Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o warunkach zdrowotnych żywności i żywienia oraz niektórych innych ustaw

W ustawie z dnia 11 maja 2001 r. o warunkach zdrowotnych żywności i żywienia

(Dz. U. z 2005 r. Nr 31, poz. 265) wprowadza się następujące zmiany

1)

odnośnik nr 1 do ustawy otrzymuje brzmienie

„

1)

dyrektywy Rady 76/895/EWG z dnia 23 listopada 1976 r. odnoszącej się do ustalania

najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w owocach i warzywach

oraz na ich powierzchni

(Dz. Urz. WE L 340 z 09.12.1976, str. 26, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 3, str. 61);

2)

dyrektywy Rady 80/777/EWG z dnia 15 lipca 1980 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw

Państw Członkowskich w zakresie wydobywania i wprowadzania do obrotu naturalnych wód

mineralnych

(Dz. Urz. WE L 229 z 30.08.1980, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 6, str. 50);

3)

pierwszej dyrektywy Komisji 81/712/EWG z dnia 28 lipca 1981 r. ustanawiającej wspólnotowe metody

analiz w celu kontroli spełniania kryteriów czystości przez niektóre dodatki stosowane

w środkach spożywczych

(Dz. Urz. WE L 257 z 10.09.1981, str. 1; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 6, str. 176);

4)

dyrektywy Rady 85/591/EWG z dnia 20 grudnia 1985 r. dotyczącej wprowadzenia wspólnotowych

metod pobierania próbek i analizy w celu monitorowania środków spożywczych przeznaczonych

do spożycia przez ludzi

(Dz. Urz. WE L 372 z 31.12.1985, str. 50; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 8, str. 83);

5)

dyrektywy Rady 86/362/EWG z dnia 24 lipca 1986 r. w sprawie ustalania najwyższych

dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w zbożach i na ich powierzchni

(Dz. Urz. WE L 221 z 07.08.1986, str. 37, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 7, str. 74);

6)

dyrektywy Rady 86/363/EWG z dnia 24 lipca 1986 r. w sprawie ustalania najwyższych

dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w środkach spożywczych pochodzenia

zwierzęcego i na ich powierzchni

(Dz. Urz. WE L 221 z 07.08.1986, str. 43, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 7, str. 80);

7)

dyrektywy Komisji 87/250/EWG z dnia 15 kwietnia 1987 r. w sprawie oznaczania zawartości

alkoholu na etykietach napojów alkoholowych przeznaczonych do sprzedaży konsumentowi

końcowemu

(Dz. Urz. WE L 113 z 30.04.1987, str. 57; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 8, str. 275);

8)

dyrektywy Rady 88/344/EWG z dnia 13 czerwca 1988 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw

Państw Członkowskich dotyczących rozpuszczalników do ekstrakcji stosowanych w produkcji

środków spożywczych i składników żywności

(Dz. Urz. WE L 157 z 24.06.1988, str. 28, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 8, str. 222);

9)

dyrektywy Rady 88/388/EWG z dnia 22 czerwca 1988 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw

Państw Członkowskich odnoszących się do środków aromatyzujących przeznaczonych do

użytku w środkach spożywczych i materiałów służących do ich produkcji

(Dz. Urz. WE L 184 z 15.07.1988, str. 61, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 9, str. 233);

10)

dyrektywy Rady 89/107/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw

Państw Członkowskich dotyczących dodatków do środków spożywczych dopuszczonych do

użycia w środkach spożywczych przeznaczonych do spożycia przez ludzi

(Dz. Urz. WE L 40 z 11.02.1989, str. 27, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 9, str. 311);

11)

dyrektywy Rady 89/108/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw

Państw Członkowskich odnoszących się do głęboko mrożonych środków spożywczych przeznaczonych

do spożycia przez ludzi

(Dz. Urz. WE L 40 z 11.02.1989, str. 34; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 9, str. 318);

12)

dyrektywy Rady 89/396/EWG z dnia 14 czerwca 1989 r. w sprawie wskazówek lub oznakowań

identyfikacyjnych partii artykułów, do których należy dany środek spożywczy

(Dz. Urz. WE L 186 z 30.06.1989, str. 21, z późn. zm.);

13)

dyrektywy Rady 89/397/EWG z dnia 14 czerwca 1989 r. w sprawie urzędowej kontroli środków

spożywczych

(Dz. Urz. WE L 186 z 30.06.1989, str. 23, z późn. zm.);

14)

dyrektywy Rady 89/398/EWG z dnia 3 maja 1989 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw

Członkowskich odnoszących się do środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego

(Dz. Urz. WE L 186 z 30.06.1989, str. 27, z późn. zm.);

15)

dyrektywy Rady 90/496/EWG z dnia 24 września 1990 r. w sprawie oznaczania wartości

odżywczej środków spożywczych

(Dz. Urz. WE L 276 z 06.10.1990, str. 40, z późn. zm.);

16)

dyrektywy Rady 90/642/EWG z dnia 27 listopada 1990 r. w sprawie ustalania najwyższych

dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w niektórych produktach pochodzenia

roślinnego, w tym owocach i warzywach oraz na ich powierzchni

(Dz. Urz. WE L 350 z 14.12.1990, str. 71, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 11, str. 68);

17)

dyrektywy Komisji 91/321/EWG z dnia 14 maja 1991 r. w sprawie preparatów dla niemowląt

i preparatów pochodnych

(Dz. Urz. WE L 175 z 04.07.1991, str. 35, z późn. zm.);

18)

dyrektywy Komisji 92/1/EWG z dnia 13 stycznia 1992 r. w sprawie monitorowania temperatur

w środkach transportu, podczas magazynowania oraz składowania głęboko mrożonych środków

spożywczych przeznaczonych do spożycia przez ludzi

(Dz. Urz. WE L 34 z 11.02.1992, str. 28);

19)

dyrektywy Komisji 92/2/EWG z dnia 13 stycznia 1992 r. ustanawiającej procedurę pobierania

próbek oraz wspólnotową metodę analizy do celów urzędowej kontroli temperatur głęboko

mrożonych środków spożywczych przeznaczonych do spożycia przez ludzi

(Dz. Urz. WE L 34 z 11.02.1992, str. 30);

20)

dyrektywy Rady 92/52/EWG z dnia 18 czerwca 1992 r. w sprawie preparatów dla niemowląt

i receptur przeznaczonych na wywóz do państw trzecich

(Dz. Urz. WE L 179 z 01.07.1992, str. 129);

21)

dyrektywy Rady 93/5/EWG z dnia 25 lutego 1993 r. w sprawie pomocy Komisji i współpracy

Państw Członkowskich w naukowym badaniu zagadnień dotyczących żywności

(Dz. Urz. WE L 52 z 04.03.1993, str. 18; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 2, str. 208);

22)

dyrektywy Rady 93/43/EWG z dnia 14 czerwca 1993 r. w sprawie higieny środków spożywczych

(Dz. Urz. WE L 175 z 19.07.1993, str. 1, z późn. zm.);

