Rozporządzenie Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 5 kwietnia 2004 r. w sprawie programów specjalnych
Table of Provisions (21)
Statutory Text (21 Articles)
§ 4. Program specjalny jest przygotowany w formie dokumentu zawierajàcego
§ 1. Rozporzàdzenie okreÊla szczegó∏owe zasady
organizacji i realizacji programów specjalnych, zakres
ich stosowania, sposób klasyfikacji grup ryzyka oraz
wysokoÊç i sposób finansowania tych programów
z Funduszu Pracy.
2) cele programu specjalnego;
§ 2. Programy specjalne organizuje i realizuje starosta lub marsza∏ek województwa we wspó∏dzia∏aniu
z innymi organami administracji publicznej, organizacjami i instytucjami zajmujàcymi si´ problematykà zatrudnienia.
§ 3. 1. Programami specjalnymi mogà byç obj´te
osoby bezrobotne, które z uwagi na brak kwalifikacji
zawodowych lub posiadane kwalifikacje zawodowe
i umiej´tnoÊci oraz ze wzgl´du na sytuacj´ na lokalnym rynku pracy sà lub mogà byç zagro˝one d∏ugotrwa∏ym bezrobociem oraz jego skutkami, nale˝àce do
grup osób, które
1) nie ukoƒczy∏y 25 lat,
2) w okresie ostatnich 24 miesi´cy pozostawa∏y w rejestrze powiatowego urz´du pracy ∏àcznie przez
okres ponad 12 miesi´cy,
3) zosta∏y wskazane przez starost´ lub marsza∏ka —
w przypadku osób niewymienionych w pkt 1 i 2
— zwane dalej „grupami ryzyka”.
2. Grupy ryzyka sà wyodr´bniane przez starostów
bàdê marsza∏ków w szczególnoÊci na podstawie
1) okresowych analiz poziomu i struktury bezrobocia
na lokalnym rynku pracy;
2) wyników badaƒ i analiz rynku pracy;
3) lokalnych i wojewódzkich programów rozwoju
spo∏eczno-gospodarczego;
4) analiz i informacji oÊrodków pomocy spo∏ecznej
oraz innych organizacji i instytucji dotyczàcych sytuacji materialnej bezrobotnych i ich rodzin.
———————
1) Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Spo∏ecznej kieruje
dzia∏em administracji rzàdowej — praca, na podstawie § 1
ust. 2 pkt 2 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia
7 stycznia 2003 r. w sprawie szczegó∏owego zakresu dzia∏ania Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Spo∏ecznej
(Dz. U. Nr 1, poz. 5).
2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zosta∏y
og∏oszone w Dz. U. z 2003 r. Nr 90, poz. 844, Nr 122,
poz. 1143, Nr 128, poz. 1176, Nr 135, poz. 1268, Nr 137,
poz. 1302, Nr 142, poz. 1380, Nr 166, poz. 1608, Nr 203,
poz. 1966, Nr 210, poz. 2036 i 2037, Nr 223, poz. 2217
i Nr 228, poz. 2255.
1) nazw´ programu specjalnego;
3) opis programu specjalnego i uzasadnienie potrzeby jego realizacji;
4) okreÊlenie grup ryzyka obj´tych programem specjalnym, liczb´ osób obj´tych tym programem
oraz kryteria doboru tych osób;
5) zak∏adane rezultaty programu specjalnego, z podaniem mierników i trybu dokonywania oceny;
6) dane dotyczàce podwykonawców albo innych instytucji zaanga˝owanych w realizacj´ programu
specjalnego oraz zakres i warunki ich uczestnictwa;
7) koszty realizacji programu specjalnego oraz êród∏a
jego finansowania;
8) kalkulacj´ kosztów
przedsi´wzi´ç;
realizacji
poszczególnych
9) czas trwania programu specjalnego oraz harmonogram rzeczowy i finansowy jego realizacji.
