Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 20 kwietnia 2004 r. w sprawie pobierania próbek żywności w celu oznaczania pozostałości chemicznych środków ochrony roślin

§ 1. Rozporzàdzenie okreÊla

1) sposób pobierania próbek ˝ywnoÊci w celu oznaczania pozosta∏oÊci chemicznych Êrodków ochro———————

1) Minister Zdrowia kieruje dzia∏em administracji rzàdowej

— zdrowie, na podstawie § 1 ust. 2 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie

szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Zdrowia (Dz. U.

Nr 93, poz. 833 oraz z 2003 r. Nr 199, poz. 1941).

2) Przepisy niniejszego rozporzàdzenia wdra˝ajà postanowienia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2002/63/WE

z dnia 11 lipca 2002 r. ustanawiajàcej wspólnotowe metody

pobierania próbek do celów urz´dowej kontroli pozosta∏oÊci

pestycydów w produktach pochodzenia roÊlinnego i zwierz´cego oraz na ich powierzchni oraz uchylajàcej dyrektyw´

79/700/EWG (Dz. Urz. WE L 187 z 16.7.2002).

Dane dotyczàce og∏oszenia aktów prawa Unii Europejskiej, zamieszczone w niniejszym rozporzàdzeniu, z dniem

uzyskania przez Rzeczpospolità Polskà cz∏onkostwa w Unii

Europejskiej dotyczà og∏oszenia tych aktów w Dzienniku

Urz´dowym Unii Europejskiej — wydanie specjalne.

3) Zmiany wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U.

z 2001 r. Nr 128, poz. 1408, z 2002 r. Nr 135, poz. 1145

i Nr 166, poz. 1362, z 2003 r. Nr 52, poz. 450, Nr 122,

poz. 1144, Nr 130, poz. 1187, Nr 199, poz. 1938 i Nr 208,

poz. 2020 oraz z 2004 r. Nr 33, poz. 288.

ny roÊlin w iloÊciach szkodliwych dla zdrowia lub

˝ycia cz∏owieka, w tym wielkoÊç i iloÊç pobieranych próbek, rodzaje próbek, poj´cia stosowane

przy pobieraniu próbek, w ramach urz´dowej kontroli ˝ywnoÊci i monitoringu;

2) procedury stosowane przy pobieraniu próbek,

o których mowa w pkt 1;

3) sposób transportu i przechowywania próbek,

o których mowa w pkt 1, przed przystàpieniem do

analizy pozosta∏oÊci chemicznych Êrodków ochrony roÊlin.

§ 2. Sposób pobierania próbek ˝ywnoÊci w celu

oznaczania pozosta∏oÊci chemicznych Êrodków ochrony roÊlin oraz procedury stosowane przy pobieraniu

próbek okreÊla za∏àcznik nr 1 do rozporzàdzenia.

§ 3. Sposób transportu i przechowywania próbek

˝ywnoÊci pobranych w celu oznaczania pozosta∏oÊci

chemicznych Êrodków ochrony roÊlin okreÊla za∏àcznik nr 2 do rozporzàdzenia.

§ 4. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie z dniem

1 maja 2004 r.

Minister Zdrowia: L. Sikorski

Za∏àczniki do rozporzàdzenia Ministra Zdrowia

z dnia 20 kwietnia 2004 r. (poz. 810)

Za∏àcznik nr 1

SPOSÓB POBIERANIA PRÓBEK ˚YWNOÂCI W CELU OZNACZANIA POZOSTA¸OÂCI CHEMICZNYCH

ÂRODKÓW OCHRONY ROÂLIN ORAZ PROCEDURY STOSOWANE PRZY POBIERANIU PRÓBEK

I. Poj´cia stosowane przy pobieraniu próbek

1) porcja analityczna – reprezentatywna iloÊç materia∏u pobrana z próbki analitycznej, o wielkoÊci odpowiedniej dla pomiaru st´˝enia pozosta∏oÊci chemicznych Êrodków ochrony roÊlin;

2) próbka analityczna — materia∏ przygotowany do

analizy z próbki laboratoryjnej, poprzez oddzielenie

cz´Êci produktu przeznaczonego do badania, a nast´pnie wymieszany, zmielony, rozdrobniony itp.

