Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 września 2005 r. w sprawie przygotowania lotnisk do sytuacji zagrożenia oraz lotniskowych służb ratowniczo-gaśniczych

§ 2. Ilekroç w rozporzàdzeniu jest mowa o

Rozdzia∏ 1

Przepisy ogólne

1) ustawie — nale˝y przez to rozumieç ustaw´ z dnia

3 lipca 2002 r. — Prawo lotnicze;

§ 1. 1. Rozporzàdzenie okreÊla

2) Prezesie Urz´du — nale˝y przez to rozumieç Prezesa Urz´du Lotnictwa Cywilnego;

1) wymagania dotyczàce przygotowania lotniska do

sytuacji zagro˝enia oraz planu dzia∏ania w sytuacji

zagro˝enia;

2) zakres obowiàzków podmiotów, o których mowa

w art. 84 ust. 6 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. — Prawo lotnicze;

3) warunki i program szkolenia lotniskowych s∏u˝b

ratowniczo-gaÊniczych.

2. Wymagania dotyczàce przygotowania lotnisk do

sytuacji zagro˝enia, wynikajàcych z aktów bezprawnej

———————

1) Minister Infrastruktury kieruje dzia∏em administracji rzàdowej — transport, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 4 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 11 czerwca 2004 r.

w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra

Infrastruktury (Dz. U. Nr 134, poz. 1429).

2) Zmiany wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U.

z 2003 r. Nr 210, poz. 2036, z 2004 r. Nr 54, poz. 535, Nr 96,

poz. 959, Nr 99, poz. 1002, Nr 172, poz. 1805, Nr 173,

poz. 1808 i Nr 273, poz. 2703 oraz z 2005 r. Nr 90, poz. 757,

Nr 175, poz. 1462 i Nr 180, poz. 1490.

3) OPRL — nale˝y przez to rozumieç Operacyjny Plan

Ratownictwa Lotniskowego;

4) rejonie operacyjnym lotniska — nale˝y przez to rozumieç teren lotniska i obszar wokó∏ niego o promieniu nie mniejszym ni˝

a) 9,3 km — dla portu lotniczego,

b) 3,5 km — dla lotniska innego ni˝ port lotniczy

— od punktu odniesienia lotniska, w którym lotniskowe s∏u˝by ratowniczo-gaÊnicze, medyczne,

techniczne i ochrony udzielajà pomocy statkowi

powietrznemu b´dàcemu w niebezpieczeƒstwie;

5) NOTAM — nale˝y przez to rozumieç wiadomoÊç

rozpowszechnianà za pomocà Êrodków telekomunikacyjnych, zawierajàcych informacj´ o ustanowieniu, stanie lub zmianach urzàdzeƒ lotniczych,

s∏u˝bach, procedurach, a tak˝e o niebezpieczeƒstwie, których znajomoÊç we w∏aÊciwym czasie

jest istotna dla personelu zwiàzanego z operacjami lotniczymi;

6) organizacjach mi´dzynarodowych — nale˝y przez

to rozumieç organizacje wymienione w art. 3

ust. 4 ustawy;

1) pkt 1 i 2 — og∏oszenie alarmu i udanie si´ podmiotów okreÊlonych w OPRL na miejsce wypadku lotniczego,

7) ma∏ym poziomie nat´˝enia ruchu lotniczego — nale˝y przez to rozumieç sytuacj´, gdy iloÊç operacji

lotniczych podczas przeci´tnej godziny szczytu nie

jest wi´ksza ni˝ 15 dla jednej drogi startowej lub

wynosi mniej ni˝ 20 dla ca∏ego lotniska;

2) pkt 3 — og∏oszenie alarmu i utrzymanie pe∏nej gotowoÊci, polegajàcej na dyslokacji podmiotów

okreÊlonych w OPRL,

8) operacjach lotniczych — nale˝y przez to rozumieç

start lub làdowanie statku powietrznego;

9) interwencji — nale˝y przez to rozumieç dzia∏ania

ratownicze, o których mowa w ustawie z dnia

24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpo˝arowej

(Dz. U. z 2002 r. Nr 147, poz. 1229, z póên. zm.3)),

przeprowadzane przez lotniskowe s∏u˝by ratowniczo-gaÊnicze.

