Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 6 kwietnia 2004 r. w sprawie bezpieczeństwa i znakowania produktów włókienniczych

§ 1. Rozporzàdzenie okreÊla szczegó∏owe wymagania dotyczàce bezpieczeƒstwa i znakowania produktów w∏ókienniczych.

§ 2. U˝yte w ustawie okreÊlenia oznaczajà

1) produkt w∏ókienniczy — surowiec, pó∏produkt na

ka˝dym etapie przetworzenia lub produkt sk∏adajàcy

si´ wy∏àcznie z w∏ókien tekstylnych, niezale˝nie od

zastosowanego sposobu ich mieszania i ∏àczenia;

2) w∏ókno tekstylne

a) jednostk´ strukturalnà majàcà w∏aÊciwà dla siebie elastycznoÊç, delikatnoÊç i wysoki wskaênik

d∏ugoÊci w stosunku do maksymalnego wymiaru poprzecznego, która dzi´ki tym cechom jest

odpowiednia do stosowania we w∏ókiennictwie,

————————

1) Niniejsze rozporzàdzenie dokonuje transpozycji nast´pujàcych dyrektyw Wspólnot Europejskich

— dyrektywy 96/74 z 16 grudnia 1996 r., Dz. Urz. WE L 032 z 3 lutego 1997 r. w sprawie nazewnictwa produktów

w∏ókienniczych,

— dyrektywy 97/37 z 19 czerwca 1997 r., Dz. Urz. WE L 169 z 27 czerwca 1997 r. w sprawie dostosowania do post´pu

technicznego za∏àczników nr 1 i nr 2 do dyrektywy 96/74,

— dyrektywy 96/73 z 16 grudnia 1996 r., Dz. Urz. WE L 032 z 3 lutego 1997 r. w sprawie szczegó∏owych metod iloÊciowej

analizy dwusk∏adnikowych mieszanek w∏ókien tekstylnych,

— dyrektywy 73/44 z 26 lutego 1973 r., Dz. Urz. WE L 083 z 30 marca 1973 r. w sprawie metod iloÊciowej analizy

trójsk∏adnikowych mieszanek w∏ókien tekstylnych.

b) elastyczne taÊmy lub rurki, których widoczna

szerokoÊç nie przekracza 5 mm, w tym tasiemki ci´te z szerszych taÊm lub folii, wytworzone

z substancji u˝ywanych do produkcji w∏ókien

wymienionych pod lp. 19—44 za∏àcznika nr 1

do rozporzàdzenia i odpowiednich do zastosowania we w∏ókiennictwie; widoczna szerokoÊç

oznacza szerokoÊç tasiemki lub rurki po z∏o˝eniu, sp∏aszczeniu lub skr´ceniu albo Êrednià

szerokoÊç, je˝eli nie jest jednakowa;

których cechy zosta∏y opisane, odpowiednio dla ka˝dego w∏ókna, zgodnie z kolumnà 3 za∏àcznika nr 1 do

rozporzàdzenia.

3) ustawa — ustaw´ z dnia 12 grudnia 2003 r. o ogólnym bezpieczeƒstwie produktów.

4. Nazwy „jedwab” nie wolno u˝ywaç dla okreÊlenia kszta∏tu lub szczególnej postaci w∏ókna tekstylnego jako w∏ókna ciàg∏ego.

§ 3. Przepisy rozporzàdzenia stosuje si´ równie˝ do

3. Nazwy w∏ókien tekstylnych w formie okreÊlonej

w za∏àczniku nr 1 do rozporzàdzenia, a tak˝e w formie

przymiotnika lub jako rdzeƒ wyrazu stanowiàcego takà nazw´, nie mogà byç stosowane w odniesieniu do

innych w∏ókien, bez wzgl´du na j´zyk u˝ywany do opisu w∏ókna tekstylnego.

1) produktów, których co najmniej 80 % masy stanowià w∏ókna tekstylne;

§ 6. Oznakowanie produktu w∏ókienniczego zawiera okreÊlenie

2) pokryç mebli, parasoli i os∏on przeciws∏onecznych, których co najmniej 80 % masy stanowià

w∏ókna tekstylne;

1) sk∏adu surowcowego produktu;

3) sk∏adników w∏ókienniczych wielowarstwowych

pokryç pod∏ogowych, materacy, sprz´tu kempingowego, wk∏adek ocieplajàcych do obuwia, r´kawic, r´kawiczek, mitenek, je˝eli takie sk∏adniki stanowià co najmniej 80 % masy ca∏ego produktu;

4) materia∏ów w∏ókienniczych zawartych w innych

produktach i stanowiàcych nieod∏àcznà cz´Êç tych

produktów, pod warunkiem ˝e ich sk∏ad surowcowy zosta∏ okreÊlony.

