Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 26 kwietnia 2004 r. w sprawie miejsca wyznaczonego lub uznanego przez organ celny, w którym mogą być dokonywane czynności przewidziane przepisami prawa celnego

§ 1. Rozporzàdzenie okreÊla

1) wymogi, jakie ma spe∏niaç miejsce wyznaczone

lub uznane przez organ celny;

2) warunki i tryb post´powania przy wyznaczaniu lub

uznawaniu oraz znoszeniu przez organ celny tych

miejsc;

3) okres, na jaki mogà zostaç przez organ celny uznane lub wyznaczone te miejsca;

4) przypadki, w których czynnoÊci przewidziane przepisami prawa celnego mogà byç dokonywane

w tych miejscach;

5) rodzaj towarów, którym mo˝e zostaç nadane przeznaczenie celne w tych miejscach.

§ 2. 1. Dyrektor izby celnej mo˝e z urz´du wyznaczyç miejsce, w którym mogà byç dokonywane czynnoÊci przewidziane przepisami prawa celnego, zwane

dalej „miejscem wyznaczonym”.

2. Dyrektor izby celnej, na wniosek osoby zainteresowanej, mo˝e uznaç miejsce, w którym mogà byç dokonywane czynnoÊci przewidziane przepisami prawa

celnego, zwane dalej „miejscem uznanym”.

§ 3. 1. Miejsce wyznaczone lub uznane powinno

spe∏niaç warunki gwarantujàce, w szczególnoÊci, zapewnienie nienaruszalnoÊci i to˝samoÊci znajdujàcych

si´ w nim towarów.

2. Miejsce wyznaczone lub uznane powinno spe∏niaç warunki techniczne, zapewniajàce mo˝liwoÊç wykonywania kontroli celnej oraz innych czynnoÊci, przewidzianych przepisami prawa celnego.

3. Miejsce wyznaczone lub uznane powinno byç

odpowiednio oznaczone tablicà informacyjnà oraz oddzielone od pozosta∏ej cz´Êci terenu lub pomieszczenia, w szczególnoÊci, za pomocà ogrodzenia, ciàg∏ej linii lub innego trwa∏ego oznaczenia.

4. Dyrektor izby celnej mo˝e odstàpiç od ˝àdania

spe∏nienia warunków okreÊlonych w ust. 2 lub 3,

w szczególnoÊci gdy miejsce wyznaczone lub uznane

———————

1) Minister Finansów kieruje dzia∏em administracji rzàdowej

— finanse publiczne, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 29 marca 2002 r.

w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra

Finansów (Dz. U. Nr 32, poz. 301, Nr 43, poz. 378 i Nr 93,

poz. 834).

sàsiaduje z obszarem morskiego przejÊcia granicznego albo gdy wyznaczenie lub uznanie miejsca nast´puje w celu jednorazowego dokonania czynnoÊci

przewidzianych przepisami prawa celnego.

§ 4. Zakres czynnoÊci, przewidzianych przepisami

prawa celnego, dokonywanych w miejscu wyznaczonym lub uznanym, nie mo˝e przekraczaç zakresu czynnoÊci przewidzianych przepisami prawa celnego, które w zale˝noÊci od rodzaju towarów lub procedur celnych, na podstawie przepisów rozporzàdzenia wydanego na podstawie art. 17 ustawy z dnia 19 marca

2004 r. — Prawo celne lub na podstawie przepisów odr´bnych, mogà byç dokonywane w urz´dzie celnym

sprawujàcym bezpoÊredni nadzór nad miejscem wyznaczonym lub uznanym, z zastrze˝eniem § 6.

§ 5. 1. Miejsce, w którym mogà byç dokonywane

czynnoÊci przewidziane przepisami prawa celnego,

mo˝e zostaç wyznaczone lub uznane zgodnie z art. 38

ust. 1 lit. a rozporzàdzenia Rady (EWG) nr 2913/92

z dnia 12 paêdziernika 1992 r. ustanawiajàcego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 302 z 19.10.1992),

ostatnio zmienionego aktem dotyczàcym warunków

przystàpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estoƒskiej,

Republiki Cypryjskiej, Republiki ¸otewskiej, Republiki

Litewskiej, Republiki W´gierskiej, Republiki Malty,

Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki S∏owenii i Republiki S∏owackiej oraz dostosowaƒ w traktatach stanowiàcych podstaw´ Unii Europejskiej (Dz. Urz. UE L 236

z 23.9.2003), zwanego dalej „Wspólnotowym Kodeksem Celnym”, z zastrze˝eniem ust. 2, je˝eli wyznaczenie lub uznanie miejsca uzasadnione jest, w szczególnoÊci

