Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 16 listopada 2005 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o gwarancjach wolności sumienia i wyznania
Statutory Text (3 Articles)
Art. 44. W ustawie z dnia 19 kwietnia 1968 r. o bibliotekach (Dz. U. Nr 12, poz. 63 i z 1984 r.
Nr 26, poz. 129) w art. 34 po ust. 2 dodaje si´ ust. 2a w brzmieniu
„2a. Obowiàzkom okreÊlonym w ust. 1
i 2 nie podlegajà biblioteki i zbiory
materia∏ów bibliotecznych nale˝àce
do koÊcio∏ów i innych zwiàzków wyznaniowych oraz ich osób prawnych, które o podj´ciu publicznego
udost´pnienia zbiorów powiadamiajà organ okreÊlony w ust. 1.” ”;
2) art. 19 ustawy z dnia 5 lipca 1990 r. — Prawo
o zgromadzeniach (Dz. U. Nr 51, poz. 297), który
stanowi
„Art. 19. Ustawa wchodzi w ˝ycie z dniem og∏oszenia.”;
3) art. 16 ustawy z dnia 28 lipca 1990 r. o zmianie
ustawy — Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 55, poz. 321),
który stanowi
„Art. 16. Ustawa wchodzi w ˝ycie z dniem 1 paêdziernika 1990 r.”;
5) art. 115 ustawy z dnia 7 wrzeÊnia 1991 r. o systemie oÊwiaty (Dz. U. Nr 95, poz. 425), który stanowi
„Art. 115. Ustawa wchodzi w ˝ycie z dniem og∏oszenia, z tym ˝e przepisy rozdzia∏u 7
wchodzà w ˝ycie z dniem 1 stycznia
1992 r.”;
6) art. 71 ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji (Dz. U. z 1993 r. Nr 7, poz. 34), który
stanowi
„Art. 71. Ustawa wchodzi w ˝ycie po up∏ywie miesiàca od dnia og∏oszenia, z wyjàtkiem
przepisu art. 52, który wchodzi w ˝ycie
z dniem 1 lipca 1993 r.”;
7) art. 15 i 17 ustawy z dnia 26 czerwca 1997 r. o zmianie ustawy o gwarancjach wolnoÊci sumienia
i wyznania oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U.
z 1998 r. Nr 59, poz. 375), które stanowià
„Art. 15. Pozostajà w mocy wpisy do rejestru koÊcio∏ów i innych zwiàzków wyznaniowych dokonane na podstawie przepisów
dotychczasowych, w szczególnoÊci nie
jest wymagane uzupe∏nienie listy osób
zg∏aszajàcych.”
„Art. 17. Ustawa wchodzi w ˝ycie po up∏ywie
14 dni od dnia og∏oszenia.”;
8) art. 106 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. — Przepisy wprowadzajàce ustaw´ — Prawo o ustroju sàdów administracyjnych i ustaw´ — Prawo o post´powaniu przed sàdami administracyjnymi
(Dz. U. Nr 153, poz. 1271), który stanowi
„Art. 106. Ustawa wchodzi w ˝ycie z dniem
1 stycznia 2004 r., z wyjàtkiem przepisów art. 8 pkt 1 i 2, art. 10 pkt 2 i 3,
art. 84 pkt 1, art. 86 § 1, art. 87 § 2,
art. 88, art. 90 § 1, art. 91 i art. 92, które
wchodzà w ˝ycie po up∏ywie 14 dni od
dnia og∏oszenia.”;
9) art. 52 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o s∏u˝bie
zast´pczej (Dz. U. Nr 223, poz. 2217), który stanowi
„Art. 52. Ustawa wchodzi w ˝ycie z dniem 1 stycznia 2004 r.”;
10) art. 39 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. — Przepisy
wprowadzajàce
ustaw´
—
Prawo
celne
(Dz. U. Nr 68, poz. 623), który stanowi
„Art. 39. Ustawa wchodzi w ˝ycie z dniem 1 maja
2004 r.”;
11) art. 2—4 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy o gwarancjach wolnoÊci sumienia
i wyznania (Dz. U. Nr 145, poz. 1534), które stanowià
„Art. 2. 1. Wnioski koÊcielnych osób prawnych,
o których mowa w
sk∏ada si´ do Komisji Regulacyjnej do
Spraw Polskiego Autokefalicznego KoÊcio∏a Prawos∏awnego. Do wniosków
stosuje si´ przepisy art. 47—50 ustawy
powo∏anej w ust. 1 pkt 1.
1) art. 47 ust. 1 ustawy z dnia 4 lipca
1991 r. o stosunku Paƒstwa do Polskiego Autokefalicznego KoÊcio∏a
Prawos∏awnego (Dz. U. Nr 66,
poz. 287, z póên. zm.a)),
3. Wnioski, o których mowa w art. 24
ust. 1 ustawy powo∏anej w ust. 1 pkt 2
oraz w art. 40 ust. 1 ustawy powo∏anej
w ust. 1 pkt 3, sk∏ada si´ do Mi´dzykoÊcielnej Komisji Regulacyjnej. Do
wniosków
stosuje
si´
przepisy
art. 38a—38g ustawy z dnia 17 maja
1989 r. o gwarancjach wolnoÊci sumienia i wyznania.
2) art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 13 maja
1994 r. o stosunku Paƒstwa do KoÊcio∏a Ewangelicko-Reformowanego
w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U.
Nr 73, poz. 324, z 1998 r. Nr 59,
poz. 375 i Nr 106, poz. 668 oraz
z 2004 r. Nr 68, poz. 623),
3) art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 1995 r. o stosunku Paƒstwa do KoÊcio∏a ChrzeÊcijan Baptystów w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 97,
poz. 480, z póên. zm.b))
Art. 3. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 23 i art. 38d nowelizowanej ustawy zachowujà moc do czasu
wydania nowych przepisów wykonawczych
na podstawie art. 23 i art. 38d w brzmieniu
nadanym niniejszà ustawà, jednak nie d∏u˝ej ni˝ przez okres 6 miesi´cy od dnia wejÊcia w ˝ycie ustawy.
— mogà byç zg∏aszane w terminie 2 lat
od dnia wejÊcia w ˝ycie ustawy. Roszczenia niezg∏oszone w tym terminie wygasajà.
2. Wnioski, o których mowa w art. 47
ust. 1 ustawy powo∏anej w ust. 1 pkt 1,
———————
a) Zmiany wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U.
z 1991 r. Nr 95, poz. 425, z 1993 r. Nr 7, poz. 34, z 1994 r.
Nr 1, poz. 3, z 1998 r. Nr 59, poz. 375, Nr 106, poz. 668
i Nr 117, poz. 756 oraz z 2004 r. Nr 68, poz. 623.
b) Zmiany wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U.
z 1998 r. Nr 59, poz. 375, Nr 106, poz. 668 i Nr 117, poz. 756
oraz z 2004 r. Nr 68, poz. 623.
Poz. 1965
Art. 4. Ustawa wchodzi w ˝ycie po up∏ywie 14 dni
od dnia og∏oszenia.”;
12) art. 151 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach
sàdowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167,
poz. 1398), który stanowi
„Art. 151. Ustawa wchodzi w ˝ycie po up∏ywie
szeÊciu miesi´cy od dnia og∏oszenia.”.
Marsza∏ek Sejmu: M. Jurek
Za∏àcznik do obwieszczenia Marsza∏ka Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 16 listopada
2005 r. (poz. 1965)
USTAWA
z dnia 17 maja 1989 r.
o gwarancjach wolnoÊci sumienia i wyznania
Sejm Rzeczypospolitej Polskiej
— wykonujàc postanowienia Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej o wolnoÊci sumienia i wyznania,
— nawiàzujàc do godnej trwa∏ego szacunku i kontynuacji tradycji tolerancji i wolnoÊci religijnej oraz
potwierdzajàcej jà wspó∏pracy Polaków ró˝nych
wyznaƒ i Êwiatopoglàdów w rozwoju i pomyÊlnoÊci Ojczyzny,
— uznajàc historyczny wk∏ad koÊcio∏ów i innych
zwiàzków wyznaniowych w rozwój kultury narodowej oraz krzewienie i umacnianie podstawowych wartoÊci moralnych,
— kierujàc si´ zasadami zawartymi w Powszechnej
Deklaracji Praw Cz∏owieka, Mi´dzynarodowym
Pakcie Praw Obywatelskich i Politycznych, Akcie
Koƒcowym Konferencji Bezpieczeƒstwa i Wspó∏pracy w Europie oraz Deklaracji Organizacji Narodów Zjednoczonych o wyeliminowaniu wszelkich
form nietolerancji i dyskryminacji z powodów religijnych lub przekonaƒ,
— umacniajàc warunki do czynnego i równoprawnego
uczestnictwa obywateli w ˝yciu publicznym i spo∏ecznym, bez wzgl´du na ich stosunek do religii,
stanowi, co nast´puje
DZIA¸ I
WolnoÊç sumienia i wyznania
Art. 1. 1. Rzeczpospolita Polska zapewnia ka˝demu
obywatelowi wolnoÊç sumienia i wyznania.
2. WolnoÊç sumienia i wyznania obejmuje swobod´ wyboru religii lub przekonaƒ oraz wyra˝ania ich indywidualnie i zbiorowo, prywatnie i publicznie.
3. Obywatele wierzàcy wszystkich wyznaƒ oraz
niewierzàcy majà równe prawa w ˝yciu paƒstwowym,
politycznym, gospodarczym, spo∏ecznym i kulturalnym.
