Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 26 lipca 2005 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o ochronie osób i mienia

Art. 52. W ustawie z dnia 23 grudnia 1988 r.

o dzia∏alnoÊci gospodarczej (Dz. U. Nr 41,

poz. 324, z 1990 r. Nr 26, poz. 149, Nr 34,

poz. 198 i Nr 86, poz. 504, z 1991 r. Nr 31,

poz. 128, Nr 41, poz. 179, Nr 73, poz. 321,

Nr 105, poz. 452, Nr 106, poz. 457

i Nr 107, poz. 460, z 1993 r. Nr 28,

poz. 127, Nr 47, poz. 212 i Nr 134,

poz. 646, z 1994 r. Nr 27, poz. 96 i Nr 127,

poz. 627, z 1995 r. Nr 60, poz. 310, Nr 85,

poz. 426, Nr 90, poz. 446, Nr 141, poz. 700

i Nr 147, poz. 713, z 1996 r. Nr 41,

poz. 177 i Nr 45, poz. 199 oraz z 1997 r.

Nr 9, poz. 44, Nr 23, poz. 117, Nr 43,

poz. 272, Nr 54, poz. 348, Nr 60, poz. 369,

Nr 75, poz. 471, Nr 88, poz. 554, Nr 96,

poz. 591, Nr 98, poz. 602, Nr 106, poz. 677

i Nr 113, poz. 733) wprowadza si´ nast´pujàce zmiany

1) w art. 11

a) w ust. 1 pkt 11 otrzymuje brzmienie

„11) us∏ug ochrony osób i mienia,”

b) po pkt 11 dodaje si´ pkt 11a

w brzmieniu

„11a) us∏ug

detektywistycznych

oraz w sprawach paszportowych,”;

2) w art. 22b wyrazy „w art. 11 ust. 1

pkt 2a, 3 i 11” zast´puje si´ wyrazami

„art. 11 ust. 1 pkt 2a, 3 i 11a”.

Art. 53. W ustawie z dnia 31 stycznia 1989 r. o Narodowym Banku Polskim (Dz. U. z 1992 r.

Nr 72, poz. 360, z 1993 r. Nr 6, poz. 29,

z 1994 r. Nr 1, poz. 2, Nr 80, poz. 369,

Nr 121, poz. 591 i Nr 136, poz. 703,

z 1996 r. Nr 106, poz. 496 oraz z 1997 r.

Nr 79, poz. 484) w art. 52 skreÊla si´

pkt 3 i 4.

Art. 54. Minister Spraw Wewn´trznych i Administracji w porozumieniu z Ministrem Edukacji Narodowej okreÊli, w drodze rozpo-

rzàdzenia, zakres wiadomoÊci obowiàzujàcych na egzaminie dla pracowników

specjalistycznych uzbrojonych formacji

ochronnych, którzy na podstawie przepisów obowiàzujàcych do dnia wejÊcia

w ˝ycie niniejszej ustawy uzyskali Êwiadectwa wydane przez w∏aÊciwà terytorialnie komend´ wojewódzkà Policji, potwierdzajàce zdanie egzaminu z zakresu

znajomoÊci pe∏nienia s∏u˝by stra˝niczej

z bronià.”;

2) art. 91 ustawy z dnia 22 stycznia 1999 r. o ochronie

informacji niejawnych (Dz. U. Nr 11, poz. 95), który stanowi

„Art. 91. Ustawa wchodzi w ˝ycie po up∏ywie

30 dni od dnia og∏oszenia.”;

3) art. 2 ustawy z dnia 31 marca 2000 r. o zmianie

ustawy o ochronie osób i mienia (Dz. U. Nr 29,

poz. 357), który stanowi

„Art. 2. Ustawa wchodzi w ˝ycie z dniem og∏oszenia z mocà od dnia 27 marca 2000 r.”;

4) art. 151 ustawy z dnia 16 marca 2001 r. o Biurze

Ochrony Rzàdu (Dz. U. Nr 27, poz. 298), który stanowi

„Art. 151. Ustawa wchodzi w ˝ycie z dniem og∏oszenia.”;

5) art. 70 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o ˚andarmerii Wojskowej i wojskowych organach porzàdkowych (Dz. U. Nr 123, poz. 1353), który stanowi

„Art. 70. Ustawa wchodzi w ˝ycie z dniem 1 stycznia 2002 r.”;

6) art. 2 ustawy z dnia 23 maja 2002 r. o zmianie ustawy o ochronie osób i mienia (Dz. U. Nr 71,

poz. 656), który stanowi

„Art. 2. Ustawa wchodzi w ˝ycie po up∏ywie 14 dni

od dnia og∏oszenia.”;

7) art. 235 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji

Bezpieczeƒstwa Wewn´trznego oraz Agencji Wywiadu (Dz. U. Nr 74, poz. 676), który stanowi

„Art. 235. Ustawa wchodzi w ˝ycie po up∏ywie

14 dni od dnia og∏oszenia, z wyjàtkiem

art. 227 i art. 233, które wchodzà w ˝ycie

z dniem og∏oszenia.”;

8) art. 113 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o zmianie i uchyleniu niektórych ustaw w zwiàzku z uzyskaniem przez Rzeczpospolità Polskà cz∏onkostwa

w Unii Europejskiej (Dz. U. Nr 96, poz. 959), który

stanowi

„Art. 113. Ustawa wchodzi w ˝ycie z dniem 1 maja 2004 r., z wyjàtkiem

Poz. 1221

1) art. 42, art. 44, art. 70, art. 71 pkt 10,

art. 74 pkt 5 i 6, art. 94 pkt 3, art. 97,

art. 100, art. 101, art. 103 pkt 17 oraz

art. 112, które wchodzà w ˝ycie

z dniem 30 kwietnia 2004 r.;

2) art. 85 pkt 7 w zakresie dotyczàcym

art. 456 ust. 1, który wchodzi w ˝ycie

z dniem 2 maja 2004 r.”;

9) art. 90 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. — Przepisy

wprowadzajàce ustaw´ o swobodzie dzia∏alnoÊci

gospodarczej (Dz. U. Nr 173, poz. 1808), który stanowi

„Art. 90. Ustawa wchodzi w ˝ycie po up∏ywie

14 dni od dnia og∏oszenia, z wyjàtkiem

1) art. 27 pkt 2, który wchodzi w ˝ycie

z dniem 1 stycznia 2005 r.;

2) art. 15 pkt 2, art. 23 pkt 1—4, art. 69

i art. 70, które wchodzà w ˝ycie

z dniem 1 stycznia 2007 r.”;

10) art. 26 ustawy z dnia 22 kwietnia 2005 r. o zmianie

ustawy o Stra˝y Granicznej oraz niektórych innych

ustaw (Dz. U. Nr 90, poz. 757), który stanowi

„Art. 26. Ustawa wchodzi w ˝ycie po up∏ywie

30 dni od dnia og∏oszenia, z wyjàtkiem

1) art. 1 pkt 2—7, pkt 8 w zakresie dotyczàcym art. 10 ust. 1, pkt 17 lit. c,

pkt 29, 36, 40 i 42, art. 3—6, art. 8,

art. 10 i 11 oraz art. 13—21 i art. 23,

które wchodzà w ˝ycie po up∏ywie

3 miesi´cy od dnia og∏oszenia;

2) art. 1 pkt 1 lit. a tiret pierwsze, tiret drugie w zakresie dotyczàcym pkt 5b,

pkt 8 w zakresie dotyczàcym art. 10

ust. 2—4, pkt 10 lit. a tiret pierwsze

w zakresie dotyczàcym pkt 2b oraz

lit. f w zakresie dotyczàcym ust. 7b,

pkt 38, art. 2 pkt 6, art. 9, art. 12

i art. 24, które wchodzà w ˝ycie

z dniem 1 stycznia 2006 r.;

3) art. 2 pkt 7, który wchodzi w ˝ycie

z dniem okreÊlonym w decyzji Rady

o stosowaniu przez Rzeczpospolità

Polskà art. 2 Konwencji Wykonawczej

do Uk∏adu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. mi´dzy Rzàdami Paƒstw Unii

Gospodarczej Beneluksu, Republiki Federalnej Niemiec oraz Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach, podpisanej w Schengen dnia

19 czerwca 1990 r.”.

Marsza∏ek Sejmu: W. Cimoszewicz

Za∏àcznik do obwieszczenia Marsza∏ka Sejmu Rzeczypospolitej

Polskiej z dnia 26 lipca 2005 r. (poz. 1221)

USTAWA

z dnia 22 sierpnia 1997 r.

o ochronie osób i mienia

Rozdzia∏ 1

Przepisy ogólne

Art. 1. Ustawa okreÊla

1) obszary, obiekty i urzàdzenia podlegajàce obowiàzkowej ochronie;

2) zasady tworzenia i funkcjonowania wewn´trznych

s∏u˝b ochrony;

3) zasady prowadzenia dzia∏alnoÊci gospodarczej

w zakresie us∏ug ochrony osób i mienia;

4) wymagane kwalifikacje i uprawnienia pracowników ochrony;

5) nadzór nad funkcjonowaniem ochrony osób i mienia;

6)1) zasady ochrony transportowanej broni, amunicji,

materia∏ów wybuchowych, uzbrojenia, urzàdzeƒ

i sprz´tu wojskowego.

Art. 2. U˝yte w ustawie okreÊlenia oznaczajà

1) kierownik jednostki — osob´ lub organ przedsi´biorcy lub innej jednostki organizacyjnej, uprawnionych, zgodnie z przepisami prawa, statutem,

umowà, do zarzàdzania nià; za kierownika jednostki uwa˝a si´ równie˝ likwidatora lub syndyka;

2) licencja — zezwolenie na wykonywanie zadaƒ

zwiàzanych z ochronà osób i mienia w zakresie

wymaganym ustawà;

5) ochrona mienia — dzia∏ania zapobiegajàce przest´pstwom i wykroczeniom przeciwko mieniu,

a tak˝e przeciwdzia∏ajàce powstawaniu szkody

wynikajàcej z tych zdarzeƒ oraz niedopuszczajàce

do wst´pu osób nieuprawnionych na teren chroniony;

6) pracownik ochrony — osob´ posiadajàcà licencj´

pracownika ochrony fizycznej lub licencj´ pracownika zabezpieczenia technicznego i wykonujàcà zadania ochrony w ramach wewn´trznej s∏u˝by

ochrony albo na rzecz przedsi´biorcy, który uzyska∏ koncesj´ na prowadzenie dzia∏alnoÊci gospodarczej w zakresie ochrony osób i mienia, lub osob´ wykonujàcà zadania ochrony w zakresie niewymagajàcym licencji;

7) specjalistyczne uzbrojone formacje ochronne —

wewn´trzne s∏u˝by ochrony oraz przedsi´biorców,

którzy uzyskali koncesje na prowadzenie dzia∏alnoÊci gospodarczej w zakresie us∏ug ochrony

osób i mienia, posiadajàcych pozwolenie na broƒ

na okaziciela, wydane na podstawie odr´bnych

przepisów;

8) wewn´trzne s∏u˝by ochrony — uzbrojone i umundurowane zespo∏y pracowników przedsi´biorców

lub jednostek organizacyjnych, powo∏ane do ich

ochrony.

