Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o drogach publicznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw

W ustawie z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych

(Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2086, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 4 pkt 25 otrzymuje brzmienie

„

25)

pojazd nienormatywny - pojazd lub zespół pojazdów, którego naciski osi wraz z ładunkiem

lub bez niego są większe od dopuszczalnych, przewidzianych dla danej drogi w przepisach

niniejszej ustawy, albo którego wymiary i masa wraz z ładunkiem lub bez niego są większe

od dopuszczalnych, przewidzianych w przepisach o ruchu drogowym, z wyłączeniem autobusów

w zakresie nacisków osi.

”

;

2)

w art. 13c ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Opłatę, o której mowa w ust. 1 pkt 1, ustala się jako iloczyn liczby kilometrów przejazdu

pojazdu nienormatywnego i stawki opłaty za przekroczenie dopuszczalnej wielkości parametru

tego pojazdu. W przypadku przekroczenia dopuszczalnej wielkości więcej niż jednego

parametru opłatę ustala się jako sumę opłat z tytułu każdego przekroczenia. Jeżeli

przekroczenia dopuszczalnych nacisków osi występują na kilku osiach pojedynczych lub

osiach wielokrotnych pojazdu, opłatę ustala się jako sumę opłat z tytułu każdego przekroczenia.

”

;

3)

w art. 13g dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Karę, o której mowa w ust. 1, ustala się za przekroczenie dopuszczalnej wielkości

parametru pojazdu. W przypadku przekroczenia dopuszczalnej wielkości więcej niż jednego

parametru karę ustala się jako sumę wysokości kar z tytułu każdego przekroczenia.

Jeżeli przekroczenia dopuszczalnych nacisków osi występują na kilku osiach pojedynczych

lub osiach wielokrotnych pojazdu, karę ustala się jako sumę wysokości kar z tytułu

każdego przekroczenia.

”

;

4)

w art. 40

a)

ust. 4 i 5 otrzymują brzmienie

„

4.

Opłatę za zajęcie pasa drogowego w celu, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 i 4, ustala

się jako iloczyn liczby metrów kwadratowych zajętej powierzchni pasa drogowego, stawki

opłaty za zajęcie 1 m

5.

Opłatę za zajęcie pasa drogowego w celu, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, ustala się

jako iloczyn liczby metrów kwadratowych powierzchni pasa drogowego zajętej przez rzut

poziomy urządzenia i stawki opłaty za zajęcie 1 m

”

,

b)

ust. 10 i 11 otrzymują brzmienie

„

10.

Zajęcie pasa drogowego o powierzchni mniejszej niż 1 m

11.

Opłatę, o której mowa w ust. 3, ustala, w drodze decyzji administracyjnej, właściwy

zarządca drogi przy udzielaniu zezwolenia na zajęcie pasa drogowego.

”

,

c)

ust. 13 otrzymuje brzmienie

„

13.

Termin uiszczenia opłaty, o której mowa w ust. 3, oraz kary, o której mowa w ust.

12, wynosi 14 dni od dnia, w którym decyzja ustalająca ich wysokość stała się ostateczna,

z zastrzeżeniem ust. 13a.

”

,

d)

po ust. 13 dodaje się ust. 13a w brzmieniu

„

13a.

Opłatę roczną, o której mowa w ust. 5, za pierwszy rok umieszczenia urządzenia w pasie

drogowym uiszcza się w terminie określonym w ust. 13, a za lata następne w terminie

do dnia 15 stycznia każdego roku, z góry za dany rok.

”

,

e)

ust. 14 otrzymuje brzmienie

„

14.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się w razie konieczności usunięcia awarii urządzeń niezwiązanych

z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego, a znajdujących się

w pasie drogowym. Po zlokalizowaniu awarii prowadzący roboty niezwłocznie zawiadamia

o tym zarządcę drogi i w porozumieniu z nim określa termin i powierzchnię zajętego

pasa drogowego.

”

,

f)

po ust. 14 dodaje się ust. 14a i 14b w brzmieniu

„

14a.

Zarządca drogi określa, w drodze decyzji administracyjnej, warunki zajęcia pasa drogowego,

o którym mowa w ust. 14, oraz warunki jego przywrócenia do stanu poprzedniego, a także

ustala wysokość opłaty, o której mowa w ust. 4.

14b.

Za wejście w pas drogowy, o którym mowa w ust. 14, bez zawiadomienia zarządcy drogi,

przekroczenie ustalonego terminu i powierzchni zajęcia pasa drogowego zarządca drogi

wymierza karę pieniężną zgodnie z ust. 12.