§ 4. Przepisów rozporzàdzenia nie stosuje si´ do

produktów w∏ókienniczych

1) przeznaczonych do wywozu poza obszar celny

Wspólnoty Europejskiej;

2) przewo˝onych przez terytorium Rzeczypospolitej

Polskiej w ramach procedury tranzytu;

3) obejmowanych procedurà uszlachetniania czynnego w rozumieniu przepisów prawa celnego;

4) powierzonych osobom wykonujàcym prac´ nak∏adczà lub przedsi´biorcom w celu przetworzenia, pod warunkiem ˝e osoby wykonujàce prac´

nak∏adczà ani przedsi´biorcy nie sà w∏aÊcicielami

przetwarzanych produktów.

Rozdzia∏ 2

Znakowanie produktów w∏ókienniczych

§ 5. 1. Produkty w∏ókiennicze znakuje si´ w sposób

okreÊlony w rozporzàdzeniu, stosujàc nazwy w∏ókien tekstylnych, okreÊlone w za∏àczniku nr 1 do rozporzàdzenia.

2. Nazwy w∏ókien tekstylnych, o których mowa

w ust. 1, mogà byç stosowane wy∏àcznie dla w∏ókien,

2) sposobu konserwacji produktu.

§ 7. 1. Produkt w∏ókienniczy nie mo˝e byç okreÊlany jako „100 %” lub „czysty” albo „ca∏y z” ani ˝adnym

podobnym okreÊleniem, je˝eli nie sk∏ada si´ wy∏àcznie z jednego rodzaju w∏ókna tekstylnego, z zastrze˝eniem ust. 2 i 3.

2. Produkt w∏ókienniczy uwa˝a si´ za sk∏adajàcy

si´ z jednego rodzaju w∏ókna tekstylnego, tak˝e

w przypadku gdy zawartoÊç innych w∏ókien tekstylnych nie jest wi´ksza ni˝ 2 % masy, pod warunkiem ˝e

jest to usprawiedliwione przyczynami technicznymi

i te inne w∏ókna nie sà rutynowo dodawane.

3. Procentowy udzia∏ innych w∏ókien tekstylnych,

o którym mowa w ust. 2, mo˝e byç zwi´kszony do 5 %

w przypadku produktów w∏ókienniczych, które by∏y

poddane procesowi zgrzeblenia.

§ 8. 1. Produkt we∏niany mo˝e byç okreÊlany jako

„˝ywa we∏na” lub innà nazwà we∏ny dopuszczalnà

w Unii Europejskiej, tylko w przypadku gdy sk∏ada si´

wy∏àcznie z w∏ókna uzyskanego ze strzy˝y ˝ywego

zwierz´cia, o ile w∏ókno to nigdy nie wchodzi∏o

w sk∏ad produktu gotowego i nie by∏o poddane innym

procesom prz´dzenia lub spilÊniania poza tymi, które

by∏y niezb´dne w procesie wytwarzania tego produktu, ani nie by∏o poddane obróbce lub u˝ytkowaniu powodujàcemu uszkodzenie w∏ókna.

2. Nazwy, o których mowa w ust. 1, mogà byç tak˝e u˝ywane do okreÊlenia we∏ny zawartej w mieszance w∏ókien, je˝eli

1) ca∏a iloÊç we∏ny zawarta w mieszance odpowiada

cechom okreÊlonym w ust. 1;

2) we∏na ta stanowi nie mniej ni˝ 25 % ca∏kowitej

masy mieszanki;

3) w przypadku mieszanki czesanej — we∏na jest

zmieszana tylko z jednym rodzajem innego w∏ókna.

3. W przypadkach okreÊlonych w ust. 2 nale˝y podaç w sk∏adzie surowcowym pe∏ny sk∏ad procentowy

mieszanki.

4. Tolerancja uzasadniona przyczynami technicznymi zwiàzanymi z produkcjà powinna byç ograniczona do 0,3 % w∏óknistych zanieczyszczeƒ w przypadku

produktów, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 2, ∏àcznie

z produktami we∏nianymi, które zosta∏y poddane procesowi zgrzeblenia.

§ 9. 1. Sk∏ad surowcowy produktu w∏ókienniczego

sk∏adajàcego si´ z dwu lub wi´cej rodzajów w∏ókien,

z których jeden stanowi co najmniej 85 % ca∏kowitej

masy produktu, jest okreÊlany

1) nazwà tego w∏ókna i jego procentowà zawartoÊcià

w ca∏kowitej masie lub

2) nazwà tego w∏ókna ze wskazaniem „co najmniej

85 %”, lub

3) przez podanie pe∏nego sk∏adu procentowego produktu.

2. Sk∏ad surowcowy produktu w∏ókienniczego

sk∏adajàcego si´ z dwu lub wi´cej rodzajów w∏ókien,

z których ˝aden nie stanowi 85 % masy ca∏kowitej,

okreÊla si´ nazwà i procentowym udzia∏em w masie

co najmniej dwu g∏ównych rodzajów w∏ókien, nast´pnie umieszcza si´ nazwy pozosta∏ych w∏ókien sk∏adowych w kolejnoÊci wed∏ug malejàcego udzia∏u w masie, z podaniem lub bez podania ich udzia∏u procentowego, z zastrze˝eniem ust. 3.