1) umowà mi´dzynarodowà;

2) wa˝nym interesem paƒstwowym;

3) wa˝nymi wzgl´dami s∏u˝bowymi;

4) brakiem technicznych mo˝liwoÊci dostarczenia towaru do urz´du celnego;

5) w∏aÊciwoÊciami towaru;

6) sprawowanym dozorem i kontrolà celnà, w szczególnoÊci gdy czynnoÊci z nimi zwiàzane, ze wzgl´dów technicznych, nie mogà odbywaç si´ w urz´dzie celnym lub sà znacznie utrudnione.

2. Miejsce, w którym mogà byç dokonywane czynnoÊci przewidziane przepisami prawa celnego, mo˝e

zostaç uznane tak˝e w pozwoleniu na stosowanie procedury uproszczonej, o której mowa w art. 76 ust. 1

lit. c Wspólnotowego Kodeksu Celnego.

§ 6. Przepisu § 4 nie stosuje si´, je˝eli w miejscu

uznanym w pozwoleniu na stosowanie procedury

uproszczonej, o której mowa w art. 76 ust. 1 lit. c Wspólnotowego Kodeksu Celnego, czynnoÊci przewidzianych

przepisami prawa celnego dokonuje w swoim imieniu

i na swojà rzecz osoba, na wniosek której dyrektor izby

celnej wyda∏ to pozwolenie.

§ 7. 1. Osoba ubiegajàca si´ o uznanie miejsca

sk∏ada wniosek do dyrektora izby celnej w∏aÊciwego

ze wzgl´du na lokalizacj´ miejsca, w którym towarom

b´dzie nadawane przeznaczenie celne.

2. Wniosek o uznanie miejsca powinien zawieraç,

w szczególnoÊci

1) imi´ i nazwisko lub nazw´ oraz miejsce zamieszkania lub adres siedziby wnioskodawcy;

2) statystyczny numer identyfikacyjny REGON, je˝eli

zgodnie z przepisami o statystyce publicznej wnioskodawca ma obowiàzek z∏o˝enia wniosku o nadanie tego numeru;

3) numer identyfikacji podatkowej NIP, je˝eli zgodnie

z przepisami o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i p∏atników wnioskodawca podlega obowiàzkowi identyfikacyjnemu i otrzyma∏ ten numer;

4) adres miejsca, o uznanie którego wnosi wnioskodawca;

5) wskazanie czynnoÊci, przewidzianych przepisami

prawa celnego, które b´dà dokonywane w miejscu uznanym;

6) wskazanie przeznaczeƒ celnych, jakie b´dà nadawane towarom w miejscu uznanym.

3. Do wniosku o uznanie miejsca nale˝y do∏àczyç

1) dokumenty potwierdzajàce prowadzenie przez

wnioskodawc´ dzia∏alnoÊci gospodarczej;

2) zaÊwiadczenie o nadaniu wnioskodawcy statystycznego numeru identyfikacyjnego REGON lub

oÊwiadczenie, ˝e zgodnie z przepisami o statystyce publicznej wnioskodawca nie mia∏ obowiàzku

z∏o˝enia wniosku o nadanie tego numeru;

3) decyzj´ o nadaniu wnioskodawcy numeru identyfikacji podatkowej NIP lub oÊwiadczenie, ˝e zgodnie z przepisami o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i p∏atników wnioskodawca nie podlega obowiàzkowi identyfikacyjnemu i nie otrzyma∏ tego numeru;

4) potwierdzenie zg∏oszenia rejestracyjnego podatnika podatku od towarów i us∏ug lub oÊwiadczenie,

˝e zgodnie z przepisami o podatku od towarów

i us∏ug podatnik nie ma obowiàzku dokonania

zg∏oszenia rejestracyjnego;

5) dokument, potwierdzajàcy tytu∏ prawny wnioskodawcy do u˝ytkowania miejsca, które ma zostaç

uznane, lub inny dokument, potwierdzajàcy prawo

korzystania z tego miejsca;

Poz. 967

6) szczegó∏owy opis miejsca i jego plan sytuacyjny;

7) opis warunków, które majà zapewniaç nienaruszalnoÊç i to˝samoÊç towarów;

8) okreÊlenie wyposa˝enia i sprz´tu technicznego,

niezb´dnego do wykonywania w miejscu uznanym kontroli celnej lub innych czynnoÊci przewidzianych przepisami prawa celnego;

9) dane lub dokumenty uzasadniajàce uznanie miejsca.

