Ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o wyrobach budowlanych

Ustawa określa zasady wprowadzania do obrotu wyrobów budowlanych, zasady kontroli

wyrobów budowlanych wprowadzonych do obrotu oraz zasady działania organów administracji

publicznej w tej dziedzinie.

Ilekroć w ustawie jest mowa o

1)

wyrobie budowlanym - należy przez to rozumieć rzecz ruchomą, bez względu na stopień

jej przetworzenia, przeznaczoną do obrotu, wytworzoną w celu zastosowania w sposób

trwały w obiekcie budowlanym, wprowadzaną do obrotu jako wyrób pojedynczy lub jako

zestaw wyrobów do stosowania we wzajemnym połączeniu stanowiącym integralną całość

użytkową i mającą wpływ na spełnienie wymagań podstawowych, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane

(Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 oraz z 2004 r. Nr 6, poz. 41);

2)

aprobacie technicznej - należy przez to rozumieć pozytywną ocenę techniczną przydatności

wyrobu budowlanego do zamierzonego stosowania, uzależnioną od spełnienia wymagań podstawowych

przez obiekty budowlane, w których wyrób budowlany jest stosowany;

3)

europejskiej aprobacie technicznej - należy przez to rozumieć pozytywną ocenę techniczną

przydatności wyrobu budowlanego do zamierzonego stosowania, uzależnioną od spełnienia

wymagań podstawowych przez obiekty budowlane, w których wyrób jest stosowany, wydaną

zgodnie z wymaganiami Unii Europejskiej;

4)

krajowej deklaracji zgodności - należy przez to rozumieć oświadczenie producenta stwierdzające,

na jego wyłączną odpowiedzialność, że wyrób budowlany jest zgodny z Polską Normą wyrobu

albo aprobatą techniczną;

5)

znaku budowlanym - należy przez to rozumieć zastrzeżony znak wskazujący zapewnienie

odpowiedniego stopnia zaufania, to znaczy, że dany wyrób budowlany jest zgodny z Polską

Normą wyrobu albo aprobatą techniczną;

6)

producencie - należy przez to rozumieć także upoważnionego przedstawiciela producenta;

7)

sprzedawcy - należy przez to rozumieć podmiot przekazujący innemu podmiotowi wyrób

budowlany wprowadzony do obrotu, w celu jego dalszego przekazania bądź zastosowania

w obiekcie budowlanym;

8)

właściwym organie - należy przez to rozumieć organy nadzoru budowlanego, stosownie

do ich właściwości, określonej w art. 11, 13 i 14.

1.

Organem opiniodawczo-doradczym Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawach

wyrobów budowlanych jest Rada Wyrobów Budowlanych, zwana dalej „Radą”.

2.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego powołuje i odwołuje członków Rady spośród osób

rekomendowanych przez organizacje producentów branży budowlanej oraz organizacje konsumenckie.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego może powoływać do Rady i odwoływać z niej również

inne osoby dysponujące szczególną wiedzą techniczną, ekonomiczną lub prawną w sprawach

wyrobów budowlanych.

3.

Rada uchwala regulamin określający organizację i tryb jej działania.

4.

Członkom Rady nie przysługuje wynagrodzenie za udział w pracach i posiedzeniach Rady,

a także zwrot kosztów przejazdu i noclegów.

Wyrób budowlany może być wprowadzony do obrotu, jeżeli nadaje się do stosowania przy

wykonywaniu robót budowlanych, w zakresie odpowiadającym jego właściwościom użytkowym

i przeznaczeniu, to jest ma właściwości użytkowe umożliwiające prawidłowo zaprojektowanym

i wykonanym obiektom budowlanym, w których ma być zastosowany w sposób trwały, spełnienie

wymagań podstawowych.

1.

Wyrób budowlany nadaje się do stosowania przy wykonywaniu robót budowlanych, jeżeli

jest

1)

oznakowany CE, co oznacza, że dokonano oceny jego zgodności z normą zharmonizowaną

albo europejską aprobatą techniczną bądź krajową specyfikacją techniczną państwa członkowskiego

Unii Europejskiej lub Europejskiego Obszaru Gospodarczego, uznaną przez Komisję Europejską

za zgodną z wymaganiami podstawowymi, albo

2)

umieszczony w określonym przez Komisję Europejską wykazie wyrobów mających niewielkie

znaczenie dla zdrowia i bezpieczeństwa, dla których producent wydał deklarację zgodności

z uznanymi regułami sztuki budowlanej, albo

3)

oznakowany, z zastrzeżeniem ust. 4, znakiem budowlanym, którego wzór określa załącznik

nr 1 do niniejszej ustawy.

2.

Oznakowanie CE wyrobu budowlanego, który nie stwarza szczególnego zagrożenia dla zdrowia

lub bezpieczeństwa oraz nie odpowiada lub odpowiada częściowo specyfikacjom technicznym,

o których mowa w ust. 1 pkt 1, jest także dopuszczalne, wyłącznie po dokonaniu stosownej

oceny zgodności.

3.

Wzór oznakowania CE określa załącznik nr 2 do niniejszej ustawy.

4.

Minister właściwy do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej może

określić, w drodze rozporządzenia, wykaz norm zharmonizowanych i wytycznych do europejskich

aprobat technicznych Europejskiej Organizacji do spraw Aprobat Technicznych (EOTA),

zwanych dalej „wytycznymi do europejskich aprobat technicznych”, których zakres przedmiotowy

obejmuje wyroby budowlane, podlegające obowiązkowi oznakowania CE.

5.