Art. 2. Korzystajàc z wolnoÊci sumienia i wyznania
obywatele mogà w szczególnoÊci
1) tworzyç wspólnoty religijne, zwane dalej „koÊcio∏ami i innymi zwiàzkami wyznaniowymi”, zak∏adane w celu wyznawania i szerzenia wiary religijnej,
posiadajàce w∏asny ustrój, doktryn´ i obrz´dy kultowe;
2) zgodnie z zasadami swojego wyznania uczestniczyç w czynnoÊciach i obrz´dach religijnych oraz
wype∏niaç obowiàzki religijne i obchodziç Êwi´ta
religijne;
2a) nale˝eç lub nie nale˝eç do koÊcio∏ów i innych
zwiàzków wyznaniowych;
3) g∏osiç swojà religi´ lub przekonania;
4) wychowywaç dzieci zgodnie ze swoimi przekonaniami w sprawach religii;
5) zachowywaç milczenie w sprawach swojej religii
lub przekonaƒ;
6) utrzymywaç kontakty ze wspó∏wyznawcami,
w tym uczestniczyç w pracach organizacji religijnych o zasi´gu mi´dzynarodowym;
7) korzystaç ze êróde∏ informacji na temat religii;
8) wytwarzaç i nabywaç przedmioty potrzebne do
celów kultu i praktyk religijnych oraz korzystaç
z nich;
9) wytwarzaç, nabywaç i posiadaç artyku∏y potrzebne do przestrzegania regu∏ religijnych;
10) wybraç stan duchowny lub zakonny;
11) zrzeszaç si´ w organizacjach Êwieckich w celu realizacji zadaƒ wynikajàcych z wyznawanej religii
bàdê przekonaƒ w sprawach religii;
12) otrzymaç pochówek zgodny z wyznawanymi zasadami religijnymi lub z przekonaniami w sprawach
religii.
Art. 3. 1. Uzewn´trznianie indywidualnie lub zbiorowo swojej religii lub przekonaƒ mo˝e podlegaç jedynie ograniczeniom ustawowym koniecznym do
ochrony bezpieczeƒstwa publicznego, porzàdku, zdrowia lub moralnoÊci publicznej albo podstawowych
praw i wolnoÊci innych osób.
Poz. 1965
2. Korzystanie z wolnoÊci sumienia i wyznania
nie mo˝e prowadziç do uchylania si´ od wykonywania obowiàzków publicznych na∏o˝onych przez
ustawy.
3.1) Ze wzgl´du na przekonania religijne lub wyznawane zasady moralne obywatele mogà wyst´powaç o przeznaczenie do s∏u˝by zast´pczej na zasadach
i w trybie okreÊlonych w ustawie z dnia 28 listopada
2003 r. o s∏u˝bie zast´pczej (Dz. U. Nr 223, poz. 2217
oraz z 2005 r. Nr 180, poz. 1496).
Art. 4. 1. Prawo okreÊlone w art. 2 pkt 2 oraz prawo do posiadania i korzystania z przedmiotów potrzebnych do uprawiania kultu i praktyk religijnych
przys∏ugujà równie˝ osobom
1) pe∏niàcym s∏u˝b´ wojskowà lub zasadniczà s∏u˝b´
w obronie cywilnej;
2) przebywajàcym w zak∏adach s∏u˝by zdrowia2)
i opieki spo∏ecznej 3) oraz dzieciom i m∏odzie˝y na
krajowych koloniach i obozach organizowanych
przez instytucje paƒstwowe;
3) przebywajàcym w zak∏adach karnych, poprawczych i wychowawczych4) oraz aresztach Êledczych, oÊrodkach przystosowania spo∏ecznego5)
oraz schroniskach dla nieletnich.
———————
1) W brzmieniu ustalonym przez art. 40 ustawy z dnia
28 listopada 2003 r. o s∏u˝bie zast´pczej (Dz. U. Nr 223,
poz. 2217), która wesz∏a w ˝ycie z dniem 1 stycznia 2004 r.
2) Obecnie: zak∏adach opieki zdrowotnej, zgodnie z ustawà
z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zak∏adach opieki zdrowotnej
(Dz. U. Nr 91, poz. 408, z 1992 r. Nr 63, poz. 315, z 1994 r.
Nr 121, poz. 591, z 1995 r. Nr 138, poz. 682, z 1996 r. Nr 24,
poz. 110, z 1997 r. Nr 104, poz. 661, Nr 121, poz. 769
i Nr 158, poz. 1041, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, Nr 117,
poz. 756 i Nr 162, poz. 1115, z 1999 r. Nr 28, poz. 255 i 256
i Nr 84, poz. 935, z 2000 r. Nr 3, poz. 28, Nr 12, poz. 136,
Nr 43, poz. 489, Nr 84, poz. 948, Nr 114, poz. 1193 i Nr 120,
poz. 1268, z 2001 r. Nr 5, poz. 45, Nr 88, poz. 961, Nr 100,
poz. 1083, Nr 111, poz. 1193, Nr 113, poz. 1207, Nr 126,
poz. 1382, 1383 i 1384 i Nr 128, poz. 1407, z 2002 r.
Nr 113, poz. 984, z 2003 r. Nr 45, poz. 391, Nr 124,
poz. 1151 i 1152, Nr 171, poz. 1663, Nr 213, poz. 2081
i Nr 223, poz. 2215, z 2004 r. Nr 210, poz. 2135 i Nr 273,
poz. 2703 oraz z 2005 r. Nr 164, poz. 1365 i Nr 169,
poz. 1420), która wesz∏a w ˝ycie z dniem 15 stycznia 1992 r.
3) Obecnie: odpowiednich jednostkach organizacyjnych pomocy spo∏ecznej, zgodnie z ustawà z dnia 12 marca
2004 r. o pomocy spo∏ecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593, Nr 99,
poz. 1001 i Nr 273, poz. 2703 oraz z 2005 r. Nr 64, poz. 565,
Nr 94, poz. 788, Nr 164, poz. 1366, Nr 175, poz. 1462,
Nr 179, poz. 1487 i Nr 180, poz. 1493), która wesz∏a w ˝ycie z dniem 1 maja 2004 r.
4) Obecnie
odpowiednich oÊrodkach przewidzianych
w ustawie z dnia 26 paêdziernika 1982 r. o post´powaniu
w sprawach nieletnich (Dz. U. z 2002 r. Nr 11, poz. 109
i Nr 58, poz. 542, z 2003 r. Nr 137, poz. 1304 i Nr 223,
poz. 2217 oraz z 2005 r. Nr 169, poz. 1413), która wesz∏a
w ˝ycie z dniem 13 maja 1983 r.
5) Zlikwidowane na mocy art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 23 lutego 1990 r. o zmianie Kodeksu karnego wykonawczego
(Dz. U. Nr 14, poz. 85), która wesz∏a w ˝ycie z dniem
27 marca 1990 r.
2. Sposób realizacji uprawnieƒ okreÊlonych
w ust. 1 regulujà odr´bne ustawy oraz przepisy wydane na ich podstawie.
2. KoÊcio∏y i inne zwiàzki wyznaniowe oraz ich
dzia∏alnoÊç podlegajà ochronie prawnej, w granicach
okreÊlonych w ustawach.
Art. 5. Obywatele majà prawo do swobodnego
Êwiadczenia na rzecz koÊcio∏ów i innych zwiàzków wyznaniowych oraz instytucji charytatywno-opiekuƒczych.
3. KoÊcio∏y i inne zwiàzki wyznaniowe mogà sk∏adaç wnioski do Trybuna∏u Konstytucyjnego na zasadach i w trybie okreÊlonych w przepisach o Trybunale
Konstytucyjnym.
Art. 6. 1. Nikt nie mo˝e byç dyskryminowany bàdê
uprzywilejowany z powodu religii lub przekonaƒ
w sprawach religii.
Art. 12. 1. Duchowni oraz osoby zakonne koÊcio∏ów i innych zwiàzków wyznaniowych, ustanowione
wed∏ug przepisów prawa wewn´trznego koÊcio∏a lub
innego zwiàzku wyznaniowego, korzystajà z praw
i podlegajà obowiàzkom na równi z innymi obywatelami we wszystkich dziedzinach ˝ycia paƒstwowego, politycznego, gospodarczego, spo∏ecznego i kulturalnego. Sà oni w ramach obowiàzujàcych przepisów ustaw
zwolnieni z obowiàzków niemo˝liwych do pogodzenia
z pe∏nieniem funkcji duchownego lub osoby zakonnej.
2. Nie wolno zmuszaç obywateli do niebrania
udzia∏u w czynnoÊciach lub obrz´dach religijnych ani
do udzia∏u w nich.
Art. 7. 1. Cudzoziemcy przebywajàcy na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej korzystajà z wolnoÊci sumienia i wyznania na równi z obywatelami polskimi.
2. Przepis ust. 1 stosuje si´ odpowiednio do bezpaƒstwowców.
DZIA¸ II
Stosunek paƒstwa do koÊcio∏ów
i innych zwiàzków wyznaniowych
Rozdzia∏ 1
Przepisy ogólne
Art. 8. KoÊcio∏y i inne zwiàzki wyznaniowe w Polsce dzia∏ajà w konstytucyjnych ramach ustrojowych
Rzeczypospolitej Polskiej; ich sytuacj´ prawnà i majàtkowà regulujà przepisy rangi ustawowej.
Art. 9. 1. W Rzeczypospolitej Polskiej stosunek
paƒstwa do wszystkich koÊcio∏ów i innych zwiàzków
wyznaniowych opiera si´ na poszanowaniu wolnoÊci
sumienia i wyznania.
2. Gwarancjami wolnoÊci sumienia i wyznania
w stosunkach paƒstwa z koÊcio∏ami i innymi zwiàzkami wyznaniowymi sà
1) oddzielenie koÊcio∏ów i innych zwiàzków wyznaniowych od paƒstwa;
2) swoboda wype∏niania przez koÊcio∏y i inne zwiàzki wyznaniowe funkcji religijnych;
3) równouprawnienie wszystkich koÊcio∏ów i innych
zwiàzków wyznaniowych, bez wzgl´du na form´
uregulowania ich sytuacji prawnej.