w celu wyodr´bnienia porcji analitycznej w sposób

minimalizujàcy wielkoÊç b∏´du;

Uwaga: w celu pobrania porcji analitycznej dopuszcza si´ zastosowanie odpowiedniego przyrzàdu do

pobierania próbek;

Uwaga: przygotowanie próbki analitycznej powinno

odzwierciedlaç procedur´ przyj´tà przy ustalaniu najwy˝szej dopuszczalnej pozosta∏oÊci, co oznacza, ˝e

porcja produktu przygotowywana do analizy mo˝e

zawieraç cz´Êci, które nie sà normalnie spo˝ywane;

w celu ustalenia cz´Êci wchodzàcych w sk∏ad próbki

analitycznej nale˝y odnieÊç si´ do odpowiednich za∏àczników rozporzàdzenia Ministra Zdrowia z dnia

16 kwietnia 2004 r. w sprawie najwy˝szych dopuszczalnych poziomów pozosta∏oÊci chemicznych Êrodków ochrony roÊlin, które mogà znajdowaç si´

w Êrodkach spo˝ywczych lub na ich powierzchni

(Dz. U. Nr 85, poz. 801);

3) próbka zbiorcza (próbka zagregowana) — w przypadku produktów innych ni˝ mi´so i drób — po∏àczony, dobrze wymieszany zbiór próbek pierwotnych, pobranych z partii, a w przypadku mi´sa

i drobiu przyjmuje si´, ˝e próbka pierwotna jest

równowa˝na z próbkà zbiorczà;

Uwagi

a) próbki pierwotne muszà zawieraç odpowiednià

iloÊç materia∏u w celu umo˝liwienia wyodr´bnienia wszystkich próbek laboratoryjnych, jakie

powinny byç pozyskane z próbki zbiorczej,

b) w przypadkach kiedy podczas pobierania próbek pierwotnych przygotowywane sà oddzielne próbki laboratoryjne, przyjmuje si´, ˝e podczas pobierania próbek z partii próbka zbiorcza

stanowi sum´ próbek laboratoryjnych;

4) próbka laboratoryjna (próbka laboratorium) —

próbka wys∏ana do laboratorium lub otrzymana

w laboratorium; obejmuje ona reprezentatywnà

iloÊç materia∏u pobranego z próbki zbiorczej;

Uwagi

a) próbka laboratoryjna mo˝e stanowiç ca∏oÊç lub

cz´Êç próbki zbiorczej,

b) w celu przygotowania próbek laboratoryjnych

nie nale˝y dzieliç produktów jednostkowych,

z wyjàtkiem sytuacji, kiedy dzielenie produktów

jednostkowych zosta∏o przewidziane w tabeli 3,

c) w przypadku koniecznoÊci powtórzenia badania

dopuszcza si´ pobranie podwójnych próbek laboratoryjnych;

5) partia — iloÊç materia∏u Êrodka spo˝ywczego dostarczonego w tym samym czasie, co do którego

wiadomo lub co do którego próbobiorca ma przekonanie, ˝e materia∏ ten jest jednolity pod wzgl´dem pochodzenia, producenta, rodzaju, sposobu

pakowania, rodzaju opakowania, oznakowania,

nadawcy itp.; podejrzana partia jest to partia, co do

której, bez wzgl´du na powód, istniejà podejrzenia,

˝e mo˝e zawieraç nadmierne pozosta∏oÊci pestycydów; niepodejrzana partia jest to partia, dla której

nie ma powodów, aby podejrzewaç, ˝e mo˝e zawieraç nadmierne pozosta∏oÊci pestycydów;

Uwagi

a) w przypadku kiedy przesy∏ka sk∏ada si´ z partii,

które mo˝na zidentyfikowaç jako pochodzàce

od ró˝nych producentów, ka˝dà parti´ nale˝y

traktowaç oddzielnie,

Poz. 810

b) przesy∏ka mo˝e sk∏adaç si´ z jednej lub wi´kszej

liczby partii,

c) w przypadku znacznego rozmiaru lub obszaru

zajmowanego przez ka˝dà z partii w du˝ej przesy∏ce ka˝da z serii wagonów, platform, samochodów ci´˝arowych, miejsc sk∏adowania mo˝e

zostaç uznana jako odr´bna partia,

d) partia mo˝e zostaç wymieszana np. poprzez

sortowanie lub podczas procesu produkcyjnego;

