PL
Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw
Table of Provisions (31)
Statutory Text (31 Articles)
W ustawie z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego
(Dz. U. Nr 43, poz. 296, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany
1)
art. 10 otrzymuje brzmienie
„
Art. 10.
W sprawach, w których zawarcie ugody jest dopuszczalne, sąd powinien w każdym stanie
postępowania dążyć do ich ugodowego załatwienia. W tych sprawach strony mogą także
zawrzeć ugodę przed mediatorem.
”
;
2)
po art. 98 dodaje się art. 98
„
Art. 98
§ 1.
Do niezbędnych kosztów procesu zalicza się koszty mediacji prowadzonej na skutek skierowania
przez sąd.
§ 2.
Jeżeli postępowanie cywilne zostało wszczęte w ciągu trzech miesięcy od dnia zakończenia
mediacji, która nie została zakończona ugodą albo zawarta ugoda nie została zatwierdzona
przez sąd, do niezbędnych kosztów procesu zalicza się także koszty mediacji w wysokości
nieprzekraczającej czwartej części wpisu.
§ 3.
Do określenia kosztów mediacji stosuje się odpowiednio art. 98 § 2 i 3.
§ 4.
Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wysokość wynagrodzenia
mediatora za prowadzenie postępowania mediacyjnego wszczętego na podstawie skierowania
sądu i wydatki mediatora podlegające zwrotowi, biorąc pod uwagę rodzaj sprawy i wartość
przedmiotu sporu oraz niezbędne wydatki związane z prowadzeniem mediacji.
”
;
3)
w art. 103 § 2 otrzymuje brzmienie
„
§ 2.
Przepis § 1 dotyczy zwłaszcza kosztów powstałych wskutek uchylenia się od wyjaśnień
lub złożenia wyjaśnień niezgodnych z prawdą, zatajenia lub opóźnionego powołania dowodów,
a także nieusprawiedliwionej odmowy poddania się mediacji, na którą strona uprzednio
wyraziła zgodę.
”
;
4)
po art. 104 dodaje się art. 104
„
Art. 104
Koszty mediacji prowadzonej na skutek skierowania przez sąd i zakończonej ugodą znosi
się wzajemnie, jeżeli strony nie postanowiły inaczej.
”
;
5)
tytuł rozdziału 1 działu II tytułu VI księgi pierwszej części pierwszej otrzymuje
brzmienie
„
Rozdział 1.
Mediacja i postępowanie pojednawcze”;
6)
w rozdziale 1 działu II tytułu VI księgi pierwszej części pierwszej po tytule rozdziału
dodaje się oddział 1 w brzmieniu
„
Oddział 1.
Mediacja
Art. 183
§ 1.
Mediacja jest dobrowolna.
§ 2.
Mediację prowadzi się na podstawie umowy o mediację albo postanowienia sądu kierującego
strony do mediacji. Umowa może być zawarta także przez wyrażenie przez stronę zgody
na mediację, gdy druga strona złożyła wniosek, o którym mowa w art. 183
§ 3.
W umowie o mediację strony określają w szczególności przedmiot mediacji, osobę mediatora
albo sposób wyboru mediatora.
§ 4.
Mediację prowadzi się przed wszczęciem postępowania, a za zgodą stron także w toku
sprawy.
Art. 183
§ 1.
Mediatorem może być osoba fizyczna mająca pełną zdolność do czynności prawnych, korzystająca
w pełni z praw publicznych.
§ 2.
Mediatorem nie może być sędzia. Nie dotyczy to sędziów w stanie spoczynku.
§ 3.
Organizacje społeczne i zawodowe mogą prowadzić listy stałych mediatorów oraz tworzyć
ośrodki mediacyjne. Wpis na listę wymaga wyrażonej na piśmie zgody mediatora. Informację
o listach stałych mediatorów oraz o ośrodkach mediacyjnych przekazuje się prezesowi
sądu okręgowego.
§ 4.
Stały mediator może odmówić prowadzenia mediacji tylko z ważnych powodów, o których
jest obowiązany niezwłocznie powiadomić strony, a jeżeli strony do mediacji skierował
sąd - również sąd.
Art. 183
Mediator powinien zachować bezstronność przy prowadzeniu mediacji.
Art. 183
§ 1.