3. W odniesieniu do sk∏adu surowcowego, o którym

mowa w ust. 2, w∏ókna, z których ka˝de stanowi mniej

ni˝ 10 % ca∏kowitej masy produktu, mogà byç okreÊlane

∏àcznie terminem „inne w∏ókna”, po którym podaje si´

ich ca∏kowità zawartoÊç procentowà, lub w przypadku,

je˝eli wymieniona jest nazwa w∏ókna, które stanowi

mniej ni˝ 10 % ca∏kowitej masy produktu, podaje si´ pe∏en sk∏ad procentowy danego produktu.

§ 10. Produkty zawierajàce osnow´ z czystej bawe∏ny i wàtek z czystego lnu, w których zawartoÊç procentowa lnu nie przekracza 40 % ca∏kowitej masy niezagruntowanego produktu, mogà nosiç nazw´ „mieszanka bawe∏ny i lnu”, której musi towarzyszyç specyfikacja sk∏adu „osnowa — czysta bawe∏na, wàtek —

czysty len”, z zastrze˝eniem § 14 ust. 2.

§ 11. 1. W przypadku produktów w∏ókienniczych

przeznaczonych do u˝ytku konsumentów, w sk∏adach

procentowych wymienionych w § 9, 10 i 13 dopuszcza

si´ iloÊç innych w∏ókien do 2 % ogólnej masy produktu w∏ókienniczego, pod warunkiem ˝e iloÊç ta jest uzasadniona przyczynami technicznymi i nie jest dodawa-

Poz. 743

na rutynowo; udzia∏ ten mo˝e byç zwi´kszony do 5 %

w przypadku produktów, które zosta∏y poddane procesowi zgrzeblenia, jednak˝e z uwzgl´dnieniem tolerancji, o której mowa w § 8 ust. 4.

2. W przypadkach okreÊlonych w ust. 1 oraz w § 8

ust. 2 pkt 2, dopuszcza si´ tolerancj´ produkcyjnà

w wysokoÊci 3 % mi´dzy deklarowanym udzia∏em

procentowym w∏ókien a wynikami przeprowadzonych

badaƒ, w stosunku do ogólnej masy w∏ókien wymienionych na etykiecie; takà tolerancj´ stosuje si´ tak˝e

do w∏ókien, które zgodnie z § 9 ust. 2 sà wymienione

w kolejnoÊci wed∏ug malejàcego ich udzia∏u w masie

bez wskazywania ich udzia∏u procentowego.

3. Podczas przeprowadzania badaƒ tolerancje,

o których mowa w ust. 1 i 2, oblicza si´ oddzielnie;

masa, którà nale˝y przyjàç przy obliczaniu tolerancji,

o której mowa w ust. 2, jest masà w∏ókien gotowego

produktu pomniejszonà o mas´ wszystkich innych

w∏ókien, z uwzgl´dnieniem tolerancji, o której mowa

w ust. 1.

4. Dodawanie tolerancji wymienionych w ust. 1 i 2

jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy inne w∏ókna ujawnione podczas przeprowadzania badaƒ, z uwzgl´dnieniem tolerancji, o której mowa w ust. 1, nale˝à do tego samego typu chemicznego co jeden lub wi´cej rodzajów w∏ókien wymienionych na etykiecie.

§ 12. W przypadku produktów, których proces wytwarzania wymaga wy˝szych tolerancji ni˝ podane

w § 11, zastosowanie wy˝szych tolerancji jest mo˝liwe, pod warunkiem ˝e zosta∏a sprawdzona zgodnoÊç

sk∏adu surowcowego produktu z jego oznakowaniem

i tylko w wyjàtkowych przypadkach, kiedy producent

produktu przedstawi odpowiednie uzasadnienie.

§ 13. Terminy „ró˝ne w∏ókna” lub „nieokreÊlony

sk∏ad surowcowy” mogà byç stosowane tylko w przypadku takiego produktu w∏ókienniczego, którego sk∏adu nie mo˝na jednoznacznie ustaliç w trakcie wytwarzania, bez wzgl´du na procentowy udzia∏ jego sk∏adników.

§ 14. 1. Niezale˝nie od tolerancji ustalonych w § 7

ust. 2 i 3, § 8 ust. 4 oraz w § 11, w∏ókna widoczne i dajàce si´ ∏atwo oddzieliç, majàce znaczenie tylko dekoracyjne, w iloÊci nieprzekraczajàcej 7 % masy gotowego

produktu, nie muszà byç wymieniane w sk∏adach surowcowych w∏ókien, o których mowa w § 7 i 9—13. Dotyczy to równie˝ w∏ókien zastosowanych w celu uzyskania efektu antystatycznego, w szczególnoÊci w∏ókien metalowych, i w iloÊci nieprzekraczajàcej 2 % masy gotowego produktu.

