Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 7 stycznia 2004 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o kontroli skarbowej

1.

Celem kontroli skarbowej jest ochrona interesów i praw majątkowych Skarbu Państwa

oraz zapewnienie skuteczności wykonywania zobowiązań podatkowych i innych należności

stanowiących dochód budżetu państwa lub państwowych funduszy celowych.

2

Celem kontroli skarbowej jest również badanie zgodności z prawem gospodarowania mieniem

innych państwowych osób prawnych, przeciwdziałanie i zwalczanie naruszeń prawa obowiązującego

w zakresie obrotu towarowego z zagranicą i obrotu towarami przywożonymi z zagranicy

oraz zapobieganie i ujawnianie przestępstw określonych w art. 228-231 Kodeksu karnego wśród osób zatrudnionych lub pełniących służbę w jednostkach organizacyjnych podległych

ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych.

W Kodeksie postępowania karnego w art. 265 w § 2 skreśla się wyrazy „w toku kontroli”.

1.

Do zakresu kontroli skarbowej należy

1)

kontrola rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania

i wpłacania podatków stanowiących dochód budżetu państwa, a także innych należności

pieniężnych budżetu państwa lub państwowych funduszy celowych;

2)

ujawnianie i kontrola niezgłoszonej do opodatkowania działalności gospodarczej, a

także dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów;

3)

kontrola źródeł pochodzenia majątku, w przypadku niezgłoszenia do opodatkowania działalności

gospodarczej, a także dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów;

4)

kontrola celowości i zgodności z prawem gospodarowania środkami publicznymi oraz środkami

pochodzącymi z Unii Europejskiej i międzynarodowych instytucji finansowych, podlegającymi

zwrotowi;

5)

kontrola wywiązywania się z warunków finansowania pomocy ze środków, o których mowa

w pkt 4;

6

kontrola prawidłowości przekazywania środków własnych do budżetu Unii Europejskiej;

7)

certyfikacja i wydawanie deklaracji zamknięcia pomocy finansowej ze środków pochodzących

z Unii Europejskiej;

8)

badanie celowości w czasie podejmowania decyzji i zgodności z prawem wykorzystania

i rozporządzania mieniem państwowym, a w szczególności ujawnianie niedoborów, a także

innych szkód w tym mieniu;

9)

badanie wykorzystania mienia otrzymanego od Skarbu Państwa w celu realizacji zadań

publicznych oraz prawidłowości prywatyzacji mienia Skarbu Państwa;

10)

kontrola rzetelności wypełniania zobowiązań wynikających z udzielonych przez Skarb

Państwa poręczeń i gwarancji;

11)

kontrola zgodności wykorzystania środków, których spłatę poręczył lub gwarantował

Skarb Państwa, z ich przeznaczeniem;

12)

kontrola zgodności z prawem przywozu towarów dopuszczonych do obrotu na polskim obszarze

celnym lub mających inne przeznaczenie celne oraz wywozu towarów za granicę, a także

kontrola i ujawnianie towarów nielegalnie wprowadzonych na polski obszar celny;

13)

ujawnianie składników majątkowych podmiotów zobowiązanych do uiszczenia należności

publicznych lub podejrzanych o czyny zagrożone karą grzywny lub karami pieniężnymi,

w celu zapewnienia skuteczności poboru tych należności oraz wykonania orzeczeń lub

mandatów karnych;

14)

kontrola oświadczeń o stanie majątkowym osób - obowiązanych do ich składania - zatrudnionych

lub pełniących służbę w jednostkach organizacyjnych administracji celnej, podatkowej

oraz kontroli skarbowej podległych ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych,

w tym w urzędzie obsługującym tego ministra;

15)

kontrola resortowa jednostek organizacyjnych administracji celnej, podatkowej oraz

kontroli skarbowej podległych ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych,

w tym urzędu obsługującego tego ministra;

16)

badanie przestrzegania przez rezydentów i nierezydentów ograniczeń i obowiązków określonych

w przepisach prawa dewizowego oraz warunków udzielonych na ich podstawie zezwoleń,

zezwoleń dewizowych i zezwoleń na prowadzenie działalności kantorowej;

17)

prowadzenie działalności analitycznej i prognostycznej w odniesieniu do negatywnych

zjawisk występujących w obszarze właściwości kontroli skarbowej oraz przedstawianie

w tym zakresie informacji i analiz organom administracji rządowej.

2.

W ramach kontroli skarbowej prowadzonej w zakresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 i

2, badaniu podlega również rzetelność deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowość

obliczania i wpłacania zobowiązań podatkowych stanowiących dochód jednostek samorządu

terytorialnego.

1.

Do zakresu kontroli skarbowej należy również zapewnianie ochrony fizycznej i technicznej

inspektorom i pracownikom, a za zgodą Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej także

innym organom i instytucjom państwowym.

2.

Zadania, o których mowa w ust. 1, wykonują wyodrębnione komórki kontroli skarbowej,

o których mowa w art. 11g ust. 1.

W ustawie karnej skarbowej z dnia 26 października 1971 r.

(Dz. U. z 1984 r. Nr 22, poz. 103, z 1985 r. Nr 23, poz. 100, z 1990 r. Nr 14, poz. 84 i Nr 86, poz. 503, z 1991 r. Nr 100, poz. 442 i Nr 107, poz. 458, z 1992 r. Nr 21, poz. 85 i Nr 68, poz. 341, z 1994 r. Nr 43, poz. 160, Nr 126, poz. 615 i Nr 136, poz. 703 oraz z 1995 r. Nr 132, poz. 641) wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 106 otrzymuje brzmienie

„

Art. 106.

Kto utrudnia inspektorowi kontroli skarbowej lub uprawnionemu pracownikowi jednostki

organizacyjnej kontroli skarbowej albo pracownikowi organu podatkowego wszczęcie postępowania

kontrolnego lub przeprowadzenie kontroli

-

podlega karze grzywny do 25.000 złotych.

”

;

2)

w art. 174 w § 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

w sprawie o pozostałe przestępstwa i wykroczenia skarbowe - urzędy skarbowe, a w sprawach

o przestępstwa i wykroczenia skarbowe ujawnione przez organy kontroli skarbowej -

inspektorzy kontroli skarbowej.

”

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

W granicach i na zasadach określonych w odrębnych przepisach kontrola skarbowa obejmuje

ponadto

1)

(uchylony);

2)

badanie prawidłowości stosowania cen urzędowych, a także cen umownych w zakresie objętym

ograniczeniami swobodnego kształtowania ich poziomu;

3)

(uchylony);

4

rozpoznawanie, zapobieganie i zwalczanie przestępstw i wykroczeń związanych z obrotem

z zagranicą towarami i technologiami objętymi kontrolą międzynarodową, naruszających

prawa ochrony dóbr kultury narodowej, narodowego zasobu archiwalnego i ochrony własności

intelektualnej, wprowadzania na polski obszar celny i wyprowadzania z tego obszaru

środków płatniczych pochodzących z przestępstw, a także ściganych na mocy umów i porozumień

międzynarodowych;

5

zapobieganie i ujawnianie przestępstw, o których mowa w art. 228-231 Kodeksu karnego, popełnianych przez osoby zatrudnione lub pełniące służbę w jednostkach organizacyjnych

podległych ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych.

1.

Certyfikacja i wydawanie deklaracji zamknięcia pomocy finansowej ze środków pochodzących

z Unii Europejskiej jest zespołem czynności materialno-technicznych mającym na celu

potwierdzenie prawidłowości rachunków oraz sprawdzenie poprawności systemów zarządzania

i kontroli programów współfinansowanych ze środków pochodzących z Unii Europejskiej.

2.

Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej wykonuje zadania, o których mowa w ust. 1.

3.

Czynności, o których mowa w ust. 1, wykonują inspektorzy i pracownicy zatrudnieni

w wyodrębnionej komórce, o której mowa w art. 10 ust. 3, na podstawie upoważnienia

wydanego przez Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej.

4.

Po przeprowadzeniu czynności, o których mowa w ust. 1, Generalny Inspektor Kontroli

Skarbowej wydaje certyfikat lub deklarację zamknięcia pomocy.

5.

W zakresie czynności, o których mowa w ust. 1, nie stosuje się przepisów rozdziału

3 niniejszej ustawy, z wyjątkiem art. 31, oraz przepisów działu VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. Nr 137, poz. 926 i Nr 160, poz. 1083, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 1999 r. Nr 11, poz. 95 i Nr 92, poz. 1062, z 2000 r. Nr 94, poz. 1037, Nr 116, poz. 1216, Nr 120, poz. 1268 i Nr 122, poz. 1315, z 2001 r. Nr 16, poz. 166, Nr 39, poz. 459, Nr 42, poz. 475, Nr 110, poz. 1189, Nr 125, poz. 1368 i Nr 130, poz. 1452, z 2002 r. Nr 89, poz. 804, Nr 113, poz. 984, Nr 153, poz. 1271 i Nr 169, poz. 1387 oraz z 2003 r. Nr 130, poz. 1188, Nr 137, poz. 1302, Nr 170, poz. 1660 i Nr 228, poz. 2255 i 2256), z wyjątkiem art. 285a-287, art. 288a i art. 289.

6.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

zakres przeprowadzania czynności, o których mowa w ust. 1, sposób ich dokumentowania

z uwzględnieniem międzynarodowych standardów audytu, wzór upoważnienia, o którym mowa

w ust. 3, oraz wzory dokumentów, o których mowa w ust. 4, mających stanowić krótkie,

przejrzyste, dokładne i kompletne wnioski z przeprowadzonych czynności.

1.

Żądania, o których mowa w art. 1 pkt 18 i 19 niniejszej ustawy, nie mogą dotyczyć

informacji o zdarzeniach zaistniałych przed dniem 1 stycznia 1997 r. 2. Przepisów,

o których mowa w ust. 1, nie stosuje się do żądań wymienionych w art. 1 pkt 18 niniejszej

ustawy, w zakresie dotyczącym informacji o zdarzeniach określonych w art. 33 ust.

1.

1.

Kontroli skarbowej podlegają

1)

zobowiązani do świadczeń pieniężnych na rzecz Skarbu Państwa lub państwowych funduszy

celowych;

2)

wydatkujący, przekazujący i otrzymujący środki, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt

4;

3)

zobowiązani do wywiązywania się z warunków, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 5;

4)

władający i zarządzający mieniem państwowym;

5)

jednostki wykorzystujące mienie przekazane przez Skarb Państwa w celu realizacji zadań

publicznych oraz sprywatyzowane mienie Skarbu Państwa;

6)

beneficjenci poręczeń i gwarancji udzielonych przez Skarb Państwa oraz podmioty, za

które Skarb Państwa poręczył lub gwarantował;

7)

osoby zatrudnione lub pełniące służbę w jednostkach organizacyjnych administracji

celnej, podatkowej oraz kontroli skarbowej podległych ministrowi właściwemu do spraw

finansów publicznych, w tym w urzędzie obsługującym tego ministra, zobowiązane do

składania oświadczeń o stanie majątkowym;

8)

jednostki organizacyjne administracji celnej, podatkowej oraz kontroli skarbowej podległe

ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych, w tym urząd obsługujący tego

ministra.

2.

Kontroli skarbowej podlegają także płatnicy i inkasenci podatków i innych należności,

o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1.

1.

W okresie trzech lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy instytucje finansowe

wymienione w art. 1 pkt 18 mogą wystąpić z wnioskiem do Generalnego Inspektora Kontroli

Skarbowej lub dyrektora urzędu kontroli skarbowej, w zależności od tego, kto zażądał

przekazania informacji, o ograniczenie ich zakresu.

2.

Wniosek, o którym mowa w ust. 1, składany jest w terminie 14 dni od dnia otrzymania

żądania i wymaga uzasadnienia.

3.

Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej lub dyrektor urzędu kontroli skarbowej, w terminie

30 dni od dnia otrzymania wniosku, postanawia ostatecznie o zakresie żądanych informacji.

1

Nie podlega kontroli skarbowej celowość i sposób wykorzystywania środków budżetowych

oraz mienia państwowego na cele specjalne w jednostkach organizacyjnych podległych,

podporządkowanych lub nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej, w Policji, Państwowej

Straży Pożarnej, Straży Granicznej, Biurze Ochrony Rządu oraz w jednostkach organizacyjnych

Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Agencji Wywiadu.

2.

Rada Ministrów określi cele, o których mowa w ust. 1, oraz organy, zasady i tryb przeprowadzania

kontroli wykorzystania środków budżetowych i mienia państwowego na te cele.

Sprawy wszczęte, a niezakończone do dnia wejścia w życie ustawy, prowadzi się na zasadach

i w trybie określonych przez przepisy dotychczasowe.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 90 dni od dnia ogłoszenia.

1

Kontrolę skarbową w zakresie i trybie określonym w niniejszej ustawie sprawują organy

kontroli skarbowej.

1a

Czynności związane z realizacją zadań ustawowych wykonują inspektorzy kontroli skarbowej

i pracownicy jednostek organizacyjnych kontroli skarbowej, zwani dalej odpowiednio

„inspektorami” i „pracownikami”. Inspektorzy i pracownicy, wykonując czynności służbowe,

posługują się legitymacjami służbowymi i znakami identyfikacyjnymi.

2

Inspektorzy prowadzą postępowanie przygotowawcze, w trybie i na zasadach określonych

w przepisach Kodeksu postępowania karnego, Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia i Kodeksu karnego skarbowego, w sprawach z zakresu kontroli skarbowej.

2a.

(uchylony).

3

Przepisy dotyczące kontroli skarbowej nie naruszają przewidzianych w odrębnych ustawach

oraz ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umowach międzynarodowych uprawnień

do kontroli w zakresie, o którym mowa w art. 2 i 3, przysługujących właściwym rzeczowo

organom.

4

Inspektorów powołuje i odwołuje Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej.

5

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze rozporządzenia,

wzory legitymacji służbowych i znaków identyfikacyjnych, organy właściwe do ich wydawania,

sposób ich wydawania, wymiany, składania do depozytu i zwrotu oraz posługiwania się

nimi, uwzględniając w szczególności zapewnienie właściwej ich ochrony.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.

