Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

1.

Ustawa reguluje opodatkowanie podatkiem od towarów i usług.

2.

Podatek od towarów i usług stanowi dochód budżetu państwa.

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o

1)

terytorium kraju - rozumie się przez to terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

państwie członkowskim - rozumie się przez to państwo członkowskie Wspólnoty Europejskiej;

3)

terytorium Wspólnoty - rozumie się przez to terytoria państw członkowskich Wspólnoty

Europejskiej, z tym że na potrzeby stosowania tej ustawy

a)

Księstwo Monako traktuje się jako terytorium Republiki Francuskiej, wyspę Man traktuje

się jako terytorium Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej,

b)

następujące terytoria poszczególnych państw członkowskich traktuje się jako wyłączone

z terytorium Wspólnoty Europejskiej

-

wyspę Helgoland, terytorium Buesingen - z Republiki Federalnej Niemiec,

-

Ceutę, Melillę, Wyspy Kanaryjskie - z Królestwa Hiszpanii,

-

Livigno, Campione d'Italia, włoską część jeziora Lugano - z Republiki Włoskiej,

-

departamenty zamorskie Republiki Francuskiej - z Republiki Francuskiej,

-

Górę Athos - z Republiki Greckiej,

-

Wyspy Alandzkie - z Republiki Finlandii;

4)

terytorium państwa członkowskiego - rozumie się przez to terytorium państwa wchodzące

w skład terytorium Wspólnoty;

5)

terytorium państwa trzeciego - rozumie się przez to terytorium państwa niewchodzące

w skład terytorium Wspólnoty;

6)

towarach - rozumie się przez to rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii,

budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu

podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie

przepisów o statystyce publicznej, a także grunty;

7)

imporcie towarów - rozumie się przez to przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego

na terytorium kraju;

8)

eksporcie towarów - rozumie się przez to potwierdzony przez urząd celny wyjścia wywóz

towarów z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty w wykonaniu czynności określonych

w art. 7 ust. 1 pkt 1-4, jeżeli wywóz dokonywany jest przez

a)

dostawcę lub w jego imieniu, lub

b)

nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub w jego imieniu;

9)

imporcie usług - rozumie się przez to świadczenie usług, z tytułu wykonania których

podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4;

10)

nowych środkach transportu - rozumie się przez to przeznaczone do transportu osób

lub towarów

a)

pojazdy lądowe wymienione w poz. 1-4, 9, 10 i 15-20 załącznika nr 1 do ustawy, napędzane

silnikiem o pojemności skokowej większej niż 48 centymetrów sześciennych lub o mocy

większej niż 7,2 kilowatów, jeżeli przejechały nie więcej niż 6 000 kilometrów lub

od momentu dopuszczenia ich do użytku upłynęło nie więcej niż 6 miesięcy; za moment

dopuszczenia do użytku pojazdu lądowego uznaje się dzień, w którym został on pierwszy

raz zarejestrowany w celu dopuszczenia do ruchu drogowego lub w którym po raz pierwszy

podlegał on obowiązkowi rejestracji w celu dopuszczenia do ruchu drogowego w zależności

od tego, która z tych dat jest wcześniejsza; jeżeli nie można ustalić dnia pierwszej

rejestracji pojazdu lądowego lub dnia, w którym podlegał on pierwszej rejestracji,

za moment dopuszczenia do użytku tego pojazdu uznaje się dzień, w którym został on

wydany przez producenta pierwszemu nabywcy, lub dzień, w którym został po raz pierwszy

użyty dla celów demonstracyjnych przez producenta,

b)

pojazdy wodne wymienione w poz. 5-8 załącznika nr 1 do ustawy, o długości większej

niż 7,5 metra, jeżeli były używane nie dłużej niż 100 godzin roboczych na wodzie lub

od momentu ich dopuszczenia do użytku upłynęło nie więcej niż 3 miesiące, z wyjątkiem

statków morskich, o których mowa w art. 83 ust. 1 pkt 1; za moment dopuszczenia do

użytku pojazdu wodnego uznaje się dzień, w którym został on wydany przez producenta

pierwszemu nabywcy, lub dzień, w którym został po raz pierwszy użyty dla celów demonstracyjnych

przez producenta,

c)

statki powietrzne wymienione w poz. 11-14 załącznika nr 1 do ustawy, o maksymalnej

masie startowej większej niż 1 550 kilogramów, jeżeli były używane nie dłużej niż

40 godzin roboczych lub od momentu ich dopuszczenia do użytku upłynęło nie więcej

niż 3 miesiące, z wyjątkiem statków powietrznych, o których mowa w art. 83 ust. 1

pkt 6; za moment dopuszczenia do użytku statku powietrznego uznaje się dzień, w którym

został on wydany przez producenta pierwszemu nabywcy, lub dzień, w którym został po

raz pierwszy użyty dla celów demonstracyjnych przez producenta;

11)

podatku od wartości dodanej - rozumie się przez to podatek od wartości dodanej nakładany

na terytorium państwa członkowskiego, z wyjątkiem podatku od towarów i usług nakładanego

tą ustawą;

12)

obiektach budownictwa mieszkaniowego - rozumie się przez to budynki mieszkalne rodzinne

stałego zamieszkania, sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych

111 - Budynki mieszkalne jednorodzinne, 112 - Budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe,

ex 113 - Budynki zbiorowego zamieszkania - wyłącznie: budynki kościołów i innych związków

wyznaniowych, klasztory, domy zakonne, plebanie, kurie, rezydencje biskupie oraz rezydencje

Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej;

13)

urzędzie skarbowym - rozumie się przez to urząd skarbowy, którym kieruje właściwy

dla podatnika naczelnik urzędu skarbowego;

14)

pierwszym zasiedleniu - rozumie się przez to wydanie pierwszemu nabywcy lub pierwszemu

użytkownikowi obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części do użytkowania w

wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu;

15)

działalności rolniczej - rozumie się przez to produkcję roślinną i zwierzęcą, w tym

również produkcję materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego,

produkcję warzywniczą, gruntową, szklarniową i pod folią, produkcję roślin ozdobnych,

grzybów uprawnych i sadowniczą, chów, hodowlę i produkcję materiału zarodowego zwierząt,

ptactwa i owadów użytkowych, produkcję zwierzęcą typu przemysłowego lub fermowego

oraz chów i hodowlę ryb i innych organizmów żyjących w wodzie, a także uprawy w szklarniach

i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin „in

vitro”, fermową hodowlę i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowlę

i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, chów i hodowlę dżdżownic, entomofagów

i jedwabników, prowadzenie pasiek oraz chów i hodowlę innych zwierząt poza gospodarstwem

rolnym oraz sprzedaż produktów gospodarki leśnej i łowieckiej, z wyjątkiem drewna

okrągłego z drzew tropikalnych (PKWiU 02.01.13) oraz bambusa (PKWiU 02.01.42-00.11),

a także świadczenie usług rolniczych;

16)

gospodarstwie rolnym - rozumie się przez to gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów

o podatku rolnym;

17)

gospodarstwie leśnym - rozumie się przez to gospodarstwo prowadzone przez podatnika,

na którym ciąży obowiązek podatkowy w podatku leśnym;

18)

gospodarstwie rybackim - rozumie się przez to prowadzenie działalności w zakresie

chowu i hodowli ryb oraz innych organizmów żyjących w wodzie;

19)

rolniku ryczałtowym - rozumie się przez to rolnika dokonującego dostawy produktów

rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej lub świadczącego usługi rolnicze,

korzystającego ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3, z wyjątkiem

rolnika obowiązanego na podstawie odrębnych przepisów do prowadzenia ksiąg rachunkowych;

20)

produktach rolnych - rozumie się przez to towary wymienione w załączniku nr 2 do ustawy;

21)

usługach rolniczych - rozumie się przez to usługi wymienione w załączniku nr 2 do

ustawy;

22)

sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług

na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów;

23)

sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju - rozumie się przez to dostawę towarów wysyłanych

lub transportowanych przez podatnika podatku od towarów i usług lub na jego rzecz

z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju,

które jest państwem przeznaczenia dla wysyłanego lub transportowanego towaru, pod

warunkiem że dostawa dokonywana jest na rzecz

a)

podatnika podatku od wartości dodanej lub osoby prawnej niebędącej podatnikiem podatku

od wartości dodanej, którzy nie mają obowiązku rozliczania wewnątrzwspólnotowego nabycia

towarów, o którym mowa w art. 9, lub

b)

innego niż wymieniony w lit. a podmiotu niebędącego podatnikiem podatku od wartości

dodanej;

24)

sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju - rozumie się przez to dostawę towarów wysyłanych

lub transportowanych przez podatnika podatku od wartości dodanej lub na jego rzecz

z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju na terytorium kraju,

które jest państwem przeznaczenia dla wysyłanego lub transportowanego towaru, pod

warunkiem że dostawa jest dokonywana na rzecz

a)

podatnika lub osoby prawnej niebędącej podatnikiem w rozumieniu art. 15, którzy nie

mają obowiązku rozliczania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w

art. 9, lub

b)

innego niż wymieniony w lit. a podmiotu, niebędącego podatnikiem w rozumieniu art.

15 i niemającego obowiązku rozliczania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym

mowa w art. 9;

25)

małym podatniku - rozumie się przez to podatnika podatku od towarów i usług

a)

u którego wartość sprzedaży (wraz z kwotą podatku) nie przekroczyła w poprzednim roku

podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 800 000 euro,

b)

prowadzącego przedsiębiorstwo maklerskie, zarządzającego funduszami powierniczymi,

będącego agentem, zleceniobiorcą lub inną osobą świadczącą usługi o podobnym charakterze,

z wyjątkiem komisu - jeżeli kwota prowizji lub innych postaci wynagrodzenia za wykonane

usługi (wraz z kwotą podatku) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej

w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 30 000 euro

- przy czym przeliczenia kwot wyrażonych w euro dokonuje się według średniego kursu

euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października

poprzedniego roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1 000 zł;

26)

usługach elektronicznych - rozumie się przez to usługi świadczone za pomocą Internetu

lub podobnej sieci elektronicznej, których świadczenie z natury zależne jest od technologii

informatycznej i z reguły usługi te są zautomatyzowane, wymagają niewielkiej interwencji

człowieka oraz niemożliwe jest ich wykonanie bez wykorzystania technologii informatycznej;

w szczególności usługami elektronicznymi są

a)

tworzenie i utrzymywanie stron internetowych, zdalne zarządzanie programami i sprzętem,

b)

dostarczanie oprogramowania oraz jego uaktualnień,

c)

dostarczanie obrazów, tekstu i informacji oraz udostępnianie baz danych,

d)

dostarczanie muzyki, filmów i gier, w tym gier losowych i hazardowych, jak również

przekazów o charakterze politycznym, kulturalnym, artystycznym, sportowym, naukowym

i rozrywkowym oraz informacji o wydarzeniach,

e)

usługi kształcenia korespondencyjnego

- do usług elektronicznych nie zalicza się usług nadawczych radiowych i telewizyjnych,

chyba że program radiowy lub telewizyjny jest nadawany wyłącznie za pośrednictwem

Internetu lub podobnej sieci elektronicznej, oraz usług telekomunikacyjnych;

27)

wyrobach akcyzowych zharmonizowanych - rozumie się przez to wyroby akcyzowe zharmonizowane

w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym;

28)

Ordynacji podatkowej - rozumie się przez to ustawę z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

(Dz. U. Nr 137, poz. 926, z późn. zm.;

29)

Prawie działalności gospodarczej - rozumie się przez to ustawę z dnia 19 listopada 1999 r. - Prawo działalności gospodarczej

(Dz. U. Nr 101, poz. 1178, z późn. zm..

1.

Właściwym dla podatnika organem podatkowym jest naczelnik urzędu skarbowego właściwy

ze względu na miejsce wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem

od towarów i usług, z zastrzeżeniem ust. 2-5.

2.

Jeżeli czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług są wykonywane

na terenie objętym zakresem działania dwóch lub więcej urzędów skarbowych, właściwość

miejscową ustala się dla

1)

osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej - ze względu

na adres siedziby;

2)

osób fizycznych - ze względu na miejsce zamieszkania.

3.

W przypadku podatników

1)

o których mowa w art. 16 i w art. 17, niebędących podatnikami w rozumieniu art. 15,

właściwym organem podatkowym jest

a)

dla osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej -

naczelnik urzędu skarbowego właściwy ze względu na adres siedziby,

b)

dla osób fizycznych - naczelnik urzędu skarbowego właściwy ze względu na miejsce zamieszkania;

2)

nieposiadających stałego miejsca zamieszkania lub siedziby na terytorium kraju - właściwym

organem podatkowym jest Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego Warszawa-Śródmieście.

4.

Jeżeli nie można ustalić właściwości miejscowej w sposób określony w ust. 1-3, właściwym

organem podatkowym jest Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego Warszawa-Śródmieście.

5.

Przepisy ust. 1-4 nie mają zastosowania w przypadkach, o których mowa w art. 33, 34,

37 ust. 1 i 3 oraz w art. 38.

Ulgi i zwolnienia podatkowe udzielone na podstawie odrębnych ustaw nie mają zastosowania

do podatku od towarów i usług.

1.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają

1)

odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

2)

eksport towarów;

3)

import towarów;

4)

wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

5)

wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

2.

Czynności określone w ust. 1 podlegają opodatkowaniu niezależnie od tego, czy zostały

wykonane z zachowaniem warunków oraz form określonych przepisami prawa.

3.

Przepisy ust. 1 stosuje się również do towarów, o których mowa w art. 14. Przepis

ust. 2 stosuje się odpowiednio.

Przepisów ustawy nie stosuje się do

1)

transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zakładu (oddziału) samodzielnie sporządzającego

bilans;

2)

czynności, które nie mogą być przedmiotem prawnie skutecznej umowy;

3)

działalności w zakresie gier losowych, zakładów wzajemnych, gier na automatach i gier

na automatach o niskich wygranych, podlegającej opodatkowaniu podatkiem od gier na

zasadach określonych w odrębnej ustawie.

1.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie

prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również

1)

przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu

takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za

odszkodowanie;

2)

wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym

charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej

płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych

tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;

3)

wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również

wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;

4)

wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant

zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;

5)

ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie

spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego

lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu,

a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności

lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka

spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego.

2.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie

przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane

z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, w szczególności

1)

przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w

tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni

i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,

2)

wszelkie inne przekazanie towarów bez wynagrodzenia, w szczególności darowizny

- jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę

podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części.

3.

Przepisu ust. 2 nie stosuje się do przekazywanych prezentów o małej wartości i próbek,

jeżeli ich przekazanie (wręczenie) wiązało się bezpośrednio z prowadzonym przez podatnika

przedsiębiorstwem.

4.

Przez prezenty o małej wartości, o których mowa w ust. 3, rozumie się przekazywane

(wręczane) przez podatnika jednej osobie towary o łącznej wartości nieprzekraczającej

w roku podatkowym 50 zł, przy czym łączna wartość prezentów w roku podatkowym nie

może być wyższa niż 0,125% wartości sprzedaży opodatkowanej podatnika w poprzednim

roku podatkowym, z zastrzeżeniem ust. 5 i 6.

5.

W przypadku gdy podatnik w poprzednim roku podatkowym wykonywał czynności opodatkowane

w okresie krótszym niż 12 miesięcy, ale nie krótszym niż 1 miesiąc, łączna wartość

prezentów w roku podatkowym nie może być wyższa niż 0,125% iloczynu liczby 12 oraz

średniej miesięcznej wartości sprzedaży opodatkowanej w pełnych miesiącach, w których

podatnik wykonywał czynności opodatkowane w poprzednim roku podatkowym.

6.

W przypadku gdy podatnik w poprzednim roku podatkowym nie wykonywał czynności opodatkowanych

lub wykonywał je w okresie krótszym niż 1 miesiąc, łączna wartość prezentów w roku

podatkowym nie może być wyższa niż 0,125% iloczynu liczby pełnych miesięcy pozostałych

w danym roku podatkowym oraz wartości sprzedaży opodatkowanej za pierwszy pełny miesiąc,

w którym podatnik w danym roku podatkowym wykonał czynności opodatkowane. Jeżeli podatnik

w danym roku wykonuje czynności opodatkowane w okresie krótszym niż 1 miesiąc, do

wyliczenia łącznej wartości prezentów, o której mowa w zdaniu pierwszym, przyjmuje

się odpowiednio wartość średniej dziennej sprzedaży opodatkowanej oraz liczbę dni

pozostałych w danym roku podatkowym.

7.

Przez próbkę, o której mowa w ust. 3, rozumie się najmniejszą ilość towaru pobraną

z dużej partii, która zachowuje skład oraz wszystkie właściwości fizyczne, fizykochemiczne

i chemiczne lub biologiczne towaru, przy czym ilość lub wartość przekazywanych (wręczanych)

przez podatnika próbek nie wskazuje na działanie mające charakter handlowy.

8.

W przypadku gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru w ten sposób,

że pierwszy z nich wydaje ten towar bezpośrednio ostatniemu w kolejności nabywcy,

uznaje się, że dostawy towarów dokonał każdy z podmiotów biorących udział w tych czynnościach.

9.

Przez umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub inne umowy o podobnym charakterze, o których

mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się umowy w wyniku których, zgodnie z przepisami o podatku

dochodowym, odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający oraz umowy leasingu w rozumieniu

tych przepisów, których przedmiotami są grunty.

1.

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie

na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości

prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również

1)

przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w

jakiej dokonano czynności prawnej;

2)

zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności

lub sytuacji;

3)

świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego

w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

2.

Nieodpłatne świadczenie usług niebędące dostawą towarów na cele osobiste podatnika

lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy,

członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,

członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług, jeżeli

nie są one związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, a podatnikowi przysługiwało prawo

do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów

i usług związanych z tymi usługami, w całości lub w części, traktuje się jak odpłatne

świadczenie usług.

3.

Usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej

są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych.

1.

Przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie

się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej

dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż

terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego

dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że

1)

nabywcą towarów jest

a)

podatnik, o którym mowa w art. 15, lub podatnik podatku od wartości dodanej, a nabywane

towary mają służyć czynnościom wykonywanym przez niego jako podatnika,

b)

osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w lit. a

- z zastrzeżeniem art. 10;

2)

dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w pkt 1 lit. a.

3.

Przepis ust. 1 stosuje się również w przypadku, gdy

1)

nabywcą jest podmiot inny niż wymieniony w ust. 2 pkt 1,

2)

dokonującym dostawy towarów jest podmiot inny niż wymieniony w ust. 2 pkt 2

- jeżeli przedmiotem nabycia są nowe środki transportu.

1.

Wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 9 ust. 1 i 2, nie występuje

w przypadku, gdy

1)

dotyczy towarów, do których miałyby odpowiednio zastosowanie przepisy art. 45 ust.

1 pkt 9, art. 80, art. 83 ust. 1 pkt 1, 3, 6, 10 i 18, z uwzględnieniem warunków określonych

w tych przepisach;

2)

dotyczy towarów innych niż wymienione w pkt 1 nabywanych przez

a)

rolników ryczałtowych dla prowadzonej przez nich działalności rolniczej,

b)

podatników, którzy wykonują jedynie czynności inne niż opodatkowane podatkiem i którym

nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego

przy nabyciu towarów i usług,

c)

podatników zwolnionych od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9,

d)

osoby prawne, które nie są podatnikami

- jeżeli całkowita wartość wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów na terytorium kraju

nie przekroczyła w trakcie roku podatkowego kwoty wyrażonej w złotych odpowiadającej

równowartości 10 000 euro;

3)

dostawa towarów, w wyniku której ma miejsce wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów na

terytorium kraju

a)

nie stanowiła u podatnika, o którym mowa w art. 15, albo nie stanowiłaby u podatnika

podatku od wartości dodanej dostawy towarów, o której mowa w art. 7, lub stanowiła

albo stanowiłaby taką dostawę towarów, ale dokonywaną przez podatnika, o którym mowa

w art. 113 ust. 1 i 9, albo podatnika podatku od wartości dodanej, do którego miałyby

zastosowanie podobne zwolnienia, z wyjątkiem, gdy przedmiotem dostawy są nowe środki

transportu, lub

b)

stanowiłaby dostawę towarów, o której mowa w art. 22 ust. 1 pkt 2;

4)

dostawa towarów, o których mowa w art. 120 ust. 1, w wyniku której ma miejsce wewnątrzwspólnotowe

nabycie towarów na terytorium kraju, jest opodatkowana podatkiem od wartości dodanej

na terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów na

zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w art. 120 ust. 4, a nabywca posiada

dokumenty jednoznacznie potwierdzające nabycie towarów na tych zasadach;

5)

dostawa towarów, o których mowa w art. 120 ust. 1, w wyniku której ma miejsce wewnątrzwspólnotowe

nabycie towarów na terytorium kraju, jest dokonywana przez organizatora aukcji (licytacji)

oraz do dostawy tej zastosowano szczególne zasady opodatkowania podatkiem od wartości

dodanej obowiązujące w państwie członkowskim rozpoczęcia transportu lub wysyłki, stosowane

do dostaw towarów dokonywanych przez organizatora aukcji (licytacji), wyłączające

uznanie dostawy towarów za czynność odpowiadającą wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów,

pod warunkiem posiadania przez nabywcę dokumentów jednoznacznie potwierdzających nabycie

towarów na tych szczególnych zasadach.

2.

Przepis ust. 1 pkt 2 stosuje się, jeżeli całkowita wartość wewnątrzwspólnotowego nabycia

towarów na terytorium kraju nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym kwoty wyrażonej

w złotych odpowiadającej równowartości 10 000 euro, obliczonej na ten poprzedni rok

zgodnie z ust. 9.

3.

Przepisów ust. 1 pkt 2 i ust. 2 nie stosuje się, jeżeli przedmiotem nabycia są

1)

nowe środki transportu;

2)

wyroby akcyzowe zharmonizowane.

4.

Przy ustalaniu wartości, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i ust. 2, nie wlicza się kwoty

podatku od wartości dodanej należnego lub zapłaconego na terytorium państwa członkowskiego,

z którego towary te są wysyłane lub transportowane. Do wartości, o których mowa w

zdaniu pierwszym, nie wlicza się wartości z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów,

o których mowa w ust. 3.

5.

W przypadku gdy u podmiotów, u których zgodnie z ust. 1 pkt 2 nie występuje wewnątrzwspólnotowe

nabycie towarów, zostaje przekroczona kwota, o której mowa w ust. 1 pkt 2, uznaje

się, że wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów ma miejsce od momentu przekroczenia tej

kwoty.

6.

Wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów może mieć zastosowanie w przypadkach, o których

mowa w ust. 1 pkt 2, do podatników oraz osób prawnych niebędących podatnikami, pod

warunkiem złożenia przez te podmioty naczelnikowi urzędu skarbowego pisemnego oświadczenia

o wyborze opodatkowania tych czynności.

7.

Oświadczenie składa się przed dokonaniem wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, od

którego nabycia te mają być rozliczane przez te podmioty na terytorium kraju, i obowiązuje

ono przez 2 kolejne lata, licząc od końca miesiąca, w którym zostało złożone.

8.

Podatnicy, o których mowa w ust. 6, mogą ponownie skorzystać z wyłączenia, o którym

mowa w ust. 1, jeżeli zawiadomią pisemnie naczelnika urzędu skarbowego o rezygnacji

z opodatkowania przed początkiem miesiąca, w którym rezygnują z opodatkowania, nie

wcześniej jednak niż po upływie terminu określonego w ust. 7.

9.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

w terminie do dnia 31 grudnia roku poprzedzającego rok podatkowy, kwotę, o której

mowa w ust. 1 pkt 2, obliczoną według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy

Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego rok podatkowy,

w zaokrągleniu do 100 zł.

1.

Przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem, o którym mowa w art.

5 ust. 1 pkt 4, rozumie się również przemieszczenie towarów przez podatnika podatku

od wartości dodanej lub na jego rzecz, należących do tego podatnika, z terytorium

państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju na terytorium kraju, jeżeli towary

te zostały przez tego podatnika na terytorium tego innego państwa członkowskiego w

ramach prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte, w tym

również w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, albo zaimportowane, i towary

te mają służyć czynnościom wykonywanym przez niego jako podatnika na terytorium kraju.

2.

Wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, ma zastosowanie również do przemieszczenia towarów przez siły

zbrojne Państw-Stron Traktatu Północnoatlantyckiego lub przez towarzyszący im personel cywilny z terytorium państwa członkowskiego innego

niż terytorium kraju na terytorium kraju, w przypadku gdy towary nie zostały przez

nich nabyte zgodnie ze szczególnymi zasadami regulującymi opodatkowanie podatkiem

od wartości dodanej na krajowym rynku jednego z państw członkowskich dla sił zbrojnych

Państw-Stron Traktatu Północnoatlantyckiego, jeżeli import tych towarów nie mógłby

korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 45 ust. 1 pkt 9.

1.

Przemieszczenia towarów, o którym mowa w art. 11 ust. 1, przez podatnika podatku od

wartości dodanej lub na jego rzecz nie uznaje się za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów,

w przypadku gdy

1)

towary są instalowane lub montowane, z próbnym uruchomieniem lub bez niego, dla których

miejscem dostawy zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 2 jest terytorium kraju, jeżeli towary

te są przemieszczane przez tego podatnika dokonującego ich dostawy lub na jego rzecz;

2)

przemieszczenie towarów następuje w ramach sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju;

3)

towary są przemieszczane na pokładach statków, samolotów lub pociągów w trakcie części

transportu pasażerów, o której mowa w art. 22 ust. 5, z przeznaczeniem dokonania ich

dostawy przez tego podatnika lub na jego rzecz na pokładach tych pojazdów;

4)

towary mają być przedmiotem czynności odpowiadającej eksportowi towarów dokonanej

przez tego podatnika na terytorium państwa członkowskiego, z którego są przemieszczane

na terytorium kraju, pod warunkiem że

a)

od momentu, w którym towary przemieszczono na terytorium kraju, do momentu opuszczenia

przez te towary terytorium Wspólnoty, w wykonaniu czynności odpowiadającej eksportowi

towarów, upłynęło nie więcej niż 90 dni,

b)

towary na terytorium państwa członkowskiego, z którego są przemieszczane, zostały,

w związku z czynnością odpowiadającą eksportowi towarów, objęte procedurą wywozu na

podstawie przepisów celnych;

5)

towary mają być przedmiotem czynności odpowiadającej wewnątrzwspólnotowej dostawie

towarów dokonanej przez tego podatnika na terytorium państwa członkowskiego, z którego

są przemieszczane na terytorium kraju, pod warunkiem że od momentu, w którym towary

przemieszczono na terytorium kraju, do momentu opuszczenia przez te towary terytorium

kraju, w wykonaniu czynności odpowiadającej wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów,

nie upłynęło więcej niż 90 dni;

6)

na towarach mają zostać na terytorium kraju wykonane usługi na rzecz tego podatnika,

pod warunkiem że towary po wykonaniu tych usług zostaną niezwłocznie, nie później

jednak niż w terminie 30 dni od dnia wykonania usługi, z powrotem przemieszczone na

terytorium państwa członkowskiego, z którego zostały pierwotnie wywiezione;

7)

towary mają być czasowo używane na terytorium kraju, nie dłużej jednak niż przez 24

miesiące, dla świadczenia usług przez tego podatnika posiadającego siedzibę lub stałe

miejsce zamieszkania na terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub

transportu;

8)

towary mają być czasowo używane przez tego podatnika na terytorium kraju, nie dłużej

jednak niż przez 24 miesiące, pod warunkiem że import takich towarów z terytorium

państwa trzeciego na terytorium kraju z uwagi na ich przywóz czasowy byłby zwolniony

od cła.

2.

W przypadku gdy ustaną okoliczności, o których mowa w ust. 1, przemieszczenie towarów

uznaje się za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów.

1.

Przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5, rozumie

się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na

terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust.

2-8.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest

1)

podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych

na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;

2)

osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest zidentyfikowana

na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego

innym niż terytorium kraju;

3)

podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku

od wartości dodanej, działającymi w takim charakterze na terytorium państwa członkowskiego

innym niż terytorium kraju, niewymienionymi w pkt 1 i 2, jeżeli przedmiotem dostawy

są wyroby akcyzowe zharmonizowane, które, zgodnie z przepisami o podatku akcyzowym,

są objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy lub procedurą przemieszczania wyrobów

akcyzowych z zapłaconą akcyzą;

4)

podmiotem innym niż wymienione w pkt 1 i 2, działającym (zamieszkującym) w innym niż

Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, jeżeli przedmiotem dostawy są nowe środki

transportu.

3.

Za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów uznaje się również przemieszczenie przez podatnika,

o którym mowa w art. 15, lub na jego rzecz towarów należących do jego przedsiębiorstwa

z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju,

które zostały przez tego podatnika na terytorium kraju w ramach prowadzonego przez

niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte, w tym również w ramach wewnątrzwspólnotowego

nabycia towarów, albo sprowadzone na terytorium kraju w ramach importu towarów, jeżeli

mają służyć czynnościom wykonywanym przez niego jako podatnika na terytorium tego

innego państwa członkowskiego.

4.

Przemieszczenia towarów, o którym mowa w ust. 3, przez podatnika, o którym mowa w

art. 15, lub na jego rzecz nie uznaje się za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów,

w przypadku gdy

1)

towary są instalowane lub montowane, z próbnym uruchomieniem lub bez niego, dla których

miejscem dostawy zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 2 jest terytorium państwa członkowskiego

inne niż terytorium kraju, jeżeli towary te są przemieszczane przez tego podatnika

dokonującego ich dostawy lub na jego rzecz;

2)

przemieszczenie towarów następuje w ramach sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju;

3)

towary są przemieszczane na pokładach statków, samolotów lub pociągów w trakcie transportu

pasażerskiego wykonywanego na terytorium Wspólnoty z przeznaczeniem dokonania ich

dostawy przez tego podatnika na pokładach tych pojazdów;

4)

towary mają być przedmiotem eksportu towarów przez tego podatnika, pod warunkiem że

podatnik posiada dokument celny potwierdzający rozpoczęcie procedury wywozu na terytorium

kraju, jeżeli wywóz z terytorium Wspólnoty jest potwierdzany przez urząd celny wyjścia

na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;

5)

towary mają być przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, o której mowa w

ust. 1 i 2, dokonanej przez tego podatnika, jeżeli przemieszczenie towarów następuje

na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego, do

którego dokonywana jest ta wewnątrzwspólnotową dostawa towarów;

6)

na towarach mają zostać wykonane usługi na terytorium państwa członkowskiego innym

niż terytorium kraju, na rzecz tego podatnika, pod warunkiem że towary po wykonaniu

tych usług zostaną z powrotem przemieszczone na terytorium kraju;

7)

towary mają być czasowo używane na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium

kraju, nie dłużej jednak niż przez 24 miesiące, w celu świadczenia usług przez tego

podatnika;

8)

towary mają być czasowo używane przez tego podatnika na terytorium państwa członkowskiego

innym niż terytorium kraju, nie dłużej jednak niż przez 24 miesiące, pod warunkiem

że import takich towarów z terytorium państwa trzeciego z uwagi na ich przywóz czasowy

byłby zwolniony od cła.

5.

W przypadku gdy ustaną okoliczności, o których mowa w ust. 4, przemieszczenie towarów

uznaje się za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

6.

Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje, jeżeli dokonującym dostawy jest podatnik,

o którym mowa w art. 15, który zgłosił zamiar dokonywania wewnątrzwspólnotowych dostaw

towarów i został zarejestrowany jako podatnik VAT UE zgodnie z art. 97, z zastrzeżeniem

ust. 7.

7.

Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje również wówczas, gdy dokonującymi dostawy

towarów są inne niż wymienione w ust. 6 podmioty, jeżeli przedmiotem dostawy są nowe

środki transportu.

8.

Za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów nie uznaje się dostawy towarów, o których mowa

w art. 83 ust. 1 pkt 1, 3, 6, 10 i 18.

1.