Art. 10. 1. Rzeczpospolita Polska jest paƒstwem
Êwieckim, neutralnym w sprawach religii i przekonaƒ.
2. Paƒstwo i paƒstwowe jednostki organizacyjne
nie dotujà i nie subwencjonujà koÊcio∏ów i innych
zwiàzków wyznaniowych. Wyjàtki od tej zasady regulujà ustawy lub przepisy wydane na ich podstawie.
Art. 11. 1. KoÊcio∏y i inne zwiàzki wyznaniowe sà
niezale˝ne od paƒstwa przy wykonywaniu swoich
funkcji religijnych.
2. Osoby, o których mowa w ust. 1, majà prawo do
noszenia stroju duchownego.
3. Uprawnienia i obowiàzki osób duchownych
w myÊl prawa paƒstwowego okreÊlajà odr´bne ustawy.
Art. 13. 1. Majàtek i przychody koÊcio∏ów i innych
zwiàzków wyznaniowych podlegajà ogólnie obowiàzujàcym przepisom podatkowym, z wyjàtkami okreÊlonymi w odr´bnych ustawach.
2. Osoby prawne koÊcio∏ów i innych zwiàzków wyznaniowych sà zwolnione od opodatkowania z tytu∏u
przychodów ze swojej dzia∏alnoÊci niegospodarczej.
W tym zakresie osoby te nie majà obowiàzku prowadzenia dokumentacji wymaganej przez przepisy podatkowe.
3. (uchylony).6)
4. (uchylony).6)
5. Dochody z dzia∏alnoÊci gospodarczej osób
prawnych koÊcio∏ów i innych zwiàzków wyznaniowych oraz spó∏ek, których udzia∏owcami sà wy∏àcznie
te osoby, sà zwolnione od opodatkowania w cz´Êci,
w jakiej zosta∏y przeznaczone w roku podatkowym lub
w roku po nim nast´pujàcym na cele kultowe, oÊwiatowo-wychowawcze, naukowe, kulturalne, dzia∏alnoÊç
charytatywno-opiekuƒczà, punkty katechetyczne, konserwacj´ zabytków oraz na inwestycje sakralne i inwestycje koÊcielne, których przedmiotem sà punkty katechetyczne i zak∏ady charytatywno-opiekuƒcze, jak
równie˝ remonty tych obiektów.
6. Osoby prawne koÊcio∏ów i innych zwiàzków wyznaniowych sà zwolnione od opodatkowania i od
Êwiadczeƒ na fundusz gminny i fundusz miejski 7), od
———————
6) Przez art. 5 ustawy z dnia 28 lipca 1990 r. o zmianie ustawy — Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 55, poz. 321), która wesz∏a w ˝ycie z dniem 1 paêdziernika 1990 r.
7) Zniesiony na mocy art. 1 ust. 1 pkt 12 ustawy z dnia
14 grudnia 1990 r. o zniesieniu i likwidacji niektórych funduszy (Dz. U. Nr 89, poz. 517), która wesz∏a w ˝ycie
z dniem 1 stycznia 1991 r.
nieruchomoÊci lub ich cz´Êci, stanowiàcych w∏asnoÊç
tych osób lub u˝ywanych przez nie na podstawie innego tytu∏u prawnego na cele niemieszkalne, z wyjàtkiem cz´Êci zajmowanej na wykonywanie dzia∏alnoÊci
gospodarczej.
7.8) Zwalnia si´ z nale˝noÊci celnych przywozowych towary przeznaczone na cele charytatywno-opiekuƒcze i oÊwiatowo-wychowawcze oraz towary
o charakterze kulturalnym przeznaczone na cele kultu,
przywo˝one dla osób prawnych koÊcio∏ów i innych
zwiàzków wyznaniowych, w granicach i na warunkach
okreÊlonych w rozporzàdzeniu nr 918/83/EWG z dnia
28 marca 1983 r. ustanawiajàcym wspólnotowy system zwolnieƒ celnych (Dz. Urz. WE L 105 z 23.4.1983),
ostatnio zmienionym aktem dotyczàcym warunków
przystàpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estoƒskiej,
Republiki Cypryjskiej, Republiki ¸otewskiej, Republiki
Litewskiej, Republiki W´gierskiej, Republiki Malty,
Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki S∏owenii i Republiki S∏owackiej oraz dostosowaƒ w traktatach stanowiàcych podstaw´ Unii Europejskiej (Dz. Urz.
WE L 236 z 23.9.2003).
Art. 14. 1.9) Je˝eli odr´bna ustawa lub ratyfikowana umowa mi´dzynarodowa nie stanowià inaczej, koÊció∏ lub inny zwiàzek wyznaniowy powiadamia ministra w∏aÊciwego do spraw wyznaƒ religijnych10) i wojewod´ w∏aÊciwego ze wzgl´du na siedzib´ jednostki
organizacyjnej koÊcio∏a lub innego zwiàzku wyznaniowego o utworzeniu, zmianie nazwy, siedziby, granic
lub po∏àczeniu, podziale i zniesieniu diecezji (okr´gów
i porównywalnych jednostek organizacyjnych) oraz
parafii (zborów, gmin i porównywalnych jednostek organizacyjnych).
2.11) Je˝eli odr´bna ustawa lub ratyfikowana umowa mi´dzynarodowa nie stanowià inaczej, koÊció∏ lub
inny zwiàzek wyznaniowy powiadamia w terminie
30 dni ministra w∏aÊciwego do spraw wyznaƒ religijnych10) i wojewod´ w∏aÊciwego ze wzgl´du na siedzib´
koÊcio∏a lub innego zwiàzku wyznaniowego o zmianie
siedziby oraz o zmianie osób wchodzàcych do kierow———————
8) W brzmieniu ustalonym przez art. 4 ustawy z dnia
19 marca 2004 r. — Przepisy wprowadzajàce ustaw´ —
Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 623), która wesz∏a w ˝ycie z dniem 1 maja 2004 r.
9) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 lit. a ustawy
z dnia 30 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy o gwarancjach wolnoÊci sumienia i wyznania (Dz. U. Nr 145,
poz. 1534), która wesz∏a w ˝ycie z dniem 10 lipca 2004 r.
10) Obecnie: ministra w∏aÊciwego do spraw wyznaƒ religijnych oraz mniejszoÊci narodowych i etnicznych, zgodnie
z art. 4 ust. 1, art. 5 pkt 25 i art. 30 ustawy z dnia 4 wrzeÊnia 1997 r. o dzia∏ach administracji rzàdowej (Dz. U.
z 2003 r. Nr 159, poz. 1548, Nr 162, poz. 1568 i Nr 190,
poz. 1864, z 2004 r. Nr 19, poz. 177, Nr 69, poz. 624, Nr 91,
poz. 873, Nr 96, poz. 959, Nr 116, poz. 1206, Nr 238,
poz. 2390 i Nr 273, poz. 2702 oraz z 2005 r. Nr 17,
poz. 141, Nr 33, poz. 288, Nr 155, poz. 1298 i Nr 169,
poz. 1414 i 1417), która wesz∏a w ˝ycie z dniem 1 kwietnia 1999 r.
11) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 lit. b ustawy,
o której mowa w odnoÊniku 9.
Poz. 1965
niczych organów wykonawczych, podajàc ich imiona
i nazwiska, obywatelstwo i miejsce zamieszkania.
3. Przepis ust. 2 stosuje si´ odpowiednio do jednostek organizacyjnych, o których mowa w ust. 1.
4. Je˝eli odr´bna ustawa lub ratyfikowana umowa
mi´dzynarodowa nie stanowià inaczej, przed obj´ciem stanowisk, o których mowa w ust. 2 i 3, przez cudzoziemca, w∏adze koÊcio∏a lub innego zwiàzku wyznaniowego powinny si´ upewniç, czy minister w∏aÊciwy do spraw wyznaƒ religijnych10) nie wyra˝a wobec tego zastrze˝eƒ. Niezg∏oszenie zastrze˝eƒ w terminie 60 dni od daty powiadomienia uwa˝a si´ za wyra˝enie zgody.
Art. 15. (uchylony).12)
Art. 16. 1. Paƒstwo wspó∏dzia∏a z koÊcio∏ami i innymi zwiàzkami wyznaniowymi w zachowaniu pokoju, kszta∏towaniu warunków rozwoju kraju oraz zwalczaniu patologii spo∏ecznych.
2. W celach, o których mowa w ust. 1, oraz do rozpatrywania problemów zwiàzanych z rozwojem stosunków mi´dzy paƒstwem a poszczególnymi koÊcio∏ami i innymi zwiàzkami wyznaniowymi mogà byç, na
zasadach wzajemnego uzgodnienia, tworzone ró˝ne,
w tym sta∏e formy wspó∏dzia∏ania. Przepis ten nie narusza w∏aÊciwoÊci organów paƒstwowych oraz organów koÊcio∏ów i innych zwiàzków wyznaniowych.
Art. 16a. 1. Dla okreÊlenia szczegó∏owych zasad
stosunków, o których mowa w art. 16, mogà byç zawierane umowy mi´dzy w∏aÊciwymi rzeczowo centralnymi organami administracji rzàdowej a w∏adzami
poszczególnych koÊcio∏ów i innych zwiàzków wyznaniowych.
2. Przepisy umowy nie mogà naruszaç przepisów
ogólnie obowiàzujàcego prawa, a w szczególnoÊci zasady równouprawnienia wszystkich koÊcio∏ów i innych zwiàzków wyznaniowych.
3. Podpisana umowa zostaje opublikowana
w dzienniku urz´dowym w∏aÊciwego ministerstwa.
Art. 17. Paƒstwo wspó∏dzia∏a z koÊcio∏ami i innymi
zwiàzkami wyznaniowymi w ochronie, konserwacji,
udost´pnianiu i upowszechnianiu zabytków architektury, sztuki i literatury religijnej, które stanowià integralnà cz´Êç dziedzictwa kultury.
