Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 23 marca 2004 r. w sprawie podmiotów, w których jest wykonywana kara ograniczenia wolności oraz praca społecznie użyteczna

§ 1. 1. Rozporzàdzenie reguluje tryb wyznaczania

przez w∏aÊciwy organ samorzàdu terytorialnego podmiotów, w których wykonywana jest kara ograniczenia wolnoÊci oraz praca spo∏ecznie u˝yteczna, obowiàzki tych podmiotów oraz wskazanych za ich zgodà

przez sàd innych zak∏adów pracy, placówek s∏u˝by

zdrowia lub opieki spo∏ecznej, instytucji i organizacji

niosàcych pomoc charytatywnà, wzgl´dnie reprezentujàcych spo∏ecznoÊç lokalnà, w zakresie wykonywania tej kary i pracy, ubezpieczenia skazanych, a tak˝e

szczegó∏owe zasady gospodarowania Êrodkami uzyskanymi z wykonywania tej kary i pracy, jak równie˝

szczegó∏owe zasady wynagradzania wyznaczonych

pracowników odpowiedzialnych za organizowanie

pracy skazanych i jej przebieg.

2) rodzaj pracy;

2. Ilekroç w rozporzàdzeniu jest mowa o „podmiocie”, nale˝y przez to rozumieç podmiot wyznaczony

przez w∏aÊciwy organ samorzàdu terytorialnego b´dàcy dla niego organem za∏o˝ycielskim, obowiàzany do

przyj´cia skazanych w celu wykonania nieodp∏atnej

kontrolowanej pracy na cele spo∏eczne oraz pracy

spo∏ecznie u˝ytecznej orzeczonej w zamian nieÊciàgalnej grzywny, zwanej dalej „pracà”.

§ 2. 1. Prezes sàdu rejonowego sporzàdza corocznie, nie póêniej ni˝ do dnia 31 stycznia, opini´ dotyczàcà potrzeb sàdu rejonowego w zakresie wykonywania

pracy przez skazanych oraz przesy∏a jà niezw∏ocznie

w∏aÊciwemu organowi samorzàdu terytorialnego.

2. Opinia, o której mowa w ust. 1, okreÊla w szczególnoÊci przewidywanà liczb´ skazanych zobowiàzanych do wykonywania pracy, niezb´dnà liczb´ godzin

w przeliczeniu na jednego skazanego oraz w miar´ potrzeby rodzaj pracy, na dany rok kalendarzowy.

§ 3. 1. W∏aÊciwy organ samorzàdu terytorialnego

wyznacza podmioty, uwzgl´dniajàc opini´, o której

mowa w § 2. Informacj´ o podmiotach w∏aÊciwy organ samorzàdu terytorialnego przekazuje prezesowi

sàdu rejonowego w terminie 30 dni od dnia otrzymania opinii.

———————

1) Zmiany wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U.

z 1997 r. Nr 160, poz. 1083, z 1999 r. Nr 83, poz. 931, z 2000 r.

Nr 60, poz. 701, Nr 120, poz. 1268 i Nr 122, poz. 1318,

z 2001 r. Nr 98, poz. 1071, Nr 111, poz. 1194 i Nr 151,

poz. 1686, z 2002 r. Nr 74, poz. 676, Nr 121, poz. 1033

i Nr 200, poz. 1679 oraz z 2003 r. Nr 111, poz. 1061, Nr 142,

poz. 1380 i Nr 179, poz. 1750.

1) nazw´ i adres podmiotu;

3) liczb´ skazanych, którzy mogliby wykonywaç prac´;

4) liczb´ godzin pracy w przeliczeniu na jednego skazanego;

5) dane pracownika odpowiedzialnego za organizowanie i kontrolowanie pracy oraz jej przebieg.

3. Podmioty informujà w∏aÊciwy organ samorzàdu

terytorialnego o ka˝dej zmianie danych zamieszczonych w wykazie, o którym mowa w ust. 2, nie rzadziej

ni˝ co 3 miesiàce.

4. Informacj´ o zmianie danych zawartych w wykazie, o którym mowa w ust. 2, w∏aÊciwy organ samorzàdu terytorialnego przesy∏a prezesowi sàdu rejonowego w terminie 14 dni od dnia jej uzyskania.

§ 4. 1. Podmiot jest obowiàzany przyjàç skazanego

skierowanego przez sàd w celu wykonywania pracy,

pouczyç go o obowiàzku sumiennej pracy oraz koniecznoÊci przestrzegania ustalonego w miejscu pracy porzàdku i dyscypliny.

2. Przy przydziale pracy uwzgl´dnia si´ wiek skazanego, stan jego zdrowia oraz w miar´ mo˝liwoÊci posiadane kwalifikacje.