Rozdzia∏ 2

Wymagania dotyczàce przygotowania lotniska

do prowadzenia akcji ratowniczo-gaÊniczej

§ 3. 1. Zarzàdzajàcy lotniskiem zapewnia poziom

ochrony ratowniczo-gaÊniczej lotniska odpowiadajàcy

kategorii ochrony przeciwpo˝arowej lotniska, okreÊlonej w przepisach w sprawie klasyfikacji lotnisk i rejestru lotnisk cywilnych, z zastrze˝eniem ust. 2.

2. Zarzàdzajàcy lotniskiem zapewnia poziom

ochrony ratowniczo-gaÊniczej lotniska dla szybowców

odpowiadajàcy najni˝szemu poziomowi ochrony ratowniczo-gaÊniczej na lotniskach dla samolotów, przy

czym minimalnà iloÊç Êrodków gaÊniczych ustala si´

jak dla lotnisk o ma∏ym poziomie nat´˝enia ruchu lotniczego.

§ 4. 1. Lotniskowe s∏u˝by ratowniczo-gaÊnicze powinny byç zorganizowane przez zarzàdzajàcego lotniskiem, w sposób umo˝liwiajàcy podj´cie, na zasadach

okreÊlonych w planie, o którym mowa w § 12, interwencji w sytuacjach zagro˝enia, a w szczególnoÊci

1) wystàpienia wypadku lotniczego w rejonie operacyjnym lotniska;

2) wystàpienia wypadku lotniczego poza rejonem

operacyjnym lotniska;

3) gdy zachodzi uzasadniona obawa zaistnienia wypadku lotniczego w rejonie operacyjnym lotniska;

4) gdy statek powietrzny, który znalaz∏ si´ w rejonie

operacyjnym lotniska, uleg∏ uszkodzeniu lub awarii technicznej.

2. Zarzàdzajàcy lotniskiem opracowuje procedury,

które umo˝liwià w przypadkach, o których mowa

w ust. 1

———————

3) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zosta∏y

og∏oszone w Dz. U. z 2003 r. Nr 52, poz. 452, z 2004 r.

Nr 96, poz. 959 oraz z 2005 r. Nr 100, poz. 835.

3) pkt 4 — og∏oszenie alarmu i utrzymanie lokalnej

gotowoÊci, polegajàcej na dyslokacji s∏u˝b lotniskowych okreÊlonych w OPRL

— na zasadach okreÊlonych w OPRL.

§ 5. 1. Lotniskowa s∏u˝ba ratowniczo-gaÊnicza powinna

1) osiàgaç czas reakcji wynoszàcy do trzech minut do

ka˝dego punktu drogi (dróg) startowej u˝ywanej

do operacji lotniczych — na lotniskach naziemnych dla samolotów;

2) osiàgaç czas reakcji wynoszàcy do pi´ciu minut —

na lotniskach naziemnych o ma∏ym nat´˝eniu ruchu lotniczego kategorii 1 i 2 ochrony przeciwpo˝arowej lotnisk dla samolotów;

3) mieç mo˝liwoÊç natychmiastowego podj´cia interwencji lub przebywaç w bezpoÊrednim sàsiedztwie lotniska podczas wykonywania operacji lotniczych — na lotniskach nawodnych dla samolotów

i Êmig∏owców oraz na lotniskach dla Êmig∏owców

na obiektach;

4) osiàgaç czas reakcji wynoszàcy do dwóch minut —

na lotniskach naziemnych dla Êmig∏owców.

2. Czas reakcji jest mierzony od og∏oszenia alarmu

dla lotniskowej s∏u˝by ratowniczo-gaÊniczej do pierwszej interwencji pojazdu lub pojazdów ratowniczo-gaÊniczych, zapewniajàcych podanie co najmniej

50 % wydatku Êrodków gaÊniczych okreÊlonych w tabelach nr 1—3 w za∏àczniku nr 1 do rozporzàdzenia.

§ 6. 1. Minimalnà liczb´ pracowników lotniskowych s∏u˝b ratowniczo-gaÊniczych, gotowych do podj´cia interwencji, którzy powinni byç jednoczeÊnie

obecni na lotnisku podczas wykonywania operacji lotniczych, okreÊla tabela nr 4 w za∏àczniku nr 1 do rozporzàdzenia.