6) próbka pierwotna — jedna lub wi´cej jednostek

pobranych z tego samego miejsca partii;

Uwagi

a) wyboru miejsca w partii, z którego pobierana

jest próbka pierwotna, nale˝y dokonaç w sposób losowy, jednak je˝eli jest to niemo˝liwe

z powodów technicznych, wyboru nale˝y dokonaç w sposób losowy z dost´pnych cz´Êci partii,

b) liczb´ jednostek wymaganych do skompletowania próbki pierwotnej nale˝y okreÊliç na podstawie najmniejszego rozmiaru i liczby wymaganych próbek laboratoryjnych,

c) w przypadku produktów pochodzenia roÊlinnego, jaj, przetworów mlecznych, kiedy z partii pobierana jest wi´cej ni˝ jedna próbka pierwotna,

ka˝da z próbek pierwotnych powinna mieç

w przybli˝eniu podobny rozmiar w stosunku do

próbki zbiorczej,

d) jednostki do badaƒ powtarzanych mogà byç

podczas pobierania próbki lub próbek dobierane losowo do podwójnych próbek laboratoryjnych w przypadkach, kiedy rozmiar tych jednostek uniemo˝liwia przygotowanie próbki zbiorczej jako próbki laboratoryjnej o lepszej reprezentatywnoÊci lub kiedy jednostki (np. jaja, delikatne owoce) mog∏yby zostaç uszkodzone

podczas mieszania,

e) w przypadkach gdy próbki pierwotne pobierane

sà w odst´pach czasowych podczas ∏adowania

lub roz∏adowywania partii, miejsce, z którego

pobierana jest próbka, odnosi si´ do okreÊlonych punktów czasowych,

f) w celu przygotowania próbki pierwotnej nie nale˝y przecinaç ani dzieliç jednostek, z wyjàtkiem

sytuacji przedstawionych w tabeli 3;

7) próbka — jedna lub wi´cej jednostek pobranych

z populacji jednostek lub porcja materia∏u pobrana z jego wi´kszej iloÊci; do celów oznaczania chemicznych Êrodków ochrony roÊlin próbka reprezentatywna powinna byç reprezentatywna dla

partii, próbki zbiorczej, zwierz´cia itp. w odniesieniu do wielkoÊci pozosta∏oÊci pestycydów, ale nie

musi byç reprezentatywna w odniesieniu do innych cech;

8) pobieranie próbek — procedura stosowana w celu pobrania i sporzàdzenia próbki;

9) przyrzàdy do pobierania próbek

a) narz´dzia takie, jak szufle, czerpaki, Êwidry, no˝e,

sondy itp. s∏u˝àce do wyodr´bnienia jednostki

z materia∏u zbiorczego, z opakowaƒ, np. beczek

czy du˝ych serów, z porcji mi´sa, drobiu, których

wielkoÊç nie odpowiada ze wzgl´dów praktycznych próbce pierwotnej,

b) narz´dzia takie, jak pojemniki s∏u˝àce do przygotowania próbki laboratoryjnej z próbki zbiorczej

lub przygotowania porcji analitycznej z próbki

laboratoryjnej;

Uwagi

a) poszczególne przyrzàdy do pobierania próbek

sà opisane w Normach ISO i Mi´dzynarodowej

Federacji Mleczarskiej (IDF)1),

b) w przypadku produktów takich jak liÊcie luzem

jako przybór do pobierania próbek mo˝e byç

uznana r´ka próbobiorcy, co oznacza mo˝liwoÊç

r´cznego pobierania próbek;

10) próbobiorca — osoba przeszkolona w zakresie pobierania próbek i upowa˝niona przez organy urz´dowej kontroli ˝ywnoÊci;