Postępowanie mediacyjne nie jest jawne.
§ 2.
Mediator jest obowiązany zachować w tajemnicy fakty, o których dowiedział się w związku
z prowadzeniem mediacji, chyba że strony zwolnią go z tego obowiązku.
§ 3.
Bezskuteczne jest powoływanie się w toku postępowania przed sądem lub sądem polubownym
na propozycje ugodowe, propozycje wzajemnych ustępstw lub inne oświadczenia składane
w postępowaniu mediacyjnym.
Art. 183
Mediator ma prawo do wynagrodzenia i zwrotu wydatków związanych z przeprowadzeniem
mediacji, chyba że wyraził zgodę na prowadzenie mediacji bez wynagrodzenia. Wynagrodzenie
i zwrot wydatków obciążają strony.
Art. 183
§ 1.
Wszczęcie mediacji przez stronę następuje z chwilą doręczenia mediatorowi wniosku
o przeprowadzenie mediacji, z dołączonym dowodem doręczenia jego odpisu drugiej stronie.
§ 2.
Mimo doręczenia wniosku, o którym mowa w § 1, mediacja nie zostaje wszczęta, jeżeli
1)
stały mediator, w terminie tygodnia od dnia doręczenia mu wniosku o przeprowadzenie
mediacji, odmówił przeprowadzenia mediacji,
2)
strony zawarły umowę o mediację, w której wskazano jako mediatora osobę niebędącą
stałym mediatorem, a osoba ta, w terminie tygodnia od dnia doręczenia jej wniosku
o przeprowadzenie mediacji, odmówiła przeprowadzenia mediacji,
3)
strony zawarty umowę o mediację bez wskazania mediatora i osoba, do której strona
zwróciła się o przeprowadzenie mediacji, w terminie tygodnia od dnia doręczenia jej
wniosku o przeprowadzenie mediacji, nie wyraziła zgody na przeprowadzenie mediacji
albo druga strona w terminie tygodnia nie wyraziła zgody na osobę mediatora,
4)
strony nie zawarły umowy o mediację, a druga strona nie wyraziła zgody na mediację.
Art. 183
Wniosek o przeprowadzenie mediacji zawiera oznaczenie stron, dokładnie określone żądanie,
przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie, podpis strony oraz wymienienie
załączników. Jeżeli strony zawarły umowę o mediację na piśmie, do wniosku dołącza
się odpis tej umowy.
Art. 183
§ 1.
Sąd aż do zamknięcia pierwszego posiedzenia wyznaczonego na rozprawę może skierować
strony do mediacji. Po zamknięciu tego posiedzenia sąd może skierować strony do mediacji
tylko na zgodny wniosek stron.
§ 2.
Sąd może skierować strony do mediacji tylko raz w toku postępowania.
§ 3.
Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Mediacji nie prowadzi się,
jeżeli strona w terminie tygodnia od dnia ogłoszenia lub doręczenia jej postanowienia
o skierowaniu do mediacji nie wyraziła zgody na mediację.
§ 4.
Przepisu § 1 nie stosuje się w sprawach rozpoznawanych w postępowaniu nakazowym, upominawczym
i uproszczonym.
Art. 183
Kierując strony do mediacji, sąd wyznacza mediatora; jednakże strony mogą wybrać innego
mediatora. Na zgodny wniosek stron sąd może upoważnić mediatora do zapoznania się
z aktami sprawy.
Art. 183
§ 1.
Kierując strony do mediacji, sąd wyznacza czas jej trwania na okres do miesiąca, chyba
że strony zgodnie wniosły o wyznaczenie dłuższego terminu na przeprowadzenie mediacji.
W trakcie mediacji termin na jej przeprowadzenie może być przedłużony na zgodny wniosek
stron.
§ 2.
Przewodniczący wyznacza rozprawę po upływie terminu, o którym mowa w § 1, a przed
jego upływem, jeżeli choć jedna ze stron oświadczy, że nie wyraża zgody na mediację.
Art. 183
Mediator niezwłocznie ustala termin i miejsce posiedzenia mediacyjnego. Wyznaczenie
posiedzenia mediacyjnego nie jest wymagane, jeżeli strony zgodzą się na przeprowadzenie
mediacji bez posiedzenia mediacyjnego.