Opodatkowaniu podatkiem podlegają towary własnej produkcji i towary, które po nabyciu

nie były przedmiotem dostawy towarów, w przypadku

1)

rozwiązania spółki cywilnej lub handlowej niemającej osobowości prawnej;

2)

zaprzestania przez podatnika, o którym mowa w art. 15, będącego osobą fizyczną wykonywania

czynności podlegających opodatkowaniu, obowiązanego, na podstawie art. 96 ust. 6,

do zgłoszenia zaprzestania działalności naczelnikowi urzędu skarbowego.

2.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do podatników zwolnionych od podatku na podstawie

art. 113 ust. 1 i 9.

3.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w

art. 15, będący osobą fizyczną nie wykonywał czynności podlegających opodatkowaniu

co najmniej przez 10 miesięcy.

4.

Przepisy ust. 1 i 3 stosuje się do towarów, w stosunku do których przysługiwało prawo

do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

5.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 3, podatnicy są obowiązani sporządzić spis

z natury towarów na dzień rozwiązania spółki lub zaprzestania wykonywania czynności

podlegających opodatkowaniu, zwany dalej „spisem z natury”. Podatnicy są obowiązani

1)

sporządzić spis z natury w terminie 14 dni, licząc od dnia rozwiązania spółki lub

zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu, oraz

2)

zawiadomić o dokonanym spisie z natury, o ustalonej wartości i o kwocie podatku należnego

naczelnika urzędu skarbowego w terminie 7 dni, licząc od dnia zakończenia tego spisu.

6.

Obowiązek podatkowy w przypadku, o którym mowa w ust. 1, powstaje w dniu, w którym

powinien być sporządzony spis z natury, nie później jednak niż 14. dnia, licząc od

dnia rozwiązania spółki lub zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu.

7.

Dostawa towarów dokonywana przez byłych wspólników spółek, o których mowa w ust. 1

pkt 1, której przedmiotem są towary objęte spisem z natury, podlega zwolnieniu od

podatku przez okres 12 miesięcy od dnia, o którym mowa w ust. 6, pod warunkiem rozliczenia

podatku od towarów objętych spisem z natury.

8.

Podstawą opodatkowania jest wartość towarów podlegających spisowi z natury, ustalona

zgodnie z art. 29 ust. 10.

9.

W przypadku gdy w rozliczeniu podatku za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy,

o którym mowa w ust. 6, kwota podatku naliczonego jest wyższa od kwoty podatku należnego,

podatnikowi przysługuje prawo zwrotu z urzędu skarbowego różnicy podatku. Przepisy

art. 87 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

10.

Do rozliczenia podatku od towarów objętych spisem z natury przepisy art. 99 stosuje

się odpowiednio.

1.

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej

oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa

w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

2.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców,

w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność

osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo

w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy.

Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów

lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

3.

Za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 1, nie uznaje

się czynności

1)

z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 12 ust. 1-6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

(Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, z późn. zm.;

2)

wykonywanych przez osobę fizyczną na podstawie umowy agencyjnej, umowy zlecenia lub

innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z Kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące umowy zlecenia, albo umowy o dzieło, jeżeli umowę

taką zawarła z pracodawcą, z którym pozostaje w stosunku pracy, lub jeżeli w ramach

takiej umowy wykonuje pracę na rzecz pracodawcy, z którym pozostaje w stosunku pracy;

3)

z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2-8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli z tytułu wykonania tych czynności osoby te są związane ze zlecającym wykonanie

tych czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie

czynności i wykonującym zlecane czynności co do warunków wykonywania tych czynności,

wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności.

4.

W przypadku osób fizycznych prowadzących wyłącznie gospodarstwo rolne, leśne lub rybackie

za podatnika uważa się osobę, która złoży zgłoszenie rejestracyjne, o którym mowa

w art. 96 ust. 1.

5.

Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio do osób fizycznych prowadzących wyłącznie działalność

rolniczą w innych niż wymienione w ust. 4 przypadkach.

6.

Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te

organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji

których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych

umów cywilnoprawnych.

7.

Podatnicy, o których mowa w ust. 1, nieposiadający siedziby, stałego miejsca prowadzenia

działalności lub stałego miejsca zamieszkania na terytorium kraju, podlegający obowiązkowi

zarejestrowania się jako podatnicy VAT czynni, o których mowa w art. 96 ust. 4, są

obowiązani ustanowić przedstawiciela podatkowego.

8.

Przedstawicielem podatkowym może być osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca

osobowości prawnej, posiadające siedzibę na terytorium kraju, lub osoba fizyczna posiadająca

stałe miejsce zamieszkania na terytorium kraju.

9.

Przedstawiciel podatkowy odpowiada solidarnie z podatnikiem za zobowiązanie podatkowe

podatnika, którego reprezentuje.

10.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia

1)

określi dodatkowe warunki, jakie musi spełniać podmiot, który może być ustanowiony

przedstawicielem podatkowym, tryb ustanawiania przedstawiciela podatkowego, a także

czynności, jakie może on wykonywać,

2)

może określić przypadki, w których nie ma konieczności ustanawiania przedstawiciela

podatkowego

- uwzględniając konieczność zapewnienia prawidłowego rozliczenia podatku przez podmioty

nieposiadające siedziby, stałego miejsca prowadzenia działalności lub stałego miejsca

zamieszkania na terytorium kraju.

Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości

prawnej oraz osoby fizyczne, niebędące podatnikami, o których mowa w art. 15, jeżeli

dokonują wewnątrzwspólnotowej dostawy nowych środków transportu, w przypadku gdy okoliczności

nie wskazują na zamiar wykonywania tej czynności w sposób częstotliwy.

1.

Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości

prawnej oraz osoby fizyczne

1)

na których ciąży obowiązek uiszczenia cła, również w przypadku, gdy na podstawie przepisów

celnych importowany towar jest zwolniony od cła albo cło na towar zostało zawieszone,

w części lub w całości, albo zastosowano preferencyjną, obniżoną lub zerową stawkę

celną;

2)

uprawnione do korzystania z procedury celnej obejmującej uszlachetnianie czynne, odprawę

czasową, przetwarzanie pod kontrolą celną, w tym również osoby, na które, zgodnie

z odrębnymi przepisami, zostały przeniesione prawa i obowiązki związane z tymi procedurami;

3)

dokonujące wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów;

4)

będące usługobiorcami usług świadczonych przez podatników posiadających siedzibę lub

miejsce zamieszkania albo pobytu poza terytorium kraju;

5)

nabywające towary, jeżeli dokonującym ich dostawy na terytorium kraju jest podatnik

nieposiadający siedziby, stałego miejsca prowadzenia działalności lub stałego miejsca

zamieszkania na terytorium kraju, z zastrzeżeniem art. 135-138;

6)

obowiązane do zapłaty podatku na podstawie art. 42 ust. 8 lub ust. 10.

2.

Przepisów ust. 1 pkt 4 i 5 nie stosuje się w przypadku usług i towarów, od których

podatek należny został rozliczony przez usługodawcę lub dokonującego dostawy towarów

na terytorium kraju, z wyłączeniem usług określonych w art. 27 ust. 3 oraz art. 28

ust. 3, 4, 6 i 7, dla których w każdym przypadku podatnikiem jest usługobiorca.

3.

W przypadkach wymienionych w art. 27 ust. 3 przepis ust. 1 pkt 4 stosuje się, jeżeli

usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, posiadający siedzibę, stałe miejsce

prowadzenia działalności lub stałe miejsce zamieszkania na terytorium kraju.

4.

W przypadkach wymienionych w art. 28 ust. 3, 4, 6 i 7 przepis ust. 1 pkt 4 stosuje

się, jeżeli usługobiorcą jest podmiot zarejestrowany jako podatnik VAT UE, zgodnie

z art. 97.

5.

Przepis ust. 1 pkt 5 stosuje się, jeżeli nabywcą jest podatnik, o którym mowa w art.

15, posiadający siedzibę, stałe miejsce prowadzenia działalności lub stałe miejsce

zamieszkania na terytorium kraju, albo osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym

mowa w art. 15, posiadająca siedzibę na terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 6.

6.

Przepisu ust. 1 pkt 5 nie stosuje się, jeżeli dostawa towarów dokonywana jest w ramach

sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju.

Organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

(Dz. U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968, z późn. zm. oraz komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania cywilnego są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie egzekucji, towarów będących

własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z naruszeniem obowiązujących przepisów.

1.

Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem

ust. 2-21, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1.

2.

Jeżeli podatnik wysyła towar nabywcy lub wskazanej przez niego osobie trzeciej, obowiązek

podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru jednej z tych osób.

3.

Jeżeli podatnik wydaje towar podmiotowi, o którym mowa w art. 30 ust. 1 pkt 4, obowiązek

podatkowy powstaje z chwilą otrzymania przez podatnika zapłaty za wydany towar, nie

później jednak niż w terminie 30 dni, licząc od dnia wykonania usługi przez ten podmiot.

4.

Jeżeli dostawa towaru lub wykonanie usługi powinny być potwierdzone fakturą, obowiązek

podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7. dniu,

licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi.

5.

Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio do faktur za częściowe wykonanie usługi.

6.

W eksporcie towarów obowiązek podatkowy powstaje z chwilą potwierdzenia przez urząd

celny wyjścia wywozu towaru poza terytorium Wspólnoty.

7.

Obowiązek podatkowy w imporcie towarów powstaje z chwilą powstania długu celnego,

z zastrzeżeniem ust. 8 i 9.

8.

W przypadku objęcia towarów procedurą celną: uszlachetniania czynnego w systemie ceł

zwrotnych, odprawy czasowej z częściowym zwolnieniem od należności celnych przywozowych,

przetwarzania pod kontrolą celną - obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów powstaje

z chwilą objęcia towarów tą procedurą.

9.

Jeżeli import towarów objęty jest procedurą celną: składu celnego, odprawy czasowej

z całkowitym zwolnieniem od należności celnych przywozowych, uszlachetniania czynnego

w systemie zawieszeń, tranzytu, a od towarów tych pobierane są opłaty wyrównawcze

lub opłaty o podobnym charakterze i nie powstaje jednocześnie dług celny - obowiązek

podatkowy powstaje z chwilą wymagalności tych opłat.

10.

W przypadku dostawy towarów, której przedmiotem są lokale i budynki, obowiązek podatkowy

powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż 30.

dnia, licząc od dnia wydania, z zastrzeżeniem ust. 13 pkt 10 i 11.

11.

Jeżeli przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi otrzymano część należności, w szczególności

przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania

w tej części.

12.

Przepis ust. 11 stosuje się odpowiednio w przypadku eksportu towarów, jeżeli otrzymano

co najmniej 50% ceny oraz gdy

1)

wywóz towarów nastąpi w ciągu 6 miesięcy, licząc od dnia otrzymania tej części należności;

2)

eksporter przedstawił w urzędzie skarbowym zabezpieczenie majątkowe kwoty zwrotu różnicy

podatku, o której mowa w art. 87 ust. 2.

13.

Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą

1)

upływu terminu płatności, jeżeli został on określony w umowie właściwej dla rozliczeń

z tytułu

a)

dostaw energii elektrycznej i cieplnej oraz gazu przewodowego,

b)

świadczenia usług telekomunikacyjnych i radiokomunikacyjnych, z zastrzeżeniem ust.

18,

c)

świadczenia usług wymienionych w poz. 138 i poz. 153 załącznika nr 3 do ustawy;

2)

otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż 30. dnia, licząc od

dnia wykonania usług

a)

transportu osób i ładunków kolejami, taborem samochodowym, statkami pełnomorskimi,

środkami transportu żeglugi śródlądowej i przybrzeżnej, promami, samolotami i śmigłowcami,

b)

spedycyjnych i przeładunkowych,

c)

w portach morskich i handlowych,

d)

budowlanych lub budowlano-montażowych;

3)

wystawienia faktury lub otrzymania całości lub części zapłaty z tytułu dostawy gazet,

magazynów, czasopism (PKWiU 22.12 i 22.13) oraz książek (PKWiU ex 22.11) - z wyłączeniem

książek adresowych o zasięgu krajowym, regionalnym i lokalnym, książek telefonicznych,

teleksów i telefaksów (PKWiU 22.11.20-60.10), nut, map i ulotek, nie wcześniej jednak

niż w dniu wydania i nie później niż 60. dnia, licząc od dnia wydania tych towarów;

jeżeli umowa przewiduje rozliczenie zwrotów wydawnictw, obowiązek podatkowy powstaje

z chwilą wystawienia faktury dokumentującej faktyczną dostawę, nie później niż po

upływie 120 dni, licząc od pierwszego dnia wydania tych wydawnictw;

4)

otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż z upływem terminu płatności

określonego w umowie lub fakturze - z tytułu świadczenia na terytorium kraju usług

najmu, dzierżawy, leasingu lub usług o podobnym charakterze, a także usług ochrony

osób oraz usług ochrony, dozoru i przechowywania mienia, usług w zakresie pośrednictwa

ubezpieczeniowego oraz usług stałej obsługi prawnej i biurowej;

5)

otrzymania całości lub części zapłaty - z tytułu dostawy złomu stalowego i żeliwnego,

złomu metali nieżelaznych, z wyłączeniem złomu metali szlachetnych

a)

niewsadowego, nie później jednak niż 20. dnia, licząc od dnia wysyłki złomu do jednostki,

która zgodnie z umową dokonuje kwalifikacji jakości,

b)

wsadowego, nie później jednak niż 30. dnia, licząc od dnia wysyłki złomu;

6)

otrzymania zapłaty - w przypadku dostawy wysyłkowej dokonywanej za zaliczeniem pocztowym;

7)

otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż z dniem wystawienia

faktury - z tytułu usług komunikacji miejskiej;

8)

otrzymania całości lub części zapłaty - z tytułu usług polegających na drukowaniu

gazet, magazynów, czasopism (PKWiU 22.12 i 22.13) oraz książek (PKWiU ex 22.11) -

z wyłączeniem książek adresowych o zasięgu krajowym, regionalnym i lokalnym, książek

telefonicznych, teleksów i telefaksów (PKWiU 22.11.20-60.10), nut, map i ulotek, oznaczonych

stosowanymi na podstawie odrębnych przepisów symbolami ISBN i ISSN, nie później jednak

niż 90. dnia, licząc od dnia wykonania usługi;

9)

otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż z upływem terminu płatności

określonego w umowie lub fakturze - z tytułu świadczenia na terytorium kraju usług,

o których mowa w art. 27 ust. 4 pkt 1;

10)

otrzymania całości lub części wkładu budowlanego lub mieszkaniowego, nie później jednak

niż z chwilą ustanowienia spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego

lub ustanowienia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu, lub przekształcenia

spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe

prawo do lokalu, lub ustanowienia odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu

o innym przeznaczeniu, lub wydania albo przeniesienia własności lokalu lub własności

domów jednorodzinnych w przypadku czynności

a)

ustanowienia na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej spółdzielczego lokatorskiego

prawa do lokalu mieszkalnego lub ustanowienia na rzecz członka spółdzielczego własnościowego

prawa do lokalu, lub ustanowienia na rzecz członka odrębnej własności lokalu mieszkalnego

lub lokalu o innym przeznaczeniu, lub przeniesienia własności lokalu w rozumieniu

przepisów o spółdzielniach mieszkaniowych,

b)

przeniesienia na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej własności domu jednorodzinnego

w rozumieniu przepisów o spółdzielniach mieszkaniowych;

11)

otrzymania całości lub części zapłaty, nie później niż z upływem terminu płatności

- z tytułu czynności wykonywanych na rzecz członków spółdzielni, którym przysługują

spółdzielcze prawa do lokali, członków spółdzielni będących właścicielami lokali lub

na rzecz właścicieli lokali, niebędących członkami spółdzielni, za które są pobierane

opłaty, zgodnie z art. 4 ust. 1, 2, 4 i 5 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych

(Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1116 oraz z 2004 r. Nr 19, poz. 177).

14.

Przepis ust. 13 pkt 2 lit. d stosuje się również do usług przyjmowanych częściowo,

których odbiór jest dokonywany na podstawie protokołów zdawczo-odbiorczych.

15.

W przypadkach określonych w ust. 10, 13 pkt 2-5 i 7-11 otrzymanie części zapłaty (ceny)

lub części wkładu budowlanego i mieszkaniowego powoduje powstanie obowiązku podatkowego

w tej części.

16.

W przypadku czynności, o których mowa w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, obowiązek podatkowy

powstaje zgodnie z ust. 1-5.

17.

W przypadku dokonywania dostawy towarów za pośrednictwem automatów obowiązek podatkowy

powstaje z chwilą wyjęcia pieniędzy lub żetonów z automatów, nie później jednak niż

w ostatnim dniu miesiąca.

18.

Przy świadczeniu usług telekomunikacyjnych obowiązek podatkowy powstaje z chwilą sprzedaży

żetonów, kart telefonicznych lub innych jednostek uprawniających do korzystania z

usług telekomunikacyjnych w systemie przedpłaconym, w przypadku gdy usługa jest realizowana

przy użyciu odpowiednio żetonów, kart lub innych jednostek.

19.

Przepisy ust. 1, 4, 5, 11, 13 pkt 1 lit. b i c, pkt 2, 4 i 7-9 oraz ust. 14-16 stosuje

się odpowiednio do importu usług.

20.

Przepisy ust. 1-4, 11, 13 pkt 1 lit. a, pkt 3 i 5 oraz ust. 16 i 17 stosuje się odpowiednio

do dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca.

21.

Obowiązek podatkowy z tytułu należnych na podstawie odrębnych przepisów dotacji, subwencji

i innych dopłat o podobnym charakterze powstaje z chwilą uznania rachunku bankowego

podatnika. W przypadku uznania rachunku bankowego podatnika zaliczką z tytułu dotacji,

subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze obowiązek podatkowy powstaje w tej

części.

22.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia,

późniejsze niż wymienione w ust. 1-21 oraz w art. 20 i art. 21 terminy powstania obowiązku

podatkowego, uwzględniając specyfikę wykonywania niektórych czynności, uwarunkowania

obrotu gospodarczego niektórymi towarami oraz przepisy Wspólnoty Europejskiej.

1.

W wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów obowiązek podatkowy powstaje 15. dnia miesiąca

następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towarów, z zastrzeżeniem ust.

2-4.

2.

W przypadku gdy przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 1, podatnik wystawił fakturę,

obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury.

3.

Jeżeli przed dokonaniem dostawy, o której mowa w ust. 1, otrzymano całość lub część

ceny, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury potwierdzającej otrzymanie

całości lub części ceny. Art. 19 ust. 12 pkt 2 stosuje się odpowiednio.

4.

W przypadku, o którym mowa w art. 13 ust. 5, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą

ustania okoliczności, o których mowa w art. 13 ust. 4.

5.

W wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów obowiązek podatkowy powstaje 15. dnia miesiąca

następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego

nabycia, z zastrzeżeniem ust. 6-9.

6.

W przypadku gdy przed terminem, o którym mowa w ust. 5, podatnik podatku od wartości

dodanej wystawił fakturę, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury.

7.

Przepis ust. 6 stosuje się odpowiednio do faktur wystawianych przez podatnika podatku

od wartości dodanej potwierdzających otrzymanie przez niego od podatnika całości lub

części należności przed dokonaniem dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego

nabycia towarów na terytorium kraju.

8.

W przypadku, o którym mowa w art. 12 ust. 2, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą

ustania okoliczności, o których mowa w art. 12 ust. 1.

9.

W przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia nowych środków transportu obowiązek podatkowy

powstaje z chwilą otrzymania tych towarów, nie później jednak niż z chwilą wystawienia

faktury przez podatnika podatku od wartości dodanej.

1.

Mały podatnik może wybrać metodę rozliczeń polegającą na tym, że obowiązek podatkowy

powstaje z dniem uregulowania całości lub części należności, nie później niż 90. dnia,

licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 2, 5 i 6,

po uprzednim pisemnym zawiadomieniu naczelnika urzędu skarbowego w terminie do końca

miesiąca poprzedzającego okres, za który będzie stosował tę metodę, zwaną dalej „metodą

kasową”. Uregulowanie należności w części powoduje powstanie obowiązku podatkowego

w tej części.

2.

W zakresie czynności, w stosunku do których obowiązek podatkowy powstał przed okresem,

za który podatnik rozlicza się metodą kasową, obowiązek podatkowy nie powstaje w terminie

określonym na podstawie ust. 1.

3.

Mały podatnik może zrezygnować z metody kasowej, nie wcześniej jednak niż po upływie

12 miesięcy, w trakcie których rozliczał się tą metodą, po uprzednim pisemnym zawiadomieniu

naczelnika urzędu skarbowego, w terminie do końca kwartału, w którym stosował tę metodę.

4.

Mały podatnik traci prawo do rozliczania podatku metodą kasową, począwszy od rozliczenia

za miesiąc następujący po kwartale, w którym przekroczył kwotę określoną w art. 2

pkt 25.

5.

W przypadku podatnika, który zrezygnował z metody kasowej lub utracił prawo do stosowania

tej metody, obowiązek podatkowy w stosunku do czynności wykonanych w okresie, kiedy

podatnik stosował tę metodę, powstaje w terminie określonym w ust. 1.

6.

Przepis ust. 1 nie narusza przepisów art. 14 ust. 6, art. 19 ust. 6-9, 12 i 17-21

oraz art. 20.

1.

Miejscem dostawy towarów jest w przypadku

1)

towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę

lub przez osobę trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia

wysyłki lub transportu do nabywcy;

2)

towarów, które są instalowane lub montowane, z próbnym uruchomieniem lub bez niego,

przez dokonującego ich dostawy lub przez podmiot działający na jego rzecz - miejsce,

w którym towary są instalowane lub montowane; nie uznaje się za instalację lub montaż

prostych czynności umożliwiających funkcjonowanie montowanego lub instalowanego towaru

zgodnie z jego przeznaczeniem;

3)

towarów niewysyłanych ani nietransportowanych - miejsce, w którym towary znajdują

się w momencie dostawy;

4)

dostawy towarów na pokładach statków, samolotów lub pociągów w trakcie części transportu

pasażerów wykonywanej na terytorium Wspólnoty - miejsce rozpoczęcia transportu pasażerów.

2.

W przypadku gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru w ten sposób,

że pierwszy z nich wydaje ten towar bezpośrednio ostatniemu w kolejności nabywcy,

przy czym towar ten jest wysyłany lub transportowany, to wysyłka lub transport tego

towaru jest przyporządkowana tylko jednej dostawie; jeżeli towar jest wysyłany lub

transportowany przez nabywcę, który dokonuje również jego dostawy, przyjmuje się,

że wysyłka lub transport jest przyporządkowana dostawie dokonanej dla tego nabywcy,

chyba że nabywca ten udowodni, że wysyłkę lub transport towaru należy zgodnie z zawartymi

przez niego warunkami dostawy przyporządkować jego dostawie.

3.

W przypadku, o którym mowa w ust. 2, dostawę towarów, która

1)

poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu rozpoczęcia

wysyłki lub transportu towarów;

2)

następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu zakończenia

wysyłki lub transportu towarów.

4.

W przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów jest terytorium

państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną przez podatnika, który również jest

podatnikiem z tytułu importu tych towarów, uważa się za dokonaną na terytorium kraju.

5.

Na potrzeby określenia miejsca świadczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 4

1)

przez część transportu pasażerów wykonaną na terytorium Wspólnoty rozumie się część

transportu zrealizowanego bez zatrzymania na terytorium państwa trzeciego, od miejsca

rozpoczęcia transportu pasażerów do miejsca zakończenia transportu pasażerów;

2)

przez miejsce rozpoczęcia transportu pasażerów rozumie się przewidziane pierwsze na

terytorium Wspólnoty miejsce przyjęcia pasażerów na pokład, w tym również po odcinku

podróży poza terytorium Wspólnoty;

3)

przez miejsce zakończenia transportu pasażerów rozumie się przewidziane ostatnie na

terytorium Wspólnoty miejsce zejścia z pokładu pasażerów, którzy zostali na niego

przyjęci na terytorium Wspólnoty, w tym również przed odcinkiem podróży poza terytorium

Wspólnoty;

4)

w przypadku podróży w obie strony, odcinek powrotny transportu uznaje się za transport

oddzielny.

6.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia, może określić

rodzaje dokumentów lub wzór dokumentu, na podstawie których wysyłkę lub transport

towarów przyporządkowuje się zgodnie z ust. 2 danej dostawie towarów, uwzględniając

1)

specyfikę dokumentowania określonego rodzaju wysyłki lub transportu towarów;

2)

potrzebę zapewnienia kontroli prawidłowości rozliczania podatku;

3)

stosowane techniki rozliczeń.

1.

W przypadku sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju dostawę towarów uznaje się za

dokonaną na terytorium państwa członkowskiego przeznaczenia dla wysyłanych lub transportowanych

towarów, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

W przypadku sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju dostawę towarów uznaje się za

dokonaną na terytorium kraju, jeżeli całkowita wartość towarów innych niż wyroby akcyzowe

zharmonizowane wysyłanych lub transportowanych do tego samego państwa członkowskiego

w ramach sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju, pomniejszona o kwotę podatku, jest

mniejsza lub równa w danym roku od kwoty wyrażonej w złotych, odpowiadającej kwocie

ustalonej przez państwo członkowskie przeznaczenia dla wysyłanych lub transportowanych

towarów.

3.

Przepis ust. 2 stosuje się pod warunkiem, że całkowita wartość towarów innych niż

wyroby akcyzowe zharmonizowane wysyłanych lub transportowanych do tego samego państwa

członkowskiego w ramach sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju, pomniejszona o kwotę

podatku, nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym kwoty wyrażonej w złotych odpowiadającej

kwocie ustalonej przez państwo członkowskie przeznaczenia dla wysyłanych lub transportowanych

towarów.

4.

W przypadku przekroczenia kwoty, o której mowa w ust. 2, miejsce opodatkowania na

terytorium państwa członkowskiego przeznaczenia dla wysyłanych lub transportowanych

towarów obowiązuje, począwszy od dostawy następującej po dostawie, w której przekroczono

tę kwotę.

5.

Podatnicy, do których ma zastosowanie ust. 2, mogą wybrać miejsce opodatkowania określone

w ust. 1 pod warunkiem pisemnego zawiadomienia naczelnika urzędu skarbowego o skorzystaniu

z tego wyboru (opcji), z zaznaczeniem nazwy państwa członkowskiego lub nazw państw

członkowskich, których zawiadomienie to dotyczy.

6.

Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 5, składa się co najmniej na 30 dni przed datą

dostawy, począwszy od której podatnik chce korzystać z opcji, o której mowa w ust.

5.

7.

W terminie 30 dni od pierwszej dostawy towarów po skorzystaniu z opcji, o której mowa

w ust. 5, podatnik jest obowiązany przedstawić naczelnikowi urzędu skarbowego dokument

potwierdzający o zawiadomieniu właściwego organu podatkowego w innym państwie członkowskim

o zamiarze rozliczania w tym państwie członkowskim podatku od wartości dodanej od

sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju.

8.

Opcja, o której mowa w ust. 5, obowiązuje co najmniej przez 2 lata od daty pierwszej

dostawy dokonanej w trybie przewidzianym tą opcją.

9.

W przypadku gdy po upływie okresu, o którym mowa w ust. 8, podatnik rezygnuje z korzystania

z opcji, o której mowa w ust. 5, dla jednego lub więcej państw członkowskich, jest

on obowiązany przed datą dostawy, począwszy od której rezygnuje z korzystania z tej

opcji, zawiadomić na piśmie naczelnika urzędu skarbowego o tej rezygnacji.

10.

Przeliczenia kwot, o których mowa w ust. 2 i 3, dokonuje się według średniego kursu

waluty, w której, w państwie członkowskim przeznaczenia, kwoty te są ustalane, ogłaszanego

przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku

podatkowego, w zaokrągleniu do 1 000 zł.

11.

Przepisów ust. 1-9 nie stosuje się do

1)

nowych środków transportu;

2)

towarów, o których mowa w art. 22 ust. 1 pkt 2.

12.

W przypadku sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju, której przedmiotem są wyroby

akcyzowe zharmonizowane, dostawę towarów uznaje się w każdym przypadku za dokonaną

na terytorium państwa członkowskiego przeznaczenia.

13.

Przepisów ust. 1-9 nie stosuje się również do towarów opodatkowanych według zasad

określonych w art. 120 ust. 4.

14.

Warunkiem uznania sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju za sprzedaż dokonaną na

terytorium państwa członkowskiego przeznaczenia jest posiadanie przez podatnika, przed

złożeniem deklaracji podatkowej za dany miesiąc (kwartał), następujących dokumentów,

jeżeli dokumenty te łącznie potwierdzają dostarczenie towarów do nabywcy znajdującego

się na terytorium państwa członkowskiego przeznaczenia dla wysyłanych lub transportowanych

towarów

1)

dokumentów przewozowych otrzymanych od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za

wywóz towarów z terytorium kraju - w przypadku gdy przewóz towarów jest zlecany przez

podatnika przewoźnikowi;

2)

kopii faktury dostawy;

3)

dokumentów potwierdzających odbiór towarów poza terytorium kraju.

15.

W przypadku gdy dokumenty, o których mowa w ust. 14, nie potwierdzają jednoznacznie

dostarczenia towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego

przeznaczenia dla wysyłanych lub transportowanych towarów, dokumentami wskazującymi,

że wystąpiła sprzedaż wysyłkowa z terytorium kraju, mogą być również inne dokumenty

otrzymywane przez podatnika w tego rodzaju dostawie towarów, w szczególności

1)

korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie;

2)

dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa ma charakter

nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie - w takim przypadku inny

dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania.

16.

Sprzedaż wysyłkowa z terytorium kraju występuje również, jeżeli dla dokonania tej

sprzedaży wysyłane lub transportowane z terytorium państwa trzeciego towary zostały

sprowadzone na terytorium kraju w ramach importu towarów.

17.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wzór zawiadomienia, o którym mowa w ust. 5 i 9, uwzględniając

1)

konieczność prawidłowej identyfikacji podatników;

2)

wymagania związane z określoną na podstawie odrębnych przepisów wymianą informacji

o dokonywanych dostawach w ramach sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju;

3)

przepisy Wspólnoty Europejskiej.

1.

W przypadku sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju dostawę towarów uznaje się za

dokonaną na terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

W przypadku sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju dostawę towarów uznaje się za

dokonaną poza terytorium kraju, jeżeli całkowita wartość towarów innych niż wyroby

akcyzowe zharmonizowane, wysyłanych lub transportowanych z tego samego państwa członkowskiego

na terytorium kraju, pomniejszona o kwotę podatku od wartości dodanej, jest mniejsza

lub równa w roku podatkowym od kwoty wyrażonej w złotych odpowiadającej równowartości

35 000 euro.

3.

Przepis ust. 2 stosuje się pod warunkiem, że całkowita wartość towarów innych niż

wyroby akcyzowe zharmonizowane, wysyłanych lub transportowanych z tego samego państwa

członkowskiego w ramach sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju, pomniejszona o kwotę

podatku od wartości dodanej, nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym kwoty wyrażonej

w złotych odpowiadającej równowartości 35 000 euro, obliczonej na ten poprzedni rok

zgodnie z ust. 13.

4.

Podatnicy podatku od wartości dodanej, do których ma zastosowanie ust. 2, mogą wybrać

miejsce opodatkowania określone w ust. 1 pod warunkiem pisemnego zawiadomienia naczelnika

urzędu skarbowego o skorzystaniu z tego wyboru (opcji).

5.

Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 4, składa się co najmniej na 30 dni przed datą

dostawy, począwszy od której podatnik wybiera opcję, o której mowa w ust. 4.

6.

Opcja, o której mowa w ust. 4, obowiązuje co najmniej przez 2 lata od daty pierwszej

dostawy dokonanej w trybie przewidzianym tą opcją.

7.

W przypadku gdy po upływie okresu, o którym mowa w ust. 6, podatnik rezygnuje z korzystania

z opcji, o której mowa w ust. 4, jest on obowiązany zawiadomić na piśmie naczelnika

urzędu skarbowego o tej rezygnacji.

