Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 15 kwietnia 2004 r. w sprawie przewozu materiałów niebezpiecznych statkami żeglugi śródlądowej

§ 1. 1. Rozporzàdzenie okreÊla szczegó∏owy sposób przewozu materia∏ów niebezpiecznych, wzory

Êwiadectw dopuszczenia statku do przewozu tych materia∏ów, wzór Êwiadectwa eksperta ADN oraz tryb ich

uzyskiwania.

2. Przepisów rozporzàdzenia nie stosuje si´ do

przewozu materia∏ów niebezpiecznych stanowiàcych

zapasy i wyposa˝enie statku.

§ 2. U˝yte w rozporzàdzeniu okreÊlenia oznaczajà

1) ADR — Umow´ europejskà dotyczàcà mi´dzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych (ADR), sporzàdzonà w Genewie dnia

30 wrzeÊnia 1957 r. (Dz. U. z 2002 r. Nr 194,

poz. 1629);

2) RID — Regulamin mi´dzynarodowego przewozu

kolejami towarów niebezpiecznych, stanowiàcy

Aneks 1 do za∏àcznika B Konwencji o mi´dzynarodowym przewozie kolejami (COTIF), sporzàdzonej

w Bernie dnia 9 maja 1980 r. (Dz. U. z 1985 r.

Nr 34, poz. 158, z 1997 r. Nr 37, poz. 225 oraz

z 1998 r. Nr 33, poz. 177 i 178);

3) kodeks IMDG — Mi´dzynarodowy morski kodeks

towarów niebezpiecznych Mi´dzynarodowej Organizacji Morskiej (IMO), stanowiàcy za∏àcznik do

Mi´dzynarodowej konwencji o bezpieczeƒstwie

˝ycia na morzu, 1974, sporzàdzonej w Londynie

dnia 1 listopada 1974 r. (Dz. U. z 1984 r. Nr 61,

poz. 318 i 319) wraz z Protoko∏em z 1978 r. dotyczàcym Mi´dzynarodowej konwencji o bezpieczeƒstwie ˝ycia na morzu, 1974, sporzàdzonym

w Londynie dnia 17 lutego 1978 r. (Dz. U. z 1984 r.

Nr 61, poz. 320 i 321 oraz z 1986 r. Nr 35, poz. 177);

4) materia∏y niebezpieczne — materia∏y i przedmioty, których przewóz na podstawie przepisów ADR

———————

1) Minister Infrastruktury kieruje dzia∏em administracji rzà-

dowej — transport, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 4 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 29 marca 2002 r.

w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Infrastruktury (Dz. U. Nr 32, poz. 302 oraz z 2003 r. Nr 19,

poz. 165, Nr 141, poz. 1359 i Nr 232, poz. 2322).

jest zabroniony albo dopuszczony jedynie na warunkach tam okreÊlonych;

5) przewóz materia∏ów niebezpiecznych — ka˝de

przemieszczenie materia∏ów niebezpiecznych dokonane statkami po Êródlàdowych drogach wodnych;

6) zbiornikowiec — statek s∏u˝àcy do przewozu ∏adunków p∏ynnych, a tak˝e gazów w stanie skroplonym lub pod ciÊnieniem.

§ 3. 1. Puste, nieoczyszczone i nieodgazowane

kontenery cysterny lub pojazdy cysterny po przewozie materia∏ów niebezpiecznych uznaje si´ za za∏adowane do ich maksymalnej dopuszczalnej pojemnoÊci.

2. Statek po przewiezieniu materia∏ów niebezpiecznych i o nieoczyszczonych lub nieodgazowanych

∏adowniach lub zbiornikach ∏adunkowych, uwa˝a si´

za statek przewo˝àcy materia∏y niebezpieczne.

§ 4. Do statków ˝eglugi Êródlàdowej przewo˝àcych

materia∏y niebezpieczne na wodach morskich stosuje

si´ odpowiednio przepisy kodeksu IMDG.

Rozdzia∏ 2

Charakterystyka materia∏ów niebezpiecznych

§ 5. Materia∏y niebezpieczne dzieli si´ na klasy,

zgodnie z postanowieniami dzia∏u 2 za∏àcznika A do

ADR.

§ 6. 1. Statkami ˝eglugi Êródlàdowej mo˝na dokonywaç przewozu jedynie materia∏ów niebezpiecznych

w opakowaniach i luzem, okreÊlonych w dziale 2 za∏àcznika A do ADR.

2. Materia∏y niebezpieczne dopuszczone do przewozu zgodnie z wymaganiami kodeksu IMDG, a wy∏àczone z przewozu zgodnie z wymaganiami ADR, mogà

byç przewo˝one jedynie w opakowaniach, wliczajàc

w to ∏adunki w kontenerach i na pojazdach. Przewóz

takich ∏adunków regulujà przepisy kodeksu IMDG.

§ 7. 1. Nadawca, za∏adowca i kierownik statku we

wszystkich wystawianych przez siebie dokumentach

przewozowych, zwiàzanych z przewozem materia∏ów

niebezpiecznych, a w szczególnoÊci w: listach przewozowych, manifestach, listach ∏adunkowych, planach

sztauerskich, pisemnych instrukcjach post´powania

wypadkowego, kwitach sk∏adowych, zleceniach, dyspozycjach, okreÊlajà

1) nazw´ materia∏u niebezpiecznego;

2) klas´ materia∏u niebezpiecznego;

3) numer rozpoznawczy ustalony przez Komitet Ekspertów ONZ ds. przewozu materia∏ów niebezpiecznych;

Poz. 839

2. Zbiornikowce przewo˝àce materia∏y niebezpieczne, poza wyposa˝eniem specjalnym, o którym

mowa w ust. 1, obowiàzane sà posiadaç nast´pujàce

dodatkowe wyposa˝enie specjalne

1) kombinezon ochronny — dla ka˝dego cz∏onka za∏ogi;

4) grup´ pakowania.

2. Do sposobu oznakowania materia∏ów niebezpiecznych stosuje si´ postanowienia dzia∏u 2 za∏àcznika A do ADR.

2) dwa niezale˝ne aparaty oddechowe;

3. Wszystkie dokumenty przewozowe zwiàzane

z przewozem materia∏ów niebezpiecznych i wystawione przez nadawc´, za∏adowc´ lub kierownika statku

powinny dodatkowo zawieraç

4) wciàgark´ ratowniczà.

1) liczb´ i opis opakowaƒ — gdy materia∏ niebezpieczny jest przewo˝ony w opakowaniu;

2) mas´ brutto i netto ∏adunków;

3) imi´ i nazwisko albo nazw´ nadawcy oraz jego adres;

4) imi´ i nazwisko albo nazw´ odbiorcy oraz jego adres.

4. Opakowania materia∏ów niebezpiecznych, wliczajàc w to pojazdy i kontenery, w których sà one przewo˝one, muszà spe∏niaç wymagania okreÊlone

w ADR, RID lub kodeksie IMDG.

5. Obowiàzek dostarczenia materia∏ów niebezpiecznych w prawid∏owych i nale˝ycie oznaczonych

opakowaniach spoczywa na za∏adowcy.

Rozdzia∏ 3

Wymagania dotyczàce statków

przewo˝àcych materia∏y niebezpieczne

§ 8. Konstrukcja statków przewo˝àcych materia∏y

niebezpieczne musi spe∏niaç wymagania okreÊlone

w przepisach technicznych polskiej instytucji klasyfikacyjnej, opracowywanych zgodnie z aktualnie obowiàzujàcymi postanowieniami mi´dzynarodowymi

w zakresie przewozów materia∏ów niebezpiecznych na

Êródlàdowych drogach wodnych.

