DU_2005_1679

Umowa międzynarodowa Protokół z 1997 r. uzupełniający Międzynarodową konwencję o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki, 1973, zmodyfikowaną przynależnym do niej protokółem z 1978 r.

1 Articles / Provisions · Poland

Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Statutory Text (1 Articles)

Dz.U. 2005 nr 202 poz. 1679 inForce

Treść Umowa międzynarodowa Protokół z 1997 r. uzupełniający Międzynarodową konwencję o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki, 1973, zmodyfikowaną przynależnym do niej protokółem z 1978 r. Open official source

13/10/05

14:54

Page 13045

DZIENNIK USTAW

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Warszawa, dnia 17 paêdziernika 2005 r.

Nr 202

TREÂå

Poz.

UMOWA MI¢DZYNARODOWA

1679 — Protokó∏ z 1997 r. uzupe∏niajàcy Mi´dzynarodowà konwencj´ o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki, 1973, zmodyfikowanà przynale˝nym do niej Protokó∏em

z 1978 r. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 13045

1680 — OÊwiadczenie rzàdowe z dnia 9 sierpnia 2005 r. w sprawie mocy obowiàzujàcej, przyj´tego w Londynie dnia 26 wrzeÊnia 1997 r., Protoko∏u wprowadzajàcego Za∏àcznik VI

do Mi´dzynarodowej konwencji o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki,

1973 r., zmodyfikowanej przynale˝nym do niej Protokó∏em z 1978 r. (MARPOL 73/78) —

Przepisy o zapobieganiu zanieczyszczaniu powietrza przez statki wraz z Kodeksem

technicznym kontroli emisji tlenków azotu z okr´towych silników wysokopr´˝nych . . 13255

ROZPORZÑDZENIA

1681 — Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 19 sierpnia 2005 r. w sprawie szczegó∏owych wymagaƒ dla silników spalinowych w zakresie ograniczenia emisji zanieczyszczeƒ gazowych

i czàstek sta∏ych przez te silniki . . . . . . . . . . . . . . . . . 13256

1682 — Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 6 wrzeÊnia 2005 r. uchylajàce rozporzàdzenie w sprawie zasadniczych wymagaƒ dla silników spalinowych w zakresie ograniczenia emisji zanieczyszczeƒ gazowych i czàstek sta∏ych przez te silniki . . . . . . . . . . 13415

1679

W imieniu Rzeczypospolitej Polskiej

PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

podaje do powszechnej wiadomoÊci

W dniu 26 wrzeÊnia 1997 r. zosta∏ przyj´ty w Londynie Protokó∏ wprowadzajàcy Za∏àcznik VI do Mi´dzynarodowej konwencji o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki, 1973, zmodyfikowanej przynale˝nym

do niej Protokó∏em z 1978 r. (MARPOL 73/78) — Przepisy o zapobieganiu zanieczyszczaniu powietrza przez

statki wraz z Kodeksem technicznym kontroli emisji tlenków azotu z okr´towych silników wysokopr´˝nych.

Przek∏ad

PROTOKÓ¸ Z 1997 R.

UZUPE¸NIAJÑCY MI¢DZYNARODOWÑ KONWENCJ¢

O ZAPOBIEGANIU ZANIECZYSZCZANIU MORZA PRZEZ STATKI, 1973,

ZMODYFIKOWANÑ PRZYNALE˚NYM DO NIEJ PROTOKÓ¸EM Z 1978 r.

STRONY NINIEJSZEGO PROTOKÓ¸U,

B¢DÑC STRONAMI Protokó∏u z 1997 r. odnoszàcego si´ do Mi´dzynarodowej konwencji o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki, 1973,

UZNAJÑC, potrzeb´ kontroli i zapobiegania zanieczyszczeniu powietrza przez statki,

PRZYWO¸UJÑC 15 regu∏´ Deklaracji z Rio dotyczàcej Êrodowiska i rozwoju, wzywajàcà do podj´cia przedsi´wzi´ç zapobiegajàcych,

UWA˚AJÑC, ˝e cel ten najpe∏niej mo˝na osiàgnàç przez przyj´cie Protokó∏u 1997 r. jako uzupe∏nienia do Mi´dzynarodowej konwencji o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki, 1973/78,

UZGODNI¸Y, co nast´puje

Artyku∏ 1

Dokument, do którego odnoszà si´ zmiany

Dokumentem, do którego odnosi si´ niniejszy Protokó∏, jest Mi´dzynarodowa konwencja o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki, 1973/78 (dalej zwana Konwencjà).

13/10/05

14:54

Dziennik Ustaw Nr 202

Page 13046

— 13046 —

Poz. 1679

Artyku∏ 2

Dodanie Za∏àcznika VI do Konwencji

Dodaje si´ Za∏àcznik VI zatytu∏owany Przepisy o zapobieganiu zanieczyszczaniu powietrza przez statki, którego

tekst przedstawiony jest w Za∏àczniku do niniejszego Protokó∏u.

Artyku∏ 3

Zobowiàzania ogólne

Konwencja i niniejszy Protokó∏, równie˝ dla Stron niniejszego Protokó∏u, majà byç odczytywane i interpretowane ∏àcznie, tak jakby stanowi∏y jeden dokument.

Ka˝de powo∏anie si´ na niniejszy Protokó∏ stanowi jednoczeÊnie powo∏anie si´ na Za∏àcznik do niego.

Artyku∏ 4

Procedura wprowadzania poprawek

Stosujàc artyku∏ 16 Konwencji przy wprowadzaniu poprawek do Za∏àcznika VI i jego dodatków, Stron´ Konwencji wymienionà w art. 16 nale˝y rozumieç jako Paƒstwo-Stron´ niniejszego Za∏àcznika.

ARTYKU¸Y KO¡COWE

Artyku∏ 5

Podpisanie, ratyfikacja, przyj´cie, zatwierdzenie i przystàpienie

Niniejszy Protokó∏ b´dzie otwarty do podpisu w siedzibie Mi´dzynarodowej Organizacji Morskiej (dalej

zwanej Organizacjà) od dnia 1 stycznia 1998 r. do dnia 31 grudnia 1998 r., a nast´pnie otwarty do przystàpienia. Stronà niniejszego Protokó∏u mogà staç si´ tylko paƒstwa, które ratyfikowa∏y Protokó∏ 1978 do Mi´dzynarodowej konwencji o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki, 1973 (dalej zwany Protokó∏em 1978)

przez

(a) podpisanie bez zastrze˝eƒ;

(b) podpisanie z zastrze˝eniem ratyfikacji, przyj´cia lub zatwierdzenia, po którym nastàpi ratyfikacja, przyj´cie lub zatwierdzenie lub

Ratyfikacja, przyj´cie, zatwierdzenie lub przystàpienie nast´puje przez z∏o˝enie w tym celu odpowiedniego dokumentu Sekretarzowi Generalnemu Organizacji (dalej zwanemu Sekretarzem Generalnym).

Artyku∏ 6

WejÊcie w ˝ycie

Niniejszy Protokó∏ wejdzie w ˝ycie po up∏ywie dwunastu miesi´cy od dnia, w którym co najmniej pi´tnaÊcie paƒstw, których floty handlowe stanowià ∏àcznie nie mniej ni˝ 50 procent pojemnoÊci brutto Êwiatowej floty handlowej, stanie si´ stronami, zgodnie z artyku∏em 5 niniejszego Protokó∏u.

Ka˝dy dokument dotyczàcy ratyfikacji, przyj´cia, zatwierdzenia lub przystàpienia, z∏o˝ony po dacie wejÊcia w ˝ycie niniejszego Protokó∏u, nabiera mocy po trzech miesiàcach od daty jego z∏o˝enia.

Po dniu, w którym poprawka do niniejszego Protokó∏u zosta∏a przyj´ta zgodnie z artyku∏em 16 Konwencji, ka˝dy z∏o˝ony dokument dotyczàcy ratyfikacji, przyj´cia, zatwierdzenia lub przystàpienia b´dzie odnosiç si´

do niniejszego Protokó∏u wraz z poprawkà.

Artyku∏ 7

Wypowiedzenie

Niniejszy Protokó∏ mo˝e byç wypowiedziany przez Stron´ Protokó∏u w ka˝dym czasie po up∏ywie pi´ciu

lat od daty wejÊcia w ˝ycie Protokó∏u w stosunku do danej Strony.

Wypowiedzenie ma byç dokonane przez z∏o˝enie dokumentu Sekretarzowi Generalnemu.

Wypowiedzenie nabierze mocy po up∏ywie dwunastu miesi´cy od daty otrzymania notyfikacji przez Sekretarza Generalnego albo po up∏ywie d∏u˝szego okresu, który mo˝e byç okreÊlony w tej notyfikacji.

Przez wypowiedzenie Protokó∏u 1978 zgodnie z artyku∏em VII nale˝y rozumieç równie˝ wypowiedzenie niniejszego Protokó∏u zgodnie z powy˝szym artyku∏em. Takie wypowiedzenie wchodzi w ˝ycie z datà, z którà

wchodzi w ˝ycie wypowiedzenie Protokó∏u 1978 zgodnie z artyku∏em VII tego Protokó∏u.

13/10/05

14:54

Page 13047

— 13047 —

Poz. 1679

Artyku∏ 8

Depozytariusz

Niniejszy Protokó∏ zostanie z∏o˝ony Sekretarzowi Generalnemu (zwanemu dalej Depozytariuszem).

Depozytariusz

(a) zawiadomi wszystkie paƒstwa, które podpisa∏y ten Protokó∏ lub przystàpi∏y do niego, o

(i) ka˝dym nowym podpisaniu lub z∏o˝eniu dokumentu dotyczàcego ratyfikacji, przyj´cia, zatwierdzenia lub przystàpienia i dacie powy˝szego;

(ii) dacie wejÊcia w ˝ycie niniejszego Protokó∏u; i

(iii) z∏o˝eniu ka˝dego dokumentu wypowiedzenia niniejszego Protokó∏u wraz z datà jego otrzymania

i datà, od której wypowiedzenie to nabiera mocy i

(b) przeka˝e uwierzytelnione odpisy niniejszego Protokó∏u wszystkim paƒstwom, które podpisa∏y Protokó∏ lub do niego przystàpi∏y.

Z chwilà wejÊcia w ˝ycie niniejszego Protokó∏u, Depozytariusz przeka˝e jego uwierzytelniony odpis Sekretarzowi Narodów Zjednoczonych w celu zarejestrowania i og∏oszenia, zgodnie z artyku∏em 102 Karty Narodów

Zjednoczonych.

Artyku∏ 9

J´zyki

Niniejszy Protokó∏ zosta∏ sporzàdzony w jednym egzemplarzu w j´zykach arabskim, chiƒskim, angielskim, francuskim, rosyjskim i hiszpaƒskim, przy czym tekst ich jest identyczny.

NA DOWÓD POWY˚SZEGO ni˝ej podpisani, nale˝ycie upowa˝nieni w tym celu przez swoje Rzàdy, podpisali

niniejszy Protokó∏.

SPORZÑDZONO W LONDYNIE dnia dwudziestego szóstego wrzeÊnia tysiàc dziewi´çset dziewi´çdziesiàtego

siódmego roku.

ZA¸ÑCZNIK

ZA¸ÑCZNIK VI DO MI¢DZYNARODOWEJ KONWENCJI O ZAPOBIEGANIU ZANIECZYSZCZANIU MORZA

PRZEZ STATKI, 1973, ZMIENIONEJ PRZYNALE˚NYM DO NIEJ PROTOKÓ¸EM 1978.

Dodaje si´ nast´pujàcy Za∏àcznik VI po istniejàcym Za∏àczniku V

„ZA¸ÑCZNIK VI

PRZEPISY O ZAPOBIEGANIU ZANIECZYSZCZANIU POWIETRZA PRZEZ STATKI

ROZDZIA¸ I — POSTANOWIENIA OGÓLNE

Prawid∏o 1

Zastosowanie

Postanowienia niniejszego Za∏àcznika majà zastosowanie do wszystkich statków, z wy∏àczeniem tych, o których

mowa w Prawid∏ach 3, 5, 6, 13, 15, 18 i 19 niniejszego Za∏àcznika.

Prawid∏o 2

Definicje

W niniejszym Za∏àczniku

(1) Podobne stadium budowy oznacza stadium, w którym

(a) rozpoczyna si´ budowa, którà mo˝na zidentyfikowaç jako budow´ okreÊlonego statku, i

(b) rozpoczà∏ si´ monta˝ statku, obejmujàc co najmniej 50 t lub 1 % za∏o˝onej masy wszystkich materia∏ów konstrukcyjnych, przy czym nale˝y wziàç pod uwag´ mniejszà z wymienionych wartoÊci masy.

13/10/05

14:54

Page 13048

Dziennik Ustaw Nr 202

— 13048 —

Poz. 1679

(2) Zasilanie ciàg∏e zdefiniowane jest jako proces, w którym odpadki wprowadzane sà do komory spalania

bez ludzkiej pomocy podczas normalnej pracy spalarki, pracujàcej przy temperaturze w komorze spalania

od 850 °C do 1 200 °C.

(3) Emisja oznacza substancje wydalane ze statków do atmosfery lub wody, które sà przedmiotem kontroli

wymienionej w niniejszym Za∏àczniku.

(4) Nowa instalacja, w nawiàzaniu do Prawid∏a 12 niniejszego Za∏àcznika, oznacza instalacje systemów, wyposa˝enie, w∏àczajàc w to nowe przenoÊne zespo∏y gaÊnicze, izolacje lub inne materia∏y znajdujàce si´ na

statku po dacie wejÊcia niniejszego Za∏àcznika w ˝ycie, lecz bez remontowania lub dope∏niania wczeÊniej

zamontowanych instalacji, wyposa˝enia, izolacji lub innych materia∏ów, lub dope∏niania przenoÊnych zespo∏ów gaÊniczych.

(5) Kodeks techniczny NOx oznacza Kodeks techniczny kontroli emisji tlenków azotu z okr´towych silników

wysokopr´˝nych uchwalony Rezolucjà nr 2 Konferencji, z poprawkami dodanymi przez Organizacj´, pod

warunkiem ˝e poprawki te zostanà uchwalone i wejdà w ˝ycie zgodnie z postanowieniami artyku∏u 16 niniejszej Konwencji, dotyczàcymi procedury wprowadzania poprawek, majàcej zastosowanie do dodatku

do Za∏àcznika.

(6) Substancje niszczàce warstw´ ozonowà oznaczajà kontrolowane substancje zdefiniowane w 4 paragrafie

1 artyku∏u Protokó∏u Montrealskiego dotyczàcego substancji niszczàcych warstw´ ozonowà, 1987, wymienione w Za∏àcznikach A, B, C lub E tego Protokó∏u, w tekÊcie obowiàzujàcym w momencie zastosowania

lub interpretacji niniejszego Za∏àcznika.

Substancje niszczàce warstw´ ozonowà mogàce znajdowaç si´ na statku obejmujà, lecz nie sà ograniczone do ni˝ej wymienionych

Halon 1211

Bromochlorodifluorometan

Halon 1301

Bromotrifluorometan

Halon 2402

1,2-Dibromo-1,1,2,2-tetrafluoroetan (znany te˝ jako Halon 114B2)

CFC-11

Trichlorofluorometan

CFC-12

Dichlorodifluorometan

CFC-113

1,1,2-Trichloro-1,2,2-trifluoroetan

CFC-114

1,2-Dichloro-1,1,2,2-tetrafluoroetan

CFC-115

Chloropentafluoroetan

(7) Olej szlamowy oznacza szlam z wirówek paliwa lub oleju, odpadki olejowe z systemów smarowych nap´dów g∏ównych i pomocniczych lub odpadki z odolejaczy, urzàdzeƒ filtrujàcych lub wanien Êciekowych.

(8) Spalanie na statku oznacza spalanie odpadów lub innych rzeczy — takich, które wytwarzane sà na statku

podczas jego normalnej eksploatacji.

(9) Spalarka okr´towa oznacza urzàdzenie przeznaczone przede wszystkim do spopielania odpadków.

(10) Statki budowane oznaczajà statki, dla których po∏o˝ono st´pk´ lub które znajdujà si´ w podobnym stadium budowy.

(11) Obszar kontroli emisji SOx oznacza obszar, gdzie pomiar emisji SOx ze statków jest obowiàzkowo wymagany w celu zapobiegania, redukcji i kontroli zanieczyszczenia powietrza przez SOx, a ich oddzia∏ywanie

na obszary làdowe i powietrza poddawane jest uwa˝nej obserwacji. Obszary kontroli emisji SOx obejmà

obszary wymienione w Prawidle 14 niniejszego Za∏àcznika.

(12) Zbiornikowiec oznacza zbiornikowiec olejowy zdefiniowany w Prawidle 1 (4) Za∏àcznika I lub chemikaliowiec zdefiniowany w Prawidle 1 (1) Za∏àcznika II tej Konwencji.

(13) Protokó∏ 1997 oznacza Protokó∏ 1997 uchwalony jako uzupe∏nienie do Mi´dzynarodowej konwencji o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki, 1973, uzupe∏nionej Protokó∏em 1978 do niej przynale˝nym.

Prawid∏o 3

Wyjàtki ogólne

Prawid∏a niniejszego Za∏àcznika nie majà zastosowania do

(a) jakiejkolwiek emisji niezb´dnej do utrzymania bezpieczeƒstwa statku lub ratowania ˝ycia na morzu

lub

13/10/05

14:54

Page 13049

— 13049 —

Poz. 1679

(b) jakiejkolwiek emisji b´dàcej skutkiem uszkodzenia statku lub jego wyposa˝enia

(i) zapewniajàc, ˝e zosta∏y podj´te wszystkie niezb´dne Êrodki ostro˝noÊci przeznaczone do zapobiegania lub minimalizacji emisji po wystàpieniu uszkodzenia lub wykryciu emisji i

(ii) z wyjàtkiem przypadku, je˝eli armator lub kapitan dzia∏a∏ z zamiarem uszkodzenia lub nierozwa˝nie, majàc ÊwiadomoÊç, ˝e prawdopodobnie spowoduje to uszkodzenie.

Prawid∏o 4

Urzàdzenia równowa˝ne

(1)

Administracja mo˝e zezwoliç na zamontowanie na statku osprz´tu, materia∏u, urzàdzenia lub aparatu, innych ni˝ wymagane niniejszym Za∏àcznikiem, jeÊli taki osprz´t, materia∏, urzàdzenie lub aparat sà co najmniej równie skuteczne jak te, które sà wymagane niniejszym Za∏àcznikiem.

(2)

Administracja, która wyrazi zgod´ na zamontowanie na statku osprz´tu, materia∏u, urzàdzenia lub aparatu, innego ni˝ wymagane niniejszym Za∏àcznikiem, ma poinformowaç o tym Organizacj´, w celu rozes∏ania szczegó∏ów takiej zgody Stronom Konwencji do ich wiadomoÊci i w celu podj´cia przez nie odpowiedniego dzia∏ania, jeÊli zaistnieje taka potrzeba.

ROZDZIA¸ II — PRZEGLÑD, CERTYFIKACJA I ÂRODKI KONTROLI

Prawid∏o 5

Przeglàdy i inspekcje

(1)

Na ka˝dym statku, o pojemnoÊci brutto 400 ton rejestrowych i wi´kszej, oraz na ka˝dym posadowionym

i p∏ywajàcym urzàdzeniu wiertniczym lub innej platformie majà byç przeprowadzane ni˝ej okreÊlone przeglàdy

(a) przeglàd zasadniczy, przed oddaniem statku do eksploatacji lub przed wydaniem po raz pierwszy

Êwiadectwa wymaganego w Prawidle 6 niniejszego Za∏àcznika. Przeglàd ten ma byç taki, aby dawa∏

pewnoÊç, ˝e wyposa˝enie, instalacje, osprz´t, urzàdzenia i materia∏y w pe∏ni odpowiadajà majàcym

do nich zastosowanie wymaganiom niniejszego Za∏àcznika;

(b) przeglàdy okresowe, przeprowadzane w odst´pach czasu ustalonych przez administracj´, lecz nieprzekraczajàcych pi´ciu lat, tak przeprowadzane, aby upewniç si´, ˝e wyposa˝enie, instalacje, osprz´t,

urzàdzenia i materia∏y w pe∏ni odpowiadajà majàcym do nich zastosowanie wymaganiom niniejszego Za∏àcznika.

(c) co najmniej jeden przeglàd poÊredni, w okresie wa˝noÊci certyfikatu i dajàcy pewnoÊç, ˝e wyposa˝enie i urzàdzenia sà w pe∏ni zgodne z wymaganiami niniejszego Za∏àcznika i znajdujà si´ w dobrym

stanie zapewniajàcym ich odpowiednià prac´. W przypadku gdy taki przeglàd jest przeprowadzony

tylko jeden raz w okresie wa˝noÊci certyfikatu i gdy okres certyfikatu przekracza dwa i pó∏ roku, to ma

byç on przeprowadzony na szeÊç miesi´cy przed lub szeÊç miesi´cy po up∏ywie po∏owy okresu wa˝noÊci certyfikatu. Przeprowadzenie takiego przeglàdu poÊredniego ma byç odnotowane w certyfikacie wydanym na podstawie Prawid∏a 6 niniejszego Za∏àcznika.

(2)

W przypadku statków o pojemnoÊci brutto mniejszej ni˝ 400 ton rejestrowych administracja mo˝e ustaliç

odpowiednie sposoby upewnienia si´, ˝e sà spe∏nione majàce do nich zastosowanie postanowienia niniejszego Za∏àcznika.

(3)

Przeglàdy statków w zakresie dotyczàcym egzekwowania postanowieƒ niniejszego Za∏àcznika majà byç

wykonywane przez funkcjonariuszy administracji. Administracja mo˝e jednak powierzyç przeglàdy mianowanym w tym celu inspektorom lub upowa˝nionym przez siebie organizacjom. Takie organizacje majà spe∏niaç wytyczne uchwalone przez Organizacj´*. W ka˝dym przypadku zainteresowana administracja

powinna mieç ca∏kowità pewnoÊç, ˝e nadzór jest przeprowadzony skutecznie i w pe∏nym zakresie.

(4)

Nadzór nad silnikami i wyposa˝eniem na zgodnoÊç z Prawid∏em 13 niniejszego Za∏àcznika powinien byç

przeprowadzony zgodnie z wymaganiami Kodeksu technicznego NOx.

(5)

Administracja ma wydaç zarzàdzenia dotyczàce nieplanowanych inspekcji, które majà byç przeprowadzane w okresie trwania Êwiadectwa. Inspekcje takie majà zapewniç, ˝e statek i jego wyposa˝enie sà nadal

pod ka˝dym wzgl´dem w stanie wystarczajàcym do prawid∏owego funkcjonowania, zgodnie z przeznaczeniem statku. Inspekcje tego rodzaju mogà byç przeprowadzane przez w∏asne s∏u˝by inspekcyjne lub

———————

* Patrz: Wytyczne dotyczàce autoryzacji organizacji dzia∏ajàcych w zast´pstwie administracji, uchwalone przez Organizacj´

Rezolucjà A.739(18), i wykazy funkcji nadzoru i certyfikacji organizacji dzia∏ajàcych w zast´pstwie administracji, uchwalone przez Organizacj´ Rezolucjà A.789(19).

13/10/05

14:54

Page 13050

— 13050 —

Poz. 1679

przez inspektorów mianowanych, lub — na proÊb´ administracji — przez organa innych Stron Konwencji. W przypadku gdy administracja na podstawie ust´pu (1) niniejszego Prawid∏a wprowadzi obowiàzkowe przeglàdy roczne, powy˝sze nieplanowane inspekcje nie sà wymagane.

(6)

Je˝eli mianowany inspektor lub upowa˝niona organizacja stwierdza, ˝e stan wyposa˝enia w znacznym

stopniu nie odpowiada danym zawartym w Êwiadectwie, to taki inspektor lub organizacja ma niezw∏ocznie zapewniç, aby zosta∏y podj´te dzia∏ania majàce na celu dokonanie napraw, oraz powinien we w∏aÊciwym czasie powiadomiç administracj´. Je˝eli nie zostanà podj´te dzia∏ania w celu dokonania napraw, to

Êwiadectwo nale˝y wycofaç i niezw∏ocznie powiadomiç administracj´. Je˝eli statek znajduje si´ w porcie

innej Strony Konwencji, to równie˝ nale˝y powiadomiç niezw∏ocznie odpowiednie w∏adze paƒstwa portu. Je˝eli funkcjonariusz administracji, mianowany inspektor lub uznana organizacja powiadomi∏a odpowiednie w∏adze paƒstwa portu, to rzàd zainteresowanego paƒstwa portu ma udzieliç takiemu funkcjonariuszowi, inspektorowi lub organizacji niezb´dnej pomocy w wykonaniu ich obowiàzków, okreÊlonych

w niniejszym Prawidle.

(7)

Wyposa˝enie ma byç utrzymane zgodnie z postanowieniami niniejszego Za∏àcznika i ˝adne zmiany w wyposa˝eniu, instalacjach, osprz´cie, urzàdzeniach lub materia∏ach obj´tych nadzorem nie mogà byç wykonane bez wyraênej zgody administracji. BezpoÊrednia wymiana tego wyposa˝enia i osprz´tu na wyposa˝enie i osprz´t, zgodne z postanowieniami niniejszego Za∏àcznika, jest dozwolona.

(8)

Ilekroç zdarzy si´ wypadek na statku lub zostanie wykryta awaria wp∏ywajàca powa˝nie na poprawnoÊç

dzia∏ania bàdê kompletnoÊç wyposa˝enia obj´tego niniejszym Za∏àcznikiem, kapitan lub armator statku,

przy pierwszej nadarzajàcej si´ okazji, powinni powiadomiç o tym administracj´, upowa˝nionà organizacj´ lub mianowanego inspektora, którzy wydali odpowiedni certyfikat.

Prawid∏o 6

Wydawanie Mi´dzynarodowego certyfikatu o zapobieganiu zanieczyszczaniu powietrza

(1)

Mi´dzynarodowy certyfikat o zapobieganiu zanieczyszczaniu powietrza powinien byç wydany po dokonaniu przeglàdu, zgodnie z postanowieniami Prawid∏a 5 niniejszego Za∏àcznika dla

(a) ka˝dego statku o pojemnoÊci brutto 400 ton rejestrowych lub wi´kszej, który odbywa podró˝e do portów lub terminali podlegajàcych jurysdykcji innych paƒstw b´dàcych Stronami Konwencji, i

(b) platform i urzàdzeƒ wiertniczych, które odbywajà podró˝e na wody b´dàce w∏asnoÊcià lub podlegajàce jurysdykcji innych paƒstw b´dàcych stronami Protokó∏u 1997.

(2)

Statkom zbudowanym przed datà wejÊcia w ˝ycie Protokó∏u 1997 nale˝y wydaç Mi´dzynarodowy certyfikat o zapobieganiu zanieczyszczaniu powietrza zgodnie z ust´pem (1) niniejszego Prawid∏a, nie póêniej ni˝

przy pierwszym planowanym dokowaniu po wejÊciu w ˝ycie Protokó∏u 1997, lecz w ˝adnym przypadku

nie póêniej ni˝ 3 lata od wejÊcia w ˝ycie Protokó∏u 1997.

(3)

Certyfikat taki ma byç wydany albo przez administracj´, albo przez osob´ lub organizacj´ nale˝ycie przez

nià upowa˝nione. W ka˝dym przypadku administracja ponosi pe∏nà odpowiedzialnoÊç za certyfikat.

Prawid∏o 7

Wydawanie certyfikatu przez inny Rzàd

(1)

Rzàd kraju b´dàcego Stronà Konwencji mo˝e na proÊb´ administracji spowodowaç przeprowadzenie

przeglàdu statku i jeÊli uzna on, i˝ postanowienia niniejszego Za∏àcznika zosta∏y spe∏nione, to powinien

on wydaç lub upowa˝niç do wydania statkowi Mi´dzynarodowego certyfikatu o zapobieganiu zanieczyszczaniu powietrza zgodnie z niniejszym Za∏àcznikiem.

(2)

Kopia certyfikatu i sprawozdania majà byç przekazane — tak szybko, jak to b´dzie mo˝liwe — administracji, która prosi∏a o ich wydanie.

(3)

Certyfikat w ten sposób wydany ma zawieraç oÊwiadczenie stwierdzajàce, i˝ zosta∏ wydany na proÊb´ administracji, ma takà samà moc prawnà i jest tak samo uznawany jak certyfikat wydany na zgodnoÊç z Prawid∏em 6 niniejszego Za∏àcznika.

(4)

Nie nale˝y wydawaç Mi´dzynarodowego certyfikatu o zapobieganiu zanieczyszczaniu powietrza statkowi,

który jest uprawniony do p∏ywania pod banderà paƒstwa, które nie jest stronà Protokó∏u 1997.

Prawid∏o 8

Formularz certyfikatu

Mi´dzynarodowy certyfikat o zapobieganiu zanieczyszczaniu powietrza ma byç napisany w oficjalnym j´zyku

wystawiajàcego go kraju, w formie odpowiadajàcej wzorowi podanemu w Uzupe∏nieniu I do niniejszego Za∏àcznika. Je˝eli zastosowany j´zyk nie jest ani j´zykiem angielskim, ani francuskim, to tekst certyfikatu ma zawieraç t∏umaczenie na jeden z tych j´zyków.

13/10/05

14:54

Page 13051

— 13051 —

Poz. 1679

Prawid∏o 9

Okres wa˝noÊci certyfikatu i jego przed∏u˝anie

(1)

Mi´dzynarodowy certyfikat o zapobieganiu zanieczyszczaniu powietrza ma byç wydawany na okres wa˝noÊci okreÊlony przez administracj´, lecz nie powinien on przekraczaç 5 lat od daty wydania.

(2)

Pi´cioletni okres wa˝noÊci Mi´dzynarodowego certyfikatu o zapobieganiu zanieczyszczaniu powietrza nie

mo˝e zostaç przed∏u˝ony, z wyjàtkiem spe∏nienia warunków ust´pu (3) niniejszego Prawid∏a.

(3)

Je˝eli statek w czasie, gdy Mi´dzynarodowy certyfikat o zapobieganiu zanieczyszczaniu powietrza traci

wa˝noÊç, nie znajduje si´ w porcie paƒstwa, którego flag´ podnosi lub w którym b´dzie poddany przeglàdowi, administracja mo˝e przed∏u˝yç certyfikat na czas nie d∏u˝szy ni˝ 5 miesi´cy. Takie przed∏u˝enie ma

byç przyznane tylko w celu zezwolenia na dokoƒczenie statkowi podró˝y do portu paƒstwa, którego flag´

podnosi lub do tego, w którym b´dzie poddany przeglàdowi, i tylko w przypadkach, gdy jest to uzasadnione i w∏aÊciwe. Po przybyciu statku do portu paƒstwa, którego flag´ podnosi lub do tego, w którym b´dzie poddany przeglàdowi, statek nie mo˝e byç upowa˝niony na mocy wy˝ej wymienionego przed∏u˝enia

do opuszczenia portu paƒstwa bez uzyskania nowego Mi´dzynarodowego certyfikatu o zapobieganiu zanieczyszczaniu powietrza.

(4)

Mi´dzynarodowy certyfikat o zapobieganiu zanieczyszczaniu powietrza ma traciç wa˝noÊç w ka˝dej z ni˝ej wymienionych okolicznoÊci

(a) je˝eli inspekcje i przeglàdy nie zostanà przeprowadzone w terminach okreÊlonych w Prawidle 5 niniejszego Za∏àcznika;

(b) je˝eli bez zgody administracji mia∏y miejsce istotne zmiany w wyposa˝eniu, systemach, osprz´cie,

urzàdzeniach lub materia∏ach, do których ma zastosowanie niniejszy Za∏àcznik, z wyjàtkiem wymiany

tego osprz´tu lub wyposa˝enia na wyposa˝enie lub osprz´t zgodny z wymaganiami niniejszego Za∏àcznika. Dla celów Prawid∏a 13, jako istotne zmiany nale˝y rozumieç jakàkolwiek zmian´ lub regulacj´ systemu, osprz´tu lub urzàdzeƒ silnika, których efektem jest to, ˝e majàce zastosowanie do tego

silnika ograniczenia emisji tlenku azotu nie b´dà ju˝ d∏u˝ej spe∏nione;

wtedy, gdy rzàd wydajàcy nowy certyfikat jest w pe∏ni przekonany, ˝e statek ca∏kowicie spe∏nia wymagania Prawid∏a 5 niniejszego Za∏àcznika. W przypadku przekazywania statku pomi´dzy paƒstwami

b´dàcymi Stronami Konwencji, na ˝yczenie, które mo˝na wystosowaç w okresie trzech miesi´cy od

daty przekazania statku, rzàd paƒstwa b´dàcego Stronà Konwencji, którego bander´ statek uprzednio

podnosi∏, powinien przekazaç administracji tak szybko, jak b´dzie to mo˝liwe, kopi´ Mi´dzynarodowego certyfikatu o zapobieganiu zanieczyszczaniu powietrza posiadanego przez statek przed przekazaniem oraz, je˝eli to mo˝liwe, kopi´ zwiàzanego z nim sprawozdania z odpowiedniego przeglàdu.

Prawid∏o 10

Kontrola przez paƒstwo portu spe∏nienia wymagaƒ eksploatacyjnych

(1)

Je˝eli zaistniejà wyraêne podstawy do powzi´cia przekonania, ˝e kapitan statku lub za∏oga nie sà dostatecznie zaznajomieni z zasadniczymi dla statku procedurami, odnoszàcymi si´ do zapobiegania zanieczyszczeniu powietrza przez statki, to statek taki b´dzie w czasie postoju w porcie lub pozabrzegowej przystani morskiej (offshore terminal) b´dàcym pod jurysdykcjà innej Strony Protokó∏u 1997 poddany inspekcji w przedmiocie wymagaƒ eksploatacyjnych okreÊlonych przez niniejszy Za∏àcznik, przeprowadzanej

przez nale˝ycie upowa˝nionego przez t´ Stron´ inspektora.

(2)

W okolicznoÊciach wskazanych w ust´pie (1) niniejszego Prawid∏a, Strona podejmie takie kroki, aby wyjÊcie statku w morze nie nastàpi∏o do czasu, gdy sytuacja b´dzie zgodna z wymaganiami niniejszego Za∏àcznika.

(3)

W celu spe∏nienia niniejszego prawid∏a nale˝y stosowaç procedury dotyczàce kontroli paƒstwa portu zapisane w artykule 5 niniejszej Konwencji.

(4)

Prawid∏o niniejsze nie dopuszcza jakiejkolwiek interpretacji zmierzajàcej do ograniczenia praw i obowiàzków Strony przeprowadzajàcej kontrol´ spe∏nienia wymagaƒ eksploatacyjnych zawartych w niniejszej

Konwencji.

Prawid∏o 11

Wykrywanie naruszeƒ i zapewnienie przestrzegania niniejszego Za∏àcznika

(1)

Strony niniejszego Za∏àcznika b´dà wspó∏pracowaç w wykrywaniu naruszeƒ i zapewnianiu przestrzegania

postanowieƒ niniejszego Za∏àcznika przy u˝yciu wszystkich w∏aÊciwych i dost´pnych Êrodków wykrywania i kontroli parametrów Êrodowiska oraz odpowiednich sposobów przekazywania informacji i gromadzenia dowodów.

13/10/05

14:54

Page 13052

— 13052 —

Poz. 1679

(2)

Statek, do którego stosuje si´ niniejszy Za∏àcznik, mo˝e w jakimkolwiek porcie Strony lub przystani prze∏adunkowej podlegaç inspekcji przez urz´dników wyznaczonych lub upowa˝nionych przez Stron´ w celu

ustalenia, czy statek nie wyemitowa∏ jakichkolwiek substancji uj´tych w niniejszym Za∏àczniku z naruszeniem jego postanowieƒ. Je˝eli inspekcja wyka˝e naruszenie niniejszego Za∏àcznika, sprawozdanie z takiej

inspekcji zostanie przes∏ane administracji w celu podj´cia odpowiedniego dzia∏ania.

(3)

Ka˝da Strona dostarczy administracji dowód, je˝eli taki istnieje, na to, ˝e statek wyemitowa∏ jakiekolwiek

substancje uj´te w niniejszym Za∏àczniku z naruszeniem jego postanowieƒ. Je˝eli jest to wykonalne, w∏aÊciwe w∏adze tej strony powiadomià kapitana statku o domniemanym naruszeniu.

(4)

Po otrzymaniu takiego dowodu administracja, poinformowana w ten sposób, zbada spraw´ i mo˝e za˝àdaç, aby druga Strona dostarczy∏a dalszy lub bardziej przekonujàcy dowód dotyczàcy domniemanego naruszenia. Je˝eli administracja uzna, ˝e istnieje wystarczajàcy dowód do wszcz´cia post´powania w sprawie domniemanego naruszenia, spowoduje ona, ˝e post´powanie takie zostanie wszcz´te zgodnie z jej

prawem — tak szybko, jak jest to mo˝liwe. Administracja powinna bezzw∏ocznie poinformowaç o podj´tych dzia∏aniach Stron´, która udzieli∏a informacji o naruszeniu, oraz Organizacj´.