23)

dyrektywy 94/35/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 czerwca 1994 r. w sprawie

substancji słodzących używanych w środkach spożywczych

(Dz. Urz. WE L 237 z 10.09.1994, str. 3, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 13, str. 288);

24)

dyrektywy 94/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 czerwca 1994 r. w sprawie

barwników używanych w środkach spożywczych

(Dz. Urz. WE L 237 z 10.09.1994, str. 13; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 13, str. 298);

25)

dyrektywy Komisji 94/54/WE z dnia 18 listopada 1994 r. dotyczącej obowiązkowego umieszczania

na etykietach niektórych środków spożywczych danych szczegółowych innych niż wymienione

w dyrektywie Rady 79/112/EWG

(Dz. Urz. WE L 300 z 23.11.1994, str. 14, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 2, str. 204);

26)

dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 95/2/WE z dnia 20 lutego 1995 r. w sprawie

dodatków do żywności innych niż barwniki i substancje słodzące

(Dz. Urz. WE L 61 z 18.03.1995, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 15, str. 50);

27)

dyrektywy Komisji 95/31/WE z dnia 5 lipca 1995 r. ustanawiającej szczególne kryteria

czystości dotyczące substancji słodzących stosowanych w środkach spożywczych

(Dz. Urz. WE L 178 z 28.07.1995, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 15, str. 152);

28)

dyrektywy Komisji 95/45/WE z dnia 26 lipca 1995 r. ustanawiającej szczególne kryteria

czystości dotyczące barwników stosowanych w środkach spożywczych

(Dz. Urz. WE L 226 z 22.09.1995, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 15, str. 218);

29)

dyrektywy Komisji 96/5/WE z dnia 16 lutego 1996 r. w sprawie przetworzonej żywności

na bazie zbóż oraz żywności dla niemowląt i małych dzieci

(Dz. Urz. WE L 49 z 28.02.1996, str. 17, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 15, str. 442);

30)

dyrektywy Komisji 96/8/WE z dnia 26 lutego 1996 r. w sprawie żywności przeznaczonej

do użycia w dietach o obniżonej energetyczności

(Dz. Urz. WE L 55 z 06.03.1996, str. 22; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 15, str. 454);

31)

dyrektywy Komisji 96/77/WE z dnia 2 grudnia 1996 r. ustanawiającej szczególne kryteria

czystości dla dodatków do środków spożywczych innych niż barwniki i substancje słodzące

(Dz. Urz. WE L 339 z 30.12.1996, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 18, str. 50);

32)

dyrektywy Komisji 98/53/WE z dnia 16 lipca 1998 r. ustanawiającej metody pobierania

próbek oraz metody analiz do celów urzędowej kontroli poziomów niektórych substancji

zanieczyszczających w środkach spożywczych

(Dz. Urz. WE L 201 z 17.07.1998, str. 93, z późn. zm.);

33)

dyrektywy 1999/2/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 lutego 1999 r. w sprawie

zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich dotyczących środków spożywczych oraz składników

środków spożywczych poddanych działaniu promieniowania jonizującego

(Dz. Urz. WE L 66 z 13.03.1999, str. 16; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 23, str. 236);

34)

dyrektywy 1999/3/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 lutego 1999 r. w sprawie

ustanowienia wspólnotowego wykazu środków spożywczych oraz składników środków spożywczych

poddanych działaniu promieniowania jonizującego

(Dz. Urz. WE L 66 z 13.03.1999, str. 24; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 23, str. 244);

35)

dyrektywy Komisji 1999/21/WE z dnia 25 marca 1999 r. w sprawie dietetycznych środków

spożywczych specjalnego przeznaczenia medycznego

(Dz. Urz. WE L 91 z 07.04.1999, str. 29; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 23, str. 273);

36)

dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 marca 2000 r. w sprawie

zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich w zakresie etykietowania, prezentacji

i reklamy środków spożywczych

(Dz. Urz. WE L 109 z 06.05.2000, str. 29, z późn. zm.);

37)

dyrektywy Komisji 2001/15/WE z dnia 15 lutego 2001 r. w sprawie substancji, które

mogą być dodawane w szczególnych celach odżywczych do żywności specjalnego przeznaczenia

żywieniowego

(Dz. Urz. WE L 52 z 22.02.2001, str. 19, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 26, str. 188);

38)

dyrektywy Komisji 2001/22/WE z dnia 8 marca 2001 r. ustanawiającej metody pobierania

próbek i metody analiz do celów urzędowej kontroli poziomów ołowiu, kadmu, rtęci i

3-MCPD w środkach spożywczych

(Dz. Urz. WE L 77 z 16.03.2001, str. 14; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 26, str. 201);

39)

dyrektywy Komisji 2002/26/WE z dnia 13 marca 2002 r. ustanawiającej metody pobierania

próbek i metody analiz do celów urzędowej kontroli poziomów ochratoksyny A w środkach

spożywczych

(Dz. Urz. WE L 75 z 16.03.2002, str. 38, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 29, str. 280);

40)

dyrektywy 2002/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 czerwca 2002 r. w sprawie

zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do suplementów żywnościowych

(Dz. Urz. WE L 183 z 12.07.2002, str. 51; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 29, str. 490);

41)

dyrektywy Komisji 2002/63/WE z dnia 11 lipca 2002 r. ustanawiającej wspólnotowe metody

pobierania próbek do celów urzędowej kontroli pozostałości pestycydów w produktach

pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz na ich powierzchni oraz uchylającej dyrektywę

79/700/EWG

(Dz. Urz. WE L 187 z 16.07.2002, str. 30, Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 36, str. 228);

42)

dyrektywy Komisji 2002/67/WE z dnia 18 lipca 2002 r. w sprawie etykietowania środków

spożywczych zawierających chininę oraz środków spożywczych zawierających kofeinę

(Dz. Urz. WE L 191 z 19.07.2002, str. 20; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 7, str. 116);

43)

dyrektywy Komisji 2002/69/WE z dnia 26 lipca 2002 r. ustanawiającej metody pobierania

próbek i metody analizy do celów urzędowej kontroli dioksyn i oznaczania dioksynopodobnych

polichlorowanych bifenyli (PCB) w środkach spożywczych

(Dz. Urz. WE L 209 z 06.08.2002, str. 5, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 29, str. 525);

44)

dyrektywy Komisji 2003/40/WE z dnia 16 maja 2003 r. ustanawiającej wykaz, stężenia

graniczne i wymogi w zakresie etykietowania dla składników naturalnych wód mineralnych

oraz warunki zastosowania powietrza wzbogaconego w ozon do oczyszczania naturalnych

wód mineralnych i wód źródlanych

(Dz. Urz. UE L 126 z 22.05.2003, str. 34; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 31, str. 193);

45)

dyrektywy Komisji 2003/78/WE z dnia 11 sierpnia 2003 r. ustanawiającej metody pobierania

próbek i metody analizy do celów urzędowej kontroli poziomów patuliny w środkach spożywczych

(Dz. Urz. UE L 203 z 12.08.2003, str. 40; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 31, str. 402);

46)

dyrektywy Komisji 2004/16/WE z dnia 12 lutego 2004 r. ustanawiającej metody pobierania

próbek i metody analizy do celów urzędowej kontroli poziomów cyny w żywności konserwowanej

(Dz. Urz. UE L 42 z 13.02.2004, str. 16).

