Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym

1.

Ustawa określa

1)

wymagania, jakim powinien odpowiadać sprzęt elektryczny i elektroniczny, zwany dalej

„sprzętem”,

2)

zasady postępowania ze zużytym sprzętem w sposób zapewniający ochronę zdrowia i życia

ludzi oraz ochronę środowiska zgodnie z zasadą zrównoważonego rozwoju

- w celu ograniczenia ilości odpadów powstałych ze sprzętu oraz zapewnienia odpowiedniego

poziomu zbierania, odzysku i recyklingu zużytego sprzętu.

2.

W sprawach dotyczących postępowania ze zużytym sprzętem w zakresie nieuregulowanym

w ustawie stosuje się przepisy o odpadach.

1.

Przepisy ustawy stosuje się do

1)

sprzętu wyprodukowanego i wprowadzonego na terytorium kraju;

2)

sprzętu wprowadzonego na terytorium kraju w drodze importu lub wewnątrzwspólnotowego

nabycia;

3)

zużytego sprzętu powstałego ze sprzętu, o którym mowa w pkt 1 i 2.

2.

Przepisy art. 7-14, art. 18-21, art. 23, art. 24 i 27 stosuje się również do sprzętu

sprzedawanego na odległość za pośrednictwem środków masowego przekazu lub sieci teleinformatycznych

do innych niż Rzeczpospolita Polska państw członkowskich Unii Europejskiej.

3.

Przepisów ustawy nie stosuje się do

1)

sprzętu służącego ochronie bezpieczeństwa Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli ten sprzęt

jest przeznaczony wyłącznie do celów wojskowych;

2)

odpadów promieniotwórczych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. - Prawo atomowe

(Dz. U. z 2004 r. Nr 161, poz. 1689 i Nr 173, poz. 1808 oraz z 2005 r. Nr 163, poz. 1362);

3)

sprzętu będącego częścią składową urządzenia, które nie jest sprzętem w rozumieniu

przepisów ustawy.

1.

Użyte w ustawie określenia oznaczają

1)

decyzje związane z gospodarką odpadami - decyzje, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 i ust. 2, art. 26 ust. 1 i art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia

2001 r. o odpadach

(Dz. U. Nr 62, poz. 628, z późn. zm., w art. 181 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska

(Dz. U. Nr 62, poz. 627, z późn. zm. oraz w art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku

w gminach

(Dz. U. Nr 132, poz. 622, z późn. zm.;

2)

import - przywóz sprzętu z terytorium państwa niebędącego członkiem Unii Europejskiej

w celu wprowadzenia na terytorium kraju;

3)

odzysk - odzysk w rozumieniu art. 3 ust. 3 pkt 9 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach;

4)

ponowne użycie - użycie zużytego sprzętu lub jego części składowych w tym samym celu,

dla jakiego były zaprojektowane i wykonane;

5)

przetwarzanie - wszystkie czynności podejmowane po przekazaniu zużytego sprzętu do

przedsiębiorcy prowadzącego zakład przetwarzania w celu demontażu obejmującego usunięcie

z tego sprzętu składników niebezpiecznych, materiałów i części składowych, określonych

w załączniku nr 2 do ustawy, pocięcie oraz przygotowanie do odzysku lub unieszkodliwiania;

6)

recykling - recykling w rozumieniu art. 3 ust. 3 pkt 14 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach;

7)

składnik niebezpieczny - substancję niebezpieczną lub preparat niebezpieczny w rozumieniu

art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 11 stycznia 2001 r. o substancjach i preparatach chemicznych

(Dz. U. Nr 11, poz. 84, z późn. zm.;

8)

sprzedawca detaliczny - przedsiębiorcę, który w ramach wykonywanej działalności gospodarczej

zbywa sprzęt w celu użytkowania tego sprzętu;

9)

sprzedawca hurtowy - przedsiębiorcę, który w ramach wykonywanej działalności gospodarczej

zbywa sprzęt w celu dalszego zbycia tego sprzętu;

10)

sprzęt - urządzenia, których prawidłowe działanie jest uzależnione od dopływu prądu

elektrycznego lub od obecności pól elektromagnetycznych, oraz mogące służyć do wytwarzania,

przesyłu lub pomiaru prądu elektrycznego lub pól elektromagnetycznych i zaprojektowane

do użytku przy napięciu elektrycznym nieprzekraczającym 1 000 V dla prądu zmiennego

oraz 1 500 V dla prądu stałego, zaliczone do grup sprzętu określonych w załączniku

nr 1 do ustawy;

11)

unieszkodliwianie odpadów - unieszkodliwianie odpadów w rozumieniu art. 3 ust. 3 pkt 21 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach;

12)

wewnątrzwspólnotowe nabycie - przywóz sprzętu z terytorium innego niż Rzeczpospolita

Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej w celu wprowadzenia na terytorium

kraju;

13)

wprowadzający sprzęt - przedsiębiorcę, który

a)

produkuje i sprzedaje pod własnym oznaczeniem sprzęt,

b)

sprzedaje pod własnym oznaczeniem sprzęt wyprodukowany przez innego przedsiębiorcę,

c)

prowadzi działalność związaną z importem lub wewnątrzwspólnotowym nabyciem sprzętu;

14)

wprowadzenie sprzętu - wprowadzenie sprzętu na terytorium kraju, które następuje

a)

z dniem wydania z magazynu sprzętu, w celu wprowadzenia go do obrotu - w przypadku

sprzętu wyprodukowanego w kraju,

b)

z dniem dopuszczenia sprzętu do obrotu na terytorium kraju z przeznaczeniem na rynek

krajowy - w przypadku importu tego sprzętu,

c)

z dniem wystawienia faktury potwierdzającej wewnątrzwspólnotowe nabycie albo, jeżeli

nie jest wystawiana - z dniem dopuszczenia sprzętu do obrotu w innym niż Rzeczpospolita

Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej;

15)

zakład przetwarzania - instalację, obiekt budowlany lub jego część, w których jest

prowadzone przetwarzanie zużytego sprzętu, w tym demontaż obejmujący usunięcie z tego

sprzętu składników niebezpiecznych, materiałów i części składowych, określonych w

załączniku nr 2 do ustawy;

16)

zbierający zużyty sprzęt - prowadzącego punkt zbierania zużytego sprzętu, w tym sprzedawcę

detalicznego i sprzedawcę hurtowego, oraz gminną jednostkę organizacyjną prowadzącą

działalność w zakresie odbierania odpadów komunalnych i przedsiębiorcę posiadającego

zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie odbierania odpadów komunalnych;

17)

zużyty sprzęt - sprzęt stanowiący odpady w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach.

2.

Ilekroć w ustawie jest mowa o zużytym sprzęcie pochodzącym z gospodarstw domowych,

rozumie się przez to również zużyty sprzęt pochodzący z innych źródeł, który ze względu

na charakter i ilość jest podobny do zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych.

1.

Przy ustalaniu ilości i masy sprzętu wprowadzonego na terytorium kraju uwzględnia

się tylko pierwsze wprowadzenie sprzętu.

2.

Przy ustalaniu ilości i masy sprzętu wprowadzonego na terytorium kraju nie uwzględnia

się ilości i masy tego sprzętu, który został wprowadzony w drodze importu lub wewnątrzwspólnotowego

nabycia, a następnie został wyeksportowany lub był przedmiotem wewnątrzwspólnotowej

dostawy dokonanej przez wprowadzającego sprzęt lub innego przedsiębiorcę.

Demontaż zużytego sprzętu, obejmujący usunięcie z tego sprzętu składników niebezpiecznych,

materiałów i części składowych, określonych w załączniku nr 2 do ustawy, może być

prowadzony wyłącznie w zakładzie przetwarzania.

Główny Inspektor Ochrony Środowiska prowadzi rejestr

1)

wprowadzających sprzęt;

2)

zbierających zużyty sprzęt;

3)

prowadzących zakłady przetwarzania;

4)

prowadzących działalność w zakresie recyklingu;

5)

prowadzących działalność w zakresie innych niż recykling procesów odzysku;

6)

organizacji odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego.

1.

Przedsiębiorcy, o których mowa w art. 6 pkt 1-5, przed rozpoczęciem działalności w

zakresie

1)

wprowadzania sprzętu,

2)

zbierania zużytego sprzętu,

3)

przetwarzania,

4)

recyklingu,

5)

innych niż recykling procesów odzysku

- są obpwiązani złożyć do Głównego Inspektora Ochrony Środowiska wniosek o wpis do

rejestru.

2.

Przedsiębiorca wykonujący działalność gospodarczą w więcej niż jednym zakresie, o

którym mowa w ust. 1, składa jeden wniosek o wpis do rejestru, obejmujący dane wymagane

dla wniosków o wpis do rejestru w zakresie wykonywanej działalności.

3.

Organizacja odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego jest obowiązana złożyć

do Głównego Inspektora Ochrony Środowiska wniosek o wpis do rejestru w terminie 14

dni od dnia uzyskania wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego.

1.

Główny Inspektor Ochrony Środowiska dokonuje wpisu do rejestru na wniosek przedsiębiorcy

lub organizacji odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego.

2.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera w odniesieniu do

1)

wprowadzającego sprzęt

a)

firmę przedsiębiorcy oraz oznaczenie jego siedziby i adres,

b)

numer identyfikacji podatkowej (NIP), o ile taki posiada,

c)

REGON, o ile taki posiada,

d)

numer i nazwę grupy oraz numer i nazwę rodzaju sprzętu, określone w załączniku nr

1 do ustawy,

e)

informację o umowie z organizacją odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego,

o której mowa w art. 57 ust. 1, albo o masie poszczególnych rodzajów sprzętu, określonych

w załączniku nr 1 do ustawy, który wprowadzający sprzęt zamierza wprowadzić w danym

roku, oraz o formie i wysokości zabezpieczenia finansowego, o którym mowa w art. 18

ust. 1, jeżeli wprowadza sprzęt przeznaczony dla gospodarstw domowych;

2)

zbierającego zużyty sprzęt

a)

firmę przedsiębiorcy oraz oznaczenie jego siedziby i adres, a w przypadku gminnej

jednostki organizacyjnej - jej nazwę i adres,

b)

numer identyfikacji podatkowej (NIP), o ile taki posiada,

c)

REGON, o ile taki posiada,

d)

numer i nazwę grupy oraz numer i nazwę rodzaju sprzętu, określone w załączniku nr

1 do ustawy, z którego powstał zebrany przez niego zużyty sprzęt,

e)

informację o decyzjach związanych z gospodarką odpadami, w tym numer decyzji oraz

oznaczenie organu, który wydał decyzję;

3)

prowadzącego zakład przetwarzania

a)

firmę przedsiębiorcy oraz oznaczenie jego siedziby i adres,

b)

numer identyfikacji podatkowej (NIP), o ile taki posiada,

c)

REGON, o ile taki posiada,

d)

adresy zakładów przetwarzania,

e)

numer i nazwę grupy oraz numer i nazwę rodzaju sprzętu, określone w załączniku nr

1 do ustawy, z którego powstał przyjmowany przez niego zużyty sprzęt,

f)

informację o zdolnościach przetwórczych zakładu przetwarzania,

g)

informację o decyzjach związanych z gospodarką odpadami, w tym numer decyzji oraz

oznaczenie organu, który wydał decyzję,

h)

informację o wdrożonym systemie jakości albo o jego braku;