Art. 3. Ochrona osób i mienia realizowana jest

w formie

1) bezpoÊredniej ochrony fizycznej

a) sta∏ej lub doraênej,

3) obszar podlegajàcy obowiàzkowej ochronie — obszar okreÊlony przez ministrów, kierowników urz´dów centralnych i wojewodów, wydzielony i odpowiednio oznakowany;

b) polegajàcej na sta∏ym dozorze sygna∏ów przesy∏anych, gromadzonych i przetwarzanych

w elektronicznych urzàdzeniach i systemach

alarmowych,

3a)2) transport podlegajàcy obowiàzkowej ochronie

— transport broni, amunicji, materia∏ów wybuchowych, uzbrojenia, urzàdzeƒ i sprz´tu wojskowego, wysy∏any z obszarów i obiektów podlegajàcych obowiàzkowej ochronie;

c) polegajàcej na konwojowaniu wartoÊci pieni´˝nych oraz innych przedmiotów wartoÊciowych

lub niebezpiecznych;

2) zabezpieczenia technicznego, polegajàcego na

———————

a) monta˝u elektronicznych urzàdzeƒ i systemów

alarmowych, sygnalizujàcych zagro˝enie chronionych osób i mienia, oraz eksploatacji, konserwacji i naprawach w miejscach ich zainstalowania,

o zmianie ustawy o ochronie osób i mienia (Dz. U. Nr 71,

poz. 656), która wesz∏a w ˝ycie z dniem 26 czerwca 2002 r.

2) Dodany przez art. 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnoÊniku 1.

b) monta˝u urzàdzeƒ i Êrodków mechanicznego

zabezpieczenia oraz ich eksploatacji, konserwacji, naprawach i awaryjnym otwieraniu w miejscach zainstalowania.

4) ochrona osób — dzia∏ania majàce na celu zapewnienie bezpieczeƒstwa ˝ycia, zdrowia i nietykalnoÊci osobistej;

1) Dodany przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 23 maja 2002 r.

Art. 4. 1.3) Ustawa nie narusza przepisów dotyczàcych ochrony obszarów, obiektów i urzàdzeƒ jednostek organizacyjnych podleg∏ych, podporzàdkowanych lub nadzorowanych przez

1) Ministra Obrony Narodowej,

2) Ministra Spraw Wewn´trznych i Administracji 4),

3) Ministra SprawiedliwoÊci,

4) Ministra Spraw Zagranicznych5),

5)6) Szefa Agencji Bezpieczeƒstwa Wewn´trznego,

6)7) Szefa Agencji Wywiadu,

a tak˝e przepisów dotyczàcych ochrony transportu

broni, amunicji, materia∏ów wybuchowych, uzbrojenia, urzàdzeƒ i sprz´tu wojskowego wykonywanego

przez te jednostki.

2. Ustawa nie narusza przepisów dotyczàcych organizacji i zasad funkcjonowania innych uzbrojonych

s∏u˝b i formacji ochronnych, tworzonych na podstawie odr´bnych ustaw.

3. Ustawy nie stosuje si´ do Stra˝y Marsza∏kowskiej podleg∏ej Marsza∏kowi Sejmu.

Rozdzia∏ 2

Obszary, obiekty, urzàdzenia

i transporty podlegajàce obowiàzkowej ochronie8)

Art. 5. 1.8) Obszary, obiekty, urzàdzenia i transporty wa˝ne dla obronnoÊci, interesu gospodarczego

paƒstwa, bezpieczeƒstwa publicznego i innych wa˝nych interesów paƒstwa podlegajà obowiàzkowej

ochronie przez specjalistyczne uzbrojone formacje

ochronne lub odpowiednie zabezpieczenie techniczne.

2. Do obszarów, obiektów i urzàdzeƒ, o których

mowa w ust. 1, nale˝à

———————

3) Ze zmianà wprowadzonà przez art. 1 pkt 3 ustawy, o któ-

rej mowa w odnoÊniku 1.

4) Obecnie: ministra w∏aÊciwego do spraw administracji pu-

blicznej i ministra w∏aÊciwego do spraw wewn´trznych,

zgodnie z art. 4 ust. 1, art. 5 pkt 1 i 24, art. 6 i art. 29 ustawy z dnia 4 wrzeÊnia 1997 r. o dzia∏ach administracji rzàdowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 159, poz. 1548, Nr 162, poz. 1568

i Nr 190, poz. 1864, z 2004 r. Nr 19, poz. 177, Nr 69,

poz. 624, Nr 91, poz. 873, Nr 96, poz. 959, Nr 116,

poz. 1206, Nr 238, poz. 2390 i Nr 273, poz. 2702 oraz

z 2005 r. Nr 17, poz. 141 i Nr 33, poz. 288), która wesz∏a

w ˝ycie z dniem 1 kwietnia 1999 r.

5) Obecnie: ministra w∏aÊciwego do spraw zagranicznych,

zgodnie z art. 4 ust. 1, art. 5 pkt 27 i art. 32 ustawy, o której mowa w odnoÊniku 4.

6) W brzmieniu ustalonym przez art. 191 lit. a ustawy z dnia

24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeƒstwa Wewn´trznego

oraz Agencji Wywiadu (Dz. U. Nr 74, poz. 676), która wesz∏a w ˝ycie z dniem 29 czerwca 2002 r.

7) Dodany przez art. 191 lit. b ustawy, o której mowa w odnoÊniku 6.

8) Ze zmianà wprowadzonà przez art. 1 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnoÊniku 1.

Poz. 1221

1) w zakresie obronnoÊci paƒstwa w szczególnoÊci

a) zak∏ady produkcji specjalnej oraz zak∏ady, w których prowadzone sà prace naukowo-badawcze

lub konstruktorskie w zakresie takiej produkcji,

b) zak∏ady produkujàce, remontujàce i magazynujàce uzbrojenie, urzàdzenia i sprz´t wojskowy,

c) magazyny rezerw paƒstwowych;

2) w zakresie ochrony interesu gospodarczego paƒstwa w szczególnoÊci

a) zak∏ady majàce bezpoÊredni zwiàzek z wydobyciem surowców mineralnych o strategicznym

znaczeniu dla paƒstwa,

b) porty morskie i lotnicze,

c) banki i przedsi´biorstwa wytwarzajàce, przechowujàce bàdê transportujàce wartoÊci pieni´˝ne w znacznych iloÊciach;

3) w zakresie bezpieczeƒstwa publicznego w szczególnoÊci

a) zak∏ady, obiekty i urzàdzenia majàce istotne

znaczenie dla funkcjonowania aglomeracji miejskich, których zniszczenie lub uszkodzenie mo˝e

stanowiç zagro˝enie dla ˝ycia i zdrowia ludzi

oraz Êrodowiska, w szczególnoÊci elektrownie

i ciep∏ownie, uj´cia wody, wodociàgi i oczyszczalnie Êcieków,

b) zak∏ady stosujàce, produkujàce lub magazynujàce w znacznych iloÊciach materia∏y jàdrowe,

êród∏a i odpady promieniotwórcze, materia∏y

toksyczne, odurzajàce, wybuchowe bàdê chemiczne o du˝ej podatnoÊci po˝arowej lub wybuchowej,

c) rurociàgi paliwowe, linie energetyczne i telekomunikacyjne, zapory wodne i Êluzy oraz inne

urzàdzenia znajdujàce si´ w otwartym terenie,

których zniszczenie lub uszkodzenie mo˝e stanowiç zagro˝enie dla ˝ycia lub zdrowia ludzi,

Êrodowiska albo spowodowaç powa˝ne straty

materialne;

4) w zakresie ochrony innych wa˝nych interesów

paƒstwa w szczególnoÊci

a) zak∏ady o unikalnej produkcji gospodarczej,

b) obiekty i urzàdzenia telekomunikacyjne, pocztowe oraz telewizyjne i radiowe,

c) muzea i inne obiekty, w których zgromadzone sà

dobra kultury narodowej,

d) archiwa paƒstwowe.

3. Szczegó∏owe wykazy obszarów, obiektów i urzàdzeƒ, o których mowa w ust. 2, sporzàdzajà: Prezes

Narodowego Banku Polskiego, Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji, ministrowie, kierownicy urz´dów centralnych i wojewodowie w stosunku do podleg∏ych,

podporzàdkowanych lub nadzorowanych jednostek

organizacyjnych. Umieszczenie w wykazie okreÊlonego obszaru, obiektu lub urzàdzenia nast´puje w drodze decyzji administracyjnej.

4. Wykazy, o których mowa w ust. 3, Prezes Narodowego Banku Polskiego, Krajowa Rada Radiofonii

i Telewizji, ministrowie i kierownicy urz´dów centralnych przesy∏ajà do w∏aÊciwych terytorialnie wojewodów oraz bie˝àco aktualizujà.

5. Wojewodowie prowadzà ewidencj´ obszarów,

obiektów i urzàdzeƒ podlegajàcych obowiàzkowej

ochronie, znajdujàcych si´ na terenie województwa.

Ewidencja ma charakter poufny.

6. Wojewoda, w drodze decyzji administracyjnej,

mo˝e umieÊciç w ewidencji, o której mowa w ust. 5,

znajdujàce si´ na terenie województwa obszary,

obiekty i urzàdzenia innych podmiotów ni˝ okreÊlone

w ust. 3.