2. Zarzàdzajàcy lotniskiem ustala liczb´ obecnych

na lotnisku podczas wykonywania operacji lotniczych

pracowników lotniskowych s∏u˝b ratowniczo-gaÊniczych, uwzgl´dniajàc charakter i rodzaj wykonywanych operacji lotniczych oraz potrzeb´ zapewnienia

ciàg∏oÊci podawania Êrodków gaÊniczych z wymaganymi wydatkami.

§ 7. 1. Zarzàdzajàcy lotniskiem zapewnia

1) lotniskowe pojazdy ratowniczo-gaÊnicze, spe∏niajàce minimalne parametry charakterystyczne,

okreÊlone w tabeli nr 5 w za∏àczniku nr 1 do rozporzàdzenia, z zastrze˝eniem ust. 3;

2) wyposa˝enie ratownicze, okreÊlone w tabeli nr 6

w za∏àczniku nr 1 do rozporzàdzenia, które powinno byç przewo˝one ∏àcznie na posiadanych lotniskowych pojazdach ratowniczo-gaÊniczych.

2. Minimalnà liczb´ lotniskowych pojazdów ratowniczo-gaÊniczych na lotnisku okreÊla tabela nr 7 w za∏àczniku nr 1 do rozporzàdzenia.

3. Na lotniskach kategorii 1 i 2 oraz H1 dopuszcza

si´ stosowanie pojazdu samochodowego lub przyczepy nieb´dàcych lotniskowymi pojazdami ratowniczo-gaÊniczymi, przystosowanych do przewozu pracowników lotniskowej s∏u˝by ratowniczo-gaÊniczej, Êrodków gaÊniczych oraz wyposa˝enia ratowniczego,

w tym gaÊniczego.

4. Na lotniskach dla Êmig∏owców na obiektach, zamiast lotniskowych pojazdów ratowniczo-gaÊniczych,

stosuje si´ wyposa˝enie ratownicze oraz

1) na lotnisku na budynkach, co najmniej

a) jednà lini´ gaÊniczà wodno-pianowà — na lotniskach kategorii H1,

b) jednà lini´ gaÊniczà wodno-pianowà oraz

2 dzia∏ka wodno-pianowe — na lotniskach kategorii H2 i H3;

2) na lotnisku na platformie wiertniczej i na statku, co

najmniej

a) 1 dzia∏ko wodno-pianowe,

b) 2 linie gaÊnicze wodno-pianowe,

c) 2 gaÊnice proszkowe o ∏àcznej iloÊci proszku gaÊniczego nie mniejszej ni˝ 50 kilogramów.

§ 8. 1. Zarzàdzajàcy lotniskiem powinien posiadaç

przynajmniej minimalne obj´toÊci wody do wytwarzania pian gaÊniczych oraz minimalne iloÊci uzupe∏niajàcych Êrodków gaÊniczych, a tak˝e sprz´t do zapewnienia minimalnych wydatków podawania tych

Êrodków gaÊniczych, wymaganych dla danej kategorii ochrony przeciwpo˝arowej lotniska, okreÊlone odpowiednio w tabelach nr 1—3 w za∏àczniku nr 1 do

rozporzàdzenia.

2. Minimalne iloÊci Êrodków pianotwórczych, które powinien posiadaç zarzàdzajàcy lotniskiem, oblicza

si´ odpowiednio na podstawie danych z tabeli nr 1—3

w za∏àczniku nr 1 do rozporzàdzenia oraz wed∏ug

wskazaƒ producenta danego Êrodka pianotwórczego.

3. Jako g∏ówny Êrodek gaÊniczy stosuje si´

1) pian´ gaÊniczà spe∏niajàcà minimalne wymagania

piany gaÊniczej grupy A, zwanà dalej „pianà grupy A”;

Poz. 1634

4. W przypadku jednoczesnego stosowania pian

gaÊniczych spe∏niajàcych wymagania dla pian grupy A i B, ca∏kowita iloÊç wody przeznaczona do wytwarzania pian gaÊniczych powinna byç okreÊlona poprzez iloÊç wody wymaganej do produkcji piany grupy A, pomniejszonej o 3 dm3 na ka˝de 2 dm3 wody,

przeznaczone do wytwarzania piany grupy B.