W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 4, należy określić normy zharmonizowane i wytyczne

do europejskich aprobat technicznych, których zakres przedmiotowy obejmuje wyroby

budowlane mogące stwarzać szczególne zagrożenie dla zdrowia lub bezpieczeństwa, mając

na uwadze odpowiednie ustalenia Komisji Europejskiej w tym zakresie.

Oznakowanie CE wyrobu budowlanego wprowadzonego do obrotu na podstawie niniejszej

ustawy, do którego mają zastosowanie przepisy wydane na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności

(Dz. U. Nr 166, poz. 1360, z 2003 r. Nr 80, poz. 718, Nr 130, poz. 1188, Nr 170, poz. 1652 i Nr 229, poz. 2275 oraz z 2004 r. Nr 70, poz. 631), przewidujące takie oznakowanie, wskazuje, że wyrób budowlany spełnia wymagania zasadnicze,

określone w tych przepisach.

1.

Przy dokonywaniu oceny zgodności, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, można stosować

następujące metody

1)

wstępne badanie reprezentatywnego wzorca wyrobu (badanie typu) prowadzone przez producenta

lub notyfikowaną jednostkę;

2)

badanie próbek pobranych w zakładzie produkcyjnym, prowadzone przez producenta lub

notyfikowaną jednostkę, zgodnie z ustalonym planem badań;

3)

badanie sondażowe próbek pobranych w zakładzie produkcyjnym, w obrocie handlowym lub

na budowie, prowadzone przez producenta lub notyfikowaną jednostkę;

4)

badanie przez producenta lub notyfikowaną jednostkę próbek z partii przygotowanej

do wysłania albo dostarczonej odbiorcy;

5)

wewnętrzną (zakładową) kontrolę produkcji;

6)

wstępną inspekcję zakładu produkcyjnego i zakładowej kontroli produkcji przez notyfikowaną

jednostkę;

7)

dozorowanie, ocenę i akceptację zakładowej kontroli produkcji przez notyfikowaną jednostkę.

2.

Minister właściwy do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej określi,

w drodze rozporządzenia

1)

systemy oceny zgodności, z zastosowaniem metod, o których mowa w ust. 1, wymagania,

jakie powinny spełniać notyfikowane jednostki uczestniczące w ocenie zgodności, oraz

sposób oznaczania wyrobów oznakowaniem CE, uwzględniając odpowiednie wymagania Unii

Europejskiej;

2)

polskie jednostki organizacyjne upoważnione do wydawania europejskich aprobat technicznych,

zakres i formę aprobat, tryb ich udzielania, uchylania lub zmiany oraz sposób ustalania

odpłatności, mając na uwadze, że jednostki wydające europejskie aprobaty techniczne

powinny

a)

uzależniać pozytywną ocenę przydatności wyrobu do zamierzonego zastosowania w budownictwie

od spełnienia przez obiekt budowlany, w którym stosuje się ten wyrób, wymagań podstawowych,

b)

dokonywać oceny przydatności wyrobu w oparciu o podstawy naukowe i wiedzę praktyczną,

c)

zapewniać podejmowanie bezstronnych rozstrzygnięć,

d)

dokonywać analiz danych w sposób zapewniający uzyskanie wyważonej oceny.

3.

Minister właściwy do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej ogłosi,

w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”

wykaz

1)

mandatów udzielonych przez Komisję Europejską na opracowanie: europejskich norm zharmonizowanych

oraz wytycznych do europejskich aprobat technicznych, wraz z zakresem przedmiotowym

tych mandatów;

2)

jednostek organizacyjnych państw członkowskich Unii Europejskiej upoważnionych do

wydawania europejskich aprobat technicznych;

3)

wytycznych do europejskich aprobat technicznych, mając na uwadze stosowne ustalenia

w tym zakresie Komisji Europejskiej, opublikowane w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich

oraz publikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej;

4)

wyrobów budowlanych, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2.

1.

Oznakowanie wyrobu budowlanego znakiem budowlanym jest dopuszczalne, z zastrzeżeniem

ust. 2-4, jeżeli producent, mający siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

dokonał oceny zgodności i wydał, na swoją wyłączną odpowiedzialność, krajową deklarację

zgodności z Polską Normą wyrobu albo aprobatą techniczną. Ocena zgodności obejmuje

właściwości użytkowe wyrobu budowlanego, odpowiednio do jego przeznaczenia, mające

wpływ na spełnienie przez obiekt budowlany wymagań podstawowych.

2.

Wyrób budowlany wytwarzany tradycyjnie, na określonym terenie przy użyciu metod sprawdzonych

w wieloletniej praktyce, przeznaczony do lokalnego stosowania, zwany dalej „regionalnym

wyrobem budowlanym”, może być oznakowany znakiem budowlanym, na wyłączną odpowiedzialność

producenta.

3.

O uznaniu, że dany wyrób budowlany jest regionalnym wyrobem budowlanym, orzeka, w

drodze decyzji, na wniosek producenta, właściwy wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego.

4.

Oznakowanie znakiem budowlanym regionalnego wyrobu budowlanego jest dopuszczalne wyłącznie

po uzyskaniu decyzji, o której mowa w ust. 3, oraz wydaniu, przez producenta, na jego

wyłączną odpowiedzialność, oświadczenia, że wyrób budowlany został wytworzony w sposób,

o którym mowa w ust. 2, i nadaje się do stosowania zgodnie z przeznaczeniem.

5.

Producent jest obowiązany do przechowywania krajowej deklaracji zgodności i innych

dokumentów związanych z wprowadzaniem do obrotu wyrobu budowlanego, o którym mowa

w art. 5 ust. 1 pkt 3.

6.

