Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz o zmianie niektórych innych ustaw
Table of Provisions (34)
Statutory Text (34 Articles)
W ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach
(Dz. U. Nr 62, poz. 628, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany
1)
odnośnik nr 1 do tytułu ustawy otrzymuje brzmienie
„
1)
dyrektywy Rady 75/439/EWG z dnia 16 czerwca 1975 r. w sprawie unieszkodliwiania olejów
odpadowych
(Dz. Urz. WE L 194 z 25.07.1975, str. 23, L 42 z 12.02.1987, str. 43, L 377 z 31.12.1991, str. 48, L 243 z 24.09.1996, str. 31 i L 332 z 28.12.2000, str. 91),
2)
dyrektywy Rady 75/442/EWG z dnia 15 lipca 1975 r. w sprawie odpadów
(Dz. Urz. WE L 194 z 25.07.1975, str. 39, L 78 z 26.03.1991, str. 32 i L 377 z 23.12.1991, str. 48),
3)
dyrektywy Rady 78/176/EWG z dnia 20 lutego 1978 r. w sprawie odpadów pochodzących
z przemysłu ditlenku tytanu
(Dz. Urz. WE L 54 z 25.02.1978, str. 19, L 378 z 31.12.1982, str. 1, L 32 z 03.02.1983, str. 28, L 377 z 31.12.1991, str. 48 i L 409 z 31.12.1992, str. 11),
4)
dyrektywy Rady 86/278/EWG z dnia 12 czerwca 1986 r. w sprawie ochrony środowiska,
w szczególności gleby, w przypadku wykorzystywania osadów ściekowych w rolnictwie
(Dz. Urz. WE L 181 z 04.07.1986, str. 6 i L 377 z 31.12.1991, str. 48),
5)
dyrektywy Komisji 91/157/EWG z dnia 18 marca 1991 r. w sprawie baterii i akumulatorów
zawierających niektóre substancje niebezpieczne
(Dz. Urz. WE L 78 z 26.03.1991, str. 38, L 264 z 04.10.1993, str. 51 i L 1 z 05.01.1999, str. 1),
6)
dyrektywy Rady 91/271/EWG z dnia 21 maja 1991 r. dotyczącej oczyszczania ścieków komunalnych
(Dz. Urz. WE L 135 z 30.05.1991, str. 40 i L 67 z 07.03.1998, str. 29),
7)
dyrektywy Rady 91/689/EWG z dnia 12 grudnia 1991 r. w sprawie odpadów niebezpiecznych
(Dz. Urz. WE L 377 z 31.12.1991, str. 20 i L 168 z 02.07.1994, str. 28),
8)
dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 94/62/WE z dnia 20 grudnia 1994 r. w sprawie
opakowań i odpadów opakowaniowych
(Dz. Urz. WE L 365 z 31.12.1994, str. 10, L 284 z 31.10.2003, str. 1, L 47 z 18.02.2004, str. 26 i L 70 z 16.03.2005, str. 17),
9)
dyrektywy Rady 1999/31/WE z dnia 26 kwietnia 1999 r. w sprawie składowania odpadów
(Dz. Urz. WE L 182 z 16.07.1999, str. 1),
10)
dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2000/53/WE z dnia 18 września 2000 r. w
sprawie pojazdów wycofanych z eksploatacji
(Dz. Urz. WE L 269 z 21.10.2000, str. 34, L 170 z 29.06.2002, str. 81 i L 25 z 28.01.2005, str. 73),
11)
dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2000/76/WE z dnia 4 grudnia 2000 r. w sprawie
spalania odpadów
(Dz. Urz. WE L 332 z 28.12.2000, str. 91),
12)
dyrektywy 2002/96/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 stycznia 2003 r. w
sprawie zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego (WEEE)
(Dz. Urz. WE L 37 z 13.02.2003, str. 24 i L 345 z 31.12.2003, str. 106).
Dane dotyczące aktów prawa Unii Europejskiej ogłoszonych przed dniem 1 maja 2004 r.,
zamieszczone w niniejszej ustawie, dotyczą ogłoszenia tych aktów w Dzienniku Urzędowym
Unii Europejskiej - wydanie specjalne.
”
;
2)
w art. 2
a)
w ust. 2
-
pkt 1 otrzymuje brzmienie
„
1)
mas ziemnych lub skalnych usuwanych albo przemieszczanych w związku z realizacją inwestycji,
jeżeli miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, decyzja o warunkach zabudowy
i zagospodarowania terenu, decyzja o pozwoleniu na budowę lub zgłoszenie robót budowlanych
określają warunki i sposób ich zagospodarowania, a ich zastosowanie nie spowoduje
przekroczeń wymaganych standardów jakości gleby i ziemi, o których mowa w ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska,
”
,
-
po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu
„
1a)
mas ziemnych lub skalnych usuwanych albo przemieszczanych w związku z wydobywaniem
kopalin ze złóż wraz z ich przerabianiem, jeżeli koncesja na wydobywanie kopalin ze
złóż udzielona na podstawie ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. - Prawo geologiczne i górnicze
(Dz. U. Nr 27, poz. 96, z późn. zm. lub miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dla terenu górniczego określają
warunki i sposób ich zagospodarowania,
”
,
-
pkt 2 otrzymuje brzmienie
„
2)
mas ziemnych pochodzących z pogłębiania akwenów morskich w związku z utrzymywaniem
infrastruktury zapewniającej dostęp do portów oraz infrastruktury portowej, a także
z pogłębiania zbiorników wodnych, stawów, cieków naturalnych, kanałów i rowów w związku
z utrzymywaniem i regulacją wód, stanowiących niezanieczyszczony urobek,
”
,
b)
ust. 3 otrzymuje brzmienie
„
3.
Przepisy ustawy nie naruszają w zakresie postępowania z odpadami przepisów
1)
ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. - Prawo geologiczne i górnicze,
2)
ustawy z dnia 16 marca 1995 r. o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki
(Dz. U. Nr 47, poz. 243, z późn. zm.,
3)
ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach
(Dz. U. Nr 132, poz. 622, z późn. zm.,
4)
ustawy z dnia 19 czerwca 1997 r. o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest
(Dz. U. z 2004 r. Nr 3, poz. 20, z późn. zm.,
5)
ustawy z dnia 12 września 2002 r. o portowych urządzeniach do odbioru odpadów oraz
pozostałości ładunkowych ze statków
(Dz. U. Nr 166, poz. 1361 oraz z 2004 r. Nr 96, poz. 959),
6)
rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady 1774/2002/WE z dnia 3 października
2002 r. ustanawiającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia
zwierzęcego nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi
(Dz. Urz. WE L 273 z 10.10.2002, str. 1 i L 19 z 19.01.2005, str. 27 oraz str. 34),
7)
ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób
zakaźnych zwierząt
(Dz. U. Nr 69, poz. 625 oraz z 2005 r. Nr 23, poz. 188 i Nr 33, poz. 289),
8)
ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o substancjach zubożających warstwę ozonową
(Dz. U. Nr 121, poz. 1263),
9)
ustawy z dnia 30 lipca 2004 r. o międzynarodowym obrocie odpadami
(Dz. U. Nr 191, poz. 1956).
”
;
3)
w art. 3 w ust. 3
a)
po pkt 8 dodaje się pkt 8a w brzmieniu
„
8a)
odpadach z wypadków - rozumie się przez to odpady powstające podczas prowadzenia akcji
ratowniczej lub gaśniczej, z wyłączeniem odpadów powstałych w wyniku poważnej awarii
lub poważnej awarii przemysłowej,
”
,
b)
pkt 13 otrzymuje brzmienie
„
13)
posiadaczu odpadów - rozumie się przez to każdego, kto faktycznie włada odpadami (wytwórcę
odpadów, inną osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną), z wyłączeniem
prowadzącego działalność w zakresie transportu odpadów; domniemywa się, że władający
powierzchnią ziemi jest posiadaczem odpadów znajdujących się na nieruchomości,
”
,
c)
pkt 17 otrzymuje brzmienie
„
17)
spalarni odpadów - rozumie się przez to zakład lub jego część przeznaczone do termicznego
przekształcania odpadów z odzyskiem lub bez odzysku wytwarzanej energii cieplnej,
obejmujące instalacje i urządzenia służące do prowadzenia procesu termicznego przekształcania
odpadów wraz z oczyszczaniem gazów odlotowych i wprowadzaniem ich do atmosfery, kontrolą,
sterowaniem i monitorowaniem procesów oraz instalacjami związanymi z przyjmowaniem,
wstępnym przetwarzaniem i magazynowaniem odpadów dostarczonych do termicznego przekształcania
oraz instalacjami związanymi z magazynowaniem i przetwarzaniem substancji otrzymanych
w wyniku spalania i oczyszczania gazów odlotowych,
”
,
d)
pkt 20 otrzymuje brzmienie
„
20)
termicznym przekształcaniu odpadów - rozumie się przez to
a)
spalanie odpadów przez ich utlenianie,
b)
inne procesy termicznego przekształcania odpadów, w tym pirolizę, zgazowanie i proces
plazmowy, o ile substancje powstające podczas tych procesów termicznego przekształcania
odpadów są następnie spalane,
”
,
e)
po pkt 21 dodaje się pkt 21a w brzmieniu
„
21a)
współspalarni odpadów - rozumie się przez to zakład lub jego część, których głównym
celem jest wytwarzanie energii lub produktów, w których wraz z paliwami są przekształcane
termicznie odpady w celu odzyskania zawartej w nich energii lub w celu ich unieszkodliwiania,
obejmujące instalacje i urządzenia służące do prowadzenia procesu termicznego przekształcania
wraz z oczyszczaniem gazów odlotowych i wprowadzaniem ich do atmosfery, kontrolą,
sterowaniem i monitorowaniem procesów, instalacjami związanymi z przyjmowaniem, wstępnym
przetwarzaniem i magazynowaniem odpadów dostarczonych do termicznego przekształcania
oraz instalacjami związanymi z magazynowaniem i przetwarzaniem substancji otrzymanych
w wyniku spalania i oczyszczania gazów odlotowych,
”
,
4)
w art. 7 ust. 4 otrzymuje brzmienie
„
4.
Ministrowie właściwi do spraw: gospodarki, budownictwa, gospodarki przestrzennej i
mieszkaniowej, gospodarki morskiej, łączności, transportu, zdrowia, rolnictwa, wewnętrznych
oraz Minister Obrony Narodowej, każdy w zakresie swoich kompetencji, w porozumieniu
z ministrem właściwym do spraw środowiska mogą określić, w drodze rozporządzeń, szczegółowy
sposób postępowania z niektórymi rodzajami odpadów, kierując się potrzebą zapewnienia
prawidłowego postępowania z odpadami.
”
;
5)
w art. 9 dodaje się ust. 3-5 w brzmieniu
„
3.
Niesegregowane odpady komunalne, pozostałości z sortowania odpadów komunalnych oraz
komunalne osady ściekowe powinny być poddane odzyskowi lub unieszkodliwianiu na obszarze
tego województwa, na którym zostały wytworzone, w instalacjach spełniających wymagania
najlepszej dostępnej techniki lub technologii, o której mowa w art. 143 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska, lub w miejscach najbliżej położonych miejsca ich wytworzenia.
4.
Niesegregowane odpady komunalne, pozostałości z sortowania odpadów komunalnych oraz
komunalne osady ściekowe mogą być poddane odzyskowi lub unieszkodliwianiu na obszarze
województwa innego niż wymienione w ust. 3, jeżeli odległość od miejsca wytwarzania
odpadów do instalacji przeznaczonej do odzysku lub unieszkodliwiania, spełniającej
wymagania najlepszej dostępnej techniki lub technologii, o której mowa w art. 143 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska, lub miejsca przeznaczonego do tego samego odzysku jest mniejsza niż odległość do
instalacji lub miejsca położonego na obszarze tego samego województwa.
5.
Przepisy ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio do unieszkodliwiania odpadów medycznych
o właściwościach zakaźnych, zwanych dalej „zakaźnymi odpadami medycznymi”, oraz do
unieszkodliwiania odpadów weterynaryjnych o właściwościach zakaźnych, zwanych dalej
„zakaźnymi odpadami weterynaryjnymi”.
”
;
6)
w art. 10 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu
„
2.
Podmiot prowadzący działalność w zakresie odbierania odpadów komunalnych jest obowiązany
do selektywnego odbierania odpadów oraz ograniczania ilości odpadów ulegających biodegradacji
kierowanych do składowania.
”
;
7)
w art. 13
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie
„
1.
Zabrania się odzysku lub unieszkodliwiania odpadów poza instalacjami lub urządzeniami
spełniającymi określone wymagania.
”
,
b)
po ust. 2 dodaje się ust. 2a i 2b w brzmieniu
„
2a.
Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia
1)
rodzaje odpadów oraz warunki ich odzysku w procesach odzysku R14 i R15, wymienionych
w załączniku nr 5 do ustawy,
2)
rodzaje odpadów i warunki unieszkodliwiania odpadów w procesie unieszkodliwiania D2,
wymienionym w załączniku nr 6 do ustawy,
poza instalacjami i urządzeniami, uwzględniając właściwości tych odpadów. 2b. Minister
właściwy do spraw środowiska może określić, w drodze rozporządzenia, warunki odzysku
za pomocą procesu odzysku R10, wymienionego w załączniku nr 5 do ustawy, i rodzaje
odpadów dopuszczonych do takiego odzysku, uwzględniając potrzebę ochrony życia i zdrowia
ludzi oraz ochrony środowiska.
”
,
c)
ust. 3 otrzymuje brzmienie
„
3.
Dopuszcza się spalanie zgromadzonych pozostałości roślinnych poza instalacjami i urządzeniami,
jeżeli na terenie gminy nie jest prowadzone selektywne zbieranie lub odbieranie odpadów
ulegających biodegradacji, a ich spalanie nie narusza odrębnych przepisów.
”
;
8)
w art. 14
a)
ust. 2 otrzymuje brzmienie
„
2.
Plany gospodarki odpadami określają
1)
opis aktualnego stanu gospodarki odpadami, zawierający informacje dotyczące
a)
rodzaju, ilości i źródła pochodzenia odpadów, które mają być poddane procesom odzysku
lub unieszkodliwiania,
b)
wyszczególnienia posiadaczy odpadów prowadzących działalność w zakresie zbierania,
odzysku lub unieszkodliwiania odpadów,
c)
rozmieszczenia istniejących instalacji do zbierania, odzysku lub unieszkodliwiania
odpadów,
d)
identyfikacji problemów w zakresie gospodarowania odpadami,
2)
cele w zakresie gospodarki odpadami z podaniem terminów ich osiągania,
3)
prognozowane zmiany w zakresie wytwarzania i gospodarowania odpadami,
4)
zadania, których realizacja zapewni poprawę sytuacji w zakresie gospodarowania odpadami,
5)
rodzaj przedsięwzięć i harmonogram ich realizacji,
6)
instrumenty finansowe służące realizacji celów w zakresie gospodarki odpadami, zawierające
następujące elementy
a)
wskazanie źródeł finansowania planowanych działań,
b)
harmonogram rzeczowo-finansowy planowanych działań zmierzających do zapobiegania powstawaniu
odpadów lub ograniczania ilości odpadów i ich negatywnego oddziaływania na środowisko
oraz prawidłowego gospodarowania nimi, w tym ograniczenia ilości odpadów ulegających
biodegradacji zawartych w odpadach komunalnych kierowanych na składowiska,
7)
system gospodarowania odpadami,
8)
system monitoringu i sposób oceny realizacji celów w zakresie gospodarki odpadami.
”
,
b)
w ust. 7 pkt 2 otrzymuje brzmienie
„
2)
projekt planu wojewódzkiego - przez ministra właściwego do spraw środowiska, organy
wykonawcze powiatów i gmin z obszaru województwa, wojewódzkiego inspektora ochrony
środowiska, a w zakresie związanym z ochroną wód - przez właściwego dyrektora regionalnego
zarządu gospodarki wodnej oraz w zakresie związanym z portami i wodami morskimi -
przez dyrektora właściwego urzędu morskiego,
”
,
c)
po ust. 12a dodaje się ust. 12b w brzmieniu
„
12b.
Sprawozdania z realizacji planu gospodarki odpadami, obejmujące okres dwóch lat kalendarzowych,
według stanu na dzień 31 grudnia roku kończącego ten okres, zwany dalej „okresem sprawozdawczym”,
przygotowują
1)
minister właściwy do spraw środowiska - z realizacji planu krajowego,
2)
zarząd województwa - z realizacji planu wojewódzkiego,
3)
zarząd powiatu - z realizacji planu powiatowego,
4)
organ wykonawczy gminy - z realizacji planu gminnego.
”
,
d)
ust. 13 otrzymuje brzmienie
„
13.
Sprawozdanie z realizacji planu gospodarki odpadami
1)
organ wykonawczy gminy przedkłada radzie gminy i zarządowi powiatu w terminie do dnia
31 marca po upływie okresu sprawozdawczego,
2)
zarząd powiatu przedkłada radzie powiatu i zarządowi województwa w terminie do dnia
30 czerwca po upływie okresu sprawozdawczego,
3)
zarząd województwa przedkłada sejmikowi województwa i ministrowi właściwemu do spraw
środowiska w terminie do dnia 30 września po upływie okresu sprawozdawczego,
4)
minister właściwy do spraw środowiska przedkłada Radzie Ministrów w terminie do dnia
31 grudnia po upływie okresu sprawozdawczego.
