Rozporządzenie Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 8 kwietnia 2004 r. w sprawie wyrobów z metali szlachetnych

§ 2. 1. Naczelnik urz´du skarbowego wydaje podatnikowi potwierdzenie przyj´cia kaucji gwarancyjnej w formie pisemnej.

2. W przypadku kaucji gwarancyjnej w formie depozytu pieni´˝nego, naczelnik urz´du skarbowego

wydaje potwierdzenie przyj´cia kaucji, o którym mo-

Poz. 714 i 715

wa w ust. 1, po przedstawieniu polecenia przelewu

kwoty depozytu pieni´˝nego na rachunek urz´du

skarbowego i po otrzymaniu dokumentu bankowego

potwierdzajàcego wp∏yw Êrodków pieni´˝nych na rachunek urz´du skarbowego.

§ 3. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie z dniem

1 maja 2004 r.

Minister Finansów: w z. E. Mucha

715

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA GOSPODARKI, PRACY I POLITYKI SPO¸ECZNEJ1)

z dnia 8 kwietnia 2004 r.

w sprawie wyrobów z metali szlachetnych

Na podstawie art. 5 oraz art. 6 ust. 4 ustawy z dnia

3 kwietnia 1993 r. — Prawo probiercze (Dz. U. Nr 55,

poz. 249, z póên. zm.2)) zarzàdza si´, co nast´puje

2) wyrobach — nale˝y przez to rozumieç wyroby jubilerskie wykonane z metali szlachetnych, w szczególnoÊci bi˝uteri´, sztuçce, wyroby korpusowe;

Rozdzia∏ 1

3) wytwórcach — nale˝y przez to rozumieç producentów wyrobów z metali szlachetnych, rzemieÊlników oraz artystów z∏otników, którzy zg∏osili znak

imienny do ewidencji we w∏aÊciwym miejscowo

okr´gowym urz´dzie probierczym;

Przepisy ogólne

§ 1. Rozporzàdzenie okreÊla

1) próby dla wyrobów z metali szlachetnych;

2) wymagania, jakim powinny odpowiadaç wyroby

z metali szlachetnych zg∏aszane do badania i cechowania, tryb zg∏aszania, metody badania i cechowania tych wyrobów oraz wzory cech probierczych;

3) sposób post´powania z wyrobami z metali szlachetnych nieodpowiadajàcymi najni˝szej próbie

ustalonej w rozporzàdzeniu;

4) przypadki, w których cecha probiercza mo˝e byç

zastàpiona w obrocie Êwiadectwem badania.

§ 2. Ilekroç w rozporzàdzeniu jest mowa o

4) importerach — nale˝y przez to rozumieç osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadajàce osobowoÊci prawnej dokonujàce przywozu z zagranicy wyrobów w celu wprowadzenia ich do obrotu.

§ 3. W przypadkach okreÊlonych w rozporzàdzeniu

organy administracji probierczej wydajà opis urz´dowy wyrobu lub przedmiotu wykonanego z metalu

szlachetnego, zwany dalej „opisem”, który zawiera

w szczególnoÊci

1) numer i dat´ zg∏oszenia wyrobu;

2) nazw´ wyrobu;

3) mas´ wyrobu;

4) wynik badania wyrobu;

1) ustawie — nale˝y przez to rozumieç ustaw´ z dnia

3 kwietnia 1993 r. Prawo probiercze;

———————

1) Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Spo∏ecznej kieruje

dzia∏em administracji rzàdowej — gospodarka, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 7 stycznia 2003 r. w sprawie szczegó∏owego

zakresu dzia∏ania Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki

Spo∏ecznej (Dz. U. Nr 1, poz. 5).

2) Zmiany wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U.

z 2000 r. Nr 120, poz. 1268, z 2001 r. Nr 63, poz. 636,

Nr 126, poz. 1382 i Nr 154, poz. 1800 oraz z 2003 r. Nr 171,

poz. 1664.

5) podpis osoby sporzàdzajàcej opis.

Rozdzia∏ 2

Próby dla wyrobów

§ 4. 1. Ustala si´ nast´pujàce próby dla

1) wyrobów

a) platynowych — 0,950,

b) palladowych — 0,850; 0,500,

c) z∏otych — 0,960; 0,750; 0,585; 0,500; 0,375;

0,333,

3) srebrnych powinno byç stosowane lutowie, którego minimalna próba wynosi 0,550.

d) srebrnych — 0,925; 0,875; 0,830; 0,800;

3. Do ∏àczenia elementów wyrobów ∏aƒcuszkowych z∏otych i srebrnych produkowanych maszynowo

mo˝e byç stosowane lutowie niezawierajàce metali

szlachetnych, pod warunkiem ˝e nie obni˝a to próby

wyrobu.