Minister właściwy do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej określi,

w drodze rozporządzenia, sposoby

1)

deklarowania zgodności wyrobów budowlanych;

2)

znakowania wyrobów budowlanych znakiem budowlanym.

7.

W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 6, określa się w szczególności

1)

tryb deklarowania zgodności oraz wymagane systemy oceny zgodności dla poszczególnych

grup wyrobów, mając na uwadze metody, o których mowa w art. 7 ust. 1;

2)

zawartość i wzór krajowej deklaracji zgodności;

3)

zakres informacji dołączanej do wyrobu budowlanego znakowanego znakiem budowlanym.

1.

Aprobaty technicznej udziela się dla wyrobu budowlanego, dla którego nie ustanowiono

Polskiej Normy wyrobu, albo wyrobu budowlanego, którego właściwości użytkowe, odnoszące

się do wymagań podstawowych, różnią się istotnie od właściwości określonej w Polskiej

Normie wyrobu, objętego

1)

mandatem udzielonym przez Komisję Europejską na opracowanie norm zharmonizowanych

lub wytycznych do europejskich aprobat technicznych;

2)

wykazem, o którym mowa w ust. 7.

2.

Aprobaty technicznej udziela się odpłatnie, na koszt wnioskodawcy, na czas określony

dla wyrobu budowlanego, dla którego nie ustanowiono Polskiej Normy wyrobu, albo wyrobu

budowlanego, którego właściwości użytkowe, odnoszące się do wymagań podstawowych,

różnią się od właściwości określonych w Polskiej Normie wyrobu.

3.

Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio do zmiany lub przedłużenia ważności aprobaty

technicznej.

4.

Aprobata techniczna jest udzielana na podstawie oceny właściwości użytkowych i przewidywanej

trwałości należycie zidentyfikowanego wyrobu budowlanego, potwierdzonych, w zależności

od potrzeb, badaniami, obliczeniami, oględzinami, opiniami ekspertów i innymi dokumentami,

z zastosowaniem przepisów szczególnych, w tym techniczno-budowlanych i Polskich Norm

wyrobów.

5.

Jednostki organizacyjne udzielające aprobat technicznych są obowiązane przekazywać

bezzwłocznie do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego informację o udzielonej aprobacie,

która powinna zawierać

1)

numer aprobaty technicznej;

2)

nazwę wyrobu budowlanego;

3)

określenie wnioskodawcy;

4)

określenie rodzaju wyrobu budowlanego, jego typu i przeznaczenie;

5)

wskazanie okresu ważności aprobaty technicznej.

6.

Minister właściwy do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej określi,

w drodze rozporządzenia

1)

sposób udzielania, zmiany i uchylania aprobat technicznych;

2)

jednostki organizacyjne upoważnione do ich wydawania;

3)

wysokość odpłatności z tytułu weryfikacji wniosku o udzielenie aprobaty technicznej;

4)

sposób ustalania odpłatności za przeprowadzone czynności związane z udzielaniem, zmianą

lub przedłużeniem ważności aprobaty technicznej.

7.

Minister właściwy do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej może

określić, w drodze rozporządzenia, wykaz wyrobów budowlanych, nieobjętych mandatami,

o których mowa w ust. 1 pkt 1, dla których możliwe jest ustanowienie aprobaty technicznej,

na wniosek jednostki organizacyjnej upoważnionej do wydawania aprobat technicznych.

8.

W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 6, należy uwzględnić, że postępowanie aprobacyjne

powinno być prowadzone w sposób najmniej uciążliwy dla wnioskodawców i zapewnić podejmowanie

bezstronnych rozstrzygnięć, a ustalone opłaty za przeprowadzone czynności związane

z udzielaniem, zmianą lub przedłużeniem ważności aprobaty technicznej powinny odpowiadać

rzeczywistym kosztom tych czynności.

1.

Dopuszczone do jednostkowego zastosowania w obiekcie budowlanym są wyroby budowlane

wykonane według indywidualnej dokumentacji technicznej, sporządzonej przez projektanta

obiektu lub z nim uzgodnionej, dla których producent wydał oświadczenie, że zapewniono

zgodność wyrobu budowlanego z tą dokumentacją oraz z przepisami.

2.

Indywidualna dokumentacja techniczna, o której mowa w ust. 1, powinna zawierać opis

rozwiązania konstrukcyjnego, charakterystykę materiałową i informację dotyczącą projektowanych

właściwości użytkowych wyrobu budowlanego oraz określać warunki jego zastosowania

w danym obiekcie budowlanym, a także, w miarę potrzeb, instrukcję obsługi i eksploatacji.

3.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1, powinno zawierać

1)

nazwę i adres wydającego oświadczenie;

2)

nazwę wyrobu budowlanego i miejsce jego wytworzenia;

3)

identyfikację dokumentacji technicznej;

4)

stwierdzenie zgodności wyrobu budowlanego z dokumentacją techniczną oraz przepisami;

5)

adres obiektu budowlanego (budowy), w którym wyrób budowlany ma być zastosowany;

6)

miejsce i datę wydania oraz podpis wydającego oświadczenie.

Wyroby wytworzone w celu zastosowania w obiekcie budowlanym w sposób trwały, o właściwościach

użytkowych, umożliwiających prawidłowo zaprojektowanym i wykonanym obiektom budowlanym

spełnienie wymagań podstawowych, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, można stosować

przy wykonywaniu robót budowlanych wyłącznie, jeżeli wyroby te zostały wprowadzone

do obrotu zgodnie z przepisami odrębnymi.

Organami właściwymi w sprawach wyrobów budowlanych wprowadzonych do obrotu, w zakresie

uregulowanym w niniejszej ustawie, oraz organami wyspecjalizowanymi, w rozumieniu

ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności, są

1)

wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego;

2)

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego.