3. Podmiot jest obowiàzany

1) poddaç skazanego badaniu lekarskiemu, na zasadach dotyczàcych pracowników, w celu ustalenia

zdolnoÊci do wykonywania pracy na okreÊlonym

stanowisku;

2) zapoznaç skazanego z przepisami dotyczàcymi

bezpieczeƒstwa i higieny pracy;

3) zapewniç skazanemu bezpieczne i higieniczne warunki pracy, Êrodki ochrony indywidualnej oraz

odzie˝ i obuwie robocze, przewidziane na danym

stanowisku pracy.

4. Nie wolno kierowaç

1) skazanych, którzy w chwili podejmowania pracy

nie b´dà mieli ukoƒczonych 18 lat — do prac

wzbronionych m∏odocianym;

2) kobiet — do prac szczególnie ucià˝liwych lub

szkodliwych dla ich zdrowia.

Wykaz prac wzbronionych m∏odocianym oraz wykaz

prac szczególnie ucià˝liwych lub szkodliwych dla

zdrowia kobiet okreÊlajà przepisy wydane na podstawie odpowiednio art. 204 § 3 i art. 176 ustawy z dnia

26 czerwca 1974 r. — Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r.

Nr 21, poz. 94, z póên. zm.2)).

5. Do skazanych wykonujàcych prace, przy których

wykonywaniu istnieje mo˝liwoÊç przeniesienia zaka˝enia na inne osoby, stosuje si´ przepisy o chorobach

zakaênych i zaka˝eniach.

§ 5. W zwiàzku z wykonywaniem pracy podmiot

jest obowiàzany ubezpieczyç skazanego od nast´pstw

nieszcz´Êliwych wypadków oraz od odpowiedzialnoÊci cywilnej z tytu∏u wyrzàdzenia osobie trzeciej szkody przy wykonywaniu pracy.

§ 6. 1. Podmiot przydziela skazanemu prac´ w wymiarze godzin okreÊlonym w orzeczeniu i dokonuje

podzia∏u godzin pracy na tygodnie i dni w sposób odpowiadajàcy organizacji pracy przez niego wykonywanej. Przy ustaleniu godzin pracy, w miar´ mo˝liwoÊci,

uwzgl´dnia si´ proÊb´ skazanego.

2. W uzasadnionych przypadkach podmiot mo˝e

wyznaczyç skazanemu indywidualnà norm´ pracy odpowiadajàcà liczbie godzin, które mogà byç przepracowane w danym dniu.

Poz. 544

§ 7. Podmiot kieruje skazanych do pracy w zorganizowanych grupach liczàcych do 10 osób.

§ 8. Podmiot wskazuje sàdowemu kuratorowi zawodowemu pracownika odpowiedzialnego za organizowanie i kontrolowanie pracy skazanych oraz przebiegu tej pracy, zwanego dalej „wyznaczonym pracownikiem”.

§ 9. 1. Podmiot ustala harmonogram pracy skazanych, okreÊlajàcy czas, miejsce i rodzaj pracy na okres

co najmniej jednego miesiàca. Odpis harmonogramu

przekazuje si´ sàdowemu kuratorowi zawodowemu.

2. Podmiot przekazuje sàdowemu kuratorowi zawodowemu, w terminach przez niego wyznaczonych,

informacje o liczbie godzin przepracowanych przez

skazanego, rodzaju wykonywanej przez niego pracy

i jej efektywnoÊci.

3. Podmiot jest obowiàzany niezw∏ocznie zawiadomiç sàdowego kuratora zawodowego o przeszkodzie

uniemo˝liwiajàcej wykonywanie pracy.

§ 10. Podmiot jest obowiàzany niezw∏ocznie zawiadomiç sàdowego kuratora zawodowego o nast´pujàcych okolicznoÊciach dotyczàcych pracy skazanego

1) dniu rozpocz´cia i zakoƒczenia pracy;

2) niezg∏oszeniu si´ do pracy;

3. Czas pracy skazanego, który nie pozostaje w stosunku pracy, nie mo˝e przekraczaç 8 godzin na dob´.

Na wniosek skazanego czas ten mo˝e byç przed∏u˝ony

do 12 godzin.

4. Skazanemu pozostajàcemu w stosunku pracy

przydziela si´ prac´, którà mo˝e on wykonywaç w czasie niewykonywania zatrudnienia. ¸àczny czas pracy

skazanego nie mo˝e przekraczaç 8 godzin na dob´. Na

wniosek skazanego czas ten mo˝e byç przed∏u˝ony do

12 godzin.