1.

Organy administracji rządowej i samorządowej oraz inne państwowe, gminne, powiatowe

i wojewódzkie jednostki organizacyjne są obowiązane współdziałać, nieodpłatnie udostępniać

informacje oraz udzielać pomocy organom kontroli skarbowej oraz inspektorom i pracownikom

przy wykonywaniu zadań określonych w ustawie.

2.

Organy kontroli skarbowej są uprawnione do korzystania z informacji gromadzonych przez

organy celne i podatkowe, w tym również z danych w formie zapisu informatycznego,

z zastrzeżeniem zachowania zasad określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych.

3.

Organy kontroli skarbowej współpracują z Szefem Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych

w zakresie niezbędnym do realizacji jego zadań ustawowych.

4.

Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, sposób i tryb współdziałania organów

kontroli skarbowej oraz inspektorów i pracowników z organami i jednostkami, o których

mowa w ust. 1 i 2, uwzględniając konieczność zapewnienia skuteczności kontroli skarbowej.

Organy kontroli skarbowej współpracują i współdziałają z innymi organami i instytucjami

państwowymi oraz zagranicznymi, w tym z organami odpowiedzialnymi za ochronę interesów

finansowych Unii Europejskiej, a także z organizacjami międzynarodowymi w zakresie

niezbędnym dla realizacji zadań ustawowych.

Organy kontroli skarbowej mogą zbierać i wykorzystywać w celu realizacji ustawowych

zadań informacje, w tym dane osobowe, oraz przetwarzać je w rozumieniu przepisów o

ochronie danych osobowych, także bez wiedzy i zgody osoby, której dane te dotyczą.

Administrator danych jest obowiązany udostępnić dane osobowe na podstawie imiennego

upoważnienia organu kontroli skarbowej, okazanego przez inspektora lub pracownika

wraz z legitymacją służbową. Informacja o udostępnieniu tych danych podlega ochronie

zgodnie z przepisami o ochronie informacji niejawnych.

1.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1997 r.

2.

Przepisy art. 1 pkt 24 i 25 wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 1998 r.

1.

Organami kontroli skarbowej są

1)

minister właściwy do spraw finansów publicznych jako naczelny organ kontroli skarbowej;

2

Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej jako organ wyższego stopnia nad dyrektorami

urzędów kontroli skarbowej;

3

dyrektor urzędu kontroli skarbowej.

1a

Wyłączenie organu kontroli skarbowej następuje z przyczyn określonych w art. 130 § 1 pkt 1-4, 6-8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

2.

Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów

na wniosek ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

3

Dyrektorów urzędów kontroli skarbowej powołuje, spośród kandydatów wyłonionych w drodze

konkursu, oraz odwołuje minister właściwy do spraw finansów publicznych na wniosek

Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej, z zastrzeżeniem ust. 9.

4

Do konkursu mogą przystąpić wyłącznie inspektorzy kontroli skarbowej posiadający

1)

wyższe wykształcenie magisterskie;

2)

co najmniej 3-letnie doświadczenie zawodowe na stanowisku inspektora kontroli skarbowej.

5

Konkurs przeprowadza komisja konkursowa powołana przez Generalnego Inspektora Kontroli

Skarbowej.

6

Konkurs polega na przeprowadzeniu postępowania egzaminacyjnego. W toku postępowania

egzaminacyjnego sprawdzeniu podlega wiedza niezbędna do wykonywania zadań na stanowisku

dyrektora urzędu kontroli skarbowej, predyspozycje i zdolności ogólne oraz umiejętności

kierownicze.

7

Konkurs przeprowadza się, jeżeli do konkursu zgłosiło się co najmniej 3 uczestników.

W wyniku konkursu wyłania się co najmniej 1 kandydata.

8

Do czasu powołania dyrektora urzędu kontroli skarbowej w drodze konkursu, minister

właściwy do spraw finansów publicznych na wniosek Generalnego Inspektora Kontroli

Skarbowej wyznacza osobę pełniącą obowiązki dyrektora urzędu kontroli skarbowej.

9

W razie braku odpowiedniej liczby uczestników do przeprowadzenia konkursu lub gdy

żaden z kandydatów nie uzyska pozytywnej opinii Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej,

minister właściwy do spraw finansów publicznych na wniosek Generalnego Inspektora

Kontroli Skarbowej powołuje dyrektora urzędu kontroli skarbowej bez przeprowadzenia

konkursu.

10

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze rozporządzenia,

sposób organizowania i tryb przeprowadzania konkursu, szczegółowe wymagania podlegające

sprawdzeniu w toku postępowania egzaminacyjnego oraz skład komisji konkursowej, uwzględniając

potrzebę sprawnego przeprowadzenia konkursu oraz wszechstronnego sprawdzenia kwalifikacji

i predyspozycji osób przystępujących do konkursu.

1.

Jednostkami organizacyjnymi kontroli skarbowej są urzędy kontroli skarbowej i urząd

obsługujący ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze rozporządzenia,

siedziby i terytorialny zasięg działania urzędów kontroli skarbowej, biorąc pod uwagę

administracyjny podział kraju.

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze rozporządzenia,

organizację urzędów kontroli skarbowej, zapewniając sprawne wykonywanie zadań kontroli

skarbowej.

4.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze zarządzenia, nadaje statut

urzędom kontroli skarbowej.

1.

Środki finansowe w wysokości 20% dodatkowych wpływów podatkowych i niepodatkowych

należności budżetowych przeznacza się na usprawnienie funkcjonowania organów i urzędów

podległych Ministrowi Finansów oraz na premie dla pracowników tych organów i urzędów,

a w szczególności dla pracowników, którzy przyczynili się bezpośrednio do uzyskania

dodatkowych wpływów.

2.

Minister Finansów określi, jakie rodzaje wpływów budżetowych uznaje się za dodatkowe

w rozumieniu ust. 1, a także sposób ich rozdysponowania oraz zasady przyznawania premii.

1.

Właściwość miejscową dyrektorów urzędów kontroli skarbowej określa się według terytorialnego

zasięgu działania urzędu kontroli skarbowej.

2.

Właściwość miejscowa i zakres zadań organów kontroli skarbowej są ustalane z uwzględnieniem

również zadań i terytorialnego zasięgu działania organów kontroli skarbowej określonych

w przepisach odrębnych, w szczególności przepisach o wprowadzeniu programów pilotażowych,

określonych w art. 5 ust. 1a i 1b ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o urzędach i izbach skarbowych

(Dz. U. Nr 106, poz. 489, z 1997 r. Nr 121, poz. 770 i Nr 141, poz. 943, z 2000 r. Nr 120, poz. 1268, z 2001 r. Nr 110, poz. 1189, z 2002 r. Nr 89, poz. 804 i Nr 169, poz. 1387 oraz z 2003 r. Nr 137, poz. 1302).

3.

Jeżeli podmiot posiada oddziały (zakłady) na terenie działania innego urzędu kontroli

skarbowej niż właściwy dla siedziby tego podmiotu, do przeprowadzenia czynności kontrolnych

w tym oddziale (zakładzie) uprawniony jest również inspektor upoważniony przez dyrektora

urzędu kontroli skarbowej właściwego ze względu na miejsce położenia tego oddziału

(zakładu).

4.

Organ kontroli skarbowej właściwy miejscowo w dniu wszczęcia postępowania kontrolnego

pozostaje właściwy aż do dnia jego zakończenia, chociażby w toku postępowania zmieniły

się podstawy właściwości.

5.

Jeżeli kontrola dotyczy okresu, w którym właściwym miejscowo był inny organ kontroli

skarbowej niż w dniu wszczęcia postępowania kontrolnego, właściwym do prowadzenia

postępowania za cały okres objęty kontrolą jest dyrektor urzędu kontroli skarbowej

właściwy miejscowo w dniu wszczęcia tego postępowania.

6.

Inspektorzy prowadzą czynności kontrolne według terytorialnego zasięgu działania urzędów

kontroli skarbowej, w których są zatrudnieni.

7.

Inspektorzy zatrudnieni w urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw finansów

publicznych są upoważnieni do prowadzenia czynności kontrolnych na całym terytorium

Rzeczypospolitej Polskiej.

8.

Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej może upoważnić inspektora zatrudnionego w urzędzie

kontroli skarbowej do przeprowadzenia czynności kontrolnych poza obszarem terytorialnego

zasięgu działania tego urzędu.

1

Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej sprawuje nadzór nad działalnością

1)

Wojewódzkich Kolegiów Skarbowych,

2)

dyrektorów urzędów kontroli skarbowej,

3)

inspektorów zatrudnionych w urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw finansów

publicznych,

4)

inspektorów i pracowników zatrudnionych w komórkach, o których mowa w art. 11g ust.

1,

5)

pracowników wywiadu skarbowego

- w zakresie realizacji zadań określonych w ustawie.

2.

Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej

1)

określa zadania i sprawuje kontrolę urzędów kontroli skarbowej;

2

organizuje szkolenia inspektorów, pracowników wywiadu skarbowego oraz pracowników

zatrudnionych w komórkach, o których mowa w art. 11g ust. 1;

3)

organizuje system informacji w urzędach kontroli skarbowej i zapewnia jego współdziałanie

z systemem informacji innych instytucji, organizacji państwowych i samorządowych;

4)

powołuje spośród inspektorów wicedyrektorów urzędów kontroli skarbowej i ich odwołuje;

5

upoważnia inspektorów i pracowników zatrudnionych w urzędzie obsługującym ministra

właściwego do spraw finansów publicznych do przeprowadzania czynności kontrolnych,

a także, w uzasadnionych przypadkach, decyduje o zmianie inspektora lub pracownika

prowadzącego czynności kontrolne;

5a

wydaje decyzje w sprawach określonych w ustawie;

5b

wydaje wyniki kontroli;

6)

ustala plany kontroli;

7

upoważnia inspektorów i pracowników zatrudnionych w urzędach kontroli skarbowej do

przeprowadzania czynności kontrolnych poza obszarem terytorialnego zasięgu działania

danego urzędu lub w podmiocie, wobec którego na podstawie art. 5 ust. 9c ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o urzędach i izbach skarbowych nastąpiła zmiana właściwości naczelnika urzędu skarbowego na właściwego wyłącznie

w zakresie określonych kategorii podatników;

8)

analizuje wyniki działalności kontroli skarbowej i przedstawia ministrowi właściwemu

do spraw finansów publicznych propozycje ich wykorzystania;

9)

uczestniczy w pracach międzynarodowych organizacji i instytucji zajmujących się kontrolą

skarbową;

10

ustala zasady i kryteria dokonywania ocen kwalifikacyjnych, o których mowa w art.

39 ust. 2a.

2a

Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej koordynuje działania w zakresie kontroli, podejmowane

przez organy podatkowe i organy kontroli skarbowej.

3

Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej wykonuje zadania określone w ustawie przy pomocy

komórek organizacyjnych wyodrębnionych w tym celu w strukturze urzędu obsługującego

ministra właściwego do spraw finansów publicznych oraz koordynuje ich prace.

4.

Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej może podawać do wiadomości publicznej zbiorczą

informację dotyczącą działalności kontroli skarbowej.

1

Dyrektor urzędu kontroli skarbowej kieruje pracą urzędu kontroli skarbowej.

2.

Dyrektor urzędu kontroli skarbowej w szczególności

1)

organizuje pracę urzędu kontroli skarbowej i jest przełożonym zatrudnionych w nim

inspektorów oraz innych pracowników;

2)

ustala plany kontroli;

3

upoważnia inspektorów i pracowników do przeprowadzenia czynności kontrolnych;

3a

wydaje decyzje w sprawach określonych w ustawie;

3b

wydaje wynik kontroli;

4

dokonuje, w szczególnie uzasadnionych przypadkach, zmiany inspektora lub pracownika

prowadzącego czynności kontrolne;

5)

może podawać do wiadomości publicznej zbiorcze informacje dotyczące działalności kontroli

skarbowej na terenie objętym zasięgiem działania urzędu kontroli skarbowej.

1.

Inspektorzy i pracownicy wykonujący czynności związane z realizacją zadań ustawowych,

określonych w art. 2, art. 2a ust. 1 i art. 3 ustawy, mają prawo do

1)

legitymowania osób w celu ustalenia ich tożsamości;

2)

zatrzymywania i przeszukiwania osób oraz przeszukiwania pomieszczeń, bagażu i ładunku

w trybie i przypadkach określonych w przepisach Kodeksu postępowania karnego i Kodeksu karnego skarbowego;

3)

zatrzymywania pojazdów i innych środków przewozowych w celu przeprowadzenia kontroli

przewożonych towarów lub dokumentów przewozowych dotyczących tych towarów, a także

badania towarów i pobierania ich próbek, oraz przeprowadzenia kontroli rodzaju używanego

paliwa przez pobranie próbek paliwa ze zbiornika pojazdu mechanicznego;

4)

zwracania się o niezbędną pomoc do innych jednostek organizacyjnych, przedsiębiorców

i organizacji społecznych, jak również zwracania się w nagłych wypadkach do każdej

osoby o udzielenie doraźnej pomocy, w ramach obowiązujących przepisów prawa.

2.

Jeżeli przy dokonywaniu czynności służbowych zaistniała konieczność zdjęcia nałożonych

uprzednio zamknięć celnych, inspektorzy i pracownicy mają obowiązek ponownego nałożenia

zamknięć celnych i odnotowania tego faktu w treści odpowiedniego dokumentu.

3.

Osoba posiadająca towary jest zobowiązana, na jej koszt, do wykonywania czynności

umożliwiających przeprowadzenie kontroli, o której mowa w ust. 1 pkt 3, a w szczególności

do rozładowania, okazania oraz załadowania towaru po zakończeniu czynności.

4.

Osobie przysługuje zażalenie do Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej na zasadność

lub sposób dokonania czynności, o której mowa w ust. 3.

1.

W toku wykonywania czynności służbowych inspektorzy i pracownicy są zobowiązani do

poszanowania godności człowieka oraz respektowania innych praw i wolności obywatelskich.