Do podstawowych obowiązków właściwych organów należy kontrola wprowadzonych do obrotu

wyrobów budowlanych, prowadzenie postępowań administracyjnych w tym zakresie oraz

wykonywanie zadań, o których mowa w art. 39 ust. 3 pkt 1-4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności.

1.

Do obowiązków wojewódzkiego inspektora nadzoru budowlanego należy

1)

prowadzenie kontroli planowych i doraźnych;

2)

prowadzenie postępowań administracyjnych w I instancji;

3)

udział w kontrolach prowadzonych przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego - na

jego wezwanie;

4)

zlecanie badań pobranych w toku kontroli próbek wyrobów budowlanych;

5)

bezzwłoczne przekazywanie do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanowień i

decyzji;

6)

wydawanie dla organów celnych opinii o wyrobach budowlanych.

2.

Wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego sporządza wojewódzki roczny plan kontroli

i przedkłada go do zatwierdzenia Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego, do dnia

15 listopada roku poprzedzającego rok objęty planem.

3.

Wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego wprowadza do planu, o którym mowa w ust.

2, zadania wskazane przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego.

4.

Wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego sporządza sprawozdanie z wykonania planu,

o którym mowa w ust. 2, uwzględniając kontrole doraźne, i przekazuje je do końca marca

roku następnego Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego. W sprawozdaniu należy zawrzeć

informacje sprawozdawcze przekazywane Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów,

zwanemu dalej „Prezesem UOKiK”.

1.

Do obowiązków Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego należy;

1)

prowadzenie Krajowego Wykazu Zakwestionowanych Wyrobów Budowlanych;

2)

zatwierdzanie wojewódzkich rocznych planów kontroli;

3)

przedstawianie Prezesowi UOKiK do zaopiniowania okresowych planów kontroli wprowadzonych

do obrotu wyrobów budowlanych, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1;

4)

sporządzanie i przekazywanie Prezesowi UOKiK rocznych sprawozdań z przeprowadzonych

kontroli wprowadzonych do obrotu wyrobów budowlanych, o których mowa w art. 5 ust.

1 pkt 1.

2.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego może

1)

sporządzać roczne plany kontroli;

2)

prowadzić kontrole planowe i doraźne;

3)

zlecać badania pobranych, w toku kontroli, próbek wyrobów budowlanych.

3.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego może wezwać wojewódzkiego inspektora nadzoru

budowlanego do

1)

udziału w prowadzonej kontroli, o której mowa w ust. 2 pkt 2;

2)

przeprowadzenia doraźnej kontroli w określonym zakresie;

3)

wprowadzenia do wojewódzkiego rocznego planu kontroli określonych zadań.

1.

W Krajowym Wykazie Zakwestionowanych Wyrobów Budowlanych, zwanym dalej „Wykazem”,

są gromadzone dane i informacje dotyczące wyrobów budowlanych podlegających oznakowaniu

znakiem budowlanym, niezgodnych z wymaganiami określonymi w niniejszej ustawie, a

w szczególności

1)

dane umożliwiające identyfikację zakwestionowanego wyrobu budowlanego;

2)

informacje o

a)

rodzaju i zakresie niezgodności zakwestionowanego wyrobu budowlanego,

b)

środkach, jakie zastosowano w odniesieniu do zakwestionowanego wyrobu budowlanego,

c)

zagrożeniach, jakie może spowodować zakwestionowany wyrób budowlany, wraz z określeniem

tych zagrożeń.

2.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego dokonuje wpisów do Wykazu w przypadku wydania

decyzji, o których mowa w art. 30 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 oraz w art. 31 ust. 1 pkt

2 i ust. 2.

3.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, na wniosek wojewódzkiego inspektora nadzoru

budowlanego lub z urzędu, usuwa wpis w Wykazie, nie wcześniej niż w terminie 6 miesięcy

od dnia, w którym decyzje, o których mowa w art. 30 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 oraz w art.

31 ust. 1 pkt 2 i ust. 2, stały się ostateczne, w przypadku gdy

1)

producent udowodni, że wycofał z obrotu wszystkie egzemplarze zakwestionowanego wyrobu

budowlanego;

2)

niezgodności zakwestionowanego wyrobu budowlanego z wymaganiami określonymi w niniejszej

ustawie zostały usunięte.

4.

Wykaz jest publicznie dostępny.

5.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego może, w każdym czasie, podać do publicznej wiadomości

informacje zawarte w Wykazie.

6.

Minister właściwy do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej określi,

w drodze rozporządzenia, sposób prowadzenia Wykazu.

7.

Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 6, powinno określać w szczególności

1)

wzór Wykazu;

2)

sposób dokonywania i usuwania wpisów w tym Wykazie;

3)

niezbędne informacje o decyzjach, o których mowa w art. 30 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 oraz

w art. 31 ust. 1 pkt 2 i ust. 2.

1.

Właściwy organ wszczyna kontrolę z urzędu, a w przypadku wyrobów budowlanych, o których

mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, również na wniosek Prezesa UOKiK.

2.

Właściwy organ lub osoba działająca z jego upoważnienia, zwane dalej „kontrolującym”,

mają prawo wstępu na teren, na którym jest prowadzona działalność gospodarcza polegająca

na obrocie wyrobami budowlanymi.

3.

W kontroli prowadzonej przez właściwy organ, a dotyczącej wyrobów budowlanych, o których

mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, może uczestniczyć, za zgodą tego organu, pracownik Urzędu

Ochrony Konkurencji i Konsumentów, upoważniony przez Prezesa UOKiK.

1.

