Ustawa z dnia 30 czerwca 2005 r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw

W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, Nr 85, poz. 727 i Nr 86, poz. 732) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 3 w pkt 9 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 10-12 w brzmieniu

„

10)

cenie transakcyjnej - rozumie się przez to cenę przedmiotu transakcji zawieranej pomiędzy

podmiotami powiązanymi w rozumieniu przepisów prawa podatkowego dotyczących podatku

dochodowego od osób fizycznych, podatku dochodowego od osób prawnych oraz podatku

od towarów i usług;

11)

podmiocie krajowym - rozumie się przez to podmiot krajowy w rozumieniu przepisów prawa

podatkowego, dotyczących podatku dochodowego od osób fizycznych i podatku dochodowego

od osób prawnych;

12)

podmiocie zagranicznym - rozumie się przez to podmiot zagraniczny w rozumieniu przepisów

prawa podatkowego, dotyczących podatku dochodowego od osób fizycznych i podatku dochodowego

od osób prawnych.

”

;

2)

art. 3a otrzymuje brzmienie

„

Art. 3a.

§ 1.

Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, deklaracje mogą być składane za pomocą

środków komunikacji elektronicznej.

§ 2.

Deklaracje za pomocą środków komunikacji elektronicznej składają

1)

podmioty pozostające we właściwości naczelników urzędów skarbowych do spraw obsługi

niektórych kategorii podatników;

2)

organy administracji publicznej;

3)

sądy, komornicy sądowi oraz notariusze.

§ 3.

Organ podatkowy lub jednostka informatyczna obsługi administracji podatkowej poświadcza,

w formie elektronicznej, złożenie deklaracji za pomocą środków komunikacji elektronicznej.

”

;

3)

dodaje się art. 3b i 3c w brzmieniu

„

Art. 3b.

§ 1.

Deklaracja składana za pomocą środków komunikacji elektronicznej powinna zawierać

1)

dane w ustalonym formacie elektronicznym, zawarte we wzorze deklaracji określonym

w odrębnych przepisach;

2)

podpis elektroniczny.

§ 2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia

1)

elektroniczny format deklaracji i podań;

2)

sposób przesyłania deklaracji i podań za pomocą środków komunikacji elektronicznej;

3)

rodzaje podpisu elektronicznego, którymi powinny być opatrzone poszczególne typy deklaracji

lub podania.

§ 3.

Wydając rozporządzenie, o którym mowa w § 2, minister właściwy do spraw finansów publicznych

powinien uwzględnić

1)

potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa, wiarygodności i niezaprzeczalności danych zawartych

w deklaracjach i podaniach oraz potrzebę ich ochrony przed nieuprawnionym dostępem;

2)

limity wysokości zobowiązania podatkowego, kwoty nadpłaty lub zwrotu podatku wynikających

z deklaracji i rodzaj podatku, którego dotyczy deklaracja, a także wymagania dla poszczególnych

rodzajów podpisu określone w przepisach o podpisie elektronicznym, w szczególności

dotyczące weryfikacji podpisu i znakowania czasem.

Art. 3c.

Składanie deklaracji za pomocą środków komunikacji elektronicznej wójtowi, burmistrzowi

(prezydentowi miasta), staroście, marszałkowi województwa regulują odrębne przepisy.

”

;

4)

w art. 12 w § 6 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

wystane za pomocą środków komunikacji elektronicznej, za poświadczeniem przedłożenia,

do organu podatkowego lub do jednostki informatycznej obsługi administracji podatkowej;

”

;

5)

w art. 13 w § 2 w pkt 2 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 3-5 w brzmieniu

„

3)

organ właściwy w sprawach porozumień dotyczących ustalenia cen transakcyjnych;

4)

organ właściwy w sprawach interpretacji postanowień umów o unikaniu podwójnego opodatkowania

oraz innych ratyfikowanych umów międzynarodowych dotyczących problematyki podatkowej;

5)

organ właściwy w sprawach informacji przekazywanych przez banki i spółdzielcze kasy

oszczędnościowo-kredytowe o założonych i zlikwidowanych rachunkach bankowych związanych

z prowadzeniem działalności gospodarczej.

”

;

6)

w art. 14

a)

§ 2 otrzymuje brzmienie

„

§ 2.

Interpretacjami, o których mowa w § 1 pkt 2, są wszelkie wyjaśnienia treści obowiązującego

prawa podatkowego, kierowane do organów podatkowych i organów kontroli skarbowej,

dotyczące problemów prawa podatkowego. Interpretacje, w tym także ich zmiany, są ogłaszane

w Dzienniku Urzędowym Ministra Finansów.

”

,

b)

uchyla się § 4;

7)

po art. 14d dodaje się art. 14e w brzmieniu

„

Art. 14e.

§ 1.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych wydaje pisemne interpretacje w indywidualnych

sprawach, w których nie toczy się i nie toczyło postępowanie podatkowe lub kontrola

podatkowa albo postępowanie przed sądem administracyjnym, wyłącznie w zakresie postanowień

umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz innych ratyfikowanych umów międzynarodowych

dotyczących problematyki podatkowej.

§ 2.

Przepisy art. 14a-14d stosuje się odpowiednio, z tym że termin, o którym mowa w art.

14b § 3, wynosi 6 miesięcy od dnia otrzymania wniosku.

”

;

8)

po dziale II dodaje się dział IIa w brzmieniu

„

Dział IIa

Porozumienia w sprawach ustalenia cen transakcyjnych

Art. 20a.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, zwany w niniejszym dziale „organem

właściwym w sprawie porozumienia”, na wniosek podmiotu krajowego, uznaje prawidłowość

wyboru i stosowania metody ustalania ceny transakcyjnej między

1)

powiązanymi ze sobą podmiotami krajowymi lub

2)

podmiotem krajowym powiązanym z podmiotem zagranicznym a tym podmiotem zagranicznym,

lub

3)

podmiotem krajowym powiązanym z podmiotem zagranicznym a innymi podmiotami krajowymi

powiązanymi z tym samym podmiotem zagranicznym

- dalej zwane „porozumieniem jednostronnym”.

Art. 20b.

§ 1.

Organ właściwy w sprawie porozumienia, na wniosek podmiotu krajowego, po uzyskaniu

zgody władzy podatkowej właściwej dla podmiotu zagranicznego powiązanego z wnioskodawcą,

uznaje prawidłowość wyboru i stosowania metody ustalania ceny transakcyjnej między

podmiotem krajowym powiązanym z podmiotem zagranicznym a tym podmiotem zagranicznym

(porozumienie dwustronne).

§ 2.

W przypadku gdy porozumienie dotyczy podmiotów zagranicznych z więcej niż jednego

państwa, jego zawarcie wymaga zgody władz podatkowych państw, właściwych dla podmiotów

zagranicznych, z którymi ma być dokonywana transakcja (porozumienie wielostronne).

Art. 20c.

Porozumienie może dotyczyć transakcji, które mają zostać dokonane po złożeniu wniosku

o zawarcie porozumienia, jak i transakcji, których realizację rozpoczęto przed dniem

złożenia wniosku.

Art. 20d.

§ 1.

W przypadku gdy władza podatkowa właściwa dla podmiotu zagranicznego nie wyraża zgody

na zawarcie porozumienia lub istnieje uzasadnione prawdopodobieństwo niewyrażenia

takiej zgody w terminie 6 miesięcy od dnia wystąpienia o nią, organ właściwy w sprawie

porozumienia zawiadamia o tym wnioskodawcę.

§ 2.

W przypadku, o którym mowa w § 1, wnioskodawca może w terminie 30 dni od dnia doręczenia

zawiadomienia

1)

wycofać wniosek o zawarcie porozumienia - za zwrotem połowy wniesionej opłaty;

2)

zmienić wniosek o zawarcie porozumienia dwustronnego na wniosek o zawarcie porozumienia

jednostronnego - za zwrotem jednej czwartej wniesionej opłaty;

3)

zmienić wniosek o zawarcie porozumienia wielostronnego na wniosek o zawarcie porozumienia

dwustronnego, jeżeli władza podatkowa tylko jednego państwa wyraża zgodę na zawarcie

porozumienia - za zwrotem jednej czwartej wniesionej opłaty;

4)

zaakceptować zawarcie porozumienia dwustronnego lub wielostronnego bez uwzględnienia

tych podmiotów zagranicznych powiązanych, których dotyczą przeszkody wymienione w

§ 1 - bez zmiany wysokości opłaty.

Art. 20e.

Przed złożeniem wniosku o zawarcie porozumienia w sprawach ustalania cen transakcyjnych

podmiot krajowy zainteresowany zawarciem porozumienia może zwrócić się do organu właściwego

w sprawie porozumienia o wyjaśnienie wszelkich wątpliwości dotyczących zawierania

porozumienia w indywidualnej sprawie, a w szczególności celowości zawierania porozumienia,

zakresu niezbędnych informacji, trybu i przypuszczalnego terminu zawarcia porozumienia

oraz przewidywanych warunków i czasu jego obowiązywania.

Art. 20f.

Wnioskujący o zawarcie porozumienia obowiązany jest do przedstawienia

1)

propozycji stosowania metody ustalania ceny transakcyjnej, a w szczególności wskazania

jednej z metod, o których mowa w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych

lub przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych;

2)

opisu sposobu stosowania proponowanej metody w odniesieniu do transakcji, która ma

być przedmiotem porozumienia, a w szczególności do wskazania

a)

zasad kalkulacji ceny transakcyjnej,

b)

prognoz finansowych, na których opiera się kalkulacja ceny transakcyjnej,

c)

analizy danych porównawczych, jakie wykorzystano do kalkulacji ceny transakcyjnej;

3)

okoliczności mogących mieć wpływ na prawidłowe ustalenie ceny transakcyjnej, a w szczególności

a)

rodzaju, przedmiotu i wartości transakcji, która ma być przedmiotem porozumienia krajowego,

b)

opisu przebiegu transakcji, w tym analizy aktywów, funkcji i ryzyk stron transakcji,

oraz opisu strategii gospodarczej stron transakcji i innych okoliczności, jeżeli ta

strategia lub okoliczności mają wpływ na cenę przedmiotu transakcji,

c)

danych dotyczących sytuacji gospodarczej w branży, w której prowadzi działalność wnioskodawca,

w tym danych dotyczących operacji gospodarczych zawieranych przez podmioty niepowiązane,

które wykorzystano do sporządzenia kalkulacji ceny transakcyjnej,

d)

struktury organizacyjnej i kapitałowej wnioskodawcy oraz podmiotów z nim powiązanych,

które są stroną transakcji, oraz opisu stosowanych przez podmioty powiązane zasad

rachunkowości finansowej;

4)

dokumentów mających istotny wpływ na wysokość ceny transakcyjnej, a w szczególności

tekstów umów, porozumień i innych dokumentów wskazujących na zamiary stron transakcji;

5)

propozycji okresu obowiązywania porozumienia;

6)

wykazu podmiotów powiązanych, z którymi ma być dokonywana transakcja, wraz z ich zgodą

na przedłożenie organowi właściwemu w sprawie porozumienia wszelkich dokumentów dotyczących

transakcji i złożenia niezbędnych wyjaśnień.

Art. 20g.

§ 1.

W razie istnienia wątpliwości dotyczących wybranej przez wnioskującego metody ustalania

ceny transakcyjnej i zasad jej stosowania lub wątpliwości do treści dokumentów załączonych

do wniosku, organ właściwy w sprawie porozumienia zwraca się o wyjaśnienie tych wątpliwości

lub przedłożenie dokumentów uzupełniających.

§ 2.

W celu wyjaśnienia wątpliwości, o których mowa w § 1, organ właściwy w sprawie porozumienia

może organizować spotkanie uzgodnieniowe.

§ 3.

Ze spotkania uzgodnieniowego sporządza się protokół. Przebieg spotkania uzgodnieniowego

może być ponadto utrwalony za pomocą aparatury rejestrującej obraz i dźwięk lub na

informatycznych nośnikach danych.

Art. 20h.

§ 1.

Do czasu wydania decyzji wnioskodawca może zmienić propozycję wyboru i stosowania

metody ustalania ceny transakcyjnej, z zastrzeżeniem § 2.

§ 2.

Jeżeli w toku postępowania organ właściwy w sprawie porozumienia stwierdzi istnienie

przeszkód, które nie pozwalają na zaakceptowanie wyboru i stosowania metody ustalania

ceny transakcyjnej przedstawionej we wniosku, zawiadamia o tych przeszkodach wnioskodawcę

oraz proponuje inną metodę ustalania ceny transakcyjnej. Zawiadomienie powinno zawierać

uzasadnienie faktyczne i prawne. Wnioskodawca w terminie 30 dni od dnia doręczenia

zawiadomienia może zmienić wniosek lub złożyć dodatkowe wyjaśnienia i dokumenty.

Art. 20i.

§ 1.

W sprawach o uznanie prawidłowości wyboru i stosowania metody ustalania ceny transakcyjnej

między podmiotami powiązanymi wydaje się decyzję, zwaną dalej „decyzją w sprawie porozumienia”.

§ 2.

Decyzję w sprawie porozumienia doręcza się podmiotom powiązanym (krajowym i zagranicznym),

z którymi mają być dokonywane transakcje, a w przypadku porozumień dwustronnych lub

wielostronnych - również władzom podatkowym właściwym dla podmiotów zagranicznych

oraz naczelnikowi urzędu skarbowego i dyrektorowi urzędu kontroli skarbowej właściwym

dla wnioskodawcy oraz właściwym dla podmiotów krajowych powiązanych z wnioskodawcą.

§ 3.

Decyzja w sprawie porozumienia zawiera w szczególności

1)

oznaczenie podmiotów objętych porozumieniem;

2)

wskazanie wartości transakcji objętych porozumieniem;

3)

wskazanie rodzaju, przedmiotu transakcji objętych porozumieniem oraz okresu, którego

ono dotyczy;

4)

wskazanie metody ustalania ceny transakcyjnej, algorytmu kalkulacji ceny oraz innych

reguł stosowania metody;

5)

określenie istotnych warunków będących podstawą stosowania metody, o której mowa w

pkt 4, z uwzględnieniem podziału ryzyka, pełnionych funkcji przez podmioty oraz marży

realizowanej przez podmioty, o których mowa w pkt 1;

6)

termin obowiązywania decyzji.

§ 4.

Termin obowiązywania decyzji w sprawie porozumienia nie może być dłuższy niż 3 lata.

§ 5.

Termin obowiązywania decyzji w sprawie porozumienia może być przedłużony na wniosek

podmiotu powiązanego, złożony nie później niż na 6 miesięcy przed upływem tego terminu,

jeżeli kryteria uznanej w tej decyzji metody ustalania ceny transakcyjnej między podmiotami

powiązanymi nie uległy zmianie. Przedłużony termin obowiązywania decyzji nie może

być dłuższy niż kolejne 3 lata.

§ 6.

Przedłużenie terminu obowiązywania decyzji w sprawie porozumienia następuje w drodze

decyzji.

Art. 20j.

§ 1.

Postępowanie w sprawie porozumienia jednostronnego powinno być zakończone bez zbędnej

zwłoki, jednak nie później niż w ciągu 6 miesięcy od dnia jego wszczęcia.

§ 2.

Postępowanie w sprawie porozumienia dwustronnego powinno być zakończone bez zbędnej

zwłoki, jednak nie później niż w ciągu roku od dnia jego wszczęcia.

§ 3.

Postępowanie w sprawie porozumienia wielostronnego powinno być zakończone bez zbędnej

zwłoki, jednak nie później niż w ciągu 18 miesięcy od dnia jego wszczęcia.

Art. 20k.

§ 1.

W przypadku zmiany stosunków gospodarczych powodującej rażącą nieadekwatność wyboru

i stosowania uznanej za prawidłową metody ustalania ceny transakcyjnej, decyzja w

sprawie porozumienia może być zmieniona lub uchylona przez organ właściwy w sprawie

porozumienia przed upływem ustalonego terminu jej obowiązywania. Zmiana lub uchylenie

decyzji następuje na wniosek strony lub z urzędu.

§ 2.

Postępowanie wszczęte na wniosek strony

1)

w sprawie zmiany decyzji powinno być zakończone bez zbędnej zwłoki, jednak nie później

niż w ciągu 2 miesięcy od dnia jego wszczęcia;

2)

w sprawie uchylenia decyzji powinno być zakończone bez zbędnej zwłoki, jednak nie

później niż w ciągu miesiąca od dnia jego wszczęcia.

Art. 20l.

§ 1.

W przypadku niespełnienia warunków, o których mowa w art. 20i § 3 pkt 3-5, określonych

w decyzji w sprawie porozumienia, organ właściwy w sprawie porozumienia stwierdza

z urzędu jej wygaśnięcie.

§ 2.

Decyzja stwierdzająca wygaśnięcie, o której mowa w § 1, wywołuje skutki prawne od

dnia doręczenia decyzji, której wygaśnięcie stwierdza.

Art. 20m.

§ 1.

Wniosek o uznanie prawidłowości wyboru i stosowania metody ustalania ceny transakcyjnej

między podmiotami powiązanymi oraz wniosek, o którym mowa w art. 20i § 5, podlega

opłacie wpłacanej na rachunek organu właściwego w sprawie porozumienia, w terminie

7 dni od dnia złożenia wniosku.

§ 2.

Wysokość opłaty od wniosku w sprawie porozumienia wynosi 1 procent wartości transakcji

będącej przedmiotem porozumienia, przy czym dla porozumienia

1)

jednostronnego

a)

dotyczącego wyłącznie podmiotów krajowych - wynosi nie mniej niż 5 000 zł i nie więcej

niż 50 000 zł,

b)

dotyczącego podmiotu zagranicznego - wynosi nie mniej niż 20 000 zł i nie więcej niż

100 000 zł;

2)

dwustronnego lub wielostronnego - wynosi nie mniej niż 50 000 zł i nie więcej niż

200 000 zł.

§ 3.

Wysokość opłaty od wniosku o przedłużenie terminu obowiązywania decyzji w sprawie

porozumienia wynosi połowę wysokości opłaty należnej od wniosku o zawarcie porozumienia.

Art. 20n.

§ 1.

Jeżeli w toku postępowania w sprawie zawarcia porozumienia organ właściwy w sprawie

porozumienia stwierdzi, iż wartość transakcji, która może być przedmiotem porozumienia,

została we wniosku podana w zaniżonej wysokości, organ ten ustala wysokość opłaty

uzupełniającej, obliczonej zgodnie z art. 20m § 2.

§ 2.

Na postanowienie w sprawie opłaty uzupełniającej służy zażalenie.

Art. 20o.

Opłaty, o których mowa w art. 20m i art. 20n, stanowią dochód budżetu państwa.

Art. 20p.

Koszty postępowania, o których mowa w art. 265 § 1 pkt 1 i 3, obciążają podmiot składający

wniosek o uznanie prawidłowości wyboru i stosowania metody ustalania ceny transakcyjnej

między podmiotami powiązanymi.

Art. 20q.

W sprawach nieuregulowanych w niniejszym dziale stosuje się odpowiednio przepisy działu

IV.

”

;

9)

w art. 21 § 3a otrzymuje brzmienie

„

§ 3a.

Jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi, że kwota zwrotu podatku

lub kwota nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w rozumieniu przepisów o podatku

od towarów i usług jest inna niż wykazana w deklaracji, organ podatkowy wydaje decyzję,

w której określa prawidłową wysokość zwrotu podatku lub nadwyżki podatku naliczonego

nad należnym.

”

;

10)

po art. 21a dodaje się art. 21b w brzmieniu

„

Art. 21 b. Jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi, że

1)

wysokość dochodu jest inna niż wykazana w deklaracji, a osiągnięty dochód nie powoduje

powstania zobowiązania podatkowego,

2)

w deklaracji została wykazana strata, a osiągnięto dochód w wysokości niepowodującej

powstania zobowiązania podatkowego

- organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa wysokość tego dochodu.

”

;

11)

w art. 22 § 1a otrzymuje brzmienie

„

§ 1a.

Rozporządzenie, o którym mowa w § 1 pkt 1, dotyczące zaniechania poboru podatku od

podatników prowadzących działalność gospodarczą, którzy w wyniku zaniechania poboru

podatku staną się beneficjentami pomocy w rozumieniu przepisów o postępowaniu w sprawach

dotyczących pomocy publicznej, stanowiące pomoc publiczną, zawiera program pomocowy,

określający przeznaczenie i warunki dopuszczalności pomocy publicznej.

”

;

12)

w art. 23a skreśla się oznaczenie § 1 i uchyla się § 2;

13)

art. 24 otrzymuje brzmienie

„

Art. 24.

Organ podatkowy, w drodze decyzji, określa wysokość straty poniesionej przez podatnika,

jeżeli w postępowaniu podatkowym organ ten stwierdzi, że podatnik nie złożył deklaracji,

nie wykazał w deklaracji straty lub wysokość poniesionej straty różni się od wysokości

wykazanej w deklaracji, a poniesienie straty zgodnie z przepisami prawa podatkowego

uprawnia do skorzystania z ulg podatkowych.