8.

Przepisów ust. 1-7 nie stosuje się do

1)

nowych środków transportu;

2)

towarów, o których mowa w art. 22 ust. 1 pkt 2.

9.

W przypadku sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju, której przedmiotem są wyroby

akcyzowe zharmonizowane, dostawę towarów uznaje się w każdym przypadku za dokonaną

na terytorium kraju.

10.

Przepisów ust. 1-7 nie stosuje się również do

1)

towarów, o których mowa w art. 120 ust. 1, opodatkowanych podatkiem od wartości dodanej

w państwie członkowskim rozpoczęcia transportu lub wysyłki na zasadach odpowiadających

regulacjom zawartym w art. 120 ust. 4;

2)

towarów, o których mowa w art. 120 ust. 1, będących przedmiotem dostawy na aukcji

(licytacji) w państwie członkowskim rozpoczęcia transportu lub wysyłki, jeżeli dostawa

ich jest dokonywana przez organizatora aukcji (licytacji) oraz do dostawy tej zastosowano

szczególne zasady opodatkowania podatkiem od wartości dodanej obowiązujące w państwie

członkowskim rozpoczęcia transportu lub wysyłki, stosowane do dostaw towarów dokonywanych

przez organizatora aukcji (licytacji), wyłączające uznanie dostawy towarów za czynność

odpowiadającą wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów.

11.

Przepis ust. 10 stosuje się pod warunkiem posiadania przez dokonującego dostawy towarów

dokumentów jednoznacznie potwierdzających dokonanie tej dostawy na zasadach określonych

w tych przepisach.

12.

Sprzedaż wysyłkowa na terytorium kraju występuje również, jeżeli dla dokonania tej

sprzedaży wysyłane lub transportowane z terytorium państwa trzeciego towary zostały

zaimportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju.

13.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

w terminie do dnia 31 grudnia roku poprzedzającego rok podatkowy, kwotę, o której

mowa w ust. 2, obliczoną według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank

Polski na pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego rok podatkowy,

w zaokrągleniu do 1 000 zł.

1.

Wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów uznaje się za dokonane na terytorium państwa członkowskiego,

na którym towary znajdują się w momencie zakończenia ich wysyłki lub transportu.

2.

Nie wyłączając zastosowania ust. 1 w przypadku gdy nabywca, o którym mowa w art. 9

ust. 2, przy wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów podał numer przyznany mu przez dane

państwo członkowskie dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych inne niż państwo członkowskie,

na którym towary znajdują się w momencie zakończenia ich wysyłki lub transportu, wewnątrzwspólnotowe

nabycie towarów uznaje się za dokonane również na terytorium tego państwa członkowskiego,

chyba że nabywca udowodni, że wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów

1)

zostało opodatkowane na terytorium państwa członkowskiego, na którym towary znajdują

się w momencie zakończenia ich wysyłki lub transportu, lub

2)

zostało uznane za opodatkowane na terytorium państwa członkowskiego, na którym towary

znajdują się w momencie zakończenia ich wysyłki lub transportu, ze względu na zastosowanie

procedury uproszczonej w wewnątrzwspólnotowej transakcji trójstronnej, o której mowa

w dziale XII.

1.

W przypadku gdy nabywcą w wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów jest

1)

podatnik - przepis art. 25 ust. 2 pkt 2 stosuje się pod warunkiem wykazania przez

tego podatnika w informacji podsumowującej, o której mowa w art. 100 ust. 1, czynności

w ramach transakcji trójstronnej dokonywanych przez niego w zakresie wewnątrzwspólnotowych

nabyć oraz wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów;

2)

podatnik lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, która nie podała, zgodnie z art.

97 ust. 10, numeru identyfikacji podatkowej poprzedzonej kodem PL - wewnątrzwspólnotowe

nabycie towarów uznaje się za dokonane na terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje się, jeżeli nabywca dla wewnątrzwspólnotowego nabycia

towarów podał numer przyznany mu na potrzeby tych transakcji na terytorium państwa

członkowskiego innym niż terytorium kraju, o ile miejsce zakończenia wysyłki lub transportu

towarów nie znajduje się na terytorium kraju.

1.

W przypadku świadczenia usług miejscem świadczenia jest miejsce, gdzie świadczący

usługę posiada siedzibę, a w przypadku posiadania stałego miejsca prowadzenia działalności,

z którego świadczy usługi - miejsce, gdzie świadczący usługę posiada stałe miejsce

prowadzenia działalności; w przypadku braku takiej siedziby lub stałego miejsca prowadzenia

działalności - miejsce stałego zamieszkania, z zastrzeżeniem ust. 2-6 i art. 28.

2.

W przypadku świadczenia

1)

usług związanych z nieruchomościami, w tym usług świadczonych przez rzeczoznawców

majątkowych i pośredników w obrocie nieruchomościami oraz usług przygotowywania i

koordynowania prac budowlanych, takich jak usługi architektów i nadzoru budowlanego

- miejscem świadczenia usług jest miejsce położenia nieruchomości;

2)

usług transportowych - miejscem świadczenia usług jest miejsce, gdzie odbywa się transport,

z uwzględnieniem pokonanych odległości, z zastrzeżeniem art. 28;

3)

usług

a)

w dziedzinie kultury, sztuki, sportu, nauki, edukacji lub rozrywki,

b)

pomocniczych do usług transportowych, takich jak załadunek, rozładunek, przeładunek

i podobne czynności,

c)

wyceny majątku rzeczowego ruchomego,

d)

na ruchomym majątku rzeczowym

- miejscem świadczenia usług jest miejsce, gdzie usługi są faktycznie świadczone,

z zastrzeżeniem art. 28.

3.

W przypadku gdy usługi, o których mowa w ust. 4, są świadczone na rzecz

1)

osób fizycznych, osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości

prawnej, posiadających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium państwa trzeciego,

lub

2)

podatników mających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium Wspólnoty, ale

w kraju innym niż kraj świadczącego usługę

- miejscem świadczenia tych usług jest miejsce, gdzie nabywca usługi posiada siedzibę,

stałe miejsce prowadzenia działalności, dla którego dana usługa jest świadczona, a

w przypadku braku stałego miejsca prowadzenia działalności, stały adres lub miejsce

zamieszkania.

4.

Przepis ust. 3 stosuje się do usług

1)

sprzedaży praw lub udzielania licencji i sublicencji, przeniesienia lub cesji praw

autorskich, patentów, praw do znaków fabrycznych, handlowych, oddania do używania

wspólnego znaku towarowego albo wspólnego znaku towarowego gwarancyjnego, albo innych

pokrewnych praw;

2)

reklamy;

3)

prawniczych, rachunkowo-księgowych, badania rynków i opinii publicznej, doradztwa

w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania (PKWiU 74.1); przetwarzania

danych i dostarczania informacji; architektonicznych i inżynierskich (PKWiU 74.2)

- z zastrzeżeniem ust. 2 pkt 1; tłumaczeń;

4)

bankowych, finansowych i ubezpieczeniowych łącznie z reasekuracją, z wyjątkiem wynajmu

sejfów przez banki;

5)

dostarczania (oddelegowania) personelu;

6)

wynajmu, dzierżawy lub innych o podobnym charakterze, których przedmiotem są rzeczy

ruchome, z wyjątkiem środków transportu;

7)

telekomunikacyjnych;

8)

nadawczych radiowych i telewizyjnych;

9)

elektronicznych;

10)

polegających na zobowiązaniu się do powstrzymania się od dokonania czynności lub posługiwania

się prawem, o których mowa w pkt 1-9 i 11;

11)

agentów, pośredników działających w imieniu i na rzecz innej osoby, jeżeli uczestniczą

w zapewnieniu świadczenia usług, o których mowa w pkt 1-10.

5.

W przypadku gdy usługi elektroniczne są świadczone przez osobę prawną, jednostkę organizacyjną

niemającą osobowości prawnej lub osobę fizyczną, która ma siedzibę albo miejsce zamieszkania

lub stałe miejsce prowadzenia działalności poza terytorium Wspólnoty, z którego świadczy

te usługi na rzecz osób fizycznych, osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających

osobowości prawnej, niebędących podatnikami podatku od wartości dodanej lub podatnikami,

o których mowa w art. 15 i 16, mających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium

Wspólnoty, miejscem świadczenia tych usług jest miejsce, gdzie nabywca posiada siedzibę

lub miejsce zamieszkania.

6.

Przepis ust. 5 stosuje się odpowiednio do usług, o których mowa w ust. 4 pkt 7 i 8,

jeżeli rzeczywiste użytkowanie i korzystanie z tych usług ma miejsce na terytorium

państwa członkowskiego, gdzie nabywca posiada siedzibę lub miejsce zamieszkania.

1.

W przypadku transportu towarów, którego rozpoczęcie i zakończenie ma miejsce odpowiednio

na terytorium dwóch różnych państw członkowskich, zwanego dalej „wewnątrzwspólnotową

usługą transportu towarów”, miejscem świadczenia usługi jest miejsce, gdzie transport

towarów się rozpoczyna, z zastrzeżeniem ust. 3.

2.

Wewnątrzwspólnotową usługą transportu towarów, o której mowa w ust. 1, jest również

usługa transportu, którego rozpoczęcie i zakończenie ma miejsce na terytorium jednego

państwa członkowskiego, jeżeli bezpośrednio jest związana z wewnątrzwspólnotową usługą

transportu towarów.

3.

W przypadku gdy nabywca usługi, o której mowa w ust. 1 i 2, podał dla tej czynności

świadczącemu wewnątrzwspólnotową usługę transportu towarów numer, pod którym jest

zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej na terytorium

państwa członkowskiego innym niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia transportu,

miejscem świadczenia usługi jest terytorium państwa członkowskiego, które wydało nabywcy

ten numer.

4.

Przepis ust. 3 stosuje się również odpowiednio do usług, o których mowa w art. 27

ust. 2 pkt 3 lit. b, jeżeli usługi te są bezpośrednio związane z wewnątrzwspólnotową

usługą transportu towarów.

5.

W przypadku usług

1)

pośrednictwa i spedycji związanych bezpośrednio z wewnątrzwspólnotowymi usługami transportu

towarów - miejscem świadczenia tych usług jest miejsce, gdzie transport towarów się

rozpoczyna,

2)

wykonywanych przez pośredników, działających w imieniu i na rzecz osób trzecich, związanych

bezpośrednio z

a)

usługami, o których mowa w art. 27 ust. 2 pkt 3 lit. b - miejscem świadczenia tych

usług jest miejsce ich wykonania,

b)

usługami innymi niż wymienione w pkt 1 i 2 lit. a oraz w art. 27 ust. 3 - miejscem

świadczenia tych usług jest miejsce ich wykonania

- z zastrzeżeniem ust. 6.

6.

W przypadku gdy nabywca usługi podał dla tej czynności świadczącemu usługę numer,

pod którym jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej

na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium państwa członkowskiego,

na którym zgodnie z ust. 5 ma miejsce świadczenia usługa, miejscem świadczenia usługi

jest terytorium państwa członkowskiego, które wydało nabywcy ten numer.

7.

W przypadku usług, o których mowa w art. 27 ust. 2 pkt 3 lit. c i d, świadczonych

dla nabywcy, który podał wykonującemu te usługi numer, pod którym jest zidentyfikowany

na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej na terytorium państwa członkowskiego

innym niż terytorium państwa członkowskiego, na którym usługi są wykonywane, miejscem

świadczenia usług jest terytorium państwa członkowskiego, które wydało nabywcy usługi

ten numer, pod warunkiem że towary po wykonaniu tych usług zostaną wywiezione z terytorium

państwa członkowskiego, na którym usługi te zostały faktycznie wykonane.

8.

W przypadku gdy usługodawcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, przepis ust. 7

stosuje się, jeżeli towary po wykonaniu usług zostaną niezwłocznie, nie później jednak

niż w terminie 30 dni od wykonania na nich usług, wywiezione poza terytorium kraju.

9.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia,

inne niż wskazane w ust. 1-8 oraz w art. 27 miejsca świadczenia usług, uwzględniając

specyfikę świadczenia niektórych usług oraz przepisy Wspólnoty Europejskiej.

10.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia,

warunki, jakie muszą spełniać podatnicy, o których mowa w art. 15, aby świadczone

przez nich usługi, o których mowa w ust. 7 i 8, mogły być uznawane za wykonane poza

terytorium kraju, oraz może wprowadzić korzystniejsze zasady zwrotu różnicy podatku

podmiotom świadczącym te usługi, uwzględniając

1)

sytuację gospodarczą państwa;

2)

specyfikę wykonywania niektórych czynności oraz uwarunkowania obrotu gospodarczego

niektórymi towarami.

1.

Podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119

oraz art. 120 ust. 4. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona

o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od

nabywcy. Obrotem jest także otrzymana dotacja, subwencja i inna dopłata o podobnym

charakterze związana z dostawą lub świadczeniem usług.

2.

W przypadku gdy pobrano zaliczki, zadatki, przedpłaty lub raty, obrotem jest również

kwota otrzymanych zaliczek, zadatków, przedpłat lub rat, pomniejszona o przypadającą

od nich kwotę podatku. Dotyczy to również otrzymanych zaliczek na dotacje, subwencje

i na inne dopłaty o podobnym charakterze.

3.

Jeżeli należność jest określona w naturze, podstawą opodatkowania jest wartość świadczenia

obliczona na podstawie przeciętnych cen stosowanych w danej miejscowości lub na danym

rynku w dniu wykonania świadczenia, pomniejszonych o podatek.

4.

Obrót zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych

rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych

towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych

kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, a także kwot wynikających

z dokonanych korekt faktur.

5.

W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich

budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

6.

W przypadku czynności, o których mowa w art. 19 ust. 13 pkt 10, jako kwotę należną,

o której mowa w ust. 1, przyjmuje się wartość należnego wkładu budowlanego albo wkładu

mieszkaniowego, pomniejszoną o kwotę należnego podatku. Do wniesienia wkładu w formie

innej niż pieniężna przepis ust. 10 stosuje się odpowiednio. W przypadku gdy część

wkładu budowlanego lub mieszkaniowego została sfinansowana z zaciągniętego przez spółdzielnię

mieszkaniową kredytu na sfinansowanie kosztów budowy, podstawę opodatkowania powiększa

się o kwotę kredytu, w części przypadającej na dany lokal.

7.

Do podstawy opodatkowania, o której mowa w ust. 6, wlicza się również inne opłaty

wnoszone przez członków spółdzielni, które nie są wkładami budowlanymi lub mieszkaniowymi,

wynikające z uczestniczenia członków spółdzielni w zobowiązaniach spółdzielni związanych

z budową lub wynikające z ostatecznego rozliczenia kosztów budowy - zgodnie z postanowieniami

statutu.

8.

Jeżeli w okresie 5 lat od ustanowienia spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu

mieszkalnego jest zawierana umowa o przekształcenie przysługującego członkowi prawa

na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu lub ustanowienie w miejsce tego prawa

odrębnej własności lokalu, podstawą opodatkowania jest różnica między wartością rynkową

lokalu a wartością zwaloryzowanego wkładu mieszkaniowego, pomniejszona o kwotę podatku.

9.

W przypadku wykonania czynności, o których mowa w art. 5, dla których nie została

określona cena, podstawą opodatkowania jest wartość towarów lub usług obliczona według

cen stosowanych w obrotach z głównym odbiorcą (odbiorcami), a w przypadku braku odbiorcy

- według przeciętnych cen stosowanych w danej miejscowości lub na danym rynku z dnia

wykonania tych czynności, pomniejszona o kwotę należnego podatku, z zastrzeżeniem

ust. 10 i 12.

10.

W przypadku dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 2, podstawą opodatkowania

jest cena nabycia towarów, a gdy cena nabycia nie istnieje, koszt wytworzenia określony

w momencie dostawy tych towarów.

11.

Przepis ust. 10 stosuje się odpowiednio do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, o

której mowa w art. 13 ust. 3.

12.

W przypadku świadczenia usług, o którym mowa w art. 8 ust. 2, podstawą opodatkowania

jest koszt świadczenia tych usług poniesiony przez podatnika.

13.

Podstawą opodatkowania w imporcie towarów jest wartość celna powiększona o należne

cło. Jeżeli przedmiotem importu są towary opodatkowane podatkiem akcyzowym, podstawą

opodatkowania jest wartość celna powiększona o należne cło i podatek akcyzowy. W przypadku

towarów objętych procedurą uszlachetniania biernego podstawą opodatkowania jest różnica

między wartością celną produktów kompensacyjnych lub zamiennych dopuszczonych do obrotu

a wartością towarów wywiezionych czasowo, powiększona o należne cło. Jeżeli przedmiotem

importu w ramach uszlachetniania biernego są towary opodatkowane podatkiem akcyzowym,

podstawą opodatkowania jest różnica między wartością celną produktów kompensacyjnych

lub zamiennych dopuszczonych do obrotu a wartością towarów wywiezionych czasowo, powiększona

o należne cło i podatek akcyzowy.

14.

Podstawą opodatkowania w imporcie towarów objętych procedurą odprawy czasowej z częściowym

zwolnieniem od należności celnych przywozowych oraz procedurą przetwarzania pod kontrolą

celną jest wartość celna powiększona o cło, które byłoby należne, gdyby towary te

były objęte procedurą dopuszczenia do obrotu. Jeżeli przedmiotem importu w ramach

procedury odprawy czasowej z częściowym zwolnieniem od należności celnych przywozowych

lub procedury przetwarzania pod kontrolą celną są towary opodatkowane podatkiem akcyzowym,

podstawą opodatkowania jest wartość celna powiększona o cło, które byłoby należne,

gdyby towary te były objęte procedurą dopuszczenia do obrotu, i o podatek akcyzowy.

15.

Podstawa opodatkowania, o której mowa w ust. 13 i 14, obejmuje, o ile elementy takie

nie zostały do niej włączone: prowizję, opakowania, transport i koszty ubezpieczenia,

które zostały już poniesione albo będą poniesione do pierwszego miejsca przeznaczenia

na terytorium kraju. Przez pierwsze miejsce przeznaczenia rozumie się miejsce wymienione

w dokumencie przewozowym lub innym dokumencie, na podstawie którego towary są importowane.

Elementy, o których mowa w zdaniu pierwszym, wlicza się do podstawy opodatkowania,

również gdy powstają one w związku z transportem do innego miejsca przeznaczenia na

terytorium Wspólnoty, jeżeli miejsce to jest znane w momencie dokonania importu.

16.

Do podstawy opodatkowania, o której mowa w ust. 13 i 14, dolicza się określone w odrębnych

przepisach opłaty oraz inne należności, jeżeli organy celne mają obowiązek pobierać

te należności z tytułu importu towarów.

17.

Podstawą opodatkowania w imporcie usług jest kwota, którą usługobiorca jest obowiązany

zapłacić, z wyjątkiem gdy na podstawie odrębnych przepisów wartość usługi zwiększa

wartość celną importowanego towaru albo w przypadku gdy podatek został rozliczony

przez usługodawcę.

18.

W przypadku dostaw towarów, dla których zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 podatnikiem

jest nabywca tych towarów, podstawą opodatkowania jest kwota, którą nabywca jest obowiązany

zapłacić, z wyjątkiem gdy podatek

1)

został rozliczony przez dokonującego dostawy tych towarów lub

2)

od towarów, które są instalowane lub montowane, z próbnym uruchomieniem lub bez niego,

na terytorium kraju, został w całości z tytułu ich importu pobrany od podatnika dokonującego

nabycia tych towarów; w przypadku gdy kwota podatku z tytułu importu towarów jest

niższa od kwoty podatku, jaka byłaby należna z tytułu dostawy tych towarów na terytorium

kraju, podatnik dokonujący ich nabycia jest obowiązany do rozliczenia tej różnicy.

19.

Różnica podatku, o której mowa w ust. 18 pkt 2, stanowi podatek naliczony w rozumieniu

art. 86 ust. 2.

20.

W przypadku dostawy przez podatnika towaru podlegającego opodatkowaniu podatkiem akcyzowym

podstawą opodatkowania objęta jest również kwota tego podatku.

21.

Przepisy ust. 9 i 20 stosuje się odpowiednio w przypadku dostawy towarów, dla której

podatnikiem jest ich nabywca.

22.

W przypadku świadczenia usług międzynarodowego przewozu drogowego polegającego na

okazjonalnym przewozie osób autobusami zarejestrowanymi poza terytorium kraju podstawa

opodatkowania może być obliczana w sposób inny niż określony w ust. 1-4 i ust. 9,

na podstawie rozporządzenia wydanego na podstawie art. 99 ust. 15.

1.

Podstawę opodatkowania czynności maklerskich, czynności wynikających z zarządzania

funduszami powierniczymi, czynności wynikających z umowy agencyjnej lub zlecenia,

pośrednictwa, umowy komisu lub innych usług o podobnym charakterze stanowi dla

1)

zleceniodawcy - kwota należna z tytułu dostawy, pomniejszona o kwotę podatku;

2)

komisanta

a)

kwota należna z tytułu dostawy towarów, pomniejszona o kwotę podatku - w przypadku

dostawy towarów osobie trzeciej, na rachunek komitenta,

b)

kwota należna wraz z kwotą prowizji, pomniejszona o kwotę podatku - w przypadku dostawy

towarów nabytych przez komisanta na rzecz komitenta;

3)

komitenta - kwota należna pomniejszona o kwotę prowizji komisanta, pomniejszona o

kwotę podatku - w przypadku dostawy towarów dla komisanta;

4)

prowadzącego przedsiębiorstwo maklerskie, zarządzającego funduszami inwestycyjnymi,

agenta, zleceniobiorcy lub innej osoby świadczącej usługi o podobnym charakterze -

kwota prowizji lub innych postaci wynagrodzeń za wykonanie usługi, pomniejszona o

kwotę podatku.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, w przypadku gdy w wykonaniu umów agencyjnych,

zlecenia lub innych umów o podobnym charakterze jest dokonywany import towarów, z

tym że podstawę opodatkowania dla importera ustala się zgodnie z art. 29 ust. 13-16.

1.

Podstawą opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów jest kwota, jaką nabywający

jest obowiązany zapłacić.

2.

Podstawa opodatkowania, o której mowa w ust. 1, obejmuje

1)

podatki, cła, opłaty i inne należności płacone w związku z nabyciem towarów;

2)

wydatki dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu oraz ubezpieczenia,

pobierane przez dostawcę od podmiotu dokonującego wewnątrzwspólnotowego nabycia.

3.

Podstawa opodatkowania, o której mowa w ust. 1, nie obejmuje

1)

rabatów za zapłatę z góry;

2)

opustów i zwrotów kwot z tytułu dokonanego nabycia udzielonych podmiotowi dokonującemu

wewnątrzwspólnotowego nabycia.

4.

Jeżeli po dokonaniu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów nabywca otrzymuje zwrot

podatku akcyzowego zapłaconego na terytorium państwa członkowskiego, z którego wysłano

lub transportowano towary, podstawę opodatkowania pomniejsza się o kwotę zwróconego

podatku akcyzowego, przy czym podatnik ma obowiązek udowodnić na podstawie posiadanych

dokumentów, że otrzymał zwrot podatku akcyzowego.

5.

W przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 11, podstawą

opodatkowania jest cena nabycia, a jeżeli cena nabycia nie istnieje - koszt ich wytworzenia.

Przepisy ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

1.

W przypadku gdy

1)

na kupującego zostały nałożone ograniczenia w dysponowaniu lub używaniu towaru, wynikające

z umowy, z wyjątkiem przypadków, gdy ograniczenia są wymagane na podstawie odrębnych

przepisów lub zostały nałożone na podstawie orzeczenia sądu albo decyzji administracyjnej,

2)

dostawa lub cena towaru jest uzależniona od spełnienia dodatkowego świadczenia, którego

wpływu na wartość towaru nie można ustalić,

3)

między nabywcą a dostawcą istnieje związek, o którym mowa w ust. 2

- organ podatkowy określa wysokość obrotu na podstawie przeciętnych cen stosowanych

w danej miejscowości lub na danym rynku w dniu wykonania świadczenia, pomniejszonych

o podatek, jeżeli okaże się, że przypadki te miały wpływ na ustalenie ceny.

2.

Związek, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, istnieje, gdy między kontrahentami lub osobami

pełniącymi u kontrahentów funkcje zarządzające, nadzorcze lub kontrolne zachodzą powiązania

o charakterze rodzinnym lub z tytułu przysposobienia, kapitałowym, majątkowym lub

wynikające ze stosunku pracy. Związek ten istnieje także, gdy którakolwiek z wymienionych

osób łączy funkcje zarządzające, nadzorcze lub kontrolne u kontrahentów.

3.

Przez powiązania rodzinne, o których mowa w ust. 2, rozumie się małżeństwo oraz pokrewieństwo

lub powinowactwo do drugiego stopnia.

4.

Przez powiązania kapitałowe, o których mowa w ust. 2, rozumie się sytuację, w której

jedna z osób lub jeden z kontrahentów posiada prawo głosu wynoszące co najmniej 5%

wszystkich praw głosu lub dysponuje bezpośrednio lub pośrednio takim prawem.

1.

Podatnicy, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2, są obowiązani do obliczenia

i wykazania w zgłoszeniu celnym kwoty podatku, z uwzględnieniem obowiązujących stawek.

2.

Jeżeli organ celny stwierdzi, że w zgłoszeniu celnym kwota podatku została wykazana

nieprawidłowo, naczelnik urzędu celnego wydaje decyzję określającą podatek w prawidłowej

wysokości. Naczelnik urzędu celnego może określić kwotę podatku w decyzji dotyczącej

należności celnych.

3.

Po przyjęciu zgłoszenia celnego podatnik może wystąpić do naczelnika urzędu celnego

o wydanie decyzji określającej podatek w prawidłowej wysokości.

4.

Podatnik jest obowiązany w terminie 10 dni, licząc od dnia jego powiadomienia przez

organ celny o wysokości należności podatkowych, do wpłacenia kwoty obliczonego podatku.

5.

W przypadkach niewymienionych w ust. 1-4 i art. 34 podatnik jest obowiązany do zapłaty

kwoty należnego podatku w terminie i na warunkach określonych dla uiszczenia cła,

również gdy towary zostały zwolnione od cła lub stawki celne zostały zawieszone albo

obniżone do wysokości 0%.

6.

Naczelnik urzędu celnego jest obowiązany do poboru podatku należnego z tytułu importu

towarów.

7.

Organ celny zabezpiecza kwotę podatku, jeżeli podatek ten nie został uiszczony, w

przypadkach i trybie stosowanych przy zabezpieczaniu należności celnych na podstawie

przepisów celnych.

8.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia, określić

terminy zapłaty podatku inne niż określone w ust. 4 i 5 oraz warunki stosowania innych

terminów, uwzględniając przepisy Wspólnoty Europejskiej oraz przebieg realizacji budżetu

państwa.

1.

W przypadkach innych niż określone w art. 33 ust. 1-3 kwotę podatku należnego z tytułu

importu towarów określa naczelnik urzędu celnego w drodze decyzji.

2.

Do należności podatkowych określonych zgodnie z art. 33 ust. 1 stosuje się odpowiednio

przepisy celne dotyczące powiadamiania dłużnika o kwocie należności wynikających z

długu celnego.

3.

Od decyzji, o której mowa w ust. 1 oraz w art. 33 ust. 2 i 3, służy odwołanie do dyrektora

izby celnej, za pośrednictwem naczelnika urzędu celnego, który wydał decyzję.

4.

Do postępowań, o których mowa w ust. 1 oraz w art. 33 ust. 2 i 3, stosuje się przepisy

Ordynacji podatkowej.

Kopie decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz w art. 34, lub innych orzeczeń

wydanych w sprawie podatku z tytułu importu towarów naczelnik urzędu celnego i dyrektor

izby celnej są obowiązani przesłać w terminie 5 dni do urzędu skarbowego właściwego

dla podatnika w sprawie rozliczeń podatku.

1.

W przypadku gdy towary zostaną objęte, na terytorium państwa członkowskiego innym

niż terytorium kraju, procedurą składu celnego, tranzytu, odprawy czasowej z całkowitym

zwolnieniem od należności celnych przywozowych, uszlachetniania czynnego w systemie

zawieszeń i towary te przestaną podlegać tym procedurom na terytorium kraju, uważa

się, iż import tych towarów będzie dokonany na terytorium kraju.

2.

W przypadku gdy towary zostaną objęte, na terytorium kraju, procedurą składu celnego,

tranzytu, odprawy czasowej z całkowitym zwolnieniem od należności celnych przywozowych,

uszlachetniania czynnego w systemie zawieszeń i towary te przestaną podlegać tym procedurom

na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, uważa się, iż import

tych towarów nie będzie dokonany na terytorium kraju.

1.

Podatnik jest obowiązany zapłacić różnicę między podatkiem wynikającym z decyzji naczelnika

urzędu celnego, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz w art. 34, a podatkiem pobranym

przez ten organ w terminie 10 dni, licząc od dnia doręczenia tych decyzji.

2.

Różnica, o której mowa w ust. 1, dotycząca podatku stanowi podatek naliczony w rozumieniu

art. 86 ust. 2.

3.

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do decyzji dyrektora izby celnej.

1.

W zakresie nieuregulowanym w art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2, art. 19 ust. 7-9 oraz art.

33-37 stosuje się odpowiednio przepisy celne dotyczące poboru i wymiaru cła, z wyjątkiem

przepisów dotyczących przedłużenia terminu zapłaty, odroczenia płatności oraz innych

ułatwień płatniczych przewidzianych w przepisach celnych.

2.

Jeżeli, zgodnie z przepisami celnymi, powiadomienie dłużnika o wysokości długu celnego

nie może nastąpić z uwagi na przedawnienie, a istnieje podstawa do obliczenia lub

zweryfikowania należności podatkowych, naczelnik urzędu celnego może określić elementy

kalkulacyjne według zasad określonych w przepisach celnych na potrzeby prawidłowego

określenia należnego podatku z tytułu importu towarów.

Organem podatkowym właściwym w sprawie postępowań dotyczących odroczenia terminu płatności

podatku, rozłożenia na raty zapłaty podatku lub zaległości podatkowej wraz z odsetkami

za zwłokę, zwrotu nadpłaty oraz ulg podatkowych określonych w Ordynacji podatkowej

jest naczelnik urzędu skarbowego właściwy dla podatnika.

W przypadku gdy kwota podatku została nadpłacona, podatnikowi nie przysługuje zwrot

nadpłaconego podatku, jeżeli kwota nadpłaconego w imporcie podatku pomniejszyła kwotę

podatku należnego.

1.

Stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12, art. 83, art. 119 ust. 7, art.

120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

2.

Dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi

7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

3.

W wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów stawka podatku wynosi 0%, z zastrzeżeniem

art. 42.

4.

W eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a, stawka podatku wynosi 0%.

5.

W eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a, dokonywanym przez rolników

ryczałtowych stawka podatku wynosi 0%, pod warunkiem prowadzenia przez podatnika ewidencji

określonej w art. 109 ust. 3.

6.

Stawkę podatku 0% stosuje się w eksporcie towarów, o którym mowa w ust. 4 i 5, pod

warunkiem że podatnik przed złożeniem deklaracji podatkowej za dany miesiąc otrzymał

dokument potwierdzający wywóz towaru poza terytorium Wspólnoty.

7.

Jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 6, nie został spełniony, podatnik nie wykazuje

tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za dany okres rozliczeniowy,

lecz w okresie następnym, stosując stawkę podatku 0%, pod warunkiem otrzymania dokumentu

wymienionego w ust. 6 przed złożeniem deklaracji podatkowej za ten okres. W razie

nieotrzymania tego dokumentu w terminie określonym w zdaniu poprzednim mają zastosowanie

stawki właściwe dla dostawy tego towaru na terytorium kraju.

8.

Przepis ust. 7 stosuje się w przypadku, gdy podatnik posiada dokument celny potwierdzający

procedurę wywozu.

9.

Otrzymanie przez podatnika dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza terytorium

Wspólnoty w terminie późniejszym niż określony w ust. 7 upoważnia podatnika do dokonania

korekty złożonej deklaracji podatkowej, w której wykazał dostawę towarów.