Art. 18. 1. Przepisy rozdzia∏u 2 i dzia∏u III regulujà stosunek paƒstwa tylko do tych koÊcio∏ów i innych zwiàzków wyznaniowych, których sytuacja prawna i majàtkowa nie jest uregulowana odr´bnymi ustawami.
2. Przepisy rozdzia∏u 2 okreÊlajàce uprawnienia koÊcio∏ów i innych zwiàzków wyznaniowych majà jednak˝e zastosowanie do koÊcio∏ów i innych zwiàzków
wyznaniowych o ustawowo uregulowanej sytuacji
wówczas, gdy odr´bne ustawy okreÊlone w ust. 1 nie
przewidujà takich uprawnieƒ.
———————
12) Przez art. 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnoÊniku 9.
Rozdzia∏ 2
Dzia∏alnoÊç koÊcio∏ów
i innych zwiàzków wyznaniowych
Art. 19. 1. KoÊcio∏y i inne zwiàzki wyznaniowe korzystajà na zasadach równouprawnienia ze swobody
pe∏nienia funkcji religijnych.
2. Wype∏niajàc funkcje religijne koÊcio∏y i inne
zwiàzki wyznaniowe mogà w szczególnoÊci
1) okreÊlaç doktryn´ religijnà, dogmaty i zasady wiary oraz liturgi´;
2) organizowaç i publicznie sprawowaç kult;
3) udzielaç pos∏ug religijnych, w tym osobom, o których mowa w art. 4, oraz organizowaç obrz´dy
i zgromadzenia religijne;
4) rzàdziç si´ w swoich sprawach w∏asnym prawem,
swobodnie wykonywaç w∏adz´ duchownà oraz zarzàdzaç swoimi sprawami;
5) ustanawiaç, kszta∏ciç i zatrudniaç duchownych;
6) realizowaç inwestycje sakralne i inne inwestycje
koÊcielne;
7) nabywaç, posiadaç i zbywaç majàtek ruchomy
i nieruchomy oraz zarzàdzaç nim;
8) zbieraç sk∏adki i otrzymywaç darowizny, spadki
i inne Êwiadczenia od osób fizycznych i prawnych;
9) wytwarzaç i nabywaç przedmioty i artyku∏y potrzebne do celów kultu i praktyk religijnych oraz
korzystaç z nich;
10) nauczaç religii i g∏osiç jà, w tym za pomocà prasy,
ksià˝ek i innych druków oraz filmów i Êrodków audiowizualnych;
11) korzystaç ze Êrodków masowego przekazywania;
12) prowadziç dzia∏alnoÊç oÊwiatowo-wychowawczà;
13) tworzyç i prowadziç zakony oraz diakonaty;
14) tworzyç organizacje majàce na celu dzia∏alnoÊç na
rzecz formacji religijnej, kultu publicznego oraz
przeciwdzia∏ania patologiom spo∏ecznym i ich
skutkom;
15) prowadziç dzia∏alnoÊç charytatywno-opiekuƒczà;
16) (uchylony);13)
17) powo∏ywaç krajowe organizacje mi´dzykoÊcielne;
18) nale˝eç do mi´dzynarodowych organizacji wyznaniowych i mi´dzywyznaniowych oraz utrzymywaç
kontakty zagraniczne w sprawach zwiàzanych z realizacjà swoich funkcji.
3. Za wype∏nianie funkcji religijnych, o których
mowa w ust. 1, nie uznaje si´ oddzia∏ywania poprzez
badania i eksperymenty psychologiczne.
———————
13) Przez art. 1 pkt 9 lit. a tiret drugie ustawy z dnia 26 czerwca 1997 r. o zmianie ustawy o gwarancjach wolnoÊci sumienia i wyznania oraz o zmianie niektórych ustaw
(Dz. U. z 1998 r. Nr 59, poz. 375), która wesz∏a w ˝ycie
z dniem 30 maja 1998 r.
Poz. 1965
Art. 19a. 1. KoÊcio∏y i inne zwiàzki wyznaniowe
majà prawo posiadania, zarzàdzania oraz zak∏adania
i poszerzania cmentarzy grzebalnych.
2. Przepis ust. 1 nie narusza przepisów dotyczàcych cmentarzy i chowania zmar∏ych.
Art. 20. 1. KoÊcio∏y i inne zwiàzki wyznaniowe mogà nauczaç religii oraz wychowywaç religijnie dzieci
i m∏odzie˝, zgodnie z wyborem dokonanym przez ich
rodziców lub opiekunów prawnych.
2. Nauczanie religii dzieci i m∏odzie˝y jest wewn´trznà sprawà koÊcio∏ów i innych zwiàzków wyznaniowych. Jest ono organizowane, zgodnie z programem ustalonym przez w∏adze koÊcio∏a lub innego
zwiàzku wyznaniowego, w punktach katechetycznych
znajdujàcych si´ w koÊcio∏ach, domach modlitw i innych pomieszczeniach udost´pnionych na ten cel
przez osob´ uprawnionà do dysponowania nimi.
3. Nauczanie religii uczniów szkó∏ publicznych
i wychowanków przedszkoli publicznych mo˝e odbywaç si´ równie˝ w szko∏ach i przedszkolach na zasadach okreÊlonych w odr´bnej ustawie.
Art. 21. 1. KoÊcio∏y i inne zwiàzki wyznaniowe majà prawo zak∏adaç i prowadziç szko∏y i przedszkola
oraz inne placówki oÊwiatowo-wychowawcze i opiekuƒczo-wychowawcze na zasadach okreÊlonych
w ustawach.
2. Szko∏y, przedszkola oraz inne placówki, o których mowa w ust. 1, b´dà dotowane przez paƒstwo
lub organy samorzàdu terytorialnego w przypadkach
i na zasadach okreÊlonych w odr´bnych ustawach.
Art. 21a. Dzia∏alnoÊç s∏u˝àca celom humanitarnym, charytatywno-opiekuƒczym, naukowym i oÊwiatowo-wychowawczym, podejmowana przez osoby
prawne koÊcio∏ów i innych zwiàzków wyznaniowych,
jest zrównana pod wzgl´dem prawnym z dzia∏alnoÊcià
s∏u˝àcà analogicznym celom i prowadzonà przez instytucje paƒstwowe.
Art. 22. 1. KoÊcio∏y i inne zwiàzki wyznaniowe majà prawo zak∏adaç i prowadziç, wed∏ug samodzielnie
ustalonych programów, szko∏y duchowne i seminaria
duchowne.
2. W zakresie realizacji programu szkó∏ ogólnokszta∏càcych i uzyskiwania Êwiadectw dojrza∏oÊci
szko∏y duchowne wymienione w ust. 1 podlegajà nadzorowi ministra w∏aÊciwego do spraw oÊwiaty i wychowania.
3. Tworzenie i prowadzenie przez koÊcio∏y i inne
zwiàzki wyznaniowe szkó∏ wy˝szych, zasady udzielania im przez paƒstwo pomocy finansowej oraz tryb
i zakres uznawania stopni i tytu∏ów naukowych nadawanych w tych szko∏ach regulujà, na wniosek w∏adz
koÊcio∏ów lub innych zwiàzków wyznaniowych, odr´bne ustawy.
4. KoÊcio∏y i inne zwiàzki wyznaniowe majà prawo
zak∏adaç religijne instytuty naukowe i naukowo-dydaktyczne.
5. Status prawny wydzia∏ów teologicznych na uniwersytetach paƒstwowych regulujà odr´bne umowy
pomi´dzy ministrem w∏aÊciwym do spraw szkolnictwa wy˝szego a w∏adzami koÊcio∏ów lub innych zwiàzków wyznaniowych.
Art. 23.14) Ministrowie w∏aÊciwi do spraw oÊwiaty
i wychowania oraz do spraw szkolnictwa wy˝szego,
po zasi´gni´ciu opinii w∏adz koÊcio∏ów i innych zwiàzków wyznaniowych, okreÊlà, w drodze rozporzàdzenia, szczegó∏owy zakres stosowania do nauczycieli,
wychowawców i uczàcych si´ w szko∏ach, o których
mowa w art. 21 oraz art. 22 ust. 3, uprawnieƒ i Êwiadczeƒ spo∏ecznych, a tak˝e nak∏adania obowiàzków
przewidzianych dla pracowników i uczàcych si´
w szko∏ach publicznych i szko∏ach wy˝szych,
z uwzgl´dnieniem równouprawnienia koÊcio∏ów i innych zwiàzków wyznaniowych.
Art. 24. 1. W celu realizacji dzia∏alnoÊci charytatywno-opiekuƒczej koÊcio∏y i inne zwiàzki wyznaniowe
majà prawo zak∏adaç i prowadziç, na zasadach okreÊlonych w ustawach, odpowiednie instytucje, w tym zak∏ady dla osób potrzebujàcych opieki, szpitale i inne zak∏ady lecznicze, ˝∏obki i schroniska dla dzieci.
2. Ârodki na realizacj´ dzia∏alnoÊci charytatywno-opiekuƒczej pochodzà w szczególnoÊci z
1) ofiar pieni´˝nych i w naturze;
2) spadków, zapisów i darowizn krajowych i zagranicznych;
3) dochodów z imprez i zbiórek publicznych;
4) subwencji, dotacji i ofiar pochodzàcych od krajowych instytucji i przedsi´biorstw paƒstwowych,
spo∏ecznych, wyznaniowych i prywatnych;
5) odp∏atnoÊci za us∏ugi Êwiadczone przez instytucje
charytatywno-opiekuƒcze koÊcio∏ów i innych
zwiàzków wyznaniowych;
6) dochodów instytucji koÊcio∏ów i innych zwiàzków
wyznaniowych.