Dane dotyczące ogłoszenia aktów prawa Unii Europejskiej, o których mowa w niniejszej

ustawie, dotychczas nieogłoszonych w Polskim wydaniu specjalnym Dziennika Urzędowego

Unii Europejskiej, dotyczą ogłoszenia tych aktów w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej

- wydanie specjalne.

”

;

2)

w art. 1 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Ustawa reguluje

1)

wymagania w zakresie jakości zdrowotnej żywności, dozwolonych substancji dodatkowych

i innych składników żywności oraz substancji pomagających w przetwarzaniu, z wyłączeniem

spraw dotyczących jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych;

2)

warunki produkcji i obrotu oraz wymagania dotyczące przestrzegania zasad higieny w

procesie produkcji i w obrocie środkami spożywczymi lub substancjami, o których mowa

w pkt 1, oraz materiałami i wyrobami przeznaczonymi do kontaktu z żywnością w celu

zapewnienia właściwej jakości zdrowotnej żywności;

3)

zasady przeprowadzania urzędowej kontroli żywności.

”

;

3)

w art. 3 w ust. 1

a)

po pkt 5 dodaje się pkt 5a-5c w brzmieniu

„

5a)

składnik odżywczy - składnik pokarmowy niezbędny do odżywiania organizmu człowieka,

w szczególności białko, węglowodany, tłuszcz, witaminy i składniki mineralne;

5b)

wartość odżywcza - szczególne wartości środka spożywczego ze względu na

a)

energię (wartość kaloryczną), której ten środek spożywczy dostarcza, dostarcza w zmniejszonej

lub zwiększonej ilości albo nie dostarcza lub

b)

składniki odżywcze, które środek spożywczy zawiera, zawiera w zmniejszonej lub zwiększonej

ilości albo których nie zawiera;

5c)

wzbogacanie żywności - dodawanie do środków spożywczych jednego składnika odżywczego

lub kilku składników odżywczych, niezależnie od tego, czy naturalnie występują one

w tym środku spożywczym, czy nie, w celu zapobiegania niedoborom lub korygowania niedoborów

jednego składnika odżywczego lub kilku składników odżywczych w całych populacjach

lub określonych grupach ludności;

”

,

b)

pkt 9 otrzymuje brzmienie

„

9)

obrót żywnością - czynności w rozumieniu art. 3 pkt 8 rozporządzenia nr 178/2002/WE;

”

,

c)

pkt 21 otrzymuje brzmienie

„

21)

środek spożywczy szkodliwy dla zdrowia lub życia człowieka - środek spożywczy, którego

spożycie w normalnych warunkach i zgodnie z przeznaczeniem może spowodować negatywne

skutki dla zdrowia lub życia człowieka, jeżeli zawiera drobnoustroje chorobotwórcze

lub zanieczyszczenia pochodzące z mikroorganizmów lub powstałe w wyniku ich obecności

w ilości mogącej stanowić zagrożenie dla zdrowia lub życia człowieka lub zawiera inne

substancje toksyczne niezależnie od ich pochodzenia;

”

,

d)

pkt 23 otrzymuje brzmienie

„

23)

data minimalnej trwałości - datę, do której prawidłowo przechowywany środek spożywczy

zachowuje swoje szczególne właściwości;

”

,

e)

pkt 25 otrzymuje brzmienie

„

25)

środek spożywczy zafałszowany - środek spożywczy, którego skład lub inne właściwości

zostały zmienione, a nabywca nie został o tym poinformowany w sposób określony w art.

24, albo środek spożywczy, w którym zostały wprowadzone zmiany mające na celu ukrycie

jego rzeczywistego składu lub innych właściwości; środek spożywczy jest środkiem spożywczym

zafałszowanym, jeżeli

a)

dodano do niego substancje zmieniające jego skład i obniżające jego wartość odżywczą,

b)

odjęto składnik lub zmniejszono zawartość jednego lub kilku składników decydujących

o wartości odżywczej lub innej właściwości środka spożywczego mającego wpływ na jego

jakość,

c)

dokonano zabiegów, które ukryły rzeczywisty jego skład lub nadały mu wygląd środka

spożywczego o należytej jakości,

d)

niezgodnie z prawdą podano jego nazwę, skład, datę lub miejsce produkcji, termin przydatności

do spożycia lub datę minimalnej trwałości albo w inny sposób nieprawidłowo go oznakowano,

jeżeli działania te mają wpływ na jakość środka spożywczego;

”

,

f)

po pkt 26 dodaje się pkt 26a w brzmieniu

„

26a)

żywność genetycznie zmodyfikowana - żywność w rozumieniu art. 2 ust. 6 rozporządzenia (WE) Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1829/2003 z dnia

22 września 2003 r. w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy

(Dz. Urz. UE L 268 z 18.10.2003, str. 1), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1829/2003/WE”;

”

,

g)

pkt 28 otrzymuje brzmienie

„

28)

materiały i wyroby przeznaczone do kontaktu z żywnością - materiały i wyroby w rozumieniu

art. 1 rozporządzenia (WE) Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1935/2004 z dnia 27

października 2004 r. w sprawie materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością

oraz uchylającego dyrektywy 80/590/EWG i 89/109/EWG

(Dz. Urz. UE L 338 z 13.11.2004, str. 4);

”

,

h)

pkt 31 otrzymuje brzmienie

„

31)

żywność przeznaczona bezpośrednio dla konsumenta - żywność znajdującą się w obrocie

w postaci gotowej do spożycia lub używania przez konsumentów w rozumieniu art. 3 pkt 18 rozporządzenia nr 178/2002/WE;

”

,

i)

w pkt 46 na końcu kropkę zastępuje się średnikiem oraz dodaje się pkt 47 i 48 w brzmieniu

„

47)

otwór - miejsce czerpania (wydobywania) naturalnej wody mineralnej lub naturalnej

wody źródlanej;

48)

handel obwoźny - obrót żywnością wykonywany ze specjalistycznych środków transportu

na zasadach określonych w art. 39.

”

;

4)

w art. 9

a)

ust. 4a otrzymuje brzmienie

„

4a.

Maksymalne poziomy zanieczyszczeń chemicznych i biologicznych, które mogą znajdować

się w żywności, w tym w napojach alkoholowych, w składnikach żywności albo na powierzchni

żywności, przeznaczonych do obrotu lub do produkcji innych środków spożywczych, określają

przepisy odrębne Unii Europejskiej.

”

,

b)

po ust. 4a dodaje się ust. 4b i 4c w brzmieniu

„

4b.

Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw rolnictwa

może określić, w drodze rozporządzenia, maksymalne poziomy zanieczyszczeń chemicznych

i biologicznych innych niż określone w przepisach, o których mowa w ust. 4a, które

mogą znajdować się w żywności, w składnikach żywności albo na powierzchni żywności,

przeznaczonych do obrotu lub do produkcji innych środków spożywczych, mając na względzie

zapewnienie bezpieczeństwa żywności.