§ 5. 1. Na warunkach okreÊlonych w umowie zawartej pomi´dzy realizatorem programu specjalnego
a pracodawcà lub osobà obj´tà programem specjalnym mo˝e byç udzielana pomoc na zatrudnienie
i szkolenia poprzez finansowanie lub dofinansowywanie ze Êrodków Funduszu Pracy nast´pujàcych przedsi´wzi´ç majàcych na celu inspirowanie zatrudnienia
oraz tworzenie miejsc pracy
1) refundowanie przez okres do 12 miesi´cy poniesionych przez pracodawc´ kosztów wyp∏aconych
wynagrodzeƒ, nagród oraz op∏aconych sk∏adek na
ubezpieczenia spo∏eczne za osob´ zatrudnionà
w pe∏nym wymiarze czasu pracy na podstawie
skierowania powiatowego urz´du pracy, w kwocie
nie wy˝szej ni˝ wysokoÊç zasi∏ku dla bezrobotnych, o którym mowa w art. 24 ust. 1 ustawy
z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdzia∏aniu bezrobociu, zwanego dalej „zasi∏kiem
dla bezrobotnych”, i sk∏adek na ubezpieczenia
spo∏eczne od refundowanego wynagrodzenia;
2) refundowanie przez okres do 18 miesi´cy poniesionych przez pracodawc´ kosztów wyp∏aconych
wynagrodzeƒ, nagród oraz op∏aconych sk∏adek na
ubezpieczenia spo∏eczne za osob´ zatrudnionà
w pe∏nym wymiarze czasu pracy na podstawie
skierowania powiatowego urz´du pracy, w wysokoÊci nie wy˝szej ni˝ kwota minimalnego wynagrodzenia za prac´ i sk∏adek na ubezpieczenia spo-
∏eczne od refundowanego wynagrodzenia, je˝eli
refundacja obejmuje koszty poniesione za co drugi miesiàc jej zatrudnienia;
nak ni˝ 800 z∏, je˝eli szkolenie to trwa do 6 miesi´cy i powiatowy urzàd pracy mo˝e zaproponowaç
tej osobie zatrudnienie za granicà;
3) przyznanie pracodawcy jednorazowej refundacji
kosztów wyp∏aconych wynagrodzeƒ, nagród oraz
op∏aconych sk∏adek na ubezpieczenia spo∏eczne
za osob´ zatrudnionà w pe∏nym wymiarze czasu
pracy na podstawie skierowania powiatowego
urz´du pracy, w wysokoÊci nie wy˝szej ni˝ trzykrotnoÊç przeci´tnego wynagrodzenia, o którym
mowa w art. 2 ust. 1 pkt 20 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdzia∏aniu bezrobociu, zwanego dalej „przeci´tnym wynagrodzeniem”, po up∏ywie co najmniej 24 miesi´cy zatrudnienia skierowanej osoby u tego pracodawcy;
9) refundowanie osobie obj´tej programem specjalnym samotnie wychowujàcej dziecko w wieku do
7 lat, która podj´∏a zatrudnienie i uzyskuje wynagrodzenie do wysokoÊci 1 300 z∏ miesi´cznie, kosztów opieki nad tym dzieckiem, po ich udokumentowaniu, w wysokoÊci uzgodnionej, nieprzekraczajàcej jednak po∏owy zasi∏ku dla bezrobotnych, przy
czym refundowanie kosztów opieki mo˝e byç dokonywane przez okres
4) refundowanie osobie obj´tej programem specjalnym, która uzyskuje wynagrodzenie w wysokoÊci
nie wy˝szej ni˝ minimalne wynagrodzenie za prac´, do 75 % kosztów dojazdu do pracy najtaƒszym,
dogodnym Êrodkiem transportu, obs∏ugiwanym
przez przewoênika wykonujàcego us∏ugi w zakresie komunikacji publicznej, w zwiàzku z podj´ciem
pracy poza miejscem sta∏ego zamieszkania, w odleg∏oÊci ponad 100 km w jednà stron´;
5) refundowanie osobie obj´tej programem specjalnym cz´Êci udokumentowanych kosztów zakwaterowania, nie wi´cej jednak ni˝ 150 z∏ miesi´cznie,
w zwiàzku z podj´ciem pracy poza miejscem sta∏ego zamieszkania, je˝eli osoba obj´ta programem
specjalnym ∏àcznie spe∏nia nast´pujàce warunki
a) podj´∏a, na podstawie skierowania powiatowego urz´du pracy, zatrudnienie poza miejscem