Art. 25. 1. W celu realizacji swoich funkcji koÊcio∏y
i inne zwiàzki wyznaniowe majà prawo wydawania
prasy, ksià˝ek, druków oraz zak∏adania i posiadania
wydawnictw oraz zak∏adów poligraficznych, z zachowaniem obowiàzujàcych w tym zakresie przepisów
prawa.
2. KoÊcio∏y i inne zwiàzki wyznaniowe mogà organizowaç w∏asny kolporta˝ prasy lub korzystaç z poÊrednictwa innej sieci kolporta˝u.
3. Dla realizacji postanowieƒ ust. 1 koÊcio∏y i inne
zwiàzki wyznaniowe mogà otrzymywaç jako darowizny z zagranicy maszyny, urzàdzenia, materia∏y poligraficzne i papier.
4. KoÊcio∏y i inne zwiàzki wyznaniowe majà prawo
do emitowania w radiu i telewizji programów religij———————
14) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnoÊniku 9.
Poz. 1965
no-moralnych, spo∏ecznych i kulturalnych w sposób
okreÊlony w porozumieniach mi´dzy w∏adzami danego koÊcio∏a lub innego zwiàzku wyznaniowego a jednostkami publicznej radiofonii i telewizji.
Art. 26. 1. KoÊcio∏y i inne zwiàzki wyznaniowe majà prawo organizowania i prowadzenia zwiàzanej
z wype∏nianiem swoich funkcji dzia∏alnoÊci kulturalnej
i artystycznej.
2. Dla realizacji prawa, o którym mowa w ust. 1,
koÊcio∏y i inne zwiàzki wyznaniowe mogà zak∏adaç
i prowadziç odpowiednie instytucje oraz dystrybucj´
i rozpowszechnianie filmów.
3. Korzystanie z praw, o których mowa w ust. 1 i 2,
nast´puje bez obowiàzku uzyskiwania zezwoleƒ i upowa˝nieƒ, je˝eli dzia∏alnoÊç ta prowadzona jest na potrzeby realizacji zadaƒ religijno-moralnych w sferze
kultury. O podj´ciu i prowadzeniu tej dzia∏alnoÊci w∏adze koÊcio∏a lub innego zwiàzku wyznaniowego powiadamiajà paƒstwowy organ, w∏aÊciwy do udzielania takich zezwoleƒ i upowa˝nieƒ.
4. Dla realizacji postanowieƒ ust. 1 i 2 koÊcio∏y i inne zwiàzki wyznaniowe mogà otrzymywaç jako darowizny z zagranicy urzàdzenia i materia∏y.
Art. 27. 1. Dzia∏alnoÊç koÊcio∏ów i innych zwiàzków
wyznaniowych nie mo˝e naruszaç przepisów ogólnie
obowiàzujàcych ustaw chroniàcych bezpieczeƒstwo
publiczne, porzàdek, zdrowie lub moralnoÊç publicznà, w∏adz´ rodzicielskà albo podstawowe prawa i wolnoÊci innych osób.
2. Korzystanie przez koÊcio∏y i inne zwiàzki wyznaniowe ze swobody dzia∏ania odbywa si´ zgodnie
z ogólnie obowiàzujàcymi przepisami, chyba ˝e ustawy stanowià inaczej.
Art. 28. 1. W sprawach majàtkowych koÊcio∏y i inne zwiàzki wyznaniowe dzia∏ajà poprzez swoje osoby
prawne.
2. Osoby prawne koÊcio∏ów i innych zwiàzków wyznaniowych, ich organy, zakres kompetencji i sposób
powo∏ywania oraz reprezentacji okreÊlajà statuty (prawo wewn´trzne, zwane dalej „statutami”).
Art. 29. 1. W stosunku do organizacji tworzonych
na podstawie art. 19 pkt 14, je˝eli nie majà osobowoÊci prawnej, nie stosuje si´ Prawa o stowarzyszeniach.
Natomiast przepisy ustawy o zgromadzeniach stosuje
si´ do nich jedynie w zakresie dotyczàcym zebraƒ na
drogach i placach publicznych oraz w pomieszczeniach u˝ytecznoÊci publicznej.
2. Organizacje, o których mowa w ust. 1, dzia∏ajà
w ramach osób prawnych koÊcio∏ów i innych zwiàzków wyznaniowych, w których zosta∏y powo∏ane.
3. W∏adze koÊcio∏ów i innych zwiàzków wyznaniowych czuwajà nad zgodnoÊcià dzia∏ania tych organizacji z ich celami religijnymi i moralnymi.
DZIA¸ III
Rejestrowanie koÊcio∏ów
i innych zwiàzków wyznaniowych
Art. 30. Prawo wpisu do rejestru koÊcio∏ów i innych
zwiàzków wyznaniowych, zwanego dalej „rejestrem”,
prowadzonego przez ministra w∏aÊciwego do spraw
wyznaƒ religijnych10), jest realizowane przez z∏o˝enie
temu ministrowi, zwanemu dalej „organem rejestrowym”, deklaracji o utworzeniu koÊcio∏a lub innego
zwiàzku wyznaniowego i wniosku o wpis do rejestru.
Poz. 1965
1) imiona i nazwisko;
2) dat´ urodzenia;
3) adres zamieszkania;
4) rodzaj, seri´ i numer dokumentu to˝samoÊci;
5) nr PESEL.
2. Statut powinien okreÊlaç w szczególnoÊci
1) nazw´ koÊcio∏a lub innego zwiàzku wyznaniowego ró˝nà od nazw innych organizacji;
2) teren dzia∏ania i siedzib´ w∏adz;
Art. 31.15) 1. Prawo wniesienia wniosku, o którym
mowa w art. 30, przys∏uguje co najmniej 100 obywatelom polskim posiadajàcym pe∏nà zdolnoÊç do czynnoÊci prawnych, zwanych dalej „wnioskodawcami”.
3) cele dzia∏alnoÊci oraz formy i zasady ich realizacji;
2. Wnioskodawcy sk∏adajà list´ zawierajàcà ich notarialnie poÊwiadczone podpisy potwierdzajàce treÊç
wniosku, o którym mowa w ust. 1, i deklaracji o utworzeniu koÊcio∏a lub innego zwiàzku wyznaniowego,
imi´ i nazwisko, dat´ urodzenia, miejsce zamieszkania
oraz rodzaj, seri´ i numer dokumentu to˝samoÊci oraz
numer PESEL ka˝dego z wnioskodawców.
6) tryb dokonywania zmian statutu;
4) organy, sposób ich powo∏ywania i odwo∏ywania, zakres kompetencji oraz tryb podejmowania decyzji;
5) êród∏a finansowania;
7) sposób reprezentowania na zewnàtrz oraz zaciàgania zobowiàzaƒ majàtkowych;
8) sposób nabywania i utraty cz∏onkostwa oraz prawa i obowiàzki cz∏onków;
3. Wnioskodawcy mogà wybraç spoÊród siebie co
najmniej pi´cioosobowy komitet za∏o˝ycielski reprezentujàcy ich w post´powaniu w sprawie wpisu do rejestru.
9) sposób powo∏ywania, odwo∏ywania oraz kompetencje osób duchownych, o których mowa
w art. 12 ust. 3, o ile koÊció∏ lub inny zwiàzek wyznaniowy przewiduje tworzenie takich stanowisk;
Art. 32. 1. Wniosek, o którym mowa w art. 30, powinien zawieraç
10) sposób rozwiàzania koÊcio∏a lub innego zwiàzku
wyznaniowego i przeznaczenie pozosta∏ego majàtku.
1) list´, o której mowa w art. 31 ust. 2;
2) informacj´ o dotychczasowych formach ˝ycia religijnego i metodach dzia∏ania koÊcio∏a lub innego
zwiàzku wyznaniowego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
3) informacj´ o podstawowych celach, êród∏ach i zasadach doktrynalnych, obrz´dach religijnych;
4)16) adres siedziby koÊcio∏a lub innego zwiàzku wyznaniowego oraz dane osób wchodzàcych do kierowniczych organów wykonawczych
a) imiona i nazwisko,
b) dat´ urodzenia,
c) adres zamieszkania,
d) nazw´, seri´ i numer dokumentu to˝samoÊci,
e) nr PESEL;
5) statut.
1a.17) W przypadku wybrania komitetu za∏o˝ycielskiego, o którym mowa w art. 31 ust. 3, wniosek
o wpis do rejestru powinien zawieraç tak˝e podpisany
przez wnioskodawców protokó∏ z wyboru tego komitetu okreÊlajàcy dat´ i miejsce wyborów oraz nast´pujàce dane osób wchodzàcych w jego sk∏ad
———————
15) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnoÊniku 9.
16) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 5 lit. a ustawy,
o której mowa w odnoÊniku 9.
17) Dodany przez art. 1 pkt 5 lit. b ustawy, o której mowa
w odnoÊniku 9.
3.18) Je˝eli koÊció∏ lub inny zwiàzek wyznaniowy
przewiduje tworzenie jednostek organizacyjnych majàcych osobowoÊç prawnà, statut powinien okreÊlaç
ich nazwy, teren dzia∏ania, siedziby, zakres uprawnieƒ,
zasady tworzenia, znoszenia i przekszta∏cania tych jednostek, ich organy, zakres kompetencji, tryb podejmowania decyzji, sposób powo∏ywania i odwo∏ywania
tych organów, sposób reprezentowania na zewnàtrz
oraz zaciàgania zobowiàzaƒ majàtkowych, a tak˝e
przeznaczenie majàtku pozosta∏ego po zakoƒczeniu likwidacji osoby prawnej koÊcio∏a lub innego zwiàzku
wyznaniowego.
4. Je˝eli koÊció∏ lub inny zwiàzek wyznaniowy stanowi cz´Êç organizacji o zasi´gu mi´dzynarodowym,
w statucie powinny byç okreÊlone zakres i formy wzajemnych stosunków.