10.

Stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do dostaw na terytorium kraju

towarów wymienionych w poz. 129-134 załącznika nr 3 do ustawy, dla jednostek ochrony

przeciwpożarowej, przeznaczonych na cele ochrony przeciwpożarowej.

11.

Przepisy ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio w eksporcie towarów, o którym mowa w art.

2 pkt 8 lit. b, jeżeli podatnik przed złożeniem deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy,

w którym dokonał dostawy towarów, posiada kopię dokumentu, w którym urząd celny wyjścia

potwierdził wywóz tych towarów. Z dokumentu, o którym mowa w zdaniu pierwszym, musi

wynikać tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu. Przepis ust. 9 stosuje

się odpowiednio.

12.

Stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do czynności wymienionych w poz.

161 załącznika nr 3 do ustawy, przy spełnieniu warunków określonych dla budownictwa

społecznego na podstawie odrębnych przepisów.

13.

Towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, niewymienione

w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej podlegają

opodatkowaniu stawką w wysokości 22%, z wyjątkiem tych, dla których w ustawie lub

przepisach wykonawczych określono inną stawkę.

14.

Zmiany w klasyfikacjach statystycznych wydanych na podstawie przepisów o statystyce

publicznej oraz w kluczach powiązań między tymi klasyfikacjami wprowadzone po dniu

wejścia w życie tej ustawy nie powodują zmian w opodatkowaniu podatkiem, jeżeli nie

zostały określone w ustawie.

15.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw gospodarki oraz po zasięgnięciu opinii Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego,

do celów poboru podatku w imporcie określi, w drodze rozporządzenia, wykazy towarów

wymienionych w załącznikach nr 3 i 6 do ustawy w układzie odpowiadającym Polskiej

Scalonej Nomenklaturze Towarowej Handlu Zagranicznego (PCN) lub Nomenklaturze Scalonej

(CN).

16.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia, może obniżać

stawki podatku do wysokości 0%, 3% lub 7% dla dostaw niektórych towarów i świadczenia

niektórych usług albo dla części tych dostaw lub części świadczenia usług oraz określać

warunki stosowania obniżonych stawek, uwzględniając

1)

specyfikę obrotu niektórymi towarami i świadczenia niektórych usług;

2)

przebieg realizacji budżetu państwa;

3)

przepisy Wspólnoty Europejskiej.

1.

Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki podatku 0%,

pod warunkiem że

1)

podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny

dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla

nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej, i

podał ten numer oraz swój numer, o którym mowa w art. 97 ust. 10, na fakturze stwierdzającej

dostawę towarów;

2)

podatnik przed złożeniem deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, o którym

mowa w art. 99, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem

wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do

nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju.

2.

Warunki, o których mowa w ust. 1 pkt 1, uznaje się za spełnione również wówczas, gdy

nie są spełnione wymagania w zakresie

1)

nabywcy - w przypadkach, o których mowa w art. 13 ust. 2 pkt 3 i 4;

2)

dokonującego dostawy - w przypadku, o którym mowa w art. 16.

3.

Dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, są następujące dokumenty, jeżeli łącznie

potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy

towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż

terytorium kraju

1)

dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za wywóz

towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary zostały dostarczone

do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium

kraju - w przypadku gdy przewóz towarów jest zlecany przewoźnikowi (spedytorowi),

2)

kopia faktury dostawy,

3)

specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku,

4)

dokument potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa członkowskiego

innym niż terytorium kraju

- z zastrzeżeniem ust. 4 i 5.

4.

W przypadku wywozu towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów

bezpośrednio przez podatnika dokonującego takiej dostawy lub przez jego nabywcę, przy

użyciu własnego środka transportu podatnika lub nabywcy, podatnik oprócz dokumentów,

o których mowa w ust. 3 pkt 2 i 3, powinien posiadać dokument zawierający co najmniej

1)

imię i nazwisko lub nazwę oraz adres siedziby lub miejsca zamieszkania podatnika dokonującego

wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz nabywcy tych towarów;

2)

adres, pod który są przewożone towary, w przypadku gdy jest inny niż adres siedziby

lub miejsca zamieszkania nabywcy;

3)

określenie towarów i ich ilości;

4)

potwierdzenie przyjęcia towarów przez nabywcę do miejsca, o którym mowa w pkt 1 lub

2, znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;

5)

rodzaj oraz numer rejestracyjny środka transportu, którym są wywożone towary, lub

numer lotu - w przypadku gdy towary przewożone są środkami transportu lotniczego.

5.

W przypadku wywozu przez nabywcę nowych środków transportu bez użycia innego środka

transportu (przewozowego) podatnik oprócz dokumentów, o których mowa w ust. 3 pkt

2 i 3, powinien posiadać dokument zawierający dane umożliwiające prawidłową identyfikację

podatnika dokonującego dostaw i nabywcy oraz nowego środka transportu, w szczególności

1)

dane dotyczące podatnika i nabywcy,

2)

dane pozwalające jednoznacznie zidentyfikować przedmiot dostawy jako nowy środek transportu,

3)

datę dostawy,

4)

podpisy podatnika i nabywcy,

5)

oświadczenie nabywcy o wywozie nowego środka transportu poza terytorium kraju w terminie

14 dni od dnia dostawy,

6)

pouczenie nabywcy o skutkach niewywiązania się z obowiązku, o którym mowa w pkt 5

- zwany dalej „dokumentem wywozu”.

6.

Dokument wywozu podatnik wystawia w każdym przypadku, w którym ma zastosowanie art.

106 ust. 6.

7.

Dokument wywozu wypełnia się w trzech egzemplarzach, z których: jeden wydawany jest

nabywcy, drugi - podatnik pozostawia w swojej dokumentacji, trzeci - podatnik przesyła

wraz z fakturą, o której mowa w art. 106 ust. 6, do właściwej jednostki w urzędzie

obsługującym ministra właściwego do spraw finansów publicznych, która na podstawie

odrębnych przepisów dokonuje wymiany z innymi państwami członkowskimi informacji o

podatku oraz o podatku od wartości dodanej, zwanej dalej „biurem wymiany informacji

o podatku VAT”.

8.

W przypadku przekroczenia terminu, o którym mowa w ust. 5 pkt 5, nabywca nowego środka

transportu jest obowiązany pierwszego dnia po upływie tego terminu do zapłaty podatku

od dokonanej na jego rzecz dostawy tego środka transportu.

9.

Kwotę podatku zapłaconego zgodnie z ust. 8 zwraca się na wniosek nabywcy nowego środka

transportu, w przypadku gdy nowy środek transportu zostanie wywieziony na terytorium

państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju i tam zostanie zarejestrowany, jeżeli

podlega obowiązkowi rejestracji, przy czym nabywca ma obowiązek udowodnić na podstawie

posiadanych dokumentów wywóz tego środka transportu i jego zarejestrowanie. Podatek

zwraca urząd skarbowy, który pobrał ten podatek.

10.

W przypadku gdy nabywca, o którym mowa w ust. 5, przed zarejestrowaniem nowego środka

transportu na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju dokona

dostawy tego środka transportu na terytorium kraju, od czynności tej podatek nalicza

i rozlicza nabywca środka transportu, który rejestruje ten środek transportu na terytorium

kraju.

11.

W przypadku gdy dokumenty, o których mowa w ust. 3-5, nie potwierdzają jednoznacznie

dostarczenia do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym

niż terytorium kraju towarów, dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, mogą być również

inne dokumenty wskazujące, że nastąpiła dostawa wewnątrzwspólnotowa, w szczególności

1)

korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie;

2)

dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu;

3)

dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa ma charakter

nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w takim przypadku inny

- dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania.

12.

Jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie został spełniony przed złożeniem

deklaracji podatkowej za dany okres, podatnik wykazuje tę dostawę w ewidencji, o której

mowa w art. 109 ust. 3, jako dostawę na terytorium kraju.

13.

Otrzymanie przez podatnika dowodu, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, w terminie późniejszym

niż określony w ust. 12 upoważnia podatnika do dokonania korekty złożonej deklaracji

podatkowej oraz informacji podsumowującej, o której mowa w art. 100 ust. 1, w której

wykazał dostawę towarów.

14.

Przepisy ust. 1-4 i 11-13 stosuje się odpowiednio do wewnątrzwspólnotowej dostawy

towarów, o której mowa w art. 13 ust. 3.

15.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia,

inny niż ustalony w ust. 3-11 sposób dokumentowania wywozu towarów z terytorium kraju

i dostarczenia ich nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium

kraju, uwzględniając

1)

konieczność odpowiedniego dokumentowania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów i identyfikacji

czynności dokonanych przez grupy podatników;

2)

potrzebę zapewnienia kontroli prawidłowości rozliczania podatku;

3)

specyfikę niektórych rodzajów usług transportowych.

16.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wzór dokumentu, o którym mowa w ust. 5, uwzględniając

1)

konieczność odpowiedniego dokumentowania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów i identyfikacji

czynności dokonanych przez grupy podatników;

2)

potrzebę zapewnienia kontroli prawidłowości rozliczania podatku;

3)

potrzebę zapewnienia prawidłowej wymiany informacji dotyczących nowych środków transportu

zgodnie z odrębnymi przepisami.

1.

Zwalnia się od podatku

1)

usługi wymienione w załączniku nr 4 do ustawy;

2)

dostawę towarów używanych, z zastrzeżeniem pkt 10, pod warunkiem że w stosunku do

tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku

należnego o kwotę podatku naliczonego; zwolnienie dotyczy również używanych budynków

i budowli lub ich części, będących przedmiotem umowy najmu, dzierżawy lub innych umów

o podobnym charakterze;

3)

dostawę produktów rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej, dokonywaną

przez rolnika ryczałtowego oraz świadczenie usług rolniczych przez rolnika ryczałtowego;

4)

dostawę za cenę równą wartości nominalnej znaczków pocztowych, znaków skarbowych i

innych znaków tego typu;

5)

dostawę ludzkich organów i mleka kobiecego;

6)

dostawę krwi, osocza w pełnym składzie, komórek krwi lub preparatów krwiopochodnych

pochodzenia ludzkiego, niebędących lekami;

7)

dostawę, łącznie z pośrednictwem, dotyczącą walut, banknotów i monet używanych jako

prawny środek płatniczy, z wyłączeniem przedmiotów kolekcjonerskich, za które uważa

się monety ze złota, srebra lub innego metalu oraz banknoty, które nie są zwykle używane

jako prawny środek płatniczy lub które mają wartość numizmatyczną;

8)

dostawę złota dla Narodowego Banku Polskiego;

9)

dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod

zabudowę;

10)

dostawę obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyjątkiem obiektów i

ich części, które mają być zasiedlone lub zamieszkane po raz pierwszy; zwolnienie

nie dotyczy części budynków przeznaczonych na cele inne niż mieszkaniowe;

11)

czynności wykonywane na rzecz członków spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze

prawa do lokali mieszkalnych, członków spółdzielni będących właścicielami lokali mieszkalnych

lub na rzecz właścicieli lokali mieszkalnych niebędących członkami spółdzielni, za

które są pobierane opłaty, zgodnie z art. 4 ust. 1, 2, 4 i 5 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych;

12)

usługi zarządzania

a)

funduszami inwestycyjnymi i zbiorczymi portfelami papierów wartościowych - w rozumieniu

przepisów o funduszach inwestycyjnych,

b)

portfelami inwestycyjnymi funduszy inwestycyjnych, o których mowa w lit. a, lub ich

częścią,

c)

ubezpieczeniowymi funduszami kapitałowymi w rozumieniu przepisów o działalności ubezpieczeniowej,

d)

otwartymi funduszami emerytalnymi w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu

funduszy emerytalnych, a także Funduszem Gwarancyjnym utworzonym na podstawie tych

przepisów,

e)

pracowniczymi programami emerytalnymi w rozumieniu przepisów o pracowniczych programach

emerytalnych,

f)

obowiązkowym systemem rekompensat oraz funduszem rozliczeniowym utworzonymi na podstawie

przepisów prawa o publicznym obrocie papierami wartościowymi, a także innymi środkami

i funduszami, które są gromadzone lub tworzone w celu zabezpieczenia prawidłowego

rozliczenia transakcji zawartych w obrocie na rynku regulowanym w rozumieniu tych

przepisów albo w obrocie na giełdach towarowych w rozumieniu przepisów o giełdach

towarowych, przez partnera centralnego, agenta rozrachunkowego lub izbę rozliczeniową

w rozumieniu przepisów o ostateczności rozrachunku w systemach płatności i systemach

rozrachunku papierów wartościowych oraz zasadach nadzoru nad tymi systemami;

13)

udzielanie licencji lub upoważnienie do korzystania z licencji oraz przeniesienie

autorskiego prawa majątkowego w rozumieniu przepisów prawa autorskiego - w odniesieniu

do programu komputerowego - bez pobrania należności na rzecz placówek oświatowych,

o których mowa w ust. 9.

2.

Przez towary używane, o których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się

1)

budynki i budowle lub ich części - jeżeli od końca roku, w którym zakończono budowę

tych obiektów, minęło co najmniej 5 lat;

2)

pozostałe towary, z wyjątkiem gruntów, których okres używania przez podatnika dokonującego

ich dostawy wyniósł co najmniej pół roku.

3.

Rolnik ryczałtowy dokonujący dostawy produktów rolnych lub świadczący usługi rolnicze,

które są zwolnione od podatku na podstawie ust. 1 pkt 3, może zrezygnować z tego zwolnienia

pod warunkiem

1)

dokonania w poprzednim roku podatkowym dostawy produktów rolnych oraz świadczenia

usług rolniczych o wartości przekraczającej 20 000 zł oraz

2)

dokonania zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w art. 96 ust. 1 i 2, oraz

3)

prowadzenia ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3.

4.

Rolnik ryczałtowy, który zamierza zrezygnować ze zwolnienia określonego w ust. 1 pkt

3, jest obowiązany prowadzić ewidencję, o której mowa w art. 109 ust. 1, przez okres

co najmniej 3 kolejnych miesięcy poprzedzających bezpośrednio miesiąc, od którego

rolnik ten rezygnuje ze zwolnienia.

5.

Podatnicy, o których mowa w ust. 3, którzy zrezygnowali ze zwolnienia od podatku,

mogą po upływie 3 lat od daty rezygnacji ze zwolnienia ponownie skorzystać ze zwolnienia

określonego w ust. 1 pkt 3. Zwolnienie, o którym mowa w zdaniu pierwszym, obowiązuje

pod warunkiem pisemnego zawiadomienia naczelnika urzędu skarbowego przed początkiem

miesiąca (kwartału), od którego podatnicy ci ponownie chcą skorzystać ze zwolnienia.

6.

Zwolnienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie stosuje się do dostawy towarów wymienionych

w ust. 2 pkt 1, jeżeli przed wprowadzeniem ich do ewidencji środków trwałych lub w

trakcie użytkowania wydatki poniesione przez podatnika na ulepszenie, w rozumieniu

przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej, a

podatnik

1)

miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych

wydatków;

2)

użytkował te towary w okresie krótszym niż 5 lat w celu wykonywania czynności opodatkowanych.

7.

Zwolnienie określone w ust. 1 pkt 10 nie ma zastosowania w przypadku, o którym mowa

w art. 29 ust. 8.

8.

Przez zarządzanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 12, rozumie się

1)

zarządzanie aktywami;

2)

dystrybucję tytułów uczestnictwa;

3)

tworzenie rejestrów uczestników i administrowanie nimi;

4)

prowadzenie rachunków i rejestrów aktywów;

5)

przechowywanie aktywów.

9.

Przez placówki oświatowe, o których mowa w ust. 1 pkt 13 oraz w art. 83, rozumie się

szkoły i przedszkola publiczne i niepubliczne, szkoły wyższe i placówki opiekuńczo-wychowawcze.

Zwalnia się od podatku wewnątrzwspólnotowe nabycie

1)

towarów, do których miałyby zastosowanie przepisy art. 43 ust. 1 pkt 5-8;

2)

towarów, których import na warunkach określonych w przepisach dotyczących importu

towarów byłby zwolniony od podatku.

1.

Zwalnia się od podatku import

1)

towarów objętych procedurą uszlachetniania czynnego w systemie zawieszeń w rozumieniu

przepisów celnych;

2)

towarów objętych procedurą odprawy czasowej z całkowitym zwolnieniem od należności

celnych przywozowych;

3)

złota przez Narodowy Bank Polski;

4)

powracających z terytorium państwa trzeciego, zwolnionych od cła towarów, dokonywany

przez podatnika, który wcześniej wywiózł te towary;

5)

do portów przez podmioty zajmujące się rybołówstwem morskim ich własnych połowów,

niebędących jeszcze przedmiotem dostawy, w stanie nieprzetworzonym lub po zakonserwowaniu

dla celów dokonania dostawy;

6)

ludzkich organów i mleka kobiecego;

7)

krwi, osocza w pełnym składzie, komórek krwi lub preparatów krwiopochodnych pochodzenia

ludzkiego, niebędących lekami;

8)

walut, banknotów i monet używanych jako prawny środek płatniczy, z wyłączeniem przedmiotów

kolekcjonerskich, za które uważa się monety ze złota, srebra lub innego metalu oraz

banknoty, które nie są zwykle używane jako prawny środek płatniczy lub które mają

wartość numizmatyczną;

9)

towarów przez siły zbrojne państw innych niż Rzeczpospolita Polska będących sygnatariuszami

Traktatu Północnoatlantyckiego do użytku własnego takich sił lub personelu cywilnego im towarzyszącego lub też w

celu zaopatrzenia ich mes i kantyn, jeżeli siły te biorą udział we wspólnych działaniach

obronnych.

2.

Zwolnień, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 2 i 5, nie stosuje się, jeżeli na podstawie

przepisów celnych powstaje obowiązek uiszczenia cła.

Na potrzeby stosowania art. 47-80

1)

za napoje alkoholowe uważa się piwo, wino, aperitify na bazie wina lub alkoholu, koniaki,

likiery lub napoje spirytusowe i inne podobne, klasyfikowane według kodów objętych

pozycjami od 2203 do 2209 nomenklatury towarowej taryfy celnej lub Nomenklatury Scalonej

(CN);

2)

za tytoń i wyroby tytoniowe uważa się wyroby klasyfikowane według kodów objętych pozycjami

od 2401 do 2403 nomenklatury towarowej taryfy celnej lub Nomenklatury Scalonej (CN);

3)

za rzeczy osobistego użytku uważa się towary bezpośrednio używane przez osobę fizyczną

lub wykorzystywane w gospodarstwie domowym, jeżeli ich ilość lub rodzaj nie wskazują

na przeznaczenie handlowe lub do działalności gospodarczej, a także przenośny sprzęt

niezbędny do wykonywania przez osobę zainteresowaną zawodu.

1.

Zwalnia się od podatku import rzeczy osobistego użytku osoby fizycznej przesiedlającej

się z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju na pobyt stały, jeżeli łącznie

są spełnione następujące warunki

1)

rzeczy służyły do osobistego użytku tej osobie w miejscu poprzedniego pobytu poza

terytorium Wspólnoty, z tym że towary nieprzeznaczone do konsumpcji musiały służyć

do takiego użytku przez okres co najmniej 6 miesięcy przed dniem zakończenia pobytu

poza terytorium Wspólnoty;

2)

rzeczy będą używane na terytorium kraju do takiego samego celu, w jakim były używane

poza terytorium Wspólnoty;

3)

osoba fizyczna przebywała poza terytorium Wspólnoty nieprzerwanie przez okres co najmniej

12 miesięcy poprzedzających zmianę miejsca pobytu;

4)

rzeczy te przez 12 miesięcy od dnia zgłoszenia do procedury dopuszczenia do obrotu

nie mogą zostać oddane jako zabezpieczenie, sprzedane, wynajęte, użyczone, wydzierżawione

lub w inny sposób odstąpione odpłatnie lub nieodpłatnie bez wcześniejszego poinformowania

o tym organu celnego.

2.

Zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się do

1)

napojów alkoholowych;

2)

tytoniu i wyrobów tytoniowych;

3)

środków transportu przeznaczonych do działalności gospodarczej;

4)

artykułów potrzebnych do wykonywania zawodu lub zajęcia, innych niż przenośne przedmioty

sztuki stosowanej lub wyzwolonej.

3.

Rzeczy osobistego użytku zwolnione są od podatku, jeżeli zostały zgłoszone do procedury

dopuszczenia do obrotu przed upływem 12 miesięcy od dnia przybycia osoby przesiedlającej

się na terytorium kraju na pobyt stały, a w przypadku osoby, która jest obowiązana

uzyskać zgodę odpowiednich władz na taki pobyt, przed upływem 12 miesięcy, licząc

od dnia uzyskania takiej zgody, z zachowaniem warunku określonego w ust. 4.

4.

W przypadku sprzedaży lub przeniesienia prawa własności w inny sposób, wynajmu, użyczenia,

wydzierżawienia lub innego odstąpienia rzeczy, o których mowa w ust. 1, dokonanych

przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, rzeczy te są opodatkowane podatkiem

według stawek obowiązujących w dniu tego odstąpienia, z uwzględnieniem wartości celnej

ustalonej dla tego dnia przez organ celny.

5.

Zwolnienie od podatku, o którym mowa w ust. 1, stosuje się także do rzeczy stanowiących

mienie osoby fizycznej, zgłoszonych do procedury dopuszczenia do obrotu przed dniem

przybycia tej osoby na terytorium kraju na pobyt stały lub dniem uzyskania zgody na

pobyt stały, jeżeli osoba ta zobowiąże się do przybycia na terytorium kraju na pobyt

stały przed upływem 6 miesięcy od dnia przedstawienia organowi celnemu takiego zobowiązania

oraz złożone zostanie zabezpieczenie w celu zagwarantowania pokrycia kwoty podatku.

Termin określony w ust. 1 pkt 1 liczy się od dnia dopuszczenia towaru do obrotu na

terytorium kraju.

6.

Zwolnienie od podatku, o którym mowa w ust. 1, stosuje się także

1)

do rzeczy osobistego użytku osoby fizycznej, która miała miejsce pobytu na terytorium

państwa trzeciego przez okres krótszy niż 12 miesięcy, ale nie krótszy niż 6 miesięcy,

jeżeli osoba ta uprawdopodobni, że nie miała wpływu na skrócenie pobytu;

2)

w przypadku gdy przesiedlająca się osoba fizyczna nie zachowała terminu określonego

w ust. 3, jeżeli osoba ta uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jej winy.

1.

Zwalnia się od podatku import, z zastrzeżeniem ust. 3, rzeczy osobistego użytku, w

tym także rzeczy nowych, należących do osoby przybywającej na terytorium kraju na

pobyt stały w związku z zawarciem związku małżeńskiego, jeżeli osoba ta miała miejsce

pobytu na terytorium państwa trzeciego przez okres co najmniej 12 miesięcy poprzedzających

zmianę miejsca pobytu.

2.

Zwolnienie od podatku stosuje się także do prezentów zwyczajowo ofiarowanych w związku

z zawarciem związku małżeńskiego przez osoby, o których mowa w ust. 1, przesyłanych

przez osoby mające miejsce pobytu na terytorium państwa trzeciego, pod warunkiem że

wartość poszczególnych prezentów nie jest wyższa niż kwota wyrażona w złotych odpowiadająca

równowartości 1 000 euro.

3.

Zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 i 2, nie stosuje się do

1)

napojów alkoholowych;

2)

tytoniu i wyrobów tytoniowych.

4.

Towary, o których mowa w ust. 1 i 2, podlegają zwolnieniu od podatku, jeżeli zostały

zgłoszone do procedury dopuszczenia do obrotu przed upływem 4 miesięcy od dnia zawarcia

związku małżeńskiego przez osobę uprawnioną do zwolnienia od podatku i jeżeli osoba

ta przedstawiła dokument potwierdzający zawarcie związku małżeńskiego.

5.

Zwolnienie od podatku stosuje się także do towarów zgłoszonych do procedury dopuszczenia

do obrotu przez osobę uprawnioną do korzystania ze zwolnienia przed ustalonym dniem

zawarcia związku małżeńskiego, nie wcześniej jednak niż 2 miesiące przed tym dniem,

jeżeli zostanie złożone zabezpieczenie w celu zagwarantowania pokrycia kwoty podatku.

6.

Towary, o których mowa w ust. 1 i 2, przez 12 miesięcy od dnia zgłoszenia do procedury

dopuszczenia do obrotu nie mogą zostać oddane jako zabezpieczenie, sprzedane, wynajęte,

użyczone, wydzierżawione lub w inny sposób odstąpione odpłatnie lub nieodpłatnie bez

uprzedniego poinformowania o tym organu celnego.

7.

W przypadku sprzedaży lub przeniesienia prawa własności w inny sposób, wynajmu, użyczenia,

wydzierżawienia lub innego odstąpienia rzeczy, o których mowa w ust. 1 i 2, dokonanych

przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 6, rzeczy te są opodatkowane podatkiem

według stawek obowiązujących w dniu tego odstąpienia, z uwzględnieniem ich wartości

celnej ustalonej przez organ celny dla tego dnia.

1.

Zwalnia się od podatku import rzeczy pochodzących ze spadku otrzymanych przez

1)

osobę fizyczną posiadającą miejsce zamieszkania na terytorium kraju lub

2)

prowadzącą działalność niedochodową osobę prawną posiadającą siedzibę na terytorium

kraju.

2.

Zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się do

1)

napojów alkoholowych;

2)

tytoniu i wyrobów tytoniowych;

3)

środków transportu przeznaczonych do działalności gospodarczej;

4)

artykułów potrzebnych do wykonywania zawodu lub zajęcia, innych niż przenośne przedmioty

sztuki stosowanej lub wyzwolonej, używanych do wykonywania zawodu lub zajęcia przez

osobę zmarłą;

5)

zapasów surowców, półproduktów lub wyrobów gotowych;

6)

żywego inwentarza i zapasów produktów rolnych, których ilość jest większa niż przeznaczona

na niezbędne potrzeby domowe rodziny.

3.

Rzeczy, o których mowa w ust. 1, podlegają zwolnieniu od podatku, jeżeli zostały zgłoszone

do procedury dopuszczenia do obrotu przed upływem 2 lat, licząc od dnia ostatecznego

nabycia spadku przez osobę uprawnioną. Okres ten może być wydłużony przez właściwy

organ podatkowy w wyjątkowych przypadkach.

1.

Zwalnia się od podatku import wyposażenia, materiałów szkolnych i innych artykułów

stanowiących zwykłe wyposażenie pokoju studenta lub ucznia, należących do osoby przybywającej

na terytorium kraju w celu nauki, jeżeli są one wykorzystywane na potrzeby osobiste

studenta lub ucznia.

2.

Na potrzeby stosowania ust. 1, przez

1)

ucznia lub studenta rozumie się osobę zapisaną do placówki edukacyjnej w celu uczęszczania

na kursy w pełnym wymiarze przez nią oferowane;

2)

wyposażenie rozumie się bieliznę i pościel, jak również ubrania stare lub nowe;

3)

materiały szkolne rozumie się przedmioty i instrumenty (łącznie z kalkulatorami i

maszynami do pisania) zwykle używane przez uczniów lub studentów do nauki.

1.

Zwalnia się od podatku import towarów umieszczonych w przesyłkach wysyłanych z terytorium

państwa trzeciego bezpośrednio do odbiorcy przebywającego na terytorium kraju, pod

warunkiem że łączna wartość towarów w przesyłce nie przekracza kwoty wyrażonej w złotych

odpowiadającej równowartości 22 euro.

2.

Zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się do

1)

napojów alkoholowych;

2)

tytoniu i wyrobów tytoniowych;

3)

perfum i wód toaletowych.

3.

Zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się do towarów importowanych

w drodze zamówienia wysyłkowego.

1.

Zwalnia się od podatku import, z zastrzeżeniem ust. 2, towarów umieszczonych w przesyłce

wysyłanej z terytorium państwa trzeciego przez osobę fizyczną i przeznaczonej dla

osoby fizycznej przebywającej na terytorium kraju, jeżeli łącznie są spełnione następujące

warunki

1)

ilość i rodzaj towarów nie wskazują na ich przeznaczenie handlowe;

2)

odbiorca nie jest obowiązany do uiszczenia opłat na rzecz nadawcy w związku z otrzymaniem

przesyłki;

3)

przesyłki mają charakter okazjonalny.

2.

Towary, o których mowa w ust. 1, są zwolnione od podatku w ramach następujących norm

1)

napoje alkoholowe

a)

napoje powstałe w wyniku destylacji i wyroby spirytusowe o mocy objętościowej alkoholu

powyżej 22%, alkohol etylowy nieskażony o mocy objętościowej alkoholu wynoszącej 80%

i więcej - 1 litr lub

b)

napoje otrzymywane w wyniku destylacji i wyroby spirytusowe, aperitify na bazie wina

lub alkoholu, tafia, sake lub podobne napoje o mocy objętościowej alkoholu nieprzekraczającej

22%, wina musujące, wina wzmacniane - 1 litr lub

c)

wina inne niż musujące - 2 litry;

2)

tytoń i wyroby tytoniowe

a)

papierosy - 50 sztuk lub

b)

cygaretki (cygara o ciężarze nie większym niż 3 g) - 25 sztuk, lub

c)

cygara - 10 sztuk, lub

d)

tytoń do palenia - 50 g;

3)

perfumy - 50 g lub wody toaletowe - 0,25 l;

4)

kawa - 500 g lub ekstrakty i esencje kawy - 200 g;

5)

herbata - 100 g lub ekstrakty i esencje herbaty - 40 g.

3.

Zwolnienia od podatku, o których mowa w ust. 1, stosuje się, jeżeli wartość przesyłki

nie przekracza kwoty wyrażonej w złotych odpowiadającej równowartości 45 euro.

4.

Towary, o których mowa w ust. 2, zawarte w przesyłce w ilościach przekraczających

określone limity podlegają całkowitemu wyłączeniu ze zwolnienia.

1.

Zwalnia się od podatku import, z zastrzeżeniem ust. 3-5, środków trwałych i innego

wyposażenia, należących do przedsiębiorcy wykonującego w celach zarobkowych i na własny

rachunek działalność gospodarczą, który zaprzestał prowadzenia tej działalności na

terytorium państwa trzeciego i zamierza wykonywać podobną działalność na terytorium

kraju, jeżeli łącznie są spełnione następujące warunki

1)

środki trwałe i inne wyposażenie były używane przez przedsiębiorcę w miejscu poprzedniego

wykonywania działalności przez okres co najmniej 12 miesięcy przed dniem zaprzestania

działalności przedsiębiorstwa na terytorium państwa trzeciego;

2)

środki trwałe i inne wyposażenie są przeznaczone na terytorium kraju do takiego samego

celu, w jakim były używane na terytorium państwa trzeciego;

3)

rodzaj i ilość przywożonych rzeczy odpowiadają rodzajowi i skali działalności prowadzonej

przez przedsiębiorcę.

2.

W przypadku korzystania ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1, przez właściciela

gospodarstwa rolnego zwolniony od podatku jest także import żywego inwentarza.

3.

Zwolnienia od podatku nie stosuje się w przypadku zaprzestania działalności w związku

z połączeniem się przedsiębiorców lub nabyciem albo przejęciem w posiadanie przez

przedsiębiorcę krajowego zorganizowanej części mienia przedsiębiorcy zagranicznego,

jeżeli nie powoduje to rozpoczęcia prowadzenia nowej działalności.

4.

Zwolnienia od podatku nie stosuje się również do

1)

środków transportu, które nie służą do wykonywania działalności gospodarczej;

2)

towarów przeznaczonych do spożycia przez ludzi lub zwierzęta;

3)

paliwa;

4)

zapasów surowców, półproduktów i wyrobów gotowych;

5)

inwentarza żywego stanowiącego własność przedsiębiorcy, który prowadzi działalność

w zakresie obrotu zwierzętami hodowlanymi.

5.

Środki trwałe i inne wyposażenie podlegają zwolnieniu od podatku, jeżeli zostały zgłoszone

do procedury dopuszczenia do obrotu przed upływem 12 miesięcy, licząc od dnia zaprzestania

działalności przedsiębiorstwa na terytorium państwa trzeciego.