”
;
9)
w art. 15
a)
ust. 2 otrzymuje brzmienie
„
2.
Wojewódzki plan gospodarki odpadami powinien być zgodny z krajowym planem gospodarki
odpadami, powiatowy plan gospodarki odpadami powinien być zgodny z wojewódzkim planem
gospodarki odpadami, gminny plan gospodarki odpadami powinien być zgodny z powiatowym
planem gospodarki odpadami.
”
,
b)
uchyla się ust. 3 i 4,
c)
ust. 5 otrzymuje brzmienie
„
5.
Krajowy plan gospodarki odpadami może określać przedsięwzięcia priorytetowe, które
stanowią instalacje o znaczeniu ponadwojewódzkim, służące do unieszkodliwiania odpadów
i spełniające następujące kryteria
1)
w instalacjach są unieszkodliwiane odpady z obszaru większego niż obszar jednego województwa,
2)
istnienie tych instalacji jest niezbędne do
a)
utworzenia i utrzymania w kraju zintegrowanej i wystarczającej sieci instalacji i
urządzeń do unieszkodliwiania odpadów,
b)
realizacji zadań zawartych w krajowym planie gospodarki odpadami.
”
,
d)
uchyla się ust. 6,
e)
ust. 7 otrzymuje brzmienie
„
7.
Krajowy, wojewódzki lub powiatowy plan gospodarki odpadami obejmuje wszystkie rodzaje
odpadów powstających na obszarze danej jednostki administracyjnej oraz przywożonych
na jej obszar, a w szczególności odpady komunalne z uwzględnieniem odpadów ulegających
biodegradacji, odpady opakowaniowe, odpady z budowy, remontów i demontażu obiektów
budowlanych oraz infrastruktury drogowej, opony oraz odpady niebezpieczne, w tym pojazdy
wycofane z eksploatacji, zużyty sprzęt elektryczny i elektroniczny, PCB, azbest, odpady
medyczne i weterynaryjne, oleje odpadowe, baterie i akumulatory.
”
,
f)
po ust. 7 dodaje się ust. 7a w brzmieniu
„
7a.
Gminny plan gospodarki odpadami obejmuje odpady komunalne powstające na obszarze danej
gminy oraz przywożone na jej obszar z uwzględnieniem odpadów komunalnych ulegających
biodegradacji oraz odpadów niebezpiecznych zawartych w odpadach komunalnych.
”
;
10)
po rozdziale 3 dodaje się rozdział 3a w brzmieniu
„
Rozdział 3a
Zadania samorządu terytorialnego w zakresie gospodarki odpadami komunalnymi
Art. 16a.
Do obowiązkowych zadań własnych gmin w zakresie gospodarki odpadami komunalnymi należy
1)
zapewnianie objęcia wszystkich mieszkańców gminy zorganizowanym systemem odbierania
wszystkich rodzajów odpadów komunalnych,
2)
zapewnianie warunków funkcjonowania systemu selektywnego zbierania i odbierania odpadów
komunalnych, aby było możliwe
a)
ograniczenie składowania odpadów komunalnych ulegających biodegradacji,
b)
wydzielanie odpadów niebezpiecznych z odpadów komunalnych,
c)
osiągnięcie poziomów odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych,
3)
zapewnianie budowy, utrzymania i eksploatacji własnych lub wspólnych z innymi gminami
lub przedsiębiorcami instalacji i urządzeń do odzysku i unieszkodliwiania odpadów
komunalnych albo zapewnienie warunków do budowy, utrzymania i eksploatacji instalacji
i urządzeń do odzysku i unieszkodliwiania odpadów komunalnych przez przedsiębiorców,
4)
zapewnianie warunków ograniczenia masy odpadów komunalnych ulegających biodegradacji
kierowanych do składowania
a)
do dnia 31 grudnia 2010 r. - do nie więcej niż 75% wagowo całkowitej masy odpadów
komunalnych ulegających biodegradacji,
b)
do dnia 31 grudnia 2013 r. - do nie więcej niż 50% wagowo całkowitej masy odpadów
komunalnych ulegających biodegradacji,
c)
do dnia 31 grudnia 2020 r. - do nie więcej niż 35% wagowo całkowitej masy odpadów
komunalnych ulegających biodegradacji
w stosunku do masy tych odpadów wytworzonych w 1995 r.
Art. 16b.
Do obowiązkowych zadań własnych województwa w zakresie gospodarki odpadami komunalnymi
należy zapewnianie budowy, utrzymania i eksploatacji instalacji i urządzeń do odzysku
i unieszkodliwiania odpadów niebezpiecznych wydzielonych z odpadów komunalnych.
”
;
11)
tytuł rozdziału 4 otrzymuje brzmienie
„
Obowiązki posiadaczy odpadów oraz prowadzących działalność w zakresie transportu odpadów
”
;
12)
w art. 17
a)
w ust. 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie
„
Wytwórca odpadów jest obowiązany do
”
,
b)
ust. 5 otrzymuje brzmienie
„
5.
Przepisów ust. 1-4 nie stosuje się do odpadów komunalnych, odpadów z wypadków, odpadów
powstałych w wyniku klęsk żywiołowych oraz odpadów powstałych w wyniku poważnej awarii
lub poważnej awarii przemysłowej.
”
;
13)
po art. 17 dodaje się art. 17a i 17b w brzmieniu
„
Art. 17a.
1.
Wytwórca odpadów powstałych w wyniku poważnej awarii lub poważnej awarii przemysłowej
jest obowiązany do przedłożenia staroście właściwemu ze względu na miejsce powstania
odpadów z tych awarii informacji o wytworzonych odpadach oraz o sposobach gospodarowania
wytworzonymi odpadami, bez względu na ich ilość, w terminie 30 dni od dnia wystąpienia
awarii.
2.
Informacja ta powinna zawierać
1)
wyszczególnienie ilości i rodzaju odpadów powstałych w wyniku awarii,
2)
wskazanie miejsca i sposobu magazynowania odpadów powstałych w wyniku awarii,
3)
opis dalszego sposobu gospodarowania tymi odpadami.
Art. 17b.
1.
Jeżeli wymagają tego względy ochrony życia lub zdrowia ludzi lub względy ochrony środowiska,
starosta właściwy ze względu na miejsce powstania odpadów z wypadków, w drodze decyzji
wydanej z urzędu, może nałożyć na wytwórcę tych odpadów obowiązki dotyczące gospodarowania
odpadami z wypadków, w tym obowiązek przekazania ich wskazanemu posiadaczowi odpadów,
z tym że za wytwórcę odpadów z wypadków uważa się sprawcę wypadku; w przypadku odpadów
z wypadków powodujących zanieczyszczenie morza - wytwórcą odpadów jest armator statku,
który spowodował powstanie odpadu, o ile statek jest znany.
2.
Decyzji, o której mowa w ust. 1, może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności.
3.
W sprawach odpadów z wypadków powodujących zanieczyszczenie morza decyzję, o której
mowa w ust. 1, wydaje właściwy ze względu na miejsce wypadku dyrektor urzędu morskiego.
4.
Starosta dokonuje gospodarowania odpadami z wypadków, jeżeli
1)
nie można wszcząć postępowania egzekucyjnego dotyczącego obowiązku zagospodarowania
odpadów z wypadków albo egzekucja okazała się bezskuteczna lub
2)
jest konieczne natychmiastowe zagospodarowanie tych odpadów ze względu na zagrożenie
życia lub zdrowia ludzi lub możliwość zaistnienia nieodwracalnych szkód w środowisku.
5.
W przypadku braku możliwości ustalenia sprawcy albo bezskuteczności egzekucji wobec
sprawcy koszty gospodarowania odpadami z wypadków, z wyjątkiem odpadów z wypadków
powodujących zanieczyszczenie morza, są pokrywane ze środków finansowych wojewódzkiego
funduszu ochrony środowiska i gospodarki wodnej na wniosek starosty.
”
;
14)
w art. 18
a)
w ust. 1 pkt 4 i 5 otrzymują brzmienie
„
4)
opis dalszego sposobu gospodarowania odpadami, z uwzględnieniem zbierania, transportu,
odzysku i unieszkodliwiania odpadów,
5)
wskazanie miejsca i sposobu oraz rodzaju magazynowanych odpadów.
”
,
b)
w ust. 2 pkt 2 i 3 otrzymują brzmienie
„
2)
sposób dalszego gospodarowania odpadami, z uwzględnieniem zbierania, transportu, odzysku
i unieszkodliwiania odpadów,
3)
miejsce i sposób oraz rodzaj magazynowanych odpadów.
”
,
c)
ust. 4 otrzymuje brzmienie
„
4.
Kopię wydanego pozwolenia na wytwarzanie odpadów wojewoda lub starosta przekazuje
właściwemu ze względu na miejsce wytwarzania odpadów marszałkowi województwa, wojewódzkiemu
inspektorowi ochrony środowiska oraz wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta.
”
;
15)
w art. 19 ust. 6 otrzymuje brzmienie
„
6.
Kopię wydanej decyzji wojewoda lub starosta przekazuje właściwemu ze względu na miejsce
wytwarzania odpadów niebezpiecznych marszałkowi województwa, wojewódzkiemu inspektorowi
ochrony środowiska oraz wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta.
”
;
16)
w art. 20 w ust. 1 pkt 4 i 5 otrzymują brzmienie
„
4)
opis dalszego sposobu gospodarowania odpadami niebezpiecznymi, z uwzględnieniem zbierania,
transportu, odzysku i unieszkodliwiania odpadów niebezpiecznych,
5)
wskazanie miejsca i sposobu oraz rodzaju magazynowanych odpadów niebezpiecznych.
”
;
17)
w art. 21
a)
dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1,
b)
w ust. 1 pkt 2 i 3 otrzymują brzmienie
„
2)
sposób dalszego gospodarowania odpadami niebezpiecznymi,
3)
wskazanie miejsca i sposobu oraz rodzaju magazynowanych odpadów niebezpiecznych,
”
,
c)
dodaje się ust. 2 w brzmieniu
„
2.
Decyzję zatwierdzającą program gospodarki odpadami niebezpiecznymi wydaje się po uzyskaniu
pozwolenia na użytkowanie obiektu albo po zakończeniu postępowania w sprawie zgłoszenia
zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane
(Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016, z późn. zm., jeżeli są wymagane.
”
;
18)
w art. 22 ust. 2 otrzymuje brzmienie
„
2.
Kopię wydanej decyzji wojewoda lub starosta przekazuje właściwemu ze względu na miejsce
wytwarzania odpadów marszałkowi województwa, wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska
oraz wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta.
”
;
19)
w art. 24
a)
w ust. 1 część zdania po średniku otrzymuje brzmienie
„
informację przedkłada się w czterech egzemplarzach.
”
,
b)
w ust. 4 pkt 4 i 5 otrzymują brzmienie
„
4)
opis dalszego sposobu gospodarowania odpadami, z uwzględnieniem zbierania, transportu,
odzysku i unieszkodliwiania odpadów,
5)
wskazanie miejsca i sposobu oraz rodzaju magazynowanych odpadów.
”
,
c)
ust. 9 otrzymuje brzmienie
„
9.
Jeden egzemplarz informacji o wytwarzanych odpadach oraz o sposobach gospodarowania
wytworzonymi odpadami, a także kopie decyzji, o których mowa w ust. 5, 6 i 8, wojewoda
lub starosta przekazuje właściwemu ze względu na miejsce wytwarzania odpadów marszałkowi
województwa, wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska oraz wójtowi, burmistrzowi
lub prezydentowi miasta.
”
;
20)
w art. 25
a)
ust. 3 otrzymuje brzmienie
„
3.
Jeżeli posiadacz odpadów, w tym wytwórca odpadów, przekazuje odpady następnemu posiadaczowi
odpadów, który ma zezwolenie właściwego organu na prowadzenie działalności w zakresie
zbierania, odzysku, unieszkodliwiania odpadów lub koncesję na składowanie odpadów
w górotworze, w tym w podziemnych wyrobiskach górniczych, lub jest wpisany do rejestru,
o którym mowa w art. 33 ust. 5, odpowiedzialność za gospodarowanie odpadami przenosi
się na tego następnego posiadacza odpadów.
”
,
b)
dodaje się ust. 4-6 w brzmieniu
„
4.
Zlecający usługę transportu odpadów jest obowiązany wskazać prowadzącemu działalność
w zakresie transportu odpadów miejsce odbioru odpadów oraz posiadacza odpadów, do
którego należy dostarczyć te odpady.
5.
Prowadzący działalność w zakresie transportu odpadów jest obowiązany dostarczyć te
odpady do posiadacza odpadów, który został mu wskazany przez zlecającego usługę.
6.
Prowadzący działalność w zakresie transportu odpadów komunalnych jest obowiązany dostarczyć
je do miejsc odzysku lub unieszkodliwiania wskazanych w zezwoleniu na prowadzenie
działalności w zakresie odbierania odpadów od właścicieli nieruchomości, o którym
mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku
w gminach.
”
;
21)
w art. 26 ust. 7 otrzymuje brzmienie
„
7.
Kopię wydanej decyzji wojewoda lub starosta przekazuje właściwemu ze względu na miejsce
odzysku lub unieszkodliwiania odpadów marszałkowi województwa, wojewódzkiemu inspektorowi
ochrony środowiska oraz wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta.
”
;
22)
w art. 27
a)
w ust. 1 pkt 5 otrzymuje brzmienie
„
5)
wskazanie miejsca i sposobu oraz rodzaju magazynowanych odpadów,
”
,
b)
ust. 3 otrzymuje brzmienie
„
3.
Zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie odzysku lub unieszkodliwiania odpadów
wydaje się po uzyskaniu pozwolenia na użytkowanie obiektu lub po zakończeniu postępowania
w sprawie zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części
w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, jeżeli są wymagane, a w przypadku zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie
unieszkodliwiania odpadów niebezpiecznych dodatkowo po kontroli przez wojewódzkiego
inspektora ochrony środowiska funkcjonowania instalacji i urządzeń służących do unieszkodliwiania
odpadów.
”
;
23)
w art. 28
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie
„
1.
Prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów oraz prowadzenie działalności
w zakresie transportu odpadów wymaga uzyskania zezwolenia, z zastrzeżeniem art. 31
ust. 1, art. 32 ust. 1 oraz art. 33 ust. 1a i 4.
”
,
b)
ust. 2 otrzymuje brzmienie
„
2.
Zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie zbierania lub transportu odpadów
wydaje starosta.
”
,
c)
w ust. 4 pkt 2 i 3 otrzymują brzmienie
„
2)
oznaczenie obszaru prowadzenia działalności - w przypadku transportu odpadów lub miejsca
prowadzenia działalności - w przypadku zbierania odpadów,
3)
w przypadku zbierania odpadów wskazanie miejsca i sposobu oraz rodzaju magazynowanych
odpadów, a także opis sposobu dalszego zagospodarowania odpadów,
”
,
d)
w ust. 5 pkt 2 i 3 otrzymują brzmienie
„
2)
oznaczenie obszaru prowadzenia działalności - w przypadku transportu odpadów lub miejsca
prowadzenia działalności - w przypadku zbierania odpadów,
3)
w przypadku zbierania odpadów miejsce i sposób oraz rodzaj magazynowanych odpadów,
a także opis sposobu dalszego zagospodarowania odpadów,
”
,
e)
ust. 7 otrzymuje brzmienie
„
7.
Kopię wydanej decyzji starosta przekazuje marszałkowi województwa, wojewódzkiemu inspektorowi
ochrony środowiska oraz wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta właściwemu
1)
w przypadku zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów -
ze względu na miejsce zbierania odpadów,
2)
w przypadku zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie transportu odpadów -
ze względu na miejsce siedziby lub zamieszkania prowadzącego działalność w zakresie
transportu odpadów,
”
,
f)
dodaje się ust. 9 i 10 w brzmieniu
„
9.
Uzyskanie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy wytwórcy odpadów, który
transportuje wytworzone przez siebie odpady lub zbiera wytworzone przez siebie odpady
w miejscu ich wytworzenia.
10.
Zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów wydaje się po
uzyskaniu pozwolenia na użytkowanie obiektu lub po zakończeniu postępowania w sprawie
zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części w rozumieniu
ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, jeżeli są wymagane.
”
;
24)
w art. 30
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie
„
1.
Jeżeli posiadacz odpadów, który uzyskał zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie
odzysku, unieszkodliwiania, zbierania odpadów, lub prowadzący działalność w zakresie
transportu odpadów, narusza przepisy ustawy lub działa niezgodnie z wydanym zezwoleniem,
właściwy organ wzywa go do niezwłocznego zaniechania naruszeń.
”
,
b)
ust. 7 otrzymuje brzmienie
„
7.
Kopię wydanej decyzji wojewoda lub starosta przekazuje marszałkowi województwa, wojewódzkiemu
inspektorowi ochrony środowiska oraz wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta
właściwemu ze względu na miejsce zbierania, odzysku lub unieszkodliwiania odpadów,
a w przypadku transportu odpadów - właściwemu ze względu na miejsce siedziby lub zamieszkania
prowadzącego działalność w zakresie transportu odpadów.
”
;
25)
w art. 33
a)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu
„
1a.
