m3u — z procesu koncentracji odpadowych roztworów kwaÊnych.

3) zmiana powodujàca wzrost emisji lotnych zwiàzków organicznych o wi´cej ni˝ 10 % dla pozosta∏ych instalacji

§ 29. W przypadku stosowania reakcji chlorowania

do produkcji dwutlenku tytanu standard emisyjny

chloru gazowego wynosi 40 mg/m3u, z tym ˝e Êrednie

dobowe st´˝enia chloru nie mogà przekroczyç

5 mg/m3u.

— ta cz´Êç instalacji, która podlega zmianie, jest traktowana jako istniejàca instalacja pod warunkiem, ˝e

emisja z ca∏ej instalacji nie przekroczy emisji, która

nast´powa∏aby, gdyby cz´Êç zmieniona by∏a traktowana jak instalacja nowa.

§ 30. Instalacje do termicznego rozk∏adu soli powsta∏ych w wyniku unieszkodliwiania odpadów z procesów produkcji dwutlenku tytanu przy zastosowaniu

reakcji sulfatyzacji wyposa˝a si´ w urzàdzenia ochronne odsiarczajàce.

5. Przez lotne zwiàzki organiczne, zwane dalej

„LZO”, rozumie si´ zwiàzki organiczne majàce w temperaturze 293,15 K pr´˝noÊç par nie mniejszà ni˝

0,01 kPa, wzgl´dnie posiadajàce analogicznà lotnoÊç

w szczególnych warunkach u˝ytkowania.

6. Przez rozpuszczalniki organiczne rozumie si´

LZO, stosowane oddzielnie bàdê w po∏àczeniu z innymi substancjami w celu rozpuszczania surowców, produktów, materia∏ów odpadowych lub zanieczyszczeƒ,

lub LZO, które sà stosowane jako czynnik rozpuszczajàcy, czynnik dyspergujàcy, regulator lepkoÊci, regulator napi´cia powierzchniowego, plastyfikator lub konserwant.

7. Przez fluorowcowane LZO rozumie si´ LZO zawierajàce w czàsteczce co najmniej jeden atom bromu, chloru, fluoru lub jodu.

8. LZO podlegajàce przemianie chemicznej w instalacjach nie sà uwzgl´dniane w limitach zu˝ycia LZO

okreÊlonych w za∏àczniku nr 8 do rozporzàdzenia.

§ 32. 1. Standardy emisyjne LZO z niektórych instalacji okreÊla za∏àcznik nr 8 do rozporzàdzenia w tabeli I, dla LZO wprowadzanych do powietrza w sposób

1) zorganizowany, wyra˝one jako st´˝enie LZO w gazach odlotowych, w przeliczeniu na ca∏kowity w´giel organiczny i oznaczone jako S1;

2) niezorganizowany, wyra˝one jako procent masy

LZO zu˝ytych w ciàgu roku, powi´kszonej o mas´

LZO odzyskanych, ponownie u˝ytych w tej instalacji i oznaczone jako S2;

3) zorganizowany i niezorganizowany, wyra˝one jako stosunek masy LZO do jednostki produktu lub

surowca i oznaczone jako S4.

2. Standardy emisyjne LZO z niektórych instalacji

okreÊla za∏àcznik nr 8 do rozporzàdzenia w tabeli II, dla

LZO wprowadzanych do powietrza w sposób

1) zorganizowany, wyra˝one jako st´˝enie LZO w gazach odlotowych, w przeliczeniu na ca∏kowity w´giel organiczny i oznaczone jako S1;

2) niezorganizowany, wyra˝one jako procent masy

LZO zu˝ytych w ciàgu roku, powi´kszonej o mas´

LZO odzyskanych, ponownie u˝ytych w tej instalacji i pomniejszonej o mas´ LZO sprzedanych jako

produkt opakowany w szczelny pojemnik i oznaczone jako S3;

3) zorganizowany i niezorganizowany, wyra˝one jako

procent masy LZO zu˝ytych w ciàgu roku powi´kszonej o mas´ LZO odzyskanych, ponownie u˝ytych w tej instalacji i oznaczone jako S5.