2.

Inspektorzy i pracownicy są zobowiązani do wykonywania czynności służbowych w sposób

możliwie najmniej naruszający dobra osobiste i majątkowe osób i przedsiębiorców, których

te czynności dotyczą.

3.

Zatrzymanie osoby może być zastosowane tylko wówczas, gdy inne środki pozostające

w dyspozycji organów kontroli skarbowej, inspektorów i pracowników są bezcelowe lub

okazały się nieskuteczne.

4.

W razie uzasadnionej potrzeby zatrzymaną osobę należy niezwłocznie poddać badaniu

lekarskiemu lub udzielić jej pierwszej pomocy medycznej.

5.

Zatrzymanie pojazdów mechanicznych i innych środków przewozowych może być dokonywane

tylko przez umundurowanych inspektorów i pracowników, znajdujących się w pobliżu oznakowanego

pojazdu służbowego.

6.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wzór i sposób oznakowania pojazdów służbowych, uwzględniając w szczególności zapewnienie

jednoznacznej identyfikacji pojazdów.

1.

Na sposób prowadzenia czynności, o których mowa w art. 11a ust. 1 pkt 1 i 3, przysługuje

zażalenie do właściwego miejscowo prokuratora rejonowego.

2.

Z czynności wymienionych w art. 11a ust. 1 pkt 2-4 sporządza się protokół, a z czynności

wymienionej w art. 11a ust. 1 pkt 1 - notatkę służbową.

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw wewnętrznych określa, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb wykonywania

czynności, o których mowa w art. 11a ust. 1 pkt 1-3 i ust. 2, a także sposób i tryb

współpracy z Policją w tym zakresie, uwzględniając w szczególności zapewnienie ich

sprawności i skuteczności oraz zasady zatrzymywania pojazdów obowiązujące w Policji.

1.

Inspektorzy i pracownicy mogą stosować środki przymusu bezpośredniego wobec osób niepodporządkowujących

się ich poleceniom wydanym w celu realizacji zadań określonych w art. 11g ust. 1.

2.

Środki przymusu bezpośredniego mogą być użyte jedynie w zakresie niezbędnym do osiągnięcia

podporządkowania się poleceniom, o których mowa w ust. 1, lub do skutecznego odparcia

bezpośredniego i bezprawnego zamachu na inspektora lub inną osobę.

3.

Dopuszczalne jest stosowanie tylko takich środków przymusu bezpośredniego, jakie odpowiadają

potrzebom wynikającym z istniejącej sytuacji, i pod warunkiem, że w inny dostępny

w tej sytuacji sposób nie można skutecznie oraz bezpiecznie wykonać czynności służbowych.

1.

Uprawnia się inspektorów i pracowników do stosowania następujących środków przymusu

bezpośredniego

1)

siły fizycznej;

2)

indywidualnych technicznych i chemicznych środków lub urządzeń przeznaczonych do obezwładniania

i konwojowania osób albo do zatrzymywania oraz unieruchamiania pojazdów mechanicznych

i innych środków przewozowych.

2.

Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, warunki i sposoby użycia środków

przymusu bezpośredniego, a także szczegółowe rodzaje i tryb wyposażania w środki,

o których mowa w ust. 1 pkt 2, uwzględniając zapewnienie możliwie najmniejszej dolegliwości

dla osób.

1.

Jeżeli środki przymusu bezpośredniego wymienione w art. 11e ust. 1 okazały się niewystarczające

lub ich użycie ze względu na okoliczności danego zdarzenia nie jest możliwe, inspektor

i pracownik ma prawo użycia broni palnej wyłącznie

1)

w celu odparcia bezpośredniego i bezprawnego zamachu na życie, zdrowie lub wolność

własną lub innej osoby oraz w celu przeciwdziałania czynnościom zmierzającym w oczywisty

sposób bezpośrednio do takiego zamachu;

2)

przeciwko osobie niepodporządkowującej się wezwaniu do natychmiastowego porzucenia

broni lub innego niebezpiecznego narzędzia, którego użycie zagrozić może życiu, zdrowiu

lub wolności inspektora, pracownika albo innej osoby;

3)

przeciwko osobie, która usiłuje bezprawnie i przemocą odebrać broń palną inspektorowi,

pracownikowi lub innej osobie uprawnionej do posiadania broni palnej;

4)

w celu odparcia niebezpiecznego, bezpośredniego i gwałtownego zamachu na obiekty administracji

skarbowej;

5)

w bezpośrednim pościgu za osobą, wobec której użycie broni było dopuszczalne w przypadkach

określonych w pkt 1-3.

2.

Użycie broni palnej powinno nastąpić w sposób wyrządzający możliwie najmniejszą szkodę

osobie, przeciwko której użyto broni, i nie może zmierzać do pozbawienia tej osoby

życia ani narażać osób postronnych na niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia.

3.

W broń palną może być wyposażony, przeszkolony w zakresie związanym z jej używaniem,

inspektor i pracownik zatrudniony w wyodrębnionej komórce, o której mowa w art. 11g

ust. 1.

4.

Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki i sposób postępowania

przy użyciu broni palnej, biorąc pod uwagę użycie jej jako środka ostatecznego.

1

Uprawnienia, o których mowa w art. 11a ust. 1 pkt 2 i 3 oraz art. 11d ust. 1, art.

11e ust. 1 i art. 11f ust. 1, przysługują inspektorom i pracownikom zatrudnionym w

wyodrębnionych komórkach organizacyjnych kontroli skarbowej wyłącznie przy realizacji

zadań określonych w art. 2 ust. 1 pkt 2, 3, 12 i 13, art. 2a ust. 1 oraz art. 3 pkt

4. Inspektorom i pracownikom tym przysługuje umundurowanie służbowe i broń służbowa.

2.

Osoby zatrudnione w wyodrębnionych komórkach kontroli skarbowej, o których mowa w

ust. 1, muszą odpowiadać kryteriom określonym w art. 25 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji

(Dz. U. z 2002 r. Nr 7, poz. 58, Nr 19, poz. 185, Nr 74, poz. 676, Nr 81, poz. 731, Nr 113, poz. 984, Nr 115, poz. 996, Nr 153, poz. 1271, Nr 176, poz. 1457 i Nr 200, poz. 1688 oraz z 2003 r. Nr 90, poz. 844, Nr 113, poz. 1070, Nr 130, poz. 1188 i 1190, Nr 137, poz. 1302, Nr 166, poz. 1609, Nr 192, poz. 1873 i Nr 210, poz. 2036).

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw wewnętrznych określa, w drodze rozporządzenia

1)

tryb tworzenia i wykaz wyodrębnionych komórek organizacyjnych, o których mowa w ust.

1, oraz liczbę zatrudnionych w nich inspektorów i pracowników, uwzględniając potrzeby

wynikające z konieczności zapewnienia właściwej realizacji zadań ustawowych;

2)

tryb naboru do komórek, o których mowa w ust. 1, w sposób uwzględniający szczególny

charakter zadań w nich wykonywanych oraz umożliwiający sprawdzenie posiadania przez

kandydatów predyspozycji do wykonywania zadań służbowych.

4

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw wewnętrznych określa, w drodze rozporządzenia

1)

uzbrojenie przysługujące pracownikom komórek kontroli skarbowej, o których mowa w

ust. 1;

2)

kryteria i tryb przydziału broni służbowej;

3)

wzory umundurowania i znaków identyfikujących jednostkę organizacyjną kontroli skarbowej,

w której pracownik jest zatrudniony;

4)

sposób noszenia umundurowania i znaków identyfikujących jednostkę organizacyjną kontroli

skarbowej, w której pracownik jest zatrudniony;

5)

normy umundurowania, uwzględniając okres używalności jego składników;

6)

normy wyposażenia niezbędnego do wykonywania czynności służbowych, zasady jego przyznawania

i użytkowania.

1

Kontrola skarbowa, z zastrzeżeniem art. 284a ustawy - Ordynacja podatkowa, jest prowadzona

zgodnie z planem kontroli.

2.

Plany kontroli ustalają dyrektorzy urzędów kontroli skarbowej stosownie do zadań określonych

przez Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej.

3

Kontrola skarbowa może być również prowadzona poza planem kontroli, w oparciu o uzyskane

informacje lub materiały albo przeprowadzone analizy.

1

Wszczęcie postępowania kontrolnego, z zastrzeżeniem art. 284a ustawy - Ordynacja podatkowa,

następuje w formie postanowienia.

2

Datą wszczęcia postępowania kontrolnego jest dzień doręczenia kontrolowanemu postanowienia

o wszczęciu postępowania kontrolnego, z zastrzeżeniem art. 284a ustawy - Ordynacja

podatkowa.

3.

Czynności kontrolne przeprowadza inspektor wraz z upoważnionymi pracownikami po doręczeniu

kontrolowanemu upoważnienia do przeprowadzenia czynności kontrolnych oraz okazaniu

legitymacji służbowych i znaków identyfikacyjnych.

4.

W czynnościach, o których mowa w ust. 3, mogą uczestniczyć osoby uprawnione na podstawie

ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych, a w przypadku dokonywania

kontroli środków przekazanych Rzeczypospolitej Polskiej przez instytucje Unii Europejskiej

- przedstawiciele organów Unii Europejskiej.

5.

(uchylony).

6.

(uchylony).

7.

Upoważnienie do przeprowadzenia czynności kontrolnych jest wydawane przez dyrektora

urzędu kontroli skarbowej lub Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej i określa

1)

imię i nazwisko inspektora, imiona i nazwiska pracowników, wykonujących czynności

kontrolne, a także osób, o których mowa w ust. 4, jeżeli osoby takie będą brać udział

w czynnościach kontrolnych;

2)

numer legitymacji służbowej inspektora i upoważnionych pracowników;

3)

oznaczenie kontrolowanego;

4)

termin ważności upoważnienia;

5)

zakres kontroli;

6)

prawa i obowiązki kontrolowanego.

1.

Wszczęcie postępowania kontrolnego w sprawach, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt

1-3, w stosunku do podmiotu, wobec którego na podstawie art. 5 ust. 9c ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o urzędach i izbach skarbowych nastąpiła zmiana właściwości naczelnika urzędu skarbowego na właściwego wyłącznie

w zakresie określonych kategorii podatników, może nastąpić wyłącznie

1)

na podstawie pisemnego wniosku właściwego dla tego podmiotu naczelnika urzędu skarbowego

lub

2)

w związku z zaistnieniem uzasadnionego podejrzenia popełnienia przestępstwa lub przestępstwa

skarbowego, jeżeli właściwym do prowadzenia dochodzenia jest inspektor kontroli skarbowej,

lub

3)

w przypadku przypuszczenia wystąpienia lub wystąpienia powiązań lub związków, o których

mowa w przepisach prawa podatkowego w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

2.

Do wszczęcia postępowania kontrolnego w przypadkach określonych w ust. 1 nie stosuje się art. 284a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 1 pkt

3 - w zakresie dotyczącym art. 2d, art. 1 pkt 25 i 26, art. 6 pkt 2 oraz art. 8, które

wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.

(uchylony).

1.

Na żądanie organu kontroli skarbowej podmiot uprawniony, na podstawie odrębnych przepisów,

do odebrania oświadczenia o stanie majątkowym jest obowiązany przekazać temu organowi

poświadczoną za zgodność z oryginałem kopię tego oświadczenia - w terminie 14 dni

od dnia otrzymania żądania.

2

W postępowaniu w zakresie, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 14, nie stosuje się art.

284 § 2, art. 284a, art. 288a ustawy - Ordynacja podatkowa oraz art. 27 ust. 1 pkt

7.

3

W postępowaniu w zakresie, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 14, stosuje się odpowiednio

art. 285a, z zastrzeżeniem ust. 4, oraz art. 288 ustawy - Ordynacja podatkowa, również

w zakresie kontroli oświadczeń osób nieprowadzących działalności gospodarczej.

4

Kontrolę oświadczeń o stanie majątkowym przeprowadza się przede wszystkim w siedzibie

jednostki organizacyjnej kontroli skarbowej.

1.

W postępowaniu w zakresie, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 15, uprawnieni do samodzielnego

wykonywania czynności kontrolnych są również pracownicy.

2.

W postępowaniu w zakresie, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 15, nie stosuje się art.

12 i art. 13 ust. 4.

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze zarządzenia, organizację

kontroli, o której mowa w art. 2 ust. 1 pkt 15, oraz szczegółowe zasady i tryb postępowania

w tym zakresie.

(uchylone).

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art.

11, który wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 17 października 1999 r.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 1998 r.

1.

Postępowania kontrolne wszczęte i niezakończone przez organy Inspekcji Celnej oraz

inspektorów kontroli skarbowej jako organy kontroli skarbowej przed dniem wejścia

w życie ustawy przejmują organy kontroli skarbowej, właściwe miejscowo dla siedziby

likwidowanego organu, z tym że do postępowań wszczętych przez organy Inspekcji Celnej

stosuje się przepisy ustawy, o której mowa w art. 31. Wszystkie już podjęte w postępowaniu

czynności pozostają w mocy.

2.

Obowiązki i uprawnienia Generalnego Inspektora Celnego jako strony w sprawach, w których

w dniu wejścia w życie ustawy przysługuje lub została wniesiona skarga do sądu administracyjnego,

przejmuje Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej.

3.

Postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe wszczęte i

niezakończone przez funkcjonariuszy Inspekcji Celnej przed dniem wejścia w życie ustawy

przejmowane są przez inspektorów kontroli skarbowej.

4.

Przyjęte i nierozpatrzone przed dniem wejścia w życie ustawy sprawy skarg i wniosków

podlegające rozpatrzeniu przez organy Inspekcji Celnej w trybie Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego przejmują odpowiednio właściwe organy kontroli skarbowej.

5.

Wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie ustawy postępowania w sprawach

odpowiedzialności dyscyplinarnej funkcjonariuszy Inspekcji Celnej i pracowników zatrudnionych

w regionalnych inspektoratach celnych rzecznicy dyscyplinarni i komisje dyscyplinarne

przekazują odpowiednio rzecznikom dyscyplinarnym albo komisjom dyscyplinarnym jednostek

organizacyjnych kontroli skarbowej. Postępowania w takich sprawach wobec pracowników

i funkcjonariuszy zatrudnionych w Generalnym Inspektoracie Celnym przejmuje rzecznik

dyscyplinarny i komisja dyscyplinarna Ministerstwa Finansów.

6.

Sprawy wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie ustawy przez organy Inspekcji

Celnej inne niż określone w ust. 1-5 przejmuje minister właściwy do spraw finansów

publicznych.

7.

Prawa i obowiązki Generalnego Inspektora Celnego wynikające z umów i porozumień, w

tym międzynarodowych, przejmuje minister właściwy do spraw finansów publicznych.

1.

Po doręczeniu zawiadomienia, o którym mowa w art. 291 § 4 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, lub po upływie terminu, o którym mowa w art. 291 § 4 pkt 2 tej ustawy, organ kontroli

skarbowej wydaje

1)

decyzje w rozumieniu ustawy - Ordynacja podatkowa, gdy ustalenia dotyczą

a)

podatków, których określanie lub ustalanie należy do właściwości naczelników urzędów

skarbowych oraz podatku akcyzowego,

b)

opłat i niepodatkowych należności budżetu państwa, których określanie lub ustalanie

należy do właściwości naczelników urzędów skarbowych,

z zastrzeżeniem pkt 2 lit. a;

2)

wynik kontroli, gdy ustalenia dotyczą nieprawidłowości

a)

w zakresie, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4,

b)

innych niż wymienione w pkt 1, w szczególności w zakresie oświadczeń o stanie majątkowym,

gdy nieprawidłowości nie stwierdzono albo gdy ustalenia dotyczą należności celnych.

2.

Przed wydaniem decyzji lub wyniku kontroli organ kontroli skarbowej wyznacza stronie

7-dniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego.

W przypadku, o którym mowa w art. 10 ust. 2 pkt 7, dyrektor urzędu kontroli skarbowej,

w którym jest zatrudniony upoważniony inspektor lub pracownik, wydaje wynik kontroli

albo wydaje decyzje.

Decyzję doręcza się kontrolowanemu oraz właściwemu organowi podatkowemu reprezentującemu

Skarb Państwa, który staje się wierzycielem obowiązków wynikających z tej decyzji.

1

Od decyzji, o której mowa w art. 24 ust. 1 pkt 1, służy odwołanie do właściwego dyrektora

izby skarbowej albo do właściwego dyrektora izby celnej, jeżeli decyzję wydał dyrektor

urzędu kontroli skarbowej.

2

Od decyzji, o której mowa w art. 24 ust. 1 pkt 1, wydanej przez Generalnego Inspektora

Kontroli Skarbowej oraz od decyzji, o której mowa w ust. 3, nie służy odwołanie, jednakże

stronie służy wniosek do tego organu o ponowne rozpatrzenie sprawy.

3.

Do uchylenia, zmiany lub stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej dyrektora urzędu

kontroli skarbowej lub Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej właściwy jest Generalny

Inspektor Kontroli Skarbowej; w sprawach o wznowienie postępowania zakończonego decyzją

ostateczną Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej właściwy jest ten organ.

4.

Do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy stosuje się odpowiednio przepisy ustawy -

Ordynacja podatkowa dotyczące odwołań.

1.

Z dniem wejścia w życie ustawy pracownicy urzędów, o których mowa w art. 2 ust. 2,

stają się odpowiednio pracownikami urzędów kontroli skarbowej, właściwych miejscowo

dla siedziby likwidowanego organu, a pracownicy zatrudnieni w Generalnym Inspektoracie

Celnym stają się pracownikami Ministerstwa Finansów.

2.

Kierownicy urzędów, o których mowa w art. 2 ust. 2, w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia

ustawy, są obowiązani zawiadomić na piśmie pracowników o zmianach, jakie mają nastąpić

w zakresie ich stosunków pracy. Przepisy art. 23 stosuje się odpowiednio.

3.

Stosunki pracy z pracownikami, o których mowa w ust. 1, wygasają po upływie 3 miesięcy

od dnia przejścia do nowego urzędu, jeżeli przed upływem tego terminu nie zostaną

im zaproponowane nowe warunki pracy i płacy albo w razie nieprzyjęcia nowych warunków

pracy lub płacy, zaproponowanych im we wskazanym terminie.

4.

Osobom, o których mowa w ust. 1, przez okres 3 miesięcy przysługuje wynagrodzenie

w wysokości nie niższej od dotychczasowego.

5.

Wcześniejsze rozwiązanie stosunku pracy z pracownikiem może nastąpić za wypowiedzeniem.

6.

W przypadku wygaśnięcia stosunku pracy, o którym mowa w ust. 3, lub wypowiedzenia,

o którym mowa w ust. 5, pracownikom przysługują świadczenia przewidziane dla pracowników,

z którymi stosunki pracy rozwiązuje się z powodu likwidacji urzędu.

7.

Przepisów ust. 2 zdanie drugie oraz ust. 3 i 5 nie stosuje się do urzędników służby

cywilnej, do których stosuje się przepisy ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o służbie cywilnej

(Dz. U. z 1999 r. Nr 49, poz. 483, Nr 70, poz. 778 i Nr 110, poz. 1255 oraz z 2001 r. Nr 102, poz. 1116, Nr 111, poz. 1194, Nr 128, poz. 1403 i Nr 154, poz. 1800).

8.

Funkcjonariusze Inspekcji Celnej stają się z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy

inspektorami kontroli skarbowej. Dodatek skarbowy określony w art. 40 ust. 1 ustawy,

o której mowa w art. 3, przysługuje od dnia przyjęcia nowych warunków pracy i płacy.

9.

W szczególnych przypadkach, w celu zapewnienia ciągłości prowadzonych przez Inspekcję

Celną postępowań, Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej może powołać na stanowisko

wicedyrektora urzędu kontroli skarbowej kierownika lub zastępcę kierownika jednostki

organizacyjnej Inspekcji Celnej.

10.

Inspektorzy, o których mowa w ust. 8, są zobowiązani w terminie roku od dnia wejścia

w życie rozporządzenia, o którym mowa w ust. 11, do złożenia uzupełniającego egzaminu

kwalifikacyjnego. Przepis art. 42 ust. 1 pkt 3 ustawy, o której mowa w art. 3, stosuje

się odpowiednio.

11.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

zakres i tryb składania uzupełniającego egzaminu kwalifikacyjnego dla inspektorów,

o których mowa w ust. 8, uwzględniając zakres zadań kontroli skarbowej.

1.

Wynik kontroli powinien zawierać

1)

oznaczenie organu kontroli skarbowej;

2)

oznaczenie kontrolowanego;

3)

datę wydania;

4)

zakres kontroli;

5)

powołanie podstawy prawnej;

6

końcowe ustalenia i wnioski w zakresie ustalonym w art. 24 ust. 1 pkt 2;

7

termin usunięcia nieprawidłowości wskazanych przez organ kontroli skarbowej;

8

podpis organu kontroli skarbowej.

2

Wynik kontroli doręcza się kontrolowanemu oraz, z uwzględnieniem ust. 2a, właściwemu

organowi lub dysponentowi części budżetu, któremu doręcza się ponadto dokumentację

z czynności kontrolnych. Jeżeli wynik kontroli zawiera ustalenia obejmujące zagadnienia

należące do właściwości różnych organów, każdemu z tych organów doręcza się wyciąg

z wyniku kontroli i dokumentację zawierającą ustalenia w sprawie, w której właściwy

jest ten organ.

2a

Wynik kontroli w zakresie

1)

należności celnych - doręcza się właściwemu dla kontrolowanego organowi celnemu;

2)

oświadczenia o stanie majątkowym - doręcza się kierownikowi jednostki organizacyjnej,

w której kontrolowany jest zatrudniony;

3)

kontroli resortowej - doręcza się ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych.

3

Kontrolowany jest obowiązany, z wyjątkiem sytuacji, o której mowa w ust. 2a, w ciągu

30 dni po upływie terminu określonego w ust. 1 pkt 7, poinformować organ kontroli

skarbowej o sposobie usunięcia wskazanych nieprawidłowości.

Przepisu art. 24 ust. 1 pkt 1 nie stosuje się, jeżeli ustalenia kontroli dotyczą spraw

zakończonych decyzją organu podatkowego lub organu celnego. W tym przypadku organ

kontroli skarbowej sporządza wynik kontroli, który przekazuje właściwemu organowi

podatkowemu lub organowi celnemu oraz kontrolowanemu.

1.

Środki finansowe, określone w art. 36 ustawy, o której mowa w art. 31, uzyskane po

dniu wejścia w życie niniejszej ustawy przeznacza się na usprawnienie funkcjonowania

jednostek organizacyjnych kontroli skarbowej oraz na nagrody dla byłych funkcjonariuszy

Inspekcji Celnej, którzy bezpośrednio przyczynili się do uzyskania dodatkowych wpływów

należności budżetowych lub ujawnienia przestępstw.

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia, określi

sposób gospodarowania oraz rozdysponowania środków i przyznawania nagród, o których

mowa w ust. 1, zapewniając ochronę nabytych przez funkcjonariuszy uprawnień.

(uchylony).

1.

Do czasu wydania przepisów wykonawczych na podstawie upoważnień zmienianych niniejszą

ustawą zachowują moc przepisy dotychczasowe, jeżeli nie są z nią sprzeczne.

2.

Realizacja czynności związanych z wykonywaniem zadań ustawowych do czasu wydania znaków

identyfikacyjnych, określonych w art. 6 ust. 1a ustawy, o której mowa w art. 3, w

brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie jest uzależniona od ich okazania.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.

(uchylony).

1.

Postępowania egzekucyjne w sprawach wszczętych i niezakończonych przez organy podatkowe

przed dniem wejścia w życie ustawy, prowadzą dotychczasowe organy.

2.

Postępowania podatkowe wszczęte przez organy kontroli skarbowej przed dniem wejścia

w życie niniejszej ustawy są prowadzone na zasadach określonych w przepisach ustawy

zmienianej w art. 8 w brzmieniu dotychczasowym.

3.

Postępowania w sprawach podatkowych wszczęte i niezakończone ostatecznym rozstrzygnięciem

w danym trybie przed dniem wejścia w życie ustawy, przejmują organy właściwe w takich

sprawach po dniu wejścia w życie ustawy, przy czym wszystkie już podjęte w postępowaniu

czynności pozostają w mocy.

4.

W sprawach wznowienia postępowania podatkowego zakończonego decyzją ostateczną, stwierdzenia

nieważności oraz uchylenia lub zmiany takiej decyzji, właściwe są organy właściwe

w takich sprawach po dniu wejścia w życie ustawy, przy czym wszystkie już podjęte

w postępowaniu czynności pozostają w mocy.

5.

Znaki skarbowe akcyzy uszkodzone lub niewykorzystane pobrane w urzędzie skarbowym

przed dniem wejścia w życie ustawy powinny być zwrócone w terminie 14 dni od dnia

stwierdzenia ich uszkodzenia lub od dnia ich otrzymania od producenta zagranicznego

do właściwego organu celnego w sprawach znaków skarbowych akcyzy.

6.

Postępowania w sprawach o wykroczenia skarbowe określone w art. 63 § 4 i art. 65 § 4 Kodeksu karnego skarbowego, w których należny podatek akcyzowy lub kwota podatku narażonego na uszczuplenie

nie przekracza dwukrotnej wysokości najniższego wynagrodzenia za pracę, określonego

na podstawie odrębnych przepisów, w czasie jego popełnienia, wszczęte i niezakończone

przez inspektorów kontroli skarbowej przed dniem wejścia w życie ustawy prowadzone

są przez dotychczasowe organy.

7.

Zaliczki na znaki akcyzy, koszty wytworzenia lub należności wpłacone do urzędu skarbowego

właściwego w sprawach znaków skarbowych akcyzy przed dniem wejścia w życie ustawy,

w przypadku odmowy wydania banderol podatkowych lub sprzedaży banderol legalizacyjnych,

podlegają zwrotowi przez urząd, do którego zostały wpłacone.

1

W zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania kontrolnego stosuje się odpowiednio

przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, z wyłączeniem art. 54 i art. 290 § 3 tej ustawy, z zastrzeżeniem ust. 1a.

1a

W postępowaniu w zakresie, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 15, nie stosuje się przepisów

art. 121 § 2, art. 133-142, art. 145 § 2 i 3, art. 146, 147, 199, 200, 284a-285a,

286 § 2, art. 286a, 288, 288a, 291 § 1 i 2 i art. 292 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.

- Ordynacja podatkowa.

2

Użyte w ustawie określenia

1)

organ kontroli skarbowej,

2)

inspektor kontroli skarbowej albo osoba dokonująca czynności kontrolnych, o której

mowa w art. 38 ust. 3,

3)

postępowanie kontrolne prowadzone przez organ kontroli skarbowej

oznaczają odpowiednio: organ podatkowy, kontrolującego, postępowanie podatkowe, kontrolę

podatkową w rozumieniu ustawy - Ordynacja podatkowa.

3.

Jeżeli przepisy ustawy - Ordynacja podatkowa zobowiązują kontrolujących do okazania

legitymacji służbowej, kontrolujący, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, zobowiązany jest

do okazania legitymacji służbowej i znaku identyfikacyjnego, z zastrzeżeniem art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 7 czerwca 2002 r. o zniesieniu Generalnego Inspektora

Celnego, o zmianie ustawy o kontroli skarbowej oraz o zmianie niektórych innych ustaw

(Dz. U. Nr 89, poz. 804).

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2002 r., z wyjątkiem

1)

art. 27 ust. 2, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia,

2)

art. 2, który wchodzi w życie z dniem 30 czerwca 2002 r.,

3)

art. 9 pkt 7 i art. 21, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.

1.

