Ustawa z dnia 3 czerwca 2005 r. o wyłączeniu bezprawności posiadania bez wymaganego pozwolenia lub rejestracji broni lub amunicji przez osoby walczące o suwerenność i niepodległość Polski

1.

Ustawę stosuje się do osób, które weszły w posiadanie broni lub amunicji w związku

ze swoim udziałem w walce o suwerenność i niepodległość Polski, jeżeli udział ten

jest określony jako podstawa do nabycia uprawnień kombatanckich w rozumieniu ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących

ofiarami represji wojennych i okresu powojennego

(Dz. U. z 2002 r. Nr 42, poz. 371, z późn. zm..

2.

W razie śmierci osoby, o której mowa w ust. 1, ustawę stosuje się także do osób jej

najbliższych w rozumieniu art. 115 § 11 Kodeksu karnego.

3.

Ustawy nie stosuje się do osób, które dopuściły się któregokolwiek z czynów określonych

w art. 21 ust. 2, z zastrzeżeniem ust. 3, ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących

ofiarami represji wojennych i okresu powojennego.

1.

Wyłącza się bezprawność posiadania bez wymaganego pozwolenia lub rejestracji określonej

w art. 1 broni lub amunicji, przez osoby wobec których stosuje się ustawę. Wyłączenie

dotyczy osób objętych ustawą, które podejmą działania na podstawie ust. 2 lub art.

3 ust. 1 lub 2 - w terminach, które dla tych działań określone są w przepisach niniejszej

ustawy.

2.

Osoby, wobec których stosuje się ustawę, mogą, w terminie 24 miesięcy od dnia jej

wejścia w życie, wystąpić o pozwolenie lub rejestrację tejże broni lub amunicji lub

zadysponować nimi w inny sposób na podstawie przepisów ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji

(Dz. U. z 2004 r. Nr 52, poz. 525 i Nr 96, poz. 959).

3.

W przypadku podjęcia działań na podstawie ust. 2 przyczyną odmowy wydania pozwolenia

lub rejestracji broni lub amunicji nie może być ich dotychczasowe posiadanie bez wymaganego

pozwolenia lub rejestracji.

4.

W razie wątpliwości, czy udział w walce o suwerenność i niepodległość osoby, o której

mowa w art. 1 ust. 1, lub osoby zmarłej, o której mowa w art. 1 ust. 2, stanowi podstawę

do nabycia uprawnień kombatanckich - Policja, a w przypadku żołnierzy zawodowych Żandarmeria

Wojskowa występują o opinię do Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych.

1.

Osoby, wobec których stosuje się ustawę, mogą - w terminie 24 miesięcy od dnia jej

wejścia w życie lub w terminie 30 dni od dnia uzyskania ostatecznej decyzji o odmowie

wydania pozwolenia lub rejestracji określonych w art. 2 ust. 2, jeżeli te decyzje

zostały uzyskane w terminie późniejszym niż 23 miesiące od dnia wejścia w życie ustawy

- przekazać określoną w art. 1 broń lub amunicję wybranemu przez siebie muzeum w Polsce,

które ma prawo do gromadzenia w swoich zbiorach takiej broni lub amunicji. Tak przekazana

broń lub amunicja przechodzi na własność tego muzeum.

2.

Osoby, wobec których stosuje się ustawę, mogą - w terminie 24 miesięcy od dnia jej

wejścia w życie lub w terminie 30 dni od dnia uzyskania ostatecznej decyzji o odmowie

wydania pozwolenia lub rejestracji określonej w art. 2 ust. 2, jeżeli te decyzje zostały

uzyskane w terminie późniejszym niż 23 miesiące od dnia wejścia w życie ustawy - złożyć

określoną w art. 1 broń lub amunicję w jednostce Policji lub Żandarmerii Wojskowej.

3.

Otrzymaną, w konsekwencji zastosowania ust. 2, broń lub amunicję Policja lub Żandarmeria

Wojskowa niezwłocznie przekazuje wybranemu przez siebie muzeum w Polsce, które ma

prawo do gromadzenia w swoich zbiorach takiej broni lub amunicji. Tak przekazana broń

lub amunicja przechodzi na własność tego muzeum.

W przypadku gdy - na podstawie ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji - niezbędne okaże się deponowanie broni lub amunicji będącej przedmiotem niniejszej

ustawy, koszty z tym związane ponosi

1)

Policja, jeżeli przekazanie broni lub amunicji nastąpiło na podstawie art. 3 ust.

1 ustawy;

2)

Policja lub Żandarmeria Wojskowa, jeżeli złożenie broni lub amunicji nastąpiło na

podstawie art. 3 ust. 2 ustawy;

3)

osoba, która podjęła działania na podstawie art. 2 ust. 2 ustawy i uzyskała pozwolenie

na posiadanie broni lub amunicji lub ją zarejestrowała lub zadysponowała nimi w inny

sposób na podstawie przepisów ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.