4c.

Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw rolnictwa

określi, w drodze rozporządzenia, metody pobierania próbek określonych środków spożywczych

do celów urzędowej kontroli poziomów zanieczyszczeń oraz przygotowywania próbek i

wytyczne dla metod analitycznych stosowanych do oznaczania zawartości tych zanieczyszczeń,

mając na względzie potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa żywności oraz jednolite wymagania

obowiązujące w Unii Europejskiej.

”

,

c)

ust. 12 otrzymuje brzmienie

„

12.

Decyzja, o której mowa w ust. 9, zostaje uchylona w przypadku, gdy Komisja Europejska

lub Rada Unii Europejskiej nie podejmą działań określonych w art. 5 ust. 3 dyrektywy Rady 89/107/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. w sprawie zbliżenia

ustawodawstw Państw Członkowskich dotyczących dodatków do środków spożywczych dopuszczonych

do użycia w środkach spożywczych przeznaczonych do spożycia przez ludzi

(Dz. Urz. WE L 40 z 11.02.1989, str. 27, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 9, str. 311).

”

;

5)

w art. 9a

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Główny Inspektor Sanitarny dokonuje, w drodze decyzji administracyjnej, uznania wody

jako naturalnej wody mineralnej na podstawie zgłoszenia przedsiębiorcy zawierającego

ocenę i kwalifikację rodzajową przeprowadzone w sposób określony w przepisach wydanych

na podstawie ust. 4 pkt 2.

”

,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu

„

1a.

W uznaniu, o którym mowa w ust. 1, podawane są następujące dane dotyczące naturalnej

wody mineralnej

1)

nazwa otworu lub zespołu otworów, z których czerpana jest ta woda;

2)

nazwa handlowa;

3)

nazwa producenta wody i jego adres;

4)

zawartość charakterystycznych składników mineralnych w litrze wody;

5)

stopień nasycenia dwutlenkiem węgla i jego pochodzenie;

6)

informacje dodatkowe zalecane w ocenie i kwalifikacji rodzajowej wody, świadczące

o szczególnych właściwościach lub przeznaczeniu wody, określone w przepisach wydanych

na podstawie ust. 4 pkt 2.

1b.

Wykaz wód uznanych za naturalne wody mineralne jest publikowany w drodze obwieszczenia

w dzienniku urzędowym ministra właściwego do spraw zdrowia.

”

,

c)

dodaje się ust. 4 w brzmieniu

„

4.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowe wymagania, jakie powinny spełniać naturalne wody mineralne, naturalne

wody źródlane i wody stołowe,

2)

wzorcowy zakres badań oraz sposób przeprowadzania oceny i kwalifikacji rodzajowej

wód, o których mowa w pkt 1,

3)

szczególne wymagania dotyczące znakowania wód, o których mowa w pkt 1,

4)

szczegółowe warunki sanitarne i wymagania w zakresie przestrzegania zasad higieny

w procesie produkcji lub w obrocie wodami, o których mowa w pkt 1

- mając na względzie zapewnienie bezpieczeństwa tej żywności oraz wymagania w tym

zakresie obowiązujące w Unii Europejskiej.

”

;

6)

po art. 9a dodaje się art. 9b w brzmieniu

„

Art. 9b.

1.

Minister właściwy do spraw zdrowia może czasowo na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

w drodze rozporządzenia

1)

zawiesić lub ograniczyć

a)

obrót i stosowanie dozwolonej substancji dodatkowej lub substancji pomagającej w przetwarzaniu,

określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 4 pkt 1,

b)

poddawanie żywności procesom napromieniania promieniowaniem jonizującym oraz obrót

żywnością poddaną tym procesom, określonym w przepisach wydanych na podstawie art.

8 ust. 3,

2)

obniżyć maksymalne poziomy zanieczyszczeń chemicznych i biologicznych określonych

w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 4b,

3)

obniżyć najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości chemicznych środków ochrony roślin

określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 5

- jeżeli na podstawie nowych dowodów lub po dokonaniu ponownej oceny uzyska dostateczne

podstawy do stwierdzenia, że mogą one zagrażać zdrowiu lub życiu człowieka.

2.

Rozporządzenia, o których mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw zdrowia przekazuje

niezwłocznie, wraz z uzasadnieniem, innym państwom członkowskim Unii Europejskiej

oraz Komisji Europejskiej.

3.

Jeżeli Komisja Europejska podejmie stosowne działania w celu potwierdzenia dowodów

podanych w uzasadnieniu do wydanego rozporządzenia, o którym mowa w ust. 1, rozporządzenie

może obowiązywać do czasu przyjęcia przez Komisję Europejską zmian w przepisach Unii

Europejskiej.

”

;

7)

w art. 12 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Podjęcie produkcji nowej żywności lub wprowadzenie jej do obrotu musi być poprzedzone

postępowaniem, o którym mowa w rozporządzeniu nr 258/97/WE.

”

;

8)

po art. 12a dodaje się art. 12b i 12c w brzmieniu

„

Art. 12b.

1.

Wprowadzanie do obrotu żywności genetycznie zmodyfikowanej musi być poprzedzone postępowaniem,

o którym mowa w rozporządzeniu nr 1829/2003/WE.

2.

Główny Inspektor Sanitarny jest organem właściwym do wykonywania czynności dotyczących

żywności genetycznie zmodyfikowanej, określonych w rozporządzeniu nr 1829/2003/WE, w zakresie, w jakim przepisy te przewidują wykonanie czynności przez właściwe organy

krajowe państwa członkowskiego Unii Europejskiej.

3.

Koszty postępowania, o którym mowa w ust. 1, ponoszą wnioskodawcy, o których mowa

w art. 4 ust. 3 rozporządzenia nr 1829/2003/WE.

Art. 12c.

Główny Inspektor Sanitarny jest organem właściwym do wykonywania czynności dotyczących

organizmów genetycznie zmodyfikowanych przeznaczonych do bezpośredniego wykorzystania

jako żywność w rozumieniu przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1946/2003/WE z dnia 15 lipca 2003 r.

w sprawie transgranicznego przemieszczania organizmów genetycznie zmodyfikowanych

(Dz. Urz. UE L 287 z 05.11.2003, str. 1), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1946/2003/WE”, w zakresie, w jakim przepisy te

przewidują wykonywanie czynności przez właściwe organy krajowe państwa członkowskiego

Unii Europejskiej.

”

;

9)

uchyla się art. 17;

10)

w art. 19

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Na podstawie powiadomienia, o którym mowa w art. 18 ust. 1, przeprowadza się postępowanie

mające na celu wyjaśnienie, czy wymienione w powiadomieniu

1)

środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego wyraźnie różnią się od żywności

przeznaczonej do powszechnego spożycia oraz czy odpowiadają one szczególnym potrzebom

żywieniowym, zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 16;

2)

suplementy diety oraz substancje wzbogacające dodawane do żywności spełniają warunki

określone w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 4 pkt 3.