5. Wymagane minimalne obj´toÊci wody do wytwarzania pian gaÊniczych i Êrodka pianotwórczego

powinny znajdowaç si´ w zbiornikach lotniskowych

pojazdów ratowniczo-gaÊniczych. Obj´toÊci te nale˝y

powi´kszyç o obj´toÊç wody i Êrodka pianotwórczego

wymaganà do zapewnienia obrony w∏asnej pojazdu

co najmniej przez dwie minuty.

6. Obj´toÊç Êrodka pianotwórczego znajdujàcego

si´ w zbiornikach lotniskowych pojazdów ratowniczo-gaÊniczych powinna byç proporcjonalna do obj´toÊci

wody oraz wymaganego st´˝enia roztworu pianotwórczego i wystarczyç do produkcji przynajmniej

dwóch obj´toÊci roztworu pianotwórczego.

§ 9. Zarzàdzajàcy portem lotniczym powinien zapewniç Êrodki pianotwórcze, wystarczajàce do wytworzenia pian gaÊniczych, oraz uzupe∏niajàce Êrodki gaÊnicze na poziomie 200 % wartoÊci okreÊlonych w tabelach nr 1—3 w za∏àczniku nr 1 do rozporzàdzenia.

§ 10. 1. G∏ównym Êrodkiem gaÊniczym stosowanym przez lotniskowe s∏u˝by ratowniczo-gaÊnicze, na

lotniskach kategorii 1—3 oraz H1—H3, powinna byç

piana grupy B.

2. Na lotniskach kategorii 1 i 2 oraz naziemnych

H1—H3 do 100 % obj´toÊci wody, okreÊlonej w tabelach nr 1 i 2 w za∏àczniku nr 1 do rozporzàdzenia, mo˝e zostaç zamienione na uzupe∏niajàce Êrodki gaÊnicze.

3. Na lotniskach kategorii 3—10, je˝eli u˝ywa si´

pian grupy A, dopuszcza si´ zamian´ do 30 % obj´toÊci wody na uzupe∏niajàcy Êrodek gaÊniczy.

4. W przypadku zamiany, o której mowa w ust. 2

i 3, kilogram proszku gaÊniczego jest równowa˝ny

1) 1 dm3 wody potrzebnej do wytwarzania piany grupy A;

2) 0,66 dm3 wody potrzebnej do wytwarzania piany

grupy B.

5. Dopuszczalne jest stosowanie innych ni˝ proszki gaÊnicze uzupe∏niajàcych Êrodków gaÊniczych

o równowa˝nych w∏aÊciwoÊciach gaszenia po˝aru

w stosunku do proszków gaÊniczych.

2) pian´ gaÊniczà spe∏niajàcà minimalne wymagania

piany gaÊniczej grupy B, zwanà dalej „pianà grupy B”, lub

§ 11. 1. W trakcie postoju statku powietrznego na

stanowisku postojowym powinna znajdowaç si´ jedna lub wi´cej gaÊnic proszkowych, o ∏àcznej iloÊci

proszku gaÊniczego nie mniejszej ni˝

3) jednoczesne podanie pian gaÊniczych, o których

mowa w pkt 1 i 2.

1) 4 kilogramy na dwa sàsiednie stanowiska dla lotnisk kategorii 1—4 oraz H1 i H2;

2) 25 kilogramów na jedno stanowisko dla lotnisk kategorii 5—10 oraz H3;

4) udzia∏ personelu wyznaczonego do prowadzenia

interwencji;

3) 4 kilogramy na pi´ç stanowisk na lotniskach dla

szybowców.

5) koordynacj´ dzia∏aƒ podmiotów wydzielonych do

interwencji;

2. GaÊnice, o których mowa w ust. 1, nie mogà zawieraç mniej ni˝ 4 kg proszku gaÊniczego.

6) bezpiecznà kontynuacj´ operacji lotniczych lub

niezw∏oczne, po ustaniu sytuacji zagro˝enia, podj´cie operacji lotniczych.

