Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 5 stycznia 2004 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie nadania statutu Głównemu Inspektoratowi Weterynarii

§ 14. Ustala si´ nast´pujàce warunki odniesienia

dla przyrzàdów do pomiaru d∏ugoÊci

1) temperatura od 0 °C do +40 °C;

b) ±2,0 % — dla przyrzàdu do pomiaru materia∏ów

taÊmowych,

2) wilgotnoÊç wzgl´dna powietrza od 10 % do 75 %;

c) ±0,4 % — dla przyrzàdu do pomiaru materia∏ów

opatrunkowych o dowolnej d∏ugoÊci,

3) napi´cie zasilania od –15 % do +10 % wartoÊci napi´cia znamionowego.

d) ±2,0 % — dla przyrzàdu do pomiaru materia∏ów

opatrunkowych w odcinkach okreÊlonej d∏ugoÊci,

§ 15. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie

14 dni od dnia og∏oszenia.

e) ±1,0 % — dla przyrzàdu do pomiaru materia∏ów

papierowych o dowolnej d∏ugoÊci,

f) ±2,0 % — dla przyrzàdu do pomiaru materia∏ów

papierowych w odcinkach okreÊlonej d∏ugoÊci.

Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Spo∏ecznej

w z. J. Piechota

61

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA ROLNICTWA I ROZWOJU WSI1)

z dnia 5 stycznia 2004 r.

zmieniajàce rozporzàdzenie w sprawie nadania statutu G∏ównemu Inspektoratowi Weterynarii

Na podstawie art. 34 ust. 6 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r. o zwalczaniu chorób zakaênych zwierzàt,

badaniu zwierzàt rzeênych i mi´sa oraz o Inspekcji

Weterynaryjnej (Dz. U. z 1999 r. Nr 66, poz. 752,

z póên. zm.2)) zarzàdza si´, co nast´puje

———————

§ 1. W rozporzàdzeniu Ministra Rolnictwa i Gospodarki ˚ywnoÊciowej z dnia 28 grudnia 1998 r. w sprawie nadania statutu G∏ównemu Inspektoratowi Weterynarii (Dz. U. Nr 162, poz. 1154 oraz z 2002 r. Nr 176,

poz. 1447) w za∏àczniku § 3 otrzymuje brzmienie

„§ 3. 1. W sk∏ad G∏ównego Inspektoratu wchodzà

1) Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi kieruje dzia∏em admini-

stracji rzàdowej — rolnictwo, na podstawie § 1 ust. 2 pkt

1 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 29 marca 2002 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi (Dz. U. Nr 32, poz. 305).

2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zosta∏y

og∏oszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 29, poz. 320, Nr 123,

poz. 1350 i Nr 129, poz. 1438, z 2002 r. Nr 112, poz. 976

oraz z 2003 r. Nr 52, poz. 450, Nr 122, poz. 1144, Nr 165,

poz. 1590 i Nr 208, poz. 2020.

1) Biuro Bud˝etowo-Finansowe;

2) Biuro Higieny Ârodków Spo˝ywczych

Pochodzenia Zwierz´cego;

3) Biuro do Spraw Unii Europejskiej

i Wspó∏pracy z Zagranicà;

4) Biuro Kontroli;

2. Organizacj´ wewn´trznà biur G∏ównego Inspektoratu i szczegó∏owy zakres zadaƒ biur

oraz osób zajmujàcych stanowiska, o których mowa w ust. 1 pkt 9 i 10, okreÊla regulamin organizacyjny nadany przez G∏ównego Lekarza Weterynarii.”.

5) Biuro Organizacyjno-Prawne;

6) Biuro do Spraw Granic;

7) Biuro Ârodków ˚ywienia Zwierzàt, Farmacji i Utylizacji;

8) Biuro Zdrowia i Ochrony Zwierzàt;

9) Stanowisko do Spraw Audytu Wewn´trznego;

Poz. 61 i 62

§ 2. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie

14 dni od dnia og∏oszenia.

10) Stanowisko do Spraw Ochrony Informacji Niejawnych.

Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi: W. Olejniczak

62

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA SPRAW WEWN¢TRZNYCH I ADMINISTRACJI1)

z dnia 31 grudnia 2003 r.

w sprawie warunków i sposobu pilotowania pojazdów oraz wysokoÊci op∏at

Na podstawie art. 129 ust. 5 ustawy z dnia

20 czerwca 1997 r. — Prawo o ruchu drogowym

(Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 515, z póên. zm.2)) zarzàdza

si´, co nast´puje

§ 1. 1. Rozporzàdzenie okreÊla

1) warunki i sposób pilotowania przez Policj´ pojazdów, których wymiary, masa lub naciski osi przekraczajà dopuszczalne wielkoÊci;

2) wysokoÊç op∏at za pilotowanie uiszczanych przez

w∏aÊcicieli lub posiadaczy pilotowanych pojazdów.