”

;

14)

uchyla się art. 24a i 24b;

15)

w art. 33

a)

§ 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Zobowiązanie podatkowe przed terminem płatności może być zabezpieczone na majątku

podatnika, a w przypadku osób pozostających w związku małżeńskim także na majątku

wspólnym, jeżeli zachodzi uzasadniona obawa, że nie zostanie ono wykonane, a w szczególności

gdy podatnik trwale nie uiszcza wymagalnych zobowiązań o charakterze publicznoprawnym

lub dokonuje czynności polegających na zbywaniu majątku, które mogą utrudnić lub udaremnić

egzekucję. W przypadku zabezpieczenia na majątku wspólnym małżonków przepis art. 29

§ 2 stosuje się odpowiednio.

”

,

b)

§ 5 otrzymuje brzmienie

„

§ 5.

Zabezpieczenie następuje w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

albo w formie określonej w art. 33d. W razie złożenia wniosku o zabezpieczenie w formie

określonej w art. 33d zabezpieczenie w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym

w administracji, w zakresie objętym tym wnioskiem, może nastąpić po wydaniu postanowienia

odmawiającego przyjęcia zabezpieczenia.

”

;

16)

w art. 33b pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

osób, o których mowa w art. 115, 116 i 116a, po doręczeniu im decyzji orzekającej

o odpowiedzialności podatkowej za zaległości podatkowe spółki lub innej osoby prawnej,

jeżeli zachodzi uzasadniona obawa, że zobowiązanie nie zostanie przez spółkę lub inną

osobę prawną wykonane, a w szczególności gdy spółka lub inna osoba prawna trwale nie

uiszcza wymagalnych zobowiązań o charakterze publicznoprawnym lub dokonuje czynności

polegających na zbywaniu majątku, które mogą utrudnić lub udaremnić egzekucję; decyzja

o zabezpieczeniu wygasa, gdy egzekucja z majątku podatnika okazała się w całości albo

w części bezskuteczna.

”

;

17)

w art. 33c dotychczasową treść oznacza się jako § 1 i dodaje się § 2 w brzmieniu

„

§ 2.

Przepisy art. 33 § 2 pkt 2 i 3, § 3, § 4 pkt 2, art. 33a § 1 pkt 2 i 3 oraz art. 33b

stosuje się odpowiednio do zaległości, o których mowa w art. 52 § 1.

”

;

18)

po art. 33c dodaje się art. 33d-33g w brzmieniu

„

Art. 33d.

Wykonanie decyzji o zabezpieczeniu następuje przez przyjęcie przez organ podatkowy,

na wniosek strony, zabezpieczenia wykonania zobowiązania określonego w decyzji o zabezpieczeniu

wraz z odsetkami za zwłokę, w formie

1)

gwarancji bankowej lub ubezpieczeniowej;

2)

poręczenia banku;

3)

weksla z poręczeniem wekslowym banku;

4)

czeku potwierdzonego przez krajowy bank wystawcy czeku;

5)

zastawu rejestrowego na prawach z papierów wartościowych emitowanych przez Skarb Państwa

lub Narodowy Bank Polski - według ich wartości nominalnej;

6)

depozytu w gotówce.

Art. 33e.

§ 1.

Gwarantem może być

1)

bank krajowy, oddział banku zagranicznego, oddział instytucji kredytowej w rozumieniu

przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe

(Dz. U. z 2002 r. Nr 72, poz. 665, z późn. zm.;

2)

krajowy zakład ubezpieczeń, główny oddział lub oddział zakładu ubezpieczeń w rozumieniu

przepisów ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o działalności ubezpieczeniowej

(Dz. U. Nr 124, poz. 1151, z późn. zm..

§ 2.

Poręczycielem może być bank krajowy, oddział banku zagranicznego, oddział instytucji

kredytowej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe.

§ 3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wykaz gwarantów i poręczycieli, o których mowa w § 1 i 2, uwzględniając możliwość

wywiązywania się przez nich z przyjętych zobowiązań.

Art. 33f.

Strona może dowolnie wybrać formę lub formy zabezpieczenia, o których mowa w art.

33d.

Art. 33g.

W sprawie przyjęcia zabezpieczenia, o którym mowa w art. 33d, wydaje się postanowienie,

na które przysługuje zażalenie.

”

;

19)

w art. 34 w § 3 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

nieruchomość stanowiąca przedmiot współwłasności łącznej wspólników spółki cywilnej

lub część ułamkowa nieruchomości stanowiąca udział wspólników spółki cywilnej - z

tytułu zaległości podatkowych spółki.

”

;

20)

po art. 45 dodaje się art. 45a w brzmieniu

„

Art. 45a.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia,

wzór formularza oświadczenia o rzeczach ruchomych oraz zbywalnych prawach majątkowych,

które mogą być przedmiotem zastawu skarbowego, uwzględniający dane identyfikujące

osobę składającą oświadczenie, rodzaj, wartość i dane identyfikacyjne rzeczy, rodzaj

i wartość prawa majątkowego, które może być przedmiotem zastawu skarbowego, ich stan

prawny wraz z ewentualnymi obciążeniami.

”

;

21)

art. 48 otrzymuje brzmienie

„

Art. 48.

§ 1.

Organ podatkowy, na wniosek podatnika, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem

podatnika lub interesem publicznym może odraczać terminy przewidziane w przepisach

prawa podatkowego, z wyjątkiem terminów określonych w art. 68-71, art. 77 § 1-3, art.

79 § 2, art. 80 § 1, art. 87 § 3 i 4, art. 88 § 1 i art. 118.

§ 2.

Przepisy § 1 stosuje się odpowiednio do terminów dotyczących płatników lub inkasentów.

§ 3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

właściwość rzeczową organów podatkowych w sprawach, o których mowa w § 1, uwzględniając

właściwość organów w zakresie czynności, dla których przewidziane są terminy, oraz

termin udzielanego odroczenia.

”

;

22)

w art. 49 § 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

W razie wydania decyzji na podstawie art. 67a § 1 pkt 1 lub pkt 2 nowym terminem płatności

jest dzień, w którym, zgodnie z decyzją, powinna nastąpić zapłata odroczonego podatku

lub zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę albo poszczególnych rat, na jakie

został rozłożony podatek lub zaległość podatkowa wraz z odsetkami za zwłokę.

”

;

23)

w art. 51 § 2 otrzymuje brzmienie

„

§ 2.

Za zaległość podatkową uważa się także niezapłaconą w terminie płatności zaliczkę

na podatek, w tym również zaliczkę, o której mowa w art. 23a, lub ratę podatku.

”

;

24)

w art. 53 § 3 otrzymuje brzmienie

„

§ 3.

Odsetki za zwłokę nalicza podatnik, płatnik, inkasent, następca prawny lub osoba trzecia

odpowiadająca za zaległości podatkowe, z zastrzeżeniem art. 53a, art. 62 § 4, art.

66 § 5, art. 67a § 1 pkt 1 lub 2 i art. 76a § 1.

”

;

25)

art. 53a otrzymuje brzmienie

„

Art. 53a.

Jeżeli w postępowaniu podatkowym po zakończeniu roku podatkowego lub innego okresu

rozliczeniowego organ podatkowy stwierdzi, że podatnik mimo ciążącego na nim obowiązku

nie złożył deklaracji, wysokość zaliczek jest inna niż wykazana w deklaracji lub zaliczki

nie zostały zapłacone w całości lub w części, organ ten wydaje decyzję, w której określa

wysokość odsetek za zwłokę na dzień złożenia zeznania podatkowego za rok podatkowy

lub inny okres rozliczeniowy, a w przypadku niezłożenia zeznania w terminie - odsetki

na ostatni dzień terminu złożenia zeznania, przyjmując prawidłową wysokość zaliczek

na podatek.

”

;

26)

w art. 54

a)

w § 1

-

pkt 5 otrzymuje brzmienie

„

5)

jeżeli wysokość odsetek nie przekraczałaby trzykrotności wartości opłaty dodatkowej

pobieranej przez „Pocztę Polską” za polecenie przesyłki listowej;

”

.

-

po pkt 7 dodaje się pkt 7a w brzmieniu

„

7a)

za okres od dnia następnego po upływie dwóch lat od dnia złożenia deklaracji, od zaległości

związanych z popełnionymi w deklaracji błędami rachunkowymi lub oczywistymi omyłkami,

jeżeli w tym okresie nie zostały one ujawnione przez organ podatkowy;

”

,

b)

po § 4 dodaje się § 5 w brzmieniu

„

§ 5.

Przepisu § 1 pkt 6 nie stosuje się w razie skorygowania deklaracji po zakończeniu

kontroli podatkowej - w zakresie odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych wynikających

z tej korekty.

”

;

27)

w art. 57 § 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

W decyzji wydanej na podstawie art. 67a § 1 pkt 1 lub 2, dotyczącej podatków stanowiących

dochód budżetu państwa, organ podatkowy ustala opłatę prolongacyjną od kwoty podatku

lub zaległości podatkowej.

”

;

28)

w art. 59 w § 2 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

umorzenia, w przypadkach przewidzianych w art. 67d § 3;

”

;

29)

w art. 60 § 4 otrzymuje brzmienie

„

§ 4.

Zlecenia płatnicze na rzecz organów podatkowych mogą być składane również w formie

dokumentu elektronicznego przy użyciu oprogramowania udostępnionego przez banki lub

inną instytucję finansową uprawnioną do przyjmowania zleceń płatniczych albo w inny

sposób uzgodniony z bankiem lub inną instytucją przyjmującą zlecenie.

”

;

30)

art. 63 otrzymuje brzmienie

„

Art. 63.

§ 1.

Podstawy opodatkowania, kwoty podatków, z zastrzeżeniem § 2, odsetki za zwłokę, opłaty

prolongacyjne, oprocentowanie nadpłat oraz wynagrodzenia przysługujące płatnikom i

inkasentom zaokrągla się do pełnych złotych w ten sposób, że końcówki kwot wynoszące

mniej niż 50 groszy pomija się, a końcówki kwot wynoszące 50 i więcej groszy podwyższa

się do pełnych złotych.

§ 2.

Zaokrąglania podstaw opodatkowania i kwot podatków nie stosuje się do opłaty skarbowej

oraz opłat, o których mowa w przepisach o podatkach i opłatach lokalnych.

”

;

31)

w art. 66 w § 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 2, na podstawie umowy zawartej między wójtem,

burmistrzem (prezydentem miasta), starostą albo marszałkiem województwa a podatnikiem.

”

;

32)

uchyla się art. 67;

33)

po rozdziale 7 dodaje się rozdział 7a w brzmieniu

„

Rozdział 7a

Ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych

Art. 67a.

§ 1.

Organ podatkowy, na wniosek podatnika, z zastrzeżeniem art. 67b, w przypadkach uzasadnionych

ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym, może

1)

odroczyć termin płatności podatku lub rozłożyć zapłatę podatku na raty;

2)

odroczyć lub rozłożyć na raty zapłatę zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę

lub odsetki określone w decyzji, o której mowa w art. 53a;

3)

umorzyć w całości lub w części zaległości podatkowe, odsetki za zwłokę lub opłatę

prolongacyjną.

§ 2.

Umorzenie zaległości podatkowej powoduje również umorzenie odsetek za zwłokę w całości

lub w takiej części, w jakiej została umorzona zaległość podatkowa.

Art. 67b.

§ 1.

Organ podatkowy na wniosek podatnika prowadzącego działalność gospodarczą może udzielać

ulg w spłacie zobowiązań podatkowych, określonych w art. 67a

1)

które nie stanowią pomocy publicznej;

2)

które stanowią pomoc de minimis - w zakresie i na zasadach określonych w bezpośrednio

obowiązujących aktach prawa wspólnotowego dotyczących pomocy w ramach zasady de minimis;

3)

które stanowią pomoc publiczną

a)

udzielaną w celu naprawienia szkód wyrządzonych przez klęski żywiołowe lub inne nadzwyczajne

zdarzenia,

b)

udzielaną w celu zapobieżenia lub likwidacji poważnych zakłóceń w gospodarce o charakterze

ponadsektorowym,

c)

udzielaną w celu wsparcia krajowych przedsiębiorców działających w ramach przedsięwzięcia

gospodarczego podejmowanego w interesie europejskim,

d)

udzielaną w celu promowania i wspierania kultury, dziedzictwa narodowego, nauki i

oświaty,

e)

będącą rekompensatą za realizację usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym

powierzonych na podstawie odrębnych przepisów,

f)

na szkolenia,

g)

na zatrudnienie,

h)

na rozwój małych i średnich przedsiębiorstw,

i)

na restrukturyzację,

j)

na ochronę środowiska,

k)

na prace badawczo-rozwojowe,

l)

regionalną,

m)

udzielaną na inne przeznaczenia określone na podstawie § 6 przez Radę Ministrów.

§ 2.

Ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych, o których mowa w art. 67a, w przypadku wymienionym

w § 1 pkt 3 lit. a, mogą być udzielane jako pomoc indywidualna albo w ramach programów

pomocowych określonych w odrębnych przepisach.

§ 3.

Ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych, o których mowa w art. 67a, w przypadku wymienionym

w § 1 pkt 3 lit. b-d, mogą być udzielane jako pomoc indywidualna zgodna z programami

rządowymi lub samorządowymi albo udzielana w ramach programów pomocowych określonych

w odrębnych przepisach.

§ 4.

Ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych, o których mowa w art. 67a, w przypadkach wymienionych

w § 1 pkt 3 lit. e-m, mogą być udzielane po spełnieniu szczegółowych warunków określonych

na podstawie § 5 i 6.

§ 5.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzeń, szczegółowe warunki udzielania ulg

w spłacie zobowiązań podatkowych, o których mowa w art. 67a, w przypadkach wymienionych

w § 1 pkt 3 lit. e-l wraz ze wskazaniem przypadków, w których ulgi udzielane są jako

pomoc indywidualna, mając na uwadze dopuszczalne przeznaczenia i warunki udzielania

pomocy państwa określone w przepisach prawa wspólnotowego.

§ 6.

Rada Ministrów może określić, w drodze rozporządzeń, inne niż określone w § 1 pkt

3 lit. a-l, przeznaczenia pomocy udzielanej w formie ulg w spłacie zobowiązań podatkowych,

o których mowa w art. 67a, oraz szczegółowe warunki udzielania tych ulg dla określonych

przez Radę Ministrów przeznaczeń wraz ze wskazaniem przypadków, w których ulgi udzielane

są jako pomoc indywidualna, mając na uwadze dopuszczalność i warunki udzielania pomocy

państwa określone w przepisach prawa wspólnotowego.

Art. 67c.

§ 1.

Przepisy art. 67a § 1 pkt 1 i 2 oraz art. 67b stosuje się odpowiednio do należności

przypadających od płatników lub inkasentów.

§ 2.

Przepisy art. 67a oraz art. 67b stosuje się odpowiednio do należności przypadających

od spadkobierców podatnika lub płatnika oraz osób trzecich.

Art. 67d.

§ 1.

Organ podatkowy może z urzędu udzielać ulg w spłacie zobowiązań podatkowych, o których

mowa w art. 67a § 1 pkt 3, jeżeli

1)

zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że w postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się

kwoty przewyższającej wydatki egzekucyjne;

2)

kwota zaległości podatkowej nie przekracza pięciokrotnej wartości kosztów upomnienia

w postępowaniu egzekucyjnym;

3)

kwota zaległości podatkowej nie została zaspokojona w zakończonym postępowaniu likwidacyjnym

lub upadłościowym;

4)

podatnik zmarł, nie pozostawiając żadnego majątku lub pozostawił ruchomości niepodlegające

egzekucji na podstawie odrębnych przepisów albo pozostawił przedmioty codziennego

użytku domowego, których łączna wartość nie przekracza kwoty 5 000 zł, i jednocześnie

brak jest spadkobierców innych niż Skarb Państwa lub jednostka samorządu terytorialnego

oraz nie ma możliwości orzeczenia odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej.

§ 2.

W przypadkach, o których mowa w § 1 pkt 3 i 4, decyzję umarzającą zaległość podatkową

pozostawia się w aktach sprawy.

§ 3.

Przepisy § 1 pkt 3 i 4 i § 2 stosuje się odpowiednio do umarzania zaległości płatnika

lub inkasenta.

Art. 67e.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

właściwość rzeczową poszczególnych organów podatkowych w sprawach stosowania ulg w

spłacie zobowiązań podatkowych, uwzględniając wysokość kwoty będącej przedmiotem ulgi

oraz terminy wpłat podatku lub zaległości podatkowej.

”

;

34)

w art. 70

a)

w § 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

od dnia wydania decyzji, o których mowa w art. 67a § 1 pkt 1 lub 2, do dnia terminu

płatności odroczonego podatku lub zaległości podatkowej, ostatniej raty podatku lub

ostatniej raty zaległości podatkowej;

”

,

b)

w § 4 zdanie drugie otrzymuje brzmienie

„

Po przerwaniu biegu terminu przedawnienia biegnie on na nowo od dnia następującego

po dniu, w którym zastosowano środek egzekucyjny.

”

,

c)

uchyla się § 5,

d)

§ 6 i 7 otrzymują brzmienie

„

§ 6.

Bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego zostaje zawieszony z dniem

1)

wszczęcia postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe,

jeżeli podejrzenie popełnienia przestępstwa lub wykroczenia wiąże się z niewykonaniem

tego zobowiązania;

2)

wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję dotyczącą tego zobowiązania;

3)

wniesienia żądania ustalenia przez sąd powszechny istnienia lub nieistnienia stosunku

prawnego lub prawa.

§ 7.

Termin przedawnienia biegnie dalej od dnia następującego po dniu

1)

prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie

skarbowe;

2)

doręczenia organowi podatkowemu odpisu orzeczenia sądu administracyjnego, ze stwierdzeniem

jego prawomocności;

3)

uprawomocnienia się orzeczenia sądu powszechnego w sprawie ustalenia istnienia lub

nieistnienia stosunku prawnego lub prawa.

”

;

35)

uchyla się art. 70b;

36)

art. 71 otrzymuje brzmienie

„

Art. 71.

Przepisy art. 70 stosuje się odpowiednio do należności płatników lub inkasentów z

tytułu niepobranych albo niewpłaconych podatków.

”

;

37)

w art. 72 w § 1 pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

zobowiązania zapłaconego przez osobę trzecią lub spadkobiercę, jeżeli w decyzji o

ich odpowiedzialności podatkowej lub decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego

spadkodawcy określono je nienależnie lub w wysokości większej od należnej.

”

;

38)

w art. 73 w § 1 pkt 5 i 6 otrzymują brzmienie

„

5)

zapłaty przez osobę trzecią lub spadkobiercę należności wynikającej z decyzji o odpowiedzialności

podatkowej lub decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego spadkodawcy,

jeżeli należność ta została określona nienależnie lub w wysokości większej od należnej;

6)

złożenia korekty deklaracji w podatku od towarów i usług obniżającej wysokość zobowiązania

podatkowego, w związku ze zwiększeniem kwoty podatku naliczonego lub obniżeniem kwoty

podatku należnego w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług.

”

;

39)

w art. 75 w § 2 w pkt 1 lit. b otrzymuje brzmienie

„

b)

w deklaracjach innych niż wymienione w art. 73 § 2 pkt 2 i 3, z wyjątkiem deklaracji

dotyczącej zaliczek na podatek dochodowy, wykazali zobowiązanie podatkowe nienależne

lub w wysokości większej od należnej i wpłacili zadeklarowany podatek,

”

;

40)

art. 76 otrzymuje brzmienie

„

Art. 76.

§ 1.

Nadpłaty wraz z ich oprocentowaniem podlegają zaliczeniu z urzędu na poczet zaległości

podatkowych wraz z odsetkami za zwłokę, odsetek za zwłokę określonych w decyzji, o

której mowa w art. 53a, oraz bieżących zobowiązań podatkowych, a w razie ich braku

podlegają zwrotowi z urzędu, chyba że podatnik złoży wniosek o zaliczenie nadpłaty

w całości lub w części na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych, z zastrzeżeniem

§ 2.

§ 2.

Nadpłaty, których wysokość nie przekracza wysokości kosztów upomnienia w postępowaniu

egzekucyjnym, podlegają z urzędu zaliczeniu na poczet zaległości podatkowych wraz

z odsetkami za zwłokę, odsetek za zwłokę określonych w decyzji, o której mowa w art.

53a, oraz bieżących zobowiązań podatkowych, a w razie ich braku - na poczet przyszłych

zobowiązań podatkowych, chyba że podatnik wystąpi o ich zwrot.

§ 3.

Przepisy § 1 i 2 stosuje się odpowiednio do zaliczania nadpłaty płatnika lub inkasenta

na poczet jego zaległości podatkowych, bieżących zobowiązań podatkowych lub zobowiązań

powstałych w związku z wykonywaniem obowiązków płatnika lub inkasenta.

”

;

41)

w art. 76a w § 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

powstania nadpłaty - w przypadkach, o których mowa w art. 73 § 1 pkt 1-3 i 5 oraz

§ 2;

”

;

42)

w art. 77

a)

w § 1 pkt 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

2)

30 dni od dnia wydania decyzji stwierdzającej nadpłatę lub określającej wysokość nadpłaty;

3)

14 dni od dnia doręczenia organowi podatkowemu odpisu orzeczenia sądu administracyjnego,

ze stwierdzeniem jego prawomocności, uchylającego decyzję organu podatkowego pierwszej

instancji lub stwierdzającego jej nieważność, z zastrzeżeniem § 3;

”

,

b)

§ 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

§ 2.