3. Dopuszczalne jest stosowanie innych gaÊnic ni˝

proszkowe. W takim przypadku przyjmuje si´, ˝e 1 kg

proszku gaÊniczego odpowiada 1 kg lub 1,5 dm3 innego Êrodka gaÊniczego.

4. Plan powinien obejmowaç procedury dzia∏ania

w sytuacjach

Rozdzia∏ 3

Plan dzia∏ania w sytuacjach zagro˝enia

oraz obowiàzki realizujàcych go podmiotów

§ 12. 1. Plan dzia∏ania w sytuacjach zagro˝enia,

o którym mowa w art. 84 ust. 2 pkt 1 ustawy, zwany

dalej „planem”, jest przygotowywany i uzgadniany

z podmiotami, o których mowa w art. 84 ust. 6 ustawy,

w cz´Êciach dotyczàcych zakresu ich zadaƒ, przy czym

z w∏aÊciwym miejscowo komendantem wojewódzkim

Paƒstwowej Stra˝y Po˝arnej plan powinien byç

uzgodniony w ca∏oÊci.

2. Plan powinien zawieraç

1) OPRL;

1) niebezpieczeƒstwa statku powietrznego, w tym

a) wypadku lotniczego na lotnisku,

b) wypadku lotniczego poza lotniskiem,

c) incydentu lotniczego statku powietrznego

w czasie lotu, w szczególnoÊci turbulencji powietrznych, dekompresji, uszkodzenia konstrukcji statku powietrznego,

d) incydentu lotniczego statku powietrznego na

ziemi,

e) sabota˝u z uwzgl´dnieniem zagro˝enia bombowego,

f) bezprawnego przej´cia statku powietrznego;

2) zagro˝enia

w tym

bez

udzia∏u

statku

powietrznego,

2) procedury dzia∏ania inne ni˝ okreÊlone w OPRL;

a) po˝aru obiektu,

3) procedur´ okresowej kontroli zgodnoÊci prognozowanych za∏o˝eƒ i analiz z wynikami çwiczeƒ

i analiz ratowniczych;

b) sabota˝u z uwzgl´dnieniem zagro˝enia bombowego,

4) wskazanie sta∏ego centrum operacyjnego;

d) z u˝yciem materia∏ów niebezpiecznych,

5) wskazanie w∏aÊciwego miejscowo centrum kryzysowego;

e) zagro˝enia epidemiologicznego;

6) wskazanie ruchomego stanowiska dowodzenia;

7) zasady ∏àcznoÊci i alarmowania;

8) okreÊlenie wymaganego poziomu ochrony ratowniczo-gaÊniczej lotniska, zgodnego z kategorià

ochrony przeciwpo˝arowej lotniska;

9) zasady kierowania i koordynacji dzia∏aƒ podczas

interwencji, w tym innych ni˝ okreÊlone w OPRL;

10) rejony koncentracji podmiotów przewidzianych do

interwencji inne ni˝ okreÊlone w OPRL.

3. Plan powinien zapewniaç

1) bezpiecznà kontynuacj´ operacji lotniczych w sytuacjach zagro˝enia;

2) powo∏anie sztabu interwencji;

3) podzia∏ zadaƒ i obowiàzków pomi´dzy poszczególne podmioty i osoby pe∏niàce okreÊlone funkcje;

c) katastrofy naturalnej lub awarii technicznej,

3) zagro˝enia wspólnego, w tym

a) statku powietrznego i innego obiektu sta∏ego

lub ruchomego,

b) statku powietrznego i urzàdzenia do tankowania paliwa,

c) statku powietrznego i statku powietrznego.

5. Plan poddaje si´ aktualizacji w razie potrzeb,

przynajmniej raz w roku.

6. Na podstawie planu zarzàdzajàcy lotniskiem powinien opracowaç instrukcje dzia∏ania poszczególnych s∏u˝b lotniskowych w sytuacjach zagro˝enia.

7. Plan przygotowuje si´ z uwzgl´dnieniem przepisów organizacji mi´dzynarodowych.

8. W porcie lotniczym, ka˝dorazowo po wypadku,

incydencie lotniczym i çwiczeniu ca∏oÊciowym, nale˝y

sporzàdziç pisemnà analiz´ takiego zdarzenia, której

kopi´ przekazuje si´ Prezesowi Urz´du.