sta∏ego zamieszkania w miejscowoÊci, do której
czas dojazdu i powrotu do miejsca sta∏ego zamieszkania wynosi ∏àcznie ponad 3 godziny
dziennie,
b) mieszka w hotelu lub w wynaj´tym lokalu
mieszkalnym w miejscowoÊci lub w pobli˝u
miejscowoÊci, w której jest zatrudniona,
c) uzyskuje wynagrodzenie w wysokoÊci nie wy˝szej ni˝ 1 300 z∏ miesi´cznie;
6) przyznanie pracodawcy jednorazowej refundacji
lub dofinansowania cz´Êci kosztów poniesionych
na wyposa˝enie lub doposa˝enie stanowiska pracy dla osoby skierowanej przez powiatowy urzàd
pracy, po up∏ywie co najmniej 24 miesi´cy zatrudnienia u tego pracodawcy w pe∏nym wymiarze
czasu pracy, nie wy˝szej jednak ni˝ trzykrotnoÊç
przeci´tnego wynagrodzenia;
a) do 3 miesi´cy, je˝eli osoba ta jest obj´ta programem specjalnym przez okres co najmniej 6 miesi´cy,
b) do 6 miesi´cy, je˝eli osoba ta jest obj´ta programem specjalnym przez okres co najmniej
12 miesi´cy;
10) refundowanie osobie obj´tej programem specjalnym cz´Êci kosztów poniesionych w zwiàzku
z podj´ciem dzia∏alnoÊci gospodarczej lub rolniczej, w tym obejmujàcych koszty szkolenia, konsultacji i doradztwa, do wysokoÊci 80 % udokumentowanych kosztów szkolenia, pomocy prawnej, konsultacji lub doradztwa, nie wi´cej jednak
ni˝ w wysokoÊci przeci´tnego wynagrodzenia,
w okresie do 24 miesi´cy od dnia podj´cia tej dzia∏alnoÊci;
11) przyznanie osobie obj´tej programem specjalnym
jednorazowego dofinansowania na podj´cie dzia∏alnoÊci gospodarczej, w wysokoÊci nie wy˝szej
ni˝ pi´ciokrotnoÊç przeci´tnego wynagrodzenia;
12) finansowanie stypendium w wysokoÊci zasi∏ku dla
bezrobotnych, wyp∏acanego przez powiatowy
urzàd pracy osobie, o której mowa w § 3 ust. 1
pkt 1, skierowanej na sta˝ u pracodawcy na okres
do 12 miesi´cy w celu praktycznej nauki zawodu,
bez nawiàzania stosunku pracy, wed∏ug programu
okreÊlonego w umowie.
2. Do osoby obj´tej programem specjalnym mogà
byç stosowane nie wi´cej ni˝ dwa przedsi´wzi´cia wymienione w ust. 1.
3. Umowa, o której mowa w ust. 1, zawiera
w szczególnoÊci
1) warunki wypowiedzenia umowy i zwrotu przyznanych Êrodków lub wyp∏aconych Êwiadczeƒ;
2) sposób kontroli wykonywania umowy;
7) refundowanie pracodawcy do 50 % poniesionych
kosztów na szkolenie skierowanej przez powiatowy urzàd pracy osoby, nie wi´cej jednak ni˝ w wysokoÊci przeci´tnego wynagrodzenia, pod warunkiem zatrudniania tej osoby przez okres co najmniej 24 miesi´cy, je˝eli osoba ta nie posiada ˝adnych kwalifikacji lub posiada kwalifikacje, na które
brak jest ofert pracy na lokalnym rynku pracy;
3) tryb post´powania i sankcje, w przypadku naruszenia warunków umowy, w tym wykorzystania
niezgodnie z przeznaczeniem przyznanych Êrodków lub wyp∏aconych Êwiadczeƒ;
8) refundowanie osobie obj´tej programem specjalnym do 75 % kosztów szkolenia w zakresie doskonalenia znajomoÊci j´zyka obcego, nie wi´cej jed-
5) warunki udzielania pomocy, a w szczególnoÊci dotyczàce koniecznoÊci utrzymania miejsca zatrudnienia oraz sankcji za ich naruszenie.
4) sposób rozliczenia oraz okreÊlenie dokumentów
potwierdzajàcych wydatkowanie Êrodków zgodnie
z umowà;
4. WysokoÊç przeci´tnego wynagrodzenia, minimalnego wynagrodzenia za prac´ i zasi∏ku dla bezrobotnych jest przyjmowana w kwocie obowiàzujàcej
w dniu zawarcia umowy.