2) pó∏fabrykatów z metali szlachetnych, przeznaczonych do celów dentystycznych, zwanych dalej

„materia∏ami dentystycznymi”

a) korony platynowe — 0,950,

b) korony z∏ote — 0,916,

c) odlewy z∏otych prz´se∏ mostkowych i konstrukcji protez ruchomych — 0,833; 0,750,

d) odlewy z∏otych klamer i drut z∏oty — 0,750,

e) protezy sta∏e i ruchome

— ze stopu srebrno-palladowego — dla palladu

— 0,333,

— ze stopu srebrno-z∏oto-palladowego — dla

palladu i z∏ota razem — 0,302.

2. W wyrobach platynowych wykonanych ze stopu, w którym obok platyny wyst´puje iryd i rod, jako

zawartoÊç platyny przyjmuje si´ ∏àcznà zawartoÊç tych

metali.

3. W materia∏ach dentystycznych wykonanych ze

stopów z∏ota, w których obok z∏ota wyst´puje platyna,

iryd i rod, jako zawartoÊç z∏ota przyjmuje si´ ∏àcznà zawartoÊç tych metali.

4. Przy okreÊlaniu zawartoÊci metali szlachetnych

w wyrobach i materia∏ach dentystycznych nie dopuszcza si´ ˝adnej tolerancji ujemnej.

Rozdzia∏ 3

Wymagania, jakim powinny odpowiadaç wyroby

zg∏aszane do badania i cechowania,

oraz tryb zg∏aszania

§ 5. Stop u˝yty do wytwarzania wyrobów, z wyjàtkiem stopu stosowanego do wytwarzania drutu rdzeniowego, powinien byç jednorodny, czyli w ka˝dym

miejscu, zarówno na powierzchni, jak i wewnàtrz, powinien wykazywaç jednakowà zawartoÊç metalu szlachetnego.

§ 6. 1. Do ∏àczenia elementów wyrobów z∏otych

o próbie

1) ni˝szej ni˝ 0,750 — powinno byç stosowane lutowie o próbie co najmniej równej próbie wyrobu;

2) wy˝szej ni˝ 0,750 — powinno byç stosowane lutowie o próbie nie ni˝szej ni˝ 0,750.

2. Do ∏àczenia elementów wyrobów

4. Lutowie nie mo˝e byç wykorzystywane do

wzmacniania, obcià˝ania, wype∏niania lub dekoracji

wyrobów.

§ 7. 1. Wyroby powinny byç zg∏aszane do badania

i cechowania po wykonaniu podstawowych procesów

produkcyjnych nadajàcych im ostateczny kszta∏t, aby

umieszczone na nich cechy probiercze i znaki imienne

wytwórców nie uleg∏y zniekszta∏ceniu lub zatarciu

podczas obróbki koƒcowej.

2. Wyroby ocechowane, poddane przeróbkom lub

uzupe∏nieniom, na wniosek w∏aÊciciela wyrobu mogà

byç zg∏oszone przez wytwórc´ dokonujàcego przeróbki lub uzupe∏nienia, do ponownego badania i cechowania.

3. Wyroby ocechowane, na których cechy probiercze zosta∏y uszkodzone przy naprawie lub obróbce

koƒcowej, powinny byç zg∏oszone do ponownego badania i cechowania przez dokonujàcego naprawy lub

obróbki.

4. Wyroby nowo wytworzone mogà byç zg∏aszane

bez kamieni.

5. Wyroby zg∏aszane do badania i cechowania powinny byç oczyszczone, posegregowane i niesplàtane.

§ 8. Na wyrobie powinno byç przewidziane miejsce do umieszczenia cech probierczych.

§ 9. 1. Wyroby powinny byç zg∏oszone do badania

i cechowania ze wszystkimi cz´Êciami sk∏adowymi.

2. Wyroby niekompletne lub uszkodzone nie mogà

byç cechowane.

3. Wyroby, o których mowa w ust. 2, zwracane sà

zg∏aszajàcemu wraz z opisem zawierajàcym dodatkowo informacje o brakujàcych elementach lub uszkodzeniach.

§ 10. 1. W sk∏ad wyrobów nie powinny wchodziç

cz´Êci wykonane z metali nieszlachetnych, z wyjàtkiem

1) elementów wyrobów, w których u˝ycie metalu nieszlachetnego jest niezb´dne ze wzgl´dów technicznych lub konieczne dla nadania po˝àdanej wytrzyma∏oÊci i spr´˝ystoÊci cz´Êciom sk∏adowym

wyrobów;

1) platynowych powinno byç stosowane lutowie,

w którym minimalna ∏àczna zawartoÊç metali szlachetnych wynosi 0,800;

2) elementów dekoracyjnych pod warunkiem, ˝e u˝yty do dekoracji metal ró˝ni si´ barwà od metalu

szlachetnego, z którego wykonano wyrób.