(5)

Strona mo˝e tak˝e poddaç inspekcji statek, do którego niniejszy Za∏àcznik ma zastosowanie, gdy wejdzie

on do portów lub przystani prze∏adunkowych, podlegajàcych jej jurysdykcji, je˝eli otrzyma od jakiejkolwiek Strony proÊb´ o przeprowadzenie dochodzenia wraz z dostarczonymi dowodami na to, ˝e statek wyemitowa∏ jakiekolwiek substancje uj´te w niniejszym Za∏àczniku w jakimkolwiek miejscu z naruszeniem jego postanowieƒ. Sprawozdanie z takiego dochodzenia nale˝y przes∏aç Stronie, która zg∏osi∏a proÊb´, oraz

administracji, tak aby odpowiednie dzia∏anie mog∏o byç podj´te zgodnie z obecnà Konwencjà.

(6)

Mi´dzynarodowe prawo dotyczàce zapobiegania, zmniejszania i kontroli zanieczyszczenia Êrodowiska

morskiego przez statki, w∏àczajàc tu prawo zwiàzane z zapewnieniem przestrzegania Konwencji i jej egzekwowania, obowiàzujàce podczas zastosowania lub interpretacji niniejszego Za∏àcznika, powinno byç stosowane mutatis mutandis, uwzgl´dniajàc istotne ró˝nice w stosunku do przepisów i standardów podanych w niniejszym Za∏àczniku.

ROZDZIA¸ III — WYMAGANIA DOTYCZÑCE KONTROLI EMISJI ZE STATKÓW

Prawid∏o 12

Substancje niszczàce warstw´ ozonowà

(1)

Ka˝da rozmyÊlna emisja substancji niszczàcych warstw´ ozonowà, zgodnie z postanowieniami Prawid∏a

3, jest zabroniona. UmyÊlna emisja oznacza tu emisj´ nast´pujàcà w trakcie konserwacji, obs∏ugi, napraw

lub przemieszczania i u˝ytkowania systemów lub wyposa˝enia, z wyjàtkiem gdy taka umyÊlna emisja zawiera minimalne wycieki zwiàzane z odzyskiwaniem lub przetwarzaniem substancji niszczàcych warstw´

ozonowà. Emisja, wynikajàca z przecieków substancji niszczàcych warstw´ ozonowà czy te˝ z przecieków

nieumyÊlnych, mo˝e byç uregulowana przez Strony Protokó∏u 1997.

(2)

Na wszystkich statkach nowe instalacje zawierajàce substancje niszczàce warstw´ ozonowà majà byç zabronione, z wyjàtkiem takich nowych instalacji stosujàcych chlorowcopochodne w´glowodorów (HCFC),

których u˝ytkowanie dozwolone jest do 1 stycznia 2020 r.

(3)

Substancje, których dotyczy to prawid∏o, i wyposa˝enie zawierajàce takie substancje majà byç dostarczane, gdy b´dà ze statku usuwane, do specjalnych urzàdzeƒ odbiorczych.

Prawid∏o 13

Tlenki azotu (NOx)

(1)

(a) Niniejsze Prawid∏o ma zastosowanie do

(i) ka˝dego silnika wysokopr´˝nego o mocy wi´kszej ni˝ 130 kW zainstalowanego na statku zbudowanym 1 stycznia 2000 r. lub po tej dacie i

(ii) ka˝dego silnika wysokopr´˝nego o mocy wi´kszej ni˝ 130 kW poddanego znacznej przebudowie

1 stycznia 2000 r. lub po tej dacie.

(b) Niniejsze Prawid∏o nie ma zastosowania do

(i) silników wysokopr´˝nych agregatów awaryjnych, silników instalowanych na ∏odziach ratunkowych i na urzàdzeniach lub wyposa˝eniu przeznaczonym wy∏àcznie na u˝ytek w stanach awaryjnych i

13/10/05

14:54

Page 13053

— 13053 —

Poz. 1679

(ii) silników zainstalowanych na statkach odbywajàcych podró˝e wy∏àcznie na wodach b´dàcych we

w∏adaniu lub pod jurysdykcjà paƒstwa, którego bander´ statek podnosi, pod warunkiem ˝e silniki

takie sà poddane alternatywnym, ustalonym przez administracj´, Êrodkom kontroli NOx.

(c) Niezale˝nie od postanowieƒ podpunktu (a) niniejszego ust´pu, administracja mo˝e dopuÊciç wy∏àczenie z zastosowania niniejszego Prawid∏a do ka˝dego silnika zainstalowanego na statku zbudowanym

lub statku poddanym znacznej przebudowie przed datà wejÊcia w ˝ycie obecnego Protokó∏u, pod warunkiem ˝e statek ten odbywa podró˝e wy∏àcznie do portów lub przystani prze∏adunkowych w granicach paƒstwa, którego bander´ podnosi.

(2)

(a) W niniejszym Prawidle, znaczna przebudowa oznacza modyfikacj´ silnika, gdy

(i) silnik jest zastàpiony nowym silnikiem zbudowanym 1 stycznia 2000 r. lub po tej dacie, lub

(ii) silnik jest poddany znacznej modyfikacji w zakresie podanym w Kodeksie technicznym NOx, lub

(iii) maksymalna moc ciàg∏a silnika zosta∏a zwi´kszona o wi´cej ni˝ o 10 %.

(b) Emisja NOx, b´dàca rezultatem modyfikacji przytoczonych w podpunkcie (a) niniejszego ust´pu ma

byç udokumentowana do zatwierdzenia przez administracj´ zgodnie z Kodeksem technicznym NOx.

(3)

(a) Z uwzgl´dnieniem Prawid∏a 3 niniejszego Za∏àcznika, praca silnika, zgodnie z postanowieniami niniejszego Prawid∏a, jest zabroniona, z wyjàtkiem gdy emisja tlenków azotu (obliczona jako ca∏kowita wa˝ona emisja NO2) z silnika jest w granicach podanych poni˝ej

(i) 17,0 g/kWh

gdy n jest mniejsze ni˝ 130 obr/min,

(ii) 45,0 x n(–0,2) g/kWh gdy n wynosi 130 lub wi´cej, lecz mniej ni˝ 2 000 obr/min,

(iii) 9,8 g/kWh

gdy n jest 2 000 obr/min lub wi´cej,

gdzie n = nominalna pr´dkoÊç silnika (obroty wa∏u korbowego na minut´)

Gdy u˝yte jest paliwo sk∏adajàce si´ z mieszanki w´glowodorów, uzyskiwanej z rafinacji ropy naftowej, to procedura prób i metod pomiarowych ma byç zgodna z Kodeksem technicznym NOx,

uwzgl´dniajàcym cykle prób i wspó∏czynniki obcià˝enia przedstawione w Uzupe∏nieniu II do niniejszego Za∏àcznika.

(b) Niezale˝nie od postanowieƒ podpunktu (a) niniejszego ust´pu, praca silnika wysokopr´˝nego jest dozwolona, gdy

(i) zastosowany jest na silniku w celu redukcji emisji NOx, co najmniej w granicach podanych w podpunkcie (a), system oczyszczania spalin zatwierdzony przez administracj´ zgodnie z Kodeksem

technicznym NOx, lub

(ii) sà zastosowane inne równowa˝ne metody do redukcji emisji NOx, co najmniej w granicach podanych w podpunkcie (a), zatwierdzone przez administracj´ stosownie do wytycznych, które majà

byç opracowane przez Organizacj´.

Prawid∏o 14

Tlenki siarki (SOx)

Wymagania ogólne

(1)

ZawartoÊç siarki w ka˝dym paliwie u˝ywanym na statku nie powinna przekraczaç 4,5 % m/m.*

(2)

Ârednia Êwiatowa zawartoÊci siarki w paliwie ci´˝kim dostarczanym do u˝ycia na statku ma byç kontrolowana, bioràc pod uwag´ stosowne wytyczne, które majà byç opracowane przez Organizacj´.**

Wymagania w granicach obszarów kontroli emisji SOx

(3)

W niniejszym Prawidle, obszary kontroli emisji SOx obejmujà

(a) obszar Morza Ba∏tyckiego zdefiniowany w Prawidle 10(1)(b) Za∏àcznika I i

———————

** % m/m oznacza udzia∏ wagowy, wyra˝ony w procentach.

** Patrz: Rezolucja MEPC.82(43) uchwalona 1 lipca 1999 r., pt. „Guidelines for monitoring the world-wide average sulphur

content of residual fuel oils supplied for use on board ships”.

13/10/05

14:54

Page 13054

— 13054 —

Poz. 1679

(b) ka˝dy inny obszar morza, w∏àczajàc obszary portu, wyznaczony przez Organizacj´ zgodnie z kryteriami i procedurami do wyznaczania obszarów kontroli emisji SOx pod wzgl´dem zapobiegania zanieczyszczeniu powietrza przez statki okreÊlonymi w Uzupe∏nieniu III niniejszego Za∏àcznika.

(4)

Podczas przebywania statku na obszarach kontroli emisji SOx, co najmniej jeden z podanych poni˝ej warunków powinien byç spe∏niony

(a) zawartoÊç siarki w paliwie u˝ywanym na statku w obszarach kontroli emisji SOx nie przekracza

1,5 % m/m;

(b) zastosowany jest, w celu redukcji emisji tlenków siarki ze statków, system oczyszczania spalin zatwierdzony przez administracj´ z uwzgl´dnieniem wytycznych, które majà byç opracowane przez Organizacj´, system ten w∏àcza oba rodzaje silników — pomocnicze i nap´du g∏ównego, zmniejszajàc emisj´ do poziomu 6,0 g SOx/kWh lub mniej, obliczonà jako ca∏kowita wa˝ona emisja dwutlenku siarki.

Odpadki b´dàce wynikiem u˝ywania takiego wyposa˝enia nie mogà byç zrzucane w zamkni´tych portach, przystaniach i ujÊciach rzek, chyba ˝e b´dzie dobrze udokumentowane przez statek, ˝e odpadki

te nie majà ujemnego wp∏ywu na ekosystemy tych zamkni´tych portów, przystani i ujÊç rzek; udokumentowanie to winno byç oparte na kryteriach przekazywanych przez w∏adze Paƒstwa portu do Organizacji. Organizacja powinna rozpowszechniç takie kryteria wszystkim Stronom Konwencji lub

poziomu równowa˝nego z opisanym w podpunkcie (b). Metody te powinny byç zatwierdzone przez

administracj´ z uwzgl´dnieniem stosownych wytycznych, które majà byç opracowane przez Organizacj´*.

(5)

ZawartoÊç siarki w paliwie odnoszàca si´ do ust´pu (1) i ust´pu (4)(a) niniejszego Prawid∏a powinna byç

udokumentowana przez dostawc´ zgodnie z wymaganiami Prawid∏a 18 niniejszego Za∏àcznika.

(6)

Te statki, które u˝ywajà osobnych paliw w celu spe∏nienia wymagaƒ ust´pu (4)(a) niniejszego Prawid∏a,

powinny posiadaç w pe∏ni przep∏ukany system paliwowy z ca∏ego paliwa przekraczajàcego zawartoÊç

1,5 % m/m siarki przed wejÊciem do obszaru kontroli emisji SOx, uwzgl´dniajàc wystarczajàcy czas na

przeprowadzenie tej operacji. IloÊç paliwa o niskiej zawartoÊci siarki (mniejszej lub równej 1,5 % zawartoÊci siarki) w ka˝dym zbiorniku oraz data, godzina i pozycja statku po zakoƒczeniu operacji przejÊcia na inny rodzaj paliwa, powinny byç zapisane w Dzienniku pok∏adowym wed∏ug zaleceƒ administracji.

(7)

W okresie pierwszych 12 miesi´cy nast´pujàcych po dacie wejÊcia w ˝ycie obecnego Protokó∏u lub poprawek do niego, okreÊlajàcych dok∏adnie obszar kontroli emisji SOx zgodnie z ust´pem (3)(b) niniejszego Prawid∏a, statki wchodzàce na obszar kontroli emisji SOx, przywo∏any w ust´pie (3)(a) niniejszego Prawid∏a lub wskazany w ust´pie (3)(b), sà zwolnione z wymagaƒ zawartych w ust´pach (4) i (6) niniejszego

Prawid∏a i z wymagaƒ ust´pu (5) niniejszego Prawid∏a w takim stopniu, w jakim odnosi si´ do nich

ust´p (4)(a) niniejszego Prawid∏a.

Prawid∏o 15

Lotne zwiàzki organiczne

(1)

Je˝eli emisje lotnych zwiàzków organicznych (VOCs) ze zbiornikowców b´dà regulowane przez porty lub

terminale, b´dàce pod jurysdykcjà Strony Protokó∏u 1997, to powinny byç one regulowane zgodnie z postanowieniami niniejszego Prawid∏a.

(2)

Strona Protokó∏u 1997, która wyznacza porty lub terminale b´dàce pod jej jurysdykcjà, w których b´dzie

ograniczana emisja VOCs, powinna powiadomiç Organizacj´. Informacja powinna zawieraç dane o wielkoÊci zbiornikowców, które b´dà kontrolowane, o ∏adunkach wymagajàcych systemowej kontroli emisji

oparów i o dacie rozpocz´cia kontroli. Zawiadomienie to ma byç dostarczone co najmniej na 6 miesi´cy

przed tà datà.

(3)

Rzàd ka˝dej ze Stron Protokó∏u 1997, który wyznacza porty lub terminale, w których ograniczana b´dzie

emisja VOCs ze zbiornikowców, powinien swojà formalnà decyzjà wprowadziç systemy kontroli emisji

oparów, bioràc pod uwag´ standardy bezpieczeƒstwa opracowane przez Organizacj´,** ju˝ zastosowane

w wyznaczonych portach i terminalach, pracujàce tam bezpiecznie i w taki sposób, ˝e unika si´ nadmiernego opóêniania statków.

(4)

Organizacja b´dzie rozpowszechniaç list´ takich portów i terminali wyznaczonych przez Strony Protoko∏u

1997, w celu poinformowania innych Stron Protokó∏u 1997 i Paƒstw-Cz∏onków Organizacji.

———————

** Patrz: Rezolucja MEPC.82(43) uchwalona 1 lipca 1999 r., pt. „Guidelines for monitoring the world-wide average sulphur

content of residual fuel oils supplied for use on board ships”.

** Patrz: MSC/Circ.585, Standardy dotyczàce systemów kontroli emisji oparów.

13/10/05

14:54

Page 13055

Dziennik Ustaw Nr 202

— 13055 —

Poz. 1679

(5)

Wszystkie zbiornikowce podlegajàce kontroli emisji oparów zgodnie z postanowieniami ust´pu (2) niniejszego Prawid∏a powinny byç wyposa˝one w system gromadzenia oparów zatwierdzony przez administracj´ z uwzgl´dnieniem standardów bezpieczeƒstwa opracowanych przez Organizacj´*; system ten powinien pracowaç podczas za∏adunku tego typu ∏adunków. Terminale, które posiadajà zainstalowane systemy kontroli emisji oparów zgodne z niniejszym Prawid∏em, mogà przyjmowaç istniejàce zbiornikowce,

które nie sà wyposa˝one w system gromadzenia oparów, w ciàgu 3 lat po dacie rozpocz´cia kontroli wymienionej w ust´pie (2).

(6)

Niniejsze Prawid∏o powinno si´ stosowaç do gazowców tylko wtedy, gdy system za∏adunkowy i system

pomieszczania ∏adunku umo˝liwiajà bezpieczne zatrzymywanie na statku niemetanowych zwiàzków VOCs

lub ich bezpieczne zdawanie na làd.

Prawid∏o 16

Spalanie na statku

(1) Z wyjàtkiem ustaleƒ w ust´pie (5), spalanie na statku mo˝e byç dopuszczone tylko w spalarkach okr´towych.

(2) (a) Z wyjàtkiem ustaleƒ w podpunkcie (b) niniejszego ust´pu, ka˝da spalarka zainstalowana na statku

1 stycznia 2000 r. lub po tej dacie ma spe∏niaç wymagania zawarte w Uzupe∏nieniu IV do niniejszego

Za∏àcznika. Ka˝da spalarka ma byç zatwierdzona przez administracj´, bioràc pod uwag´ standardowe

wymagania techniczne dla spalarek okr´towych opracowane przez Organizacj´**.

(b) Administracja mo˝e zezwoliç na odstàpienie od zastosowania wymagania, jak w podpunkcie (a),

w stosunku do jakiejkolwiek spalarki zamontowanej na statku przed datà wejÊcia w ˝ycie Protokó∏u 1997, z zapewnieniem, ˝e odbywa on podró˝e wy∏àcznie na wodach b´dàcych we w∏adaniu lub pod

jurysdykcjà paƒstwa, którego bander´ statek podnosi.

(3) Prawid∏o to w ˝aden sposób nie narusza postanowieƒ i wymagaƒ Konwencji o zapobieganiu zanieczyszczeniom morza przez zatapianie odpadów i innych substancji, 1972, z poprawkami i Protokó∏u 1996 z nià

zwiàzanego.

(4) Na statku ma byç zabronione spalanie nast´pujàcych substancji

(a) pozosta∏oÊci ∏adunków obj´tych postanowieniami Za∏àcznika I, II i III niniejszej Konwencji i zwiàzanych z nimi zanieczyszczonych opakowaƒ;

(b) chlorowcopochodnych bifenylu (PCBs);

ci´˝kich; i

(d) produkty rafinacji ropy naftowej zawierajàce zwiàzki chlorowcowe.

(5) Spalanie na statku Êcieków fekalnych i szlamów olejowych pochodzàcych z normalnej pracy statku mo˝e

ponadto odbywaç si´ w g∏ównej lub pomocniczej si∏owni lub kot∏ach, lecz w tych przypadkach nie powinno si´ to odbywaç wewnàtrz zamkni´tych portów, przystani i w ujÊciach rzek.

(6) Spalanie na statku polichlorku winylu (PVCs) powinno byç zakazane, z wyjàtkiem spalania w spalarkach

okr´towych posiadajàcych Âwiadectwa uznania typu na zgodnoÊç z zaleceniami IMO.

(7) Wszystkie statki ze spalarkami, których dotyczy niniejsze Prawid∏o, majà posiadaç instrukcj´ obs∏ugi opracowanà przez producenta, w której b´dà sprecyzowane warunki pracy zapewniajàce zachowanie limitów

podanych w ust´pie 2 Uzupe∏nienia IV do niniejszego Za∏àcznika.

(8) Personel odpowiedzialny za obs∏ug´ jakiejkolwiek spalarki ma byç przeszkolony i zdolny do wykonywania

procedur zawartych w instrukcji obs∏ugi spalarki.

(9) Wymagany jest ciàg∏y monitoring temperatury spalin, a odpadki nie powinny byç wprowadzane do spalarki z zasilaniem ciàg∏ym, gdy temperatura spalania jest poni˝ej minimalnej dopuszczalnej temperatury

wynoszàcej 850 °C. Dla spalarek okr´towych ∏adowanych partiami, urzàdzenie nale˝y skonstruowaç w taki sposób, aby temperatura w komorze spalania osiàga∏a 600 °C w pi´ç minut po uruchomieniu.

(10) Niniejsze Prawid∏o nie wyklucza rozwoju, opracowania i instalowania alternatywnie skonstruowanych urzàdzeƒ do obróbki cieplnej odpadów, które spe∏nia∏yby lub przewy˝sza∏y wymagania niniejszego Prawid∏a.

————————

* Patrz: MSC/Circ. 585, Standardy dotyczàce systemów kontroli emisji oparów.

** Patrz: Rezolucja MEPC 76(40), Standardowe wymagania techniczne dotyczàce spalarek okr´towych.

13/10/05

14:54

Page 13056

Dziennik Ustaw Nr 202

— 13056 —

Poz. 1679

Prawid∏o 17

Urzàdzenia odbiorcze

(1)

Rzàd ka˝dej Strony Protokó∏u 1997 podejmuje si´ zapewniç urzàdzenia odpowiednie do

(a) potrzeb statków korzystajàcych z jego warsztatów portowych, w których sà urzàdzenia do odbioru

substancji niszczàcych warstw´ ozonowà i w których statek mo˝e zdaç swoje wyposa˝enie zawierajàce takie substancje, gdy b´dà one usuwane ze statków;

(b) potrzeb statków korzystajàcych z jego terminali lub warsztatów portowych, w których odbierane b´dà pozosta∏oÊci z oczyszczania spalin z zatwierdzonego systemu oczyszczania spalin, w przypadku gdy

usuwanie tych pozosta∏oÊci do Êrodowiska morskiego nie jest dozwolone wed∏ug Prawid∏a 14 niniejszego Za∏àcznika;

obs∏ugi bez powodowania nadmiernego opóênienia statków, i

(c) potrzeb, w przypadku z∏omowania statku, do odbioru substancji niszczàcych warstw´ ozonowà i odbioru urzàdzeƒ zawierajàcych takie substancje, gdy sà one usuwane ze statku.

(2)

Ka˝da Strona Protokó∏u 1997 ma powiadomiç Organizacj´ w celu przekazania jej cz∏onkom informacji

o wszystkich przypadkach, gdy urzàdzenia, wymagane przez niniejsze Prawid∏o, sà niedost´pne lub uwa˝ane za nieodpowiednie.

Prawid∏o 18

JakoÊç paliwa

(1)

Paliwo przeznaczone do spalania dostarczane i u˝ywane na statkach, do których ma zastosowanie niniejszy Za∏àcznik, powinno spe∏niaç nast´pujàce wymagania

(a) z wyjàtkiem postanowieƒ w podpunkcie (b)

(i) paliwo ma byç mieszankà w´glowodorów uzyskanà z rafinacji ropy naftowej. Nie wyklucza to stosowania ma∏ych dodatków, których celem jest poprawienie pewnych parametrów paliwa;

(ii) paliwo nie powinno zawieraç ˝adnego kwasu nieorganicznego;

(iii) paliwo nie powinno zawieraç ˝adnej dodatkowej substancji lub odpadów chemicznych, które

(1) nara˝ajà bezpieczeƒstwo statku lub oddzia∏ujà niekorzystnie na prac´ si∏owni lub

(2) sà szkodliwe dla personelu, lub

(3) ogólnie przyczyniajà si´ do dodatkowego zanieczyszczenia powietrza i

(b) paliwo przeznaczone do spalania uzyskane metodami innymi ni˝ rafinacja ropy naftowej nie powinno

(i) przekraczaç zawartoÊci siarki podanych w Prawidle 14 niniejszego Za∏àcznika;

(ii) powodowaç przekroczenie przez silnik limitów emisji NOx podanych w Prawidle 13(3)(a) niniejszego Za∏àcznika;

(iii) zawieraç kwasu nieorganicznego i

(iv) (1) nara˝aç bezpieczeƒstwo statku lub oddzia∏ywaç niekorzystnie na prac´ si∏owni lub

(2) byç szkodliwe dla personelu, lub

(3) ogólnie przyczyniaç si´ do dodatkowego zanieczyszczenia powietrza.

(2)

Prawid∏o niniejsze nie ma zastosowania do w´gla w sta∏ej postaci lub paliw jàdrowych.

(3)

Dla ka˝dego statku, którego dotyczà postanowienia Prawide∏ 5 i 6 niniejszego Za∏àcznika, szczegó∏y dotyczàce paliwa, dostarczanego i u˝ywanego na statku, majà byç odnotowane w dokumencie dostawy paliwa, który powinien mieç zakres informacji nie mniejszy od podanego w Uzupe∏nieniu V do niniejszego Za∏àcznika.

(4)

Dokument dostawy paliwa powinien znajdowaç si´ na statku w miejscu, gdzie b´dzie ∏atwo dost´pny do

inspekcji w uzasadnionych przypadkach. Dokument ten nale˝y przechowywaç na statku przez okres 3 lat

po dostarczeniu paliwa na statek.

13/10/05

(5)

14:54

Page 13057

— 13057 —

Poz. 1679

(a) W∏aÊciwy organ rzàdowy* Strony Protokó∏u mo˝e sprawdziç dokumenty dostawy paliwa na ka˝dym

statku, do którego odnosi si´ niniejszy Za∏àcznik, podczas postoju statku w porcie lub w terminalu off

shore, mo˝e wykonaç kopi´ z ka˝dego dokumentu dostawy i mo˝e wymagaç od kapitana lub osoby

pe∏niàcej jego obowiàzki potwierdzenia autentycznoÊci danego dokumentu dostawy paliwa. Organ

ten mo˝e ponadto zweryfikowaç zawartoÊç ka˝dego dokumentu poprzez konsultacje z portem, w którym dokument zosta∏ wydany.

(b) Sprawdzenie dokumentów dostawy paliwa i odbiór kopii potwierdzonej przez w∏aÊciwy urzàd, zgodnie z niniejszym ust´pem, powinno odbyç si´ mo˝liwie szybko, nie powodujàc nadmiernego opóênienia statku.

(6)

Dokument dostawy paliwa powinien byç dostarczany na statek wraz z jego reprezentatywnà próbkà,

z uwzgl´dnieniem wytycznych opracowanych przez Organizacj´.** Próbka powinna byç opiecz´towana

i podpisana przez przedstawiciela dostawcy i kapitana lub oficera odpowiedzialnego za operacj´ bunkrowania i obecnego przy zakoƒczeniu tej operacji; próbka ta powinna byç przechowywana na statku dopóki paliwo nie zostanie prawie ca∏kowicie zu˝yte, lecz w ˝adnym przypadku nie krócej ni˝ przez okres

12 miesi´cy od daty dostawy paliwa.

(7)

Strony Protokó∏u 1997 podejmujà si´ zapewniç, ˝e w∏aÊciwe w∏adze przez nie wyznaczone b´dà

(a) prowadziç wykaz lokalnych dostawców paliwa;

(b) wymagaç od lokalnych dostawców dostarczenia dokumentu dostawy paliwa i jego próbki zgodnie

z wymogami niniejszego Prawid∏a; dokument dostawy potwierdzony przez dostawc´ powinien

stwierdzaç, ˝e paliwo spe∏nia wymagania Prawid∏a 14 i 18 niniejszego Za∏àcznika;

krótszy ni˝ 3 lata oraz aby by∏a ona dost´pna podczas inspekcji i weryfikacji przez administracj´ portu, gdy zajdzie taka koniecznoÊç;

(d) podejmowaç odpowiednie dzia∏ania przeciw dostawcom paliwa, je˝eli stwierdzono, ˝e dostarczone

paliwo nie spe∏nia wymogów, jakie zapisano w dokumencie dostawy paliwa;

(e) informowaç administracj´ o ka˝dym wykryciu statku przyjmujàcego paliwo niespe∏niajàce wymagaƒ

Prawide∏ 14 i 18 niniejszego Za∏àcznika; i

(f) informowaç Organizacj´ o przekazaniu Stronom Protokó∏u 1997 wszystkich przypadków, w których

dostawcy paliwa nie spe∏nili wymagaƒ wymienionych w Prawid∏ach 14 lub 18 niniejszego Za∏àcznika.

(8)

W zwiàzku z paƒstwowymi inspekcjami urz´dów portowych przeprowadzanymi przez Strony Protokó∏u

1997, Strony podejmujà si´ ponadto

(a) informowaç Strony lub Paƒstwa, które nie sà Stronami Protokó∏u, pod których jurysdykcjà zosta∏ wydany dokument dostawy paliwa, o przypadkach dostawy nieodpowiedniego paliwa, podajàc wszystkie stosowne informacje i

(b) zapewniç, ˝e zosta∏o podj´te odpowiednie dzia∏anie w celu spe∏nienia wymagaƒ jakoÊciowych paliw

bunkrowanych na statki.

Prawid∏o 19

Wymagania dla platform i urzàdzeƒ wiertniczych

(1)

Zgodnie z postanowieniami ust´pów (2) i (3) niniejszego Prawid∏a platformy i urzàdzenia wiertnicze sta∏e

i ruchome powinny spe∏niaç wymagania niniejszego Za∏àcznika.

(2)

Emisje bezpoÊrednio wynikajàce z poszukiwania, eksploatacji i zwiàzanego z tym przetwarzania na morzu

zasobów mineralnych dna morskiego sà zgodne z artyku∏em 2(3)(b)(ii) niniejszej Konwencji i tym samym

sà zwolnione ze spe∏nienia postanowieƒ niniejszego Za∏àcznika. Do emisji takich zalicza si´

(a) emisje b´dàce rezultatem spalania substancji wy∏àcznie i bezpoÊrednio wynikajàcym z poszukiwania,

eksploatacji i zwiàzanego z tym przetwarzania na morzu zasobów mineralnych dna morskiego, do których zalicza si´ spalanie w´glowodorów w pochodniach szybów, spalanie pozosta∏oÊci po wierceniu,

szlamów i/lub p∏ynów wypierajàcych, wyst´pujàcych przy budowie odwiertu i operacjach sprawdzajàcych oraz palnych gazów powsta∏ych w warunkach awaryjnych;

————————

** Patrz: Rezolucja A.787(19), Procedury kontroli dla urz´dów portowych.

** Patrz: Rezolucja MEPC.82(43) Guidelines for monitoring the world-wide average sulphur content of residual fuel oils supplied for use on board ships.

13/10/05

14:54

Page 13058

Dziennik Ustaw Nr 202

— 13058 —

Poz. 1679

(b) uwalnianie si´ gazów i lotnych zwiàzków wyst´pujàcych w p∏ynach wiertniczych i pozosta∏oÊciach po

wierceniu;

(c) emisje zwiàzane wy∏àcznie i bezpoÊrednio z obróbkà, prze∏adunkiem lub sk∏adowaniem zasobów mineralnych dna morskiego i

(d) emisje z silników wysokopr´˝nych pracujàcych wy∏àcznie w celach poszukiwania, eksploatacji i zwiàzanego z tym przetwarzania na morzu zasobów mineralnych dna morskiego.

(3)

Je˝eli administracja wyrazi zgod´, to wymagania Prawid∏a 18 niniejszego Za∏àcznika nie b´dà stosowane,

jeÊli wydobywane w´glowodory b´dà na miejscu u˝ytkowane jako paliwo.”.

UZUPE¸NIENIE I

Formularz Certyfikatu IAPP

(Prawid∏o 8)

MI¢DZYNARODOWY CERTYFIKAT O ZAPOBIEGANIU ZANIECZYSZCZANIU POWIETRZA IAPP

Wydany na podstawie Protokó∏u 1997 jako uzupe∏nienie do Mi´dzynarodowej konwencji o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki, 1973, zmodyfikowanej przynale˝nym do niej Protokó∏em z 1978 r. (zwanej dalej Konwencjà) w imieniu Rzàdu

...........................................................................................................................................................................................

(Pe∏na nazwa paƒstwa)

przez .................................................................................................................................................................................

(Pe∏ne okreÊlenie kompetentnej osoby lub organizacji upowa˝nionej na podstawie postanowieƒ Konwencji)

Rodzaj statku: zbiornikowiec

statek inny ni˝ zbiornikowiec

NINIEJSZYM STWIERDZA SI¢

˝e statek zosta∏ poddany przeglàdowi zgodnie z wymaganiami Prawid∏a 5 Za∏àcznika VI do Konwencji; i

˝e przeglàd wykaza∏, i˝ konstrukcja, wyposa˝enie, instalacje, osprz´t, urzàdzenia i materia∏y w pe∏ni spe∏niajà majàce tu zastosowanie wymagania Za∏àcznika VI do Konwencji.

Niniejszy certyfikat jest wa˝ny do .........................................................................

pod warunkiem przeprowadzenia przeglàdów zgodnie z Prawid∏em 5 Za∏àcznika VI do Konwencji.

Wydano w ..............................................................................................................................

(MiejscowoÊç wydania certyfikatu)

..............................................................

...............................................................................................

(Data wydania)

(Podpis osoby upowa˝nionej wydajàcej certyfikat)

(Piecz´ç lub stempel urz´du wydajàcego)

13/10/05

14:54

Page 13059

— 13059 —

Poz. 1679

POTWIERDZENIA PRZEGLÑDÓW ROCZNYCH I POÂREDNICH

NINIEJSZYM STWIERDZA SI¢, ˝e podczas przeglàdu wymaganego Prawid∏em 5 Za∏àcznika VI stwierdzono, i˝

statek czyni zadoÊç odpowiednim postanowieniom Konwencji

Przeglàd roczny

Podpis: ...........................................................................................

(Podpis osoby upowa˝nionej)

MiejscowoÊç: .................................................................................

Data: ...............................................................................................

(Piecz´ç organu w∏adzy)

Przeglàd roczny*/poÊredni*

Podpis: ...........................................................................................

(Podpis osoby upowa˝nionej)

MiejscowoÊç: .................................................................................

Data: ...............................................................................................

(Piecz´ç organu w∏adzy)

Przeglàd roczny*/poÊredni*

Podpis: ...........................................................................................

(Podpis osoby upowa˝nionej)

MiejscowoÊç: .................................................................................

Data: ...............................................................................................

(Piecz´ç organu w∏adzy)

Przeglàd roczny

Podpis: ...........................................................................................

(Podpis osoby upowa˝nionej)

MiejscowoÊç: .................................................................................

Data: ...............................................................................................

(Piecz´ç organu w∏adzy)

————————

* Niepotrzebne skreÊliç.

13/10/05

14:54

Page 13060

— 13060 —

Poz. 1679

ZA¸ÑCZNIK

DO MI¢DZYNARODOWEGO CERTYFIKATU

O ZAPOBIEGANIU ZANIECZYSZCZANIU POWIETRZA(OZNACZONEGO DALEJ JAKO „CERTYFIKAT IAPP”)

OPIS KONSTRUKCJI I WYPOSA˚ENIA

z uwzgl´dnieniem wymagaƒ Za∏àcznika VI do Mi´dzynarodowej konwencji o zapobieganiu zanieczyszczaniu

morza przez statki, 1973, zmodyfikowanej przynale˝nym do niej Protokó∏em z 1978 r. (zwanej dalej Konwencjà).

UWAGI

Niniejszy formularz powinien byç za∏àczony na sta∏e do „Certyfikatu IAPP”, a certyfikat ten ma byç

na statku zawsze dost´pny.

Je˝eli formularz wype∏niony zosta∏ w j´zyku innym ni˝ angielski, francuski lub hiszpaƒski, to jego

tekst powinien zawieraç równie˝ t∏umaczenie na jeden z tych j´zyków.

Zapisy w kratkach majà byç dokonane odpowiednio: krzy˝ykiem (x) dla odpowiedzi „tak” i dla odpowiedzi „majàce zastosowanie”, oraz kreskà (—) dla odpowiedzi „nie” i „niemajàce zastosowania”.

Je˝eli nie ustalono inaczej, przywo∏ane w niniejszym formularzu prawid∏a pochodzà z Za∏àcznika VI

do Konwencji, zaÊ przywo∏ane rezolucje lub okólniki sà postanowieniami uchwalonymi przez IMO.

Dane statku

1.1

Nazwa statku ...........................................................................................................................................................

1.2

Numer lub sygna∏ rozpoznawczy ..........................................................................................................................

1.3

Numer IMO .............................................................................................................................................................

1.4

Port macierzysty .....................................................................................................................................................

1.5

PojemnoÊç brutto ...................................................................................................................................................

1.6

Data po∏o˝enia st´pki albo podobnego stadium budowy statku .......................................................................

1.7

Data rozpocz´cia znacznej przebudowy silnika (jeÊli ma zastosowanie) (Prawid∏o 13): ................................

..................................................................................................................................................................................

Kontrola emisji ze statków

2.1

Substancje niszczàce warstw´ ozonowà (Prawid∏o 12)

2.1.1 Nast´pujàce systemy gaÊnicze i wyposa˝enie zawierajàce halony mogà byç dalej eksploatowane

.............................................................................................................................................................................

13/10/05

14:54

Dziennik Ustaw Nr 202

Page 13061

— 13061 —

Poz. 1679

2.1.2 Nast´pujàce systemy i wyposa˝enie zawierajàce CFCs mogà byç dalej eksploatowane

.............................................................................................................................................................................

2.1.3 Nast´pujàce systemy zawierajàce chlorowcopochodne w´glowodorów (HCFCs) zainstalowane przed

1 stycznia 2020 r. mogà byç dalej eksploatowane

.............................................................................................................................................................................

2.2

Tlenki azotu (NOx) (Prawid∏o 13)

2.2.1 Nast´pujàce silniki wysokopr´˝ne o mocy wi´kszej ni˝ 130 kW i zainstalowane na statku zbudowanym

1 stycznia 2000 r. lub po tej dacie spe∏niajà standardy emisji uj´te w Prawidle 13(3)(a) zgodnie z Kodeksem

technicznym NOx: ..............................................................................................................................................

2.2.2 Nast´pujàce silniki wysokopr´˝ne o mocy wi´kszej ni˝ 130 kW i poddane znacznej przebudowie zgodnie

z Prawid∏em 13(2) 1 stycznia 2000 r. lub po tej dacie spe∏niajà standardy emisji uj´te w Prawidle 13(3)(a)

zgodnie z Kodeksem technicznym NOx: ..........................................................................................................