§ 6. 1. Pomoc na zatrudnienie, o której mowa w § 5
ust. 1 pkt 1—3, zwana dalej „pomocà na zatrudnienie”, ma charakter pomocy publicznej na tworzenie
miejsc pracy i rekrutacj´ pracowników znajdujàcych
si´ w szczególnie niekorzystnej sytuacji okreÊlonej
w rozporzàdzeniu Komisji (WE) Nr 2204/2002 z dnia
5 grudnia 2002 r. w sprawie stosowania art. 87 i 88
Traktatu WE w odniesieniu do pomocy paƒstwa w zakresie zatrudnienia (Dz. Urz. WE L 337, 13.12.2002 r.).
2. Pomoc publiczna na tworzenie miejsc pracy jest
udzielana, je˝eli spe∏nione sà ∏àcznie nast´pujàce warunki
1) stworzone zatrudnienie stanowi wzrost netto liczby pracowników zarówno w zak∏adzie, jak i w danym przedsi´biorstwie w porównaniu do przeci´tnej liczby zatrudnionych w okresie ostatnich
12 miesi´cy;
2) udzia∏ w∏asny pracodawcy w kosztach zatrudnienia
b´dzie wynosiç co najmniej 25 %; przez udzia∏ w∏asny nale˝y rozumieç Êrodki, które nie zosta∏y uzyskane przez pracodawc´ w zwiàzku z otrzymanà
wczeÊniej pomocà publicznà w szczególnoÊci
w formie kredytów preferencyjnych, dop∏at do
oprocentowania kredytów, czy gwarancji lub por´czeƒ udzielonych na warunkach korzystniejszych
ni˝ oferowane na rynku;
3) utworzone miejsca pracy b´dà utrzymane przez
okres co najmniej trzech lat, a w przypadku ma∏ych i Êrednich przedsi´biorstw — dwóch lat.
§ 7. Do kosztów kwalifikujàcych si´ do obj´cia pomocà publicznà na tworzenie miejsc pracy zalicza si´
ponoszone przez pracodawc´ przez okres 24 miesi´cy
koszty zatrudnienia osób nale˝àcych do grup ryzyka,
obejmujàce wynagrodzenie brutto oraz obowiàzkowe
sk∏adki na ubezpieczenia spo∏eczne.
§ 8. 1. Maksymalna intensywnoÊç pomocy publicznej udzielanej na tworzenie miejsc pracy wynosi
1) 30 % kosztów kwalifikujàcych si´ do obj´cia pomocà — dla podregionów 42 (Poznaƒ) i 22 (Warszawa);
2) 40 % kosztów kwalifikujàcych si´ do obj´cia pomocà — dla podregionów 4 (Wroc∏aw), 17 (Kraków)
i 30 (Gdynia—Gdaƒsk—Sopot);
Poz. 562
§ 9. 1. Je˝eli utworzenie miejsc pracy jest zwiàzane z realizacjà du˝ego projektu inwestycyjnego, pomoc publiczna na utworzenie miejsc pracy przewidziana w rozporzàdzeniu ∏àcznie z innà pomocà uzyskanà
przez pracodawc´ w zwiàzku z tym projektem inwestycyjnym nie mo˝e przekroczyç maksymalnej wielkoÊci
pomocy ustalonej dla tego projektu.
2. Przez du˝y projekt inwestycyjny nale˝y rozumieç
nowà inwestycj´, której koszty kwalifikujàce si´ do obj´cia pomocà przekraczajà równowartoÊç 50 mln euro, je˝eli spe∏nione sà ∏àcznie nast´pujàce warunki
1) koszty nowej inwestycji sà wydatkami na Êrodki
trwa∏e, dokonanymi w okresie trzech lat przez jednego lub wi´cej pracodawców realizujàcych t´ inwestycj´;
2) Êrodki trwa∏e sà powiàzane ze sobà fizycznie lub
funkcjonalnie i s∏u˝à do realizacji ÊciÊle okreÊlonego celu, w szczególnoÊci produkcji konkretnego
produktu lub ró˝nych produktów, je˝eli sà one wytwarzane przy wykorzystaniu takich samych surowców.
