Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o drogach publicznych oraz niektórych innych ustaw

W ustawie z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych

(Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2086, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

do tytułu ustawy dodaje się odnośnik nr 1 w brzmieniu

„

”

;

2)

dodaje się art. 13i i 13j w brzmieniu

„

Art. 13i.

1.

Wprowadzane po dniu 1 stycznia 2007 r. systemy elektronicznego poboru opłat, o których

mowa w art. 13 ust. 2, oraz opłat za przejazd autostradą, o których mowa w ustawie z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu

Drogowym

(Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2571 i Nr 273, poz. 2703 oraz z 2005 r. Nr 155, poz. 1297), a także opłat za przejazd pojazdów samochodowych po drogach krajowych, o których

mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym

(Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2088, z późn. zm., powinny wykorzystywać co najmniej jedną z następujących technologii

1)

lokalizację satelitarną;

2)

system łączności ruchomej opartej na standardzie GSM-GPRS, zgodny z normami państw

członkowskich Unii Europejskiej wdrażających normę GSM TS 03.60/23.060;

3)

system radiowy do obsługi transportu i ruchu drogowego pracujący w paśmie częstotliwości

5,8 GHz.

2.

Podmioty pobierające opłaty z wykorzystaniem systemów elektronicznego poboru opłat

powinny umożliwiać świadczenie europejskiej usługi opłaty elektronicznej, począwszy

od daty określonej w rozporządzeniu wydanym na podstawie ust. 6, jednak nie wcześniej

niż od dnia

1)

1 stycznia 2009 r. - dla pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej nie mniejszej niż

3,5 tony oraz pojazdów samochodowych przewożących więcej niż 9 pasażerów;

2)

1 stycznia 2011 r. - dla pozostałych pojazdów samochodowych.

3.

Podmioty pobierające opłaty z wykorzystaniem systemów elektronicznego poboru opłat

powinny oferować urządzenia na potrzeby pobierania tych opłat do instalacji w pojazdach

samochodowych w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym

(Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 i Nr 109, poz. 925).

4.

Urządzenia, o których mowa w ust. 3, powinny być interoperacyjne i zdolne do komunikowania

się między systemami elektronicznego poboru opłat na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

oraz wszystkimi systemami używanymi na terytorium pozostałych państw członkowskich

Unii Europejskiej.

5.

Urządzenia, o których mowa w ust. 3, mogą być również wykorzystywane do innych celów

w transporcie drogowym, pod warunkiem że nie prowadzi to do dodatkowych obciążeń użytkowników

lub stworzenia dyskryminacji między nimi. Urządzenia mogą być połączone z zainstalowanym

w pojeździe samochodowym tachografem.

6.

Minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

łączności, po wydaniu przez Komisję Europejską przepisów w sprawie europejskiej usługi

opłaty elektronicznej, określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowe wymagania techniczne lub operacyjne dla systemów elektronicznego poboru

opłat,

2)

szczegółowe wymagania techniczne dla urządzeń, o których mowa w ust. 3,

3)

datę udostępnienia europejskiej usługi opłaty elektronicznej dla pojazdów samochodowych,

z zachowaniem przepisu ust. 2

- mając na uwadze zapewnienie interoperacyjności systemów elektronicznego poboru opłat

oraz zapewnienie możliwie szerokiego i niedyskryminacyjnego dostępu do systemów elektronicznego

poboru opłat dla użytkowników.

Art. 13j.

Przepisów art. 13i nie stosuje się do

1)

systemów opłat, których poboru nie dokonuje się środkami elektronicznymi;

2)

systemów elektronicznych opłat, które nie wymagają instalowania w pojazdach samochodowych

urządzeń na potrzeby poboru opłat;

3)

systemów opłat wprowadzanych na drogach powiatowych i gminnych, w odniesieniu do których

koszty dostosowania do wymagań wymienionych w art. 13i są niewspółmiernie wysokie

do korzyści.

”

;

3)

w art. 18 w ust. 2 w pkt 8 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 9 w brzmieniu

„

9)

podejmowanie działań mających na celu wprowadzenie systemów elektronicznego poboru

opłat i szerokiego zastosowania tych systemów oraz współpraca w tym zakresie z innymi

podmiotami, w szczególności ze spółkami eksploatującymi autostrady płatne.

”

.

W ustawie z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu

Drogowym

(Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2571 i Nr 273, poz. 2703 oraz z 2005 r. Nr 155, poz. 1297) w rozdziale 5a po art. 37g dodaje się art. 37ga w brzmieniu

„

Art. 37ga.