5. Je˝eli koÊció∏ lub inny zwiàzek wyznaniowy
przewiduje tworzenie jednostek organizacyjnych bez
osobowoÊci prawnej, w statucie powinny byç okreÊlone nazwy, zasady tworzenia, znoszenia i przekszta∏cania tych jednostek.
Art. 33. 1. W trakcie post´powania w sprawie wpisu do rejestru organ rejestrowy mo˝e ˝àdaç od wnioskodawców wyjaÊnieƒ treÊci wniosku w zakresie okreÊlonym w art. 32, a tak˝e zwracaç si´ do odpowiednich
organów paƒstwowych o sprawdzanie prawdziwoÊci
zawartych we wniosku danych.
———————
18) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 5 lit. c ustawy,
o której mowa w odnoÊniku 9.
2. Je˝eli organ rejestrowy w trakcie post´powania
w sprawie wpisu do rejestru stwierdzi braki lub uchybienia w treÊci wniosku, w zakresie okreÊlonym
w art. 32, wyznacza dwumiesi´czny termin ich uzupe∏nienia, a po up∏ywie tego terminu wydaje decyzj´
o odmowie wpisu do rejestru.
3. Je˝eli wniosek zawiera postanowienia pozostajàce w sprzecznoÊci z przepisami ustaw chroniàcymi
bezpieczeƒstwo i porzàdek publiczny, zdrowie, moralnoÊç publicznà, w∏adz´ rodzicielskà albo podstawowe
prawa i wolnoÊci innych osób, organ rejestrowy wydaje decyzj´ o odmowie wpisu do rejestru.
4.19) Decyzje, o których mowa w ust. 2 i 3, powinny
byç wydane w terminie 3 miesi´cy od daty wszcz´cia
post´powania o wpis do rejestru. Na decyzje te mo˝e
byç wniesiona skarga do sàdu administracyjnego.
Art. 34. 1. Je˝eli nie zachodzà okolicznoÊci wskazane w art. 33 ust. 2 i 3, organ rejestrowy wydaje, w terminie 3 miesi´cy od zg∏oszenia deklaracji, decyzj´
o wpisie do rejestru.
Poz. 1965
dotyczy to w szczególnoÊci koÊcio∏a lub innego
zwiàzku wyznaniowego, który w ciàgu 3 lat nie odpowiedzia∏ na ˝àdanie organu rejestrowego i nie
zaktualizowa∏ wpisów do rejestru w zakresie okreÊlonym w art. 32 ust. 1 pkt 4.
2. WykreÊlenie z rejestru nast´puje na podstawie
decyzji organu rejestrowego.
3. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 2
i 3 oraz art. 36a ust. 2, wykreÊlenie z rejestru nast´puje po przeprowadzeniu likwidacji.
4. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, likwidatorami sà cz∏onkowie organu koÊcio∏a lub innego
zwiàzku wyznaniowego uprawnionego do reprezentowania na zewnàtrz i zaciàgania zobowiàzaƒ majàtkowych, je˝eli statut lub, w razie braku odpowiednich postanowieƒ statutu, decyzja w∏aÊciwego organu koÊcio∏a
lub innego zwiàzku wyznaniowego nie stanowi inaczej.
5. Organ rejestrowy, w drodze decyzji, zarzàdza likwidacj´ i wyznacza likwidatora
2. Z chwilà wpisu do rejestru koÊció∏ lub inny zwiàzek wyznaniowy uzyskuje, jako ca∏oÊç, osobowoÊç
prawnà oraz korzysta ze wszystkich uprawnieƒ i podlega obowiàzkom okreÊlonym w ustawach.
1) w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 3
i art. 36a ust. 2;
3. Przepis ust. 2 stosuje si´ odpowiednio do jednostek organizacyjnych, zakonów i diakonatów, o których mowa w art. 32 ust. 3.
6. Przed zniesieniem osoby prawnej, o której mowa w art. 32 ust. 3, koÊció∏ lub inny zwiàzek wyznaniowy zarzàdza jej likwidacj´ i wyznacza likwidatora informujàc o tym organ rejestrowy oraz okreÊla przeznaczenie majàtku pozosta∏ego po zakoƒczeniu likwidacji.
4.20) Do koÊcio∏ów i innych zwiàzków wyznaniowych wpisanych do rejestru stosuje si´ odpowiednio
art. 14.
Art. 35. 1. Zmiany statutu koÊcio∏a lub innego
zwiàzku wyznaniowego wpisanego do rejestru dokonuje si´ w trybie obowiàzujàcym przy ich rejestrowaniu.
2. Organ rejestrowy mo˝e domagaç si´ aktualizacji
danych warunkujàcych wpis do rejestru, okreÊlonych
w art. 32 ust. 1 pkt 2—5.
Art. 36.21) 1. WykreÊleniu z rejestru podlega
1) koÊció∏ lub inny zwiàzek wyznaniowy, którego sytuacja prawna i majàtkowa zosta∏a uregulowana
w odr´bnej ustawie;
2) koÊció∏ lub inny zwiàzek wyznaniowy, który zawiadomi∏ organ rejestrowy o zaprzestaniu swojej
dzia∏alnoÊci;
3) koÊció∏ lub inny zwiàzek wyznaniowy, który utraci∏
cechy warunkujàce uzyskanie wpisu do rejestru;
———————
19) Ze zmianà wprowadzonà przez art. 15 pkt 1 ustawy z dnia
30 sierpnia 2002 r. — Przepisy wprowadzajàce ustaw´ —
Prawo o ustroju sàdów administracyjnych i ustaw´ —
Prawo o post´powaniu przed sàdami administracyjnymi
(Dz. U. Nr 153, poz. 1271), która wesz∏a w ˝ycie z dniem
1 stycznia 2004 r.
20) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnoÊniku 9.
21) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 7 ustawy, o której mowa w odnoÊniku 9.
2) w razie braku mo˝liwoÊci ustalenia likwidatora,
o którym mowa w ust. 4.
7. Do obowiàzków likwidatora stosuje si´ odpowiednio art. 37 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. — Prawo o stowarzyszeniach (Dz. U. z 2001 r. Nr 79,
poz. 855, z 2003 r. Nr 96, poz. 874 oraz z 2004 r. Nr 102,
poz. 1055).
8. Je˝eli statut koÊcio∏a lub innego zwiàzku wyznaniowego nie stanowi inaczej, majàtek pozosta∏y po zakoƒczeniu post´powania likwidacyjnego koÊcio∏a lub
innego zwiàzku wyznaniowego albo osób prawnych,
o których mowa w art. 32 ust. 3, mo˝e byç przeznaczony wy∏àcznie na cele charytatywno-opiekuƒcze w drodze decyzji organu rejestrowego.
Art. 36a. 1.22) Organ rejestrowy lub prokurator mo˝e wystàpiç do sàdu okr´gowego o stwierdzenie niezgodnoÊci dzia∏ania koÊcio∏a lub innego zwiàzku wyznaniowego z przepisami prawa, o których mowa
w art. 27 ust. 1, lub ze statutem, o którym mowa
w art. 32.
2. W razie stwierdzenia prawomocnym wyrokiem
sàdu, ˝e dzia∏alnoÊç koÊcio∏a lub innego zwiàzku wyznaniowego ra˝àco narusza prawo lub postanowienia
statutu, organ rejestrowy wykreÊli z rejestru ten koÊció∏ lub inny zwiàzek wyznaniowy.
———————
22) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 8 ustawy, o której mowa w odnoÊniku 9.
Art. 37. Minister w∏aÊciwy do spraw wyznaƒ religijnych10) okreÊla, w drodze rozporzàdzenia, zasady
i sposób prowadzenia rejestru, dane i informacje podlegajàce wpisowi, sposób, form´ i termin aktualizacji
wpisów do rejestru, warunki udost´pniania rejestru,
wydawania wyciàgów z rejestru oraz sposób wykreÊlania koÊcio∏a lub innego zwiàzku wyznaniowego
z rejestru.
Art. 38. Przepisy niniejszego dzia∏u stosuje si´ odpowiednio do krajowych organizacji mi´dzykoÊcielnych, je˝eli majà one mieç osobowoÊç prawnà. Do
utworzenia takiej organizacji jest wymagana deklaracja podpisana przez w∏adze co najmniej dwóch dzia∏ajàcych w Rzeczypospolitej Polskiej koÊcio∏ów i innych
zwiàzków wyznaniowych.
DZIA¸ IIIa
Regulacja spraw majàtkowych niektórych
koÊcio∏ów
Art. 38a. 1. Tworzy si´ Mi´dzykoÊcielnà Komisj´ Regulacyjnà, zwanà dalej „Komisjà”, w celu ostatecznego
uregulowania spraw majàtkowych mi´dzy Paƒstwem
a koÊcio∏ami i ich osobami prawnymi, które zg∏osi∏y
roszczenia w trybie i na zasadach okreÊlonych w
1) art. 24—26 ustawy z dnia 13 maja 1994 r. o stosunku Paƒstwa do KoÊcio∏a Ewangelicko-Reformowanego w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 73,
poz. 324, z 1998 r. Nr 59, poz. 375 i Nr 106, poz. 668
oraz z 2004 r. Nr 68, poz. 623);
2) art. 37 ustawy z dnia 30 czerwca 1995 r. o stosunku Paƒstwa do KoÊcio∏a Ewangelicko-Metodystycznego w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U.
Nr 97, poz. 479, z póên. zm.23));
3) art. 40—42 ustawy z dnia 30 czerwca 1995 r. o stosunku Paƒstwa do KoÊcio∏a ChrzeÊcijan Baptystów w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 97,
poz. 480, z póên. zm.24));
4) art. 35 ustawy z dnia 30 czerwca 1995 r. o stosunku Paƒstwa do KoÊcio∏a Adwentystów Dnia Siódmego w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 97,
poz. 481, z póên. zm.25)).