Art. 6. 1. Minister Spraw Wewn´trznych i Administracji 9), na wniosek Prezesa Narodowego Banku Polskiego, Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji oraz zainteresowanych ministrów lub kierowników urz´dów

centralnych, mo˝e wprowadziç dla jednostek organizacyjnych podleg∏ych lub podporzàdkowanych wnioskujàcemu organowi albo przez niego nadzorowanych

regulaminy ogólnych warunków i trybu wykonywania

ochrony obszarów, obiektów i urzàdzeƒ, o których

mowa w art. 5.

Poz. 1221

3) podawaç ocen´ aktualnego stanu ochrony jednostki;

4) zawieraç dane dotyczàce specjalistycznej uzbrojonej formacji ochronnej, a w tym

a) stan etatowy,

b) rodzaj oraz iloÊç uzbrojenia i wyposa˝enia,

c) sposób zabezpieczenia broni i amunicji;

5) zawieraç dane dotyczàce rodzaju zabezpieczeƒ

technicznych;

6) zawieraç zasady organizacji i wykonywania ochrony jednostki.

3. Komendant wojewódzki Policji przy uzgadnianiu

planu ochrony bierze pod uwag´ potencjalny stan zagro˝enia jednostki oraz wymagania okreÊlone w obowiàzujàcych przepisach prawa.

4. Odmowa uzgodnienia planu ochrony nast´puje

w drodze decyzji administracyjnej.

Rozdzia∏ 3

Wewn´trzne s∏u˝by ochrony

2. Minister Spraw Wewn´trznych i Administracji9)

w porozumieniu z Prezesem Narodowego Banku Polskiego okreÊli, w drodze rozporzàdzenia, szczegó∏owe

zasady i wymagania, jakim powinna odpowiadaç

ochrona wartoÊci pieni´˝nych przechowywanych

i transportowanych przez przedsi´biorców i inne jednostki organizacyjne.

Art. 8. 1. Wewn´trzne s∏u˝by ochrony w szczególnoÊci

Art. 7. 1. Kierownik jednostki, który bezpoÊrednio

zarzàdza obszarami, obiektami i urzàdzeniami umieszczonymi w ewidencji, o której mowa w art. 5 ust. 5, albo upowa˝niona przez niego osoba jest obowiàzana

uzgadniaç z w∏aÊciwym terytorialnie komendantem

wojewódzkim Policji plan ochrony tych obszarów,

obiektów i urzàdzeƒ.

3) konwojujà mienie jednostki;

1a.10) Kierownik jednostki, o którym mowa

w ust. 1, w terminie najpóêniej 3 dni przed planowanà

datà rozpocz´cia transportu podlegajàcego obowiàzkowej ochronie, jest obowiàzany uzgadniaç z komendantem wojewódzkim Policji, w∏aÊciwym terytorialnie

ze wzgl´du na miejsce rozpocz´cia transportu, plan

ochrony tego transportu. Przepis ust. 2 stosuje si´ odpowiednio.

2. Plan ochrony powinien

1) uwzgl´dniaç charakter produkcji lub rodzaj dzia∏alnoÊci jednostki;

2) zawieraç analiz´ stanu potencjalnych zagro˝eƒ

i aktualnego stanu bezpieczeƒstwa jednostki;

———————

9) Obecnie

minister w∏aÊciwy do spraw wewn´trznych,

zgodnie z art. 4 ust. 1, art. 5 pkt 24 i art. 29 ustawy, o której mowa w odnoÊniku 4.

10) Dodany przez art. 1 pkt 5 ustawy, o której mowa w odnoÊniku 1.

1) zapewniajà ochron´ mienia w granicach chronionych obszarów i obiektów;

2) zapewniajà ochron´ wa˝nych urzàdzeƒ jednostki,

znajdujàcych si´ poza granicami chronionych obszarów i obiektów;

4) wykonujà inne zadania wynikajàce z planu ochrony jednostki.

2. Wewn´trzne s∏u˝by ochrony, powo∏ane przez

przedsi´biorców, mogà wykonywaç us∏ugi w zakresie

ochrony osób i mienia po uzyskaniu przez nich koncesji, o której mowa w art. 15.

Art. 9. Wewn´trzne s∏u˝by ochrony podlegajà kierownikowi jednostki lub osobie pisemnie przez niego

upowa˝nionej, bezpoÊrednio podporzàdkowanej temu kierownikowi.

Art. 10. 1. W∏aÊciwy terytorialnie komendant wojewódzki Policji mo˝e, w drodze decyzji administracyjnej, wydaç zezwolenie na utworzenie wewn´trznej

s∏u˝by ochrony w jednostce, w sk∏ad której nie wchodzà obszary, obiekty i urzàdzenia umieszczone w ewidencji, o której mowa w art. 5 ust. 5, na wniosek kierowników tych jednostek, uzasadniony wa˝nym interesem gospodarczym lub publicznym.

2. Wniosek powinien zawieraç informacje, o których mowa w art. 7 ust. 2.

3. Przepisu ust. 1 nie stosuje si´ do wewn´trznych

s∏u˝b ochrony, dzia∏ajàcych na terenach jednostek or-

ganizacyjnych podleg∏ych, podporzàdkowanych lub

nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej.

Art. 11. 1. Zezwolenie na utworzenie wewn´trznej

s∏u˝by ochrony, o którym mowa w art. 10 ust. 1, nie

mo˝e byç wydane, je˝eli

1) plan ochrony nie zawiera informacji, o których mowa w art. 7 ust. 2;

2) jednostka wnioskujàca nie zapewnia spe∏nienia

warunków wynikajàcych z przepisów wydanych

na podstawie ustawy.

2. Komendant wojewódzki Policji, w drodze decyzji administracyjnej, cofa zezwolenie na dzia∏alnoÊç

wewn´trznej s∏u˝by ochrony, je˝eli

1) kierownik jednostki z∏o˝y taki wniosek;

2) nie utworzono wewn´trznej s∏u˝by ochrony

w okresie 3 miesi´cy od dnia wydania zezwolenia;

3) nie usuni´to w wyznaczonym terminie stwierdzonych podczas kontroli ra˝àcych uchybieƒ lub nieprawid∏owoÊci w organizacji wewn´trznej s∏u˝by

ochrony;

4) dzia∏alnoÊç wewn´trznej s∏u˝by ochrony prowadzona jest niezgodnie z planem ochrony;

5) usta∏y okolicznoÊci, dla których zezwolenie zosta∏o

wydane.

3. Od decyzji, o których mowa w ust. 1 i 2, przys∏uguje odwo∏anie do Komendanta G∏ównego Policji.

Art. 12. Wewn´trzne s∏u˝by ochrony w zakresie

ochrony osób i mienia wspó∏pracujà z Policjà, jednostkami ochrony przeciwpo˝arowej, obrony cywilnej

i stra˝ami gminnymi (miejskimi).

Art. 13. Minister Spraw Wewn´trznych i Administracji 9) okreÊli, w drodze rozporzàdzenia, dla wewn´trznych s∏u˝b ochrony

1) szczegó∏owe zasady oraz tryb ich tworzenia;

2) struktur´ organizacyjnà, zakres dzia∏ania i sposób

prowadzenia dokumentacji ochronnej;

3) uzbrojenie i wyposa˝enie;

4) umundurowanie i odznaki s∏u˝bowe oraz sposób

tworzenia dla nich nazw.

Art. 14. Minister Obrony Narodowej okreÊli, w drodze rozporzàdzenia, dla wewn´trznych s∏u˝b ochrony

dzia∏ajàcych na terenach podleg∏ych, podporzàdkowanych lub nadzorowanych jednostek organizacyjnych

Poz. 1221

Rozdzia∏ 4

Zasady prowadzenia dzia∏alnoÊci gospodarczej

w zakresie us∏ug ochrony osób i mienia

oraz kontrola tej dzia∏alnoÊci

Art. 15. 1. Podj´cie dzia∏alnoÊci gospodarczej w zakresie us∏ug ochrony osób i mienia wymaga uzyskania koncesji, okreÊlajàcej zakres i formy prowadzenia

tych us∏ug.

2. Koncesji nie wymaga dzia∏alnoÊç gospodarcza

w zakresie, o którym mowa w art. 3 pkt 2, je˝eli nie dotyczy obszarów, obiektów i urzàdzeƒ okreÊlonych

w art. 5 ust. 5.

Art. 16. Minister Spraw Wewn´trznych i Administracji 9), po zasi´gni´ciu opinii w∏aÊciwego komendanta wojewódzkiego Policji, jest organem w∏aÊciwym do udzielenia, odmowy udzielenia, ograniczenia

zakresu dzia∏alnoÊci gospodarczej lub formy us∏ug

oraz cofania koncesji na dzia∏alnoÊç gospodarczà

w zakresie us∏ug ochrony osób i mienia.

Art. 17. 1. Koncesj´ wydaje si´ na wniosek

1) przedsi´biorcy b´dàcego osobà fizycznà, je˝eli

osoba ta posiada licencj´ drugiego stopnia, o której mowa w art. 27 ust. 1 lub art. 29 ust. 1;

2) przedsi´biorcy innego ni˝ osoba fizyczna, je˝eli licencj´, o której mowa w pkt 1, posiada co najmniej jedna osoba b´dàca wspólnikiem spó∏ki cywilnej, jawnej lub komandytowej, cz∏onkiem zarzàdu, prokurentem lub pe∏nomocnikiem ustanowionym przez przedsi´biorc´ do kierowania dzia∏alnoÊcià okreÊlonà w koncesji.

2. Minister Spraw Wewn´trznych i Administracji 9)

okreÊli, w drodze rozporzàdzenia, rodzaje dokumentów wymaganych przy z∏o˝eniu wniosku o udzielenie

koncesji.