4)

prowadzącego działalność w zakresie recyklingu

a)

firmę przedsiębiorcy oraz oznaczenie jego siedziby i adres,

b)

numer identyfikacji podatkowej (NIP), o ile taki posiada,

c)

REGON, o ile taki posiada,

d)

kod i nazwę rodzaju przyjmowanych odpadów,

e)

informację o decyzjach związanych z recyklingiem odpadów, w tym numer decyzji oraz

oznaczenie organu, który wydał decyzję.

f)

informację o stosowanym procesie recyklingu, z podaniem typu procesu określonego w

załączniku nr 5 do ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach,

g)

informację o zdolnościach przetwórczych instalacji służącej do recyklingu,

h)

informację o miejscu prowadzenia działalności w zakresie recyklingu,

i)

informację o wdrożonym systemie jakości albo o jego braku;

5)

prowadzącego działalność w zakresie innych niż recykling procesów odzysku

a)

firmę przedsiębiorcy oraz oznaczenie jego siedziby i adres,

b)

numer identyfikacji podatkowej (NIP), o ile taki posiada,

c)

REGON, o ile taki posiada,

d)

kod i nazwę rodzaju przyjmowanych odpadów,

e)

informację o decyzjach związanych z odzyskiem, w tym numer decyzji oraz oznaczenie

organu, który wydał decyzję,

f)

informację o stosowanym procesie odzysku, z podaniem typu procesu określonego w załączniku

nr 5 do ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach,

g)

informację o zdolnościach przetwórczych instalacji służącej do odzysku,

h)

informację o miejscu prowadzenia działalności w zakresie odzysku,

i)

informację o wdrożonym systemie jakości albo o jego braku;

6)

organizacji odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego

a)

firmę organizacji oraz oznaczenie jej siedziby i adres,

b)

numer identyfikacji podatkowej (NIP), o ile taki posiada,

c)

REGON, o ile taki posiada,

d)

wykaz wprowadzających sprzęt, z którymi organizacja zawarta umowy, o których mowa

w art. 57 ust. 1, zawierający firmy przedsiębiorców oraz oznaczenia ich siedzib i

numery rejestrowe.

3.

Główny Inspektor Ochrony Środowiska odmawia, w drodze decyzji, wpisu do rejestru,

jeżeli wprowadzający sprzęt

1)

nie uiścił opłaty rejestrowej, o której mowa w art. 9 ust. 1;

2)

nie wniósł w wymaganej wysokości zabezpieczenia finansowego, o którym mowa w art.

18 ust. 1, jeżeli wprowadza sprzęt przeznaczony dla gospodarstw domowych.

4.

W przypadku zmiany danych, o których mowa w ust. 2 pkt 1-5, przedsiębiorca jest obowiązany

złożyć do Głównego Inspektora Ochrony Środowiska, w terminie 7 dni od dnia, w którym

nastąpiła zmiana, wniosek o zmianę wpisu do rejestru.

5.

W przypadku zmiany danych, o których mowa w ust. 2 pkt 6, organizacja odzysku sprzętu

elektrycznego i elektronicznego jest obowiązana złożyć do Głównego Inspektora Ochrony

Środowiska, w terminie 30 dni od dnia, w którym nastąpiła zmiana, wniosek o zmianę

wpisu do rejestru.

6.

Wnioski, o których mowa w ust. 4 i 5, odpowiednio zawierają

1)

numer rejestrowy;

2)

firmę przedsiębiorcy oraz oznaczenie jego siedziby i adres albo firmę organizacji

odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego oraz oznaczenie jej siedziby i adres;

3)

numer identyfikacji podatkowej (NIP), o ile taki posiada;

4)

REGON, o ile taki posiada;

5)

dane, które uległy zmianie.

7.

Wprowadzający sprzęt dołącza do wniosku, o którym mowa w ust. 1, uwierzytelnioną kopię

dowodu uiszczenia opłaty rejestrowej, o której mowa w art. 9 ust. 1.

8.

Wprowadzający sprzęt przeznaczony dla gospodarstw domowych dołącza do wniosków, o

których mowa w ust. 1 i 4, uwierzytelnioną kopię umowy z organizacją odzysku sprzętu

elektrycznego i elektronicznego, o której mowa w art. 57 ust. 1, a w przypadku braku

takiej umowy - dokument potwierdzający wniesienie zabezpieczenia finansowego, o którym

mowa w art. 18 ust. 1.

9.

Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wzory wniosków,

o których mowa w ust. 1, 4 i 5, oraz sposoby ich przekazywania, kierując się potrzebą

ujednolicenia formy wniosków, ułatwienia ich przekazywania oraz zidentyfikowania przedsiębiorcy

i organizacji odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego.

1.

Wpis do rejestru wprowadzającego sprzęt podlega opłacie rejestrowej.

2.

Wprowadzający sprzęt uiszcza opłatę rejestrową na odrębny rachunek bankowy Głównego

Inspektoratu Ochrony Środowiska.

3.

Wprowadzający sprzęt wpisany do rejestru uiszcza w terminie do końca lutego każdego

roku opłatę roczną na odrębny rachunek bankowy Głównego Inspektoratu Ochrony Środowiska.

4.

Opłaty rocznej nie uiszcza się w roku, w którym została uiszczona opłata rejestrowa.

5.

Górne stawki opłaty rejestrowej i opłaty rocznej wynoszą 8 000 zł, przy czym dla mikroprzedsiębiorców

górna stawka opłaty rejestrowej i opłaty rocznej wynosi 400 zł.

6.

Minister właściwy do spraw środowiska, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

finansów publicznych, określi, w drodze rozporządzenia, wysokości stawek

1)

opłaty rejestrowej,

2)

opłaty rocznej

- biorąc pod uwagę koszty prowadzenia rejestru i bazy danych o sprzęcie i zużytym

sprzęcie, o której mowa w art. 15 ust. 3, oraz to, że opłaty te nie powinny stanowić

przeszkody w uzyskaniu wpisu do rejestru albo w wykonywaniu działalności, zwłaszcza

dla mikroprzedsiębiorców oraz małych i średnich przedsiębiorców.

1.

Główny Inspektor Ochrony Środowiska, dokonując wpisu do rejestru, nadaje przedsiębiorcy

numer rejestrowy.

2.

Główny Inspektor Ochrony Środowiska zawiadamia przedsiębiorcę o nadanym numerze rejestrowym.

3.

Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, sposób ustalania

numeru rejestrowego, o którym mowa w ust. 1, kierując się potrzebą identyfikacji przedsiębiorców

wpisanych do rejestru.

Rejestr zawiera w odniesieniu do

1)

wprowadzającego sprzęt

a)

numer rejestrowy,

b)

dane, o których mowa w art. 8 ust. 2 pkt 1;

2)

zbierającego zużyty sprzęt

a)

numer rejestrowy,

b)

dane, o których mowa w art. 8 ust. 2 pkt 2;

3)

prowadzącego zakład przetwarzania

a)

numer rejestrowy,

b)

dane, o których mowa w art. 8 ust. 2 pkt 3;

4)

prowadzącego działalność w zakresie recyklingu

a)

numer rejestrowy,

b)

dane, o których mowa w art. 8 ust. 2 pkt 4;

5)

prowadzącego działalność w zakresie innych niż recykling procesów odzysku

a)

numer rejestrowy,

b)

dane, o których mowa w art. 8 ust. 2 pkt 5;

6)

organizacji odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego

a)

numer rejestrowy,

b)

dane, o których mowa w art. 8 ust. 2 pkt 6.

1.

Główny Inspektor Ochrony Środowiska

1)

prowadzi rejestr w postaci bazy danych zapisanej na informatycznych nośnikach danych

w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących

zadania publiczne

(Dz. U. Nr 64, poz. 565);

2)

archiwizuje, przechowuje i przetwarza dane wpisane do rejestru;

3)

zapewnia bezpieczeństwo danych wpisanych do rejestru oraz dokumentów, które otrzymał

w związku z prowadzeniem rejestru.

2.

Dane zawarte w rejestrze są udostępniane w siedzibie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska

oraz na stronie internetowej Głównego Inspektoratu Ochrony Środowiska, z wyłączeniem

danych o

1)

zdolnościach przetwórczych zakładu przetwarzania oraz instalacji służących do recyklingu

i innych niż recykling procesów odzysku;

2)

warunkach umowy, jaką wprowadzający sprzęt zawarł z organizacją odzysku sprzętu elektrycznego

i elektronicznego;

3)

zabezpieczeniu finansowym, o którym mowa w art. 18 ust. 1.

1.

W przypadku zakończenia działalności, o której mowa w art. 7 ust. 1, przedsiębiorca

jest obowiązany złożyć do Głównego Inspektora Ochrony Środowiska, w terminie 7 dni

od dnia trwałego zaprzestania wykonywania tej działalności, wniosek o wykreślenie

z rejestru.

2.

W przypadku otwarcia likwidacji lub ogłoszenia upadłości organizacji odzysku sprzętu

elektrycznego i elektronicznego organizacja ta jest obowiązana złożyć do Głównego

Inspektora Ochrony Środowiska, w terminie 7 dni, wniosek o wykreślenie z rejestru.

3.

Wnioski, o których mowa w ust. 1 i 2, odpowiednio zawierają

1)

numer rejestrowy;

2)

firmę przedsiębiorcy oraz oznaczenie jego siedziby i adres albo firmę organizacji

odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego oraz oznaczenie jej siedziby i adres;

3)

numer identyfikacji podatkowej (NIP), o ile taki posiada;

4)

REGON, o ile taki posiada;

5)

datę zaprzestania wykonywania działalności albo datę otwarcia likwidacji lub ogłoszenia

upadłości organizacji odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego.

4.

Wykreślenia przedsiębiorcy i organizacji odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego

z rejestru dokonuje, w drodze decyzji, Główny Inspektor Ochrony Środowiska.

Główny Inspektor Ochrony Środowiska dokonuje z urzędu, w drodze decyzji, wykreślenia

przedsiębiorcy z rejestru w przypadku

1)

nieuiszczenia przez wprowadzającego sprzęt opłaty rocznej, o której mowa w art. 9

ust. 3;

2)

cofnięcia lub wygaśnięcia decyzji związanej z gospodarką odpadami;

3)

niewniesienia w wymaganej wysokości zabezpieczenia finansowego, o którym mowa w art.

18 ust. 1.

1.

Główny Inspektor Ochrony Środowiska weryfikuje dane zawarte w sprawozdaniach, o których

mowa w art. 31 ust. 1, art. 40 ust. 1, art. 51 ust. 1, art. 56 ust. 1 i art. 67 ust.

1.

2.

Główny Inspektor Ochrony Środowiska analizuje funkcjonowanie systemu gospodarki zużytym

sprzętem, wykorzystując dane, o których mowa w ust. 1.

3.

Na podstawie danych, o których mowa w ust. 1, oraz zbiorczych informacji o wynikach

kontroli, o których mowa w art. 16 ust. 2, Główny Inspektor Ochrony Środowiska prowadzi

bazę danych o sprzęcie i zużytym sprzęcie.

4.