§ 13. OPRL, o którym mowa w § 12 ust. 2 pkt 1,

uwzgl´dniajàc charakterystyk´ danego lotniska, powinien okreÊlaç

1) rejon operacyjny lotniska, wraz z kierunkami podejÊcia i wznoszenia, strefami dla lotów, rejonami

koncentracji, mostami, wiaduktami, szpitalami

oraz innymi elementami majàcymi znaczenie dla

skutecznego przeprowadzenia interwencji, opisanymi na mapie w skali 1 : 25 000 lub wi´kszej;

2) zasady kierowania dzia∏aniami podczas interwencji na statku powietrznym w rejonie operacyjnym

lotniska oraz poza tym rejonem;

3) sk∏ad sztabu interwencji i jego kompetencje;

4) wykaz podmiotów i wyposa˝enia ratowniczo-gaÊniczego, medycznego, technicznego i porzàdkowo-ochronnego, przeznaczonego do udzia∏u w interwencji;

5) zasady alarmowania podmiotów bioràcych udzia∏

w interwencji;

6) zasady informowania organów administracji publicznej;

7) zasady organizacji ∏àcznoÊci i wspó∏dzia∏ania podmiotów bioràcych udzia∏ w interwencji;

Poz. 1634

2. Przywracanie poziomu, o którym mowa w ust. 1,

nie powinno trwaç d∏u˝ej ni˝

1) 12 godzin — na lotniskach kategorii 1—5, H1 i H2;

2) 2 godziny — na lotniskach kategorii 6—10 i H3.

3. Zarzàdzajàcy lotniskiem informuje o zmianie kategorii ochrony przeciwpo˝arowej lotniska pilotów zamierzajàcych wykonywaç operacje lotnicze na danym

lotnisku, Prezesa Urz´du oraz w formie NOTAM.

Rozdzia∏ 4

Zakres obowiàzków podmiotów bioràcych udzia∏

w przygotowywaniu i realizacji zadaƒ

z zakresu ratownictwa medycznego

§ 15. 1. Zarzàdzajàcy lotniskiem zapewnia udzielenie pierwszej pomocy lub podj´cie medycznych dzia∏aƒ ratowniczych na lotnisku, zgodnie z wymaganiami

okreÊlonymi w § 16.

2. Zarzàdzajàcy portem lotniczym zapewnia ponadto wyposa˝enie lotniska w sprz´t medyczny, którego

iloÊç i rodzaj powinny odpowiadaç co najmniej minimalnym wymaganiom okreÊlonym przez Organizacj´

Mi´dzynarodowego Lotnictwa Cywilnego, z uwzgl´dnieniem post´pu w medycynie ratunkowej.

8) zadania i procedury ratownicze podmiotów bioràcych udzia∏ w interwencji, w szczególnoÊci z zakresu gaszenia po˝arów i ratownictwa medycznego,

technicznego, chemicznego oraz ekologicznego;

§ 16. 1. Podczas operacji lotniczych powinna byç

przynajmniej zapewniona przez zarzàdzajàcego portem lotniczym obs∏ugujàcym Êrednio rocznie

9) rejony koncentracji podmiotów bioràcych udzia∏

w interwencji;

1) do 1 000 osób dziennie — pierwsza pomoc na

miejscu zdarzenia oraz mo˝liwoÊç wezwania zespo∏u ratownictwa medycznego;

10) zasady wstrzymywania i przywracania operacji lotniczych na lotnisku;

11) zasady wykonywania operacji lotniczych w warunkach ograniczonej widzialnoÊci;

12) zakres odpowiedzialnoÊci za ustanowienie, aktualizacj´, publikowanie i dystrybucj´ informacji zawartych w OPRL;

13) zasady sprawdzania gotowoÊci do realizacji planu

w formie çwiczeƒ praktycznych i aplikacyjnych

a) ca∏oÊciowych — prowadzonych z udzia∏em

wszystkich podmiotów przewidzianych do interwencji, nie rzadziej ni˝ raz na dwa lata,

b) cz´Êciowych — prowadzonych z wybranymi

podmiotami, odbywajàcych si´ w okresach pomi´dzy çwiczeniami, o których mowa w lit. a.