Art. 17a.11) Organ koncesyjny mo˝e odmówiç

udzielenia koncesji lub ograniczyç jej zakres w stosunku do wniosku o udzielenie koncesji albo odmówiç

zmiany koncesji

1) gdy przedsi´biorca nie spe∏nia okreÊlonych

w ustawie warunków wykonywania dzia∏alnoÊci

obj´tej koncesjà;

2) ze wzgl´du na zagro˝enie obronnoÊci i bezpieczeƒstwa paƒstwa oraz bezpieczeƒstwa lub dóbr osobistych obywateli;

2) struktur´ organizacyjnà i zakres dzia∏ania;

3) przedsi´biorcy, któremu w ciàgu ostatnich trzech

lat cofni´to koncesj´ na dzia∏alnoÊç okreÊlonà

ustawà z przyczyn wymienionych w art. 22 ust. 1

pkt 1, ust. 2 i 3, lub przedsi´biorc´ reprezentuje

osoba, która by∏a osobà uprawnionà do reprezen-

3) uzbrojenie i wyposa˝enie;

———————

1) warunki i tryb ich tworzenia;

4) warunki zatrudnienia pracowników;

5) umundurowanie i odznaki s∏u˝bowe.

11) Dodany przez art. 24 pkt 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. —

Przepisy wprowadzajàce ustaw´ o swobodzie dzia∏alnoÊci gospodarczej (Dz. U. Nr 173, poz. 1808), która wesz∏a

w ˝ycie z dniem 21 sierpnia 2004 r.

towania innego przedsi´biorcy lub by∏a jej pe∏nomocnikiem ustanowionym do kierowania dzia∏alnoÊcià okreÊlonà w koncesji, a jej dzia∏alnoÊç spowodowa∏a wydanie decyzji cofajàcej koncesj´ temu przedsi´biorcy;

4) przedsi´biorcy, którego w ciàgu ostatnich trzech

lat wykreÊlono z rejestru dzia∏alnoÊci regulowanej

z powodu z∏o˝enia oÊwiadczenia niezgodnego ze

stanem faktycznym;

5) gdy w stosunku do przedsi´biorcy otwarto likwidacj´ albo og∏oszono upad∏oÊç.

Art. 18. 1. Koncesja zawiera

1)12) firm´ przedsi´biorcy, oznaczenie jego siedziby

i adresu albo adresu zamieszkania;

1a)13) numer w rejestrze przedsi´biorców albo ewidencji dzia∏alnoÊci gospodarczej oraz numer identyfikacji podatkowej (NIP);

2) imiona i nazwiska wspólników lub cz∏onków zarzàdu, prokurentów oraz pe∏nomocników w razie

ich ustanowienia, ze wskazaniem osób posiadajàcych licencj´ drugiego stopnia;

3) okreÊlenie zakresu dzia∏alnoÊci gospodarczej i formy us∏ug;

4) wskazanie miejsca wykonywania dzia∏alnoÊci gospodarczej;

5) okreÊlenie czasu jej wa˝noÊci;

6) okreÊlenie obszaru wykonywania dzia∏alnoÊci gospodarczej w zakresie ochrony osób i mienia oraz

dat´ jej rozpocz´cia.

2. Koncesja mo˝e zawieraç szczególne warunki

wykonywania dzia∏alnoÊci gospodarczej w zakresie

us∏ug ochrony osób i mienia, okreÊlone przez organ,

o którym mowa w art. 16.

3.14) Przedsi´biorca jest obowiàzany zg∏aszaç organowi koncesyjnemu zmiany danych, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 1a, ust. 2 i 415).

Art. 19. 1. Przedsi´biorca prowadzàcy dzia∏alnoÊç

gospodarczà w zakresie ochrony osób i mienia obowiàzany jest

Poz. 1221

3) przedstawiaç dokumentacj´, o której mowa

w pkt 2, na ˝àdanie organu upowa˝nionego do

kontroli;

4) zachowywaç form´ pisemnà umów w zakresie

prowadzonej dzia∏alnoÊci gospodarczej;

5) spe∏niaç w sposób nieprzerwany warunek, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 2, je˝eli koncesj´

uzyska∏ przedsi´biorca inny ni˝ osoba fizyczna.

2. Minister Spraw Wewn´trznych i Administracji 9)

okreÊli, w drodze rozporzàdzenia, dokumentacj´,

o której mowa w ust. 1 pkt 2, i czas jej przechowywania.

Art. 20. Przedsi´biorca obowiàzany jest

1) oznaczyç pracowników ochrony w sposób jednolity, umo˝liwiajàcy ich identyfikacj´ oraz identyfikacj´ podmiotu zatrudniajàcego;

2) zapewniç noszenie ubioru przez pracowników

ochrony, umo˝liwiajàcego ich identyfikacj´ oraz

identyfikacj´ podmiotu zatrudniajàcego w przypadkach, o których mowa w art. 40.

Art. 21. 1. Ubiory pracowników ochrony zatrudnianych przez przedsi´biorc´ powinny posiadaç oznaczenia ró˝niàce je w sposób widoczny od mundurów pozostajàcych pod szczególnà ochronà lub których wzory zosta∏y wprowadzone na podstawie odr´bnych

przepisów.

2. Identyfikatory i odznaki pracowników ochrony

zatrudnianych przez przedsi´biorc´ powinny w sposób widoczny ró˝niç si´ od identyfikatorów i odznak

funkcjonariuszy i pracowników s∏u˝b publicznych.

Art. 22.16) 1. Organ koncesyjny cofa, w drodze decyzji administracyjnej, koncesj´ na wykonywanie dzia∏alnoÊci gospodarczej w zakresie us∏ug ochrony osób

i mienia, je˝eli

1) wydano prawomocne orzeczenie zakazujàce

przedsi´biorcy wykonywania dzia∏alnoÊci gospodarczej obj´tej koncesjà;

2) przedsi´biorca nie podjà∏ w wyznaczonym terminie

dzia∏alnoÊci obj´tej koncesjà mimo wezwania organu koncesyjnego lub trwale zaprzesta∏ wykonywania dzia∏alnoÊci gospodarczej obj´tej koncesjà.

1) powiadomiç organ koncesyjny o podj´ciu dzia∏alnoÊci gospodarczej;

2. Organ koncesyjny cofa koncesj´ albo zmienia jej

zakres, w przypadku gdy przedsi´biorca

2) prowadziç i przechowywaç dokumentacj´ dotyczàcà zatrudnionych pracowników ochrony oraz zawieranych i realizowanych umów;

1) w wyznaczonym terminie nie usunà∏ stanu faktycznego lub prawnego niezgodnego z warunkami

okreÊlonymi w koncesji lub z przepisami regulujàcymi dzia∏alnoÊç gospodarczà obj´tà koncesjà;

———————

12) W

brzmieniu ustalonym przez art. 24 pkt 2 lit. a tiret

pierwsze ustawy, o której mowa w odnoÊniku 11.

13) Dodany przez art. 24 pkt 2 lit. a tiret drugie ustawy, o której mowa w odnoÊniku 11.

14) W brzmieniu ustalonym przez art. 24 pkt 2 lit. b ustawy,

o której mowa w odnoÊniku 11.

15) W art. 18 nie ma ust. 4.

2) ra˝àco narusza warunki okreÊlone w koncesji lub

inne warunki wykonywania koncesjonowanej

dzia∏alnoÊci gospodarczej, okreÊlone przepisami

prawa.

———————

16) W brzmieniu ustalonym przez art. 24 pkt 3 ustawy, o któ-

rej mowa w odnoÊniku 11.

3. Organ koncesyjny mo˝e cofnàç koncesj´ albo

zmieniç jej zakres ze wzgl´du na zagro˝enie obronnoÊci i bezpieczeƒstwa paƒstwa lub bezpieczeƒstwa obywateli, a tak˝e w razie og∏oszenia upad∏oÊci przedsi´biorcy.

Art. 23. 1. Minister Spraw Wewn´trznych i Administracji 9) mo˝e upowa˝niç Komendanta G∏ównego Policji do kontroli dzia∏alnoÊci gospodarczej w zakresie

us∏ug ochrony osób i mienia wymagajàcej koncesji.

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, Komendant G∏ówny Policji mo˝e powierzaç przeprowadzenie

kontroli komendantom wojewódzkim Policji.

Art. 23a.17) 1. Minister w∏aÊciwy do spraw wewn´trznych mo˝e upowa˝niç Komendanta G∏ównego

Stra˝y Granicznej do kontroli dzia∏alnoÊci gospodarczej w zakresie us∏ug ochrony osób i mienia dotyczàcych prawid∏owoÊci dokonywania kontroli bezpieczeƒstwa przeprowadzanej w krajowych portach lotniczych.

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, Komendant G∏ówny Stra˝y Granicznej mo˝e powierzyç przeprowadzenie kontroli komendantom oddzia∏ów Stra˝y

Granicznej.

Art. 24.18) W sprawach udzielenia koncesji, odmowy udzielenia koncesji, zmiany koncesji, cofania koncesji, ograniczenia zakresu koncesji oraz kontroli dzia∏alnoÊci gospodarczej w zakresie us∏ug ochrony osób

i mienia, nieuregulowanych w niniejszej ustawie, stosuje si´ przepisy ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie dzia∏alnoÊci gospodarczej (Dz. U. Nr 173,

poz. 1807 i Nr 281, poz. 2777 oraz z 2005 r. Nr 33,

poz. 289 i Nr 94, poz. 788).

Rozdzia∏ 5

Wymagania kwalifikacyjne pracowników ochrony

Poz. 1221

Art. 26. 1. Licencja pracownika ochrony fizycznej

pierwszego stopnia wymagana jest do wykonywania

czynnoÊci, o których mowa w art. 3 pkt 1, przez

1) cz∏onków specjalistycznych uzbrojonych formacji

ochronnych;

2) cz∏onków zespo∏ów konwojujàcych wartoÊci pieni´˝ne oraz inne przedmioty wartoÊciowe lub niebezpieczne;

3) pracowników ochrony wykonujàcych bezpoÊrednio czynnoÊci zwiàzane z ochronà osób;

4) osoby nadzorujàce i kontrolujàce prac´ pracowników ochrony fizycznej nieposiadajàcych licencji;

5) pracowników ochrony majàcych prawo do czynnoÊci okreÊlonych w art. 36 ust. 1 pkt 4 i 5;

6) pracowników ochrony wykonujàcych zadania na

obszarach, w obiektach i urzàdzeniach podlegajàcych obowiàzkowej ochronie.