2. W przypadku produktów w∏ókienniczych wymienionych w § 10, udzia∏ procentowy, o którym mowa

w ust. 1, oblicza si´ nie w stosunku do masy produk-

tu, ale oddzielnie w stosunku do masy osnowy i oddzielnie do masy wàtku.

§ 15. 1. Produkty w∏ókiennicze znakuje si´ w sposób okreÊlony w rozporzàdzeniu w ka˝dym przypadku

wprowadzania ich na rynek w celach produkcyjnych

lub handlowych.

2. Je˝eli produkt w∏ókienniczy nie jest oferowany

konsumentom lub jest dostarczany w ramach zamówieƒ publicznych, wymóg oznakowania uwa˝a si´ za

spe∏niony w przypadku do∏àczenia do produktu dokumentów handlowych zawierajàcych informacje okreÊlone w § 6.

§ 16. 1. Dane dotyczàce produktu w∏ókienniczego, odnoszàce si´ do zawartoÊci w∏ókien tekstylnych, o których mowa w § 5, 7—13 oraz w za∏àczniku nr 1 do rozporzàdzenia, powinny byç umieszczone

w dokumentach handlowych dotyczàcych produktu

w∏ókienniczego. Niedopuszczalne jest w szczególnoÊci stosowanie skrótów w umowach sprzeda˝y, rachunkach i fakturach, z wyjàtkiem kodów kreskowych, pod warunkiem ˝e w tym samym dokumencie

znajdzie si´ ich objaÊnienie.

2. Je˝eli produkt w∏ókienniczy jest wprowadzany

na rynek, dane dotyczàce tego produktu, odnoszàce

si´ do zawartoÊci w∏ókien tekstylnych, o których mowa

w § 5, 7—13 oraz w za∏àczniku nr 1 do rozporzàdzenia,

podaje si´ jednolitym, czytelnym i wyraênie widocznym drukiem. Dotyczy to w szczególnoÊci informacji

podawanych w katalogach lub prospektach albo na

opakowaniach, etykietach i innych oznakowaniach

produktu w∏ókienniczego.

§ 17. 1. Informacje o produkcie w∏ókienniczym,

wykraczajàce poza zakres ustalony w rozporzàdzeniu,

z wyjàtkiem znaków towarowych i nazw przedsi´biorstw, powinny byç odpowiednio oddzielone od

oznakowania zawierajàcego okreÊlenie sk∏adu surowcowego produktu w∏ókienniczego, z zastrze˝eniem

ust. 2.

2. Je˝eli na wprowadzonym na rynek produkcie

w∏ókienniczym umieszczono znak towarowy lub nazw´ przedsi´biorstwa, zawierajàce jednà z nazw w∏ókien tekstylnych, o których mowa w za∏àczniku nr 1 do

rozporzàdzenia, u˝ytà w formie rzeczownika, przymiotnika lub rdzenia wyrazu stanowiàcego t´ nazw´

lub inny wyraz, który mo˝na pomyliç z takà nazwà

w∏ókna tekstylnego, oznakowanie zawierajàce okreÊlenie sk∏adu surowcowego produktu w∏ókienniczego

powinno zostaç umieszczone wyraênym i czytelnym

drukiem bezpoÊrednio obok tego znaku lub nazwy

przedsi´biorstwa.

§ 18. 1. Oznakowanie produktów w∏ókienniczych

wprowadzanych na rynek polski powinno byç podane

tak˝e w j´zyku polskim.

Poz. 743

2. W przypadku szpulek, cewek, motków, pasm,

k∏´bków lub innych ma∏ych iloÊci nici do szycia, cerowania i wyszywania oznakowanie w j´zyku polskim

jest wymagane tylko w odniesieniu do etykiety zbiorczej, umieszczonej na opakowaniu produktu lub wywieszce dotyczàcej produktu, umieszczonej w miejscu

jego ekspozycji handlowej.

3. Z zastrze˝eniem przypadków wymienionych

pod lp. 18 za∏àcznika nr 3 do rozporzàdzenia, pojedyncze produkty, o których mowa w ust. 2, mogà byç

oznakowane w dowolnym j´zyku paƒstwa cz∏onkowskiego Unii Europejskiej.

§ 19. Dopuszczalne jest równie˝ stosowanie oznakowania dotyczàcego innych cech produktów w∏ókienniczych ni˝ sk∏ad surowcowy, gdy jest ono zgodne z dobrà praktykà handlowà dotyczàcà tych produktów.

§ 20. 1. Je˝eli produkt w∏ókienniczy sk∏ada si´

z dwu lub wi´cej cz´Êci sk∏adowych, majàcych ró˝ne

zawartoÊci w∏ókien tekstylnych, w oznakowaniu nale˝y podaç sk∏ad surowcowy dla ka˝dej cz´Êci sk∏adowej.