Art. 183
§ 1.
Z przebiegu mediacji sporządza się protokół, w którym oznacza się miejsce i czas przeprowadzenia
mediacji, a także imię, nazwisko (nazwę) i adresy stron, imię i nazwisko oraz adres
mediatora, a ponadto wynik mediacji. Protokół podpisuje mediator.
§ 2.
Jeżeli strony zawarły ugodę przed mediatorem, ugodę zamieszcza się w protokole albo
załącza się do niego. Strony podpisują ugodę. Niemożność podpisania ugody mediator
stwierdza w protokole.
§ 3.
Mediator doręcza stronom odpis protokołu.
Art. 183
§ 1.
Po zawarciu ugody mediator niezwłocznie składa protokół w sądzie, który byłby właściwy
do rozpoznania sprawy według właściwości ogólnej lub wyłącznej.
§ 2.
W razie skierowania przez sąd sprawy do mediacji mediator składa protokół w sądzie
rozpoznającym sprawę.
Art. 183
§ 1.
Jeżeli zawarto ugodę przed mediatorem, sąd, o którym mowa w art. 183
§ 2.
Jeżeli ugoda podlega wykonaniu w drodze egzekucji, sąd zatwierdza ją przez nadanie
jej klauzuli wykonalności; w przeciwnym przypadku sąd zatwierdza ugodę postanowieniem
na posiedzeniu niejawnym.
§ 3.
Sąd odmawia nadania klauzuli wykonalności albo zatwierdzenia ugody zawartej przed
mediatorem, w całości lub części, jeżeli ugoda jest sprzeczna z prawem lub zasadami
współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa, a także gdy jest niezrozumiała
lub zawiera sprzeczności.
Art. 183
§ 1.
Ugoda zawarta przed mediatorem ma po jej zatwierdzeniu przez sąd moc prawną ugody
zawartej przed sądem.
§ 2.
Przepis § 1 nie uchybia przepisom o szczególnej formie czynności prawnej.
”
;
7)
w rozdziale 1 działu II tytułu VI księgi pierwszej części pierwszej przed art. 184
wprowadza się oznaczenie i tytuł oddziału
„
Oddział 2.
Postępowanie pojednawcze”;
8)
po art. 202 dodaje się art. 202
„
Art. 202
Jeżeli strony przed wszczęciem postępowania sądowego zawarły umowę o mediację, sąd
kieruje strony do mediacji na zarzut pozwanego zgłoszony przed wdaniem się w spór
co do istoty sprawy.
”
;
9)
po art. 259 dodaje się art. 259
„
Art. 259
Mediator nie może być świadkiem co do faktów, o których dowiedział się w związku z
prowadzeniem mediacji, chyba że strony zwolnią go z obowiązku zachowania tajemnicy
mediacji.
”
;
10)
w art. 355 § 2 otrzymuje brzmienie
„
§ 2.
Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym, jeżeli
powód cofnął ze skutkiem prawnym pozew w piśmie procesowym albo gdy strony zawarły
ugodę przed mediatorem, którą zatwierdził sąd.
”
;
11)
w art. 394 w § 1 po pkt 10 dodaje się pkt 10
„
10
zatwierdzenie ugody zawartej przed mediatorem,
”
;
12)
art. 436 otrzymuje brzmienie
„
Art. 436.
§ 1.
Jeżeli istnieją widoki na utrzymanie małżeństwa, sąd może skierować strony do mediacji.
Skierowanie to jest możliwe także wtedy, gdy postępowanie zostało zawieszone.
§ 2.
Przepisy o mediacji stosuje się odpowiednio, z tym że przedmiotem mediacji może być
także pojednanie małżonków.
§ 3.
Mediatorami mogą być także kuratorzy sądowi oraz osoby wskazane przez rodzinne ośrodki
diagnostyczno-konsultacyjne.
§ 4.
Jeżeli strony nie uzgodniły osoby mediatora, sąd kieruje je do mediacji prowadzonej
przez mediatora, o którym mowa w § 3, albo do stałego mediatora posiadającego wiedzę
teoretyczną i umiejętności praktyczne w zakresie prowadzenia mediacji w sprawach rodzinnych.