5. Czas pracy skazanych

1) skierowanych do pracy na stanowiskach, na których wyst´pujà przekroczenia najwy˝szych dopuszczalnych st´˝eƒ i nat´˝eƒ czynników szkodliwych dla zdrowia,

2) kobiet w cià˝y,

3) którzy nie ukoƒczyli 18 lat

— nie mo˝e przekroczyç 8 godzin na dob´ lub ni˝szego wymiaru godzin przewidzianego w przepisach odr´bnych.

———————

2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zosta∏y

og∏oszone w Dz. U. z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 113,

poz. 717, z 1999 r. Nr 99, poz. 1152, z 2000 r. Nr 19,

poz. 239, Nr 43, poz. 489, Nr 107, poz. 1127 i Nr 120,

poz. 1268, z 2001 r. Nr 11, poz. 84, Nr 28, poz. 301, Nr 52,

poz. 538, Nr 99, poz. 1075, Nr 111, poz. 1194, Nr 123,

poz. 1354, Nr 128, poz. 1405 i Nr 154, poz. 1805, z 2002 r.

Nr 74, poz. 676, Nr 135, poz. 1146, Nr 196, poz. 1660,

Nr 199, poz. 1673 i Nr 200, poz. 1679 oraz z 2003 r. Nr 166,

poz. 1608 i Nr 213, poz. 2081.

3) niepodj´ciu przydzielonej pracy;

4) opuszczeniu pracy bez usprawiedliwienia;

5) ka˝dym przypadku niesumiennego wykonywania

pracy oraz uporczywego nieprzestrzegania ustalonego porzàdku i dyscypliny pracy.

§ 11. 1. Podmiot jest obowiàzany prowadziç ewidencj´ prac wykonywanych przez skazanych oraz

ustalaç wysokoÊç kwot odpowiadajàcych wynagrodzeniu nale˝nemu za takie prace, gdyby by∏y one wykonywane w ramach stosunku pracy.

2. Z kwot, o których mowa w ust. 1, pokrywa si´

wszystkie wydatki zwiàzane z organizowaniem pracy

wykonywanej przez skazanych, a zw∏aszcza koszty niezb´dnych badaƒ lekarskich, Êrodków ochrony indywidualnej, odzie˝y i obuwia roboczego oraz ubezpieczenia skazanych od nast´pstw nieszcz´Êliwych wypadków i od odpowiedzialnoÊci cywilnej z tytu∏u wyrzàdzenia osobie trzeciej szkody przy wykonywaniu pracy,

a tak˝e zrycza∏towanego wynagrodzenia wyznaczonych pracowników, ∏àcznie ze sk∏adkami na ich ubezpieczenia spo∏eczne oraz na Fundusz Pracy i Fundusz

Gwarantowanych Âwiadczeƒ Pracowniczych, jak równie˝ nagród wyp∏acanych za wyró˝niajàce wykonywanie obowiàzków w zakresie kontroli pracy skazanych.

§ 12. 1. WysokoÊç wynagrodzenia wyznaczonych

pracowników jest uzale˝niona od liczby skazanych pozostajàcych pod ich dozorem.

2. Wyznaczony pracownik mo˝e kontrolowaç prac´ najwy˝ej 10 skazanych.

3. Wyznaczony pracownik otrzymuje zrycza∏towane wynagrodzenie miesi´czne w wysokoÊci

1) 5 % swojego wynagrodzenia zasadniczego przy

dozorowaniu 1—3 skazanych;

Poz. 544 i 545

i przewidywanà liczb´ godzin pracy w przeliczeniu na

jednego skazanego, a tak˝e rodzaj pracy.

§ 14. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie

14 dni od dnia og∏oszenia.3)

2) 10 % — przy dozorowaniu 4—6 skazanych;

3) 20 % — przy dozorowaniu 7—10 skazanych.

Prezes Rady Ministrów: L. Miller

§ 13. 1. Przepisy § 4—12 stosuje si´ odpowiednio

do innych zak∏adów pracy, placówek s∏u˝by zdrowia

lub opieki spo∏ecznej i instytucji albo organizacji niosàcych pomoc charytatywnà, wzgl´dnie reprezentujàcych spo∏ecznoÊç lokalnà, wskazanych przez sàd za ich

zgodà wyra˝onà na piÊmie.

———————

3) Niniejsze rozporzàdzenie by∏o poprzedzone rozporzàdze-

niem Rady Ministrów z dnia 25 sierpnia 1998 r. w sprawie

wyznaczania zak∏adów pracy, w których jest wykonywana

kara ograniczenia wolnoÊci oraz praca spo∏ecznie u˝yteczna orzeczona w zamian nieÊciàgalnej grzywny, szczegó∏owych obowiàzków tych zak∏adów w zakresie zatrudniania

skazanych i zasad gospodarowania uzyskanymi z tego tytu∏u Êrodkami oraz przys∏ugujàcych ulg zak∏adom (Dz. U.