6.

Środki trwałe i inne wyposażenie, zwolnione od podatku, przez 12 miesięcy, licząc

od dnia zgłoszenia do procedury dopuszczenia do obrotu, nie mogą zostać oddane jako

zabezpieczenie, sprzedane, wynajęte, użyczone, wydzierżawione lub w inny sposób odstąpione

odpłatnie lub nieodpłatnie bez uprzedniego poinformowania o tym organu celnego. W

odniesieniu do wypożyczania lub przekazania okres ten może być w uzasadnionych przypadkach

wydłużony do 36 miesięcy przez naczelnika urzędu skarbowego.

7.

W przypadku sprzedaży lub przeniesienia prawa własności w inny sposób, wynajmu, użyczenia,

wydzierżawienia lub innego odstąpienia rzeczy zwolnionych od podatku na podstawie

ust. 1 i 2, dokonanych przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 6, rzeczy te są

opodatkowane podatkiem według stawek obowiązujących w dniu tego odstąpienia, z uwzględnieniem

wartości celnej ustalonej dla tego dnia przez organ celny.

8.

Do osób wykonujących wolne zawody, które uzyskały prawo do wykonywania takich zawodów

na terytorium kraju, oraz do osób prawnych nieprowadzących działalności gospodarczej,

które przenoszą swoją działalność z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju,

ust. 1-7 stosuje się odpowiednio.

1.

Zwalnia się od podatku import produktów rolnych oraz produktów hodowli, pszczelarstwa,

ogrodnictwa i leśnictwa, uzyskanych w gospodarstwach zlokalizowanych na terytorium

państwa trzeciego, graniczących z terytorium kraju, prowadzonych przez rolnika prowadzącego

główne gospodarstwo rolne na terytorium kraju, jeżeli łącznie są spełnione następujące

warunki

1)

w przypadku produktów hodowli - produkty uzyskano od zwierząt wyhodowanych na terytorium

kraju lub dopuszczonych do obrotu na terytorium kraju;

2)

produkty te zostały poddane jedynie zabiegom, które zwykle są dokonywane po ich zebraniu

lub wyprodukowaniu;

3)

zgłoszenie celne do procedury dopuszczenia do obrotu tych produktów jest dokonywane

przez rolnika lub w jego imieniu.

2.

Do produktów rybołówstwa i gospodarki rybnej prowadzonej przez polskich rybaków w

wodach płynących i jeziorach stanowiących granicę Rzeczypospolitej Polskiej oraz do

produktów łowiectwa prowadzonego przez polskich myśliwych na tych jeziorach i wodach

płynących przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.

Zwalnia się od podatku import, na zasadzie wzajemności, nasion, nawozów i produktów

służących do uprawy ziemi i roślin, przeznaczonych do wykorzystania w gospodarstwach

znajdujących się na terytorium kraju, prowadzonych przez osoby prowadzące główne gospodarstwo

zlokalizowane na terytorium państwa trzeciego graniczące z terytorium kraju, jeżeli

łącznie są spełnione następujące warunki

1)

ilość przywożonych produktów nie przekracza ilości niezbędnej do uprawy lub prowadzenia

danego gospodarstwa;

2)

zgłoszenie celne produktów jest dokonywane przez rolnika lub w jego imieniu.

1.

Zwalnia się od podatku import, z zastrzeżeniem ust. 4, towarów przywożonych w bagażu

osobistym podróżnego przybywającego z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju,

jeżeli rodzaj tych towarów nie wskazuje na przeznaczenie handlowe, a ich wartość nie

przekracza kwoty wyrażonej w złotych odpowiadającej równowartości 175 euro.

2.

Przez bagaż osobisty, o którym mowa w ust. 1, rozumie się cały bagaż, który podróżny

jest w stanie przedstawić organom celnym, wjeżdżając na terytorium kraju, jak również

bagaż, który przedstawi on później organom celnym, pod warunkiem przedstawienia dowodu,

że bagaż był zarejestrowany jako bagaż towarzyszący w momencie wyruszenia w podróż

przez przedsiębiorstwo, które było odpowiedzialne za jego przewóz. Bagaż osobisty

nie obejmuje przenośnych kanistrów zawierających paliwo.

3.

Zwolnione są od podatku towary w ramach następujących norm

1)

napoje alkoholowe, jeżeli są przywożone przez podróżnego, który ukończył 17 lat

a)

napoje powstałe w wyniku destylacji i wyroby spirytusowe o mocy objętościowej alkoholu

powyżej 22%, alkohol etylowy nieskażony o mocy objętościowej alkoholu wynoszącej 80%

i więcej - 1 litr lub

b)

napoje powstałe w wyniku destylacji i wyroby spirytusowe, aperitify na bazie wina

lub alkoholu, tafia, sake lub podobne napoje o rzeczywistej mocy objętościowej alkoholu

nieprzekraczającej 22%, wina musujące, wina wzmacniane - 2 litry, i

c)

wina niemusujące - 2 litry;

2)

tytoń i wyroby tytoniowe, jeżeli są przywożone przez podróżnego, który ukończył 17

lat

a)

papierosy - 200 sztuk lub

b)

cygaretki (cygara o ciężarze nie większym niż 3 g) - 100 sztuk,

c)

cygara - 50 sztuk lub

d)

tytoń do palenia - 250 g;

3)

perfumy - 50 g i wody toaletowe - 0,25 l;

4)

kawa - 500 g lub ekstrakty i esencje kawy - 200 g- jeżeli są przywożone przez podróżnego, który ukończył 15 lat;

5)

herbata - 100 g lub ekstrakty i esencje herbaty - 40 g.

4.

Jeżeli łączna wartość towarów przywożonych przez podróżnego przekracza kwotę wyrażoną

w złotych odpowiadającą równowartości 175 euro, zwolnienie od podatku jest udzielane

do wysokości tej kwoty w stosunku do towarów, które, gdyby były przywiezione oddzielnie,

mogłyby być objęte takim zwolnieniem.

5.

Wartość towarów, o których mowa w ust. 3, oraz wartość rzeczy osobistych, importowanych

czasowo lub importowanych po ich czasowym wywozie, nie jest wliczana do ogólnej wartości

kwoty wyrażonej w złotych odpowiadającej równowartości 175 euro.

1.

Zwalnia się od podatku import

1)

zwierząt specjalnie przygotowanych do użytku laboratoryjnego;

2)

nieprodukowanych na terytorium kraju substancji biologicznych lub chemicznych, nadających

się głównie do celów naukowych, przywożonych w ilościach, które nie wskazują na przeznaczenie

handlowe.

2.

Zwolnienia od podatku, o których mowa w ust. 1, stosuje się pod warunkiem, że towary

są przeznaczone dla

1)

instytucji publicznych, których podstawową działalnością jest edukacja lub prowadzenie

badań naukowych, albo dla wydzielonych jednostek tych instytucji, jeżeli podstawową

działalnością tych jednostek jest prowadzenie badań naukowych lub edukacja;

2)

prywatnych instytucji, których podstawową działalnością jest edukacja lub prowadzenie

badań naukowych.

1.

Zwalnia się od podatku import

1)

substancji leczniczych pochodzenia ludzkiego;

2)

odczynników do badania grupy krwi;

3)

odczynników do badania rodzajów tkanek;

4)

opakowań specjalnie przystosowanych do przewozu towarów określonych w pkt 1-3 oraz

rozpuszczalników i dodatków potrzebnych do ich użycia, jeżeli są przywożone jednocześnie

z tymi towarami.

2.

Na potrzeby stosowania ust. 1, przez

1)

substancje lecznicze pochodzenia ludzkiego rozumie się ludzką krew i jej pochodne

cała krew ludzka, wysuszone ludzkie osocze, ludzka albumina i roztwory stałe białka

ludzkiego osocza, ludzka immunoglobulina i ludzki fibrynogen;

2)

odczynniki do badania grupy krwi rozumie się wszystkie odczynniki ludzkie, zwierzęce,

roślinne i innego pochodzenia, stosowane do badania krwi i do badania niezgodności

krwi;

3)

odczynniki do badania rodzajów tkanek rozumie się wszystkie odczynniki ludzkie, zwierzęce,

roślinne i innego pochodzenia, stosowane do oznaczania typów ludzkich tkanek.

3.

Zwolnienie od podatku towarów, o których mowa w ust. 1, stosuje się, jeżeli łącznie

są spełnione następujące warunki

1)

towary są przeznaczone dla instytucji lub laboratoriów prowadzących działalność medyczną

lub naukową niemającą charakteru handlowego;

2)

towarowi towarzyszy certyfikat wydany przez odpowiednie władze państwa wysyłki;

3)

towar jest przewożony w pojemniku opatrzonym etykietą identyfikacyjną.

Zwalnia się od podatku import przesyłek zawierających próbki substancji posiadających

atest Światowej Organizacji Zdrowia i przeznaczonych do kontroli jakości surowców

używanych do produkcji środków farmaceutycznych i leków, przywożonych dla instytucji

powołanych do tego celu.

Zwalnia się od podatku import środków farmaceutycznych i leków przeznaczonych do użytku

medycznego dla ludzi lub zwierząt przybyłych z terytorium państwa trzeciego uczestniczących

w międzynarodowych imprezach sportowych organizowanych na terytorium kraju, jeżeli

ich ilość i rodzaj są odpowiednie do celu, w jakim są przywożone, i do czasu trwania

imprezy sportowej.

1.

Zwalnia się od podatku import

1)

leków, odzieży, środków spożywczych, środków sanitarno-czyszczących i innych rzeczy

służących zachowaniu lub ochronie zdrowia oraz artykułów o przeznaczeniu medycznym,

przywożonych przez organizacje społeczne lub jednostki organizacyjne statutowo powołane

do prowadzenia działalności charytatywnej lub do realizacji pomocy humanitarnej, przeznaczonych

do nieodpłatnej dystrybucji wśród osób potrzebujących pomocy;

2)

towarów przesyłanych nieodpłatnie przez osoby mające swoje miejsce zamieszkania lub

siedzibę na terytorium państwa trzeciego, przeznaczonych dla organizacji społecznych

lub jednostek organizacyjnych statutowo powołanych do prowadzenia działalności charytatywnej

lub do realizacji pomocy humanitarnej, wykorzystywanych do zebrania funduszy w trakcie

zbiórek publicznych organizowanych na rzecz osób potrzebujących pomocy;

3)

wyposażenia i materiałów biurowych przesyłanych nieodpłatnie przez osoby mające miejsce

zamieszkania lub siedzibę na terytorium państwa trzeciego, przeznaczonych dla organizacji

społecznych lub jednostek organizacyjnych statutowo powołanych do prowadzenia działalności

charytatywnej lub do realizacji pomocy humanitarnej, wykorzystywanych jedynie do tej

działalności.

2.

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, ma zastosowanie wyłącznie do organizacji społecznych

lub jednostek organizacyjnych, w których procedury księgowe umożliwiają kontrolę wykorzystania

zwolnionych od podatku towarów.

3.

Zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się do

1)

napojów alkoholowych;

2)

tytoniu i wyrobów tytoniowych;

3)

kawy i herbaty;

4)

środków transportu, z wyjątkiem ambulansów.

4.

Towary, o których mowa w ust. 1, mogą być użyczane, wydzierżawiane, wynajmowane lub

odstępowane wyłącznie do celów określonych w ust. 1 pkt 1 i 2, po uprzednim zawiadomieniu

organu celnego.

5.

W przypadku sprzedaży lub przeniesienia prawa własności w inny sposób, wynajmu, użyczenia,

wydzierżawienia lub innego odstąpienia towarów zwolnionych od podatku, o których mowa

w ust. 1, w celu innym niż uprawniający do zwolnienia od podatku, towary te są opodatkowane

podatkiem według stawek obowiązujących w dniu tego odstąpienia, z uwzględnieniem wartości

celnej ustalonej dla tego dnia przez organ celny.

6.

Organizacje społeczne lub jednostki organizacyjne, które przestają spełniać warunki

uprawniające do skorzystania ze zwolnienia lub które zamierzają używać towarów zwolnionych

od podatku do celów innych niż określone w ust. 1, są obowiązane poinformować o tym

organ celny.

7.

Towary pozostające w posiadaniu organizacji społecznej lub jednostki organizacyjnej,

która przestała spełniać warunki do korzystania ze zwolnienia od podatku, są opodatkowane

podatkiem według stawek obowiązujących w dniu, w którym przestały spełniać te warunki,

z uwzględnieniem wartości celnej ustalonej dla tego dnia przez organ celny.

8.

Towary używane przez organizację społeczną lub jednostkę organizacyjną, korzystającą

ze zwolnienia od podatku, do celów innych niż określone w ust. 1, są opodatkowane

podatkiem według stawek obowiązujących w dniu, w którym uzyskały nowe zastosowanie,

z uwzględnieniem wartości celnej ustalonej dla tego dnia przez organ celny.

1.

Zwalnia się od podatku import towarów specjalnie przystosowanych do celów rehabilitacji

społecznej, zawodowej i medycznej oraz pomocy naukowej, kulturalnej i podnoszenia

kwalifikacji osób niepełnosprawnych, jeżeli towary te są przywożone przez organizacje

społeczne lub jednostki organizacyjne, których podstawowym celem statutowym jest rehabilitacja

oraz pomoc naukowa i kulturalna tym osobom, oraz jeżeli zostały oddane takim instytucjom

bezpłatnie i bez uzyskania korzyści ekonomicznych ze strony dającego.

2.

Zwolnienia od podatku, o których mowa w ust. 1, stosuje się także do importu

1)

części zamiennych, elementów i specjalnego wyposażenia, przeznaczonych do towarów,

o których mowa w ust. 1,

2)

narzędzi używanych do konserwacji, kontroli, kalibrowania lub naprawy towarów, o których

mowa w ust. 1

- pod warunkiem że te części, elementy, wyposażenie lub narzędzia zostały przywiezione

jednocześnie z towarami, o których mowa w ust. 1, lub zostały przywiezione później,

jeżeli można jednoznacznie stwierdzić, że są przeznaczone do takich towarów, które

wcześniej zostały zwolnione od podatku.

3.

Towary zwolnione od podatku mogą być użyczane, wydzierżawiane, wynajmowane lub odstępowane

wyłącznie do celów określonych w ust. 1, po uprzednim zawiadomieniu organu celnego.

4.

W przypadku sprzedaży lub przeniesienia prawa własności w inny sposób, wynajmu, użyczenia,

wydzierżawienia lub innego odstąpienia towarów zwolnionych od podatku, w celu innym

niż uprawniający do zwolnienia od podatku, towary te są opodatkowane podatkiem według

stawek obowiązujących w dniu tego odstąpienia, z uwzględnieniem ich wartości celnej

ustalonej dla tego dnia przez organ celny.

5.

Towary zwolnione od podatku mogą być użyczane, wynajmowane lub odstępowane, nieodpłatnie

lub za opłatą, przez obdarowane organizacje społeczne lub jednostki organizacyjne

w celach niekomercyjnych osobom, o których mowa w ust. 1, bez uiszczania podatku.

6.

W przypadku sprzedaży lub przeniesienia prawa własności w inny sposób, wynajmu, użyczenia,

wydzierżawienia lub innego odstąpienia towarów zwolnionych od podatku, o których mowa

w ust. 1, w celu innym niż uprawniający do zwolnienia od podatku, towary te są opodatkowane

podatkiem według stawek obowiązujących w dniu tego odstąpienia, z uwzględnieniem ich

wartości celnej ustalonej dla tego dnia przez organ celny.

7.

Organizacje społeczne lub jednostki organizacyjne, które przestają spełniać warunki

upoważniające do skorzystania ze zwolnienia lub które zamierzają używać towarów zwolnionych

od podatku do celów innych niż przewidziane w tym artykule, są obowiązane poinformować

o tym organ celny.

8.

Towary pozostające w posiadaniu organizacji społecznej lub jednostki organizacyjnej,

która przestała spełniać warunki do korzystania ze zwolnienia od podatku, podlegają

opodatkowaniu podatkiem według stawek obowiązujących w dniu, w którym wygasły te warunki,

z uwzględnieniem ich wartości celnej ustalonej dla tego dnia przez organ celny.

9.

Towary używane przez organizację społeczną lub jednostkę organizacyjną korzystającą

ze zwolnienia od podatku do celów innych niż określone w ust. 1 podlegają opodatkowaniu

podatkiem według stawek obowiązujących w dniu, w którym uzyskały nowe zastosowanie,

z uwzględnieniem ich wartości celnej ustalonej dla tego dnia przez organ celny.

1.

Zwalnia się od podatku import towarów

1)

przywożonych przez państwowe jednostki organizacyjne, organizacje społeczne lub jednostki

organizacyjne statutowo powołane do prowadzenia działalności charytatywnej lub do

realizacji pomocy humanitarnej, jeżeli są przeznaczone do bezpłatnego

a)

rozdania ofiarom klęski żywiołowej lub katastrofy lub

b)

oddania do dyspozycji ofiarom klęski żywiołowej lub katastrofy i pozostają własnością

tych jednostek;

2)

przywożonych przez jednostki ratownictwa, przeznaczonych na ich potrzeby, w związku

z prowadzonymi przez nie działaniami.

2.

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, stosuje się wyłącznie do organizacji społecznych

i jednostek organizacyjnych, w których procedury księgowe umożliwiają kontrolę wykorzystania

zwolnionych od podatku towarów.

3.

Zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się do materiałów i sprzętu

przeznaczonych do odbudowy terenów dotkniętych klęską żywiołową lub katastrofą.

4.

Towary, o których mowa w ust. 1, mogą być użyczane, wydzierżawiane, wynajmowane lub

odstępowane wyłącznie do celów określonych w ust. 1 pkt 1 i 2, po uprzednim zawiadomieniu

organu celnego.

5.

W przypadku sprzedaży lub przeniesienia prawa własności w inny sposób, wynajmu, użyczenia,

wydzierżawienia lub innego odstąpienia towarów zwolnionych od podatku na podstawie

ust. 1 towary te są opodatkowane podatkiem według stawek obowiązujących w dniu tego

odstąpienia, z uwzględnieniem ich wartości celnej ustalonej dla tego dnia przez organ

celny.

6.

W przypadku, o którym mowa w ust. 5, uznaje się, że obowiązek podatkowy z tytułu importu

towarów nie powstaje, jeżeli

1)

towary będą używane w celu, który uprawniałby do skorzystania ze zwolnienia od podatku

na podstawie ust. 1, oraz

2)

organ celny, który przyjął zgłoszenie celne dotyczące dopuszczenia do obrotu towaru

zwolnionego od podatku, zostanie niezwłocznie poinformowany o odstąpieniu.

7.

Towary użyte przez organizację uprawnioną do zwolnienia do celów innych niż określone

w ust. 1 są opodatkowane podatkiem w wysokości obowiązującej w dniu, w którym zostaną

wykorzystane w innym celu, z uwzględnieniem ich wartości celnej ustalonej dla tego

dnia przez organ celny.

1.

Zwalnia się od podatku import

1)

odznaczeń przyznanych przez rządy państw trzecich osobom mającym miejsce zamieszkania

na terytorium kraju;

2)

pucharów, medali i podobnych przedmiotów o charakterze symbolicznym, które zostały

przyznane na terytorium państwa trzeciego osobom mającym miejsce zamieszkania na terytorium

kraju, w uznaniu zasług za działalność w dowolnej dziedzinie lub zasług związanych

ze szczególnymi wydarzeniami, jeżeli są przywożone na terytorium kraju przez osobę

nagrodzoną;

3)

pucharów, medali i podobnych przedmiotów o charakterze symbolicznym ofiarowanych nieodpłatnie

przez władze państw obcych lub osoby mające siedzibę na terytorium państwa trzeciego,

przywożonych w celu przyznania ich na terytorium kraju za zasługi określone w pkt

2;

4)

pucharów, medali oraz pamiątek o charakterze symbolicznym i o niewielkiej wartości,

przeznaczonych do bezpłatnego rozdania osobom mającym miejsce zamieszkania na terytorium

państwa trzeciego podczas kongresów lub podobnych imprez o charakterze międzynarodowym

odbywających się na terytorium kraju, jeżeli ich ilość nie wskazuje na przeznaczenie

handlowe.

2.

Zwolnienie od podatku stosuje się, jeżeli osoba zainteresowana udokumentuje, że spełnia

warunki określone w ust. 1.

1.

Zwalnia się od podatku import towarów

1)

przywożonych na terytorium kraju przez osoby, które składały oficjalną wizytę na terytorium

państwa trzeciego i otrzymanych w związku z tą wizytą jako podarunki od przyjmujących

je władz;

2)

przywożonych przez osoby przybywające na terytorium kraju z oficjalną wizytą, z zamiarem

wręczenia ich w charakterze podarunków władzom polskim;

3)

przesyłanych jako podarunki, w dowód przyjaźni lub życzliwości, przez władze lub przedstawicieli

państw obcych oraz zagraniczne organizacje prowadzące działalność o charakterze publicznym,

które mieszczą się na terytorium państwa trzeciego, polskim władzom lub organizacjom

prowadzącym działalność o charakterze publicznym.

2.

Zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się do

1)

napojów alkoholowych;

2)

tytoniu i wyrobów tytoniowych.

3.

Zwolnienie od podatku, o którym mowa w ust. 1, stosuje się, jeżeli łącznie są spełnione

następujące warunki

1)

towar stanowi podarunek o charakterze okazjonalnym;

2)

ilość lub rodzaj towaru nie wskazuje na przeznaczenie handlowe.

Zwalnia się od podatku, na zasadzie wzajemności, import

1)

darów ofiarowanych panującym i głowom państw oraz osobom, które zgodnie z przepisami

międzynarodowymi korzystają z takich samych przywilejów;

2)

towarów przeznaczonych do wykorzystania lub użycia przez panujących i głowy państw

obcych oraz ich oficjalnych przedstawicieli w okresie ich oficjalnego pobytu na terytorium

kraju.

1.

Zwalnia się od podatku import próbek towarów mających nieznaczną wartość i mogących

służyć jedynie uzyskaniu zamówień na towary tego samego rodzaju, które mają być przywiezione

na terytorium kraju.

2.

Za próbkę towaru, o której mowa w ust. 1, uważa się niewielką ilość towaru, reprezentującą

określony rodzaj lub kategorię towarów, pod warunkiem że sposób prezentacji i jakość

czynią je bezużytecznymi dla celów innych niż promocja.

3.

Organ celny, przyjmując zgłoszenie celne obejmujące próbki, o których mowa w ust.

1, może uzależnić zwolnienie tych próbek od podatku od pozbawienia ich wartości handlowej

przez przedarcie, przedziurkowanie, naniesienie nieusuwalnych i widocznych znaków

lub w inny sposób pozwalający na zachowanie przez ten towar charakteru próbek.

Zwalnia się od podatku import materiałów drukowanych o charakterze reklamowym, w szczególności

katalogi, cenniki, instrukcje obsługi lub ulotki handlowe dotyczące towarów przeznaczonych

do sprzedaży lub wynajmu albo związane ze świadczeniem usług przewozowych, handlowych,

bankowych lub ubezpieczeniowych, przywożonych przez osobę mającą siedzibę na terytorium

państwa trzeciego, jeżeli łącznie są spełnione następujące warunki

1)

na materiałach w sposób widoczny jest umieszczona nazwa przedsiębiorstwa, które produkuje,

sprzedaje lub wynajmuje towary albo oferuje usługi, do których one się odnoszą;

2)

przesyłka zawiera jeden dokument albo jeden egzemplarz każdego dokumentu, jeżeli składa

się ona z wielu dokumentów;

3)

w przypadku przesyłek zawierających wiele kopii jednego dokumentu ich łączny ciężar

brutto nie przekracza 1 kg;

4)

przesyłka nie znajduje się w serii przesyłek przekazywanych przez nadawcę temu samemu

odbiorcy.

Zwalnia się od podatku import towarów innych niż określone w art. 68 spełniających

wyłącznie funkcje reklamowe i nieposiadających wartości handlowej, przesyłanych nieodpłatnie

przez dostawcę swoim odbiorcom.

1.

Zwalnia się od podatku, z zastrzeżeniem ust. 3, import

1)

niewielkich próbek towarów wytwarzanych na terytorium państwa trzeciego, jeżeli łącznie

spełniają następujące warunki

a)

są bezpłatnie przywożone z terytorium państwa trzeciego lub są uzyskiwane na imprezach,

o których mowa w ust. 2, z towarów przywiezionych z terytorium państwa trzeciego,

b)

są przeznaczone wyłącznie do bezpłatnego rozdania,

c)

mogą być używane wyłącznie w celu reklamy i mają niewielką wartość jednostkową,

d)

ich wartość i ilość, biorąc pod uwagę liczbę zwiedzających i wystawców, pozostaje

w odpowiednich proporcjach do charakteru imprezy,

e)

nie nadają się do obrotu handlowego i, jeżeli ich charakter na to pozwala, znajdują

się w opakowaniach zawierających mniejszą ilość towaru niż najmniejsze opakowania

takiego towaru znajdujące się w obrocie handlowym;

2)

towarów przywożonych wyłącznie w celu demonstracji maszyn i urządzeń wytwarzanych

na terytorium państwa trzeciego, jeżeli

a)

są przeznaczone do zużycia lub ulegają zniszczeniu w trakcie trwania imprezy oraz

b)

ich wartość i ilość, biorąc pod uwagę liczbę zwiedzających i wystawców, pozostaje

w odpowiednich proporcjach do charakteru imprezy;

3)

materiałów o niewielkiej wartości przeznaczonych do budowy, wyposażenia i dekoracji

stoisk wystawców zagranicznych, w szczególności farby, lakiery, tapety i inne materiały,

jeżeli zostaną zużyte lub zniszczone;

4)

drukowanych materiałów, katalogów, prospektów, cenników, plakatów reklamowych, ilustrowanych

i nieilustrowanych kalendarzy, nieoprawionych fotografii i innych towarów dostarczonych

bezpłatnie, w celu wykorzystania ich do reklamy towarów wytwarzanych na terytorium

państwa trzeciego, jeżeli

a)

są przeznaczone do bezpłatnego rozdania,

b)

ich wartość i ilość, biorąc pod uwagę liczbę zwiedzających i wystawców, pozostaje

w odpowiednich proporcjach do charakteru imprezy.

2.

Zwolnienie od podatku, o którym mowa w ust. 1, stosuje się pod warunkiem, że towary

są przeznaczone na

1)

wystawy, targi, salony i podobne imprezy o charakterze handlowym, przemysłowym, rolnym

lub rzemieślniczym;

2)

wystawy lub imprezy organizowane w celach charytatywnych;

3)

wystawy lub imprezy organizowane w celach naukowych, technicznych, rzemieślniczych,

artystycznych, edukacyjnych, kulturalnych, sportowych, religijnych, związanych z działalnością

związków zawodowych, turystycznych lub w celu promowania współpracy międzynarodowej;

4)

spotkania przedstawicieli organizacji międzynarodowych;

5)

uroczystości i spotkania o charakterze oficjalnym lub upamiętniającym określone zdarzenia.

3.

Niekonfekcjonowane próbki środków spożywczych i napojów, spełniające warunki określone

w ust. 1 pkt 1, podlegają zwolnieniu od podatku, jeżeli są bezpłatnie konsumowane

na imprezach, o których mowa w ust. 2.

4.

Zwolnienie od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, nie dotyczy

1)

napojów alkoholowych;

2)

tytoniu i wyrobów tytoniowych;

3)

paliw stałych, ciekłych i gazowych.

1.

Zwalnia się od podatku import towarów przeznaczonych do badań, analiz lub prób mających

na celu określenie ich składu, jakości lub innych parametrów technicznych, przeprowadzanych

w celu uzyskania informacji lub w ramach testów o charakterze przemysłowym lub handlowym,

jeżeli są spełnione łącznie następujące warunki

1)

towary poddawane badaniom, analizom lub próbom zostaną w całości zużyte lub zniszczone

w trakcie ich wykonywania;

2)

badania, analizy lub próby nie stanowią promocji handlowej;

3)

ilości towarów ściśle odpowiadają celowi, do którego realizacji są przywożone.

2.

Zwolnienie od podatku, o którym mowa w ust. 1, stosuje się również do importu towarów,

które nie uległy zniszczeniu lub zużyciu w trakcie badań, analiz lub prób, pod warunkiem

że produkty powstałe po ich przeprowadzeniu za zgodą organu celnego zostaną

1)

całkowicie zniszczone lub pozbawione wartości handlowej lub

2)

staną się przedmiotem zrzeczenia na rzecz Skarbu Państwa, bez obciążania go kosztami,

lub

3)

zostaną wywiezione z terytorium Wspólnoty.

3.

Jeżeli towary powstałe po przeprowadzeniu badań, analiz lub prób są dopuszczane do

obrotu, podlegają one opodatkowaniu podatkiem według stawek obowiązujących w dniu

zakończenia tych badań, analiz lub prób, z uwzględnieniem wartości celnej ustalonej

dla tego dnia przez organ celny. Jeżeli osoba zainteresowana, za zgodą organu celnego

i na warunkach określonych przez organ celny, przetworzy pozostałe produkty na odpady

lub złom, wysokość podatku określa się, uwzględniając stawki i wartości właściwe dla

tych produktów w dniu ich powstania.

Zwalnia się od podatku import znaków, wzorów, szkiców lub projektów oraz towarzyszącej

im dokumentacji i wniosków patentowych, przeznaczonych dla instytucji właściwych do

spraw ochrony praw autorskich lub patentów.

Zwalnia się od podatku import

1)

folderów, broszur, książek, czasopism, przewodników, oprawionych lub nieoprawionych

plakatów, nieoprawionych fotografii i powiększeń fotograficznych, ilustrowanych lub

nieilustrowanych map geograficznych, ilustrowanych kalendarzy, których głównym celem

jest zachęcanie do wyjazdów zagranicznych, w szczególności do uczestnictwa w spotkaniach

lub imprezach o charakterze kulturalnym, turystycznym, sportowym, religijnym lub zawodowym,

pod warunkiem że towary te

a)

są przeznaczone do bezpłatnego rozdania oraz

b)

nie zawierają więcej niż 25% powierzchni prywatnej reklamy, oraz

c)

mają charakter materiałów promocyjnych;

2)

wykazów i spisów hoteli zagranicznych wydawanych przez urzędowe instytucje turystyczne

lub pod ich patronatem oraz rozkładów jazdy środków transportu działających na terytorium

państwa trzeciego, jeżeli dokumenty te nie zawierają więcej niż 25% powierzchni prywatnej

reklamy;

3)

materiałów wysyłanych akredytowanym przedstawicielom lub korespondentom instytucji

turystycznych i nieprzeznaczonych do rozdania, a w szczególności roczniki, spisy abonentów

telefonicznych lub teleksowych, spisy hoteli, katalogi targowe, próbki wyrobów rzemieślniczych

o nieznacznej wartości, dokumentacja na temat muzeów, uniwersytetów, uzdrowisk lub

innych podobnych instytucji.

1.