§ 9. 1. Statki przewo˝àce materia∏y niebezpieczne

obowiàzane sà posiadaç nast´pujàce wyposa˝enie

specjalne

1) okulary ochronne, r´kawice ochronne, kombinezon ochronny i par´ obuwia ochronnego — dla

ka˝dego cz∏onka za∏ogi;

2) ucieczkowy aparat oddechowy — dla ka˝dej osoby

znajdujàcej si´ na statku;

3) miernik gazów palnych i wybuchowych wraz z instrukcjà jego obs∏ugi;

4) miernik gazów toksycznych wraz z instrukcjà jego

obs∏ugi;

5) aparat oddechowy filtracyjny.

3) dwa komplety pasów lub szelek bezpieczeƒstwa;

3. Wyposa˝enie statku w sprz´t przeciwpo˝arowy,

okreÊlony w odr´bnych przepisach dotyczàcych wyposa˝enia statków ˝eglugi Êródlàdowej, uzupe∏nia si´

o co najmniej dwie gaÊnice r´czne o jednakowej pojemnoÊci, w których czynnik gaÊniczy nadaje si´ do

gaszenia po˝arów przewo˝onych materia∏ów niebezpiecznych. Czynnik gaÊniczy znajdujàcy si´ w sta∏ych

instalacjach gaÊniczych powinien nadawaç si´ do gaszenia po˝arów przewo˝onych materia∏ów niebezpiecznych, a jego iloÊç powinna zapewniaç ich ugaszenie.

4. Statki przewo˝àce materia∏y niebezpieczne obowiàzane sà posiadaç dodatkowe tablice, zakazujàce

wst´pu na statek oraz palenia tytoniu i u˝ywania

otwartego ognia, okreÊlone w przepisach ˝eglugowych na Êródlàdowych drogach wodnych.

§ 10. 1. Wyposa˝enie specjalne, o którym mowa

w § 9 ust. 1 i 2, podlega okresowym kontrolom w terminach podanych w instrukcjach wydawanych przez

producentów wyposa˝enia specjalnego.

2. Okresowe kontrole, o których mowa w ust. 1,

przeprowadza polska instytucja klasyfikacyjna lub inne podmioty przez nià uznane.

3. Z okresowych kontroli wydaje si´ dokumenty

potwierdzajàce ich przeprowadzenie.

4. Dokumenty, o których mowa w ust. 3, sà przechowywane na statku, na którym znajdujà si´ poszczególne elementy wyposa˝enia specjalnego.

§ 11. 1. Statek przeznaczony do przewozu materia∏ów niebezpiecznych podlega inspekcji w zakresie wyposa˝enia, okreÊlonego w § 9, oraz dokumentów zwiàzanych z przewozem materia∏ów niebezpiecznych.

2. Inspekcj´, o której mowa w ust. 1, przeprowadza

dyrektor urz´du ˝eglugi Êródlàdowej, zwany dalej

„dyrektorem urz´du”, na wniosek armatora.

§ 12. 1. Statek przewo˝àcy materia∏y niebezpieczne obowiàzany jest posiadaç Êwiadectwo dopuszczenia do przewozu materia∏ów niebezpiecznych, zwane

dalej „Êwiadectwem dopuszczenia”. Wzory Êwiadectw dopuszczenia okreÊlajà za∏àczniki nr 1 i 2 do rozporzàdzenia.

2. Âwiadectwo dopuszczenia wydaje dyrektor

urz´du ˝eglugi Êródlàdowej, w∏aÊciwy terytorialnie

dla miejsca

1) wpisu statku do rejestru administracyjnego polskich statków ˝eglugi Êródlàdowej — w przypadku

statku polskiego;

2) przekroczenia granicy Paƒstwa — w przypadku

statku paƒstwa obcego, z którym to paƒstwem

Rzeczpospolita Polska nie zawar∏a stosownej

umowy o uznawaniu dokumentów w zakresie

wzajemnego uznawania dokumentów dopuszczenia do przewozu materia∏ów niebezpiecznych.

3. Âwiadectwo dopuszczenia wydaje si´ na podstawie

1) zaÊwiadczenia zgodnoÊci z wymaganiami ADN,

które stanowi za∏àcznik do zaÊwiadczenia klasyfikacyjnego albo Êwiadectwa klasy, wydawanego

po przeprowadzeniu przeglàdu przez polskà instytucj´ klasyfikacyjnà, w której stwierdza si´ spe∏nienie przez statek wymagaƒ dotyczàcych budowy i instalacji elektrycznej statku;

2) protoko∏u inspekcyjnego sporzàdzonego przez inspektora urz´du ˝eglugi Êródlàdowej po przeprowadzeniu inspekcji statku, o której mowa w § 11.

4. Âwiadectwo dopuszczenia wydaje si´ na okres

nie d∏u˝szy ni˝ okres wa˝noÊci Êwiadectwa klasy wydanego przez polskà instytucj´ klasyfikacyjnà.

§ 13. 1. Dyrektor urz´du mo˝e wydaç tymczasowe

Êwiadectwo dopuszczenia statku do przewozu materia∏ów niebezpiecznych, zwane dalej „tymczasowym

Êwiadectwem”, wed∏ug wzorów okreÊlonych w za∏àcznikach nr 3, 4 do rozporzàdzenia, je˝eli statek

w wyniku doznanych uszkodzeƒ nie spe∏nia wszystkich wymagaƒ dotyczàcych budowy i instalacji elektrycznej statku. W takim przypadku tymczasowe Êwiadectwo jest wydawane przez dyrektora urz´du tylko

na okreÊlonà podró˝ i dla okreÊlonego ∏adunku.

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, dyrektor

urz´du mo˝e postawiç warunki dodatkowe dotyczàce

podniesienia poziomu bezpieczeƒstwa ˝eglugi statku

przewo˝àcego materia∏y niebezpieczne.

§ 14. 1. Armator statku ubiegajàcy si´ o wydanie

Êwiadectwa dopuszczenia sk∏ada pisemny wniosek

o jego wydanie do dyrektora urz´du.

2. Do wniosku do∏àcza si´ zaÊwiadczenie zgodnoÊci z wymaganiami ADN, o którym mowa w § 12

ust. 3 pkt 1, a w przypadku statku obcego — dodatkowo poÊwiadczonà kserokopi´ dokumentu zdolnoÊci

˝eglugowej, wydanego przez administracj´ paƒstwa

rejestracji statku.

§ 15. 1. W przypadku zmiany nazwy lub numeru rejestracyjnego statku armator statku obowiàzany jest

z∏o˝yç w terminie 7 dni od dnia dokonania zmiany pisemny wniosek do dyrektora urz´du o dokonanie

zmian w Êwiadectwie dopuszczenia oraz dostarczyç

Poz. 839

mu Êwiadectwo dopuszczenia w celu naniesienia odpowiednich poprawek.

2. W przypadku zmiany nazwy lub numeru rejestracyjnego statku obcego armator statku zwraca si´

do dyrektora urz´du z wnioskiem o wydanie nowego

Êwiadectwa dopuszczenia. Dyrektor urz´du mo˝e wydaç nowe Êwiadectwo dopuszczenia na pozosta∏à

cz´Êç okresu wa˝noÊci istniejàcego dokumentu dopuszczenia do przewozu materia∏ów niebezpiecznych,

wydanego przez administracj´ paƒstwa rejestracji

statku, które przystàpi∏o do ADN, bez przeprowadzania nowej inspekcji i przeglàdu statku, o których mowa w § 11 ust. 1 i § 12 ust. 3 pkt 1.

§ 16. Armator statku powinien zg∏osiç statek do inspekcji i przeglàdu statku, o których mowa w § 11

ust. 1 i § 12 ust. 3 pkt 1, w stanie pustym, czystym

i wyposa˝onym oraz udzieliç wszelkiej niezb´dnej pomocy oraz udost´pniç te cz´Êci statku lub wyposa˝enia, które nie sà bezpoÊrednio dost´pne lub widoczne.