W przypadku skorygowania deklaracji

1)

w trybie określonym w art. 274 § 1 pkt 1 - nadpłata podlega zwrotowi w terminie 3

miesięcy od dnia upływu terminu do wniesienia sprzeciwu;

2)

przez podatnika - nadpłata podlega zwrotowi w terminie 3 miesięcy od dnia jej skorygowania.

§ 3.

W przypadku uchylenia decyzji, o której mowa w § 1 pkt 1 lit. a-d, lub stwierdzenia

jej nieważności, jeżeli następnie, w terminie 3 miesięcy od dnia uchylenia lub stwierdzenia

nieważności przez organ podatkowy lub od dnia doręczenia organowi podatkowemu odpisu

orzeczenia sądu administracyjnego ze stwierdzeniem jego prawomocności, uchylającego

decyzję lub stwierdzającego jej nieważność, zostanie wydana decyzja w tej samej sprawie,

nadpłata, którą stanowi różnica między podatkiem wpłaconym a podatkiem wynikającym

z tej decyzji, podlega zwrotowi w terminie 30 dni od dnia wydania nowej decyzji.

”

;

43)

w art. 78

a)

w § 3 pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

w przypadku przewidzianym w art. 77 § 1 pkt 5 i § 2 - od dnia powstania nadpłaty,

jeżeli nadpłata nie została zwrócona w terminie 3 miesięcy od dnia złożenia zeznania

lub deklaracji, o których mowa w art. 73 § 2, lub od dnia skorygowania zeznania lub

deklaracji w trybie art. 274 lub art. 274a.

”

,

b)

§ 5 otrzymuje brzmienie

„

§ 5.

W przypadku przewidzianym w art. 77 § 1 pkt 4 oprocentowanie przysługuje za okres

1)

od dnia powstania nadpłaty do dnia jej zwrotu - pod warunkiem złożenia przez podatnika

wniosku o zwrot nadpłaty w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału

Konstytucyjnego lub od dnia, w którym uchylono lub zmieniono w całości lub w części

akt normatywny;

2)

od dnia powstania nadpłaty do trzydziestego dnia od dnia wejścia w życie orzeczenia

Trybunału Konstytucyjnego lub od dnia, w którym uchylono lub zmieniono w całości lub

w części akt normatywny - jeżeli wniosek o zwrot nadpłaty został złożony po upływie

30 dni od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego lub od dnia, w

którym uchylono lub zmieniono w całości lub w części ten akt.

”

;

44)

w art. 79 w § 2 w pkt 1 uchyla się lit. c;

45)

w art. 81 dotychczasową treść oznacza się jako § 2 i dodaje § 1 w brzmieniu

„

§ 1.

Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą

skorygować uprzednio złożoną deklarację.

”

;

46)

uchyla się art. 81a;

47)

w art. 81b

a)

§ 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Uprawnienie do skorygowania deklaracji

1)

ulega zawieszeniu na czas trwania postępowania podatkowego lub kontroli podatkowej

- w zakresie objętym tym postępowaniem lub kontrolą;

2)

przysługuje nadal po zakończeniu

a)

kontroli podatkowej,

b)

postępowania podatkowego - w zakresie nieobjętym decyzją określającą wysokość zobowiązania

podatkowego.

”

,

b)

po § 2 dodaje się § 3 w brzmieniu

„

§ 3.

Przepisu § 1 pkt 2 lit. a nie stosuje się w zakresie podatku od towarów i usług.

”

;

48)

uchyla się art. 81c;

49)

w art. 82

a)

§ 2 otrzymuje brzmienie

„

§ 2.

Banki i spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe obowiązane są do sporządzania

i przekazywania ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych, w formie dokumentu

elektronicznego, comiesięcznych informacji o założonych i zlikwidowanych rachunkach

bankowych związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, w terminie do 7. dnia

następnego miesiąca.

”

,

b)

uchyla się § 2b,

c)

§ 3 otrzymuje brzmienie

„

§ 3.

Banki, spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe oraz inne instytucje finansowe,

na pisemne żądanie ministra właściwego do spraw finansów publicznych lub jego upoważnionego

przedstawiciela, są obowiązane do udzielenia informacji w razie wystąpienia władz

państw obcych - w zakresie i na zasadach określonych w rozdziale 2 działu VIIa oraz

wynikających z ratyfikowanych umów o unikaniu podwójnego opodatkowania i innych ratyfikowanych

umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

”

,

d)

dodaje się § 7 i 8 w brzmieniu

„

§ 7.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych mając na uwadze usprawnienie przekazywania

i przetwarzania informacji, o których mowa w § 2, określi, w drodze rozporządzenia

1)

format i tryb przekazywania dokumentu elektronicznego, uwzględniając jego zabezpieczenie

przed nieuprawnionym dostępem;

2)

wzór informacji o założonych i zlikwidowanych rachunkach bankowych oraz rachunkach

w spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych, o których mowa w § 2, uwzględniając

numer rachunku, datę jego założenia albo likwidacji, dane identyfikujące posiadacza

rachunku, w tym nazwisko i imię lub nazwę posiadacza, miejsce zamieszkania lub adres

siedziby, rodzaj i numer identyfikatora posiadacza rachunku, kod kraju posiadacza

rachunku, numer identyfikacji podatkowej.

§ 8.

Obowiązek określony w § 2 może być wykonany za pośrednictwem instytucji, o których

mowa w art. 105 ust. 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe.

”

;

50)

uchyla się art. 89 i 90;

51)

w art. 93 uchyla się § 3;

52)

art. 93c otrzymuje brzmienie

„

Art. 93c.

§ 1.

Osoby prawne przejmujące lub osoby prawne powstałe w wyniku podziału wstępują, z dniem

podziału lub z dniem wydzielenia, we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego

prawa i obowiązki osoby prawnej dzielonej pozostające w związku z przydzielonymi im,

w planie podziału, składnikami majątku.

§ 2.

Przepis § 1 stosuje się, jeżeli majątek przejmowany na skutek podziału, a przy podziale

przez wydzielenie - także majątek osoby prawnej dzielonej, stanowi zorganizowaną część

przedsiębiorstwa.

”

;

53)

uchyla się art. 97a;

54)

w art. 100

a)

§ 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

§ 1.

Organy podatkowe właściwe ze względu na ostatnie miejsce zamieszkania spadkodawcy

orzekają w odrębnych decyzjach o zakresie odpowiedzialności poszczególnych spadkobierców

lub określają wysokość nadpłaty albo zwrotu podatku.

§ 2.

W decyzji organ podatkowy określa wysokość znanych w dniu otwarcia spadku zobowiązań

spadkodawcy, o których mowa w art. 98 § 1 i 2, z zastrzeżeniem § 2a.

”

,

b)

po § 2 dodaje się § 2a w brzmieniu

„

§ 2a.

Wydając decyzję, organ podatkowy określa prawidłową wysokość zobowiązania podatkowego,

wysokość poniesionej straty uprawniającej spadkobierców do skorzystania, zgodnie z

przepisami prawa podatkowego, z ulg podatkowych, wysokość nadpłaty lub zwrotu podatku,

jeżeli ich wysokość jest inna niż wykazana w deklaracji złożonej przez spadkodawcę

albo spadkodawca deklaracji nie złożył.

”

;

55)

w art. 103 w § 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

decyzjach wydanych na podstawie art. 67a § 1 pkt 1 lub 2, jeżeli nie upłynął termin

płatności odroczonego podatku lub zaległości podatkowej lub termin płatności rat;

”

;

56)

w art. 109 § 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

W sprawie odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej przepisy art. 29, art. 47 §

1, art. 51 § 1, art. 53 § 3, art. 55, art. 57, art. 59, art. 60 oraz art. 64-66 stosuje

się odpowiednio.

”

;

57)

w art. 112

a)

w § 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

składników majątku związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą wymienionych

w § 2, jeżeli ich wartość jednostkowa w dniu zbycia wynosi co najmniej 15 000 zł

”

,

b)

§ 7 otrzymuje brzmienie

„

§ 7.

Nabywca odpowiada również za zaległości podatkowe i inne należności zbywcy, wymienione

w art. 107 § 2 pkt 2-4, z zastrzeżeniem § 4 pkt 2, powstałe po dniu wydania zaświadczenia,

o którym mowa w art. 306g, a przed dniem nabycia przedsiębiorstwa, jego części lub

składników majątku, jeżeli od dnia wydania zaświadczenia do dnia zbycia

1)

upłynęło 30 dni - w przypadku zbycia przedsiębiorstwa lub jego części;

2)

upłynęły 3 dni - w przypadku zbycia składników majątku.

”

;

58)

art. 117 otrzymuje brzmienie

„

Art. 117.

§ 1.

Osoby prawne przejmujące lub osoby prawne powstałe w wyniku podziału (osoby nowo zawiązane)

odpowiadają solidarnie całym swoim majątkiem za zaległości podatkowe osoby prawnej

dzielonej, jeżeli majątek przejmowany na skutek podziału, a przy podziale przez wydzielenie

- także majątek osoby prawnej dzielonej, nie stanowi zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

§ 2.

Zakres odpowiedzialności osób prawnych przejmujących lub osób prawnych nowo zawiązanych

ograniczony jest do wartości aktywów netto nabytych, wynikających z planu podziału.

§ 3.

Zakres odpowiedzialności osób prawnych przejmujących lub osób prawnych nowo zawiązanych

przy podziale przez wydzielenie ograniczony jest do zaległości z tytułu zobowiązań

podatkowych powstałych do dnia wydzielenia.

§ 4.

Przepis art. 115 § 4 stosuje się odpowiednio do orzekania o odpowiedzialności podatkowej

za zaległości podatkowe osoby prawnej wykreślonej z właściwego rejestru na skutek

jej podziału.

”

;

59)

po art. 117 dodaje się art. 117a w brzmieniu

„

Art. 117a.

Gwarant lub poręczyciel, którego zabezpieczenie zostało przyjęte przez organ podatkowy,

odpowiada całym swoim majątkiem, solidarnie z podatnikiem, płatnikiem, inkasentem,

ich następcą prawnym lub osobą trzecią, za zobowiązanie wynikające z decyzji, która

jest przedmiotem zabezpieczenia, wraz z odsetkami za zwłokę, oraz kosztami postępowania

egzekucyjnego powstałymi w związku z wykonaniem tej decyzji - do wysokości kwoty gwarancji

lub poręczenia i w terminie wskazanym w gwarancji lub poręczeniu.

”

;

60)

w art. 118 w § 2 zdanie drugie otrzymuje brzmienie

„

Przepisy art. 70 § 2 pkt 1, § 3 i 4 stosuje się odpowiednio, z tym że termin biegu

przedawnienia po jego przerwaniu wynosi 3 lata.

”

;

61)

w art. 133 § 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Stroną w postępowaniu podatkowym jest podatnik, płatnik, inkasent lub ich następca

prawny, a także osoby trzecie, o których mowa w art. 110-117a, które z uwagi na swój

interes prawny żądają czynności organu podatkowego, do której czynność organu podatkowego

się odnosi lub której interesu prawnego działanie organu podatkowego dotyczy.

”

;

62)

po art. 133 dodaje się art. 133a w brzmieniu

„

Art. 133a.

§ 1.

Organizacja społeczna może w sprawie dotyczącej innej osoby, za jej zgodą, występować

z żądaniem

1)

wszczęcia postępowania,

2)

dopuszczenia jej do udziału w postępowaniu

- jeżeli jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji i gdy przemawia za

tym interes publiczny.

§ 2.

Organ podatkowy, uznając żądanie organizacji społecznej za uzasadnione, postanawia

o wszczęciu postępowania z urzędu lub o dopuszczeniu organizacji do udziału w postępowaniu.

Na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania lub dopuszczenia do udziału w postępowaniu

organizacji społecznej służy zażalenie.

§ 3.

Organizacja społeczna uczestniczy w postępowaniu na prawach strony.

”

;

63)

w art. 143

a)

po § 1 dodaje się § 1a w brzmieniu

„

§ 1a.

Upoważnienie może obejmować podpisywanie pism podpisem elektronicznym oraz ich przesyłanie

za pomocą środków komunikacji elektronicznej - z wyłączeniem wydawania zaświadczeń.

”

,

b)

w § 2 zdanie wstępne otrzymuje brzmienie

„

Upoważnienie, o którym mowa w § 1 i 1a, może być udzielone również

”

;

64)

art. 144 otrzymuje brzmienie

„

Art. 144.

Organ podatkowy doręcza pisma za pokwitowaniem przez pocztę, przez swoich pracowników

lub przez osoby uprawnione na podstawie odrębnych przepisów.

”

;

65)

po art. 144 dodaje się art. 144a w brzmieniu

„

Art. 144a.

§ 1.

Doręczanie pism, z wyjątkiem zaświadczeń, może nastąpić za pomocą środków komunikacji

elektronicznej, w rozumieniu przepisów o świadczeniu usług drogą elektroniczną, na

adres poczty elektronicznej strony, jej przedstawiciela lub pełnomocnika, jeżeli wystąpiono

do organu podatkowego o doręczanie pism drogą elektroniczną.

§ 2.

W sprawie sporządzania struktury pism w formie dokumentów elektronicznych oraz warunków

organizacyjno-technicznych stosuje się odpowiednio przepisy ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie.

”

;

66)

w art. 146 § 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

W toku postępowania strona oraz jej przedstawiciel lub pełnomocnik mają obowiązek

zawiadomić organ podatkowy o zmianie swojego adresu, w tym adresu poczty elektronicznej,

jeżeli wystąpiono o doręczanie pism drogą elektroniczną.

”

;

67)

w art. 148 w § 2 w pkt 2 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 3 w brzmieniu

„

3)

na wskazany adres poczty elektronicznej.

”

;

68)

art. 151 otrzymuje brzmienie

„

Art. 151.

Osobom prawnym oraz jednostkom organizacyjnym niemającym osobowości prawnej pisma

doręcza się w lokalu ich siedziby lub w miejscu prowadzenia działalności - osobie

upoważnionej do odbioru korespondencji. Przepisy art. 146, art. 148 § 2 pkt 1 i 3

oraz art. 150 stosuje się odpowiednio.

”

;

69)

w art. 152 po § 2 dodaje się § 3 w brzmieniu

„

§ 3.

W przypadku doręczenia pisma za pomocą środków komunikacji elektronicznej, doręczenie

jest skuteczne, jeżeli w terminie 2 dni od dnia wystania pisma organ podatkowy otrzyma

w formie elektronicznej potwierdzenie doręczenia pisma. W razie nieotrzymania takiego

potwierdzenia organ podatkowy doręcza pismo w sposób określony w art. 144.

”

;

70)

w art. 153 § 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Jeżeli adresat odmawia przyjęcia pisma przesłanego mu w sposób określony w art. 144,

pismo zwraca się nadawcy z adnotacją o odmowie jego przyjęcia i datą odmowy. Pismo

wraz z adnotacją włącza się do akt sprawy.

”

;

71)

po art. 154 dodaje się art. 154a-154c w brzmieniu

„

Art. 154a.

§ 1.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może wystąpić do władzy Państwa Członkowskiego

Unii Europejskiej właściwej w sprawach podatkowych, zwanej dalej „obcą władzą”, z

wnioskiem o doręczenie pisma organu podatkowego.

§ 2.

Wniosek, o którym mowa w § 1, powinien zawierać dane niezbędne do identyfikacji podmiotu,

któremu ma być doręczone pismo, w szczególności nazwisko lub nazwę (firmę) oraz adres.

Art. 154b.

Pisma pochodzące od obcej władzy doręcza organ podatkowy wskazany przez ministra właściwego

do spraw finansów publicznych, stosując przepisy art. 144-154.

Art. 154c.

Przepisy art. 154a i 154b stosuje się do doręczania pism w zakresie spraw, o których

mowa w art. 305b. Pisma obcych władz w sprawach niewymienionych w art. 305b są doręczane

z zachowaniem zasady wzajemności.

”

;

72)

w art. 165

a)

§ 3b otrzymuje brzmienie

„

§ 3b.

Datą wszczęcia postępowania na żądanie strony wniesione za pomocą środków komunikacji

elektronicznej jest dzień otrzymania żądania przez organ podatkowy lub przez jednostkę

informatyczną obsługi administracji podatkowej.

”

,

b)

w § 5 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

umorzenia zaległości podatkowych w przypadkach, o których mowa w art. 67d § 1.

”

,

c)

po § 6 dodaje się § 7 w brzmieniu

„

§ 7.

Organ podatkowy nie wydaje postanowienia o wszczęciu postępowania w przypadku złożenia

zeznania podatkowego przez podatników podatku od spadków i darowizn. W tym przypadku

za datę wszczęcia postępowania przyjmuje się datę złożenia zeznania.

”

;

73)

w art. 168

a)

§ 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Podania (żądania, wyjaśnienia, odwołania, zażalenia, ponaglenia, wnioski) mogą być

wnoszone na piśmie, telegraficznie lub za pomocą dalekopisu, telefaksu, środków komunikacji

elektronicznej albo za pomocą formularza umieszczonego na stronie internetowej właściwego

organu podatkowego lub jednostki informatycznej obsługi administracji podatkowej,

umożliwiającego wprowadzenie danych do systemu teleinformatycznego tego organu lub

jednostki, a także ustnie do protokołu.

”

,

b)

§ 4 i 5 otrzymują brzmienie

„

§ 4.

Organ podatkowy obowiązany jest potwierdzić wniesienie podania, jeżeli wnoszący je

tego zażąda. Organ podatkowy lub jednostka informatyczna obsługi administracji podatkowej

poświadcza, w formie elektronicznej, wniesienie podania za pomocą środków komunikacji

elektronicznej albo za pomocą formularza umieszczonego na stronie internetowej właściwego

organu podatkowego.

§ 5.

Do podań wnoszonych w formie elektronicznej stosuje się odpowiednio przepis art. 3b.

”

;

74)

art. 181 otrzymuje brzmienie

„

Art. 181.

Dowodami w postępowaniu podatkowym mogą być w szczególności księgi podatkowe, deklaracje

złożone przez stronę, zeznania świadków, opinie biegłych, materiały i informacje zebrane

w wyniku oględzin, informacje podatkowe oraz inne dokumenty zgromadzone w toku czynności

sprawdzających lub kontroli podatkowej, z zastrzeżeniem art. 284a § 3, art. 284b §

3 i art. 288 § 2, oraz materiały zgromadzone w toku prawomocnie zakończonego postępowania

karnego albo postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe.

”

;

75)

w art. 182 § 2 otrzymuje brzmienie

„

§ 2.

Przepisy § 1 stosuje się odpowiednio do zakładów ubezpieczeń, funduszy inwestycyjnych

i banków prowadzących działalność maklerską, w zakresie prowadzonych indywidualnych

kont emerytalnych, a także do domów maklerskich oraz spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych.

”

;

76)

po art. 199 dodaje się art. 199a w brzmieniu

„

Art. 199a.

§ 1.

Organ podatkowy dokonując ustalenia treści czynności prawnej, uwzględnia zgodny zamiar

stron i cel czynności, a nie tylko dosłowne brzmienie oświadczeń woli złożonych przez

strony czynności.

§ 2.

Jeżeli pod pozorem dokonania czynności prawnej dokonano innej czynności prawnej, skutki

podatkowe wywodzi się z tej ukrytej czynności prawnej.

§ 3.

Jeżeli z dowodów zgromadzonych w toku postępowania, w szczególności zeznań strony,

chyba że strona odmawia składania zeznań, wynikają wątpliwości co do istnienia lub

nieistnienia stosunku prawnego lub prawa, z którym związane są skutki podatkowe, organ

podatkowy występuje do sądu powszechnego o ustalenie istnienia lub nieistnienia tego

stosunku prawnego lub prawa.

”

;

77)

w art. 201 w § 1 w pkt 5 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 6 w brzmieniu

„

6)

w razie wystąpienia, na podstawie ratyfikowanych umów o unikaniu podwójnego opodatkowania

lub innych ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita

Polska, do organów innego państwa o udzielenie informacji niezbędnych do ustalenia

lub określenia wysokości zobowiązania podatkowego.

”

;

78)

w art. 208 § 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, w szczególności

w razie przedawnienia zobowiązania podatkowego, organ podatkowy wydaje decyzję o umorzeniu

postępowania.

”

;

79)

art. 212 otrzymuje brzmienie

„

Art. 212.

Organ podatkowy, który wydał decyzję, jest nią związany od chwili jej doręczenia.

Decyzje, o których mowa w art. 67d, wiążą organ podatkowy od chwili ich wydania.

”

;

80)

uchyla się art. 223a;

81)

art. 224 i 224a otrzymują brzmienie

„

Art. 224.

§ 1.

Wniesienie odwołania od decyzji organu podatkowego nie wstrzymuje jej wykonania, z

zastrzeżeniem art. 224a.

§ 2.

Organ podatkowy, z urzędu lub na wniosek strony, wstrzymuje w drodze postanowienia

wykonanie decyzji w całości lub w części, w przypadku uzasadnionym ważnym interesem

strony lub interesem publicznym.