Zwalnia się od podatku, z zastrzeżeniem ust. 2, import

1)

dokumentów przysyłanych bezpłatnie organom władzy publicznej;

2)

publikacji rządów państw obcych oraz publikacji organizacji międzynarodowych przeznaczonych

do bezpłatnego rozdania;

3)

dokumentów wyborczych, w szczególności kart do głosowania, list wyborczych w wyborach

organizowanych przez organy mające swoje siedziby na terytorium państwa trzeciego;

4)

przedmiotów mających służyć jako dowody lub do podobnych celów przed sądami lub innymi

organami władzy publicznej;

5)

wzorów podpisów i drukowanych okólników zawierających podpisy, które są przesyłane

w ramach zwyczajowej wymiany informacji między służbami publicznymi lub organami bankowymi;

6)

urzędowych wydawnictw przeznaczonych dla Narodowego Banku Polskiego;

7)

raportów, sprawozdań z działalności, ulotek informacyjnych, prospektów, blankietów

przedpłat i innych dokumentów przedsiębiorstw mających swoją siedzibę na terytorium

państwa trzeciego i przeznaczonych dla posiadaczy lub subskrybentów papierów wartościowych

emitowanych przez te przedsiębiorstwa;

8)

zapisanych nośników, w szczególności w formie perforowanych kart, zapisów dźwiękowych

i mikrofilmów, wykorzystywanych do przekazywania informacji, przesyłanych bezpłatnie

odbiorcy, jeżeli zwolnienie nie spowoduje naruszenia warunków konkurencji;

9)

akt, dokumentacji archiwalnych, formularzy i innych dokumentów, które mają być wykorzystane

w trakcie międzynarodowych spotkań, konferencji lub kongresów oraz sprawozdań z tych

imprez;

10)

planów, rysunków technicznych, odbitek, opisów i innych podobnych dokumentów przywożonych

w celu uzyskania lub realizacji zamówień poza terytorium Wspólnoty lub w celu uczestnictwa

w konkursach organizowanych na terytorium kraju;

11)

dokumentów przeznaczonych do wykorzystania w trakcie egzaminów organizowanych na terytorium

kraju przez instytucje mające swoją siedzibę poza terytorium Wspólnoty;

12)

formularzy przeznaczonych do wykorzystania jako urzędowe dokumenty w międzynarodowym

ruchu pojazdów lub w transporcie towarów, odbywających się na podstawie umów międzynarodowych;

13)

formularzy, etykiet, biletów i podobnych dokumentów wysyłanych przez przedsiębiorstwa

przewozowe lub przedsiębiorstwa hotelarskie, mające siedzibę poza terytorium Wspólnoty,

biurom podróży mającym siedzibę na terytorium kraju;

14)

formularzy, biletów, konosamentów, listów przewozowych lub innych dokumentów handlowych

lub urzędowych, które zostały użyte w obrocie gospodarczym;

15)

urzędowych druków dokumentów wydawanych przez władze państw trzecich lub organy międzynarodowe

oraz druków odpowiadających międzynarodowym wzorom w celu ich dystrybucji, przesyłanych

przez stowarzyszenia mające siedzibę na terytorium państwa trzeciego odpowiednim stowarzyszeniom

mającym siedzibę na terytorium kraju;

16)

fotografii, slajdów i mat stereotypowych do fotografii, w tym zawierających opisy,

przesyłanych agencjom prasowym lub wydawcom gazet lub czasopism;

17)

towarów określonych w załączniku nr 7 do ustawy produkowanych przez Organizację Narodów

Zjednoczonych lub jedną z jej specjalistycznych agencji bez względu na cel, w jakim

mają być wykorzystane;

18)

artykułów kolekcjonerskich i dzieł sztuki, o charakterze edukacyjnym, naukowym lub

kulturalnym, które nie są przeznaczone na sprzedaż i które są importowane przez muzea,

galerie i inne instytucje, pod warunkiem że artykuły te są przywożone bezpłatnie,

a jeżeli za opłatą, to nie są dostarczone przez podatnika;

19)

publikacji oficjalnych wydawanych z upoważnienia państwa eksportującego, instytucji

międzynarodowych, władz i organów regionalnych lub lokalnych na mocy prawa obowiązującego

w państwie eksportującym, a także druków rozprowadzanych w związku z wyborami do Parlamentu

Europejskiego albo wyborami narodowymi w państwie, w którym te druki są tworzone przez

zagraniczne organizacje polityczne, oficjalnie uznane za takie organizacje, w zakresie,

w jakim te publikacje i druki podlegały opodatkowaniu w państwie eksportującym i nie

były objęte zwrotem podatku.

2.

Zwolnienie od podatku stosuje się, jeżeli dokumenty i towary określone w ust. 1 nie

mają wartości handlowej.

Zwalnia się od podatku import materiałów wykorzystywanych do mocowania i zabezpieczania

towarów w trakcie ich transportu z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju,

w szczególności sznurów, słomy, płótna, papieru, kartonu, drewna, tworzywa sztucznego,

które ze swojej natury nie służą do powtórnego użytku.

Zwalnia się od podatku import ściółki, nawozów, pasz, przywożonych w środkach transportu

wykorzystywanych do przewozu zwierząt z terytorium państwa trzeciego na terytorium

kraju, przeznaczonych dla zwierząt w trakcie ich transportu.

1.

Zwalnia się od podatku import

1)

paliwa przewożonego w standardowych zbiornikach

a)

prywatnych środków transportu,

b)

środków transportu przeznaczonych do działalności gospodarczej,

c)

specjalnych kontenerów

- w ilości do 200 litrów na środek transportu;

2)

paliwa w przenośnych zbiornikach przewożonych przez prywatne środki transportu, przeznaczone

do zużycia w tych pojazdach, nie więcej jednak niż 10 litrów;

3)

niezbędnych do eksploatacji środków transportu smarów znajdujących się w tych środkach.

2.

Na potrzeby stosowania zwolnienia, o którym mowa w ust. 1

1)

za standardowy zbiornik uważa się zbiornik paliwa, który

a)

jest montowany na stałe przez producenta we wszystkich środkach transportu lub cysternach

takiego samego typu jak dany środek transportu lub cysterna i który pozwala na bezpośrednie

wykorzystanie paliwa do napędu środka transportu lub funkcjonowania systemu chłodzenia

i innych systemów działających w środku transportu lub cysternie, lub

b)

jest przystosowany do środków transportu pozwalających na bezpośrednie wykorzystanie

gazu jako paliwa lub do działania innych systemów, w które może być wyposażony środek

transportu, lub

c)

jest montowany na stałe przez producenta we wszystkich kontenerach tego samego typu

co dany kontener i którego stałe wmontowanie umożliwia bezpośrednie wykorzystanie

paliwa do pracy w czasie transportu systemów chłodzenia i innych systemów, w jakie

kontenery specjalne mogą być wyposażone;

2)

za środek transportu przeznaczony do działalności gospodarczej uważa się każdy mechaniczny

pojazd drogowy wykorzystywany w działalności gospodarczej, w tym ciągnik z naczepą

lub bez naczepy, który ze względu na rodzaj, budowę lub wyposażenie jest przeznaczony

do przewozu towarów lub więcej niż dziewięciu osób razem z kierowcą, a także specjalistyczny

mechaniczny pojazd drogowy;

3)

za kontener specjalny uważa się każdy kontener wyposażony w specjalnie zaprojektowane

instalacje systemów chłodzenia, systemów natleniania, systemów izolacji cieplnej lub

innych systemów;

4)

za prywatny środek transportu uważa się każdy mechaniczny pojazd drogowy inny niż

wymieniony w pkt 2.

3.

Towary, o których mowa w ust. 1, są zwolnione od podatku, jeżeli są wykorzystywane

wyłącznie przez środek transportu, w którym zostały przywiezione. Towary te nie mogą

zostać usunięte z tego środka transportu ani być składowane, chyba że jest to konieczne

w przypadku jego naprawy, oraz nie mogą zostać odpłatnie lub nieodpłatnie odstąpione

przez osobę korzystającą ze zwolnienia.

4.

W przypadku naruszenia warunków, o których mowa w ust. 3, wysokość podatku określa

się według stanu i wartości celnej towaru w dniu naruszenia tych warunków oraz według

stawek obowiązujących w tym dniu.

Zwalnia się od podatku import towarów przywożonych z terytorium państwa trzeciego

przez upoważnione organizacje w celu wykorzystania ich do budowy, utrzymania lub ozdoby

cmentarzy, grobów i pomników upamiętniających ofiary wojny pochowane na terytorium

kraju.

Zwalnia się od podatku import

1)

trumien zawierających zwłoki i urn z prochami zmarłych, jak również kwiatów, wieńców

i innych przedmiotów ozdobnych zwykle im towarzyszących;

2)

kwiatów, wieńców i innych przedmiotów ozdobnych przywożonych przez osoby mające miejsce

zamieszkania na terytorium państwa trzeciego, udające się na pogrzeby lub przybywające

w celu udekorowania grobów znajdujących się na terytorium kraju, jeżeli ich ilość

nie wskazuje na przeznaczenie handlowe.

Zwalnia się od podatku import towarów przeznaczonych do użytku

1)

urzędowego obcych przedstawicielstw dyplomatycznych, urzędów konsularnych oraz misji

specjalnych na terytorium kraju, a także organizacji międzynarodowych mających siedzibę

lub placówkę na terytorium kraju,

2)

osobistego uwierzytelnionych w Rzeczypospolitej Polskiej szefów przedstawicielstw

dyplomatycznych państw obcych, osób należących do personelu dyplomatycznego tych przedstawicielstw

i misji specjalnych, osób należących do personelu organizacji międzynarodowych oraz

innych osób korzystających z przywilejów i immunitetów na podstawie ustaw, umów lub

powszechnie uznanych zwyczajów międzynarodowych, jak również pozostających z nimi

we wspólnocie domowej członków ich rodzin,

3)

osobistego urzędników konsularnych państw obcych oraz pozostających z nimi we wspólnocie

domowej członków ich rodzin,

4)

osobistego osób niekorzystających z immunitetów, a należących do cudzoziemskiego personelu

przedstawicielstw dyplomatycznych, urzędów konsularnych oraz misji specjalnych na

terytorium kraju

- na zasadzie wzajemności i pod warunkiem nieodstępowania towarów przez okres 3 lat

od dnia dopuszczenia ich do obrotu osobom innym niż wymienione w pkt 1-4.

Zwolnienia, o których mowa w art. 47-80, stosuje się w przypadku zastosowania zwolnień

od cła, z wyjątkiem art. 74 ust. 1 pkt 19.

1.

W odniesieniu do organizacji międzynarodowych, które na terytorium kraju prowadzą

działalność w interesie publicznym, mogą być zastosowane zwolnienia od podatku na

warunkach określonych w rozporządzeniu wydanym na podstawie ust. 2.

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw zagranicznych, może, w drodze rozporządzenia, zwolnić od podatku organizacje

międzynarodowe, które na terytorium kraju prowadzą działalność w interesie publicznym

i są zwolnione od analogicznych podatków w innych krajach, uwzględniając

1)

konieczność prawidłowego określenia ilości i wartości towarów objętych zwolnieniem;

2)

sytuację gospodarczą państwa;

3)

przepisy Wspólnoty Europejskiej.

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia, wprowadzić

inne niż określone w art. 43-81 zwolnienia od podatku, a także określić szczegółowe

warunki stosowania tych zwolnień, uwzględniając

1)

specyfikę wykonywania niektórych czynności oraz uwarunkowania obrotu gospodarczego

niektórymi towarami;

2)

przebieg realizacji budżetu państwa;

3)

potrzebę uzyskania dostatecznej informacji o towarach będących przedmiotem zwolnienia;

4)

przepisy Wspólnoty Europejskiej.

1.

Stawkę podatku w wysokości 0% stosuje się do

1)

dostaw armatorom morskim

a)

statków wycieczkowych i tym podobnych, przeznaczonych głównie do przewozu osób; promów

wszelkiego typu (PKWiU 35.11.21), z wyłączeniem liniowców pasażerskich pozostałych,

statków (łodzi) wycieczkowych itp. pozostałych promów (PKWiU 35.11.21-90.00),

b)

tankowców (PKWiU 35.11.22), z wyłączeniem tankowców pozostałych (PKWiU 35.11.22-90.00),

c)

statków chłodniczych (PKWiU 35.11.23), z wyłączeniem statków chłodniczych pozostałych,

innych niż tankowce (PKWiU 35.11.23-90.00),

d)

statków przeznaczonych do przewozu towarów oraz statków przeznaczonych do przewozu

zarówno osób jak i towarów (PKWiU 35.11.24), z wyłączeniem barek morskich bez napędu

(PKWiU 35.11.24-20.3) oraz jednostek pływających wymienionych w podkategorii PKWiU

35.11.24-80 i 35.11.24-90.00,

e)

statków rybackich itp. pełnomorskich (PKWiU 35.11.31-30),

f)

pchaczy pełnomorskich (PKWiU 35.11.32-50.00), statków szkolnych rybołówstwa morskiego

(PKWiU ex 35.11.33-93.30) i statków badawczych rybołówstwa morskiego (PKWiU ex 35.11.33-93.40);

2)

importu środków transportu morskiego i rybołówstwa morskiego (PCN 8901 10 10 0, 8901 20 10 0,

8901 30 10 0, 8901 90 10 0, 8902 00 12 0, 8902 00 18 0) (CN 8901 10 10, 8901 20 10,

8901 30 10, 8901 90 10, 8902 00 12, 8902 00 18) przez armatorów morskich;

3)

dostaw części do środków transportu morskiego i rybołówstwa morskiego, o których mowa

w pkt 1, i wyposażenia tych środków, z wyłączeniem wyposażenia służącego celom rozrywki

i sportu;

4)

importu części do środków transportu morskiego i rybołówstwa morskiego, o których

mowa w pkt 1, i wyposażenia tych środków, z wyłączeniem wyposażenia służącego celom

rozrywki i sportu;

5)

importu środków transportu lotniczego używanych w lotnictwie cywilnym do wykonywania

głównie transportu międzynarodowego o masie własnej przekraczającej 12 ton oraz części

zamiennych do nich i wyposażenia pokładowego przywożonego przez ich użytkownika docelowego,

posiadającego świadectwo kwalifikacyjne wydane przez polski organ nadzoru lotniczego;

6)

dostaw środków transportu lotniczego używanych w lotnictwie cywilnym do wykonywania

głównie transportu międzynarodowego o masie własnej przekraczającej 12 ton oraz części

zamiennych do nich i wyposażenia pokładowego dla użytkownika docelowego, posiadającego

świadectwo kwalifikacyjne wydane przez polski organ nadzoru lotniczego;

7)

usług w zakresie kontroli i nadzoru ruchu lotniczego, świadczonych na rzecz przewoźników

powietrznych oraz innych podmiotów wykonujących rejsy w transporcie międzynarodowym;

8)

usług związanych z obsługą startu, lądowania, parkowania, obsługą pasażerów i ładunków

oraz innych o podobnym charakterze usług świadczonych na rzecz przewoźników powietrznych

oraz innych podmiotów wykonujących rejsy w transporcie międzynarodowym;

9)

usług świadczonych na obszarze polskich portów morskich, związanych z transportem

międzynarodowym, polegających na obsłudze lądowych i morskich środków transportu;

10)

dostaw towarów służących bezpośrednio zaopatrzeniu statków

a)

używanych do żeglugi na pełnym morzu oraz przewożących pasażerów za opłatą lub używanych

dla celów gospodarczych, przemysłowych lub do połowów,

b)

używanych do ratownictwa lub do udzielania pomocy na morzu, lub do połowów przybrzeżnych,

z wyłączeniem dostaw prowiantu na pokład statków do połowów przybrzeżnych,

c)

marynarki wojennej, wypływających z kraju do zagranicznych portów i przystani;

11)

usług ratownictwa morskiego, nadzoru nad bezpieczeństwem żeglugi morskiej i śródlądowej

oraz usług związanych z ochroną środowiska morskiego i utrzymaniem akwenów portowych

i torów podejściowych;

12)

najmu (czarteru) środków transportu wodnego oraz najmu wyposażenia tych środków -

w związku z transportem międzynarodowym;

13)

najmu (czarteru) środków transportu lotniczego oraz najmu wyposażenia tych środków

- w związku z transportem międzynarodowym;

14)

usług związanych z obsługą statków wymienionych w klasie PKWiU ex 35.11 należących

do armatorów morskich, z wyjątkiem usług świadczonych na cele osobiste załogi;

15)

usług polegających na remoncie, przebudowie lub konserwacji statków wymienionych w

klasie PKWiU ex 35.11 oraz ich części składowych;

16)

usług polegających na remoncie, przebudowie lub konserwacji środków transportu lotniczego

oraz ich wyposażenia i sprzętu zainstalowanego na nich, używanych do transportu międzynarodowego;

17)

pozostałych usług służących bezpośrednim potrzebom środków transportu morskiego i

ich ładunkom, o których mowa w pkt 1;

18)

dostaw towarów służących zaopatrzeniu środków transportu lotniczego używanych do wykonywania

transportu międzynarodowego;

19)

usług polegających na wykonywaniu czynności bezpośrednio związanych z organizacją

eksportu towarów, a w szczególności wystawianiu dokumentów spedytorskich, konosamentów

i załatwianiu formalności celnych;

20)

usług związanych bezpośrednio z importem towarów, w przypadku gdy wartość tych usług

została włączona do podstawy opodatkowania, zgodnie z art. 29 ust. 15, z wyjątkiem

usług

a)

w zakresie ubezpieczenia towarów,

b)

dotyczących importu towarów zwolnionych od podatku;

21)

usług związanych bezpośrednio z eksportem towarów

a)

dotyczących towarów eksportowanych polegających na ich pakowaniu, przewozie do miejsc

formowania przesyłek zbiorowych, składowaniu, przeładunku, ważeniu, kontrolowaniu

i nadzorowaniu bezpieczeństwa przewozu,

b)

świadczonych na podstawie umowy maklerskiej, agencyjnej, zlecenia i pośrednictwa,

dotyczących towarów eksportowanych;

22)

dostaw towarów do wolnych obszarów celnych

a)

ustanowionych na terenie lotniczego, morskiego lub rzecznego przejścia granicznego,

przeznaczonych do odprzedaży podróżnym,

b)

przeznaczonych do wywozu dla odbiorcy poza terytorium Wspólnoty i objętych procedurą

wywozu w rozumieniu przepisów celnych, w tym także w celu ich kompletacji, pakowania

lub formowania przesyłek zbiorowych;

23)

usług transportu międzynarodowego;

24)

usług polegających na naprawie, uszlachetnianiu, przerobie lub przetwarzaniu towarów;

25)

dostaw towarów nabywanych przez podmioty mające siedzibę lub miejsce zamieszkania

albo pobytu na terytorium państwa trzeciego, niebędące podatnikami w rozumieniu art.

15, jeżeli towary te są przeznaczone do przerobu, uszlachetnienia lub przetworzenia

na terytorium kraju, a następnie do wywozu z terytorium Wspólnoty, w przypadku gdy

podatnik

a)

przekaże nabyty przez podmiot towar podatnikowi, który dokonuje przerobu, uszlachetnienia

lub przetworzenia tego towaru,

b)

posiada dowód, że należność za towar została zapłacona i przekazana na rachunek bankowy

podatnika w banku mającym siedzibę na terytorium kraju;

26)

dostaw sprzętu komputerowego

a)

dla placówek oświatowych,

b)

dla organizacji humanitarnych, charytatywnych lub edukacyjnych w celu dalszego nieodpłatnego

przekazania placówkom oświatowym

- przy zachowaniu warunków, o których mowa w ust. 13-15.

2.

Opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 0% podlegają czynności, o których mowa w

ust. 1 pkt 7-18 i 20-22, w przypadku prowadzenia przez podatnika dokumentacji, z której

jednoznacznie wynika, że czynności te zostały wykonane przy zachowaniu warunków określonych

w tym przepisie.

3.

Przez usługi transportu międzynarodowego, o których mowa w ust. 1 pkt 23, rozumie

się

1)

przewóz lub inny sposób przemieszczania towarów

a)

z miejsca wyjazdu (nadania) na terytorium kraju do miejsca przyjazdu (przeznaczenia)

poza terytorium Wspólnoty,

b)

z miejsca wyjazdu (nadania) poza terytorium Wspólnoty do miejsca przyjazdu (przeznaczenia)

na terytorium kraju,

c)

z miejsca wyjazdu (nadania) poza terytorium Wspólnoty do miejsca przyjazdu (przeznaczenia)

poza terytorium Wspólnoty, jeżeli trasa przebiega na pewnym odcinku przez terytorium

kraju (tranzyt),

d)

z miejsca wyjazdu (nadania) na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium

kraju do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) poza terytorium Wspólnoty lub z miejsca

wyjazdu (nadania) poza terytorium Wspólnoty do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) na

terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, jeżeli trasa przebiega

na pewnym odcinku przez terytorium kraju;

2)

przewóz lub inny sposób przemieszczania osób środkami transportu morskiego, lotniczego

i kolejowego

a)

z miejsca wyjazdu na terytorium kraju do miejsca przyjazdu poza terytorium kraju,

b)

z miejsca wyjazdu poza terytorium kraju do miejsca przyjazdu na terytorium kraju,

c)

z miejsca wyjazdu poza terytorium kraju do miejsca przyjazdu poza terytorium kraju,

jeżeli trasa przebiega na pewnym odcinku przez terytorium kraju (tranzyt);

3)

usługi pośrednictwa i spedycji międzynarodowej, związane z usługami, o których mowa

w pkt 1 i 2.

4.

Nie jest usługą, o której mowa w ust. 3, przewóz osób lub towarów w przypadku, gdy

miejsce wyjazdu (nadania) i miejsce przyjazdu (przeznaczenia) tych osób lub towarów

znajduje się na terytorium kraju, a przewóz poza terytorium kraju ma wyłącznie charakter

tranzytu.

5.

Dokumentami stanowiącymi dowód świadczenia usług, o których mowa w ust. 1 pkt 23,

są w przypadku transportu

1)

towarów przez przewoźnika lub spedytora - list przewozowy lub dokument spedytorski

(kolejowy, lotniczy, samochodowy, konosament morski, konosament żeglugi śródlądowej),

stosowany wyłącznie w komunikacji międzynarodowej, lub inny dokument, z którego jednoznacznie

wynika, że w wyniku przewozu z miejsca nadania do miejsca przeznaczenia nastąpiło

przekroczenie granicy z państwem trzecim, oraz faktura wystawiona przez przewoźnika

(spedytora), z zastrzeżeniem pkt 2;

2)

towarów importowanych - oprócz dokumentów, o których mowa w pkt 1, dokument potwierdzony

przez urząd celny, z którego jednoznacznie wynika fakt wliczenia wartości usługi do

podstawy opodatkowania z tytułu importu towarów;

3)

towarów przez eksportera - dowód wywozu towarów;

4)

osób - międzynarodowy bilet lotniczy, promowy, okrętowy lub kolejowy, wystawiony przez

przewoźnika na określoną trasę przewozu dla konkretnego pasażera.

6.

Dokument, o którym mowa w ust. 5 pkt 3, powinien zawierać co najmniej

1)

imię i nazwisko lub nazwę oraz adres siedziby lub miejsca zamieszkania eksportera

towarów;

2)

określenie towarów i ich ilości;

3)

potwierdzenie wywozu przez urząd celny.

7.

Przez usługi, o których mowa w ust. 1 pkt 24, rozumie się usługi

1)

świadczone bezpośrednio przez podatnika, który sprowadził z terytorium państwa trzeciego

na terytorium kraju towary objęte procedurą uszlachetniania czynnego w celu ich naprawy,

uszlachetnienia, przerobu lub przetworzenia, jeżeli towary te zostaną wywiezione z

terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty zgodnie z warunkami określonymi w przepisach

celnych;

2)

polegające na pośredniczeniu między podmiotem mającym siedzibę lub miejsce zamieszkania

albo pobytu na terytorium państwa trzeciego niebędącym podatnikiem, w rozumieniu art.

15, a podatnikiem, o którym mowa w pkt 1, gdy pośrednik otrzymuje prowizję lub inne

wynagrodzenie od którejkolwiek ze stron zawartego kontraktu dotyczącego usług określonych

w pkt 1, pod warunkiem posiadania kopii dokumentów potwierdzających powrotny wywóz

towarów z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty;

3)

świadczone przez innych podatników na zlecenie podatnika, o którym mowa w pkt 1, polegające

wyłącznie na naprawie, uszlachetnieniu, przerobie lub przetworzeniu towarów sprowadzonych

w tym celu przez podatnika określonego w pkt 1, pod warunkiem

a)

uzyskania oświadczenia od zleceniodawcy, że towar, który powstał w wyniku wykonania

tej usługi, zostanie wywieziony z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty,

b)

posiadania szczegółowego rozliczenia tych usług zgodnie z treścią dokumentów celnych,

których kopie powinny być w posiadaniu tych podatników, potwierdzających powrotny

wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty;

4)

polegające na naprawie, uszlachetnieniu, przerobie lub przetworzeniu towarów sprowadzonych

z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju, które zostały objęte procedurą

uszlachetniania czynnego w rozumieniu przepisów celnych, świadczone przez podatników

na zlecenie podmiotów mających siedzibę lub miejsce zamieszkania albo pobytu na terytorium

państwa trzeciego niebędących podatnikami, w rozumieniu art. 15, w ramach kontraktów

wielostronnych, jeżeli

a)

naprawiony, uszlachetniony, przerobiony lub przetworzony przez tych podatników towar

został sprowadzony z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju przez podatnika

będącego również stroną tego kontraktu,

b)

podatnik posiada szczegółowe rozliczenie wykonanych usług zgodnie z dokumentami celnymi

potwierdzającymi wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty oraz kopie

tych dokumentów celnych.

8.

Przepisy ust. 7 pkt 2-4 stosuje się, jeżeli podatnik spełni określone w nich warunki

oraz otrzyma całość lub co najmniej 50% zapłaty przed upływem 60 dni, licząc od daty

wywozu z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty towaru będącego przedmiotem świadczonych

usług, z tym że spełnienie warunków także po upływie tego terminu uprawnia podatnika

do dokonania korekty kwoty podatku należnego w złożonej deklaracji podatkowej, w której

wykazano usługę.

9.

Przez usługi, o których mowa w ust. 1 pkt 24, rozumie się również usługi polegające

na przerobie, uszlachetnieniu lub przetworzeniu, świadczone na zlecenie podmiotów

mających siedzibę lub miejsce zamieszkania albo pobytu na terytorium państwa trzeciego

niebędących podatnikami, w rozumieniu art. 15, w przypadku gdy

1)

wykonywane przez podatnika usługi dotyczą towarów wytworzonych na terytorium kraju;

2)

podatnik posiada dowód, że należność za usługę została zapłacona i przekazana na rachunek

bankowy podatnika w banku mającym siedzibę na terytorium kraju;

3)

podatnik posiada dokument potwierdzający wywóz towaru z terytorium kraju poza terytorium

Wspólnoty, którego usługa dotyczy.

10.

Przepis ust. 9 stosuje się pod warunkiem, że podatnik otrzyma dokument potwierdzający

wywóz towaru z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty, nie później jednak niż

40. dnia, licząc od daty wykonania usługi; otrzymanie dokumentu potwierdzającego wywóz

towaru z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty w terminie późniejszym uprawnia

podatnika do dokonania korekty kwoty podatku należnego w złożonej deklaracji podatkowej,

w której wykazano usługę.

11.

Jeżeli towar, który powstał w wyniku czynności, o których mowa w ust. 9, został zbyty

na terytorium kraju, podatnicy, którzy dokonali tych czynności, są obowiązani do zapłacenia

podatku według stawki właściwej dla dostawy tego towaru, przy czym podatek ustala

się od wartości towaru obliczonej na podstawie przeciętnych cen stosowanych w danej

miejscowości lub na danym rynku w dniu wykonania świadczenia, pomniejszonych o podatek.

12.

Przepis ust. 1 pkt 25 stosuje się pod warunkiem, że podatnik otrzyma zapłatę, nie

później jednak niż 40. dnia, licząc od dnia wydania towaru; otrzymanie zapłaty w terminie

późniejszym uprawnia podatnika do dokonania korekty kwoty podatku należnego.

13.

Opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 0% podlegają towary wymienione w załączniku

nr 8 do ustawy.

14.

Dokonujący dostawy, o której mowa w ust. 1 pkt 26, stosuje stawkę podatku 0%, pod

warunkiem

1)

posiadania stosownego zamówienia potwierdzonego przez organ nadzorujący daną placówkę

oświatową, zgodnie z odrębnymi przepisami - w przypadku dostawy, o której mowa w ust.

1 pkt 26 lit. a;

2)

posiadania kopii umowy o nieodpłatnym przekazaniu sprzętu komputerowego placówce oświatowej

oraz posiadania stosownego zamówienia potwierdzonego przez organ nadzorujący placówkę

oświatową, zgodnie z odrębnymi przepisami - w przypadku dostawy, o której mowa w ust.

1 pkt 26 lit. b.

15.

Dostawca obowiązany jest przekazać kopię dokumentów, o których mowa w ust. 14, do

właściwego urzędu skarbowego.

16.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia

1)

dokumenty, o których mowa w ust. 5 pkt 2,

2)

dane, które powinny zawierać dokumenty, o których mowa w ust. 5 pkt 3,

3)

wzór dokumentu, o którym mowa w ust. 5 pkt 2,

4)

dokumenty, dane, które powinna zawierać dokumentacja, o której mowa w ust. 2

- uwzględniając specyfikę wykonywania niektórych czynności, konieczność zapewnienia

prawidłowej identyfikacji usługi na potrzeby rozliczenia podatku oraz przepisy Wspólnoty

Europejskiej.

1.

Podatnicy świadczący usługi w zakresie handlu, którzy dokonują sprzedaży opodatkowanej

i zwolnionej od podatku lub opodatkowanej według różnych stawek, a nie są obowiązani

prowadzić ewidencji, o której mowa w art. 111 ust. 1, mogą w celu obliczenia kwoty

podatku należnego dokonać podziału sprzedaży towarów w danym okresie rozliczeniowym

w proporcjach wynikających z udokumentowanych zakupów z tego okresu, w którym dokonano

zakupu. Do obliczenia tych proporcji przyjmuje się wyłącznie towary przeznaczone do

dalszej sprzedaży według cen uwzględniających podatek.

2.

Jeżeli podatnik podjął lub wznowił działalność wymienioną w ust. 1, podział sprzedaży

może być dokonany przy zastosowaniu do obrotu danego okresu rozliczeniowego procentowych

wskaźników podziału udokumentowanych zakupów, dokonanych w okresie rozliczeniowym

przed zakończeniem okresu rozliczeniowego, w którym podjęto lub wznowiono działalność.

W przypadku świadczenia przez podatnika usług, w tym w zakresie handlu i gastronomii,

kwota podatku należnego może być obliczana jako iloczyn wartości dostawy i stawki

1)

18,03% - dla towarów i usług objętych stawką podatku 22%;

2)

6,54% - dla towarów i usług objętych stawką podatku 7%;

3)

2,91% - dla towarów i usług objętych stawką podatku 3%.

1.

W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych,

podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku

należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4,

art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

2.

Kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7

1)

suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika

a)

z tytułu nabycia towarów i usług,

b)

potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się

one z powstaniem obowiązku podatkowego,

c)

od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu

- z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4;

2)

w przypadku importu - suma kwot podatku wynikająca z dokumentu celnego;

3)

zryczałtowany zwrot podatku, o którym mowa w art. 116 ust. 6;

4)

kwota podatku należnego od importu usług, kwota podatku należnego od dostawy towarów,

dla której podatnikiem jest ich nabywca, oraz kwota podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego

nabycia towarów.

3.

W przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej

ładowności mniejszej niż określona według wzoru

\(

DŁ = 357kg + n \times 68kg

\)

gdzie

DŁ

-

oznacza dopuszczalną ładowność,

n

-

oznacza ilość miejsc (siedzeń) łącznie z miejscem dla kierowcy

-

kwotę podatku naliczonego stanowi 50% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty

podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku

należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca - nie więcej

jednak niż 5 000 zł.

4.

Przepis ust. 3 nie dotyczy

1)

przypadków, gdy odprzedaż lub oddanie w odpłatne używanie na podstawie umowy leasingu

tych samochodów (pojazdów) stanowi przedmiot działalności podatnika;

2)

pojazdów specjalnych - jeżeli z wyciągu ze świadectwa homologacji lub z odpisu decyzji

zwalniającej z obowiązku uzyskania świadectwa homologacji, wydawanych zgodnie z przepisami

prawa o ruchu drogowym, wynika, że jest to pojazd specjalny;

3)

pojazdów samochodowych do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą - jeżeli

z wyciągu ze świadectwa homologacji lub z odpisu decyzji zwalniającej z obowiązku

uzyskania świadectwa homologacji, wydawanych zgodnie z przepisami prawa o ruchu drogowym,

wynika takie przeznaczenie.

5.

Dopuszczalna ładowność pojazdów oraz ilość miejsc (siedzeń), o których mowa w ust.