§ 17. Je˝eli kad∏ub lub wyposa˝enie statku uleg∏y

zmianom, które mogà zagra˝aç poziomowi bezpieczeƒstwa przy przewozie materia∏ów niebezpiecznych,

lub uleg∏y uszkodzeniu majàcemu wp∏yw na takie bezpieczeƒstwo, armator statku niezw∏ocznie zg∏asza statek do ponownej inspekcji i przeglàdu statku, o których mowa w § 11 ust. 1 i § 12 ust. 3 pkt 1.

§ 18. 1. W przypadku up∏ywu terminu wa˝noÊci

Êwiadectwa dopuszczenia armator statku w celu jego

odnowienia zg∏asza statek do inspekcji i przeglàdu

statku, o których mowa w § 11 ust. 1 i § 12 ust. 3 pkt 1.

2. W celu okreÊlenia stanu bezpieczeƒstwa statku

armator statku mo˝e w dowolnym czasie wnioskowaç

o przeprowadzenie inspekcji i przeglàdu, o których

mowa w § 11 ust. 1 i § 12 ust. 3 pkt 1.

3. Je˝eli inspekcja i przeglàd statku, o których mowa w § 11 ust. 1 i § 12 ust. 3 pkt 1, zosta∏a przeprowadzona w ciàgu ostatniego roku przed up∏ywem terminu wa˝noÊci Êwiadectwa dopuszczenia, termin wa˝noÊci nowego Êwiadectwa dopuszczenia rozpoczyna si´

od daty up∏ywu terminu wa˝noÊci dotychczasowego

Êwiadectwa dopuszczenia.

4. Na podstawie wyników inspekcji i przeglàdu

statku, o których mowa w § 11 ust. 1 i § 12 ust. 3 pkt 1,

dyrektor urz´du okreÊla termin wa˝noÊci nowego Êwiadectwa dopuszczenia.

§ 19. 1. Na podstawie wniosku uzasadnionego koniecznoÊcià ciàg∏oÊci dokonywania przewozów materia∏ów niebezpiecznych przez armatora statku dyrektor urz´du mo˝e przed∏u˝yç, na okres nieprzekraczajàcy 1 roku, termin wa˝noÊci Êwiadectwa dopuszczenia

bez przeprowadzania inspekcji i przeglàdu statku,

o których mowa w § 11 ust. 1 i § 12 ust. 3 pkt 1. Decyzja dyrektora urz´du w sprawie przed∏u˝enia terminu

wa˝noÊci Êwiadectwa dopuszczenia powinna byç

przechowywana na statku.

2. Przed∏u˝enie Êwiadectwa dopuszczenia, o którym mowa w ust. 1, mo˝e byç dokonywane tylko co

drugi okres wa˝noÊci Êwiadectwa.

§ 20. W przypadku zaistnienia uzasadnionego

przypuszczenia, i˝ statek mo˝e stanowiç zagro˝enie

zwiàzane z przewozem materia∏ów niebezpiecznych

dla przebywajàcych na nim osób, bezpieczeƒstwa ˝eglugi lub Êrodowiska, dyrektor urz´du mo˝e zarzàdziç

przeprowadzenie inspekcji i przeglàdu statku, o których mowa w § 11 ust. 1 i § 12 ust. 3 pkt 1.

§ 21. 1. Je˝eli w wyniku przeprowadzania przeglàdu statku, o którym mowa w § 12 ust. 3 pkt 1, polska

instytucja klasyfikacyjna ustali, i˝ statek lub jego wyposa˝enie stwarza zagro˝enie, o którym mowa w § 17

lub 20, niezw∏ocznie pisemnie zawiadamia o tym dyrektora urz´du. Dyrektor urz´du podejmuje decyzj´ o

zawieszeniu wa˝noÊci Êwiadectwa dopuszczenia.

2. Je˝eli po przeprowadzeniu inspekcji i przeglàdu

statku, o których mowa w § 11 ust. 1 i § 12 ust. 3

pkt 1, dyrektor urz´du uzna, i˝ zagro˝enie, o którym

mowa w § 17 lub 20, zosta∏o usuni´te, zwraca Êwiadectwo dopuszczenia armatorowi.

Poz. 839

2. Dyrektor urz´du sporzàdza i przechowuje poÊwiadczone kserokopie wydanych przez siebie Êwiadectw dopuszczenia, Êwiadectw tymczasowych i ich

duplikatów oraz dokonuje w nich wszelkich wpisów

i poprawek, jak równie˝ informacji o ich anulowaniu

i wymianie.

Rozdzia∏ 4

Operacje ∏adunkowe oraz przewóz materia∏ów

niebezpiecznych

§ 25. 1. Na statku przewo˝àcym materia∏y niebezpieczne, z wyjàtkiem zbiornikowca, oprócz dokumentów wymaganych dla statków ˝eglugi Êródlàdowej, na

mocy odr´bnych przepisów, powinny znajdowaç si´

1) Êwiadectwo dopuszczenia lub tymczasowe Êwiadectwo;

2) dokumenty przewozowe;

3. Je˝eli dyrektor urz´du, który podjà∏ decyzj´ o zawieszeniu Êwiadectwa dopuszczenia, nie jest organem, który wyda∏ to Êwiadectwo, powinien niezw∏ocznie powiadomiç o tym organ, który wyda∏ zawieszone

Êwiadectwo, lub w razie potrzeby mu je przekazaç, je˝eli poweêmie przekonanie, i˝ zagro˝enia, o którym

mowa w § 17 lub 20, w najbli˝szym okresie nie da si´

wyeliminowaç.

3) pisemne instrukcje post´powania wypadkowego

dla wszystkich materia∏ów niebezpiecznych znajdujàcych si´ na statku;

4. Na wniosek armatora, inspekcja i przeglàd statku, o których mowa w § 11 ust. 1 i § 12 ust. 3 pkt 1, mogà byç przeprowadzone przez

7) ksià˝ka zapisów wymaganych pomiarów kontrolnych;

1) inny organ inspekcyjny paƒstwa, z którym Rzeczpospolita Polska zawar∏a stosownà umow´ w zakresie wzajemnego uznawania dokumentów dopuszczenia do przewozu materia∏ów niebezpiecznych;

4) plan sztauerski;

5) tekst ADR wraz z za∏àcznikami;

6) Êwiadectwo eksperta ADN;

8) plan obrony awaryjnej statku — w przypadku statków z kad∏ubem podwójnym;

2) innà instytucj´ klasyfikacyjnà, uznanà zgodnie

z postanowieniami ADN.

9) dokumenty dotyczàce statecznoÊci statku w stanie

nieuszkodzonym, a tak˝e wszystkich warunków

statecznoÊci w stanie nieuszkodzonym uwzgl´dnionych przy obliczeniach statecznoÊci awaryjnej, sporzàdzone w formie zrozumia∏ej dla kierownika statku w przypadku statków z kad∏ubem podwójnym.

5. Je˝eli statek zostaje trwale wycofany z eksploatacji lub oddany na z∏om, armator zwraca Êwiadectwo dopuszczenia dyrektorowi urz´du, który je wyda∏.

2. Na zbiornikowcu, oprócz dokumentów wymaganych dla statków ˝eglugi Êródlàdowej, na mocy odr´bnych przepisów, powinny znajdowaç si´

§ 22. 1. W przypadku utraty, kradzie˝y, zniszczenia

Êwiadectwa dopuszczenia dyrektor urz´du, który wyda∏

to Êwiadectwo, na udokumentowany wniosek armatora

statku wydaje duplikat Êwiadectwa dopuszczenia.

1) Êwiadectwo dopuszczenia lub tymczasowe Êwiadectwo;

2. Dyrektor urz´du, wydajàc duplikat, sk∏ada na

ka˝dej stronie Êwiadectwa dopuszczenia niebieski odcisk stempla o treÊci „DUPLIKAT”.