Uwaga: próbobiorca jest odpowiedzialny za wszystkie procedury zwiàzane z pobieraniem próbki, w∏àczajàc w to przygotowanie, opakowanie i przesy∏k´

próbki laboratoryjnej. Próbobiorca musi rozumieç

koniecznoÊç przestrzegania poszczególnych procedur pobierania próbek i jest zobowiàzany do dostarczenia odpowiedniej dokumentacji próbki oraz do

Êcis∏ej wspó∏pracy z laboratorium;

11) wielkoÊç próbki — liczba jednostek lub iloÊç materia∏u, na który sk∏ada si´ próbka;

12) jednostka — najmniejsza oddzielna lub dajàca si´

wyodr´bniç cz´Êç w partii, jaka mo˝e byç z niej

pobrana, stanowiàca ca∏oÊç lub cz´Êç próbki pierwotnej;

Uwagi: jednostki nale˝y identyfikowaç w nast´pujàcy sposób

a) Êwie˝e owoce i warzywa — jednostk´ mo˝e stanowiç ka˝dy ca∏y owoc lub ca∏e warzywo lub

te˝ w postaci, w jakiej wyst´pujà w sposób naturalny (np. kiÊcie winogron), z wyjàtkiem ma∏ych owoców; w przypadku opakowanych ma∏ych produktów jednostki mogà byç identyfikowane zgodnie z lit. d; dopuszcza si´ zastosowanie przyrzàdu do pobierania próbek, o ile nie

spowoduje to uszkodzenia materia∏u; w takim

przypadku urzàdzenie to mo˝e pos∏u˝yç do

okreÊlenia jednostki; w celu sporzàdzenia jednostki nie wolno dzieliç jaj, Êwie˝ych owoców

ani warzyw,

———————

1) ISO 950: Cereals — sampling (as grain); ISO 951: Pulses in

bags — sampling; ISO 1839: Sampling — tea; IDF standard 50C: Milk and milk products — methods and sampling lub odpowiednie Polskie Normy PN EN.

Poz. 810

b) du˝e zwierz´ta, ich cz´Êci i narzàdy — jednostk´ mo˝e stanowiç cz´Êç lub ca∏oÊç okreÊlonej

cz´Êci narzàdu; w celu sporzàdzenia jednostki

mo˝na przecinaç cz´Êci tuszy i narzàdy,

c) ma∏e zwierz´ta, ich cz´Êci i narzàdy — jednostk´ mo˝e stanowiç ca∏e zwierz´ lub jego ca∏a

cz´Êç lub narzàd; w przypadku zwierzàt w opakowaniach jednostki mogà byç identyfikowane

zgodnie z lit. d; dopuszcza si´ zastosowanie

przyrzàdu do pobierania próbek, o ile nie b´dzie

mia∏o wp∏ywu na wielkoÊç pozosta∏oÊci pestycydów; w takim przypadku urzàdzenie to mo˝e

pos∏u˝yç do okreÊlenia jednostki,

d) materia∏y opakowane — jako jednostk´ nale˝y

przyjàç najmniejsze oddzielne opakowanie jednostkowe; w przypadkach kiedy najmniejsze

opakowanie jest bardzo du˝e, próbki nale˝y pobieraç, traktujàc to opakowanie jako próbk´

zbiorczà, zgodnie z lit. e; gdy najmniejsze opakowanie jest bardzo ma∏e, jednostk´ mo˝e tworzyç grupa opakowaƒ jednostkowych,

e) materia∏y zbiorcze, du˝e opakowania (np. beczki, sery), które sà zbyt du˝e, aby mog∏y stanowiç

próbk´ pierwotnà — jednostk´ stanowi materia∏ pobrany za pomocà przyrzàdu do pobierania próbek.

II. Procedury stosowane przy pobieraniu próbek Êrodków spo˝ywczych2) oraz wielkoÊç i iloÊç pobieranych próbek

1. Ârodki ostro˝noÊci

Nale˝y unikaç zanieczyszczenia lub uszkodzenia

(zepsucia si´) próbki na wszystkich etapach procesu

pobierania próbki, poniewa˝ mo˝e to mieç wp∏yw na

wynik analityczny. Próbki nale˝y pobieraç oddzielnie

z ka˝dej partii przeznaczonej do badania na zgodnoÊç

z wartoÊciami najwy˝szych dopuszczalnych pozosta∏oÊci.