2.2.3 Nast´pujàce silniki wysokopr´˝ne o mocy wi´kszej ni˝ 130 kW i zainstalowane na statku zbudowanym

1 stycznia 2000 r. lub po tej dacie, lub o mocy wi´kszej ni˝ 130 kW, poddane znacznej przebudowie zgodnie z Prawid∏em 13(2) 1 stycznia 2000 r. lub po tej dacie sà wyposa˝one w system oczyszczania spalin lub

inne równowa˝ne metody zgodnie z Prawid∏em 13(3)(a) i Kodeksem technicznym NOx: ...........................

13/10/05

14:54

Dziennik Ustaw Nr 202

Page 13062

— 13062 —

Poz. 1679

2.2.4 Nast´pujàce silniki wysokopr´˝ne z punktów 2.2.1, 2.2.2 i 2.2.3 sà wyposa˝one w monitoring emisji NOx

i urzàdzenia rejestrujàce zgodnie z Kodeksem technicznym NOx: .................................................................

2.3

Tlenki siarki (SOx) (Prawid∏o 14)

2.3.1 Podczas eksploatacji w obszarze kontroli emisji SOx wymienionych w Prawidle 14(3), statek u˝ywa

2.4

paliwa, w którym zawartoÊç siarki nie przekracza 1,5 % m/m i jest to wykazane w dokumentach dostawy paliwa lub ..............................................................................................................................................

zatwierdzonego systemu oczyszczania spalin w celu zmniejszenia emisji SOx poni˝ej 6,0 g SOx/kWh,

lub ................................................................................................................................................................

innej zatwierdzonej technologii w celu zmniejszenia emisji SOx poni˝ej 6,0 g SOx/kWh

.......................................................................................................................................................................

Lotne zwiàzki organiczne (VOCs) (Prawid∏o 15)

2.4.1 Zbiornikowiec posiada system gromadzenia oparów zainstalowany i zatwierdzony zgodnie

z MSC/Circ.585 ...................................................................................................................................................

2.5

Statek posiada spalark´

zgodnà z Rezolucjà MEPC.76(40) z poprawkami ......................................................................................

zainstalowanà przed 1 stycznia 2000 r., która nie jest zgodna z Rezolucjà MEPC.76(40) z poprawkami

............................................................................................,..........................................................................

NINIEJSZYM ZAÂWIADCZA SI¢, ˝e ten opis jest prawid∏owy pod ka˝dym wzgl´dem.

Wydany w ........................................................................................................................................................................

(Miejsce wydania opisu)

..............................................................

(Data wydania)

...............................................................................................

(Podpis osoby upowa˝nionej wydajàcej certyfikat)

(Piecz´ç lub stempel urz´du wydajàcego)

13/10/05

14:54

Page 13063

— 13063 —

Poz. 1679

UZUPE¸NIENIE II

Cykle prób i wspó∏czynniki wagowe

(Prawid∏o 13)

W celu stwierdzenia zgodnoÊci okr´towych silników wysokopr´˝nych z limitami emisji NOx powinny byç zastosowane do weryfikacji nast´pujàce cykle prób i wspó∏czynniki wagowe, zgodnie z Prawid∏em 13 niniejszego Za∏àcznika, wed∏ug procedury prób i metody obliczeniowej wymienionych w Kodeksie technicznym NOx.

W przypadku silników okr´towych pracujàcych ze sta∏à pr´dkoÊcià obrotowà, przeznaczonych do nap´du g∏ównego, w∏àcznie z silnikami nap´dów spalinowo-elektrycznych, nale˝y stosowaç cykl prób

E2.

W przypadku uk∏adów ze Êrubà nastawnà nale˝y stosowaç cykl prób E2.

W przypadku silników g∏ównych i pomocniczych pracujàcych wed∏ug krzywej Êrubowej nale˝y zastosowaç cykl prób E3.

W przypadku silników pomocniczych pracujàcych ze sta∏à pr´dkoÊcià obrotowà nale˝y stosowaç cykl

prób D2.

W przypadku silników pomocniczych pracujàcych ze zmiennà pr´dkoÊcià obrotowà i obcià˝eniem,

których nie wymieniono wy˝ej, nale˝y stosowaç cykl prób C1.

Cykl próby przy zastosowaniu silnika do nap´du g∏ównego ze sta∏à pr´dkoÊcià obrotowà (w∏àcznie z nap´dem

spalinowo-elektrycznym oraz uk∏adami ze Êrubà nastawnà)

Cykl prób przy zastosowaniu silnika jako silnika nap´du g∏ównego oraz nap´du pomocniczego pracujàcego wed∏ug krzywej Êrubowej

Cykl prób przy zastosowaniu silnika jako silnika pomocniczego pracujàcego ze sta∏à pr´dkoÊcià obrotowà

Cykl prób przy zastosowaniu silnika jako silnika pomocniczego pracujàcego ze zmiennà pr´dkoÊcià obrotowà

i zmiennym obcià˝eniem

13/10/05

14:54

Page 13064

Dziennik Ustaw Nr 202

— 13064 —

Poz. 1679

UZUPE¸NIENIE III

Kryteria i procedury do wyznaczania obszarów kontroli emisji SOx

(Prawid∏o 13)

Cel

1.1 Tematem niniejszego uzupe∏nienia jest ustalenie kryteriów i procedur do wyznaczania obszarów kontroli

emisji SOx. Celem bezpoÊrednim wyznaczania obszarów kontroli emisji SOx jest zapobieganie, zmniejszenie

i kontrola zanieczyszczenia powietrza przez emisje SOx ze statków oraz notowanie skutków ich oddzia∏ywania

na obszary morza i làdu.

1.2 Dany obszar kontroli emisji SOx powinien byç przedmiotem uchwa∏y Organizacji, po rozwa˝eniu potrzeby zapobiegania, zmniejszania i kontroli zanieczyszczenia powietrza przez emisj´ SOx ze statków.

Propozycja kryteriów kontroli emisji SOx

2.1 Projekt wyznaczania obszaru kontroli emisji SOx mo˝e byç przes∏any do Organizacji tylko przez paƒstwa,

które ratyfikowa∏y Protokó∏ 1997. Gdy dwa lub wi´cej takich paƒstw jest wspólnie zainteresowanych szczególnym obszarem, mogà wystàpiç ze wspólnym projektem.

2.2

Projekt powinien zawieraç

jasne linie graniczne proponowanego obszaru kontroli emisji SOx ze statków wraz z odpowiednià mapà, na której zaznaczony jest ten obszar;

opis obszarów làdu i morza nara˝onych na ryzyko oddzia∏ywania emisji SOx ze statków;

oszacowanie, z którego wynika, ˝e emisja SOx ze statków eksploatowanych na proponowanym obszarze kontroli emisji SOx przyczynia si´ do zanieczyszczenia powietrza przez SOx i wzrostu osadów powierzchniowych SOx, co ma niekorzystny wp∏yw na te obszary làdowe i morskie. Oszacowanie takie

powinno zawieraç opis wp∏ywu emisji SOx na ekosystemy làdowe i wodne, obszary produkcji naturalnej (leÊnej i rolnej), szczególnie wra˝liwe Êrodowiska naturalne, jakoÊç wody, zdrowie ludzkie oraz

na obszary wa˝ne ze wzgl´dów kulturalnych i naukowych, jeÊli takie sà na proponowanym obszarze.

Nale˝y te˝ podaç êród∏a powy˝szych informacji ∏àcznie z opisem zastosowanej metrologii;

odpowiednie informacje dotyczàce warunków meteorologicznych w proponowanym obszarze kontroli emisji SOx oraz zagro˝onych obszarów làdowych i morskich, a w szczególnoÊci charakterystyki wiatrów, tak˝e warunki topograficzne, geologiczne, oceanograficzne, morfologiczne i inne, mogàce prowadziç do zwi´kszenia prawdopodobieƒstwa wy˝szego miejscowego zanieczyszczenia powietrza lub

zwi´kszonego zakwaszenia Êrodowiska;

rodzaj ˝eglugi na proponowanym obszarze kontroli emisji SOx, charakter i nat´˝enie ruchu statków;

opis sposobów kontroli podj´tych przez wnioskujàce paƒstwo lub paƒstwa b´dàce Stronami Protokó∏u 1997, ze wskazaniem umiejscowionych làdowych êróde∏ emisji SOx majàcych wp∏yw na obszar,

dzia∏ajàcych zbie˝nie ze Êrodkami, które b´dà przyj´te w myÊl postanowieƒ Prawid∏a 14 Za∏àcznika VI

niniejszej Konwencji.

2.3 Geograficzne granice obszaru kontroli emisji SOx b´dà wyznaczone w oparciu o odpowiednie kryteria podanych wy˝ej, w∏àczajàc emisje i osady SOx ze statków eksploatowanych na proponowanym obszarze, charakter i nat´˝enie ich ruchu oraz warunki pogodowe.

2.4 Projekt wyznaczenia danego obszaru jako obszaru kontroli emisji SOx powinien zostaç przes∏any do Organizacji zgodnie z przepisami i procedurami przez nià ustanowionymi.

Procedury oceny i uchwalania obszarów kontroli emisji SOx przez Organizacj´*

3.1 Organizacja powinna rozpatrzyç ka˝dà przed∏o˝onà przez paƒstwo lub paƒstwa b´dàce Stronami Protokó∏u 1997 propozycj´.

3.2 Obszar kontroli emisji SOx ma byç wyznaczony jako poprawka do niniejszego Za∏àcznika, rozwa˝ona,

uchwalona i wprowadzona w ˝ycie zgodnie z artyku∏em 16 niniejszej Konwencji.

3.3 Przy ocenie propozycji, Organizacja powinna wziàç pod uwag´ kryteria, które b´dà zawarte w ka˝dej propozycji zg∏aszanej do przyj´cia, tak jak podano w rozdziale 2, oraz zwiàzane z tym koszty zmniejszenia osadów

siarki pochodzàcych ze statków w porównaniu z kosztami ponoszonymi przy zmniejszeniu takich osadów, gdy

pochodzà z làdu. Nale˝y te˝ wziàç pod uwag´ wp∏yw czynników ekonomicznych na transport morski zwiàzany

z handlem mi´dzynarodowym.

Realizacja ograniczeƒ emisji SOx na wyznaczonym obszarze

4.1 Organizacja wzywa Strony eksploatujàce swoje statki na wyznaczonym obszarze o przekazywanie swoich

uwag i zastrze˝eƒ odnoszàcych si´ do ˝eglugi na tym obszarze.

————————

* Patrz: Rezolucja A.885(21) Procedures for the identification of particulary sensitive sea areas and the adoption of associated protective measures and amendments to the guidelines contained in Resolution A.720(17).

13/10/05

14:54

Page 13065

Dziennik Ustaw Nr 202

— 13065 —

Poz. 1679

UZUPE¸NIENIE IV

Uznanie typu i limity pracy spalarek okr´towych

(Prawid∏o 16)

(1)

Spalarki okr´towe opisane w Prawidle 16(2) powinny posiadaç Âwiadectwo uznania typu na zgodnoÊç

z zaleceniami IMO dla ka˝dej spalarki. W celu uzyskania takiego Êwiadectwa spalarka powinna byç zaprojektowana i zbudowana zgodnie z zatwierdzonymi wymaganiami opisanymi w Prawidle 16(2). Administracja jest odpowiedzialna za to, aby ka˝dy model spalarki zosta∏ poddany okreÊlonemu programowi próby

typu w wytwórni lub na uznanym stanowisku próbnym przy u˝yciu ni˝ej okreÊlonego standardowego paliwa i standardowych spalanych odpadów w celu okreÊlenia, czy dzia∏a ona w warunkach podanych

w ust´pie (2) niniejszego uzupe∏nienia

Szlam olejowy sk∏adajàcy si´ z: 75 % szlamu z paliwa ci´˝kiego,

5 % odpadowego oleju smarujàcego i

20 % wody zemulgowanej

Odpady sta∏e sk∏adajàce si´ z

50 % odpadów ˝ywnoÊciowych

50 % Êmieci zawierajàcych

oko∏o 30 % papieru,

oko∏o 40 % kartonu,

oko∏o 10 % szmat,

oko∏o 20 % tworzyw sztucznych

Mieszanka mo˝e mieç do 50 % wilgotnoÊci oraz 7 % niepalnych cia∏

sta∏ych.

(2)

Spalarki opisane w Prawidle 16(2) powinny pracowaç w ni˝ej podanych granicach

zawartoÊç O2 w komorze spalania

6—12 %

maksymalna zawartoÊç CO w spalinach

200 mg/MJ

nie spalone sk∏adniki w popio∏ach

maksimum 10 % wagowo

maksymalna zawartoÊç sadzy

3 w skali Bacharacha lub

1 w skali Ringelmana (20 % zaczernienia)

(Wy˝sza zawartoÊç sadzy jest dopuszczalna tylko podczas bardzo krótkich procesów jak rozruch)

zakres temperatury spalin

na wylocie z komory spalania

850—1 200 °C

UZUPE¸NIENIE V

Informacje, które powinny byç zawarte w dokumencie dostawy paliwa

(Prawid∏o 18(3))

Nazwa i numer IMO przyjmujàcego statku

Port

Data rozpocz´cia za∏adunku

Nazwa, adres i numer telefonu dostawcy paliwa okr´towego

Nazwa(y) produktu

IloÊç (tony metryczne)

G´stoÊç w 15 °C (kg/m3)*

ZawartoÊç siarki (% m/m)**

Deklaracja podpisana i poÊwiadczona przez reprezentanta dostawcy paliwa, ˝e dostarczone paliwo jest zgodne

z Prawid∏em 14(1) lub (4)(a) i Prawid∏em 18(1) niniejszego Za∏àcznika.

————————

* Paliwo powinno byç sprawdzone zgodnie z ISO 3675.

** Paliwo powinno byç sprawdzone zgodnie z ISO 8754.

13/10/05

14:54

Page 13066

— 13066 —

Poz. 1679

Rezolucje Konferencji MARPOL 1997

Rezolucja 1

Przeglàd Protokó∏u 1997

KONFERENCJA,

PO UCHWALENIU Protokó∏u 1997 jako uzupe∏nienia do Mi´dzynarodowej konwencji o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki, 1973, zmodyfikowanej przynale˝nym do niej Protokó∏em z 1978 r. (Protokó∏

1997),

MAJÑC NA UWADZE, ˝e artyku∏ 6(1) Protokó∏u 1997 postanawia, ˝e wejdzie on w ˝ycie po up∏ywie dwunastu

miesi´cy od dnia, w którym co najmniej pi´tnaÊcie paƒstw, których floty handlowe stanowià ∏àcznie nie mniej

ni˝ 50 procent pojemnoÊci brutto Êwiatowej floty handlowej, stanie si´ Stronami tego Protokó∏u, zgodnie z Artyku∏em 5 tego Protokó∏u.

PRAGNÑC, aby warunki wejÊcia w ˝ycie Protokó∏u 1997 by∏y spe∏nione do 31 grudnia 2002 r., umo˝liwiajàc

w ten sposób, by wymagania dotyczàce zanieczyszczenia powietrza mia∏y obowiàzujàcà moc mi´dzynarodowà

tak szybko, jak to mo˝liwe,

MAJÑC ÂWIADOMOÂå, ˝e szczególne charakterystyki zanieczyszczenia powietrza przez statki i postanowienia

Za∏àcznika do Protokó∏u 1997 mogà wymagaç okresowego przeglàdu jego postanowieƒ,

WZYWA paƒstwa cz∏onkowskie Organizacji do podj´cia kroków koniecznych, aby zgoda na przystàpienie

do Protokó∏u 1997 nastàpi∏a nie póêniej ni˝ 31 grudnia 2002 r.

PROSI Sekretarza Generalnego, aby Êledzi∏ post´py Paƒstw cz∏onkowskich w wyra˝aniu zgody na przystàpienie do Protokó∏u 1997, którà nale˝y zadeklarowaç nie póêniej ni˝ 31 grudnia 2002 r.

PROSI tak˝e by, je˝eli warunki wejÊcia w ˝ycie Protokó∏u 1997 nie zosta∏y spe∏nione do 31 grudnia 2002 r.,

Komitet Ochrony Ârodowiska Morskiego, na swoim pierwszym spotkaniu po tej dacie, zainicjowa∏, jako spraw´ bardzo pilnà, dokonanie przeglàdu w celu zidentyfikowania przeszkód, które stojà na drodze wejÊcia w ˝ycie tego Protokó∏u, i podjà∏ wszelkie konieczne dzia∏ania, aby te przeszkody ominàç.

Rezolucja 2

Kodeks techniczny kontroli emisji tlenków azotu

z okr´towych silników wysokopr´˝nych

KONFERENCJA,

POWO¸UJÑC SI¢ na uchwalonà przez Zgromadzenie Mi´dzynarodowej Organizacji Morskiej Rezolucj´ A.719(17),

która wskazuje, i˝ cel zapobiegania zanieczyszczeniu powietrza przez statki najpe∏niej mo˝na osiàgnàç przez

ustanowienie nowego Za∏àcznika do Mi´dzynarodowej konwencji o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez

statki, 1973/78 (MARPOL 73/78), ustalajàcego przepisy dla ograniczenia i kontroli emisji szkodliwych substancji

ze statków do atmosfery,

UZNAJÑC, ˝e emisja tlenków azotu z okr´towych silników wysokopr´˝nych zainstalowanych na statkach ma

niekorzystny wp∏yw na Êrodowisko, powodujàc zakwaszenie gleb, tworzenie si´ ozonu, wzbogacanie w azot

Êrodków od˝ywczych, przyczyniajàc si´ globalnie do powstawania negatywnego oddzia∏ywania na zdrowie.

MAJÑC ÂWIADOMOÂå, ˝e protoko∏y i deklaracje do Konwencji o dalekosi´˝nym rozprzestrzenianiu si´ zanieczyszczania powietrza, 1979, dotyczàcej, mi´dzy innymi, zmniejszenia emisji tlenków azotu lub ich przep∏ywów

ponad granicami,

PO UCHWALENIU Protokó∏u 1997 uzupe∏niajàcego Mi´dzynarodowà konwencj´ o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki, 1973, zmodyfikowanà przynale˝nym do niej Protokó∏em z 1978 r. (Protokó∏ 1997),

MAJÑC NA UWADZE Prawid∏o 13 Za∏àcznika VI do MARPOL 73/78, które czyni obowiàzujàcym Kodeks techniczny kontroli emisji tlenków azotu z okr´towych silników wysokopr´˝nych,

PO ROZWA˚ENIU zaleceƒ Komitetu Ochrony Ârodowiska Morskiego z jego 39 Sesji,

UCHWALA Kodeks techniczny kontroli emisji tlenków azotu z okr´towych silników wysokopr´˝nych (Kodeks techniczny NOx), którego tekst jest zamieszczony w za∏àczniku do niniejszej rezolucji;

POSTANAWIA, ˝e wymagania Kodeksu technicznego NOx wejdà w ˝ycie jako obowiàzkowe wymagania

dla wszystkich Stron Protokó∏u 1997 w tym samym dniu, gdy zacznie obowiàzywaç Protokó∏;

PROSI Strony Konwencji MARPOL 73/78 o wdro˝enie postanowieƒ Kodeksu technicznego NOx zgodnie

z postanowieniami Prawid∏a 13 Za∏àcznika VI; i

WZYWA Strony Konwencji MARPOL 73/78, aby niezw∏ocznie przekaza∏y Kodeks techniczny NOx pod uwag´ armatorom, eksploatatorom statków, stoczniom je budujàcym, producentom okr´towych silników wysokopr´˝nych i innym zainteresowanym stronom.

13/10/05

14:54

Page 13067

— 13067 —

Poz. 1679

ZA¸ÑCZNIK

Kodeks techniczny kontroli emisji tlenków azotu

z okr´towych silników wysokopr´˝nych

Wst´p

26 wrzeÊnia 1997 r. Konferencja Stron Mi´dzynarodowej konwencji o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza

przez statki, 1973, zmodyfikowanej przynale˝nym do niej Protokó∏em z 1978 r. (MARPOL 73/78), przyj´∏a Rezolucjà nr 2 Konferencji Kodeks techniczny kontroli emisji tlenków azotu z okr´towych silników wysokopr´˝nych.

Zgodnie z postanowieniami Za∏àcznika VI do Konwencji MARPOL 73/78 — Przepisy o zapobieganiu zanieczyszczeniu powietrza przez statki i w nast´pstwie wejÊcia w ˝ycie Za∏àcznika VI, ka˝dy okr´towy silnik wysokopr´˝ny, do

którego ma zastosowanie Prawid∏o 13 tego za∏àcznika, musi spe∏niaç postanowienia niniejszego Kodeksu.

Jak wynika z ogólnych informacji, sk∏adnikami prowadzàcymi do tworzenia si´ tlenków azotu podczas procesu spalania sà azot i tlen, stanowiàce ∏àcznie 99 % masy powietrza doprowadzonego do silnika. Tlen zostaje zu˝yty w trakcie spalania, przy czym pozostaje pewna jego nadwy˝ka, zale˝na od wspó∏czynnika nadmiaru

powietrza. Azot nie podlega w wi´kszoÊci reakcji podczas procesu spalania, jednak˝e ma∏y procent zostaje utleniony, tworzàc ró˝ne tlenki azotu. Tlenki azotu, które mogà powstaç, zawierajà NO i NO2, a ich iloÊç jest g∏ównie funkcjà temperatury p∏omienia lub temperatury spalania oraz, o ile ma to miejsce, iloÊci azotu organicznie

zwiàzanego z paliwem. Jest równie˝ funkcjà czasu, w jakim azot i nadmiar tlenu sà poddane dzia∏aniu wysokich temperatur, towarzyszàcych procesowi spalania w silnikach wysokopr´˝nych. Innymi s∏owy, im wy˝sza

temperatura spalania (np. du˝a wartoÊç szczytowa ciÊnienia, du˝y stopieƒ spr´˝ania, du˝a szybkoÊç podawania

paliwa itp.), tym wi´ksza iloÊç tworzàcych si´ NOx. Generalnie — wolnoobrotowe silniki wysokopr´˝ne majà

tendencj´ do tworzenia wi´kszej iloÊci NOx ni˝ silniki szybkoobrotowe. Tlenki azotu majà niekorzystny wp∏yw

na Êrodowisko powodujàc zakwaszenie gleb, tworzenie si´ ozonu, wzbogacanie w azot Êrodków od˝ywczych

i negatywnie oddzia∏ujà na zdrowie.

Celem niniejszego Kodeksu jest ustanowienie obowiàzujàcych procedur prób, przeglàdu i certyfikacji okr´towych silników wysokopr´˝nych, które b´dà pozwala∏y producentom silników, armatorom i administracjom

zapewniç, ˝e wszystkie stosowane okr´towe silniki wysokopr´˝ne spe∏niajà odpowiednie ograniczenia wartoÊci emisji NOx, okreÊlone w Prawidle 13 Za∏àcznika VI do Konwencji MARPOL 73/78. Doceniono trudnoÊç dok∏adnego okreÊlenia rzeczywistej Êredniej wa˝onej emisji NOx z okr´towych silników wysokopr´˝nych w trakcie ich eksploatacji na statkach i sformu∏owano prosty, praktyczny zestaw wymagaƒ, w którym zdefiniowano

Êrodki zapewniajàce zgodnoÊç z dopuszczalnymi emisjami NOx.

Zach´ca si´ administracje do oceniania charakterystyki emisji silników nap´du g∏ównego i pomocniczych

na stanowisku prób, gdzie mogà byç przeprowadzone dok∏adne badania we w∏aÊciwie kontrolowanych warunkach. Ustalanie zgodnoÊci z Prawid∏em 13 Za∏àcznika VI na tym˝e wst´pnym stadium jest zasadniczà ideà niniejszego Kodeksu. Dalsze próby na statku mogà byç ograniczone zakresem i dok∏adnoÊcià, a ich celem powinno byç wyciàgni´cie wniosków odnoÊnie do wartoÊci emisji i potwierdzenie, ˝e silniki te zosta∏y zainstalowane,

pracujà i sà obs∏ugiwane zgodnie z wymaganiami technicznymi producenta oraz ˝adne regulacje lub modyfikacje nie powodujà pogorszenia charakterystyki emisji, okreÊlonej przez producenta przy próbach na stanowisku prób i certyfikacji.

Skróty, indeksy i symbole

Poni˝ej, w tabelach 1, 2, 3 i 4, podano skróty, symbole i indeksy u˝yte w niniejszym Kodeksie, a tak˝e w warunkach technicznych przyrzàdów analitycznych, zawartych w Uzupe∏nieniu 3, wymogach odnoÊnie do ich kalibracji, zawartych w Uzupe∏nieniu 4 oraz zale˝noÊciach, s∏u˝àcych do obliczenia masowego przep∏ywu gazów, zawartych w rozdziale 5, 6 i Uzupe∏nieniu 6 do niniejszego Kodeksu.

Tabela 1: symbole u˝yte w niniejszym Kodeksie do oznaczenia zwiàzków chemicznych, wchodzàcych

w sk∏ad emisji gazów z silników wysokopr´˝nych.

Tabela 2: skróty nazw analizatorów, u˝ywanych do pomiaru emisji gazów z silników wysokopr´˝nych,

wyszczególnionych w Uzupe∏nieniu 3 do niniejszego Kodeksu.

Tabela 3: symbole i indeksy terminów i zmiennych, u˝ywanych we wszystkich wzorach s∏u˝àcych do

obliczenia masowego przep∏ywu spalin odnoÊnie do pomiarów wykonywanych na stanowisku prób,

wymienionych w rozdziale 5 niniejszego Kodeksu.

Tabela 4: okreÊlenia i indeksy terminów i zmiennych, u˝ywanych we wszystkich wzorach s∏u˝àcych do

obliczeƒ masowego przep∏ywu spalin wed∏ug metody bilansu w´gla, wymienionej w Uzupe∏nieniu 6

do niniejszego Kodeksu.

13/10/05

14:54

Page 13068

— 13068 —

Poz. 1679

Tabela 1 — Symbole zwiàzków chemicznych wchodzàcych w sk∏ad emisji gazów z silników wysokopr´˝nych

Tabela 2 — Skróty nazw analizatorów do pomiaru emisji gazów z silników wysokopr´˝nych (patrz Uzupe∏nienie 3 do niniejszego Kodeksu)

Tabela 3 — Symbole i indeksy terminów i zmiennych u˝ywanych we wzorach s∏u˝àcych do pomiarów wykonywanych na stanowisku prób (patrz rozdzia∏ 5 niniejszego Kodeksu)

————————

mpow

* W literaturze polskiej jako wspó∏czynnik nadmiaru powietrza okreÊlamy innà wartoÊç, a mianowicie ——-—

mpal ·Lo

mpow

gdzie Lo — teoretyczna iloÊç powietrza do spalania; w literaturze anglosaskiej natomiast jest to stosunek A/F = —–— ,

mpal

a zatem ró˝ny o 1/Lo — sta∏y dla danego paliwa. (uwaga t∏umacza)

13/10/05

14:54

Page 13069

13/10/05

14:54

Page 13070

— 13070 —

Poz. 1679

Tabela 4 — OkreÊlenia i indeksy terminów i zmiennych u˝ywanych we wzorach w metodzie bilansu w´gla

(patrz Uzupe∏nienie 6 do niniejszego Kodeksu)

————————

* % V/V oznacza udzia∏ obj´toÊciowy, wyra˝ony w procentach.

13/10/05

14:54

Page 13071

13/10/05

Uwagi

14:54

Page 13072

— 13072 —

Poz. 1679

— W celu oznaczenia obj´toÊci w warunkach normalnych, tzn. normalnego m3 lub normalnego litra

u˝yto wymiarów odpowiednio [nm3] i [nl]; wartoÊç obj´toÊci normalnej gazu jest odniesiona do

temperatury 273,15 K i ciÊnienia 101,3 kPa,

— sta∏a równowagi pary wodnej = 3,5.

Rozdzia∏ 1

Postanowienia ogólne

1.1

Cel

Celem niniejszego Kodeksu technicznego kontroli emisji tlenków azotu z okr´towych silników wysokopr´˝nych,

dalej zwanego Kodeksem, jest sprecyzowanie wymagaƒ odnoÊnie prób, przeglàdu i certyfikacji okr´towych silników wysokopr´˝nych w celu zapewnienia ich zgodnoÊci z limitami emisji tlenków azotu (NOx), zawartymi

w Prawidle 13 Za∏àcznika VI do MARPOL 73/78.

1.2

Zastosowanie

1.2.1 Niniejszy Kodeks stosuje si´ do wszystkich silników wysokopr´˝nych o mocy wi´kszej ni˝ 130 kW, które sà

zainstalowane lub zaprojektowane i przeznaczone do instalacji na jakimkolwiek statku, do którego ma zastosowanie Za∏àcznik VI, z wyjàtkiem silników wymienionych w ust´pie 1(b) Prawid∏a 13. OdnoÊnie do wymogów dotyczàcych przeglàdu i certyfikacji, zgodnie z Prawid∏em 5 Za∏àcznika VI niniejszy Kodeks przywo∏uje tylko te wymagania, które majà zastosowanie w celu uzyskania przez silniki zgodnoÊci z limitami emisji tlenków azotu (NOx).

1.2.2 W celu stosowania niniejszego Kodeksu, administracje sà upowa˝nione do przekazania wszystkich funkcji wymaganych od administracji przez niniejszy Kodeks organizacjom upowa˝nionym do dzia∏ania w imieniu

administracji.* W ka˝dym przypadku administracja przyjmuje pe∏nà odpowiedzialnoÊç za przeglàd i certyfikat.

————————

* Patrz: Wytyczne dotyczàce autoryzacji organizacji dzia∏ajàcych w zast´pstwie administracji, zaadaptowane przez Organizacj´ Rezolucjà A.739(18) i Wykazy funkcji nadzoru i certyfikacji organizacji dzia∏ajàcych w zast´pstwie administracji, zaadaptowane przez Organizacj´ Rezolucjà A.789(19).

13/10/05

14:54

Page 13073

Dziennik Ustaw Nr 202

— 13073 —

Poz. 1679

1.2.3 Dla celów niniejszego Kodeksu ka˝dy silnik nale˝y uznaç za pracujàcy zgodnie z limitami NOx, zawartymi w Prawidle 13 Za∏àcznika VI, je˝eli w trakcie przeglàdu zasadniczego, przeglàdów poÊrednich i innych tego

typu przeglàdów, gdy sà one wymagane, mo˝e byç wykazane, ˝e wa˝one emisje NOx z silnika spe∏niajà te limity.

1.3

Definicje

1.3.1 Emisja tlenków azotu (NOx) oznacza ca∏kowità emisj´ tlenków azotu, obliczanà jako ca∏kowità wa˝onà

emisj´ NO2 i okreÊlonà przy u˝yciu odpowiednich cykli prób oraz metod pomiarowych, wyszczególnionych

w niniejszym Kodeksie.

1.3.2 Znaczna modyfikacja okr´towego silnika wysokopr´˝nego oznacza

1. Dla silników zainstalowanych na statkach zbudowanych 1 stycznia 2000 r. lub po tej dacie, znaczna

modyfikacja oznacza jakàkolwiek modyfikacj´ silnika, która mo˝e potencjalnie spowodowaç przekroczenie przez silnik norm emisji ustanowionych w Prawidle 13 Za∏àcznika VI. Rutynowa wymiana cz´Êci sk∏adowych silnika na cz´Êci wyszczególnione w Kartotece technicznej, które nie zmieniajà charakterystyki emisji, nie mo˝e byç uwa˝ana za „znacznà modyfikacj´”, bez wzgl´du na to czy wymieniono

jednà, czy wi´cej cz´Êci.

2. Dla silników zainstalowanych na statkach zbudowanych przed 1 stycznia 2000 r., znaczna modyfikacja

oznacza ka˝dà modyfikacj´ silnika, która zwi´ksza istniejàcà emisj´ silnika, okreÊlonà uproszczonà metodà pomiaru opisanà w 6.3, z uwzgl´dnieniem dopuszczalnych przekroczeƒ ustanowionych w 6.3.11.

Zmiany te obejmujà zmiany parametrów konstrukcyjnych /ustawieƒ uk∏adów i systemów silnika (np.

zmiana wa∏u rozrzàdu, systemu wtrysku paliwa, systemu uk∏adu dolotowego, konfiguracji komory

spalania lub ustawienia faz rozrzàdu), lecz nie sà do nich wy∏àcznie ograniczone.

1.3.3 Elementy sk∏adowe sà to takie wymienne cz´Êci, które majà wp∏yw na poziom emisji NOx, identyfikowane poprzez numer/typ cz´Êci.

1.3.4 Nastawa oznacza ustalone czasowo po∏o˝enie (pozycj´) nastawianego organu majàcego wp∏yw na poziom emisji NOx przez silnik.

1.3.5 WartoÊci eksploatacyjne sà to parametry pracy silnika, takie jak: maksymalne ciÊnienie spalania, temperatura spalin itp., odczytywane z dziennika maszynowego, majàce zwiàzek z poziomem emisji NOx. Parametry

te zale˝ne sà od obcià˝enia silnika.

1.3.6 Certyfikat EIAPP jest to Mi´dzynarodowy certyfikat o zapobieganiu zanieczyszczaniu powietrza przez silnik, odnoszàcy si´ do emisji NOx.

1.3.7 Certyfikat IAPP jest to Mi´dzynarodowy certyfikat o zapobieganiu zanieczyszczaniu powietrza.

1.3.8 Administracja ma takie samo znaczenie, jak w artykule 2 podpunktu (5) MARPOL 73/78.

1.3.9 Statkowe procedury sprawdzania emisji NOx oznaczajà procedury okreÊlone przez wytwórc´ silnika i zatwierdzone przez administracj´, mogàce zawieraç wymagania dotyczàce wyposa˝enia, które zale˝nie od wymagaƒ powinny byç u˝yte na statku podczas przeglàdu zasadniczego lub podczas przeglàdów okresowych i poÊrednich w celu potwierdzenia zgodnoÊci z dowolnym z wymagaƒ niniejszego Kodeksu.

1.3.10 Okr´towy silnik wysokopr´˝ny oznacza ka˝dy silnik spalinowy t∏okowy pracujàcy na paliwie p∏ynnym lub

dwupaliwowy, do którego majà zastosowanie Prawid∏a 5, 6 i 13 Za∏àcznika VI, ∏àcznie z urzàdzeniami wspomagajàcymi, je˝eli sà zastosowane.

1.3.11 Moc znamionowa oznacza moc maksymalnà ciàg∏à rozwijanà na wale, podanà na tabliczce znamionowej i w danych technicznych okr´towego silnika wysokopr´˝nego, do którego ma zastosowanie Prawid∏o 13 Za∏àcznika VI i Kodeks techniczny NOx.

1.3.12 Pr´dkoÊç znamionowa oznacza pr´dkoÊç obrotowà w obr/min wa∏u korbowego, przy których osiàgana

jest moc znamionowa, podana na tabliczce znamionowej i w Kartotece technicznej okr´towego silnika wysokopr´˝nego.

1.3.13 Moc na hamulcu jest to rzeczywista moc zmierzona na wale korbowym lub elemencie mu równowa˝nym, dotyczàca silnika wyposa˝onego w podstawowe urzàdzenia pomocnicze potrzebne do jego pracy na stanowisku prób.

1.3.14 Warunki na statku; oznacza to, ˝e silnik

1) jest zainstalowany i po∏àczony z rzeczywistymi urzàdzeniami, z niego nap´dzanymi, i

2) znajduje si´ w stanie pracy, zapewniajàcym dzia∏anie tych urzàdzeƒ zgodnie z ich przeznaczeniem.

13/10/05

14:54

Page 13074

Dziennik Ustaw Nr 202

— 13074 —

Poz. 1679

1.3.15

Kartoteka techniczna jest to zapis zawierajàcy wszystkie szczegó∏y parametrów, w∏àczajàc w to cz´Êci

sk∏adowe i nastawy silnika, które mogà mieç wp∏yw na emisj´ NOx silnika, zgodnie z 2.4 niniejszego Kodeksu.

1.3.16

Dziennik parametrów silnika jest to dokument s∏u˝àcy do zapisywania zmian wszystkich parametrów,

w∏àczajàc w to cz´Êci sk∏adowe i nastawy silnika, które mogà mieç wp∏yw na emisj´ NOx przez silnik.

Rozdzia∏ 2

Przeglàdy i certyfikacja

2.1

Postanowienia ogólne

2.1.1

Ka˝dy okr´towy silnik wysokopr´˝ny wymieniony w 1.2, z wyjàtkiem gdy niniejszy Kodeks dopuszcza

inaczej, nale˝y poddaç ni˝ej wymienionym przeglàdom

1. Przeglàdowi wst´pnemu, który nale˝y przeprowadziç, tak by zapewniç, ˝e silnik, w danym uk∏adzie

konstrukcyjnym i wyposa˝eniu, spe∏nia limity emisji NOx zawarte w Prawidle 13 Za∏àcznika VI. Je˝eli taki przeglàd potwierdzi zgodnoÊç, administracja wyda Mi´dzynarodowy certyfikat o zapobieganiu

zanieczyszczaniu powietrza przez silnik — Certyfikat (EIAPP).