2.19) O wydanie licencji pracownika ochrony fizycznej pierwszego stopnia mo˝e ubiegaç si´ osoba, która

1) posiada obywatelstwo polskie lub obywatelstwo

innego paƒstwa cz∏onkowskiego Unii Europejskiej

lub paƒstwa cz∏onkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) — strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym;

2) ukoƒczy∏a 21 lat;

3) ukoƒczy∏a szko∏´ podstawowà;

4) ma pe∏nà zdolnoÊç do czynnoÊci prawnych,

stwierdzonà w∏asnym oÊwiadczeniem;

5) nie by∏a skazana prawomocnym orzeczeniem za

przest´pstwo umyÊlne;

6) ma uregulowany stosunek do s∏u˝by wojskowej.

Art. 25. 1. Zadania ochrony osób i mienia realizowane przez wewn´trzne s∏u˝by ochrony oraz przedsi´biorców, którzy uzyskali koncesj´ w zakresie us∏ug

ochrony osób i mienia, wykonujà pracownicy ochrony.

3. Licencj´ pracownika ochrony fizycznej pierwszego stopnia wydaje si´ osobie, która spe∏nia warunki,

o których mowa w ust. 2, oraz

2. Wykonywanie czynnoÊci okreÊlonych w art. 26

ust. 1, art. 27 ust. 1, art. 28 ust. 1 i art. 29 ust. 1 wymaga posiadania licencji

1) posiada nienagannà opini´ wydanà przez komendanta komisariatu Policji w∏aÊciwego ze wzgl´du

na jej miejsce zamieszkania;

1) pracownika ochrony fizycznej lub

2) posiada zdolnoÊç fizycznà i psychicznà do wykonywania zadaƒ, stwierdzonà orzeczeniem lekarskim;

2) pracownika zabezpieczenia technicznego.

3. Licencje, o których mowa w ust. 2, ustanawia si´

jako licencje pierwszego i drugiego stopnia.

3)20) legitymuje si´ dyplomem lub Êwiadectwem

szko∏y lub innej placówki oÊwiatowej, które po———————

19) W

———————

17) Dodany

przez art. 9 pkt 1 ustawy z dnia 22 kwietnia

2005 r. o zmianie ustawy o Stra˝y Granicznej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 90, poz. 757), która wesz∏a

w ˝ycie z dniem 23 czerwca 2005 r.; wejdzie w ˝ycie

z dniem 1 stycznia 2006 r.

18) W brzmieniu ustalonym przez art. 24 pkt 4 ustawy, o której mowa w odnoÊniku 11.

brzmieniu ustalonym przez art. 27 ustawy z dnia

20 kwietnia 2004 r. o zmianie i uchyleniu niektórych

ustaw w zwiàzku z uzyskaniem przez Rzeczpospolità Polskà cz∏onkostwa w Unii Europejskiej (Dz. U. Nr 96,

poz. 959), która wesz∏a w ˝ycie z dniem 1 maja 2004 r.

20) Ze zmianà wprowadzonà przez art. 132 pkt 1 ustawy

z dnia 16 marca 2001 r. o Biurze Ochrony Rzàdu (Dz. U.

Nr 27, poz. 298), która wesz∏a w ˝ycie z dniem 30 marca

2001 r.

twierdzajà uzyskanie specjalistycznego wykszta∏cenia, albo pe∏ni∏a nienagannà s∏u˝b´ w stopniu

podoficera lub chorà˝ego w Biurze Ochrony Rzàdu

przez okres co najmniej 15 lat, albo ukoƒczy∏a kurs

pracowników ochrony pierwszego stopnia i zda∏a

egzamin przed w∏aÊciwà komisjà.

Art. 29. 1. Licencja pracownika zabezpieczenia

technicznego drugiego stopnia upowa˝nia do wykonywania czynnoÊci, o których mowa w art. 3 pkt 2,

oraz do

Art. 27. 1. Licencja pracownika ochrony fizycznej

drugiego stopnia upowa˝nia do wykonywania czynnoÊci, o których mowa w art. 3 pkt 1, oraz do

2) organizowania i kierowania zespo∏ami pracowników zabezpieczenia technicznego.

1) opracowywania projektów zabezpieczenia technicznego;

2) organizowania i kierowania zespo∏ami pracowników ochrony fizycznej.

2. O licencj´ pracownika zabezpieczenia technicznego drugiego stopnia mo˝e ubiegaç si´ osoba, która

spe∏nia warunki, o których mowa w art. 26 ust. 2 pkt 1,

2, 4 i 5.

2. O wydanie licencji pracownika ochrony fizycznej

drugiego stopnia ubiegaç si´ mo˝e osoba, która

3. Licencj´ pracownika zabezpieczenia technicznego drugiego stopnia wydaje si´ osobie, która

1) opracowywania planu ochrony;

1) spe∏nia warunki, o których mowa w art. 26 ust. 2

pkt 1, 2, 4 i 5;

2) posiada co najmniej wykszta∏cenie Êrednie.

3. Licencj´ pracownika ochrony fizycznej drugiego

stopnia wydaje si´ osobie, która

1) spe∏nia warunki, o których mowa w art. 26 ust. 3

pkt 1 i 2;

2)21) legitymuje si´ dyplomem lub Êwiadectwem

szko∏y lub innej placówki oÊwiatowej, które potwierdzajà uzyskanie specjalistycznego wykszta∏cenia, albo pe∏ni∏a nienagannà s∏u˝b´ w stopniu

oficera w Biurze Ochrony Rzàdu przez okres co

najmniej 15 lat, albo ukoƒczy∏a kurs pracowników

ochrony drugiego stopnia i zda∏a egzamin przed

w∏aÊciwà komisjà.

Art. 28. 1. Licencja pracownika zabezpieczenia

technicznego pierwszego stopnia upowa˝nia do wykonywania czynnoÊci, o których mowa w art. 3 pkt 2.

2. O wydanie licencji pracownika zabezpieczenia

technicznego pierwszego stopnia mo˝e ubiegaç si´

osoba, która

1) ukoƒczy∏a 18 lat;

2) spe∏nia warunki, o których mowa w art. 26 ust. 2

pkt 1, 4 i 5.

3. Licencj´ pracownika zabezpieczenia technicznego pierwszego stopnia wydaje si´ osobie, która

1) spe∏nia warunki, o których mowa w art. 26 ust. 3

pkt 1 i 2;

2) posiada wykszta∏cenie zawodowe techniczne

o specjalnoÊci elektronicznej, elektrycznej, ∏àcznoÊci, mechanicznej lub ukoƒczy∏a kurs pracownika

zabezpieczenia technicznego albo zosta∏a przyuczona do wymienionych zawodów na podstawie

odr´bnych przepisów.

———————

21) Ze

zmianà wprowadzonà przez art. 132 pkt 2 ustawy,

o której mowa w odnoÊniku 20.

1) spe∏nia warunki, o których mowa w art. 26 ust. 3

pkt 1 i 2;

2) posiada wykszta∏cenie co najmniej Êrednie techniczne o specjalnoÊci elektronicznej, elektrycznej,

∏àcznoÊci lub mechanicznej albo stopieƒ specjalizacji zawodowej przyznawany na podstawie odr´bnych przepisów.

Art. 30. 1. Licencje wydaje, odmawia wydania, zawiesza i cofa, w formie decyzji administracyjnej, w∏aÊciwy ze wzgl´du na miejsce zamieszkania osoby komendant wojewódzki Policji.

2. Licencje wydaje si´ na czas nieokreÊlony.

3. Za wydanie licencji pobiera si´ op∏at´.

4. Minister Spraw Wewn´trznych i Administracji 9)

w porozumieniu z Ministrem Finansów 22) okreÊli,

w drodze rozporzàdzenia, wysokoÊç i tryb wnoszenia

op∏aty za wydanie licencji pracownika ochrony.

5. Minister Spraw Wewn´trznych i Administracji 9)

okreÊli, w drodze rozporzàdzenia

1) wzór i tryb wydawania licencji pracownika ochrony fizycznej i licencji pracownika zabezpieczenia

technicznego;

2) tryb i cz´stotliwoÊç wydawania przez organy Policji opinii o pracownikach ochrony.

Art. 31. 1. Komendant wojewódzki Policji odmawia

wydania licencji, je˝eli osoba nie spe∏nia warunków,

o których mowa w art. 26 ust. 2 i 3, art. 27 ust. 2 i 3,

art. 28 ust. 2 i 3, art. 29 ust. 2 i 3 oraz art. 30 ust. 3.

2. Komendant wojewódzki Policji cofa licencj´, je˝eli pracownik ochrony

1) przesta∏ spe∏niaç warunki, o których mowa

w art. 26 ust. 2 pkt 1, 4 i 5 oraz ust. 3 pkt 1 i 2;

2) zg∏osi∏ pisemnie zaprzestanie wykonywania zadaƒ

pracownika ochrony;

———————

22) Obecnie: ministrem w∏aÊciwym do spraw finansów pu-

blicznych, zgodnie z art. 4 ust. 1, art. 5 pkt 3 i art. 8 ustawy, o której mowa w odnoÊniku 4.

3) wykonuje zadania pracownika ochrony z naruszeniem przepisów prawa stwierdzone w trybie odr´bnych przepisów.

Art. 32. 1. Komendant wojewódzki Policji, w przypadku powzi´cia wiadomoÊci o wszcz´ciu post´powania karnego przeciwko pracownikowi ochrony o przest´pstwo przeciwko ˝yciu, zdrowiu i mieniu, zawiesza

prawa wynikajàce z licencji, do czasu wydania prawomocnego rozstrzygni´cia w sprawie.

2. Komendant wojewódzki Policji, w przypadku powzi´cia wiadomoÊci o wszcz´ciu post´powania karnego przeciwko pracownikowi ochrony o przest´pstwo

inne ni˝ wymienione w ust. 1, mo˝e zawiesiç prawa

wynikajàce z licencji do czasu wydania prawomocnego rozstrzygni´cia w sprawie.

3. Komendant wojewódzki Policji, w przypadku zawieszenia praw wynikajàcych z licencji, zatrzymuje

dokument stwierdzajàcy posiadanie licencji.

4. Pracodawca jest zobowiàzany do powiadomienia w∏aÊciwego terytorialnie komendanta wojewódzkiego Policji o ka˝dym przypadku rozwiàzania umowy

o prac´ bez wypowiedzenia z winy pracownika ochrony, z przyczyn okreÊlonych w art. 52 Kodeksu pracy.