3) pisemne instrukcje post´powania wypadkowego

dla wszystkich materia∏ów niebezpiecznych znajdujàcych si´ na statku;

§ 23. Przepisy § 14—22 stosuje si´ odpowiednio

do tymczasowych Êwiadectw.

4) dziennik ∏adunkowy zbiornikowca;

§ 24. 1. Dyrektor urz´du prowadzi rejestr wydanych Êwiadectw dopuszczenia i Êwiadectw tymczasowych, zwany „Rejestrem Êwiadectw dopuszczenia do

przewozu materia∏ów niebezpiecznych”.

6) Êwiadectwo eksperta ADN;

2) dokumenty przewozowe;

5) tekst ADR wraz z za∏àcznikami;

7) ksià˝ka zapisów wszystkich wymaganych pomiarów kontrolnych;

8) plan obrony awaryjnej statku — w przypadku statków, które muszà spe∏niaç wymagania obrony

awaryjnej;

9) dokumenty dotyczàce statecznoÊci statku w stanie

nieuszkodzonym, a tak˝e wszystkich warunków

statecznoÊci w stanie nieuszkodzonym uwzgl´dnionych przy obliczeniach statecznoÊci awaryjnej,

sporzàdzonych w formie zrozumia∏ej dla kierownika statku;

10) dokumenty dotyczàce instalacji elektrycznych

statku;

11) dokument klasyfikacyjny, wydany przez instytucj´

klasyfikacyjnà;

Poz. 839

4) Êrodki, jakie nale˝y podjàç w przypadku uszkodzenia lub innego pogorszenia jakoÊci opakowaƒ

lub przewo˝onych materia∏ów niebezpiecznych,

a w szczególnoÊci w przypadku rozlania lub rozsypania takich materia∏ów niebezpiecznych;

5) materia∏y i specjalne wyposa˝enie ochronne — je˝eli specjalne wyposa˝enie ochronne, o którym

mowa w § 9 ust. 1 i 2, jest niewystarczajàce.

2. Instrukcje powinny byç sporzàdzone w j´zyku

zrozumia∏ym dla kierownika statku oraz w ka˝dym z j´zyków paƒstw, przez terytorium których przewóz si´

odbywa.

12) w przypadku przewozu materia∏ów o temperaturze topnienia 0 °C lub wy˝szej — instrukcja podgrzewania ∏adunku.

3. Kierownik statku zapoznaje z instrukcjami osoby

znajdujàce si´ na statku w celu umo˝liwienia im wykonania tych instrukcji. Instrukcje te powinny byç przechowywane w ∏atwo dost´pnym miejscu w sterówce,

oddzielnie od innych dokumentów przewozowych.

§ 26. Za∏adowca, przed rozpocz´ciem za∏adunku,

dostarcza kierownikowi statku dokumenty przewozowe i pisemne instrukcje post´powania wypadkowego

dla wszystkich materia∏ów niebezpiecznych.

§ 29. Przewóz materia∏ów niebezpiecznych poszczególnych klas odbywa si´ zgodnie z postanowieniami za∏àczników do ADR.

§ 27. 1. Statki nieprzewo˝àce materia∏ów niebezpiecznych, lecz przemieszczane w zestawie pchanym

lub sprz´˝onym, w którym cz´Êç statków przewozi te

materia∏y, powinny spe∏niaç odpowiednie wymagania

dotyczàce statków przewo˝àcych materia∏y niebezpieczne, a w szczególnoÊci powinny posiadaç Êwiadectwo dopuszczenia albo tymczasowe Êwiadectwo.

2. Dopuszcza si´, aby Êwiadectwo dopuszczenia albo tymczasowe Êwiadectwo oraz wyposa˝enie specjalne, o którym mowa w § 9 ust. 1 i 2, statku przemieszczanego w zestawie pchanym mog∏o znajdowaç

si´ na pchaczu. W przypadku kiedy Êwiadectwo dopuszczenia albo tymczasowe Êwiadectwo znajduje si´

na pchaczu, po prawej burcie, w cz´Êci rufowej w dost´pnym miejscu statku przemieszczanego w zestawie

pchanym umieszcza si´ aluminiowà tabliczk´ informacyjnà wed∏ug wzoru okreÊlonego w za∏àczniku nr 5 do

rozporzàdzenia. Tabliczka informacyjna powinna mieç

wymiary nie mniejsze ni˝: d∏ugoÊç — 120 mm, szerokoÊç — 70 mm, a wysokoÊç grawerowanych liter

6 mm.

§ 28. 1. Pisemna instrukcja post´powania wypadkowego dla materia∏ów niebezpiecznych, o której mowa w § 25 ust. 1, powinna zawieraç

1) charakter zagro˝enia, jakie stanowià przewo˝one

materia∏y niebezpieczne, a tak˝e Êrodki bezpieczeƒstwa, jakie nale˝y podjàç, aby uniknàç zagro˝enia;

2) dzia∏anie, jakie nale˝y podjàç w celu udzielenia

pomocy lekarskiej w przypadku kontaktu poszkodowanej osoby z przewo˝onymi materia∏ami niebezpiecznymi lub wydzielajàcymi si´ z nich substancjami;

3) Êrodki, jakie nale˝y podjàç w przypadku po˝aru,

oraz czynniki gaÊnicze lub grupy takich czynników,

które mogà lub nie mogà byç stosowane;

§ 30. Kierownicy statków przewo˝àcych materia∏y

niebezpieczne majà obowiàzek sk∏adania meldunku.

Szczegó∏owy tryb sk∏adania meldunku okreÊlony jest

w przepisach ˝eglugowych na Êródlàdowych drogach

wodnych.

§ 31. 1. WejÊcie do portu lub prze∏adowni oraz postój w porcie lub prze∏adowni statku przewo˝àcego

materia∏y niebezpieczne wymagajà dodatkowego zezwolenia dyrektora urz´du.

2. Dodatkowe zezwolenia dyrektora urz´du, o którym mowa w ust. 1, uznaje si´ za wystarczajàce, je˝eli udzielone jest na odpowiednim kanale radiotelefonicznym, okreÊlonym w przepisach prawa miejscowego wydawanych przez dyrektora urz´du.

3. Kierownik statku przewo˝àcego materia∏y niebezpieczne, po uzyskaniu zezwolenia na wejÊcie do

portu lub prze∏adowni, obowiàzany jest zachowaç

szczególne Êrodki ostro˝noÊci przy wejÊciu statku

do portu lub prze∏adowni, dobijaniu do nabrze˝a

i cumowaniu.

§ 32. 1. Nie naruszajàc postanowieƒ zawartych

w przepisach ˝eglugowych na Êródlàdowych drogach

wodnych, statki przewo˝àce materia∏y niebezpieczne

mogà zatrzymywaç si´ na postój tylko w miejscach do

tego wyznaczonych i odpowiednio oznakowanych.

2. Je˝eli wa˝ne przyczyny zmuszajà statki do zatrzymania si´ w innym miejscu ni˝ do tego celu wyznaczonym, to takie statki powinny zachowaç odleg∏oÊç nie mniejszà ni˝

1) 100 m od obszarów mieszkalnych, obiektów budownictwa làdowego lub zbiorników — je˝eli dla

statku wymagana jest sygnalizacja w postaci jednego niebieskiego sto˝ka lub jednego niebieskiego Êwiat∏a;

2) 300 m od obszarów mieszkalnych — je˝eli dla statku wymagana jest sygnalizacja w postaci dwóch

niebieskich sto˝ków lub dwóch niebieskich Êwiate∏;

3) 500 m od obszarów mieszkalnych, obiektów budownictwa làdowego lub zbiorników — je˝eli dla

statku wymagana jest sygnalizacja w postaci

trzech niebieskich sto˝ków lub trzech niebieskich

Êwiate∏.

