Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 29 czerwca 2005 r. w sprawie powszechnej taksacji nieruchomości

§ 1. Rozporzàdzenie okreÊla sposób przeprowadzania powszechnej taksacji nieruchomoÊci, zwanej

dalej „taksacjà”, w tym

§ 4. 1. NieruchomoÊci reprezentatywne wybiera

si´ z uwzgl´dnieniem charakterystycznych cech dla

danego rodzaju nieruchomoÊci w danej strefie, o której mowa w art. 166 ust. 1 ustawy, zwanej dalej „strefà taksacyjnà”.

1) zakres informacji niezb´dnych przy przeprowadzaniu taksacji;

2. WartoÊç nieruchomoÊci w procesie taksacji

ustala si´ z uwzgl´dnieniem charakterystycznych cech

nieruchomoÊci wp∏ywajàcych na ich wartoÊç katastralnà.

2) cechy nieruchomoÊci wp∏ywajàce na wartoÊç katastralnà;

§ 5. Do celów taksacji wyodr´bnia si´ dwa rodzaje

gruntów

3) êród∏a danych o nieruchomoÊciach dla potrzeb

taksacji;

4) sposób ustalania wartoÊci katastralnych;

1) grunty zabudowane lub przeznaczone pod zabudow´, a tak˝e grunty przeznaczone na inne cele

ni˝ rolne i leÊne;

5) sposób zakoƒczenia taksacji;

2) grunty rolne i leÊne.

6) sposób i terminy przeprowadzania kontroli taksacji;

7) rodzaje i wzory dokumentów stosowanych przy

przeprowadzaniu taksacji oraz sposób ich sporzàdzania.

§ 2. Ilekroç w rozporzàdzeniu jest mowa o

1) ustawie — nale˝y przez to rozumieç ustaw´ z dnia

21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomoÊciami;

2) jednostce taksacyjnej — nale˝y przez to rozumieç

a) w odniesieniu do gruntu — dzia∏k´ gruntu lub

jej cz´Êç o przeznaczeniu odmiennym od dzia∏ek sàsiednich lub pozosta∏ej cz´Êci dzia∏ki,

ustalonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, lub o innym sposobie

u˝ytkowania danej cz´Êci dzia∏ki w przypadku

braku tego planu,

b) w odniesieniu do cz´Êci sk∏adowych gruntu —

budynek, lokal w budynku wielolokalowym lub

inne urzàdzenie trwale z gruntem zwiàzane.

§ 3. Zakres informacji niezb´dnych przy przeprowadzeniu taksacji obejmuje w szczególnoÊci

1) okreÊlenie osób, o których mowa w art. 170 ust. 4

ustawy, uczestniczàcych w procedurach zwiàzanych z przeprowadzeniem taksacji;

2) oznaczenie nieruchomoÊci wed∏ug ksi´gi wieczystej i katastru nieruchomoÊci;

3) przeznaczenie nieruchomoÊci ustalone w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego;

§ 6. 1. Do charakterystycznych cech gruntów zabudowanych lub przeznaczonych pod zabudow´, a tak˝e

gruntów przeznaczonych na inne cele ni˝ rolne i leÊne,

wp∏ywajàcych na wartoÊç katastralnà zalicza si´

1) po∏o˝enie;

2) przeznaczenie ustalone w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku

braku tego planu sposób u˝ytkowania;

3) stan wyposa˝enia w urzàdzenia infrastruktury

technicznej;

4) stan zagospodarowania;

5) klas´ gleboznawczà gruntu, je˝eli zosta∏a okreÊlona w katastrze nieruchomoÊci.

2. Do charakterystycznych cech gruntów rolnych

i leÊnych wp∏ywajàcych na wartoÊç katastralnà zalicza

si´

1) po∏o˝enie;

2) rodzaj u˝ytku gruntowego;

3) stan wyposa˝enia w urzàdzenia infrastruktury

technicznej s∏u˝àce produkcji rolnej lub leÊnej;

4) klas´ gleboznawczà gruntu.

3. Do charakterystycznych cech budynków wp∏ywajàcych na wartoÊç katastralnà zalicza si´

1) po∏o˝enie;

2) rodzaj budynku;

4) sposób u˝ytkowania nieruchomoÊci;

3) sposób u˝ytkowania;

5) rodzaje cz´Êci sk∏adowych gruntu.