2. U˝yte w rozporzàdzeniu okreÊlenia oznaczajà

1) ustawa — ustaw´ z dnia 20 czerwca 1997 r. — Prawo o ruchu drogowym;

2) pojazd nienormatywny — pojazd lub zespó∏ pojazdów, którego masa, naciski osi lub wymiary wraz

z ∏adunkiem lub bez ∏adunku sà wi´ksze od dopuszczalnych, przewidzianych dla danej drogi

w przepisach okreÊlajàcych warunki techniczne

pojazdów oraz okreÊlonych w art. 61 ust. 6, 8 i 10

ustawy; dotyczy to równie˝ kolumny pojazdów

nienormatywnych;

3) pilotowanie — zespó∏ czynnoÊci wykonywanych

na drodze, które majà na celu zapewnienie bezpieczeƒstwa ruchu podczas trwania przejazdu pojazdu nienormatywnego;

———————

1) Minister

Spraw Wewn´trznych i Administracji kieruje

dzia∏em administracji rzàdowej — sprawy wewn´trzne, na

podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporzàdzenia Prezesa Rady

Ministrów z dnia 14 marca 2002 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Spraw Wewn´trznych i Administracji (Dz. U. Nr 35, poz. 325 i Nr 58, poz. 533).

2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zosta∏y

og∏oszone w Dz. U. z 2003 r. Nr 124, poz. 1152, Nr 130,

poz. 1190, Nr 137, poz. 1302, Nr 149, poz. 1451 i 1452,

Nr 162, poz. 1568, Nr 200, poz. 1953 i Nr 210, poz. 2036.

4) organizator transportu — osob´ fizycznà lub osob´ prawnà albo jednostk´ organizacyjnà nieposiadajàcà osobowoÊci prawnej, przygotowujàcà

i przeprowadzajàcà przejazd pojazdu nienormatywnego;

5) zezwolenie — zezwolenie na przejazd pojazdu nienormatywnego, o którym mowa w art. 64 ust. 1

ustawy.

§ 2. Przepisów rozporzàdzenia nie stosuje si´ do

pilotowania nienormatywnych pojazdów stra˝y po˝arnej bioràcych udzia∏ w akcjach ratowniczych oraz nale˝àcych do Si∏ Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej,

Policji, Stra˝y Granicznej pojazdów specjalnych, u˝ywanych do celów specjalnych, oraz pojazdów u˝ywanych w zwiàzku z przewozem pojazdów specjalnych.

§ 3. 1. Pojazd nienormatywny powinien byç pilotowany przez Policj´, je˝eli spe∏niony jest przynajmniej

jeden z ni˝ej wymienionych warunków

1) szerokoÊç jezdni, na trasie przejazdu pojazdu nienormatywnego, wraz z poboczem posiadajàcym

ten sam rodzaj konstrukcji nawierzchni co jezdnia,

pozostawiona dla przeciwnego kierunku ruchu na

jezdniach dwukierunkowych lub dla tego samego

kierunku ruchu na jezdniach jednokierunkowych,

jest mniejsza ni˝ 2,5 m;

2) d∏ugoÊç pojedynczego pojazdu lub zespo∏u pojazdów przekracza 40 m;

3) ∏àczna d∏ugoÊç pojazdów pilotowanych przekracza

120 m.

2. Pilotowanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, nie

jest wymagane, je˝eli szerokoÊç okreÊlona w tym

przepisie wyst´puje na krótkich odcinkach i jest tam

zapewniona niezb´dna widocznoÊç drogi, gwarantujàca bezpieczny przejazd.

§ 4. 1. Op∏at´ za pilotowanie ustala si´ w wysokoÊci kosztów rzeczywistych poniesionych przez komen-

1) przy zatwierdzeniu typu, legalizacji pierwotnej

i jednostkowej

2. B∏´dy, o których mowa w ust. 1, nie mogà byç

mniejsze od

a) ±0,2 % — dla przyrzàdu do pomiaru drutu i kabla,

1) ±10 mm — dla przyrzàdów do pomiaru d∏ugoÊci

drutu i kabla;

b) ±1,0 % — dla przyrzàdu do pomiaru materia∏ów

taÊmowych,

2) ±20 mm — dla przyrzàdów do pomiaru d∏ugoÊci

materia∏ów taÊmowych, opatrunkowych i papierowych.

c) ±0,2 % — dla przyrzàdu do pomiaru materia∏ów

opatrunkowych o dowolnej d∏ugoÊci,

d) ±1,0 % — dla przyrzàdu do pomiaru materia∏ów

opatrunkowych w odcinkach okreÊlonej d∏ugoÊci,

e) ±0,5 % — dla przyrzàdu do pomiaru materia∏ów

papierowych o dowolnej d∏ugoÊci,

f) ±1,0 % — dla przyrzàdu do pomiaru materia∏ów

papierowych w odcinkach okreÊlonej d∏ugoÊci;

2) przy legalizacji ponownej

a) ±0,4 % — dla przyrzàdu do pomiaru drutu i kabla,

3. W przyrzàdach do pomiaru d∏ugoÊci z urzàdzeniami znakujàcymi d∏ugoÊç b∏´dy graniczne dopuszczalne wzgl´dne przy zatwierdzeniu typu i legalizacji

dla odleg∏oÊci mi´dzy dwoma sàsiednimi wskazami

wynoszà ±0,3 % d∏ugoÊci odcinka, lecz nie mniej ni˝

±5 mm.