3. W czasie oczekiwania przed Êluzami lub mostami statki mogà zachowywaç odleg∏oÊci inne ni˝ okreÊlone w ust. 2, jednak nie mniejsze ni˝ 100 m.

4. W∏aÊciwy terytorialnie dyrektor urz´du mo˝e

okreÊliç w przepisach prawa miejscowego inne odleg∏oÊci ni˝ wskazane w ust. 3.

Poz. 839

pod∏àczone do sieci. W przypadku niesprawnoÊci

jakiegokolwiek urzàdzenia awaryjnego lub kontrolno-pomiarowego za∏adunek lub wy∏adunek nale˝y natychmiast przerwaç. Je˝eli pomieszczenie

pomp ∏adunkowych znajduje si´ pod pok∏adem,

urzàdzenia awaryjne i kontrolno-pomiarowe zainstalowane w tym pomieszczeniu powinny stale

pozostawaç w∏àczone. Ka˝da niesprawnoÊç instalacji wykrywania gazu powinna byç natychmiast

sygnalizowana w sterówce i na pok∏adzie za pomocà sygna∏u ostrzegawczego wizualnego i akustycznego;

3) urzàdzenia odcinajàce rurociàgów ∏adunkowych,

a tak˝e rurociàgi instalacji resztkowej powinny pozostawaç zamkni´te, z wyjàtkiem przypadków,

gdy prowadzone sà operacje za∏adunku, wy∏adunku, usuwania resztek, mycia lub odgazowywania;

§ 33. 1. Statek za∏adowany materia∏ami niebezpiecznymi powinien byç przycumowany w taki sposób, aby mo˝liwe by∏o szybkie jego odcumowanie

w sytuacji zagro˝enia.

4) w czasie za∏adunku i wy∏adunku drzwi w grodziach poprzecznych powinny byç zamkni´te —

je˝eli statek posiada takie grodzie;

2. W czasie za∏adunku i wy∏adunku statek mo˝e

byç przycumowany za pomocà lin syntetycznych tylko

w przypadku, je˝eli jest zabezpieczony przed zdryfowaniem za pomocà lin stalowych.

5) pod armaturà po∏àczeniowà z instalacjami brzegowymi, u˝ywanà do za∏adunku i wy∏adunku, powinny byç umieszczone pojemniki przeznaczone do

zbierania ewentualnych rozlewów cieczy. Wymóg

ten nie ma zastosowania do przewozu materia∏ów

klasy 2;

§ 34. Statki przewo˝àce materia∏y niebezpieczne

mogà byç przyj´te przez port lub prze∏adowni´ na zimowanie pod warunkiem wy∏adowania niebezpiecznych ∏adunków. Dyrektor urz´du mo˝e w szczególnych wypadkach zezwoliç na zimowanie statków z ∏adunkami niebezpiecznymi, jeÊli nie b´dzie to zagra˝aç

bezpieczeƒstwu innych statków i portu lub prze∏adowni.

§ 35. 1. Prze∏adunek materia∏ów niebezpiecznych

w opakowaniach lub luzem, a tak˝e za∏adunek, wy∏adunek i odgazowywanie zbiornikowców jest dozwolone tylko w miejscach do tego celu wyznaczonych.

2. Prze∏adunek materia∏ów niebezpiecznych ze

statku na statek, poza wyznaczonymi do tego celu

miejscami, oraz nape∏nianie lub opró˝nianie zbiorników ∏adunkowych, pojazdów cystern i kontenerów cystern przewo˝onych na pok∏adzie statku, wymaga zezwolenia w∏aÊciwego terytorialnie dyrektora urz´du.

3. Podczas przerw przy operacjach ∏adunkowych

materia∏ów niebezpiecznych na statku ∏adownie statków powinny pozostawaç zamkni´te.

§ 36. 1. Operacje ∏adunkowe na zbiornikowcu przeprowadza si´ z zachowaniem nast´pujàcych wymagaƒ

1) szybkoÊç za∏adunku i maksymalne ciÊnienie robocze pomp ∏adunkowych powinny byç okreÊlone

w porozumieniu z przedstawicielami instalacji

brzegowych;

2) urzàdzenia awaryjne i kontrolno-pomiarowe

w zbiornikach ∏adunkowych powinny pozostawaç

6) w przypadku powrotu mieszaniny gazowo-powietrznej z làdu na statek ciÊnienie w miejscu po∏àczenia rurociàgów nie powinno przekraczaç ciÊnienia otwarcia odpowietrznika szybkowylotowego;

7) osoby wchodzàce w czasie za∏adunku lub wy∏adunku do pomieszczeƒ usytuowanych w obr´bie

przestrzeni ∏adunkowej pod pok∏adem oraz osoby,

które ∏àczà lub od∏àczajà rurociàgi ∏adunkowe lub

pobierajà próbki, powinny posiadaç wyposa˝enie

specjalne, o którym mowa w § 9 ust. 1 i 2.

2. Przed rozpocz´ciem operacji ∏adunkowych na

zbiornikowcu kierownik statku i przedstawiciel terminalu prze∏adunkowego wype∏niajà kwestionariusz

kontrolny (Check List ADN). Warunkiem rozpocz´cia

operacji ∏adunkowych jest pozytywna odpowiedê na

wszystkie pytania zawarte w kwestionariuszu. Wzór

kwestionariusza kontrolnego okreÊla za∏àcznik nr 6 do

rozporzàdzenia.

3. W dzienniku ∏adunkowym zbiornikowca, o którym mowa w § 25 ust. 2 pkt 4, odnotowuje si´ na bie˝àco wszystkie czynnoÊci dokonywane podczas operacji ∏adunkowych na statku, a w szczególnoÊci za∏adunek, wy∏adunek, czyszczenie zbiorników ∏adunkowych, odgazowywanie i balastowanie zbiorników ∏adunkowych.

§ 37. 1. Plan sztauerski, o którym mowa w § 25

ust. 1 pkt 4, powinien wskazywaç, jakie materia∏y niebezpieczne sà zasztauowane w poszczególnych ∏adowniach lub na pok∏adzie.

2. Plan sztauerski sporzàdza kierownik statku przewo˝àcego materia∏y niebezpieczne.

3. Materia∏y niebezpieczne powinny byç opisane

w planie sztauerskim tak samo jak w dokumencie

przewozowym.

4. Je˝eli materia∏y niebezpieczne przewo˝one sà

w kontenerach, uznaje si´ za wystarczajàce podanie

numeru kontenera. W takich przypadkach do planu

sztauerskiego nale˝y za∏àczyç wykaz zawierajàcy numery identyfikacyjne wszystkich kontenerów i opis zawartych w nich materia∏ów.

5. Materia∏y niebezpieczne powinny byç rozmieszczone w ∏adowniach statku, z wyjàtkiem

1) ∏adunków nale˝àcych do klasy 2 w butlach lub cysternach,

2) ∏adunków nale˝àcych do klasy 3, 4.1, 4.2, 5.1 lub 8

w beczkach, kontenerach posiadajàcych zamkni´tà konstrukcj´ Êcian lub na pojazdach drogowych

z zamkni´tà konstrukcjà nadwozia,

3) materia∏ów niebezpiecznych w szczelnych kontenerach,

4) materia∏ów niebezpiecznych na szczelnych pojazdach drogowych

— które mogà byç przewo˝one na pok∏adzie otwartym, w wyznaczonych do tego celu i odpowiednio

zabezpieczonych miejscach.

6. Rozmieszczenie materia∏ów niebezpiecznych na

statkach ˝eglugi Êródlàdowej przewo˝àcych kontenery, dokonane zgodnie z zaleceniami kodeksu IMDG,

jest równoznaczne ze spe∏nieniem wymagaƒ rozporzàdzenia.