2. Wymóg, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy

cz´Êci sk∏adowych stanowiàcych mniej ni˝ 30 % ca∏kowitej masy produktu w∏ókienniczego, z wyjàtkiem

podszewek.

3. Do dwóch lub wi´cej produktów w∏ókienniczych

o tej samej zawartoÊci w∏ókien tekstylnych, tworzàcych zwyczajowo nierozdzielnà ca∏oÊç (komplet), mo˝na do∏àczyç jedno oznakowanie.

§ 21. 1. Sk∏ad surowcowy nast´pujàcych produktów gorseciarskich okreÊla si´ przez podanie sk∏adu

surowcowego ca∏ego produktu lub sk∏adu surowcowego jego cz´Êci, traktujàc je ∏àcznie lub oddzielnie

1) dla biustonoszy: zewn´trzny i wewn´trzny materia∏ miseczek i ty∏u;

2) dla gorsetów: przód, ty∏ i boczne usztywnienia;

3) dla pó∏gorsetów: zewn´trzny i wewn´trzny materia∏ miseczek, przednie i tylne usztywnienia i boczne cz´Êci.

2. Sk∏ad surowcowy produktów gorseciarskich innych, ni˝ okreÊlone w ust. 1, okreÊla si´ przez podanie

sk∏adu surowcowego ca∏ego produktu lub przez ∏àczne albo oddzielne podanie sk∏adu surowcowego jego

cz´Êci.

3. Je˝eli cz´Êci sk∏adowe produktu gorseciarskiego

stanowià mniej ni˝ 10 % ogólnej masy produktu,

w przypadku, o którym mowa w ust. 2, podaje si´

sk∏ad surowcowy ca∏ego produktu.

4. Oddzielne oznakowanie cz´Êci produktów gorseciarskich podaje si´ w taki sposób, aby konsument

móg∏ ∏atwo zrozumieç, do jakiej cz´Êci produktu odnoszà si´ informacje zawarte w oznakowaniu.

§ 22. 1. Sk∏ad surowcowy produktów drukowanych metodà wytrawiania podaje si´ dla ca∏ego produktu.

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, sk∏ad surowcowy mo˝e byç okreÊlony równie˝ przez podanie

oddzielnie nazwy sk∏adników wchodzàcych w sk∏ad

materia∏u podstawowego i nazwy sk∏adników wchodzàcych w sk∏ad cz´Êci po wytrawieniu.

§ 23. 1. Sk∏ad surowcowy haftowanych produktów

w∏ókienniczych podaje si´ dla ca∏ego produktu.

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, sk∏ad surowcowy mo˝e byç okreÊlony równie˝ przez podanie

oddzielnie nazwy sk∏adników wchodzàcych w sk∏ad

materia∏u podstawowego i nazwy sk∏adników wchodzàcych w sk∏ad nici do haftowania.

3. Je˝eli cz´Êci haftowane stanowià mniej ni˝ 10 %

powierzchni wyrobu, wystarczy podaç sk∏ad materia∏u

podstawowego.

§ 24. 1. Sk∏ad surowcowy prz´dz z∏o˝onych z rdzenia i oplotu, wykonanych z ró˝nych w∏ókien i wprowadzanych na rynek jako takie, podaje si´ dla ca∏ego produktu.

2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, sk∏ad surowcowy mo˝e byç okreÊlony przez podanie oddzielnie nazwy sk∏adników wchodzàcych w sk∏ad rdzenia

i nazwy sk∏adników wchodzàcych w sk∏ad oplotu.

§ 25. 1. Sk∏ad surowcowy aksamitnych i pluszowych produktów w∏ókienniczych lub produktów podobnych do aksamitu lub pluszu podaje si´ dla ca∏ego

produktu.

2. W przypadku gdy spód i powierzchnia u˝ytkowa

produktów, o których mowa w ust. 1, odró˝niajà si´

i sà z∏o˝one z ró˝nych w∏ókien, sk∏ad surowcowy mo˝e byç okreÊlony przez podanie oddzielnie nazwy w∏ókien wchodzàcych w sk∏ad spodu i nazwy w∏ókien

wchodzàcych w sk∏ad powierzchni u˝ytkowej.

§ 26. Sk∏ad wyk∏adzin pod∏ogowych i dywanów,

w których warstwa spodnia i warstwa u˝ytkowa z∏o˝one sà z ró˝nych w∏ókien, mo˝e byç okreÊlony tylko

przez podanie nazwy w∏ókien wchodzàcych w sk∏ad

warstwy u˝ytkowej.

§ 27. 1. Produkty w∏ókiennicze, które nie podlegajà obowiàzkowemu znakowaniu, okreÊla za∏àcznik nr 2

do rozporzàdzenia.