2) palladowych powinno byç stosowane lutowie,

w którym minimalna ∏àczna zawartoÊç metali szlachetnych wynosi 0,700;

2. Cz´Êci wykonane z metali nieszlachetnych powinny byç oznaczone znakiem „met” albo „metal”

przez wytwórc´ lub organ administracji probierczej.

3. Je˝eli wzgl´dy techniczne nie pozwalajà na

oznaczenie, o którym mowa w ust. 2, wyroby posiadajàce cz´Êci z metalu nieszlachetnego nie mogà byç cechowane.

4. Zegarki zawierajàce cz´Êci mechaniczne, wykonane z metalu nieszlachetnego, i wyroby z elementami spr´˝ynujàcymi oraz zapi´ciami magnetycznymi

wykonanymi z metalu nieszlachetnego podlegajà ocechowaniu bez koniecznoÊci spe∏niania wymagaƒ,

o których mowa w ust. 2.

§ 11. 1. Badanie i oznaczenie wyrobu cechà probierczà nast´puje na podstawie zg∏oszenia dokonanego w szczególnoÊci przez wytwórc´, importera albo

ich upowa˝nionego przedstawiciela.

2. Badanie i oznaczenie wyrobu cechà probierczà

mo˝e nastàpiç na wniosek osoby fizycznej.

§ 12. 1. Zg∏oszenie wyrobu do badania i oznaczenia cechà probierczà nast´puje ustnie do komputerowego rejestru zg∏oszeƒ.

2. Zg∏oszenie wyrobu do badania i oznaczenia cechami probierczymi mo˝e nastàpiç na podstawie karty identyfikacyjnej wydawanej wytwórcom i importerom przez urz´dy probiercze, w których podczas przyjmowania wyrobów i ich wydawania stosuje si´ kody

kreskowe.

3. Zg∏oszenie, o którym mowa w ust. 1, powinno

obejmowaç w szczególnoÊci

1) imi´ i nazwisko zg∏aszajàcego lub nazw´ firmy;

2) adres zg∏aszajàcego lub firmy;

3) numer PESEL lub numer paszportu zg∏aszajàcego

albo nadane w okr´gowych urz´dach probierczych numery ewidencyjne znaków imiennych lub

importerów;

4) liczb´, mas´ i asortyment zg∏aszanych wyrobów;

Poz. 715

§ 14. W przypadku awarii systemu komputerowego oraz przy zg∏aszaniu wyrobów do badania i cechowania poza sta∏ymi siedzibami organów administracji

probierczej, zg∏oszenia dokonuje si´ na formularzu

wydanym przez obwodowy urzàd probierczy,

w dwóch egzemplarzach.

§ 15. 1. Terminy zg∏aszania wi´kszych partii wyrobów powinny byç uzgodnione z naczelnikiem obwodowego urz´du probierczego lub jego zast´pcà.

2. Termin odbioru wyrobów powinien byç ustalony w porozumieniu ze zg∏aszajàcym podczas przyjmowania wyrobów.

Rozdzia∏ 4

Metody badania wyrobów

§ 16. 1. Do badania wyrobów stosuje si´

1) metody analityczne

a) metod´ kupelacji — dla stopów z∏ota,

b) metod´ wagowà — dla stopów platyny i palladu,

c) metod´ potencjometrycznà, metod´ Volharda

i metod´ Gay Lussaca — dla stopów srebra;

2) metod´ przybli˝onà na kamieniu probierczym.

2. Pomocniczo przy przeprowadzaniu badania mo˝e byç stosowana metoda fluorescencji rentgenowskiej oraz pomiar g´stoÊci.

3. Metod, o których mowa w ust. 1 pkt 1, nie stosuje si´ do badania wyrobów poza sta∏ymi siedzibami

organów administracji probierczej.

§ 17. 1. Wyroby nowo wytworzone badane sà metodami analitycznymi.

5) opis ewentualnych uszkodzeƒ wyrobów.

2. Wyroby pojedyncze u˝ywane badane sà metodà

przybli˝onà na kamieniu probierczym.

4. W rejestrze zg∏oszeƒ wpisuje si´ dane, o których

mowa w ust. 3, które powinny byç potwierdzone w∏asnor´cznym podpisem wnioskodawcy na wydruku

z rejestru.

3. W razie trudnoÊci w okreÊleniu próby wyrobu

pojedynczego u˝ywanego metodà przybli˝onà na kamieniu probierczym wyrób bada si´, za zgodà zg∏aszajàcego, jednà z metod analitycznych.

5. Podmioty, o których mowa w § 11 ust. 1, powinny dodatkowo podaç deklarowanà prób´ wyrobu oraz

zalecenia co do post´powania z wyrobami podczas

badania i cechowania.