§ 3.

Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji może być złożony również przed wniesieniem

odwołania.

§ 4.

W sprawie wstrzymania wykonania decyzji postanawia

1)

organ, który wydał decyzję - do czasu przekazania odwołania wraz z aktami sprawy właściwemu

organowi odwoławczemu;

2)

organ odwoławczy - po otrzymaniu odwołania wraz z aktami sprawy.

§ 5.

Na postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji służy zażalenie.

Art. 224a.

§ 1.

Organ podatkowy, z urzędu lub na wniosek strony, wstrzymuje wykonanie zaskarżonej

decyzji w całości lub w części do dnia wydania ostatecznej decyzji lub, w razie wniesienia

skargi do sądu administracyjnego, do momentu uprawomocnienia się orzeczenia sądu administracyjnego

w przypadku

1)

przyjęcia na wniosek strony zabezpieczenia wykonania zobowiązania wynikającego z decyzji

wraz z odsetkami za zwłokę, o którym mowa w art. 33d - wstrzymanie wykonania decyzji

następuje do wysokości zabezpieczenia, lub

2)

zabezpieczenia wykonania zobowiązania wynikającego z decyzji wraz z odsetkami za zwłokę

przez ustanowienie hipoteki przymusowej lub zastawu skarbowego korzystających z pierwszeństwa

zaspokojenia - wstrzymanie wykonania decyzji następuje do wysokości odpowiadającej

wartości przedmiotu hipoteki przymusowej lub zastawu skarbowego.

§ 2.

W zakresie, o którym mowa w § 1 pkt 1, przepisy art. 33d-33g oraz art. 224 § 4 i 5

stosuje się odpowiednio.

”

;

82)

w art. 224b dotychczasową treść oznacza się jako § 1 oraz dodaje się § 2 w brzmieniu

„

§ 2.

Wstrzymanie wykonania decyzji nie ma wpływu na naliczanie odsetek za zwłokę.

”

;

83)

w art. 233 § 3 otrzymuje brzmienie

„

§ 3.

Samorządowe kolegium odwoławcze uprawnione jest do wydania decyzji uchylającej i rozstrzygającej

sprawę co do istoty jedynie w przypadku, gdy przepisy prawa nie pozostawiają sposobu

jej rozstrzygnięcia uznaniu organu podatkowego pierwszej instancji. W pozostałych

przypadkach samorządowe kolegium odwoławcze uwzględniając odwołanie, ogranicza się

do uchylenia zaskarżonej decyzji.

”

;

84)

po art. 234 dodaje się art. 234a w brzmieniu

„

Art. 234a.

Organ odwoławczy zwraca akta sprawy organowi pierwszej instancji nie wcześniej niż

po upływie terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

”

;

85)

w art. 240

a)

w § 1 w pkt 8 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 9-11 w brzmieniu

„

9)

ratyfikowana umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania lub inna ratyfikowana umowa

międzynarodowa, której stroną jest Rzeczpospolita Polska, ma wpływ na treść wydanej

decyzji;

10)

wynik zakończonej procedury wzajemnego porozumiewania lub procedury arbitrażowej,

prowadzonych na podstawie ratyfikowanej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania

lub innej ratyfikowanej umowy międzynarodowej, której stroną jest Rzeczpospolita Polska,

ma wpływ na treść wydanej decyzji;

11)

orzeczenie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości ma wpływ na treść wydanej decyzji.

”

,

b)

§ 2 i 3 otrzymują brzmienie

„

§ 2.

Jeżeli sfałszowanie dowodu lub popełnienie przestępstwa jest oczywiste, a wznowienie

postępowania jest niezbędne w celu ochrony interesu publicznego, postępowanie z przyczyn

określonych w § 1 pkt 1 lub 2 może być wznowione również przed wydaniem przez sąd

orzeczenia stwierdzającego sfałszowanie dowodu lub popełnienie przestępstwa.

§ 3.

Z przyczyn określonych w § 1 pkt 1 i 2 można wznowić postępowanie także w przypadku,

gdy postępowanie przed sądem nie może być wszczęte na skutek upływu czasu lub z innych

przyczyn, określonych w przepisach prawa.

”

;

86)

w art. 241 w § 2 w pkt 2 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 3 w brzmieniu

„

3)

pkt 9 następuje tylko na żądanie strony.

”

;

87)

w art. 243 uchyla się § 1a;

88)

w art. 260 § 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Stronie, która poniosła szkodę na skutek wydania decyzji, która następnie została

uchylona w wyniku wznowienia postępowania lub stwierdzono nieważność tej decyzji,

służy odszkodowanie za poniesioną stratę i utracone korzyści, chyba że przesłanki,

które uzasadniają uchylenie decyzji lub stwierdzenie jej nieważności, powstały z winy

strony.

”

;

89)

w art. 261 § 2 otrzymuje brzmienie

„

§ 2.

Odszkodowanie przysługuje od organu wydającego decyzję, której następnie stwierdzono

nieważność lub którą uchylono w wyniku wznowienia postępowania. Wniosek o odszkodowanie

wnosi się do tego organu.

”

;

90)

w art. 272 zdanie wstępne otrzymuje brzmienie

„

Organy podatkowe pierwszej instancji, z zastrzeżeniem art. 272a, dokonują czynności

sprawdzających, mających na celu

”

;

91)

po art. 272 dodaje się art. 272a w brzmieniu

„

Art. 272a.

Jednostka organizacyjna urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów

publicznych, właściwa na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług w zakresie

wymiany z Państwami Członkowskimi Unii Europejskiej informacji o tym podatku, dokonuje

czynności sprawdzających odnoszących się do dokumentów składanych do tej jednostki.

”

;

92)

art. 274 otrzymuje brzmienie

„

Art. 274.

§ 1.

W razie stwierdzenia, że deklaracja zawiera błędy rachunkowe lub inne oczywiste omyłki

bądź że wypełniono ją niezgodnie z ustalonymi wymaganiami, organ podatkowy w zależności

od charakteru i zakresu uchybień

1)

koryguje deklarację, dokonując stosownych poprawek lub uzupełnień, jeżeli zmiana wysokości

zobowiązania podatkowego, kwoty nadpłaty, kwoty zwrotu podatku lub wysokości straty

w wyniku tej korekty nie przekracza kwoty 1 000 zł;

2)

zwraca się do składającego deklarację o jej skorygowanie oraz złożenie niezbędnych

wyjaśnień, wskazując przyczyny, z powodu których informacje zawarte w deklaracji podaje

się w wątpliwość.

§ 2.

Organ podatkowy

1)

uwierzytelnia kopię skorygowanej deklaracji, o której mowa w § 1 pkt 1;

2)

doręcza podatnikowi uwierzytelnioną kopię skorygowanej deklaracji wraz z informacją

o związanej z korektą deklaracji zmianie wysokości zobowiązania podatkowego, kwoty

nadpłaty lub zwrotu podatku lub wysokości straty bądź informację o braku takich zmian.

§ 3.

Na korektę, o której mowa w § 1 pkt 1, podatnik może wnieść sprzeciw do organu, który

dokonuje korekty, w terminie 14 dni od dnia doręczenia uwierzytelnionej kopii skorygowanej

deklaracji. Wniesienie sprzeciwu anuluje korektę.

§ 4.

W razie niewniesienia sprzeciwu w terminie, korekta deklaracji, o której mowa w §

1 pkt 1, wywołuje skutki prawne jak korekta deklaracji złożona przez podatnika.

§ 5.

Przepisy § 1-4 stosuje się odpowiednio do deklaracji składanych przez płatników lub

inkasentów oraz do załączników do deklaracji.

”

;

93)

w art. 275 § 3 otrzymuje brzmienie

„

§ 3.

Przepis § 2 stosuje się również do zakładów ubezpieczeń i funduszy inwestycyjnych,

w zakresie prowadzonych indywidualnych kont emerytalnych, oraz do domów maklerskich,

banków prowadzących działalność maklerską, towarzystw funduszy inwestycyjnych i spółdzielczych

kas oszczędnościowo-kredytowych.

”

;

94)

w art. 281

a)

§ 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Organy podatkowe pierwszej instancji, z zastrzeżeniem § 3, przeprowadzają kontrolę

podatkową u podatników, płatników, inkasentów oraz następców prawnych, zwanych dalej

„kontrolowanymi”.

”

,

b)

po § 2 dodaje się § 3 w brzmieniu

„

§ 3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych przeprowadza kontrolę podatkową, której

celem jest sprawdzenie stosowania uznanej przez ten organ metody ustalania ceny transakcyjnej

między podmiotami powiązanymi.

”

;

95)

art. 281 a otrzymuje brzmienie

„

Art. 281 a. Podatnicy, płatnicy, inkasenci oraz następcy prawni mogą, w formie pisemnej,

wyznaczyć osobę fizyczną, która będzie upoważniona do ich reprezentowania w trakcie

kontroli podatkowej, oraz zgłosić tę osobę naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu

w sprawie opodatkowania podatkiem dochodowym, wójtowi, burmistrzowi (prezydentowi

miasta).

”

;

96)

w art. 283 w § 1

a)

pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

wójta, burmistrza (prezydenta miasta), starostę lub marszałka województwa lub osobę

zastępującą wójta, burmistrza (prezydenta miasta), starostę lub marszałka województwa

- pracownikom urzędu gminy (miasta), starostwa lub urzędu marszałkowskiego;

”

,

b)

po pkt 2 dodaje się pkt 3 w brzmieniu

„

3)

ministra właściwego do spraw finansów publicznych lub osobę zastępującą ministra właściwego

do spraw finansów publicznych - pracownikom urzędu obsługującego tego ministra.

”

;

97)

w art. 284

a)

§ 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Wszczęcie kontroli podatkowej, z zastrzeżeniem § 4 i art. 284a § 1, następuje przez

doręczenie kontrolowanemu lub osobie, o której mowa w art. 281 a, upoważnienia do

jej przeprowadzenia oraz okazanie legitymacji służbowej. Kontrolowany jest obowiązany

wskazać osobę, która będzie go reprezentowała w trakcie kontroli, w czasie jego nieobecności,

jeżeli nie wskazał tej osoby w trybie art. 281a.

”

,

b)

§ 3 otrzymuje brzmienie

„

§ 3.

W razie nieobecności kontrolowanego lub osób, o których mowa w § 2 albo w art. 281

a, kontrolujący wzywa kontrolowanego lub osobę wskazaną w trybie art. 281a do stawienia

się w miejscu, w którym można prowadzić czynności kontrolne następnego dnia po upływie

7 dni od dnia doręczenia wezwania.

”

;

98)

w art. 284a

a)

§ 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

W przypadku gdy okoliczności faktyczne uzasadniają niezwłoczne podjęcie kontroli,

a w szczególności istnieje ryzyko utraty materiału dowodowego lub istnieje uzasadnione

prawdopodobieństwo popełnienia przestępstwa skarbowego lub wykroczenia skarbowego,

kontrola podatkowa może być wszczęta po okazaniu legitymacji służbowej kontrolowanemu

lub osobie, o której mowa w art. 281a, albo osobie wymienionej w art. 284 § 2.

”

,

b)

§ 5 otrzymuje brzmienie

„

§ 5.

Organ podatkowy może zawiesić kontrolę podatkową, jeżeli w okresie 30 dni od dnia

jej wszczęcia nie zostaną ustalone dane identyfikujące kontrolowanego.

”

,

c)

po § 5 dodaje się § 5a i 5b w brzmieniu

„

§ 5a.

Zawieszona kontrola podatkowa może być podjęta w każdym czasie, gdy zostaną ustalone

dane identyfikujące kontrolowanego.

§ 5b.

Zawieszona kontrola podatkowa podlega umorzeniu, jeżeli w ciągu 5 lat od dnia wydania

postanowienia o zawieszeniu nie zostaną ustalone dane identyfikujące kontrolowanego.

”

,

d)

§ 6 otrzymuje brzmienie

„

§ 6.

Postanowienie o zawieszeniu kontroli oraz postanowienie o umorzeniu kontroli pozostawia

się w aktach sprawy.

”

;

99)

w art. 285a

a)

§ 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Czynności kontrolne prowadzone są w siedzibie kontrolowanego, w innym miejscu przechowywania

dokumentacji oraz w miejscach związanych z prowadzoną przez niego działalnością i

w godzinach jej prowadzenia, a w przypadku skrócenia w toku kontroli czasu prowadzenia

działalności - czynności kontrolne mogą być prowadzone przez 8 godzin dziennie. W

przypadku gdy księgi podatkowe są prowadzone lub przechowywane poza siedzibą kontrolowanego,

kontrolowany na żądanie kontrolującego obowiązany jest zapewnić dostęp do ksiąg w

swojej siedzibie albo w miejscu ich prowadzenia lub przechowywania, jeżeli udostępnienie

ich w siedzibie może w znacznym stopniu utrudnić prowadzenie przez kontrolowanego

bieżącej działalności.

”

,

b)

§ 3 otrzymuje brzmienie

„

§ 3.

Jeżeli zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że kontrolowany będący osobą fizyczną

nie ujawnił wszystkich obrotów lub przychodów mających znaczenie dla określenia lub

ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego, kontrolujący może zwrócić się do kontrolowanego

o złożenie oświadczenia o stanie majątkowym na określony dzień. Oświadczenie to składane

jest pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania. Kontrolujący, zwracając

się o złożenie oświadczenia, uprzedza kontrolowanego o odpowiedzialności karnej za

fałszywe zeznania.

”

,

c)

po § 3 dodaje się § 4 w brzmieniu

„

§ 4.

Przepis § 3 stosuje się odpowiednio do osób fizycznych będących wspólnikami kontrolowanej

spółki nieposiadającej osobowości prawnej.

”

;

100)

w art. 286a § 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Kontrolujący może w razie uzasadnionej potrzeby wezwać, w pilnych przypadkach także

ustnie, pomocy organu Policji, Straży Granicznej lub straży miejskiej (gminnej), jeżeli

trafi na opór uniemożliwiający lub utrudniający przeprowadzenie czynności kontrolnych,

albo zwrócić się o ich asystę, gdy zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że na taki

opór natrafi. Jeżeli opór stawia żołnierz czynnej służby wojskowej, kontrolujący wzywa

do pomocy właściwy organ wojskowy, chyba że zwłoka grozi udaremnieniem czynności kontrolnych,

a na miejscu nie ma organu wojskowego.

”

;

101)

w art. 288 § 4 otrzymuje brzmienie

„

§ 4.

W przypadku gdy nieruchomości lub ich części albo rzeczy znajdują się w posiadaniu

osób trzecich, osoby te są obowiązane je udostępnić, w celu przeszukania lub oględzin,

na żądanie organu podatkowego. Przepisy § 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

”

;

102)

w art. 290 § 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Przebieg kontroli kontrolujący dokumentuje w protokole. Stan faktyczny może być ponadto

utrwalony za pomocą aparatury rejestrującej obraz i dźwięk lub na informatycznych

nośnikach danych.

”

;

103)

art. 290a otrzymuje brzmienie

„

Art. 290a.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości

oraz ministrem właściwym do spraw informatyzacji, w drodze rozporządzenia, określi

sposób zabezpieczania, odtwarzania i wykorzystywania dowodów utrwalonych za pomocą

aparatury rejestrującej obraz i dźwięk lub na informatycznych nośnikach danych, uwzględniając

rodzaje czynników zewnętrznych, których działanie może spowodować zniszczenie lub

uszkodzenie dowodu, obecność przedstawiciela organu kontrolującego podczas ich odtwarzania,

formę oznakowania dowodu oraz ewidencjonowania czynności odtworzenia i wykorzystania

dowodu.

”

;

104)

w art. 291 § 2 otrzymuje brzmienie

„

§ 2.

Kontrolujący jest obowiązany rozpatrzyć zastrzeżenia, o których mowa w § 1, i w terminie

14 dni od dnia ich otrzymania zawiadomić kontrolowanego o sposobie ich załatwienia

oraz wskazać na możliwość skorygowania deklaracji.

”

;

105)

po art. 291 dodaje się art. 291a w brzmieniu

„

Art. 291 a. § 1. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w celu usprawnienia

współpracy oraz podniesienia efektywności kontroli, może zawierać z obcymi władzami

porozumienia dwustronne lub wielostronne w zakresie koordynacji czasu wszczynania

i zakresu przeprowadzanych kontroli.

§ 2.

Porozumienia, o których mowa w § 1, mogą przewidywać obecność przedstawicieli obcej

władzy w toku czynności kontrolnych.

”

;

106)

w art. 293 w § 2 w pkt 5 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 6 w brzmieniu

„

6)

informacjach uzyskanych w toku postępowania w sprawie zawarcia porozumień, o których

mowa w dziale IIa.

”

;

107)

w art. 294 w § 1 w pkt 5 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 6 w brzmieniu

„

6)

przedstawiciele obcej władzy obecni w toku czynności kontrolnych, w związku z prowadzeniem

równoczesnych kontroli.

”

;

108)

po art. 295 dodaje się art. 295a w brzmieniu

„

Art. 295a.

W toku postępowania w sprawie zawarcia porozumień, o których mowa w dziale Ha, dostęp

do informacji przekazanych przez przedsiębiorców w tym postępowaniu przysługuje pracownikowi

załatwiającemu sprawę, jego bezpośredniemu przełożonemu oraz ministrowi właściwemu

do spraw finansów publicznych.

”

;

109)

w art. 296 w § 1

a)

pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

pochodzące z banków lub spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych, z wyłączeniem

informacji, o których mowa w art. 82 § 2, oraz z innych instytucji finansowych,

”

,

b)

w pkt 2 na końcu dodaje się przecinek oraz pkt 3 w brzmieniu

„

3)

uzyskane w postępowaniu w sprawie zawarcia porozumień, o których mowa w dziale Ma

”

;

110)

po art. 297a dodaje się art. 297b w brzmieniu

„

Art. 297b.

Akta spraw zawarcia porozumień, o których mowa w dziale Ma, lub informacje wynikające

z tych akt, są udostępniane wyłącznie organom wymienionym w art. 297 § 1 pkt 1 i pkt

2a-7 oraz na zasadach określonych w tym przepisie.

”

;

111)

w art. 299 w § 3 uchyla się pkt 1;

112)

art. 305a otrzymuje brzmienie

„

Art. 305a.

W zakresie i na zasadach wynikających z umów o unikaniu podwójnego opodatkowania,

innych ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,

oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Wspólnota Europejska, informacje

zawarte w aktach spraw podatkowych lub inne informacje podatkowe mogą być udostępniane

właściwym władzom państw obcych, pod warunkiem że wykorzystywanie udostępnionych informacji

nastąpi zgodnie z zasadami określonymi w tych umowach.

”

;

113)

w art. 305b uchyla się pkt 2;

114)

art. 305c otrzymuje brzmienie

„

Art. 305c.

§ 1.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych występuje do obcych władz o udzielenie

informacji oraz udziela im informacji na zasadach określonych w niniejszym rozdziale.

§ 2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może upoważnić Generalnego Inspektora

Kontroli Skarbowej, dyrektora izby skarbowej oraz dyrektora urzędu kontroli skarbowej

do występowania do obcych władz o udzielenie informacji i udzielania im informacji

na zasadach określonych w niniejszym rozdziale.

”

;

115)

w art. 306h § 2 otrzymuje brzmienie

„

§ 2.

Zgoda podatnika nie jest wymagana, jeżeli z żądaniem wydania zaświadczenia, o którym

mowa w § 1, występuje małżonek podatnika pozostający z nim we wspólności majątkowej.

Małżonek podatnika składa oświadczenie o pozostawaniu z podatnikiem we wspólności

majątkowej pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania.

”

;

116)

w art. 306i w § 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

podatku dochodowego (we wszystkich formach opodatkowania); w przypadku opodatkowania

podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach ogólnych - z określeniem wysokości

dochodu przyjętego do podstawy opodatkowania, a w przypadku osób prawnych - z określeniem

wysokości dochodu przyjętego do podstawy opodatkowania, jak również kwoty podatku

należnego.

”

;

117)

w art. 306j

a)

pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

wzór rejestru zaświadczeń oraz szczegółowy sposób jego prowadzenia, uwzględniając

treść wniosku o wydanie zaświadczenia, datę złożenia wniosku lub wyrażenia zgody na

wydanie zaświadczenia, sposób załatwienia wniosku, treść wydanego zaświadczenia oraz

dane identyfikujące wnioskodawcę, biorąc pod uwagę uproszczenie i usprawnienie procesu

wydawania zaświadczeń;

”

,

b)

w pkt 5 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 6 w brzmieniu

„

6)

wzór oświadczenia, o którym mowa w art. 306h § 2, uwzględniając dane identyfikujące

małżonków.

”

.

W ustawie z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego

(Dz. U. Nr 43, poz. 296, z późn. zm. po art. 189 dodaje się art. 189

„

Art. 189

Uprawnienie, o którym mowa w art. 189, przysługuje również, w toku prowadzonego postępowania,

organowi podatkowemu lub organowi kontroli skarbowej, jeżeli ustalenie istnienia lub

nieistnienia stosunku prawnego lub prawa jest niezbędne dla oceny skutków podatkowych.