3, określona jest na podstawie wyciągu ze świadectwa homologacji lub odpisu decyzji

zwalniającej z obowiązku uzyskania świadectwa homologacji, wydawanych zgodnie z przepisami

prawa o ruchu drogowym. Pojazdy, które w wyciągu ze świadectwa homologacji lub w odpisie

decyzji, o której mowa w zdaniu pierwszym, nie mają określonej dopuszczalnej ładowności

lub ilości miejsc, uznaje się również za samochody osobowe, o których mowa w ust.

3.

6.

Przepisy ust. 3-5 stosuje się odpowiednio do importu samochodów, o których mowa w

ust. 3 i 5, z tym że kwotę podatku naliczonego stanowi 50% kwoty wynikającej z dokumentu

celnego, z uwzględnieniem kwot wynikających z decyzji, o których mowa w art. 33 ust.

2 i 3 oraz art. 34 - nie więcej jednak niż 5 000 zł.

7.

W przypadku usługobiorców użytkujących samochody, o których mowa w ust. 3 i 5, na

podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze,

kwotę podatku naliczonego stanowi 50% kwoty podatku naliczonego od czynszu (raty)

lub innych płatności wynikających z zawartej umowy, udokumentowanych fakturą. Suma

kwot w całym okresie użytkowania samochodu, o których mowa w zdaniu pierwszym, dotycząca

jednego samochodu, nie może jednak przekroczyć kwoty 5 000 zł.

8.

Podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,

o której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary i usługi dotyczą

1)

dostawy towarów lub świadczenia usług przez podatnika poza terytorium kraju, jeżeli

kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były wykonywane na terytorium kraju,

a podatnik posiada dokumenty, z których wynika związek odliczonego podatku z tymi

czynnościami;

2)

czynności, o których mowa w art. 7 ust. 3-7.

9.

Podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,

o której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary i usługi dotyczą następujących

czynności wykonywanych na terytorium kraju

1)

transakcji ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych, w tym świadczonych przez brokerów

ubezpieczeniowych i agentów ubezpieczeniowych,

2)

udzielania i pośrednictwa w udzieleniu kredytu oraz zarządzania kredytem przez kredytodawcę,

3)

pośrednictwa lub wszelkich działań w zakresie gwarancji kredytowych lub jakiegokolwiek

innego zabezpieczenia pieniędzy oraz zarządzania gwarancjami kredytowymi przez kredytodawcę,

4)

transakcji, w tym pośrednictwa, dotyczących rachunków terminowych i bieżących, płatności,

przelewów, długów, czeków i innych zbywalnych instrumentów finansowych, z wyłączeniem

inkasa należności i faktoringu,

5)

transakcji, w tym pośrednictwa dotyczącego walut, banknotów i monet używanych jako

prawne środki płatnicze, z wyłączeniem przedmiotów kolekcjonerskich; przez przedmioty

kolekcjonerskie rozumie się monety ze złota, srebra oraz innych metali lub banknoty,

które nie są zwykle używane jako prawny środek płatniczy, a także monety o wartości

numizmatycznej,

6)

transakcji, w tym pośrednictwa, z wyłączeniem zarządzania i przechowywania, których

przedmiotem są akcje, udziały w spółkach i stowarzyszeniach, obligacje i inne papiery

wartościowe, z wyłączeniem dokumentów ustanawiających tytuł prawny do towarów oraz

następujących praw lub papierów wartościowych

a)

prawa do określonego udziału w nieruchomości,

b)

praw rzeczowych dających ich posiadaczowi prawo użytkowania w stosunku do nieruchomości,

c)

udziałów lub akcji, dających ich posiadaczowi prawo własności lub użytkowania w stosunku

do nieruchomości lub jej części

- w przypadku gdy miejscem świadczenia tych usług, zgodnie z art. 27 ust. 3 pkt 1,

jest terytorium państwa trzeciego lub gdy usługi dotyczą bezpośrednio towarów eksportowanych,

pod warunkiem że podatnik posiada dokumenty, z których wynika związek odliczonego

podatku z tymi czynnościami.

10.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje

1)

w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny, z

zastrzeżeniem pkt 2-4 oraz ust. 11, 12, 16 i 18;

2)

w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 4 - w rozliczeniu za okres, w którym powstał

obowiązek podatkowy w podatku należnym u nabywcy odpowiednio od importu usług lub

wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub od dostawy towarów, dla której podatnikiem

jest nabywca;

3)

w przypadku nabycia towarów i usług, o których mowa w art. 19 ust. 13 pkt 1, jeżeli

faktura zawiera informację, jakiego okresu dotyczy - w rozliczeniu za okres, w którym

przypada termin płatności;

4)

w przypadku dokonania spisu z natury określonego w art. 113 ust. 5 i 7 - nie później

niż w rozliczeniu za okres, w którym dokonano tego spisu;

5)

w przypadku stosowania w imporcie towarów procedury uproszczonej, polegającej na wpisie

do rejestru zgodnie z przepisami celnymi - za okres rozliczeniowy, w którym podatnik

dokonał wpisu do rejestru; obniżenie kwoty podatku należnego następuje pod warunkiem

dokonania przez podatnika zapłaty podatku wykazanego w tym rejestrze.

11.

Jeżeli podatnik nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych

w ust. 10, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za następny

okres rozliczeniowy.

12.

W przypadku otrzymania faktury, o której mowa w ust. 2 pkt 1 lit. a lub lit. c, przed

nabyciem prawa do rozporządzania towarem jak właściciel albo przed wykonaniem usługi,

z wyłączeniem przypadków, gdy faktura dokumentuje czynności, od których obowiązek

podatkowy powstał zgodnie z art. 19 ust. 13 pkt 1, 2, 4, 7, 9-11 - prawo do obniżenia

kwoty podatku należnego powstaje z chwilą nabycia prawa do rozporządzania towarem

lub z chwilą wykonania usługi.

13.

Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego

w terminach, o których mowa w ust. 10, 11, 12, 16 i 18, może on obniżyć kwotę podatku

należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym wystąpiło

prawo do obniżenia podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc

od początku roku, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego.

14.

W przypadku podatników obowiązanych do dokonywania korekt kwot podatku naliczonego,

o których mowa w art. 91 ust. 1 i 2, część kwoty podatku naliczonego obniżającą kwotę

podatku należnego oblicza się w oparciu o proporcję właściwą dla roku podatkowego,

w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego niezależnie od terminu

obniżenia kwoty podatku.

15.

Do uprawnienia, o którym mowa w ust. 13, stosuje się odpowiednio art. 81b Ordynacji

podatkowej.

16.

Podatnicy, o których mowa w art. 21 ust. 1, mogą obniżyć kwotę podatku należnego w

rozliczeniu za kwartał, w którym

1)

uregulowali całą należność wynikającą z otrzymanej od kontrahenta faktury,

2)

dokonali zapłaty podatku wynikającego z dokumentu celnego, z uwzględnieniem kwot wynikających

z decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz w art. 34

- nie wcześniej jednak niż z dniem otrzymania faktury lub dokumentu celnego. Przepis

ust. 10 stosuje się odpowiednio.

17.

Przepisu ust. 16 nie stosuje się do kwoty podatku naliczonego, wynikającej z faktur

i dokumentów celnych otrzymanych i odliczonych od kwoty podatku należnego w rozliczeniu

za okres poprzedzający kwartał, za który podatnik będzie rozliczał się metodą kasową.

18.

Podatnicy, o których mowa w art. 21 ust. 5, kwotę podatku naliczonego, wynikającą

z faktur lub dokumentów celnych otrzymanych w okresie, kiedy rozliczali się metodą

kasową, i nieodliczoną od kwoty podatku należnego do końca tego okresu, mają prawo

do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w okresie rozliczeniowym,

w którym

1)

uregulowali kontrahentowi całą należność wynikającą z otrzymanych faktur - w przypadku

podatku wynikającego z faktur;

2)

dokonali zapłaty podatku - w przypadku podatku wynikającego z dokumentów celnych;

3)

dokonali zapłaty podatku wynikającego z decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2 i

3 oraz art. 34.

19.

Jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 10, 11, 12, 16 lub 18, podatnik nie wykonał

czynności opodatkowanych, kwotę podatku naliczonego za ten okres przenosi się do rozliczenia

na następny okres rozliczeniowy.

20.

U podatnika, o którym mowa w art. 16, kwotą podatku naliczonego jest kwota stanowiąca

równowartość 22% kwoty należnej z tytułu dostawy nowego środka transportu, nie wyższa

jednak niż kwota podatku zawartego w fakturze stwierdzającej nabycie tego środka lub

dokumencie celnym, albo podatku zapłaconego przez tego podatnika od wewnątrzwspólnotowego

nabycia tego środka.

21.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia,

inny niż określony w ust. 10 termin obniżenia kwoty podatku należnego, o której mowa

w ust. 1, uwzględniając

1)

specyfikę wykonywania niektórych czynności;

2)

stosowane techniki dokumentowania rozliczeń w obrocie gospodarczym.

1.

W przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w

okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia

o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek

bankowy.

2.

Z zastrzeżeniem ust. 3, zwrot różnicy podatku następuje na rachunek bankowy podatnika

w banku mającym siedzibę na terytorium kraju wskazanym w zgłoszeniu identyfikacyjnym,

o którym mowa w odrębnych przepisach, w terminie 60 dni od dnia złożenia rozliczenia

przez podatnika. Jeżeli zasadność zwrotu wymaga dodatkowego sprawdzenia, naczelnik

urzędu skarbowego może przedłużyć ten termin do czasu zakończenia postępowania wyjaśniającego.

Jeżeli przeprowadzone postępowanie wykaże zasadność zwrotu, o którym mowa w zdaniu

poprzednim, urząd skarbowy wypłaca podatnikowi należną kwotę wraz z odsetkami w wysokości

odpowiadającej opłacie prolongacyjnej stosowanej w przypadku odroczenia płatności

podatku lub jego rozłożenia na raty.

3.

Różnica podatku podlegająca zwrotowi w kwocie przekraczającej wartość podatku naliczonego

związanego z nabyciem towarów lub usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym

są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych

podlegających amortyzacji, powiększonej o 22% obrotu podatnika opodatkowanego stawkami

niższymi niż określona w art. 41 ust. 1, podlega zwrotowi w terminie 180 dni od dnia

złożenia deklaracji podatkowej.

4.

Na umotywowany wniosek podatnika złożony wraz z deklaracją podatkową, kwota różnicy

podatku podlegająca zwrotowi w terminie 60 dni od dnia złożenia rozliczenia ulega

podwyższeniu, jeżeli podwyższenie tej kwoty

1)

jest uzasadnione sezonowością produkcji lub sezonowością wykonywanych usług, lub sezonowością

skupu produktów rolnych;

2)

jest uzasadnione kwotą podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 8 pkt 1.

5.

Na umotywowany wniosek, podatnikom dokonującym dostawy towarów lub świadczenia usług

poza terytorium kraju i niedokonującym sprzedaży opodatkowanej przysługuje zwrot kwoty

podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 8 pkt 1, w terminie określonym w

ust. 4.

6.

Na umotywowany wniosek podatnika złożony wraz z deklaracją podatkową urząd skarbowy

jest obowiązany zwrócić różnicę podatku, o której mowa w ust. 2, w terminie 25 dni,

a w przypadku kwoty, o której mowa w ust. 3 - w terminie 60 dni, licząc od dnia złożenia

rozliczenia, gdy kwoty podatku naliczonego, wykazane w deklaracji podatkowej, wynikają

z

1)

faktur dokumentujących kwoty należności, które zostały w całości zapłacone bezpośrednio

podatnikowi będącemu wystawcą faktury, z uwzględnieniem art. 13 ust. 1 pkt 1 Prawa

działalności gospodarczej,

2)

dokumentów celnych oraz decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz art. 34,

i zostały przez podatnika zapłacone,

3)

wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub importu usług lub dostawy towarów, dla której

podatnikiem jest ich nabywca, jeżeli w deklaracji podatkowej została wykazana kwota

podatku należnego od tych transakcji

- przy czym przepis ust. 2 zdanie drugie i trzecie stosuje się odpowiednio.

7.

Różnicę podatku niezwróconą przez urząd skarbowy w terminach, o których mowa w ust.

2 w zdaniu pierwszym i w ust. 3, traktuje się jako nadpłatę podatku podlegającą oprocentowaniu

w rozumieniu przepisów Ordynacji podatkowej.

8.

W przypadku gdy podatnik otrzymał zwrot różnicy podatku z tytułu eksportu towarów

i następnie całość lub część tego towaru powróciła do podatnika, a czynność ta powoduje

powrót towaru na terytorium kraju, podatnik jest obowiązany zwrócić całość lub odpowiednią

część otrzymanego zwrotu w terminie 14 dni, licząc od dnia przekroczenia towaru przez

państwową granicę Rzeczypospolitej Polskiej. Podatnik może zwiększyć o tę kwotę podatek

naliczony, począwszy od najbliższego okresu rozliczeniowego.

9.

W razie niedopełnienia obowiązku przewidzianego w ust. 8 od niezwróconej kwoty są

naliczane odsetki za zwłokę jak od zaległości podatkowych. Odsetki naliczane są od

następnego dnia po upływie terminu określonego w ust. 8, a jeżeli termin ten przypada

wcześniej niż termin najbliższego okresu rozliczeniowego - od terminu, w którym powinno

zostać dokonane rozliczenie podatku.

10.

Podatnik wymieniony w art. 16 może otrzymać zwrot podatku do wysokości kwoty określonej

w art. 86 ust. 20.

11.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia

1)

może określić przypadki, gdy przyjęcie przez podatnika w odpłatne używanie środków

trwałych należących do osób trzecich może być traktowane na równi z zakupem tych środków,

oraz warunki i tryb zwrotu różnicy podatku;

2)

może rozszerzyć zakres zwrotu różnicy podatku, o którym mowa w ust. 2 i 3, na całość

lub część nadwyżki kwoty podatku naliczonego ponad kwotę podatku należnego, jeżeli

jest to uzasadnione charakterem działalności podatnika lub długością cyklu produkcyjnego;

3)

określi przypadki, warunki i terminy zwrotu podatku, o którym mowa w ust. 10.

12.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, wydając rozporządzenia, o których

mowa w ust. 11, uwzględnia

1)

specyfikę wykonywania niektórych czynności oraz uwarunkowania obrotu gospodarczego

niektórymi towarami;

2)

konieczność prawidłowego udokumentowania zwracanych kwot podatku;

3)

przepisy Wspólnoty Europejskiej.

1.

Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych

przez podatnika

1)

importu usług, w związku z którymi zapłata należności jest dokonywana bezpośrednio

lub pośrednio na rzecz podmiotu mającego miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd

na terytorium lub w kraju wymienionych w załączniku nr 5 do ustawy;

2)

towarów i usług, jeżeli wydatki na ich nabycie nie mogłyby być zaliczone do kosztów

uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, z wyjątkiem przypadków,

gdy brak możliwości zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów pozostaje

w bezpośrednim związku ze zwolnieniem od podatku dochodowego;

3)

paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu samochodów

osobowych i innych pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 86 ust. 3 i 5;

4)

usług noclegowych i gastronomicznych, z wyjątkiem

a)

przypadków, gdy usługi te zostały nabyte przez podatników świadczących usługi turystyki,

jeżeli w skład usługi turystyki, opodatkowanej na zasadach innych niż określone w

art. 119, wchodzą usługi noclegowe lub gastronomiczne albo jedne i drugie,

b)

nabycia gotowych posiłków przeznaczonych dla pasażerów przez podatników świadczących

usługi przewozu osób;

5)

towarów i usług, których nabycie

a)

zostało udokumentowane fakturami otrzymanymi przed dniem utraty zwolnienia określonego

w art. 113 ust. 1 lub 9 albo przed dniem rezygnacji z tego zwolnienia, z wyjątkiem

przypadków określonych w art. 113 ust. 5 i 7,

b)

nastąpiło w wyniku darowizny lub nieodpłatnego świadczenia usługi.

2.

Jeżeli na podstawie dokumentacji prowadzonej przez podatnika nie można ustalić kwoty

podatku naliczonego od towarów i usług określonych w ust. 1 pkt 2, kwotę tego podatku

ustala się przez zastosowanie stawki 22% do kwoty wydatków, które w rozumieniu przepisów

o podatku dochodowym nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

3.

Przepis ust. 1 pkt 2 nie dotyczy

1)

wydatków związanych z nabyciem towarów i usług, o których mowa w art. 87 ust. 3, oraz

z nabyciem gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów;

2)

wydatków związanych z nabyciem towarów i usług zaliczanych u podatnika do środków

trwałych niepodlegających amortyzacji, zgodnie z przepisami o podatku dochodowym,

jeżeli fakt ten pozostaje w ścisłym związku ze zwolnieniem od tego podatku;

3)

wydatków związanych z dostawą towarów oraz świadczeniem usług w przypadkach określonych

w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, jeżeli czynności te zostały opodatkowane;

4)

podatku od importu towarów oraz od wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów stanowiących

wkłady niepieniężne (aporty) do spółek handlowych;

5)

wydatków na nabycie towarów celem oddania ich w odpłatne używanie na podstawie umów

leasingu, jeżeli zgodnie z przepisami o podatku dochodowym odpisów amortyzacyjnych

dokonuje korzystający;

6)

nabycia towarów przez komisanta na rzecz komitenta w wykonaniu umowy komisu;

7)

nabycia towarów przez komisanta od komitenta w ramach umowy komisu;

8)

podatku od wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w przypadku, o którym mowa w art.

11.

4.

Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników,

którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem

przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20.

5.

W celu zapobieżenia nadużyciom, a także dążąc do jednakowego traktowania podatników

w zakresie odliczania podatku z tytułu nabycia towarów lub rozporządzania takimi samymi

towarami, mogą zostać określone w przepisach wydanych na podstawie art. 92 ust. 1

pkt 1 inne przypadki, w których podatnik nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego

o kwotę podatku naliczonego.

1.

W odniesieniu do

1)

przedstawicielstw dyplomatycznych, urzędów konsularnych oraz członków personelu tych

przedstawicielstw i urzędów, a także innych osób zrównanych z nimi na podstawie ustaw,

umów lub zwyczajów międzynarodowych, jeżeli nie są obywatelami polskimi i nie mają

stałego pobytu na terytorium kraju,

2)

Sił Zbrojnych Państw-Stron Traktatu Północnoatlantyckiego oraz Sił Zbrojnych Państw-Stron Traktatu Północnoatlantyckiego uczestniczących w Partnerstwie dla Pokoju, wielonarodowych Kwater i Dowództw i ich

personelu cywilnego,

3)

podmiotów nieposiadających siedziby, miejsca zamieszkania, stałego miejsca prowadzenia

działalności na terytorium kraju, niezarejestrowanych na potrzeby podatku na terytorium

kraju

- mogą być zastosowane zwroty podatku na warunkach określonych w rozporządzeniu wydanym

na podstawie ust. 2, 3 i 5.

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw zagranicznych, określi, w drodze rozporządzenia, przypadki i tryb zwrotu

podatku przedstawicielstwom dyplomatycznym, urzędom konsularnym oraz członkom personelu

tych przedstawicielstw i urzędów, a także innym osobom zrównanym z nimi na podstawie

ustaw, umów lub zwyczajów międzynarodowych, jeżeli nie są obywatelami polskimi i nie

mają stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli zwrot taki wynika

z porozumień międzynarodowych lub zasady wzajemności.

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w porozumieniu z Ministrem Obrony

Narodowej, określi, w drodze rozporządzenia, przypadki i tryb zwrotu podatku Siłom

Zbrojnym Państw-Stron Traktatu Północnoatlantyckiego oraz Siłom Zbrojnym Państw-Stron Traktatu Północnoatlantyckiego uczestniczących w Partnerstwie dla Pokoju, wielonarodowym Kwaterom i Dowództwom i

ich personelowi cywilnemu.

4.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych przy wydawaniu rozporządzeń, o których

mowa w ust. 2 i 3, uwzględnia

1)

porozumienia międzynarodowe;

2)

konieczność prawidłowego udokumentowania zwracanych kwot podatku;

3)

potrzebę zapewnienia informacji o towarach i usługach, od których nabycia podatek

jest zwracany;

4)

przepisy Wspólnoty Europejskiej.

5.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

przypadki, warunki i tryb zwrotu podatku podmiotom nieposiadającym siedziby, miejsca

zamieszkania, stałego miejsca prowadzenia działalności na terytorium kraju, niezarejestrowanym

na potrzeby podatku na terytorium kraju, uwzględniając

1)

konieczność prawidłowego udokumentowania zakupów, od których przysługuje zwrot podatku;

2)

potrzebę zapewnienia prawidłowej informacji o wysokości zwracanych kwot podatku;

3)

potrzebę zapewnienia niezbędnych informacji o podmiocie ubiegającym się o zwrot podatku

jako podmiocie uprawnionym do otrzymania tego zwrotu;

4)

przepisy Wspólnoty Europejskiej.

6.

W odniesieniu do organizacji humanitarnych, charytatywnych lub edukacyjnych, których

działalność jest zaliczana do działalności pożytku publicznego w rozumieniu przepisów

ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie

(Dz. U. Nr 96, poz. 873), oraz do niektórych grup towarów mogą być zastosowane zwroty podatku na warunkach

określonych w rozporządzeniu wydanym na podstawie ust. 7.

7.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia,

warunki zwrotu podatku organizacjom humanitarnym, charytatywnym lub edukacyjnym z

tytułu eksportu towarów oraz warunki, jakie muszą spełniać te organizacje, żeby otrzymać

taki zwrot, uwzględniając

1)

sytuację gospodarczą państwa;

2)

przebieg realizacji budżetu państwa;

3)

konieczność prawidłowego określenia kwot zwracanego podatku;

4)

konieczność zapewnienia informacji o eksporcie towarów;

5)

przepisy Wspólnoty Europejskiej.

1.

W stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania

czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego,

jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany

do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku

do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

2.

Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust.

1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego,

którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi

przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.

3.

Proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu

czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego,

w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi

przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku

z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.

4.

Proporcję, o której mowa w ust. 3, określa się procentowo w stosunku rocznym na podstawie

obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego

jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej.

5.

Do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z dostawy towarów,

o których mowa w art. 87 ust. 3, używanych przez podatnika na potrzeby jego działalności.

6.

Do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z tytułu transakcji

dotyczących nieruchomości lub usług wymienionych w załączniku nr 4 do ustawy w poz.

3, w zakresie, w jakim czynności te są dokonywane sporadycznie.

7.

Do obrotu uzyskanego z czynności, w stosunku do których nie przysługuje podatnikowi

prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, wlicza się kwotę otrzymanych subwencji

(dotacji) innych niż określone w art. 29 ust. 1.

8.

Podatnicy, którzy w poprzednim roku podatkowym nie osiągnęli obrotu, o którym mowa

w ust. 3, lub u których obrót ten w poprzednim roku podatkowym był niższy niż 30 000

zł, do obliczenia kwoty podatku naliczonego podlegającej odliczeniu od kwoty podatku

należnego przyjmują proporcję wyliczoną szacunkowo, według prognozy uzgodnionej z

naczelnikiem urzędu skarbowego, w formie protokołu.

9.

Przepis ust. 8 stosuje się również, gdy podatnik uzna, że w odniesieniu do niego kwota

obrotu, o której mowa w tym przepisie, byłaby niereprezentatywna.

10.

W przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8

1)

przekroczyła 98% - podatnik ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o całą kwotę

podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2;

2)

nie przekroczyła 2% - podatnik nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o

kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2.

1.

Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku

należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany

dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-9, z uwzględnieniem

proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-7, dla zakończonego roku

podatkowego. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli kwota korekty nie przekroczy 0,01%

kwoty podatku naliczonego podlegającego korekcie.

2.

W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są

zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych

podlegających amortyzacji, z wyłączeniem tych, w odniesieniu do których wydatki poniesione

na ich nabycie jednorazowo mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, korekty,

o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości

- w ciągu 10 lat, począwszy od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna

korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w

przypadku nieruchomości - jednej dziesiątej, kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu

lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,

w odniesieniu do których wydatki poniesione na ich nabycie jednorazowo mogą być zaliczone

do kosztów uzyskania przychodów, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.

3.

Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej

za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje

się korekty.

4.

W przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż towarów,

o których mowa w ust. 2, uważa się, że towary te są nadal używane na potrzeby czynności

podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca okresu korekty.

5.

Korekta po sprzedaży, o której mowa w ust. 4, powinna być dokonana jednorazowo w odniesieniu

do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w deklaracji podatkowej

za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż.

6.

W przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną

1)

opodatkowane - w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego

towaru związane jest z czynnościami opodatkowanymi;

2)

zwolnione lub nie podlegały opodatkowaniu - do obliczenia korekty przyjmuje się, że

dalsze wykorzystanie tego towaru jest związane wyłącznie z czynnościami zwolnionymi

lub niepodlegającymi opodatkowaniu.

7.

Przepisy ust. 1-5 stosuje się odpowiednio, w przypadku gdy podatnik miał prawo do

obniżenia kwoty podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego

przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego

prawa, a następnie zmieniło się to prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę

podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.

8.

Korekty, o której mowa w ust. 5-7, dokonuje się również, jeżeli towary i usługi nabyte

do wytworzenia towaru, o którym mowa w ust. 2, zostały zbyte lub zmieniono ich przeznaczenie

przed oddaniem tego towaru do użytkowania.

9.

W przypadku zbycia przedsiębiorstwa lub zakładu (oddziału), o których mowa w art.

6 pkt 1, korekta określona w ust. 1-8 jest dokonywana odpowiednio przez nabywcę przedsiębiorstwa

lub nabywcę zakładu (oddziału).

10.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia,

dla grupy podatników, inne niż wymienione w ust. 1-9, warunki dokonywania korekt związanych

z odliczeniem kwoty podatku naliczonego oraz zwolnić niektóre grupy podatników od

dokonywania korekt, uwzględniając

1)

specyfikę wykonywania niektórych czynności;

2)

uwarunkowania obrotu gospodarczego niektórymi towarami i usługami;

3)

konieczność zapewnienia prawidłowego odliczenia kwoty podatku naliczonego.

1.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia, może określić

1)

listę towarów i usług lub przypadki, w których nabycie towarów lub usług nie uprawnia

do obniżenia kwoty podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku, o którym mowa w

art. 87 ust. 1-10;

2)

inne niż wymienione w art. 88 ust. 3 przypadki nabycia towarów lub usług, uprawniające

do obniżenia kwoty podatku należnego lub zwrotu różnicy podatku, o którym mowa w art.

87;

3)

przypadki, gdy kwota podatku naliczonego może być zwrócona jednostce dokonującej nabycia

(importu) towarów lub usług oraz warunki i tryb dokonywania tego zwrotu.

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, wydając rozporządzenia, o których

mowa w ust. 1, uwzględnia

1)

specyfikę wykonywania niektórych czynności oraz uwarunkowania obrotu gospodarczego

niektórymi towarami;

2)

konieczność prawidłowego udokumentowania czynności, od których przysługuje zwrot podatku;

3)

potrzebę zapewnienia jednakowego traktowania podmiotów wykorzystujących w swojej działalności

te same towary;

4)

przepisy Wspólnoty Europejskiej.

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw rolnictwa i ministrem właściwym do spraw rozwoju wsi, może określić, w drodze

rozporządzenia, listę towarów i usług lub przypadki, w których nabycie towarów i usług

przez podatników prowadzących działalność rolniczą nie uprawnia do obniżenia kwoty

podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w całości lub w części lub zwrotu różnicy

podatku w całości lub w części, uwzględniając specyfikę działalności rolniczej, a

także mając na uwadze uwarunkowania obrotu gospodarczego niektórymi towarami.

1.

W przypadku nabycia towarów lub usług, o których mowa w art. 87 ust. 3, przed dokonaniem

sprzedaży opodatkowanej zwrot kwoty podatku naliczonego może być dokonywany w formie

zaliczki.

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

warunki i tryb wypłaty zaliczki, o której mowa w ust. 1, oraz przypadki zwrotu zaliczki

wraz z oprocentowaniem, uwzględniając specyfikę wykonywania niektórych czynności oraz

uwarunkowania obrotu gospodarczego niektórymi towarami.

1.

Skarbowi Państwa przysługuje hipoteka przymusowa z tytułu warunkowych wierzytelności

wynikających z wypłacenia zaliczki naliczonego podatku.

2.

Do hipoteki przymusowej, o której mowa w ust. 1, stosuje się przepisy Ordynacji podatkowej.

1.

Skarbowi Państwa z tytułu warunkowych wierzytelności wynikających z wypłacenia zaliczki

naliczonego podatku przysługuje zastaw skarbowy na będących własnością podatnika rzeczach

ruchomych oraz na zbywalnych prawach majątkowych.

2.

Wpis zastawu skarbowego do rejestru zastawów skarbowych jest dokonywany na podstawie

uwzględnionego wniosku w sprawie wypłacenia zaliczki naliczonego podatku.

3.

Do zastawu skarbowego w zakresie nieuregulowanym w ust. 1 i 2 stosuje się przepisy

Ordynacji podatkowej.

1.

Podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej

czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne,

z zastrzeżeniem ust. 3.

2.

W przypadku osób fizycznych, o których mowa w art. 15 ust. 4 i 5, zgłoszenie rejestracyjne

może być dokonane wyłącznie przez jedną z osób, na które będą wystawiane faktury przy

zakupie towarów i usług i które będą wystawiały faktury przy sprzedaży produktów rolnych.

3.

Podmioty wymienione w art. 15, zwolnione od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i

9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust.

1 i art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.

4.

Naczelnik urzędu skarbowego rejestruje podatnika i potwierdza jego zarejestrowanie

jako „podatnika VAT czynnego” lub w przypadku podatników, o których mowa w ust. 3

- jako „podatnika VAT zwolnionego”.

5.

Jeżeli podmioty, o których mowa w ust. 3, rozpoczną dokonywanie sprzedaży opodatkowanej,

utracą zwolnienie od podatku lub zrezygnują z tego zwolnienia, obowiązane są do złożenia

zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w ust. 1, a w przypadku podatników zarejestrowanych

jako podatnicy VAT zwolnieni - do aktualizacji tego zgłoszenia, w terminach

1)

przed dniem dokonania pierwszej sprzedaży towaru lub usługi, innych niż zwolnione

od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-13 oraz art. 82 ust. 3, w przypadku

rozpoczęcia dokonywania tej sprzedaży;

2)

przed dniem, w którym podatnik traci prawo do zwolnienia, o którym mowa w art. 113

ust. 1 i 9, w przypadku utraty tego prawa;

3)

przed początkiem miesiąca, w którym podatnik rezygnuje ze zwolnienia, o którym mowa

w art. 43 ust. 1 pkt 3 oraz w art. 113 ust. 1, w przypadku rezygnacji z tego zwolnienia;

4)

przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5, w przypadku rezygnacji

ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 9.

Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio.

6.

Jeżeli podatnik zarejestrowany jako podatnik VAT zaprzestał wykonywania czynności

podlegającej opodatkowaniu, jest on obowiązany zgłosić zaprzestanie działalności naczelnikowi

urzędu skarbowego; zgłoszenie to stanowi dla naczelnika urzędu skarbowego podstawę

do wykreślenia podatnika z rejestru jako podatnika VAT.

7.

Zgłoszenia o zaprzestaniu działalności w wyniku śmierci podatnika dokonuje jego następca

prawny.

8.

W przypadku gdy zaprzestanie wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu nie

zostało zgłoszone zgodnie z ust. 6 i 7, naczelnik urzędu skarbowego wykreśla z urzędu

podatnika z rejestru jako podatnika VAT.

9.

Naczelnik urzędu skarbowego wykreśla z urzędu podatnika z rejestru jako podatnika

VAT bez konieczności zawiadamiania o tym podatnika, jeżeli w wyniku podjętych czynności

sprawdzających okaże się, że podatnik nie istnieje lub mimo podjętych udokumentowanych

prób nie ma możliwości skontaktowania się z podatnikiem albo jego pełnomocnikiem.

10.

Podatnicy zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, którzy następnie zostali zwolnieni

od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 lub zgłosili, że będą wykonywać wyłącznie

czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43, pozostają w rejestrze jako podatnicy

VAT zwolnieni.

11.