Poz. 1221

oraz zakres obowiàzujàcych tematów egzaminów

i tryb ich sk∏adania;

3) sk∏ad komisji egzaminacyjnej i sposób przeprowadzania egzaminu.

Art. 35a.25) Pracownik ochrony, któremu majà byç

powierzone na podstawie ustawy z dnia 22 stycznia

1999 r. o ochronie informacji niejawnych (Dz. U. Nr 11,

poz. 95, z póên. zm.26)) zadania pe∏nomocnika ochrony

lub pracownika pionu ochrony, musi dodatkowo spe∏niç wymagania okreÊlone w tej ustawie.

Rozdzia∏ 6

Ârodki ochrony fizycznej osób i mienia

Art. 36. 1. Pracownik ochrony przy wykonywaniu

zadaƒ ochrony osób i mienia w granicach chronionych obiektów i obszarów ma prawo do

1) ustalania uprawnieƒ do przebywania na obszarach lub w obiektach chronionych oraz legitymowania osób, w celu ustalenia ich to˝samoÊci;

2) wezwania osób do opuszczenia obszaru lub obiektu w przypadku stwierdzenia braku uprawnieƒ do

przebywania na terenie chronionego obszaru lub

obiektu albo stwierdzenia zak∏ócania porzàdku;

Art. 33. 1. Licencja wygasa z mocy prawa w przypadku niewykonywania przez pracownika ochrony zawodu przez okres d∏u˝szy ni˝ 2 lata.

3) uj´cia osób stwarzajàcych w sposób oczywisty

bezpoÊrednie zagro˝enie dla ˝ycia lub zdrowia

ludzkiego, a tak˝e dla chronionego mienia, w celu

niezw∏ocznego oddania tych osób Policji;

2. Do okresu niewykonywania przez pracownika

ochrony zawodu nie wlicza si´ czasu zawieszenia

praw wynikajàcych z licencji, o którym mowa w art. 32

ust. 1 i 2.

4) stosowania Êrodków przymusu bezpoÊredniego,

o których mowa w art. 38 ust. 2, w przypadku zagro˝enia dóbr powierzonych ochronie lub odparcia ataku na pracownika ochrony;

Art. 34. Minister Zdrowia i Opieki Spo∏ecznej 23)

w porozumieniu z Ministrem Spraw Wewn´trznych

i Administracji 9) oraz Ministrem Finansów 22) okreÊli,

w drodze rozporzàdzenia, zasady, zakres, tryb i cz´stotliwoÊç przeprowadzania badaƒ lekarskich i psychologicznych osób ubiegajàcych si´ o wydanie licencji

oraz posiadajàcych licencj´ pracownika ochrony fizycznej, jednostki uprawnione do przeprowadzania

badaƒ oraz wzory druków stosowanych w zwiàzku

z tymi badaniami, jak równie˝ wysokoÊç i tryb wnoszenia op∏at za te badania.

5) u˝ycia broni palnej w nast´pujàcych przypadkach

Art. 35. Minister Spraw Wewn´trznych i Administracji 9) w porozumieniu z Ministrem Edukacji Narodowej 24) okreÊli, w drodze rozporzàdzenia

1) rodzaje dyplomów i Êwiadectw wydawanych przez

szko∏y i inne placówki oÊwiatowe, które potwierdzajà uzyskanie specjalistycznych kwalifikacji

w zakresie ochrony osób i mienia;

2) minimalny zakres programów kursów, o których

mowa w art. 26 ust. 3 pkt 3 i art. 27 ust. 3 pkt 2,

———————

23) Obecnie: minister w∏aÊciwy do spraw zdrowia, zgodnie

z art. 4 ust. 1, art. 5 pkt 28 i art. 33 ustawy, o której mowa

w odnoÊniku 4.

24) Obecnie: ministrem w∏aÊciwym do spraw oÊwiaty i wychowania, zgodnie z art. 4 ust. 1, art. 5 pkt 15 i art. 20

ustawy, o której mowa w odnoÊniku 4.

a) w celu odparcia bezpoÊredniego i bezprawnego

zamachu na ˝ycie lub zdrowie pracownika

ochrony albo innej osoby,

b) przeciwko osobie, która nie zastosowa∏a si´ do

wezwania natychmiastowego porzucenia broni

lub innego niebezpiecznego narz´dzia, którego

u˝ycie zagroziç mo˝e ˝yciu lub zdrowiu pracownika ochrony albo innej osoby,

c) przeciwko osobie, która usi∏uje bezprawnie,

przemocà odebraç broƒ palnà pracownikowi

ochrony,

d) w celu odparcia gwa∏townego bezpoÊredniego

i bezprawnego zamachu na ochraniane osoby,

wartoÊci pieni´˝ne oraz inne przedmioty wartoÊciowe lub niebezpieczne.

———————

25) Dodany przez art. 82 ustawy z dnia 22 stycznia 1999 r.

o ochronie informacji niejawnych (Dz. U. Nr 11, poz. 95),

która wesz∏a w ˝ycie z dniem 11 marca 1999 r.

26) Zmiany wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U.

z 2000 r. Nr 12, poz. 136 i Nr 39, poz. 462, z 2001 r. Nr 22,

poz. 247, Nr 27, poz. 298, Nr 56, poz. 580, Nr 110,

poz. 1189, Nr 123, poz. 1353 i Nr 154, poz. 1800, z 2002 r.

Nr 74, poz. 676, Nr 89, poz. 804 i Nr 153, poz. 1271,

z 2003 r. Nr 17, poz. 155, z 2004 r. Nr 29, poz. 257 oraz

z 2005 r. Nr 85, poz. 727.

2. U˝ycie broni palnej powinno nast´powaç w sposób wyrzàdzajàcy mo˝liwie najmniejszà szkod´ osobie, przeciwko której u˝yto broni, i nie mo˝e zmierzaç

do pozbawienia jej ˝ycia, a tak˝e nara˝aç na niebezpieczeƒstwo utraty ˝ycia lub zdrowia innych osób.

3. Broni palnej nie u˝ywa si´ w stosunku do kobiet

o widocznej cià˝y, osób, których wyglàd wskazuje na

wiek do 13 lat, osób w podesz∏ym wieku oraz o widocznej niepe∏nosprawnoÊci.

4. CzynnoÊci, o których mowa w ust. 1, powinny

byç wykonane w sposób mo˝liwie najmniej naruszajàcy dobra osobiste osoby, w stosunku do której zosta∏y podj´te.

5. Rada Ministrów okreÊli, w drodze rozporzàdzenia, szczegó∏owy tryb dzia∏aƒ, o których mowa

w ust. 1 pkt 1—3.

Art. 37. Pracownik ochrony przy wykonywaniu zadaƒ ochrony osób i mienia poza granicami chronionych obiektów i obszarów ma prawo do

1) wykonywania czynnoÊci, o których mowa w art. 36

ust. 1 pkt 3;

2) u˝ycia podczas konwojowania wartoÊci pieni´˝nych oraz innych przedmiotów wartoÊciowych lub

niebezpiecznych Êrodków przymusu bezpoÊredniego, o których mowa w art. 38 ust. 2 pkt 1—3

oraz 5 i 6, lub broni palnej, w przypadku gwa∏townego, bezprawnego zamachu na konwojowane

wartoÊci lub osoby je ochraniajàce.

Art. 38. 1. Pracownik ochrony mo˝e stosowaç

Êrodki przymusu bezpoÊredniego w przypadkach

okreÊlonych w art. 36 ust. 1 pkt 4 i art. 37 pkt 2 wy∏àcznie wobec osób uniemo˝liwiajàcych wykonanie przez

niego zadaƒ okreÊlonych w ustawie.

2. Ârodkami przymusu bezpoÊredniego, o których

mowa w ust. 1, sà

1) si∏a fizyczna w postaci chwytów obezw∏adniajàcych oraz podobnych technik obrony;

2) kajdanki;

Poz. 1221

5. Rada Ministrów okreÊli, w drodze rozporzàdzenia, szczegó∏owe warunki i sposoby u˝ycia Êrodków

przymusu bezpoÊredniego, o których mowa w ust. 2.

6. Minister Spraw Wewn´trznych i Administracji 9)

okreÊli, w drodze rozporzàdzenia, rodzaje obiektów,

w których mogà byç stosowane paralizatory elektryczne.

Art. 39. 1. Rada Ministrów okreÊli, w drodze rozporzàdzenia, szczegó∏owe warunki i sposób post´powania pracowników ochrony przy u˝yciu broni palnej.

2. Minister Spraw Wewn´trznych i Administracji 9)

okreÊli, w drodze rozporzàdzenia, zasady uzbrojenia

specjalistycznych uzbrojonych formacji ochronnych

i warunki przechowywania oraz ewidencjonowania

broni i amunicji.

Art. 40. 1. Pracownik ochrony nosi, z zastrze˝eniem art. 41, przydzielonà broƒ palnà tylko wtedy, gdy

wyst´puje w umundurowaniu lub ubiorze u˝ywanym

przez specjalistycznà uzbrojonà formacj´ ochronnà.

2. Przepisu ust. 1 nie stosuje si´ w przypadku, gdy

pracownik ochrony wykonuje zadanie ochrony osób

w miejscu publicznym.

Art. 41. Pracownik ochrony nie mo˝e nosiç przy

sobie broni palnej, je˝eli wykonuje bezpoÊrednio zadania w zakresie utrzymania bezpieczeƒstwa i porzàdku publicznego podczas trwania masowych imprez

publicznych.

Art. 42. Pracownik ochrony podczas wykonywania

zadaƒ ochrony obszarów, obiektów i urzàdzeƒ podlegajàcych obowiàzkowej ochronie korzysta z ochrony

prawnej przewidzianej w Kodeksie karnym dla funkcjonariuszy publicznych.

Rozdzia∏ 7

Nadzór nad specjalistycznymi uzbrojonymi

formacjami ochronnymi oraz kontrola stanu ochrony

obszarów, obiektów i urzàdzeƒ

przez nie chronionych

3) pa∏ki obronne wielofunkcyjne;

4) psy obronne;

5) paralizatory elektryczne;

6) broƒ gazowa i r´czne miotacze gazu.

3. Pracownik ochrony mo˝e stosowaç Êrodki przymusu bezpoÊredniego odpowiadajàce potrzebom wynikajàcym z istniejàcej sytuacji i niezb´dne do osiàgni´cia podporzàdkowania si´ wezwaniu do okreÊlonego zachowania.