Transport odpadów, o których mowa w ust. 1, przez osoby fizyczne i jednostki organizacyjne
niebędące przedsiębiorcami do miejsca wykorzystania tych odpadów nie wymaga zezwolenia
na prowadzenie działalności w zakresie transportu odpadów.
”
,
b)
ust. 3 otrzymuje brzmienie
„
3.
Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, listę rodzajów
odpadów, które posiadacz odpadów może przekazywać osobom fizycznym lub jednostkom
organizacyjnym niebędącym przedsiębiorcami, oraz dopuszczalne metody ich odzysku,
kierując się właściwościami odpadów oraz możliwościami bezpiecznego ich wykorzystania.
”
,
c)
ust. 5 otrzymuje brzmienie
„
5.
Posiadacz odpadów lub prowadzący działalność w zakresie transportu odpadów, który
jest zwolniony z obowiązku uzyskiwania zezwoleń na prowadzenie działalności w zakresie
zbierania, transportu, odzysku lub unieszkodliwiania odpadów zgodnie z przepisami
wydanymi na podstawie ust. 4 i 4a, ma obowiązek zgłoszenia do rejestru prowadzonego
przez starostę właściwego ze względu na miejsce prowadzenia zbierania, odzysku lub
unieszkodliwiania odpadów, a w przypadku transportu odpadów- przez starostę właściwego
ze względu na miejsce siedziby lub zamieszkania prowadzącego działalność w zakresie
transportu odpadów. Starosta przekazuje marszałkowi województwa łączne zestawienie
rejestrów, w terminie do końca pierwszego kwartału za poprzedni rok kalendarzowy.
”
,
d)
ust. 5a otrzymuje brzmienie
„
5a.
Starosta skreśla z rejestru, o którym mowa w ust. 5, posiadacza odpadów lub prowadzącego
działalność w zakresie transportu odpadów w przypadku
1)
złożenia przez tego posiadacza lub prowadzącego działalność w zakresie transportu
odpadów wniosku o skreślenie z rejestru,
2)
upływu terminu wstrzymania działalności określonego w decyzji o wstrzymaniu działalności,
3)
śmierci posiadacza odpadów lub prowadzącego działalność w zakresie transportu odpadów
będącego osobą fizyczną albo likwidacji jednostki organizacyjnej, będącej posiadaczem
odpadów lub prowadzącym działalność w zakresie transportu odpadów.
”
,
e)
ust. 5b otrzymuje brzmienie
„
5b.
Skreślenia, o którym mowa w ust. 5a pkt 2, dokonuje się w drodze decyzji.
”
,
f)
ust. 6 otrzymuje brzmienie
„
6.
W razie niedopełnienia wymagań, określonych w przepisach wydanych na podstawie ust.
4 i 4a, przez podmiot, o którym mowa w ust. 5, wojewódzki inspektor ochrony środowiska
może wydać decyzję o wstrzymaniu działalności w zakresie zbierania, transportu, odzysku
lub unieszkodliwiania odpadów.
”
;
26)
w art. 36
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie
„
1.
Posiadacz odpadów, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, jest obowiązany do prowadzenia ich
ilościowej i jakościowej ewidencji zgodnie z przyjętym katalogiem odpadów i listą
odpadów niebezpiecznych.
”
,
b)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu
„
1a.
Ewidencja, o której mowa w ust. 1, w przypadku
1)
wytwórcy odpadów - powinna obejmować miejsce przeznaczenia odpadów,
2)
posiadacza odpadów, który prowadzi działalność w zakresie odzysku lub unieszkodliwiania
odpadów - powinna obejmować sposoby gospodarowania odpadami, a także dane o ich pochodzeniu.
”
,
c)
ust. 2 otrzymuje brzmienie
„
2.
Obowiązek prowadzenia ewidencji odpadów, o której mowa w ust. 1, nie dotyczy wytwórców
odpadów komunalnych.
”
,
d)
ust. 5 i 6 otrzymują brzmienie
„
5.
Prowadzący działalność wyłącznie w zakresie transportu odpadów prowadzi ewidencję
z zastosowaniem tylko karty przekazania odpadu.
6.
Dokumenty ewidencji odpadów powinny zawierać następujące dane: imię i nazwisko, adres
zamieszkania lub nazwę i adres siedziby posiadacza odpadów lub prowadzącego działalność
w zakresie transportu odpadów.
”
,
e)
po ust. 7 dodaje się ust. 7a w brzmieniu
„
7a.
Prowadzący działalność wyłącznie w zakresie transportu odpadów jest obowiązany do
poświadczenia na karcie przekazania odpadu wykonania tej usługi.
”
,
f)
ust. 8 otrzymuje brzmienie
„
8.
Kartę przekazania odpadu sporządza się w odpowiedniej liczbie egzemplarzy, po jednym
dla każdego z posiadaczy, o których mowa w ust. 7, oraz dla prowadzących działalność
w zakresie transportu odpadów.
”
,
g)
ust. 9-12 otrzymują brzmienie
„
9.
Dopuszcza się sporządzanie zbiorczej karty przekazania odpadu, obejmującej odpad danego
rodzaju przekazywany łącznie w czasie jednego miesiąca kalendarzowego, za pośrednictwem
tego samego prowadzącego działalność w zakresie transportu odpadów temu samemu posiadaczowi
odpadów.
10.
Posiadacz odpadów i prowadzący działalność w zakresie transportu odpadów jest obowiązany
do przechowywania dokumentów sporządzonych na potrzeby ewidencji przez okres 5 lat,
licząc od końca roku kalendarzowego, w którym sporządzono te dokumenty, z zastrzeżeniem
art. 37 ust. 4.
11.
Posiadacz odpadów i prowadzący działalność w zakresie transportu odpadów jest obowiązany
do udostępniania dokumentów ewidencji odpadów na żądanie organów przeprowadzających
kontrolę.
12.
Marszałek województwa właściwy ze względu na miejsce wytwarzania, odzysku lub unieszkodliwiania
odpadów albo miejsce zamieszkania lub siedziby prowadzącego działalność w zakresie
transportu odpadów, w drodze decyzji, może zobowiązać posiadacza odpadów lub prowadzącego
działalność w zakresie transportu odpadów do przedłożenia dokumentów ewidencji odpadów.
”
,
h)
ust. 14 otrzymuje brzmienie
„
14.
Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wzory dokumentów
stosowanych na potrzeby ewidencji odpadów, z wyodrębnieniem ewidencji komunalnych
osadów ściekowych stosowanych w celach, o których mowa w art. 43 ust. 1, oraz ewidencji
zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego.
”
;
27)
w art. 38 ust. 4 otrzymuje brzmienie
„
4.
PCB powinno być unieszkodliwiane poprzez spalanie w spalarniach odpadów.
”
;
28)
w art. 39 dodaje się ust. 1a-1f w brzmieniu
„
1a.
Główny Inspektor Ochrony Środowiska prowadzi powszechnie dostępny wykaz prowadzących
instalacje do regeneracji olejów odpadowych, spełniające wymagania określone dla tych
instalacji.
1b.
Wniosek o wpis do wykazu, o którym mowa w ust. 1a, zawiera następujące dane
1)
imię i nazwisko lub nazwę oraz adres zamieszkania lub siedziby prowadzącego instalację
do regeneracji olejów odpadowych,
2)
rodzaj stosowanej technologii,
3)
moce przerobowe instalacji do regeneracji olejów odpadowych.
1c.
Główny Inspektor Ochrony Środowiska dokonuje wpisu prowadzącego, o którym mowa w ust.
1 b, do wykazu, o którym mowa w ust. 1 a, po sprawdzeniu spełnienia przez instalację
do regeneracji olejów odpadowych wymagań określonych dla tych instalacji.
1d.
Prowadzący instalację do regeneracji olejów odpadowych, wpisany do rejestru, o którym
mowa w ust. 1a, jest obowiązany do zgłaszania Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska
zmian danych, o których mowa w ust. 1b, w terminie 30 dni od dnia ich zaistnienia.
1e.
Prowadzący, o którym mowa w ust. 1d, jest obowiązany zgłosić Głównemu Inspektorowi
Ochrony Środowiska zaprzestanie działalności w terminie 7 dni od dnia jej zaprzestania.
1f.
Główny Inspektor Ochrony Środowiska wykreśla prowadzącego, o którym mowa w ust. 1e,
z wykazu, o którym mowa w ust. 1a.
”
;
29)
wart. 41
a)
ust. 1-3 otrzymują brzmienie
„
1.
Odpady w postaci baterii lub akumulatorów zbiera się oddzielnie od innych rodzajów
odpadów.
2.
Posiadacz odpadów w postaci baterii lub akumulatorów, powstałych w wyniku prowadzonej
przez niego działalności gospodarczej, jest obowiązany do ich selektywnego zbierania,
umożliwiającego późniejszy odzysk lub unieszkodliwienie tych odpadów.
3.
Posiadacz odpadów w postaci baterii lub akumulatorów, który jest osobą fizyczną niebędącą
przedsiębiorcą, powinien zwracać te odpady do punktów ich zbierania lub wrzucać do
pojemników przeznaczonych na te odpady.
”
,
b)
uchyla się ust. 4;
30)
w art. 42 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu
„
1a.
Zakazuje się unieszkodliwiania zakaźnych odpadów medycznych i zakaźnych odpadów weterynaryjnych
w inny sposób niż spalanie w spalarniach odpadów.
”
;
31)
w art. 43
a)
w ust. 1
-
wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie
„
Odzysk komunalnych osadów ściekowych polegający na ich stosowaniu
”
,
-
w pkt 5 skreśla się kropkę i dodaje zdanie końcowe w brzmieniu
„
-
powinien się odbywać z zachowaniem warunków określonych w ust. 1a-7.
”
,
b)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu
„
1a.
Komunalne osady ściekowe mogą być przekazywane właścicielowi, dzierżawcy lub innej
osobie władającej nieruchomością, na której mają być stosowane, wyłącznie przez wytwórcę
tych osadów.
”
,
c)
w ust. 6 pkt 8 otrzymuje brzmienie
„
8)
na obszarach ochronnych zbiorników wód podziemnych,
”
;
32)
w art. 43a
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie
„
1.
Posiadacz odpadów prowadzący punkt zbierania odpadów metali jest obowiązany, przy
przyjmowaniu tych odpadów od osób fizycznych niebędących przedsiębiorcami, do wypełniania
formularza przyjęcia odpadów metali w dwóch egzemplarzach, po jednym egzemplarzu dla
przekazującego i dla przyjmującego odpady.
”
,
b)
w ust. 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie
„
2)
imię i nazwisko, adres zamieszkania oraz numer dowodu osobistego lub innego dokumentu
stwierdzającego tożsamość osoby przekazującej odpady.
”
;
33)
w art. 44
a)
ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie
„
1.
Termiczne przekształcanie odpadów może być prowadzone w spalarniach odpadów lub we
współspalarniach odpadów.
2.
Spalarnie odpadów oraz współspalarnie odpadów powinny być projektowane, budowane,
wyposażane i użytkowane w sposób zapewniający osiągnięcie poziomu termicznego przekształcania,
przy którym ilość i szkodliwość dla życia, zdrowia ludzi lub dla środowiska odpadów
i innych emisji powstających wskutek termicznego przekształcania odpadów będzie jak
najmniejsza.
”
,
b)
uchyla się ust. 3-5,
c)
dodaje się ust. 6-9 w brzmieniu
„
6.
Termiczne przekształcanie odpadów komunalnych i odpadów niebezpiecznych stanowi proces
unieszkodliwiania D10, wymieniony w załączniku nr 6 do ustawy, z wyjątkiem termicznego
przekształcania odpadów opakowaniowych oraz odpadów, o których mowa w art. 49a ust.
1 i 3, o ile wytworzona energia jest wykorzystywana poza procesem termicznego przekształcania
odpadów.
7.
Termiczne przekształcanie odpadów opakowaniowych, odpadów, o których mowa w art. 49a
ust. 1 i 3, oraz odpadów innych niż odpady komunalne i odpady niebezpieczne stanowi
proces odzysku R1, wymieniony w załączniku nr 5 do ustawy, o ile wytworzona energia
jest wykorzystywana poza procesem termicznego przekształcania odpadów.
8.
Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
gospodarki, kierując się
1)
potrzebą osiągnięcia wymaganych docelowych, procentowych udziałów energii ze źródeł
odnawialnych w zużyciu w kraju energii elektrycznej brutto,
2)
oceną i prognozą możliwości realizowania celów krajowych oraz ograniczeń systemowych
wytworzenia energii pochodzącej ze źródeł odnawialnych,
może określić, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki techniczne kwalifikowania
części energii odzyskanej z termicznego przekształcania odpadów komunalnych jako energii
z odnawialnego źródła energii.
9.
Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 8, określi przede wszystkim
1)
rodzaje frakcji zawartych w odpadach komunalnych, które przekształcane termicznie
w spalarni odpadów mogą być uznane jako biodegradowalne frakcje w sensie definicji
biomasy, zapisanej w dyrektywie z dnia 27 września 2001 r. nr 2001/77/WE i w ustawie z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne,
2)
techniczne i organizacyjne warunki wiarygodnego dokumentowania ilościowego i energetycznego
udziału biodegradowalnych frakcji zawartych w odpadach komunalnych podlegających termicznemu
przekształcaniu w spalarniach odpadów i zaliczonych jako źródło odnawialne w bilansie
energetycznym odzysku energii w spalarni odpadów.
”
;
34)
w art. 45
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie
„
1.
Zarządzający spalarnią odpadów lub współspalarnią odpadów jest obowiązany, w czasie
przyjmowania i termicznego przekształcania odpadów, do podejmowania niezbędnych środków
ostrożności mających na celu zapobieżenie lub ograniczenie negatywnych skutków dla
środowiska, w szczególności w odniesieniu do zanieczyszczeń powietrza, gleby, wód
powierzchniowych i gruntowych, jak również zapachów i hałasu, a także bezpośredniego
zagrożenia zdrowia ludzi.
”
,
b)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu
„
1a.
Zarządzający spalarnią odpadów lub współspalarnią odpadów, przyjmując odpady do ich
termicznego przekształcenia, jest obowiązany również do
1)
ustalenia masy odpadów,
2)
sprawdzenia zgodności przyjmowanych odpadów z danymi zawartymi w karcie przekazania
odpadu.
1b.
Zarządzający spalarnią odpadów lub współspalarnią odpadów, przyjmując odpady niebezpieczne
do ich termicznego przekształcenia, jest obowiązany również do
1)
zapoznania się z przekazywanym przez posiadacza odpadów opisem odpadów, który powinien
obejmować
a)
fizyczny i chemiczny skład odpadów niebezpiecznych oraz informacje niezbędne do dokonania
oceny przydatności tych odpadów do procesu termicznego przekształcenia,
b)
właściwości odpadów,
c)
wskazanie substancji, z którymi te odpady nie mogą być łączone w celu ich łącznego
termicznego przekształcenia,
d)
niezbędne środki ostrożności związane z postępowaniem z tymi odpadami,
2)
pobrania próbek, przed rozładowaniem odpadów, w celu zweryfikowania zgodności fizycznego
i chemicznego składu oraz właściwości odpadów z opisem, o którym mowa w pkt 1; wymóg
ten nie dotyczy odpadów medycznych i odpadów weterynaryjnych,
3)
przechowywania próbek przez okres co najmniej jednego miesiąca po termicznym przekształceniu
tych odpadów.
”
,
c)
w ust. 2 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie
„
Zarządzający spalarnią odpadów lub współspalarnią odpadów, termicznie przekształcając
odpady niebezpieczne, jest obowiązany do
”
,
d)
ust. 3 otrzymuje brzmienie
„
3.
Przepis ust. 1b nie ma zastosowania w przypadku wytwórców odpadów, którzy termicznie
przekształcają wyłącznie własne odpady w miejscu ich powstania, pod warunkiem dotrzymywania
wymagań dla spalarni odpadów lub współspalami odpadów.
”
,
e)
uchyla się ust. 4;
35)
uchyla się art. 46;
36)
w art. 48
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie
„
1.
W razie niedopełnienia przez zarządzającego spalarnią odpadów lub współspalarnią odpadów
obowiązków, o których mowa w art. 44 i 45, wojewódzki inspektor ochrony środowiska
może wydać decyzję o wstrzymaniu działalności w zakresie termicznego przekształcania
odpadów.
”
,
b)
ust. 2 otrzymuje brzmienie
„
2.
W przypadkach określonych w ust. 1, na wniosek zarządzającego spalarnią odpadów lub
współspalarnią odpadów, wojewódzki inspektor ochrony środowiska może ustalić termin
usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, a w razie nieusunięcia ich w tym terminie
- wstrzyma działalność w zakresie termicznego przekształcania odpadów.
”
,
c)
uchyla się ust. 5;
37)
w art. 49
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie
„
1.
Właściciel lub inny władający spalarnią odpadów lub współspalarnią odpadów jest obowiązany
zatrudniać kierownika spalarni odpadów lub współspalarni odpadów posiadającego świadectwo
stwierdzające kwalifikacje w zakresie gospodarowania odpadami.
”
,
b)
ust. 1a otrzymuje brzmienie
„
1a.
Kierownikiem spalarni odpadów lub współspalarni odpadów może być wyłącznie osoba,
która posiada świadectwo stwierdzające kwalifikacje w zakresie gospodarowania odpadami.
”
,
c)
uchyla się ust. 7;
38)
po art. 49 dodaje się art. 49a w brzmieniu
„
Art. 49a.