4) wyposa˝enie w instalacje wewn´trzne;

5) dane techniczne w rozumieniu przepisów o katastrze nieruchomoÊci;

2. Granice stref taksacyjnych ustala si´ na podstawie analiz, o których mowa w ust. 1.

6) stopieƒ zu˝ycia.

§ 10. 1. Na mapie taksacyjnej sporzàdzanej na mapie katastralnej (ewidencyjnej) dla ka˝dej strefy taksacyjnej podaje si´ granice tej strefy, jej identyfikator,

wartoÊç 1 m2 powierzchni gruntu nieruchomoÊci reprezentatywnych oraz cechy tych nieruchomoÊci.

4. Do charakterystycznych cech lokali wp∏ywajàcych na wartoÊç katastralnà zalicza si´

1) po∏o˝enie w budynku;

2) rodzaj lokalu;

2. Integralnà cz´Êcià mapy taksacyjnej jest wykaz

stref taksacyjnych.

3) sposób u˝ytkowania;

4) wyposa˝enie w instalacje wewn´trzne;

3. Wykaz stref taksacyjnych zawiera

5) stopieƒ zu˝ycia.

1) identyfikator strefy taksacyjnej;

5. Do charakterystycznych cech gruntów, budynków i lokali, o których mowa w ust. 1—4, mo˝na tak˝e

zaliczaç inne cechy, je˝eli sà one charakterystyczne dla

danej strefy taksacyjnej.

2) identyfikator dzia∏ki gruntu wed∏ug katastru nieruchomoÊci;

§ 7. 1. Podstawowymi êród∏ami danych o nieruchomoÊciach dla potrzeb taksacji sà

1) kataster nieruchomoÊci;

2) ksi´gi wieczyste;

3) miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego;

4) dane o cenach transakcyjnych, czynszach i dochodach z nieruchomoÊci;

5) mapa zasadnicza;

6) geodezyjna ewidencja sieci uzbrojenia terenu;

7) dokumenty i informacje,

w art. 171 ust. 1 ustawy;

o

których

mowa

8) informacje uzyskane od organów administracji

publicznej, w tym od organów podatkowych,

a tak˝e agencji, którym Skarb Paƒstwa powierzy∏

w drodze ustaw wykonywanie prawa w∏asnoÊci

i innych praw rzeczowych na jego rzecz;

9) ustalenia dokonane podczas ogl´dzin w terenie.

2. Dodatkowymi êród∏ami danych o nieruchomoÊciach dla potrzeb taksacji mogà byç w szczególnoÊci

1) wyniki inwentaryzacji;

2) oÊwiadczenia sk∏adane przez osoby, o których mowa w art. 170 ust. 4 ustawy;

3) rejestry pozwoleƒ na budow´ i dokumentacje budowlane;

3) rodzaj gruntu;

4) wartoÊç 1 m2 powierzchni gruntu nieruchomoÊci

reprezentatywnej;

5) cechy nieruchomoÊci reprezentatywnej;

6) wspó∏czynniki korygujàce ró˝nice mi´dzy cechami

nieruchomoÊci reprezentatywnej a cechami innych nieruchomoÊci w danej strefie taksacyjnej;

7) jednostkowe wartoÊci katastralne poszczególnych

dzia∏ek gruntu.

4. Wzór wykazu stref taksacyjnych okreÊla za∏àcznik nr 1 do rozporzàdzenia.

§ 11. 1. Podstawà sporzàdzenia tabeli taksacyjnej

sà wykazy jednostek taksacyjnych o jednakowych

wartoÊciach powierzchni 1 m2 cz´Êci sk∏adowych

gruntu, okreÊlonych na podstawie oszacowania nieruchomoÊci reprezentatywnych.

2. W ka˝dej strefie taksacyjnej dla ka˝dej grupy

cz´Êci sk∏adowych gruntu sporzàdza si´ tabel´ taksacyjnà.