Główny Inspektor Ochrony Środowiska

1)

archiwizuje, przechowuje i przetwarza dane wpisane do bazy danych, o której mowa w

ust. 3;

2)

zapewnia bezpieczeństwo danych wpisanych do bazy danych, o której mowa w ust. 3, oraz

dokumentów, które otrzymał w związku z prowadzeniem tej bazy.

5.

Główny Inspektor Ochrony Środowiska sporządza i przekazuje ministrowi właściwemu do

spraw środowiska, w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku, którego

dotyczą dane, roczny raport o funkcjonowaniu systemu gospodarki zużytym sprzętem.

6.

Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia

1)

niezbędny zakres informacji objętych obowiązkiem zbierania i przetwarzania,

2)

sposób prowadzenia bazy danych, o której mowa w ust. 3,

3)

wzór raportu o funkcjonowaniu systemu gospodarki zużytym sprzętem

- kierując się potrzebą ujednolicenia systemu zbierania i przetwarzania danych oraz

koniecznością oceny funkcjonowania systemu gospodarki zużytym sprzętem.

1.

Wojewódzki inspektor ochrony środowiska co najmniej raz w roku przeprowadza kontrolę

zakładu przetwarzania.

2.

Wojewódzki inspektor ochrony środowiska sporządza i przekazuje Głównemu Inspektorowi

Ochrony Środowiska, w terminie do dnia 15 lutego, zbiorczą informację o wynikach kontroli,

o których mowa w ust. 1, za poprzedni rok kalendarzowy.

1.

Wykonywanie zadań określonych w art. 10 ust. 1 i 2, art. 12 ust. 1 oraz art. 15 ust.

2-5 Główny Inspektor Ochrony Środowiska, po uzyskaniu zgody ministra właściwego do

spraw środowiska, może powierzyć, w drodze umowy, osobie prawnej reprezentującej wprowadzających

sprzęt, którzy posiadają łącznie nie mniej niż 75% udziału w masie wprowadzanego sprzętu.

2.

Umowa, o której mowa w ust. 1, powinna określać w szczególności

1)

sposób wykonywania oraz finansowania zadań powierzonych przez Głównego Inspektora

Ochrony Środowiska;

2)

sposób zabezpieczania i archiwizowania dokumentów i danych, posiadanych przez osobę

prawną, o której mowa w ust. 1, w związku z wykonywaniem umowy;

3)

sposób sprawowania przez Głównego Inspektora Ochrony Środowiska nadzoru nad osobą

prawną, o której mowa w ust. 1;

4)

przypadki, w jakich umowa wygasa lub ulega rozwiązaniu.

3.

Informacje o zawarciu, rozwiązaniu i wygaśnięciu umowy, o której mowa w ust. 1, są

publikowane przez Głównego Inspektora Ochrony Środowiska, w drodze obwieszczenia,

w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, w ciągu 60 dni odpowiednio

od zawarcia, rozwiązania albo wygaśnięcia tej umowy.

4.

W obwieszczeniu, o którym mowa w ust. 3, podaje się

1)

firmę, oznaczenie siedziby i adres osoby prawnej, o której mowa w ust. 1;

2)

informację o zadaniach powierzonych przez Głównego Inspektora Ochrony Środowiska;

3)

datę rozpoczęcia wykonywania powierzonych zadań albo datę zakończenia ich wykonywania

z powodu wygaśnięcia albo rozwiązania umowy.

5.

W terminie 30 dni od dnia zaprzestania wykonywania działalności przez osobę prawną,

o której mowa w ust. 1, albo od dnia wygaśnięcia albo rozwiązania umowy, o której

mowa w ust. 1, osoba prawna jest obowiązana do przekazania Głównemu Inspektorowi Ochrony

Środowiska dokumentów powierzonych oraz posiadanych w związku z wykonywaniem powierzonych

zadań oraz bazy danych, o której mowa w art. 12 ust. 1 pkt 1.

6.

Wykonanie obowiązków, o których mowa w ust. 5, podlega egzekucji w trybie przepisów

ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

(Dz. U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968, z późn. zm..

1.

Wprowadzający sprzęt w przypadku

1)

niezawarcia umowy z organizacją odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego,

2)

wygaśnięcia lub rozwiązania umowy z organizacją odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego,

3)

otwarcia likwidacji lub ogłoszenia upadłości organizacji odzysku sprzętu elektrycznego

i elektronicznego

- jest obowiązany do wniesienia zabezpieczenia finansowego na dany rok kalendarzowy,

przeznaczonego na sfinansowanie zbierania, przetwarzania, odzysku, w tym recyklingu,

i unieszkodliwiania zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych, powstałego

z tego samego rodzaju sprzętu, określonego w załączniku nr 1 do ustawy, który został

przez niego wprowadzony.

2.

Podstawę obliczenia wysokości zabezpieczenia finansowego, o którym mowa w ust. 1,

stanowi w przypadku

1)

wprowadzającego sprzęt, który nie jest wpisany do rejestru, o którym mowa w art. 6

- masa sprzętu, który zamierza wprowadzić w danym roku kalendarzowym;

2)

wprowadzającego sprzęt wpisanego do rejestru, o którym mowa w art. 6 - masa sprzętu

wprowadzonego w poprzednim roku kalendarzowym.

3.

Wysokość zabezpieczenia finansowego, o którym mowa w ust. 1, oblicza się jako iloczyn

stawki opłaty produktowej dotyczącej recyklingu zużytego sprzętu oraz masy sprzętu,

o której mowa w ust. 2.

1.

Zabezpieczenie finansowe, o którym mowa w art. 18 ust. 1, może mieć formę

1)

depozytu wpłacanego na odrębny rachunek bankowy Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska

i Gospodarki Wodnej;

2)

umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej wprowadzającego sprzęt za niewykonanie

obowiązku zbierania, przetwarzania, odzysku, w tym recyklingu, i unieszkodliwiania

zużytego sprzętu oraz złożenia polisy lub innego dokumentu potwierdzającego zawarcie

tej umowy do Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej;

3)

gwarancji bankowej złożonej do Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki

Wodnej.

2.

Umowa ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej, o której mowa w ust. 1 pkt 2, albo

gwarancja bankowa, o której mowa w ust. 1 pkt 3, powinny stwierdzać, że w razie niewykonywania

obowiązku zbierania, przetwarzania, odzysku, w tym recyklingu, i unieszkodliwiania

zużytego sprzętu zakład ubezpieczeń albo bank ureguluje zobowiązania na rzecz Narodowego

Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej.

3.

W przypadku wnoszenia zabezpieczenia finansowego w formie umowy ubezpieczenia odpowiedzialności

cywilnej, o której mowa w ust. 1 pkt 2, lub gwarancji bankowej, o której mowa w ust.

1 pkt 3, gwarantem może być wyłącznie instytucja finansowa upoważniona do gwarantowania

długu celnego.

4.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, po zasięgnięciu opinii Głównego Inspektora

Ochrony Środowiska i Prezesa Zarządu Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki

Wodnej, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady współpracy pomiędzy instytucjami

finansowymi, o których mowa w ust. 3, a Głównym Inspektorem Ochrony Środowiska i Narodowym

Funduszem Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej oraz wzory formularzy zabezpieczenia

finansowego w formie umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej, o której mowa

w ust. 1 pkt 2, i gwarancji bankowej, o której mowa w ust. 1 pkt 3, w celu zapewnienia

sfinansowania zbierania, przetwarzania, odzysku, w tym recyklingu, i unieszkodliwiania

zużytego sprzętu.

5.

Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw środowiska, po zasięgnięciu opinii Polskiej Izby Ubezpieczeń, określi, w

drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres ubezpieczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt

2, termin powstania obowiązku ubezpieczenia, biorąc w szczególności pod uwagę konieczność

zapewnienia sfinansowania zbierania, przetwarzania, odzysku, w tym recyklingu, i unieszkodliwiania

zużytego sprzętu.

1.

Główny Inspektor Ochrony Środowiska w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego

po roku, w którym wniesiono zabezpieczenie finansowe, o którym mowa w art. 18 ust.

1, dokonuje rozliczenia tego zabezpieczenia.

2.

W razie stwierdzenia, że wprowadzający sprzęt nie sfinansował zbierania, przetwarzania,

odzysku, w tym recyklingu, lub unieszkodliwiania zużytego sprzętu, o którym mowa w

art. 18 ust. 1, Główny Inspektor Ochrony Środowiska orzeka, w drodze decyzji, o przeznaczeniu

na sfinansowanie tych działań środków pochodzących z zabezpieczenia finansowego wniesionego

przez tego wprowadzającego sprzęt.

3.

Jeżeli wprowadzający sprzęt sfinansował zbieranie, przetwarzanie, odzysk, w tym recykling,

i unieszkodliwianie zużytego sprzętu, o którym mowa w art. 18 ust. 1, Główny Inspektor

Ochrony Środowiska orzeka, w drodze decyzji, o zwrocie zabezpieczenia finansowego

wniesionego przez tego wprowadzającego sprzęt.

Wprowadzający sprzęt jest obowiązany umieszczać numer rejestrowy na fakturach i innych

dokumentach sporządzanych w związku z wykonywaniem działalności gospodarczej.

1.

Wprowadzający sprzęt przeznaczony dla gospodarstw domowych jest obowiązany dołączyć

do tego sprzętu informację dotyczącą

1)

zakazu umieszczania zużytego sprzętu łącznie z innymi odpadami, wraz z wyjaśnieniem

znaczenia oznakowania, którego wzór jest określony w załączniku nr 3 do ustawy;

2)

potencjalnych skutków dla środowiska i zdrowia ludzi wynikających z obecności składników

niebezpiecznych w sprzęcie;

3)

masy sprzętu.

2.

Wprowadzający sprzęt przeznaczony dla gospodarstw domowych jest obowiązany informować

o

1)

systemie zbierania zużytego sprzętu;

2)

roli, jaką gospodarstwo domowe spełnia w przyczynianiu się do ponownego użycia i odzysku,

w tym recyklingu, zużytego sprzętu.

1.

Wprowadzający sprzęt jest obowiązany do umieszczenia na sprzęcie oznakowania, którego

wzór jest określony w załączniku nr 3 do ustawy.

2.

Oznakowanie, o którym mowa w ust. 1, powinno być umieszczone w sposób wyraźny, czytelny

i trwały.

3.

Jeżeli jest to uzasadnione wielkością lub funkcją sprzętu, oznakowanie, o którym mowa

w ust. 1, może być umieszczone na opakowaniu zbiorczym, na instrukcji użycia lub na

gwarancji sprzętu.

1.

Wprowadzający sprzęt jest obowiązany do sporządzenia i przedłożenia Głównemu Inspektorowi

Ochrony Środowiska, w terminie do 15. dnia miesiąca następującego po kwartale, w którym

nastąpiło wprowadzenie sprzętu, sprawozdania o ilości i masie wprowadzonego sprzętu,

z podziałem na grupy i rodzaje sprzętu, określone w załączniku nr 1 do ustawy, z wyszczególnieniem

danych o rodzaju i masie baterii i akumulatorów stosowanych na potrzeby działania

sprzętu.

2.

W przypadku zakończenia działalności wprowadzający sprzęt składa sprawozdanie, o którym

mowa w ust. 1, w terminie 7 dni od dnia trwałego zaprzestania wykonywania tej działalności.