Poz. 743

2. W przypadku gdy produkt w∏ókienniczy, wymieniony w za∏àczniku nr 2 do rozporzàdzenia, jest oznakowany znakiem handlowym lub nazwà producenta,

które zawierajà jednà z nazw w∏ókien tekstylnych,

o których mowa w za∏àczniku nr 1 do rozporzàdzenia,

u˝ytà w formie rzeczownika, przymiotnika lub rdzenia

wyrazu stanowiàcego t´ nazw´ lub inny wyraz, który

mo˝na pomyliç z takà nazwà w∏ókna tekstylnego, podlega znakowaniu na zasadach okreÊlonych w rozporzàdzeniu.

§ 28. Produkty w∏ókiennicze, okreÊlone w za∏àczniku nr 3 do rozporzàdzenia, oferowane do sprzeda˝y razem mogà byç oznakowane etykietà zbiorczà, pod warunkiem ˝e sà tego samego typu i majà ten sam sk∏ad

surowcowy.

§ 29. W przypadku produktów w∏ókienniczych

sprzedawanych na metry wymóg oznakowania dotyczy kuponu lub beli (rolki) oferowanej do sprzeda˝y.

§ 30. Informacje umieszczone na produktach w∏ókienniczych, o których mowa w § 28 i 29, powinny byç

prezentowane tak, aby konsument móg∏ w pe∏ni zapoznaç si´ ze sk∏adem surowcowym tych produktów.

§ 31. Przy okreÊlaniu sk∏adu surowcowego wszystkich produktów w∏ókienniczych, udzia∏y procentowe

w∏ókien, o których mowa w § 7—13, okreÊla si´, nie

uwzgl´dniajàc cz´Êci niew∏óknistych, krajek, etykiet

i oznaczeƒ, lamówek i ozdób niestanowiàcych integralnej cz´Êci produktu w∏ókienniczego, guzików i klamerek pokrytych materia∏em w∏ókienniczym, dodatków, dekoracji, nieelastycznych wstà˝ek, nici i taÊm

elastycznych dodanych w okreÊlonych i ograniczonych miejscach produktu w∏ókienniczego oraz podlegajàcych warunkom okreÊlonym w § 14, widocznych

i ∏atwo dajàcych si´ oddzieliç w∏ókien majàcych charakter wy∏àcznie dekoracyjny lub w∏ókien antystatycznych.

§ 32. Przy okreÊlaniu sk∏adu surowcowego wyk∏adzin pod∏ogowych i dywanów, udzia∏y procentowe

w∏ókien, o których mowa w § 7—13, okreÊla si´,

uwzgl´dniajàc tylko sk∏adniki warstwy u˝ytkowej.

§ 33. Przy okreÊlaniu sk∏adu surowcowego materia∏ów tapicerskich, udzia∏y procentowe w∏ókien,

o których mowa w § 7—13, okreÊla si´, uwzgl´dniajàc

osnowy i wàtki ∏àczàce i wype∏niajàce, które stanowià

cz´Êç sk∏adowà warstwy u˝ytkowej.

§ 34. Przy okreÊlaniu sk∏adu surowcowego firan

i zas∏on, udzia∏y procentowe w∏ókien, o których mowa

w § 7—13, okreÊla si´, nie uwzgl´dniajàc osnów i wàtków ∏àczàcych i wype∏niajàcych, które nie wchodzà

w sk∏ad prawej strony materia∏u.

§ 35. 1. Przy okreÊlaniu sk∏adu surowcowego produktów w∏ókienniczych, innych ni˝ produkty, o których

mowa w § 32—34, udzia∏y procentowe w∏ókien, okreÊlonych w § 7—13, podaje si´, nie uwzgl´dniajàc materia∏ów podk∏adu i pod∏o˝a, usztywnieƒ i wzmocnieƒ,

wy∏o˝eƒ i podk∏adów brezentowych, nici przeszywajàcych i ∏àczàcych, chyba ˝e zast´pujà osnow´ lub wàtek

materia∏u, wype∏nieƒ niepe∏niàcych funkcji izolujàcej

oraz podszewek, o których mowa w § 20 ust. 2.

rozporzàdzenia, po usuni´ciu elementów okreÊlonych

w § 31—36.

2. W przypadkach, o których mowa w ust. 1, materia∏ podk∏adu lub pod∏o˝a produktu w∏ókienniczego

stanowiàcy pod∏o˝e warstwy u˝ytkowej, zw∏aszcza koców i materia∏ów podwójnych, oraz pod∏o˝a materia∏ów aksamitnych i pluszowych i produktów podobnych nie uznaje si´ za pod∏o˝e do usuni´cia.

§ 38. W sposób okreÊlony w § 37 przeprowadza si´

tak˝e badania kontrolne dotyczàce zgodnoÊci sk∏adu

surowcowego produktu w∏ókienniczego z jego oznakowaniem.