3. Tabela taksacyjna zawiera nast´pujàce dane

1) identyfikator strefy taksacyjnej;

2) identyfikator dzia∏ki gruntu wed∏ug katastru nieruchomoÊci;

3) rodzaj cz´Êci sk∏adowych gruntu;

4) wartoÊç 1 m2 cz´Êci sk∏adowych nieruchomoÊci

reprezentatywnej;

5) cechy nieruchomoÊci reprezentatywnej;

4) dane statystyczne G∏ównego Urz´du Statystycznego.

6) wspó∏czynniki korygujàce ró˝nice mi´dzy cechami

nieruchomoÊci reprezentatywnej a cechami innych nieruchomoÊci w danej strefie taksacyjnej;

§ 8. Mapy taksacyjne i tabele taksacyjne sporzàdza

si´ odr´bnie dla ka˝dej gminy w granicach obr´bów,

o których mowa w przepisach o katastrze nieruchomoÊci.

7) jednostkowe wartoÊci katastralne cz´Êci sk∏adowych gruntu.

§ 9. 1. Przed przystàpieniem do sporzàdzenia map

taksacyjnych i tabel taksacyjnych nale˝y dokonaç analizy danych, o których mowa w § 7.

4. Wzór tabeli taksacyjnej okreÊla za∏àcznik nr 2 do

rozporzàdzenia.

§ 12. WielkoÊci wspó∏czynników korygujàcych,

o których mowa w § 10 ust. 3 pkt 6 oraz w § 11 ust. 3

pkt 6, ustala si´ przy zastosowaniu metod analizy statystycznej.

troli wartoÊci katastralnych wszystkich nieruchomoÊci, dla których t´ wartoÊç ustalono.

§ 13. WartoÊç katastralna nieruchomoÊci sk∏ada

si´ z

2. Kontrola, o której mowa w ust. 1, obejmuje corocznà kontrol´ wartoÊci katastralnych co najmniej

20 % powierzchni nieruchomoÊci na kolejno wybranych obszarach w granicach ka˝dej gminy. Sprawdzenie aktualnoÊci wartoÊci katastralnych wpisanych

w katastrze nieruchomoÊci nast´puje przez porównanie z cenami uzyskiwanymi w obrocie nieruchomoÊciami oraz wartoÊciami nieruchomoÊci zawartymi

w wyciàgach z operatów szacunkowych przekazywanych do katastru nieruchomoÊci.

1) wartoÊci jednostki taksacyjnej, je˝eli jednostk´ t´

stanowi ca∏a nieruchomoÊç;

2) sumy wartoÊci jednostek taksacyjnych, je˝eli ka˝da z tych jednostek stanowi tylko cz´Êç nieruchomoÊci lub je˝eli stanowià one poszczególne cz´Êci

sk∏adowe gruntu.

§ 14. Po ustaleniu wartoÊci katastralnych nieruchomoÊci, wpisaniu do katastru nieruchomoÊci oraz

nadaniu im mocy danych urz´dowych na podstawie

art. 170 ustawy, organ przeprowadzajàcy taksacj´

sk∏ada wniosek do wojewody o og∏oszenie w wojewódzkim dzienniku urz´dowym obwieszczenia o zakoƒczeniu taksacji.

§ 15. 1. W okresie pi´ciu lat od zakoƒczenia taksacji lub poprzedniej kontroli taksacji dokonuje si´ kon-

3. Przy kontroli, o której mowa w ust. 1, stosuje si´

metody analizy statystycznej.

4. Wyniki kontroli taksacji przekazuje si´ do dnia

31 marca ka˝dego roku w∏aÊciwym terytorialnie gminom.

§ 16. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie

14 dni od dnia og∏oszenia.

Prezes Rady Ministrów: w z. I. Jaruga-Nowacka

Za∏àczniki do rozporzàdzenia Rady Ministrów

z dnia 29 czerwca 2005 r. (poz. 1092)

Za∏àcznik nr 1

WZÓR

Za∏àcznik nr 2

WZÓR

1092

ROZPORZÑDZENIE RADY MINISTRÓW

z dnia 29 czerwca 2005 r.

w sprawie powszechnej taksacji nieruchomoÊci

Na podstawie art. 173 ustawy z dnia 21 sierpnia

1997 r. o gospodarce nieruchomoÊciami (Dz. U.

z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 i Nr 281, poz. 2782 oraz

z 2005 r. Nr 130, poz. 1087) zarzàdza si´, co nast´puje