Pracownicy i funkcjonariusze celni zatrudnieni w urzędach kontroli skarbowej, izbach

skarbowych, urzędach skarbowych, izbach celnych i urzędach celnych mogą, w terminie

3 miesięcy od dnia ogłoszenia ustawy, otrzymać od kierownika jednostki dotychczas

zatrudniającej, uzgodnioną z kierownikiem jednostki, w której mają być zatrudnieni,

pisemną propozycję przeniesienia pomiędzy tymi jednostkami. Przez kierownika jednostki,

w której ma być zatrudniony pracownik, rozumie się także pełnomocnika ustanowionego

przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych do zorganizowania urzędu skarbowego

tworzonego na podstawie art. 5 ust. 9b ustawy zmienianej w art. 15.

2.

Przeniesienia, o którym mowa w ust. 1, dokonuje kierownik jednostki, w której pracownik

ma być zatrudniony, w porozumieniu z kierownikiem jednostki dotychczas zatrudniającej

pracownika.

3.

Propozycja przeniesienia, o której mowa w ust. 1, powinna określać nowe warunki zatrudnienia,

w szczególności miejsce pracy lub służby, datę przeniesienia, stanowisko pracy lub

stanowisko służbowe, wynagrodzenie lub uposażenie oraz konsekwencje odmowy przyjęcia

propozycji.

4.

Pracownik lub funkcjonariusz celny, któremu przedstawiono propozycję, o której mowa

w ust. 1, może w terminie 10 dni od dnia jej otrzymania złożyć oświadczenie o przyjęciu

lub odmowie przyjęcia propozycji. Niezłożenie oświadczenia w tym terminie jest równoznaczne

z odmową przyjęcia propozycji przeniesienia.

5.

W terminie 10 dni od dnia przyjęcia propozycji przeniesienia pracownik lub funkcjonariusz

celny otrzymuje na piśmie potwierdzenie nowych warunków zatrudnienia.

6.

Odmowa przyjęcia propozycji, o której mowa w ust. 1, stanowi podstawę do

1)

rozwiązania z pracownikiem stosunku pracy za wypowiedzeniem lub

2)

zwolnienia funkcjonariusza celnego ze służby.

7.

Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio do pracowników i funkcjonariuszy celnych

zatrudnionych w urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

8.

Przepisów ust. 1-7 nie stosuje się do urzędników służby cywilnej.

1.

Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej lub dyrektor urzędu kontroli skarbowej może

zwrócić się do sprawującego nadzór nad kontrolowanym lub do właściwego organu państwowego

z notą sygnalizacyjną informującą o dostrzeżonych nieprawidłowościach.

2.

Jednostka, do której nota sygnalizacyjna została skierowana, jest obowiązana, w terminie

30 dni od dnia doręczenia tej noty, zawiadomić Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej

lub dyrektora urzędu kontroli skarbowej o sposobie wykorzystania zawartych w niej

informacji lub o przyczynach jej niewykorzystania.

3.

Jeżeli w toku kontroli stwierdzono nieprawidłowości w ustalaniu lub w poborze zobowiązań

podatkowych przez organy gminy, Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej lub dyrektor

urzędu kontroli skarbowej zawiadamia o tym właściwą izbę obrachunkową.

4.

(uchylony).

1.

Na pisemne żądanie Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej lub dyrektora urzędu

kontroli skarbowej, wydane w związku z wszczętym postępowaniem przygotowawczym w sprawie

o przestępstwa i wykroczenia oraz przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe,

banki są obowiązane do sporządzania i przekazywania informacji dotyczących podejrzanego

w zakresie

1)

posiadanych rachunków bankowych lub rachunków oszczędnościowych, liczby tych rachunków,

a także obrotów i stanów tych rachunków;

2)

posiadanych rachunków pieniężnych lub rachunków papierów wartościowych, liczby tych

rachunków, a także obrotów i stanów tych rachunków;

3)

zawartych umów kredytowych lub umów pożyczki, a także umów depozytowych;

4)

nabytych za pośrednictwem banków akcji Skarbu Państwa lub obligacji Skarbu Państwa,

a także obrotu tymi papierami wartościowymi;

5)

obrotu wydawanymi przez banki certyfikatami depozytowymi lub innymi papierami wartościowymi.

2.

Przepisy ust. 1 pkt 2 i 4 stosuje się również do innych niż banki podmiotów prowadzących

przedsiębiorstwa maklerskie.

3

Towarzystwa funduszy inwestycyjnych, na pisemne żądanie Generalnego Inspektora Kontroli

Skarbowej lub dyrektora urzędu kontroli skarbowej, są obowiązane do sporządzania i

przekazywania informacji o umorzonych jednostkach uczestnictwa; przepis ust. 1, w

części dotyczącej przesłanek wystąpienia z żądaniem, stosuje się odpowiednio.

4

W żądaniu, o którym mowa w ust. 1-3, Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej lub dyrektor

urzędu kontroli skarbowej określa zakres informacji oraz termin ich przekazania; żądanie

oznacza się klauzulą „Tajemnica skarbowa”, a jego przekazanie następuje w trybie przewidzianym

dla dokumentów zawierających informacje niejawne stanowiące tajemnicę służbową w rozumieniu

przepisów o ochronie informacji niejawnych.

1

Z żądaniem sporządzenia i przekazania informacji w zakresie, o którym mowa w art.

33 ust. 1-3, Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej lub dyrektor urzędu kontroli skarbowej

może wystąpić również w związku z postępowaniem kontrolnym, po uprzednim wezwaniu

kontrolowanego do udzielenia informacji z tego zakresu albo do upoważnienia instytucji

finansowych do przekazania tych informacji, jeżeli kontrolowany uprzednio

1)

nie wyrazi zgody na udzielenie tych informacji albo

2)

nie upoważni organu kontroli skarbowej do wystąpienia do instytucji finansowych wymienionych

w art. 33 ust. 1-3 o przekazanie tych informacji, albo

3

w terminie wyznaczonym przez organ kontroli skarbowej nie udzieli informacji lub upoważnienia,

o których mowa w pkt 1 lub 2, albo

4

udzielił informacji, które wymagają uzupełnienia lub porównania z informacjami pochodzącymi

z instytucji finansowej.

2.

Żądanie, o którym mowa w ust. 1, zawiera

1)

wskazanie przesłanek uzasadniających konieczność uzyskania tych informacji;

2)

dowody potwierdzające, że

a

kontrolowany odmówił udzielenia informacji lub

b

kontrolowany nie wyraził zgody na udzielenie inspektorowi upoważnienia do zażądania

tych informacji, lub

c

w terminie określonym przez inspektora kontrolowany nie udzielił informacji albo upoważnienia.

3.

Instytucje finansowe wymienione w art. 33 ust. 1-3 odmawiają udzielenia informacji,

jeżeli żądanie Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej lub dyrektora urzędu kontroli

skarbowej nie spełnia wymogów formalnych, o których mowa w ust. 2.

4.

Występując z żądaniem, o którym mowa w ust. 1, Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej

lub dyrektor urzędu kontroli skarbowej powinien zwracać szczególną uwagę na zasadę

wzajemnego zaufania pomiędzy instytucjami finansowymi a ich klientami; przepis art.

33 ust. 4 stosuje się odpowiednio.

5

Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej i dyrektorzy urzędów kontroli skarbowej składają

ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych półroczne sprawozdania zawierające

informacje o liczbie wszczętych w danym półroczu postępowań w sprawach o przestępstwa

i wykroczenia oraz przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe, a także postępowań

kontrolnych, w porównaniu z liczbą spraw, w których wystąpiono o przekazanie informacji

określonych w art. 33.

6.

Informacje, o których mowa w ust. 5, są corocznie przedkładane Sejmowi, łącznie ze

sprawozdaniem z wykonania budżetu państwa.

1

W toku postępowania w sprawach o przestępstwa i wykroczenia oraz o przestępstwa skarbowe

i wykroczenia skarbowe prowadzonego przez inspektora bądź w toku postępowania kontrolnego

prowadzonego przez dyrektora urzędu kontroli skarbowej lub Generalnego Inspektora

Kontroli Skarbowej dostęp do informacji, o których mowa w art. 33, przysługuje wyłącznie

inspektorowi prowadzącemu postępowanie lub czynności kontrolne, jego przełożonemu

oraz właściwym organom kontroli skarbowej.

2

Akta sprawy należy przechowywać w pomieszczeniu zabezpieczonym zgodnie z przepisami

o ochronie informacji niejawnych.

3

Po zakończeniu postępowania w sprawach o przestępstwa i wykroczenia oraz przestępstwa

skarbowe i wykroczenia skarbowe lub kontrolnego informacje, o których mowa w art.

33, są wyłączane z akt sprawy i przechowywane w kasach pancernych lub szafach pancernych;

Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej lub dyrektor urzędu kontroli skarbowej dokonuje

w aktach sprawy adnotacji o wyłączeniu informacji.

4.

Ponowne włączenie do akt sprawy informacji, o których mowa w art. 33, następuje wyłącznie

w przypadkach określonych w art. 34a.

1.

Informacje gromadzone i przetwarzane w ramach kontroli skarbowej stanowią tajemnicę

skarbową.

2

Do przestrzegania tajemnicy skarbowej są obowiązani

1)

inspektorzy i pracownicy zatrudnieni w urzędach kontroli skarbowej;

2)

osoby, o których mowa w art. 13 ust. 4;

3)

Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej oraz inspektorzy i pracownicy zatrudnieni w

urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw finansów publicznych;

4)

osoby odbywające, na podstawie odrębnych przepisów, praktykę zawodową w urzędach kontroli

skarbowej.

3.

Osoby wymienione w ust. 2 są obowiązane do złożenia na piśmie przyrzeczenia następującej

treści

„

Przyrzekam, że będę przestrzegał tajemnicy skarbowej. Oświadczam, że są mi znane przepisy

o odpowiedzialności karnej za ujawnienie tajemnicy skarbowej.

”

.

4.

Zachowanie tajemnicy skarbowej obowiązuje również po ustaniu zatrudnienia lub praktyki

zawodowej.

5.

Do przestrzegania tajemnicy skarbowej obowiązane są również inne osoby, którym udostępniono

informacje objęte tajemnicą skarbową, chyba że na ich ujawnienie zezwala przepis prawa.

6.

Przepisu ust. 5 nie stosuje się do osób, których dotyczą informacje objęte tajemnicą

skarbową.

1.

Akta zawierające informacje wymienione w art. 33 organy kontroli skarbowej udostępnią

wyłącznie

1

ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych, Generalnemu Inspektorowi Kontroli

Skarbowej - w toku postępowania podatkowego lub postępowania w sprawach o przestępstwa

skarbowe i wykroczenia skarbowe;

1a

Generalnemu Inspektorowi Informacji Finansowej - zgodnie z przepisami o przeciwdziałaniu wprowadzaniu do obrotu finansowego wartości majątkowych pochodzących

z nielegalnych lub nieujawnionych źródeł

2

organom podatkowym albo innym organom kontroli skarbowej - w związku z wszczętym,

na podstawie uprzednio wydanego postanowienia, postępowaniem podatkowym albo w związku

z wszczętym postępowaniem kontrolnym lub postępowaniem w sprawach o przestępstwa i

wykroczenia oraz o przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe;

3

sądowi administracyjnemu - w razie złożenia przez stronę skargi;

4

Rzecznikowi Praw Obywatelskich - w związku z jego udziałem w postępowaniu przed sądem

administracyjnym;

5

Prokuratorowi Generalnemu - na wniosek właściwego prokuratora

a)

w przypadkach określonych w dziale IV Kodeksu postępowania administracyjnego,

b)

w związku z udziałem prokuratora w postępowaniu przed sądem administracyjnym;

6)

(uchylony);

7)

służbom ochrony państwa i ich upoważnionym pisemnie funkcjonariuszom lub żołnierzom

w zakresie niezbędnym do przeprowadzenia postępowania sprawdzającego na podstawie

przepisów o ochronie informacji niejawnych.

2.

W przypadkach określonych w ust. 1 pkt 1 i 2 stosuje się odpowiednio przepisy art.

33b ust. 1.

3.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1, akta spraw są oznaczane oraz przekazywane

w sposób przewidziany w art. 33 ust. 4.

4.

Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej lub dyrektor urzędu kontroli skarbowej udostępnia

Najwyższej Izbie Kontroli, w związku z toczącym się postępowaniem kontrolnym, akta,

o których mowa w ust. 1, po wyłączeniu z nich informacji wymienionych w art. 33, chyba

że informacje takie zostały uprzednio udzielone Najwyższej Izbie Kontroli na podstawie

odrębnych przepisów.

5.

Akta niezawierające informacji, o których mowa w art. 33, organy kontroli skarbowej

udostępniają

1)

ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych lub Generalnemu Inspektorowi Kontroli

Skarbowej;

2)

organom podatkowym;

3)

innym organom kontroli skarbowej;

4)

Najwyższej Izbie Kontroli - w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o Najwyższej

Izbie Kontroli;

5)

sądowi albo prokuratorowi - w związku z toczącym się postępowaniem;

6)

biegłym powołanym w toku postępowania kontrolnego - w zakresie określonym przez organ

kontroli skarbowej;

6a

Komisji Europejskiej w zakresie kontroli

a)

środków pochodzących z Unii Europejskiej,

b)

innych środków przeznaczonych na programy współfinansowane z Unii Europejskiej;

7)

innym organom - w przypadkach i na zasadach określonych w odrębnych ustawach.

1

Organy kontroli skarbowej udostępniają informacje wynikające z akt kontroli, z wyłączeniem

informacji określonych w art. 33, organom podatkowym, innym organom kontroli skarbowej

i ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych.

2.

W zakresie i na zasadach określonych odrębnymi przepisami organy kontroli skarbowej

obowiązane są udostępniać informacje wynikające z akt kontroli skarbowych.

3.

Informacje, o których mowa w ust. 1, udostępniane są również

1

organom celnym;

2)

rejonowym

3)

jednostkom organizacyjnym Zakładu Ubezpieczeń Społecznych;

4

Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Policji, Straży Granicznej, Wojskowym Służbom

Informacyjnym i Żandarmerii Wojskowej;

4a

Szefowi Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych w celu realizacji jego zadań ustawowych;

5)

innym organom - w przypadkach i na zasadach określonych w art. 27 ust. 2.