3. Usztywnienia i wzmocnienia, o których mowa

w ust. 1, oznaczajà prz´dze lub materia∏y dodane

w okreÊlonych i ograniczonych miejscach produktu

w∏ókienniczego w celu wzmocnienia go lub nadania

mu sztywnoÊci lub gruboÊci.

§ 36. 1. Przy okreÊlaniu sk∏adu surowcowego

wszystkich produktów w∏ókienniczych, udzia∏y procentowe w∏ókien, okreÊlonych w § 7—13, podaje si´

nie uwzgl´dniajàc substancji t∏uszczowych, Êrodków

wià˝àcych i obcià˝ajàcych, klejonek i preparacji, Êrodków impregnacyjnych, dodatkowych Êrodków barwiàcych i drukarskich oraz innych produktów stosowanych w obróbce w∏ókienniczej.

2. Substancje, o których mowa w ust. 1, nie mogà

wyst´powaç w iloÊciach mogàcych wprowadziç

w b∏àd konsumenta.

Rozdzia∏ 3

Wyznaczanie sk∏adu surowcowego

§ 37. 1. Sk∏ad surowcowy produktu w∏ókienniczego wyznacza si´, stosujàc

1) metody przygotowania i pobierania próbek, okreÊlone w za∏àczniku nr 4 do rozporzàdzenia,

2) metody przeprowadzania analizy iloÊciowej dwusk∏adnikowych mieszanek w∏ókien tekstylnych,

okreÊlone w za∏àczniku nr 5 do rozporzàdzenia,

3) metody przeprowadzania analizy iloÊciowej trójsk∏adnikowych mieszanek w∏ókien tekstylnych,

okreÊlone w za∏àczniku nr 6 do rozporzàdzenia,

4) metody analityczne, dotyczàce metod pobierania

próbek i przeprowadzania analiz, opisane w odpowiednich Polskich Normach, normach europejskich lub normach mi´dzynarodowych

— z zastrze˝eniem ust. 2 i 3.

2. Udzia∏y procentowe w∏ókien tekstylnych, o których mowa w § 7—13, okreÊla si´ i podaje, doliczajàc

do suchej masy ka˝dego w∏ókna tekstylnego dopuszczalnych dodatków, okreÊlonych w za∏àczniku nr 7 do

3. W ka˝dym przypadku, gdy jest to mo˝liwe, analiz´ iloÊciowà dwusk∏adnikowych i trójsk∏adnikowych

mieszanek w∏ókien tekstylnych przeprowadza si´ metodà rozdzielania r´cznego poszczególnych w∏ókien.

§ 39. Je˝eli wyznaczenie udzia∏u procentowego

w∏ókien nie jest mo˝liwe przy zastosowaniu metod

i norm okreÊlonych w rozporzàdzeniu, sk∏ad taki nale˝y ustalaç oraz podawaç z uwzgl´dnieniem innych dost´pnych krajowych lub mi´dzynarodowych metod

analitycznych.

Rozdzia∏ 4

Bezpieczeƒstwo produktów w∏ókienniczych

§ 40. 1. Wytwarzanie produktów w∏ókienniczych

powinno zapewniaç zachowanie przez produkt sk∏adu

zwiàzków chemicznych i dopuszczalnego poziomu ich

emisji, bezpiecznego dla konsumentów. Bezpieczeƒstwo produktów w∏ókienniczych ocenia si´ w szczególnoÊci z uwzgl´dnieniem warunków technicznych,

takich jak

1) dopuszczalna zawartoÊç amin, które w warunkach

redukcyjnych nie mogà byç odszczepiane z barwników azowych, okreÊlona w za∏àczniku nr 8 do

rozporzàdzenia;

2) dopuszczalne zawartoÊci wolnego lub uwalniajàcego si´ formaldehydu w produktach w∏ókienniczych,

okreÊlone w za∏àczniku nr 9 do rozporzàdzenia;

3) dopuszczalna wartoÊç emisji zwiàzków lotnych

z w∏ókienniczych elementów wyposa˝enia wn´trz,

w tym materia∏ów tapicerskich, okreÊlona w za∏àczniku nr 10 do rozporzàdzenia;

4) wykaz substancji i preparatów, których stosowanie

jest zabronione, okreÊlony w za∏àczniku nr 11 do

rozporzàdzenia.

2. Produkt w∏ókienniczy nie spe∏nia wymagaƒ bezpieczeƒstwa, je˝eli do jego wytworzenia zastosowano

przynajmniej jednà substancj´ wymienionà w za∏àczniku nr 11 do rozporzàdzenia lub przekroczony zosta∏

dopuszczalny poziom st´˝eƒ substancji wymienionych w za∏àcznikach nr 8—10 do rozporzàdzenia.

§ 41. 1. W celu potwierdzenia zgodnoÊci produktu

w∏ókienniczego z wymaganiami bezpieczeƒstwa nale˝y stosowaç metody badaƒ okreÊlone w odpowiednich Polskich Normach lub normach europejskich albo normach mi´dzynarodowych.