6. Upowa˝niony przedstawiciel wytwórcy albo importera powinien do∏àczyç do zg∏oszenia upowa˝nienie do reprezentowania go w sprawie zwiàzanej z cechowaniem wyrobu.

4. Naczelnicy obwodowych urz´dów probierczych

lub osoby kierujàce czynnoÊciami probierczymi wykonywanymi poza sta∏ymi siedzibami urz´dów mogà

wyraziç zgod´ na okreÊlenie zawartoÊci metali szlachetnych w wyrobach, o których mowa w ust. 1, metodà przybli˝onà na kamieniu probierczym, je˝eli wyroby te wykonane sà ze stopów, odpowiadajàcych

wzorcom stosowanym w urz´dach probierczych.

§ 13. 1. Pisemne potwierdzenie przyj´tego zg∏oszenia wyrobu, zawierajàce nadany kolejny numer

i stwierdzenie daty wp∏ywu, wydawane jest zg∏aszajàcemu po okazaniu dokumentu stwierdzajàcego to˝samoÊç oraz po uiszczeniu op∏aty probierczej.

§ 18. 1. W przypadku wyrobów, o których mowa

w § 17 ust. 1, pobierane sà ze zg∏oszonej partii wyrobów próbki metalu szlachetnego, niezb´dne do wykonania analiz i reprezentatywne dla stopu, z którego

wykonana jest dana partia wyrobów.

2. Odbiór wyrobu nast´puje na podstawie pisemnego potwierdzenia, o którym mowa w ust.1, oraz po

okazaniu dokumentu stwierdzajàcego to˝samoÊç.

2. Liczba pobranych próbek uzale˝niona jest od

liczby, masy i rodzaju stopów, z których wykonana jest

zg∏aszana partia wyrobów.

3. W przypadku do∏àczenia do partii nowych wyrobów próbek stopu, z których wykonano wyroby, mo˝na poddaç analizie te próbki bez potrzeby niszczenia

gotowych wyrobów po wykazaniu metodà przybli˝onà

na kamieniu probierczym lub innymi metodami pomocniczymi, ˝e próbka pochodzi z tego samego stopu.

2) w sk∏ad wyrobu wchodzà cz´Êci wykonane z innych metali szlachetnych ni˝ cz´Êç zasadnicza wyrobu — obecnoÊç cechy dodatkowej wskazuje rodzaj metalu szlachetnego cz´Êci niezasadniczej,

przy czym próba tego metalu nie mo˝e byç ni˝sza

ni˝ okreÊlona zgodnie z § 4 ust.1 pkt 1.

§ 19. 1. W przypadku badania wyrobów ze z∏ota

lub platyny metodà analitycznà zg∏aszajàcy, za pokwitowaniem, otrzymuje pozosta∏oÊç metalu szlachetnego z analizy i niewykorzystanà cz´Êç wyrobu.

§ 23. 1. Cech´ probierczà pomocniczà stosuje si´

do potwierdzenia wa˝noÊci krajowych cech probierczych umieszczonych zgodnie z przepisami obowiàzujàcymi w czasie, gdy wyroby oznaczano.

2. W przypadku badania wyrobów ze srebra i palladu metodà analitycznà zg∏aszajàcy, za pokwitowaniem, otrzymuje zwrot niewykorzystanej cz´Êci wyrobu.

Rozdzia∏ 5

2. Cecha pomocnicza umieszczana jest na wyrobie

obok cechy podstawowej albo cechy dodatkowej.

Metody cechowania wyrobów

oraz sposób post´powania z wyrobami

nieodpowiadajàcymi najni˝szej dopuszczonej próbie

i graficzne postacie cech probierczych

§ 20. 1. Cecha probiercza jest znakiem urz´dowym,

potwierdzajàcym wykonanie przez urzàd probierczy

badaƒ okreÊlajàcych zawartoÊç metalu szlachetnego

w wyrobie, informujàcym o wynikach tych badaƒ.

2. Ustala si´ nast´pujàce rodzaje cech probierczych

1) podstawowà;

2) dodatkowà;

3) pomocniczà;

4) g∏ównà.

§ 21. 1. Cecha probiercza podstawowa wskazuje

rodzaj metalu szlachetnego i jego prób´, przy czym

cechy podstawowe dla wyrobów ze stopu z∏ota wskazujà prób´ cyframi

1) 1 — dla próby 0,960;

2) 2 — dla próby 0,750;

3) 3 — dla próby 0,585;

4) 4 — dla próby 0,500;

5) 5 — dla próby 0,375;

6) 6 — dla próby 0,333.