4

Dokumenty zawierające informacje przekazywane zgodnie z przepisami ust. 2 i 3 oznacza

się klauzulą „Tajemnica skarbowa”.

Przepisy art. 34a i 34b nie naruszają uprawnień strony przewidzianych w art. 178 i

179 ustawy - Ordynacja podatkowa.

Na żądanie organu kontroli skarbowej wydawca i redaktor dziennika lub czasopisma są

obowiązani do udzielania posiadanych informacji o nazwach i adresach przedsiębiorców

lub nazwiskach i adresach osób fizycznych zamieszczających odpłatne ogłoszenia i reklamy

w sprawach działalności gospodarczej.

Do osób, które w dniu wejścia w życie ustawy zajmują stanowisko dyrektora urzędu kontroli

skarbowej, dyrektora izby skarbowej albo naczelnika urzędu skarbowego, nie stosuje

się wymogu przeprowadzenia konkursu.

1.

Kontrola skarbowa, w granicach określonych w art. 1, obejmuje przeprowadzanie czynności

wywiadu skarbowego przez komórki organizacyjne wchodzące w skład jednostek organizacyjnych

kontroli skarbowej, zwane dalej „wywiadem skarbowym”.

2.

Przeprowadzanie czynności wywiadu skarbowego polega na uzyskiwaniu, gromadzeniu, przetwarzaniu

i wykorzystywaniu informacji o osobach oraz o dochodach, obrotach, rzeczach i prawach

majątkowych podmiotów podlegających kontroli skarbowej w celu ustalenia należności,

o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz w ust. 2, oraz w celu wykonania zadań,

o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 12 i 14 oraz w art. 3.

3.

Czynności, o których mowa w ust. 2, przeprowadzają wyznaczeni do ich wykonywania pracownicy

zatrudnieni w wywiadzie skarbowym, zwani dalej „pracownikami wywiadu skarbowego”.

4.

Czynności, o których mowa w ust. 2, mogą być prowadzone w formie czynności operacyjno-rozpoznawczych,

w tym umożliwiających uzyskiwanie informacji oraz utrwalanie śladów i dowodów w sposób

niejawny.

Pracownicy wywiadu skarbowego, wykonując czynności, o których mowa w art. 36 ust.

2, mają prawo do obserwowania i rejestrowania przy użyciu środków technicznych obrazu

zdarzeń i dźwięku towarzyszącego tym zdarzeniom w miejscach publicznych.

1.

Wywiad skarbowy może uzyskiwać oraz przetwarzać dane identyfikujące abonenta sieci

telekomunikacyjnej lub zakończenia sieci, między którymi wykonano połączenie, oraz

dane dotyczące uzyskania próby połączenia między określonymi zakończeniami sieci,

a także okoliczności i rodzaj wykonywanego połączenia.

2.

Udostępnianie danych, o których mowa w ust. 1, następuje na pisemny wniosek Generalnego

Inspektora Kontroli Skarbowej.

3.

Operatorzy sieci telekomunikacyjnych są obowiązani udostępnić dane, o których mowa

w ust. 1, pracownikom wywiadu skarbowego wskazanym we wniosku Generalnego Inspektora

Kontroli Skarbowej.

4.

Ujawnienie danych, o których mowa w ust. 1, może nastąpić za pomocą sieci telekomunikacyjnej

w sposób zabezpieczający je przed dostępem osób nieuprawnionych.

1.

W ramach czynności operacyjno-rozpoznawczych, podejmowanych przez wywiad skarbowy

w celu wykrycia, ustalenia sprawców oraz uzyskania i utrwalenia dowodów przestępstw

1)

skarbowych, jeżeli wartość przedmiotu czynu lub uszczuplenie należności publicznoprawnej

przekracza w dacie popełnienia czynu zabronionego pięćdziesięciokrotną wysokość minimalnego

wynagrodzenia za pracę określonego na podstawie odrębnych przepisów,

2)

przeciwko obrotowi gospodarczemu, powodujących szkodę majątkową, jeżeli wysokość szkody

przekracza w dacie popełnienia czynu zabronionego pięćdziesięciokrotną wysokość minimalnego

wynagrodzenia za pracę określonego na podstawie odrębnych przepisów,

3)

przeciwko mieniu, jeżeli wartość mienia przekracza w dacie popełnienia czynu zabronionego

pięćdziesięciokrotną wysokość minimalnego wynagrodzenia za pracę określonego na podstawie

odrębnych przepisów,

4)

przyjmowania lub wręczania korzyści majątkowej w związku z pełnioną funkcją publiczną

lub funkcją związaną ze szczególną odpowiedzialnością,

5)

ściganych na mocy umów i porozumień międzynarodowych

- jeżeli inne środki okazały się bezskuteczne albo zachodzi wysokie prawdopodobieństwo,

że będą nieskuteczne lub nieprzydatne, Sąd Okręgowy w Warszawie, zwany dalej „Sądem”,

na pisemny wniosek Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej, złożony po uzyskaniu

pisemnej zgody Prokuratora Generalnego, może, w drodze postanowienia, zarządzić kontrolę

operacyjną.

2.

W przypadkach niecierpiących zwłoki, gdy zachodzi obawa utraty informacji lub zatarcia

dowodów przestępstwa, Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej może zarządzić, po uzyskaniu

pisemnej zgody Prokuratora Generalnego, kontrolę operacyjną, jednocześnie zwracając

się do Sądu z wnioskiem o wydanie postanowienia w tej sprawie. W razie nieudzielenia

przez Sąd zgody w terminie 5 dni od dnia zarządzenia kontroli operacyjnej, Generalny

Inspektor Kontroli Skarbowej wstrzymuje kontrolę operacyjną oraz nakazuje niezwłoczne

protokolarne, komisyjne zniszczenie materiałów zgromadzonych w wyniku jej stosowania.

3.

Sąd może zezwolić, na pisemny wniosek Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej, złożony

po uzyskaniu pisemnej zgody Prokuratora Generalnego, na odstąpienie od zniszczenia

materiałów, o których mowa w ust. 2, jeżeli stanowią one dowód lub wskazują na zamiar

popełnienia przestępstwa lub przestępstwa skarbowego, dla wykrycia którego na podstawie

przepisów ustawowych, mogą być prowadzone czynności operacyjno-rozpoznawcze, w tym

kontrola operacyjna.

4.

Kontrola operacyjna jest prowadzona niejawnie i polega na

1)

kontrolowaniu treści korespondencji;

2)

kontrolowaniu zawartości przesyłek;

3)

stosowaniu środków technicznych umożliwiających uzyskiwanie w sposób niejawny informacji

i dowodów oraz ich utrwalanie, a w szczególności obrazu, treści rozmów telefonicznych

i innych informacji przekazywanych przy pomocy sieci telekomunikacyjnych.

5.

Wniosek Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej, o którym mowa w ust. 1, powinien

zawierać w szczególności

1)

numer sprawy i jej kryptonim, jeżeli został jej nadany;

2)

opis przestępstwa z podaniem, w miarę możliwości, jego kwalifikacji prawnej;

3)

okoliczności uzasadniające potrzebę zastosowania kontroli operacyjnej, w tym stwierdzonej

albo prawdopodobnej bezskuteczności lub nieprzydatności innych środków;

4)

dane osoby lub inne dane, pozwalające na jednoznaczne określenie podmiotu lub przedmiotu,

wobec którego stosowana będzie kontrola operacyjna, ze wskazaniem miejsca lub sposobu

jej stosowania;

5)

cel, czas i zakres kontroli operacyjnej.

6.

Kontrolę operacyjną zarządza się na okres nie dłuższy niż 3 miesiące. Sąd może, na

pisemny wniosek Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej, złożony po uzyskaniu pisemnej

zgody Prokuratora Generalnego, wydać postanowienie o jednorazowym przedłużeniu kontroli

operacyjnej, na okres nie dłuższy niż kolejne 3 miesiące, jeżeli nie ustały przyczyny

zarządzenia tej kontroli, z zastrzeżeniem ust. 7.

7.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach, gdy podczas stosowania kontroli operacyjnej

pojawią się nowe okoliczności istotne dla wykrycia przestępstwa lub przestępstwa skarbowego

albo ustalenia sprawców i uzyskania dowodów takich przestępstw, Sąd, na pisemny wniosek

Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej, złożony po uzyskaniu pisemnej zgody Prokuratora

Generalnego, może wydać postanowienie o prowadzeniu kontroli operacyjnej przez czas

oznaczony również po upływie okresów, o których mowa w ust. 6.

8.

Do wniosków, o których mowa w ust. 2, 3, 6 i 7, stosuje się odpowiednio ust. 5. Sąd

może zapoznać się z materiałami operacyjnymi uzasadniającymi wniosek o zastosowanie

kontroli operacyjnej przed wydaniem postanowienia, o którym mowa w ust. 2, 3, 6 lub

7.

9.

Wnioski, o których mowa w ust. 1-3, 6 i 7, Sąd rozpoznaje, na posiedzeniu, jednoosobowo,

przy czym czynności Sądu związane z rozpoznawaniem tych wniosków są wykonywane w warunkach

przewidzianych dla przekazywania, przechowywania i udostępniania informacji niejawnych

oraz z odpowiednim zastosowaniem przepisów wydanych na podstawie art. 181 § 2 Kodeksu postępowania karnego. W posiedzeniu Sądu może wziąć udział wyłącznie Prokurator Generalny lub upoważniony

przez niego prokurator oraz przedstawiciel Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej.

10.

Operatorzy sieci telekomunikacyjnych w sieciach publicznych oraz podmioty świadczące

usługi pocztowe są obowiązani do zapewnienia na własny koszt warunków technicznych

i organizacyjnych umożliwiających prowadzenie przez wywiad skarbowy kontroli operacyjnej.

11.

Kontrola operacyjna powinna być zakończona niezwłocznie po ustaniu przyczyn jej zarządzenia,

najpóźniej jednak z upływem okresu, na który została wprowadzona.

12.

Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej informuje Prokuratora Generalnego o wynikach

kontroli operacyjnej po jej zakończeniu, a na jego żądanie również o przebiegu tej

kontroli, przedstawiając zebrane w jej toku materiały.

13.

Osobie, w stosunku do której była stosowana kontrola operacyjna, nie udostępnia się

materiałów zgromadzonych podczas stosowania kontroli operacyjnej. Przepis nie narusza

uprawnień wynikających z art. 321 Kodeksu postępowania karnego.

14.

Na postanowienia Sądu, o których mowa w ust. 1-3, 6 i 7, przysługuje zażalenie Generalnemu

Inspektorowi Kontroli Skarbowej. Do zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.

15.

Trybu, o którym mowa w ust. 1-9, nie stosuje się, jeżeli kontrola operacyjna jest

prowadzona za wyrażoną na piśmie zgodą osoby będącej nadawcą lub odbiorcą przekazu

informacji.

16.

W przypadku, o którym mowa w ust. 15, kontrolę operacyjną zarządza Generalny Inspektor

Kontroli Skarbowej.

17.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości

oraz ministrem właściwym do spraw łączności określa, w drodze rozporządzenia, sposób

dokumentowania kontroli operacyjnej oraz przechowywania i przekazywania wniosków i

postanowień, a także przechowywania, przekazywania oraz przetwarzania i niszczenia

materiałów uzyskanych podczas stosowania tej kontroli oraz wzory stosowanych druków

i rejestrów, uwzględniając potrzebę zapewnienia niejawnego charakteru podejmowanych

czynności i uzyskanych materiałów.

1.

Materiały uzyskane w czasie prowadzenia czynności operacyjno-rozpoznawczych, pozwalające

na wszczęcie albo mające znaczenie dla postępowania kontrolnego lub postępowania przygotowawczego

w sprawach wymienionych w art. 3 pkt 4 i 5, przekazuje się właściwym organom i jednostkom

organizacyjnym kontroli skarbowej.

2.

Materiały uzyskane w czasie prowadzenia czynności operacyjno-rozpoznawczych zawierające

dowody pozwalające na wszczęcie albo mające znaczenie dla postępowania w sprawach

o przestępstwa i wykroczenia Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej przekazuje właściwemu

prokuratorowi. W postępowaniu przed Sądem, w odniesieniu do tych materiałów stosuje

się odpowiednio art. 393 § 1 zdanie pierwsze Kodeksu postępowania karnego.

3.

Materiały uzyskane w wyniku czynności podjętych na podstawie art. 36b ust. 1, które

zawierają informacje mające znaczenie dla postępowania w sprawach o przestępstwa i

wykroczenia, wywiad skarbowy przekazuje właściwemu prokuratorowi.

4.

Materiały uzyskane w czasie stosowania kontroli operacyjnej niezawierające dowodów

pozwalających na wszczęcie albo niemające znaczenia dla postępowania kontrolnego,

postępowania w sprawach o przestępstwa i wykroczenia albo w sprawach o przestępstwa

skarbowe lub wykroczenia skarbowe przechowuje się po zakończeniu kontroli przez okres

2 miesięcy, po upływie których Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej zarządza ich

protokolarne, komisyjne zniszczenie.

5.

Materiały uzyskane w wyniku czynności podjętych na podstawie art. 36b ust. 1, które

nie zawierają informacji mających znaczenie dla postępowania kontrolnego, postępowania

w sprawach o przestępstwa i wykroczenia albo w sprawie o przestępstwo skarbowe lub

wykroczenie skarbowe, podlegają niezwłocznemu komisyjnemu i protokolarnemu zniszczeniu.

1.

Informacje uzyskane w czasie prowadzenia czynności operacyjno-rozpoznawczych lub czynności

podejmowanych na podstawie art. 36b ust. 1 mogą być wykorzystywane przez organy i

jednostki organizacyjne kontroli skarbowej dla celów postępowania kontrolnego oraz

postępowania przygotowawczego w sprawach wymienionych w art. 3 pkt 4 i 5.

2.