”

.

W ustawie z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn

(Dz. U. z 2004 r. Nr 142, poz. 1514 i Nr 146, poz. 1546) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 8 uchyla się ust. 2;

2)

po rozdziale 4 dodaje się rozdział 4a w brzmieniu

„

Rozdział 4a

Zeznania podatkowe

Art. 17a.

1.

Podatnicy podatku są obowiązani, z zastrzeżeniem ust. 2, złożyć, w terminie miesiąca

od dnia powstania obowiązku podatkowego, właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego

zeznanie podatkowe o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych według ustalonego wzoru.

Do zeznania podatkowego dołącza się dokumenty mające wpływ na określenie podstawy

opodatkowania.

2.

Obowiązek składania zeznań podatkowych nie dotyczy przypadków, w których podatek jest

pobierany przez płatnika.

3.

W przypadku nabycia rzeczy lub praw majątkowych niewykazanych w zeznaniu podatkowym,

podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania podatkowego organowi, któremu

złożono zeznanie podatkowe, w terminie 14 dni od dnia, w którym dowiedział się o ich

nabyciu.

4.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

wzór zeznania podatkowego, a także szczegółowy zakres zawartych w nim danych, uwzględniając

w szczególności

a)

imię i nazwisko (nazwę lub firmę) oraz ostatni adres spadkodawcy, darczyńcy lub innej

osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy lub prawa majątkowe, oraz jej

numer identyfikacji podatkowej,

b)

dane dotyczące przedmiotu opodatkowania, w tym nabyte rzeczy i prawa majątkowe, miejsce

położenia tych rzeczy lub wykonywania praw majątkowych, wraz z ich wartością rynkową,

oraz długi i ciężary obciążające nabyte rzeczy i prawa majątkowe, a także nakłady

poczynione na rzeczy nabyte w drodze zasiedzenia,

c)

dane podatników obowiązanych do złożenia zeznania podatkowego, w tym imiona, nazwiska,

adresy i numery identyfikacji podatkowej, dane stanowiące podstawę zaliczenia do grupy

podatkowej, o której mowa w art. 14, oraz wielkość nabytego udziału;

2)

rodzaje dokumentów, które powinny być dołączone do zeznania podatkowego, uwzględniając

konieczność potwierdzenia nabycia rzeczy lub praw majątkowych wymienionych w zeznaniu

podatkowym, posiadania przez zbywcę tytułu prawnego do tych rzeczy lub praw, istnienia

długów i ciężarów, obciążających nabyte rzeczy lub prawa majątkowe, a przy nabyciu

w drodze zasiedzenia - poniesienie nakładów na rzecz przez nabywcę podczas biegu zasiedzenia;

3)

przypadki, w których może być złożone wspólne zeznanie podatkowe, oraz tryb jego składania,

uwzględniając konieczność uproszczenia postępowania podatkowego oraz zmniejszenia

kosztów jego prowadzenia.

”

;

3)

art. 18 otrzymuje brzmienie

„

Art. 18.

1.

Notariusze są płatnikami podatku od darowizny dokonanej w formie aktu notarialnego

albo zawartej w tej formie umowy nieodpłatnego zniesienia współwłasności lub ugody

w tym przedmiocie.

2.

Płatnicy są obowiązani

1)

prowadzić rejestr podatku na każdy rok kalendarzowy odrębnie;

2)

pobrać należny podatek z chwilą sporządzenia aktu notarialnego, z zastrzeżeniem ust.

3;

3)

wpłacić pobrany podatek na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu

skarbowego właściwy według siedziby płatnika, w terminie do 7. dnia miesiąca następującego

po miesiącu, w którym pobrano podatek, a także przekazać w tym terminie deklarację

o wysokości pobranego i wpłaconego podatku przez płatnika, według ustalonego wzoru.

3.

Niepobranie podatku przez płatnika w całości lub w części może nastąpić jedynie za

uprzednią zgodą naczelnika urzędu skarbowego. W przypadku określonym w art. 12 notariusz

nie oblicza i nie pobiera podatku.

4.

Płatnicy podatku są obowiązani do przekazywania w terminie, o którym mowa w ust. 2

pkt 3, naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu ze względu na siedzibę płatnika,

odpisów sporządzanych aktów notarialnych, dotyczących czynności, z tytułu których

są płatnikami podatku, oraz kopii rejestrów podatku.

5.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych i Minister Sprawiedliwości określą,

w drodze rozporządzenia

1)

sposób pobierania przez notariuszy podatku oraz prowadzenia przez nich rejestrów podatku,

uwzględniając konieczność prawidłowego poboru podatku, w szczególności czynności związane

z poborem podatku, sposób udzielania pouczeń stronom oraz treść rejestrów podatku;

2)

wzór deklaracji, o której mowa w ust. 2 pkt 3, oraz szczegółowy zakres danych w niej

zawartych, uwzględniając w szczególności imię i nazwisko płatnika, adres jego siedziby,

numer identyfikacji podatkowej, kwotę pobranego podatku w danym miesiącu, kwotę potrąconego

wynagrodzenia z tytułu poboru podatku oraz kwotę podatku wpłaconego naczelnikowi urzędu

skarbowego i datę sporządzenia deklaracji.

”

.

§ 1.

Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, deklaracje mogą być składane za pomocą

środków komunikacji elektronicznej.

§ 2.

Deklaracje za pomocą środków komunikacji elektronicznej składają

1)

podmioty pozostające we właściwości naczelników urzędów skarbowych do spraw obsługi

niektórych kategorii podatników;

2)

organy administracji publicznej;

3)

sądy, komornicy sądowi oraz notariusze.

§ 3.

Organ podatkowy lub jednostka informatyczna obsługi administracji podatkowej poświadcza,

w formie elektronicznej, złożenie deklaracji za pomocą środków komunikacji elektronicznej.

§ 1.

Deklaracja składana za pomocą środków komunikacji elektronicznej powinna zawierać

1)

dane w ustalonym formacie elektronicznym, zawarte we wzorze deklaracji określonym

w odrębnych przepisach;

2)

podpis elektroniczny.

§ 2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia

1)

elektroniczny format deklaracji i podań;

2)

sposób przesyłania deklaracji i podań za pomocą środków komunikacji elektronicznej;

3)

rodzaje podpisu elektronicznego, którymi powinny być opatrzone poszczególne typy deklaracji

lub podania.

§ 3.

Wydając rozporządzenie, o którym mowa w § 2, minister właściwy do spraw finansów publicznych

powinien uwzględnić

1)

potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa, wiarygodności i niezaprzeczalności danych zawartych

w deklaracjach i podaniach oraz potrzebę ich ochrony przed nieuprawnionym dostępem;

2)

limity wysokości zobowiązania podatkowego, kwoty nadpłaty lub zwrotu podatku wynikających

z deklaracji i rodzaj podatku, którego dotyczy deklaracja, a także wymagania dla poszczególnych

rodzajów podpisu określone w przepisach o podpisie elektronicznym, w szczególności

dotyczące weryfikacji podpisu i znakowania czasem.

Składanie deklaracji za pomocą środków komunikacji elektronicznej wójtowi, burmistrzowi

(prezydentowi miasta), staroście, marszałkowi województwa regulują odrębne przepisy.

W ustawie z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym

(Dz. U. z 1993 r. Nr 94, poz. 431, z późn. zm. w art. 6a dodaje się ust. 12-14 w brzmieniu

„

12.

Rada gminy może określić, w drodze uchwały, warunki i tryb składania informacji o

gruntach oraz deklaracji na podatek rolny za pomocą środków komunikacji elektronicznej,

w szczególności

1)

ich format elektroniczny,

2)

sposób ich przesyłania za pomocą środków komunikacji elektronicznej,

3)

rodzaje podpisu elektronicznego, którym powinny być opatrzone.

13.

Rada gminy w uchwale, o której mowa w ust. 12, uwzględnia w szczególności

1)

zakres danych zawartych we wzorach określonych uchwałą rady gminy w sprawie wzorów

informacji o gruntach i deklaracji na podatek rolny oraz konieczność ich opatrzenia

podpisem elektronicznym,

2)

potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa, wiarygodności i niezaprzeczalności danych zawartych

w informacjach o gruntach i deklaracjach na podatek rolny oraz potrzebę ich ochrony

przed nieuprawnionym dostępem,

3)

limity wysokości zobowiązania podatkowego, kwoty nadpłaty lub zwrotu podatku wynikające

z deklaracji na podatek rolny, a także wymagania dla poszczególnych rodzajów podpisu

elektronicznego określone w przepisach o podpisie elektronicznym, w szczególności

dotyczące weryfikacji podpisu elektronicznego i znakowania czasem.

14.

Organ podatkowy lub jednostka informatyczna obsługi administracji podatkowej poświadcza,

w formie elektronicznej, złożenie informacji o gruntach i deklaracji na podatek rolny

za pomocą środków komunikacji elektronicznej.

”

.

W ustawie z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych

(Dz. U. z 2002 r. Nr 9, poz. 84, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 6 dodaje się ust. 14-16 w brzmieniu

„

14.

Rada gminy może określić, w drodze uchwały, warunki i tryb składania informacji o

nieruchomościach i obiektach budowlanych oraz deklaracji na podatek od nieruchomości

za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w szczególności

1)

ich format elektroniczny,

2)

sposób ich przesyłania za pomocą środków komunikacji elektronicznej,

3)

rodzaje podpisu elektronicznego, którym powinny być opatrzone.

15.

Rada gminy w uchwale, o której mowa w ust. 14, uwzględnia w szczególności

1)

zakres danych zawartych we wzorach określonych uchwałą rady gminy w sprawie wzorów

informacji o nieruchomościach i obiektach budowlanych i deklaracji na podatek od nieruchomości

oraz konieczność ich opatrzenia podpisem elektronicznym,

2)

potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa, wiarygodności i niezaprzeczalności danych zawartych

w informacjach o nieruchomościach i obiektach budowlanych i deklaracjach na podatek

od nieruchomości oraz potrzebę ich ochrony przed nieuprawnionym dostępem,

3)

limity wysokości zobowiązania podatkowego, kwoty nadpłaty lub zwrotu podatku wynikające

z deklaracji na podatek od nieruchomości, a także wymagania dla poszczególnych rodzajów

podpisu elektronicznego określone w przepisach o podpisie elektronicznym, w szczególności

dotyczące weryfikacji podpisu elektronicznego i znakowania czasem.

16.

Organ podatkowy lub jednostka informatyczna obsługi administracji podatkowej poświadcza,

w formie elektronicznej, złożenie informacji o nieruchomościach i obiektach budowlanych

i deklaracji na podatek od nieruchomości za pomocą środków komunikacji elektronicznej.

”

;

2)

w art. 9 dodaje się ust. 9-12 w brzmieniu

„

9.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw informatyzacji, określi w drodze rozporządzenia

1)

format elektroniczny deklaracji na podatek od środków transportowych,

2)

sposób przesyłania deklaracji na podatek od środków transportowych za pomocą środków

komunikacji elektronicznej,

3)

rodzaje podpisu elektronicznego, którym powinny być opatrzone deklaracje na podatek

od środków transportowych.

10.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w rozporządzeniu, o którym mowa w

ust. 9, uwzględnia w szczególności

1)

zakres danych zawartych we wzorze deklaracji na podatek od środków transportowych

określonym w rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 8, oraz konieczność jej opatrzenia

podpisem elektronicznym,

2)

potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa, wiarygodności i niezaprzeczalności danych zawartych

w deklaracjach na podatek od środków transportowych oraz potrzebę ich ochrony przed

nieuprawnionym dostępem,

3)

limity wysokości zobowiązania podatkowego, kwoty nadpłaty lub zwrotu podatku wynikające

z deklaracji na podatek od środków transportowych, a także wymagania dla poszczególnych

rodzajów podpisu elektronicznego określone w przepisach o podpisie elektronicznym,

w szczególności dotyczące weryfikacji podpisu elektronicznego i znakowania czasem.

11.

Rada gminy może wprowadzić, w drodze uchwały, możliwość składania deklaracji na podatek

od środków transportowych za pomocą środków komunikacji elektronicznej.

12.

Organ podatkowy lub jednostka informatyczna obsługi administracji podatkowej poświadcza,

w formie elektronicznej, złożenie deklaracji na podatek od środków transportowych

za pomocą środków komunikacji elektronicznej.

”

.

W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

(Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 25

a)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

W przypadku wydania przez właściwy organ podatkowy, na podstawie przepisów Ordynacji

podatkowej, decyzji o uznaniu prawidłowości wyboru i stosowania metody ustalania ceny

transakcyjnej między podmiotami powiązanymi, w zakresie określonym w tej decyzji stosuje

się metodę w niej wskazaną.

”

,

b)

w ust. 4 zdanie wstępne otrzymuje brzmienie

„

Przepisy ust. 1-3a stosuje się odpowiednio, gdy

”

;

2)

w art. 26

a)

ust. 6a i 6b otrzymują brzmienie

„

6a.

Za darowizny, o których mowa w ust. 1 pkt 9, oraz darowizny odliczane na podstawie

odrębnych ustaw nie uważa się wpłat, o które zmniejsza się podatek zgodnie z art.

27d lub ryczałt od przychodów ewidencjonowanych zgodnie z art. 14a ustawy o zryczałtowanym

podatku dochodowym.

6b.

Podatnicy korzystający z odliczenia darowizn, o którym mowa w ust. 1 pkt 9 oraz wynikającego

z odrębnych ustaw, są obowiązani wykazać w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust.

1, kwotę przekazanej darowizny, kwotę dokonanego odliczenia oraz dane pozwalające

na identyfikację obdarowanego, w szczególności jego nazwę i adres.

”

,

b)

po ust. 6c dodaje się ust. 6d w brzmieniu

„

6d.

Przepis ust. 7 stosuje się odpowiednio do darowizn odliczanych na podstawie odrębnych

ustaw.

”

;

3)

w art. 45 po ust. 5 dodaje się ust. 5a i 5b w brzmieniu

„

5a.

Podatnicy, którym właściwy organ podatkowy, na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej,

wydał decyzję o uznaniu prawidłowości wyboru i stosowania metody ustalania ceny transakcyjnej

między podmiotami powiązanymi, dołączają do zeznania sprawozdanie o realizacji uznanej

metody ustalania ceny transakcyjnej.

5b.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wzór sprawozdania, o którym mowa w ust. 5a, w celu usprawnienia weryfikacji stosowania

metody określonej w decyzji o uznaniu prawidłowości wyboru i stosowania metody ustalania

ceny transakcyjnej między podmiotami powiązanymi, uwzględniający w szczególności dane

identyfikujące podmioty powiązane, wielkość sprzedaży uzyskanej przy zastosowaniu

uznanej metody ustalania ceny transakcyjnej, ceny stosowane w transakcjach z podmiotami

powiązanymi oraz okres stosowania metody.

”

.

W ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych

(Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 11

a)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

W przypadku wydania przez właściwy organ podatkowy, na podstawie przepisów Ordynacji

podatkowej, decyzji o uznaniu prawidłowości wyboru i stosowania metody ustalania ceny

transakcyjnej między podmiotami powiązanymi, w zakresie określonym w tej decyzji stosuje

się metodę w niej wskazaną.

”

,

b)

w ust. 4 zdanie wstępne otrzymuje brzmienie

„

Przepisy ust. 1-3a stosuje się odpowiednio, gdy

”

;

2)

w art. 18

a)

ust. 1c otrzymuje brzmienie

„

1c.

Odliczenie darowizn, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 i 7 oraz wynikające z odrębnych

ustaw, stosuje się, jeżeli wysokość darowizny jest udokumentowana dowodem wpłaty na

rachunek bankowy obdarowanego, a w przypadku darowizny innej niż pieniężna - dokumentem,

z którego wynika wartość tej darowizny, oraz oświadczeniem obdarowanego o jej przyjęciu.

”

,

b)

uchyla się ust. 1d,

c)

ust. 1g otrzymuje brzmienie

„

1g.

Podatnicy korzystający z odliczenia darowizn, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 i 7 oraz

wynikającego z odrębnych ustaw, są obowiązani wykazać w zeznaniu, o którym mowa w

art. 27 ust. 1, kwotę przekazanej darowizny, kwotę dokonanego odliczenia oraz dane

pozwalające na identyfikację obdarowanego, w szczególności jego nazwę, adres i numer

identyfikacji podatkowej.

”

,

d)

po ust. 1h dodaje się ust. 1i w brzmieniu

„

1i.

Przepisy ust. 1e, 1f i 1h stosuje się odpowiednio do podatników otrzymujących darowizny,

które podlegają odliczeniu na podstawie odrębnych ustaw.

”

;

3)

w art. 26

a)

w ust. 3 zdanie drugie otrzymuje brzmienie

„

Płatnicy są obowiązani przesłać urzędowi skarbowemu deklarację o pobranym podatku,

sporządzoną według ustalonego wzoru, a podatnikom, o których mowa w

1)

art. 3 ust. 1 - informację o wysokości pobranego podatku,

2)

art. 3 ust. 2, oraz urzędowi skarbowemu - informację o dokonanych wypłatach i pobranym

podatku

- sporządzone według ustalonego wzoru.

”

,

b)

ust. 3a-3d otrzymują brzmienie

„

3a.

Deklarację, o której mowa w ust. 3, i informację, o której mowa w ust. 3 pkt 1, płatnicy

są obowiązani przesłać w terminie przekazania kwoty pobranego podatku, a informację,

o której mowa w ust. 3 pkt 2, w terminie do końca trzeciego miesiąca roku następującego

po roku podatkowym, w którym dokonano wypłat, o których mowa w ust. 1, również wówczas,

gdy płatnik w roku podatkowym sporządzał i przekazywał informacje w trybie przewidzianym

w ust. 3b.

3b.

Na pisemny wniosek podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2, płatnik, w terminie 14

dni od dnia złożenia tego wniosku, jest obowiązany do sporządzenia i przesłania podatnikowi

oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik właściwy w sprawach opodatkowania

osób zagranicznych, informacji, o której mowa w ust. 3 pkt 2.

3c.

W razie zaprzestania przez płatnika prowadzenia działalności przed upływem terminu,

o którym mowa w ust. 3a, płatnik przekazuje informację, o której mowa w ust. 3 pkt

2, w terminie do dnia zaprzestania działalności.

3d.

Informację, o której mowa w ust. 3 pkt 2, sporządzają i przekazują również podmioty,

które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art.

22 ust. 2, gdy na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub ustawy nie

są obowiązane do poboru podatku. Przepisy ust. 3b i 3c stosuje się odpowiednio.

”

;

4)

w art. 27 dodaje się ust. 3 i 4 w brzmieniu

„

3.

Podatnicy, którym właściwy organ podatkowy, na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej,

wydał decyzję o uznaniu prawidłowości wyboru i stosowania metody ustalania ceny transakcyjnej

między podmiotami powiązanymi, dołączają do zeznania sprawozdanie o realizacji uznanej

metody ustalania ceny transakcyjnej.

4.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wzór sprawozdania, o którym mowa w ust. 3, w celu usprawnienia weryfikacji stosowania

metody określonej w decyzji o uznaniu prawidłowości wyboru i stosowania metody ustalania

ceny transakcyjnej między podmiotami powiązanymi, uwzględniający w szczególności dane

identyfikujące podmioty powiązane, wielkość sprzedaży uzyskanej przy zastosowaniu

uznanej metody ustalania ceny transakcyjnej, ceny stosowane w transakcjach z podmiotami

powiązanymi oraz okres stosowania metody.

”

;

5)

w załączniku nr 4

a)

tytuł kolumny drugiej otrzymuje brzmienie

„

Państwo

”

,

b)

dodaje się lp. 25 w brzmieniu

25

Konfederacja Szwajcarska

spółki utworzone według prawa szwajcarskiego, określane jako

„société anonyme”/„Aktiengesellschaft”/„societá anonima”.

„société à responsibilité limitée”/„Gesellschaft mit beschränkter Haftung”/„societá

a responsibilitá limitata”,

„société en commandite par actions”/„Kommanditaktiengesellschaft”/

„societá in accomandita per azioni”

6)

w załączniku nr 5

a)

tytuł kolumny drugiej otrzymuje brzmienie

„

Państwo

”

,

b)

dodaje się lp. 25 w brzmieniu

25

Konfederacja Szwajcarska

spółki utworzone według prawa szwajcarskiego, określane jako

„société anonyme”/„Aktiengesellschaft”/„societá anonima”.

„société à responsibilité limitée”/„Gesellschaft mit beschränkter Haftung”/„societá

a responsibilitá limitata”,

„société en commandite par actions”/„Kommanditaktiengesellschaft”/

„societá in accomandita per azioni”

W ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi

(Dz. U. z 2005 r. Nr 111, poz. 937 i Nr 132, poz. 1108) w art. 160 w ust. 1b w pkt 8 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 9 w

brzmieniu

„

9)

organom podatkowym w zakresie i na zasadach określonych w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, Nr 85, poz. 727, Nr 86, poz. 732 i Nr 143, poz. 1199).

”

.

W ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych

(Dz. U. Nr 137, poz. 887, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 26 w ust. 3a pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

nieruchomość stanowiąca przedmiot współwłasności łącznej wspólników spółki cywilnej

lub część ułamkowa nieruchomości stanowiąca udział wspólników spółki cywilnej - w

przypadku gdy dłużnikiem jest spółka.

”

;

2)

art. 31 otrzymuje brzmienie

„

Art. 31.

Do należności z tytułu składek stosuje się odpowiednio: art. 12, art. 26, art. 29 § 1 i 2, art. 33, art. 33a, art. 33b, art. 51 § 1, art.

55, art. 59 § 1 pkt 1, 3, 4, 8 i 9, art. 60 § 1, art. 61 § 1, art. 62 § 1, 3-5, art.

72 § 1 pkt 1 i 4 i § 2, art. 73 § 1 pkt 1 i 5, art. 77b § 1 i 2, art. 91, art. 93,

art. 93a-93c, art. 93e, art. 94, art. 97 § 1, art. 98 § 1 i 2 pkt 1, 2, 5 i 7, art.

100, art. 101, art. 105 § 1 i 2, art. 106 § 1 i 2, art. 107 § 1, 1a, i 2 pkt 2 i 4,

art. 108 § 1 i 4, art. 110 § 1, § 2 pkt 2, § 3, art. 111 § 1-4 i 5 pkt 1, art. 112,

art. 113, art. 114, art. 115, art. 116, art. 116a, art. 117, art. 118 § 1 i 2 oraz

art. 119 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

”

.

W ustawie z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych

przychodów osiąganych przez osoby fizyczne

(Dz. U. Nr 144, poz. 930, z późn. zm. po art. 21 dodaje się art. 21a w brzmieniu

„

Art. 21a.

1.

W przypadku wydania przez właściwy organ podatkowy, na podstawie przepisów ustawy

- Ordynacja podatkowa, decyzji o uznaniu prawidłowości wyboru i stosowania metody

ustalania ceny transakcyjnej między podmiotami powiązanymi, w zakresie określonym

w tej decyzji stosuje się metodę w niej wskazaną.

2.

Podatnicy, którym właściwy organ podatkowy, na podstawie przepisów ustawy - Ordynacja

podatkowa, wydał decyzję o uznaniu prawidłowości wyboru i stosowania metody ustalania

ceny transakcyjnej między podmiotami powiązanymi, dołączają do zeznania sprawozdanie

o realizacji uznanej metody ustalania ceny transakcyjnej.

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wzór sprawozdania, o którym mowa w ust. 2, w celu usprawnienia weryfikacji stosowania

metody określonej w decyzji o uznaniu prawidłowości wyboru i stosowania metody ustalania

ceny transakcyjnej między podmiotami powiązanymi, uwzględniający w szczególności dane

identyfikujące podmioty powiązane, wielkość sprzedaży uzyskanej przy zastosowaniu

uznanej metody ustalania ceny transakcyjnej, ceny stosowane w transakcjach z podmiotami

powiązanymi oraz okres stosowania metody.

”

.

W ustawie z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy

(Dz. U. Nr 83, poz. 930, z późn. zm. po art. 16 dodaje się art. 16a w brzmieniu

„

Art. 16a.

Nie podlega karze za przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, kto złożył prawnie

skuteczną, w rozumieniu przepisów ustawy - Ordynacja podatkowa, korektę deklaracji

podatkowej wraz z uzasadnieniem przyczyny korekty i w całości uiścił, niezwłocznie

lub w terminie wyznaczonym przez uprawniony organ, należność publicznoprawną uszczuploną

lub narażoną na uszczuplenie.

”

.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

sposób zapłaty i zwrotu opłaty skarbowej przez wskazanie

1)

szczegółowego sposobu zapłaty i zwrotu opłaty skarbowej,

2)

przypadków, w których zapłata opłaty skarbowej następuje znakami tej opłaty lub przez

użycie urzędowego blankietu wekslowego,

3)

wzorów znaków opłaty skarbowej oraz urzędowych blankietów wekslowych, a także warunków

ich wymiany

- uwzględniając konieczność uproszczenia postępowania podatkowego oraz zmniejszenia

kosztów jego prowadzenia.

W ustawie z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych

(Dz. U. z 2005 r. Nr 41, poz. 399) w art. 10

1)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Podatnicy są obowiązani, bez wezwania organu podatkowego, złożyć deklarację w sprawie

podatku od czynności cywilnoprawnych, według ustalonego wzoru, oraz obliczyć i wpłacić

podatek w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego, z wyłączeniem przypadków,

gdy podatek jest pobierany przez płatnika.

”

;

2)

ust. 3a-4 otrzymują brzmienie

„

3a.

Płatnicy są obowiązani

1)

założyć i prowadzić na każdy rok podatkowy osobny rejestr podatku;

2)

wpłacić pobrany podatek na rachunek organu podatkowego właściwego ze względu na siedzibę

płatnika, w terminie do 7. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano

podatek, a także przekazać w tym terminie deklarację o wysokości pobranego i wpłaconego

podatku przez płatnika według ustalonego wzoru.

3b.

Notariusze, jako płatnicy podatku, są obowiązani do przekazywania w terminie, o którym

mowa w ust. 3a pkt 2, organowi podatkowemu właściwemu ze względu na siedzibę płatnika

odpisów sporządzanych aktów notarialnych dotyczących czynności cywilnoprawnych stanowiących

przedmiot opodatkowania oraz kopii rejestrów podatku.

4.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

wzory deklaracji, o których mowa w ust. 1 i ust. 3a pkt 2, oraz szczegółowy zakres

zawartych w nich danych, w szczególności

a)

w deklaracji, o której mowa w ust. 1 - datę i miejsce dokonania czynności, imię i

nazwisko albo nazwę lub firmę strony czynności cywilnoprawnej, numer identyfikacji

podatkowej oraz miejsce zamieszkania (siedzibę) strony czynności cywilnoprawnej, zwięzłe

określenie treści i przedmiotu czynności, miejsce jego położenia lub wykonywania praw

majątkowych, podstawę opodatkowania, odliczenia od podstawy opodatkowania, stawkę

podatku, kwotę należnego podatku,

b)

w deklaracji, o której mowa w ust. 3a pkt 2 - rodzaj płatnika, imię i nazwisko płatnika

albo nazwę lub firmę, adres miejsca zamieszkania albo siedziby, numer identyfikacji

podatkowej, kwotę podatku pobranego w danym miesiącu, kwotę potrąconego wynagrodzenia

z tytułu poboru podatku oraz kwotę podatku wpłaconego naczelnikowi urzędu skarbowego

i datę sporządzenia deklaracji,

2)

szczegółowy sposób zapłaty, pobierania i zwrotu podatku, w tym czynności związane

z poborem podatku i sposób udzielania przez płatnika pouczeń stronom czynności cywilnoprawnej

oraz treść rejestrów podatku

- uwzględniając konieczność uproszczenia postępowania podatkowego oraz zmniejszenia

kosztów jego prowadzenia, jak również prawidłowy sposób poboru podatku przez płatników.

”

.

W ustawie z dnia 9 września 2000 r. o opłacie skarbowej

(Dz. U. z 2004 r. Nr 253, poz. 2532, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 7 skreśla się oznaczenie ust. 1 i uchyla się ust. 2;

2)

tytuł rozdziału 4 otrzymuje brzmienie

„

Zapłata i zwrot opłaty skarbowej

”

;

3)

art. 11 otrzymuje brzmienie

„

Art. 11.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

sposób zapłaty i zwrotu opłaty skarbowej przez wskazanie

1)

szczegółowego sposobu zapłaty i zwrotu opłaty skarbowej,

2)

przypadków, w których zapłata opłaty skarbowej następuje znakami tej opłaty lub przez

użycie urzędowego blankietu wekslowego,

3)

wzorów znaków opłaty skarbowej oraz urzędowych blankietów wekslowych, a także warunków

ich wymiany

- uwzględniając konieczność uproszczenia postępowania podatkowego oraz zmniejszenia

kosztów jego prowadzenia.

”

;

4)

w art. 13 w ust. 2 w pkt 2 uchyla się lit. a.

W ustawie z dnia 30 października 2002 r. o podatku leśnym

(Dz. U. Nr 200, poz. 1682 i Nr 216, poz. 1826) w art. 6 dodaje się ust. 10-12 w brzmieniu

„

10.

Rada gminy może określić, w drodze uchwały, warunki i tryb składania informacji o

lasach oraz deklaracji na podatek leśny za pomocą środków komunikacji elektronicznej,

w szczególności

1)

ich format elektroniczny;

2)

sposób ich przesyłania za pomocą środków komunikacji elektronicznej;

3)

rodzaje podpisu elektronicznego, którym powinny być opatrzone.

11.

Rada gminy w uchwale, o której mowa w ust. 10, uwzględnia w szczególności

1)

zakres danych zawartych we wzorach określonych uchwałą rady gminy w sprawie wzorów

informacji o lasach i deklaracji na podatek leśny oraz konieczność ich opatrzenia

podpisem elektronicznym;

2)

potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa, wiarygodności i niezaprzeczalności danych zawartych

w informacjach o lasach i deklaracjach na podatek leśny oraz potrzebę ich ochrony

przed nieuprawnionym dostępem;

3)

limity wysokości zobowiązania podatkowego, kwoty nadpłaty lub zwrotu podatku wynikające

z deklaracji na podatek leśny, a także wymagania dla poszczególnych rodzajów podpisu

elektronicznego określone w przepisach o podpisie elektronicznym, w szczególności

dotyczące weryfikacji podpisu elektronicznego i znakowania czasem.

12.

Organ podatkowy lub jednostka informatyczna obsługi administracji podatkowej poświadcza,

w formie elektronicznej, złożenie informacji o lasach i deklaracji na podatek leśny

za pomocą środków komunikacji elektronicznej.

”

.

§ 1.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych wydaje pisemne interpretacje w indywidualnych

sprawach, w których nie toczy się i nie toczyło postępowanie podatkowe lub kontrola

podatkowa albo postępowanie przed sądem administracyjnym, wyłącznie w zakresie postanowień

umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz innych ratyfikowanych umów międzynarodowych

dotyczących problematyki podatkowej.

§ 2.

Przepisy art. 14a-14d stosuje się odpowiednio, z tym że termin, o którym mowa w art.

14b § 3, wynosi 6 miesięcy od dnia otrzymania wniosku.

W ustawie z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych

(Dz. U. Nr 228, poz. 2255, z późn. zm. w art. 25a

1)

ust. 4 i 5 otrzymują brzmienie

„

4.

W celu weryfikacji oświadczeń organ właściwy występuje, do dnia 30 czerwca każdego

roku, do naczelnika urzędu skarbowego o przekazanie informacji dotyczących dochodów

osób otrzymujących świadczenia rodzinne, w zakresie określonym w zaświadczeniu, o

którym mowa w art. 23 ust. 4 pkt 1.

5.

Naczelnik urzędu skarbowego przekazuje informacje nie później niż do dnia 31 lipca

danego roku.

”

;

2)

uchyla się ust. 6.

W ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

(Dz. U. Nr 54, poz. 535 oraz z 2005 r. Nr 14, poz. 113 i Nr 90, poz. 756) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 32 dodaje się ust. 5 w brzmieniu

„

5.

Przepisy ust. 1-4 nie mają zastosowania w przypadku transakcji zawieranych pomiędzy

podmiotami powiązanymi, w odniesieniu do których właściwy organ podatkowy, na podstawie

ustawy - Ordynacja podatkowa, wydał decyzję o uznaniu prawidłowości wyboru i stosowania

metody ustalania ceny transakcyjnej między podmiotami powiązanymi.

”

;

2)

w art. 99 uchyla się ust. 16;

3)

w art. 102 uchyla się ust. 2;

4)

w art. 114 uchyla się ust. 6.

Nie podlega karze za przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, kto złożył prawnie

skuteczną, w rozumieniu przepisów ustawy - Ordynacja podatkowa, korektę deklaracji

podatkowej wraz z uzasadnieniem przyczyny korekty i w całości uiścił, niezwłocznie

lub w terminie wyznaczonym przez uprawniony organ, należność publicznoprawną uszczuploną

lub narażoną na uszczuplenie.

W ustawie z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej

(Dz. U. Nr 173, poz. 1807 i Nr 281, poz. 2777 oraz z 2005 r. Nr 33, poz. 289 i Nr 94, poz. 788) w art. 83 w ust. 2 w pkt 6 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 7 w brzmieniu

„

7)

kontrola dotyczy podmiotów, którym na mocy odrębnych przepisów właściwy organ wydał

decyzję o uznaniu prawidłowości wyboru i stosowania metody ustalania ceny transakcyjnej

między podmiotami powiązanymi - w zakresie związanym z wykonaniem tej decyzji.

”

.

1.

Podatnicy podatku są obowiązani, z zastrzeżeniem ust. 2, złożyć, w terminie miesiąca

od dnia powstania obowiązku podatkowego, właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego

zeznanie podatkowe o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych według ustalonego wzoru.

Do zeznania podatkowego dołącza się dokumenty mające wpływ na określenie podstawy

opodatkowania.

2.

Obowiązek składania zeznań podatkowych nie dotyczy przypadków, w których podatek jest

pobierany przez płatnika.

3.

W przypadku nabycia rzeczy lub praw majątkowych niewykazanych w zeznaniu podatkowym,

podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania podatkowego organowi, któremu

złożono zeznanie podatkowe, w terminie 14 dni od dnia, w którym dowiedział się o ich

nabyciu.

4.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

wzór zeznania podatkowego, a także szczegółowy zakres zawartych w nim danych, uwzględniając

w szczególności

a)

imię i nazwisko (nazwę lub firmę) oraz ostatni adres spadkodawcy, darczyńcy lub innej

osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy lub prawa majątkowe, oraz jej

numer identyfikacji podatkowej,

b)

dane dotyczące przedmiotu opodatkowania, w tym nabyte rzeczy i prawa majątkowe, miejsce

położenia tych rzeczy lub wykonywania praw majątkowych, wraz z ich wartością rynkową,

oraz długi i ciężary obciążające nabyte rzeczy i prawa majątkowe, a także nakłady

poczynione na rzeczy nabyte w drodze zasiedzenia,

c)

dane podatników obowiązanych do złożenia zeznania podatkowego, w tym imiona, nazwiska,

adresy i numery identyfikacji podatkowej, dane stanowiące podstawę zaliczenia do grupy

podatkowej, o której mowa w art. 14, oraz wielkość nabytego udziału;

2)

rodzaje dokumentów, które powinny być dołączone do zeznania podatkowego, uwzględniając

konieczność potwierdzenia nabycia rzeczy lub praw majątkowych wymienionych w zeznaniu

podatkowym, posiadania przez zbywcę tytułu prawnego do tych rzeczy lub praw, istnienia

długów i ciężarów, obciążających nabyte rzeczy lub prawa majątkowe, a przy nabyciu

w drodze zasiedzenia - poniesienie nakładów na rzecz przez nabywcę podczas biegu zasiedzenia;

3)

przypadki, w których może być złożone wspólne zeznanie podatkowe, oraz tryb jego składania,

uwzględniając konieczność uproszczenia postępowania podatkowego oraz zmniejszenia

kosztów jego prowadzenia.

1.

Notariusze są płatnikami podatku od darowizny dokonanej w formie aktu notarialnego

albo zawartej w tej formie umowy nieodpłatnego zniesienia współwłasności lub ugody

w tym przedmiocie.

2.

Płatnicy są obowiązani

1)

prowadzić rejestr podatku na każdy rok kalendarzowy odrębnie;

2)

pobrać należny podatek z chwilą sporządzenia aktu notarialnego, z zastrzeżeniem ust.

3;

3)

wpłacić pobrany podatek na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu

skarbowego właściwy według siedziby płatnika, w terminie do 7. dnia miesiąca następującego

po miesiącu, w którym pobrano podatek, a także przekazać w tym terminie deklarację

o wysokości pobranego i wpłaconego podatku przez płatnika, według ustalonego wzoru.

3.

Niepobranie podatku przez płatnika w całości lub w części może nastąpić jedynie za

uprzednią zgodą naczelnika urzędu skarbowego. W przypadku określonym w art. 12 notariusz

nie oblicza i nie pobiera podatku.

4.

Płatnicy podatku są obowiązani do przekazywania w terminie, o którym mowa w ust. 2

pkt 3, naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu ze względu na siedzibę płatnika,

odpisów sporządzanych aktów notarialnych, dotyczących czynności, z tytułu których

są płatnikami podatku, oraz kopii rejestrów podatku.

5.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych i Minister Sprawiedliwości określą,

w drodze rozporządzenia

1)

sposób pobierania przez notariuszy podatku oraz prowadzenia przez nich rejestrów podatku,

uwzględniając konieczność prawidłowego poboru podatku, w szczególności czynności związane

z poborem podatku, sposób udzielania pouczeń stronom oraz treść rejestrów podatku;

2)

wzór deklaracji, o której mowa w ust. 2 pkt 3, oraz szczegółowy zakres danych w niej

zawartych, uwzględniając w szczególności imię i nazwisko płatnika, adres jego siedziby,

numer identyfikacji podatkowej, kwotę pobranego podatku w danym miesiącu, kwotę potrąconego

wynagrodzenia z tytułu poboru podatku oraz kwotę podatku wpłaconego naczelnikowi urzędu

skarbowego i datę sporządzenia deklaracji.

§ 1.

Banki oraz spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe są obowiązane do sporządzenia

i przekazania, w formie dokumentu elektronicznego, ministrowi właściwemu do spraw

finansów publicznych jednorazowej informacji o otwartych rachunkach bankowych związanych

z prowadzeniem działalności gospodarczej, według stanu na dzień 31 grudnia 2006 r.,

w terminie do dnia 15 stycznia 2007 r.

§ 2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych mając na uwadze usprawnienie przekazywania

i przetwarzania informacji, o których mowa w § 1, określi, w drodze rozporządzenia

1)

format i tryb przekazywania dokumentu elektronicznego, uwzględniając jego zabezpieczenie

przed nieuprawnionym dostępem;

2)

wzór informacji o otwartych rachunkach bankowych oraz rachunkach w spółdzielczych

kasach oszczędnościowo-kredytowych, o których mowa w § 1, uwzględniając numer rachunku,

datę jego założenia, dane identyfikujące posiadacza rachunku, w tym nazwisko i imię

lub nazwę posiadacza, miejsce zamieszkania lub adres siedziby, rodzaj i numer identyfikatora

posiadacza rachunku, kod kraju posiadacza rachunku, numer identyfikacji podatkowej.

§ 3.

Obowiązek określony w § 1 może być wykonany za pośrednictwem instytucji, o których

mowa w art. 105 ust. 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe

(Dz. U. z 2002 r. Nr 72, poz. 665, z późn. zm..

Do zabezpieczenia zobowiązań podatkowych powstałych przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy stosuje się przepisy art. 33 § 1, art. 33b pkt 2 i art. 33c ustawy wymienionej

w art. 1 w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

Do zaległości związanych z deklaracjami, które zostały złożone przed dniem wejścia

w życie niniejszej ustawy, nie stosuje się przepisu art. 54 § 1 pkt 7a ustawy wymienionej

w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, zwany w niniejszym dziale „organem

właściwym w sprawie porozumienia”, na wniosek podmiotu krajowego, uznaje prawidłowość

wyboru i stosowania metody ustalania ceny transakcyjnej między

1)

powiązanymi ze sobą podmiotami krajowymi lub

2)

podmiotem krajowym powiązanym z podmiotem zagranicznym a tym podmiotem zagranicznym,

lub

3)

podmiotem krajowym powiązanym z podmiotem zagranicznym a innymi podmiotami krajowymi

powiązanymi z tym samym podmiotem zagranicznym

- dalej zwane „porozumieniem jednostronnym”.

§ 1.

Organ właściwy w sprawie porozumienia, na wniosek podmiotu krajowego, po uzyskaniu

zgody władzy podatkowej właściwej dla podmiotu zagranicznego powiązanego z wnioskodawcą,

uznaje prawidłowość wyboru i stosowania metody ustalania ceny transakcyjnej między

podmiotem krajowym powiązanym z podmiotem zagranicznym a tym podmiotem zagranicznym

(porozumienie dwustronne).

§ 2.

W przypadku gdy porozumienie dotyczy podmiotów zagranicznych z więcej niż jednego

państwa, jego zawarcie wymaga zgody władz podatkowych państw, właściwych dla podmiotów

zagranicznych, z którymi ma być dokonywana transakcja (porozumienie wielostronne).

Porozumienie może dotyczyć transakcji, które mają zostać dokonane po złożeniu wniosku

o zawarcie porozumienia, jak i transakcji, których realizację rozpoczęto przed dniem

złożenia wniosku.

§ 1.

W przypadku gdy władza podatkowa właściwa dla podmiotu zagranicznego nie wyraża zgody

na zawarcie porozumienia lub istnieje uzasadnione prawdopodobieństwo niewyrażenia

takiej zgody w terminie 6 miesięcy od dnia wystąpienia o nią, organ właściwy w sprawie

porozumienia zawiadamia o tym wnioskodawcę.

§ 2.