2. Dla ka˝dego rodzaju i ka˝dej próby metalu szlachetnego stosowane sà odr´bne cechy podstawowe.

§ 22. 1. Cecha probiercza dodatkowa okreÊla rodzaj metalu szlachetnego.

2. Cech´ probierczà dodatkowà ∏àcznie z cechà

podstawowà stosuje si´ do uzupe∏niajàcego oznaczenia wyrobów z metali szlachetnych, gdy

1) wyrób sk∏ada si´ z kilku po∏àczonych ze sobà cz´Êci z tego samego metalu szlachetnego — obecnoÊç cechy dodatkowej informuje o tym, ˝e

wszystkie elementy wyrobu odpowiadajà umieszczonej próbie albo

3. Dla wszystkich metali szlachetnych stosuje si´

jeden rodzaj cechy pomocniczej.

§ 24. 1. Je˝eli powtórne badanie wyrobu oznaczonego krajowymi cechami probierczymi albo zagranicznymi cechami lub oznaczeniami probierczymi wyka˝e

innà zawartoÊç metalu szlachetnego, ni˝ wynika to

z umieszczonych na wyrobie cech, nie stosuje si´ cechy pomocniczej.

2. W przypadkach, o których mowa w ust. 1, nale˝y skasowaç znajdujàce si´ na wyrobie cechy probiercze lub oznaczenia kasownikiem urz´dowym, zwanym

dalej „kasownikiem”, i oznaczyç go ponownie, zgodnie z wynikiem badania.

3. Kasownik powinien byç wykonany jak znak sk∏adajàcy si´ z liter „XX” albo litery „X”, którego wizerunek jest wykonany liniowo.

4. Cechy probiercze na wyrobach, o których mowa

w art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy, nie mogà byç kasowane.

§ 25. Zg∏aszajàcy powinien byç poinformowany

o mo˝liwoÊci skasowania cech lub oznaczeƒ probierczych.

§ 26. 1. Cecha probiercza g∏ówna stosowana jest

do oznaczania przedmiotów wymienionych w art. 8

ust. 1 pkt 6 ustawy.

2. Dla wszystkich metali szlachetnych stosuje si´

jeden rodzaj cechy g∏ównej.

3. Cecha g∏ówna jest stosowana ∏àcznie z cechà

dodatkowà.

4. ZawartoÊç metalu szlachetnego w przedmiotach, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 6 ustawy, powinna byç oznaczona liczbowo, w cz´Êciach tysi´cznych.

5. Na przedmiotach, o których mowa w art. 8 ust.1

pkt 6 ustawy, powinny byç dodatkowo umieszczone

oznaczenia okreÊlajàce dzieƒ, miesiàc oraz rok badania i numer zg∏oszenia.

6. Oznaczenia, o których mowa w ust. 4—5,

umieszczane sà przy pomocy znaków zawierajàcych

cyfry od 0 do 9.

7. Cechy probiercze i oznaczenia powinny byç

umieszczone na zbadanym przedmiocie w nast´pujàcej kolejnoÊci

1) dzieƒ, miesiàc i rok badania;

2) numer zg∏oszenia;

3) cecha dodatkowa;

4) dok∏adna zawartoÊç metalu szlachetnego;

5) cecha g∏ówna.

8. Oznaczenia powinny byç umieszczone w jednym lub w dwóch wierszach.

9. W przypadkach uzasadnionych wzgl´dami technicznymi urzàd probierczy mo˝e ograniczyç liczb´ znaków do oznaczeƒ okreÊlonych w ust. 7 pkt 3—5,

umieszczonych w jednym wierszu.

10. Niezale˝nie od umieszczania cech i oznaczeƒ

zg∏aszajàcemu mo˝e byç wydany opis.

§ 27. Je˝eli badanie wyrobu zg∏oszonego do urz´du probierczego wyka˝e zawartoÊç metalu szlachetnego wy˝szà od najni˝szej dopuszczonej próby, lecz niezgodnà z próbà deklarowanà przez zg∏aszajàcego ani

z ˝adnà z prób ustalonych zgodnie z § 4

1) oznacza si´ ten wyrób cechà odpowiadajàcà kolejnej ni˝szej próbie oraz

2) wydaje si´ opis, w którym nale˝y podaç prób´

zgodnie z wynikiem badania.

§ 28. 1. Ka˝da cz´Êç sk∏adowa wyrobu powinna

odpowiadaç jednej z prób, o których mowa w § 4.

2. Wyrób zg∏oszony do badania i cechowania sk∏adajàcy si´ z cz´Êci odpowiadajàcych ró˝nym próbom

tego samego metalu szlachetnego oznaczany jest cechà odpowiadajàcà najni˝szej stwierdzonej próbie.