”
;
13)
uchyla się art. 437 i 438;
14)
po art. 445
„
Art. 445
W każdym stanie sprawy o rozwód lub separację sąd może skierować strony do mediacji
w celu ugodowego załatwienia spornych kwestii dotyczących zaspokojenia potrzeb rodziny,
alimentów, sposobu sprawowania władzy rodzicielskiej, kontaktów z dziećmi oraz spraw
majątkowych podlegających rozstrzygnięciu w wyroku orzekającym rozwód lub separację.
Przepisy art. 436 § 3 i 4 stosuje się odpowiednio.
”
;
15)
po art. 570
„
Art. 570
W sprawie, w której zawarcie ugody jest dopuszczalne, sąd może skierować uczestników
do mediacji. Przedmiotem mediacji może być także określenie sposobu wykonywania władzy
rodzicielskiej. Jeżeli uczestnicy postępowania nie uzgodnili osoby mediatora, sąd
kieruje ich do mediacji prowadzonej przez mediatora, o którym mowa w art. 436 § 3,
albo do stałego mediatora posiadającego wiedzę teoretyczną i umiejętności praktyczne
w zakresie prowadzenia mediacji w sprawach rodzinnych.
”
;
16)
w art. 777 w § 1 po pkt 2 dodaje się pkt 2
„
2
ugoda przed mediatorem,
”
;
17)
art. 954 otrzymuje brzmienie
„
Art. 954.
Obwieszczenie o licytacji doręcza się
1)
uczestnikom postępowania,
2)
organowi gminy, urzędowi skarbowemu miejsca położenia nieruchomości oraz organom ubezpieczeń
społecznych z wezwaniem, aby najpóźniej w terminie licytacji zgłosiły zestawienie
podatków i innych danin publicznych, należnych do dnia licytacji.
”
;
18)
w art. 999 uchyla się § 3;
19)
w art. 1060
a)
dodaje się § 1
„
§ 1
W sprawach o naprawienie szkody wyrządzonej przez wydanie ustawy, rozporządzenia Rady
Ministrów lub rozporządzenia innego organu konstytucyjnie do tego powołanego, niezgodnych
z Konstytucją, ratyfikowaną umową międzynarodową lub ustawą, a także w sprawie o naprawienie szkody
wyrządzonej przez niewydanie takiego aktu normatywnego, którego obowiązek wydania
przewiduje przepis prawa, wierzyciel - wskazując na tytuł egzekucyjny - wzywa do spełnienia
świadczenia bezpośrednio ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa, który jest obowiązany
spełnić niezwłocznie świadczenie stwierdzone tytułem egzekucyjnym ze środków utworzonej
w ramach budżetu państwa rezerwy celowej.
”
,
b)
w § 2 dodaje się drugie zdanie w brzmieniu
„
W przypadku, o którym mowa w § 1
”
.
W ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny
(Dz. U. Nr 16, poz. 93, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany
1)
w art. 123 w § 1 po pkt 2 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 3 w brzmieniu
„
3)
przez wszczęcie mediacji.
”
;
2)
w art. 124 § 2 otrzymuje brzmienie
„
§ 2.
W razie przerwania przedawnienia przez czynność w postępowaniu przed sądem lub innym
organem powołanym do rozpoznawania spraw lub egzekwowania roszczeń danego rodzaju
albo przed sądem polubownym albo przez wszczęcie mediacji, przedawnienie nie biegnie
na nowo, dopóki postępowanie to nie zostanie zakończone.
”
;
3)
w art. 125 § 1 otrzymuje brzmienie
„
§ 1.
Roszczenie stwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu lub innego organu powołanego do
rozpoznawania spraw danego rodzaju albo orzeczeniem sądu polubownego, jak również
roszczenie stwierdzone ugodą zawartą przed sądem albo przed sądem polubownym albo
ugodą zawartą przed mediatorem i zatwierdzoną przez sąd, przedawnia się z upływem
lat dziesięciu, chociażby termin przedawnienia roszczeń tego rodzaju był krótszy.
Jeżeli stwierdzone w ten sposób roszczenie obejmuje świadczenia okresowe, roszczenie
o świadczenia okresowe należne w przyszłości ulega przedawnieniu trzyletniemu.
”
.
W ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
(Dz. U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany
1)
w art. 110w w § 4 pkt 2 otrzymuje brzmienie
„
2)
właściwej jednostce samorządu terytorialnego oraz organom ubezpieczeń społecznych
z wezwaniem, aby najpóźniej w dniu licytacji zgłosiły zestawienie podatków i innych
danin publicznych, należnych na dzień licytacji,
”
;
2)
w art. 112b uchyla się § 5.
W ustawie z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
(Dz. U. z 2002 r. Nr 9, poz. 88, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany
1)
po art. 4 dodaje się art. 4
„
Art. 4
Koszty mediacji nie stanowią wydatków.
”
;
2)
po art. 36 dodaje się art. 36
„
Art. 36
Jeżeli w toku postępowania zawarto ugodę przed mediatorem, sąd z urzędu zwraca stronie
3/4 uiszczonego wpisu.
”
.
Koszty mediacji nie stanowią wydatków.
Ustawa wchodzi w życie po upływie trzech miesięcy od dnia ogłoszenia.
W sprawach, w których zawarcie ugody jest dopuszczalne, sąd powinien w każdym stanie
postępowania dążyć do ich ugodowego załatwienia. W tych sprawach strony mogą także
zawrzeć ugodę przed mediatorem.
Jeżeli w toku postępowania zawarto ugodę przed mediatorem, sąd z urzędu zwraca stronie
3/4 uiszczonego wpisu.
§ 1.
Do niezbędnych kosztów procesu zalicza się koszty mediacji prowadzonej na skutek skierowania
przez sąd.
§ 2.
Jeżeli postępowanie cywilne zostało wszczęte w ciągu trzech miesięcy od dnia zakończenia
mediacji, która nie została zakończona ugodą albo zawarta ugoda nie została zatwierdzona
przez sąd, do niezbędnych kosztów procesu zalicza się także koszty mediacji w wysokości
nieprzekraczającej czwartej części wpisu.
§ 3.
Do określenia kosztów mediacji stosuje się odpowiednio art. 98 § 2 i 3.
§ 4.
Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wysokość wynagrodzenia
mediatora za prowadzenie postępowania mediacyjnego wszczętego na podstawie skierowania
sądu i wydatki mediatora podlegające zwrotowi, biorąc pod uwagę rodzaj sprawy i wartość
przedmiotu sporu oraz niezbędne wydatki związane z prowadzeniem mediacji.
Koszty mediacji prowadzonej na skutek skierowania przez sąd i zakończonej ugodą znosi
się wzajemnie, jeżeli strony nie postanowiły inaczej.
§ 1.
Mediacja jest dobrowolna.
§ 2.
Mediację prowadzi się na podstawie umowy o mediację albo postanowienia sądu kierującego
strony do mediacji. Umowa może być zawarta także przez wyrażenie przez stronę zgody
na mediację, gdy druga strona złożyła wniosek, o którym mowa w art. 183
§ 3.
W umowie o mediację strony określają w szczególności przedmiot mediacji, osobę mediatora
albo sposób wyboru mediatora.
§ 4.
Mediację prowadzi się przed wszczęciem postępowania, a za zgodą stron także w toku
sprawy.
§ 1.
Kierując strony do mediacji, sąd wyznacza czas jej trwania na okres do miesiąca, chyba
że strony zgodnie wniosły o wyznaczenie dłuższego terminu na przeprowadzenie mediacji.
W trakcie mediacji termin na jej przeprowadzenie może być przedłużony na zgodny wniosek
stron.
§ 2.
Przewodniczący wyznacza rozprawę po upływie terminu, o którym mowa w § 1, a przed
jego upływem, jeżeli choć jedna ze stron oświadczy, że nie wyraża zgody na mediację.
Mediator niezwłocznie ustala termin i miejsce posiedzenia mediacyjnego. Wyznaczenie
posiedzenia mediacyjnego nie jest wymagane, jeżeli strony zgodzą się na przeprowadzenie
mediacji bez posiedzenia mediacyjnego.
§ 1.
Z przebiegu mediacji sporządza się protokół, w którym oznacza się miejsce i czas przeprowadzenia
mediacji, a także imię, nazwisko (nazwę) i adresy stron, imię i nazwisko oraz adres
mediatora, a ponadto wynik mediacji. Protokół podpisuje mediator.
§ 2.