1.
Przepisów rozdziału 6 nie stosuje się do spalarni odpadów oraz współspalarni odpadów
termicznie przekształcających wyłącznie następujące odpady
1)
roślinne z rolnictwa i leśnictwa,
2)
roślinne z przemysłu przetwórstwa spożywczego, jeżeli odzyskuje się wytwarzaną energię
cieplną,
3)
włókniste, roślinne z procesu produkcji pierwotnej masy celulozowej i z procesu produkcji
papieru z masy, jeżeli odpady te są spalane w miejscu produkcji, a wytwarzana energia
cieplna jest odzyskiwana,
4)
korka,
5)
drewna, z wyjątkiem drewna zanieczyszczonego impregnatami i powłokami ochronnymi,
które mogą zawierać związki chlorowcoorganiczne lub metale ciężkie, w skład których
wchodzą w szczególności odpady drewna pochodzącego z budowy, remontów i demontażu
obiektów budowlanych oraz infrastruktury drogowej,
6)
zwłok zwierzęcych w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób
zakaźnych zwierząt.
2.
Przepisów rozdziału 6 nie stosuje się również do eksperymentalnych instalacji wykorzystywanych
do badań, rozwoju i testowania prowadzonych w celu poprawy procesu spalania, w których
jest przetwarzane mniej niż 50 Mg odpadów rocznie, pod warunkiem że instalacje te
są eksploatowane w okresie nie dłuższym niż rok.
3.
Wymagania dotyczące termicznego przekształcania odpadów niebezpiecznych nie mają zastosowania
w odniesieniu do następujących odpadów niebezpiecznych
1)
ciekłych odpadów palnych, w tym olejów odpadowych spełniających łącznie następujące
warunki
a)
zawartość PCB i pentachlorofenolu (PCP) nie przekracza wartości, które powodowałyby,
że odpady te są niebezpieczne,
b)
odpady te nie stanowią odpadów niebezpiecznych ze względu na zawartość innych składników
wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy,
c)
ich wartość kaloryczna netto wynosi co najmniej 30 MJ (megadżuli) na kilogram,
2)
ciekłych odpadów palnych, które nie powodują w gazach odlotowych powstających bezpośrednio
z ich spalania innych emisji niż emisje powstające w wyniku spalania oleju napędowego,
o których mowa w art. 169 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska
”
;
39)
w art. 51
a)
uchyla się ust. 6,
b)
dodaje się ust. 7 w brzmieniu
„
7.
Do ustanowienia zabezpieczenia roszczeń, zwrotu ustanowionego zabezpieczenia oraz
orzeczenia o przeznaczeniu zabezpieczenia na usunięcie negatywnych skutków w środowisku
stosuje się odpowiednio art. 187 ust. 2-4 oraz art. 198 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony
środowiska.
”
;
40)
w art. 52 dodaje się ust. 4 w brzmieniu
„
4.
Organ właściwy do wydania pozwolenia na budowę składowiska odpadów odmawia wydania
pozwolenia na budowę składowiska odpadów, jeżeli budowa składowiska odpadów nie jest
określona w wojewódzkim planie gospodarki odpadami.
”
;
41)
w art. 54
a)
po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu
„
2a.
Przeprowadzenie kontroli składowiska odpadów, o której mowa w ust. 2, nie jest wymagane,
jeżeli potrzeba zamknięcia składowiska odpadów wynika z zarządzenia pokontrolnego
wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska.
”
,
b)
w ust. 3 po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu
„
1a)
datę zaprzestania przyjmowania odpadów do składowania na składowisku odpadów,
”
,
c)
w ust. 4 po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu
„
1a)
datę zaprzestania przyjmowania odpadów do składowania na składowisku odpadów,
”
;
42)
po art. 54 dodaje się art. 54a w brzmieniu
„
Art. 54a.
1.
Odpady składowane na składowisku odpadów mogą być z niego wydobyte.
2.
Wydobycie odpadów ze składowiska odpadów wymaga uzyskania pozwolenia na wytwarzanie
odpadów.
3.
Przepisy ust. 1 i 2 dotyczą również wydobywania odpadów ze zwałowisk odpadów, dla
których nie było wymagane uzyskanie decyzji lokalizacyjnych lub decyzji o pozwoleniu
na budowę.
”
;
43)
w art. 60
a)
dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1,
b)
dodaje się ust. 2 w brzmieniu
„
2.
Jeżeli z przeglądu ekologicznego lub dokumentacji hydrogeologicznej wynika brak możliwości
monitorowania wód powierzchniowych, podziemnych lub gazu składowiskowego, właściwy
organ może określić odrębny zakres prowadzenia monitoringu danego składowiska odpadów,
odstępując od wymogów, o których mowa w ust. 1.
”
;
44)
tytuł rozdziału 9 otrzymuje brzmienie
„
Przepisy karne i opłaty sankcyjne
”
;
45)
dodaje się art. 69a w brzmieniu
„
Art. 69a.
1.
Kto poddaje odzyskowi lub unieszkodliwianiu niesegregowane odpady komunalne, pozostałości
z sortowania odpadów komunalnych lub komunalne osady ściekowe poza obszarem województw,
o których mowa w art. 9 ust. 3 i 4
podlega karze grzywny.
2.
Tej samej karze podlega ten, kto unieszkodliwia zakaźne odpady medyczne lub zakaźne
odpady weterynaryjne poza obszarem województw, o których mowa w ust. 1.
”
;
46)
art. 71 otrzymuje brzmienie
„
Art. 71.
Kto wbrew zakazowi termicznie przekształca odpady poza spalarniami odpadów lub współspalarniami
odpadów
podlega karze aresztu albo grzywny.
”
;
47)
po art. 76 dodaje się art. 76a w brzmieniu
„
Art. 76a.
Kto, będąc wytwórcą odpadów powstałych w wyniku poważnej awarii lub poważnej awarii
przemysłowej, nie składa informacji o wytworzonych odpadach oraz o sposobach gospodarowania
wytworzonymi odpadami lub składa niekompletną informację
podlega karze grzywny.
”
;
48)
art. 77 otrzymuje brzmienie
„
Art. 77.
Kto, zarządzając spalarnią odpadów lub współspalarnią odpadów
1)
przyjmując odpady do ich termicznego przekształcenia, nie ustala masy odpadów lub
nie sprawdza zgodności przyjmowanych odpadów z danymi zawartymi w karcie przekazania
odpadu lub
2)
przyjmując odpady niebezpieczne do ich termicznego przekształcenia, nie zapoznaje
się z opisem odpadów lub nie pobiera lub nie przechowuje próbek tych odpadów
podlega karze aresztu albo grzywny.
”
;
49)
po art. 77 dodaje się art. 77a w brzmieniu
„
Art. 77a.
Kto unieszkodliwia zakaźne odpady medyczne i zakaźne odpady weterynaryjne w inny sposób
niż spalanie w spalarni odpadów
podlega karze aresztu albo grzywny.
”
;
50)
po art. 79 dodaje się art. 79a w brzmieniu
„
Art. 79a.
1.
Stwierdzając naruszenie przez gminną jednostkę organizacyjną lub przedsiębiorcę, o
którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku
w gminach, obowiązku w zakresie ograniczenia masy odpadów komunalnych ulegających biodegradacji
kierowanych do składowania, wojewódzki inspektor ochrony środowiska nakłada na podmiot
do tego obowiązany, w drodze decyzji, opłatę sankcyjną w wysokości od 40 tysięcy do
200 tysięcy złotych, ustalając wysokość opłaty w zależności od stopnia niewykonania
obowiązku.
2.
Stwierdzając naruszenie przez podmiot, o którym mowa w ust. 1, obowiązku zorganizowania
systemu selektywnego zbierania odpadów, wojewódzki inspektor ochrony środowiska nakłada
na podmiot do tego obowiązany, w drodze decyzji, opłatę sankcyjną w wysokości od 10
tysięcy do 40 tysięcy złotych.
3.
Termin płatności opłaty sankcyjnej w przypadku decyzji, o których mowa w ust. 1 i
2, wynosi 14 dni od dnia, w którym decyzje stały się ostateczne.
4.
W sprawach dotyczących opłat sankcyjnych, o których mowa w ust. 1 i 2, stosuje się
odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa
(Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, Nr 85, poz. 727, Nr 86, poz. 732 i Nr 143, poz. 1199), z wyłączeniem art. 67, z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują wojewódzkiemu
inspektorowi ochrony środowiska.
5.
Termin płatności opłat sankcyjnych, o których mowa w ust. 1 i 2, może zostać odroczony
na wniosek podmiotów, o których mowa w ust. 1 i 2, jeżeli podejmą one działania zapewniające
usunięcie przyczyny nałożenia opłaty, w okresie nie dłuższym niż 1 rok od dnia złożenia
wniosku.
6.
Wniosek o odroczenie terminu płatności opłaty sankcyjnej, zawierający harmonogram
realizacji działania zapewniającego usunięcie przyczyny nałożonej opłaty, powinien
zostać złożony do wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska przed upływem terminu,
w którym opłata powinna być uiszczona.
7.
Decyzja o odroczeniu terminu płatności opłaty sankcyjnej ustala
1)
wysokość opłaty, której termin został odroczony,
2)
opis działania realizowanego przez podmiot do tego obowiązany,
3)
harmonogram realizacji działania,
4)
termin odroczenia opłaty uwzględniający okres niezbędny do zrealizowania działania.
8.
W przypadku terminowego zrealizowania działania będącego podstawą odroczenia terminu
płatności opłaty sankcyjnej wojewódzki inspektor ochrony środowiska orzeka o umorzeniu
opłaty.
9.
Jeżeli działanie będące podstawą odroczenia terminu płatności opłaty sankcyjnej nie
zostanie zrealizowane w terminie, wojewódzki inspektor ochrony środowiska wydaje decyzję
stwierdzającą wygaśnięcie decyzji o odroczeniu terminu płatności.
10.
W przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 9, opłata sankcyjną podlega uiszczeniu
wraz z odsetkami liczonymi od dnia terminu płatności opłaty.
”
;
51)
w załączniku nr 5
a)
proces odzysku R10 otrzymuje brzmienie
„
R10 Rozprowadzanie na powierzchni ziemi w celu nawożenia lub ulepszania gleby
”
,
b)
proces odzysku R14 otrzymuje brzmienie
„
R14 Inne działania polegające na wykorzystaniu odpadów w całości lub części
”
,
c)
dodaje się proces R15 w brzmieniu
„
R15 Przetwarzanie odpadów, w celu ich przygotowania do odzysku, w tym do recyklingu
”
;
52)
w załączniku nr 6
a)
proces D3 otrzymuje brzmienie
„
D3 Składowanie przez głębokie zatłaczanie (np. zatłaczanie odpadów, które można pompować)
”
,
b)
dodaje się proces unieszkodliwiania D16 w brzmieniu
„
D16 Przetwarzanie odpadów, w wyniku którego są wytwarzane odpady przeznaczone do unieszkodliwiania
”
.
W ustawie z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach
(Dz. U. Nr 132, poz. 622, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany
1)
w art. 1 ust. 2 otrzymuje brzmienie
„
2.
Zasady odzysku lub unieszkodliwiania odpadów regulują odrębne przepisy.
”
;
2)
w art. 3
a)
w ust. 2
-
w pkt 2 uchyla się lit. a,
-
uchyla się pkt 6,
b)
w ust. 3 w pkt 2 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 3 w brzmieniu
„
3)
umów zawartych na odbieranie odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości w celu
kontroli wykonywania przez właścicieli nieruchomości i przedsiębiorców obowiązków
wynikających z ustawy.
”
;
3)
art. 4 otrzymuje brzmienie
„
Art. 4.
1.
Rada gminy, po zasięgnięciu opinii państwowego powiatowego inspektora sanitarnego,
uchwala regulamin utrzymania czystości i porządku na terenie gminy, zwany dalej „regulaminem”;
regulamin jest aktem prawa miejscowego.
2.
Regulamin określa szczegółowe zasady utrzymania czystości i porządku na terenie gminy
dotyczące
1)
wymagań w zakresie utrzymania czystości i porządku na terenie nieruchomości obejmujących
a)
prowadzenie we wskazanym zakresie selektywnego zbierania i odbierania odpadów komunalnych,
w tym powstających w gospodarstwach domowych, odpadów niebezpiecznych, odpadów wielkogabarytowych
i odpadów z remontów,
b)
uprzątanie błota, śniegu, lodu i innych zanieczyszczeń z części nieruchomości służących
do użytku publicznego,
c)
mycie i naprawy pojazdów samochodowych poza myjniami i warsztatami naprawczymi,
2)
rodzaju i minimalnej pojemności urządzeń przeznaczonych do zbierania odpadów komunalnych
na terenie nieruchomości oraz na drogach publicznych, warunków rozmieszczania tych
urządzeń i ich utrzymania w odpowiednim stanie sanitarnym, porządkowym i technicznym,
przy uwzględnieniu
a)
średniej ilości odpadów komunalnych wytwarzanych w gospodarstwach domowych bądź w
innych źródłach,
b)
liczby osób korzystających z tych urządzeń,
3)
częstotliwości i sposobu pozbywania się odpadów komunalnych i nieczystości ciekłych
z terenu nieruchomości oraz z terenów przeznaczonych do użytku publicznego,
4)
maksymalnego poziomu odpadów komunalnych ulegających biodegradacji dopuszczonych do
składowania na składowiskach odpadów,
5)
innych wymagań wynikających z gminnego planu gospodarki odpadami,
6)
obowiązków osób utrzymujących zwierzęta domowe, mających na celu ochronę przed zagrożeniem
lub uciążliwością dla ludzi oraz przed zanieczyszczeniem terenów przeznaczonych do
wspólnego użytku,
7)
wymagań utrzymywania zwierząt gospodarskich na terenach wyłączonych z produkcji rolniczej,
w tym także zakazu ich utrzymywania na określonych obszarach lub w poszczególnych
nieruchomościach,
8)
wyznaczania obszarów podlegających obowiązkowej deratyzacji i terminów jej przeprowadzania.
3.
Rada gminy dostosuje regulamin do gminnego planu gospodarki odpadami w terminie nie
dłuższym niż 3 miesiące od daty uchwalenia tego planu.
”
;
4)
w art. 5
a)
w ust. 1
-
pkt 3 otrzymuje brzmienie
„
3)
zbieranie powstałych na terenie nieruchomości odpadów komunalnych zgodnie z wymaganiami
określonymi w regulaminie,
”
,
-
po pkt 3 dodaje się pkt 3a i 3b w brzmieniu
„
3a)
gromadzenie nieczystości ciekłych w zbiornikach bezodpływowych,
3b)
pozbywanie się zebranych na terenie nieruchomości odpadów komunalnych oraz nieczystości
ciekłych w sposób zgodny z przepisami ustawy i przepisami odrębnymi,
”
,
-
pkt 5 otrzymuje brzmienie
„
5)
realizację innych obowiązków określonych w regulaminie.
”
,
b)
ust. 2 otrzymuje brzmienie
„
2.
Wykonywanie obowiązków, o których mowa w ust. 1, na terenie budowy należy do wykonawcy
robót budowlanych.
”
,
c)
dodaje się ust. 8 i 9 w brzmieniu
„
8.
Ust. 7 nie dotyczy obowiązków, o których mowa w ust. 1 pkt 3-3b.
9.
Wykonywanie decyzji, o której mowa w ust. 7, podlega egzekucji w trybie przepisów
ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
”
;
5)
w art. 6
a)
ust. 1-2 otrzymują brzmienie
„
1.
Właściciele nieruchomości przy wykonywaniu obowiązku określonego w art. 5 ust. 1 pkt
3b obowiązani są do udokumentowania, w formie umowy korzystania z usług wykonywanych
przez zakład będący gminną jednostką organizacyjną lub przedsiębiorcę posiadającego
zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie odbierania odpadów komunalnych od
właścicieli nieruchomości lub w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu
nieczystości ciekłych, przez okazanie takiej umowy i dowodów płacenia za takie usługi.
1a.
Rada gminy może określić, w drodze uchwały, w zależności od lokalnych warunków, inne
sposoby udokumentowania wykonania obowiązków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 3b.
2.
Rada gminy określa, w drodze uchwały, górne stawki opłat ponoszonych przez właścicieli
nieruchomości za usługi, o których mowa w ust. 1.
”
,
b)
uchyla się ust. 3,
c)
ust. 4 otrzymuje brzmienie
„
4.
Rada gminy określając stawki opłat, o których mowa w ust. 2, stosuje niższe stawki,
jeżeli odpady komunalne są zbierane i odbierane w sposób selektywny.
”
,
d)
po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu
„
4a.
Rada gminy określając stawki opłat, o których mowa w ust. 2, może stosować zróżnicowane
stawki w zależności od gęstości zaludnienia na danym obszarze gminy oraz odległości
od miejsca unieszkodliwiania odpadów komunalnych.
”
,
e)
dodaje się ust. 6-12 w brzmieniu
„
6.
Gmina jest obowiązana zorganizować odbieranie odpadów komunalnych oraz opróżnianie
zbiorników bezodpływowych w przypadku właścicieli nieruchomości, którzy nie zawarli
umów, o których mowa w ust. 1.
7.