”

,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Postępowania, o którym mowa w ust. 1, nie przeprowadza się w stosunku do środków spożywczych,

o których mowa w art. 18 ust. 1, jeżeli środek spożywczy został już wprowadzony do

obrotu w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej.

”

;

11)

w art. 20

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

W przypadku przeprowadzania postępowania, o którym mowa w art. 19 ust. 1, Główny Inspektor

Sanitarny zasięga opinii właściwych jednostek badawczo-rozwojowych, chyba że przedsiębiorca

dostarczy opinię wydaną przez ogólnie uznaną niezależną jednostkę naukowo-badawczą

jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej.

”

,

b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a-1d w brzmieniu

„

1a.

Koszty wydania opinii, o których mowa w ust. 1, ponoszą przedsiębiorcy. Koszty poniesione

w związku z wydaniem opinii obejmują koszty bezpośrednie jednostki badawczo-rozwojowej,

przy uwzględnieniu, średnio, wymiaru 10-15 godzin pracy jako czasu niezbędnego do

przygotowania opinii.

1b.

Do kosztów bezpośrednich zaliczane są koszty osobowe i rzeczowe.

1c.

Koszty osobowe obejmują koszty wynagrodzeń pracowników opracowujących opinie oraz

opłacane przez pracodawcę, zgodnie z obowiązującymi przepisami, należności od wynagrodzeń

pracowników.

1d.

Koszty rzeczowe obejmują koszty administracyjno-biurowe utrzymania jednostki badawczo-rozwojowej,

obliczane proporcjonalnie do nakładu czasu pracy niezbędnego do przygotowania opinii.

”

;

12)

w art. 24

a)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Opakowania środków spożywczych muszą być znakowane w sposób zrozumiały dla konsumenta,

ich napisy muszą być wyraźne, czytelne i nieusuwalne, umieszczone w widocznym miejscu,

a także nie mogą być w żaden sposób ukryte, zasłonięte lub przesłonięte innymi nadrukami

czy obrazkami.

”

,

b)

dodaje się ust. 8 w brzmieniu

„

8.

Żywność genetycznie zmodyfikowaną znakuje się na zasadach określonych w rozporządzeniu nr 1829/2003/WE oraz w rozporządzeniu nr 1830/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r.

dotyczącym możliwości śledzenia i etykietowania organizmów zmodyfikowanych genetycznie

oraz możliwości śledzenia żywności i produktów paszowych wyprodukowanych z organizmów

zmodyfikowanych genetycznie i zmieniającym dyrektywę 2001/18/WE

(Dz. Urz. UE L 268 z 18.10.2003, str. 24), zwanym dalej „rozporządzeniem nr 1830/2003/WE”.

”

;

13)

art. 25 otrzymuje brzmienie

„

Art. 25.

Środki spożywcze, dozwolone substancje dodatkowe lub inne składniki żywności znakowane

datą minimalnej trwałości lub terminem przydatności do spożycia mogą znajdować się

w obrocie do tej daty lub terminu.

”

;

14)

w art. 27

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Produkcję żywności, dozwolonych substancji dodatkowych lub innych składników żywności

oraz materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością lub obrót nimi wolno

prowadzić, jeżeli zostaną spełnione wymagania w zakresie higieny zapewniające właściwą

jakość zdrowotną żywności, w tym wymagania dotyczące pomieszczeń, urządzeń oraz ich

lokalizacji, a stan zdrowia osób biorących udział w produkcji lub obrocie żywnością

będzie odpowiadał wymaganiom określonym w przepisach o chorobach zakaźnych i zakażeniach.

”

,

b)

dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Decyzji, o której mowa w ust. 2, nie wymaga wprowadzanie do obrotu, poprzez urządzenia

dystrybucyjne, żywności w opakowaniach jednostkowych.

”

;

15)

w art. 28 uchyla się ust. 4;

16)

w art. 29 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Sposób weryfikacji i dokumentowania zasad systemu HACCP w zakładzie, w celu potwierdzenia,

że postępowanie, o którym mowa w ust. 1, jest skuteczne, określa kierujący zakładem.

”

;

17)

art. 38 otrzymuje brzmienie

„

Art. 38.

Tranzyt żywności, dozwolonych substancji dodatkowych, innych składników żywności,

substancji pomagających w przetwarzaniu żywności lub materiałów i wyrobów przeznaczonych

do kontaktu z żywnością może odbywać się tylko w szczelnych środkach transportu, zabezpieczonych

przed ich niekontrolowanym otwarciem i zaopatrzonych w plomby urzędu celnego zgodnie

z przepisami prawa celnego.

”

;

18)

w art. 40a ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

W celu zapewnienia naukowych podstaw analizy ryzyka zagrożenia zdrowia jednostki badawczo-rozwojowe

podlegające nadzorowi ministra właściwego do spraw zdrowia oraz ministra właściwego

do spraw rolnictwa określają i koordynują programy monitoringu żywności i żywienia

oraz środków żywienia zwierząt realizowane przez organy urzędowej kontroli żywności

oraz opracowują opinie naukowe niezbędne do oceny ryzyka.

”

;

19)

w art. 40c dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Współpraca, o której mowa w ust. 1, w odniesieniu do żywności objętej nadzorem ministra

właściwego do spraw rolnictwa, ministra właściwego do spraw rozwoju wsi lub ministra

właściwego do spraw rynków rolnych, wykonywana jest w porozumieniu z właściwym ministrem.

”

;

20)

w art. 44 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Badania laboratoryjne, o których mowa w art. 43, wykonują akredytowane

1)

laboratoria Państwowej Inspekcji Sanitarnej funkcjonujące w zintegrowanym systemie

badań laboratoryjnych jakości zdrowotnej żywności określonym w art. 15a ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej

(Dz. U. z 1998 r. Nr 90, poz. 575, z późn. zm.;

2)

laboratoria referencyjne.

”

;

21)

w art. 45 uchyla się ust. 2;

22)

w art. 49 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Kto produkuje lub wprowadza do obrotu szkodliwe dla zdrowia lub życia człowieka środki

spożywcze, dozwolone substancje dodatkowe lub inne składniki żywności, substancje

pomagające w przetwarzaniu oraz materiały i wyroby przeznaczone do kontaktu z żywnością,

podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

”

;

23)

art. 50 otrzymuje brzmienie

„

Art. 50.

Kto

1)

produkuje lub wprowadza do obrotu, o niewłaściwej jakości zdrowotnej, zepsute lub

zafałszowane, środki spożywcze, dozwolone substancje dodatkowe lub inne składniki

żywności, substancje pomagające w przetwarzaniu,

2)

wprowadza do obrotu żywność genetycznie zmodyfikowaną bez uzyskania zezwolenia, o

którym mowa w przepisach rozporządzenia nr 1829/2003/WE, albo dokonuje tych czynności niezgodnie z warunkami określonymi w tym zezwoleniu,

3)

nie wycofuje z obrotu żywności genetycznie zmodyfikowanej określonej w decyzji Komisji

Europejskiej albo dokonuje tych czynności niezgodnie z tą decyzją,

podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

”

;

24)

po art. 51 dodaje się art. 51a-51d w brzmieniu

„

Art. 51a.