Jeżeli strony zawarły ugodę przed mediatorem, ugodę zamieszcza się w protokole albo
załącza się do niego. Strony podpisują ugodę. Niemożność podpisania ugody mediator
stwierdza w protokole.
§ 3.
Mediator doręcza stronom odpis protokołu.
§ 1.
Po zawarciu ugody mediator niezwłocznie składa protokół w sądzie, który byłby właściwy
do rozpoznania sprawy według właściwości ogólnej lub wyłącznej.
§ 2.
W razie skierowania przez sąd sprawy do mediacji mediator składa protokół w sądzie
rozpoznającym sprawę.
§ 1.
Jeżeli zawarto ugodę przed mediatorem, sąd, o którym mowa w art. 183
§ 2.
Jeżeli ugoda podlega wykonaniu w drodze egzekucji, sąd zatwierdza ją przez nadanie
jej klauzuli wykonalności; w przeciwnym przypadku sąd zatwierdza ugodę postanowieniem
na posiedzeniu niejawnym.
§ 3.
Sąd odmawia nadania klauzuli wykonalności albo zatwierdzenia ugody zawartej przed
mediatorem, w całości lub części, jeżeli ugoda jest sprzeczna z prawem lub zasadami
współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa, a także gdy jest niezrozumiała
lub zawiera sprzeczności.
§ 1.
Ugoda zawarta przed mediatorem ma po jej zatwierdzeniu przez sąd moc prawną ugody
zawartej przed sądem.
§ 2.
Przepis § 1 nie uchybia przepisom o szczególnej formie czynności prawnej.
§ 1.
Mediatorem może być osoba fizyczna mająca pełną zdolność do czynności prawnych, korzystająca
w pełni z praw publicznych.
§ 2.
Mediatorem nie może być sędzia. Nie dotyczy to sędziów w stanie spoczynku.
§ 3.
Organizacje społeczne i zawodowe mogą prowadzić listy stałych mediatorów oraz tworzyć
ośrodki mediacyjne. Wpis na listę wymaga wyrażonej na piśmie zgody mediatora. Informację
o listach stałych mediatorów oraz o ośrodkach mediacyjnych przekazuje się prezesowi
sądu okręgowego.
§ 4.
Stały mediator może odmówić prowadzenia mediacji tylko z ważnych powodów, o których
jest obowiązany niezwłocznie powiadomić strony, a jeżeli strony do mediacji skierował
sąd - również sąd.
Mediator powinien zachować bezstronność przy prowadzeniu mediacji.
§ 1.
Postępowanie mediacyjne nie jest jawne.
§ 2.
Mediator jest obowiązany zachować w tajemnicy fakty, o których dowiedział się w związku
z prowadzeniem mediacji, chyba że strony zwolnią go z tego obowiązku.
§ 3.
Bezskuteczne jest powoływanie się w toku postępowania przed sądem lub sądem polubownym
na propozycje ugodowe, propozycje wzajemnych ustępstw lub inne oświadczenia składane
w postępowaniu mediacyjnym.
Mediator ma prawo do wynagrodzenia i zwrotu wydatków związanych z przeprowadzeniem
mediacji, chyba że wyraził zgodę na prowadzenie mediacji bez wynagrodzenia. Wynagrodzenie
i zwrot wydatków obciążają strony.
§ 1.
Wszczęcie mediacji przez stronę następuje z chwilą doręczenia mediatorowi wniosku
o przeprowadzenie mediacji, z dołączonym dowodem doręczenia jego odpisu drugiej stronie.
§ 2.
Mimo doręczenia wniosku, o którym mowa w § 1, mediacja nie zostaje wszczęta, jeżeli
1)
stały mediator, w terminie tygodnia od dnia doręczenia mu wniosku o przeprowadzenie
mediacji, odmówił przeprowadzenia mediacji,
2)
strony zawarły umowę o mediację, w której wskazano jako mediatora osobę niebędącą
stałym mediatorem, a osoba ta, w terminie tygodnia od dnia doręczenia jej wniosku
o przeprowadzenie mediacji, odmówiła przeprowadzenia mediacji,
3)
strony zawarty umowę o mediację bez wskazania mediatora i osoba, do której strona
zwróciła się o przeprowadzenie mediacji, w terminie tygodnia od dnia doręczenia jej
wniosku o przeprowadzenie mediacji, nie wyraziła zgody na przeprowadzenie mediacji
albo druga strona w terminie tygodnia nie wyraziła zgody na osobę mediatora,
4)
strony nie zawarły umowy o mediację, a druga strona nie wyraziła zgody na mediację.