2. Pobieranie próbek pierwotnych

Minimalnà liczb´ próbek pierwotnych, jakà nale˝y

pobraç z partii, nale˝y wyznaczyç na podstawie tabeli 1. W przypadku podejrzanych partii mi´sa i drobiu

liczb´ próbek, jakà nale˝y pobraç z partii, okreÊla tabela 2. Ka˝dà próbk´ pierwotnà nale˝y pobraç w takim

stopniu, jak jest to praktycznie mo˝liwe, z losowo wybranego miejsca w partii. Próbka pierwotna musi zawieraç iloÊç materia∏u umo˝liwiajàcà przygotowanie

próbki laboratoryjnej, jaka jest wymagana w zale˝noÊci od partii.

———————

2) Nale˝y stosowaç zalecenia Norm ISO. Dla innych ni˝ wy-

mienione w normach produktów dostarczanych luzem albo w du˝ych opakowaniach zbiorczych dopuszcza si´ zastosowanie istniejàcych norm ISO dla innych produktów.

ISO 950: cereals — sampling (as grain); ISO 951: Pulses in

bags — sampling; ISO 1839: Sampling — tea; IDF standard 50C: Milk and milk products — methods and sampling lub odpowiednie Polskie Normy PN EN.

Uwaga: przyrzàdy do pobierania próbek ziarna3), jadalnych nasion roÊlin stràczkowych4) i herbaty5) sà opisane

w mi´dzynarodowych normach ISO, a przyrzàdy stosowane do pobierania produktów mlecznych w mi´dzynarodowych normach IDF6).

Tabela 1. Minimalna liczba próbek pierwotnych, którà nale˝y pobraç z partii

———————

3) International Standard ISO 950: Cereals — sampling as grain lub odpowiednie Polskie Normy PN EN.

4) International Standard ISO 951: Pulses in bags — sampling lub odpowiednie Polskie Normy PN EN.

5) International Standard ISO 1839: Sampling — tea lub odpowiednie Polskie Normy PN EN.

6) International IDF Standard 50C: Milk and milk products — methods of sampling lub odpowiednie Polskie Normy PN EN.

Tabela 2. Liczba losowo pobranych próbek pierwotnych wymaganych dla danego prawdopodobieƒstwa

stwierdzenia przynajmniej jednej próbki niezgodnej w partii mi´sa lub drobiu, dla danej cz´stoÊci wyst´powania niezgodnych pozosta∏oÊci w partii

Uwagi

1) tabela zak∏ada losowe pobieranie próbek;

2) w przypadku kiedy liczba próbek pierwotnych

wskazana w tabeli 1 jest wi´ksza ni˝ oko∏o 10 %

liczby jednostek w ca∏ej partii, liczba próbek pierwotnych (n) mo˝e byç mniejsza, obliczona zgodnie z nast´pujàcym wzorem

n = no/(1 + (no–1))/N

gdzie

n = minimalna liczba próbek pierwotnych, które nale˝y pobraç,

no = liczba próbek pierwotnych z tabeli 2,

N = liczba jednostek w partii umo˝liwiajàcych sporzàdzenie próbki pierwotnej;

3) je˝eli pobrana jest pojedyncza próbka pierwotna,

prawdopodobieƒstwo wykrycia niezgodnoÊci z najwy˝szà dopuszczalnà pozosta∏oÊcià jest zbli˝one do

cz´stoÊci wyst´powania próbek niezgodnych;

4) w celu wyznaczenia dok∏adnego lub alternatywnego prawdopodobieƒstwa albo dla innej cz´stoÊci

wyst´powania niezgodnoÊci liczba próbek, które

nale˝y pobraç, mo˝e byç obliczona z wzoru

1 – p = (1 — i)n

gdzie

‘p’ oznacza prawdopodobieƒstwo, ‘i’ jest cz´stoÊcià

wyst´powania niezgodnoÊci w partii (obie warto-

Êci wyra˝one sà jako u∏amek, a nie jako procenty),

a ‘n’ jest liczbà próbek.