§ 14. 1. Je˝eli zarzàdzajàcy lotniskiem nie jest

w stanie zapewniç poziomu ochrony ratowniczo-gaÊniczej wymaganego dla danej kategorii ochrony

przeciwpo˝arowej lotniska, w szczególnoÊci w sytuacjach okreÊlonych w § 12 ust. 4, wprowadza ograniczenia operacji lotniczych do czasu przywrócenia wymaganego poziomu ochrony ratowniczo-gaÊniczej lotniska.

2) od 1 001 do 5 000 osób dziennie — pomoc, o której mowa w pkt 1, oraz zespó∏ ratownictwa medycznego;

3) powy˝ej 5 000 osób dziennie — pomoc, o której

mowa w pkt 1, pomieszczenie, w którym b´dà

udzielane Êwiadczenia zdrowotne, oraz zespó∏ ratownictwa medycznego.

2. Podczas operacji lotniczych na lotnisku innym

ni˝ port lotniczy stosuje si´ wymagania okreÊlone

w ust. 1 pkt 1.

§ 17. 1. Minimalny sk∏ad i wyposa˝enie zespo∏ów

ratownictwa medycznego okreÊlajà przepisy o ratownictwie medycznym, z zastrze˝eniem ust. 2.

2. Zarzàdzajàcy lotniskiem, w porozumieniu z wojewodà, ustala sposób i zakres zabezpieczenia medycznego okreÊlonego dla potrzeb planu, po dokonaniu analizy zaistnia∏ych i prognozowanych zdarzeƒ na

lotnisku, mogàcych prowadziç do zagro˝enia ˝ycia

ludzkiego, oraz po uwzgl´dnieniu wyników wojewódzkiej analizy zabezpieczenia operacyjnego.

3. W analizach, o których mowa w ust. 2, zarzàdzajàcy lotniskiem powinien uwzgl´dniç wyniki çwiczeƒ,

przebieg zdarzeƒ oraz zalecenia organizacji mi´dzynarodowych.

Rozdzia∏ 5

Warunki i program szkolenia lotniskowych

s∏u˝b ratowniczo-gaÊniczych

§ 18. 1. Zarzàdzajàcy lotniskiem zapewnia udzia∏

pracowników lotniskowej s∏u˝by ratowniczo-gaÊniczej, przynajmniej raz na 3 lata, w szkoleniu w zakresie ratownictwa lotniskowego, prowadzonego

w oÊrodku szkolenia lotniskowych s∏u˝b ratowniczo-gaÊniczych.

2. Zarzàdzajàcy lotniskiem zapewnia udzia∏ pracowników lotniskowej s∏u˝by ratowniczo-gaÊniczej,

przynajmniej raz na 3 lata, w szkoleniu w zakresie

udzielania pomocy osobom poszkodowanym w warunkach pozaszpitalnych, wed∏ug programu dla

ratowników krajowego systemu ratowniczo-gaÊniczego.

§ 19. 1. Szkolenia, o których mowa w § 18, zwane

dalej „szkoleniem”, sà przeprowadzane w formie kursów sk∏adajàcych si´ z cz´Êci

1) teoretycznej;

Poz. 1634

2. Termin i warunki egzaminu okreÊla si´ w regulaminie szkolenia oÊrodka szkolenia lotniskowych s∏u˝b

ratowniczo-gaÊniczych, uzgodnionym z Komendantem G∏ównym Paƒstwowej Stra˝y Po˝arnej i zatwierdzonym przez Prezesa Urz´du.

§ 22. Szkolenie przeprowadza si´ zgodnie z programem szkolenia lotniskowych s∏u˝b ratowniczo-gaÊniczych, okreÊlonym w za∏àczniku nr 2 do rozporzàdzenia.

§ 23. 1. Zarzàdzajàcy lotniskiem organizuje, na

terenie jednostki lotniskowej s∏u˝by ratowniczo-gaÊniczej, system bie˝àcego szkolenia doskonalàcego

pracowników lotniskowej s∏u˝by ratowniczo-gaÊniczej.