2. Przeglàdowi zasadniczemu, który nale˝y przeprowadziç na statku po zamontowaniu silnika, lecz

przed rozpocz´ciem jego eksploatacji. Taki przeglàd nale˝y przeprowadziç, tak by zapewniç, ˝e silnik,

zamontowany na statku, w∏àczajàc w to — o ile ma to zastosowanie — jakiekolwiek modyfikacje i/lub

zmiany nastaw od czasu przeglàdu wst´pnego, spe∏nia limity emisji NOx zawarte w Prawidle 13 Za∏àcznika VI. Taki przeglàd, jako cz´Êç przeglàdu zasadniczego statku, mo˝e prowadziç albo do wydania dla statku zasadniczego Mi´dzynarodowego certyfikatu o zapobieganiu zanieczyszczaniu powietrza — Certyfikat (IAPP), albo poprawki do wa˝nego Certyfikatu IAPP, uwzgl´dniajàcej instalacj´ nowego silnika.

3. Przeglàdom okresowym i poÊrednim, które nale˝y przeprowadziç jako cz´Êç przeglàdów statku, wymaganych przez Prawid∏o 5 Za∏àcznika VI, w celu zapewnienia, ˝e silnik nadal ca∏kowicie spe∏nia wymagania niniejszego Kodeksu.

4. Przeglàdowi zasadniczemu silnika, który nale˝y przeprowadziç na statku za ka˝dym razem, gdy dokonana zostanie znaczna modyfikacja silnika, w celu zapewnienia, ˝e zmodyfikowany silnik spe∏nia

limity emisji NOx zawarte w Prawidle 13 Za∏àcznika VI.

2.1.2

W celu spe∏nienia wymagaƒ odnoÊnie do przeglàdu i certyfikacji, wymienionych w 2.1.1, istnieje pi´ç

mo˝liwych, ni˝ej podanych metod, zawartych w niniejszym Kodeksie, które mo˝e wybraç producent silnika,

stocznia budujàca statek lub armator, w zale˝noÊci od tego, która z nich jest w∏aÊciwa do pomiaru, obliczeƒ lub

próby silnika pod wzgl´dem emisji NOx. Sà to

1) próby na stanowisku prób odnoÊnie do przeglàdu wst´pnego zgodnie z Rozdzia∏em 5;

2) próby na statku silnika uprzednio niepoddanego przeglàdowi wst´pnemu w celu po∏àczonego przeglàdu wst´pnego i zasadniczego, zgodnego w pe∏ni z wymaganiami prób zdawczych, podanymi

w Rozdziale 5;

3) metoda kontroli parametrów silnika na statku, zgodnie z 6.2 w celu potwierdzenia zgodnoÊci z normami przy zasadniczych, okresowych i poÊrednich przeglàdach silników poddanych uprzednio przeglàdowi wst´pnemu lub silników, których wyszczególnione cz´Êci sk∏adowe lub nastawy poddane

zosta∏y modyfikacjom lub regulacjom od czasu ostatniego przeglàdu;

4) uproszczona metoda pomiaru na statku, zgodna z 6.3, w celu potwierdzenia zgodnoÊci z normami

przy okresowych i poÊrednich przeglàdach lub w trakcie przeglàdu zasadniczego dla potwierdzenia

zgodnoÊci silników poddanych uprzednio przeglàdowi wst´pnemu, gdy jest to wymagane; lub

5) bezpoÊredni pomiar na statku oraz monitoring w celu potwierdzenia zgodnoÊci tylko przy przeglàdach okresowych i poÊrednich, zgodnie z 2.3.4, 2.3.5, 2.3.7, 2.3.8, 2.3.11, 2.4.4 i 5.5.

2.2

Procedury wst´pnej certyfikacji silnika

2.2.1

Przed instalacjà na statku, ka˝dy okr´towy silnik wysokopr´˝ny, z wyjàtkiem okreÊlonych w 2.2.2 i 2.2.4, ma

1) byç wyregulowany tak, aby spe∏niç odpowiednie limity emisji NOx,

2) posiadaç pomierzone emisje NOx na stanowisku prób, zgodnie z procedurami okreÊlonymi w Rozdziale 5 niniejszego Kodeksu, i

13/10/05

14:54

Page 13075

— 13075 —

Poz. 1679

3) byç poddany przeglàdowi wst´pnemu przez administracj´, co nale˝y udokumentowaç wydaniem Certyfikatu EIAPP.

2.2.2

W celu wst´pnej certyfikacji silników produkowanych seryjnie, zale˝nie od zatwierdzenia przez administracj´, mo˝e byç zastosowana koncepcja rodziny silników* lub grupy silników**(patrz Rozdzia∏ 4). W takim

przypadku próba okreÊlona w 2.2.1.2 jest wymagana tylko dla silnika(ów) macierzystego(ych)*** z grupy silników lub z rodziny silników.

2.2.3

Metoda uzyskiwania certyfikacji wst´pnej**** silnika s∏u˝y administracji do

1) poÊwiadczenia próby silnika na stanowisku prób;

2) stwierdzenia, ˝e wszystkie silniki poddane próbom, w∏àczajàc w to — o ile ma to zastosowanie — te

silniki, które majà byç dostarczone w ramach rodziny lub grupy silników, spe∏niajà limity NOx i

3) stwierdzenia — o ile ma to zastosowanie, ˝e wybrany silnik(i) macierzysty(e) jest reprezentatywny

dla rodziny silników lub grupy silników.

2.2.4

Sà silniki, które ze wzgl´du na rozmiar, konstrukcj´ i harmonogram dostawy, nie mogà byç wst´pnie

certyfikowane na stanowisku prób. W tych przypadkach producent silnika, armator lub stocznia budujàca statek powinien wystàpiç do administracji o wykonanie próby na statku (patrz 2.1.2.2). Wyst´pujàcy musi wykazaç administracji, ˝e próba na statku ca∏kowicie spe∏ni wymagania procedury próby zdawczej na stanowisku

prób, okreÊlonej w Rozdziale 5 niniejszego Kodeksu. Tego typu przeglàd mo˝e byç zaakceptowany w przypadku pojedynczego silnika lub grupy silników, reprezentowanej tylko przez silnik macierzysty, lecz nie mo˝e byç

zaakceptowany do certyfikacji rodziny silników. W ˝adnym przypadku nie mo˝na zezwoliç na przekroczenie limitów emisji ze wzgl´du na mo˝liwe odchy∏ki pomiarowe, jeÊli przeglàd zasadniczy jest przeprowadzany na

statku bez jakiejkolwiek wa˝nej próby certyfikacji wst´pnej.

2.2.5

Je˝eli wyniki próby certyfikacji wst´pnej wyka˝à, ˝e dany silnik nie spe∏nia limitów emisji NOx wymaganych przez Prawid∏o 13 Za∏àcznika VI, mo˝e zostaç zainstalowane urzàdzenie do redukcji NOx. Takie urzàdzenie, po zainstalowaniu na danym silniku, musi byç uznane jako podstawowa cz´Êç sk∏adowa silnika i jego obecnoÊç b´dzie zapisana w Kartotece technicznej silnika. W celu otrzymania Certyfikatu EIAPP takiego zestawienia,

silnik wraz z zainstalowanym urzàdzeniem redukujàcym musi byç ponownie poddany próbie w celu wykazania

zgodnoÊci z limitami emisji NOx. Jakkolwiek w tym przypadku, takie zestawienie mo˝e byç poddane próbie

zgodnie z uproszczonà metodà pomiaru, wymienionà w 6.3. Urzàdzenie redukujàce NOx nale˝y w∏àczyç do Certyfikatu EIAPP wraz ze wszystkimi innymi zapisami, wymaganymi przez administracj´. Ponadto Kartoteka techniczna silnika musi zawieraç procedur´ weryfikacji na statku urzàdzenia redukujàcego ze wzgl´du na emisj´

NOx, w celu zapewnienia, ˝e urzàdzenie pracuje poprawnie.

2.2.6

W celu certyfikacji wst´pnej silników w ramach rodziny silników lub grupy silników, Certyfikat EIAPP

mo˝e zostaç wydany, zgodnie z procedurami ustanowionymi przez administracj´, dla silnika(ów) macierzystego i ka˝dego silnika — przynale˝nego do rodziny lub grupy, produkowanego zgodnie z takà certyfikacjà, i towarzyszyç tym silnikom przez czas ich eksploatacji na statkach, podlegajàcych w∏adzy tej administracji.

2.2.7.1 Gdy silnik jest produkowany poza krajem administracji statku, na którym ma byç zamontowany, administracja w∏aÊciwa dla statku mo˝e poprosiç administracj´ kraju, w którym silnik jest produkowany, o wykonanie jego odbioru. Po upewnieniu si´, ˝e wymagania Prawid∏a 13 Za∏àcznika VI sà spe∏nione stosownie do niniejszego Kodeksu technicznego NOx, administracja, w której kraju silnik jest produkowany wyda lub uwierzytelni wydanie Certyfikatu EIAPP.

2.2.7.2 Kopi´ certyfikatu(ów) i kopi´ sprawozdania z przeglàdu nale˝y przekazaç tak szybko, jak to mo˝liwe administracji, która wystàpi∏a o jego wydanie.

2.2.7.3 Certyfikat w ten sposób wydany ma zawieraç oÊwiadczenie stwierdzajàce, i˝ zosta∏o wydane na proÊb´ administracji.

2.2.8

Schemat blokowy, dajàcy wskazania do zapewnienia zgodnoÊci z wymaganiami przeglàdu wst´pnego

okr´towych silników wysokopr´˝nych, przeznaczonych do instalacji na statkach, jest pokazany na rys. 1 w Uzupe∏nieniu 2 do niniejszego Kodeksu.

2.2.9

Wzór formularza Certyfikatu EIAPP za∏àczony jest w Uzupe∏nieniu 1 do niniejszego Kodeksu.

————————

Rodzina silników — t∏umaczenie angielskiego okreÊlenia „engine family”.

Grupa silników — t∏umaczenie angielskiego okreÊlenia „engine group”.

*** Silnik macierzysty — t∏umaczenie angielskiego okreÊlenia „parent engine”.

**** Certyfikacja wst´pna — angielski termin „pre-certification”, w dalszym tekÊcie Kodeksu stosujemy równie˝ jako odpowiednik: precertyfikacja.

13/10/05

14:54

Dziennik Ustaw Nr 202

2.3

Page 13076

— 13076 —

Poz. 1679

Procedury certyfikacji silnika

2.3.1

OdnoÊnie do tych silników, które nie zosta∏y poddane regulacji lub modyfikacji w stosunku do oryginalnych warunków technicznych producenta, warunek posiadania wa˝nego Certyfikatu EIAPP powinien byç

wystarczajàcy do wykazania zgodnoÊci z majàcymi zastosowanie limitami NOx.

2.3.2

Po instalacji na statku nale˝y okreÊliç, w jakim zakresie silnik b´dzie poddany póêniejszym regulacjom

i/lub modyfikacjom, które mogà wp∏ywaç na emisj´ NOx. Dlatego te˝, po zainstalowaniu na statku, lecz przed

wydaniem Certyfikatu IAPP, nale˝y poddaç silnik inspekcji ze wzgl´du na modyfikacje oraz zatwierdzeniu przy

u˝yciu statkowych procedur sprawdzania emisji NOx i jednej z metod opisanych w 2.1.2.

2.3.3

Istniejà silniki, które po certyfikacji wst´pnej wymagajà koƒcowej regulacji lub modyfikacji w celu optymalizacji ich osiàgów. W tym przypadku nale˝y zastosowaç koncepcj´ grupy silników do zapewnienia, ˝e silnik

nadal spe∏nia limity emisji.

2.3.4

Armator musi mieç mo˝liwoÊç wykonania bezpoÊredniego pomiaru emisji NOx podczas pracy silnika.

Dane takie mogà przyjàç form´ pomiarów indywidualnych, wykonywanych regularnie w pe∏nym zakresie pracy silnika i zapisywanych ∏àcznie z innymi parametrami pracy silnika lub mogà pochodziç z ciàg∏ego monitoringu i gromadzenia danych. Dane muszà byç aktualne (pobrane w okresie 30 ostatnich dni) i muszà zostaç zebrane przy u˝yciu procedur prób wymienionych w niniejszym Kodeksie technicznym NOx. Takie zapisy monitoringu nale˝y przechowywaç na statku przez trzy miesiàce w celu kontroli przez strony Protokó∏u 1997. Ponadto dane nale˝y skorygowaç do warunków otoczenia i w∏asnoÊci paliwa, a aparatura pomiarowa musi byç sprawdzona pod wzgl´dem poprawnoÊci kalibracji i dzia∏ania, zgodnie z procedurami wyszczególnionymi przez producenta aparatury pomiarowej, zawartymi w Kartotece technicznej silnika. W przypadkach gdy zamontowano

urzàdzenia do oczyszczania spalin, majàce wp∏yw na emisj´ NOx, punkt lub punkty pomiarowe muszà byç

umieszczone za tymi urzàdzeniami.

2.3.5

W celu wykazania zgodnoÊci z normami przez zastosowanie metody bezpoÊredniego pomiaru nale˝y

zebraç wystarczajàcà iloÊç danych do obliczenia Êredniej wa˝onej emisji NOx zgodnie z niniejszym Kodeksem.

2.3.6

Ka˝dy okr´towy silnik wysokopr´˝ny zainstalowany na statku nale˝y zaopatrzyç w Kartotek´ technicznà. Kartoteka ta powinna zostaç sporzàdzona przez producenta silnika i zatwierdzona przez administracj´, przy

czym wymagane jest, aby towarzyszy∏a ona silnikowi przez czas jego eksploatacji na statku. Kartoteka techniczna powinna zawieraç dane wyszczególnione w 2.4.1.

2.3.7

W przypadku gdy zainstalowane jest urzàdzenie do oczyszczania spalin i jest ono potrzebne do zapewnienia zgodnoÊci z limitami NOx, jednà z mo˝liwoÊci, zapewniajàcych prosty sposób weryfikacji zgodnoÊci

z Prawid∏em 13 Za∏àcznika VI, jest bezpoÊredni pomiar NOx i monitoring zgodnie z 2.3.4. Jakkolwiek, w zale˝noÊci od mo˝liwoÊci technicznych zastosowanego urzàdzenia, w celu zatwierdzenia przez administracje, mogà

byç monitorowane inne odpowiednie parametry.

2.3.8

Gdy w celu osiàgni´cia zgodnoÊci z normami NOx wprowadzana jest dodatkowa substancja, taka jak

amoniak, mocznik, para, woda, dodatki do paliwa itp., nale˝y zapewniç Êrodki monitoringu zu˝ycia tych substancji. Kartoteka techniczna powinna dostarczaç wystarczajàcych informacji, pozwalajàcych w prosty sposób

wykazaç, ˝e zu˝ycie tych dodatkowych substancji jest zgodne z zapewnieniem spe∏nienia odpowiednich limitów NOx.

2.3.9

Je˝eli w silniku dokonano jakiejkolwiek regulacji lub modyfikacji po jego precertyfikacji, to w Ksià˝ce

zapisów parametrów silnika nale˝y odnotowaç kompletny zapis takich regulacji lub modyfikacji.

2.3.10 Je˝eli wszystkie silniki zainstalowane na statku zosta∏y sprawdzone i wszystkie ich parametry, cz´Êci

sk∏adowe i nastawy pozostajà w granicach zapisanych w Kartotece technicznej, wówczas silniki nale˝y uznaç za

spe∏niajàce limity NOx, okreÊlone w Prawidle 13 Za∏àcznika VI. W takim przypadku, w Êwietle postanowieƒ niniejszego Kodeksu, powinien zostaç wydany Certyfikat IAPP dla statku.

2.3.11 Je˝eli dokonano jakiejkolwiek regulacji lub modyfikacji przekraczajàcej zatwierdzone granice, zapisane

w Kartotece technicznej, Certyfikat IAPP mo˝e zostaç wydany tylko wówczas, je˝eli zostanie sprawdzone, ˝e ca∏kowita emisja NOx znajduje si´ w zakresie wymaganych limitów poprzez: bezpoÊredni zatwierdzony przez administracj´; monitoring NOx na statku lub uproszczony pomiar NOx na statku, lub przez odniesienie si´ do prób

na stanowisku próbnym wykonanych dla w∏aÊciwej grupy silników, wykazujàcych, ˝e takie regulacje lub modyfikacje nie powodujà przekroczenia limitów emisji NOx.

2.3.12 Zgodnie z niniejszym Kodeksem, administracja mo˝e, wed∏ug w∏asnego uznania, skróciç lub ograniczyç wszystkie cz´Êci przeglàdu na statku w stosunku do silnika, dla którego zosta∏ wydany Certyfikat EIAPP.

Jednak˝e na statku musi byç przeprowadzony ca∏kowity przeglàd co najmniej jednego cylindra i/lub jednego

silnika z rodziny silników lub grupy silników, lub cz´Êci zamiennej, o ile ma to zastosowanie, a skrócenie mo˝e

byç dokonane tylko, jeÊli mo˝liwe jest, ˝e wszystkie pozosta∏e cylindry i/lub silniki lub cz´Êci zamienne dzia∏ajà

w ten sam sposób, jak silnik i/lub cylinder lub cz´Êç zamienna poddane przeglàdowi.

13/10/05

14:54

Page 13077

— 13077 —

Poz. 1679

2.3.13 Schemat blokowy, dajàcy wskazania do zapewnienia zgodnoÊci z wymaganiami przeglàdów zasadniczych, okresowych i poÊrednich odnoÊnie do certyfikacji okr´towych silników wysokopr´˝nych na statkach, jest

pokazany na rys. 2 i 3 w Uzupe∏nieniu 2 do niniejszego Kodeksu.

2.4

Kartoteka techniczna i statkowe procedury sprawdzania NOx

2.4.1

W celu umo˝liwienia administracji przeprowadzenia przeglàdów silnika opisanych w 2.1, Kartoteka

techniczna wymagana przez 2.3.6 powinna zawieraç co najmniej nast´pujàce informacje

1) identyfikacj´ tych cz´Êci sk∏adowych, nastaw i parametrów pracy silnika, które majà wp∏yw na emisje NOx;

2) identyfikacj´ pe∏nego zakresu dopuszczalnych regulacji lub zamienników cz´Êci sk∏adowych silnika;

3) pe∏en rejestr parametrów pracy silnika, w∏àcznie z pr´dkoÊcià znamionowà i mocà znamionowà silnika;

4) system statkowych procedur sprawdzania emisji NOx do weryfikacji zgodnoÊci z limitami emisji NOx

podczas przeglàdów sprawdzajàcych na statku, zgodnie z Rozdzia∏em 6;

5) kopi´ raportu z prób wymaganego w 5.10;

6) je˝eli ma zastosowanie, oznaczenie i ograniczenia dotyczàce silnika b´dàcego cz∏onkiem grupy silników lub rodziny silników;

7) specyfikacj´ technicznà tych cz´Êci zamiennych/sk∏adowych silnika, których zastosowanie, o ile jest

zgodne z tà specyfikacjà, prowadzi do ciàg∏ego zapewnienia zgodnoÊci silnika z limitami emisji NOx i

8) Certyfikat EIAPP, o ile ma to zastosowanie.

2.4.2

W celu zapewnienia, ˝e silniki sà zgodne z Prawid∏em 13 Za∏àcznika VI po instalacji na statku, ka˝dy silnik z Certyfikatem EIAPP powinien byç sprawdzony co najmniej raz zanim zostanie wydany Certyfikat IAPP. Taka kontrola mo˝e byç przeprowadzona, u˝ywajàc statkowych procedur sprawdzania emisji NOx, okreÊlonych

w Kartotece technicznej silnika lub jednà z innych metod, je˝eli przedstawiciel armatora nie ˝yczy sobie kontroli przy u˝yciu statkowych procedur sprawdzania emisji NOx.

2.4.3

G∏ównà zasadà jest, ˝e statkowe procedury sprawdzania emisji NOx majà umo˝liwiaç inspektorowi ∏atwe okreÊlenie, czy silnik pozostaje w zgodnoÊci z Prawid∏em 13 Za∏àcznika VI. RównoczeÊnie, nie powinny byç

one ucià˝liwe, jak choçby powodujàc nadmierne opóênienie statku lub wymagajàc dog∏´bnej wiedzy dotyczàcej w∏asnoÊci poszczególnego silnika, czy te˝ wymagajàc specjalistycznych urzàdzeƒ pomiarowych niedost´pnych na statku.

2.4.4

Statkowe procedury sprawdzania emisji NOx powinny byç okreÊlone przy u˝yciu jednej z nast´pujàcych metod

1) kontroli parametrów silnika zgodnie z 6.2 w celu sprawdzenia, czy cz´Êci sk∏adowe silnika, nastawy,

parametry pracy nie wykazujà odchyleƒ od specyfikacji zawartej w Kartotece technicznej;

2) uproszczonej metody pomiaru, zgodnie z 6.3 lub

3) metody pomiaru bezpoÊredniego i monitoringu, zgodnie z 2.3.4, 2.3.5, 2.3.7, 2.3.8, 2.3.11, i 5.5.

2.4.5

Gdy urzàdzenie do monitoringu i rejestracji emisji NOx jest wyspecyfikowane w statkowych procedurach sprawdzania emisji NOx, to powinno byç zatwierdzone przez administracj´ w oparciu o wytyczne, które

majà byç opracowane przez Organizacj´. Wytyczne te powinny zawieraç co najmniej

1) definicj´ ciàg∏ego monitoringu NOx, z uwzgl´dnieniem zarówno ustalonych, jak i przejÊciowych stanów pracy silnika;

2) sposób zapisu danych, ich przetwarzanie i przechowywanie;

3) warunki dotyczàce urzàdzeƒ w celu zapewnienia, ˝e ich niezawodnoÊç zostaje utrzymana w trakcie

eksploatacji;

4) warunki prób Êrodowiskowych urzàdzeƒ;

5) warunki testowania aparatury, aby wykazaç jej odpowiednià dok∏adnoÊç, powtarzalnoÊç oraz wzajemnà wra˝liwoÊç w porównaniu do wymagaƒ odpowiednich paragrafów niniejszego Kodeksu i

6) formularz Êwiadectwa zatwierdzenia, które ma byç wydane przez administracj´.

2.4.6

Rozwa˝ajàc, która statkowa procedura sprawdzania emisji NOx powinna zostaç zawarta w Kartotece

technicznej silnika do sprawdzenia czy silnik spe∏nia limity emisji NOx podczas jakichkolwiek wymaganych

przeglàdów sprawdzajàcych na statku, przeprowadzonych ju˝ po wydaniu Certyfikatu IAPP, producent silnika

lub armator mo˝e wybraç jakàkolwiek (dowolnà) z trzech metod okreÊlonych w 6.1.

13/10/05

14:54

Dziennik Ustaw Nr 202

Page 13078

— 13078 —

Poz. 1679

Rozdzia∏ 3

Normy emisji tlenków azotu

3.1

Maksymalne dopuszczalne limity emisji NOx dotyczàce okr´towych silników wysokopr´˝nych

3.1.1

Wykres na rys. 1 przedstawia maksymalny dopuszczalny limit wartoÊci emisji NOx, okreÊlony w oparciu o zale˝noÊç zawartà w ust´pie 3(a) Prawid∏a 13 Za∏àcznika VI. Ca∏kowita wa˝ona emisja NOx, zmierzona i obliczona zgodnie z procedurami niniejszego Kodeksu, powinna byç mniejsza lub równa odpowiedniej wartoÊci

z wykresu w zale˝noÊci od pr´dkoÊci znamionowej silnika.

Cykle D2/E2/E3/C1 przy zasilaniu silnika olejem nap´dowym (MDO — marine diesel oil)

NOx (g/kWh)

Znamionowa pr´dkoÊç obrotowa silnika (obr/min)

gdzie n = znamionowa pr´dkoÊç obrotowa (obr/min)

Rys. 1 — Maksymalna dopuszczalna emisja NOx z okr´towych silników

wysokopr´˝nych

3.1.2 Gdy silnik pracuje na oleju nap´dowym (MDO), zgodnie z 5.3, ca∏kowità emisj´ tlenków azotu (obliczonà jako ca∏kowita wa˝ona emisja NO2) nale˝y okreÊliç, u˝ywajàc stosownych cykli prób i metod pomiarowych

wymienionych w niniejszym Kodeksie.

3.1.3 Odpowiednia wartoÊç limitu emisji w spalinach silnika okreÊlona z rys. 1 oraz obliczona rzeczywista wartoÊç emisji powinny byç wyszczególnione w Certyfikacie EIAPP silnika.

3.2

Stosowane cykle prób i wspó∏czynniki wagowe

3.2.1 W celu sprawdzenia zgodnoÊci emisji NOx z limitami zgodnie z Prawid∏em 13 Za∏àcznika VI, dla ka˝dego

pojedynczego silnika lub silnika macierzystego z grupy lub rodziny silników nale˝y zastosowaç tylko cykle prób

wymienione w 3.2.2 do 3.2.6.

3.2.2 Dla silników okr´towych pracujàcych ze sta∏à pr´dkoÊcià obrotowà, przeznaczonych do nap´du g∏ównego, w∏àcznie z silnikami nap´dów spalinowo-elektrycznych, nale˝y stosowaç cykl prób E2 zgodnie z tabelà 1.

3.2.3 Dla uk∏adów ze Êrubà nastawnà nale˝y stosowaç cykl prób E2 zgodnie z tabelà 1.

Tabela 1 — Cykl próby przy zastosowaniu silnika do nap´du g∏ównego ze sta∏à pr´dkoÊcià obrotowà (w∏àcznie

z nap´dem spalinowo-elektrycznym oraz uk∏adami ze Êrubà nastawnà)

3.2.4 Dla silników g∏ównych i pomocniczych pracujàcych wed∏ug krzywej Êrubowej nale˝y zastosowaç cykl

prób E3 zgodnie z tabelà 2.

13/10/05

14:54

Page 13079

— 13079 —

Poz. 1679

Tabela 2 — Cykl prób przy zastosowaniu silnika jako silnika nap´du g∏ównego oraz nap´du pomocniczego, pracujàcego wed∏ug krzywej Êrubowej

3.2.5 Dla silników pomocniczych pracujàcych ze sta∏à pr´dkoÊcià obrotowà nale˝y stosowaç cykl prób D2

zgodnie z tabelà 3.

Tabela 3 — Cykl prób przy zastosowaniu silnika jako silnika pomocniczego pracujàcego ze sta∏à pr´dkoÊcià obrotowà

3.2.6 Dla silników pomocniczych pracujàcych ze zmiennà pr´dkoÊcià obrotowà i zmiennym obcià˝eniem, których nie wymieniono wy˝ej, nale˝y stosowaç cykl prób C1 zgodnie z tabelà 4.

Tabela 4 — Cykl prób przy zastosowaniu silnika jako silnika pomocniczego pracujàcego ze zmiennà pr´dkoÊcià

obrotowà i zmiennym obcià˝eniem

3.2.7 WartoÊci momentu podane w cyklu prób C1 dla danego trybu pracy okreÊlajà procentowo wartoÊç wymaganego momentu w stosunku do momentu maksymalnego, jaki silnik mo˝e rozwinàç przy danej pr´dkoÊci

obrotowej.

3.2.8 Pr´dkoÊç poÊrednia przy przeprowadzeniu próby wed∏ug cyklu C1 musi zostaç okreÊlona przez producenta silnika, bioràc pod uwag´ nast´pujàce wymagania

1) Dla silników, które sà tak skonstruowane, ˝e w ca∏ym zakresie pr´dkoÊci obrotowej mogà pracowaç

na charakterystyce momentu maksymalnego, pr´dkoÊcià poÊrednià powinna byç pr´dkoÊç, deklarowana przez wytwórc´ silnika, taka, przy której wyst´puje moment maksymalny pod warunkiem, ˝e

mieÊci si´ ona w zakresie od 60 do 75 % pr´dkoÊci znamionowej.

2) Je˝eli deklarowana pr´dkoÊç obrotowa dla momentu maksymalnego jest mniejsza ni˝ 60 % pr´dkoÊci znamionowej, wówczas jako pr´dkoÊç poÊrednià nale˝y przyjàç pr´dkoÊç równà 60 % pr´dkoÊci

znamionowej.

3) Je˝eli deklarowana pr´dkoÊç obrotowa dla maksymalnego momentu jest wi´ksza ni˝ 75 % pr´dkoÊci

znamionowej, wówczas jako pr´dkoÊç poÊrednià nale˝y przyjàç pr´dkoÊç równà 75 % pr´dkoÊci znamionowej.

4) Dla silników, które sà tak skonstruowane, ˝e nie mogà w sposób ciàg∏y pracowaç na charakterystyce

pe∏nej mocy w ca∏ym zakresie pr´dkoÊci obrotowych, typowa pr´dkoÊç poÊrednia znajduje si´ pomi´dzy 60 a 70 % pr´dkoÊci znamionowej.

3.2.9 Je˝eli producent silnika wyst´puje o zastosowanie nowego cyklu prób dla silnika ju˝ certyfikowanego

w oparciu o inny cykl prób, wymieniony w 3.2.2 do 3.2.6, wówczas mo˝e nie byç konieczne, by taki silnik poddany zosta∏ pe∏nemu procesowi certyfikacji do nowego zastosowania. W takim przypadku producent silnika

mo˝e wykazaç zgodnoÊç z normami metodà obliczeniowà, stosujàc wyniki pomiarów z poszczególnych faz pierwotnej próby certyfikacyjnej do obliczenia ca∏kowitej wa˝onej emisji dla nowego zastosowania silnika, u˝ywajàc wspó∏czynników wagowych odpowiednich do nowego cyklu prób.

13/10/05

14:54

Page 13080

Dziennik Ustaw Nr 202

— 13080 —

Poz. 1679

Rozdzia∏ 4

Zatwierdzanie silników produkowanycyh seryjnie: koncepcja rodziny silników i grupy silników

4.1

Uwagi ogólne

4.1.1

W celu unikni´cia prób certyfikacyjnych ka˝dego silnika na zgodnoÊç z limitami emisji NOx mo˝e zostaç przyj´ta jedna z dwóch koncepcji zatwierdzenia, a mianowicie koncepcja rodziny silników lub grupy silników.

4.1.2

Koncepcja rodziny silników mo˝e byç zastosowana do wszelkich seryjnie produkowanych silników,

których konstrukcja zapewnia, podobnà charakterystyk´ emisji NOx i które sà u˝ywane tak bez przeróbek,

a podczas instalacji na statku nie wymagajà ˝adnych regulacji lub modyfikacji, które mog∏yby negatywnie wp∏ywaç na emisj´ NOx.

4.1.3

Koncepcja grupy silników mo˝e byç zastosowana do silników produkowanych w mniejszych seriach,

przeznaczonych do podobnych zastosowaƒ i które wymagajà drobnych regulacji i modyfikacji podczas instalacji lub w trakcie eksploatacji na statku. Takimi silnikami sà zazwyczaj silniki du˝ej mocy przeznaczone na nap´d

g∏ówny.

4.1.4

Producent silnika mo˝e wst´pnie, wed∏ug swego uznania, okreÊliç, czy silniki powinny byç rozpatrywane jako rodzina silników, czy grupa silników. Ogólnie bioràc, wybór b´dzie oparty na tym, czy i do jakiego

stopnia silniki zostanà zmodyfikowane po wykonaniu próby na stanowisku prób.

4.2

Dokumentacja

4.2.1

Ca∏a dokumentacja do certyfikacji musi byç skompletowana i odpowiednio ostemplowana przez odpowiednio uprawnione w∏adze. Dokumentacja ta powinna równie˝ zawieraç wszystkie warunki, w∏àcznie z wymianà cz´Êci zamiennych, dla zapewnienia, ˝e silnik zachowuje zgodnoÊç z wymaganymi normami emisji.

4.2.2

Dla silnika nale˝àcego do grupy silników wymagana dokumentacja, niezb´dna do metody kontroli parametrów silnika jest wymieniona w 6.2.3.6.

4.3

Zastosowanie koncepcji rodziny silników

4.3.1

Koncepcja rodziny silników daje mo˝liwoÊç ograniczenia liczby silników, które muszà byç poddane

próbie zatwierdzajàcej, jednoczeÊnie zapewniajàc, ˝e wszystkie silniki danej rodziny spe∏niajà wymagania procedury zatwierdzenia. W przypadku koncepcji rodziny silników, silniki posiadajàce podobne charakterystyki

emisji oraz konstrukcj´ sà reprezentowane przez silnik macierzysty wybrany spoÊród rodziny.

4.3.2

Silniki, które sà produkowane seryjnie i nie sà przeznaczone do modyfikacji, mogà byç traktowane jak

rodzina silników.

4.3.3

Procedura wyboru silnika macierzystego polega na wyselekcjonowaniu silnika o w∏aÊciwoÊciach najbardziej niekorzystnie wp∏ywajàcych na poziom emisji NOx. Taki silnik powinien mieç najwy˝szy poziom emisji

NOx spoÊród wszystkich silników w rodzinie.

4.3.4

Na podstawie prób i wiedzy in˝ynierskiej, producent powinien zaproponowaç, które silniki nale˝à do

rodziny silników, który silnik(i) wykazuje najwy˝szà emisj´ NOx oraz który silnik(i) powinien byç wybrany do

prób certyfikacyjnych.

4.3.5

Administracja powinna w trakcie certyfikacji dokonaç przeglàdu wyboru silnika macierzystego w rodzinie, a tak˝e mieç mo˝liwoÊç wyboru innego silnika, albo do prób zatwierdzenia, albo prób zgodnoÊci wyrobu, w celu upewnienia si´, ˝e ca∏a rodzina silników spe∏nia wymagania odnoÊnie do limitów emisji NOx.

4.3.6

Koncepcja rodziny silników dopuszcza drobne regulacje dokonywane urzàdzeniami regulacyjnymi.

Silniki okr´towe wyposa˝one w urzàdzenia regulacyjne muszà spe∏niaç wszystkie wymagania przy ka˝dej regulacji, le˝àcej w dost´pnym fizycznie zakresie. Urzàdzenie nie jest uwa˝ane za nastawialne (regulowane), gdy jest

trwale zapiecz´towane, jeÊli zaÊ nie jest trwale zapiecz´towane — wtedy, gdy normalnie jest niedost´pne. Administracja mo˝e wymagaç, by w celu wykonania próby certyfikacyjnej lub próby w trakcie eksploatacji, majàcej okreÊliç zgodnoÊç z wymaganiami, urzàdzenia regulacyjne by∏y ustawione w dowolnym po∏o˝eniu znajdujàcym si´ w ich zakresie regulacji.

4.3.7

Przed zatwierdzeniem rodziny silników, administracja powinna przedsi´wziàç niezb´dne Êrodki do

sprawdzenia, ˝e podj´to odpowiednie post´powanie zapewniajàce skutecznà kontrol´ zgodnoÊci wyrobu.

4.3.8

Wytyczne do selekcji rodziny silników

4.3.8.1 Rodzina silników powinna zostaç okreÊlona przez podanie jej podstawowej charakterystyki, jednakowej dla wszystkich silników nale˝àcych do rodziny. W niektórych przypadkach mo˝e mieç miejsce wzajemne

13/10/05

14:54

Page 13081

Dziennik Ustaw Nr 202

— 13081 —

Poz. 1679

oddzia∏ywanie parametrów; te oddzia∏ywania muszà tak˝e byç uwzgl´dnione w celu zapewniania, ˝e tylko silniki o podobnej charakterystyce emisji NOx w spalinach znajdà si´ w rodzinie silników, np. w niektórych silnikach, ze wzgl´du na zastosowany uk∏ad dolotowy lub zasilania, liczba cylindrów mo˝e byç parametrem majàcym wp∏yw na emisj´, a w innych konstrukcjach — charakterystyka emisji w spalinach mo˝e byç niezale˝na od

liczby lub uk∏adu cylindrów.

4.3.8.2 Producent silnika jest odpowiedzialny za wybór spoÊród ró˝nych modeli tych silników, które majà byç

w∏àczone do rodziny. Nast´pujàce podstawowe charakterystyki, lecz nie rozwiàzania techniczne, muszà byç

wspólne dla wszystkich silników nale˝àcych do rodziny silników

1) cykl pracy

— dwusuwowy (2-s),

— czterosuwowy (4-s),

2) czynnik ch∏odzàcy

— powietrze,

— woda,

— olej,

3) obj´toÊç skokowa poszczególnego cylindra

— mo˝e si´ ró˝niç co najwy˝ej o 15 %,

4) liczba cylindrów i ich uk∏ad

— stosuje si´ tylko w pewnych przypadkach, np. w po∏àczeniu z zastosowaniem urzàdzeƒ do

oczyszczania spalin,

5) sposób zasysania powietrza

— niedo∏adowany,

— do∏adowany,

6) rodzaj paliwa

— olej nap´dowy/paliwo ci´˝kie,

— silnik dwupaliwowy,

7) komora spalania

— komora niedzielona,

— komora dzielona,

8) uk∏ad zaworów, kana∏ów, rozmiar i liczba

— w g∏owicy,

— w tulei cylindrowej,

9) rodzaj uk∏adu paliwowego

— pompa wtryskowa — przewód wysokociÊnieniowy — wtryskiwacz,

— z pompà rz´dowà,

— z pompà rozdzielaczowà,

— z pojedynczym wtryskiwaczem,

— z zespo∏em wtryskiwaczy,

— z zaworem gazowym,

10) inne urzàdzenia

— recyrkulacja spalin,

— wtrysk wody/stosowanie emulsji paliwowo-wodnej,

— wtrysk powietrza,

— uk∏ad ch∏odzenia powietrza do∏adowujàcego,

— uk∏ad oczyszczania spalin

— z katalizatorem redukujàcym,

— z katalizatorem utleniajàcym,

— z reaktorem termicznym,

— z oddzielaczem czàstek sta∏ych.