3.

Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wzór sprawozdania,

o którym mowa w ust. 1, oraz sposób jego przekazywania, kierując się potrzebą ujednolicenia

formy sprawozdania, ułatwiania jego przekazywania oraz zidentyfikowania wprowadzającego

sprzęt.

1.

Wprowadzający sprzęt przeznaczony dla gospodarstw domowych może przekazać sprzedawcom

detalicznym i sprzedawcom hurtowym informację o wysokości kosztów gospodarowania odpadami,

obejmujących koszty zbierania, przetwarzania, recyklingu albo innego niż recykling

procesu odzysku i unieszkodliwiania zużytego sprzętu.

2.

Koszty gospodarowania odpadami, o których mowa w ust. 1, mogą zostać uwidocznione

jako oddzielny element ceny wprowadzonego sprzętu.

1.

Wprowadzający sprzęt jest obowiązany do opracowania, przeznaczonej dla prowadzących

zakłady przetwarzania, informacji dotyczącej ponownego użycia i przetwarzania zużytego

sprzętu, w terminie 12 miesięcy od dnia wprowadzenia nowego typu sprzętu.

2.

Informacja, o której mowa w ust. 1, powinna zawierać w szczególności

1)

określenie części składowych sprzętu, które mogą być przeznaczone do ponownego użycia;

2)

wskazanie umiejscowienia w sprzęcie składników niebezpiecznych, materiałów i części

składowych, określonych w załączniku nr 2 do ustawy, które powinny zostać usunięte

z tego sprzętu.

3.

Wprowadzający sprzęt jest obowiązany do przekazania prowadzącemu zakład przetwarzania

informacji, o której mowa w ust. 1, w terminie 7 dni od dnia złożenia wniosku o udzielenie

informacji.

4.

Informacja, o której mowa w ust. 1, jest sporządzana w formie pisemnej albo w formie

elektronicznej na informatycznym nośniku danych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących

zadania publiczne i jest przeznaczona wyłącznie dla prowadzącego zakład przetwarzania.

5.

Udostępnianie informacji, o której mowa w ust. 1, przez prowadzącego zakład przetwarzania

jest zabronione.

Wprowadzający sprzęt przeznaczony dla gospodarstw domowych jest obowiązany do zorganizowania

i sfinansowania odbierania od prowadzących punkty zbierania zużytego sprzętu, przetwarzania,

odzysku, w tym recyklingu, i unieszkodliwiania zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw

domowych.

Wprowadzający sprzęt przeznaczony dla gospodarstw domowych jest obowiązany do zapewnienia

zbierania zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych, jeżeli ten sprzęt

powstał ze sprzętu wprowadzonego na terytorium kraju

1)

po dniu 13 sierpnia 2005 r. - obowiązek dotyczy wprowadzającego sprzęt w stosunku

do sprzętu, który został przez niego wprowadzony;

2)

do dnia 13 sierpnia 2005 r. - obowiązek dotyczy wprowadzającego sprzęt tej samej grupy

określonej w załączniku nr 1 do ustawy, proporcjonalnie do jego udziału w masie wprowadzonego

sprzętu.

Wprowadzający sprzęt inny niż przeznaczony dla gospodarstw domowych jest obowiązany

do zorganizowania i sfinansowania zbierania, przetwarzania, odzysku, w tym recyklingu,

i unieszkodliwiania zużytego sprzętu pochodzącego od użytkowników innych niż gospodarstwa

domowe

1)

powstałego ze sprzętu wprowadzonego przez niego na terytorium kraju po dniu 13 sierpnia

2005 r.;

2)

powstałego ze sprzętu wprowadzonego przez niego na terytorium kraju do dnia 13 sierpnia

2005 r., jeżeli zużyty sprzęt jest zastępowany przez sprzęt tego samego rodzaju co

sprzęt dostarczony przez tego wprowadzającego, przy czym finansowanie zbierania, przetwarzania,

odzysku, w tym recyklingu, i unieszkodliwiania tego sprzętu może być również ponoszone

przez jego użytkownika w zakresie określonym w umowie zawartej pomiędzy wprowadzającym

sprzęt i użytkownikiem.

1.

Wprowadzający sprzęt jest obowiązany do osiągnięcia następujących poziomów

1)

dla zużytego sprzętu powstałego ze sprzętu ujętego w grupach 1 i 10 określonych w

załączniku nr 1 do ustawy

a)

odzysku - 80% masy zużytego sprzętu oraz

b)

recyklingu części składowych, materiałów i substancji pochodzących ze zużytego sprzętu

- 75% masy zużytego sprzętu;

2)

dla zużytego sprzętu powstałego ze sprzętu ujętego w grupach 3 i 4 określonych w załączniku

nr 1 do ustawy

a)

odzysku - 75% masy zużytego sprzętu oraz

b)

recyklingu części składowych, materiałów i substancji pochodzących ze zużytego sprzętu

- 65% masy zużytego sprzętu;

3)

dla zużytego sprzętu powstałego ze sprzętu ujętego w grupach 2, 5-7 i 9 określonych

w załączniku nr 1 do ustawy

a)

odzysku - 70% masy zużytego sprzętu oraz

b)

recyklingu części składowych, materiałów i substancji pochodzących ze zużytego sprzętu

- 50% masy zużytego sprzętu;

4)

dla zużytych gazowych lamp wyładowczych - recyklingu części składowych, materiałów

i substancji pochodzących ze zużytych lamp wyładowczych w wysokości 80% masy tych

zużytych lamp.

2.

Do masy odpadów poddanych odzyskowi i recyklingowi wlicza się

1)

masę zużytego sprzętu przekazanego do ponownego użycia;

2)

masę części składowych pochodzących ze zużytego sprzętu przekazanych do ponownego

użycia.

3.

Przez masę zużytego sprzętu, o której mowa w ust. 1, należy rozumieć masę zużytego

sprzętu zebranego i przekazanego do prowadzącego zakład przetwarzania wpisanego do

rejestru, o którym mowa w art. 6.

4.

Przy obliczaniu poziomów odzysku zużytego sprzętu do odzysku zalicza się procesy odzysku

oznaczone jako R1-R9 w załączniku nr 5 do ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach.

5.

Przy obliczaniu poziomów recyklingu zużytego sprzętu do recyklingu zalicza się procesy

odzysku oznaczone jako R2-R9 w załączniku nr 5 do ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach.

6.

Minister właściwy do spraw środowiska może określić, w drodze rozporządzenia, sposoby

obliczania poziomów odzysku i recyklingu zużytego sprzętu, o których mowa w ust. 1,

kierując się potrzebą ułatwienia obliczania tych poziomów.

1.

Wprowadzający sprzęt jest obowiązany do sporządzenia i przedłożenia Głównemu Inspektorowi

Ochrony Środowiska

1)

do 30. dnia miesiąca następującego po kwartale, sprawozdania o masie zużytego sprzętu

zebranego, poddanego przetwarzaniu, odzyskowi, w tym recyklingowi, oraz unieszkodliwianiu;

2)

do dnia 31 marca po roku, w którym nastąpiło zebranie lub odzysk, w tym recykling,

zużytego sprzętu, sprawozdania o osiągniętych poziomach zbierania, odzysku i recyklingu

zużytego sprzętu.

2.

Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wzory sprawozdań,

o których mowa w ust. 1, oraz sposób ich przekazywania, kierując się potrzebą ujednolicenia

formy sprawozdań, ułatwiania ich przekazywania oraz zidentyfikowania wprowadzającego

sprzęt.

1.

Wprowadzający sprzęt jest obowiązany do prowadzenia dodatkowej ewidencji obejmującej

informacje dotyczące ilości i masy wprowadzonego sprzętu.

2.

Wprowadzający sprzęt oblicza osiągnięte poziomy odzysku i recyklingu zużytego sprzętu

na podstawie dodatkowej ewidencji, o której mowa w ust. 1, oraz zaświadczeń o zużytym

sprzęcie, o których mowa w art. 50 ust. 1.

3.

Wprowadzający sprzęt jest obowiązany do przechowywania dodatkowej ewidencji, o której

mowa w ust. 1, oraz zaświadczeń o zużytym sprzęcie, o których mowa w art. 50 ust.

1, przez 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, którego dotyczą.

1.

Wprowadzający sprzęt jest obowiązany zapewnić sieć zakładów przetwarzania o zdolnościach

przetwórczych umożliwiających przetworzenie zebranego zużytego sprzętu, obejmującą

terytorium kraju.

2.

Wprowadzający sprzęt zapewnia sieć zakładów przetwarzania, o której mowa w ust. 1,

na podstawie umów z prowadzącymi zakłady przetwarzania wpisanymi do rejestru, o którym

mowa w art. 6.

3.

Wprowadzający sprzęt w przypadku

1)

cofnięcia decyzji w zakresie gospodarki odpadami przedsiębiorcy prowadzącemu zakład

przetwarzania,

2)

rozwiązania lub wygaśnięcia umowy, o której mowa w ust. 2

- jest obowiązany, w terminie 3 miesięcy od dnia cofnięcia decyzji lub rozwiązania

lub wygaśnięcia umowy, zapewnić realizację obowiązku, o którym mowa w ust. 1.

4.

Wprowadzający sprzęt jest obowiązany do sporządzenia i przedłożenia Głównemu Inspektorowi

Ochrony Środowiska, w terminie do dnia 31 marca każdego roku, wykazu zakładów przetwarzania,

które tworzyły jego sieć zakładów przetwarzania, zawierającego

1)

firmę przedsiębiorcy oraz oznaczenie jego siedziby i adres;

2)

numer identyfikacji podatkowej (NIP), o ile taki posiada;

3)

REGON, o ile taki posiada;

4)

adresy zakładów przetwarzania;

5)

numer i nazwę grupy oraz numer i nazwę rodzaju sprzętu, określone w załączniku nr

1 do ustawy, z którego powstał przyjmowany przez prowadzącego zakład przetwarzania

zużyty sprzęt;

6)

informację o zdolnościach przetwórczych zakładów przetwarzania;

7)

wskazanie, na jaki okres zawarto umowy z prowadzącymi zakłady przetwarzania.

5.

Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wzór wykazu,

o którym mowa w ust. 4, oraz sposób jego przekazywania, kierując się potrzebą ujednolicenia

formy wykazów, ułatwiania ich przekazywania oraz zidentyfikowania wprowadzającego

sprzęt.

Wprowadzający sprzęt określony w grupie 5, rodzaje 2-5, w załączniku nr 1 do ustawy

jest obowiązany do przekazania, w drodze umowy, organizacji odzysku sprzętu elektrycznego

i elektronicznego obowiązków określonych w ustawie, z wyłączeniem obowiązków, o których

mowa w art. 7 ust. 1 i 2, art. 8 ust. 4, 7 i 8, art. 9 ust. 2 i 3, art. 13 ust. 1,

art. 21-23, art. 25 i 26.

Użytkownik sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych jest obowiązany do oddania

zużytego sprzętu zbierającemu zużyty sprzęt.

Zabrania się umieszczania zużytego sprzętu łącznie z innymi odpadami.