2. Bie˝àce szkolenie doskonalàce obejmuje w szczególnoÊci

1) operacyjne przygotowanie lotniska;

2) topografi´ lotniska i rejonu operacyjnego lotniska;

3) budow´ statków powietrznych;

4) bezpieczeƒstwo osobiste personelu ratowniczo-gaÊniczego;

2) praktycznej.

5) systemy ∏àcznoÊci, alarmowania, wspó∏dzia∏ania

i dowodzenia;

2. Cz´Êç praktyczna powinna byç przeprowadzana

w grupach od 3 do 9 osób, w szczególnoÊci na

6) budow´ i eksploatacj´ sprz´tu i pojazdów ratowniczo-gaÊniczych;

1) stanowiskach çwiczeƒ;

7) Êrodki gaÊnicze i sposób ich zastosowania;

2) placach çwiczeƒ;

8) taktyk´ dzia∏aƒ ratowniczych, równie˝ w przypadku materia∏ów niebezpiecznych;

3) poligonie specjalistycznym;

9) udzielanie pomocy osobom

w warunkach pozaszpitalnych;

4) obiektach infrastruktury lotniskowej.

3. W zale˝noÊci od potrzeb i mo˝liwoÊci prowadzàcy szkolenie mo˝e przeprowadziç cz´Êç praktycznà

na terenie jednostki lotniskowej s∏u˝by ratowniczo-gaÊniczej.

§ 20. Szkolenie przeprowadzajà

1) specjaliÊci z zakresu ratownictwa i ochrony przeciwpo˝arowej w lotnictwie;

2) funkcjonariusze Paƒstwowej Stra˝y Po˝arnej;

3) specjaliÊci z zakresu budowy i eksploatacji statków

powietrznych;

4) inni specjaliÊci z zakresu

a) lotnictwa,

b) ratownictwa.

§ 21. 1. Szkolenie koƒczy si´ egzaminem teoretycznym i praktycznym, obejmujàcym wszystkie tematy

b´dàce przedmiotem szkolenia.

poszkodowanym

10) wspó∏dzia∏ania s∏u˝b podleg∏ych zarzàdzajàcemu

lotniskiem oraz s∏u˝b i podmiotów zewn´trznych

w trakcie dzia∏aƒ ratowniczych w rejonie operacyjnym lotniska i poza nim.

3. Przepisy § 19—21 stosuje si´ odpowiednio.

Rozdzia∏ 6

Przepisy dostosowujàce i koƒcowe

§ 24. Zarzàdzajàcy lotniskami, na których w dniu

wejÊcia w ˝ycie rozporzàdzenia wykonywane sà operacje lotnicze cywilnych statków powietrznych, dostosujà te lotniska do wymagaƒ okreÊlonych w rozporzàdzeniu do dnia 31 grudnia 2006 r.

§ 25. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie

14 dni od dnia og∏oszenia.

Minister Infrastruktury: K. Opawski

Za∏àczniki do rozporzàdzenia Ministra Infrastruktury

z dnia 12 wrzeÊnia 2005 r. (poz. 1634)

Za∏àcznik nr 1

Za∏àcznik nr 2

Tabela nr 2. Kategorie ochrony przeciwpo˝arowej lotnisk dla Êmig∏owców

Kategoria ochrony

przeciwpo˝arowej lotniska

Ca∏kowita d∏ugoÊç Êmig∏owca1)

1

2

H1

do d∏ugoÊci mniejszej ni˝ 15 m

H2

od 15 m do d∏ugoÊci mniejszej ni˝ 24 m

H3

od 24 m do d∏ugoÊci mniejszej ni˝ 35 m

———————

1) D∏ugoÊç Êmig∏owca, w∏àczajàc belk´ ogonowà oraz wirniki.

1634

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA INFRASTRUKTURY1)

z dnia 12 wrzeÊnia 2005 r.

w sprawie przygotowania lotnisk do sytuacji zagro˝enia oraz lotniskowych s∏u˝b ratowniczo-gaÊniczych

Na podstawie art. 85 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r.

— Prawo lotnicze (Dz. U. Nr 130, poz. 1112, z póên.

zm.2)) zarzàdza si´, co nast´puje

ingerencji, okreÊlajà przepisy w sprawie Krajowego

Programu Ochrony Lotnictwa Cywilnego.