3. Przygotowanie próbki zbiorczej

W tabeli 3 podano sposób post´powania dla mi´sa i drobiu. Ka˝dà próbk´ pierwotnà przyjmuje si´ jako oddzielnà próbk´ zbiorczà.

W tabelach 4 i 5 przedstawiono sposoby post´powania w przypadku produktów pochodzenia roÊlinnego, jaj i produktów mlecznych. W celu sporzàdzenia

próbki zbiorczej próbki pierwotne nale˝y po∏àczyç ze

sobà i dok∏adnie wymieszaç, o ile jest to mo˝liwe ze

wzgl´dów praktycznych.

W przypadkach kiedy wymieszanie próbek pierwotnych w celu sporzàdzenia próbki zbiorczej ze

wzgl´dów praktycznych nie jest mo˝liwe, mo˝na zastosowaç nast´pujàcy sposób post´powania.

Je˝eli jednostki mogà ulec uszkodzeniu podczas

mieszania lub dzielenia du˝ej próbki zbiorczej w sposób mogàcy mieç wp∏yw na pozosta∏oÊci pestycydu

albo kiedy nie ma mo˝liwoÊci wymieszania bardzo du˝ych jednostek w celu uzyskania bardziej jednorodnej

dystrybucji pozosta∏oÊci pestycydu, nale˝y podczas

pobierania próbek pierwotnych losowo pobraç jednostki jako podwójne próbki laboratoryjne. W takim

przypadku prezentowany wynik analizy powinien byç

Êrednià wyników uzyskanych z badanych próbek laboratoryjnych.

Za∏àcznik nr 2

SPOSÓB TRANSPORTU I PRZECHOWYWANIA PRÓBEK ˚YWNOÂCI POBRANYCH W CELU

OZNACZANIA POZOSTA¸OÂCI CHEMICZNYCH ÂRODKÓW OCHRONY ROÂLIN

I. Przygotowanie próbki laboratoryjnej

1. W przypadkach kiedy próbka zbiorcza jest wi´ksza ni˝ jest to wymagane dla próbki laboratoryjnej,

nale˝y jà podzieliç w sposób zapewniajàcy reprezentatywnoÊç porcji.

2. Dopuszcza si´ stosowanie przyrzàdów do pobierania próbek oraz dzielenie ich na cz´Êci, a tak˝e inny

odpowiedni sposób zastosowany w procesie redukowania wielkoÊci próbki, pod warunkiem ˝e nie spowoduje on uszkodzenia jednostek Êwie˝ych owoców, warzyw i jaj.

3. JeÊli zachodzi taka potrzeba, na tym etapie nale˝y pobraç podwójne próbki laboratoryjne, które mo˝na równie˝ przygotowaç, stosujàc powy˝szy alternatywny sposób post´powania.

4. Minimalne wymogi wielkoÊci próbek laboratoryjnych okreÊla tabela 3, 4 oraz 5.

II. Dokumentacja pobierania próbek

1. Próbobiorca zobowiàzany jest do odnotowania

w protokole pobrania próbki danych dotyczàcych rodzaju i pochodzenia partii

1) umo˝liwiajàcych identyfikacj´ w∏aÊciciela, dostawcy lub przewoênika;

2) daty i miejsca pobrania próbki;

3) wszelkich innych informacji mogàcych mieç znaczenie dla charakterystyki partii i póêniejszego

procesu analitycznego.

2. W protokole pobrania próbki nale˝y odnotowaç

wszelkie odst´pstwa od zalecanych metod pobierania

próbek.

3. Do ka˝dej próbki spoÊród podwójnych próbek

laboratoryjnych próbobiorca zobowiàzany jest do∏àczyç podpisanà kopi´ protoko∏u pobrania próbki oraz

dysponowaç kopià tego protoko∏u.

4. Kolejnà kopi´ próbobiorca powinien udost´pniç

w∏aÊcicielowi partii lub jego przedstawicielowi, bez

wzgl´du na to, czy otrzymujà oni próbki laboratoryjne.

5. Protoko∏y pobrania próbki prowadzone w wersji

elektronicznej powinny równie˝ trafiç do wszystkich

ich odbiorców w celu umo˝liwienia przeprowadzenia

odpowiednich procedur audytorskich.