§ 10. 1. Pomoc publiczna na rekrutacj´ pracowników znajdujàcych si´ w szczególnie niekorzystnej sytuacji, o której mowa w art. 5 rozporzàdzenia
Nr 2204/2002 Komisji (WE) z dnia 5 grudnia 2002 r.
w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy paƒstwa w zakresie zatrudnienia, mo˝e byç udzielana, nawet jeÊli rekrutacja nie stanowi wzrostu netto liczby pracowników w danym zak∏adzie, o ile stanowisko lub stanowiska pracy musia∏y zostaç zwolnione w nast´pstwie dobrowolnego
odejÊcia pracownika, przejÊcia na emerytur´ z powodu wieku, dobrowolnej redukcji czasu pracy lub dokonanego zgodnie z obowiàzujàcymi przepisami zwolnienia pracownika z powodu naruszenia obowiàzków
pracowniczych, a nie w wyniku redukcji etatów.
2. Pomoc publiczna na rekrutacj´ pracowników
jest udzielana, je˝eli spe∏nione sà ∏àcznie nast´pujàce
warunki
1) intensywnoÊç pomocy brutto nie przekroczy 50 %
kosztów wynagrodzenia i sk∏adek na ubezpieczenia spo∏eczne osób bezrobotnych przez jeden rok
od dnia zatrudnienia skierowanego przez powiatowy urzàd pracy bezrobotnego;
2) pracownik lub pracownicy b´dà uprawnieni do
nieprzerwanego zatrudnienia przez okres co najmniej 12 miesi´cy, a pracodawca mo˝e rozwiàzaç
umow´ o prac´ tylko w przypadku naruszenia
przez pracownika obowiàzków pracowniczych.
3) 50 % kosztów kwalifikujàcych si´ do obj´cia pomocà — dla pozosta∏ych podregionów.
§ 11. 1. Pomoc na zatrudnienie nie mo˝e przekroczyç maksymalnych intensywnoÊci pomocy, o których
mowa w § 8 ust. 1 i 3, i kumuluje si´ z
2. Podregiony sà okreÊlone w przepisach w sprawie wprowadzenia Nomenklatury Jednostek Terytorialnych do Celów Statystycznych (NTS).
1) pomocà udzielanà we wszystkich formach i ze
wszystkich êróde∏, w odniesieniu do tych samych
kosztów kwalifikujàcych si´ do obj´cia pomocà na
tworzenie miejsc pracy;
3. W przypadku ma∏ych i Êrednich przedsi´biorców maksymalna intensywnoÊç pomocy na tworzenie
miejsc pracy zwi´ksza si´ o 15 punktów procentowych
brutto, pod warunkiem ˝e ca∏kowita intensywnoÊç pomocy netto nie przekracza 75 %.
2) ka˝dà pomocà przeznaczonà na inwestycj´, z którà
zwiàzane jest utworzenie miejsc pracy.
2. JeÊli pracodawca korzysta jednoczeÊnie z pomocy publicznej na nowe inwestycje oraz na tworzenie
miejsc pracy zwiàzanych z danà inwestycjà, maksymalnà dopuszczalnà wielkoÊç pomocy oblicza si´ jako
iloczyn dopuszczalnej intensywnoÊci, o której mowa
w § 8 ust. 1 i 3 oraz § 10 ust. 2 pkt 1, i wy˝szej kwoty
kosztów nowej inwestycji albo dwuletnich kosztów
pracy nowo zatrudnionych pracowników.
3. Pomoc na zatrudnienie mo˝e byç udzielana pracodawcy, je˝eli wraz z innà pomocà, otrzymanà przez
niego w okresie kolejnych trzech lat, nie przekracza
równowartoÊci 15 mln euro.
§ 12. Pomoc na szkolenia, o której mowa w § 5
ust. 1 pkt 7, zwana dalej „pomocà na szkolenia”, ma
charakter pomocy publicznej okreÊlonej w rozporzàdzeniu Komisji (WE) Nr 68/2001 z dnia 12 stycznia
2001 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu
WE do pomocy szkoleniowej (Dz. Urz. WE L 10,
13.01.2001 r.).