3. Je˝eli pojedyncze, nadajàce si´ do wymiany elementy wyrobu, w szczególnoÊci lutowie, zapi´cie, wykazujà ni˝szà prób´ ni˝ cz´Êç zasadnicza wyrobu lub

sà wykonane z metalu nieszlachetnego, a wymiana

tych elementów pozwoli na ocechowanie wyrobu próbà zgodnà z wynikiem badania cz´Êci zasadniczej, organ administracji probierczej mo˝e zg∏aszajàcemu

zwróciç wyrób wraz z opisem.

4. Po dokonaniu wymiany elementów, o których

mowa w ust. 3, wyrób mo˝e byç ocechowany.

§ 29. 1. Je˝eli zawartoÊç metalu szlachetnego

w wyrobach zg∏aszanych do urz´dów probierczych

w celu badania i cechowania jest ni˝sza od najni˝szej

próby przewidzianej dla danego metalu i kategorii wyrobów, sà one zwracane zg∏aszajàcemu po oznaczeniu

ich znakiem „MET” i skasowaniu kasownikiem cech

probierczych, je˝eli wyroby te zosta∏y wczeÊniej ocechowane.

Poz. 715

§ 30. 1. Je˝eli wzgl´dy techniczne nie pozwalajà

na bezpoÊrednie ocechowanie wyrobu albo gdy zachodzi obawa uszkodzenia go, cechy mo˝na umieÊciç

na plombie po∏àczonej z wyrobem w sposób uniemo˝liwiajàcy od∏àczenie jej od wyrobu bez naruszenia cech.

2. W przypadkach, o których mowa w ust.1, nale˝y

wydaç zg∏aszajàcemu wyrób z opisem, przy czym informacja o masie wyrobu nie powinna uwzgl´dniaç

masy plomby.

§ 31. Opis wizerunków oraz graficzne postacie

cech probierczych okreÊla za∏àcznik do rozporzàdzenia.

§ 32. 1. Cechy probiercze okreÊlone w za∏àczniku

do rozporzàdzenia powinny byç wykonane

1) typy 1, 2, 3, 4, 5, 6, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 24 i 25

— z wizerunkiem wypuk∏ym;

2) typy 18, 19, 20, 21, 22, 23 — z wizerunkiem liniowym;

3) typy 7, 8, 9 i 10 — z wizerunkiem wypuk∏ym i liniowym.

2. Typy cech wykonane z wizerunkiem liniowym,

o których mowa w ust. 1 pkt 3, oznacza si´ literà „L”

umieszczonà obok liczby okreÊlajàcej numer typu dla

odró˝nienia od cech tego samego typu wykonanych

z wizerunkiem wypuk∏ym.

3. Cechowania wyrobów z metali szlachetnych dokonuje si´ znacznikami probierczymi wykonanymi jako negatywy cech probierczych.

Rozdzia∏ 6

Przypadki wydawania Êwiadectw badania

§ 33. Âwiadectwa badania mogà byç wydane

w przypadkach

1) wyrobów zawierajàcych cz´Êci z metali nieszlachetnych, je˝eli wzgl´dy techniczne nie pozwalajà

na umieszczenie na nich znaku „met” albo „metal”;

2) wyrobów, w których zawartoÊç metalu szlachetnego jest wy˝sza od najni˝szej dopuszczalnej próby,

lecz niezgodna z próbà deklarowanà przez zg∏aszajàcego ani ˝adnà z prób ustalonych zgodnie z § 4,

je˝eli umieszczenie cech probierczych obni˝y wartoÊç artystycznà wyrobu;

3) wyrobów, których nie mo˝na ocechowaç bez

uszkodzenia lub w których brak miejsca na

umieszczenie cechy probierczej, a których nie

mo˝na ocechowaç na plombie;

2. Wizerunek znaku „MET” powinien byç wykonany liniowo w prostokàtnym obramowaniu z zaokràglonymi naro˝ami.

4) wyrobów, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1

ustawy, je˝eli ocechowanie mo˝e spowodowaç

ich uszkodzenie.

3. W przypadku wyrobów platynowych o próbie

wy˝szej ni˝ 0,800 oraz wyrobów, o których mowa

w art. 8 ust.1 pkt 1 ustawy, zg∏aszajàcemu wydaje si´

Êwiadectwo badania.

§ 34. 1. Âwiadectwo badania powinno zawieraç

1) oznaczenie organu wydajàcego Êwiadectwo, wraz

z jego piecz´cià;

2) dat´ wydania Êwiadectwa;

3) dat´ zg∏oszenia wyrobu;

Poz. 715

3. Do Êwiadectwa badania mo˝na do∏àczyç wykonanà w urz´dzie probierczym fotografi´ wyrobu lub

przedmiotu.