III. Pakowanie i sposób transportu próbek analitycznych

1. Próbk´ laboratoryjnà nale˝y umieÊciç w czystym, wykonanym z oboj´tnych materia∏ów opakowaniu, które powinno chroniç próbk´ przed zanieczyszczeniem, uszkodzeniem i ubytkiem.

2. Opakowanie nale˝y opiecz´towaç i oznakowaç,

do∏àczajàc do niego protokó∏ pobrania próbki. Przy

stosowaniu kodu kreskowego zaleca si´ do∏àczenie

równie˝ informacji alfanumerycznej.

3. Próbk´ nale˝y dostarczyç do laboratorium

w mo˝liwie najkrótszym czasie.

4. W czasie transportu nale˝y unikaç sytuacji, która mog∏aby doprowadziç do zepsucia si´ próbki,

szczególnie dotyczy to próbek Êwie˝ych artyku∏ów,

które podczas transportu do laboratorium w zale˝noÊci od ich rodzaju powinny pozostawaç sch∏odzone

lub w stanie zamro˝enia.

5. Próbki drobiu i mi´sa nale˝y zamroziç przed wys∏aniem do laboratorium. JeÊli czas od pobrania do

przekazania próbki do laboratorium jest na tyle krótki,

˝e wyklucza jej zepsucie, dopuszcza si´ dostarczenie

próbki w postaci niezamro˝onej.

IV. Przygotowanie próbki analitycznej

1. Próbce analitycznej nale˝y nadaç identyfikator,

a w protokole pobrania próbki nale˝y zamieÊciç dat´

jej otrzymania i wielkoÊç próbki.

2. Z otrzymanej próbki nale˝y bezzw∏ocznie wyodr´bniç cz´Êç podlegajàcà analizie.

3. W przypadku kiedy poziom pozosta∏oÊci wyra˝any jest z uwzgl´dnieniem fragmentów, które nie podlega∏y analizie, cz´Êci te nale˝y zwa˝yç i odnotowaç

ich mas´.

V. Przygotowanie i przechowywanie porcji analitycznej

1. W razie potrzeby próbk´ analitycznà mo˝na podzieliç, a nast´pnie dobrze wymieszaç w celu zapewnienia reprezentatywnoÊci pobranej porcji analitycznej. WielkoÊç porcji analitycznej zale˝y od stosowanej

metody analitycznej i mo˝liwoÊci skutecznego wymieszania porcji. Nale˝y odnotowaç sposób, w jaki próbka zosta∏a podzielona i wymieszana.

2. Zastosowana procedura dzielenia i mieszania

próbki nie mo˝e wp∏ywaç na wielkoÊç pozosta∏oÊci

obecnego w próbce pestycydu.

3. W uzasadnionych przypadkach, w celu zminimalizowania niepo˝àdanego wp∏ywu procesów przygotowawczych, post´powanie z próbkà analitycznà nale˝y przeprowadzaç w okreÊlonych warunkach, np.

w temperaturze poni˝ej zera.

4. W przypadku kiedy dzielenie próbki mo˝e wp∏ynàç na wielkoÊç pozosta∏oÊci i wobec braku alternatywnych procedur post´powania przygotowawczego

dla okreÊlonej próbki, jako porcj´ analitycznà nale˝y

przyjàç ca∏à jednostk´ albo fragmenty wyodr´bnione

z ca∏ej jednostki.

5. Je˝eli taka porcja analityczna sk∏ada si´ z kilku

jednostek lub ich fragmentów i nie jest pewne, czy nie

b´dzie ona reprezentatywna dla próbki analitycznej,

w takim przypadku nale˝y poddaç analizie odpowiednià liczb´ podwójnych próbek laboratoryjnych w celu

wykazania niepewnoÊci wartoÊci Êredniej.

6. Je˝eli zachodzi potrzeba przechowywania porcji

analitycznej przed analizà, nale˝y tak dobraç warunki,

Poz. 810

w tym czas przechowywania, aby nie wp∏ywa∏y one

na poziom pozosta∏oÊci pestycydu.