Kto

1)

nie umieszcza na wprowadzonej do obrotu żywności genetycznie zmodyfikowanej oznakowania

w sposób określony w przepisach rozporządzenia nr 1829/2003/WE oraz rozporządzenia nr 1830/2003/WE albo dokonuje tych czynności niezgodnie z tymi przepisami,

2)

nie wykonuje obowiązku monitorowania wprowadzonej do obrotu żywności genetycznie zmodyfikowanej

w sposób określony w przepisach rozporządzenia nr 1829/2003/WE albo dokonuje tych czynności niezgodnie z tymi przepisami,

podlega karze grzywny.

Art. 51b.

Kto

1)

nie przekazuje Komisji Europejskiej informacji o wszelkich nowych danych naukowych

lub technicznych, które mogą mieć wpływ na ocenę bezpieczeństwa używania żywności

genetycznie zmodyfikowanej,

2)

nie przekazuje niezwłocznie Komisji Europejskiej informacji o wszelkich zakazach lub

ograniczeniach nałożonych przez właściwy organ państwa trzeciego, w którym żywność

genetycznie zmodyfikowana jest wprowadzana do obrotu

- w sposób określony w rozporządzeniu nr 1829/2003/WE,

podlega karze grzywny.

Art. 51c.

Kto nie stosuje się do decyzji w sprawie przywozu organizmów genetycznie zmodyfikowanych

przeznaczonych do bezpośredniego wykorzystania jako żywność lub do ich przetwarzania,

o którym mowa w art. 10 ust. 1 rozporządzenia nr 1946/2003/WE,

podlega karze grzywny.

Art. 51d.

Kto dokonuje transgranicznego przemieszczania organizmów genetycznie zmodyfikowanych

przeznaczonych do bezpośredniego wykorzystania jako żywność lub do ich przetwarzania

w sposób niezgodny z art. 10 ust. 1 rozporządzenia nr 1946/2003/WE,

podlega karze grzywny.

”

;

25)

art. 52 otrzymuje brzmienie

„

Art. 52.

Orzekanie w sprawach o czyny, o których mowa w art. 51-51d, następuje w trybie przepisów

Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.

”

.

Ustawa określa wymagania dla materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością

dotyczące bezpieczeństwa zdrowia lub życia człowieka w zakresie nieuregulowanym przepisami

rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1935/2004 z dnia 27 października

2004 r. w sprawie materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością oraz

uchylającego dyrektywy 80/590/EWG i 89/109/EWG

(Dz. Urz. UE L 338 z 13.11.2004), zwanego dalej „rozporządzeniem 1935/2004”.

W ustawie z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej

(Dz. U. z 1998 r. Nr 90, poz. 575, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 4 w ust. 1 po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu

„

3a)

nadzoru nad jakością zdrowotną żywności,

”

;

2)

w art. 10 po ust. 1 dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu

„

1a.

Obszar działania państwowego powiatowego inspektora sanitarnego może obejmować kilka

powiatów.

1b.

Minister właściwy do spraw zdrowia, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

administracji publicznej, w przypadku, o którym mowa w ust. 1a, określi, w drodze

rozporządzenia, terytorialny obszar działania i siedzibę państwowego powiatowego inspektora

sanitarnego oraz podległą mu stację sanitarno-epidemiologiczną, mając na względzie

dostosowanie właściwości terytorialnej państwowych powiatowych inspektorów sanitarnych

do potrzeb Państwowej Inspekcji Sanitarnej w stosunku do realizowanych zadań.

”

;

3)

po art. 15 dodaje się art. 15a w brzmieniu

„

Art. 15a.

1.

Stacje sanitarno-epidemiologiczne określone w wykazach, o których mowa w ust. 3, wykonują

badania laboratoryjne w zakresie nadzoru sanitarnego, działając w zintegrowanym systemie

badań laboratoryjnych.

2.

Przez zintegrowany system badań laboratoryjnych rozumie się jednolity sposób wykonywania

badań laboratoryjnych w zakresie nadzoru sanitarnego nad warunkami

1)

jakości zdrowotnej wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi określonej w przepisach

o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków,

2)

jakości zdrowotnej żywności, w ramach urzędowej kontroli żywności i monitoringu określonych

w przepisach o warunkach zdrowotnych żywności i żywienia.

3.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze zarządzenia

1)

wykaz stacji sanitarno-epidemiologicznych wykonujących badania wody w zintegrowanym

systemie badań laboratoryjnych,

2)

wykaz stacji sanitarno-epidemiologicznych wykonujących badania jakości zdrowotnej

żywności w zintegrowanym systemie badań laboratoryjnych

- mając na względzie strukturę organizacyjną stacji sanitarno-epidemiologicznych oraz

liczbę podmiotów objętych na danym terenie nadzorem sanitarnym i charakter prowadzonej

przez te podmioty działalności gospodarczej.

4.

Stacje sanitarno-epidemiologiczne działające w zintegrowanym systemie badań laboratoryjnych,

o których mowa w ust. 3 pkt 2, wykonują badania jakości zdrowotnej żywności zgodnie

z rocznymi planami pobierania próbek żywności w Państwowej Inspekcji Sanitarnej zatwierdzanymi

przez Głównego Inspektora Sanitarnego.

”

;

4)

po art. 37 dodaje się art. 37a w brzmieniu

„

Art. 37a.

1.

Jeżeli państwowy powiatowy inspektor sanitarny przejmuje zadania jednego lub kilku

państwowych powiatowych inspektorów sanitarnych, zgodnie z art. 10 ust. 1a, zachowują

ważność decyzje i postanowienia wydane przez państwowego powiatowego inspektora sanitarnego,

którego zadania są przejmowane.

2.

Postępowania wszczęte i niezakończone przez państwowego powiatowego inspektora sanitarnego,

którego zadania są przejmowane, są prowadzone dalej przez państwowego powiatowego

inspektora sanitarnego, który przejął zadania tego państwowego powiatowego inspektora

sanitarnego.

”

.

W ustawie z dnia 6 września 2001 r. o materiałach i wyrobach przeznaczonych do kontaktu

z żywnością

(Dz. U. Nr 128, poz. 1408, z 2003 r. Nr 171, poz. 1662 oraz z 2004 r. Nr 173, poz. 1808) wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 1 otrzymuje brzmienie

„

Art. 1.

Ustawa określa wymagania dla materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością

dotyczące bezpieczeństwa zdrowia lub życia człowieka w zakresie nieuregulowanym przepisami

rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1935/2004 z dnia 27 października

2004 r. w sprawie materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością oraz

uchylającego dyrektywy 80/590/EWG i 89/109/EWG

(Dz. Urz. UE L 338 z 13.11.2004), zwanego dalej „rozporządzeniem 1935/2004”.

”

;

2)

uchyla się art. 2;

3)

w art. 3 uchyla się ust. 1-3;

4)

art. 4 i 5 otrzymują brzmienie

„

Art. 4.

Stosowanie innych substancji niż określone w wykazach, o których mowa w art. 3 ust.