Informacje, o których mowa w ust. 1, z zastrzeżeniem art. 36j, wywiad skarbowy udostępnia

1)

organom celnym i podatkowym;

2)

sądowi lub prokuratorowi - w związku z toczącym się postępowaniem;

3)

organom, służbom i instytucjom państwowym uprawnionym do wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych;

4)

innym organom - w przypadkach i na zasadach określonych w odrębnych ustawach.

3.

W zakresie i na zasadach wynikających z umów lub porozumień międzynarodowych, których

stroną jest Rzeczpospolita Polska, informacje określone w ust. 1 mogą być przekazywane

organom lub instytucjom państw obcych.

1.

Wywiad skarbowy współdziała z organami, służbami i instytucjami państwowymi uprawnionymi

do wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych oraz, w przypadkach i na zasadach

określonych w odrębnych ustawach, z innymi organami.

2.

Wywiad skarbowy może korzystać z danych o osobie, w tym również w formie zapisu elektronicznego,

uzyskanych przez uprawnione organy, służby i instytucje państwowe w wyniku wykonywania

czynności operacyjno-rozpoznawczych, w tym kontroli operacyjnej, oraz przetwarzać

je w rozumieniu przepisów o ochronie danych osobowych, bez wiedzy i zgody osoby, której

dane dotyczą.

3.

Administrator danych, o których mowa w ust. 2, jest obowiązany udostępnić dane na

podstawie imiennego upoważnienia Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej lub kierownika

komórki organizacyjnej, o której mowa w art. 10 ust. 3. Informacja o udostępnieniu

tych danych podlega ochronie na podstawie przepisów o ochronie informacji niejawnych.

4.

Prezes Rady Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, wzór upoważnienia, o którym

mowa w ust. 3, uwzględniając niezbędne dane pracownika wywiadu skarbowego oraz oznaczenie

administratora danych, o którym mowa w ust. 3.

5.

Prezes Rady Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, zakres, warunki i tryb przekazywania

wywiadowi skarbowemu informacji o osobie, uzyskanych w wyniku prowadzenia przez uprawnione

organy, służby i instytucje państwowe czynności operacyjno-rozpoznawczych, w tym kontroli

operacyjnej, uwzględniając zakres zadań kontroli skarbowej i sposób przeprowadzania

wywiadu skarbowego.

Wywiad skarbowy może, w zakresie koniecznym do wykonywania ustawowych zadań, korzystać

z informacji kryminalnej zgromadzonej w Krajowym Centrum Informacji Kryminalnych.

1.

Wywiad skarbowy w zakresie koniecznym do wykonywania ustawowych zadań może uzyskiwać,

gromadzić i przetwarzać informacje, w tym również dane osobowe, ze zbiorów danych

prowadzonych na podstawie odrębnych przepisów przez organy władzy publicznej, a w

szczególności z Krajowego Rejestru Karnego oraz Powszechnego Elektronicznego Systemu

Ewidencji Ludności. Administratorzy danych gromadzonych w tych zbiorach są obowiązani

do nieodpłatnego ich udostępniania.

2.

Organy władzy publicznej prowadzące zbiory danych, o których mowa w ust. 1, mogą,

w drodze decyzji, wyrazić zgodę na udostępnianie za pomocą urządzeń telekomunikacyjnych

informacji zgromadzonych w tych zbiorach określonej komórce wywiadu skarbowego, bez

konieczności składania wymaganych odrębnymi przepisami wniosków lub zapytań, jeżeli

komórka wywiadu skarbowego posiada

1)

urządzenia umożliwiające odnotowanie w systemie, kto, kiedy, w jakim celu oraz jakie

dane uzyskał;

2)

zabezpieczenia techniczne i organizacyjne uniemożliwiające wykorzystanie danych niezgodnie

z celem ich uzyskania.

1.

Pracownik wywiadu skarbowego przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych

może korzystać z pomocy osób niebędących pracownikami jednostek organizacyjnych kontroli

skarbowej. Zabronione jest ujawnianie danych o osobie udzielającej pomocy pracownikowi

wywiadu skarbowego, w zakresie czynności operacyjno-rozpoznawczych.

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych jest obowiązany ujawnić dane o osobie,

o której mowa w ust. 1, na wniosek Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego w przypadku

wszczęcia postępowania w sprawie o przestępstwo przeciwko pokojowi, ludzkości oraz

przestępstwo wojenne, o zbrodnię przeciwko życiu lub o występek przeciwko życiu lub

zdrowiu, gdy jego następstwem była śmierć człowieka, a także w przypadku uzasadnionego

podejrzenia popełnienia przez tę osobę przestępstwa ściganego z oskarżenia publicznego

w związku z uczestnictwem w czynnościach operacyjno-rozpoznawczych.

3.

Osobom udzielającym pomocy pracownikom wywiadu skarbowego w wykonywaniu czynności

operacyjno-rozpoznawczych może być przyznane wynagrodzenie. Jeżeli w czasie udzielania

pomocy lub w związku z jej udzieleniem osoby udzielające pomocy utraciły życie lub

poniosły uszczerbek na zdrowiu, osobom tym lub członkom ich rodzin przysługuje odszkodowanie.

1.

Udostępnianie informacji o osobie, uzyskanych w czasie wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych

oraz na podstawie art. 36f ust. 2, jest dozwolone wyłącznie na żądanie sądu lub prokuratora,

a także Szefa Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych, a wykorzystanie tych informacji

może nastąpić tylko w celu wszczęcia lub prowadzenia postępowania w sprawach o przestępstwa

i wykroczenia.

2.

Zakaz określony w ust. 1 nie ma zastosowania, jeżeli ustawa nakłada obowiązek udzielenia

takich informacji określonemu organowi albo obowiązek taki wynika z umów lub porozumień

międzynarodowych, a także w przypadkach, gdy zatajenie takiej informacji prowadziłoby

do zagrożenia życia lub zdrowia innych osób.

1.

Do naboru pracowników wywiadu skarbowego, z zastrzeżeniem ust. 2, stosuje się art.

11g ust. 2 oraz przepisy wydane na podstawie art. 11g ust. 3 pkt 2.

2.

Informacje o wolnych stanowiskach pracy w wywiadzie skarbowym nie podlegają rozpowszechnianiu.

Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej przedstawia corocznie Sejmowi i Senatowi informację

o działalności określonej w art. 36-36d.

1.

Koszty podejmowanych przez wywiad skarbowy czynności operacyjno-rozpoznawczych, w

zakresie których, ze względu na ochronę określoną w art. 37a ust. 1, nie mogą być

stosowane przepisy o zamówieniach publicznych, finansach publicznych i rachunkowości,

a także odszkodowania oraz wynagrodzenia, o których mowa w art. 36i ust. 3, są pokrywane

z tworzonego na ten cel funduszu operacyjnego, którym dysponuje Generalny Inspektor

Kontroli Skarbowej. Środki na ten fundusz są corocznie zapewniane w budżecie Generalnego

Inspektora Kontroli Skarbowej.

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze rozporządzenia,

sposób i tryb ustalania wysokości i przyznawania odszkodowania, o którym mowa w art.

36i ust. 3, w sposób uwzględniający zakres udzielonej pomocy oraz rodzaj i zakres

poniesionej szkody.

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa, w drodze zarządzenia, sposób

dysponowania funduszem operacyjnym, o którym mowa w ust. 1, uwzględniając przepisy

o ochronie informacji niejawnych. Zarządzenie nie podlega ogłoszeniu.

1.

Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej zapewnia ochronę form i metod wykonywania czynności

operacyjno-rozpoznawczych, własnych obiektów i danych identyfikujących pracowników

i inspektorów. Udzielenie informacji dotyczących czynności operacyjno-rozpoznawczych

może nastąpić wyłącznie na żądanie sądu lub prokuratora, skierowane z powodu uzasadnionego

podejrzenia popełnienia, w związku z prowadzonymi czynnościami operacyjno-rozpoznawczymi,

przestępstwa ściganego z oskarżenia publicznego, z zastrzeżeniem zachowania zasad

określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych lub o ochronie informacji

stanowiących tajemnicę skarbową.

2.

Przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych pracownicy wywiadu skarbowego

mogą posługiwać się dokumentami, które uniemożliwiają ustalenie danych ich identyfikujących

oraz środków, którymi posługują się przy wykonywaniu zadań służbowych.

3.

Organy administracji publicznej są obowiązane do udzielania wywiadowi skarbowemu w

granicach swojej właściwości niezbędnej pomocy w zakresie wydawania i zabezpieczania

dokumentów, o których mowa w ust. 2.

4.

Pracownikom wywiadu skarbowego przysługuje prawo do stosowania środków przymusu bezpośredniego

oraz posiadania i użycia broni palnej. Art. 11d, art. 11e ust. 1, art. 11f ust. 1-3

oraz przepisy wydane na podstawie art. 11e ust. 2, art. 11f ust. 4 i art. 11g ust.

4, w zakresie przydziału broni służbowej, stosuje się odpowiednio.

5.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw wewnętrznych określa, w drodze rozporządzenia, rodzaje, tryb wydawania i

sposób posługiwania się i przechowywania dokumentów, o których mowa w ust. 2, uwzględniając

cel wydania, zapewnienie ich ochrony oraz wyjątkowe przesłanki ich użycia.

1

Inspektor prowadzi samodzielnie czynności kontrolne.

2

Do wyłączenia inspektora stosuje się odpowiednio art. 130 ustawy - Ordynacja podatkowa.

3.

Inspektor może powierzyć dokonywanie czynności kontrolnych pod swoim nadzorem upoważnionym

pracownikom oraz upoważnionym przedstawicielom instytucji Unii Europejskiej w przypadku

uczestniczenia tych osób w kontroli środków pochodzących z Unii Europejskiej, z wyłączeniem

1)

zarządzania inwentaryzacji;

2)

przesłuchiwania świadków;

2a)

przesłuchiwania kontrolowanego w charakterze strony;

3)

dokonywania ostatecznych obliczeń należności budżetowych;

4)-7)

(uchylone);

8

czynności, o których mowa w art. 288 § 2 ustawy - Ordynacja podatkowa.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 maja 2002 r., z wyjątkiem art. 2, który wchodzi w

życie z dniem 30 kwietnia 2002 r., i art. 29, który wchodzi w życie z dniem 5 czerwca

2002 r.

Do czasu wydania przepisów wykonawczych na podstawie upoważnień zmienianych niniejszą

ustawą zachowują moc przepisy dotychczasowe, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia

2003 r. Art. 40. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 2003 r., z wyjątkiem

1)

art. 2 ust. 1 pkt 6 ustawy wymienionej w art. 8 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą,

który wchodzi w życie z dniem przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej;

2)

art. 5 ust. 9a i 9b oraz art. 7 ustawy wymienionej w art. 15 w brzmieniu nadanym niniejszą

ustawą, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2004 r.;

3)

art. 32, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia ustawy.

1.

Inspektorem może być ten, kto

1)

posiada wyłącznie obywatelstwo polskie i korzysta w pełni z praw cywilnych i obywatelskich;

2)

ma nienaganną opinię i nie był karany za przestępstwo z winy umyślnej;

3)

posiada wyższe wykształcenie prawnicze, ekonomiczne lub inne wyższe o specjalności

przydatnej do kontroli skarbowej;

4)

jest zatrudniony w jednostkach organizacyjnych kontroli skarbowej i posiada co najmniej

5-letni staż pracy w organach administracji podatkowej albo 3-letnią praktykę w jednostkach

organizacyjnych kontroli skarbowej;

5)

złożył egzamin kwalifikacyjny na stanowisko inspektora przed komisją powołaną przez

Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej.

2.

W szczególnie uzasadnionych wypadkach Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej może

powołać na inspektora osobę niespełniającą warunków, o których mowa w ust. 1 pkt 3

i 4.

2a.

Inspektorzy podlegają corocznej ocenie kwalifikacyjnej.

2b

Inspektorzy i pracownicy urzędów kontroli skarbowej będący pracownikami służby cywilnej

są obowiązani corocznie, w terminie do dnia 15 maja, składać oświadczenia majątkowe

wraz z załącznikiem - kserokopią zeznania o wysokości osiągniętego dochodu w roku

podatkowym i jego korekt. Oświadczenie składa się kierownikowi jednostki, w której

osoba jest zatrudniona.

2c

Dyrektorzy i wicedyrektorzy urzędów kontroli skarbowej oświadczenia majątkowe składają

ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych.

2d

Do dokonywania analizy danych zawartych w oświadczeniach majątkowych uprawniona jest

komórka organizacyjna urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

2e

W zakresie nieuregulowanym w ustawie do oświadczeń majątkowych stosuje się odpowiednio

przepisy o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby pełniące

funkcje publiczne.

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa szczegółowe warunki odbywania

praktyki oraz przeprowadzania egzaminów kwalifikacyjnych na stanowisko inspektora.

1

Inspektorom przysługuje miesięczny dodatek skarbowy do wynagrodzenia nie niższy niż

50% wynagrodzenia zasadniczego i dodatku za wieloletnią pracę w służbie cywilnej.

1a.

Pracownikom jednostek organizacyjnych kontroli skarbowej, którzy nie są inspektorami,

a wykonują osobiście czynności kontrolne lub czynności operacyjno-rozpoznawcze, przysługuje

miesięczny dodatek skarbowy do wynagrodzenia, w wysokości do 50% wynagrodzenia.

1b.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia, określi

zasady, wysokość i tryb przyznawania dodatku, o którym mowa w ust. 1a.

2.

Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określa rodzaje stanowisk inspektorów oraz

wysokość i tryb przyznawania dodatku, o którym mowa w ust. 1.

1.

Inspektorzy oraz inni pracownicy jednostek organizacyjnych kontroli skarbowej w związku

z wykonywaniem czynności kontrolnych korzystają z ochrony przewidzianej w Kodeksie karnym dla funkcjonariuszy publicznych.

2.

Inspektorzy w czasie wykonywania czynności kontrolnych nie mogą być zatrzymani bez

uprzedniej zgody Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej. Nie dotyczy to zatrzymania

na gorącym uczynku popełnienia przestępstwa.

3.