2. Roszczenia majàtkowe wobec Paƒstwa mogà
równie˝ zg∏aszaç do Komisji w terminie do dnia
31 grudnia 1998 r. koÊcio∏y i inne zwiàzki wyznaniowe,
niewymienione w ust. 1, a tak˝e krajowe organizacje
mi´dzykoÊcielne, je˝eli wska˝à we wniosku, ˝e na
rzecz Skarbu Paƒstwa przej´to w∏asnoÊç nieruchomoÊci lub ich cz´Êci b´dàcych uprzednio w∏asnoÊcià tych
———————
23) Zmiany wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U.
z 1998 r. Nr 59, poz. 375, Nr 106, poz. 668 i Nr 117,
poz. 756 oraz z 2004 r. Nr 68, poz. 623.
24) Zmiany wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U.
z 1998 r. Nr 59, poz. 375, Nr 106, poz. 668 i Nr 117,
poz. 756 oraz z 2004 r. Nr 68, poz. 623.
25) Zmiany wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U.
z 1998 r. Nr 59, poz. 375, Nr 106, poz. 668 i Nr 117,
poz. 756 oraz z 2004 r. Nr 68, poz. 623.
Poz. 1965
koÊcio∏ów i zwiàzków wyznaniowych oraz krajowych
organizacji mi´dzykoÊcielnych.
3. Do oceny dopuszczalnoÊci post´powania regulacyjnego w sprawach, o których mowa w ust. 2, majà odpowiednie zastosowanie przepisy ustaw wskazanych w ust. 1 pkt 1—4.
4. Je˝eli przywrócenie koÊcielnej osobie prawnej
w∏asnoÊci nieruchomoÊci nie jest mo˝liwe z uwagi na
trudne do przezwyci´˝enia przeszkody, przyznaje si´
jej nieruchomoÊç zamiennà, a je˝eli nie jest to mo˝liwe, osobie tej przyznaje si´ odszkodowanie ustalone
wed∏ug przepisów o wyw∏aszczeniu nieruchomoÊci 26).
5. Rada Ministrów okreÊli, w drodze rozporzàdzenia, z mienia których paƒstwowych jednostek organizacyjnych lub gmin mo˝e byç wy∏àczona nieruchomoÊç zamienna lub na którà paƒstwowà jednostk´ organizacyjnà mo˝e byç na∏o˝ony obowiàzek zap∏aty odszkodowania.
Art. 38b. 1. Przedmiotem post´powania regulacyjnego mo˝e byç równie˝ nieodp∏atne przekazanie na
w∏asnoÊç nieruchomoÊci lub ich cz´Êci, które by∏y
w∏asnoÊcià koÊcielnych osób prawnych dzia∏ajàcych
do 1945 r. na Ziemiach Zachodnich i Pó∏nocnych,
w celu przywrócenia w nich sprawowania kultu religijnego, dzia∏alnoÊci oÊwiatowo-wychowawczej, charytatywno-opiekuƒczej i opiekuƒczo-wychowawczej.
2. W razie niemo˝noÊci dokonania regulacji, o której mowa w ust. 1, post´powanie ulega umorzeniu.
Art. 38c. Majàtek nieruchomy, przekazany na w∏asnoÊç gminie w trybie ustawy z dnia 10 maja 1990 r. —
Przepisy wprowadzajàce ustaw´ o samorzàdzie terytorialnym i ustaw´ o pracownikach samorzàdowych
(Dz. U. Nr 32, poz. 191, z póên. zm.27)), podlega post´powaniu, o którym mowa w art. 38a i 38b.
Art. 38d. 1.28) Minister w∏aÊciwy do spraw wyznaƒ
religijnych10) po zasi´gni´ciu opinii w∏adz koÊcio∏ów,
o których mowa w art. 38a ust. 1 pkt 1—4, okreÊli,
w drodze rozporzàdzenia, liczebnoÊç Komisji, szczegó∏owy tryb post´powania regulacyjnego oraz wynagrodzenie dla cz∏onków Komisji i personelu pomocniczego, uwzgl´dniajàc w szczególnoÊci organizacj´ pracy
Komisji, zadania wspó∏przewodniczàcych zespo∏ów
orzekajàcych, oraz sposób prowadzenia i protoko∏owania rozpraw, orzekania i nadawania klauzul wykonalnoÊci orzeczeniom i ugodom.
———————
26) Obecnie: przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r.
o gospodarce nieruchomoÊciami (Dz. U. z 2004 r. Nr 261,
poz. 2603 i Nr 281, poz. 2782 oraz z 2005 r. Nr 130,
poz. 1087, Nr 169, poz. 1420 i Nr 175, poz. 1459), która
wesz∏a w ˝ycie z dniem 1 stycznia 1998 r.
27) Zmiany wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U.
z 1990 r. Nr 43, poz. 253 i Nr 92, poz. 541, z 1991 r. Nr 34,
poz. 151, z 1992 r. Nr 6, poz. 20, z 1993 r. Nr 40, poz. 180,
z 1994 r. Nr 1, poz. 3 i Nr 65, poz. 285, z 1996 r. Nr 23,
poz. 102 i Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 9, poz. 43, z 2002 r.
Nr 153, poz. 1271 oraz z 2004 r. Nr 141, poz. 1492.
28) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 9 ustawy, o której mowa w odnoÊniku 9.
2. Komisja rozpatruje sprawy w zespo∏ach orzekajàcych, w sk∏ad których wchodzi po dwóch cz∏onków
wyznaczonych przez ministra w∏aÊciwego do spraw
wyznaƒ religijnych10) i w∏adze koÊcio∏a lub zwiàzku
wyznaniowego, którego wniosek dotyczy.
3. Post´powanie regulacyjne wszczyna si´ z chwilà z∏o˝enia wniosku w Komisji. Zespó∏ orzekajàcy po
otrzymaniu wniosku o wszcz´cie post´powania regulacyjnego bada, czy jest ono dopuszczalne, a wniosek
niedopuszczalny odrzuca.
4. Post´powania sàdowe lub administracyjne dotyczàce nieruchomoÊci, w stosunku do których
wszcz´to post´powanie regulacyjne, ulegajà zawieszeniu, a sàdy i organy prowadzàce post´powania administracyjne przekazujà ich akta do Komisji.
5. Uczestnikami post´powania regulacyjnego sà,
oprócz wnioskodawcy, wszystkie zainteresowane jednostki paƒstwowe, samorzàdowe i koÊcielne.
6. Uczestnicy post´powania regulacyjnego mogà
zawrzeç ugod´ przed zespo∏em orzekajàcym. Je˝eli
ugoda nie zostanie zawarta, zespó∏ orzekajàcy wydaje
orzeczenie.
7. Regulacja nie mo˝e naruszaç praw nabytych
przez niepaƒstwowe osoby trzecie, a w szczególnoÊci
przez inne koÊcio∏y i zwiàzki wyznaniowe oraz rolników indywidualnych.
8. Ugody zawarte przed zespo∏em orzekajàcym,
jak i orzeczenia uwzgl´dniajàce wniosek, powinny
okreÊlaç
1) stan prawny nieruchomoÊci;
Poz. 1965
2.30) Nabycie w∏asnoÊci nieruchomoÊci lub ich cz´Êci na
podstawie ugody lub orzeczenia jest wolne od podatków
i op∏at z tym zwiàzanych.
Art. 38g. 1. Je˝eli zespó∏ orzekajàcy nie uzgodni
orzeczenia, zawiadamia o tym pisemnie uczestników
post´powania regulacyjnego.
2. Uczestnicy post´powania regulacyjnego mogà,
w terminie szeÊciu miesi´cy od otrzymania zawiadomienia, wystàpiç o podj´cie zawieszonego post´powania sàdowego lub administracyjnego, a je˝eli nie
by∏o ono wszcz´te — wystàpiç na drog´ sàdowà pod
rygorem wygaÊni´cia roszczenia. Przy rozpoznawaniu
sprawy sàd stosuje zasady okreÊlone w art. 38a i 38b.
DZIA¸ IV
Przepisy przejÊciowe i koƒcowe
Art. 39. (pomini´ty).31)
Art. 40. Stosunki Paƒstwa z koÊcio∏ami i innymi
zwiàzkami wyznaniowymi dzia∏ajàcymi na podstawie
wpisu do rejestru mogà byç regulowane w drodze odr´bnej ustawy.
Art. 41. KoÊcio∏y i inne zwiàzki wyznaniowe dzia∏ajàce w dniu wejÊcia w ˝ycie ustawy jako stowarzyszenia zwyk∏e mogà nabyç osobowoÊç prawnà, je˝eli
spe∏nià wymagania okreÊlone w art. 30—32.
Art. 42. 1. Osoby nale˝àce do koÊcio∏ów i innych
zwiàzków wyznaniowych, których Êwi´ta religijne nie
sà dniami ustawowo wolnymi od pracy, mogà na w∏asnà proÊb´ uzyskaç zwolnienie od pracy lub nauki na
czas niezb´dny do obchodzenia tych Êwiàt, zgodnie
z wymogami wyznawanej przez siebie religii.
2) zwiàzane z tym stanem obowiàzki uczestników post´powania, a w szczególnoÊci obowiàzek wydania
nieruchomoÊci w wyznaczonym terminie, je˝eli nie
znajduje si´ ona we w∏adaniu wnioskodawcy;
2. Osoby niepe∏noletnie mogà korzystaç z prawa
okreÊlonego w ust. 1 na wniosek swych rodziców
bàdê opiekunów prawnych.
3) w razie przyznania odszkodowania, obowiàzek
i termin zap∏aty nale˝nej z tego tytu∏u kwoty.
3. Zwolnienie od pracy, o którym mowa w ust. 1
i 2, mo˝e byç udzielone pod warunkiem odpracowania
czasu zwolnienia, bez prawa do dodatkowego wynagrodzenia za prac´ w dni ustawowo wolne od pracy
lub prac´ w godzinach nadliczbowych.