4, zwanych dalej „nowymi substancjami”, wymaga uzyskania zezwolenia w trybie i na

zasadach określonych w art. 8-11 rozporządzenia 1935/2004.

Art. 5.

Główny Inspektor Sanitarny jest organem właściwym do przyjmowania wniosków przedsiębiorców

o wydanie zezwolenia na stosowanie substancji nieobjętych wykazami, o których mowa

w art. 3 ust. 4, oraz do przekazywania tych wniosków do Europejskiego Urzędu do Spraw

Bezpieczeństwa Żywności.

”

;

5)

uchyla się art. 6-11;

6)

art. 12 otrzymuje brzmienie

„

Art. 12.

Główny Inspektor Sanitarny prowadzi rejestr wniosków, o których mowa w art. 5.

”

;

7)

uchyla się art. 13 i 14;

8)

art. 16 otrzymuje brzmienie

„

Art. 16.

Materiały i wyroby przeznaczone do kontaktu z żywnością, wprowadzane do obrotu na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, znakowane są w języku polskim.

Materiały i wyroby mogą być ponadto znakowane w jednym języku urzędowym lub w kilku

językach urzędowych Wspólnoty.

”

;

9)

w art. 18 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Kto wprowadza do obrotu materiały i wyroby niespełniające wymagań określonych w ustawie

i rozporządzeniu 1935/2004, w tym oznakowane w sposób niezgodny z wymaganiami określonymi w art. 15 rozporządzenia 1935/2004, podlega karze grzywny lub aresztu.

”

;

10)

uchyla się załącznik do ustawy.

Stosowanie innych substancji niż określone w wykazach, o których mowa w art. 3 ust.

4, zwanych dalej „nowymi substancjami”, wymaga uzyskania zezwolenia w trybie i na

zasadach określonych w art. 8-11 rozporządzenia 1935/2004.

W ustawie z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej

(Dz. U. Nr 33, poz. 287, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 3 w ust. 2 w pkt 7 kropkę na końcu zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt

8 w brzmieniu

„

8)

przyjmowanie informacji o niebezpiecznych produktach żywnościowych oraz środkach żywienia

zwierząt od organów Państwowej Inspekcji Ochrony Roślin i Nasiennictwa, Inspekcji

Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, w zakresie kompetencji tych inspekcji,

oraz od organów Inspekcji Handlowej o niebezpiecznych produktach żywnościowych pochodzenia

zwierzęcego oraz ocena ryzyka i stopnia zagrożenia spowodowanego niebezpiecznym produktem

żywnościowym lub środkiem żywienia zwierząt, a następnie przekazywanie tych informacji

do kierującego siecią systemu RASFF, o którym mowa w art. 40b ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o warunkach zdrowotnych żywności i żywienia

(Dz. U. z 2005 r. Nr 31, poz. 265 i Nr 178, poz. 1480).

”

;

2)

w art. 13 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Główny Lekarz Weterynarii

1)

tworzy podpunkt krajowego punktu kontaktowego (PKPK) sieci systemu RASFF realizującego

zadania, o których mowa w art. 3 ust. 2 pkt 8, i kieruje pracami tego podpunktu;

2)

jest odpowiedzialny za zbieranie informacji dotyczących wszystkich stwierdzonych przypadków

niebezpiecznej żywności pochodzenia roślinnego, zwierzęcego i środków żywienia zwierząt

- w zakresie objętym kompetencjami Inspekcji Weterynaryjnej, Państwowej Inspekcji

Ochrony Roślin i Nasiennictwa, Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych

oraz Inspekcji Handlowej - i za przekazywanie tych informacji do krajowego punktu

kontaktowego sieci systemu RASFF.

”

.

Główny Inspektor Sanitarny jest organem właściwym do przyjmowania wniosków przedsiębiorców

o wydanie zezwolenia na stosowanie substancji nieobjętych wykazami, o których mowa

w art. 3 ust. 4, oraz do przekazywania tych wniosków do Europejskiego Urzędu do Spraw

Bezpieczeństwa Żywności.

W ustawie z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. Nr 173, poz. 1807, z późn. zm. w art. 84 w pkt 6 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 7 w brzmieniu

„

7)

nadzorem sanitarnym na podstawie ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej

(Dz. U. z 1998 r. Nr 90, poz. 575, z późn. zm. i ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o warunkach zdrowotnych żywności i żywienia

(Dz. U. z 2005 r. Nr 31, poz. 265 i Nr 178, poz. 1480), w zakresie dotyczącym bezpieczeństwa żywności.

”

.

Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 9 ust. 4a i art. 9a ust. 1 ustawy wymienionej

w art. 1 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na

podstawie art. 9 ust. 4b i art. 9a ust. 4 ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu

nadanym niniejszą ustawą.

1.

Naturalne wody mineralne produkowane i wprowadzane do obrotu na podstawie przepisów

dotychczasowych uznaje się za naturalne wody mineralne w rozumieniu art. 9a ustawy

wymienionej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

2.

Oceny i kwalifikacje rodzajowe naturalnych wód mineralnych przeprowadzone do dnia

wejścia w życie ustawy zachowują ważność.

Materiały i wyroby przeznaczone do kontaktu z żywnością niespełniające wymagań określonych

w ustawie, o której mowa w art. 3, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, wprowadzone

do obrotu przed dniem wejścia w życie ustawy mogą pozostać w obrocie do wyczerpania

zapasów.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Minister właściwy do spraw zdrowia może czasowo na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

w drodze rozporządzenia

1)

zawiesić lub ograniczyć

a)

obrót i stosowanie dozwolonej substancji dodatkowej lub substancji pomagającej w przetwarzaniu,

określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 4 pkt 1,

b)

poddawanie żywności procesom napromieniania promieniowaniem jonizującym oraz obrót

żywnością poddaną tym procesom, określonym w przepisach wydanych na podstawie art.

8 ust. 3,

2)

obniżyć maksymalne poziomy zanieczyszczeń chemicznych i biologicznych określonych

w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 4b,

3)

obniżyć najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości chemicznych środków ochrony roślin

określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 5

- jeżeli na podstawie nowych dowodów lub po dokonaniu ponownej oceny uzyska dostateczne

podstawy do stwierdzenia, że mogą one zagrażać zdrowiu lub życiu człowieka.

2.

Rozporządzenia, o których mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw zdrowia przekazuje

niezwłocznie, wraz z uzasadnieniem, innym państwom członkowskim Unii Europejskiej

oraz Komisji Europejskiej.

3.

Jeżeli Komisja Europejska podejmie stosowne działania w celu potwierdzenia dowodów

podanych w uzasadnieniu do wydanego rozporządzenia, o którym mowa w ust. 1, rozporządzenie

może obowiązywać do czasu przyjęcia przez Komisję Europejską zmian w przepisach Unii

Europejskiej.

Główny Inspektor Sanitarny prowadzi rejestr wniosków, o których mowa w art. 5.

1.

Wprowadzanie do obrotu żywności genetycznie zmodyfikowanej musi być poprzedzone postępowaniem,

o którym mowa w rozporządzeniu nr 1829/2003/WE.

2.