Kontrolę przeprowadza się w siedzibie kontrolowanego lub w miejscu wykonywania jego

działalności, w czasie jej wykonywania oraz w obecności kontrolowanego.

2.

Czynności kontrolne mogą być przeprowadzone w siedzibie właściwego organu, jeżeli

jest to niezbędne do wyjaśnienia okoliczności sprawy.

3.

Kontrola może dotyczyć wyrobu budowlanego, prawidłowości jego oznakowania lub dokumentacji

technicznej dotyczącej tego wyrobu.

4.

Kontrolowany oraz inne podmioty posiadające dowody lub informacje niezbędne do ustalenia,

czy wyrób budowlany spełnia wymagania określone niniejszą ustawą, są obowiązani do

przekazania tych dowodów i udzielenia informacji na żądanie organu prowadzącego kontrolę.

5.

Żądanie, o którym mowa w ust. 4, powinno zawierać

1)

określenie rodzaju dowodów oraz rodzaju i zakresu informacji, którego dotyczy;

2)

wskazanie celu żądania;

3)

określenie terminu udostępnienia dowodów lub udzielenia informacji;

4)

pouczenie o skutkach nieudostępnienia żądanych dowodów lub informacji albo udostępnienia

dowodów lub informacji nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd.

1.

W trakcie kontroli kontrolujący może żądać od kontrolowanego producenta przedstawienia,

w wyznaczonym terminie, w szczególności

1)

deklaracji zgodności wyrobu budowlanego;

2)

nazwy i adresu producenta, jeżeli kontrolowanym jest jego upoważniony przedstawiciel;

3)

wykazu uwzględnionych specyfikacji technicznych, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt

1 lub ust. 2, uwzględnionych Polskich Norm wyrobu albo aprobat technicznych;

4)

ogólnego opisu wyrobu budowlanego, schematów oraz instrukcji obsługi tego wyrobu.

2.

W przypadku uzasadnionych wątpliwości co do zgodności wyrobu budowlanego z wymaganiami

określonymi w niniejszej ustawie, kontrolujący może dodatkowo zażądać od producenta

przedstawienia, w wyznaczonym terminie, dokumentów związanych z oceną zgodności, a

w szczególności

1)

sprawozdania z przeprowadzonych badań;

2)

informacji o wewnętrznej (zakładowej) kontroli produkcji.

3.

W przypadku gdy kontrolowany wyrób budowlany stwarza zagrożenie dla życia, zdrowia,

mienia lub środowiska, kontrolujący może zażądać od producenta przedstawienia, w wyznaczonym

terminie, pełnej dokumentacji technicznej.

4.

W trakcie kontroli kontrolujący może żądać od kontrolowanego sprzedawcy, w szczególności

1)

wskazania nazwy i adresu producenta;

2)

ogólnego opisu wyrobu budowlanego, schematów oraz instrukcji obsługi tego wyrobu.

5.

W trakcie kontroli kontrolujący może ponadto w szczególności

1)

badać dokumenty w zakresie objętym kontrolą oraz żądać od producenta sporządzenia

ich kopii oraz tłumaczeń na język polski, jeżeli jest to niezbędne do przeprowadzenia

kontroli;

2)

dokonywać oględzin wyrobów budowlanych w zakresie objętym kontrolą;

3)

legitymować osoby w celu stwierdzenia ich tożsamości, jeżeli jest to niezbędne dla

potrzeb kontroli;

4)

żądać od kontrolowanego udzielenia w wyznaczonym terminie pisemnych i ustnych wyjaśnień

w sprawach objętych zakresem kontroli;

5)

przesłuchiwać osoby w charakterze strony, świadka lub biegłego, jeżeli jest to niezbędne

do wyczerpującego wyjaśnienia okoliczności sprawy;

6)

zasięgać opinii biegłych, jeżeli jest to niezbędne dla potrzeb kontroli;

7)

zabezpieczać dowody, wyroby budowlane, pomieszczenia lub środki przewozowe;

8)

pobierać nieodpłatnie próbki wyrobów budowlanych do badań.

6.

Kontrolowany jest obowiązany

1)

umożliwić kontrolującemu dokonanie czynności kontrolnych, o których mowa w ust. 5;

2)

potwierdzić zgodność kopii dokumentów z oryginałami.

1.

Informacje uzyskane przez właściwy organ w trakcie kontroli lub postępowania administracyjnego

nie podlegają ujawnieniu, jeżeli przekazujący je wskaże przyczynę, z powodu której

wnioskuje o ich nieujawnienie.

2.

Informacje uzyskane w trakcie kontroli lub postępowania administracyjnego, objęte

tajemnicą producenta lub sprzedawcy, rozumiane jako nieujawnione do wiadomości publicznej

informacje techniczne, technologiczne oraz organizacyjne producenta lub sprzedawcy

bądź inne informacje, co do których producent lub sprzedawca podjął niezbędne działania

w celu zachowania ich poufności, mogą być wykorzystane wyłącznie do celów, dla których

zostały zgromadzone.

3.

Jeżeli zachodzi potrzeba ujawnienia informacji, o których mowa w ust. 1 lub 2, oraz

dowodów uzyskanych w trakcie kontroli lub postępowania administracyjnego, właściwy

organ lub Prezes UOKiK - w przypadku wyrobów, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1,

ujawni je w zakresie niezbędnym do wyjaśnienia podjętych rozstrzygnięć.

1.

Kontrolujący jest uprawniony, za okazaniem legitymacji służbowej, do wstępu na teren

jednostki kontrolowanej, poruszania się po tym terenie oraz znajdujących się tam obiektach

i pomieszczeniach.

2.