13/10/05

14:54

Page 13082

Dziennik Ustaw Nr 202

— 13082 —

Poz. 1679

4.3.8.3 Je˝eli w rodzinie silników sà silniki wyposa˝one w inne urzàdzenia, które mogà byç uwa˝ane za majàce wp∏yw na emisj´ NOx w spalinach, to muszà one zostaç zidentyfikowane i wzi´te pod uwag´ podczas wyboru silników, które b´dà w∏àczone do rodziny.

4.3.9

Wytyczne zmierzajàce do wyboru silnika macierzystego rodziny silników

4.3.9.1 Metod´ wyboru silnika macierzystego w celu pomiaru emisji NOx nale˝y uzgodniç i zatwierdziç przez

administracj´. Metoda powinna byç oparta na wyborze silnika posiadajàcego takie urzàdzenia i majàcego takà

charakterystyk´, o których wiadomo, ˝e powodujà najwy˝szà emisj´ NOx wyra˝onà w gramach na kilowatogodzin´ (g/kWh). Wymaga to szczegó∏owej wiedzy odnoÊnie do silników wyst´pujàcych w obr´bie rodziny.

W pewnych warunkach administracja mo˝e wyciàgnàç wniosek, ˝e najgorszy przypadek ze wzgl´du na emisj´

NOx wÊród rodziny silników mo˝e zostaç najlepiej okreÊlony poprzez próby drugiego silnika. W ten sposób administracja mo˝e wybraç dodatkowy silnik do próby w oparciu o cechy, które wskazujà, ˝e mo˝e on mieç najwy˝szy poziom emisji NOx spoÊród silników z rodziny. Je˝eli silniki z rodziny posiadajà zmienne w∏aÊciwoÊci,

które mogà byç uwa˝ane za majàce wp∏yw na emisje NOx, to te w∏aÊciwoÊci muszà byç tak˝e zidentyfikowane

i wzi´te pod uwag´ przy selekcji silnika macierzystego.

4.3.9.2 Przy wyborze silnika macierzystego do kontroli emisji NOx nale˝y rozwa˝yç kryteria wymienione ni˝ej, przy czym nale˝y braç równie˝ pod uwag´ kombinacje ró˝nych innych podstawowych w∏asnoÊci silnika.

1) g∏ówne kryterium selekcji

— wi´ksze nat´˝enie podawania paliwa;

2) uzupe∏niajàce kryteria selekcji

— wy˝sze Êrednie ciÊnienie u˝yteczne,

— wy˝sza maksymalna wartoÊç szczytowa ciÊnienia w cylindrze,

— wi´kszy stosunek ciÊnienia powietrza do∏adowujàcego do ciÊnienia koƒca spr´˝ania,

— dp/α, mniejszy kàt nachylenia krzywej spalania,

— wy˝sze ciÊnienie powietrza do∏adowujàcego,

— wy˝sza temperatura powietrza do∏adowujàcego.

4.3.9.3 Je˝eli silniki w rodzinie posiadajà inne zmienne cechy, które mogà wp∏ywaç na emisj´ NOx, to cechy

te muszà zostaç tak˝e zidentyfikowane i wzi´te pod uwag´ przy wyborze silnika macierzystego.

4.3.10

Certyfikacja rodziny silników

4.3.10.1 Certyfikacja powinna zawieraç wykaz wszystkich silników i ich danych technicznych zatwierdzonych

w ramach tej samej rodziny silników, a tak˝e ograniczenia co do parametrów ich pracy, i cz´Êci sk∏adowych oraz

granice zmian regulacji silnika, które mogà byç dopuszczalne. Wykaz ten musi byç przygotowany i prowadzony przez producenta silnika oraz zatwierdzony przez administracj´.

4.3.10.2 Zgodnie z niniejszym Kodeksem dla silnika — cz∏onka ca∏ej rodziny powinien zostaç wydany certyfikat wst´pny lub Certyfikat EIAPP zaÊwiadczajàcy, ˝e silnik macierzysty spe∏nia limity emisji NOx okreÊlone

w Prawidle 13 Za∏àcznika VI.

4.3.10.3 Gdy silnik macierzysty z rodziny silników zosta∏ poddany próbom w najbardziej niekorzystnych warunkach okreÊlonych w niniejszym Kodeksie i potwierdzone zosta∏o, ˝e spe∏nia maksymalne dopuszczalne ograniczenia emisji (patrz 3.1), wyniki próby i pomiaru NOx nale˝y odnotowaç w Certyfikacie EIAPP wydanym dla

danego silnika macierzystego oraz dla wszystkich silników — cz∏onków rodziny silników.

4.3.10.4 Je˝eli dwie lub wi´cej administracji zgadza si´ na wzajemne uznanie Mi´dzynarodowych certyfikatów

o zapobieganiu zanieczyszczaniu powietrza przez silnik (Certyfikaty EIAPP), wówczas ca∏a rodzina silników, certyfikowana przez jednà z tych administracji, musi byç zaakceptowana przez inne administracje, które zawar∏y

takie porozumienie z administracjà wystawiajàcà Êwiadectwo oryginalne. Âwiadectwa wydane zgodnie z takimi porozumieniami nale˝y bez zag∏´biania si´ w spraw´ uznaç jako dowód, ˝e wszystkie silniki obj´te certyfikacjà rodziny silników spe∏niajà poszczególne wymagania dotyczàce emisji NOx. Nie ma potrzeby dostarczania

kolejnych dowodów zgodnoÊci z Prawid∏em 13 Za∏àcznika VI, o ile zostanie sprawdzone, ˝e zainstalowany silnik nie zosta∏ zmodyfikowany i regulacja silnika zawiera si´ w zakresie dopuszczonym przez certyfikat wystawiony dla rodziny silników.

4.3.10.5 Je˝eli silnik macierzysty z rodziny silników ma zostaç poddany certyfikacji zgodnie z alternatywnà normà lub cyklem prób, innym ni˝ dopuszczony przez niniejszy Kodeks, wytwórca musi dowieÊç administracji, zanim wyda ona Certyfikat EIAPP, ˝e Êrednia wa˝ona emisja NOx dla w∏aÊciwych cykli prób jest zgodna z odpowiednimi wartoÊciami granicznymi — zgodnie z Prawid∏em 13 Za∏àcznika VI oraz niniejszym Kodeksem.

13/10/05

14:54

Page 13083

Dziennik Ustaw Nr 202

— 13083 —

Poz. 1679

4.3.10.6 Przed przyznaniem rodzinie silników uznania dla nowych, seryjnie produkowanych silników, administracja podejmie niezb´dne Êrodki w celu sprawdzenia, ˝e zapewniona zosta∏a efektywna kontrola zgodnoÊci

produkcji. To wymaganie mo˝e nie byç potrzebne dla rodzin silników ustanowionych w celu obj´cia tà koncepcjà silników po modyfikacji przeprowadzonej na statku ju˝ po wydaniu Certyfikatu EIAPP.

4.4

Zastosowanie koncepcji grupy silników

4.4.1

Silniki te stosowane sà przede wszystkim jako nap´d g∏ówny statków. Normalnie wymagajà one, odpowiednio do warunków pracy na statku, regulacji lub modyfikacji, które jednak˝e nie powinny powodowaç

przekroczenia limitów emisji NOx podanych w punkcie 3.1 niniejszego Kodeksu.

4.4.2

Dla silników b´dàcych w produkcji lub w eksploatacji koncepcja grupy silników dostarcza tak˝e mo˝liwoÊç ograniczenia prób zatwierdzajàcych ze wzgl´du na dokonane modyfikacje.

4.4.3

Koncepcja grupy silników mo˝e zostaç zastosowana do ka˝dego silnika, majàcego takie same w∏aÊciwoÊci konstrukcyjne, jak wymienione w 4.4.5, dla których dopuszczona jest regulacja lub modyfikacja danego

silnika po pomiarze wykonanym na stanowisku prób. Zakres silników w∏àczonych do grupy silników oraz wybór silnika macierzystego musi byç uzgodniony i zatwierdzony przez administracj´.

4.4.4

Wniosek dotyczàcy zastosowania koncepcji grupy silników, o ile wystàpi∏ z nim wytwórca silnika lub

inna strona, ma zostaç rozwa˝ony przez administracj´ pod wzgl´dem wydania uznaƒ/Êwiadectw. Je˝eli w∏aÊciciel silnika (armator), dzia∏ajàc z/lub bez technicznego wsparcia ze strony wytwórcy, zdecyduje si´ na dokonanie modyfikacji pewnej liczby podobnych silników, znajdujàcych si´ we flocie tego˝ armatora, wówczas armator mo˝e wystàpiç o dokonanie certyfikacji w ramach grupy silników. W ramach tej grupy mo˝e znaleêç si´ silnik badany na stanowisku prób. Typowe zastosowania to podobne modyfikacje silników podobnych, b´dàcych

w eksploatacji, lub silników podobnych, pracujàcych w podobnych warunkach eksploatacyjnych.

4.4.5

Wytyczne zmierzajàce do wyboru grupy silników

4.4.5.1 Grupa silników mo˝e zostaç okreÊlona przez podanie jej podstawowej charakterystyki oraz warunków

technicznych dodatkowych do parametrów, okreÊlonych w 4.3.8 dla rodziny silników.

4.4.5.2 Dla silników nale˝àcych do grupy silników wspólne muszà byç nast´pujàce parametry i rozwiàzania

techniczne

1) Êrednica cylindra i skok t∏oka,

2) sposób rozwiàzania i cechy konstrukcyjne uk∏adu do∏adowania i uk∏adu wydechowego

— system sta∏ociÊnieniowy,

— system pulsacyjny;

3) rodzaj uk∏adu ch∏odzenia powietrza do∏adowujàcego

— z/lub bez ch∏odnicy powietrza do∏adowujàcego;

4) cechy konstrukcyjne komory spalania, które majà wp∏yw na emisj´ NOx;

5) cechy konstrukcyjne uk∏adu wtryskowego, t∏oczka i krzywki wtryskowej, które mogà kszta∏towaç

podstawowà charakterystyk´ emisji NOx oraz

6) maksymalna moc znamionowa z cylindra przy maksymalnej pr´dkoÊci znamionowej. W grupie silników dopuszczalny zakres obni˝ania wartoÊci znamionowych powinien zostaç okreÊlony przez

producenta i zatwierdzony przez administracj´.

4.4.5.3 Ogólnie, je˝eli parametry wymagane w 4.4.5.2 nie sà wspólne dla wszystkich silników w przysz∏ej grupie silników, wówczas silniki te mogà nie byç uznane jako grupa silników. Jednak˝e, grupa silników mo˝e zostaç zatwierdzona, je˝eli tylko jeden z tych parametrów lub rozwiàzaƒ technicznych nie jest wspólny dla wszystkich silników w przysz∏ej grupie silników pod warunkiem, ˝e producent silnika lub armator mo˝e, w ramach Kartoteki technicznej, dowieÊç administracji, ˝e takie naruszenie tego jednego parametru lub rozwiàzania technicznego da∏oby w rezultacie to, ˝e wszystkie silniki nale˝àce do grupy nadal spe∏nia∏yby ograniczenia emisji NOx.

4.4.6

Wytyczne odnoÊnie do dopuszczalnej regulacji i modyfikacji w ramach grupy silników

4.4.6.1 Zgodnie z koncepcjà grupy silników nieznaczne regulacje lub modyfikacje sà dozwolone w grupie

silników po dokonaniu wst´pnej certyfikacji lub koƒcowym pomiarze na stanowisku prób za porozumieniem

zainteresowanych stron i z zatwierdzeniem przez administracj´, o ile

1) kontrola parametrów silnika powiàzanych z emisjà i/lub zaopatrzenie silnika w statkowe procedury

sprawdzania emisji NOx i/lub dane dostarczone przez producenta potwierdzà, ˝e wyregulowany lub

zmodyfikowany silnik spe∏nia odpowiednie limity emisji NOx. Wyniki pomiarów emisji NOx, wykonanych na stanowisku prób, powinny zostaç zaakceptowane jako jedna z mo˝liwoÊci sprawdzania

regulacji lub modyfikacji na statku dla silnika nale˝àcego do grupy silników lub

2) pomiary wykonane na statku potwierdzà, ˝e wyregulowany lub zmodyfikowany silnik spe∏nia odpowiednie limity emisji NOx.

13/10/05

14:54

Page 13084

Dziennik Ustaw Nr 202

— 13084 —

Poz. 1679

4.4.6.2 Przyk∏ady regulacji lub modyfikacji, które mogà byç dozwolone w ramach grupy silników, nie sà jednak ograniczone do podanych poni˝ej

1) dla warunków na statku, regulacja

— kàta wyprzedzenia wtrysku dla kompensacji ró˝nic we w∏asnoÊciach paliwa,

— kàta wyprzedzenia wtrysku dla optymalizacji maksymalnego ciÊnienia w cylindrze,

— ró˝nic dawki paliwa pomi´dzy cylindrami;

2) dla optymalizacji osiàgów, modyfikacja

— turbospr´˝arki,

— cz´Êci sk∏adowych pompy wtryskowej

— rozwiàzania konstrukcyjnego i wykonania t∏oczka,

— rozwiàzania konstrukcyjnego i wykonania zaworu t∏ocznego

— rozpylaczy,

— profili krzywek

— zaworu ssàcego i/lub wydechowego,

— krzywki pompy wtryskowej,

— komory spalania.

4.4.6.3 Wy˝ej wymienione przyk∏ady modyfikacji po próbach na stanowisku prób dotyczà istotnych usprawnieƒ, dotyczàcych elementów sk∏adowych lub parametrów pracy silnika podczas jego ˝ycia. Jest to jednym

z g∏ównych powodów istnienia koncepcji grupy silników. Administracja, w oparciu o wniosek, mo˝e zaakceptowaç wyniki otrzymane z próby pokazowej, przeprowadzonej na jednym silniku, mo˝e nawet na silniku badawczym, pokazujàcej wp∏yw modyfikacji na poziom emisji NOx, który mo˝e zostaç zaakceptowany dla wszystkich

silników w obr´bie grupy silników bez wymagania wykonania pomiarów certyfikacyjnych na ka˝dym silniku

z grupy.

4.4.7

Wytyczne odnoÊnie do wyboru silnika macierzystego z grupy silników

4.4.7.1 Selekcja silnika macierzystego ma byç odpowiednio zgodna z kryteriami podanymi w 4.3.9. Nie zawsze jest mo˝liwe dokonanie wyboru silnika macierzystego z ma∏ej iloÊciowo produkcji silników w ten sam

sposób, jak dla silników produkowanych seryjnie (rodzina silników). Pierwszy zamówiony silnik mo˝e byç zarejestrowany jako silnik macierzysty. Metod´ u˝ytà do wyboru silnika macierzystego do reprezentowania grupy silników nale˝y uzgodniç i zatwierdziç przez administracj´.

4.4.8

Certyfikacja grupy silników

Wymagania punktu 4.3.10 majà zastosowanie, uwzgl´dniajàc istniejàce ró˝nice odnoszàce si´ do niniejszej cz´Êci.

Rozdzia∏ 5

Procedury pomiarów emisji NOx na stanowisku prób

5.1

Uwagi ogólne

5.1.1

Niniejszà procedur´ nale˝y zastosowaç do ka˝dej próby zasadniczej silnika okr´towego bez wzgl´du na

miejsce wykonania tych prób (metody opisane w 2.1.2.1 i 2.1.2.2).

5.1.2

Niniejszy rozdzia∏ okreÊla metody pomiaru i obliczeƒ emisji sk∏adników gazowych w spalinach silników

spalinowych t∏okowych (silniki RIC) w ustalonych warunkach pracy, niezb´dne do okreÊlania Êredniej wa˝onej

wielkoÊci emisji NOx w spalinach.

5.1.3

Wiele z procedur opisanych poni˝ej jest szczegó∏owym zestawieniem metod laboratoryjnych, jako ˝e

okreÊlenie wartoÊci emisji wymaga wykonania z∏o˝onego zestawu pojedynczych pomiarów, a nie uzyskania tylko jednej zmierzonej wartoÊci. W zwiàzku z tym uzyskane wyniki zale˝à w takim samym stopniu od sposobu

przeprowadzenia pomiarów, jak od silnika i metody prób.

5.1.4

Niniejszy rozdzia∏ zawiera metody prób i metody pomiarowe, przebieg pomiaru oraz raport z prób stanowiàce procedur´ pomiaru na stanowisku prób.

5.1.5

W zasadzie podczas prób emisji silnik powinien byç wyposa˝ony w urzàdzenia pomocnicze w taki sam

sposób, w jaki b´dzie stosowany na statku.

5.1.6

Dla wielu typów silników obj´tych zakresem niniejszego Kodeksu urzàdzenia pomocnicze, które mogà

byç zamontowane na silniku w eksploatacji, mogà nie byç znane w czasie produkcji lub certyfikacji. Z tego powodu przyjmuje si´ emisje jednostkowe wyra˝one w oparciu o moc na hamulcu, zdefiniowanà w 1.3.13.

13/10/05

14:54

Dziennik Ustaw Nr 202

Page 13085

— 13085 —

Poz. 1679

5.1.7

Gdy nie jest w∏aÊciwe poddanie silnika próbie w warunkach okreÊlonych w 5.2.3, np. je˝eli silnik i przek∏adnia stanowià jeden integralny zespó∏, silnik mo˝e byç poddany tylko próbie z zamontowanymi na nim urzàdzeniami pomocniczymi. W tym przypadku nastawy dynamometru nale˝y okreÊliç zgodnie z 5.2.3 i 5.9. Straty

zwiàzane z urzàdzeniami pomocniczymi nie powinny przekraczaç 5 % maksymalnej mierzonej mocy. Straty

przekraczajàce 5 % nale˝y zatwierdziç przez administracj´ przed wykonaniem próby.

5.1.8

Wszystkie pomiary obj´toÊci i obj´toÊciowego nat´˝enia przep∏ywu nale˝y odnieÊç do temperatury

273 K (0°C) i ciÊnienia 101,3 kPa.

5.1.9

O ile nie wyszczególniono inaczej, wszystkie wyniki pomiarów, dane z prób lub obliczenia wymagane

przez niniejszy rozdzia∏ nale˝y zapisaç w sprawozdaniu z prób silnika zgodnie z 5.10.

5.2

Warunki wykonania próby

5.2.1

Parametry warunków wykonania próby i wa˝noÊci próby dla zatwierdzenia rodziny silników

Parametr fa nale˝y okreÊliç zgodnie z nast´pujàcymi zale˝noÊciami

1) silniki niedo∏adowane i silniki do∏adowane mechanicznie

2) silniki do∏adowane turbospr´˝arkowo z lub bez ch∏odzenia powietrza do∏adowujàcego

i prób´ uznaje si´ za wa˝nà, je˝eli parametr fa spe∏nia nast´pujàcy warunek

Je˝eli, z oczywistych przyczyn technicznych, nie jest mo˝liwe spe∏nienie niniejszego wymagania, fa powinien

zawieraç si´ pomi´dzy 0,93 i 1,07*.

5.2.2

Silniki z ch∏odzeniem powietrza do∏adowujàcego

5.2.2.1 Nale˝y zapisaç temperatur´ czynnika ch∏odzàcego i temperatur´ powietrza do∏adowujàcego. Uk∏ad

ch∏odzenia nale˝y wyregulowaç przy silniku pracujàcym z pr´dkoÊcià i obcià˝eniem znamionowym. Temperatura powietrza do∏adowujàcego i spadek ciÊnienia na ch∏odnicy powinny zawieraç si´ odpowiednio w granicach ±4K i ±2kPa od wartoÊci wyspecyfikowanych przez wytwórc´ silnika.

5.2.2.2 Wszystkie silniki wyposa˝one tak, jakby by∏y przeznaczone do instalacji na statkach, muszà byç zdolne

do pracy w granicach dopuszczalnych poziomów emisji NOx, zawartych w Prawidle 13(3) Za∏àcznika VI, przy

temperaturze wody morskiej wynoszàcej 25°C**.

5.2.3

Moc

5.2.3.1 Podstawà pomiaru emisji jednostkowej jest nieskorygowana moc na hamulcu.

5.2.3.2 Urzàdzenia pomocnicze niepotrzebne do pracy silnika, które mogà byç na nim zamontowane, mogà zostaç od∏àczone na czas próby. Patrz tak˝e 5.1.5 i 5.1.6.

5.2.3.3 Gdy nieistotne urzàdzenia pomocnicze nie zosta∏y od∏àczone, wówczas nale˝y okreÊliç moc przez nie

pobieranà dla poszczególnych pr´dkoÊci obrotowych, wyst´pujàcych w trakcie próby po to, by mo˝na by∏o

okreÊliç nieskorygowanà moc na hamulcu zgodnie ze wzorem (18). Patrz tak˝e 5.12.5.1.

5.2.4

Uk∏ad dolotowy silnika

Silnik poddany próbie nale˝y wyposa˝yç w uk∏ad dolotowy, zapewniajàcy opory przep∏ywu na dolocie powietrza,

zgodne z wyszczególnionymi przez wytwórc´ silnika dla danego punktu pracy, tak by reprezentowa∏y one niezanieczyszczony filtr powietrza i pozwala∏y na maksymalny przep∏yw powietrza w danym zastosowaniu silnika.

————————

* Poprawiono wg MEPC 43/1014

** Temperatura wody morskiej 25 °C stanowi temperatur´ odniesienia do warunków otoczenia w celu okreÊlenia zgodnoÊci

z limitami NOx. Nale˝y uwzgl´dniç dodatkowy przyrost temperatury z powodu wymienników ciep∏a zainstalowanych na

statku, np. dla wodnego niskotemperaturowego uk∏adu ch∏odzenia.

13/10/05

14:54

Dziennik Ustaw Nr 202

5.2.5

Page 13086

— 13086 —

Poz. 1679

Uk∏ad wydechowy silnika

Silnik poddany próbie nale˝y wyposa˝yç w uk∏ad wydechowy zapewniajàcy takie opory przep∏ywu na wylocie,

zgodne z wyszczególnionymi przez wytwórc´ dla danego punktu pracy, które pozwalajà na uzyskanie maksymalnej mocy deklarowanej dla danego zastosowania silnika.

5.2.6

Uk∏ad ch∏odzenia

Nale˝y u˝yç uk∏adu ch∏odzenia silnika o wystarczajàcej pojemnoÊci dla utrzymania silnika w normalnych temperaturach roboczych wyszczególnionych przez wytwórc´ silnika.

5.2.7

Olej smarujàcy

Nale˝y zapisaç dane techniczne oleju smarujàcego u˝ytego na próbie.

5.3

Paliwa u˝ywane do próby

5.3.1

W∏aÊciwoÊci paliwa mogà oddzia∏ywaç na emisj´ gazowych sk∏adników spalin. Dlatego te˝ w∏aÊciwoÊci paliwa u˝ytego do próby nale˝y okreÊliç i zapisaç. Tam, gdzie sà u˝ywane paliwa odniesienia, nale˝y dostarczyç kod paliwa lub jego w∏aÊciwoÊci oraz analiz´ paliwa.

5.3.2

Wybór paliwa do próby zale˝y od celu próby. Je˝eli nie zosta∏o inaczej uzgodnione z administracjà i gdy

nie sà dost´pne odpowiednie paliwa odniesienia, nale˝y u˝yç paliwa klasy DM zgodnie z normà ISO 8217, 1996,

o w∏asnoÊciach odpowiednich dla danego typu silnika.

5.3.3

Temperatura paliwa musi byç zgodna z zaleceniami wytwórcy silnika. Temperatur´ paliwa nale˝y mierzyç na dolocie do pompy wtryskowej lub w miejscu okreÊlonym przez wytwórc´, zapisujàc wartoÊç temperatury i miejsce jej pomiaru.

5.4

Aparatura pomiarowa

5.4.1

Emisj´ gazowych sk∏adników spalin przez silnik poddany próbie nale˝y mierzyç za pomocà analizatorów/metod, których wymagania techniczne okreÊlono w Uzupe∏nieniu 3 do niniejszego Kodeksu.

5.4.2

Za zgodà administracji mogà byç zastosowane inne systemy pomiarowe lub analizatory, o ile dajà wyniki równowa˝ne do uzyskiwanych urzàdzeniami wymienionymi w 5.4.1.

5.4.3

Niniejszy Kodeks nie zawiera szczegó∏ów dotyczàcych sprz´tu pomiarowego do pomiaru nat´˝enia

przep∏ywu, ciÊnienia i temperatury. Zamiast tego, w 1.3.1 w Uzupe∏nieniu 4 do niniejszego Kodeksu sà podane

tylko wymagania dotyczàce dok∏adnoÊci takiego sprz´tu, konieczne do przeprowadzenia prób emisji.

5.4.4

Warunki techniczne hamulca

5.4.4.1 Nale˝y u˝yç hamulca o charakterystyce odpowiedniej do zastosowanego cyklu prób opisanego w 3.2.

5.4.4.2 Oprzyrzàdowanie do pomiaru pr´dkoÊci i momentu obrotowego ma pozwalaç na pomiar mocy na wale w ca∏ym zakresie pracy na stanowisku prób, zgodnie z wyszczególnieniem przez wytwórc´. Je˝eli ten przypadek nie ma miejsca, wówczas wymagane jest wykonanie dodatkowych obliczeƒ i ich zapis.

5.4.4.3 Dok∏adnoÊç sprz´tu pomiarowego ma byç taka, by maksymalne odchy∏ki, podane w 1.3.1 w Uzupe∏nieniu 4 do niniejszego Kodeksu, nie zosta∏y przekroczone.

5.5

OkreÊlanie przep∏ywu spalin

Przep∏yw spalin nale˝y okreÊliç poprzez jednà z metod podanych w 5.5.1, 5.5.2 lub 5.5.3.

5.5.1

Pomiar bezpoÊredni

Metoda ta wymaga bezpoÊredniego pomiaru przep∏ywu spalin przy u˝yciu zw´˝ek przep∏ywowych lub równowa˝nego uk∏adu pomiarowego i musi byç zgodna z uznanà normà mi´dzynarodowà.

Uwaga: BezpoÊredni pomiar przep∏ywu gazowego jest trudnym zadaniem. Powinny byç zastosowane Êrodki

ostro˝noÊci w celu unikni´cia b∏´dów pomiaru, które b´dà wp∏ywaç na b∏´dy okreÊlania wartoÊci emisji.

5.5.2

Metoda pomiaru zu˝ycia powietrza i paliwa

5.5.2.1 Metoda okreÊlania przep∏ywu spalin przy u˝yciu metody pomiaru zu˝ycia powietrza i paliwa powinna

byç przeprowadzona zgodnie z uznanà normà mi´dzynarodowà.

13/10/05

14:54

Page 13087

Dziennik Ustaw Nr 202

— 13087 —

Poz. 1679

5.5.2.2 Nale˝y u˝yç przep∏ywomierzy powietrza i przep∏ywomierzy paliwa o dok∏adnoÊci okreÊlonej w 1.3.1

w Uzupe∏nieniu 4 do niniejszego Kodeksu.

5.5.2.3 Nat´˝enie przep∏ywu spalin nale˝y obliczaç nast´pujàco

Uwaga: WartoÊci FFD i FFW ulegajà zmianom w zale˝noÊci od rodzaju paliwa (patrz tabela 1 w Uzupe∏nieniu 6 do niniejszego Kodeksu).

5.5.3

Metoda bilansu w´gla

Metoda ta wymaga obliczenia masowego przep∏ywu spalin na podstawie zu˝ycia paliwa i st´˝eƒ sk∏adników

spalin przy u˝yciu metody bilansu w´gla i tlenu, okreÊlonej w Uzupe∏nieniu 6 do niniejszego Kodeksu.

5.6

Dopuszczalne odchy∏ki urzàdzeƒ do pomiaru parametrów zwiàzanych z silnikiem i innych istotnych

parametrów

Kalibracja wszystkich narz´dzi pomiarowych musi byç dokonana wed∏ug uznanej normy mi´dzynarodowej

i zgodnie z wymaganiami podanymi w Uzupe∏nieniu 4 do niniejszego Kodeksu.

5.7

Analizatory do okreÊlania zawartoÊci sk∏adników gazowych

Analizatory do okreÊlania zawartoÊci sk∏adników gazowych muszà spe∏niaç warunki techniczne zamieszczone

w Uzupe∏nieniu 3 do niniejszego Kodeksu.

5.8

Kalibracja przyrzàdów analitycznych

Ka˝dy analizator u˝yty do pomiaru parametrów silnika, jak to omówiono w Uzupe∏nieniu 3 do niniejszego Kodeksu, nale˝y kalibrowaç tak cz´sto, jak jest to niezb´dne, jak pokazano w Uzupe∏nieniu 4 do niniejszego Kodeksu.

5.9

Przebieg pomiaru

5.9.1

Uwagi ogólne

5.9.1.1 Szczegó∏owe opisy zalecanych uk∏adów analizowania i pobierania próbek sà zawarte w 5.9.2 do 5.9.4.

Poniewa˝ ró˝ne uk∏ady mogà dawaç równowa˝ne wyniki, Êcis∏e stosowanie si´ do ww. punktów nie jest wymagane. Dodatkowe elementy sk∏adowe, takie jak przyrzàdy, zawory, cewki, pompy i prze∏àczniki, mogà byç

u˝yte w celu dostarczenia dodatkowych informacji i koordynacji funkcji poszczególnych cz´Êci uk∏adu. Inne elementy, które nie sà potrzebne do utrzymania dok∏adnoÊci niektórych uk∏adów, mogà zostaç od∏àczone, o ile jest

to oparte na w∏aÊciwym osàdzie in˝ynierskim.

5.9.1.2 Nastawy oporów dolotu i przeciwciÊnienia wylotu nale˝y ustawiç w górnym limicie okreÊlonym przez

wytwórc´ zgodnie, z 5.2.4 i 5.2.5, odpowiednio.

5.9.2

Podstawowe analizowane sk∏adniki spalin

5.9.2.1 Do pomiaru sk∏adników (CO, CO2, HC, NOx, O2) w surowych (nierozcieƒczonych) spalinach nale˝y u˝ywaç uk∏adu analitycznego, opartego na nast´pujàcych analizatorach

1) analizator HFID do pomiaru zawartoÊci w´glowodorów,

2) analizator NDIR do pomiaru tlenku w´gla i dwutlenku w´gla,

3) analizator HCLD lub jemu równowa˝ny do pomiaru tlenków azotu i

4) PMD, ECS lub ZRDO do pomiaru zawartoÊci tlenu.

5.9.2.2 Dla pomiarów w spalinach surowych, próbk´ do oznaczenia wszystkich sk∏adników mo˝na pobraç jednà lub dwiema sondami, umieszczonymi w bliskiej odleg∏oÊci z wewn´trznym rozdzia∏em dla ró˝nych analizatorów. Nale˝y zachowaç ostro˝noÊç, by w ˝adnym z punktów uk∏adu pomiarowego nie nastàpi∏a kondensacja

˝adnego ze sk∏adników spalin (w∏àcznie z wodà i kwasem siarkowym).

5.9.2.3 Dane techniczne i kalibracja tych˝e analizatorów musi byç taka jak wyszczególniono odpowiednio

w Uzupe∏nieniu 5 i 6 do niniejszego Kodeksu.

13/10/05

14:54

Page 13088

Dziennik Ustaw Nr 202

5.9.3

— 13088 —

Poz. 1679

Pobieranie próbek do oznaczenia sk∏adników gazowych

5.9.3.1 Sondy do pobierania próbek do oznaczenia sk∏adników gazowych nale˝y umieÊciç w odleg∏oÊci co najmniej 0,5 m lub w odleg∏oÊci równej co najmniej 3-krotnej Êrednicy rurociàgu wydechowego — w zale˝noÊci

od tego, która z nich jest wi´ksza — przed przekrojem wylotowym uk∏adu wydechowego na tyle daleko, na ile

jest to wykonalne, lecz dostatecznie blisko wylotu z cylindrów silnika, aby zapewniç, ˝e temperatura gazu wydechowego w sondzie wynosi co najmniej 343 K (70°C).

5.9.3.2 W przypadku silnika wielocylindrowego z rozwidlonym kolektorem wydechowym, wlot do sondy nale˝y umieÊciç dostatecznie daleko od silnika, aby zapewniç, ˝e próbka jest reprezentatywna dla Êredniej emisji ze

wszystkich cylindrów. W wielocylindrowych silnikach majàcych wyraênie rozdzielone grupy kolektorów wydechowych, tak jak w silnikach w uk∏adzie widlastym (typu V), dopuszczalne jest pobranie próbki z ka˝dej grupy

indywidualnie i obliczenie emisji Êredniej. Mogà byç u˝yte metody, które wykazujà korelacj´ z metodami wymienionymi wy˝ej. Do obliczenia emisji w spalinach nale˝y u˝yç ca∏kowitego masowego przep∏ywu spalin.

5.9.3.3 Je˝eli na sk∏ad gazów wydechowych ma wp∏yw jakikolwiek zastosowany uk∏ad oczyszczania spalin, to

próbk´ spalin nale˝y pobraç za tym uk∏adem.

5.9.4

Sprawdzanie analizatorów

Analizatory emisji nale˝y wyzerowaç i wzorcowaç.

5.9.5

Cykle prób

Wszystkie silniki nale˝y poddaç próbom zgodnie z cyklami prób zdefiniowanymi w 3.2, bioràc pod uwag´ przeznaczenie danego silnika.

5.9.6

Sekwencje pomiarowe

5.9.6.1 Po zakoƒczeniu procedur podanych w 5.9.1 do 5.9.5, nale˝y rozpoczàç sekwencje pomiarowe. Silnik powinien pracowaç w ka˝dej fazie cyklu zgodnie z odpowiednimi cyklami prób okreÊlonymi w 3.2.

5.9.6.2 Podczas ka˝dej fazy cyklu prób, po zakoƒczeniu poczàtkowego okresu przejÊciowego, nale˝y utrzymywaç wyszczególnionà pr´dkoÊç obrotowà w granicach ±1 % pr´dkoÊci znamionowej lub 3 obr/min, w zale˝noÊci od tego, która jest wi´ksza, z wyjàtkiem biegu ja∏owego, dla którego pr´dkoÊç powinna mieÊciç si´ w granicach tolerancji okreÊlonych przez producenta. OkreÊlony moment obrotowy, wyszczególniony dla danej fazy,

nale˝y utrzymywaç w taki sposób, by jego Êrednia wartoÊç w czasie wykonywania pomiarów zmienia∏a si´

maksymalnie w granicach 2 % maksymalnego momentu obrotowego dla danej pr´dkoÊci obrotowej.

5.9.7

Sygna∏ wyjÊciowy (odpowiedê) analizatora

Sygna∏ wyjÊciowy (odpowiedê) analizatora nale˝y zarejestrowaç, zarówno w trakcie pomiarów, jak te˝ w czasie

wszelkich sprawdzianów funkcjonowania (zerowanie, wzorcowanie), przy pomocy plotera bàdê równowa˝nego

systemu pobierania danych pomiarowych, przy czym spaliny muszà przep∏ywaç przez analizatory co najmniej

przez ostatnie 10 minut ka˝dej fazy próby.

5.9.8

Warunki silnika

Pr´dkoÊç obrotowà i obcià˝enie silnika, temperatur´ powietrza dolotowego i przep∏yw paliwa nale˝y mierzyç

w ka˝dej fazie próby zaraz po osiàgni´ciu przez silnik ustalonego stanu pracy. Nale˝y mierzyç lub obliczyç i zarejestrowaç nat´˝enie przep∏ywu spalin.

5.9.9

Powtórne sprawdzanie analizatora

Po zakoƒczeniu pomiarów emisji nale˝y powtórnie sprawdziç kalibracj´ analizatorów przy u˝yciu gazu zerowego i tego samego gazu wzorcowego, który by∏ u˝yty w trakcie wzorcowania wykonanego przed rozpocz´ciem

pomiarów. Prób´ nale˝y uznaç za akceptowalnà, je˝eli ró˝nica pomi´dzy tymi dwiema kalibracjami jest mniejsza ni˝ 2 %.

5.10

Raport z prób

5.10.1 Dla ka˝dego silnika poddanego próbom w celu certyfikacji lub zasadniczej certyfikacji na statku bez

uprzedniej certyfikacji wst´pnej, wytwórca silnika musi przygotowaç raport z prób, który ma zawieraç, jako minimum, takie dane jak zamieszczone w Uzupe∏nieniu 5 do niniejszego Kodeksu. Orygina∏ raportu z prób musi

byç przechowywany w dokumentach wytwórcy silnika, zaÊ potwierdzona kopia w dokumentach znajdujàcych

si´ w administracji.