§ 38. 1. W ∏adowniach lub zbiornikach ∏adunkowych statku, w których znajdujà si´ materia∏y niebezpieczne, nie wolno u˝ywaç sprz´tu za∏adowczego,

transportowego, urzàdzeƒ lub przedmiotów mogàcych wywo∏ywaç iskrzenie. Do oÊwietlania nale˝y u˝ywaç lamp w obudowach przeciwwybuchowych.

2. Przed wejÊciem do ∏adowni lub zbiornika ∏adunkowego z materia∏ami niebezpiecznymi, w zale˝noÊci

od spodziewanych zagro˝eƒ, powinien byç dokonany

pomiar na zawartoÊç gazów toksycznych, palnych

i wybuchowych oraz na zawartoÊç tlenu w powietrzu.

3. WejÊcie do ∏adowni lub zbiornika ∏adunkowego,

w którym znajdujà si´ materia∏y wydzielajàce niebezpieczne dla zdrowia pary lub gazy, dozwolone jest tylko ze sprz´tem ochrony dróg oddechowych oraz przy

asekuracji osób znajdujàcych si´ na zewnàtrz ∏adowni

lub zbiornika ∏adunkowego.

4. W ∏adowniach i zbiornikach ∏adunkowych statku, w których znajdujà si´ materia∏y niebezpieczne

wydzielajàce ciep∏o oraz samonagrzewajàce si´, nale˝y kontrolowaç zmiany temperatury i stosowaç zalecane przez za∏adowc´ Êrodki majàce na celu wyeliminowanie zagro˝enia.

Poz. 839

5. Wszystkie przestrzenie zamkni´te na statku, które sà przeznaczone do przewozu materia∏ów niebezpiecznych, a w szczególnoÊci ∏adownie i zbiorniki ∏adunkowe, nale˝y traktowaç jako potencjalnie niebezpieczne dla cz∏owieka.

Rozdzia∏ 5

˚egluga statków przewo˝àcych

materia∏y niebezpieczne

§ 39. 1. Statek przewo˝àcy materia∏y niebezpieczne powinien byç oznakowany (Êwiat∏a i sto˝ki) zgodnie z przepisami ˝eglugowymi na Êródlàdowych drogach wodnych.

2. Dla statków przewo˝àcych materia∏y niebezpieczne, których dokumenty przewozowe zosta∏y sporzàdzone zgodnie z wymogami kodeksu IMDG, liczba

Êwiate∏ i sto˝ków mo˝e byç okreÊlona na podstawie

rodzaju naklejek, którymi sà oznakowane materia∏y

niebezpieczne, w sposób okreÊlony w za∏àczniku nr 7

do rozporzàdzenia.

§ 40. Statki ubezpieczajàce statki przewo˝àce materia∏y niebezpieczne mogà u˝ywaç ˝ó∏tego Êwiat∏a

migajàcego. Statki te mogà ostrzegaç inne statki zbli˝ajàce si´ do statków przewo˝àcych materia∏y niebezpieczne za pomocà ciàg∏ego dêwi´kowego sygna∏u syrenà.

§ 41. Zanurzenie statków przewo˝àcych materia∏y

niebezpieczne, w stosunku do g∏´bokoÊci tranzytowej,

powinno uwzgl´dniaç dodatkowy zapas bezpieczeƒstwa, okreÊlony w przepisach prawa miejscowego

przez dyrektora urz´du.

§ 42. 1. Podczas operacji ∏adunkowych statek przewo˝àcy materia∏y niebezpieczne powinien zachowaç

szczególne Êrodki ostro˝noÊci zapewniajàce bezpieczeƒstwo ˝eglugi i postoju.

2. Na statkach przewo˝àcych materia∏y niebezpieczne oraz w pobli˝u miejsc ich postoju obowiàzuje

zakaz palenia tytoniu i u˝ywania otwartego ognia oraz

nieos∏oni´tego Êwiat∏a. Zakaz ten nie dotyczy pomieszczeƒ mieszkalnych i sterówki, pod warunkiem ˝e

ich okna, drzwi, Êwietliki i luki sà zamkni´te.

3. Na statkach przewo˝àcych materia∏y niebezpieczne zabrania si´ u˝ywania silników nap´dzanych

paliwem o temperaturze zap∏onu poni˝ej 55 °C.

Rozdzia∏ 6

Szkolenie i egzaminowanie ekspertów ADN

§ 43. 1. Operacje ∏adunkowe oraz bezpieczeƒstwo

przewozu materia∏ów niebezpiecznych nadzoruje ekspert do spraw bezpieczeƒstwa przewozu materia∏ów

niebezpiecznych statkami ˝eglugi Êródlàdowej, zwany

dalej „ekspertem ADN”.

2. Âwiadectwo eksperta ADN mo˝e uzyskaç osoba

pe∏noletnia, która ukoƒczy∏a kurs i zda∏a egzamin kwa-

lifikacyjny. Wzór Êwiadectwa eksperta ADN okreÊla za∏àcznik nr 8 do rozporzàdzenia.

3. Zakres kursu i egzaminu kwalifikacyjnego na

uzyskanie Êwiadectwa eksperta ADN obejmuje

1) wiadomoÊci ogólne dotyczàce przewozu materia∏ów niebezpiecznych, a w szczególnoÊci temperatury, masy, iloÊci, st´˝enia, stopnia nape∏nienia,

obliczania zawartoÊci, pomiaru poziomu cieczy,

pobierania próbek, kwestionariusza kontrolnego,

przepe∏nienia, pompowania, sygnalizacji statków,

oznakowania opakowaƒ, instrukcji pisemnych;

2) wiadomoÊci podstawowe o produktach oraz znajomoÊç definicji (na przyk∏ad: ciecze, materia∏y

sta∏e, lepkoÊç, gazy lub pary);

3) rodzaje niebezpieczeƒstwa, takie jak: zapalnoÊç,

wybuchowoÊç, êród∏a zap∏onu, ∏adunek elektrostatyczny, toksycznoÊç, radioaktywnoÊç, korozyjnoÊç, niebezpieczeƒstwo dla Êrodowiska wodnego;

4) Êrodki zapobiegania wypadkom;

5) czynnoÊci wykonywane w razie wypadku lub awarii (w szczególnoÊci: udzielenie pierwszej pomocy,

podanie sygna∏u o zakazie wst´pu na statek, sygna∏ awaryjny, zapewnienie bezpieczeƒstwa ruchu, zastosowanie takich urzàdzeƒ, jak gaÊnice

i sprz´t ochrony osobistej);

6) zadania eksperta ADN i pozosta∏ej za∏ogi w zwiàzku z przewozem materia∏ów niebezpiecznych;

7) wyposa˝enie statków przewo˝àcych materia∏y

niebezpieczne, a w szczególnoÊci mierniki gazów

palnych i wybuchowych, tlenomierze i mierniki

gazów toksycznych;

8) kontrole wykonywane przed wejÊciem do niektórych pomieszczeƒ;

9) Êwiadectwa odgazowania;

10) zaj´cia praktyczne dotyczàce w szczególnoÊci

wchodzenia do pomieszczeƒ, wyposa˝enia przeciwpo˝arowego i sprz´tu ochrony osobistej, a tak˝e mierników gazów palnych i wybuchowych, tlenomierzy i mierników gazów toksycznych.

§ 44. 1. Podczas transportu materia∏ów niebezpiecznych na zbiornikowcu przeznaczonym do przewozu gazów (zbiornikowce typu G) powinien znajdowaç si´ ekspert ADN do spraw przewozu gazów.

2. Ekspertem ADN do spraw przewozu gazów jest

ekspert ADN posiadajàcy specjalistycznà wiedz´ w zakresie przewozu gazów zbiornikowcami. Wzór Êwiadectwa eksperta ADN do spraw przewozu gazów stanowi za∏àcznik nr 9 do rozporzàdzenia.