Zbierający zużyty sprzęt jest obowiązany do

1)

selektywnego zbierania zużytego sprzętu;

2)

nieodpłatnego przyjmowania zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych, z

zastrzeżeniem art. 42 ust. 1.

Zbierający zużyty sprzęt jest obowiązany przekazać zebrany zużyty sprzęt prowadzącemu

zakład przetwarzania wpisanemu do rejestru, o którym mowa w art. 6.

1.

Zbierający zużyty sprzęt jest obowiązany przekazać wójtowi, burmistrzowi albo prezydentowi

miasta, na terenie którego działa, w terminie 30 dni od dnia podjęcia działalności,

informację zawierającą

1)

firmę, oznaczenie siedziby i adres albo imię, nazwisko i adres zbierającego zużyty

sprzęt;

2)

adresy punktów zbierania zużytego sprzętu, w tym punktów sprzedaży sprzętu.

2.

W przypadku zmiany danych, o których mowa w ust. 1, zbierający zużyty sprzęt jest

obowiązany poinformować o tym wójta, burmistrza albo prezydenta miasta, na terenie

którego działa, w terminie 30 dni od dnia nastąpienia zmiany.

3.

Zbierający zużyty sprzęt jest obowiązany poinformować wójta, burmistrza albo prezydenta

miasta, na terenie którego działa, o zakończeniu działalności, w terminie 30 dni od

dnia trwałego zaprzestania jej wykonywania.

1.

Zbierający zużyty sprzęt jest obowiązany do sporządzenia i przedłożenia Głównemu Inspektorowi

Ochrony Środowiska, w terminie do 30. dnia miesiąca następującego po kwartale, w którym

nastąpiło zebranie zużytego sprzętu, sprawozdania o masie zebranego i przekazanego

do prowadzącego zakład przetwarzania zużytego sprzętu.

2.

Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wzór sprawozdania,

o którym mowa w ust. 1, oraz sposób jego przekazywania, kierując się potrzebą ujednolicenia

formy sprawozdania, ułatwiania jego przekazywania oraz zidentyfikowania zbierającego

zużyty sprzęt.

Sprzedawca detaliczny i sprzedawca hurtowy sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw

domowych są obowiązani do

1)

informowania, w sposób określony w art. 25 ust. 2, dokonujących zakupu sprzętu o wysokości

kosztów, o których mowa w art. 25 ust. 1, jeżeli taką informację uzyskali od wprowadzającego

sprzęt;

2)

umieszczenia w punkcie sprzedaży informacji o punktach zbierania zużytego sprzętu;

3)

sprzedaży sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych wraz z dołączoną informacją,

o której mowa w art. 22 ust. 1, i oznakowanego zgodnie z art. 23.

1.

Sprzedawca detaliczny i sprzedawca hurtowy są obowiązani przy sprzedaży sprzętu przeznaczonego

dla gospodarstw domowych do nieodpłatnego przyjęcia zużytego sprzętu w ilości nie

większej niż sprzedawany nowy sprzęt, jeżeli zużyty sprzęt jest tego samego rodzaju.

2.

Sprzedawca detaliczny jest obowiązany do nieodpłatnego przekazania przyjętego zużytego

sprzętu, o którym mowa w ust. 1, prowadzącemu zakład przetwarzania lub sprzedawcy

hurtowemu.

3.

Sprzedawca hurtowy jest obowiązany do nieodpłatnego przekazania przyjętego zużytego

sprzętu, o którym mowa w ust. 1, prowadzącemu zakład przetwarzania.

Prowadzący zakład przetwarzania powinien zapewniać bezpieczne dla środowiska i zdrowia

ludzi przetwarzanie zużytego sprzętu oraz powstających z niego odpadów.

Prowadzący zakład przetwarzania po przyjęciu zużytego sprzętu jest obowiązany do usunięcia

niezwłocznie składników niebezpiecznych, materiałów i części składowych, określonych

w załączniku nr 2 do ustawy.

Miejsce, w którym prowadzący zakład przetwarzania magazynuje zużyty sprzęt, powinno

być wyposażone w

1)

nieprzepuszczalne podłoża wraz z urządzeniami do usuwania wycieków, separatorem cieczy

oraz odstojnikiem i odolejaczem, o ile w czasie magazynowania może nastąpić wyciek;

2)

zadaszenie zapobiegające oddziaływaniu czynników atmosferycznych;

3)

zabezpieczenie uniemożliwiające dostęp osobom postronnym.

Zakład przetwarzania powinien być wyposażony w

1)

urządzenie ważące do ustalenia masy odpadów;

2)

magazyn na zdemontowane części składowe przeznaczone do ponownego użycia;

3)

pojemniki do magazynowania baterii, kondensatorów zawierających PCB w rozumieniu art. 3 ust. 3 pkt 12 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach oraz innych odpadów zawierających składniki niebezpieczne, o ile w procesie przetwarzania

powstają takie odpady;

4)

nieprzepuszczalne podłoża wraz z urządzeniami do usuwania wycieków, separatorem cieczy

oraz odstojnikiem i odolejaczem, o ile w procesie przetwarzania może nastąpić wyciek;

5)

urządzenia zapewniające oczyszczenie wód opadowych i roztopowych w stopniu określonym

w art. 41, 45 i 45a ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne

(Dz. U. Nr 115, poz. 1229, z późn. zm..

Prowadzący zakład przetwarzania jest obowiązany przekazywać odpady powstałe w wyniku

przetworzenia zużytego sprzętu prowadzącemu działalność w zakresie recyklingu lub

prowadzącemu działalność w zakresie innych niż recykling procesów odzysku, wpisanym

do rejestru, o którym mowa w art. 6.

1.

Prowadzący zakład przetwarzania jest obowiązany podać we wniosku o wydanie decyzji

w zakresie gospodarki odpadami lub w informacji o wytwarzanych odpadach oraz o sposobach

gospodarowania wytworzonymi odpadami, o których mowa w ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach, numer i nazwę grupy oraz numer i nazwę rodzaju sprzętu, określone w załączniku nr

1 do ustawy, z którego powstaje przetwarzany przez niego zużyty sprzęt.

2.

W decyzjach, o których mowa w ust. 1, podaje się numer i nazwę grupy oraz numer i

nazwę rodzaju sprzętu, określone w załączniku nr 1 do ustawy.

Prowadzący zakład przetwarzania w dokumentach sporządzanych na potrzeby ewidencji

odpadów i w zbiorczych zestawieniach danych, o których mowa w art. 36 i 37 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach, jest obowiązany podać numer i nazwę grupy oraz numer i nazwę rodzaju sprzętu, określone

w załączniku nr 1 do ustawy, z którego powstał przetwarzany przez niego zużyty sprzęt.

1.

Prowadzący zakład przetwarzania jest obowiązany, w terminie 20 dni po upływie kwartału,

wydać wprowadzającemu sprzęt, z którym zawarł umowę dotyczącą przetwarzania odpadów,

zaświadczenie o zużytym sprzęcie zawierające następujące informacje

1)

numer rejestrowy prowadzącego zakład przetwarzania;

2)

numer rejestrowy prowadzącego działalność w zakresie recyklingu;

3)

numer rejestrowy prowadzącego działalność w zakresie innych niż recykling procesów

odzysku;

4)

firmę, oznaczenie siedziby i adres prowadzącego zakład przetwarzania;

5)

firmę, oznaczenie siedziby i adres prowadzącego działalność w zakresie recyklingu;

6)

firmę, oznaczenie siedziby i adres prowadzącego działalność w zakresie innych niż

recykling procesów odzysku;

7)

firmę, oznaczenie siedziby i adres prowadzącego działalność w zakresie unieszkodliwiania;

8)

numer identyfikacji podatkowej (NIP) prowadzącego zakład przetwarzania, o ile taki

posiada;

9)

REGON prowadzącego zakład przetwarzania, o ile taki posiada;

10)

numer identyfikacji podatkowej (NIP) prowadzącego działalność w zakresie recyklingu,

o ile taki posiada;

11)

REGON prowadzącego działalność w zakresie recyklingu, o ile taki posiada;

12)

numer identyfikacji podatkowej (NIP) prowadzącego działalność w zakresie innych niż

recykling procesów odzysku, o ile taki posiada;

13)

REGON prowadzącego działalność w zakresie innych niż recykling procesów odzysku, o

ile taki posiada;

14)

numer i nazwę grupy oraz numer i nazwę rodzaju sprzętu określone w załączniku nr 1

do ustawy, z którego powstaje przetwarzany przez niego zużyty sprzęt;

15)

oznaczenie procesu recyklingu, z podaniem typu procesu określonego w załączniku nr

5 do ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach;

16)

oznaczenie innego niż recykling procesu odzysku, z podaniem typu procesu określonego

w załączniku nr 5 do ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach;

17)

oznaczenie procesu unieszkodliwiania, z podaniem typu procesu określonego w załączniku

nr 6 do ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach;

18)

masę zużytego sprzętu przyjętego do zakładu przetwarzania;

19)

masę zużytego sprzętu przekazanego do ponownego użycia;

20)

masę części składowych pochodzących ze zużytego sprzętu przekazanych do ponownego

użycia;

21)

masę przetworzonego zużytego sprzętu;

22)

masę odpadów wyeksportowanych w celu poddania procesom odzysku, w tym recyklingu,

i unieszkodliwiania;

23)

masę odpadów poddanych wewnątrzwspólnotowej dostawie w celu poddania procesom odzysku,

w tym recyklingu, i unieszkodliwiania;

24)

masę odpadów pochodzących ze zużytego sprzętu poddanych recyklingowi i poddanych innym

niż recykling procesom odzysku;

25)

masę odpadów pochodzących ze zużytego sprzętu poddanych unieszkodliwianiu.

2.

Prowadzący zakład przetwarzania sporządza zaświadczenie o zużytym sprzęcie w trzech

egzemplarzach, z których pierwszy otrzymuje wprowadzający sprzęt, drugi jest przekazywany

Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska, a trzeci pozostaje u prowadzącego zakład

przetwarzania.

3.

Masę zużytego sprzętu przyjętego do zakładu przetwarzania ustala się na podstawie

kart przekazania odpadu.

4.

Masę odpadów pochodzących ze zużytego sprzętu poddanych recyklingowi i poddanych innym

niż recykling procesom odzysku ustala się odpowiednio na podstawie zaświadczenia potwierdzającego

recykling oraz zaświadczenia potwierdzającego inne niż recykling procesy odzysku.

5.

Masę odpadów pochodzących ze zużytego sprzętu poddanych unieszkodliwianiu ustala się

na podstawie kart przekazania odpadu sporządzonych przez prowadzącego zakład przetwarzania,

potwierdzonych przez prowadzącego działalność w zakresie unieszkodliwiania odpadów.

6.

W przypadku eksportu odpadów w celu poddania ich odzyskowi lub recyklingowi przedsiębiorca

prowadzący zakład przetwarzania jest obowiązany przekazać wprowadzającemu sprzęt pisemne

oświadczenie, że odzysk lub recykling odbywa się w instalacjach spełniających takie

same wymagania jak określone dla instalacji eksploatowanych na terytorium kraju.

7.

Zaświadczenia o zużytym sprzęcie i oświadczenia, o których mowa w ust. 6, mogą być

wydawane wyłącznie przez prowadzącego zakład przetwarzania, wpisanego do rejestru,

o którym mowa w art. 6.