W przypadku, o którym mowa w § 1, wnioskodawca może w terminie 30 dni od dnia doręczenia

zawiadomienia

1)

wycofać wniosek o zawarcie porozumienia - za zwrotem połowy wniesionej opłaty;

2)

zmienić wniosek o zawarcie porozumienia dwustronnego na wniosek o zawarcie porozumienia

jednostronnego - za zwrotem jednej czwartej wniesionej opłaty;

3)

zmienić wniosek o zawarcie porozumienia wielostronnego na wniosek o zawarcie porozumienia

dwustronnego, jeżeli władza podatkowa tylko jednego państwa wyraża zgodę na zawarcie

porozumienia - za zwrotem jednej czwartej wniesionej opłaty;

4)

zaakceptować zawarcie porozumienia dwustronnego lub wielostronnego bez uwzględnienia

tych podmiotów zagranicznych powiązanych, których dotyczą przeszkody wymienione w

§ 1 - bez zmiany wysokości opłaty.

Przed złożeniem wniosku o zawarcie porozumienia w sprawach ustalania cen transakcyjnych

podmiot krajowy zainteresowany zawarciem porozumienia może zwrócić się do organu właściwego

w sprawie porozumienia o wyjaśnienie wszelkich wątpliwości dotyczących zawierania

porozumienia w indywidualnej sprawie, a w szczególności celowości zawierania porozumienia,

zakresu niezbędnych informacji, trybu i przypuszczalnego terminu zawarcia porozumienia

oraz przewidywanych warunków i czasu jego obowiązywania.

Wnioskujący o zawarcie porozumienia obowiązany jest do przedstawienia

1)

propozycji stosowania metody ustalania ceny transakcyjnej, a w szczególności wskazania

jednej z metod, o których mowa w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych

lub przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych;

2)

opisu sposobu stosowania proponowanej metody w odniesieniu do transakcji, która ma

być przedmiotem porozumienia, a w szczególności do wskazania

a)

zasad kalkulacji ceny transakcyjnej,

b)

prognoz finansowych, na których opiera się kalkulacja ceny transakcyjnej,

c)

analizy danych porównawczych, jakie wykorzystano do kalkulacji ceny transakcyjnej;

3)

okoliczności mogących mieć wpływ na prawidłowe ustalenie ceny transakcyjnej, a w szczególności

a)

rodzaju, przedmiotu i wartości transakcji, która ma być przedmiotem porozumienia krajowego,

b)

opisu przebiegu transakcji, w tym analizy aktywów, funkcji i ryzyk stron transakcji,

oraz opisu strategii gospodarczej stron transakcji i innych okoliczności, jeżeli ta

strategia lub okoliczności mają wpływ na cenę przedmiotu transakcji,

c)

danych dotyczących sytuacji gospodarczej w branży, w której prowadzi działalność wnioskodawca,

w tym danych dotyczących operacji gospodarczych zawieranych przez podmioty niepowiązane,

które wykorzystano do sporządzenia kalkulacji ceny transakcyjnej,

d)

struktury organizacyjnej i kapitałowej wnioskodawcy oraz podmiotów z nim powiązanych,

które są stroną transakcji, oraz opisu stosowanych przez podmioty powiązane zasad

rachunkowości finansowej;

4)

dokumentów mających istotny wpływ na wysokość ceny transakcyjnej, a w szczególności

tekstów umów, porozumień i innych dokumentów wskazujących na zamiary stron transakcji;

5)

propozycji okresu obowiązywania porozumienia;

6)

wykazu podmiotów powiązanych, z którymi ma być dokonywana transakcja, wraz z ich zgodą

na przedłożenie organowi właściwemu w sprawie porozumienia wszelkich dokumentów dotyczących

transakcji i złożenia niezbędnych wyjaśnień.

§ 1.

W razie istnienia wątpliwości dotyczących wybranej przez wnioskującego metody ustalania

ceny transakcyjnej i zasad jej stosowania lub wątpliwości do treści dokumentów załączonych

do wniosku, organ właściwy w sprawie porozumienia zwraca się o wyjaśnienie tych wątpliwości

lub przedłożenie dokumentów uzupełniających.

§ 2.

W celu wyjaśnienia wątpliwości, o których mowa w § 1, organ właściwy w sprawie porozumienia

może organizować spotkanie uzgodnieniowe.

§ 3.

Ze spotkania uzgodnieniowego sporządza się protokół. Przebieg spotkania uzgodnieniowego

może być ponadto utrwalony za pomocą aparatury rejestrującej obraz i dźwięk lub na

informatycznych nośnikach danych.

§ 1.

Do czasu wydania decyzji wnioskodawca może zmienić propozycję wyboru i stosowania

metody ustalania ceny transakcyjnej, z zastrzeżeniem § 2.

§ 2.

Jeżeli w toku postępowania organ właściwy w sprawie porozumienia stwierdzi istnienie

przeszkód, które nie pozwalają na zaakceptowanie wyboru i stosowania metody ustalania

ceny transakcyjnej przedstawionej we wniosku, zawiadamia o tych przeszkodach wnioskodawcę

oraz proponuje inną metodę ustalania ceny transakcyjnej. Zawiadomienie powinno zawierać

uzasadnienie faktyczne i prawne. Wnioskodawca w terminie 30 dni od dnia doręczenia

zawiadomienia może zmienić wniosek lub złożyć dodatkowe wyjaśnienia i dokumenty.

§ 1.

W sprawach o uznanie prawidłowości wyboru i stosowania metody ustalania ceny transakcyjnej

między podmiotami powiązanymi wydaje się decyzję, zwaną dalej „decyzją w sprawie porozumienia”.

§ 2.

Decyzję w sprawie porozumienia doręcza się podmiotom powiązanym (krajowym i zagranicznym),

z którymi mają być dokonywane transakcje, a w przypadku porozumień dwustronnych lub

wielostronnych - również władzom podatkowym właściwym dla podmiotów zagranicznych

oraz naczelnikowi urzędu skarbowego i dyrektorowi urzędu kontroli skarbowej właściwym

dla wnioskodawcy oraz właściwym dla podmiotów krajowych powiązanych z wnioskodawcą.

§ 3.

Decyzja w sprawie porozumienia zawiera w szczególności

1)

oznaczenie podmiotów objętych porozumieniem;

2)

wskazanie wartości transakcji objętych porozumieniem;

3)

wskazanie rodzaju, przedmiotu transakcji objętych porozumieniem oraz okresu, którego

ono dotyczy;

4)

wskazanie metody ustalania ceny transakcyjnej, algorytmu kalkulacji ceny oraz innych

reguł stosowania metody;

5)

określenie istotnych warunków będących podstawą stosowania metody, o której mowa w

pkt 4, z uwzględnieniem podziału ryzyka, pełnionych funkcji przez podmioty oraz marży

realizowanej przez podmioty, o których mowa w pkt 1;

6)

termin obowiązywania decyzji.

§ 4.

Termin obowiązywania decyzji w sprawie porozumienia nie może być dłuższy niż 3 lata.

§ 5.

Termin obowiązywania decyzji w sprawie porozumienia może być przedłużony na wniosek

podmiotu powiązanego, złożony nie później niż na 6 miesięcy przed upływem tego terminu,

jeżeli kryteria uznanej w tej decyzji metody ustalania ceny transakcyjnej między podmiotami

powiązanymi nie uległy zmianie. Przedłużony termin obowiązywania decyzji nie może

być dłuższy niż kolejne 3 lata.

§ 6.

Przedłużenie terminu obowiązywania decyzji w sprawie porozumienia następuje w drodze

decyzji.

§ 1.

Postępowanie w sprawie porozumienia jednostronnego powinno być zakończone bez zbędnej

zwłoki, jednak nie później niż w ciągu 6 miesięcy od dnia jego wszczęcia.

§ 2.

Postępowanie w sprawie porozumienia dwustronnego powinno być zakończone bez zbędnej

zwłoki, jednak nie później niż w ciągu roku od dnia jego wszczęcia.

§ 3.

Postępowanie w sprawie porozumienia wielostronnego powinno być zakończone bez zbędnej

zwłoki, jednak nie później niż w ciągu 18 miesięcy od dnia jego wszczęcia.

§ 1.

W przypadku zmiany stosunków gospodarczych powodującej rażącą nieadekwatność wyboru

i stosowania uznanej za prawidłową metody ustalania ceny transakcyjnej, decyzja w

sprawie porozumienia może być zmieniona lub uchylona przez organ właściwy w sprawie

porozumienia przed upływem ustalonego terminu jej obowiązywania. Zmiana lub uchylenie

decyzji następuje na wniosek strony lub z urzędu.

§ 2.

Postępowanie wszczęte na wniosek strony

1)

w sprawie zmiany decyzji powinno być zakończone bez zbędnej zwłoki, jednak nie później

niż w ciągu 2 miesięcy od dnia jego wszczęcia;

2)

w sprawie uchylenia decyzji powinno być zakończone bez zbędnej zwłoki, jednak nie

później niż w ciągu miesiąca od dnia jego wszczęcia.

§ 1.

W przypadku niespełnienia warunków, o których mowa w art. 20i § 3 pkt 3-5, określonych

w decyzji w sprawie porozumienia, organ właściwy w sprawie porozumienia stwierdza

z urzędu jej wygaśnięcie.

§ 2.

Decyzja stwierdzająca wygaśnięcie, o której mowa w § 1, wywołuje skutki prawne od

dnia doręczenia decyzji, której wygaśnięcie stwierdza.

§ 1.

Wniosek o uznanie prawidłowości wyboru i stosowania metody ustalania ceny transakcyjnej

między podmiotami powiązanymi oraz wniosek, o którym mowa w art. 20i § 5, podlega

opłacie wpłacanej na rachunek organu właściwego w sprawie porozumienia, w terminie

7 dni od dnia złożenia wniosku.

§ 2.

Wysokość opłaty od wniosku w sprawie porozumienia wynosi 1 procent wartości transakcji

będącej przedmiotem porozumienia, przy czym dla porozumienia

1)

jednostronnego

a)

dotyczącego wyłącznie podmiotów krajowych - wynosi nie mniej niż 5 000 zł i nie więcej

niż 50 000 zł,

b)

dotyczącego podmiotu zagranicznego - wynosi nie mniej niż 20 000 zł i nie więcej niż

100 000 zł;

2)

dwustronnego lub wielostronnego - wynosi nie mniej niż 50 000 zł i nie więcej niż

200 000 zł.

§ 3.

Wysokość opłaty od wniosku o przedłużenie terminu obowiązywania decyzji w sprawie

porozumienia wynosi połowę wysokości opłaty należnej od wniosku o zawarcie porozumienia.

§ 1.

Jeżeli w toku postępowania w sprawie zawarcia porozumienia organ właściwy w sprawie

porozumienia stwierdzi, iż wartość transakcji, która może być przedmiotem porozumienia,

została we wniosku podana w zaniżonej wysokości, organ ten ustala wysokość opłaty

uzupełniającej, obliczonej zgodnie z art. 20m § 2.

§ 2.

Na postanowienie w sprawie opłaty uzupełniającej służy zażalenie.

Opłaty, o których mowa w art. 20m i art. 20n, stanowią dochód budżetu państwa.

Koszty postępowania, o których mowa w art. 265 § 1 pkt 1 i 3, obciążają podmiot składający

wniosek o uznanie prawidłowości wyboru i stosowania metody ustalania ceny transakcyjnej

między podmiotami powiązanymi.

W sprawach nieuregulowanych w niniejszym dziale stosuje się odpowiednio przepisy działu

IV.

Do przedawnienia zobowiązań podatkowych powstałych przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy stosuje się przepis art. 70 § 4 ustawy wymienionej w art. 1 w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą.

1.

W przypadku wydania przez właściwy organ podatkowy, na podstawie przepisów ustawy

- Ordynacja podatkowa, decyzji o uznaniu prawidłowości wyboru i stosowania metody

ustalania ceny transakcyjnej między podmiotami powiązanymi, w zakresie określonym

w tej decyzji stosuje się metodę w niej wskazaną.

2.

Podatnicy, którym właściwy organ podatkowy, na podstawie przepisów ustawy - Ordynacja

podatkowa, wydał decyzję o uznaniu prawidłowości wyboru i stosowania metody ustalania

ceny transakcyjnej między podmiotami powiązanymi, dołączają do zeznania sprawozdanie

o realizacji uznanej metody ustalania ceny transakcyjnej.

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wzór sprawozdania, o którym mowa w ust. 2, w celu usprawnienia weryfikacji stosowania

metody określonej w decyzji o uznaniu prawidłowości wyboru i stosowania metody ustalania

ceny transakcyjnej między podmiotami powiązanymi, uwzględniający w szczególności dane

identyfikujące podmioty powiązane, wielkość sprzedaży uzyskanej przy zastosowaniu

uznanej metody ustalania ceny transakcyjnej, ceny stosowane w transakcjach z podmiotami

powiązanymi oraz okres stosowania metody.

Do korygowania deklaracji i załączników do deklaracji złożonych przed dniem wejścia

w życie niniejszej ustawy stosuje się przepis art. 274 ustawy wymienionej w art. 1

w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Do decyzji ostatecznych wydanych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje

się przepis art. 240 § 1 pkt 9-11 ustawy wymienionej w art. 1 w brzmieniu nadanym

niniejszą ustawą.

Organ podatkowy, w drodze decyzji, określa wysokość straty poniesionej przez podatnika,

jeżeli w postępowaniu podatkowym organ ten stwierdzi, że podatnik nie złożył deklaracji,

nie wykazał w deklaracji straty lub wysokość poniesionej straty różni się od wysokości

wykazanej w deklaracji, a poniesienie straty zgodnie z przepisami prawa podatkowego

uprawnia do skorzystania z ulg podatkowych.

Nadpłaty powstałe w wyniku uchylenia decyzji ostatecznych w trybie art. 240 § 1 pkt

9 ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w związku z art. 28 ust. 3 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Danii w sprawie

unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w

zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w Warszawie dnia 6 grudnia 2001 r.

(Dz. U. z 2003 r. Nr 43, poz. 368), podlegają oprocentowaniu od dnia zapłaty nienależnego podatku.

§ 1.

W sprawach wszczętych i niezakończonych przez organy podatkowe pierwszej instancji

oraz organy kontroli skarbowej przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje

się przepisy ustawy wymienionej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, z zastrzeżeniem

§ 2.

§ 2.

Wnioski o udzielenie ulg w spłacie zobowiązań podatkowych złożone przed dniem wejścia

w życie niniejszej ustawy podlegają rozpatrzeniu na podstawie przepisów ustawy wymienionej

w art. 1 w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

§ 1.

Do dnia określenia szczegółowych warunków udzielania ulg w spłacie zobowiązań podatkowych,

w przypadkach wymienionych w art. 67b § 1 pkt 3 lit. e-l ustawy wymienionej w art.

1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, odpowiednio dla danego przeznaczenia, nie

stosuje się art. 67a tej ustawy, a wnioski o udzielenie ulg w spłacie zobowiązań podatkowych

podlegają rozpatrzeniu odpowiednio na podstawie art. 48 § 1 pkt 1 i 2 oraz art. 67

ustawy wymienionej w art. 1 w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 sierpnia 2005 r.

§ 2.

Do dnia 1 maja 2007 r. wobec podatników prowadzących działalność gospodarczą w sektorze

transportu, w zakresie tej działalności, nie stosuje się art. 67a ustawy wymienionej

w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, a wnioski o udzielenie ulg

w spłacie zobowiązań podatkowych podlegają rozpatrzeniu odpowiednio na podstawie art.

48 § 1 pkt 1 i 2 oraz art. 67 ustawy wymienionej w art. 1 w brzmieniu obowiązującym

do dnia 31 sierpnia 2005 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 2005 r., z wyjątkiem

1)

art. 1 pkt 71, pkt 105, pkt 107, pkt 112, pkt 113 oraz pkt 114, które wchodzą w życie

z dniem ogłoszenia;

2)

art. 7 pkt 5 i 6, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia i mają zastosowanie do

przychodów (dochodów) uzyskanych od dnia 1 lipca 2005 r.;

3)

art. 1 pkt 1, pkt 5 w zakresie dodawanego pkt 3, pkt 8, pkt 30, pkt 94, pkt 96 lit.

b, pkt 106, pkt 108, pkt 109 lit. b i pkt 110, art. 6, art. 7 pkt 1-4, art. 10, art.

16 pkt 1 oraz art. 17, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.;

4)

art. 1 pkt 2-4, pkt 29, pkt 63, pkt 65-69, pkt 72 lit. a i pkt 73, art. 3, art. 4,

art. 5, art. 12, art. 13, art. 14 oraz art. 16 pkt 2-4, które wchodzą w życie z dniem

16 sierpnia 2006 r.;

5)

art. 1 pkt 5 w zakresie dodawanego pkt 5, pkt 49 lit. a, b i d oraz art. 18, które

wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2007 r.

Do należności z tytułu składek stosuje się odpowiednio: art. 12, art. 26, art. 29 § 1 i 2, art. 33, art. 33a, art. 33b, art. 51 § 1, art.

55, art. 59 § 1 pkt 1, 3, 4, 8 i 9, art. 60 § 1, art. 61 § 1, art. 62 § 1, 3-5, art.

72 § 1 pkt 1 i 4 i § 2, art. 73 § 1 pkt 1 i 5, art. 77b § 1 i 2, art. 91, art. 93,

art. 93a-93c, art. 93e, art. 94, art. 97 § 1, art. 98 § 1 i 2 pkt 1, 2, 5 i 7, art.

100, art. 101, art. 105 § 1 i 2, art. 106 § 1 i 2, art. 107 § 1, 1a, i 2 pkt 2 i 4,

art. 108 § 1 i 4, art. 110 § 1, § 2 pkt 2, § 3, art. 111 § 1-4 i 5 pkt 1, art. 112,

art. 113, art. 114, art. 115, art. 116, art. 116a, art. 117, art. 118 § 1 i 2 oraz

art. 119 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

Wykonanie decyzji o zabezpieczeniu następuje przez przyjęcie przez organ podatkowy,

na wniosek strony, zabezpieczenia wykonania zobowiązania określonego w decyzji o zabezpieczeniu

wraz z odsetkami za zwłokę, w formie

1)

gwarancji bankowej lub ubezpieczeniowej;

2)

poręczenia banku;

3)

weksla z poręczeniem wekslowym banku;

4)

czeku potwierdzonego przez krajowy bank wystawcy czeku;

5)

zastawu rejestrowego na prawach z papierów wartościowych emitowanych przez Skarb Państwa

lub Narodowy Bank Polski - według ich wartości nominalnej;

6)

depozytu w gotówce.

§ 1.

Gwarantem może być

1)

bank krajowy, oddział banku zagranicznego, oddział instytucji kredytowej w rozumieniu

przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe

(Dz. U. z 2002 r. Nr 72, poz. 665, z późn. zm.;

2)

krajowy zakład ubezpieczeń, główny oddział lub oddział zakładu ubezpieczeń w rozumieniu

przepisów ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o działalności ubezpieczeniowej

(Dz. U. Nr 124, poz. 1151, z późn. zm..

§ 2.

Poręczycielem może być bank krajowy, oddział banku zagranicznego, oddział instytucji

kredytowej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe.

§ 3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wykaz gwarantów i poręczycieli, o których mowa w § 1 i 2, uwzględniając możliwość

wywiązywania się przez nich z przyjętych zobowiązań.

Strona może dowolnie wybrać formę lub formy zabezpieczenia, o których mowa w art.

33d.

W sprawie przyjęcia zabezpieczenia, o którym mowa w art. 33d, wydaje się postanowienie,

na które przysługuje zażalenie.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia,

wzór formularza oświadczenia o rzeczach ruchomych oraz zbywalnych prawach majątkowych,

które mogą być przedmiotem zastawu skarbowego, uwzględniający dane identyfikujące

osobę składającą oświadczenie, rodzaj, wartość i dane identyfikacyjne rzeczy, rodzaj

i wartość prawa majątkowego, które może być przedmiotem zastawu skarbowego, ich stan

prawny wraz z ewentualnymi obciążeniami.

§ 1.

Organ podatkowy, na wniosek podatnika, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem

podatnika lub interesem publicznym może odraczać terminy przewidziane w przepisach

prawa podatkowego, z wyjątkiem terminów określonych w art. 68-71, art. 77 § 1-3, art.

79 § 2, art. 80 § 1, art. 87 § 3 i 4, art. 88 § 1 i art. 118.

§ 2.

Przepisy § 1 stosuje się odpowiednio do terminów dotyczących płatników lub inkasentów.

§ 3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

właściwość rzeczową organów podatkowych w sprawach, o których mowa w § 1, uwzględniając

właściwość organów w zakresie czynności, dla których przewidziane są terminy, oraz

termin udzielanego odroczenia.

Jeżeli w postępowaniu podatkowym po zakończeniu roku podatkowego lub innego okresu

rozliczeniowego organ podatkowy stwierdzi, że podatnik mimo ciążącego na nim obowiązku

nie złożył deklaracji, wysokość zaliczek jest inna niż wykazana w deklaracji lub zaliczki

nie zostały zapłacone w całości lub w części, organ ten wydaje decyzję, w której określa

wysokość odsetek za zwłokę na dzień złożenia zeznania podatkowego za rok podatkowy

lub inny okres rozliczeniowy, a w przypadku niezłożenia zeznania w terminie - odsetki

na ostatni dzień terminu złożenia zeznania, przyjmując prawidłową wysokość zaliczek

na podatek.