4. Ârodków przymusu bezpoÊredniego, o których

mowa w ust. 2 pkt 3—6, nie stosuje si´ wobec kobiet

o widocznej cià˝y, osób, których wyglàd wskazuje na

wiek do 13 lat, osób w podesz∏ym wieku oraz o widocznej niepe∏nosprawnoÊci.

Art. 43. 1.27) Komendant G∏ówny Policji sprawuje

nadzór nad dzia∏alnoÊcià specjalistycznych uzbrojonych formacji ochronnych, z zastrze˝eniem art. 44,

w zakresie

1) zasad i sposobów realizacji zadaƒ ochrony osób

i mienia;

2) sposobów u˝ycia przez pracowników tych formacji

Êrodków przymusu bezpoÊredniego lub broni palnej;

3) posiadania przez pracowników ochrony niezb´dnych kwalifikacji.

———————

27) Zdanie wst´pne w tym brzmieniu obowiàzuje do dnia

wejÊcia w ˝ycie zmiany, o której mowa w odnoÊniku 28.

1.28) Komendant G∏ówny Policji sprawuje nadzór

nad dzia∏alnoÊcià specjalistycznych uzbrojonych formacji ochronnych, z zastrze˝eniem art. 44 i 44a, w zakresie

1) zasad i sposobów realizacji zadaƒ ochrony osób

i mienia;

2) sposobów u˝ycia przez pracowników tych formacji

Êrodków przymusu bezpoÊredniego lub broni palnej;

3) posiadania przez pracowników ochrony niezb´dnych kwalifikacji.

2. Nadzór, o którym mowa w ust. 1, polega na

1) kontroli organizacji i zasad dzia∏ania, uzbrojenia,

wyposa˝enia oraz wspó∏pracy z innymi formacjami i s∏u˝bami;

2) kontroli zgodnoÊci aktualnego stanu ochrony jednostki z planem ochrony;

3) wst´pie na teren obszarów i obiektów, a tak˝e innych miejsc, w których jest prowadzona ochrona,

oraz ˝àdaniu wyjaÊnieƒ i udost´pniania bàdê

wglàdu w dokumentacj´ ochronnà;

4) wst´pie na teren siedziby przedsi´biorcy prowadzàcego dzia∏alnoÊç w zakresie ochrony osób

i mienia, w takich dniach i godzinach, w jakich jest

prowadzona lub powinna byç prowadzona dzia∏alnoÊç;

5) wydawaniu pisemnych zaleceƒ majàcych na celu

usuni´cie stwierdzonych nieprawid∏owoÊci i dostosowanie dzia∏alnoÊci specjalistycznej uzbrojonej formacji ochronnej do przepisów prawa.

3. Kierownik jednostki, w sk∏ad której wchodzà obszary, obiekty i urzàdzenia chronione przez specjalistyczne uzbrojone formacje ochronne, lub osoba przez

niego upowa˝niona sà obowiàzani do usuni´cia w terminie okreÊlonym w zaleceniu uchybieƒ i nieprawid∏owoÊci stwierdzonych podczas kontroli.

Art. 44. 1. Minister Obrony Narodowej, w zakresie

okreÊlonym w art. 43, sprawuje nadzór nad specjalistycznymi uzbrojonymi formacjami ochronnymi dzia∏ajàcymi na terenach, o których mowa w art. 4 ust. 1

pkt 1.

1a.29) Kontrol´ ochrony terenów, o których mowa

w art. 4 ust. 1 pkt 1, przez specjalistyczne uzbrojone

formacje ochronne mo˝e przeprowadzaç ˚andarmeria

Wojskowa.

2. Minister Obrony Narodowej okreÊli, w drodze

rozporzàdzenia, szczegó∏owe zasady ochrony terenów

podleg∏ych, podporzàdkowanych lub nadzorowanych

———————

28) Zdanie wst´pne w brzmieniu ustalonym przez art. 9 pkt 2

ustawy, o której mowa w odnoÊniku 17; wejdzie w ˝ycie

z dniem 1 stycznia 2006 r.

29) Dodany przez art. 65 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r.

o ˚andarmerii Wojskowej i wojskowych organach porzàdkowych (Dz. U. Nr 123, poz. 1353), która wesz∏a w ˝ycie z dniem 1 stycznia 2002 r.

Poz. 1221

jednostek organizacyjnych, chronionych przez specjalistyczne uzbrojone formacje ochronne.

Art. 44a.30) Komendant G∏ówny Stra˝y Granicznej,

na zasadach okreÊlonych w art. 43, sprawuje nadzór

nad specjalistycznymi uzbrojonymi formacjami

ochronnymi w zakresie wykonywania zadaƒ zwiàzanych z kontrolà bezpieczeƒstwa przeprowadzanà

w krajowych portach lotniczych.

Art. 45.31) Przepisy art. 43 i 44 nie naruszajà uprawnieƒ w∏aÊciwych ministrów, kierowników urz´dów

centralnych w zakresie sprawowania przez nich nadzoru nad dzia∏alnoÊcià wewn´trznych s∏u˝b ochrony

oraz pracowników przedsi´biorców Êwiadczàcych

us∏ugi ochrony osób i mienia w podleg∏ych, podporzàdkowanych lub nadzorowanych jednostkach organizacyjnych.

Art. 45.32) Przepisy art. 43, 44 i 44a nie naruszajà

uprawnieƒ w∏aÊciwych ministrów, kierowników urz´dów centralnych w zakresie sprawowania przez nich

nadzoru nad dzia∏alnoÊcià wewn´trznych s∏u˝b

ochrony oraz pracowników przedsi´biorców Êwiadczàcych us∏ugi ochrony osób i mienia w podleg∏ych,

podporzàdkowanych lub nadzorowanych jednostkach organizacyjnych.

Art. 46. 1. Funkcjonariuszowi Policji przys∏uguje

prawo do wykonywania czynnoÊci, o których mowa

w art. 43 ust. 2, po okazaniu legitymacji s∏u˝bowej i pisemnego upowa˝nienia.

2. Minister Spraw Wewn´trznych i Administracji 9)

okreÊli, w drodze rozporzàdzenia, szczegó∏owe zasady

wydawania upowa˝nieƒ do kontroli oraz tryb wykonywania czynnoÊci, o których mowa w art. 43 ust. 2.

Art. 47. Minister Spraw Wewn´trznych i Administracji 9) okreÊli, w drodze rozporzàdzenia, szczegó∏owe zasady wspó∏pracy specjalistycznych uzbrojonych

formacji ochronnych z Policjà, jednostkami ochrony

przeciwpo˝arowej, obrony cywilnej i stra˝ami gminnymi (miejskimi).

Rozdzia∏ 8

Przepisy karne

Art. 48.33) Kto wbrew obowiàzkowi nie zapewnia

fizycznej lub technicznej ochrony obszaru, obiektu,

urzàdzeƒ lub transportu,

podlega grzywnie, karze ograniczenia wolnoÊci albo pozbawienia wolnoÊci do lat 2.

———————

30) Dodany przez art. 9 pkt 3 ustawy, o której mowa w odno-

Êniku 17; wejdzie w ˝ycie z dniem 1 stycznia 2006 r.

31) W tym brzmieniu obowiàzuje do dnia wejÊcia w ˝ycie

zmiany, o której mowa w odnoÊniku 32.

32) W brzmieniu ustalonym przez art. 9 pkt 4 ustawy, o której

mowa w odnoÊniku 17; wejdzie w ˝ycie z dniem 1 stycznia 2006 r.

33) Ze zmianà wprowadzonà przez art. 1 pkt 7 ustawy, o której mowa w odnoÊniku 1.

Art. 49. Kto prowadzi dzia∏alnoÊç gospodarczà

w zakresie us∏ug ochrony osób i mienia bez wymaganej koncesji,

podlega grzywnie, karze ograniczenia wolnoÊci albo pozbawienia wolnoÊci do lat 2.

Art. 50. Pracownik ochrony, który przy wykonywaniu zadaƒ przekroczy∏ upowa˝nienia lub nie dope∏ni∏

obowiàzku, naruszajàc w ten sposób dobro osobiste

cz∏owieka,

podlega karze pozbawienia wolnoÊci do lat 5.

Rozdzia∏ 9

Zmiany w przepisach obowiàzujàcych,

przepisy przejÊciowe i koƒcowe

Art. 51—54. (pomini´te).34)

Art. 55.35) 1. Zgody na powo∏anie Stra˝y Przemys∏owych (Portowych, Bankowych) oraz Stra˝y Pocztowych tracà moc z dniem 31 grudnia 2000 r.

2. Koncesje na dzia∏alnoÊç gospodarczà w zakresie

us∏ug ochrony osób i mienia, po spe∏nieniu przez

———————

34) Zamieszczone w obwieszczeniu.

35) W brzmieniu ustalonym przez

art. 1 ustawy z dnia

31 marca 2000 r. o zmianie ustawy o ochronie osób i mienia (Dz. U. Nr 29, poz. 357), która wesz∏a w ˝ycie z mocà

od dnia 27 marca 2000 r.

Poz. 1221

przedsi´biorc´ warunków okreÊlonych w ustawie,

podlegajà wymianie w terminie do dnia 31 grudnia

2000 r.; w pozosta∏ych przypadkach tracà moc.

3. Przedsi´biorcy ubiegajàcy si´ o wymian´ koncesji, o których mowa w ust. 2, obowiàzani sà z∏o˝yç organowi w∏aÊciwemu do udzielenia koncesji wniosek

o wymian´ koncesji w terminie do dnia 30 wrzeÊnia

2000 r.

Art. 56. Wnioski o wydanie zgody na powo∏anie albo rozwiàzanie Stra˝y Przemys∏owych (Portowych,

Bankowych) oraz Stra˝y Pocztowych lub o wydanie

koncesji na Êwiadczenie us∏ug ochrony osób i mienia,

z∏o˝one, lecz nierozpatrzone do dnia wejÊcia w ˝ycie

ustawy, podlegajà rozpatrzeniu w trybie i na zasadach

okreÊlonych w niniejszej ustawie.