Nr 113, poz. 720), utrzymanym w mocy na podstawie

art. 8 ustawy z dnia 24 lipca 2003 r. o zmianie ustawy

— Kodeks karny wykonawczy oraz niektórych innych

ustaw (Dz. U. Nr 142, poz. 1380).

2. Podmioty, o których mowa w ust. 1, mogà zg∏aszaç prezesowi sàdu rejonowego w∏aÊciwego ze

wzgl´du na ich siedzib´ gotowoÊç przyj´cia skazanych

skierowanych przez sàd w celu wykonywania pracy,

okreÊlajàc liczb´ skazanych mogàcych jà wykonywaç

545

ROZPORZÑDZENIE RADY MINISTRÓW

z dnia 30 marca 2004 r.

w sprawie Funduszu Gwarancyjnego

Na podstawie art. 185 ust. 3 pkt 1—5 ustawy z dnia

28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych (Dz. U. Nr 139, poz. 934, z póên.

zm.1)) zarzàdza si´, co nast´puje

§ 1. Rozporzàdzenie okreÊla

1) wysokoÊç i zasady dokonywania wp∏at do cz´Êci

podstawowej Funduszu Gwarancyjnego, z zastrze˝eniem, ˝e ca∏kowita wartoÊç Êrodków cz´Êci podstawowej Funduszu Gwarancyjnego nie mo˝e

przekraczaç 0,1 % wartoÊci aktywów netto wszystkich otwartych funduszy, chyba ˝e wartoÊç zobowiàzaƒ Funduszu Gwarancyjnego wobec otwartych funduszy emerytalnych przekracza t´ wielkoÊç;

2) sposób ustalania przez powszechne towarzystwo

wielkoÊci Êrodków, które powinny byç przekazywane na rachunek cz´Êci dodatkowej Funduszu

Gwarancyjnego;

———————

1) Zmiany wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U.

z 1998 r. Nr 98, poz. 610, Nr 106, poz. 668 i Nr 162,

poz. 1118, z 1999 r. Nr 110, poz. 1256, z 2000 r. Nr 60,

poz. 702, z 2001 r. Nr 8, poz. 64 i Nr 110, poz. 1189, z 2002 r.

Nr 25, poz. 253, Nr 153, poz. 1271 i Nr 241, poz. 2074 oraz

z 2003 r. Nr 124, poz. 1153, Nr 166, poz. 1609 i Nr 170,

poz. 1651.

3) sposób wycofywania przez powszechne towarzystwo nadwy˝ek Êrodków z rachunku cz´Êci dodatkowej Funduszu Gwarancyjnego;

4) sposób i tryb wnoszenia wp∏at do cz´Êci podstawowej Funduszu Gwarancyjnego, a tak˝e sposób

i tryb dzia∏ania cz´Êci podstawowej Funduszu

Gwarancyjnego, w tym lokowania jego Êrodków;

5) sposób gospodarowania Êrodkami cz´Êci podstawowej Funduszu Gwarancyjnego, wysokoÊç op∏at

wnoszonych do Krajowego Depozytu za administrowanie cz´Êcià podstawowà Funduszu i tryb

ich wnoszenia, szczegó∏owe warunki i tryb dokonywania wyp∏at z tych Êrodków oraz ich zwrotu

powszechnym towarzystwom, a tak˝e sposób dokonywania rozliczeƒ z powszechnymi towarzystwami, które zaprzesta∏y dokonywania wp∏at

wskutek zakoƒczenia dzia∏alnoÊci okreÊlonej

w ustawie z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji

i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych.

§ 2. Ilekroç w rozporzàdzeniu jest mowa o

1) ustawie — oznacza to ustaw´ z dnia 28 sierpnia

1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy

emerytalnych;

2) Krajowym Depozycie — oznacza to Krajowy Depozyt Papierów WartoÊciowych S.A.;

544

ROZPORZÑDZENIE RADY MINISTRÓW

z dnia 23 marca 2004 r.

w sprawie podmiotów, w których jest wykonywana kara ograniczenia wolnoÊci

oraz praca spo∏ecznie u˝yteczna

Na podstawie art. 58 § 4 ustawy z dnia 6 czerwca

1997 r. — Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. Nr 90,

poz. 557, z póên. zm.1)) zarzàdza si´, co nast´puje

2. W∏aÊciwy organ samorzàdu terytorialnego prowadzi wykaz podmiotów zawierajàcy w szczególnoÊci