3. Âwiadectwo eksperta ADN do spraw przewozu

gazów wydaje si´ osobom pe∏noletnim, które ukoƒczy∏y kurs, zda∏y egzamin kwalifikacyjny w zakresie

przewozu gazów i majà udokumentowane w ˝eglar-

Poz. 839

skiej ksià˝eczce pracy, ˝e przepracowa∏y co najmniej

jeden rok na zbiornikowcach typu G w okresie dwóch

lat przed lub po zdaniu egzaminu.

4. Zakres kursu i egzaminu kwalifikacyjnego na

uzyskanie Êwiadectwa eksperta ADN do spraw przewozu gazów obejmuje

1) w∏aÊciwoÊci ogólne gazów: ÊciÊliwoÊç, mieszaniny i ciÊnienie czàstkowe, rozszerzalnoÊç przy ciÊnieniu sta∏ym, prawa Boyle’a i Mariotte’a i Gay-Lussaca, g´stoÊç wzgl´dnà, obj´toÊç i ciÊnienie

krytyczne;

2) przedmuchiwanie i pobieranie próbek gazów;

3) niebezpieczeƒstwo wybuchu gazów skroplonych

(na przyk∏ad LPG);

4) pomiar st´˝enia gazów, próby przeprowadzane

przed wejÊciem do pomieszczeƒ; Êwiadectwa odgazowania;

5) znajomoÊç produktów: w∏aÊciwoÊci chemiczne

i fizyczne, mieszaniny, zwiàzki i wzory chemiczne

— w´glowodory, amoniak;

6) ciecze i pary: parowanie i skraplanie, zale˝noÊç

mi´dzy obj´toÊcià cieczy a obj´toÊcià pary;

7) dzia∏ania podejmowane w sytuacji awarii;

8) procedury operacyjne: za∏adunek i roz∏adunek,

systemy zaworów szybkozamykajàcych, wp∏yw

temperatury, stopnie nape∏nienia, przepe∏nienie,

spr´˝arki, pompy, funkcjonowanie zaworów przelewowych, wyciek;

9) udzia∏ w çwiczeniach przeciwpo˝arowych i odpowiednie szkolenie w zakresie pos∏ugiwania si´

ochronnymi aparatami oddechowymi.

5. Âwiadectwo eksperta ADN do spraw przewozu

gazów jest wa˝ne przez okres pi´ciu lat i mo˝e byç

przed∏u˝one pod warunkiem potwierdzenia w ˝eglarskiej ksià˝eczce pracy przepracowania co najmniej

jednego roku na zbiornikowcach typu G w ciàgu ostatnich dwóch lat lub ukoƒczenia kursu, o którym mowa

w ust. 4, w ciàgu ostatniego roku przed up∏ywem terminu wa˝noÊci dotychczasowego Êwiadectwa.

6. Nowy okres wa˝noÊci Êwiadectwa eksperta ADN

do spraw przewozu gazów rozpoczyna si´ od daty

up∏ywu okresu wa˝noÊci poprzedniego Êwiadectwa.

§ 45. 1. Podczas transportu materia∏ów niebezpiecznych na zbiornikowcu przeznaczonym do przewozu chemikaliów (zbiornikowce typu C) powinien

znajdowaç si´ ekspert ADN do spraw przewozu chemikaliów.

2. Ekspertem ADN do spraw przewozu chemikaliów jest ekspert ADN posiadajàcy specjalistycznà

wiedz´ w zakresie przewozu chemikaliów zbiornikowcami. Wzór Êwiadectwa eksperta ADN do spraw przewozu chemikaliów stanowi za∏àcznik nr 10 do rozporzàdzenia.

3. Âwiadectwo eksperta ADN do spraw przewozu

chemikaliów wydaje si´ osobom pe∏noletnim, które

ukoƒczy∏y kurs, zda∏y egzamin kwalifikacyjny w zakresie przewozu chemikaliów i majà udokumentowane

w ˝eglarskiej ksià˝eczce pracy, ˝e przepracowa∏y co

najmniej jeden rok na zbiornikowcach typu C w okresie dwóch lat przed lub po zdaniu egzaminu.

4. Zakres kursu i egzaminu kwalifikacyjnego na

uzyskanie Êwiadectwa eksperta ADN do spraw przewozu chemikaliów obejmuje

1) w∏aÊciwoÊci ogólne gazów i par: ÊciÊliwoÊç, mieszaniny i ciÊnienie czàstkowe, rozszerzalnoÊç przy

ciÊnieniu sta∏ym, prawa Boyle’a i Mariotte’a i Gay-Lussaca, stosunek g´stoÊci par i temperatury

wrzenia, g´stoÊç wzgl´dnà, obj´toÊç;

2) pobieranie próbek chemikaliów;

3) niebezpieczeƒstwo wybuchu chemikaliów;

4) pomiar st´˝enia gazów, mycie zbiorników ∏adunkowych, odgazowywanie, wentylacj´, próby przeprowadzane przed wejÊciem do pomieszczeƒ,

Êwiadectwa odgazowania;

5) znajomoÊç produktów: w∏aÊciwoÊci chemiczne

i fizyczne, mieszaniny, zwiàzki i wzory chemiczne

— w´glowodory, substancje trujàce, kwasy i zasady — polimeryzacj´ i utlenianie;

6) ciecze i pary: parowanie i skraplanie, zale˝noÊç

mi´dzy obj´toÊcià cieczy a obj´toÊcià pary;

Poz. 839

2. Organizator kursu sk∏ada do dyrektora urz´du,

o którym mowa w ust. 1, pisemny wniosek o zatwierdzenie kursu oraz za∏àcza

1) szczegó∏owy program kursu, z podaniem tematów kursu i przeznaczonego na nie czasu szkolenia, a tak˝e przewidzianych metod nauczania;

2) list´ wyk∏adowców z podaniem ich kwalifikacji

i nauczanych przedmiotów;

3) informacj´ o pomieszczeniach, w których prowadzone sà zaj´cia, o pomocach naukowych, a tak˝e

o mo˝liwoÊciach i Êrodkach przeprowadzania zaj´ç praktycznych;

4) warunki przyj´cia na kurs.

3. Ka˝da zmiana w organizacji kursu wymaga pisemnej zgody dyrektora urz´du, o którym mowa

w ust. 1.

4. Dyrektor urz´du, o którym mowa w § 46 ust. 1,

prowadzi rejestr zatwierdzonych kursów.

§ 47. 1. Egzaminy kwalifikacyjne przeprowadza

Centralna Komisja Egzaminacyjna, dzia∏ajàca przy Dyrektorze Urz´du ˚eglugi Âródlàdowej we Wroc∏awiu.

2. Egzamin kwalifikacyjny na Êwiadectwo eksperta

ADN ma form´ testu i sk∏ada si´ z 30 pytaƒ opracowanych przez Komisj´, o której mowa w ust. 1. Czas

trwania egzaminu wynosi 60 minut. Egzamin jest

uwa˝any za zdany, je˝eli kandydat odpowiedzia∏ poprawnie na 25 spoÊród 30 pytaƒ. W czasie egzaminu

dopuszczalne jest korzystanie z tekstów przepisów dotyczàcych materia∏ów niebezpiecznych.

7) dzia∏ania podejmowane w sytuacji awarii;

8) procedury operacyjne: za∏adunek i wy∏adunek, instalacje odzysku pary, systemy zaworów szybkozamykajàcych, wp∏yw temperatury, stopnie nape∏nienia, przepe∏nienie, rodzaje pomp, zanieczyszczenie;

9) udzia∏ w odpowiednich çwiczeniach przeciwpo˝arowych i odpowiednie szkolenie w zakresie pos∏ugiwania si´ ochronnymi aparatami oddechowymi.