Wójt, burmistrz, prezydent miasta wydaje z urzędu decyzję, w której ustala
1)
obowiązek uiszczania opłat za odbieranie odpadów komunalnych lub opróżnianie zbiorników
bezodpływowych,
2)
wysokość opłat wyliczonych z zastosowaniem stawek, o których mowa w ust. 2,
3)
terminy uiszczania opłat, o których mowa w pkt 1,
4)
sposób i terminy udostępniania urządzeń lub zbiorników w celu ich opróżnienia.
8.
Decyzji, o której mowa w ust. 7, nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.
9.
Decyzja, o której mowa w ust. 7, jest wydana na okres 1 roku.
10.
Decyzja, o której mowa w ust. 7, ulega przedłużeniu w drodze decyzji wydawanej z urzędu,
na kolejny okres, jeżeli właściciel nieruchomości nie przedstawi, na co najmniej 3
miesiące przed upływem daty obowiązywania decyzji, umowy, w której termin rozpoczęcia
wykonywania usługi nie jest późniejszy niż data utraty mocy obowiązującej decyzji.
11.
Opłaty, o których mowa w ust. 7, są przychodem gminnego funduszu ochrony środowiska
i gospodarki wodnej.
12.
Do opłat stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa
(Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, Nr 85, poz. 727 i Nr 86, poz. 732 i Nr 143, poz. 1199), z wyłączeniem art. 67, z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują wójtowi,
burmistrzowi lub prezydentowi miasta.
”
;
6)
w art. 6a ust. 1 otrzymuje brzmienie
„
1.
Rada gminy może w drodze uchwały, na podstawie akceptacji mieszkańców wyrażonej w
przeprowadzonym uprzednio referendum gminnym, przejąć od właścicieli nieruchomości
wszystkie lub wskazane obowiązki, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, 3b i 4.
”
;
7)
w art. 7
a)
uchyla się ust. 2,
b)
ust. 3 otrzymuje brzmienie
„
3.
Wójt, burmistrz lub prezydent miasta określa i podaje do publicznej wiadomości wymagania,
jakie powinien spełniać przedsiębiorca ubiegający się o uzyskanie zezwolenia, o którym
mowa w ust. 1 pkt 3 i 4.
”
,
c)
po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu
„
3a.
Wójt, burmistrz lub prezydent miasta określa i podaje do publicznej wiadomości wymagania,
jakie powinien spełniać przedsiębiorca ubiegający się o uzyskanie zezwolenia, o którym
mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, uwzględniając
1)
opis wyposażenia technicznego niezbędnego do realizacji zadań,
2)
w przypadku zezwolenia na odbieranie odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości
- również miejsca odzysku lub unieszkodliwiania odpadów komunalnych wynikające z wojewódzkiego
planu gospodarki odpadami, do których odpady mają być przekazywane.
”
,
d)
uchyla się ust. 4,
e)
w ust. 5 uchyla się zdanie drugie,
f)
dodaje się ust. 7 w brzmieniu
„
7.
Minister właściwy do spraw środowiska kierując się potrzebą zapewnienia maksymalnego
bezpieczeństwa dla środowiska i mieszkańców oraz dążąc do ujednolicenia kryteriów
wydawania zezwoleń, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, określi, w drodze rozporządzenia,
szczegółowy sposób określania wymagań, o których mowa w ust. 3a.
”
;
8)
w art. 8
a)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu
„
1a.
Do wniosku przedsiębiorca jest obowiązany dołączyć zaświadczenie o braku zaległości
podatkowych i zaległości w płaceniu składek na ubezpieczenie zdrowotne lub społeczne.
”
,
b)
ust. 2 otrzymuje brzmienie
„
2.
Przedsiębiorca ubiegający się o zezwolenie na odbieranie odpadów komunalnych od właścicieli
nieruchomości powinien we wniosku dodatkowo określić
1)
rodzaje odpadów komunalnych odbieranych od właścicieli nieruchomości,
2)
sposób realizacji obowiązku ograniczenia masy odpadów ulegających biodegradacji składowanych
na składowisku odpadów, oraz udokumentować gotowość ich przyjęcia przez przedsiębiorcę
prowadzącego działalność w zakresie odzysku lub unieszkodliwiania odpadów, spełniającego
wymagania odnośnie miejsc odzysku i unieszkodliwiania, o których mowa w art. 9 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach
(Dz. U. Nr 62, poz. 628, z późn. zm. oraz w art. 7 ust. 3 niniejszej ustawy.
”
,
c)
dodaje się ust. 2b w brzmieniu
„
2b.
Przedsiębiorca ubiegający się o zezwolenie na odbieranie odpadów komunalnych od właścicieli
nieruchomości, obejmujące niesegregowane odpady komunalne, jest obowiązany również
do odbierania wszystkich selektywnie zbieranych rodzajów odpadów komunalnych, w tym
powstających w gospodarstwach domowych odpadów wielkogabarytowych, zużytego sprzętu
elektrycznego i elektronicznego i odpadów z remontów.
”
,
d)
dodaje się ust. 4 w brzmieniu
„
4.
Działając na podstawie odrębnych decyzji, przedsiębiorca, który odbiera od właścicieli
nieruchomości odpady komunalne na podstawie zezwolenia na odbieranie odpadów komunalnych
od właścicieli nieruchomości, przed przekazaniem ich do miejsc odzysku lub unieszkodliwiania
wskazanych w tym zezwoleniu, może prowadzić sortowanie lub kompostowanie tych odpadów
w instalacjach, do których posiada tytuł prawny, z zastrzeżeniem art. 9 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach.
”
;
9)
w art. 9
a)
ust. 1a otrzymuje brzmienie
„
1a.
Zezwolenie na odbieranie odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości powinno
określać dodatkowo
1)
rodzaje odpadów komunalnych odbieranych od właścicieli nieruchomości,
2)
sposób postępowania z poszczególnymi rodzajami odpadów komunalnych,
3)
dopuszczalny do składowania poziom odpadów komunalnych ulegających biodegradacji,
4)
sposób realizacji obowiązku ograniczenia masy odpadów ulegających biodegradacji,
5)
miejsca odzysku lub unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zgodnie z art. 9 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach i wojewódzkim planem gospodarki odpadami.
”
,
b)
po ust. 1a dodaje się ust. 1aa w brzmieniu
„
1aa.
Zezwolenie na opróżnianie zbiorników bezodpływowych i transport nieczystości ciekłych
powinno określać również stacje zlewne.
”
,
c)
w ust. 1c w pkt 3 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 4 w brzmieniu
„
4)
przedsiębiorca ma zaległości podatkowe lub zaległości w płaceniu składek na ubezpieczenie
zdrowotne lub społeczne.
”
,
d)
w ust. 2 zdanie drugie otrzymuje brzmienie
„
Jeżeli przedsiębiorca mimo wezwania nadal narusza te warunki, organ cofa, w drodze
decyzji, zezwolenie bez odszkodowania.
”
;
10)
po art. 9 dodaje się art. 9a w brzmieniu
„
Art. 9a.
1.
Prowadzący działalność w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości
lub opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych jest
obowiązany w terminie do 15 dnia po upływie każdego miesiąca sporządzić i przekazać
wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta wykaz właścicieli nieruchomości, z którymi
w poprzednim miesiącu zawarł umowy na odbieranie odpadów komunalnych, opróżnianie
zbiorników bezodpływowych i transport nieczystości ciekłych, oraz wykaz właścicieli
nieruchomości, z którymi w poprzednim miesiącu umowy uległy rozwiązaniu lub wygasły;
wykaz zawiera imię i nazwisko lub nazwę oraz adres właściciela nieruchomości oraz
adres nieruchomości.
2.
Prowadzący działalność w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości
lub opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych jest
obowiązany do sporządzania i przekazywania wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi
miasta informacji dotyczącej
1)
masy poszczególnych rodzajów odebranych odpadów komunalnych lub ilości i rodzaju nieczystości
ciekłych z obszaru danej gminy w terminie do końca pierwszego kwartału za poprzedni
rok kalendarzowy,
2)
sposobów zagospodarowania poszczególnych rodzajów odebranych odpadów komunalnych,
3)
masy odpadów komunalnych ulegających biodegradacji składowanych na składowisku odpadów,
4)
masy odpadów komunalnych ulegających biodegradacji nieskładowanych na składowiskach
odpadów i sposobów lub sposobu ich zagospodarowania.
”
;
11)
w art. 10 ust. 2a otrzymuje brzmienie
„
2a.
Karze określonej w ust. 2 podlega także ten, kto nie wykonuje obowiązków określonych
w regulaminie.
”
.
W ustawie z dnia 9 września 2000 r. o opłacie skarbowej
(Dz. U. z 2004 r. Nr 253, poz. 2532, z późn. zm. w załączniku w części IV w ust. 41 w kol. 4 dodaje się pkt 10 w brzmieniu
„
10)
zezwolenia na zbieranie przez sprzedawców odpadów opakowaniowych po środkach niebezpiecznych.
”
.
1.
Rada gminy, po zasięgnięciu opinii państwowego powiatowego inspektora sanitarnego,
uchwala regulamin utrzymania czystości i porządku na terenie gminy, zwany dalej „regulaminem”;
regulamin jest aktem prawa miejscowego.
2.
Regulamin określa szczegółowe zasady utrzymania czystości i porządku na terenie gminy
dotyczące
1)
wymagań w zakresie utrzymania czystości i porządku na terenie nieruchomości obejmujących
a)
prowadzenie we wskazanym zakresie selektywnego zbierania i odbierania odpadów komunalnych,
w tym powstających w gospodarstwach domowych, odpadów niebezpiecznych, odpadów wielkogabarytowych
i odpadów z remontów,
b)
uprzątanie błota, śniegu, lodu i innych zanieczyszczeń z części nieruchomości służących
do użytku publicznego,
c)
mycie i naprawy pojazdów samochodowych poza myjniami i warsztatami naprawczymi,
2)
rodzaju i minimalnej pojemności urządzeń przeznaczonych do zbierania odpadów komunalnych
na terenie nieruchomości oraz na drogach publicznych, warunków rozmieszczania tych
urządzeń i ich utrzymania w odpowiednim stanie sanitarnym, porządkowym i technicznym,
przy uwzględnieniu
a)
średniej ilości odpadów komunalnych wytwarzanych w gospodarstwach domowych bądź w
innych źródłach,
b)
liczby osób korzystających z tych urządzeń,
3)
częstotliwości i sposobu pozbywania się odpadów komunalnych i nieczystości ciekłych
z terenu nieruchomości oraz z terenów przeznaczonych do użytku publicznego,
4)
maksymalnego poziomu odpadów komunalnych ulegających biodegradacji dopuszczonych do
składowania na składowiskach odpadów,
5)
innych wymagań wynikających z gminnego planu gospodarki odpadami,
6)
obowiązków osób utrzymujących zwierzęta domowe, mających na celu ochronę przed zagrożeniem
lub uciążliwością dla ludzi oraz przed zanieczyszczeniem terenów przeznaczonych do
wspólnego użytku,
7)
wymagań utrzymywania zwierząt gospodarskich na terenach wyłączonych z produkcji rolniczej,
w tym także zakazu ich utrzymywania na określonych obszarach lub w poszczególnych
nieruchomościach,
8)
wyznaczania obszarów podlegających obowiązkowej deratyzacji i terminów jej przeprowadzania.
3.
Rada gminy dostosuje regulamin do gminnego planu gospodarki odpadami w terminie nie
dłuższym niż 3 miesiące od daty uchwalenia tego planu.
W ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska
(Dz. U. Nr 62, poz. 627, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany
1)
odnośnik nr 1 do tytułu ustawy otrzymuje brzmienie
„
1)
dyrektywy Rady 75/439/EWG z dnia 16 czerwca 1975 r. w sprawie unieszkodliwiania olejów
odpadowych
(Dz. Urz. WE L 194 z 25.07.1975, str. 23, L 42 z 12.02.1987, str. 43, L 377 z 31.12.1991, str. 48, L 243 z 24.09.1996, str. 31 i L 332 z 28.12.2000, str. 91),
2)
dyrektywy Rady 75/442/EWG z dnia 15 lipca 1975 r. w sprawie odpadów
(Dz. Urz. WE L 194 z 25.07.1975, str. 39, L 78 z 26.03.1991, str. 32 i L 377 z 23.12.1991, str. 48),
3)
dyrektywy Rady 78/176/EWG z dnia 20 lutego 1978 r. w sprawie odpadów pochodzących
z przemysłu ditlenku tytanu
(Dz. Urz. WE L 54 z 25.02.1978, str. 19, L 378 z 31.12.1982, str. 1, L 32 z 03.02.1983, str. 28, L 377 z 31.12.1991, str. 48 i L 409 z 31.12.1992, str. 11),
4)
dyrektywy Rady 79/409/EWG z dnia 2 kwietnia 1979 r. w sprawie ochrony dzikiego ptactwa
(Dz. Urz. WE L 103 z 25.04.1979, str. 1, L 319 z 07.11.1979, L 115 z 08.05.1991, str. 41 i L 164 z 30.06.1994, str. 9),
5)
dyrektywy Rady 84/360/EWG z dnia 28 czerwca 1984 r. w sprawie zwalczania zanieczyszczeń
powietrza przez zakłady przemysłowe
(Dz. Urz. WE L 188 z 16.07.1984, str. 20),
6)
dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 85/337/EWG z dnia 27 czerwca 1985 r. w sprawie
oceny wpływu wywieranego przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko
(Dz. Urz. WE L 175 z 05.07.1985, str. 40, L 73 z 14.03.1997, str. 5 i L 156 z 25.06.2003, str. 17),
7)
dyrektywy Rady 87/217/EWG z dnia 19 marca 1987 r. w sprawie ograniczania zanieczyszczenia
środowiska azbestem i zapobiegania temu zanieczyszczeniu
(Dz. Urz. WE L 85 z 28.03.1987, str. 40),
8)
dyrektywy Rady 88/609/EWG z dnia 24 listopada 1988 r. w sprawie ograniczenia emisji
niektórych zanieczyszczeń do powietrza z dużych obiektów energetycznego spalania
(Dz. Urz. WE L 336 z 07.12.1988, str. 1 i L 337 z 24.12.1994, str. 83),
9)
dyrektywy Rady 90/313/EWG z dnia 7 czerwca 1990 r. w sprawie swobody dostępu do informacji
o środowisku
(Dz. Urz. WE L 158 z 23.06.1990, str. 56 i L 41 z 14.02.2003, str. 26),
10)
dyrektywy Rady 91/692/EWG z dnia 23 grudnia 1991 r. normalizującej i racjonalizującej
sprawozdania dotyczące wykonywania niektórych dyrektyw odnoszących się do środowiska
(Dz. Urz. WE L 377 z 31.12.1991, str. 48),
11)
dyrektywy Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych
oraz dzikiej fauny i flory
(Dz. Urz. WE L 206 z 22.07.1992, str. 7 i L 305 z 08.11.1997, str. 42),
12)
dyrektywy Rady 92/112/EWG z dnia 15 grudnia 1992 r. w sprawie procedur harmonizacji
programów mających na celu ograniczanie i ostateczną eliminację zanieczyszczeń powodowanych
przez odpady pochodzące z przemysłu dwutlenku tytanu
(Dz. Urz. WE L 409 z 31.12.1992, str. 11),
13)
dyrektywy Rady 96/59/WE z dnia 16 września 1996 r. w sprawie unieszkodliwiania polichlorowanych
bifenyli i polichlorowanych trifenyli (PCB/PCT)
(Dz. Urz. WE L 243 z 24.09.1996, str. 31),
14)
dyrektywy Rady 96/61/WE z dnia 24 września 1996 r. dotyczącej zintegrowanego zapobiegania
zanieczyszczeniom i ich kontroli
(Dz. Urz. WE L 257 z 10.10.1996, str. 26, L 156 z 25.06.2003, str. 17 i L 275 z 25.10.2003, str. 32),
15)
dyrektywy Rady 96/62/WE z dnia 27 września 1996 r. w sprawie oceny i zarządzania jakością
otaczającego powietrza
(Dz. Urz. WE L 296 z 21.11.1996, str. 55),
16)
dyrektywy Rady 96/82/WE z dnia 9 grudnia 1996 r. w sprawie kontroli zagrożeń niebezpieczeństwa
poważnych awarii związanych z substancjami niebezpiecznymi
(Dz. Urz. WE L 10 z 14.01.1997, str. 13 i L 345 z 31.12.2003, str. 97),
17)
dyrektywy Rady 1999/13/WE z dnia 11 marca 1999 r. w sprawie ograniczenia emisji lotnych
związków organicznych spowodowanej użyciem organicznych rozpuszczalników podczas niektórych
czynności i w niektórych urządzeniach
(Dz. Urz. WE L 85 z 29.03.1999, str. 1 i L 143 z 30.04.2004, str. 87),
18)
dyrektywy Rady 1999/30/WE z dnia 22 kwietnia 1999 r. odnoszącej się do wartości dopuszczalnych
dla dwutlenku siarki, dwutlenku azotu i tlenków azotu oraz pyłu i ołowiu w otaczającym
powietrzu
(Dz. Urz. WE L 163 z 29.06.1999, str. 41),
19)
dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 1999/94/WE z dnia 13 grudnia 1999 r. odnoszącej
się do dostępności dla konsumentów informacji o zużyciu paliwa i emisjach CO2 w odniesieniu do obrotu nowymi samochodami osobowymi
(Dz. Urz. WE L 12 z 18.01.2000, str. 16 i L 186 z 25.07.2003, str. 34),
20)
dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2000/53/WE z dnia 18 września 2000 r. w
sprawie pojazdów wycofanych z eksploatacji
(Dz. Urz. WE L 269 z 21.10.2000, str. 34, L 170 z 29.06.2002, str. 81 i L 25 z 28.01.2005, str. 73),
21)
dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2000/69/WE z dnia 16 listopada 2000 r. dotyczącej
wartości dopuszczalnych benzenu i tlenku węgla w otaczającym powietrzu
(Dz. Urz. WE L 313 z 13.12.2000, str. 12),
22)
dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2000/76/WE z dnia 4 grudnia 2000 r. w sprawie
spalania odpadów
(Dz. Urz. WE L 332 z 28.12.2000, str. 91),
23)
dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/42/WE z dnia 27 czerwca 2001 r. w sprawie
oceny wpływu niektórych planów i programów na środowisko
(Dz. Urz. WE L 197 z 21.07.2001, str. 30),
24)
dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/80/WE z dnia 23 października 2001 r.
w sprawie ograniczenia emisji niektórych zanieczyszczeń do powietrza z dużych obiektów
energetycznego spalania
(Dz. Urz. WE L 309 z 27.11.2001, str. 1),
25)
dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2002/3/WE z dnia 12 lutego 2002 r. odnoszącej
się do ozonu w otaczającym powietrzu
(Dz. Urz. WE L 67 z 09.03.2002, str. 14),
26)
dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2002/49/WE z dnia 25 czerwca 2002 r. odnoszącej
się do oceny i zarządzania poziomem hałasu w środowisku
(Dz. Urz. WE L 189 z 18.07.2002, str. 12),
27)
dyrektywy 2002/96/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 stycznia 2003 r. w
sprawie zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego (WEEE)
(Dz. Urz. WE L 37 z 13.02.2003, str. 24 i L 345 z 31.12.2003, str. 106),
28)
dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2003/35/WE z dnia 26 maja 2003 r. przewidującej
udział społeczeństwa w odniesieniu do sporządzania niektórych planów i programów w
zakresie środowiska oraz zmieniającej w odniesieniu do udziału społeczeństwa i dostępu
do wymiaru sprawiedliwości dyrektywy Rady 85/337/EWG i 96/61/WE
(Dz. Urz. WE L 156 z 25.06.2003, str. 17).
