Ustawa z dnia 18 grudnia 2003 r. o zmianie ustawy o opakowaniach i odpadach opakowaniowych

W ustawie z dnia 11 maja 2001 r. o opakowaniach i odpadach opakowaniowych

(Dz. U. Nr 63, poz. 638 oraz z 2003 r. Nr 7, poz. 78) wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 2 otrzymuje brzmienie

„

Art. 2.

Przepisy ustawy stosuje się do opakowań wprowadzanych na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej w ramach procedury dopuszczenia do obrotu lub wewnątrzwspólnotowego obrotu,

opakowań będących przedmiotem działalności gospodarczej na terenie kraju oraz wszystkich

powstałych z nich odpadów opakowaniowych.

”

;

2)

w art. 3

a)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Opakowania obejmują następujące kategorie

1)

opakowania jednostkowe, służące do przekazywania produktu użytkownikowi w miejscu

zakupu, w tym przeznaczone do konsumpcji produktów naczynia jednorazowego użytku,

2)

opakowania zbiorcze, zawierające wielokrotność opakowań jednostkowych produktów, niezależnie

od tego, czy są one przekazywane użytkownikowi, czy też służą zaopatrywaniu punktów

sprzedaży i które można zdjąć z produktu bez naruszenia jego cech,

3)

opakowania transportowe, służące do transportu produktów w opakowaniach jednostkowych

lub zbiorczych w celu zapobiegania ich uszkodzeniom, z wyłączeniem kontenerów do transportu

drogowego, kolejowego, wodnego lub lotniczego.

”

,

b)

w ust. 3 pkt 3a otrzymuje brzmienie

„

3a)

środkach niebezpiecznych - rozumie się przez to substancje i preparaty chemiczne zaklasyfikowane

jako bardzo toksyczne, toksyczne, rakotwórcze kategorii 1 lub 2, mutagenne kategorii

1 lub 2, działające szkodliwie na rozrodczość kategorii 1 lub 2 lub niebezpieczne

dla środka z przypisanym symbolem N, określone w przepisach o substancjach i preparatach

chemicznych, oraz środki ochrony roślin zaklasyfikowane jako bardzo toksyczne lub

toksyczne dla ludzi, pszczół lub organizmów wodnych, określone w przepisach o ochronie

roślin uprawnych,

”

;

3)

tytuł rozdziału 2 otrzymuje brzmienie

„

Obowiązki producenta, importera, dokonującego wewnątrzwspólnotowego nabycia, eksportera

i dokonującego wewnątrzwspólnotowej dostawy opakowań

”

;

4)

w art. 5 w ust. 1 zdanie wstępne otrzymuje brzmienie

„

Producent, importer i dokonujący wewnątrzwspólnotowego nabycia opakowań powinni ograniczać

ilość i negatywne oddziaływanie na środowisko substancji stosowanych do produkcji

opakowań oraz wytwarzanych odpadów opakowaniowych w taki sposób, aby

”

;

5)

art. 6 otrzymuje brzmienie

„

Art. 6.

1.

Producent, importer i dokonujący wewnątrzwspólnotowego nabycia opakowań mogą je znakować.

2.

Producent, importer i dokonujący wewnątrzwspólnotowego nabycia opakowań, którzy je

znakują, są obowiązani stosować oznakowanie określające

1)

rodzaj materiałów wykorzystanych do produkcji opakowania,

2)

możliwość wielokrotnego użytku opakowania - w przypadku opakowań wielokrotnego użytku,

3)

przydatność opakowania do recyklingu - w przypadku opakowań przydatnych do recyklingu.

3.

Oznakowanie umieszcza się na opakowaniu lub na naklejonej na nim etykiecie, a jeżeli

rozmiary opakowania na to nie pozwalają - na dołączonej do niego ulotce informacyjnej,

w sposób, który nie stanowi przeszkody dla recyklingu odpadów opakowaniowych.

4.

Oznakowanie powinno być wyraźne, widoczne, czytelne i trwałe również po otwarciu opakowania.

5.

Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wzory oznakowania

opakowań, kierując się potrzebą prawidłowej gospodarki odpadami i odpadami opakowaniowymi.