7. W uzasadnionych przypadkach nale˝y pobraç

dodatkowà próbk´ analitycznà w celu przeprowadzenia badania potwierdzajàcego i analiz podwójnych.

8. Przedstawione wy˝ej procedury pobierania próbek okreÊlone sà w regulacjach Kodeksu ˚ywnoÊciowego.1)

VI. Kryteria stosowane przy okreÊlaniu zgodnoÊci

1. Wynik analityczny musi pochodziç od jednej lub

wi´kszej liczby próbek laboratoryjnych pobranych

z partii i otrzymanych do analizy w odpowiednim stanie. Wynik powinien zawieraç odpowiednie informacje dotyczàce zastosowanych procedur zapewniania

jakoÊci.

2. W przypadku kiedy wynik analizy wskazuje, ˝e

stwierdzona pozosta∏oÊç pestycydu przekracza najwy˝szy dopuszczalny poziom pozosta∏oÊci, laboratorium powinno potwierdziç to˝samoÊç wykrytej substancji, a jej st´˝enie powinno zostaç zweryfikowane

poprzez analiz´ jednej lub wi´kszej liczby dodatkowych porcji analitycznych pochodzàcych z oryginalnej

próbki laboratoryjnej.

3. WartoÊç najwy˝szej dopuszczalnej pozosta∏oÊci

odnosi si´ do próbki zbiorczej.

4. Partia jest zgodna z najwy˝szà dopuszczalnà pozosta∏oÊcià, je˝eli wynik analityczny wskazuje, ˝e wartoÊç najwy˝szej dopuszczalnej pozosta∏oÊci nie zosta∏a przekroczona.

5. Je˝eli wyniki odnoszàce si´ do próbki zbiorczej

przekraczajà najwy˝szà dopuszczalnà pozosta∏oÊç,

przy podejmowaniu decyzji, ˝e partia nie jest zgodna,

nale˝y wziàç pod uwag´

1) wyniki uzyskane z jednej lub wi´kszej liczby próbek analitycznych, jako mo˝liwe do przyj´cia;

2) dok∏adnoÊç i precyzj´ analizy, zgodnie z danymi

dokumentujàcymi system jakoÊci.

———————

1) Dokument

CAG/GL 33—1999 z Kodeksu ˚ywnoÊciowego. FAO Rzym. ftp://fts.fao.org/codex/standard/volume2a/en/GL_033e.

Dziennik Ustaw i Monitor Polski (spis treÊci) dost´pne sà w Internecie pod adresem www.cokprm.gov.pl

Wydawca: Kancelaria Prezesa Rady Ministrów

Redakcja: Rzàdowe Centrum Legislacji — Redakcja Dziennika Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej

oraz Dziennika Urz´dowego Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”,

Al. Ujazdowskie 1/3, 00-583 Warszawa, tel. 622-66-56

Sk∏ad, druk i kolporta˝: Zak∏ad Wydawnictw i Poligrafii Centrum Obs∏ugi Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

ul. Powsiƒska 69/71, 02-903 Warszawa, tel.: 694-67-50, 694-67-52; faks 694-62-06

Bezp∏atna infolinia: 0-800-287-581

www.cokprm.gov.pl

e-mail: dziust@cokprm.gov.pl

T∏oczono z polecenia Prezesa Rady Ministrów w Zak∏adzie Wydawnictw i Poligrafii Centrum Obs∏ugi Kancelarii Prezesa Rady Ministrów,

ul. Powsiƒska 69/71, 02-903 Warszawa

Zam. 927/W/C/2004

ISSN 0867-3411

Cena 6,10 z∏ (w tym 7% VAT)

810

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA ZDROWIA1)

z dnia 20 kwietnia 2004 r.

w sprawie pobierania próbek ˝ywnoÊci w celu oznaczania pozosta∏oÊci chemicznych Êrodków

ochrony roÊlin2)

Na podstawie art. 9 ust. 6 ustawy z dnia 11 maja

2001 r. o warunkach zdrowotnych ˝ywnoÊci i ˝ywienia

(Dz. U. Nr 63, poz. 634, z póên. zm.3)) zarzàdza si´, co

nast´puje