5.10.2 Raport z prób, albo orygina∏, albo poÊwiadczona kopia, musi byç do∏àczony jako sta∏y element Kartoteki technicznej silnika.

5.11

Ocena danych emisji sk∏adników gazowych

Do oceny emisji sk∏adników gazowych nale˝y uÊredniç zapis (odczyt) z ostatnich 60 sekund ka˝dej fazy, zaÊ

Êrednie st´˝enie (conc) CO, CO2, HC, NOx, i O2 podczas ka˝dej fazy nale˝y okreÊliç w oparciu o uÊrednione zapisy wyników pomiarów oraz odpowiednie dane z kalibracji.

13/10/05

14:54

Page 13089

Dziennik Ustaw Nr 202

5.12

— 13089 —

Poz. 1679

Obliczanie emisji sk∏adników gazowych

Koƒcowe wyniki do raportu z prób nale˝y okreÊliç przy u˝yciu kolejnych kroków podanych w 5.12.1 do 5.12.4.

5.12.1

OkreÊlanie przep∏ywu spalin

Nat´˝enie przep∏ywu spalin (GEXHW, VEXHW lub VEXHD) nale˝y okreÊliç dla ka˝dej fazy zgodnie z metodami opisanymi w 5.5.1 do 5.5.3.

5.12.2

Korekcja warunków pomiaru w spalinach suchych do warunków w spalinach mokrych

Stosujàc GEXHW lub VEXHW, zmierzone st´˝enie, o ile nie zosta∏o ju˝ zmierzone w spalinach mokrych, nale˝y

przekszta∏ciç na st´˝enie w spalinach mokrych, zgodnie z nast´pujàcym wzorem

conc (mokre) = Kw ⋅ conc (suche)

5.12.2.1 Dla spalin surowych (nierozcieƒczonych)

gdzie

Ha = masa wody w powietrzu (g wody / kg suchego powietrza)

Ra = wilgotnoÊç wzgl´dna powietrza dolotowego, %

pa = ciÊnienie pary nasyconej powietrza dolotowego, kPa

pB = ca∏kowite ciÊnienie barometryczne, kPa

Uwaga: Wzory u˝ywajàce FFH sà uproszczonymi wersjami wzorów przytoczonych w paragrafie 3.7

w Uzupe∏nieniu 6 do niniejszego Kodeksu (wzór (2—44) i (2—45)); gdy sà zastosowane, dajà

wyniki porównywalne w stosunku do uzyskiwanych przy stosowaniu pe∏nych wzorów.

5.12.2.2 Alternatywnie

5.12.2.3 Dla powietrza dolotowego

5.12.2.4 Wzór (8) nale˝y uznaç za definicj´ wspó∏czynnika FFH zale˝nego od w∏asnoÊci stosowanego paliwa.

Zdefiniowany w ten sposób wspó∏czynnik FFH okreÊla zawartoÊç wody w spalinach w zale˝noÊci od stosunku

paliwa do powietrza.

5.12.2.5 Typowe wartoÊci FFH mo˝na znaleêç w Uzupe∏nieniu 6 do niniejszego Kodeksu. Tabela 1 w Uzupe∏nieniu 6 zawiera wykaz wartoÊci FFH dla ró˝nych paliw. FFH jest nie tylko zale˝ny od w∏asnoÊci paliwa, lecz tak˝e,

w mniejszym stopniu, od stosunku paliwa do powietrza wyst´pujàcego w silniku.

5.12.2.6 Paragraf 3.9 w Uzupe∏nieniu 6 do niniejszego Kodeksu zawiera wzory do obliczania FFH na podstawie

zawartoÊci wodoru w paliwie i stosunku paliwa do powietrza.

5.12.2.7 Wzór (8) traktuje wod´ powsta∏à wskutek spalania i wod´ zawartà w powietrzu dolotowym jako wielkoÊci wzajemnie niezale˝ne i addytywne. Wzór (2—45) w paragrafie 3.7 w Uzupe∏nieniu 6 do niniejszego Kodeksu pokazuje, ˝e te dwa czynniki nie sà addytywne. Wzór (2—45) stanowi wersj´ poprawnà, lecz jest bardzo

skomplikowany i dlatego nale˝y u˝ywaç zale˝noÊci (8) i (11), bardziej przydatnych w praktyce.

13/10/05

14:54

Page 13090

Dziennik Ustaw Nr 202

5.12.3

— 13090 —

Poz. 1679

Korekcja NOx ze wzgl´du na wilgotnoÊç i temperatur´

5.12.3.1 Poniewa˝ emisja NOx zale˝y od warunków otoczenia, st´˝enie NOx nale˝y skorygowaç ze wzgl´du na

temperatur´ otoczenia i wilgotnoÊç przez pomno˝enie przez wspó∏czynniki podane we wzorach (13) i (14).

5.12.3.2 We wszystkich obliczeniach dotyczàcych korekcji wilgotnoÊci podanych w niniejszym Kodeksie nale˝y u˝ywaç standardowej wartoÊci odniesienia 10,71 g/kg w standardowej temperaturze odniesienia 25°C. Nie

wolno u˝ywaç innych wartoÊci odniesienia ni˝ 10,71 g/kg.

5.12.3.3 Za zgodà zainteresowanych stron i po zatwierdzeniu przez administracj´ mo˝na u˝ywaç innych wzorów korekcyjnych, je˝eli mogà one byç uzasadnione lub potwierdzone.

5.12.3.4 Woda lub para wprowadzana do powietrza do∏adowujàcego (nawil˝anie powietrza) jest uwa˝ana jako instrument kontroli emisji i dlatego nie nale˝y jej uwzgl´dniaç przy dokonywaniu korekcji ze wzgl´du na wilgotnoÊç. Woda, która skrapla si´ w ch∏odnicy powietrza do∏adowujàcego, mo˝e zmieniç wilgotnoÊç powietrza

do∏adowujàcego i dlatego nale˝y jà uwzgl´dniç przy korekcji ze wzgl´du na wilgotnoÊç.

5.12.3.5 Ogólnie dla silników wysokopr´˝nych

Generalnie dla silników wysokopr´˝nych nale˝y u˝ywaç nast´pujàcego wzoru do obliczania KHDIES

gdzie

A = 0,309 GFUEL/GAIRD — 0,0266

B = – 0,209 GFUEL/GAIRD — 0,00954

Ta = temperatura powietrza w K

Ha = wilgotnoÊç powietrza dolotowego, wyra˝ona w g wody na kg suchego powietrza (okreÊlona

wzorem (10))

5.12.3.6 Silniki wysokopr´˝ne z ch∏odnicami mi´dzystopniowymi

Dla silników wysokopr´˝nych z ch∏odnicami mi´dzystopniowymi nale˝y u˝ywaç nast´pujàcego wzoru alternatywnego (14)

gdzie

TSC

= temperatura sch∏odzonego powietrza

TSCRef = temperatura odniesienia dla sch∏odzonego powietrza odpowiadajàca temperaturze powietrza

przy temperaturze wody morskiej równej 25°C. TSCRef musi zostaç okreÊlona przez wytwórc´

silnika.

1. Aby uwzgl´dniç wilgotnoÊç powietrza do∏adowujàcego, dodano nast´pujàce rozwa˝ania

HSC = wilgotnoÊç powietrza do∏adowujàcego, w gramach wody na kilogram suchego powietrza,

w której

gdzie

Psc = ciÊnienie pary nasyconej powietrza do∏adowujàcego, kPa

PC = ciÊnienie powietrza do∏adowujàcego, kPa

2. Je˝eli, Ha ≥ Hsc wówczas nale˝y we wzorze (14) zamiast Ha ujàç Hsc. W takim przypadku wartoÊç GEXHW

okreÊlonà w 5.5.2.3 nale˝y skorygowaç nast´pujàco

3. Je˝eli Ha ≤ Hsc, wówczas we wzorze (14) nale˝y u˝ywaç Ha.

Uwaga: W celu wyjaÊnienia innych zmiennych patrz wzór (13).

13/10/05

14:54

Page 13091

Dziennik Ustaw Nr 202

5.12.4

— 13091 —

Poz. 1679

Obliczanie masowego nat´˝enia przep∏ywu

5.12.4.1 Masowe nat´˝enie przep∏ywu poszczególnych sk∏adników gazowych nale˝y dla ka˝dej fazy cyklu obliczyç nast´pujàco (dla spalin surowych — nierozcieƒczonych)

5.12.4.2 Wspó∏czynniki odnoszàce si´ do: u — do spalin mokrych, v — do spalin suchych i w — do spalin wilgotnych nale˝y u˝ywaç w postaci wyst´pujàcej w tabeli 5.

Tabela 5 — Wspó∏czynniki u, v, w

Uwaga: Wspó∏czynniki dla u podane w tabeli 5 sà poprawnymi wartoÊciami tylko dla g´stoÊci spalin 1,293 kg/m3;

dla g´stoÊci spalin ró˝nej od 1,293 u = w/g´stoÊç.

5.12.5

Obliczanie emisji jednostkowych

5.12.5.1 Emisj´ nale˝y obliczyç dla wszystkich poszczególnych sk∏adników w nast´pujàcy sposób

gdzie

5.12.5.2 Wspó∏czynniki wagowe i liczba faz (n) u˝yte w powy˝szym obliczeniu sà zgodne z postanowieniami 3.2.

5.12.5.3 Uzyskanà za pomocà wzoru (18) wartoÊç Êredniej wa˝onej emisji NOx dla silnika nale˝y nast´pnie porównaç z wartoÊcià dopuszczalnà na rys. 1 w 3.1, aby okreÊliç czy silnik spe∏nia postanowienia Prawid∏a 13 Za∏àcznika VI.

Rozdzia∏ 6

Procedury okreÊlania zgodnoÊci silnika z normami emisji NOx w trakcie przeglàdów na statku

6.1

Uwagi ogólne

Po instalacji na statku silnika, poddanego przeglàdowi wst´pnemu, ka˝dy okr´towy silnik wysokopr´˝ny nale˝y poddaç przeglàdom sprawdzajàcym, przeprowadzonym na statku w zakresie wymienionym w 2.1.1.2

do 2.1.1.4 w celu potwierdzenia, ˝e silnik nadal spe∏nia normy emisji NOx zawarte w Prawidle 13 Za∏àcznika VI.

Takie sprawdzenie zgodnoÊci nale˝y przeprowadziç przy u˝yciu jednej z nast´pujàcych metod

1) metoda kontroli parametrów silnika zgodnie z 6.2 w celu potwierdzenia, ˝e cz´Êci sk∏adowe, nastawy i parametry eksploatacyjne silnika nie ró˝nià si´ od wyspecyfikowanych w jego Kartotece technicznej;

2) uproszczona metoda pomiaru emisji zgodnie z 6.3 lub

3) metoda bezpoÊredniego pomiaru i monitoringu zgodnie z 2.3.4, 2.3.5, 2.3.7, 2.3.8, 2.3.11, 2.4.4, i 5.5.

13/10/05

14:54

Page 13092

Dziennik Ustaw Nr 202

6.2

6.2.1

— 13092 —

Poz. 1679

Metoda kontroli parametrów silnika

Uwagi ogólne

6.2.1.1 Odpowiednie do zastosowania metody kontroli parametrów silnika sà silniki, które spe∏niajà nast´pujàce warunki

1) silniki, które uzyska∏y Certyfikat EIAPP w oparciu o pomiary na stanowisku prób oraz te, które uzyska∏y Certyfikat IAPP podczas przeglàdu zasadniczego i

2) silniki, w których okreÊlone cz´Êci sk∏adowe silnika i mechanizmy nastawialne organa poddane zosta∏y modyfikacjom lub regulacjom od czasu ich ostatniego przeglàdu.

6.2.1.2 Metodzie kontroli parametrów nale˝y poddaç silniki wyszczególnione w 6.2.1.1 ka˝dorazowo, gdy nast´puje zmiana cz´Êci sk∏adowych i/lub mechanizmów nastawialnych organów silnika, majàcych wp∏yw na poziom emisji NOx. Metod´ t´ nale˝y zastosowaç do potwierdzenia zgodnoÊci z normami emisji NOx. Silniki instalowane na statkach nale˝y uprzednio tak zaprojektowaç, aby umo˝liwiç ∏atwe sprawdzenie cz´Êci sk∏adowych, stanu/po∏o˝enia organów nastawialnych oraz parametrów silnika majàcych wp∏yw na poziom emisji

NOx.

6.2.1.3 Dodatkowo, gdy silnik wysokopr´˝ny zosta∏ zaprojektowany tak, ˝e spe∏nia nakazane ograniczenia

emisji NOx, to jest prawdopodobne, ˝e podczas ca∏ego okresu eksploatacji silnika na morzu mogà byç one dotrzymane. Jednak˝e okreÊlone limity emisji NOx mogà zostaç przekroczone w wyniku regulacji lub modyfikacji

silnika. Dlatego te˝ metody kontroli parametrów silnika nale˝y u˝yç do sprawdzenia, czy silnik spe∏nia nadal zalecane limity emisji NOx.

6.2.1.4 Kontrole cz´Êci sk∏adowych silnika, w∏àcznie z kontrolami nastaw i parametrów eksploatacyjnych, majà na celu zapewnienie ∏atwego Êrodka pozwalajàcego na wyciàgni´cie wniosków odnoÊnie do charakterystyki

emisji silnika w celu sprawdzenia, czy silnik, na którym dokonano lub nie dokonano drobnych regulacji lub modyfikacji, spe∏nia odpowiednie limity emisji NOx.

6.2.1.5 Celem takich kontroli jest zapewnienie prostej metody potwierdzenia, ˝e dany silnik zosta∏ poprawnie

wyregulowany zgodnie z danymi technicznymi podanymi przez wytwórc´ i jego regulacja pozostaje w zgodzie

z warunkami dopuszczalnych zmian regulacji, okreÊlonymi w trakcie certyfikacji zasadniczej przez administracj´ jako zgodne z Prawid∏em 13 Za∏àcznika VI.

6.2.1.6 Je˝eli zastosowany jest elektroniczny system sterowania silnikiem, wówczas nale˝y go sprawdziç

w oparciu o oryginalne nastawy w celu zapewnienia, ˝e odpowiednie parametry zawierajà si´ w granicach takich, jak po wykonaniu silnika u wytwórcy.

6.2.1.7 W celu oceny zgodnoÊci z Prawid∏em 13 Za∏àcznika VI nie zawsze jest konieczny pomiar poziomu NOx

po to, by dowiedzieç si´, ˝e silnik niewyposa˝ony w urzàdzenie do oczyszczania spalin z danym prawdopodobieƒstwem spe∏nia limity emisji NOx. Wystarczajàca mo˝e byç pewnoÊç, ˝e obecny stan silnika odpowiada pod

wzgl´dem okreÊlonych cz´Êci sk∏adowych silnika, kalibracji lub regulacji parametrów stanowi, wyst´pujàcemu

w czasie zasadniczej certyfikacji. Je˝eli wyniki metody kontroli parametrów silnika wyka˝à prawdopodobieƒstwo, ˝e dany silnik spe∏nia limity emisji NOx, silnik mo˝e byç powtórnie certyfikowany bez bezpoÊredniego pomiaru emisji NOx.

6.2.1.8 Jako cz´Êç kontroli parametrów technicznych silników wyposa˝onych w urzàdzenia do oczyszczania

spalin, konieczne b´dzie sprawdzenie dzia∏ania urzàdzenia oczyszczajàcego.

6.2.2

Procedury dla metody kontroli parametrów silnika

6.2.2.1

Kontrol´ parametrów silnika nale˝y przeprowadziç, u˝ywajàc dwóch nast´pujàcych procedur

1) kontrola dokumentacji dotyczàcej parametrów silnika, którà nale˝y przeprowadziç jako dodatkowà

do innych kontroli i która obejmowaç ma kontrol´ Dziennika maszynowego, zawierajàcego parametry silnika wraz z weryfikacjà, czy jego parametry le˝à w zakresie warunków dopuszczalnych, wyszczególnionych w Kartotece technicznej; oraz

2) rzeczywista kontrola cz´Êci sk∏adowych silnika i jego nastawialnych organów , którà nale˝y przeprowadziç dodatkowo do kontroli dokumentacji, jeÊli jest to konieczne. Nast´pnie nale˝y zweryfikowaç, odnoszàc si´ do kontroli dokumentacji, czy te nastawialne organa silnika mieszczà si´ w zakresie wielkoÊci dopuszczalnych, wyszczególnionych w Kartotece technicznej.

6.2.2.2 Inspektor musi mieç mo˝liwoÊç sprawdzenia jednej lub wszystkich identyfikowalnych cz´Êci sk∏adowych, nastaw lub parametrów pracy silnika, aby upewniç si´, ˝e silnik, w którym nie dokonano lub dokonano

ma∏ych zmian regulacji lub modyfikacji nadal spe∏nia limity emisji oraz, ˝e u˝ywane sà wy∏àcznie cz´Êci sk∏adowe, wyszczególnione w aktualnej specyfikacji. Gdy regulacje i/lub modyfikacje w parametrach technicznych

sà przywo∏ane w Kartotece technicznej, muszà byç one zgodne z zakresem zalecanym przez wytwórc´ i zatwierdzone przez administracj´.

13/10/05

14:54

Dziennik Ustaw Nr 202

6.2.3

Page 13093

— 13093 —

Poz. 1679

Dokumentacja dla metody kontroli parametrów silnika

6.2.3.1 Ka˝dy okr´towy silnik wysokopr´˝ny musi posiadaç Kartotek´ technicznà wymaganà w 2.3.6, która

identyfikuje cz´Êci sk∏adowe, nastawy lub parametry eksploatacyjne silnika oddzia∏ujàce na emisj´ w spalinach

i które muszà zostaç sprawdzone w celu zapewnienia zgodnoÊci.

6.2.3.2 Armatorzy lub osoby odpowiedzialne za statki wyposa˝one w silniki wysokopr´˝ne podlegajàce metodzie kontroli parametrów silnika muszà prowadziç na statku nast´pujàcà dokumentacj´, zwiàzanà ze statkowymi procedurami sprawdzania emisji NOx

1) Dziennik parametrów silnika do odnotowywania wszelkich zmian nastaw silnika lub zmian jego elementów sk∏adowych;

2) wykaz parametrów silnika zawierajàcy elementy sk∏adowe i nastawy silnika i/lub charakterystyki

parametrów pracy silnika w zale˝noÊci od obcià˝enia, dostarczony przez wytwórc´ silnika i zatwierdzony przez administracj´;

3) dokumentacj´ technicznà modyfikacji elementów sk∏adowych silnika, gdy dokonano modyfikacji

dowolnego elementu sk∏adowego silnika.

6.2.3.3

Dziennik parametrów silnika

W Dzienniku parametrów silnika nale˝y chronologicznie zapisywaç opisy jakichkolwiek zmian, majàcych wp∏yw

na jego okreÊlone parametry, ∏àcznie z regulacjami, wymianami cz´Êci i modyfikacjami jego elementów. Opisy

te nale˝y uzupe∏niç o inne odpowiednie dane, u˝yte do oceny poziomu emisji NOx przez silnik.

6.2.3.4

Wykaz parametrów majàcych wp∏yw na emisje NOx, które podlegajà niekiedy modyfikacjom na statku.

6.2.3.4.1 Zale˝nie od konstrukcji danego silnika, mo˝liwe i normalne sà ró˝ne modyfikacje i regulacje, wp∏ywajàce na emisje NOx. Dotyczà one nast´pujàcych parametrów silnika

1) kàt wyprzedzenia wtrysku paliwa,

2) wtryskiwacz,

3) pompa wtryskowa,

4) krzywka paliwowa,

5) ciÊnienie wtrysku dla uk∏adów wtrysku o wspólnym przewodzie t∏ocznym (common rail),

6) komora spalania,

7) stopieƒ spr´˝ania,

8) typ i wykonanie (budowa) turbospr´˝arki,

9) ch∏odnica powietrza do∏adowujàcego, podgrzewacz powietrza do∏adowujàcego,

10) fazy rozrzàdu zaworów,

11 elementy systemu ograniczania emisji NOx poprzez wtrysk wody,

12) elementy systemu ograniczania emisji NOx poprzez stosowanie emulsji paliwowo-wodnej,

13) elementy systemu ograniczania emisji NOx poprzez recyrkulacj´ spalin,

14) elementy systemu ograniczania emisji NOx poprzez selektywnà redukcj´ katalitycznà,

15) inny(e) parametr(y) okreÊlony przez administracj´.

6.2.3.4.2 W zale˝noÊci od danego silnika i jego cech konstrukcyjnych rzeczywista Kartoteka techniczna silnika

mo˝e, w oparciu o zalecenia wytwórcy i zatwierdzenie administracji, zawieraç mniej cz´Êci sk∏adowych i/lub parametrów ni˝ omówione powy˝ej.

6.2.3.5

Lista sprawdzajàca metody kontroli parametrów silnika

Po zatwierdzeniu przez administracj´, operator statku, przy wsparciu wytwórcy silnika, mo˝e wybraç, jaka metoda powinna byç zastosowana. Ka˝da z metod wyszczególnionych w Uzupe∏nieniu 7 do niniejszego Kodeksu,

a tak˝e ich kombinacje, mo˝e wystarczyç do wykazania zgodnoÊci.

6.2.3.6

Dokumentacja techniczna modyfikacji elementów sk∏adowych silnika

Dokumentacja techniczna, którà nale˝y do∏àczyç do Kartoteki technicznej silnika, musi zawieraç szczegó∏y modyfikacji i dane odnoÊnie do ich wp∏ywu na emisj´ NOx oraz zostaç dostarczona w czasie, gdy dokonuje si´ danej modyfikacji. Mogà zostaç zaakceptowane dane pochodzàce z pomiarów na stanowisku prób wykonanych

na ostatnio produkowanym silniku, nale˝àcym do danej grupy silników.

6.2.3.7

Stan wyjÊciowy cz´Êci sk∏adowych, nastawialnych mechanizmów sterujàcych i parametrów silnika

Kartoteka techniczna silnika musi zawieraç wszystkie odpowiednie informacje, zwiàzane z charakterystykà emisji NOx silnika, dotyczàce okreÊlonych elementów sk∏adowych, nastawialnych organów i parametrów pracy silnika wyst´pujàcych w czasie wst´pnej certyfikacji silnika (Certyfikat EIAPP) lub certyfikacji zasadniczej (Certyfikat IAPP) w zale˝noÊci od tego, która wystàpi∏a pierwsza.

13/10/05

14:54

Dziennik Ustaw Nr 202

6.3

Uproszczona metoda pomiaru

6.3.1

Uwagi ogólne

Page 13094

— 13094 —

Poz. 1679

6.3.1.1 Uproszczona próba i procedura pomiaru okreÊlona w niniejszym paragrafie mo˝e byç zastosowana

tylko jako test potwierdzajàcy na statku oraz w trakcie przeglàdów okresowych i poÊrednich, gdy jest to wymagane. Ka˝dà pierwszà prób´ silnika na stanowisku prób nale˝y przeprowadziç zgodnie z procedurà okreÊlonà

w rozdziale 5, u˝ywajàc oleju nap´dowego o klasie DM. Istotne jest wykonanie korekcji ze wzgl´du na temperatur´ i wilgotnoÊç otaczajàcego powietrza zgodnie z 5.12.3, poniewa˝ statki p∏ywajà w klimacie zimnym lub goràcym oraz suchym lub wilgotnym, co mo˝e powodowaç ró˝nic´ w emisji NOx.

6.3.1.2 W celu osiàgni´cia znaczàcych i wa˝nych wyników próby potwierdzajàcej, wykonanej na statku oraz

w trakcie przeglàdów okresowych i poÊrednich, jako absolutne minimum poza st´˝eniem NOx nale˝y mierzyç

st´˝enia O2 i/lub CO2 i CO przy obcià˝aniu silnika zgodnie z odpowiednim cyklem prób. Wspó∏czynniki wagowe (WF) i iloÊç faz (n) u˝yte w obliczeniu muszà byç zgodne z 3.2.

6.3.1.3 Nale˝y mierzyç moment obrotowy i pr´dkoÊç obrotowà silnika, jednak˝e, dla uproszczenia procedury, dopuszczalne odchy∏ki przyrzàdów (patrz 6.3.7) u˝ywanych do pomiaru parametrów zwiàzanych z silnikiem,

wykorzystywanych dla celów weryfikacji na statku, sà ró˝ne od dopuszczalnych odchy∏ek dozwolonych w metodzie prób na stanowisku próbnym. Je˝eli trudno jest mierzyç moment bezpoÊrednio, wówczas moc na hamulcu mo˝e byç oszacowana przy u˝yciu jakiegokolwiek innego sposobu zalecanego przez wytwórc´ silnika

i zatwierdzonego przez administracj´.

6.3.1.4 W praktyce cz´sto niemo˝liwe jest zmierzenie zu˝ycia paliwa po tym, gdy silnik zosta∏ zainstalowany

na statku. W celu uproszczenia procedury przeprowadzanej na statku mogà zostaç przyj´te wyniki pomiarów

zu˝ycia paliwa z prób wst´pnej certyfikacji silnika, wykonanych na stanowisku próbnym. W takich przypadkach,

dotyczàcych zw∏aszcza pracy na paliwie ci´˝kim, nale˝y dokonaç szacunkowej oceny zu˝ycia i szacunkowego

okreÊlenia zwiàzanego z nià b∏´du. Poniewa˝ nat´˝enie przep∏ywu paliwa u˝ywane do obliczenia (GFUEL) musi

byç powiàzane ze sk∏adem paliwa, okreÊlonym na podstawie próbki paliwa pobranej podczas wykonywania

próby na statku, pomiar zu˝ycia paliwa (GFUEL) z prób wykonanych na stanowisku próbnym nale˝y skorygowaç

ze wzgl´du na jakàkolwiek ró˝nic´ dolnych wartoÊci opa∏owych pomi´dzy paliwem u˝ytym na stanowisku prób

a paliwem u˝ytym na statku. Konsekwencje takich b∏´dów na ostatecznà wartoÊç emisji nale˝y obliczyç i podaç

w wynikach pomiarów emisji.

6.3.1.5 JeÊli nie okreÊlono inaczej, wszystkie wyniki pomiarów, dane z próby lub obliczenia wymagane przez

niniejszy rozdzia∏ nale˝y zapisaç w raporcie z prób silnika zgodnie z 5.10.

6.3.2

Parametry silnika, które nale˝y mierzyç i zapisaç

Tabela 6 wyszczególnia parametry silnika, które nale˝y mierzyç i zapisaç podczas wykonywania statkowych procedur weryfikacyjnych.

Tabela 6 — Parametry silnika, które nale˝y mierzyç i zapisaç

13/10/05

14:54

Page 13095

Dziennik Ustaw Nr 202

6.3.3

— 13095 —

Poz. 1679

Moc na hamulcu

6.3.3.1 Kwestia dotyczàca zdolnoÊci uzyskania wymaganych danych, podczas sprawdzania emisji NOx na

statku, w szczególnoÊci dotyczy mocy na hamulcu. Mimo ˝e przypadek przek∏adni bezpoÊrednio po∏àczonej

z silnikiem jest uwzgl´dniony w rozdziale 5, silniki — w takim stanie, w jakim sà na statku — mogà w wielu zastosowaniach byç tak rozmieszczone, ˝e pomiary momentu obrotowego (wykonane przy u˝yciu specjalnie zamontowanych czujników tensometrycznych) mogà nie byç mo˝liwe z powodu braku dost´pu do wolnego fragmentu wa∏u. Zasadniczo do tej grupy nale˝à silniki nap´dzajàce pràdnice, ale tak˝e silniki, które mogà byç

sprz´˝one z pompami, zespo∏ami hydraulicznymi, spr´˝arkami itp.

6.3.3.2 Silniki nap´dzajàce takie mechanizmy z regu∏y sà poddawane próbom przy obcià˝eniu ich na hamulcu wodnym na stanowisku u wytwórcy, zanim wykonane zostanie sta∏e po∏àczenie z odbiornikiem mocy po zamontowaniu na statku. W przypadku zespo∏ów pràdotwórczych nie powinno byç problemem u˝ycie pomiarów

napi´cia i nat´˝enia pràdu oraz deklarowanej przez wytwórc´ sprawnoÊci pràdnicy. Dla urzàdzeƒ pracujàcych

wed∏ug krzywej Êrubowej mo˝na wykorzystaç deklarowanà krzywà Êrubowà w uk∏adzie pr´dkoÊç obrotowa —

moc wraz z zapewnianiem mo˝liwoÊci pomiaru pr´dkoÊci obrotowej silnika albo na wolnym koƒcu wa∏u, albo

— z uwzgl´dnieniem prze∏o˝enia — na wale rozrzàdu.

6.3.4

Paliwa u˝yte do próby

6.3.4.1 Zasadniczo, wszystkie pomiary emisji nale˝y przeprowadziç na silniku zasilanym olejem nap´dowym

klasy DM wed∏ug normy ISO 8217, 1996.

6.3.4.2 Aby zbytnio nie obcià˝aç armatora nadmiernymi kosztami w trakcie prób weryfikujàcych lub przeglàdów okresowych mo˝na dopuÊciç, za zgodà administracji, stosowanie do tego typu prób paliwa ci´˝kiego klasy RM, wed∏ug wy˝ej wymienionej normy. Nale˝y jednak liczyç si´ z tym, ˝e na poziom emisji mogà mieç

wp∏yw w∏asnoÊci zap∏onowe paliwa oraz azot, zawarty w paliwie.

6.3.5

Pobieranie próbek spalin w celu okreÊlenia emisji gazowych

6.3.5.1

Nale˝y stosowaç ogólne wymagania opisane w 5.9.3 równie˝ do pomiarów na statku.

6.3.5.2 Sposób zainstalowania silników na statku ma byç taki, aby pomiar móg∏ byç przeprowadzany w sposób bezpieczny z mo˝liwie minimalnym oddzia∏ywaniem na silnik. Nale˝y zapewniç odpowiednià instalacj´ do

pobrania próbki spalin oraz mo˝liwoÊç uzyskania wymaganych danych. Narzuca to koniecznoÊç wyposa˝enia

wszystkich silników w ∏atwo dost´pne, znormalizowane punkty poboru próbek.

6.3.6

Sprz´t pomiarowy i wielkoÊci mierzone

Emisj´ substancji gazowych zanieczyszczajàcych Êrodowisko nale˝y mierzyç przy u˝yciu metod opisanych

w rozdziale 5.

6.3.7

Dopuszczalne odchy∏ki przyrzàdów do pomiaru parametrów zwiàzanych z silnikiem oraz innych znaczàcych parametrów

Tabele 3 i 4 zawarte w ust´pie 1.3.2 w Uzupe∏nieniu 4 do niniejszego Kodeksu wyszczególniajà dopuszczalne

odchy∏ki przyrzàdów, których nale˝y u˝yç do pomiaru parametrów zwiàzanych z silnikiem oraz innych znaczàcych parametrów podczas statkowych procedur weryfikacyjnych.

6.3.8

OkreÊlanie zawartoÊci sk∏adników gazowych

Nale˝y zastosowaç analityczne urzàdzenia pomiarowe oraz metody opisane w Rozdziale 5.

13/10/05

14:54

Page 13096

Dziennik Ustaw Nr 202

— 13096 —

Poz. 1679

6.3.9

Cykle prób

6.3.9.1

Cykle prób zastosowane na statku majà odpowiadaç odpowiednim cyklom prób okreÊlonym w 3.2.

6.3.9.2 Praca silnika na statku wed∏ug cyklu prób okreÊlonego w 3.2 nie zawsze jest mo˝liwa, jednak˝e procedura próby ma, w oparciu o zalecenia wytwórcy silnika i zatwierdzenie jej przez administracj´, byç na tyle

zbli˝ona, na ile to mo˝liwe do procedury okreÊlonej w 3.2. Dlatego te˝ wartoÊci mierzone w tym przypadku mogà nie byç bezpoÊrednio porównywalne z rezultatami z prób na stanowisku próbnym, poniewa˝ zmierzone wartoÊci sà bardzo uzale˝nione od cykli prób.

6.3.9.3 Je˝eli liczba punktów pomiarowych jest ró˝na od iloÊci na stanowisku prób, punkty pomiarowe

i wspó∏czynniki wagowe muszà byç zgodne z zaleceniami wytwórcy silnika i zatwierdzone przez Administracj´.

6.3.10

Obliczanie emisji sk∏adników gazowych

Nale˝y zastosowaç procedur´ obliczeƒ okreÊlonà w rozdziale 5, bioràc pod uwag´ szczególne wymagania niniejszej procedury pomiaru uproszczonego.

6.3.11

Dopuszczalne przekroczenia norm emisji

6.3.11.1 Ze wzgl´du na mo˝liwe odchy∏ki, wynikajàce z zastosowania procedur pomiaru uproszczonego wyszczególnionych w niniejszym rozdziale, w trakcie pomiarów weryfikujàcych oraz przeglàdów okresowych i poÊrednich mo˝na dopuÊciç 10 % przekroczenie stosowanego limitu emisji.

6.3.11.2 Emisja NOx mo˝e zmieniaç si´ w zale˝noÊci od wartoÊci zap∏onowych paliwa oraz zawartoÊci azotu

w paliwie. Je˝eli brak jest wystarczajàcych informacji o wp∏ywie w∏asnoÊci zap∏onowych na tworzenie si´ NOx

w procesie spalania, zaÊ stopieƒ konwersji azotu zawartego w paliwie do tlenków azotu jest zale˝ny od sprawnoÊci silnika, wówczas mo˝e zostaç udzielona zgoda na 10 % przekroczenie dopuszczalnej emisji w trakcie próby na statku, przeprowadzanej na paliwie ci´˝kim, z wyjàtkiem wykonywanej na statku próby certyfikacji wst´pnej, dla której nie udziela si´ zgody na przekroczenie norm emisji. Paliwo nale˝y poddaç analizie ze wzgl´du na

zawartoÊç w´gla, wodoru, azotu, siarki w zakresie normy ISO 8217, jak równie˝ ze wzgl´du na dowolny inny

dodatkowy sk∏adnik, konieczny do Êcis∏ego okreÊlenia w∏asnoÊci paliwa.

6.3.11.3 W ˝adnym przypadku ca∏kowite przekroczenie norm emisji ze wzgl´du na uproszczenie pomiarów

i stosowanie paliwa ci´˝kiego klasy RM wed∏ug ISO 8217, 1996, nie mo˝e przekroczyç 15 % wartoÊci dopuszczalnej emisji.

UZUPE¸NIENIE 1

Formularz Certyfikatu EIAPP

(Patrz p. 2.2.9 Kodeksu technicznego NOx)

MI¢DZYNARODOWE ÂWIADECTWO O ZAPOBIEGANIU

ZANIECZYSZCZANIU POWIETRZA PRZEZ SILNIK

Wydane na podstawie Protokó∏u 1997 jako uzupe∏nienia do Mi´dzynarodowej konwencji o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki, 1973, zmodyfikowanej przynale˝nym do niej Protokó∏em z 1978 r. (zwanej dalej Konwencjà) w imieniu Rzàdu

...........................................................................................................................................................................................

(Pe∏na nazwa paƒstwa)

przez .................................................................................................................................................................................

(Pe∏ne okreÊlenie kompetentnej osoby lub organizacji upowa˝nionej na podstawie postanowieƒ Konwencji)

13/10/05

14:54

Page 13097

Dziennik Ustaw Nr 202

— 13097 —

Poz. 1679

NINIEJSZYM STWIERDZA SI¢

˝e wy˝ej wymieniony okr´towy silnik wysokopr´˝ny zosta∏ poddany przeglàdowi wst´pnemu zgodnie

z wymaganiami Kodeksu technicznego kontroli emisji tlenków azotu z okr´towych silników wysokopr´˝nych, ustanowiony jako obowiàzujàcy przez Za∏àcznik VI do Konwencji, i

˝e przeglàd wst´pny wykaza∏, i˝ silnik, jego cz´Êci sk∏adowe, nastawialne mechanizmy sterujàce jego pracà oraz Kartoteka techniczna silnika przed zainstalowaniem go i/lub eksploatacjà na statku sà w pe∏ni

zgodne z majàcym zastosowanie Prawid∏em 13 Za∏àcznika VI do Konwencji.

Niniejszy certyfikat jest z upowa˝nienia Rzàdu wa˝ny przez czas eksploatacji silnika zainstalowanego na statku,

pod warunkiem przeprowadzania przeglàdów zgodnie z Prawid∏em 5 Za∏àcznika VI do Konwencji,

Wydano w ........................................................................................................................................................................

(MiejscowoÊç wydania certyfikatu)

..................................................................... 20 .......

...............................................................