4. W przypadku, o którym mowa w § 5 ust. 2, wymogi dotyczàce wniosku o uznanie miejsca, w którym

b´dà dokonywane czynnoÊci przewidziane przepisami

prawa celnego, regulujà przepisy dotyczàce procedury uproszczonej.

5. Dokumenty, o których mowa w ust. 3, powinny

zawieraç dane aktualne w dniu z∏o˝enia wniosku

o uznanie miejsca.

6. Dokumentów, o których mowa w ust. 3, nie do∏àcza si´ do wniosku o uznanie miejsca, je˝eli zosta∏y

one wczeÊniej z∏o˝one dyrektorowi izby celnej, do którego sk∏adany jest wniosek, a dane w nich zawarte sà

nadal aktualne. W takim przypadku wnioskodawca

jest obowiàzany do wskazania sprawy, przy której z∏o˝ono te dokumenty.

7. Do wniosku o uznanie miejsca, w którym czynnoÊci przewidziane przepisami prawa celnego zostanà

dokonane jednorazowo, dokumentów, o których mowa w ust. 3 pkt 1—5 i 7—8, nie do∏àcza si´. W takim

przypadku wnioskodawca powinien z∏o˝yç pisemne

oÊwiadczenie o spe∏nieniu warunków okreÊlonych

w § 3 ust. 1.

8. Dokumenty, o których mowa w ust. 3 pkt 1—5,

przedk∏ada si´ w oryginale lub uwierzytelnionych kopiach. Na ˝àdanie wnioskodawcy zwraca si´ orygina∏

dokumentu, po potwierdzeniu, na za∏àczonej kopii,

zgodnoÊci z orygina∏em.

§ 8. Przed wydaniem decyzji w sprawie uznania

miejsca, dyrektor izby celnej, mo˝e za˝àdaç od osoby,

która z∏o˝y∏a wniosek o uznanie tego miejsca, przedstawienia

1) opinii naczelnika urz´du celnego, w∏aÊciwego

miejscowo dla tego miejsca, w sprawie mo˝liwoÊci sprawowania dozoru celnego w tym miejscu;

2) innych danych lub dokumentów, je˝eli jest to niezb´dne do stwierdzenia, ˝e warunki, o których mowa w § 3 ust. 1—3, zosta∏y spe∏nione.

§ 9. 1. W decyzji o wyznaczeniu lub uznaniu miejsca dyrektor izby celnej okreÊla, w szczególnoÊci

1) towary, które nie mogà byç obejmowane procedurà celnà w tym miejscu, poprzez podanie dzia∏ów

Wspólnej Taryfy Celnej, stanowiàcej za∏àcznik nr I

do rozporzàdzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia

23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej

i statystycznej oraz Wspólnej Taryfy Celnej

(Dz. Urz. WE L 256 z 7.9.1987), ostatnio zmienionego rozporzàdzeniem Komisji (WE) nr 2344/2003

z dnia 30 grudnia 2003 r. zmieniajàcym za∏àcznik

nr I do rozporzàdzenia Rady (EWG) nr 2658/87

w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej

oraz Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE L 346

z 31.12. 2003);

2) rodzaje przeznaczeƒ celnych, które mogà byç

nadawane w tym miejscu;

3) zakres czynnoÊci przewidzianych przepisami prawa celnego, które b´dà dokonywane w tym miejscu, oraz szczegó∏owy tryb i warunki ich wykonywania;

4) numer identyfikacyjny miejsca wyznaczonego lub

uznanego;

5) urzàd celny sprawujàcy bezpoÊredni nadzór nad

miejscem wyznaczonym lub uznanym.

2. Decyzj´ o uznaniu lub wyznaczeniu miejsca wydaje si´ na okres nie d∏u˝szy ni˝ 2 lata.

Poz. 967

poinformowania tego organu o zmianie danych zawartych we wniosku lub do∏àczonych do niego dokumentach.

2. W wypadku niewywiàzania si´ z obowiàzku,

o którym mowa w ust. 1, przepis § 12 ust. 2 stosuje si´

odpowiednio.