9. Od orzeczenia zespo∏u orzekajàcego nie przys∏uguje odwo∏anie.
Art. 38e. 1. Ugody i orzeczenia majà moc sàdowych tytu∏ów egzekucyjnych.
2. Ugody i orzeczenia stanowià podstaw´ do dokonywania wpisów w ksi´gach wieczystych i w ewidencji gruntów.
Art. 38f. 1. Post´powanie regulacyjne jest wolne
od op∏at.
2.29) Nabycie w∏asnoÊci nieruchomoÊci lub ich cz´Êci na podstawie ugody lub orzeczenia jest wolne od
podatków i op∏at z tym zwiàzanych, a wynikajàce z tego wpisy do ksiàg wieczystych i ich zak∏adanie sà wolne od op∏at.
———————
29) W brzmieniu tym obowiàzuje do dnia wejÊcia w ˝ycie
zmiany, o której mowa w odnoÊniku 30.
4. Minister w∏aÊciwy do spraw pracy oraz minister
w∏aÊciwy do spraw oÊwiaty i wychowania, minister
w∏aÊciwy do spraw szkolnictwa wy˝szego, w porozumieniu z ministrem w∏aÊciwym do spraw wyznaƒ religijnych10), w drodze rozporzàdzenia, okreÊlajà szczegó∏owe zasady udzielania zwolnieƒ, o których mowa
w ust. 1 i 2.
Art. 43 i 44. (pomini´te).31)
Art. 45. Ustawa wchodzi w ˝ycie z dniem og∏oszenia.32)
———————
30) W brzmieniu ustalonym przez art. 130 ustawy z dnia
28 lipca 2005 r. o kosztach sàdowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1398), która wejdzie w ˝ycie
z dniem 2 marca 2006 r.
31) Zamieszczony w obwieszczeniu.
32) Ustawa zosta∏a og∏oszona dnia 23 maja 1989 r.
Egzemplarze bie˝àce oraz archiwalne mo˝na nabywaç
– w Zak∏adzie Wydawnictw i Poligrafii Centrum Obs∏ugi Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, ul. Powsiƒska 69/71,
02-903 Warszawa, tel. 694-67-00, 694-60-96 — na podstawie nades∏anego zamówienia (wy∏àcznie sprzeda˝ wysy∏kowa);
– w punktach sprzeda˝y Dziennika Ustaw i Monitora Polskiego w Warszawie (sprzeda˝ wy∏àcznie za gotówk´)
– ul. Powsiƒska 69/71, tel. 694-62-96
– al. Szucha 2/4, tel. 629-61-73 (od 2000 r.)
Reklamacje z powodu niedor´czenia poszczególnych numerów zg∏aszaç nale˝y na piÊmie do Zak∏adu Wydawnictw i Poligrafii
Centrum Obs∏ugi Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, ul. Powsiƒska 69/71, 02-903 Warszawa,
do 15 dni po otrzymaniu nast´pnego kolejnego numeru
O wszelkich zmianach nazwy lub adresu prenumeratora prosimy niezw∏ocznie informowaç na piÊmie Zak∏ad Wydawnictw i Poligrafii
Centrum Obs∏ugi Kancelarii Prezesa Rady Ministrów
Dziennik Ustaw i Monitor Polski (spis treÊci) dost´pne sà w Internecie pod adresem www.cokprm.gov.pl
Wydawca: Kancelaria Prezesa Rady Ministrów
Redakcja: Rzàdowe Centrum Legislacji — Redakcja Dziennika Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej
oraz Dziennika Urz´dowego Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”,
Al. Ujazdowskie 1/3, 00-583 Warszawa, tel. 622-66-56
Sk∏ad, druk i kolporta˝: Zak∏ad Wydawnictw i Poligrafii Centrum Obs∏ugi Kancelarii Prezesa Rady Ministrów
ul. Powsiƒska 69/71, 02-903 Warszawa, tel.: 694-67-50, 694-67-52; faks 694-62-06
Bezp∏atna infolinia: 0-800-287-581 (czynna w godz. 730–1530)
www.cokprm.gov.pl
e-mail: dziust@cokprm.gov.pl
T∏oczono z polecenia Prezesa Rady Ministrów w Zak∏adzie Wydawnictw i Poligrafii Centrum Obs∏ugi Kancelarii Prezesa Rady Ministrów,
ul. Powsiƒska 69/71, 02-903 Warszawa
Zam. 2844/W/C/2005
ISSN 0867-3411
Cena 2,80 z∏ (w tym 7 % VAT)
5) po lp. 63 dodaje lp. 63a w brzmieniu
63a.
milbektyna
1 grudnia 2005 r.
31 stycznia 2006 r.
6) po lp. 88 dodaje lp. 88a w brzmieniu
88a.
tiofanat metylu
1 marca 2006 r.
31 paêdziernika 2008 r.
7) po lp. 90 dodaje lp. 90a w brzmieniu
90a.
tribenuron
1 marca 2006 r.
31 paêdziernika 2008 r.
§ 2. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie z dniem og∏oszenia.
Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi: K. Jurgiel
1965
OBWIESZCZENIE MARSZA¸KA SEJMU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
z dnia 16 listopada 2005 r.
w sprawie og∏oszenia jednolitego tekstu ustawy o gwarancjach wolnoÊci sumienia i wyznania
1. Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze
ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o og∏aszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych
(Dz. U. z 2005 r. Nr 190, poz. 1606) og∏asza si´ w za∏àczniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst
ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o gwarancjach wolnoÊci
sumienia i wyznania (Dz. U. Nr 29, poz. 155),
z uwzgl´dnieniem zmian wprowadzonych
— uj´tych w obwieszczeniu Ministra Spraw Wewn´trznych i Administracji z dnia 3 marca 2000 r.
w sprawie og∏oszenia jednolitego tekstu ustawy
o gwarancjach wolnoÊci sumienia i wyznania (Dz. U.
Nr 26, poz. 319),
1) ustawà z dnia 5 lipca 1990 r. — Prawo o zgromadzeniach (Dz. U. Nr 51, poz. 297),
7) ustawà z dnia 30 sierpnia 2002 r. — Przepisy wprowadzajàce ustaw´ — Prawo o ustroju sàdów administracyjnych i ustaw´ — Prawo o post´powaniu przed sàdami administracyjnymi (Dz. U.
Nr 153, poz. 1271),
2) ustawà z dnia 28 lipca 1990 r. o zmianie ustawy —
Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 55, poz. 321),
8) ustawà z dnia 28 listopada 2003 r. o s∏u˝bie zast´pczej (Dz. U. Nr 223, poz. 2217),
3) ustawà z dnia 23 listopada 1990 r. o ∏àcznoÊci
(Dz. U. Nr 86, poz. 504),
9) ustawà z dnia 19 marca 2004 r. — Przepisy wprowadzajàce ustaw´ — Prawo celne (Dz. U. Nr 68,
poz. 623),
4) ustawà z dnia 7 wrzeÊnia 1991 r. o systemie
oÊwiaty (Dz. U. Nr 95, poz. 425),
5) ustawà z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji (Dz. U. z 1993 r. Nr 7, poz. 34),
6) ustawà z dnia 26 czerwca 1997 r. o zmianie ustawy
o gwarancjach wolnoÊci sumienia i wyznania oraz
o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. z 1998 r. Nr 59,
poz. 375)
10) ustawà z dnia 30 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy o gwarancjach wolnoÊci sumienia i wyznania
(Dz. U. Nr 145, poz. 1534),
11) ustawà z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sàdowych
w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1398)
oraz zmian wynikajàcych z przepisów og∏oszonych
przed dniem 16 listopada 2005 r.
2. Podany w za∏àczniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy nie obejmuje
4) art. 94 ustawy z dnia 23 listopada 1990 r. o ∏àcznoÊci (Dz. U. Nr 86, poz. 504), który stanowi
1) art. 39, 43 i 44 ustawy z dnia 17 maja 1989 r.
o gwarancjach wolnoÊci sumienia i wyznania
(Dz. U. Nr 29, poz. 155), które stanowià
„Art. 94. Ustawa wchodzi w ˝ycie w terminie
30 dni od dnia og∏oszenia.”;
„Art. 39. 1. Zachowujà moc przepisy statutów koÊcio∏ów i innych zwiàzków wyznaniowych, o ile nie pozostajà w sprzecznoÊci z przepisami niniejszej ustawy.
2. Do czasu wydania przepisów wykonawczych do ustawy pozostajà w mocy przepisy dotychczasowe.”
„Art. 43. W ustawie z dnia 15 lipca 1961 r. o rozwoju systemu oÊwiaty i wychowania (Dz. U.
Nr 32, poz. 160, z 1971 r. Nr 12, poz. 115,
z 1972 r. Nr 16, poz. 114, z 1975 r. Nr 45,
poz. 234 i z 1984 r. Nr 49, poz. 253)
w art. 1 akapity drugi i trzeci otrzymujà
brzmienie
„Zmierza ono do tego, aby uczniom i wychowankom zapewniç wiedz´ o przyrodzie i ˝yciu spo∏ecznym, o dziejach oraz
kulturze narodu i ludzkoÊci, aby zapewniç kwalifikacje do pracy zawodowej.
Szko∏y i inne placówki oÊwiatowo-wychowawcze wychowujà w duchu zasad
wspó∏˝ycia spo∏ecznego, w duchu umi∏owania Ojczyzny, pokoju, wolnoÊci, sprawiedliwoÊci spo∏ecznej i braterstwa
z ludêmi wszystkich krajów, uczà zami∏owania i szacunku dla skutecznej pracy,
poszanowania mienia narodowego, przygotowujà do czynnego udzia∏u w rozwoju
kraju, jego gospodarki i kultury.”