3. Standardy emisyjne LZO z instalacji lakierowania nowych pojazdów, których zdolnoÊç produkcyjna

wymaga zu˝ycia nie mniej ni˝ 15 Mg LZO w ciàgu roku, okreÊla za∏àcznik nr 8 do rozporzàdzenia w tabeli III, dla LZO wprowadzanych do powietrza w sposób

zorganizowany i niezorganizowany, wyra˝one jako

stosunek masy LZO wprowadzonej do powietrza do

1) jednostki powierzchni produktu;

2) jednostki produktu.

Poz. 2181

4. W rozumieniu przepisów niniejszego rozdzia∏u

LZO wprowadzane do powietrza przez systemy wentylacji grawitacyjnej traktuje si´ jako LZO wprowadzane

do powietrza w sposób niezorganizowany.

§ 33. 1. Dotrzymanie standardów emisyjnych,

o których mowa w § 32 ust. 1 i 2, sprawdza si´ na podstawie pomiarów wielkoÊci emisji LZO i rocznego bilansu masy LZO, stosujàc odpowiednio nast´pujàce

wzory

1) 100 x

Z — (H + D1 + O + W + R + G)

—————————————— ≤ S2,

Z + D2

2) 100 x

Z — (H + D1 + O + W + R + G)

—————————————— ≤ S3,

Z + D2 — B

Z — (H + D1 + O + W + R)

3) ——–—————–————

≤ S4,

P

Z — (H + D1 + O + W + R)

4) 100 x ————————————

≤ S5,

Z + D2

gdzie

Z — oznacza zu˝ycie LZO,

H — oznacza mas´ LZO zawartych w produktach

o wartoÊci handlowej,

D1 — oznacza mas´ LZO odzyskanych w celu ich wtórnego u˝ycia, lecz nie w tej instalacji,

D2 — oznacza mas´ LZO odzyskanych, ponownie u˝ytych w tej instalacji,

O — oznacza mas´ LZO zawartych w odpadach,

W — oznacza mas´ LZO zawartych w Êciekach,

R — oznacza mas´ LZO utraconych lub zatrzymanych w urzàdzeniach redukujàcych emisj´ LZO,

nieuwzgl´dnionych w O i W,

B — oznacza mas´ LZO zawartych w produktach

sprzedanych lub przeznaczonych do sprzeda˝y,

opakowanych w szczelne pojemniki,

G — oznacza mas´ LZO zawartych w gazach odlotowych wprowadzanych do powietrza w sposób

zorganizowany,

P — oznacza wielkoÊç produkcji wyra˝onà odpowiednio jako iloÊç, mas´, powierzchni´ lub obj´toÊç produktów, a w przypadku instalacji do wyt∏aczania t∏uszczu zwierz´cego i instalacji do wyt∏aczania lub rafinowania oleju roÊlinnego —

iloÊç przerabianego surowca.

2. Przepis ust. 1 pkt 3 stosuje si´ odpowiednio do

sprawdzania dotrzymywania standardów emisyjnych,

o których mowa w § 32 ust. 3, z tym ˝e zamiast S4

przyjmuje si´ te standardy.

3. Sprawdzania dotrzymywania standardów emisyjnych, o którym mowa w ust. 1 i 2, dokonuje si´

w terminie 2 miesi´cy od zakoƒczenia roku obj´tego

bilansem; o ka˝dym przypadku niedotrzymania tych

standardów informuje si´ niezw∏ocznie organ ochrony Êrodowiska w∏aÊciwy do wydania pozwolenia na

wprowadzanie gazów lub py∏ów do powietrza albo

pozwolenia zintegrowanego, przedk∏adajàc roczny bilans masy LZO.

§ 34. 1. Emisja LZO z instalacji, wymienionych

w tabeli I lp. 13 w za∏àczniku nr 8 do rozporzàdzenia,

nie mo˝e przekraczaç ∏àcznie standardów emisyjnych

S1 i S2 lub standardu emisyjnego S4.