4) nazw´ wyrobu;

Rozdzia∏ 7

5) mas´ wyrobu;

6) opis znajdujàcych si´ na wyrobie oznaczeƒ;

7) opis cech charakterystycznych wyrobu;

8) nazw´ zastosowanej metody badania;

9) wyniki badaƒ;

10) rodzaj metalu i prób´, której odpowiada wyrób;

11) podpis osoby upowa˝nionej do wydania Êwiadectwa;

12) inne informacje, których podanie urzàd probierczy

uzna za wskazane.

2. Je˝eli Êwiadectwo badania wydawane jest dla

wi´kszej partii jednakowych lub podobnych wyrobów,

nale˝y podaç liczb´ sztuk i mas´ ∏àcznà tych wyrobów.

Przepisy przejÊciowe i koƒcowe

§ 35. Wyroby zbadane i ocechowane krajowymi

cechami probierczymi, stosowanymi przed wejÊciem

w ˝ycie niniejszego rozporzàdzenia, nie wymagajà ponownego badania i cechowania przed wprowadzeniem do obrotu, je˝eli cechy te nie uleg∏y zniszczeniu

lub zatarciu.

§ 36. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie

14 dni od dnia og∏oszenia.

Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Spo∏ecznej

w z. J. Piechota

Za∏àcznik do rozporzàdzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki

Spo∏ecznej z dnia 8 kwietnia 2004 r. (poz. 715)

OPIS WIZERUNKÓW ORAZ GRAFICZNE POSTACIE CECH PROBIERCZYCH

1. Do cechowania wyrobów platynowych stosuje

si´

1) cech´ podstawowà, której wizerunek wyobra˝a g∏ow´ konia zwróconà w lewo, w obramowaniu prostokàtnym ze Êci´tymi naro˝ami lewego i dolnym prawego boku; z lewej strony

rysunku g∏owy konia znajduje si´ oznaczenie

danego urz´du probierczego, a nad tym oznaczeniem próba platyny wyra˝ona w cz´Êciach

tysi´cznych — 950 (cecha typ 1);

2) cech´ dodatkowà, której wizerunek wyobra˝a g∏ow´ konia, jak pod literà a), w obramowaniu trójkàta równobocznego, ze Êci´tymi wierzcho∏kami (cecha typ 2).

2. Do cechowania wyrobów palladowych stosuje

si´

1) cech´ podstawowà, której wizerunek wyobra˝a

g∏ow´ wy˝∏a zwróconà w lewo, w obramowaniu

prostokàtnym; z lewej strony rysunku g∏owy

znajduje si´ oznaczenie danego urz´du probierczego, a nad tym oznaczeniem próba palladu

wyra˝ona w cz´Êciach tysi´cznych: 850; 500 (cechy typ 3, 4);

2) cech´ dodatkowà, której wizerunek wyobra˝a g∏ow´ wy˝∏a, jak pod literà a), w obramowaniu kwadratowym ze Êci´tymi naro˝ami (cecha typ 5).

3. Do cechowania wyrobów z∏otych stosuje si´

1) cech´ podstawowà, której wizerunek wyobra˝a g∏ow´ rycerza z twarzà zwróconà w lewo, w obramowaniu szeÊciokàtnym; z lewej strony rysunku g∏owy znajduje si´ oznaczenie danego urz´du probierczego, a z prawej strony rysunku g∏owy — cyfry: 1,

2, 3, 4, 5, 6 odpowiadajàce próbom z∏ota: 960, 750,

585, 500, 375, 333 (cechy typ 6, 7, 8, 9, 10, 11);

2) cech´ dodatkowà, której wizerunek wyobra˝a g∏ow´ rycerza zwróconà w lewo, w obramowaniu

równobocznego szeÊciokàta (cecha typ 12).

4. Do cechowania wyrobów srebrnych stosuje si´

1) cech´ podstawowà, której wizerunek wyobra˝a

g∏ow´ kobiety w chustce, z twarzà zwróconà

w prawo, w obramowaniu prostokàtnym z zaokràglonymi naro˝ami z prawej strony; z lewej strony

rysunku g∏owy znajduje si´ oznaczenie danego

urz´du probierczego, a pod tym oznaczeniem próba srebra wyra˝ona w cz´Êciach tysi´cznych: 925;

875; 830; 800 (cechy typ 13, 14, 15, 16);

2) cech´ dodatkowà, której wizerunek wyobra˝a g∏ow´ kobiety w chustce, z twarzà zwróconà w prawo,

w obramowaniu w kszta∏cie ko∏a (cecha typ 17).