8.

Minister właściwy do spraw środowiska, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

finansów publicznych, określi, w drodze rozporządzenia, wzór zaświadczenia o zużytym

sprzęcie oraz sposób jego przekazywania, kierując się potrzebą ujednolicenia danych

zawartych w zaświadczeniu i formy zaświadczenia oraz ułatwienia jego przekazywania.

1.

Prowadzący zakład przetwarzania jest obowiązany do sporządzenia i przedłożenia Głównemu

Inspektorowi Ochrony Środowiska, w terminie do 30. dnia miesiąca następującego po

kwartale, w którym nastąpiło przetwarzanie zużytego sprzętu, sprawozdania zawierającego

informacje o

1)

masie przyjętego przez prowadzącego zakład przetwarzania sprzętu, z którego powstał

zużyty sprzęt, wraz z podaniem numeru i nazwy grupy oraz numeru i nazwy rodzaju tego

sprzętu określonych w załączniku nr 1 do ustawy;

2)

rodzajach i masie odpadów powstałych z przetworzenia zużytego sprzętu, przekazanych

prowadzącemu działalność w zakresie recyklingu, prowadzącemu działalność w zakresie

innych niż recykling procesów odzysku i prowadzącemu działalność w zakresie Unieszkodliwiania

odpadów.

2.

Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wzór sprawozdania,

o którym mowa w ust. 1, oraz sposób jego przekazywania, kierując się potrzebą ujednolicenia

formy sprawozdania, ułatwiania jego przekazywania oraz zidentyfikowania prowadzącego

zakład przetwarzania.

Prowadzący zakład przetwarzania jest obowiązany przechowywać zaświadczenia o zużytym

sprzęcie, zaświadczenia potwierdzające recykling, zaświadczenia potwierdzające inne

niż recykling procesy odzysku oraz sprawozdania, o których mowa w art. 51 ust. 1,

przez 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, którego dotyczą te zaświadczenia

i sprawozdania.

1.

Prowadzący działalność w zakresie recyklingu jest obowiązany wydać zaświadczenie potwierdzające

recykling na wniosek prowadzącego zakład przetwarzania przekazującego odpady do recyklingu,

w terminie do 10 dnia miesiąca następującego po kwartale, w którym dokonał recyklingu.

2.

Zaświadczenie potwierdzające recykling zawiera

1)

numer rejestrowy prowadzącego zakład przetwarzania;

2)

numer rejestrowy prowadzącego działalność w zakresie recyklingu;

3)

firmę, oznaczenie siedziby i adres prowadzącego zakład przetwarzania;

4)

firmę, oznaczenie siedziby i adres prowadzącego działalność w zakresie recyklingu;

5)

numer identyfikacji podatkowej (NIP) prowadzącego zakład przetwarzania, o ile taki

posiada;

6)

REGON prowadzącego zakład przetwarzania, o ile taki posiada;

7)

numer identyfikacji podatkowej (NIP) prowadzącego działalność w zakresie recyklingu,

o ile taki posiada;

8)

REGON prowadzącego działalność w zakresie recyklingu, o ile taki posiada;

9)

kod i nazwę rodzaju oraz masę przyjmowanych do recyklingu odpadów;

10)

oznaczenie procesu recyklingu, z podaniem typu procesu określonego w załączniku nr

5 do ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach.

3.

Prowadzący działalność w zakresie recyklingu sporządza zaświadczenie potwierdzające

recykling w trzech egzemplarzach, z których pierwszy otrzymuje prowadzący zakład przetwarzania

przekazujący odpady do recyklingu, drugi jest przekazywany Głównemu Inspektorowi Ochrony

Środowiska, a trzeci pozostaje u prowadzącego działalność w zakresie recyklingu.

4.

Zaświadczenia potwierdzające recykling mogą być wydawane wyłącznie przez prowadzącego

działalność w zakresie recyklingu wpisanego do rejestru, o którym mowa w art. 6.

5.

Prowadzący działalność w zakresie recyklingu jest obowiązany przechowywać zaświadczenia

potwierdzające recykling oraz sprawozdania, o których mowa w art. 56 ust. 1, przez

5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, którego dotyczą te zaświadczenia i sprawozdania.

1.

Prowadzący działalność w zakresie innych niż recykling procesów odzysku jest obowiązany

wydać zaświadczenie potwierdzające inne niż recykling procesy odzysku na wniosek prowadzącego

zakład przetwarzania przekazującego odpady do innych niż recykling procesów odzysku,

w terminie do 10. dnia miesiąca następującego po kwartale, w którym dokonał innych

niż recykling procesów odzysku.

2.

Zaświadczenie potwierdzające inne niż recykling procesy odzysku zawiera

1)

numer rejestrowy prowadzącego zakład przetwarzania;

2)

numer rejestrowy prowadzącego działalność w zakresie innych niż recykling procesów

odzysku;

3)

firmę, oznaczenie siedziby i adres prowadzącego zakład przetwarzania;

4)

firmę, oznaczenie siedziby i adres prowadzącego działalność w zakresie innych niż

recykling procesów odzysku;

5)

numer identyfikacji podatkowej (NIP) prowadzącego zakład przetwarzania, o ile taki

posiada;

6)

REGON prowadzącego zakład przetwarzania, o ile taki posiada;

7)

numer identyfikacji podatkowej (NIP) prowadzącego działalność w zakresie innych niż

recykling procesów odzysku, o ile taki posiada;

8)

REGON prowadzącego działalność w zakresie innych niż recykling procesów odzysku, o

ile taki posiada;

9)

kod i nazwę rodzaju oraz masę przyjmowanych do innych niż recykling procesów odzysku

odpadów;

10)

oznaczenie innego niż recykling procesu odzysku, z podaniem typu procesu określonego

w załączniku nr 5 do ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach.

3.

Prowadzący działalność w zakresie innych niż recykling procesów odzysku sporządza

zaświadczenie potwierdzające inne niż recykling procesy odzysku w trzech egzemplarzach,

z których pierwszy otrzymuje prowadzący zakład przetwarzania przekazujący odpady do

innych niż recykling procesów odzysku, drugi jest przekazywany Głównemu Inspektorowi

Ochrony Środowiska, a trzeci pozostaje u prowadzącego działalność w zakresie innych

niż recykling procesów odzysku.

4.

Zaświadczenia potwierdzające inne niż recykling procesy odzysku mogą być wydawane

wyłącznie przez prowadzącego działalność w zakresie innych niż recykling procesów

odzysku wpisanego do rejestru, o którym mowa w art. 6.

5.

Prowadzący działalność w zakresie innych niż recykling procesów odzysku jest obowiązany

przechowywać zaświadczenia potwierdzające inne niż recykling procesy odzysku oraz

sprawozdania, o których mowa w art. 56 ust. 1, przez 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego,

którego dotyczą te zaświadczenia i sprawozdania.

Minister właściwy do spraw środowiska, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

finansów publicznych, określi, w drodze rozporządzenia, wzór zaświadczenia potwierdzającego

recykling oraz wzór zaświadczenia potwierdzającego inne niż recykling procesy odzysku,

kierując się potrzebą ujednolicenia danych zawartych w zaświadczeniach i formy zaświadczeń

oraz ułatwienia ich przekazywania.

1.

Prowadzący działalność w zakresie recyklingu oraz prowadzący działalność w zakresie

innych niż recykling procesów odzysku są obowiązani do sporządzenia i przedłożenia

Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska, w terminie do 30. dnia miesiąca następującego

po kwartale, w którym nastąpił odpowiednio recykling lub inny niż recykling proces

odzysku zużytego sprzętu, sprawozdania o masie przyjętych oraz poddanych odpowiednio

recyklingowi lub innym niż recykling procesom odzysku odpadów pochodzących ze zużytego

sprzętu.

2.

Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wzory sprawozdań,

o których mowa w ust. 1, oraz sposób ich przekazywania, kierując się potrzebą ujednolicenia

formy sprawozdań, ułatwiania ich przekazywania oraz zidentyfikowania prowadzącego

działalność w zakresie recyklingu oraz prowadzącego działalność w zakresie innych

niż recykling procesów odzysku.

1.

Organizacja odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego jest spółką akcyjną utworzoną

przez wprowadzających sprzęt lub reprezentujące ich związki pracodawców lub izby gospodarcze

w celu realizacji określonych w ustawie obowiązków przejętych na podstawie umów od

wprowadzających sprzęt, z zastrzeżeniem ust. 3.

2.

Akcjonariuszami organizacji odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego mogą być

wyłącznie podmioty, o których mowa w ust. 1.

3.

Organizacja odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego nie może przejąć obowiązków,

o których mowa w art. 7 ust. 1 i 2, art. 8 ust. 4, 7 i 8, art. 9 ust. 2 i 3, art.

13 ust. 1, art. 21-23, art. 25 i 26.

1.

Przedmiotem działania organizacji odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego

jest wyłącznie działalność związana z organizowaniem, zarządzaniem lub prowadzeniem

przedsięwzięć związanych ze zbieraniem, przetwarzaniem, recyklingiem i innymi niż

recykling procesami odzysku oraz unieszkodliwianiem zużytego sprzętu, w tym edukacja

ekologiczna.

2.

Firma organizacji odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego zawiera oznaczenie

„organizacja odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego”.

1.

Kapitał zakładowy organizacji odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego powinien

wynosić nie mniej niż 5 000 000 zł i nie może być zebrany w drodze subskrypcji otwartej.

2.

Kapitał zakładowy organizacji odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego powinien

być pokryty w całości wkładami pieniężnymi przed złożeniem wniosku o zarejestrowanie

organizacji odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego w Krajowym Rejestrze Sądowym.

3.

Kapitał zakładowy organizacji odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego nie

może pochodzić z pożyczki lub kredytu ani być obciążony w jakikolwiek inny sposób.

4.

Organizacja odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego jest obowiązana do utrzymywania

kapitału własnego w wysokości co najmniej połowy minimalnego kapitału zakładowego,

o którym mowa w ust. 1.

5.

Akcje organizacji odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego mogą być wyłącznie

akcjami imiennymi i nie mogą być zamienione na akcje na okaziciela.

6.

Organizacja odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego nie może wydawać akcji

uprzywilejowanych.

Organizacja odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego jest obowiązana złożyć

Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska, w terminie 14 dni od dnia zarejestrowania,

kopię statutu i odpis z Krajowego Rejestru Sądowego.

1.

Organizacja odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego jest obowiązana do zachowania

w tajemnicy wszelkich danych przekazanych jej przez przedsiębiorców.

2.

Obowiązek zachowania tajemnicy, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy obowiązków informacyjnych

organizacji odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego wynikających z niniejszej

ustawy.

Jeżeli wprowadzający sprzęt zakończył działalność gospodarczą, organizacja odzysku

sprzętu elektrycznego i elektronicznego, która przejęła od niego obowiązki na podstawie

umowy, jest obowiązana pokryć koszty zbierania, przetwarzania, recyklingu i innych

niż recykling procesów odzysku oraz unieszkodliwiania zużytego sprzętu.

1.