”

;

6)

w art. 7

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Producent, importer, dokonujący wewnątrzwspólnotowego nabycia, eksporter i dokonujący

wewnątrzwspólnotowej dostawy opakowań są obowiązani do składania właściwemu marszałkowi

województwa rocznego sprawozdania o masie wytworzonych, przywiezionych z zagranicy

oraz wywiezionych za granicę opakowań, według rodzaju materiałów, z jakich zostały

wykonane, z wyszczególnieniem opakowań wielokrotnego użytku, oraz o przestrzeganiu

ograniczeń wynikających z art. 5 ust. 1 pkt 4, w terminie do dnia 31 marca za poprzedni

rok kalendarzowy.

”

,

b)

ust. 4 i 5 otrzymują brzmienie

„

4.

Marszałek województwa, któremu przedstawiane jest sprawozdanie, może, w drodze decyzji,

zobowiązać producenta, importera, dokonującego wewnątrzwspólnotowego nabycia, eksportera

lub dokonującego wewnątrzwspólnotowej dostawy opakowań do przedłożenia dokumentów,

o których mowa w ust. 3.

5.

Właściwość miejscową marszałka województwa ustala się według siedziby lub miejsca

zamieszkania producenta, importera, dokonującego wewnątrzwspólnotowego nabycia, eksportera

lub dokonującego wewnątrzwspólnotowej dostawy opakowań, a w przypadku braku siedziby

lub miejsca zamieszkania producenta, importera, dokonującego wewnątrzwspólnotowego

nabycia, eksportera lub dokonującego wewnątrzwspólnotowej dostawy opakowań na terenie

kraju właściwy miejscowo jest Marszałek Województwa Mazowieckiego.

”

;

7)

tytuł rozdziału 3 otrzymuje brzmienie

„

Obowiązki producenta, importera, dokonującego wewnątrzwspólnotowego nabycia, eksportera

i dokonującego wewnątrzwspólnotowej dostawy produktów w opakowaniach

”

;

8)

art. 8 otrzymuje brzmienie

„

Art. 8.

1.

Producent, importer i dokonujący wewnątrzwspólnotowego nabycia produktów w opakowaniu

są obowiązani stosować opakowania spełniające wymagania określone w art. 5 ust. 1.

2.

Przepisy art. 6 ust. 1-4 stosuje się do producenta, importera i dokonującego wewnątrzwspólnotowego

nabycia.

”

;

9)

w art. 9 ust. 1-3 otrzymują brzmienie

„

1.

Obowiązki producenta, importera i dokonującego wewnątrzwspólnotowego nabycia produktów

w opakowaniach w zakresie osiągania poziomów odzysku i recyklingu określają przepisy

o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o

opłacie produktowej i opłacie depozytowej.

2.

Obowiązki producenta, importera i dokonującego wewnątrzwspólnotowego nabycia produktów

w opakowaniach w zakresie sprawozdawczości o ilości i rodzajach stosowanych opakowań

określają przepisy o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi

odpadami oraz o opłacie produktowej i opłacie depozytowej.

3.

Eksporter i dokonujący wewnątrzwspólnotowej dostawy produktów w opakowaniach jest

obowiązany do składania właściwemu marszałkowi województwa rocznego sprawozdania o

masie wywiezionych za granicę opakowań, według rodzaju materiałów, z jakich zostały

wykonane, z wyszczególnieniem opakowań wielokrotnego użytku zastosowanych do opakowań

eksportowanych produktów, w terminie do dnia 31 marca za poprzedni rok kalendarzowy.

Przepis art. 7 ust. 5 stosuje się odpowiednio.

”

;

10)

w art. 10

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Producent, importer i dokonujący wewnątrzwspólnotowego nabycia środków niebezpiecznych

są obowiązani ustalić wysokość kaucji na opakowania jednostkowe tych środków nie niższą

niż 10% i nie wyższą niż 30% ceny środka niebezpiecznego zawartego w tym opakowaniu,

z zastrzeżeniem ust. 2.

”

,

b)

ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie

„

3.