Art. 57. Tracà moc

1) dekret z dnia 17 paêdziernika 1946 r. o Stra˝y Pocztowej (Dz. U. Nr 59, poz. 323);

2) ustawa z dnia 31 stycznia 1961 r. o Stra˝y Przemys∏owej (Dz. U. Nr 6, poz. 42 oraz z 1989 r. Nr 35,

poz. 192).

Art. 58. Ustawa wchodzi w ˝ycie po up∏ywie 6 miesi´cy od dnia og∏oszenia.36)

———————

36) Ustawa zosta∏a og∏oszona w dniu 26 wrzeÊnia 1997 r.

Dziennik Ustaw i Monitor Polski (spis treÊci) dost´pne sà w Internecie pod adresem www.cokprm.gov.pl

Wydawca: Kancelaria Prezesa Rady Ministrów

Redakcja: Rzàdowe Centrum Legislacji — Redakcja Dziennika Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej

oraz Dziennika Urz´dowego Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”,

Al. Ujazdowskie 1/3, 00-583 Warszawa, tel. 622-66-56

Sk∏ad, druk i kolporta˝: Zak∏ad Wydawnictw i Poligrafii Centrum Obs∏ugi Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

ul. Powsiƒska 69/71, 02-903 Warszawa, tel.: 694-67-50, 694-67-52; faks 694-62-06

Bezp∏atna infolinia: 0-800-287-581 (czynna w godz. 730–1530)

www.cokprm.gov.pl

e-mail: dziust@cokprm.gov.pl

T∏oczono z polecenia Prezesa Rady Ministrów w Zak∏adzie Wydawnictw i Poligrafii Centrum Obs∏ugi Kancelarii Prezesa Rady Ministrów,

ul. Powsiƒska 69/71, 02-903 Warszawa

Zam. 1849/W/C/2005

ISSN 0867-3411

Cena 4,30 z∏ (w tym 7% VAT)

2) oznaczenie zak∏adu;

3) dane osobowe niezb´dne do zidentyfikowania pacjenta

a) imi´ i nazwisko,

b) data i miejsce urodzenia,

c) adres miejsca zamieszkania lub adres do korespondencji,

d) numer PESEL, je˝eli taki posiada;

4) spis przedmiotów oddanych do depozytu zawierajàcy ich opis oraz liczb´;

5) dat´ wype∏nienia karty;

6) podpis osoby przyjmujàcej depozyt.

4. Osoba, o której mowa w § 6 ust. 1 lub 2, kwituje przyj´cie przedmiotów do depozytu w∏asnor´cznym

podpisem.

§ 4. 1. W przypadku gdy pacjent jest nieprzytomny

lub niezdolny do zrozumienia znaczenia informacji,

osoba wskazana przez kierownika zak∏adu albo wskazana przez osob´ przez niego upowa˝nionà niezw∏ocznie sporzàdza spis przedmiotów oraz oddaje je do depozytu.

2. Niezw∏ocznie po ustaniu okolicznoÊci, o których

mowa w ust. 1, zawiadamia si´ pacjenta o z∏o˝eniu

przedmiotów do depozytu. W przypadku wyra˝enia

woli dalszego przechowywania przedmiotów w depozycie pacjent sk∏ada podpis na karcie depozytowej

wraz z aktualnà datà.

3. W przypadku trwania okolicznoÊci, o których

mowa w ust. 1, przez okres d∏u˝szy ni˝ 24 godziny od

czasu przyj´cia pacjenta do zak∏adu, kierownik zak∏adu

albo osoba przez niego upowa˝niona informuje o z∏o˝eniu przedmiotów do depozytu osoby, o których mowa w § 7 ust. 1.

§ 5. 1. Przedmioty w depozycie przechowuje si´

w opakowaniu trwale zamkni´tym, ostemplowanym

piecz´cià zak∏adu i oznaczonym numerem depozytu,

pod którym zosta∏ on zapisany w ksi´dze depozytów.

Poz. 1220 i 1221

2. W ksi´dze depozytów, pod numerem depozytu,

wyszczególnione sà liczba oraz okreÊlenie przedmiotów znajdujàcych si´ wewnàtrz opakowania, w którym

depozyt jest przechowywany.

3. Opakowanie, w którym jest przechowywany depozyt, po wpisaniu do ksi´gi depozytów, przechowuje

si´ w sejfie albo szafie pancernej.

§ 6. 1. Ksi´g´ depozytów prowadzi i przechowuje

osoba wyznaczona przez kierownika zak∏adu.

2. W przypadku przyj´cia depozytu poza godzinami pracy, w razie nieobecnoÊci osoby, o której mowa

w ust. 1, osoba wskazana przez kierownika zak∏adu lub

osob´ przez niego upowa˝nionà sporzàdza opatrzony

w∏asnor´cznym podpisem spis przedmiotów oraz

przyjmuje depozyt, po czym umieszcza go w zamkni´tej na klucz szufladzie lub szafie oraz wydaje pokwitowanie. Do pokwitowania stosuje si´ odpowiednio

przepisy § 3 ust. 3 pkt 2—6.

3. Depozyt przyj´ty w sposób okreÊlony w ust. 2

jest przekazywany osobie, o której mowa w ust. 1, niezw∏ocznie po jej stawieniu si´ w zak∏adzie, w celu dokonania zapisu depozytu w ksi´dze depozytów.

§ 7. 1. Przedmioty przechowywane w depozycie

mogà byç wydane pacjentowi, jego ma∏˝onkowi,

wst´pnym, zst´pnym lub rodzeƒstwu pacjenta, a tak˝e innym osobom uprawnionym, na podstawie odr´bnych przepisów, do dysponowania ruchomoÊciami

pacjenta, na podstawie okazanej karty depozytowej.

2. Przedmioty przechowywane w depozycie wydaje si´ osobom, o których mowa w ust. 1, za pokwitowaniem odbioru opatrzonym w∏asnor´cznym podpisem na kopii karty depozytowej pozostajàcej w ksi´dze depozytów.

§ 8. Do post´powania z nieodebranymi depozytami stosuje si´ odpowiednio przepisy Kodeksu cywilnego o nieodp∏atnym przechowaniu.

§ 9. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie

30 dni od dnia og∏oszenia.

Minister Zdrowia: M. Balicki

1221

OBWIESZCZENIE MARSZA¸KA SEJMU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

z dnia 26 lipca 2005 r.

w sprawie og∏oszenia jednolitego tekstu ustawy o ochronie osób i mienia

1. Na podstawie art. 16 ust. 1 zdanie pierwsze

ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o og∏aszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych

(Dz. U. Nr 62, poz. 718, z 2001 r. Nr 46, poz. 499,

z 2002 r. Nr 74, poz. 676 i Nr 113, poz. 984, z 2003 r.

Nr 65, poz. 595, z 2004 r. Nr 96, poz. 959 oraz z 2005 r.

Nr 64, poz. 565) og∏asza si´ w za∏àczniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy z dnia

22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia (Dz. U.

Nr 114, poz. 740), z uwzgl´dnieniem zmian wprowadzonych

1) ustawà z dnia 22 stycznia 1999 r. o ochronie informacji niejawnych (Dz. U. Nr 11, poz. 95),

2) ustawà z dnia 31 marca 2000 r. o zmianie ustawy

o ochronie osób i mienia (Dz. U. Nr 29, poz. 357),

3) ustawà z dnia 16 marca 2001 r. o Biurze Ochrony

Rzàdu (Dz. U. Nr 27, poz. 298),

4) ustawà z dnia 24 sierpnia 2001 r. o ˚andarmerii

Wojskowej i wojskowych organach porzàdkowych

(Dz. U. Nr 123, poz. 1353),

5) ustawà z dnia 23 maja 2002 r. o zmianie ustawy

o ochronie osób i mienia (Dz. U. Nr 71, poz. 656),

6) ustawà z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeƒstwa Wewn´trznego oraz Agencji Wywiadu

(Dz. U. Nr 74, poz. 676),

7) ustawà z dnia 20 kwietnia 2004 r. o zmianie i uchyleniu niektórych ustaw w zwiàzku z uzyskaniem

przez Rzeczpospolità Polskà cz∏onkostwa w Unii

Europejskiej (Dz. U. Nr 96, poz. 959),

8) ustawà z dnia 2 lipca 2004 r. — Przepisy wprowadzajàce ustaw´ o swobodzie dzia∏alnoÊci gospodarczej (Dz. U. Nr 173, poz. 1808),

9) ustawà z dnia 22 kwietnia 2005 r. o zmianie ustawy

o Stra˝y Granicznej oraz niektórych innych ustaw

(Dz. U. Nr 90, poz. 757)

oraz zmian wynikajàcych z przepisów og∏oszonych

przed dniem 26 lipca 2005 r.

2. Podany w za∏àczniku do niniejszego obwieszczenia jednolity tekst ustawy nie obejmuje

1) art. 51—54 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r.

o ochronie osób i mienia (Dz. U. Nr 114, poz. 740),

które stanowià

„Art. 51. W ustawie z dnia 31 stycznia 1961 r.

o broni, amunicji i materia∏ach wybuchowych (Dz. U. Nr 6, poz. 43, z 1983 r. Nr 6,

poz. 35, z 1988 r. Nr 41, poz. 324, z 1989 r.

Nr 35, poz. 192 oraz z 1997 r. Nr 6, poz. 31

i Nr 88, poz. 554) w art. 14 po ust. 1 dodaje si´ ust. 1a i 1b w brzmieniu

„1a. Pozwolenia na broƒ na okaziciela

mogà byç wydane równie˝

1) przedsi´biorcom i jednostkom organizacyjnym, którzy na podstawie odr´bnych przepisów powo∏ali wewn´trzne s∏u˝by ochrony,

je˝eli broƒ jest im niezb´dna dla

wykonania zadaƒ tych s∏u˝b wynikajàcych z planu ochrony,

Poz. 1221

2) przedsi´biorcom, którzy uzyskali

koncesje na prowadzenie dzia∏alnoÊci gospodarczej w zakresie

us∏ug ochrony osób i mienia, je˝eli broƒ jest im niezb´dna w zakresie i formach okreÊlonych w koncesji.

1b. Zasady uzbrojenia wewn´trznych

s∏u˝b ochrony oraz przedsi´biorców, o których mowa w ust. 1a

pkt 2, a tak˝e warunki przechowywania i ewidencjonowania broni

i amunicji przez te osoby okreÊlajà

odr´bne przepisy.”