(Data wydania)

(Podpis osoby upowa˝nionej

wydajàcej certyfikat)

(Piecz´ç lub stempel urz´du wydajàcego)

ZA¸ÑCZNIK DO MI¢DZYNARODOWEGO CERTYFIKATU

O ZAPOBIEGANIU ZANIECZYSZCZANIU POWIETRZA PRZEZ SILNIK

(OZNACZONY DALEJ JAKO CERTYFIKAT EIAPP)

OPIS KONSTRUKCJI, KARTOTEKI TECHNICZNEJ

I ÂRODKÓW WERYFIKACJI

z uwzgl´dnieniem wymagaƒ Za∏àcznika VI do Mi´dzynarodowej konwencji o zapobieganiu zanieczyszczaniu

morza przez statki, 1973, zmodyfikowanej przynale˝nym do niej Protokó∏em z 1978 r. (zwanej dalej Konwencjà)

i Kodeksu technicznego kontroli emisji tlenków azotu z okr´towych silników wysokopr´˝nych (zwanego dalej

Kodeksem technicznym NOx).

UWAGI

Niniejszy formularz powinien byç za∏àczony na sta∏e do Certyfikatu EIAPP, a certyfikat ten ma towarzyszyç silnikowi podczas jego eksploatacji i ma byç na statku zawsze dost´pny.

Je˝eli formularz wype∏niony zosta∏ w j´zyku innym ni˝ angielski lub francuski, to tekst ten ma zawieraç

równie˝ t∏umaczenie na jeden z tych j´zyków.

Je˝eli nie ustalono inaczej, przywo∏ane w niniejszym formularzu prawid∏a pochodzà z Za∏àcznika VI do

Konwencji, a przywo∏ane wymagania dotyczàce Kartoteki technicznej silnika i Êrodków weryfikacji pochodzà z obowiàzujàcych wymagaƒ Kodeksu technicznego NOx.

Dane silnika

1.1

Nazwa i adres wytwórcy ........................................................................................................................................

1.2

Miejsce budowy silnika ..........................................................................................................................................

1.3

Data budowy silnika ...............................................................................................................................................

1.4

Miejsce przeglàdu wst´pnego ...............................................................................................................................

1.5

Data przeglàdu wst´pnego ....................................................................................................................................

1.6

Typ i numer modelu silnika ...................................................................................................................................

13/10/05

14:54

Page 13098

Dziennik Ustaw Nr 202

— 13098 —

Poz. 1679

1.7

Numer seryjny silnika ............................................................................................................................................

1.8

Je˝eli ma to zastosowanie, silnik jest: silnikiem macierzystym lub cz∏onkiem nast´pujàcej rodziny lub grupy silników

..................................................................................................................................................................................

1.9

Cykl(e) prób (patrz rozdzia∏ 3 Kodeksu technicznego NOx) ..................................................................................

1.10 Moc znamionowa (kW) i pr´dkoÊç znamionowa (obr/min) ................................................................................

1.11 Numer zatwierdzenia silnika ..................................................................................................................................

1.12 W∏asnoÊci paliwa u˝ytego do próby ....................................................................................................................

1.13 Numer zatwierdzenia przypisany urzàdzeniu redukujàcemu emisj´ NOx (je˝eli jest ono zainstalowane)

..................................................................................................................................................................................

1.14 W∏aÊciwy limit emisji NOx (g/kWh) (Prawid∏o 13 Za∏àcznika VI) .........................................................................

1.15 Rzeczywista wartoÊç emisji NOx silnika (g/kWh) .................................................................................................

Dane Kartoteki technicznej

2.1

Numer identyfikacyjny/zatwierdzenia Kartoteki technicznej ...............................................................................

2.2

Data zatwierdzenia Kartoteki technicznej .............................................................................................................

2.3

Kartoteka techniczna, wymagana przez rozdzia∏ 2 Kodeksu technicznego NOx, stanowi zasadniczà cz´Êç

Certyfikatu EIAPP i musi zawsze towarzyszyç silnikowi w ca∏ym jego okresie eksploatacji na statku i musi

byç na statku zawsze dost´pna.

Wykazy statkowych procedur sprawdzania parametrów silnika

3.1

Numer identyfikacyjny/zatwierdzenia statkowych procedur sprawdzania emisji NOx .....................................

3.2

Data zatwierdzenia statkowych procedur sprawdzania emisji NOx ....................................................................

3.3

Wykazy statkowych procedur sprawdzania emisji NOx, wymaganych przez rozdzia∏ 6 Kodeksu technicznego NOx, stanowià zasadniczà cz´Êç Certyfikatu EIAPP i muszà zawsze towarzyszyç silnikowi w ca∏ym jego

okresie eksploatacji na statku i majà byç zawsze dost´pne na statku.

NINIEJSZYM ZAÂWIADCZA SI¢, ˝e ten opis jest prawid∏owy pod ka˝dym wzgl´dem.

Wydany w ........................................................................................................................................................................

(Miejsce wydania opisu)

....................................................... 20 .......

...............................................................

(Data wydania)

(Podpis osoby upowa˝nionej

wydajàcej certyfikat)

(Piecz´ç lub stempel urz´du wydajàcego)

13/10/05

14:54

Page 13099

— 13099 —

Poz. 1679

UZUPE¸NIENIE 2

Schematy blokowe przeglàdu i certyfikacji okr´towych silników wysokopr´˝nych

(Odniesienie do 2.2.8 i 2.3.13 Kodeksu technicznego NOx)

Wytyczne w celu zapewnienia zgodnoÊci z wymaganiami odnoÊnie do przeglàdu i certyfikacji okr´towych silników wysokopr´˝nych, okreÊlonych w rozdziale 2 niniejszego Kodeksu, pokazane sà na schematach blokowych

na nast´pnych trzech stronach w nast´pujàcej kolejnoÊci

Rysunek 1

Schemat blokowy, krok I — Przeglàd wst´pny w zak∏adzie wytwórcy silnika

Rysunek 2

Schemat blokowy, krok II — Przeglàd zasadniczy na statku

Rysunek 3

Schemat blokowy, krok III — Przeglàd okresowy na statku

13/10/05

14:54

Page 13100

13/10/05

14:54

Page 13101

13/10/05

14:54

Page 13102

13/10/05

14:54

Page 13103

Dziennik Ustaw Nr 202

— 13103 —

Poz. 1679

UZUPE¸NIENIE 3

Warunki techniczne, które muszà spe∏niaç analizatory u˝ywane do okreÊlania

emisji gazowych sk∏adników spalin z silników wysokopr´˝nych

(Dotyczy rozdzia∏u 5 Kodeksu technicznego NOx)

Uwagi ogólne

1.1 Analizatory do pomiaru emisji sk∏adników gazowych powinny mieç zakres pomiarowy odpowiedni ze

wzgl´du na dok∏adnoÊç wymaganà do pomiaru st´˝enia sk∏adników gazowych (patrz 1.5). Wszystkie analizatory powinny byç dostosowane do pomiaru ciàg∏ego w strudze przep∏ywajàcych spalin i dostarczaç w sposób ciàg∏y danych o wartoÊci wyjÊciowej, mo˝liwej do zarejestrowania. Zaleca si´, by analizatory dobraç tak, aby mierzone st´˝enia le˝a∏y w zakresie pomi´dzy 15 % a 100 % pe∏nej skali.

1.2 Je˝eli stosuje si´ systemy odczytu (komputery, rejestratory danych itp.) zapewniajàce wystarczajàcà dok∏adnoÊç i rozdzielczoÊç poni˝ej 15 % pe∏nej skali, wówczas mo˝na tak˝e zaakceptowaç pomiary st´˝eƒ poni˝ej

15 % pe∏nej skali. W tym przypadku nale˝y dokonaç dodatkowej kalibracji mierników, aby zapewniç odpowiednià dok∏adnoÊç krzywych kalibracyjnych (patrz 5.5.2 w Uzupe∏nieniu 4 do niniejszego Kodeksu).

1.3 ZgodnoÊç systemów elektrycznych i elektronicznych (EMC) powinna byç na takim poziomie, by minimalizowaç dodatkowe b∏´dy.

1.4

1.5

Definicje

PowtarzalnoÊç analizatora jest zdefiniowana jako 2,5-krotna wartoÊç odchylenia standardowego

10 powtarzajàcych si´ odpowiedzi na podany gaz kalibrujàcy lub wzorcowy.

Odpowiedê zerowa analizatora jest zdefiniowana jako Êrednia odpowiedê, ∏àcznie z szumem, na gaz

zerowy mierzona podczas 30-sekundowego okresu.

Wzorcowanie jest zdefiniowane jako ró˝nica mi´dzy odpowiedzià na gaz wzorcowy i odpowiedzià zerowà.

Odpowiedê na gaz wzorcowy jest zdefiniowana jako Êrednia odpowiedê, ∏àcznie z szumem, na gaz

wzorcowy mierzona podczas 30-sekundowego okresu.

B∏àd pomiaru

Ca∏kowity b∏àd pomiarowy analizatora ∏àcznie z b∏´dem oddzia∏ywania (interferencji) wynikajàcym z obecnoÊci

innych gazów (patrz paragraf 8 w Uzupe∏nieniu 4 do niniejszego Kodeksu) nie mo˝e przekroczyç ±5 % odczytu

lub ±3,5 % pe∏nej skali, w zale˝noÊci od tego, który jest mniejszy. Dla st´˝eƒ mniejszych ni˝ 100 ppm b∏àd pomiarowy nie mo˝e przekraczaç ±4 ppm.

1.6

PowtarzalnoÊç

PowtarzalnoÊç analizatora nie mo˝e byç wi´ksza ni˝ ±1 % pe∏nej skali dla ka˝dego zakresu powy˝ej 155 ppm

(lub ppm C) lub ±2 % dla ka˝dego zakresu u˝ywanego poni˝ej 155 ppm (lub ppm C).

1.7

Szum

Ró˝nica pomi´dzy szczytowà odpowiedzià analizatorów na gaz zerowy, kalibrujàcy lub wzorcowy po ka˝dym

okresie trwajàcym 10 sekund nie mo˝e przekroczyç 2 % pe∏nej skali na ka˝dym z u˝ywanych zakresów pomiarowych.

1.8

Zmiana wartoÊci zerowej (p∏yni´cie zera)

Zmiana wartoÊci zerowej (p∏yni´cie zera) w ciàgu 1 godziny musi byç mniejsza ni˝ 2 % pe∏nej skali na najni˝szym stosowanym zakresie pomiarowym.

1.9

Zmiana wartoÊci wzorcowej

Odchylenie od wartoÊci wzorcowej podczas 1-godzinnego okresu powinno byç mniejsze ni˝ 2 % pe∏nej skali na

najni˝szym stosowanym zakresie pomiarowym.

Osuszanie spalin

W przypadku gdy konieczne jest zastosowanie urzàdzenia osuszajàcego spaliny, urzàdzenie to powinno mieç

minimalny wp∏yw na st´˝enie mierzonych gazów. Stàd te˝ osuszanie chemiczne w celu usuni´cia wilgoci z analizowanej próbki spalin jest niedopuszczalne.

13/10/05

14:54

Page 13104

Dziennik Ustaw Nr 202

— 13104 —

Poz. 1679

Analizatory

Pomiaru sk∏adników gazowych nale˝y dokonywaç przy u˝yciu ni˝ej podanych typów analizatorów. W przypadku analizatorów o charakterystyce nieliniowej dozwolone jest u˝ycie obwodów linearyzujàcych.

Pomiar zawartoÊci tlenku w´gla CO — nale˝y u˝ywaç analizatorów absorbcyjnych, nierozpraszajàcych, pracujàcych w podczerwieni (NDIR).

Pomiar zawartoÊci dwutlenku w´gla CO2 — nale˝y u˝ywaç analizatorów absorbcyjnych, nierozpraszajàcych, pracujàcych w podczerwieni (NDIR).

Pomiar zawartoÊci tlenu O2 — nale˝y u˝ywaç czujników paramagnetycznych (PMD), czujników opartych na dwutlenku cyrkonu (ZRDO) lub czujników elektrochemicznych (ECS).

Uwaga: Czujnik elektrochemiczny powinien mieç kompensacj´ ze wzgl´du na interferencje z CO2 i NOx.

Pomiar zawartoÊci tlenków azotu NOx — nale˝y u˝ywaç analizatorów chemiluminescencyjnych (CLD)

lub podgrzewanych analizatorów chemiluminescencyjnych (HCLD) z konwerterem NO2/NO, jeÊli dokonuje si´ pomiaru w spalinach suchych. W przypadku pomiarów w spalinach mokrych nale˝y u˝ywaç analizatora typu HCLD z konwerterem utrzymywanym w temperaturze powy˝ej 333 K (60 °C) pod

warunkiem, ˝e sprawdzenie os∏abienia sygna∏u wskutek obecnoÊci wody wypad∏o zadowalajàco

(patrz 8.2.2 w Uzupe∏nieniu 4 do niniejszego Kodeksu).

UZUPE¸NIENIE 4

Kalibracja przyrzàdów analitycznych

(Dotyczy rozdzia∏u 5 Kodeksu technicznego NOx)

Wprowadzenie

1.1 Ka˝dy analizator zastosowany do pomiarów parametrów silnika nale˝y kalibrowaç tak cz´sto, jak jest to

potrzebne zgodnie z wymaganiami niniejszego Uzupe∏nienia.

1.2 Je˝eli nie okreÊlono inaczej, wszystkie wyniki pomiarów, dane z prób lub obliczenia, wymagane przez niniejsze Uzupe∏nienie, nale˝y zapisaç w raporcie z prób silnika zgodnie z paragrafem 5.10 niniejszego Kodeksu.

1.3

Dok∏adnoÊç przyrzàdów analitycznych

1.3.1 Dopuszczalne odchylenia przyrzàdów pomiarowych stosowanych do pomiarów na stanowisku prób.

Kalibracja wszystkich przyrzàdów pomiarowych ma byç zgodna z wymaganiami podanymi w tabelach 1 i 2 oraz

z normami narodowymi lub mi´dzynarodowymi.

Tabela 1 — Dopuszczalne odchylenia parametrów pracy silnika przy pomiarach na stanowisku prób.

13/10/05

14:54

Page 13105

— 13105 —

Poz. 1679

Tabela 2 — Dopuszczalne odchylenia istotnych mierzonych parametrów przy pomiarach na stanowisku prób

1.3.2 Dopuszczalne odchylenia przyrzàdów pomiarowych do pomiarów przeprowadzanych na statku, wykonywanych w celu weryfikacji.

Kalibracja wszystkich przyrzàdów pomiarowych ma byç zgodna z wymaganiami podanymi w tabelach 3 i 4 oraz

z normami narodowymi lub mi´dzynarodowymi.

Tabela 3 — Dopuszczalne odchylenia pomiarów parametrów pracy silnika przy pomiarach przeprowadzanych

na statku

13/10/05

14:54

Dziennik Ustaw Nr 202

Page 13106

— 13106 —

Poz. 1679

Tabela 4 — Dopuszczalne odchylenia pomiaru innych istotnych parametrów pracy silnika przy pomiarach przeprowadzanych na statku

Gazy kalibracyjne

Nie mo˝e zostaç przekroczony dopuszczalny okres przechowywania wszystkich gazów kalibracyjnych, zalecany

przez producenta. Nale˝y odnotowaç dat´ terminu koƒca wa˝noÊci gazów kalibracyjnych ustalonà przez producenta.

2.1

Gazy czyste

2.1.1 Wymagana czystoÊç gazów okreÊlona jest przez podane poni˝ej limity dopuszczalnego st´˝enia zanieczyszczenia. Przy wykorzystywaniu procedur pomiaru na stanowisku prób nale˝y zapewniç dost´pnoÊç nast´pujàcych gazów

2.2

oczyszczony azot (zanieczyszczenie ≤ 1 ppm C, ≤ 1 ppm CO,

≤ 400 ppm CO2, ≤ 0,1 ppm NO);

oczyszczony tlen (czystoÊç > 99,5 % O2 obj´toÊciowo);

mieszanina wodoru i helu (40±2 % wodoru, reszta helu), (zanieczyszczenie ≤ 1 ppm C, ≤ 400 ppm CO)

oraz

oczyszczone powietrze syntetyczne (zanieczyszczenie ≤ 1 ppm C,

≤ 1 ppm CO, ≤ 400 ppm CO2, ≤ 0,1 ppm NO), (zawartoÊç tlenu pomi´dzy 18 a 21 % obj´toÊciowo).

Gazy kalibracyjne i gazy wzorcowe

2.2.1 Powinny byç dost´pne mieszaniny gazów, posiadajàce nast´pujàce sk∏ady chemiczne

CO i oczyszczony azot;

NOx i oczyszczony azot (iloÊç NO2 zawartego w tym gazie kalibracyjnym nie mo˝e przekraczaç 5 % zawartoÊci NO);

O2 i oczyszczony azot oraz

CO2 i oczyszczony azot.

Uwaga: Dopuszczalne sà kombinacje innych gazów pod warunkiem, ˝e gazy te nie wchodzà ze sobà w reakcje.

2.2.2 Rzeczywiste st´˝enie gazów kalibracyjnych i wzorcowych powinno byç w granicach ±2 % wartoÊci nominalnej. Wszystkie st´˝enia gazu kalibracyjnego nale˝y podawaç w mierze obj´toÊci (procent obj´toÊci lub ppm

obj´toÊci).

2.2.3 Gazy u˝yte do kalibracji i wzorcowania mogà byç tak˝e otrzymane za pomocà rozdzielacza gazu, rozcieƒczenia z oczyszczonym N2 lub z powietrzem syntetycznym. Dok∏adnoÊç urzàdzenia mieszajàcego powinna byç

taka, aby st´˝enie rozcieƒczonego gazu kalibracyjnego mog∏o byç uzyskane z dok∏adnoÊcià ±2 %.

13/10/05

14:54

Page 13107

Dziennik Ustaw Nr 202

— 13107 —

Poz. 1679

Procedura przygotowania i pracy analizatorów i uk∏adu pobierania próbek

Procedura przygotowania i pracy powinna byç zgodna z instrukcjami rozruchu i obs∏ugi okreÊlonymi przez

producenta sprz´tu. W procedurze nale˝y uwzgl´dniç co najmniej minimalne wymagania podane w paragrafach 4 do 9.

Sprawdzenie przecieków

4.1 Nale˝y przeprowadziç prób´ uk∏adu pod wzgl´dem przecieków. Sond´ nale˝y od∏àczyç od uk∏adu wydechowego i jej koniec zatkaç. Pomp´ analizatora nale˝y w∏àczyç. Po wst´pnym okresie stabilizacji, wszystkie

przep∏ywomierze powinny odczytywaç zero; je˝eli nie, nale˝y sprawdziç uk∏ad pobierania próbek i naprawiç

wady.

4.2 Maksymalne dopuszczalne nat´˝enie przecieków mierzone po stronie pró˝niowej nie powinno byç wi´ksze ni˝ 0,5 % u˝ytkowego nat´˝enia przep∏ywu dla cz´Êci aktualnie sprawdzanego uk∏adu. Do oceny u˝ytkowego nat´˝enia przep∏ywu mogà byç wykorzystane przep∏ywy przez analizator oraz przep∏ywy obejÊciowe.

4.3 Innà metodà, która mo˝e byç zastosowana, jest wprowadzenie stopniowej zmiany st´˝enia gazu na poczàtku uk∏adu pobierania próbek przez prze∏àczanie z gazu zerowego na gaz wzorcowy. JeÊli odczyt pokaza∏ po

odpowiednim czasie ni˝sze st´˝enie w porównaniu do wprowadzonego st´˝enia, to mo˝e to wskazywaç na problemy kalibracji lub istnienie przecieków.

Procedura kalibracji

5.1

Zestaw przyrzàdów

Zestaw przyrzàdów nale˝y kalibrowaç oraz nale˝y sprawdziç krzywe kalibracji wzgl´dem standardowych gazów. Nale˝y zastosowaç takie samo nat´˝enie przep∏ywu gazów, jak stosowane przy przep∏ywie próbki spalin.

5.2

Czas nagrzewania

Czas nagrzewania powinien byç zgodny z zaleceniami producenta analizatora. Je˝eli nie jest okreÊlony, zalecane jest nagrzewanie analizatora co najmniej przez dwie godziny.

5.3

Analizator NDIR i HFID

Je˝eli istnieje taka potrzeba, analizator NDIR nale˝y dostroiç.

5.4

Kalibracja

5.4.1

Nale˝y przeprowadziç kalibracj´ ka˝dego ze stosowanych zakresów pomiarowych.

5.4.2

Analizatory CO, CO2, NOx i O2 nale˝y wyzerowaç, u˝ywajàc oczyszczonego powietrza syntetycznego

(lub azotu).

5.4.3

Nale˝y doprowadziç do analizatorów w∏aÊciwe gazy kalibracyjne, dokonaç odczytu, zapisaç go i okreÊliç krzywà kalibracji, zgodnie z 5.5 poni˝ej.

5.4.4

Punkt zerowy nale˝y sprawdziç ponownie i, jeÊli trzeba, powtórzyç procedur´ kalibracji.

5.5

OkreÊlanie krzywej kalibracji

5.5.1

Wytyczne ogólne

5.5.1.1 Krzywà kalibracji analizatora nale˝y okreÊliç w oparciu o co najmniej pi´ç punktów kalibracji (wy∏àczajàc punkt zerowy), rozmieszczonych na tyle równomiernie, na ile to mo˝liwe. Najwy˝sze nominalne st´˝enie powinno byç wi´ksze lub równe 90 % pe∏nej skali.

5.5.1.2 Krzywà kalibracji oblicza si´ za pomocà metody najmniejszych kwadratów. JeÊli krzywa kalibracji jest

opisywana wielomianem o wyk∏adniku wi´kszym ni˝ 3, wówczas liczba punktów kalibracji (wraz z punktem zerowym) powinna byç co najmniej równa sumie wyk∏adnika +2.

5.5.1.3 Krzywa kalibracji nie powinna odbiegaç wi´cej ni˝ ±2 % od nominalnej wartoÊci w ka˝dym z punktów

kalibracji oraz o wi´cej ni˝ ±1 % pe∏nej skali w punkcie zerowym.

5.5.1.4 Na podstawie krzywej kalibracji i punktów kalibracji mo˝liwe jest sprawdzenie, czy kalibracja zosta∏a

przeprowadzona poprawnie. Nale˝y podaç ró˝ne charakterystyczne parametry pracy analizatora, a w szczególnoÊci

1) zakres pomiarowy,

2) czu∏oÊç oraz

3) dat´ przeprowadzenia kalibracji.

13/10/05

14:54

Page 13108

Dziennik Ustaw Nr 202

5.5.2

— 13108 —

Poz. 1679

Kalibracja poni˝ej 15 % pe∏nej skali

5.5.2.1 Krzywa kalibracji analizatora powinna zostaç okreÊlona przy u˝yciu co najmniej 10 punktów kalibracji

(wy∏àczajàc punkt zerowy) rozmieszczonych tak, ˝e 50 % punktów kalibracji znajduje si´ poni˝ej 10 % pe∏nej

skali.

5.5.2.2 Krzywà kalibracji nale˝y obliczyç za pomocà metody najmniejszych kwadratów.

5.5.2.3 Krzywa kalibracji nie powinna odbiegaç o wi´cej ni˝ ±4 % od nominalnej wartoÊci w ka˝dym z punktów kalibracji i o wi´cej ni˝ ±1 % pe∏nej skali w punkcie zerowym.

5.5.3 Metody alternatywne

Mogà zostaç zastosowane metody alternatywne jeÊli mo˝na wykazaç, ˝e te alternatywne technologie (np. komputer, elektronicznie regulowany prze∏àcznik zakresu itp.) zapewniajà równowa˝nà dok∏adnoÊç.

Weryfikacja kalibracji

Przed w∏àczeniem analizatora nale˝y dokonaç sprawdzenia kalibracji w ka˝dym normalnie u˝ywanym zakresie

dzia∏ania analizatora, zgodnie z nast´pujàcà procedurà

1) kalibracj´ nale˝y sprawdziç przy u˝yciu gazu zerowego i gazu wzorcowego, którego wartoÊç nominalna powinna byç wi´ksza ni˝ 80 % pe∏nej skali dla danego zakresu pomiarowego oraz

2) mo˝na dokonaç zmiany parametrów regulacyjnych, je˝eli dla dwóch rozpatrywanych punktów

stwierdzone wartoÊci zmierzone nie ró˝nià si´ o wi´cej ni˝ ±4 % pe∏nej skali od deklarowanej wartoÊci odniesienia. Je˝eli nie ma to miejsca, wówczas nale˝y okreÊliç nowà krzywà kalibracji zgodnie

z 5.5 powy˝ej.

Sprawdzenie sprawnoÊci konwertera NOx

SprawnoÊç konwertera zastosowanego dla konwersji NO2 na NO nale˝y sprawdziç, zgodnie z wytycznymi podanymi w punktach od 7.1 do 7.8.

7.1

Uk∏ad testowy

SprawnoÊç konwertera nale˝y sprawdziç ozonatorem, u˝ywajàc uk∏adu testowego pokazanego na rys. 1 poni˝ej (patrz te˝ 3.4 w Uzupe∏nieniu 3 do niniejszego Kodeksu) oraz poni˝szej procedury.

Rys. 1 — Schemat urzàdzenia do weryfikacji sprawnoÊci konwertera

13/10/05

14:54

Dziennik Ustaw Nr 202

Page 13109

— 13109 —

Poz. 1679

7.2 Kalibracja

Analizatory CLD i HCLD nale˝y kalibrowaç w najcz´Êciej u˝ywanym zakresie pracy, zgodnie z warunkami technicznymi producenta, u˝ywajàc gazu zerowego i gazu wzorcowego (o zawartoÊci NO, która powinna wynosiç

oko∏o 80 % zakresu pracy i st´˝eniu NO2 w mieszaninie gazów o mniejszym ni˝ 5 % st´˝enia NO). Analizator

NOx musi pracowaç w trybie NO tak, ˝eby gaz wzorcowy nie przechodzi∏ przez konwerter. Zmierzone st´˝enie

nale˝y zapisaç.

7.3

Obliczenia

SprawnoÊç konwertera NOx nale˝y obliczyç w nast´pujàcy sposób

gdzie

a = St´˝enie NOx zgodnie z 7.6

b = St´˝enie NOx zgodnie z 7.7

c = St´˝enie NO zgodnie z 7.4

d = St´˝enie NO zgodnie z 7.5

7.4

Dodawanie tlenu

7.4.1 Tlen lub powietrze zerowe nale˝y w sposób ciàg∏y dodawaç poprzez zamontowany kurek trójdro˝ny do

przep∏ywajàcego gazu do czasu, gdy wskazane st´˝enie jest oko∏o 20 % mniejsze ni˝ wskazane st´˝enie kalibracyjne, podane w 7.2 (analizator musi pracowaç w trybie NO).

7.4.2 Odczytane st´˝enie (c) nale˝y zapisaç. Podczas procesu ozonator musi byç nieczynny.

7.5

Uruchomienie ozonatora

Nast´pnie nale˝y uruchomiç ozonator w celu wytworzenia wystarczajàcej iloÊci ozonu do doprowadzenia do

obni˝enia st´˝enia NO do oko∏o 20% (minimalnie 10%) st´˝enia kalibracyjnego, podanego w 7.2. Odczytane

st´˝enie (d) nale˝y zapisaç (analizator musi pracowaç w trybie NO).

7.6

Tryb NOx

Analizator nale˝y nast´pnie prze∏àczyç na prac´ w trybie NOx tak, ˝eby mieszanina gazu (zawierajàca NO, NO2,

O2 i N2) przechodzi∏a obecnie przez konwerter. Odczytane st´˝enie (a) nale˝y zapisaç (analizator musi pracowaç

w trybie NOx).

7.7

Unieruchomienie ozonatora

Po od∏àczeniu ozonatora mieszanina gazów, opisana w 7.6, przechodzi przez konwerter do detektora. Odczytane st´˝enie (b) nale˝y zapisaç (analizator musi pracowaç w trybie NOx).

7.8

Tryb NO

Wraz z prze∏àczeniem na prac´ w trybie NO przy unieruchomionym ozonatorze nale˝y tak˝e wy∏àczyç przep∏yw

tlenu lub powietrza syntetycznego. Odczyt NOx analizatora nie powinien odchylaç si´ o wi´cej ni˝ 5 % od wartoÊci zmierzonej zgodnie z 7.2 (analizator powinien pracowaç w trybie NOx).

7.9

Odst´py pomi´dzy sprawdzeniami

SprawnoÊç konwertera nale˝y sprawdziç przed ka˝dà kalibracjà analizatora NOx.

7.10 Wymagana sprawnoÊç

SprawnoÊç konwertera nie mo˝e byç mniejsza ni˝ 90 %, natomiast zaleca si´ sprawnoÊç na poziomie 95 %.

Uwaga: Je˝eli w najcz´Êciej stosowanym zakresie pomiarowym analizatora konwerter NOx nie mo˝e zapewniç redukcji st´˝enia z 80 % do 20 % zgodnie z 7.2, wtedy nale˝y u˝ywaç wy˝szego zakresu pomiarowego, w którym taka redukcja jest zapewniona.

Efekty interferencji w analizatorach CO, CO2, NOx i O2

Gazy obecne w spalinach, inne ni˝ gaz aktualnie analizowany, mogà interferowaç z odczytem na kilka sposobów. Dodatnia interferencja mo˝e wyst´powaç w przyrzàdach NDIR i PMD, gdzie interferujàcy gaz daje takie

same efekty, jak gaz aktualnie mierzony, lecz w mniejszym stopniu. Ujemna interferencja mo˝e wyst´powaç

w przyrzàdach NDIR przez interferujàcy gaz poszerzajàcy pasmo absorpcyjne mierzonego gazu i w przyrzàdach

CLD przez interferujàcy gaz t∏umiàcy promieniowanie.

13/10/05

14:54

Page 13110

Dziennik Ustaw Nr 202

8.1

— 13110 —

Poz. 1679

Sprawdzenie interferencji analizatora CO

W przypadku analizatora CO interferencje mogà powodowaç woda i CO2. Dlatego gaz wzorcowy, posiadajàcy

st´˝enie 80 % do 100 % pe∏nej skali dla maksymalnego zakresu pracy u˝ytego podczas sprawdzania, powinien

byç wprowadzony do wody o temperaturze pokojowej i odpowiedê analizatora powinna zostaç zapisana. Odchylenie odczytu analizatora wskutek interferencji nie mo˝e byç wi´ksze ni˝ 1 % pe∏nej skali dla zakresów powy˝ej lub równych 300 ppm lub wi´ksze ni˝ 3 ppm dla zakresów poni˝ej 300 ppm.

8.2

Sprawdzenie os∏abienia sygna∏u analizatora NOx

Dwa gazy mogàce oddzia∏ywaç na analizator CLD (i HCLD) to CO2 i para wodna. Os∏abienie sygna∏u wyjÊciowego ze wzgl´du na obecnoÊç tych gazów jest proporcjonalne do ich st´˝eƒ i dlatego wymagane jest wykonanie testów w celu okreÊlenia os∏abienia sygna∏u przy najwy˝szych, wyst´pujàcych podczas prób, spodziewanych st´˝eniach gazów interferujàcych.

8.2.1

Sprawdzenie os∏abienia sygna∏u wskutek obecnoÊci CO2

8.2.1.1 Gaz wzorcowy CO2 posiadajàcy st´˝enie od 80 % do 100 % pe∏nej skali maksymalnego zakresu pracy

nale˝y przepuÊciç przez analizator NDIR z zapisaniem zmierzonej wartoÊci CO2 jako A. Nast´pnie gaz nale˝y rozcieƒczyç w proporcji oko∏o 50 % z gazem wzorcowym NO i mieszanin´ przepuÊciç przez analizator NDIR

i (H)CLD, z zapisaniem zmierzonych wartoÊci CO2 i NO odpowiednio jako B i C. Nast´pnie dop∏yw CO2 nale˝y

zamknàç, zaÊ przez analizator (H)CLD ma przechodziç tylko gaz wzorcujàcy NO, z zapisaniem zmierzonej wartoÊci NO jako D.

8.2.1.2

Os∏abienie sygna∏u wyjÊciowego nale˝y obliczyç w nast´pujàcy sposób

gdzie

A — st´˝enie CO2 gazu nierozcieƒczonego zmierzone przez analizator NDIR, %

B — st´˝enie CO2 w mieszaninie rozcieƒczonej zmierzone przez analizator NDIR, %

C — st´˝enie NO w mieszaninie rozcieƒczonej zmierzone przez analizator (H)CLD, ppm

D — st´˝enie NO gazu nierozcieƒczonego zmierzone przez analizator (H)CLD, ppm

i nie mo˝e byç ono wi´ksze ni˝ 3 % pe∏nej skali.

8.2.1.3 Mogà byç stosowane alternatywne metody rozcieƒczania i oznaczania gazów wzorcowych CO2 i NO,

takie jak dynamiczne mieszanie/„blendowanie”.

8.2.2

Sprawdzanie os∏abienia sygna∏u wskutek obecnoÊci wody

8.2.2.1 Sprawdzenie to ma zastosowanie tylko do pomiarów st´˝eƒ w spalinach mokrych. Obliczanie os∏abienia sygna∏u wskutek obecnoÊci wody powinno uwzgl´dniaç rozcieƒczenie gazu wzorcowego NO z parà wodnà, przy st´˝eniu pary wodnej w mieszaninie odpowiadajàcej st´˝eniu oczekiwanemu w trakcie prób.

8.2.2.2 Gaz wzorcowy NO posiadajàcy st´˝enie 80 % do 100 % pe∏nej skali dla maksymalnego zakresu pracy

nale˝y przepuÊciç przez analizator (H)CLD z zapisaniem zmierzonej wartoÊci NO jako D. Nast´pnie gaz wzorcowy NO nale˝y wprowadziç do wody o temperaturze pokojowej i przepuÊciç przez analizator (H)CLD, z zapisaniem zmierzonej wartoÊci NO jako C. Nale˝y okreÊliç ciÊnienie bezwzgl´dne pracy i temperatur´ wody analizatora i zapisaç odpowiednio jako E i F. Nale˝y okreÊliç ciÊnienie nasycenia pary wodnej w mieszaninie odpowiadajàce temperaturze wody (F) i zapisaç jako G. St´˝enie pary wodnej (w %) mieszaniny nale˝y obliczaç w nast´pujàcy sposób

13/10/05

14:54

Dziennik Ustaw Nr 202

Page 13111

— 13111 —

Poz. 1679

i zapisaç jako H. Oczekiwane st´˝enie rozcieƒczonego gazu wzorcowego NO (w parze wodnej) nale˝y obliczaç

w nast´pujàcy sposób

i zapisaç jako De. OdnoÊnie do spalin silnika wysokopr´˝nego, oczekiwane maksymalne st´˝enie pary wodnej

w spalinach (w %) nale˝y oszacowaç, przy za∏o˝eniu stosunku atomów wodoru do w´gla (H/C) na poziomie

1,8/1, w oparciu o st´˝enie nierozcieƒczonego gazu wzorcowego CO2 (A, zmierzonego w 8.2.1 powy˝ej) w nast´pujàcy sposób

i zapisaç jako Hm.

8.2.2.3 Os∏abienie sygna∏u wskutek obecnoÊci wody nale˝y obliczaç w nast´pujàcy sposób

gdzie

De — oczekiwane st´˝enie NO w mieszaninie rozcieƒczonej, ppm

C — st´˝enie NO w mieszaninie rozcieƒczonej, ppm

Hm = maksymalne st´˝enie pary wodnej, %

= rzeczywiste st´˝enie pary wodnej, %

i nie mo˝e byç wi´ksze ni˝ 3 %.

Uwaga

8.3

Wa˝ne jest, aby gaz wzorcowy NO zawiera∏ NO2 w minimalnym st´˝eniu, poniewa˝ absorpcja

NO2 w wodzie nie zosta∏a uwzgl´dniona w obliczeniach os∏abienia sygna∏u.

Interferencja analizatora O2

8.3.1

Reakcja analizatora PMD na gazy inne ni˝ tlen jest relatywnie ma∏a. Oddzia∏ywanie gazów powszechnie wyst´pujàcych w spalinach, wyra˝one w równowa˝nym st´˝eniu O2, podano w tabeli 5.

Tabela 5 — Równowa˝niki tlenu

8.3.2

W przypadku gdy nale˝y przeprowadziç bardzo dok∏adne pomiary zawartoÊci tlenu, wówczas zmierzone wartoÊci st´˝enia tlenu nale˝y skorygowaç o wartoÊç interferencji, zgodnie z nast´pujàcym wzorem

Interferencja = (Równowa˝nik % O2 · Zaobserwowane st´˝enie)/100

(7)

8.3.3

Przy zastosowaniu analizatorów ZRDO i ECS, interferencj´ spowodowanà przez gazy inne ni˝ tlen nale˝y skompensowaç zgodnie z instrukcjami dostawcy urzàdzenia.

Okresy pomi´dzy kalibracjami

Analizatory nale˝y kalibrowaç zgodnie z rozdzia∏em 5 co najmniej co ka˝de 3 miesiàce lub zawsze, gdy system

jest naprawiany lub dokonywana jest zmiana, mogàca wp∏ynàç na kalibracj´.

13/10/05

14:54

Page 13112

Dziennik Ustaw Nr 202

— 13112 —

Poz. 1679

UZUPE¸NIENIE 5

Przyk∏ad raportu z prób

(Dotyczy 5.10 Kodeksu technicznego NOx)

Raport z prób emisji nr .................................

————————

* Je˝eli ma zastosowanie.