Producent, importer i dokonujący wewnątrzwspólnotowego nabycia środków niebezpiecznych

są obowiązani odebrać na własny koszt od sprzedawcy opakowania wielokrotnego użytku

i odpady opakowaniowe po tych środkach.

4.

Jeżeli zwrot pobranej kaucji przez sprzedawcę jest niemożliwy z powodu przerwy lub

zakończenia działalności, producent, importer lub dokonujący wewnątrzwspólnotowego

nabycia środków niebezpiecznych jest obowiązany przyjmować od użytkowników opakowania

wielokrotnego użytku i odpady opakowaniowe po środkach niebezpiecznych. Przyjmując

opakowania wielokrotnego użytku i odpady opakowaniowe po tych środkach, producent,

importer lub dokonujący wewnątrzwspólnotowego nabycia jest obowiązany zwrócić pobraną

kaucję.

”

;

11)

art. 11 otrzymuje brzmienie

„

Art. 11.

1.

Producent, importer i dokonujący wewnątrzwspólnotowego nabycia, o których mowa w art.

10 ust. 1, są obowiązani do posiadania zezwolenia, o którym mowa w przepisach o odpadach,

na prowadzenie działalności w zakresie zbierania, transportu, odzysku lub unieszkodliwiania

odpadów opakowaniowych po środkach niebezpiecznych, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Wymaganie, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy producentów, importerów i dokonujących

wewnątrzwspólnotowego nabycia, którzy zlecają osobom trzecim wykonanie obowiązku gospodarowania

odpadami opakowaniowymi po środkach niebezpiecznych.

”

;

12)

w art. 13 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw środowiska

może określić, w drodze rozporządzenia, rodzaje napojów, których nie dotyczy obowiązek,

o którym mowa w ust. 1, uwzględniając wymagania higieniczno-sanitarne.

”

;

13)

w art. 16

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Sprzedawca środków niebezpiecznych jest obowiązany pobrać kaucję za opakowania jednostkowe

tych środków w wysokości ustalonej przez ich producenta, importera lub dokonującego

wewnątrzwspólnotowego nabycia, z zastrzeżeniem ust. 2.

”

,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Sprzedawca, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany przyjmować od użytkowników opakowania

wielokrotnego użytku i odpady opakowaniowe po środkach niebezpiecznych w celu ich

przekazania producentowi, importerowi lub dokonującemu wewnątrzwspólnotowego nabycia.

Przyjmując opakowania wielokrotnego użytku i odpady opakowaniowe po tych środkach,

sprzedawca jest obowiązany zwrócić pobraną kaucję.

”

;

14)

w art. 19 w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

informację o realizacji przez producentów, importerów i dokonujących wewnątrzwspólnotowego

nabycia opakowań ograniczeń wynikających z art. 5 ust. 1 pkt 4.

”

;

15)

art. 21 otrzymuje brzmienie

„

Art. 21.

Kto produkując, importując, dokonując wewnątrzwspólnotowego nabycia lub wprowadzając

do obrotu opakowania lub produkty w opakowaniach, przekracza dopuszczalną maksymalną

sumę zawartości ołowiu, kadmu, rtęci i chromu sześciowartościowego w opakowaniu,

podlega karze grzywny.

”

;

16)

po art. 21 dodaje się art. 21a w brzmieniu

„

Art. 21a.

Kto znakuje opakowania niezgodnie z zasadami określonymi w art. 6 ust. 1-4,

podlega karze grzywny.

”

;

17)

art. 22 otrzymuje brzmienie

„

Art. 22.

1.

Kto, produkując, importując, dokonując wewnątrzwspólnotowego nabycia, eksportując

lub dokonując wewnątrzwspólnotowej dostawy opakowań, nie składa marszałkowi województwa

sprawozdań o opakowaniach lub składa sprawozdanie niezgodne z dokumentami, niekompletne

lub nieterminowo,

podlega karze grzywny.

2.

Tej samej karze podlega eksporter lub dokonujący wewnątrzwspólnotowej dostawy produktów

w opakowaniu, który nie składa marszałkowi województwa sprawozdania o wywiezionych

za granicę opakowaniach.