§ 12. 1. Dyrektor izby celnej wydaje decyzj´ o zniesieniu miejsca uznanego, je˝eli

1) wystàpi o to osoba, na wniosek której wydano decyzj´ o uznaniu miejsca;

2) miejsce uznane przesta∏o spe∏niaç warunki, o których mowa w § 3 ust. 1 lub 2;

3) nastàpi wygaÊni´cie lub utrata tytu∏u prawnego,

przys∏ugujàcego osobie, o której mowa w pkt 1, do

u˝ytkowania lub korzystania z miejsca uznanego;

4) og∏oszono likwidacj´ bàdê upad∏oÊç osoby, o której mowa w pkt 1;

5) osoba kierujàca dzia∏alnoÊcià gospodarczà wnioskodawcy zosta∏a skazana prawomocnym wyrokiem za przest´pstwo przeciwko wiarygodnoÊci

dokumentów, mieniu, obrotowi pieni´dzmi i papierami wartoÊciowymi, obrotowi gospodarczemu lub za przest´pstwo skarbowe.

3. Na wniosek osoby zainteresowanej, z∏o˝ony

przed up∏ywem terminu wa˝noÊci decyzji o uznaniu

miejsca, wa˝noÊç decyzji mo˝e byç przed∏u˝ana na

dalsze, nie d∏u˝sze ni˝ dwuletnie, okresy. Do wniosku

o przed∏u˝enie wa˝noÊci takiej decyzji nie do∏àcza si´

dokumentów, o których mowa w § 7 ust. 3, je˝eli dane

w nich zawarte sà aktualne.

2. Dyrektor izby celnej mo˝e wydaç decyzj´ o zniesieniu miejsca uznanego, je˝eli

4. Przed up∏ywem terminu wa˝noÊci decyzji o wyznaczeniu miejsca, wa˝noÊç decyzji mo˝e byç przed∏u˝ana przez organ celny na dalsze, nie d∏u˝sze ni˝ dwuletnie, okresy.

1) osoba, na wniosek której wydano decyzj´ o uznaniu miejsca, w sposób istotny naruszy∏a przepisy

prawa zwiàzane z przywozem lub wywozem towarów;

5. Wyznaczenie lub uznanie miejsca w celu jednorazowego dokonania czynnoÊci przewidzianych przepisami prawa celnego nie wymaga decyzji administracyjnej.

2) zapewnienie w∏aÊciwego dozoru i kontroli celnej

w miejscu uznanym wymaga stosowania przez organy celne Êrodków i nak∏adów niewspó∏miernych do zakresu prowadzonej dzia∏alnoÊci;

§ 10. 1. Dyrektor izby celnej prowadzi rejestr

miejsc wyznaczonych lub uznanych, nadajàc im numery identyfikacyjne, sk∏adajàce si´ z nast´pujàcych

cz´Êci

3) uznanie miejsca przesta∏o byç uzasadnione okolicznoÊciami, o których mowa w § 5 ust. 1;

1) PL — symbol kraju;

2) 6 cyfr — kod izby celnej;

3) 2 litery — okreÊlenie statusu miejsca, gdzie „MW”

oznacza miejsce wyznaczone, a „MU” oznacza

miejsce uznane;

4) 4 cyfry — wyró˝nik cyfrowy miejsca wyznaczonego lub uznanego znajdujàcego si´ na terenie w∏aÊciwoÊci miejscowej izby celnej.

4) osoba, na wniosek której wydano decyzj´ o uznaniu miejsca, zaprzesta∏a prowadzenia dzia∏alnoÊci

gospodarczej.

§ 13. Przepisy § 12 stosuje si´ odpowiednio przy

wydawaniu przez dyrektora izby celnej decyzji o zniesieniu miejsca wyznaczonego.

§ 14. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie

14 dni od dnia og∏oszenia.2)

Minister Finansów: w z. E. Mucha

2. Przepisu ust. 1 nie stosuje si´ do miejsc wyznaczonych lub uznanych w celu jednorazowego dokonania czynnoÊci przewidzianych przepisami prawa celnego.

§ 11. 1. Osoba, na wniosek której dyrektor izby celnej uzna∏ miejsce, jest obowiàzana do niezw∏ocznego

———————

2) Z dniem wejÊcia w ˝ycie niniejszego rozporzàdzenia traci

moc rozporzàdzenie Ministra Finansów z dnia 24 wrzeÊnia

2003 r. w sprawie miejsca wyznaczonego lub uznanego

przez organ celny, w którym mogà byç dokonywane czynnoÊci przewidziane przepisami prawa celnego (Dz. U.

Nr 176, poz. 1715).

967

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA FINANSÓW1)

z dnia 26 kwietnia 2004 r.

w sprawie miejsca wyznaczonego lub uznanego przez organ celny, w którym mogà byç dokonywane

czynnoÊci przewidziane przepisami prawa celnego

Na podstawie art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. — Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 622) zarzàdza si´, co nast´puje