§ 13. 1. Do kosztów kwalifikujàcych si´ do obj´cia
pomocà na szkolenia zalicza si´
1) wynagrodzenie osób prowadzàcych szkolenie;
2) koszty podró˝y osób prowadzàcych szkolenie
i uczestników szkolenia;
3) amortyzacj´ maszyn i urzàdzeƒ w zakresie, w jakim
sà one wykorzystywane na potrzeby szkolenia;
4) inne wydatki bie˝àce konieczne do prowadzenia
szkolenia, w szczególnoÊci wydatki na materia∏y
zwiàzane z danym szkoleniem;
5) koszty poradnictwa i doradztwa w zakresie, w jakim dotyczà projektu szkoleniowego.
2. Za koszty kwalifikujàce si´ do obj´cia pomocà
na szkolenia uznaje si´ równie˝ koszty zatrudnienia
pracownika, jakie ponosi pracodawca w okresie,
w którym pracownik ten uczestniczy w szkoleniu, do
wysokoÊci sumy kosztów okreÊlonych w ust. 1.
3. Koszty, o których mowa w ust. 2, dotyczà tylko
czasu faktycznego uczestnictwa w szkoleniu i nie mogà obejmowaç czasu, w którym pracownik produkowa∏ towary lub us∏ugi.
4. Maksymalna intensywnoÊç pomocy na szkolenia wynosi
1) w przypadku ma∏ych i Êrednich przedsi´biorców —
45 % kosztów szkolenia kwalifikujàcych si´ do obj´cia pomocà;
2) w przypadku przedsi´biorców innych ni˝ ma∏y lub
Êredni — 35 % kosztów szkolenia kwalifikujàcych
si´ do obj´cia pomocà.
5. W przypadku gdy szkolenie jest przeznaczone
dla pracowników w gorszym po∏o˝eniu, o których mowa w art. 2 lit. g rozporzàdzenia Komisji (WE)
Nr 68/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE do pomocy szkoleniowej, maksymalne intensywnoÊci pomocy okreÊlone
w ust. 4 zwi´ksza si´ o 10 punktów procentowych.
6. W przypadku gdy pomoc na szkolenia jest przyznawana w sektorze transportu morskiego, mo˝e ona
osiàgnàç intensywnoÊç 100 %, je˝eli spe∏nione sà ∏àcznie nast´pujàce warunki
Poz. 562
1) osoba szkolona nie jest aktywnym cz∏onkiem za∏ogi, lecz jest na pok∏adzie pracownikiem nieetatowym;
2) szkolenie jest prowadzone na statkach pok∏adowych zarejestrowanych w rejestrach Wspólnoty
Europejskiej.
§ 14. 1. Pomoc na szkolenia przewidziana w rozporzàdzeniu mo˝e byç udzielana wraz z innà pomocà
przeznaczonà na dofinansowanie tych samych kosztów kwalifikujàcych si´ do obj´cia pomocà, pod warunkiem ˝e ∏àczna wartoÊç pomocy nie spowoduje
przekroczenia maksymalnej dopuszczalnoÊci intensywnoÊci pomocy okreÊlonej w rozporzàdzeniu Komisji (WE) Nr 68/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE do pomocy
szkoleniowej.
2. Pomoc na szkolenia dla jednego pracodawcy na
dane szkolenie mo˝e byç udzielana, je˝eli wraz z pomocà na to samo szkolenie udzielonà w innych formach lub z innych êróde∏ nie przekracza równowartoÊci 1 mln euro.
§ 15. 1. Pomoc, o której mowa w § 5 ust. 1 pkt 6, 10
i 11, zwana dalej „pomocà de minimis”, ma charakter
pomocy de minimis w rozumieniu rozporzàdzenia Komisji (WE) Nr 69/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy w ramach zasady de minimis (Dz. Urz.
WE L 10, z 13.01.2001 r.).
2. Pomoc de minimis mo˝e byç udzielana pracodawcy, je˝eli wraz z innà pomocà de minimis, otrzymanà przez niego w okresie kolejnych trzech lat, nie
przekracza równowartoÊci 100 tys. euro.