5. Âwiadectwo eksperta ADN do spraw przewozu

chemikaliów jest wa˝ne przez okres pi´ciu lat i mo˝e

byç przed∏u˝one pod warunkiem potwierdzenia przepracowania co najmniej jednego roku na zbiornikowcach typu C w ciàgu ostatnich dwóch lat lub udzia∏u

w kursie, o którym mowa w ust. 4, w ciàgu ostatniego

roku przed up∏ywem terminu wa˝noÊci dotychczasowego Êwiadectwa.

6. Nowy okres wa˝noÊci Êwiadectwa eksperta ADN

do spraw przewozu chemikaliów rozpoczyna si´ od daty up∏ywu okresu wa˝noÊci poprzedniego Êwiadectwa.

§ 46. 1. Kursy wymagajà zatwierdzenia przez dyrektora urz´du, w∏aÊciwego ze wzgl´du na siedzib´ albo miejsce zamieszkania organizatora kursu.

§ 48. 1. Kandydaci, którzy pomyÊlnie zdali egzaminy na Êwiadectwo eksperta ADN, po odbyciu dodatkowego kursu w zakresie, o którym mowa w § 44 ust. 4

lub § 45 ust. 4, mogà przystàpiç do egzaminu na Êwiadectwo eksperta ADN do spraw przewozu gazów lub

Êwiadectwo eksperta ADN do spraw przewozu chemikaliów.

2. Egzamin na Êwiadectwo eksperta ADN do spraw

przewozu gazów lub Êwiadectwo eksperta ADN do

spraw przewozu chemikaliów sk∏ada si´ z testu wyboru i pracy pisemnej. Test wyboru sk∏ada si´ z 30 pytaƒ

i trwa 60 minut. Za ka˝dà prawid∏owà odpowiedê kandydat otrzymuje jeden punkt; za brak odpowiedzi lub

odpowiedê nieprawid∏owà — zero punktów. Zakres

pracy pisemnej obejmuje przygotowanie odpowiedzi

na temat wskazany przez Komisj´. Praca pisemna trwa

30 minut i oceniana jest w skali od 0 do 30 punktów.

3. Egzamin na Êwiadectwo eksperta ADN do spraw

przewozu gazów lub Êwiadectwo eksperta ADN do

spraw przewozu chemikaliów uwa˝any jest za zdany,

je˝eli kandydat otrzyma∏ co najmniej 44 punkty. Jednak˝e konieczne jest otrzymanie co najmniej 20 punktów z ka˝dej cz´Êci egzaminu.

4. W czasie egzaminu dozwolone jest korzystanie

z tekstów przepisów i literatury technicznej.

§ 49. 1. Âwiadectwo eksperta ADN, Êwiadectwo

eksperta ADN do spraw przewozu gazów lub Êwiadectwo eksperta ADN do spraw przewozu chemikaliów

wydawane jest przez dyrektora urz´du w∏aÊciwego ze

wzgl´du na zamieszkanie osoby ubiegajàcej si´ o wydanie Êwiadectwa.

2. Do trybu wydawania Êwiadectw eksperta ADN,

Êwiadectw eksperta ADN do spraw przewozu gazów

lub Êwiadectw eksperta ADN do spraw przewozu chemikaliów stosuje si´ odpowiednio przepisy w sprawie

kwalifikacji zawodowych i sk∏adu za∏óg statków ˝eglugi Êródlàdowej.

Poz. 839

Rozdzia∏ 7

Przepisy koƒcowe

§ 50. W sprawach nieuregulowanych przepisami

niniejszego rozporzàdzenia stosuje si´ odpowiednio

postanowienia ADR.

§ 51. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie z dniem

1 maja 2004 r.

Minister Infrastruktury: w z. A. Pi∏at

Za∏àczniki do rozporzàdzenia Ministra Infrastruktury

z dnia 15 kwietnia 2004 r. (poz. 839)

Za∏àcznik nr 1

WZÓR ÂWIADECTWA DOPUSZCZENIA STATKU DO PRZEWOZU MATERIA¸ÓW NIEBEZPIECZNYCH

W OPAKOWANIACH I LUZEM

Za∏àcznik nr 2

WZÓR ÂWIADECTWA DOPUSZCZENIA ZBIORNIKOWCA DO PRZEWOZU MATERIA¸ÓW NIEBEZPIECZNYCH

Za∏àcznik nr 3

WZÓR TYMCZASOWEGO ÂWIADECTWA DOPUSZCZENIA STATKU DO PRZEWOZU

MATERIA¸ÓW NIEBEZPIECZNYCH W OPAKOWANIACH I LUZEM

Za∏àcznik nr 4

WZÓR TYMCZASOWEGO ÂWIADECTWA DOPUSZCZENIA ZBIORNIKOWCA DO PRZEWOZU

MATERIA¸ÓW NIEBEZPIECZNYCH

Za∏àcznik nr 5

WZÓR ALUMINIOWEJ TABLICZKI INFORMACYJNEJ UMIESZCZANEJ NA BURCIE STATKU

PRZEWO˚ÑCEGO MATERIA¸Y NIEBEZPIECZNE W ZESTAWIE PCHANYM

Âwiadectwo dopuszczenia statku do przewozu materia∏ów niebezpiecznych nr

Wa˝ne do

U˚Â

Tabliczka powinna mieç wymiary nie mniejsze ni˝: d∏ugoÊç — 120 mm, szerokoÊç — 70 mm,

a wysokoÊç grawerowanych liter — 6 mm.

Za∏àcznik nr 6

WZÓR KWESTIONARIUSZA KONTROLNEGO (CHECK LIST ADN) DLA ZBIORNIKOWCÓW

Za∏àcznik nr 7

WYKAZ MATERIA¸ÓW NIEBEZPIECZNYCH, WED¸UG RODZAJU NALEPEK, KTÓRYCH PRZEWÓZ WYMAGA

DODATKOWEGO OZNAKOWANIA STATKU

Nalepki

lub

lub

Liczba

sto˝ków/Êwiate∏

lub

3

lub

1

0

lub

lub

* – litera grupy zgodnoÊci, z wyjàtkiem S

** – numer podklasy

XXXX – numer identyfikacyjny i litera grupy zgodnoÊci

Nalepki

Poz. 839

Liczba

sto˝ków/Êwiate∏

lub

lub

1

lub

lub

1

lub

lub

lub

lub

lub

lub

lub

lub

lub

0

1

Nalepki

lub

Poz. 839

Liczba

sto˝ków/Êwiate∏

lub

2

lub

0

lub

2

lub

lub

lub

lub

Za∏àcznik nr 8

WZÓR ÂWIADECTWA EKSPERTA ADN

(Format A7, kolor pomaraƒczowy)

Za∏àcznik nr 9

WZÓR ÂWIADECTWA EKSPERTA ADN DO SPRAW PRZEWOZU GAZÓW

(Format A7, kolor pomaraƒczowy)

Za∏àcznik nr 10

WZÓR ÂWIADECTWA EKSPERTA ADN DO SPRAW PRZEWOZU CHEMIKALIÓW

(Format A7, kolor pomaraƒczowy)

839

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA INFRASTRUKTURY1)

z dnia 15 kwietnia 2004 r.

w sprawie przewozu materia∏ów niebezpiecznych statkami ˝eglugi Êródlàdowej

Na podstawie art. 41 ust. 8 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o ˝egludze Êródlàdowej (Dz. U. z 2001 r.

Nr 5, poz. 43 i Nr 100, poz. 1085, z 2002 r. Nr 199,

poz. 1672, z 2003 r. Nr 211, poz. 2049 oraz z 2004 r.

Nr 6, poz. 41) zarzàdza si´, co nast´puje

Rozdzia∏ 1

Przepisy ogólne