2. Emisja LZO z instalacji, wymienionych w tabeli II

w za∏àczniku nr 8 do rozporzàdzenia, nie mo˝e przekraczaç ∏àcznie standardów emisyjnych S1 i S3 lub

standardu emisyjnego S5.

§ 35. Standard emisyjny S1 dla LZO, klasyfikowanych w przepisach wydanych na podstawie art. 4

ust. 2 i 3 ustawy z dnia 11 stycznia 2001 r. o substancjach i preparatach chemicznych (Dz. U. Nr 11, poz. 84,

z póên. zm.5)), jako substancje

1) rakotwórcze kategorii 1 lub 2 z przypisanym zwrotem R45 lub R49,

2) mutagenne kategorii 1 lub 2 z przypisanym zwrotem R46,

3) dzia∏ajàce szkodliwie na rozrodczoÊç, kategorii 1

lub 2 z przypisanym zwrotem R60 lub R61

Poz. 2181

3. Prowadzàcy instalacje mogà opracowaç inny ni˝

okreÊlony w ust. 2 plan obni˝enia emisji, który zapewni spe∏nienie warunku obni˝enia emisji równowa˝nego temu, które zosta∏oby osiàgni´te przy zastosowaniu standardów emisyjnych; równowa˝ne obni˝enie

emisji z instalacji powinno nastàpiç w okresie

1) do dnia 31 paêdziernika 2010 r. — w przypadku instalacji istniejàcych;

2) trzech lat, liczàc od dnia wejÊcia w ˝ycie niniejszego rozporzàdzenia — w przypadku instalacji nowych, oddanych do u˝ytkowania do dnia wejÊcia

w ˝ycie niniejszego rozporzàdzenia;

3) jednego roku, liczàc od dnia oddania instalacji do

u˝ytkowania — w przypadku instalacji nowych,

oddanych do u˝ytkowania po dniu wejÊcia w ˝ycie

niniejszego rozporzàdzenia, dla których przed tym

dniem zosta∏o wydane pozwolenie na budow´.

4. Prowadzàcy istniejàce instalacje, którzy chcà korzystaç z mo˝liwoÊci, o której mowa w ust. 2 lub 3,

przedstawià organowi ochrony Êrodowiska w∏aÊciwemu do wydania pozwolenia na wprowadzanie gazów

lub py∏ów do powietrza albo pozwolenia zintegrowanego, najpóêniej do dnia 31 paêdziernika 2007 r.

— je˝eli masa takich LZO wprowadzana do powietrza

w ciàgu jednej godziny jest nie mniejsza ni˝ 10 gramów, wynosi 2 mg/m3u; standard dotyczy st´˝enia

LZO bez przeliczenia na ca∏kowity w´giel organiczny.

1) bilans masy LZO potwierdzajàcy spe∏nienie warunku planu obni˝enia emisji okreÊlonego w za∏àczniku nr 9 do rozporzàdzenia albo

§ 36. Standard emisyjny S1 dla fluorowcowanych

LZO, klasyfikowanych w przepisach, o których mowa

w § 35, jako substancje rakotwórcze kategorii 3 z przypisanym zwrotem R40, w przypadku gdy masa takich

LZO wprowadzana do powietrza w ciàgu jednej godziny jest nie mniejsza ni˝ 100 gramów, wynosi

20 mg/m3u, z wy∏àczeniem instalacji, w której prowadzi si´ proces czyszczenia na sucho, wymieniony w tabeli I lp. 5 w za∏àczniku nr 8 do rozporzàdzenia; standard dotyczy st´˝enia LZO bez przeliczenia na ca∏kowity w´giel organiczny.

5. W terminie dwóch miesi´cy od zakoƒczenia ka˝dego roku obj´tego planem obni˝enia emisji przedk∏ada si´ organowi ochrony Êrodowiska w∏aÊciwemu do

wydania pozwolenia na wprowadzanie gazów lub py∏ów do powietrza albo pozwolenia zintegrowanego

i ministrowi w∏aÊciwemu do spraw Êrodowiska sprawozdanie dotyczàce poprzedniego roku, zawierajàce

odpowiednio

§ 37. 1. Wprowadzanie do powietrza LZO, o których mowa w § 35 i 36, nast´puje wy∏àcznie w sposób

zorganizowany.