Dane dotyczące aktów prawa Unii Europejskiej ogłoszonych przed dniem 1 maja 2004 r.,
zamieszczone w niniejszej ustawie, dotyczą ogłoszenia tych aktów w Dzienniku Urzędowym
Unii Europejskiej - wydanie specjalne.
”
;
2)
w art. 406
a)
dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1,
b)
dodaje się ust. 2 w brzmieniu
„
2.
Środki gminnych funduszy, pochodzące z opłat wnoszonych przez właścicieli nieruchomości
za wykonywanie przez gminę przejętych od nich obowiązków, przeznacza się w całości
na realizację zadania, o którym mowa w art. 6 ust. 6 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku
w gminach
(Dz. U. Nr 132, poz. 622, z późn. zm..
”
;
3)
w art. 409 w pkt 13 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 14 w brzmieniu
„
14)
kosztów gospodarowania odpadami z wypadków, o których mowa w art. 17b ust. 5 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach.
”
.
W ustawie z dnia 11 maja 2001 r. o opakowaniach i odpadach opakowaniowych
(Dz. U. Nr 63, poz. 638, z 2003 r. Nr 7, poz. 78 oraz z 2004 r. Nr 11, poz. 97 i Nr 96, poz. 959) wprowadza się następujące zmiany
1)
odnośnik nr 1 do tytułu ustawy otrzymuje brzmienie
„
dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 94/62/WE z dnia 20 grudnia 1994 r. w sprawie
opakowań i odpadów opakowaniowych
(Dz. Urz. WE L 365 z 31.12.1994, str. 10, L 284 z 31.10.2003, str. 1, L 47 z 18.02.2004, str. 26 i L 70 z 16.03.2005, str. 17).
Dane dotyczące aktów prawa Unii Europejskiej ogłoszonych przed dniem 1 maja 2004 r.,
zamieszczone w niniejszej ustawie, dotyczą ogłoszenia tych aktów w Dzienniku Urzędowym
Unii Europejskiej - wydanie specjalne.
”
;
2)
w art. 3
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie
„
1.
Opakowaniami w rozumieniu ustawy są wprowadzone do obrotu wyroby wykonane z jakichkolwiek
materiałów, przeznaczone do przechowywania, ochrony, przewozu, dostarczania lub prezentacji
wszelkich produktów, od surowców do towarów przetworzonych, a także części opakowań
i elementy pomocnicze połączone z opakowaniami i przeznaczone do tego samego celu
co dane opakowanie.
”
,
b)
w ust. 3 pkt 3a otrzymuje brzmienie
„
3a)
środkach niebezpiecznych - rozumie się przez to substancje i preparaty chemiczne zaklasyfikowane
jako bardzo toksyczne, toksyczne, rakotwórcze kategorii 1 lub 2, mutagenne kategorii
1 lub 2, działające szkodliwie na rozrodczość kategorii 1 lub 2 lub niebezpieczne
dla środowiska z przypisanym symbolem N, określone w przepisach o substancjach i preparatach
chemicznych, oraz środki ochrony roślin zaklasyfikowane jako bardzo toksyczne lub
toksyczne dla ludzi, pszczół lub organizmów wodnych, określone w przepisach o ochronie
roślin uprawnych,
”
;
3)
w art. 5
a)
ust. 4g otrzymuje brzmienie
„
4g.
W przypadku zgodności opakowania lub odpadu opakowaniowego z normami zharmonizowanymi,
o których mowa w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności
(Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2087 oraz z 2005 r. Nr 64, poz. 565), wymagania określone w ust. 1-4a i 4c-4f uważa się za spełnione.
”
,
b)
po ust. 4g dodaje się ust. 4h w brzmieniu
„
4h.
Oceny zgodności, o której mowa w ust. 4g, dokonuje się na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności.
”
;
4)
po art. 5 dodaje się art. 5a w brzmieniu
„
Art. 5a.
1.
Producent, importer i dokonujący wewnątrzwspólnotowego nabycia opakowań prowadzi działania
edukacyjne w zakresie właściwego gospodarowania odpadami opakowaniowymi.
2.
Producent, importer i dokonujący wewnątrzwspólnotowego nabycia opakowań, o których
mowa w ust. 1, może zlecić działania edukacyjne w zakresie właściwego gospodarowania
odpadami opakowaniowymi organizacji odzysku, o której mowa w art. 5 ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania
niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej i opłacie depozytowej
(Dz. U. Nr 63, poz. 639, z późn. zm..
”
;
5)
w art. 10
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie
„
1.
Producent, importer i dokonujący wewnątrzwspólnotowego nabycia środków niebezpiecznych
są obowiązani ustalić wysokość kaucji na opakowania jednostkowe tych środków nie niższą
niż 10% i nie wyższą niż 30% ceny środka niebezpiecznego zawartego w tym opakowaniu,
z zastrzeżeniem art. 10a.
”
,
b)
ust. 2 otrzymuje brzmienie
„
2.
Obowiązek ustalenia kaucji nie dotyczy opakowań środków niebezpiecznych wprowadzonych
do obrotu w celu prowadzenia badań naukowych lub dydaktyki oraz czynności diagnostyki
laboratoryjnej w rozumieniu ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o diagnostyce laboratoryjnej
(Dz. U. z 2004 r. Nr 144, poz. 1529 oraz z 2005 r. Nr 119, poz. 1015).
”
,
c)
ust. 5 otrzymuje brzmienie
„
5.
Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw środowiska
może określić, w drodze rozporządzenia, rodzaje opakowań dla określonych rodzajów
środków niebezpiecznych, innych niż środki ochrony roślin, wobec których stosuje się
inną wysokość kaucji niż określona w ust. 1, ze względu na specyfikę tych opakowań
lub tych środków.
”
,
d)
dodaje się ust. 6 w brzmieniu
„
6.
Minister właściwy do spraw rolnictwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
środowiska może określić, w drodze rozporządzenia, rodzaje opakowań dla określonych
rodzajów środków ochrony roślin będących środkami niebezpiecznymi, wobec których stosuje
się inną wysokość kaucji niż określona w ust. 1, ze względu na specyfikę tych opakowań
lub tych środków.
”
;
6)
po art. 10 dodaje się art. 10a w brzmieniu
„
Art. 10a.
1.
Minister właściwy do spraw środowiska może zawrzeć porozumienie z producentami, importerami
i dokonującymi wewnątrzwspólnotowego nabycia środków niebezpiecznych, o których mowa
w art. 10 ust. 1, w zakresie utworzenia i utrzymania ogólnopolskiego systemu zbierania,
transportu, odzysku lub unieszkodliwiania odpadów opakowaniowych po środkach niebezpiecznych.
2.
Porozumienie, o którym mowa w ust. 1, powinno
1)
umożliwiać dostęp do systemu zbierania, transportu, odzysku lub unieszkodliwiania
odpadów opakowaniowych po środkach niebezpiecznych producentom, importerom i dokonującym
wewnątrzwspólnotowego nabycia środków niebezpiecznych, o których mowa w art. 10 ust.
1,
2)
obejmować obszar całego kraju,
3)
określać cele i termin ich realizacji,
4)
określać sposób sprawowania kontroli nad producentami, importerami i dokonującymi
wewnątrzwspólnotowego nabycia środków niebezpiecznych,
5)
określać przypadki, w jakich porozumienie ulega rozwiązaniu.
3.
Minister właściwy do spraw środowiska porozumienie, o którym mowa w ust. 1, ogłasza
w najbliższym wydawanym Dzienniku Urzędowym Ministra Środowiska i Głównego Inspektora
Ochrony Środowiska od dnia zawarcia porozumienia.
4.
W czasie obowiązywania porozumienia dotyczącego utworzenia i utrzymania ogólnopolskiego
systemu zbierania, transportu, odzysku lub unieszkodliwiania odpadów opakowaniowych
po środkach niebezpiecznych nie stosuje się przepisów o kaucji dla danego rodzaju
środków niebezpiecznych, dla którego zawarto porozumienie.
”
;
7)
uchyla się art. 11;
8)
w art. 12 pkt 1 otrzymuje brzmienie
„
1)
dostępnych systemów zwrotu, zbierania i odzysku, w tym recyklingu,
”
;
9)
art. 15 otrzymuje brzmienie
„
Art. 15.
Jednostki handlu detalicznego o powierzchni handlowej powyżej 2 000 mustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach.
”
;
10)
w art. 16
a)
ust. 2 otrzymuje brzmienie
„
2.
Obowiązek pobrania kaucji nie dotyczy opakowań środków niebezpiecznych wprowadzonych
do obrotu w celu prowadzenia badań naukowych lub dydaktyki oraz czynności diagnostyki
laboratoryjnej w rozumieniu ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o diagnostyce laboratoryjnej.
”
,
b)
uchyla się ust. 4;
11)
w art. 26 pkt 1 otrzymuje brzmienie
„
1)
dostępnych systemów zwrotu, zbierania i odzysku, w tym recyklingu,
”
;
12)
art. 28 otrzymuje brzmienie
„
Art. 28.
Kto, zarządzając jednostką handlu detalicznego o powierzchni handlowej powyżej 2 000
m
podlega karze grzywny.
”
.
1.
Producent, importer i dokonujący wewnątrzwspólnotowego nabycia opakowań prowadzi działania
edukacyjne w zakresie właściwego gospodarowania odpadami opakowaniowymi.
2.
Producent, importer i dokonujący wewnątrzwspólnotowego nabycia opakowań, o których
mowa w ust. 1, może zlecić działania edukacyjne w zakresie właściwego gospodarowania
odpadami opakowaniowymi organizacji odzysku, o której mowa w art. 5 ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania
niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej i opłacie depozytowej
(Dz. U. Nr 63, poz. 639, z późn. zm..
W ustawie z dnia 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania
niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej i opłacie depozytowej
(Dz. U. Nr 63, poz. 639, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany
1)
odnośnik nr 1 do tytułu ustawy otrzymuje brzmienie
„
1)
dyrektywy Rady 75/439/EWG z dnia 16 czerwca 1975 r. w sprawie unieszkodliwiania olejów
odpadowych
(Dz. Urz. WE L 194 z 25.07.1975, str. 23, L 42 z 12.02.1987, str. 43, L 377 z 31.12.1991, str. 48, L 243 z 24.09.1996, str. 31 i L 332 z 28.12.2000, str. 91),
2)
dyrektywy Rady 75/442/EWG z dnia 15 lipca 1975 r. w sprawie odpadów
(Dz. Urz. WE L 194 z 25.07.1975, str. 39, L 78 z 26.03.1991, str. 32 i L 377 z 23.12.1991, str. 48),
3)
dyrektywy Komisji 91/157/EWG z dnia 18 marca 1991 r. w sprawie baterii i akumulatorów
zawierających niektóre substancje niebezpieczne
(Dz. Urz. WE L 78 z 26.03.1991, str. 38, L 264 z 04.10.1993, str. 51 i L 1 z 05.01.1999, str. 1),
4)
dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 94/62/WE z dnia 20 grudnia 1994 r. w sprawie
opakowań i odpadów opakowaniowych
(Dz. Urz. WE L 365 z 31.12.1994, str. 10, L 284 z 31.10.2003, str. 1, L 47 z 18.02.2004, str. 26 i L 70 z 16.03.2005, str. 17).
Dane dotyczące aktów prawa Unii Europejskiej ogłoszonych przed dniem 1 maja 2004 r.,
zamieszczone w niniejszej ustawie, dotyczą ogłoszenia tych aktów w Dzienniku Urzędowym
Unii Europejskiej - wydanie specjalne.
”
;
2)
w art. 2 pkt 8 otrzymuje brzmienie
„
8)
opłacie depozytowej - rozumie się przez to opłatę pobieraną przy sprzedaży detalicznej
akumulatorów kwasowo-ołowiowych jako osobnych produktów, której zwrot następuje po
przekazaniu zużytego akumulatora sprzedawcy detalicznemu tych akumulatorów lub do
punktu systemu zbierania zużytych akumulatorów zorganizowanego przez przedsiębiorcę,
”
;
3)
w art. 3
a)
ust. 2a otrzymuje brzmienie
„
2a.
Przedsiębiorca wprowadzający na terytorium kraju produkty w opakowaniach, których
rodzaje określa załącznik nr 1 do ustawy, jest obowiązany osiągnąć
1)
do dnia 31 grudnia 2007 r. co najmniej 50% poziom odzysku odpadów opakowaniowych łącznie
dla wszystkich rodzajów opakowań, w których wprowadził produkty, oraz
2)
do dnia 31 grudnia 2014 r. co najmniej 60% poziom odzysku odpadów opakowaniowych łącznie
dla wszystkich rodzajów opakowań, w których wprowadził produkty.
”
,
b)
po ust. 2a dodaje się ust. 2b w brzmieniu
„
2b.
Przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany do dnia 31 grudnia 2014 r.
osiągnąć docelowy poziom odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych i poużytkowych
co najmniej w wysokości określonej w załączniku nr 4a do ustawy.
”
,
c)
po ust. 3 dodaje się ust. 3a i 3b w brzmieniu
„
3a.
W przypadku produktów, o których mowa w pozycji 4 w załączniku nr 2 do ustawy, ilość
tych produktów wprowadzonych na terytorium kraju w danym roku kalendarzowym ustala
się jako średnią roczną z ilości wprowadzonych na terytorium kraju tych produktów
w danym roku kalendarzowym oraz w poprzednich dwóch latach kalendarzowych.
3b.
W przypadku przedsiębiorców, którzy rozpoczęli w danym roku kalendarzowym lub w roku
poprzednim działalność polegającą na wprowadzaniu na terytorium kraju produktów, o
których mowa w pozycji 4 w załączniku nr 2 do ustawy, ilość tych produktów wprowadzonych
na terytorium kraju w danym roku kalendarzowym ustala się odpowiednio jako ilość tych
produktów wprowadzonych na terytorium kraju w danym roku kalendarzowym albo jako średnią
roczną z ilości tych produktów wprowadzonych na terytorium kraju w danym roku kalendarzowym
albo jako średnią roczną z ilości tych produktów wprowadzonych na terytorium kraju
w danym roku kalendarzowym oraz roku poprzednim.
”
,
d)
w ust. 8 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie
„
Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
gospodarki określi, w drodze rozporządzenia ogłoszonego na 6 miesięcy przed dniem
jego wejścia w życie, roczne poziomy odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych i
poużytkowych, w poszczególnych latach do końca 2007 r. oraz do końca 2014 r., uwzględniając
”
,
e)
w ust. 9 uchyla się pkt 1,
f)
po ust. 9 dodaje się ust. 9a i 9b w brzmieniu
„
9a.
Przy obliczaniu osiągniętych poziomów odzysku dla odpadów opakowaniowych i poużytkowych
do odzysku zalicza się procesy R1-R9, R13 i R14 wymienione w załączniku nr 5 do ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach.
9b.
Przy obliczaniu osiągniętych poziomów recyklingu odpadów opakowaniowych i poużytkowych
do recyklingu zalicza się procesy R2-R9 i R14 wymienione w załączniku nr 5 do ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach.