§ 16. Pracodawca zamierzajàcy uzyskaç pomoc na
zatrudnienie lub pomoc na szkolenia sk∏ada organowi
udzielajàcemu pomocy oÊwiadczenie o spe∏nieniu warunków, o których mowa w rozporzàdzeniu Komisji
(WE) Nr 2204/2002 z dnia 5 grudnia 2002 r. w sprawie
stosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do
pomocy paƒstwa w zakresie zatrudnienia, rozporzàdzeniu Komisji (WE) Nr 68/2001 z dnia 12 stycznia
2001 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu
WE do pomocy szkoleniowej, rozporzàdzeniu Komisji
(WE) Nr 69/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. w sprawie
zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu
do pomocy w ramach zasady de minimis. Pracodawca przedstawia tak˝e szczegó∏owà dokumentacj´ kosztów, o których mowa w § 13 ust. 1 i 2, odr´bnie dla
ka˝dego tytu∏u, oraz informacje o kosztach zatrudnienia kwalifikujàcych si´ do obj´cia pomocà.
§ 17. 1. Przepisy § 6—16 majà zastosowanie do
pracodawców b´dàcych przedsi´biorcami w rozumieniu ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. — Prawo dzia∏alnoÊci gospodarczej (Dz. U. Nr 101, poz. 1178,
z póên. zm.3)).
———————
3) Zmiany wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U.
z 2000 r. Nr 86, poz. 958 i Nr 114, poz. 1193, z 2001 r. Nr 49,
poz. 509, Nr 67, poz. 679, Nr 102, poz. 1115 i Nr 147,
poz. 1643, z 2002 r. Nr 1, poz. 2, Nr 115, poz. 995 i Nr 130,
poz. 1112, z 2003 r. Nr 86, poz. 789, Nr 128, poz. 1176
i Nr 217, poz. 2125 oraz z 2004 r. Nr 54, poz. 535.
2. Pomoc na zatrudnienie i pomoc de minimis nie
mo˝e byç udzielana, je˝eli
macj´ o rozpocz´ciu jego realizacji wraz z tym programem.
1) dotyczy pracodawcy prowadzàcego dzia∏alnoÊç
w sektorze górniczym;
5. Marsza∏ek województwa w terminie do dnia
31 marca przesy∏a ministrowi w∏aÊciwemu do spraw
pracy informacj´ o sposobie realizacji programów
specjalnych na terenie województwa w poprzednim
roku kalendarzowym.
2) dotyczy pracodawcy prowadzàcego dzia∏alnoÊç
zwiàzanà z produkcjà, przetwarzaniem i wprowadzaniem do obrotu produktów wymienionych
w za∏àczniku nr I Traktatu WE (Dz. Urz. WE C 325,
z 24 grudnia 2002 r.);
3) ma byç przeznaczona na tworzenie nowych miejsc
pracy w sektorze transportowym;
4) dotyczy dzia∏alnoÊci zwiàzanej z eksportem,
w szczególnoÊci jeÊli wielkoÊç pomocy jest bezpoÊrednio zwiàzana z wielkoÊcià eksportu lub jest
powiàzana z utworzeniem sieci dystrybucji, lub
jest przeznaczona na bie˝àce wydatki zwiàzane
z dzia∏alnoÊcià eksportowà;
§ 20. 1. Starosta realizujàcy program specjalny,
o którym mowa w § 18 ust. 2, przekazuje w terminie
14 dni od dnia rozpocz´cia tego programu do marsza∏ka województwa informacj´ o uruchomieniu programu specjalnego.
2. Starosta w terminie do dnia 31 stycznia przesy∏a marsza∏kowi województwa informacj´ o sposobie
realizacji programu specjalnego w poprzednim roku
kalendarzowym.
5) pomoc ta jest uzale˝niona od wykorzystania w prowadzonej dzia∏alnoÊci gospodarczej towarów krajowych.
3. Marsza∏ek województwa w terminie do dnia
31 marca przesy∏a ministrowi w∏aÊciwemu do spraw
pracy informacj´ o sposobie realizacji programów
specjalnych na terenie województwa w poprzednim
roku kalendarzowym.
§ 18. 1. Program specjalny organizowany i realizowany przez starost´ lub marsza∏ka województwa dotyczàcy osób wymienionych w § 3 ust. 1 pkt 1 i 2 jest finansowany w ramach kwot Êrodków Funduszu Pracy
ustalonych wed∏ug algorytmu, o którym mowa
w ustawie z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu
i przeciwdzia∏aniu bezrobociu, na finansowanie zadaƒ
realizowanych przez samorzàd województwa.