2. Przepisu ust. 1 nie stosuje si´ do instalacji wymienionej w tabeli I lp. 6 w za∏àczniku nr 8 do rozporzàdzenia.

§ 38. 1. Przepisu § 32 nie stosuje si´ do instalacji,

w których nie sà dotrzymywane standardy emisyjne,

ale dla których spe∏niony jest warunek planu obni˝enia emisji.

2) plan obni˝enia emisji zapewniajàcy równowa˝ne

obni˝enie emisji, o którym mowa w ust. 3.

1) sprawdzenie spe∏nienia warunku planu obni˝enia

emisji okreÊlonego w za∏àczniku nr 9 do rozporzàdzenia albo

2) rozliczenie realizowanego planu obni˝enia emisji,

o którym mowa w ust. 3, w tym roczny bilans masy LZO.

6. Przepisów ust. 1—3 nie stosuje si´ do LZO,

o których mowa w § 35 i 36.

§ 39. 1. Do dnia 1 kwietnia 2013 r. przepisów § 32

ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2 pkt 1 nie stosuje si´ do istniejàcych instalacji, które sà wyposa˝one w urzàdzenia

ochronne ograniczajàce wielkoÊç emisji LZO do wartoÊci

1) 50 mg/m3u, w przeliczeniu na ca∏kowity w´giel organiczny — dla dopalania LZO,

2. Warunek, którego spe∏nienie umo˝liwi odstàpienie od standardów emisyjnych, w zwiàzku z planem

obni˝enia emisji, okreÊla za∏àcznik nr 9 do rozporzàdzenia.

2) 150 mg/m3u, w przeliczeniu na ca∏kowity w´giel organiczny — dla innych sposobów redukcji emisji

LZO

———————

5) Zmiany wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U.

z 2001 r. Nr 100, poz. 1085, Nr 123, poz. 1350 i Nr 125,

poz. 1367, z 2002 r. Nr 135, poz. 1145 i Nr 142, poz. 1187,

z 2003 r. Nr 189, poz. 1852, z 2004 r. Nr 96, poz. 959

i Nr 121, poz. 1263 oraz z 2005 r. Nr 179, poz. 1485.

— je˝eli wielkoÊç emisji LZO wprowadzonych do powietrza ∏àcznie w sposób zorganizowany i niezorganizowany jest nie wi´ksza ni˝ wielkoÊç emisji LZO, jaka nast´powa∏aby w przypadku zastosowania standardów emisyjnych okreÊlonych w § 32 ust. 1 i 2.

2. Przepisu ust. 1 nie stosuje si´ do LZO, o których

mowa w § 35 i 36.

§ 40. Przepisu § 32 ust. 1 nie stosuje si´ do instalacji wymienionej w tabeli I lp. 10 w za∏àczniku nr 8 do

rozporzàdzenia, je˝eli wprowadzanie do powietrza

LZO z tych instalacji nie mo˝e odbywaç si´ w sposób

zorganizowany, zw∏aszcza w przypadku powlekania

samolotów, statków, pociàgów; w takim przypadku

stosuje si´ przepisy § 38.

§ 41. Przepisu § 32 ust. 1 nie stosuje si´ do instalacji wymienionej w tabeli I lp. 7 w za∏àczniku nr 8 do

rozporzàdzenia, je˝eli masa LZO zawartych w materiale czyszczàcym, u˝ywanym w tej instalacji, jest nie

wi´ksza ni˝ 30 % masy tego materia∏u.