Zasady poboru opłat w systemie elektronicznym określają przepisy ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych

(Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2086, z późn. zm..

”

.

W ustawie z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym

(Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2088, z późn. zm. po art. 45 dodaje się art. 45a w brzmieniu

„

Art. 45a.

Zasady poboru opłat za przejazd pojazdów samochodowych po drogach krajowych w systemie

elektronicznym określają przepisy ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych

(Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2086, z późn. zm..

”

.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Wprowadzane po dniu 1 stycznia 2007 r. systemy elektronicznego poboru opłat, o których

mowa w art. 13 ust. 2, oraz opłat za przejazd autostradą, o których mowa w ustawie z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu

Drogowym

(Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2571 i Nr 273, poz. 2703 oraz z 2005 r. Nr 155, poz. 1297), a także opłat za przejazd pojazdów samochodowych po drogach krajowych, o których

mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym

(Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2088, z późn. zm., powinny wykorzystywać co najmniej jedną z następujących technologii

1)

lokalizację satelitarną;

2)

system łączności ruchomej opartej na standardzie GSM-GPRS, zgodny z normami państw

członkowskich Unii Europejskiej wdrażających normę GSM TS 03.60/23.060;

3)

system radiowy do obsługi transportu i ruchu drogowego pracujący w paśmie częstotliwości

5,8 GHz.

2.

Podmioty pobierające opłaty z wykorzystaniem systemów elektronicznego poboru opłat

powinny umożliwiać świadczenie europejskiej usługi opłaty elektronicznej, począwszy

od daty określonej w rozporządzeniu wydanym na podstawie ust. 6, jednak nie wcześniej

niż od dnia

1)

1 stycznia 2009 r. - dla pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej nie mniejszej niż

3,5 tony oraz pojazdów samochodowych przewożących więcej niż 9 pasażerów;

2)

1 stycznia 2011 r. - dla pozostałych pojazdów samochodowych.

3.

Podmioty pobierające opłaty z wykorzystaniem systemów elektronicznego poboru opłat

powinny oferować urządzenia na potrzeby pobierania tych opłat do instalacji w pojazdach

samochodowych w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym

(Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 i Nr 109, poz. 925).

4.

Urządzenia, o których mowa w ust. 3, powinny być interoperacyjne i zdolne do komunikowania

się między systemami elektronicznego poboru opłat na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

oraz wszystkimi systemami używanymi na terytorium pozostałych państw członkowskich

Unii Europejskiej.

5.

Urządzenia, o których mowa w ust. 3, mogą być również wykorzystywane do innych celów

w transporcie drogowym, pod warunkiem że nie prowadzi to do dodatkowych obciążeń użytkowników

lub stworzenia dyskryminacji między nimi. Urządzenia mogą być połączone z zainstalowanym

w pojeździe samochodowym tachografem.

6.

Minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw

łączności, po wydaniu przez Komisję Europejską przepisów w sprawie europejskiej usługi

opłaty elektronicznej, określi, w drodze rozporządzenia

1)

szczegółowe wymagania techniczne lub operacyjne dla systemów elektronicznego poboru

opłat,

2)

szczegółowe wymagania techniczne dla urządzeń, o których mowa w ust. 3,

3)

datę udostępnienia europejskiej usługi opłaty elektronicznej dla pojazdów samochodowych,

z zachowaniem przepisu ust. 2

- mając na uwadze zapewnienie interoperacyjności systemów elektronicznego poboru opłat

oraz zapewnienie możliwie szerokiego i niedyskryminacyjnego dostępu do systemów elektronicznego

poboru opłat dla użytkowników.

Przepisów art. 13i nie stosuje się do

1)

systemów opłat, których poboru nie dokonuje się środkami elektronicznymi;

2)

systemów elektronicznych opłat, które nie wymagają instalowania w pojazdach samochodowych

urządzeń na potrzeby poboru opłat;

3)

systemów opłat wprowadzanych na drogach powiatowych i gminnych, w odniesieniu do których

koszty dostosowania do wymagań wymienionych w art. 13i są niewspółmiernie wysokie

do korzyści.

Zasady poboru opłat w systemie elektronicznym określają przepisy ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych

(Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2086, z późn. zm..

Zasady poboru opłat za przejazd pojazdów samochodowych po drogach krajowych w systemie

elektronicznym określają przepisy ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych

(Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2086, z późn. zm..