§ 21. 1. Starosta na podstawie przeprowadzonych
przez siebie analiz, z uwzgl´dnieniem mierników i trybu dokonywania oceny, o których mowa w § 4 pkt 5,
mo˝e dokonywaç zmiany w sposobie i zakresie realizacji programu specjalnego dla uzyskania zamierzonych celów. Starosta powinien wstrzymaç realizacj´
programu specjalnego, je˝eli osiàgni´cie zak∏adanych
celów jest niemo˝liwe.
2. Program specjalny organizowany i realizowany
przez starost´ dotyczàcy osób wymienionych w § 3
ust. 1 pkt 3 jest finansowany w ramach kwot Êrodków
Funduszu Pracy ustalonych wed∏ug algorytmu, o którym mowa w ustawie z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdzia∏aniu bezrobociu, na finansowanie zadaƒ realizowanych przez samorzàd powiatu.
2. Przepis ust. 1 stosuje si´ odpowiednio do marsza∏ka województwa w zakresie realizacji programu
specjalnego, o którym mowa w § 18 ust. 1.
§ 19. 1. Starosta zamierzajàcy uruchomiç program
specjalny, o którym mowa w § 18 ust. 1, wyst´puje do
marsza∏ka województwa z wnioskiem o stwierdzenie
zgodnoÊci zakresu podmiotowego programu specjalnego z mo˝liwoÊcià jego sfinansowania w ramach posiadanych Êrodków Funduszu Pracy na finansowanie
zadaƒ realizowanych przez samorzàd województwa.
§ 23. Kwota Êrodków Funduszu Pracy przeznaczonych na finansowanie w roku bud˝etowym programów specjalnych, o których mowa w § 18 ust. 1, nie
mo˝e przekroczyç 25 % kwoty Êrodków ustalonych
wed∏ug algorytmu dla województwa, a w przypadku
programów specjalnych, o których mowa w § 18
ust. 2, nie mo˝e przekroczyç 15 % kwoty Êrodków
ustalonych dla samorzàdu powiatu.
2. Po stwierdzeniu zgodnoÊci, o której mowa
w ust. 1, w ciàgu 14 dni marsza∏ek województwa, informujàc o tym starost´, wyst´puje do dysponenta
Funduszu Pracy z wnioskiem o zwi´kszenie w ramach
kwoty Êrodków Funduszu Pracy ustalonej wed∏ug algorytmu na finansowanie zadaƒ realizowanych przez
samorzàd województwa — kwoty Êrodków Funduszu
Pracy dla powiatu, w którym program specjalny ma
byç realizowany.
3. Dysponent Funduszu Pracy zwi´ksza kwot´
Êrodków Funduszu Pracy dla powiatu zgodnie z wnioskiem marsza∏ka województwa.
4. Marsza∏ek województwa uruchamiajàc program
specjalny, zawiera ze starostà porozumienie dotyczàce
realizacji programu specjalnego i w ciàgu 14 dni przekazuje ministrowi w∏aÊciwemu do spraw pracy infor-
§ 22. Programy specjalne mogà byç równie˝ finansowane lub dofinansowane ze Êrodków organów administracji publicznej, organizacji i instytucji.
§ 24. Programy specjalne rozpocz´te przed dniem
wejÊcia w ˝ycie rozporzàdzenia sà realizowane do czasu up∏ywu terminu ich realizacji na zasadach okreÊlonych w dotychczasowych przepisach.
§ 25. Traci moc rozporzàdzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 10 grudnia 1998 r. w sprawie
programów specjalnych przeciwdzia∏ania bezrobociu
(Dz. U. Nr 156, poz. 1023 oraz z 2000 r. Nr 29, poz. 367).
§ 26. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie
14 dni od dnia og∏oszenia, z wyjàtkiem § 6—17, które
wchodzà w ˝ycie z dniem 1 maja 2004 r.
Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Spo∏ecznej
J. Hausner
562
ROZPORZÑDZENIE MINISTRA GOSPODARKI, PRACY I POLITYKI SPO¸ECZNEJ1)
z dnia 5 kwietnia 2004 r.
w sprawie programów specjalnych
Na podstawie art. 36 ust. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdzia∏aniu bezrobociu (Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 514, z póên. zm.2)) zarzàdza si´, co nast´puje