§ 42. 1. Uznaje si´ standardy emisyjne LZO, o których mowa w § 32, z instalacji, w której prowadzi si´

dwa lub wi´cej procesów wymienionych w za∏àczniku

nr 7 do rozporzàdzenia, za dotrzymane, je˝eli wielkoÊç

emisji LZO wprowadzanych do powietrza ∏àcznie

z tych procesów jest nie wi´ksza ni˝ ∏àczna wielkoÊç

emisji LZO, jaka nast´powa∏aby w przypadku dotrzymywania standardów emisyjnych.

2. Przepisu ust. 1 nie stosuje si´ do LZO, o których

mowa w § 35 i 36.

§ 43. 1. W przypadku prowadzenia ciàg∏ych pomiarów wielkoÊci emisji LZO z instalacji standard emisyjny S1 uznaje si´ za dotrzymany, je˝eli Êrednia 24-godzinna wielkoÊç emisji LZO w gazach odlotowych dla

faktycznych godzin pracy instalacji nie przekracza tego

standardu oraz sà spe∏nione nast´pujàce warunki

1) Êrednia pi´tnastominutowa wielkoÊç emisji LZO

nie przekracza 150 % tego standardu — w przypadku instalacji wymienionych w tabeli I lp. 8

w za∏àczniku nr 8 do rozporzàdzenia;

2) Êrednia jednogodzinna wielkoÊç emisji LZO nie

przekracza 150 % tego standardu — w przypadku

pozosta∏ych instalacji.

Poz. 2181

2. WielkoÊci Êrednie 24-godzinne emisji LZO, o których mowa w ust. 1, oblicza si´ jako Êrednià arytmetycznà ze wszystkich odczytów, z tym ˝e w obliczeniach nie uwzgl´dnia si´ okresów rozruchu i zatrzymywania instalacji oraz konserwacji wyposa˝enia; regularnie przebiegajàcych faz danego procesu w instalacji nie traktuje sie jako rozruchu i zatrzymywania instalacji.

3. W przypadku prowadzenia okresowych pomiarów wielkoÊci emisji LZO z instalacji standard emisyjny S1 uznaje si´ za dotrzymany, je˝eli spe∏nione sà

∏àcznie nast´pujàce warunki

1) Êrednia jednogodzinna wielkoÊç emisji LZO nie

przekracza 150 % tego standardu;

2) Êrednia z wszystkich odczytów nie przekracza tego

standardu.

4. W przypadkach LZO, o których mowa w § 35

i 36, dotrzymanie standardu emisyjnego sprawdza si´

na podstawie sumy st´˝eƒ danych, indywidualnych

LZO, a w pozosta∏ych przypadkach na podstawie st´˝enia ca∏kowitego w´gla organicznego.

5. W przypadku dokonywania pomiarów wielkoÊci

emisji LZO nie uwzgl´dnia si´ obj´toÊci gazów dodanych do gazów odlotowych w celu ich ch∏odzenia lub

rozcieƒczania.

Rozdzia∏ 7

Przepisy koƒcowe

§ 44. Traci moc rozporzàdzenie Ministra Ârodowiska z dnia 4 sierpnia 2003 r. w sprawie standardów

emisyjnych z instalacji (Dz. U. Nr 163, poz. 1584).

§ 45. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie z dniem

1 stycznia 2006 r.

Minister Ârodowiska: J. Szyszko

Za∏àczniki do rozporzàdzenia Ministra Ârodowiska

z dnia 20 grudnia 2005 r. (poz. 2181)

Za∏àcznik nr 1

Za∏àcznik nr 2

Za∏àcznik nr 3

Za∏àcznik nr 4

Za∏àcznik nr 5

Za∏àcznik nr 6

Za∏àcznik nr 7

Za∏àcznik nr 8

Za∏àcznik nr 9

2181

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA ÂRODOWISKA1)

z dnia 20 grudnia 2005 r.

w sprawie standardów emisyjnych z instalacji2)

Na podstawie art. 145 ust. 1 pkt 1 oraz art. 146

ust. 2 i 4 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. — Prawo

ochrony Êrodowiska (Dz. U. Nr 62, poz. 627, z póên.

zm.3)) zarzàdza si´, co nast´puje

Rozdzia∏ 1

Przepisy ogólne