”
,
g)
po ust. 11b dodaje się ust. 11c w brzmieniu
„
11c.
Przy obliczaniu poziomu recyklingu olejów odpadowych wlicza się wyłącznie masę olejów
odpadowych poddanych regeneracji w instalacjach wpisanych do wykazu, o którym mowa
w art. 39 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach.
”
;
4)
w art. 9 ust. 1 otrzymuje brzmienie
„
1.
Przedsiębiorca rozpoczynający działalność polegającą na wytwarzaniu, imporcie lub
wewnątrzwspólnotowym nabyciu produktów w opakowaniach, o których mowa w załączniku
nr 1 do ustawy, lub produktów, o których mowa w załącznikach nr 2 i 3 do ustawy, jest
obowiązany bez wezwania złożyć zawiadomienie o tym fakcie marszałkowi województwa,
w terminie 30 dni od dnia rozpoczęcia działalności.
”
;
5)
w art. 10
a)
w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie
„
3)
odpowiednio masie lub ilości poddanych odzyskowi i recyklingowi odpadów opakowaniowych,
z podziałem na poszczególne ich rodzaje i według sposobu ich odzysku i recyklingu,
oraz odpadów poużytkowych, z podziałem na poszczególne ich rodzaje,
”
,
b)
w ust. 2 pkt 4 otrzymuje brzmienie
„
4)
odpowiednio masie lub ilości poddanych odzyskowi i recyklingowi odpadów opakowaniowych,
z podziałem na poszczególne ich rodzaje i według sposobu ich odzysku i recyklingu,
oraz odpadów poużytkowych, z podziałem na poszczególne ich rodzaje,
”
;
6)
w art. 11
a)
ust. 3 otrzymuje brzmienie
„
3.
Masę lub ilość odpadów poddanych odzyskowi i recyklingowi oraz sposób odzysku i recyklingu
odpadów opakowaniowych ustala się na podstawie dokumentów potwierdzających odrębnie
odzysk i odrębnie recykling, które prowadzący odzysk lub recykling jest obowiązany
wydać na wniosek przedsiębiorcy lub organizacji, przekazujących odpady do odzysku
lub recyklingu, w terminie 7 dni od dnia wpływu wniosku.
”
,
b)
po ust. 8 dodaje się ust. 8a w brzmieniu
„
8a.
W przypadku eksportu odpadów w celu poddania ich odzyskowi lub recyklingowi przedsiębiorca
jest obowiązany przedstawić również oświadczenie, że odzysk lub recykling odbywa się
w instalacjach spełniających takie same wymagania jak określone dla instalacji eksploatowanych
na terytorium kraju.
”
;
7)
w art. 14 w ust. 1 w pkt 6 przecinek zastępuje się kropką i uchyla się pkt 7;
8)
w art. 15 ust. 1 otrzymuje brzmienie
„
1.
Przedsiębiorca i organizacja, o których mowa w art. 12 ust. 2 i 2a, są obowiązani
do złożenia marszałkowi województwa rocznego sprawozdania o wysokości należnej opłaty
produktowej zawierającego informacje o
1)
wysokości należnej opłaty produktowej, z podziałem na poszczególne rodzaje opakowań
lub produktów i określeniem odpowiednio ich masy lub ilości,
2)
odpowiednio masie lub ilości opakowań wymienionych w załączniku nr 1 do ustawy, w
których przedsiębiorcy wprowadzili na rynek krajowy produkty, lub wprowadzonych na
rynek krajowy przez przedsiębiorców produktów wymienionych w załącznikach nr 2 i 3
do ustawy, z podziałem na poszczególne ich rodzaje,
3)
odpowiednio masie lub ilości poddanych odzyskowi i recyklingowi odpadów opakowaniowych,
z podziałem na poszczególne ich rodzaje i według sposobu ich odzysku i recyklingu,
oraz odpadów poużytkowych, z podziałem na poszczególne ich rodzaje,
4)
osiągniętych poziomach odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych i poużytkowych,
z podziałem na poszczególne ich rodzaje w terminie do dnia 31 marca roku kalendarzowego
następującego po roku, którego opłata dotyczy.
”
;
9)
w art. 17 ust. 1 otrzymuje brzmienie
„
1.
W razie stwierdzenia, że przedsiębiorca lub organizacja, pomimo ciążącego obowiązku,
nie dokonała wpłaty opłaty produktowej lub dokonała wpłaty w wysokości niższej od
należnej, marszałek województwa wydaje decyzję, w której określa wysokość zaległości
z tytułu opłaty produktowej.
”
;
10)
w art. 21 w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie
„
1)
warunkach i trybie zwrotu zużytego akumulatora i odbioru opłaty depozytowej w punkcie
sprzedaży detalicznej i punktach systemu zbierania zużytych akumulatorów, zorganizowanych
przez przedsiębiorców, których akumulatory kwasowo-ołowiowe sprzedaje,
”
;
11)
w art. 23
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie
„
1.
Przedsiębiorca wytwarzający, importujący lub dokonujący wewnątrzwspólnotowego nabycia
akumulatorów kwasowo-ołowiowych jest obowiązany dołączyć do produktu informację o
warunkach i trybie zwrotu zużytego akumulatora oraz o własnych punktach systemu zbierania
tego odpadu.
”
,
b)
ust. 3 otrzymuje brzmienie
„
3.
Jeżeli zwrot pobranej opłaty depozytowej w punkcie sprzedaży detalicznej jest niemożliwy
z powodu jego likwidacji lub przerwy w działalności, przedsiębiorca wytwarzający,
importujący lub wewnątrzwspólnotowo nabywający akumulatory kwasowo-ołowiowe jest obowiązany,
przez własne punkty systemu zbierania, do przyjęcia zużytego akumulatora wprowadzonego
przez niego do obrotu i zwrotu opłaty depozytowej, w terminie 45 dni od dnia sprzedaży
produktu.
”
;
12)
w art. 24 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie
„
2)
osiągniętych wielkościach odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych, z wyszczególnieniem
odpowiednio masy lub ilości i sposobu ich odzysku i recyklingu, oraz odpadów poużytkowych,
z podziałem na poszczególne ich rodzaje,
”
;
13)
w art. 29 w ust. 5 pkt 2 otrzymuje brzmienie
„
2)
edukacji ekologicznej dotyczącej selektywnego zbierania i recyklingu odpadów opakowaniowych.
”
;
14)
w art. 30 w ust. 2
a)
pkt 2 otrzymuje brzmienie
„
2)
edukacji ekologicznej dotyczącej selektywnego zbierania i recyklingu odpadów poużytkowych
z akumulatorów niklowo-kadmowych, niklowo-żelazowych, innych akumulatorów elektrycznych
oraz baterii i ogniw galwanicznych,
”
,
b)
dodaje się pkt 3 w brzmieniu
„
3)
selektywnego zbierania odpadów poużytkowych z akumulatorów niklowo-kadmowych, niklowo-żelazowych,
innych akumulatorów elektrycznych oraz baterii i ogniw galwanicznych wykonywanych
przez gminy (związki gmin).
”
;
15)
w art. 32 ust. 2 otrzymuje brzmienie
„
2.
Środki, o których mowa w ust. 1, Narodowy Fundusz przeznacza na finansowanie przedsięwzięć,
w tym edukacji ekologicznej, prowadzących do odzysku, recyklingu i unieszkodliwiania
odpadów poużytkowych z opon oraz na finansowanie działań wykonywanych przez gminy
(związki gmin) w zakresie selektywnego zbierania odpadów poużytkowych z opon.
”
;
16)
w art. 33 ust. 2 otrzymuje brzmienie
„
2.
Środki, o których mowa w ust. 1, Narodowy Fundusz przeznacza na finansowanie
1)
zbierania i regeneracji odpadów poużytkowych z olejów smarowych oraz na edukację ekologiczną
w tym zakresie,
2)
działań wykonywanych przez gminy (związki gmin) w zakresie selektywnego zbierania
odpadów poużytkowych z olejów smarowych.
”
;
17)
w art. 34 w ust. 2
a)
pkt 2 otrzymuje brzmienie
„
2)
edukacji ekologicznej dotyczącej selektywnego zbierania i recyklingu odpadów poużytkowych
z lamp wyładowczych,
”
,
b)
dodaje się pkt 3 w brzmieniu
„
3)
selektywnego zbierania odpadów poużytkowych z lamp wyładowczych wykonywanych przez
gminy (związki gmin).
”
;
18)
uchyla się art. 34a;
19)
w art. 37 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie
„
Kto będąc przedsiębiorcą prowadzącym organizację odzysku lub działalność polegającą
na wytwarzaniu, imporcie lub wewnątrzwspólnotowym nabyciu produktów w opakowaniach
lub produktów określonych w załącznikach nr 1-3 do ustawy
”
;
20)
po art. 37a dodaje się art. 37b w brzmieniu
„
Art. 37b.
Kto będąc posiadaczem odpadów, wykonującym usługę polegającą na przekazywaniu odpadów
do odzysku lub recyklingu, w imieniu przedsiębiorcy lub organizacji, nie przekazuje
wniosku o wydanie dokumentu potwierdzającego odrębnie odzysk i odrębnie recykling
prowadzącemu odzysk lub recykling
podlega karze grzywny.
”
;
21)
w art. 38 pkt 2 otrzymuje brzmienie
„
2)
nie umieszcza w punkcie sprzedaży informacji o systemie zbierania zużytych akumulatorów,
”
;
22)
w art. 39 pkt 1 otrzymuje brzmienie
„
1)
nie dołącza do akumulatorów kwasowo-ołowiowych informacji o warunkach i trybie zwrotu
zużytych akumulatorów oraz o punktach systemu zbierania odpadów,
”
;
23)
załącznik nr 1 otrzymuje brzmienie
„
Załącznik 1
Rodzaje opakowań
Poz.
Symbol PKWiU
Rodzaje opakowań (jednostkowych, transportowych i zbiorczych)
1
bez względu na symbol PKWiU
opakowania z tworzyw sztucznych
2
bez względu na symbol PKWiU
opakowania z aluminium
3
bez względu na symbol PKWiU
opakowania ze stali, w tym z blachy stalowej
4
bez względu na symbol PKWiU
opakowania z papieru i tektury
5
bez względu na symbol PKWiU
opakowania ze szkła gospodarczego, poza ampułkami
6
bez względu na symbol PKWiU
opakowania z drewna”
24)
w załączniku nr 3 uchyla się poz. 4;
25)
w załączniku nr 4
a)
poz. 6 otrzymuje brzmienie
6
opakowania ze szkła gospodarczego, poza ampułkami
bez względu na symbol PKWiU
-
38
b)
poz. 13 otrzymuje brzmienie
13
ogniwa i baterie galwaniczne oraz ich części, z wyłączeniem:części ogniw i baterii galwanicznych
31.40.1 z wyłączeniem 31.40.12
25
25
c)
uchyla się poz. 17;
26)
dodaje się załącznik nr 4a w brzmieniu
„
Załącznik 4a
Docelowy poziom odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych i poużytkowych do dnia
31 grudnia 2014 r.
Poz.
Odpad powstały z
Poziom
rodzaj produktów
symbol PKWiU
odzysku
recyklingu
1
2
3
4
5
1
opakowania razem
bez względu na symbol PKWiU
60
nie mniej niż 55 i nie więcej niż 80
2
opakowania z tworzyw sztucznych
bez względu na symbol PKWiU
-
22,5
3
opakowania z aluminium
bez względu na symbol PKWiU
-
50
4
opakowania ze stali, w tym z blachy stalowej
bez względu na symbol PKWiU
-
50
5
opakowania z papieru i tektury
bez względu na symbol PKWiU
-
60
6
opakowania ze szkła gospodarczego, poza ampułkami
bez względu na symbol PKWiU
-
60
7
opakowania z drewna
bez względu na symbol PKWiU
-
15
8
akumulatory kwasowo-ołowiowe
31.40.21 31.40.22
wszystkie zgłoszone
wszystkie zebrane
9
akumulatory niklowo-kadmowe (wielkogabarytowe)
31.40.23
60
60
10
akumulatory niklowo-kadmowe (małogabarytowe)
31.40.23
40
40
11
akumulatory niklowo-żelazowe oraz inne akumulatory elektryczne (wielkogabarytowe)
31.40.23
40
40
12
akumulatory niklowo-żelazowe oraz inne akumulatory elektryczne (małogabarytowe)
31.40.23
20
20
13
ogniwa i baterie galwaniczne oraz ich części,z wyłączeniem:części ogniw i baterii galwanicznych
31.40.1,z wyłączeniem:31.40.12
40
40
14
oleje smarowe,
23.20.18-50,
50
35
z wyłączeniem
z wyłączeniem
-
oleje smarowe do przeprowadzania przemian chemicznych innych niż proces specyficzny
23.20.18-50.10
-
oleje białe, parafina ciekła
23.20.18-50.40
-
mieszanki olejowe do obróbki metali, oleje zapobiegające przyleganiu do form, oleje
antykorozyjne
23.20.18-50.60
-
oleje smarowe pozostałe oraz pozostałe oleje
23.20.18-50.80
15
opony nowe pneumatyczne z gumy, w rodzaju stosowanych w samochodach osobowych
25.11.11
75
15
opony nowe pneumatyczne z gumy, w rodzaju stosowanych w autobusach i samochodach ciężarowych,
o współczynniku obciążenia ≤ 121
25.11.13-55.00
opony nowe pneumatyczne z gumy, w rodzaju stosowanych w autobusach i samochodach ciężarowych,
o współczynniku obciążenia > 121
25.11.13-57.00
opony nowe pneumatyczne z gumy, w rodzaju stosowanych w pojazdach i maszynach rolniczych
i leśnych
25.11.14-04
opony nowe pneumatyczne z gumy, do pojazdów transportu bliskiego i maszyn w rodzaju
stosowanych w budownictwie i przemyśle
25.11.14-06.00
opony nowe pneumatyczne z gumy, z bieżnikiem daszkowym lub podobnym, pozostałe
25.11.14-08.00
opony pozostałe, nowe, pneumatyczne z gumy, gdzie indziej niesklasyfikowane
5.11.14-10.00
opony używane pneumatyczne z gumy
25.11.20
opony bieżnikowane z gumy, w rodzaju stosowanych w samochodach osobowych
25.12.10-30.00
opony bieżnikowane z gumy, w rodzaju stosowanych w autobusach i samochodach ciężarowych
25.12.10-50.00
opony bieżnikowane z gumy, pozostałe
25.12.10-90.00
W ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o substancjach zubożających warstwę ozonową
(Dz. U. Nr 121, poz. 1263) w art. 3 ust. 2 otrzymuje brzmienie
„
2.
Do substancji kontrolowanych oraz produktów, urządzeń i instalacji zawierających te
substancje, będących odpadami, z wyłączeniem substancji kontrolowanych przeznaczonych
do recyklingu lub regeneracji, stosuje się przepisy ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach
(Dz. U. Nr 62, poz. 628, z późn. zm..
”
.
W ustawie z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji
(Dz. U. Nr 25, poz. 202) w art. 28 ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie
„
3.
Przy obliczaniu poziomów odzysku pojazdów wycofanych z eksploatacji do odzysku zalicza
się działania oznaczone jako R1-R9 i R13-R15 w załączniku nr 5 do ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach
(Dz. U. Nr 62, poz. 628, z późn. zm..
4.
Przy obliczaniu poziomów recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji do recyklingu
zalicza się działania oznaczone jako R2-R9, R14 i R15 w załączniku nr 5 do ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach.
”
.
1.
Pierwsze sprawozdanie z realizacji krajowego planu gospodarki odpadami po wejściu
w życie ustawy obejmuje okres od dnia 30 października 2004 r. do dnia 31 grudnia 2006 r.
2.
Pierwsze sprawozdanie z realizacji wojewódzkiego, powiatowego i gminnego planu gospodarki
odpadami po wejściu w życie ustawy obejmuje okres od dnia uchwalenia pierwszego planu
gospodarki odpadami do dnia 31 grudnia 2006 r.
1.
Prowadzący działalność w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości
lub opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych jest
obowiązany w terminie do 15 dnia po upływie każdego miesiąca sporządzić i przekazać
wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta wykaz właścicieli nieruchomości, z którymi
w poprzednim miesiącu zawarł umowy na odbieranie odpadów komunalnych, opróżnianie
zbiorników bezodpływowych i transport nieczystości ciekłych, oraz wykaz właścicieli
nieruchomości, z którymi w poprzednim miesiącu umowy uległy rozwiązaniu lub wygasły;
wykaz zawiera imię i nazwisko lub nazwę oraz adres właściciela nieruchomości oraz
adres nieruchomości.
2.
Prowadzący działalność w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości
lub opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych jest
obowiązany do sporządzania i przekazywania wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi
miasta informacji dotyczącej
1)
masy poszczególnych rodzajów odebranych odpadów komunalnych lub ilości i rodzaju nieczystości
ciekłych z obszaru danej gminy w terminie do końca pierwszego kwartału za poprzedni
rok kalendarzowy,
2)
sposobów zagospodarowania poszczególnych rodzajów odebranych odpadów komunalnych,
3)
masy odpadów komunalnych ulegających biodegradacji składowanych na składowisku odpadów,
4)
masy odpadów komunalnych ulegających biodegradacji nieskładowanych na składowiskach
odpadów i sposobów lub sposobu ich zagospodarowania.
1.