5. Do cechowania materia∏ów dentystycznych stosuje si´

1) cech´ podstawowà dla materia∏ów platynowych,

której wizerunek wyobra˝a czasz´ z w´˝em w obramowaniu w kszta∏cie rozety czteroramiennej;

z lewej strony rysunku czaszy znajduje si´ oznaczenie danego urz´du probierczego, z prawej

symbol platyny Pt, a pod czaszà próba platyny

wyra˝ona w cz´Êciach tysi´cznych — 950 (cecha

typ 18);

2) cech´ podstawowà dla materia∏ów z∏otych wed∏ug

wzoru okreÊlonego w pkt 1, ze zmianà symbolu

platyny Pt na symbol z∏ota Au i oznaczeniem próby w cz´Êciach tysi´cznych: 916 — dla z∏ota barwnego, 833 i 750 — dla z∏ota barwnego, bia∏ego i lutowia (cechy typ 19, 20, 21);

3) cech´ podstawowà stosuje si´ dla materia∏ów

srebrno-palladowych i srebrno-z∏oto-palladowych, której wizerunek wyobra˝a g∏ow´ or∏a zwróconà w lewo w obramowaniu prostokàtnym z zaokràglonymi naro˝ami; z prawej strony g∏owy or∏a

znajduje si´ oznaczenie danego urz´du probierczego, a nad g∏owà or∏a, wyra˝one w cz´Êciach tysi´cznych: próba palladu 333 — dla materia∏ów

srebrno-palladowych oraz próba palladu i z∏ota

302 — dla materia∏ów srebrno-z∏oto-palladowych

(cechy typ 22, 23).

Poz. 715

7. Do oznaczania przedmiotów platynowych, palladowych, z∏otych i srebrnych, wymienionych w art. 8

ust.1 pkt 6 ustawy, stosuje si´ cech´ g∏ównà, której wizerunek wyobra˝a god∏o Rzeczypospolitej Polskiej

w obramowaniu w kszta∏cie ko∏a; pod god∏em znajdujà si´ poczàtkowe litery oznaczajàce dany urzàd probierczy (cecha typ 25).

8. Oznaczenie urz´dów probierczych okreÊlajà nast´pujàce litery

1) A — Bia∏ystok;

2) B — Bydgoszcz;

3) G — Gdaƒsk;

4) V — Wroc∏aw;

5) K — Kraków;

6) ¸ — ¸ódê;

7) P — Poznaƒ;

8) W — Warszawa;

6. Do oznaczania wyrobów z metali szlachetnych

poprzednio ocechowanych stosuje si´ cech´ pomocniczà, której wizerunek wyobra˝a g∏ow´ sowy

w obramowaniu w kszta∏cie tarczy; u do∏u znajduje

si´ oznaczenie danego urz´du probierczego (cecha

typ 24).

9) H — Chorzów;

10) Z — Cz´stochowa.

9. Graficzne postacie cech probierczych.

1) Dla wyrobów platynowych

Typ 1

Typ 2

Cecha podstawowa

dla próby 0,950

Cecha dodatkowa

dla platyny

2) Dla wyrobów palladowych

Typ 3

Typ 4

Typ 5

Cecha podstawowa

dla próby 0,850

Cecha podstawowa

dla próby 0,500

Cecha dodatkowa

dla palladu

3) Dla wyrobów z∏otych

Typ 6

Typ 7

Typ 8

Typ 9

Cecha podstawowa

dla próby 0,960

Cecha podstawowa

dla próby 0,750

Cecha podstawowa

dla próby 0,585

Cecha podstawowa

dla próby 0,500

Typ 10

Typ 11

Typ 12

Cecha podstawowa

dla próby 0,375

Cecha podstawowa

dla próby 0,333

Cecha dodatkowa

dla z∏ota

4) Dla wyrobów srebrnych

Typ 13

Typ 14

Typ 15

Typ 16

Typ 17

Cecha podstawowa

dla próby 0,925

Cecha podstawowa

dla próby 0,875

Cecha podstawowa

dla próby 0,830

Cecha podstawowa

dla próby 0,800

Cecha dodatkowa

dla srebra

5) Dla materia∏ów dentystycznych

Typ 18

Typ 19

Typ 20

Typ 21

Typ 22

Typ 23

Cecha

podstawowa

dla platyny

próby 0,950

Cecha

podstawowa

dla z∏ota

próby 0,916

Cecha

podstawowa

dla z∏ota

próby 0,833

Cecha

podstawowa

dla z∏ota

próby 0,750

Cecha

podstawowa

dla palladu

próby 0,333

Cecha

podstawowa

dla z∏ota i palladu

próby 0,302

6) Pozosta∏e cechy

Typ 24

Typ 25

Cecha pomocnicza

Cecha g∏ówna

Uwaga: Litery wyst´pujàce w cechach okreÊlajà urz´dy probiercze: A — Bia∏ystok, B — Bydgoszcz, G — Gdaƒsk,

H — Chorzów, K — Kraków, ¸ — ¸ódê, P — Poznaƒ, W — Warszawa, V — Wroc∏aw, Z — Cz´stochowa