Do kontrolującego stosuje się przepisy bezpieczeństwa i higieny pracy obowiązujące

w jednostce kontrolowanej.

1.

Kontrolujący dokumentuje ustalenia kontroli w protokole kontroli, który przedstawia

kontrolowanemu do podpisu.

2.

Kontrolowany może zgłosić uwagi bezpośrednio do protokołu kontroli lub wnieść je na

piśmie, w terminie 7 dni od dnia przedstawienia protokołu do podpisu.

3.

Właściwy organ jest obowiązany ustosunkować się do uwag zgłoszonych do protokołu kontroli

niezwłocznie, jednak nie później niż w terminie 14 dni od dnia ich otrzymania.

1.

Właściwy organ może, w drodze postanowienia, dokonać zabezpieczenia dowodów na czas

niezbędny do realizacji zadań kontroli. Na postanowienie przysługuje zażalenie.

2.

Zabezpieczeniu, o którym mowa w ust. 1, podlegają w szczególności dokumenty, informacje

oraz wyroby budowlane, jeżeli stanowią lub mogą stanowić dowód nieprawidłowości stwierdzonych

w toku kontroli.

3.

Właściwy organ, który wydał w I instancji postanowienie, o którym mowa w ust. 1, stwierdza

jego wygaśnięcie, jeżeli ustały przyczyny powodujące konieczność zabezpieczenia dowodów.

1.

W związku z wykonywaniem czynności kontrolnych kontrolujący korzysta z ochrony przewidzianej

w Kodeksie karnym dla funkcjonariuszy publicznych.

2.

Właściwy miejscowo komendant Policji jest obowiązany, na wniosek właściwego organu,

do zapewnienia kontrolującemu pomocy Policji w trakcie wykonywania kontroli.

1.

Minister właściwy do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej określi,

w drodze rozporządzenia, sposób przygotowania i prowadzenia kontroli przez właściwe

organy.

2.

Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, powinno określać w szczególności

1)

sposób zabezpieczania dowodów, pomieszczeń i środków przewozowych;

2)

wzór upoważnienia do przeprowadzania kontroli;

3)

wzory protokołów kontroli.

1.

W przypadku gdy producent nie przedstawi kontrolującemu dokumentów związanych z oceną

zgodności wyrobu budowlanego bądź z przedstawionych dokumentów nie wynika, że wyrób

budowlany spełnia wymagania określone niniejszą ustawą, właściwy organ może poddać

wyrób budowlany badaniom lub zlecić ich przeprowadzenie.

2.

W celu ustalenia, czy wyrób budowlany spełnia wymagania określone niniejszą ustawą,

można pobierać próbki wyrobu budowlanego, w ilościach niezbędnych do przeprowadzenia

badań.

3.

Pobranie próbki wyrobu budowlanego stwierdza się przez sporządzenie protokołu.

4.

Równocześnie z pobraniem próbki wyrobu budowlanego należy, z zastrzeżeniem ust. 6,

pobrać i zabezpieczyć dodatkową próbkę kontrolną wyrobu budowlanego z tej samej partii

w ilości odpowiadającej ilości pobranej do badań.

5.

Próbka kontrolna jest przechowywana przez kontrolowanego, do czasu jej zwolnienia

przez właściwy organ, w warunkach uniemożliwiających zmianę jakości lub cech charakterystycznych

wyrobu budowlanego.

6.

Próbki kontrolnej nie pobiera się, jeżeli

1)

pobranie próbki byłoby utrudnione z uwagi na wartość, rodzaj lub niewielką ilość wyrobu

budowlanego;

2)

przechowanie próbki w warunkach uniemożliwiających zmianę jakości lub cech charakterystycznych

wyrobu budowlanego jest niemożliwe.

1.

Właściwy organ może zlecić badanie pobranych próbek wyrobu budowlanego lub próbek

kontrolnych akredytowanemu laboratorium.

2.

Po przeprowadzeniu badań sporządza się sprawozdanie z badań, które dołącza się do

protokołu kontroli.

3.

Jeżeli przeprowadzone badania wykazały, że wyrób budowlany nie spełnia wymagań określonych

niniejszą ustawą, producent jest obowiązany do uiszczenia opłaty stanowiącej równowartość

kosztów przeprowadzonych badań. Do kosztów tych zalicza się koszty badań przeprowadzonych

przez laboratoria, o których mowa w ust. 1, oraz koszty transportu i przechowywania

próbki.

4.

Opłatę, o której mowa w ust. 3, właściwy organ ustala, w drodze postanowienia, na

które przysługuje zażalenie. Opłatę uiszcza się w terminie 14 dni od dnia doręczenia

postanowienia. W przypadku nieuiszczenia jej w terminie podlega ona ściągnięciu w

trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

5.

Opłata, o której mowa w ust. 3, stanowi dochód budżetu państwa.

6.

W przypadku gdy przeprowadzone badania wykazały, że wyrób budowlany spełnia wymagania

określone niniejszą ustawą, koszty przeprowadzonych badań ponosi Skarb Państwa.

1.

Minister właściwy do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej określi,

w drodze rozporządzenia

1)

sposób pobierania oraz badania próbki wyrobu budowlanego;

2)

wzór protokołu pobrania próbki wyrobu budowlanego lub próbki kontrolnej;

3)

sposób zabezpieczenia próbek wyrobu budowlanego i próbek kontrolnych;

4)

wzór sprawozdania z badań;

5)

sposób postępowania z pozostałościami po próbkach;

6)

sposób ustalania, uiszczania i zwrotu opłaty, o której mowa w art. 26 ust. 3.

2.

Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, należy uwzględnić, że sposób pobierania

próbki nie może stanowić nadmiernego utrudnienia dla kontrolowanego, sposób zabezpieczenia

próbki powinien zapewnić jej ochronę przed zniszczeniem lub uszkodzeniem, a koszty

badań powinny odpowiadać rzeczywistym kosztom pobrania, badania, transportu i przechowywania

próbki.

Postępowanie w sprawie wyrobów budowlanych niespełniających wymagań określonych w

niniejszej ustawie wszczyna się z urzędu, na podstawie ustaleń kontroli.

1.

W razie konieczności przeprowadzenia badań w celu stwierdzenia, czy wyrób budowlany

spełnia wymagania określone w niniejszej ustawie, właściwy organ może wydać postanowienie

o zabezpieczeniu wyrobu budowlanego albo jego określonej partii. Na postanowienie

przysługuje zażalenie.

2.

Postanowienie, o którym mowa w ust. 1, traci ważność po upływie 2 miesięcy od dnia

doręczenia.

3.

Zabezpieczenia wyrobu budowlanego albo jego określonej partii dokonuje się przez jego

opieczętowanie oraz sporządzenie inwentaryzacji w formie protokołu.

1.

Właściwy organ, w wyniku kontroli dotyczącej sprzedawcy, w przypadku stwierdzenia,

że wyrób budowlany nie spełnia wymagań określonych w niniejszej ustawie, orzeka, w

drodze decyzji

1)

zakaz dalszego przekazywania określonej partii wyrobu budowlanego, nakładając na producenta

obowiązek zapewnienia usunięcia w wyznaczonym terminie określonych nieprawidłowości,

albo

2)

nakaz wycofania z obrotu wyrobu budowlanego albo jego określonej partii.

2.

W przypadku niewykonania obowiązku nałożonego w decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt

1, właściwy organ, w drodze decyzji, zakazuje obrotu określoną partią wyrobu budowlanego.

3.

Decyzje, o których mowa w ust. 1 i 2, podlegają natychmiastowemu wykonaniu.

4.

W przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 2 lub w ust. 2, właściwy organ

jest obowiązany do przeprowadzenia niezwłocznie kontroli dotyczącej producenta.

5.

Decyzje, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i w ust. 2, przekazuje się niezwłocznie właściwemu

organowi ze względu na siedzibę lub miejsce zamieszkania producenta wyrobu budowlanego,

stanowiącego przedmiot tych decyzji.

1.

Właściwy organ, w wyniku kontroli dotyczącej producenta, w przypadku stwierdzenia,

że wyrób budowlany nie spełnia wymagań określonych w niniejszej ustawie, nakazuje,

w drodze decyzji

1)

wstrzymanie wprowadzania do obrotu wyrobu budowlanego albo jego określonej partii,

nakładając obowiązek usunięcia w wyznaczonym terminie określonych nieprawidłowości,

albo

2)

wycofanie z obrotu wyrobu budowlanego albo jego określonej partii lub

3)

ograniczenie dalszego przekazywania wyrobu budowlanego użytkownikowi, konsumentowi

i sprzedawcy.

2.

W przypadku niewykonania obowiązku nałożonego w decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt

1, właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, wycofanie z obrotu wyrobu budowlanego

albo jego określonej partii.

3.

W decyzjach, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, właściwy organ nakazuje także powiadomienie

przez stronę postępowania konsumentów lub użytkowników wyrobu budowlanego o stwierdzonych

niezgodnościach z wymaganiami określonymi niniejszą ustawą, określając termin i sposób

ich powiadomienia.

4.

Decyzje, o których mowa w ust. 1 i 2, podlegają natychmiastowemu wykonaniu.

5.

W decyzji, o której mowa w art. 30 ust. 1 pkt 2, właściwy organ może także nakazać

producentowi odkupienie wyrobu na żądanie osób, które faktycznie nim władają.

6.

W przypadku wydania decyzji stwierdzającej, że wyrób budowlany nie spełnia wymagań

określonych niniejszą ustawą, właściwy organ może nakazać zniszczenie wyrobu budowlanego,

na koszt producenta, jeżeli w inny sposób nie może usunąć zagrożeń spowodowanych przez

ten wyrób.

7.

Decyzje, o których mowa w ust. 1 i 6, wydaje się w zależności od rodzaju stwierdzonych

niezgodności wyrobu budowlanego z wymaganiami określonymi niniejszą ustawą oraz od

stopnia zagrożenia powodowanego przez wyrób budowlany, mając na celu wyłącznie odwrócenie

grożącego niebezpieczeństwa lub usunięcie już istniejącego oraz zapewnienie bezpieczeństwa,

zdrowia i życia konsumentów.

Właściwy organ wydaje decyzję o umorzeniu postępowania, jeżeli

1)

stwierdzi, że wyrób budowlany spełnia wymagania określone niniejszą ustawą;

2)

niezgodność wyrobu budowlanego z wymaganiami określonymi niniejszą ustawą została

usunięta albo wyrób ten został wycofany z obrotu;

3)

postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.

1.

Stronami w postępowaniu administracyjnym są: producent lub sprzedawca określonej partii

wyrobu budowlanego.

2.

Organizacja społeczna może występować z żądaniem dopuszczenia do udziału w postępowaniu

administracyjnym tylko w przypadku, gdy strona postępowania jest członkiem tej organizacji.

Przepisów art. 31 § 1, 4 i 5 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się w postępowaniach prowadzonych na podstawie niniejszej ustawy.

Kto

1)

wprowadza do obrotu wyrób budowlany nienadający się do stosowania przy wykonywaniu

robót budowlanych,

2)

umieszcza znak budowlany na wyrobie budowlanym, który nie spełnia wymagań określonych

w niniejszej ustawie,

3)

umieszcza na wyrobie budowlanym znak podobny do znaku budowlanego, mogący wprowadzić

w błąd nabywcę lub użytkownika tego wyrobu,

podlega grzywnie do 100 000 zł.