W przypadku otwarcia likwidacji lub ogłoszenia upadłości organizacji odzysku sprzętu

elektrycznego i elektronicznego obowiązki ponownie obciążają wprowadzającego sprzęt

w stosunku do masy sprzętu wprowadzonego przez niego na terytorium kraju od pierwszego

dnia miesiąca następującego po dniu otwarcia likwidacji lub ogłoszenia upadłości.

Od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu otwarcia upadłości wygasają umowy,

o których mowa w art. 57 ust. 1, zawarte z tą organizacją.

2.

Wprowadzający sprzęt, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany do złożenia sprawozdań,

o których mowa w art. 24 ust. 1 i art. 31 ust. 1, za okres od dnia wygaśnięcia umowy

z organizacją, o której mowa w ust. 1, do końca roku kalendarzowego lub do dnia przejęcia

obowiązków przez inną organizację odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego.

1.

Rozliczenie wykonania obowiązków, o których mowa w art. 30 ust. 1, następuje na koniec

roku kalendarzowego.

2.

Wprowadzający sprzęt i organizacja odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego,

o której mowa w art. 57 ust. 1, którzy nie wykonali obowiązku, o którym mowa w art.

30 ust. 1, są obowiązani do wpłacania opłaty produktowej, obliczonej oddzielnie w

przypadku nieosiągnięcia wymaganego

1)

poziomu odzysku,

2)

poziomu recyklingu

- dla każdej grupy sprzętu określonej w załączniku nr 1 do ustawy.

1.

Podstawę obliczenia opłaty produktowej stanowi masa w kilogramach zużytego sprzętu.

2.

Należną opłatę produktowa oblicza się jako iloczyn stawki opłaty produktowej i różnicy

pomiędzy wymaganym a osiągniętym poziomem odpowiednio odzysku albo recyklingu zużytego

sprzętu.

1.

Stawka opłaty produktowej wynosi

1)

dla grupy 5 rodzaje 2-5 sprzętu określonych w załączniku nr 1 do ustawy - od 4 zł

do 20 zł za kilogram;

2)

dla pozostałych grup sprzętu określonych w załączniku nr 1 do ustawy - od O zł do

2 zł za kilogram.

2.

Minister właściwy do spraw środowiska, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

finansów publicznych, określa, w drodze rozporządzenia, szczegółowe stawki opłat produktowych,

kierując się kosztami zbierania, odzysku i recyklingu zużytego sprzętu dla poszczególnych

rodzajów sprzętu.

1.

Wprowadzający sprzęt i organizacja odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego

są obowiązani do sporządzenia i przedłożenia Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska

rocznego sprawozdania, zawierającego odrębnie dla poszczególnych rodzajów sprzętu

określonych w załączniku nr 1 do ustawy informację o wysokości należnej opłaty produktowej,

do dnia 31 marca roku kalendarzowego następującego po roku, którego opłata dotyczy.

2.

Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wzór rocznego

sprawozdania, o którym mowa w ust. 1, oraz sposób jego przekazywania, kierując się

potrzebą ujednolicenia formy sprawozdania, ułatwienia jego przekazywania oraz zidentyfikowania

wprowadzającego sprzęt i organizacji odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego.

1.

Obowiązek obliczenia należnej opłaty produktowej powstaje na koniec roku kalendarzowego.

2.

Należna opłata produktowa jest wpłacana na odrębny rachunek bankowy wojewódzkiego

funduszu ochrony środowiska i gospodarki wodnej do dnia 31 marca roku kalendarzowego

następującego po roku, którego opłata dotyczy.

3.

Jeżeli łączna wysokość opłaty produktowej za daną grupę sprzętu określoną w załączniku

nr 1 do ustawy nie przekracza 50 zł, należnej opłaty produktowej nie wpłaca się.

1.

W razie stwierdzenia, że wprowadzający sprzęt lub organizacja odzysku sprzętu elektrycznego

i elektronicznego nie dokonali wpłaty opłaty produktowej albo dokonali wpłaty w wysokości

niższej od należnej. Główny Inspektor Ochrony Środowiska wydaje decyzję, w której

ustala wysokość należnej opłaty produktowej.

2.

W przypadku niewykonania decyzji, o której mowa w ust. 1, w terminie 14 dni od dnia,

w którym decyzja stała się ostateczna, Główny Inspektor Ochrony Środowiska określi,

w drodze decyzji, dodatkową opłatę produktowa w wysokości odpowiadającej 50% kwoty

niewpłaconej należnej opłaty produktowej.

3.

Do należności z tytułu opłat produktowych stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, Nr 85, poz. 727, Nr 86, poz. 732 i Nr 143, poz. 1199), z wyłączeniem art. 67, z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują Głównemu

Inspektorowi Ochrony Środowiska.

Kto, wbrew przepisowi art. 5, przeprowadza demontaż zużytego sprzętu poza zakładem

przetwarzania,

podlega karze grzywny.

Kto, wbrew przepisom art. 7, art. 8 ust. 4 i 5 lub art. 13 ust. 1 i 2, nie składa

wniosku o wpis do rejestru, wniosku o zmianę wpisu do rejestru albo wniosku o wykreślenie

z rejestru albo składa wnioski nierzetelne,

podlega karze grzywny.

Kto, prowadząc działalność w zakresie wprowadzania sprzętu

1)

wbrew przepisowi art. 21, nie umieszcza numeru rejestrowego na fakturze,

2)

wbrew przepisowi art. 22 ust. 1, nie dołącza wymaganych informacji do sprzętu przeznaczonego

dla gospodarstw domowych,

3)

wbrew przepisom art. 23, nie oznakowuje sprzętu oznakowaniem, którego wzór jest określony

w załączniku nr 3 do ustawy,

4)

wbrew przepisom art. 24 ust. 1 i 2, nie składa sprawozdania o ilości i masie wprowadzonego

sprzętu albo składa sprawozdanie nierzetelne,

5)

wbrew przepisowi art. 26 ust. 3, nie przekazuje prowadzącemu zakład przetwarzania

informacji dotyczących ponownego użycia i przetwarzania zużytego sprzętu,

6)

wbrew przepisowi art. 27, nie organizuje lub nie finansuje odbierania, przetwarzania,

odzysku lub unieszkodliwiania zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych,

7)

wbrew przepisowi art. 31 ust. 1, nie składa sprawozdania o masie zużytego sprzętu

zebranego, poddanego przetwarzaniu, odzyskowi, w tym recyklingowi, i unieszkodliwianiu

lub sprawozdania o osiągniętych poziomach zbierania, odzysku i recyklingu albo składa

sprawozdania nierzetelne

- podlega karze grzywny.

Kto, wbrew przepisowi art. 35, nie oddaje zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw

domowych zbierającemu zużyty sprzęt,

podlega karze grzywny.

Kto, wbrew zakazowi określonemu w art. 36, umieszcza zużyty sprzęt łącznie z innymi

odpadami,

podlega karze grzywny.

Kto, prowadząc działalność w zakresie zbierania zużytego sprzętu

1)

wbrew przepisowi art. 37 pkt 1, nie prowadzi selektywnego zbierania zużytego sprzętu,

2)

wbrew przepisowi art. 37 pkt 2, nie przyjmuje zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw

domowych albo przyjmuje taki sprzęt odpłatnie,

3)

wbrew przepisowi art. 40 ust. 1, nie składa sprawozdania o masie zebranego i przekazanego

do zakładu przetwarzania zużytego sprzętu albo składa sprawozdanie nierzetelne

- podlega karze grzywny.

Kto, prowadząc sprzedaż sprzętu

1)

wbrew przepisowi art. 41 pkt 2, nie umieszcza w punkcie sprzedaży informacji o punktach

zbierania zużytego sprzętu,

2)

wbrew przepisowi art. 41 pkt 3, sprzedaje sprzęt przeznaczony dla gospodarstw domowych

bez dołączonej informacji, o której mowa w art. 22 ust. 1, lub nieoznakowany zgodnie

z art. 23,

3)

wbrew przepisowi art. 42 ust. 1, nie przyjmuje zużytego sprzętu przy sprzedaży nowego

sprzętu albo przyjmuje zużyty sprzęt odpłatnie,

4)

wbrew przepisowi art. 42 ust. 2, nie przekazuje zużytego sprzętu prowadzącemu zakład

przetwarzania lub sprzedawcy hurtowemu,

5)

wbrew przepisowi art. 42 ust. 3, nie przekazuje zużytego sprzętu prowadzącemu zakład

przetwarzania

- podlega karze grzywny.

Kto, prowadząc zakład przetwarzania

1)

wbrew przepisowi art. 44, nie usuwa składników niebezpiecznych, materiałów lub części

składowych, określonych w załączniku nr 2 do ustawy,

2)

wbrew przepisowi art. 47, nie przekazuje odpadów powstałych w wyniku przetwarzania

zużytego sprzętu prowadzącemu działalność w zakresie recyklingu, prowadzącemu działalność

w zakresie innych niż recykling procesów odzysku lub prowadzącemu działalność w zakresie

unieszkodliwiania odpadów,

3)

wbrew przepisowi art. 50 ust. 2, nie przekazuje zaświadczeń o zużytym sprzęcie albo

sporządza zaświadczenia nierzetelne,

4)

wbrew przepisowi art. 51 ust. 1, nie składa sprawozdania o masie przyjętego zużytego

sprzętu oraz o masie odpadów powstałych z przetworzenia zużytego sprzętu albo składa

sprawozdanie nierzetelne

- podlega karze grzywny.

Kto, prowadząc działalność w zakresie recyklingu albo prowadząc działalność w zakresie

innych niż recykling procesów odzysku

1)

wbrew przepisowi art. 53 ust. 3, nie przekazuje zaświadczenia potwierdzającego recykling

albo sporządza zaświadczenie nierzetelne,

2)

wbrew przepisowi art. 54 ust. 3, nie przekazuje zaświadczenia potwierdzającego inne

niż recykling procesy odzysku albo sporządza zaświadczenie nierzetelne,

3)

wbrew przepisowi art. 56 ust. 1, nie składa sprawozdania o masie przyjętych oraz poddanych

recyklingowi odpadów pochodzących ze zużytego sprzętu lub sprawozdania o masie przyjętych

oraz poddanych innemu niż recykling procesowi odzysku odpadów pochodzących ze zużytego

sprzętu albo składa sprawozdania nierzetelne

- podlega karze grzywny.

Orzekanie w sprawach o czyny, o których mowa w art. 70-78, następuje na zasadach i

w trybie określonych w Kodeksie postępowania w sprawach o wykroczenia.

1.

Kto wprowadza sprzęt, nie będąc wpisany do rejestru, o którym mowa w art. 6, podlega

karze pieniężnej w wysokości od 5 000 zł do 500 000 zł.

2.

Organizacja odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego, która przejęła, w drodze

umowy, obowiązki, o których mowa w art. 24 ust. 1 i 2 oraz art. 31 ust. 1, i nie zrealizowała

tych obowiązków,

podlega karze pieniężnej w wysokości od 5 000 zł do 500 000 zł.

3.

Kary pieniężne, o których mowa w ust. 1 i 2, wymierza, w drodze decyzji, wojewódzki

inspektor ochrony środowiska.

4.

Kary pieniężne, o których mowa w ust. 1 i 2, wnosi się na odrębny rachunek bankowy

wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska.

5.