”

;

18)

w art. 23 zdanie wstępne otrzymuje brzmienie

„

Kto, produkując, importując lub dokonując wewnątrzwspólnotowego nabycia środków niebezpiecznych

”

;

19)

w art. 28 wyrazy „opakowań po produktach będących w ofercie handlowej w tej jednostce” zastępuje się wyrazami „odpadów opakowaniowych po produktach w opakowaniach, które znajdują się w ofercie

handlowej tej jednostki”.

Przepisy ustawy stosuje się do opakowań wprowadzanych na terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej w ramach procedury dopuszczenia do obrotu lub wewnątrzwspólnotowego obrotu,

opakowań będących przedmiotem działalności gospodarczej na terenie kraju oraz wszystkich

powstałych z nich odpadów opakowaniowych.

Ustawa wchodzi w życie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w

Unii Europejskiej, z wyjątkiem art. 1 pkt 2 lit. b oraz pkt 12, które wchodzą w życie

po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Producent, importer i dokonujący wewnątrzwspólnotowego nabycia opakowań mogą je znakować.

2.

Producent, importer i dokonujący wewnątrzwspólnotowego nabycia opakowań, którzy je

znakują, są obowiązani stosować oznakowanie określające

1)

rodzaj materiałów wykorzystanych do produkcji opakowania,

2)

możliwość wielokrotnego użytku opakowania - w przypadku opakowań wielokrotnego użytku,

3)

przydatność opakowania do recyklingu - w przypadku opakowań przydatnych do recyklingu.

3.

Oznakowanie umieszcza się na opakowaniu lub na naklejonej na nim etykiecie, a jeżeli

rozmiary opakowania na to nie pozwalają - na dołączonej do niego ulotce informacyjnej,

w sposób, który nie stanowi przeszkody dla recyklingu odpadów opakowaniowych.

4.

Oznakowanie powinno być wyraźne, widoczne, czytelne i trwałe również po otwarciu opakowania.

5.

Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, wzory oznakowania

opakowań, kierując się potrzebą prawidłowej gospodarki odpadami i odpadami opakowaniowymi.

1.

Producent, importer i dokonujący wewnątrzwspólnotowego nabycia produktów w opakowaniu

są obowiązani stosować opakowania spełniające wymagania określone w art. 5 ust. 1.

2.

Przepisy art. 6 ust. 1-4 stosuje się do producenta, importera i dokonującego wewnątrzwspólnotowego

nabycia.

1.

Producent, importer i dokonujący wewnątrzwspólnotowego nabycia, o których mowa w art.

10 ust. 1, są obowiązani do posiadania zezwolenia, o którym mowa w przepisach o odpadach,

na prowadzenie działalności w zakresie zbierania, transportu, odzysku lub unieszkodliwiania

odpadów opakowaniowych po środkach niebezpiecznych, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Wymaganie, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy producentów, importerów i dokonujących

wewnątrzwspólnotowego nabycia, którzy zlecają osobom trzecim wykonanie obowiązku gospodarowania

odpadami opakowaniowymi po środkach niebezpiecznych.

Kto produkując, importując, dokonując wewnątrzwspólnotowego nabycia lub wprowadzając

do obrotu opakowania lub produkty w opakowaniach, przekracza dopuszczalną maksymalną

sumę zawartości ołowiu, kadmu, rtęci i chromu sześciowartościowego w opakowaniu,

podlega karze grzywny.

Kto znakuje opakowania niezgodnie z zasadami określonymi w art. 6 ust. 1-4,

podlega karze grzywny.

1.

Kto, produkując, importując, dokonując wewnątrzwspólnotowego nabycia, eksportując

lub dokonując wewnątrzwspólnotowej dostawy opakowań, nie składa marszałkowi województwa

sprawozdań o opakowaniach lub składa sprawozdanie niezgodne z dokumentami, niekompletne

lub nieterminowo,

podlega karze grzywny.

2.

Tej samej karze podlega eksporter lub dokonujący wewnątrzwspólnotowej dostawy produktów

w opakowaniu, który nie składa marszałkowi województwa sprawozdania o wywiezionych

za granicę opakowaniach.