Za wykroczenia związane z bezpośrednim pełnieniem obowiązków służbowych inspektorzy

odpowiadają tylko dyscyplinarnie.

1.

Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej odwołuje inspektora z zajmowanego stanowiska,

jeżeli inspektor

1)

złożył rezygnację z zajmowanego stanowiska;

2)

nie spełnia warunków określonych w art. 39 ust. 1 pkt 1 lub 2;

3)

otrzymał ujemną ocenę kwalifikacyjną, potwierdzoną ponowną ujemną oceną dokonaną nie

wcześniej niż po upływie trzech miesięcy od poprzedniej oceny;

4)

utracił zdolność fizyczną lub psychiczną do pracy na zajmowanym stanowisku, stwierdzoną

orzeczeniem komisji lekarskiej do spraw inwalidztwa i zatrudnienia

5)

nabył prawo do emerytury na podstawie ogólnie obowiązujących przepisów;

6

podjął zatrudnienie poza urzędem kontroli skarbowej albo komórkami organizacyjnymi,

o których mowa w art. 10 ust. 3.

2.

Odwołanie inspektora z przyczyn określonych w ust. 1 pkt 1, 3 i 4 nie stanowi rozwiązania

stosunku pracy; nowe warunki pracy i płacy proponuje odwołanemu inspektorowi dyrektor

urzędu kontroli skarbowej - jeżeli inspektor jest zatrudniony w tym urzędzie, albo

minister właściwy do spraw finansów publicznych - jeżeli inspektor jest zatrudniony

w Ministerstwie Finansów.

3

Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej odwołuje inspektora, jeżeli wystąpiły przyczyny

uzasadniające rozwiązanie stosunku pracy bez wypowiedzenia, określone w ustawie o

służbie cywilnej; odwołanie w tym trybie jest równoznaczne z rozwiązaniem umowy o

pracę bez wypowiedzenia.

W sprawach z zakresu stosunku pracy, nieuregulowanych w niniejszej ustawie, do inspektorów

stosuje się przepisy ustawy o służbie cywilnej, a do innych pracowników urzędów kontroli

skarbowej odpowiednio przepisy ustawy o służbie cywilnej lub ustawy o pracownikach

urzędów państwowych.

W Kodeksie postępowania administracyjnego po art. 167 dodaje się art. 167a w brzmieniu

„

Art. 167a.

1.

Podatnik powinien być uprzedzony o miejscu i terminie przeprowadzania dowodu ze świadków,

biegłych lub oględzin. 2. Przepisów ust. 1 oraz art. 167 § 1 nie stosuje się, jeżeli

podatnik jest nieobecny, a okoliczności faktyczne uzasadniają natychmiastowe podjęcie

kontroli.

”

.

(pominięte).

W Kodeksie postępowania karnego w art. 265 wprowadza się następujące zmiany

1)

§ 2 otrzymuje brzmienie

„

§ 2.

Dochodzenie w sprawach o przestępstwa popełnione na szkodę Skarbu Państwa, ujawnione

przez organy kontroli skarbowej w toku kontroli, mogą prowadzić te organy.

”

2)

w § 3 wyrazy „Organy kontroli i rewizji finansowej” zastępuje się wyrazami „Organy

kontroli skarbowej.”

W ustawie karnej skarbowej z dnia 26 października 1971 r.

(Dz. U. z 1984 r. Nr 22, poz. 103, z 1985 r. Nr 23, poz. 100 oraz z 1990 r. Nr 14, poz. 84 i Nr 86, poz. 503) wprowadza się następujące zmiany

1)

(skreślony)

2)

art. 128 otrzymuje brzmienie

„

Art. 128.

1.

Kierownikiem organu dochodzenia oraz finansowego organu dochodzenia jest naczelnik

urzędu skarbowego, dyrektor urzędu celnego lub inspektor kontroli skarbowej.

2.

Kierownikiem finansowego organu orzekającego jest naczelnik urzędu skarbowego, dyrektor

izby skarbowej, dyrektor urzędu celnego lub Prezes Głównego Urzędu Ceł.

”

;

3)

w art. 157 w § 1 wyrazy „kierownik finansowego organu dochodzenia” zastępuje się wyrazami

„Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej”;

4)

w art. 174 w § 2 w pkt 2 wyrazy „izby skarbowe” zastępuje się wyrazami „inspektorzy

kontroli skarbowej”;

5)

w art. 178 w § 1 w pkt 2 wyrazy „izba skarbowa - Minister Finansów” zastępuje się

wyrazami „inspektor kontroli skarbowej - Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej”;

6)

w art. 186 w § 2 wyrazy „izba skarbowa - Minister Finansów” zastępuje się wyrazami

„inspektor kontroli skarbowej - Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej”.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 1997 r.

W ustawie z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych

(Dz. U. Nr 27, poz. 111, z 1982 r. Nr 45, poz. 289, z 1984 r. Nr 52, poz. 268, z 1985 r. Nr 12, poz. 50, z 1988 r. Nr 41, poz. 325, z 1989 r. Nr 4, poz. 23, Nr 33, poz. 176, Nr 35, poz. 192 i Nr 74, poz. 443 oraz z 1990 r. Nr 34, poz. 198) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 32 skreśla się ust. 6;

2)

w art. 35 skreśla się wyrazy „32 i”.

W ustawie z dnia 26 lutego 1982 r. o cenach

(Dz. U. z 1988 r. Nr 27, poz. 195 i z 1990 r. Nr 34, poz. 198) w art. 22 skreśla się ust. 1 oraz oznaczenie ust. 2.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

W ustawie z dnia 29 grudnia 1982 r. o urzędzie Ministra Finansów oraz urzędach i izbach

skarbowych

(Dz. U. Nr 45, poz. 289, z 1985 r. Nr 12, poz. 50, z 1987 r. Nr 3, poz. 18 i Nr 33, poz. 180, z 1988 r. Nr 16, poz. 112 i Nr 19, poz. 132, z 1990 r. Nr 14, poz. 88 i z 1991 r. Nr 94, poz. 421) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2 dodaje się pkt 11 w brzmieniu

„

11)

kontrola skarbowa

”

;

2)

skreśla się art. 7 i art. 8;

3)

w art. 9

a)

w ust. 4 w pkt 3 wyrazy „podatkowej w zakresie zleconym przez izbę skarbową” zastępuje

się wyrazami „w toku postępowania podatkowego w zakresie niezbędnym do ustalenia zobowiązania

podatkowego”,

b)

w ust. 5

-

w pkt 2 skreśla się wyrazy „i kontrola”,

-

skreśla się pkt 3, 4, 6 i 7,

c)

skreśla się ust. 5a;

4)

art. 9a otrzymuje brzmienie

„

Art. 9a.

1.

Środki finansowe w wysokości 20% dodatkowych wpływów podatkowych i niepodatkowych

należności budżetowych przeznacza się na usprawnienie funkcjonowania organów i urzędów

podległych Ministrowi Finansów oraz na premie dla pracowników tych organów i urzędów,

a w szczególności dla pracowników, którzy przyczynili się bezpośrednio do uzyskania

dodatkowych wpływów.

2.

Minister Finansów określi, jakie rodzaje wpływów budżetowych uznaje się za dodatkowe

w rozumieniu ust. 1, a także sposób ich rozdysponowania oraz zasady przyznawania premii.

”

;

5)

w art. 11

a)

w ust. 1 skreśla się wyrazy „oraz uprawnienia Ministra Finansów i podległych mu organów

w zakresie kontroli finansowej i cen” oraz oznaczenie ust. 1,

b)

skreśla się ust. 2.

W ustawie z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe

(Dz. U. Nr 5, poz. 24, z 1988 r. Nr 41, poz. 324, z 1989 r. Nr 34, poz. 187 i z 1990 r. Nr 29, poz. 173) w art. 36 dodaje się ust. 5 w brzmieniu

„

5.

Na żądanie organów upoważnionych do tego na podstawie odrębnych przepisów wydawca

lub redaktor są obowiązani do ujawnienia posiadanych nazw i adresów podmiotów gospodarczych

lub osób fizycznych, zamieszczających odpłatne ogłoszenia lub reklamy w sprawie działalności

gospodarczej. W tym wypadku art. 15 ust. 1 i 2 nie stosuje się.

”

W ustawie z dnia 31 stycznia 1989 r. - Prawo bankowe

(Dz. U. Nr 4, poz. 21, Nr 54, poz. 320, Nr 59, poz. 350 i Nr 74, poz. 439 i 440) w art. 48 w ust. 4 po wyrazach „lub prokurator” dodaje się wyrazy „albo Generalny

Inspektor Kontroli Skarbowej”.

W ustawie z dnia 15 lutego 1989 r. - Prawo dewizowe

(Dz. U. Nr 6, poz. 33 i Nr 74, poz. 441 oraz z 1991 r. Nr 35, poz. 155 i Nr 60, poz. 253) w art. 26 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Kontrolę dewizową, z zastrzeżeniem art. 27 ust. 1, wykonują Minister Finansów i organy

kontroli skarbowej.

”

W ustawie z dnia 28 grudnia 1989 r. - Prawo celne

(Dz. U. Nr 75, poz. 445 oraz z 1991 r. Nr 60, poz. 253 i Nr 73, poz. 320) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 45 w ust. 3 wyrazy „ceł antydumpingowych oraz” skreśla się;

2)

w art. 70

a)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Środki finansowe uzyskane z opłat, o których mowa w ust. 1-3, a także 30% kwot uzyskanych

ze sprzedaży przedmiotów z przestępstw celnych i dewizowych ujawnionych przez funkcjonariuszy

celnych przeznacza się na usprawnienie funkcjonowania organów celnych oraz na premie

dla pracowników podległych Prezesowi Głównego Urzędu Ceł, a w szczególności dla tych,

którzy przyczynili się bezpośrednio do wykrycia przestępstw lub wykroczeń celnych

i dewizowych.

”

,

b)

w ust. 5 skreśla się pkt 4,

c)

dodaje się ust. 6 w brzmieniu

„

6.

Prezes Głównego Urzędu Ceł określi sposób rozdysponowania środków, o których mowa

w ust. 4, oraz zasady przyznawania premii.

”

W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

(Dz. U. Nr 80, poz. 350) w art. 30 w ust. 1 w pkt 2 po wyrazach „policji” dodaje się wyrazy „organom kontroli

skarbowej”. Art. 55. Toczące się w dniu wejścia w życie ustawy sprawy z zakresu kontroli

skarbowej zostaną przejęte przez inspektorów do dalszego prowadzenia na zasadach i

w trybie określonych według przepisów dotychczasowych.

Do czasu odrębnego uregulowania do zakresu działania organów kontroli skarbowej należy

weryfikacja rocznych sprawozdań finansowych.

1.

Upoważnia się Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej do jednorazowego powołania

- spośród pracowników Ministerstwa Finansów oraz organów podległych Ministrowi Finansów

- inspektorów kontroli skarbowej, bez zachowania wymogów określonych w art. 39 ust.

1 pkt 3-5. 2. Inspektorzy powołani w trybie ust. 1 obowiązani są do złożenia egzaminu

kwalifikacyjnego, o którym mowa w art. 39 ust. 1 pkt 5, w terminie jednego roku od

dnia powołania.

Ilekroć w odrębnych przepisach jest mowa o organach kontroli finansowej albo o kontroli

finansowej, rozumie się przez to odpowiednio organy kontroli skarbowej i kontrolę

skarbową.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1997 r., z wyjątkiem art. 3, art. 7, art. 9, art. 10, art. 20, art. 24, art. 32, art. 34, art. 37, art.

45-47, art. 50, art. 66, art. 73 ust. 1, 2 i 4, art. 74, art. 76, art. 79, art. 80

i art. 82, które wchodzą w życie z dniem 1 października 1996 r., oraz art. 41, który

wchodzi w życie z dniem wejścia w życie ustawy konstytucyjnej z dnia 21 czerwca 1996 r.

o zmianie ustawy konstytucyjnej z dnia 17 października 1992 r. o wzajemnych stosunkach

między władzą ustawodawczą i wykonawczą Rzeczypospolitej Polskiej oraz o samorządzie

terytorialnym

(Dz. U. Nr 106, poz. 488).

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r., z tym że przepisy art. 12-98 wchodzą

w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Kto utrudnia inspektorowi kontroli skarbowej lub uprawnionemu pracownikowi jednostki

organizacyjnej kontroli skarbowej albo pracownikowi organu podatkowego wszczęcie postępowania

kontrolnego lub przeprowadzenie kontroli

-

podlega karze grzywny do 25.000 złotych.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2004 r., z wyjątkiem przepisów art. 8 pkt

1 i 2, art. 10 pkt 2 i 3, art. 84 pkt 1, art. 86 § 1, art. 87 § 2, art. 88, art. 90

§ 1, art. 91 i art. 92, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

1.

Kierownikiem organu dochodzenia oraz finansowego organu dochodzenia jest naczelnik

urzędu skarbowego, dyrektor urzędu celnego lub inspektor kontroli skarbowej.

2.

Kierownikiem finansowego organu orzekającego jest naczelnik urzędu skarbowego, dyrektor

izby skarbowej, dyrektor urzędu celnego lub Prezes Głównego Urzędu Ceł.

1.

Podatnik powinien być uprzedzony o miejscu i terminie przeprowadzania dowodu ze świadków,

biegłych lub oględzin. 2. Przepisów ust. 1 oraz art. 167 § 1 nie stosuje się, jeżeli

podatnik jest nieobecny, a okoliczności faktyczne uzasadniają natychmiastowe podjęcie

kontroli.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 227

i art. 233, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1998 r., z tym że przepisy art. 22 § 6,

art. 28 § 3, art. 46 § 3, art. 48 § 3, art. 56 § 3, art. 58, art. 67 § 3, art. 79

§ 3, art. 82 § 3, art. 83, art. 84 § 2, art. 87 § 5, art. 119, art. 196 § 4, art.

283 § 3, art. 303, art. 314 pkt 2 i 3, art. 316 pkt 1 oraz art. 328 wchodzą w życie

z dniem ogłoszenia.