W terminie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy rada gminy uchwali regulamin,
o którym mowa w art. 2 pkt 3.
2.
W terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy wójt, burmistrz lub prezydent
miasta określi i poda do publicznej wiadomości wymagania, o których mowa w art. 2
pkt 7 lit. b, c i f.
3.
W terminie 6 miesięcy od dnia podania do publicznej wiadomości wymagań, o których
mowa w art. 2 pkt 7 lit. b, c i f, przedsiębiorcy prowadzący działalność w zakresie
odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości lub opróżniania zbiorników
bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych są obowiązani dostosować swoją działalność
do zmian wprowadzonych ustawą, o której mowa w art. 2, oraz wystąpić z wnioskiem o
zmianę posiadanego zezwolenia na prowadzenie działalności na odbieranie odpadów komunalnych
od właścicieli nieruchomości.
4.
Jeżeli przedsiębiorca prowadzący działalność w zakresie odbierania odpadów komunalnych
od właścicieli nieruchomości lub opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu
nieczystości ciekłych nie wystąpi z wnioskiem, o którym mowa w ust. 3, wójt, burmistrz,
prezydent miasta stwierdzi z urzędu, bez odszkodowania, wygaśnięcie dotychczasowej
decyzji.
5.
W terminie 6 miesięcy od dnia wejście w życie ustawy gminy utworzą ewidencję, o której
mowa w art. 2 pkt 2 lit. b.
6.
W terminie miesiąca od dnia wejścia w życie ustawy, przedsiębiorcy prowadzący działalność
w zakresie odbioru odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości lub opróżnianiu
zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych przekażą właściwym wójtom,
burmistrzom lub prezydentom miast wykazy, o których mowa w art. 2 pkt 10, według stanu
na dzień wejścia w życie niniejszej ustawy.
1.
Minister właściwy do spraw środowiska może zawrzeć porozumienie z producentami, importerami
i dokonującymi wewnątrzwspólnotowego nabycia środków niebezpiecznych, o których mowa
w art. 10 ust. 1, w zakresie utworzenia i utrzymania ogólnopolskiego systemu zbierania,
transportu, odzysku lub unieszkodliwiania odpadów opakowaniowych po środkach niebezpiecznych.
2.
Porozumienie, o którym mowa w ust. 1, powinno
1)
umożliwiać dostęp do systemu zbierania, transportu, odzysku lub unieszkodliwiania
odpadów opakowaniowych po środkach niebezpiecznych producentom, importerom i dokonującym
wewnątrzwspólnotowego nabycia środków niebezpiecznych, o których mowa w art. 10 ust.
1,
2)
obejmować obszar całego kraju,
3)
określać cele i termin ich realizacji,
4)
określać sposób sprawowania kontroli nad producentami, importerami i dokonującymi
wewnątrzwspólnotowego nabycia środków niebezpiecznych,
5)
określać przypadki, w jakich porozumienie ulega rozwiązaniu.
3.
Minister właściwy do spraw środowiska porozumienie, o którym mowa w ust. 1, ogłasza
w najbliższym wydawanym Dzienniku Urzędowym Ministra Środowiska i Głównego Inspektora
Ochrony Środowiska od dnia zawarcia porozumienia.
4.
W czasie obowiązywania porozumienia dotyczącego utworzenia i utrzymania ogólnopolskiego
systemu zbierania, transportu, odzysku lub unieszkodliwiania odpadów opakowaniowych
po środkach niebezpiecznych nie stosuje się przepisów o kaucji dla danego rodzaju
środków niebezpiecznych, dla którego zawarto porozumienie.
Przepisy wykonawcze wydane na podstawie upoważnień zmienianych niniejszą ustawą zachowują
moc do czasu wejścia w życie nowych aktów wykonawczych wydanych na podstawie upoważnień
w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
Decyzje w zakresie rekultywacji z zastosowaniem odpadów wydane na podstawie ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach, ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych
(Dz. U. z 2004 r. Nr 121, poz. 1266), ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska oraz innych ustaw ulegają wygaśnięciu w całości lub części dotyczącej zastosowania
odpadów w terminie 6 miesięcy od daty wejścia w życie ustawy.
Wpłaty z tytułu opłaty produktowej od wprowadzonych na terytorium kraju urządzeń chłodniczych
i klimatyzacyjnych pobranej na podstawie ustawy, o której mowa w art. 6, zgromadzone na rachunku bankowym Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i
Gospodarki Wodnej, przeznacza się na dofinansowanie działań określonych w art. 410
ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska.
Art. 6 pkt 23 stosuje się od dnia 1 stycznia 2008 r.
Jednostki handlu detalicznego o powierzchni handlowej powyżej 2 000 mustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem
1)
art. 1 pkt 1, pkt 3 lit. c-e, pkt 33-38, pkt 46 i pkt 48, które wchodzą w życie z
dniem 28 grudnia 2005 r.;
2)
art. 1 pkt 7 lit. a i b, pkt 8 lit. a i b, pkt 9, pkt 25 lit. b i pkt 26, które wchodzą
w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.;
3)
art. 6 pkt 5, pkt 6 lit. a, pkt 8 oraz pkt 12, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia
2007 r.
Do obowiązkowych zadań własnych gmin w zakresie gospodarki odpadami komunalnymi należy
1)
zapewnianie objęcia wszystkich mieszkańców gminy zorganizowanym systemem odbierania
wszystkich rodzajów odpadów komunalnych,
2)
zapewnianie warunków funkcjonowania systemu selektywnego zbierania i odbierania odpadów
komunalnych, aby było możliwe
a)
ograniczenie składowania odpadów komunalnych ulegających biodegradacji,
b)
wydzielanie odpadów niebezpiecznych z odpadów komunalnych,
c)
osiągnięcie poziomów odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych,
3)
zapewnianie budowy, utrzymania i eksploatacji własnych lub wspólnych z innymi gminami
lub przedsiębiorcami instalacji i urządzeń do odzysku i unieszkodliwiania odpadów
komunalnych albo zapewnienie warunków do budowy, utrzymania i eksploatacji instalacji
i urządzeń do odzysku i unieszkodliwiania odpadów komunalnych przez przedsiębiorców,
4)
zapewnianie warunków ograniczenia masy odpadów komunalnych ulegających biodegradacji
kierowanych do składowania
a)
do dnia 31 grudnia 2010 r. - do nie więcej niż 75% wagowo całkowitej masy odpadów
komunalnych ulegających biodegradacji,
b)
do dnia 31 grudnia 2013 r. - do nie więcej niż 50% wagowo całkowitej masy odpadów
komunalnych ulegających biodegradacji,
c)
do dnia 31 grudnia 2020 r. - do nie więcej niż 35% wagowo całkowitej masy odpadów
komunalnych ulegających biodegradacji
w stosunku do masy tych odpadów wytworzonych w 1995 r.
Do obowiązkowych zadań własnych województwa w zakresie gospodarki odpadami komunalnymi
należy zapewnianie budowy, utrzymania i eksploatacji instalacji i urządzeń do odzysku
i unieszkodliwiania odpadów niebezpiecznych wydzielonych z odpadów komunalnych.
1.
Wytwórca odpadów powstałych w wyniku poważnej awarii lub poważnej awarii przemysłowej
jest obowiązany do przedłożenia staroście właściwemu ze względu na miejsce powstania
odpadów z tych awarii informacji o wytworzonych odpadach oraz o sposobach gospodarowania
wytworzonymi odpadami, bez względu na ich ilość, w terminie 30 dni od dnia wystąpienia
awarii.
2.
Informacja ta powinna zawierać
1)
wyszczególnienie ilości i rodzaju odpadów powstałych w wyniku awarii,
2)
wskazanie miejsca i sposobu magazynowania odpadów powstałych w wyniku awarii,
3)
opis dalszego sposobu gospodarowania tymi odpadami.
1.
Jeżeli wymagają tego względy ochrony życia lub zdrowia ludzi lub względy ochrony środowiska,
starosta właściwy ze względu na miejsce powstania odpadów z wypadków, w drodze decyzji
wydanej z urzędu, może nałożyć na wytwórcę tych odpadów obowiązki dotyczące gospodarowania
odpadami z wypadków, w tym obowiązek przekazania ich wskazanemu posiadaczowi odpadów,
z tym że za wytwórcę odpadów z wypadków uważa się sprawcę wypadku; w przypadku odpadów
z wypadków powodujących zanieczyszczenie morza - wytwórcą odpadów jest armator statku,
który spowodował powstanie odpadu, o ile statek jest znany.
2.
Decyzji, o której mowa w ust. 1, może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności.
3.
W sprawach odpadów z wypadków powodujących zanieczyszczenie morza decyzję, o której
mowa w ust. 1, wydaje właściwy ze względu na miejsce wypadku dyrektor urzędu morskiego.
4.
Starosta dokonuje gospodarowania odpadami z wypadków, jeżeli
1)
nie można wszcząć postępowania egzekucyjnego dotyczącego obowiązku zagospodarowania
odpadów z wypadków albo egzekucja okazała się bezskuteczna lub
2)
jest konieczne natychmiastowe zagospodarowanie tych odpadów ze względu na zagrożenie
życia lub zdrowia ludzi lub możliwość zaistnienia nieodwracalnych szkód w środowisku.
5.
W przypadku braku możliwości ustalenia sprawcy albo bezskuteczności egzekucji wobec
sprawcy koszty gospodarowania odpadami z wypadków, z wyjątkiem odpadów z wypadków
powodujących zanieczyszczenie morza, są pokrywane ze środków finansowych wojewódzkiego
funduszu ochrony środowiska i gospodarki wodnej na wniosek starosty.
Kto, zarządzając jednostką handlu detalicznego o powierzchni handlowej powyżej 2 000
m
podlega karze grzywny.
Kto będąc posiadaczem odpadów, wykonującym usługę polegającą na przekazywaniu odpadów
do odzysku lub recyklingu, w imieniu przedsiębiorcy lub organizacji, nie przekazuje
wniosku o wydanie dokumentu potwierdzającego odrębnie odzysk i odrębnie recykling
prowadzącemu odzysk lub recykling
podlega karze grzywny.
1.
Przepisów rozdziału 6 nie stosuje się do spalarni odpadów oraz współspalarni odpadów
termicznie przekształcających wyłącznie następujące odpady
1)
roślinne z rolnictwa i leśnictwa,
2)
roślinne z przemysłu przetwórstwa spożywczego, jeżeli odzyskuje się wytwarzaną energię
cieplną,
3)
włókniste, roślinne z procesu produkcji pierwotnej masy celulozowej i z procesu produkcji
papieru z masy, jeżeli odpady te są spalane w miejscu produkcji, a wytwarzana energia
cieplna jest odzyskiwana,
4)
korka,
5)
drewna, z wyjątkiem drewna zanieczyszczonego impregnatami i powłokami ochronnymi,
które mogą zawierać związki chlorowcoorganiczne lub metale ciężkie, w skład których
wchodzą w szczególności odpady drewna pochodzącego z budowy, remontów i demontażu
obiektów budowlanych oraz infrastruktury drogowej,
6)
zwłok zwierzęcych w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób
zakaźnych zwierząt.
2.
Przepisów rozdziału 6 nie stosuje się również do eksperymentalnych instalacji wykorzystywanych
do badań, rozwoju i testowania prowadzonych w celu poprawy procesu spalania, w których
jest przetwarzane mniej niż 50 Mg odpadów rocznie, pod warunkiem że instalacje te
są eksploatowane w okresie nie dłuższym niż rok.
3.
Wymagania dotyczące termicznego przekształcania odpadów niebezpiecznych nie mają zastosowania
w odniesieniu do następujących odpadów niebezpiecznych
1)
ciekłych odpadów palnych, w tym olejów odpadowych spełniających łącznie następujące
warunki
a)
zawartość PCB i pentachlorofenolu (PCP) nie przekracza wartości, które powodowałyby,
że odpady te są niebezpieczne,
b)
odpady te nie stanowią odpadów niebezpiecznych ze względu na zawartość innych składników
wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy,
c)
ich wartość kaloryczna netto wynosi co najmniej 30 MJ (megadżuli) na kilogram,
2)
ciekłych odpadów palnych, które nie powodują w gazach odlotowych powstających bezpośrednio
z ich spalania innych emisji niż emisje powstające w wyniku spalania oleju napędowego,
o których mowa w art. 169 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska
1.
Odpady składowane na składowisku odpadów mogą być z niego wydobyte.
2.
Wydobycie odpadów ze składowiska odpadów wymaga uzyskania pozwolenia na wytwarzanie
odpadów.
3.
Przepisy ust. 1 i 2 dotyczą również wydobywania odpadów ze zwałowisk odpadów, dla
których nie było wymagane uzyskanie decyzji lokalizacyjnych lub decyzji o pozwoleniu
na budowę.
1.
Kto poddaje odzyskowi lub unieszkodliwianiu niesegregowane odpady komunalne, pozostałości
z sortowania odpadów komunalnych lub komunalne osady ściekowe poza obszarem województw,
o których mowa w art. 9 ust. 3 i 4
podlega karze grzywny.
2.
Tej samej karze podlega ten, kto unieszkodliwia zakaźne odpady medyczne lub zakaźne
odpady weterynaryjne poza obszarem województw, o których mowa w ust. 1.
Kto wbrew zakazowi termicznie przekształca odpady poza spalarniami odpadów lub współspalarniami
odpadów
podlega karze aresztu albo grzywny.
Kto, będąc wytwórcą odpadów powstałych w wyniku poważnej awarii lub poważnej awarii
przemysłowej, nie składa informacji o wytworzonych odpadach oraz o sposobach gospodarowania
wytworzonymi odpadami lub składa niekompletną informację
podlega karze grzywny.
Kto, zarządzając spalarnią odpadów lub współspalarnią odpadów
1)
przyjmując odpady do ich termicznego przekształcenia, nie ustala masy odpadów lub
nie sprawdza zgodności przyjmowanych odpadów z danymi zawartymi w karcie przekazania
odpadu lub
2)
przyjmując odpady niebezpieczne do ich termicznego przekształcenia, nie zapoznaje
się z opisem odpadów lub nie pobiera lub nie przechowuje próbek tych odpadów
podlega karze aresztu albo grzywny.
Kto unieszkodliwia zakaźne odpady medyczne i zakaźne odpady weterynaryjne w inny sposób
niż spalanie w spalarni odpadów
podlega karze aresztu albo grzywny.
1.
Stwierdzając naruszenie przez gminną jednostkę organizacyjną lub przedsiębiorcę, o
którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku
w gminach, obowiązku w zakresie ograniczenia masy odpadów komunalnych ulegających biodegradacji
kierowanych do składowania, wojewódzki inspektor ochrony środowiska nakłada na podmiot
do tego obowiązany, w drodze decyzji, opłatę sankcyjną w wysokości od 40 tysięcy do
200 tysięcy złotych, ustalając wysokość opłaty w zależności od stopnia niewykonania
obowiązku.
2.
Stwierdzając naruszenie przez podmiot, o którym mowa w ust. 1, obowiązku zorganizowania
systemu selektywnego zbierania odpadów, wojewódzki inspektor ochrony środowiska nakłada
na podmiot do tego obowiązany, w drodze decyzji, opłatę sankcyjną w wysokości od 10
tysięcy do 40 tysięcy złotych.
3.
Termin płatności opłaty sankcyjnej w przypadku decyzji, o których mowa w ust. 1 i
2, wynosi 14 dni od dnia, w którym decyzje stały się ostateczne.
4.
W sprawach dotyczących opłat sankcyjnych, o których mowa w ust. 1 i 2, stosuje się
odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa
(Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, Nr 85, poz. 727, Nr 86, poz. 732 i Nr 143, poz. 1199), z wyłączeniem art. 67, z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują wojewódzkiemu
inspektorowi ochrony środowiska.
5.
Termin płatności opłat sankcyjnych, o których mowa w ust. 1 i 2, może zostać odroczony
na wniosek podmiotów, o których mowa w ust. 1 i 2, jeżeli podejmą one działania zapewniające
usunięcie przyczyny nałożenia opłaty, w okresie nie dłuższym niż 1 rok od dnia złożenia
wniosku.
6.
Wniosek o odroczenie terminu płatności opłaty sankcyjnej, zawierający harmonogram
realizacji działania zapewniającego usunięcie przyczyny nałożonej opłaty, powinien
zostać złożony do wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska przed upływem terminu,
w którym opłata powinna być uiszczona.
7.
Decyzja o odroczeniu terminu płatności opłaty sankcyjnej ustala
1)
wysokość opłaty, której termin został odroczony,
2)
opis działania realizowanego przez podmiot do tego obowiązany,
3)
harmonogram realizacji działania,
4)
termin odroczenia opłaty uwzględniający okres niezbędny do zrealizowania działania.
8.
W przypadku terminowego zrealizowania działania będącego podstawą odroczenia terminu
płatności opłaty sankcyjnej wojewódzki inspektor ochrony środowiska orzeka o umorzeniu
opłaty.
9.
Jeżeli działanie będące podstawą odroczenia terminu płatności opłaty sankcyjnej nie
zostanie zrealizowane w terminie, wojewódzki inspektor ochrony środowiska wydaje decyzję
stwierdzającą wygaśnięcie decyzji o odroczeniu terminu płatności.
10.
W przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 9, opłata sankcyjną podlega uiszczeniu
wraz z odsetkami liczonymi od dnia terminu płatności opłaty.