Główny Inspektor Sanitarny jest organem właściwym do wykonywania czynności dotyczących

żywności genetycznie zmodyfikowanej, określonych w rozporządzeniu nr 1829/2003/WE, w zakresie, w jakim przepisy te przewidują wykonanie czynności przez właściwe organy

krajowe państwa członkowskiego Unii Europejskiej.

3.

Koszty postępowania, o którym mowa w ust. 1, ponoszą wnioskodawcy, o których mowa

w art. 4 ust. 3 rozporządzenia nr 1829/2003/WE.

Główny Inspektor Sanitarny jest organem właściwym do wykonywania czynności dotyczących

organizmów genetycznie zmodyfikowanych przeznaczonych do bezpośredniego wykorzystania

jako żywność w rozumieniu przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1946/2003/WE z dnia 15 lipca 2003 r.

w sprawie transgranicznego przemieszczania organizmów genetycznie zmodyfikowanych

(Dz. Urz. UE L 287 z 05.11.2003, str. 1), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1946/2003/WE”, w zakresie, w jakim przepisy te

przewidują wykonywanie czynności przez właściwe organy krajowe państwa członkowskiego

Unii Europejskiej.

1.

Stacje sanitarno-epidemiologiczne określone w wykazach, o których mowa w ust. 3, wykonują

badania laboratoryjne w zakresie nadzoru sanitarnego, działając w zintegrowanym systemie

badań laboratoryjnych.

2.

Przez zintegrowany system badań laboratoryjnych rozumie się jednolity sposób wykonywania

badań laboratoryjnych w zakresie nadzoru sanitarnego nad warunkami

1)

jakości zdrowotnej wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi określonej w przepisach

o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków,

2)

jakości zdrowotnej żywności, w ramach urzędowej kontroli żywności i monitoringu określonych

w przepisach o warunkach zdrowotnych żywności i żywienia.

3.

Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze zarządzenia

1)

wykaz stacji sanitarno-epidemiologicznych wykonujących badania wody w zintegrowanym

systemie badań laboratoryjnych,

2)

wykaz stacji sanitarno-epidemiologicznych wykonujących badania jakości zdrowotnej

żywności w zintegrowanym systemie badań laboratoryjnych

- mając na względzie strukturę organizacyjną stacji sanitarno-epidemiologicznych oraz

liczbę podmiotów objętych na danym terenie nadzorem sanitarnym i charakter prowadzonej

przez te podmioty działalności gospodarczej.

4.

Stacje sanitarno-epidemiologiczne działające w zintegrowanym systemie badań laboratoryjnych,

o których mowa w ust. 3 pkt 2, wykonują badania jakości zdrowotnej żywności zgodnie

z rocznymi planami pobierania próbek żywności w Państwowej Inspekcji Sanitarnej zatwierdzanymi

przez Głównego Inspektora Sanitarnego.

Materiały i wyroby przeznaczone do kontaktu z żywnością, wprowadzane do obrotu na

terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, znakowane są w języku polskim.

Materiały i wyroby mogą być ponadto znakowane w jednym języku urzędowym lub w kilku

językach urzędowych Wspólnoty.

Środki spożywcze, dozwolone substancje dodatkowe lub inne składniki żywności znakowane

datą minimalnej trwałości lub terminem przydatności do spożycia mogą znajdować się

w obrocie do tej daty lub terminu.

1.

Jeżeli państwowy powiatowy inspektor sanitarny przejmuje zadania jednego lub kilku

państwowych powiatowych inspektorów sanitarnych, zgodnie z art. 10 ust. 1a, zachowują

ważność decyzje i postanowienia wydane przez państwowego powiatowego inspektora sanitarnego,

którego zadania są przejmowane.

2.

Postępowania wszczęte i niezakończone przez państwowego powiatowego inspektora sanitarnego,

którego zadania są przejmowane, są prowadzone dalej przez państwowego powiatowego

inspektora sanitarnego, który przejął zadania tego państwowego powiatowego inspektora

sanitarnego.

Tranzyt żywności, dozwolonych substancji dodatkowych, innych składników żywności,

substancji pomagających w przetwarzaniu żywności lub materiałów i wyrobów przeznaczonych

do kontaktu z żywnością może odbywać się tylko w szczelnych środkach transportu, zabezpieczonych

przed ich niekontrolowanym otwarciem i zaopatrzonych w plomby urzędu celnego zgodnie

z przepisami prawa celnego.

Kto

1)

produkuje lub wprowadza do obrotu, o niewłaściwej jakości zdrowotnej, zepsute lub

zafałszowane, środki spożywcze, dozwolone substancje dodatkowe lub inne składniki

żywności, substancje pomagające w przetwarzaniu,

2)

wprowadza do obrotu żywność genetycznie zmodyfikowaną bez uzyskania zezwolenia, o

którym mowa w przepisach rozporządzenia nr 1829/2003/WE, albo dokonuje tych czynności niezgodnie z warunkami określonymi w tym zezwoleniu,

3)

nie wycofuje z obrotu żywności genetycznie zmodyfikowanej określonej w decyzji Komisji

Europejskiej albo dokonuje tych czynności niezgodnie z tą decyzją,

podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

Kto

1)

nie umieszcza na wprowadzonej do obrotu żywności genetycznie zmodyfikowanej oznakowania

w sposób określony w przepisach rozporządzenia nr 1829/2003/WE oraz rozporządzenia nr 1830/2003/WE albo dokonuje tych czynności niezgodnie z tymi przepisami,

2)

nie wykonuje obowiązku monitorowania wprowadzonej do obrotu żywności genetycznie zmodyfikowanej

w sposób określony w przepisach rozporządzenia nr 1829/2003/WE albo dokonuje tych czynności niezgodnie z tymi przepisami,

podlega karze grzywny.

Kto

1)

nie przekazuje Komisji Europejskiej informacji o wszelkich nowych danych naukowych

lub technicznych, które mogą mieć wpływ na ocenę bezpieczeństwa używania żywności

genetycznie zmodyfikowanej,

2)

nie przekazuje niezwłocznie Komisji Europejskiej informacji o wszelkich zakazach lub

ograniczeniach nałożonych przez właściwy organ państwa trzeciego, w którym żywność

genetycznie zmodyfikowana jest wprowadzana do obrotu

- w sposób określony w rozporządzeniu nr 1829/2003/WE,

podlega karze grzywny.

Kto nie stosuje się do decyzji w sprawie przywozu organizmów genetycznie zmodyfikowanych

przeznaczonych do bezpośredniego wykorzystania jako żywność lub do ich przetwarzania,

o którym mowa w art. 10 ust. 1 rozporządzenia nr 1946/2003/WE,

podlega karze grzywny.

Kto dokonuje transgranicznego przemieszczania organizmów genetycznie zmodyfikowanych

przeznaczonych do bezpośredniego wykorzystania jako żywność lub do ich przetwarzania

w sposób niezgodny z art. 10 ust. 1 rozporządzenia nr 1946/2003/WE,

podlega karze grzywny.

Orzekanie w sprawach o czyny, o których mowa w art. 51-51d, następuje w trybie przepisów

Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.