W sprawach dotyczących kar pieniężnych, o których mowa w ust. 1 i 2, stosuje się odpowiednio

przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, z wyłączeniem art. 67, z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują wojewódzkiemu

inspektorowi ochrony środowiska.

W ustawie z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

(Dz. U. z 2002 r. Nr 112, poz. 982, z późn. zm. w art. 2 w ust. 1 po pkt 15a dodaje się pkt 15b w brzmieniu

„

15b)

kontrola przestrzegania przepisów ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zużytym sprzęcie

elektrycznym i elektronicznym (Dz. U. Nr 180, poz. 1495), z wyjątkiem przepisów art.

41 pkt 2 i 3,

”

.

W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

(Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, z późn. zm. w art. 23 w ust. 1 po pkt 16b dodaje się pkt 16c w brzmieniu

„

16c)

dodatkowej opłaty produktowej, o której mowa w art. 69 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca

2005 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (Dz. U. Nr 180, poz. 1495),

z tym że kosztem uzyskania przychodów są poniesione opłaty, o których mowa w art.

9 ust. 1 i 3 oraz art. 64 ust. 2 tej ustawy,

”

.

W ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych

(Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654, z późn. zm. w art. 16 w ust. 1 po pkt 19b dodaje się pkt 19c w brzmieniu

„

19c)

dodatkowej opłaty produktowej, o której mowa w art. 69 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca

2005 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (Dz. U. Nr 180, poz. 1495),

z tym że kosztem uzyskania przychodów są poniesione opłaty, o których mowa w art.

9 ust. 1 i 3 oraz art. 64 ust. 2 tej ustawy,

”

.

W ustawie z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach

(Dz. U. Nr 132, poz. 622, z późn. zm. w art. 3 w ust. 2 po pkt 6 dodaje się pkt 6a w brzmieniu

„

6a)

udostępniają mieszkańcom na stronie internetowej oraz w sposób zwyczajowo przyjęty

informację o znajdujących się na terenie gminy zbierających zużyty sprzęt elektryczny

i elektroniczny pochodzący z gospodarstw domowych, o których mowa w ustawie z dnia

29 lipca 2005 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (Dz. U. Nr 180,

poz. 1495), zawierającą

a)

firmę, oznaczenie siedziby i adres albo imię, nazwisko i adres zbierającego zużyty

sprzęt elektryczny i elektroniczny,

b)

adresy punktów zbierania zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego, w tym punktów

sprzedaży sprzętu elektrycznego i elektronicznego,

”

.

W ustawie z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych

(Dz. U. z 2003 r. Nr 15, poz. 148, z późn. zm. w art. 18a

a)

w ust. 2 w pkt 13 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 14 w brzmieniu

„

14)

z opłat, o których mowa w art. 9 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zużytym

sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (Dz. U. Nr 180, poz. 1495).

”

;

b)

w ust. 6 w pkt 3 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 4 w brzmieniu

„

4)

sfinansowanie wydatków bieżących i inwestycyjnych związanych z prowadzeniem rejestru,

o którym mowa w art. 6 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym

i elektronicznym, oraz bazy danych o sprzęcie i zużytym sprzęcie, o której mowa w

art. 15 ust. 3 tej ustawy.

”

.

W ustawie z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej

(Dz. U. z 2001 r. Nr 4, poz. 25, z późn. zm. w art. 3 w ust. 1 po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu

„

2a)

kontrola przestrzegania przez sprzedawców detalicznych i sprzedawców hurtowych przepisów

art. 41 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i

elektronicznym (Dz. U. Nr 180, poz. 1495),

”

.

W ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska

(Dz. U. Nr 62, poz. 627, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 401 po ust. 12 dodaje się ust. 12a i 12b w brzmieniu

„

12a.

Przychodami Narodowego Funduszu i wojewódzkich funduszy są także wpływy z opłat, o

których mowa w art. 64 ust. 2 i art. 69 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zużytym

sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (Dz. U. Nr 180, poz. 1495), a także wpływy

z kar pieniężnych wymierzanych na podstawie art. 80 ust. 1 i 2 tej ustawy.

12b.

Przychody, o których mowa w ust. 12a, Narodowy Fundusz przeznacza na dofinansowanie

działań w zakresie

1)

odzysku, w tym przetwarzania i recyklingu,

2)

edukacji ekologicznej dotyczącej zagospodarowania,

3)

rozwoju nowych technologii recyklingu,

4)

zbierania,

5)

unieszkodliwiania

- zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego.

”

;

2)

w art. 402

a)

w ust. 1 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie

„

Zarząd województwa oraz wojewódzki inspektor ochrony środowiska prowadzą wyodrębnione

rachunki bankowe w celu gromadzenia i redystrybucji wpływów, o których mowa w art.

401 ust. 1 i 12a.

”

,

b)

dodaje się ust. 8 i 9 w brzmieniu

„

8.

Wpływy z opłat, o których mowa w art. 64 ust. 2 i art. 69 ust. 2, oraz z kar pieniężnych,

o których mowa w art. 80 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zużytym sprzęcie

elektrycznym i elektronicznym, odpowiednio wojewódzkie fundusze, Główny Inspektor

Ochrony Środowiska i wojewódzcy inspektorzy ochrony środowiska przekazują na odrębny

rachunek bankowy Narodowego Funduszu, w terminie do końca następnego miesiąca po upływie

każdego kwartału.

9.

Główny Inspektor Ochrony Środowiska przed przekazaniem na rachunek Narodowego Funduszu

wpływów z opłat, o których mowa w art. 69 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o

zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym, pomniejsza je o 10%, a kwotę uzyskaną

z tytułu pomniejszenia przeznacza na koszty egzekucji ustalonej należnej opłaty produktowej

oraz koszty weryfikacji ustalenia jej wysokości.

”

;

3)

w art. 415 po ust. 6a dodaje się ust. 6b i 6c w brzmieniu

„

6b.

Do zadań zarządu wojewódzkiego funduszu należy także sporządzanie i przekazywanie

Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska kwartalnych informacji o przedsiębiorcach

wpłacających opłaty, o których mowa w art. 64 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.

o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym, z podaniem firmy, oznaczenia siedziby

i adresu tych przedsiębiorców oraz wysokości kwoty wpłaconej z tytułu danej opłaty,

w terminie do końca miesiąca po zakończeniu kwartału, którego dotyczą te informacje.

6c.

Do zadań Zarządu Narodowego Funduszu należy także sporządzanie i przekazywanie ministrowi

właściwemu do spraw środowiska zbiorczej informacji o

1)

zgromadzonych wpływach z tytułu opłat, o których mowa w art. 64 ust. 2 i art. 69 ust.

2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym,

oraz kar pieniężnych, o których mowa w art. 80 ust. 1 i 2 tej ustawy,

2)

sposobie przeznaczania środków pochodzących z opłat, o których mowa w art. 64 ust.

2 i art. 69 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym

i elektronicznym, oraz kar pieniężnych, o których mowa w art. 80 ust. 1 i 2 tej ustawy

- w terminie do dnia 30 czerwca następnego roku za poprzedni rok kalendarzowy.

”

.

W ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach

(Dz. U. Nr 62, poz. 628, z późn. zm. w art. 37 po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu

„

2a.

Posiadacz odpadów prowadzący zakład przetwarzania, o którym mowa w ustawie z dnia

29 lipca 2005 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (Dz. U. Nr 180,

poz. 1495), w zbiorczym zestawieniu danych, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany

zawrzeć następujące informacje

1)

numer rejestrowy,

2)

firmę przedsiębiorcy oraz oznaczenie jego siedziby i adres,

3)

numer identyfikacji podatkowej (NIP), o ile taki posiada,

4)

adresy zakładów przetwarzania,

5)

numer i nazwę grupy oraz numer i nazwę rodzaju sprzętu elektrycznego i elektronicznego,

określone w załączniku nr 1 do ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym

i elektronicznym, który przedsiębiorca prowadzący zakład przetwarzania zamierza przetwarzać.

”

.

W ustawie z dnia 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania

niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej i opłacie depozytowej

(Dz. U. Nr 63, poz. 639, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 14 w ust. 1 uchyla się pkt 5;

2)

uchyla się art. 34;

3)

w załączniku nr 3 uchyla się poz. 2;

4)

w załączniku nr 4 uchyla się poz. 15.

1.

Przedsiębiorca wykonujący działalność gospodarczą, o której mowa w art. 7 ust. 1,

jest obowiązany złożyć wniosek o wpisanie do rejestru, o którym mowa w art. 6, w terminie

do dnia 30 września 2006 r.

2.

Wprowadzający sprzęt, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany dołączyć do wniosku

informacje o ilości i masie wprowadzonego sprzętu w okresie od dnia 1 stycznia 2006 r.

do dnia 30 czerwca 2006 r., z podziałem na grupy i rodzaje sprzętu, określone w załączniku

nr 1 do ustawy.

Zbierający zużyty sprzęt przekażą wójtowi, burmistrzowi albo prezydentowi miasta informacje,

o których mowa w art. 39 ust. 1, w terminie do dnia 30 września 2006 r.

1.

Prowadzący zakład przetwarzania jest obowiązany do dostosowania tego zakładu do wymagań

technicznych, o których mowa w art. 45 i 46, oraz wystąpienia z wnioskiem o zmianę

posiadanych decyzji związanych z gospodarką odpadami, w terminie 6 miesięcy od dnia

wejścia w życie niniejszej ustawy.

2.

Jeżeli prowadzący zakład przetwarzania nie wystąpi z wnioskiem, o którym mowa w ust.

1, organ, który wydał decyzję w zakresie gospodarki odpadami, może z urzędu, bez odszkodowania,

stwierdzić wygaśnięcie tej decyzji.

Wpływy z tytułu opłaty produktowej od wprowadzenia na rynek krajowy lamp wyładowczych

zgromadzone na rachunku Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej

przeznacza się na dofinansowanie działań określonych w art. 401 ust. 12b ustawy, o

której mowa w art. 87.

Przepisów art. 23 ust. 1 i 2 oraz art. 41 pkt 1 i 3 nie stosuje się do sprzętu wprowadzanego

przed dniem 14 sierpnia 2005 r.

Przepisy art. 25 stosuje się

1)

w przypadku sprzętu określonego w grupie 1 w załączniku nr 1 do ustawy - do dnia 13

lutego 2013 r.;

2)

w przypadku sprzętu określonego w grupach 2-10 w załączniku nr 1 do ustawy - do dnia

13 lutego 2011 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem

1)

art. 18-20, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.;

2)

art. 6-14, art. 24, art. 31, art. 39, art. 40, art. 42, art. 51, art. 56, art. 71,

art. 72 pkt 4 i 7, art. 75 pkt 3, art. 76 pkt 3-5, art. 77 pkt 4, art. 78 pkt 3, art.

80, art. 85 i art. 88, które wchodzą w życie z dniem 1 lipca 2006 r.;

3)

art. 21, art. 33, art. 72 pkt 1 i art. 84, które wchodzą w życie z dniem 1 października

2006 r.;

4)

art. 28, art. 30 ust. 1, ust. 2 pkt 2 i ust. 3-6, art. 64-69, art. 82, art. 83, art.

87, art. 89 i art. 93, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2008 r.;

5)

art. 30 ust. 2 pkt 1, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2009 r.