§ 1.

Podstawy opodatkowania, kwoty podatków, z zastrzeżeniem § 2, odsetki za zwłokę, opłaty

prolongacyjne, oprocentowanie nadpłat oraz wynagrodzenia przysługujące płatnikom i

inkasentom zaokrągla się do pełnych złotych w ten sposób, że końcówki kwot wynoszące

mniej niż 50 groszy pomija się, a końcówki kwot wynoszące 50 i więcej groszy podwyższa

się do pełnych złotych.

§ 2.

Zaokrąglania podstaw opodatkowania i kwot podatków nie stosuje się do opłaty skarbowej

oraz opłat, o których mowa w przepisach o podatkach i opłatach lokalnych.

§ 1.

Organ podatkowy, na wniosek podatnika, z zastrzeżeniem art. 67b, w przypadkach uzasadnionych

ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym, może

1)

odroczyć termin płatności podatku lub rozłożyć zapłatę podatku na raty;

2)

odroczyć lub rozłożyć na raty zapłatę zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę

lub odsetki określone w decyzji, o której mowa w art. 53a;

3)

umorzyć w całości lub w części zaległości podatkowe, odsetki za zwłokę lub opłatę

prolongacyjną.

§ 2.

Umorzenie zaległości podatkowej powoduje również umorzenie odsetek za zwłokę w całości

lub w takiej części, w jakiej została umorzona zaległość podatkowa.

§ 1.

Organ podatkowy na wniosek podatnika prowadzącego działalność gospodarczą może udzielać

ulg w spłacie zobowiązań podatkowych, określonych w art. 67a

1)

które nie stanowią pomocy publicznej;

2)

które stanowią pomoc de minimis - w zakresie i na zasadach określonych w bezpośrednio

obowiązujących aktach prawa wspólnotowego dotyczących pomocy w ramach zasady de minimis;

3)

które stanowią pomoc publiczną

a)

udzielaną w celu naprawienia szkód wyrządzonych przez klęski żywiołowe lub inne nadzwyczajne

zdarzenia,

b)

udzielaną w celu zapobieżenia lub likwidacji poważnych zakłóceń w gospodarce o charakterze

ponadsektorowym,

c)

udzielaną w celu wsparcia krajowych przedsiębiorców działających w ramach przedsięwzięcia

gospodarczego podejmowanego w interesie europejskim,

d)

udzielaną w celu promowania i wspierania kultury, dziedzictwa narodowego, nauki i

oświaty,

e)

będącą rekompensatą za realizację usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym

powierzonych na podstawie odrębnych przepisów,

f)

na szkolenia,

g)

na zatrudnienie,

h)

na rozwój małych i średnich przedsiębiorstw,

i)

na restrukturyzację,

j)

na ochronę środowiska,

k)

na prace badawczo-rozwojowe,

l)

regionalną,

m)

udzielaną na inne przeznaczenia określone na podstawie § 6 przez Radę Ministrów.

§ 2.

Ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych, o których mowa w art. 67a, w przypadku wymienionym

w § 1 pkt 3 lit. a, mogą być udzielane jako pomoc indywidualna albo w ramach programów

pomocowych określonych w odrębnych przepisach.

§ 3.

Ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych, o których mowa w art. 67a, w przypadku wymienionym

w § 1 pkt 3 lit. b-d, mogą być udzielane jako pomoc indywidualna zgodna z programami

rządowymi lub samorządowymi albo udzielana w ramach programów pomocowych określonych

w odrębnych przepisach.

§ 4.

Ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych, o których mowa w art. 67a, w przypadkach wymienionych

w § 1 pkt 3 lit. e-m, mogą być udzielane po spełnieniu szczegółowych warunków określonych

na podstawie § 5 i 6.

§ 5.

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzeń, szczegółowe warunki udzielania ulg

w spłacie zobowiązań podatkowych, o których mowa w art. 67a, w przypadkach wymienionych

w § 1 pkt 3 lit. e-l wraz ze wskazaniem przypadków, w których ulgi udzielane są jako

pomoc indywidualna, mając na uwadze dopuszczalne przeznaczenia i warunki udzielania

pomocy państwa określone w przepisach prawa wspólnotowego.

§ 6.

Rada Ministrów może określić, w drodze rozporządzeń, inne niż określone w § 1 pkt

3 lit. a-l, przeznaczenia pomocy udzielanej w formie ulg w spłacie zobowiązań podatkowych,

o których mowa w art. 67a, oraz szczegółowe warunki udzielania tych ulg dla określonych

przez Radę Ministrów przeznaczeń wraz ze wskazaniem przypadków, w których ulgi udzielane

są jako pomoc indywidualna, mając na uwadze dopuszczalność i warunki udzielania pomocy

państwa określone w przepisach prawa wspólnotowego.

§ 1.

Przepisy art. 67a § 1 pkt 1 i 2 oraz art. 67b stosuje się odpowiednio do należności

przypadających od płatników lub inkasentów.

§ 2.

Przepisy art. 67a oraz art. 67b stosuje się odpowiednio do należności przypadających

od spadkobierców podatnika lub płatnika oraz osób trzecich.

§ 1.

Organ podatkowy może z urzędu udzielać ulg w spłacie zobowiązań podatkowych, o których

mowa w art. 67a § 1 pkt 3, jeżeli

1)

zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że w postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się

kwoty przewyższającej wydatki egzekucyjne;

2)

kwota zaległości podatkowej nie przekracza pięciokrotnej wartości kosztów upomnienia

w postępowaniu egzekucyjnym;

3)

kwota zaległości podatkowej nie została zaspokojona w zakończonym postępowaniu likwidacyjnym

lub upadłościowym;

4)

podatnik zmarł, nie pozostawiając żadnego majątku lub pozostawił ruchomości niepodlegające

egzekucji na podstawie odrębnych przepisów albo pozostawił przedmioty codziennego

użytku domowego, których łączna wartość nie przekracza kwoty 5 000 zł, i jednocześnie

brak jest spadkobierców innych niż Skarb Państwa lub jednostka samorządu terytorialnego

oraz nie ma możliwości orzeczenia odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej.

§ 2.

W przypadkach, o których mowa w § 1 pkt 3 i 4, decyzję umarzającą zaległość podatkową

pozostawia się w aktach sprawy.

§ 3.

Przepisy § 1 pkt 3 i 4 i § 2 stosuje się odpowiednio do umarzania zaległości płatnika

lub inkasenta.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

właściwość rzeczową poszczególnych organów podatkowych w sprawach stosowania ulg w

spłacie zobowiązań podatkowych, uwzględniając wysokość kwoty będącej przedmiotem ulgi

oraz terminy wpłat podatku lub zaległości podatkowej.

Przepisy art. 70 stosuje się odpowiednio do należności płatników lub inkasentów z

tytułu niepobranych albo niewpłaconych podatków.

§ 1.

Nadpłaty wraz z ich oprocentowaniem podlegają zaliczeniu z urzędu na poczet zaległości

podatkowych wraz z odsetkami za zwłokę, odsetek za zwłokę określonych w decyzji, o

której mowa w art. 53a, oraz bieżących zobowiązań podatkowych, a w razie ich braku

podlegają zwrotowi z urzędu, chyba że podatnik złoży wniosek o zaliczenie nadpłaty

w całości lub w części na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych, z zastrzeżeniem

§ 2.

§ 2.

Nadpłaty, których wysokość nie przekracza wysokości kosztów upomnienia w postępowaniu

egzekucyjnym, podlegają z urzędu zaliczeniu na poczet zaległości podatkowych wraz

z odsetkami za zwłokę, odsetek za zwłokę określonych w decyzji, o której mowa w art.

53a, oraz bieżących zobowiązań podatkowych, a w razie ich braku - na poczet przyszłych

zobowiązań podatkowych, chyba że podatnik wystąpi o ich zwrot.

§ 3.

Przepisy § 1 i 2 stosuje się odpowiednio do zaliczania nadpłaty płatnika lub inkasenta

na poczet jego zaległości podatkowych, bieżących zobowiązań podatkowych lub zobowiązań

powstałych w związku z wykonywaniem obowiązków płatnika lub inkasenta.

§ 1.

Osoby prawne przejmujące lub osoby prawne powstałe w wyniku podziału wstępują, z dniem

podziału lub z dniem wydzielenia, we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego

prawa i obowiązki osoby prawnej dzielonej pozostające w związku z przydzielonymi im,

w planie podziału, składnikami majątku.

§ 2.

Przepis § 1 stosuje się, jeżeli majątek przejmowany na skutek podziału, a przy podziale

przez wydzielenie - także majątek osoby prawnej dzielonej, stanowi zorganizowaną część

przedsiębiorstwa.

§ 1.

Osoby prawne przejmujące lub osoby prawne powstałe w wyniku podziału (osoby nowo zawiązane)

odpowiadają solidarnie całym swoim majątkiem za zaległości podatkowe osoby prawnej

dzielonej, jeżeli majątek przejmowany na skutek podziału, a przy podziale przez wydzielenie

- także majątek osoby prawnej dzielonej, nie stanowi zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

§ 2.

Zakres odpowiedzialności osób prawnych przejmujących lub osób prawnych nowo zawiązanych

ograniczony jest do wartości aktywów netto nabytych, wynikających z planu podziału.

§ 3.

Zakres odpowiedzialności osób prawnych przejmujących lub osób prawnych nowo zawiązanych

przy podziale przez wydzielenie ograniczony jest do zaległości z tytułu zobowiązań

podatkowych powstałych do dnia wydzielenia.

§ 4.

Przepis art. 115 § 4 stosuje się odpowiednio do orzekania o odpowiedzialności podatkowej

za zaległości podatkowe osoby prawnej wykreślonej z właściwego rejestru na skutek

jej podziału.

Gwarant lub poręczyciel, którego zabezpieczenie zostało przyjęte przez organ podatkowy,

odpowiada całym swoim majątkiem, solidarnie z podatnikiem, płatnikiem, inkasentem,

ich następcą prawnym lub osobą trzecią, za zobowiązanie wynikające z decyzji, która

jest przedmiotem zabezpieczenia, wraz z odsetkami za zwłokę, oraz kosztami postępowania

egzekucyjnego powstałymi w związku z wykonaniem tej decyzji - do wysokości kwoty gwarancji

lub poręczenia i w terminie wskazanym w gwarancji lub poręczeniu.

§ 1.

Organizacja społeczna może w sprawie dotyczącej innej osoby, za jej zgodą, występować

z żądaniem

1)

wszczęcia postępowania,

2)

dopuszczenia jej do udziału w postępowaniu

- jeżeli jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji i gdy przemawia za

tym interes publiczny.

§ 2.

Organ podatkowy, uznając żądanie organizacji społecznej za uzasadnione, postanawia

o wszczęciu postępowania z urzędu lub o dopuszczeniu organizacji do udziału w postępowaniu.

Na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania lub dopuszczenia do udziału w postępowaniu

organizacji społecznej służy zażalenie.

§ 3.

Organizacja społeczna uczestniczy w postępowaniu na prawach strony.

Organ podatkowy doręcza pisma za pokwitowaniem przez pocztę, przez swoich pracowników

lub przez osoby uprawnione na podstawie odrębnych przepisów.

§ 1.

Doręczanie pism, z wyjątkiem zaświadczeń, może nastąpić za pomocą środków komunikacji

elektronicznej, w rozumieniu przepisów o świadczeniu usług drogą elektroniczną, na

adres poczty elektronicznej strony, jej przedstawiciela lub pełnomocnika, jeżeli wystąpiono

do organu podatkowego o doręczanie pism drogą elektroniczną.

§ 2.

W sprawie sporządzania struktury pism w formie dokumentów elektronicznych oraz warunków

organizacyjno-technicznych stosuje się odpowiednio przepisy ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie.

Osobom prawnym oraz jednostkom organizacyjnym niemającym osobowości prawnej pisma

doręcza się w lokalu ich siedziby lub w miejscu prowadzenia działalności - osobie

upoważnionej do odbioru korespondencji. Przepisy art. 146, art. 148 § 2 pkt 1 i 3

oraz art. 150 stosuje się odpowiednio.

§ 1.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może wystąpić do władzy Państwa Członkowskiego

Unii Europejskiej właściwej w sprawach podatkowych, zwanej dalej „obcą władzą”, z

wnioskiem o doręczenie pisma organu podatkowego.

§ 2.

Wniosek, o którym mowa w § 1, powinien zawierać dane niezbędne do identyfikacji podmiotu,

któremu ma być doręczone pismo, w szczególności nazwisko lub nazwę (firmę) oraz adres.

Pisma pochodzące od obcej władzy doręcza organ podatkowy wskazany przez ministra właściwego

do spraw finansów publicznych, stosując przepisy art. 144-154.

Przepisy art. 154a i 154b stosuje się do doręczania pism w zakresie spraw, o których

mowa w art. 305b. Pisma obcych władz w sprawach niewymienionych w art. 305b są doręczane

z zachowaniem zasady wzajemności.

Dowodami w postępowaniu podatkowym mogą być w szczególności księgi podatkowe, deklaracje

złożone przez stronę, zeznania świadków, opinie biegłych, materiały i informacje zebrane

w wyniku oględzin, informacje podatkowe oraz inne dokumenty zgromadzone w toku czynności

sprawdzających lub kontroli podatkowej, z zastrzeżeniem art. 284a § 3, art. 284b §

3 i art. 288 § 2, oraz materiały zgromadzone w toku prawomocnie zakończonego postępowania

karnego albo postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe.

Uprawnienie, o którym mowa w art. 189, przysługuje również, w toku prowadzonego postępowania,

organowi podatkowemu lub organowi kontroli skarbowej, jeżeli ustalenie istnienia lub

nieistnienia stosunku prawnego lub prawa jest niezbędne dla oceny skutków podatkowych.

§ 1.

Organ podatkowy dokonując ustalenia treści czynności prawnej, uwzględnia zgodny zamiar

stron i cel czynności, a nie tylko dosłowne brzmienie oświadczeń woli złożonych przez

strony czynności.

§ 2.

Jeżeli pod pozorem dokonania czynności prawnej dokonano innej czynności prawnej, skutki

podatkowe wywodzi się z tej ukrytej czynności prawnej.

§ 3.

Jeżeli z dowodów zgromadzonych w toku postępowania, w szczególności zeznań strony,

chyba że strona odmawia składania zeznań, wynikają wątpliwości co do istnienia lub

nieistnienia stosunku prawnego lub prawa, z którym związane są skutki podatkowe, organ

podatkowy występuje do sądu powszechnego o ustalenie istnienia lub nieistnienia tego

stosunku prawnego lub prawa.

Organ podatkowy, który wydał decyzję, jest nią związany od chwili jej doręczenia.

Decyzje, o których mowa w art. 67d, wiążą organ podatkowy od chwili ich wydania.

§ 1.

Wniesienie odwołania od decyzji organu podatkowego nie wstrzymuje jej wykonania, z

zastrzeżeniem art. 224a.

§ 2.

Organ podatkowy, z urzędu lub na wniosek strony, wstrzymuje w drodze postanowienia

wykonanie decyzji w całości lub w części, w przypadku uzasadnionym ważnym interesem

strony lub interesem publicznym.

§ 3.

Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji może być złożony również przed wniesieniem

odwołania.

§ 4.

W sprawie wstrzymania wykonania decyzji postanawia

1)

organ, który wydał decyzję - do czasu przekazania odwołania wraz z aktami sprawy właściwemu

organowi odwoławczemu;

2)

organ odwoławczy - po otrzymaniu odwołania wraz z aktami sprawy.

§ 5.

Na postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji służy zażalenie.

§ 1.

Organ podatkowy, z urzędu lub na wniosek strony, wstrzymuje wykonanie zaskarżonej

decyzji w całości lub w części do dnia wydania ostatecznej decyzji lub, w razie wniesienia

skargi do sądu administracyjnego, do momentu uprawomocnienia się orzeczenia sądu administracyjnego

w przypadku

1)

przyjęcia na wniosek strony zabezpieczenia wykonania zobowiązania wynikającego z decyzji

wraz z odsetkami za zwłokę, o którym mowa w art. 33d - wstrzymanie wykonania decyzji

następuje do wysokości zabezpieczenia, lub

2)

zabezpieczenia wykonania zobowiązania wynikającego z decyzji wraz z odsetkami za zwłokę

przez ustanowienie hipoteki przymusowej lub zastawu skarbowego korzystających z pierwszeństwa

zaspokojenia - wstrzymanie wykonania decyzji następuje do wysokości odpowiadającej

wartości przedmiotu hipoteki przymusowej lub zastawu skarbowego.

§ 2.

W zakresie, o którym mowa w § 1 pkt 1, przepisy art. 33d-33g oraz art. 224 § 4 i 5

stosuje się odpowiednio.

Organ odwoławczy zwraca akta sprawy organowi pierwszej instancji nie wcześniej niż

po upływie terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

Jednostka organizacyjna urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów

publicznych, właściwa na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług w zakresie

wymiany z Państwami Członkowskimi Unii Europejskiej informacji o tym podatku, dokonuje

czynności sprawdzających odnoszących się do dokumentów składanych do tej jednostki.

§ 1.

W razie stwierdzenia, że deklaracja zawiera błędy rachunkowe lub inne oczywiste omyłki

bądź że wypełniono ją niezgodnie z ustalonymi wymaganiami, organ podatkowy w zależności

od charakteru i zakresu uchybień

1)

koryguje deklarację, dokonując stosownych poprawek lub uzupełnień, jeżeli zmiana wysokości

zobowiązania podatkowego, kwoty nadpłaty, kwoty zwrotu podatku lub wysokości straty

w wyniku tej korekty nie przekracza kwoty 1 000 zł;

2)

zwraca się do składającego deklarację o jej skorygowanie oraz złożenie niezbędnych

wyjaśnień, wskazując przyczyny, z powodu których informacje zawarte w deklaracji podaje

się w wątpliwość.

§ 2.

Organ podatkowy

1)

uwierzytelnia kopię skorygowanej deklaracji, o której mowa w § 1 pkt 1;

2)

doręcza podatnikowi uwierzytelnioną kopię skorygowanej deklaracji wraz z informacją

o związanej z korektą deklaracji zmianie wysokości zobowiązania podatkowego, kwoty

nadpłaty lub zwrotu podatku lub wysokości straty bądź informację o braku takich zmian.

§ 3.

Na korektę, o której mowa w § 1 pkt 1, podatnik może wnieść sprzeciw do organu, który

dokonuje korekty, w terminie 14 dni od dnia doręczenia uwierzytelnionej kopii skorygowanej

deklaracji. Wniesienie sprzeciwu anuluje korektę.

§ 4.

W razie niewniesienia sprzeciwu w terminie, korekta deklaracji, o której mowa w §

1 pkt 1, wywołuje skutki prawne jak korekta deklaracji złożona przez podatnika.

§ 5.

Przepisy § 1-4 stosuje się odpowiednio do deklaracji składanych przez płatników lub

inkasentów oraz do załączników do deklaracji.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości

oraz ministrem właściwym do spraw informatyzacji, w drodze rozporządzenia, określi

sposób zabezpieczania, odtwarzania i wykorzystywania dowodów utrwalonych za pomocą

aparatury rejestrującej obraz i dźwięk lub na informatycznych nośnikach danych, uwzględniając

rodzaje czynników zewnętrznych, których działanie może spowodować zniszczenie lub

uszkodzenie dowodu, obecność przedstawiciela organu kontrolującego podczas ich odtwarzania,

formę oznakowania dowodu oraz ewidencjonowania czynności odtworzenia i wykorzystania

dowodu.

W toku postępowania w sprawie zawarcia porozumień, o których mowa w dziale Ha, dostęp

do informacji przekazanych przez przedsiębiorców w tym postępowaniu przysługuje pracownikowi

załatwiającemu sprawę, jego bezpośredniemu przełożonemu oraz ministrowi właściwemu

do spraw finansów publicznych.

Akta spraw zawarcia porozumień, o których mowa w dziale Ma, lub informacje wynikające

z tych akt, są udostępniane wyłącznie organom wymienionym w art. 297 § 1 pkt 1 i pkt

2a-7 oraz na zasadach określonych w tym przepisie.

W zakresie i na zasadach wynikających z umów o unikaniu podwójnego opodatkowania,

innych ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,

oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Wspólnota Europejska, informacje

zawarte w aktach spraw podatkowych lub inne informacje podatkowe mogą być udostępniane

właściwym władzom państw obcych, pod warunkiem że wykorzystywanie udostępnionych informacji

nastąpi zgodnie z zasadami określonymi w tych umowach.

§ 1.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych występuje do obcych władz o udzielenie

informacji oraz udziela im informacji na zasadach określonych w niniejszym rozdziale.

§ 2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może upoważnić Generalnego Inspektora

Kontroli Skarbowej, dyrektora izby skarbowej oraz dyrektora urzędu kontroli skarbowej

do występowania do obcych władz o udzielenie informacji i udzielania im informacji

na zasadach określonych w niniejszym rozdziale.