”

;

5)

art. 40d otrzymuje brzmienie

„

Art. 40d.

1.

W przypadku nieterminowego uiszczenia opłat określonych w art. 13 ust. 1 pkt 2 i art.

40 ust. 3, opłat wynikających z umów zawieranych zgodnie z art. 22 ust. 2 i art. 39

ust. 7 oraz kar pieniężnych określonych w art. 29a ust. 1 i 2 i art. 40 ust. 12 pobiera

się odsetki ustawowe.

2.

Opłaty określone w art. 13 ust. 1 pkt 2 i art. 40 ust. 3 wraz z odsetkami za zwłokę,

opłaty określone w art. 13f ust. 1 oraz kary pieniężne określone w art. 29a ust. 1

i 2 i art. 40 ust. 12 wraz z odsetkami za zwłokę podlegają przymusowemu ściągnięciu

w trybie określonym w przepisach o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

3.

Obowiązek uiszczenia opłat określonych w art. 13 ust. 1 pkt 2, art. 13f ust. 1 i art.

40 ust. 3 oraz kar pieniężnych określonych w art. 13g ust. 1, art. 29a ust. 1 i 2

oraz w art. 40 ust. 12 przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego,

w którym opłaty lub kary powinny zostać uiszczone.

”

;

6)

w art. 41 ust. 4-6 otrzymują brzmienie

„

4.

Minister właściwy do spraw transportu ustala, w drodze rozporządzenia, wykaz dróg

krajowych, po których mogą poruszać się pojazdy o dopuszczalnym nacisku pojedynczej

osi napędowej do 11,5 t, mając na uwadze stan techniczny dróg oraz ochronę dróg przed

zniszczeniem.

5.

Minister właściwy do spraw transportu ustala, w drodze rozporządzenia, wykaz dróg

krajowych oraz dróg wojewódzkich, po których mogą poruszać się pojazdy o dopuszczalnym

nacisku pojedynczej osi do 10 t, mając na uwadze potrzebę zapewnienia ruchu tranzytowego.

6.

Drogi inne niż określone na podstawie ust. 4 i 5 stanowią sieć dróg, po których mogą

poruszać się pojazdy o dopuszczalnym nacisku pojedynczej osi do 8 t.

”

;

7)

załączniki nr 1 i 2 otrzymują brzmienie określone w załącznikach nr 1 i 2 do niniejszej

ustawy.

W ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym

(Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908, Nr 109, poz. 925 i Nr 175, poz. 1462) w art. 64 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Ruch pojazdu lub zespołu pojazdów, którego naciski osi wraz z ładunkiem lub bez ładunku

są większe od dopuszczalnych, przewidzianych dla danej drogi w przepisach o drogach

publicznych, albo którego wymiary lub masa wraz z ładunkiem lub bez niego są większe

od dopuszczalnych, przewidzianych w przepisach niniejszej ustawy, jest dozwolony tylko

pod warunkiem uzyskania zezwolenia.

”

.

W ustawie z dnia 14 listopada 2003 r. o zmianie ustawy o drogach publicznych oraz o

zmianie niektórych innych ustaw

(Dz. U. Nr 200, poz. 1953, z 2004 r. Nr 273, poz. 2703 oraz z 2005 r. Nr 90, poz. 757) uchyla się art. 6.

Do czasu wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie upoważnień zmienionych

niniejszą ustawą zachowują moc przepisy dotychczasowe, nie dłużej jednak niż przez

12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

W przypadku nieterminowego uiszczenia opłat określonych w art. 13 ust. 1 pkt 2 i art.

40 ust. 3, opłat wynikających z umów zawieranych zgodnie z art. 22 ust. 2 i art. 39

ust. 7 oraz kar pieniężnych określonych w art. 29a ust. 1 i 2 i art. 40 ust. 12 pobiera

się odsetki ustawowe.

2.

Opłaty określone w art. 13 ust. 1 pkt 2 i art. 40 ust. 3 wraz z odsetkami za zwłokę,

opłaty określone w art. 13f ust. 1 oraz kary pieniężne określone w art. 29a ust. 1

i 2 i art. 40 ust. 12 wraz z odsetkami za zwłokę podlegają przymusowemu ściągnięciu

w trybie określonym w przepisach o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

3.

Obowiązek uiszczenia opłat określonych w art. 13 ust. 1 pkt 2, art. 13f ust. 1 i art.

40 ust. 3 oraz kar pieniężnych określonych w art. 13g ust. 1, art. 29a ust. 1 i 2

oraz w art. 40 ust. 12 przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego,

w którym opłaty lub kary powinny zostać uiszczone.