Wniosek o przeprowadzenie mediacji zawiera oznaczenie stron, dokładnie określone żądanie,
przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie, podpis strony oraz wymienienie
załączników. Jeżeli strony zawarły umowę o mediację na piśmie, do wniosku dołącza
się odpis tej umowy.
§ 1.
Sąd aż do zamknięcia pierwszego posiedzenia wyznaczonego na rozprawę może skierować
strony do mediacji. Po zamknięciu tego posiedzenia sąd może skierować strony do mediacji
tylko na zgodny wniosek stron.
§ 2.
Sąd może skierować strony do mediacji tylko raz w toku postępowania.
§ 3.
Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Mediacji nie prowadzi się,
jeżeli strona w terminie tygodnia od dnia ogłoszenia lub doręczenia jej postanowienia
o skierowaniu do mediacji nie wyraziła zgody na mediację.
§ 4.
Przepisu § 1 nie stosuje się w sprawach rozpoznawanych w postępowaniu nakazowym, upominawczym
i uproszczonym.
Kierując strony do mediacji, sąd wyznacza mediatora; jednakże strony mogą wybrać innego
mediatora. Na zgodny wniosek stron sąd może upoważnić mediatora do zapoznania się
z aktami sprawy.
Jeżeli strony przed wszczęciem postępowania sądowego zawarły umowę o mediację, sąd
kieruje strony do mediacji na zarzut pozwanego zgłoszony przed wdaniem się w spór
co do istoty sprawy.
Mediator nie może być świadkiem co do faktów, o których dowiedział się w związku z
prowadzeniem mediacji, chyba że strony zwolnią go z obowiązku zachowania tajemnicy
mediacji.
§ 1.
Jeżeli istnieją widoki na utrzymanie małżeństwa, sąd może skierować strony do mediacji.
Skierowanie to jest możliwe także wtedy, gdy postępowanie zostało zawieszone.
§ 2.
Przepisy o mediacji stosuje się odpowiednio, z tym że przedmiotem mediacji może być
także pojednanie małżonków.
§ 3.
Mediatorami mogą być także kuratorzy sądowi oraz osoby wskazane przez rodzinne ośrodki
diagnostyczno-konsultacyjne.
§ 4.
Jeżeli strony nie uzgodniły osoby mediatora, sąd kieruje je do mediacji prowadzonej
przez mediatora, o którym mowa w § 3, albo do stałego mediatora posiadającego wiedzę
teoretyczną i umiejętności praktyczne w zakresie prowadzenia mediacji w sprawach rodzinnych.
W każdym stanie sprawy o rozwód lub separację sąd może skierować strony do mediacji
w celu ugodowego załatwienia spornych kwestii dotyczących zaspokojenia potrzeb rodziny,
alimentów, sposobu sprawowania władzy rodzicielskiej, kontaktów z dziećmi oraz spraw
majątkowych podlegających rozstrzygnięciu w wyroku orzekającym rozwód lub separację.
Przepisy art. 436 § 3 i 4 stosuje się odpowiednio.
W sprawie, w której zawarcie ugody jest dopuszczalne, sąd może skierować uczestników
do mediacji. Przedmiotem mediacji może być także określenie sposobu wykonywania władzy
rodzicielskiej. Jeżeli uczestnicy postępowania nie uzgodnili osoby mediatora, sąd
kieruje ich do mediacji prowadzonej przez mediatora, o którym mowa w art. 436 § 3,
albo do stałego mediatora posiadającego wiedzę teoretyczną i umiejętności praktyczne
w zakresie prowadzenia mediacji w sprawach rodzinnych.
Obwieszczenie o licytacji doręcza się
1)
uczestnikom postępowania,
2)
organowi gminy, urzędowi skarbowemu miejsca położenia nieruchomości oraz organom ubezpieczeń
społecznych z wezwaniem, aby najpóźniej w terminie licytacji zgłosiły zestawienie
podatków i innych danin publicznych, należnych do dnia licytacji.