Kto utrudnia lub udaremnia wykonywanie czynności kontrolnych właściwego organu, podlega

karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny.

Orzekanie w sprawach określonych w art. 34 i w art. 35 następuje na podstawie przepisów

Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.

W ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane

(Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 oraz z 2004 r. Nr 6, poz. 41) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 3 uchyla się pkt 16 i 18;

2)

art. 10 otrzymuje brzmienie

„

Art. 10.

Wyroby wytworzone w celu zastosowania w obiekcie budowlanym w sposób trwały, o właściwościach

użytkowych, umożliwiających prawidłowo zaprojektowanym i wykonanym obiektom budowlanym

spełnienie wymagań podstawowych, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, można stosować

przy wykonywaniu robót budowlanych wyłącznie, jeżeli wyroby te zostały wprowadzone

do obrotu zgodnie z przepisami odrębnymi.

”

;

3)

uchyla się art. 10a;

4)

w art. 20 w ust. 1 pkt 3a otrzymuje brzmienie

„

3a)

sporządzanie lub uzgadnianie indywidualnej dokumentacji technicznej, o której mowa

w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o wyrobach budowlanych (Dz. U.

Nr 92, poz. 881);

”

;

5)

art. 46 otrzymuje brzmienie

„

Art. 46.

Kierownik budowy (rozbiórki), a jeżeli jego ustanowienie nie jest wymagane - inwestor,

jest obowiązany przez okres wykonywania robót budowlanych przechowywać dokumenty stanowiące

podstawę ich wykonania, a także oświadczenie dotyczące wyrobów budowlanych jednostkowo

zastosowanych w obiekcie budowlanym, o których mowa w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia

16 kwietnia 2004 r. o wyrobach budowlanych, oraz udostępniać te dokumenty przedstawicielom

uprawnionych organów.

”

;

6)

w art. 81a w ust. 1 w pkt 2 uchyla się lit. c;

7)

w art. 93 pkt 1a otrzymuje brzmienie

„

1a)

przy wykonywaniu robót budowlanych stosuje wyroby, naruszając przepis art. 10,

”

.

W ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności

(Dz. U. Nr 166, poz. 1360 oraz z 2003 r. Nr 80, poz. 718, Nr 130, poz. 1188, Nr 170, poz. 1652 i Nr 229, poz. 2275 oraz z 2004 r. Nr 70, poz. 631) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1 ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Przepisów art. 7, art. 13 ust. 1 i 2, art. 40, art. 40b-40k, art. 41- 41c, art. 42

oraz art. 45 nie stosuje się do wyrobów budowlanych w rozumieniu ustawy z dnia 16

kwietnia 2004 r. o wyrobach budowlanych (Dz. U. Nr 92, poz. 881). Ilekroć w przepisach

ustawy jest mowa o zasadniczych wymaganiach, w przypadku wyrobów budowlanych należy

przez to rozumieć wymagania podstawowe, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane

(Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 oraz z 2004 r. Nr 6, poz. 41 i Nr 92, poz. 881).

”

;

2)

w art. 6 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

szczegółowymi wymaganiami określonymi w rozporządzeniach wydanych na podstawie art.

10 ust. 1 albo

”

;

3)

w art. 39a

a)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Prezes UOKiK dokonuje wpisów do rejestru w przypadku wydania decyzji, o których mowa

1)

w art. 41c ust. 2 pkt 2 i 3 oraz ust. 3;

2)

w art. 30 ust. 1 pkt 2 i ust. 2, art. 31 ust. 1 pkt 2, ust. 2 i 6 oraz art. 32 ustawy

z dnia 16 kwietnia 2004 r. o wyrobach budowlanych.

”

,

b)

po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu

„

4a.

Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio do wyrobów budowlanych w rozumieniu ustawy

z dnia 16 kwietnia 2004 r. o wyrobach budowlanych, z tym że terminy usunięcia wpisu

liczy się od dnia, w których stały się ostateczne decyzje, o których mowa w ust. 3

pkt 2.

”

.

Jednostki organizacyjne udzielające aprobat technicznych są obowiązane, w terminie

do dnia 1 lipca 2004 r., przekazać do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego informacje,

o których mowa w art. 9 ust. 5, dotyczące udzielonych przed dniem wejścia w życie

niniejszej ustawy aprobat technicznych.

Wyroby budowlane dopuszczone do obrotu i powszechnego stosowania w budownictwie na

podstawie przepisów dotychczasowych i na zasadach w tych przepisach określonych nadają

się do stosowania, w rozumieniu niniejszej ustawy, przy wykonywaniu robót budowlanych.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 10 ust. 4 i 7 ustawy, o

której mowa w art. 37, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych

wydanych odpowiednio na podstawie art. 7 ust. 2, art. 8 ust. 6 i art. 9 ust. 6 niniejszej

ustawy, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej

ustawy.

Ustawa wchodzi w życie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w

Unii Europejskiej.

Kierownik budowy (rozbiórki), a jeżeli jego ustanowienie nie jest wymagane - inwestor,

jest obowiązany przez okres wykonywania robót budowlanych przechowywać dokumenty stanowiące

podstawę ich wykonania, a także oświadczenie dotyczące wyrobów budowlanych jednostkowo

zastosowanych w obiekcie budowlanym, o których mowa w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia

16 kwietnia 2004 r. o wyrobach budowlanych, oraz udostępniać te dokumenty przedstawicielom

uprawnionych organów.