Informacja o silniku*

Strona 1/5

13/10/05

14:54

Page 13113

Dziennik Ustaw Nr 202

— 13113 —

Raport z prób emisji nr .................................

Informacja o rodzinie silników*

————————

* Je˝eli ma zastosowanie.

Strona 2/5

13/10/05

14:54

Page 13114

Dziennik Ustaw Nr 202

— 13114 —

Raport z prób emisji nr .................................

Informacje o stanowisku próbnym*

————————

* Je˝eli ma zastosowanie.

** Dolna wartoÊç opa∏owa W .

Strona 3/5

13/10/05

14:54

Page 13115

Dziennik Ustaw Nr 202

— 13115 —

Raport z prób emisji nr .................................

Dane otoczenia i emisji gazowych*

————————

* Je˝eli ma zastosowanie.

Strona 4/5

13/10/05

14:54

Page 13116

Dziennik Ustaw Nr 202

— 13116 —

Raport z prób emisji nr .................................

Dane z prób silnika*

————————

* Je˝eli ma zastosowanie.

Strona 5/5

13/10/05

14:54

Page 13117

— 13117 —

Poz. 1679

UZUPE¸NIENIE 6

Obliczanie masowego przep∏ywu spalin (metoda bilansu w´gla)

(Dotyczy rozdzia∏u 5 Kodeksu technicznego NOx)

Wprowadzenie

1.1 Niniejszy dodatek odnosi si´ do obliczenia masowego przep∏ywu spalin i/lub zu˝ycia powietrza do spalania. Obie metody podane w dodatku oparte sà na pomiarze st´˝enia gazów w spalinach oraz na znajomoÊci zu˝ycia paliwa. Symbole i opisy sta∏ych oraz zmiennych u˝ytych we wzorach metody pomiarowej bilansu w´gla,

sà zebrane w tabeli 4: Skróty, okreÊlenia i symbole stosowane w niniejszym Kodeksie.

1.2 Niniejszy dodatek zawiera dwie nast´pujàce metody do obliczania masowego przep∏ywu spalin: metoda 1

(bilansu w´gla) jest wa˝na, kiedy u˝ywane jest paliwo niezawierajàce tlenu i azotu, a metoda 2 (uniwersalna,

bilansu w´gla i tlenu) ma zastosowanie do paliw zawierajàcych H, C, S, O, N o znanym sk∏adzie wagowym.

1.3 Metoda 2 zawiera ∏atwo zrozumia∏e, a przy tym uniwersalne wyprowadzenia wszystkich wzorów wraz

z podaniem wszystkich sta∏ych. Metod´ t´ przytacza si´ w Kodeksie, poniewa˝ istnieje wiele przypadków,

w których u˝ycie sta∏ych, dost´pnych w danej chwili przy pomini´ciu istotnych parametrów, mo˝e prowadziç

do wyników obarczonych b∏´dami mo˝liwymi do unikni´cia. U˝ywanie wzorów z metody 2 umo˝liwia tak˝e obliczenie istotnych parametrów w warunkach odbiegajàcych od warunków standardowych.

1.4 Przyk∏ady parametrów niektórych wybranych paliw sà przedstawione w tabeli 1. WartoÊci dotyczàce sk∏adu paliwa podane sà tylko jako porównawcze i nie mogà byç u˝ywane zamiast wartoÊci odpowiadajàcych sk∏adowi paliwa, u˝ywanego rzeczywiÊcie do zasilania silnika.

1.5 O ile nie podano inaczej, wszystkie wyniki obliczeƒ wymaganych przez niniejsze Uzupe∏nienie nale˝y przytoczyç w raporcie z prób silnika, zgodnie z paragrafem 5.10 niniejszego Kodeksu.

Metoda 1 — bilansu w´gla

2.1 Niniejsza metoda zawiera szeÊç kroków, które nale˝y zastosowaç do obliczenia st´˝enia gazów w spalinach z uwzgl´dnieniem w∏asnoÊci paliwa.

2.2

Podane wzory metody 1 sà wa˝ne tylko dla paliwa niezawierajàcego tlenu.

Tabela 1 — Parametry niektórych wybranych paliw (przyk∏ady)

1) Sk∏ad obj´toÊciowy: CO = 1,10 %; N = 12,10 %; CH = 84,20 %; C H = 3,42 %; C H = 0,66 %; C H = 0,22 %; C H = 0,05 %;

2 6

3 8

4 10

5 12

C6H14 = 0,05 %.

————————

* Poprawiono wg MEPC 43/10/3.

13/10/05

14:54

Page 13118

Dziennik Ustaw Nr 202

2.3

— 13118 —

Poz. 1679

Krok pierwszy: Obliczenie stechiometrycznego zapotrzebowania powietrza

2.3.1 Proces spalania ca∏kowitego i zupe∏nego

2.4 Krok drugi: Obliczenie wspó∏czynnika nadmiaru powietrza na podstawie st´˝enia CO2 w spalinach przy

za∏o˝eniu spalania ca∏kowitego i zupe∏nego.

2.5

Krok trzeci: Obliczenie stosunku wodoru do w´gla

2.6 Krok czwarty: Obliczenie st´˝enia w´glowodorów w spalinach suchych w oparciu o procedur´ ECE R49

z uwzgl´dnieniem w∏asnoÊci paliwa i stosunku iloÊci powietrza do iloÊci paliwa.

2.6.1 Przeliczenie st´˝eƒ w spalinach suchych na st´˝enia w spalinach mokrych otrzymuje si´

concmokre = concsuche · (1 – FFH · (zu˝ycie paliwa/zu˝ycie suchego powietrza))

(1-7)

(1-8)

Ca∏kowita obj´toÊç spalin mokrych = azot z powietrza do spalania + nadmiar tlenu + argon z powietrza do spalania + CO2

z powietrza do spalania + woda z procesu spalania + CO2 z procesu spalania + SO2

z procesu spalania

gdzie

MVH2O = 22,401 dm3/mol

MVCO2 = 22,262 dm3/mol

MVSO2 = 21,891 dm3/mol

MVO2 = 22,393 dm3/mol

MVN2 = 22,402 dm3/mol

MVAR = 22,393 dm3/mol**

————————

* Poprawiono wg MEPC 43/10/3.

** Poprawiono wg MEPC 43/10/4.

(1-9)

13/10/05

14:54

Dziennik Ustaw Nr 202

Page 13119

— 13119 —

Poz. 1679

2.6.2 W wyniku uzyskuje si´ zale˝noÊç

2.6.3 Wspó∏czynnik nadmiaru powietrza zdefiniowany jest jako

2.7 Krok piàty: Obliczenie wspó∏czynnika nadmiaru powietrza w oparciu o procedury wyszczególnione w dokumencie: „United States Code of Federal Regulations, Title 40, (40CFR86.345-79)”.

————————

* Poprawiono wg MEPC 43/10/3.

13/10/05

14:54

Page 13120

Dziennik Ustaw Nr 202

— 13120 —

2.8

Krok szósty: Obliczenie masy spalin

Metoda 2 — uniwersalna — bilansu w´gla i tlenu

3.1

Wprowadzenie

Poz. 1679

Podana metoda przedstawia zrozumia∏y opis metody bilansu w´gla i tlenu. Mo˝e byç zastosowana wówczas,

gdy mo˝liwe jest zmierzenie zu˝ycia paliwa i gdy znany jest sk∏ad paliwa oraz st´˝enia sk∏adników spalin.

3.2

Obliczenie masowego nat´˝enia przep∏ywu spalin na podstawie bilansu w´gla

3.2.1 Uproszczenie powy˝szej zale˝noÊci przy za∏o˝eniu spalania ca∏kowitego i zupe∏nego

3.3

Obliczenie masowego przep∏ywu spalin w oparciu o bilans tlenu

gdzie

————————

* Poprawiono wg MEPC 43/10/3.

13/10/05

14:54

Page 13121

— 13121 —

Poz. 1679

3.3.1 Uproszczenie powy˝szej zale˝noÊci przy za∏o˝eniu spalania ca∏kowitego i zupe∏nego

3.4

Wyprowadzenie wzorów metody bilansu tlenu przy za∏o˝eniu spalania nieca∏kowitego i niezupe∏nego

3.4.1 IloÊç tlenu doprowadzonego wyra˝ona w [g/h] wynosi

3.4.2 IloÊç tlenu odprowadzonego (w spalinach) wyra˝ona w [g/h] wynosi

przy czym wartoÊci poszczególnych sk∏adników gazowych obliczane sà w oparciu o st´˝enia mierzone w spalinach mokrych oraz nast´pujàce definicje i zale˝noÊci (GC oznacza iloÊç sadzy wyra˝onà w g/h)

13/10/05

14:54

Page 13122

— 13122 —

Poz. 1679

3.4.3 EXHDENS obliczane jest ze wzoru (2-42) wg 3.6.

gdzie

3.4.4 Pierwszy nawias jest zdefiniowany jako Factor1, a drugi jako Factor2 (patrz tak˝e wzory (2-4) i (2-5)).

3.4.5 Masowe zu˝ycie powietrza i masa spalin mogà zostaç obliczone z nast´pujàcych wzorów

i odpowiednio

3.5

Wyprowadzenie wzorów metody bilansu w´gla przy za∏o˝eniu spalania nieca∏kowitego i niezupe∏nego

3.5.1 IloÊç w´gla doprowadzonego wyra˝ona w [g/h] wynosi

3.5.2 IloÊç w´gla odprowadzonego (w spalinach) wyra˝ona w [g/h] wynosi

3.5.3 WartoÊci poszczególnych sk∏adników gazowych obliczone sà w oparciu o st´˝enia mierzone w spalinach

mokrych oraz nast´pujàce definicje i zale˝noÊci (GC oznacza iloÊç sadzy wyra˝onà w g/h)

————————

* Poprawiono wg MEPC 43/10/3.

13/10/05

14:54

Page 13123

— 13123 —

Poz. 1679

3.5.4 Z warunku równowagi

iloÊç w´gla doprowadzonego = iloÊç w´gla odprowadzonego

3.5.5 Obliczenie masowego nat´˝enia przep∏ywu spalin na podstawie bilansu w´gla

3.6

Obliczenie obj´toÊciowego sk∏adu spalin i g´stoÊci spalin przy spalaniu nieca∏kowitym i niezupe∏nym

przy czym CO2AIR = st´˝enie CO2 w powietrzu do spalania (w % obj´toÊciowo)

————————

* Poprawiono wg MEPC 43/10/3.

** Poprawiono wg MEPC 43/10/4.

13/10/05

14:54

Dziennik Ustaw Nr 202

3.7

Page 13124

— 13124 —

Poz. 1679

Program do obliczania masowego nat´˝enia przep∏ywu spalin

3.7.1 Wyniki obydwu obliczeƒ stechiometrycznych — obliczenia w´gla i tlenu, dajà ca∏kowity sk∏ad spalin i masowe nat´˝enie przep∏ywu spalin ∏àcznie z zawartà w nich wodà.

3.7.2 Wzory w niniejszym programie sà oparte g∏ównie na st´˝eniach mierzonych w spalinach mokrych.

3.7.3 Je˝eli pomierzone sà st´˝enia w spalinach suchych (O2 i CO2), do przeliczenia z warunków suchych na warunki mokre nale˝y zastosowaç wspó∏czynnik korekcyjny spalin KWEXH (= KW, r).

3.7.4 Program oblicza masowe nat´˝enie przep∏ywu spalin przy znanym KWEXH oraz oblicza KWEXH przy znanym nat´˝eniu przep∏ywu spalin. Gdy obydwie wartoÊci sà nieznane, program przyjmuje wst´pnie wartoÊç

KWEXH (= KW, r) i wykonuje obliczenie iteracyjne do czasu, kiedy obie wartoÊci zostanà wzajemnie dopasowane i nie ulegajà ju˝ zmianie.

3.7.5 Je˝eli zale˝noÊç na bilans masy jest u˝ywana bez stosowania programu obliczeniowego, wówczas nale˝y zastosowaç nast´pujàce wspó∏czynniki korekcyjne w celu przeliczenia z warunków suchych na warunki mokre

3.7.6 Wzór podany w innej formie

3.7.7 Mo˝liwe sà ró˝ne wersje wzoru na wspó∏czynnik korekcyjny KWEXH = KW, r do przeliczenia z warunków

suchych na warunki mokre dla spalin.

3.7.8 Wzory (2-44) i (2-44a) i tak˝e wzór (12) z 5.12.2.3 z niniejszego Kodeksu nie sà ca∏kowicie dok∏adne, poniewa˝ wspó∏czynniki korekcyjne ze wzgl´du na zawartoÊç wody, powsta∏ej w wyniku spalania oraz wody w doprowadzanym powietrzu nie sà addytywne.

————————

* Poprawiono wg MEPC 43/10/3.

13/10/05

14:54

Dziennik Ustaw Nr 202

Page 13125

— 13125 —

Poz. 1679

3.7.9 Wzór dok∏adny ma postaç

RhoEXHDAC = g´stoÊç spalin przy spalaniu w suchym powietrzu (kg/n m3)

RhoH2O = g´stoÊç pary wodnej (kg/n m3) (MWH2O/MVH2O)

3.7.10

Porównanie wzoru (12) z 5.12.2.3 z niniejszego Kodeksu ze wzorem (2-45) pokazuje bardzo ma∏e ró˝nice we wspó∏czynniku KW, r, które pokazano na poni˝szych przyk∏adach

3.7.11

Podany wzór (2-45) nie jest praktyczny, poniewa˝ w wielu przypadkach RhoEXHDAC jest nieznana

i pomija si´ wspó∏czynnik zale˝ny od stosowanego paliwa FFH. Dlatego nale˝y zastosowaç bardziej praktyczne

wzory (9), (10), (12) i (13) z punktów 5.12.2.1 do 5.12.3.5 niniejszego Kodeksu; b∏àd wynikowy < 0,2 % (w wi´kszoÊci przypadków) mo˝e byç pomini´ty.

3.8 Obliczenie wspó∏czynników zale˝nych od zastosowanego paliwa FFD i FFW do obliczenia nat´˝enia przep∏ywu spalin

3.8.1 Za pomocà nast´pujàcych wzorów

i w nawiàzaniu do wzorów (2-34), (2-35), (2-37), (2-38) i (2-39) wspó∏czynniki FFD i FFW mogà byç okreÊlone odpowiednio wzorami (2-50) i (2-52)

13/10/05

14:54

Dziennik Ustaw Nr 202

Page 13126

— 13126 —

Poz. 1679

3.8.2 Ten sam wzór wyra˝ony liczbowo

3.8.3 Wzór okreÊlajàcy FFD jest bardzo podobny, z jedynà ró˝nicà we wspó∏czynniku ALF dotyczàcym wody

3.8.4 Ten sam wzór wyra˝ony liczbowo

3.9

Wyprowadzenie wspó∏czynnika zale˝nego od zastosowanego paliwa FFH

3.9.1 Zastosowany jest on w obliczeniu st´˝enia w warunkach wilgotnych na podstawie st´˝eƒ okreÊlanych

w warunkach suchych, zgodnie z 5.12.2 niniejszego Kodeksu.

Uwaga

Ze wzgl´du na nazwy zmiennych u˝ywanych we wspomnianym programie w podanym ni˝ej

wyprowadzeniu symbole oryginalnie oznaczonych zmiennych ró˝nià si´ od symboli podanych

w skrótach, np.: KW, r = KWEXH = KWEXH.

3.9.2 Wyprowadzenie wspó∏czynnika FFH odnosi si´ do suchego powietrza dolotowego, poniewa˝ wzór (8)

osobno uwzgl´dnia zawartoÊç wody w powietrzu dolotowym.*

i gdzie

(Bilans obj´toÊciowy)

i gdzie

————————

* Poprawiono wg MEPC 43/10/3.

** Poprawiono wg MEPC 43/10/4.

13/10/05

14:54

Dziennik Ustaw Nr 202

Page 13127

— 13127 —

Poz. 1679

oraz

3.9.3 Niniejsza uniwersalna zale˝noÊç, majàca zastosowanie do wszystkich paliw (przy znanej g´stoÊci spalin),

mo˝e byç dla olejów nap´dowych uproszczona w nast´pujàcy sposób

UZUPE¸NIENIE 7

Lista parametrów podlegajàcych sprawdzeniu przy stosowaniu metody kontroli parametrów silnika

(Dotyczy p. 6.2.3.5 Kodeksu technicznego NOx)

W przypadku parametrów wymienionych ni˝ej istnieje wi´cej ni˝ jedna mo˝liwoÊç przeprowadzenia przeglàdu. W takich przypadkach jako wytycznà mo˝na przyjàç, ˝e dowolna metoda lub po∏àczenie kilku metod, wymienionych ni˝ej, mo˝e wystarczyç, aby wykazaç zgodnoÊç. Operator statku, majàc zatwierdzenie administracji i wspierany przez producenta silnika, mo˝e wybraç metod´ kontroli jednego z ni˝ej wyszczególnionych parametrów pracy silnika

„rozrzàd wtrysku paliwa”

1) po∏o˝enie krzywki paliwowej (pojedynczej krzywki lub wa∏u krzywkowego, je˝eli krzywki nie sà nastawialne)

— opcjonalnie (w zale˝noÊci od konstrukcji): po∏o˝enie dêwigni pomi´dzy krzywkà i nap´dem pompy,

— opcjonalnie dla pomp z rozrzàdem suwakowym: indeks VIT i po∏o˝enie krzywki lub t∏oczka, lub

— inne urzàdzenie sterujàce;

2) poczàtek dostarczania paliwa dla danego po∏o˝enia listwy paliwowej (pomiar ciÊnienia dynamicznego);

3) otwarcie wtryskiwacza dla danych stanów obcià˝enia, np. przy zastosowaniu czujnika Halla lub

przetwornika przyspieszenia;

4) dane eksploatacyjne, zale˝ne od obcià˝enia, ciÊnienia powietrza do∏adowujàcego, maksymalnego

ciÊnienia spalania, temperatury powietrza do∏adowujàcego, temperatury spalin, odniesione do wykresów pokazujàcych ich wspó∏zale˝noÊç z emisjà NOx. Dodatkowo nale˝y zapewniç, ˝e stopieƒ

spr´˝ania odpowiada wartoÊci, jaka wyst´powa∏a przy zasadniczej certyfikacji (patrz 1.7);

Uwaga: Do okreÊlenia rzeczywistego rozrzàdu wtrysku paliwa niezb´dne jest, aby znaç dopuszczalne

limity zmian nastaw pozwalajàce na spe∏nienie ograniczeƒ emisji NOx lub nawet wykresy,

pokazujàce korelacj´ rozrzàdu wtrysku z emisjà NOx, opierajàc si´ na wynikach pomiaru emisji NOx przeprowadzonego na stanowisku prób.

„rozpylacz”

1) dane techniczne i numer identyfikacyjny cz´Êci

13/10/05

14:54

Dziennik Ustaw Nr 202

Page 13128

— 13128 —

Poz. 1679

„pompa wtryskowa”

1) numer identyfikacyjny cz´Êci (wyszczególnione wymiary i konstrukcja t∏oczka i cylinderka);

„krzywka paliwowa”

1) numer identyfikacyjny cz´Êci (opisanie kszta∏tu);

2) poczàtek dostarczania paliwa dla danych pozycji listwy paliwowej (pomiar ciÊnienia dynamicznego);

5. „ciÊnienie wtrysku”

1) dotyczy tylko systemów o wspólnym przewodzie t∏ocznym „common rail”: ciÊnienie w przewodzie

t∏ocznym w zale˝noÊci od obcià˝enia, wykres pokazujàcy wspó∏zale˝noÊç z emisjà NOx;

6. „komora spalania”

1) numer identyfikacyjny cz´Êci g∏owicy i korony t∏oka;

7. „stopieƒ spr´˝ania”

1) sprawdzenie rzeczywistego stopnia spr´˝ania (pomiar odleg∏oÊci pomi´dzy koronà t∏oka a g∏owicà);

2) sprawdzenie podk∏adek regulacyjnych w trzonie t∏okowym lub korbowodzie;

„typ i budowa turbospr´˝arki”

1) model i dane techniczne (numery identyfikacyjne);

2) ciÊnienie powietrza do∏adowujàcego, wykres pokazujàcy wspó∏zale˝noÊç z emisjà NOx;

„ch∏odnica powietrza do∏adowujàcego, podgrzewacz powietrza do∏adowujàcego”

1) model i dane techniczne;

2) temperatura powietrza do∏adowujàcego w zale˝noÊci od obcià˝enia skorygowana do warunków

odniesienia, wykres pokazujàcy wspó∏zale˝noÊç z emisjà NOx;

10. „rozrzàd zaworów” (dotyczy tylko silników czterosuwowych z zamkni´ciem zaworu ssàcego przed

DMP)

1) pozycja krzywki;

2) sprawdzenie rzeczywistego ustawienia rozrzàdu;

11. „wtrysk wody” (do oceny: wykres pokazujàcy wp∏yw na emisj´ NOx)

1) zu˝ycie wody zale˝ne od obcià˝enia (monitoring);

12. „emulsja paliwowo-wodna” (do oceny: wykres pokazujàcy wp∏yw na emisj´ NOx)

1) pozycja listwy paliwowej w zale˝noÊci od obcià˝enia (monitoring);

2) zu˝ycie wody w zale˝noÊci od obcià˝enia (monitoring);

13. „recyrkulacja spalin” (do oceny: wykres pokazujàcy wp∏yw na emisj´ NOx)

1) masowe nat´˝enie przep∏ywu recyrkulujàcych spalin (monitoring);

2) st´˝enie CO2 w mieszaninie Êwie˝ego powietrza i recyrkulujàcych spalin np.: w powietrzu przep∏ukujàcym (monitoring);

3) st´˝enie O2 w powietrzu przep∏ukujàcym (monitoring);

14. „selektywnie redukujàcy katalizator” (SCR)

1) masowe nat´˝enie przep∏ywu czynnika redukujàcego w zale˝noÊci od obcià˝enia (monitoring) i dodatkowe okresowe kontrole st´˝enia NOx za SCR (do oszacowania: wykres pokazujàcy wp∏yw na

emisje NOx).

OdnoÊnie do silników z selektywnie redukujàcym katalizatorem (SCR) bez kontroli sprz´˝enia zwrotnego

opcjonalny pomiar emisji NOx (okresowa kontrola na obiekcie lub monitoring) jest przydatny do wykazania, ˝e sprawnoÊç SCR odpowiada stanowi z czasu certyfikacji bez wzgl´du na to, czy warunki otoczenia

lub jakoÊç paliwa spowodowa∏y, ˝e emisja mierzona w surowych spalinach jest inna ni˝ w trakcie certyfikacji.

13/10/05

14:54

Page 13129

— 13129 —

Poz. 1679

Rezolucja 3

Przeglàd ograniczania emisji tlenków azotu

KONFERENCJA,

1997),

UZNAJÑC, ˝e emisja tlenków azotu z okr´towych silników wysokopr´˝nych zainstalowanych na statkach ma

niekorzystny wp∏yw na Êrodowisko, powodujàc zakwaszenie gleb, tworzenie si´ ozonu, wzbogacanie w azot

Êrodków od˝ywczych i przyczyniajàc si´ globalnie do powstawania negatywnego oddzia∏ywania na zdrowie,

MAJÑC ÂWIADOMOÂå, ˝e protokó∏y i deklaracje do Konwencji o dalekosi´˝nym rozprzestrzenianiu si´ zanieczyszczania powietrza, 1979, dotyczàcej, mi´dzy innymi, zmniejszenia emisji tlenków azotu lub ich przep∏ywów

ponad granicami,

MAJÑC NA UWADZE, ˝e Prawid∏o 13 Za∏àcznika VI do MARPOL 73/78 ustanawia ograniczenia emisji tlenków

azotu z okr´towych silników wysokopr´˝nych,

UZNAJÑC PONADTO trosk´ wyra˝onà przez grup´ delegacji, i˝ ograniczenia emisji mogà nie zapewniç po˝àdanego zmniejszenia emisji tlenków azotu oraz, ˝e delegacje te popierajà dokonanie przeglàdu Prawid∏a

13(3)(a) Za∏àcznika VI do MARPOL 73/78 w celu ustanowienia bardziej ostrych limitów emisji, majàc na uwadze

ich niekorzystny wp∏yw na Êrodowisko i rozwój techniczny silników okr´towych,

PROSI Komitet Ochrony Ârodowiska Morskiego, aby potraktowa∏ jako spraw´ pilnà, przeglàd limitów emisji tlenków azotu, minimum co pi´ç lat od daty wejÊcia w ˝ycie Protokó∏u 1997, i je˝eli w wyniku takiego przeglàdu b´dzie to w∏aÊciwe, przygotowa∏ poprawki do Prawid∏a 13(3)(a) Za∏àcznika VI do MARPOL 73/78 i do odpowiadajàcych postanowieƒ Kodeksu technicznego kontroli emisji tlenków azotu z okr´towych silników wysokopr´˝nych i

ZALECA, by data wdro˝enia zmian ograniczenia emisji by∏a ustalona przy uwzgl´dnieniu mo˝liwoÊci realizacji technicznej.

Rezolucja 4

Monitoring Êredniej Êwiatowej zawartoÊci siarki w paliwie ci´˝kim

dostarczanym do stosowania na statkach*

KONFERENCJA,

1997),

MAJÑC NA UWADZE, ˝e Prawid∏o 14(2) Za∏àcznika VI do MARPOL 73/78 wymaga monitoringu Êredniej Êwiatowej zawartoÊci siarki w paliwie ci´˝kim dostarczanym do stosowania na statkach zgodnie z wytycznymi, które b´dà opracowane przez Organizacj´,

PROSI Komitet Ochrony Ârodowiska Morskiego, aby we wspó∏pracy z zainteresowanymi organizacjami,

opracowa∏ wytyczne do monitoringu Êredniej Êwiatowej zawartoÊci siarki w paliwie ci´˝kim dostarczanym do

stosowania na statkach i

WZYWA Paƒstwa cz∏onkowskie Organizacji oraz zainteresowane organizacje, aby udost´pni∏y wszelkie

Êrodki i dost´pnà w tym zakresie wiedz´ konieczne do rozwoju i wdro˝enia tych wytycznych.

————————

* Sprawa monitoringu jest przedmiotem postanowienia Komitetu Ochrony Ârodowiska Morskiego w Rezolucji MEPC.82(43)

z dnia 1 lipca 1999 r. „Guidelines for monitoring the world-wide average sulphur content of residual fuel oils supplied for

use on board ships”.

13/10/05

14:54

Page 13130

— 13130 —

Poz. 1679

Rezolucja 5

Rozwa˝enie Êrodków

do ustanowienia w pó∏nocno-zachodniej Europie obszaru kontrolowania osadów siarki

KONFERENCJA,

MAJÑC NA UWADZE, ˝e Protokó∏ 1997 jako uzupe∏nienie do Mi´dzynarodowej konwencji o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki, 1973, zmodyfikowanej przynale˝nym do niej Protokó∏em z 1978 r. (Protokó∏

1997) i zawartym w nim Za∏àcznikiem VI, umo˝liwia wyznaczanie obszarów kontroli emisji SOx, gdy spe∏nione

b´dà okreÊlone kryteria,

UZNAJÑC trosk´ wielu paƒstw o udzia∏ ˝eglugi w powstawaniu osadów siarki, szczególnie na Morzu Pó∏nocnym oraz destrukcyjnego wp∏ywu takich osadów,

MAJÑC NA UWADZE propozycj´ skierowanà do Konferencji, ˝e Morze Pó∏nocne powinno byç wyznaczone jako obszar kontroli emisji SOx,

PROSI Komitet Ochrony Ârodowiska Morskiego (MEPC), aby rozwa˝y∏ powy˝szà propozycj´ dotyczàcà

Morza Pó∏nocnego, w oparciu o uzasadnienie zgodne z kryteriami wyznaczania obszarów kontroli emisji SOx

zawartymi w Uzupe∏nieniu II do Za∏àcznika VI do MARPOL 73/78 oraz zgodnie z Wytycznymi dotyczàcymi organizacji i metod pracy Komitetu Bezpieczeƒstwa na Morzu i Komitetu Ochrony Ârodowiska Morskiego i ich organów im podlegajàcych i

PROSI ponadto MEPC, aby podjà∏ konieczne kroki w celu, by wszelkie Êrodki uzgodnione w rezultacie takiego rozpatrzenia powy˝szej propozycji mog∏y byç wdro˝one tak szybko, jak jest to praktycznie mo˝liwe.

Rezolucja 6

Wprowadzenie zharmonizowanego systemu przeglàdów i certyfikacji w Za∏àczniku VI

KONFERENCJA,

1997),

MAJÑC NA UWADZE, ˝e Prawid∏a 5 i 6 Za∏àcznika VI do MARPOL 73/78 ustanawiajà wymagania dla zharmonizowanego systemu przeglàdów i certyfikacji podobne do tych w Za∏àcznikach I i II do MARPOL 73/78,

MAJÑC PONADTO NA UWADZE, ˝e Komitet Ochrony Ârodowiska Morskiego na swojej dwudziestej dziewiàtej

sesji Rezolucjà MEPC 39(29) uchwali∏ poprawki do Za∏àczników I i II do MARPOL 73/78 wprowadzajàce zharmonizowany system przeglàdów i certyfikacji, który wejdzie w ˝ycie w dniu, w którym zacznà obowiàzywaç Protokó∏y* z 1998 r. dotyczàce Konwencji SOLAS i Konwencji o liniach ∏adunkowych,

UZNAJÑC, ˝e wkrótce mo˝liwe jest wejÊcie w ˝ycie wspomnianych Protokó∏ów z 1988 r. przed wejÊciem w ˝ycie Protokó∏u 1997,

UZNAJÑC PONADTO koniecznoÊç wprowadzenia do Za∏àcznika VI do MARPOL 73/78 zharmonizowanego systemu przeglàdów i certyfikacji w momencie wejÊcia w ˝ycie Protokó∏ów z 1988 r.,

PROSI Komitet Ochrony Ârodowiska Morskiego o

(a) opracowanie zharmonizowanego systemu przeglàdów i certyfikacji w miejsce istniejàcych Prawide∏ 5

i 6 Za∏àcznika VI do MARPOL 73/78 i

(b) rozpocz´cie akcji wprowadzenia zmian do Za∏àcznika VI do MARPOL 73/78 natychmiast po wejÊciu

w ˝ycie Protokó∏u 1997 i

ZALECA Stronom Protokó∏u 1997, b´dàcymi równie˝ Stronami Protokó∏ów z 1988 r., aby uczyni∏y obowiàzujàcym zharmonizowany system przeglàdów i certyfikacji przywo∏any w ust´pie 1(a) w momencie wejÊcia

w ˝ycie Protokó∏u 1997, jako równowa˝ny Prawid∏om 5 i 6 Za∏àcznika VI, je˝eli do tego czasu wejdà w ˝ycie Protokó∏y z 1988 r.

————————

* Protokó∏y 1988 do Konwencji SOLAS i Konwencji LL 1966 wchodzà w ˝ycie z dniem 3 lutego 2000 r.

13/10/05

14:54

Page 13131

— 13131 —

Poz. 1679

Rezolucja 7

Ograniczenie stosowania na statkach fluoropochodnych w´glowodorów

ze wszystkimi atomami wodoru podstawionymi fluorem (PFCs)

KONFERENCJA,

PO UCHWALENIU Protokó∏u 1997 jako uzupe∏nienia do Mi´dzynarodowej konwencji o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki 1973, zmodyfikowanej przynale˝nym do niej Protokó∏em z 1978 r. (Protokó∏

1997),

MAJÑC NA UWADZE, ˝e Prawid∏o 12 Za∏àcznika VI do MARPOL 73/78 zabrania wykonywania nowych instalacji zawierajàcych substancje niszczàce warstw´ ozonowà (w∏àczajàc w to halony) oraz ˝e Prawid∏o II-2/5.3.1

Mi´dzynarodowej konwencji o bezpieczeƒstwie ˝ycia na morzu 1974, z poprawkami, zabrania obecnie wykonywania nowych instalacji zawierajàcych halogenopochodne w´glowodorów na wszystkich statkach,

ÂWIADOMA, ˝e dzia∏ania te b´dà wymaga∏y stosowania zast´pczych Êrodków w okr´towym wyposa˝eniu gaÊniczym oraz ˝e zwiàzki PFCs sà jednymi z potencjalnych substancji, które mogà zastàpiç halony w okr´towych

systemach gaÊniczych,

MAJÑC NA UWADZE, ˝e brak jest uzasadnionej potrzeby stosowania PFCs w systemach gaÊniczych u˝ywanych

na statkach,

MAJÑC ÂWIADOMOÂå, ˝e czas ˝ycia zwiàzków PFCs w atmosferze wynosi od 2 200 do 50 000 lat oraz, ˝e ich

wyjàtkowo wysoki potencja∏ cieplarniany stwarza zagro˝enie efektem cieplarnianym, który jest w istocie nieodwracalny,

MAJÑC PONADTO NA UWADZE, ˝e Ramowa Konwencja Narodów Zjednoczonych dotyczàca zmian klimatycznych og∏osi∏a, ˝e zwiàzki PFCs sà chemikaliami o najwy˝szym potencjale cieplarnianym i wyjàtkowo d∏ugim

okresie ˝ycia oraz ˝e przysz∏e dzia∏ania b´dà skierowane na te zwiàzki,

PRÓBUJÑC uniknàç zastàpienia jednego problemu Êrodowiskowego innym,

PROSI Komitet Ochrony Ârodowiska Morskiego i Komitet Bezpieczeƒstwa na Morzu, aby rozwa˝y∏y jako spraw´ pilnà podj´cie wszelkich stosownych dzia∏aƒ, ∏àcznie z niezw∏ocznym og∏oszeniem moratorium oraz przyj´ciem poprawek do zwiàzanych z tym postanowieƒ zakazu stosowania PFCs w okr´towych systemach gaÊniczych.

Rezolucja 8

Emisje CO2 ze statków

KONFERENCJA,

1997),

MAJÑC ÂWIADOMOÂå, ˝e emisja CO2 b´dàcego gazem cieplarnianym ma niekorzystny wp∏yw na Êrodowisko,

MAJÑC PONADTO ÂWIADOMOÂå, ˝e Za∏àcznik VI do MARPOL 73/78 nie zajmuje si´ sprawami emisji CO2 ze

statków,

MAJÑC NA UWADZE, ˝e strony Ramowej Konwencji Narodów Zjednoczonych dotyczàcej zmian klimatycznych

(UNFCCC)* majà ÊwiadomoÊç niekorzystnego oddzia∏ywania gazów cieplarnianych na atmosfer´ oraz ˝e gazy

te pochodzàce z ˝eglugi mi´dzynarodowej i lotnictwa majà swój udzia∏ w globalnej emisji,

MAJÑC PONADTO NA UWADZE, ˝e UNFCCC uzna∏a, ˝e system klimatyczny powinien byç chroniony dla korzyÊci obecnych i przysz∏ych pokoleƒ ludzi, ˝e globalny charakter zmian klimatycznych wymaga jak najszerszej

mo˝liwej wspó∏pracy wszystkich krajów na Êwiecie oraz ˝e UNFCCC zobowiàza∏a strony, aby mia∏y swój udzia∏,

zapobiega∏y lub minimalizowa∏y przyczyny zmian klimatycznych oraz pomniejsza∏y ich szkodliwe skutki,

PROSI Sekretarza Generalnego Organizacji, aby wspó∏pracowa∏ z Sekretarzem Wykonawczym UNFCCC

w wymianie informacji dotyczàcych emisji gazów cieplarnianych;

PROSI Organizacj´, aby we wspó∏pracy z UNFCCC podj´∏a si´ badaƒ emisji CO2 ze statków w celu ustanowienia iloÊci oraz procentowego udzia∏u emisji CO2 ze statków jako cz´Êci globalnej emisji CO2. Badania te

—————————

* United Nations Framework Convention on Climate Change.

13/10/05

14:54

Page 13132

— 13132 —

Poz. 1679

powinny oszacowaç emisje ostatnich lat, je˝eli mogà byç one racjonalnie oszacowane, oraz powinny tak˝e

wskazaç, w jaki sposób emisje ze statków i ich procentowy udzia∏ w globalnej emisji mo˝e si´ zmieniç w nadchodzàcych latach, majàc na uwadze ograniczenia, które b´dà mia∏y miejsce w innych dziedzinach, jak i inne

trendy, które mogà byç racjonalnie przewidziane na drodze wiarygodnych analiz naukowych;

PROSI PONADTO Komitet Ochrony Ârodowiska Morskiego o rozwa˝enie strategii redukcji CO2, która by∏aby wykonalna przy uwzgl´dnieniu interakcji pomi´dzy CO2 i innymi czynnikami ska˝ajàcymi atmosfer´,

a w szczególnoÊci NOx, poniewa˝ emisja NOx mo˝e mieç negatywne oddzia∏ywanie na redukcj´ CO2 i

WZYWA paƒstwa cz∏onkowskie Organizacji, aby bra∏y udzia∏ w badaniach dotyczàcych emisji CO2, o których mowa wy˝ej i zg∏asza∏y propozycje wszelkich stosownych strategii do Komitetu Ochrony Ârodowiska Morskiego.

13/10/05