2. W przypadku braku metod, o których mowa

w ust. 1, dopuszcza si´ stosowanie innych metod

w pe∏ni udokumentowanych i sprawdzonych w praktyce laboratoryjnej.

§ 42. Producent, który wprowadzi∏ na rynek produkt w∏ókienniczy, jest obowiàzany do posiadania dokumentów potwierdzajàcych spe∏nienie przez ten

produkt wymagaƒ bezpieczeƒstwa. Dokumentami takimi mogà byç w szczególnoÊci deklaracje w∏asne,

deklaracje dostawców produktu, wyniki badaƒ lub

certyfikaty.

Poz. 743

wolna od zanieczyszczeƒ drobnoustrojami chorobotwórczymi i insektami.

2. Odzie˝, o której mowa w ust. 1, nie podlega obowiàzkowi znakowania okreÊlonemu w rozporzàdzeniu.

Rozdzia∏ 5

Przepis koƒcowy

§ 44. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolità Polskà cz∏onkostwa

w Unii Europejskiej.

§ 43. 1. Odzie˝ u˝ywana przed wprowadzeniem na

rynek powinna byç poddana procesom prania oraz

Prezes Rady Ministrów: L. Miller

Za∏àczniki do rozporzàdzenia Rady Ministrów

z dnia 6 kwietnia 2004 r. (poz. 743)

Za∏àcznik nr 1

TABELA W¸ÓKIEN TEKSTYLNYCH

Za∏àcznik nr 2

WYKAZ PRODUKTÓW W¸ÓKIENNICZYCH NIEPODLEGAJÑCYCH OBOWIÑZKOWEMU ZNAKOWANIU

Za∏àcznik nr 3

PRODUKTY, DLA KTÓRYCH WYMAGANA JEST JEDYNIE ETYKIETA ZBIORCZA

Za∏àcznik nr 4

METODY PRZYGOTOWANIA I POBIERANIA PRÓBEK W CELU WYZNACZENIA SK¸ADU

SUROWCOWEGO PRODUKTU W¸ÓKIENNICZEGO

Za∏àcznik nr 5

METODY PRZEPROWADZANIA ANALIZY ILOÂCIOWEJ DWUSK¸ADNIKOWYCH MIESZANEK

W¸ÓKIEN TEKSTYLNYCH

Za∏àcznik nr 6

METODY PRZEPROWADZANIA ANALIZY ILOÂCIOWEJ TRÓJSK¸ADNIKOWYCH MIESZANEK

W¸ÓKIEN TEKSTYLNYCH

Za∏àcznik nr 7

DODATKI HANDLOWE STOSOWANE DO OBLICZANIA MASY W¸ÓKIEN

ZAWARTYCH W PRODUKCIE W¸ÓKIENNICZYM

Za∏àcznik nr 8

DOPUSZCZALNA ZAWARTOÂå AMIN, KTÓRE W WARUNKACH REDUKCYJNYCH

NIE MOGÑ BYå ODSZCZEPIANE Z BARWNIKÓW AZOWYCH1)

Za∏àcznik nr 9

DOPUSZCZALNE ZAWARTOÂCI WOLNEGO LUB UWALNIAJÑCEGO SI¢ FORMALDEHYDU

W PRODUKTACH W¸ÓKIENNICZYCH

Za∏àcznik nr 10

DOPUSZCZALNA WARTOÂå EMISJI ZWIÑZKÓW LOTNYCH Z W¸ÓKIENNICZYCH ELEMENTÓW

WYPOSA˚ENIA WN¢TRZ, W TYM MATERIA¸ÓW TAPICERSKICH

Za∏àcznik nr 11

WYKAZ SUBSTANCJI I PREPARATÓW, KTÓRYCH STOSOWANIE JEST ZABRONIONE

Warszawa, dnia 26 kwietnia 2004 r.

Nr 81

TREÂå

Poz.

ROZPORZÑDZENIE RADY MINISTRÓW

743 — z dnia 6 kwietnia 2004 r. w sprawie bezpieczeƒstwa i znakowania produktów w∏ókienniczych . 5117

ROZPORZÑDZENIE

744 — Ministra Finansów z dnia 19 kwietnia 2004 r. w sprawie dokumentacji zwiàzanej z przemieszczaniem wyrobów akcyzowych zharmonizowanych

. . . . . . . . . 5179

743

ROZPORZÑDZENIE RADY MINISTRÓW

z dnia 6 kwietnia 2004 r.

w sprawie bezpieczeƒstwa i znakowania produktów w∏ókienniczych1)

Na podstawie art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia

12 grudnia 2003 r. o ogólnym bezpieczeƒstwie produktów (Dz. U. Nr 229, poz. 2275) zarzàdza si´, co nast´puje

Rozdzia∏ 1

Przepisy ogólne