Podatnik zarejestrowany jako podatnik VAT czynny jest obowiązany umieszczać numer

identyfikacji podatkowej na fakturach oraz w ofertach.

12.

Jeżeli dane zawarte w zgłoszeniu rejestracyjnym ulegną zmianie, podatnik jest obowiązany

zgłosić zmianę do naczelnika urzędu skarbowego w terminie 7 dni, licząc od dnia, w

którym nastąpiła zmiana.

13.

Na wniosek zainteresowanego naczelnik urzędu skarbowego jest obowiązany potwierdzić,

czy podatnik jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny lub zwolniony. Zainteresowanym

może być zarówno sam podatnik, jak i osoba trzecia mająca interes prawny w złożeniu

wniosku.

1.

Podatnicy, o których mowa w art. 15, podlegający obowiązkowi zarejestrowania jako

podatnicy VAT czynni, są obowiązani przed dniem dokonania pierwszej wewnątrzwspólnotowej

dostawy lub pierwszego wewnątrzwspólnotowego nabycia zawiadomić naczelnika urzędu

skarbowego w zgłoszeniu rejestracyjnym, o którym mowa w art. 96, o zamiarze rozpoczęcia

wykonywania tych czynności.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się również do podatników w rozumieniu art. 15 innych niż wymienieni

w ust. 1 i osób prawnych niebędących podatnikami w rozumieniu art. 15, u których wartość

wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów przekroczyła kwotę, o której mowa w art. 10

ust. 1 pkt 2, oraz tych, którzy zamierzają skorzystać z możliwości określonej w art.

10 ust. 6.

3.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio również do podatników, o których mowa w art.

15, podlegających obowiązkowi zarejestrowania jako podatnicy VAT czynni, innych niż

wymienieni w ust. 1 i 2, którzy nabywając usługi, o których mowa w art. 28 ust. 3,

4, 6 i 7, podają numer, pod którym są zidentyfikowani na potrzeby podatku na terytorium

kraju, jeżeli usługi te stanowiłyby u nich import usług.

4.

Naczelnik urzędu skarbowego rejestruje podmiot, który dokonał zawiadomienia zgodnie

z ust. 1, jako podatnika VAT UE, z zastrzeżeniem ust. 5.

5.

W przypadku podatników rozpoczynających wykonywanie czynności, o których mowa w art.

5, oraz podatników, którzy rozpoczęli wykonywanie tych czynności, w okresie krótszym

niż 12 miesięcy przed złożeniem zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, i którzy zostali

zarejestrowani jako podatnicy VAT UE, termin zwrotu różnicy podatku, o którym mowa

w art. 87 ust. 2, 4-6, wydłuża się do 180 dni. Zdanie drugie i trzecie art. 87 ust.

2 stosuje się odpowiednio.

6.

W stosunku do podatników, o których mowa w ust. 5, zasady i terminy zwrotu określone

w art. 87 ust. 2-6 stosuje się począwszy od rozliczenia za okres rozliczeniowy następujący

po upływie 12 miesięcy lub po upływie 4 kwartałów, za które podatnik składał deklaracje

podatkowe, oraz rozliczał się terminowo z podatków stanowiących dochód budżetu państwa,

w tym również jako płatnik podatku dochodowego od osób fizycznych.

7.

Przepisu ust. 5 nie stosuje się, jeżeli podatnik złoży w urzędzie skarbowym kaucję

gwarancyjną, zabezpieczenie majątkowe lub gwarancje bankowe na kwotę 250 000 zł, zwane

dalej „kaucją”.

8.

Podatnik może wystąpić do naczelnika urzędu skarbowego o zwolnienie lub zwrot kaucji

po upływie 12 miesięcy, za które podatnik składał deklaracje podatkowe oraz rozliczał

się terminowo z podatków stanowiących dochód budżetu państwa, w tym również jako płatnik

podatku dochodowego od osób fizycznych.

9.

Naczelnik urzędu skarbowego potwierdza zarejestrowanie podmiotu, o którym mowa w ust.

1-3, jako podatnika VAT UE.

10.

Podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2, zarejestrowane jako podatnicy VAT UE, które

uzyskały potwierdzenie zgodnie z ust. 9, przy dokonywaniu wewnątrzwspólnotowego nabycia

lub wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów lub przy nabywaniu usług, o których mowa

w art. 28 ust. 3, 4, 6 i 7, podają numer, pod którym są zidentyfikowane na potrzeby

podatku, są obowiązane do posługiwania się numerem identyfikacji podatkowej poprzedzonym

kodem PL.

11.

Podatnicy, o których mowa w ust. 3, zarejestrowani jako podatnicy VAT UE, którzy uzyskali

potwierdzenie zgodnie z ust. 9, przy nabywaniu usług, o których mowa w art. 28 ust.

3, 4, 6 i 7, podają numer identyfikacji podatkowej poprzedzony kodem PL.

12.

W przypadku podatnika zarejestrowanego jako podatnik VAT UE, który w zgłoszeniu rejestracyjnym,

o którym mowa w art. 96, nie zgłosił, iż zamierza rozpocząć dokonywanie wewnątrzwspólnotowych

dostaw towarów, podatnik ten jest zobowiązany do złożenia aktualizacji zgłoszenia

rejestracyjnego, przed dniem dokonania takiej pierwszej dostawy.

13.

W przypadku zaprzestania przez podmiot zarejestrowany jako podatnik VAT UE wykonywania

czynności, o których mowa w ust. 1 i 3, podmiot ten jest obowiązany na piśmie zgłosić

ten fakt naczelnikowi urzędu skarbowego przez aktualizację zgłoszenia rejestracyjnego;

zgłoszenie składa się w terminie 15 dni, licząc od dnia zaistnienia tej okoliczności.

14.

Zgłoszenie, o którym mowa w ust. 13, stanowi dla naczelnika urzędu skarbowego podstawę

do wykreślenia podmiotu z rejestru jako podatnika VAT UE.

15.

W przypadku gdy podmiot, o którym mowa w ust. 1-3, nie złoży za 6 kolejnych miesięcy

lub 2 kolejne kwartały deklaracji podatkowej, naczelnik urzędu skarbowego wykreśla

z urzędu podmiot z rejestru jako podatnika VAT UE i powiadamia go o powyższym.

16.

Wykreślenie podatnika z rejestru jako podatnika VAT, o którym mowa w art. 96 ust.

6, 8 i 9, jest równoznaczne z wykreśleniem go z rejestru jako podatnika VAT UE.

17.

Na wniosek zainteresowanego biuro wymiany informacji o podatku VAT lub naczelnik urzędu

skarbowego potwierdza zidentyfikowanie lub nie potwierdza zidentyfikowania określonego

podmiotu na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego

innym niż terytorium kraju. Zainteresowanym może być zarówno sam podatnik, o którym

mowa w art. 15, jak i osoba prawna, która nie jest takim podatnikiem, mający interes

prawny w złożeniu wniosku.

18.

Wniosek, o którym mowa w ust. 17, składa się na piśmie, faksem lub telefonicznie albo

pocztą elektroniczną.

19.

Biuro wymiany informacji o podatku VAT lub naczelnik urzędu skarbowego potwierdza

zidentyfikowanie lub nie potwierdza zidentyfikowania podmiotu na potrzeby transakcji

wewnątrzwspólnotowych na piśmie, faksem lub telefonicznie albo pocztą elektroniczną.

1.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia

1)

może określić podatników innych niż wymienieni w art. 96 ust. 3, niemających obowiązku

składania zgłoszenia rejestracyjnego,

2)

określi wzór zgłoszenia rejestracyjnego, wzór potwierdzenia zarejestrowania podatnika

jako podatnika VAT, wzór potwierdzenia zarejestrowania osoby prawnej oraz podatnika

jako podatnika VAT UE i wzór zgłoszenia o zaprzestaniu wykonywania czynności podlegających

opodatkowaniu, o których mowa w art. 96 ust. 1, 4 i 6 oraz art. 97 ust. 9,

3)

określi niezbędne elementy wniosku, o którym mowa w art. 97 ust. 17, oraz niezbędne

elementy potwierdzenia, o którym mowa w art. 97 ust. 19, oraz przypadki, w których

biuro wymiany informacji o podatku VAT wydaje pisemne potwierdzenie

- uwzględniając konieczność zapewnienia prawidłowej identyfikacji podatników oraz

wymagania związane z wymianą informacji o dokonywanych nabyciach i dostawach wewnątrzwspólnotowych.

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw informatyzacji, może określić, w drodze rozporządzenia, sposób oraz warunki

organizacyjno-techniczne składania w formie elektronicznej zgłoszenia rejestracyjnego

i jego aktualizacji oraz zgłoszenia o zaprzestaniu wykonywania czynności podlegających

opodatkowaniu, o których mowa w art. 96 i 97, a także ich strukturę, uwzględniając

potrzebę zapewnienia im bezpieczeństwa, wiarygodności, niezaprzeczalności, nienaruszalności

oraz znakowania czasem.

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w drodze rozporządzenia

1)

określi tryb przyjmowania kaucji, formy zabezpieczenia majątkowego, które mogą być

uznane za kaucję, o których mowa w art. 97 ust. 7;

2)

może określić warunki zwrotu kaucji w terminie wcześniejszym niż określony w art.

97 ust. 8.

1.

Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje

podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym

kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10 i art. 133.

2.

Mali podatnicy, którzy wybrali metodę kasową, składają w urzędzie skarbowym deklaracje

podatkowe za okresy kwartalne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym

kolejnym kwartale.

3.

Mali podatnicy, którzy nie wybrali metody kasowej, oraz podatnicy, o których mowa

w art. 43 ust. 3, wykonujący wyłącznie czynności wymienione w tym przepisie, mogą

również składać deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 2, po uprzednim pisemnym

zawiadomieniu naczelnika urzędu skarbowego, w terminie do końca kwartału poprzedzającego

kwartał, za który będzie po raz pierwszy składana kwartalna deklaracja podatkowa.

4.

Podatnicy, o których mowa w ust. 3 i art. 21 ust. 3, mogą ponownie składać deklaracje

podatkowe za okresy miesięczne, nie wcześniej jednak niż po upływie czterech kwartałów,

w których rozliczali się za okresy kwartalne, po uprzednim pisemnym zawiadomieniu

naczelnika urzędu skarbowego, w terminie do ostatniego dnia kwartału, za który będzie

składana ostatnia kwartalna deklaracja podatkowa.

5.

Podatnicy, którzy utracili prawo do stosowania metody kasowej, tracą prawo do składania

deklaracji podatkowej za okresy kwartalne, począwszy od rozliczenia za miesiąc następujący

po kwartale, w którym nastąpiło przekroczenie kwot określonych w art. 2 pkt 25.

6.

Przepis ust. 5 stosuje się odpowiednio do małych podatników, o których mowa w ust.

3.

7.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się do podatników zwolnionych od podatku na podstawie

art. 113 oraz podmiotów wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie

art. 43 ust. 1 lub na podstawie przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, chyba

że przysługuje im zwrot różnicy podatku lub zwrot podatku naliczonego zgodnie z art.

87 lub przepisami wydanymi na podstawie art. 92 ust. 1 pkt 2 i 3.

8.

Podatnicy wymienieni w art. 15, inni niż zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni

i osoby prawne niebędące podatnikami w rozumieniu art. 15, u których wartość wewnątrzwspólnotowego

nabycia towarów przekroczyła kwotę, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, oraz którzy

skorzystali z możliwości wymienionej w art. 10 ust. 6, są obowiązani składać w urzędzie

skarbowym deklaracje podatkowe w zakresie dokonywanych nabyć za okresy miesięczne

w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu.

9.

W przypadku gdy podatnicy wymienieni w art. 17 ust. 1 pkt 4 i 5 nie mają obowiązku

składania deklaracji podatkowej, o którym mowa w ust. 1-3 lub w ust. 8, deklarację

podatkową składa się w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego.

10.

W przypadku gdy podatnicy, o których mowa w art. 15, oraz podmioty niebędące podatnikami

wymienionymi w art. 15, niemające obowiązku składania deklaracji podatkowej, o którym

mowa w ust. 1-3 lub w ust. 8, dokonują jedynie wewnątrzwspólnotowego nabycia nowych

środków transportu, deklarację podatkową w zakresie nabywanych nowych środków transportu

składa się w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego z tego tytułu.

11.

Podatnicy, o których mowa w art. 16, składają w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe

w terminie do ostatniego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał

obowiązek podatkowy.

12.

Zobowiązanie podatkowe, kwotę zwrotu różnicy podatku, kwotę zwrotu podatku naliczonego

lub różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1, przyjmuje się w kwocie wynikającej

z deklaracji podatkowej, chyba że naczelnik urzędu skarbowego lub organ kontroli skarbowej

określi je w innej wysokości.

13.

W przypadku, o którym mowa w art. 29 ust. 22, rozliczanie i pobór podatku mogą być

określone w sposób odmienny niż określony w ust. 1-12 na podstawie rozporządzenia

wydanego na podstawie ust. 15.

14.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wzory deklaracji podatkowych, o których mowa w ust. 1, 2 i 8-11, wraz z objaśnieniami

co do sposobu prawidłowego ich wypełnienia oraz terminu i miejsca ich składania.

15.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia,

szczegółowe warunki, sposób obliczania i poboru podatku z tytułu świadczenia usług

międzynarodowego przewozu drogowego, wykonywanych na terytorium kraju przez podatników

mających siedzibę lub miejsce zamieszkania albo pobytu poza terytorium kraju, uwzględniając

1)

specyfikę wykonywania usług transportowych;

2)

zapewnienie prawidłowego obliczenia kwot podatku;

3)

przepisy Wspólnoty Europejskiej.

16.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw informatyzacji, może określić, w drodze rozporządzenia, sposób oraz warunki

organizacyjno-techniczne składania w formie elektronicznej deklaracji podatkowych,

o których mowa w ust. 1, 2 i 8-11, a także ich strukturę, uwzględniając potrzebę zapewnienia

im bezpieczeństwa, wiarygodności, niezaprzeczalności, nienaruszalności oraz znakowania

czasem.

1.

Podatnicy, o których mowa w art. 15, dokonujący wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów

w rozumieniu art. 9-12 lub wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów w rozumieniu art.

13, zarejestrowani jako podatnicy VAT UE, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym

informacje podsumowujące o dokonanych wewnątrzwspólnotowych nabyciach towarów i wewnątrzwspólnotowych

dostawach towarów, zwane dalej „informacjami podsumowującymi”, za okresy kwartalne

w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po kwartale, w którym powstał obowiązek

podatkowy z tytułu

1)

wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów - w przypadku informacji podsumowujących dotyczących

wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów;

2)

wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów - w przypadku informacji podsumowujących dotyczących

wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się również do osób prawnych niebędących podatnikami w rozumieniu

art. 15, zarejestrowanych jako podatnicy VAT UE.

3.

Informacja podsumowująca powinna zawierać w szczególności następujące dane

1)

nazwę lub imię i nazwisko podmiotu, o którym mowa w ust. 1 lub 2, oraz jego numer

identyfikacji podatkowej podany w potwierdzeniu dokonanym przez naczelnika urzędu

skarbowego zgodnie z art. 97 ust. 9;

2)

właściwy i ważny numer identyfikacyjny kontrahenta nadany mu w państwie członkowskim,

z którego dokonywane jest wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów lub do którego jest

dokonywana wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów;

3)

kod kraju, z którego jest dokonywane wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów lub do którego

jest dokonywana wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów;

4)

łączną wartość wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, wyrażoną zgodnie z art. 31,

oraz łączną wartość wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów - w odniesieniu do poszczególnych

kontrahentów.

4.

W przypadku transakcji, o której mowa w art. 136, informacja podsumowująca powinna

dodatkowo zawierać adnotację, że nabycie i dostawa zostały dokonane w ramach wewnątrzwspólnotowych

transakcji trójstronnych.

W przypadku stwierdzenia jakichkolwiek błędów w złożonych informacjach podsumowujących

podmiot, który złożył informację podsumowującą, jest obowiązany złożyć niezwłocznie

korektę błędnej informacji podsumowującej.

1.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wzór informacji podsumowującej wraz z objaśnieniami co do sposobu jej wypełnienia,

terminu i miejsca składania oraz wzór korekty informacji podsumowującej wraz z objaśnieniami

co do sposobu jej wypełnienia, uwzględniając specyfikę wykonywania niektórych czynności

oraz przepisy Wspólnoty Europejskiej.

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw informatyzacji, może określić, w drodze rozporządzenia, sposób oraz warunki

organizacyjno-techniczne składania w formie elektronicznej informacji podsumowującej

oraz korekty informacji podsumowującej, a także ich strukturę, uwzględniając potrzebę

zapewnienia im bezpieczeństwa, wiarygodności, niezaprzeczalności, nienaruszalności

oraz znakowania czasem.

1.

Podatnicy są obowiązani, bez wezwania naczelnika urzędu skarbowego, do obliczania

i wpłacania podatku za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego

po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy, na rachunek urzędu skarbowego,

z zastrzeżeniem ust. 2-4 i art. 33.

2.

Podatnicy, o których mowa w art. 99 ust. 2 i 3, są obowiązani, bez wezwania naczelnika

urzędu skarbowego, do obliczania i wpłacania podatku za okresy kwartalne w terminie

do 25. dnia miesiąca następującego po kwartale, w którym powstał obowiązek podatkowy,

na rachunek urzędu skarbowego.

3.

W przypadku, o którym mowa w art. 99 ust. 9 i 10, podatnicy są obowiązani, bez wezwania

naczelnika urzędu skarbowego, do obliczania i wpłacania podatku w terminie 14 dni

od dnia powstania obowiązku podatkowego na rachunek urzędu skarbowego.

4.

Przepis ust. 3 stosuje się również w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia nowych

środków transportu lub innych środków transportu, od których podatek jest rozliczany

zgodnie z art. 99 ust. 1-3 lub 8, jeżeli środek transportu ma być przez nabywcę zarejestrowany

na terytorium kraju lub jeżeli nie podlega rejestracji, a jest użytkowany na terytorium

kraju.

5.

W przypadkach, o których mowa w ust. 3 i 4, podatnicy są obowiązani przedłożyć naczelnikowi

urzędu skarbowego zgodnie z ustalonym wzorem informację o nabywanych środkach transportu.

Do informacji dołącza się kopię faktury potwierdzającej nabycie środka transportu

przez podatnika.

6.

Informacja, o której mowa w ust. 5, wraz z kopią faktury potwierdzającej nabycie środka

transportu i dowodem zapłaty, stanowią podstawę do wydania zaświadczenia, o którym

mowa w art. 105 ust. 1 pkt 1.

7.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wzór informacji, o której mowa w ust. 5, uwzględniając konieczność zapewnienia prawidłowej

identyfikacji środka transportu, w tym jego przebieg oraz datę pierwszego dopuszczenia

do użytku.

1.

Przepisy art. 21, art. 86 ust. 16-18, art. 99 ust. 2-6 oraz art. 103 ust. 2 w zakresie

dotyczącym małych podatników stosuje się również do podatników rozpoczynających w

ciągu roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana

przez podatnika wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej

sprzedaży, kwot określonych w art. 2 pkt 25.

2.

W przypadku przekroczenia kwot określonych w ust. 1 podatnik traci prawo do rozliczania

się metodą kasową oraz do dokonywania kwartalnych rozliczeń, począwszy od rozliczenia

za miesiąc następujący po kwartale, w którym nastąpiło to przekroczenie, oraz w następnym

roku podatkowym.

1.

Naczelnicy urzędów skarbowych dla celów związanych z rejestracją środków transportu

są obowiązani do wydawania zaświadczeń potwierdzających

1)

uiszczenie przez podatnika podatku - w przypadkach, o których mowa w art. 103 ust.

3 i 4, lub

2)

brak obowiązku uiszczenia podatku z tytułu przywozu nabywanych z terytorium państwa

członkowskiego innego niż terytorium kraju pojazdów, które mają być dopuszczone do

ruchu na terytorium kraju.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, zaświadczenie wydaje się na wniosek zainteresowanego.

Wniosek zawiera w szczególności

1)

dane identyfikujące pojazd;

2)

datę pierwszego dopuszczenia pojazdu do użytku;

3)

przebieg pojazdu;

4)

cenę nabycia pojazdu przez wnioskodawcę;

5)

dane dotyczące podmiotu dokonującego dostawy pojazdu na rzecz wnioskodawcy.

3.

Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, załącza się umowę lub fakturę stwierdzającą nabycie

pojazdu przez wnioskodawcę oraz inne dokumenty, z których jednoznacznie wynika, że

nie zachodzi w tym przypadku wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów.

4.

Załączone do wniosku dokumenty, o których mowa w ust. 3, urząd skarbowy zwraca, przy

wydawanym zgodnie z ust. 1 zaświadczeniu, wnioskodawcy.

5.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wzór wniosku, o którym mowa w ust. 2, uwzględniając konieczność zapewnienia niezbędnych

danych pozwalających na stwierdzenie braku obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2.

6.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wzory zaświadczeń, o których mowa w ust. 1, uwzględniając konieczność zapewnienia

danych niezbędnych do zidentyfikowania pojazdu, którego dotyczy zaświadczenie.

1.

Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą

w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez

podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane

dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10

i art. 120 ust. 16.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do dostawy towarów lub świadczenia usług, dokonywanych

przez podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT czynni lub zwolnieni, jeżeli

miejscem opodatkowania tych czynności jest terytorium państwa członkowskiego inne

niż terytorium kraju lub terytorium państwa trzeciego i dla tych czynności podatnicy

ci nie są zidentyfikowani dla podatku od wartości dodanej lub - w przypadku terytorium

państwa trzeciego - podatku o podobnym charakterze.

3.

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do części należności otrzymywanych przed

wydaniem towaru lub wykonaniem usługi.

4.

Podatnicy, o których mowa w ust. 1-3, nie mają obowiązku wystawiania faktur, o których

mowa w ust. 1 i 2, osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej. Jednakże

na żądanie tych osób podatnicy są obowiązani do wystawienia faktury.

5.

Przepisu ust. 4 zdanie pierwsze nie stosuje się w przypadku sprzedaży wysyłkowej z

terytorium kraju oraz wewnątrzwspólnotowej dostawy nowych środków transportu, które

w każdym przypadku muszą być potwierdzone fakturami.

6.

W przypadku wewnątrzwspólnotowej dostawy nowych środków transportu dla nabywcy, który

nie podał dla tej czynności numeru identyfikacyjnego, nadanego dla transakcji wewnątrzwspólnotowych

przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, podatnik wystawia fakturę w trzech

egzemplarzach; oryginał faktury jest wydawany nabywcy; jedną z kopii faktury podatnik

pozostawia w swojej dokumentacji, drugą przesyła w terminie 14 dni od dnia dokonania

dostawy do biura wymiany informacji o podatku VAT.

7.

W przypadku czynności wymienionych w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, wewnątrzwspólnotowego

nabycia towarów, dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, oraz importu

usług wystawiane są faktury wewnętrzne; za dany okres rozliczeniowy podatnik może

wystawić jedną fakturę dokumentującą te czynności dokonane w tym okresie. Faktury

wewnętrzne są wystawiane także dla udokumentowania zwróconych kwot dotacji, subwencji

i innych dopłat o podobnym charakterze.

8.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia

1)

określi szczegółowe zasady wystawiania faktur, dane, które powinny zawierać, oraz

sposób i okres ich przechowywania;

2)

może określić wzory faktur dla wszystkich lub niektórych rodzajów czynności;

3)

może określić przypadki, w których faktury mogą być wystawiane przez inne podmioty

niż wymienione w ust. 1 i 2, oraz szczegółowe zasady i warunki wystawiania faktur

w takich przypadkach.

9.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych przy wydawaniu rozporządzeń, o których

mowa w ust. 8, uwzględnia

1)

konieczność zapewnienia odpowiedniego dokumentowania dostawy towarów lub świadczenia

usług i identyfikacji czynności dokonanych przez grupy podatników;

2)

potrzebę zapewnienia kontroli prawidłowości rozliczania podatku;

3)

stosowane techniki rozliczeń;

4)

specyfikę niektórych rodzajów działalności związaną z liczbą lub rodzajem wykonywanych

czynności.

10.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw informatyzacji może określić, w drodze rozporządzenia, sposób i warunki wystawiania

oraz przesyłania faktur w formie elektronicznej, uwzględniając

1)

konieczność odpowiedniego dokumentowania sprzedaży i identyfikacji czynności dokonanych

przez grupy podatników;

2)

potrzebę zapewnienia kontroli prawidłowości rozliczania podatku;

3)

konieczność zapewnienia jednoznacznej identyfikacji wystawcy faktury oraz konieczność

zapewnienia bezpieczeństwa, wiarygodności, niezaprzeczalności i nienaruszalności wystawianym

i przesyłanym fakturom;

4)

stosowane techniki w zakresie wystawiania i przesyłania dokumentów w formie elektronicznej

i kodowania danych w tych dokumentach.

11.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw informatyzacji, może określić, w drodze rozporządzenia, zasady przechowywania

oraz tryb udostępniania organowi podatkowemu lub organowi kontroli skarbowej faktur

przesyłanych drogą elektroniczną, uwzględniając przepisy prawa Wspólnot Europejskich,

potrzebę zapewnienia kontroli prawidłowości rozliczania podatku oraz stosowane techniki

w zakresie przesyłania danych w formie elektronicznej i kodowania tych danych.

12.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia,

sposób przeliczania kwot wykazywanych na fakturach, jeżeli na fakturach wykazywane

są kwoty w walutach obcych, z uwzględnieniem przepisów w zakresie określania momentu

powstania obowiązku podatkowego.

1.

Podatnik wystawiający fakturę, na pisemne żądanie nabywcy towaru lub usługi obowiązany

jest w terminie 14 dni, z zastrzeżeniem ust. 4 i 5, do

1)

udostępnienia do wglądu oryginału lub uwierzytelnionego notarialnie odpisu potwierdzenia

zgłoszenia rejestracyjnego;

2)

pisemnego potwierdzenia złożenia deklaracji podatkowej, w której została ujęta faktura.

2.

Podatnik ma obowiązek potwierdzić odbiór żądania, o którym mowa w ust. 1.

3.

W przypadku gdy nabywca towaru lub usługi posiada potwierdzenie odbioru żądania, o

którym mowa w ust. 2, a nie uzyska od podatnika informacji, o których mowa w ust.

1, oraz zawiadomi o tym naczelnika urzędu skarbowego przed złożeniem deklaracji podatkowej

za okres rozliczeniowy, w którym ujęto kwoty podatku naliczonego z faktur, wobec których

podjęto procedurę, o której mowa w ust. 1, nie później niż z upływem terminu do złożenia

deklaracji, a w trakcie kontroli stwierdzone zostanie odliczenie podatku z faktur

wystawionych przez podatnika, o którym mowa w ust. 1, niepotwierdzonych kopią, przepisów

art. 109 ust. 4-8 w części dotyczącej ustalenia dodatkowego zobowiązania nie stosuje

się w odniesieniu do kwot udokumentowanych takimi fakturami.

4.

Nabywca jest obowiązany dołączyć do żądania, o którym mowa w ust. 1, kopie swojego

zgłoszenia rejestracyjnego.

5.

Jeżeli żądanie, o którym mowa w ust. 1, zostało wniesione po upływie 5 lat od końca

roku, w którym nastąpiła dostawa towaru lub wykonanie usługi na rzecz nabywcy wnoszącego

to żądanie, przepisu ust. 1 nie stosuje się.

1.

W przypadku gdy osoba prawna, jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej

lub osoba fizyczna wystawi fakturę, w której wykaże kwotę podatku, jest obowiązana

do jego zapłaty.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, w przypadku gdy podatnik wystawi fakturę,

w której wykaże kwotę podatku wyższą od kwoty podatku należnego.

1.

Podatnicy zwolnieni od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 są obowiązani prowadzić

ewidencję sprzedaży za dany dzień, nie później jednak niż przed dokonaniem sprzedaży

w dniu następnym.

2.

W przypadku stwierdzenia, że podatnik nie prowadzi ewidencji, o której mowa w ust.

1, lub prowadzi ją w sposób nierzetelny, naczelnik urzędu skarbowego lub organ kontroli

skarbowej określa wartość niezaewidencjonowanej sprzedaży w drodze oszacowania i ustala

podatek przy zastosowaniu stawki 22%, bez prawa obniżenia kwoty podatku należnego,

o którym mowa w art. 86.

3.

Podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku

na podstawie art. 43 i 82 ust. 3 oraz zwolnionych od podatku na podstawie art. 113

ust. 1 i 9, są obowiązani prowadzić ewidencję zawierającą: kwoty określone w art.

90, dane niezbędne do określenia przedmiotu i podstawy opodatkowania, wysokość podatku

należnego, kwoty podatku naliczonego obniżające kwotę podatku należnego oraz kwotę

podatku podlegającą wpłacie do urzędu skarbowego lub zwrotowi z tego urzędu oraz inne

dane służące do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej, a w przypadkach określonych

w art. 120 ust. 15, art. 125, 134, 138 - dane określone tymi przepisami niezbędne

do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej.

4.

W razie stwierdzenia, że podatnik w złożonej deklaracji podatkowej wykazał kwotę zobowiązania

podatkowego niższą od kwoty należnej, naczelnik urzędu skarbowego lub organ kontroli

skarbowej określa wysokość tego zobowiązania w prawidłowej wysokości oraz ustala dodatkowe

zobowiązanie podatkowe w wysokości odpowiadającej 30% kwoty zaniżenia tego zobowiązania.

5.

W razie stwierdzenia, że podatnik w złożonej deklaracji podatkowej wykazał kwotę zwrotu

różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego wyższą od kwoty należnej, naczelnik

urzędu skarbowego lub organ kontroli skarbowej określa kwotę zwrotu w prawidłowej

wysokości oraz ustala dodatkowe zobowiązanie podatkowe w wysokości odpowiadającej

30% kwoty zawyżenia.

6.

Przepis ust. 5 stosuje się odpowiednio do różnicy podatku, o której mowa w art. 87

ust. 1.

7.

Przepisów ust. 4-6 nie stosuje się

1)

jeżeli przed dniem wszczęcia kontroli przez naczelnika urzędu skarbowego lub organ

kontroli skarbowej podatnik dokonał odpowiedniej zmiany deklaracji podatkowej oraz

wpłacił do urzędu skarbowego kwotę wynikającą ze zmiany deklaracji podatkowej wraz

z odsetkami za zwłokę;

2)

w zakresie ustalania dodatkowego zobowiązania, w przypadku gdy zaniżenie zobowiązania

podatkowego lub zawyżenie kwoty różnicy podatku lub kwoty zwrotu podatku naliczonego

wiąże się z nieujęciem podatku należnego w rozliczeniu za dany okres z tytułu dostawy

lub świadczenia usługi, od której podatek należny został ujęty w poprzednim okresie

rozliczeniowym.

8.

Przepisy ust. 4-7 stosuje się odpowiednio, w przypadku gdy podatnik

1)

wykazał w deklaracji podatkowej i otrzymał kwotę zwrotu różnicy podatku lub kwotę

zwrotu podatku naliczonego, a powinien wykazać kwotę zobowiązania podatkowego podlegającą

wpłacie do urzędu skarbowego;

2)

nie złożył deklaracji podatkowej oraz nie wpłacił kwoty zobowiązania podatkowego.

9.

W przypadku, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 6, podatnicy są obowiązani prowadzić

ewidencję otrzymywanych towarów zawierającą w szczególności datę ich otrzymania, dane

pozwalające na identyfikację towarów oraz datę wydania towaru po wykonaniu usługi

przez podatnika.

10.

Przepis ust. 9 stosuje się odpowiednio do towarów przemieszczanych przez podatnika

na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, jeżeli na tych towarach

mają być wykonane usługi na rzecz podatnika, a po wykonaniu tych usług towary te są

wysyłane lub transportowane z powrotem do tego podatnika na terytorium kraju.

11.

Podmioty, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, są obowiązane prowadzić ewidencję,

na podstawie której można określić wartość nabywanych przez nie towarów z innych państw

członkowskich; prowadzenie ewidencji powinno zapewnić wskazanie dnia, w którym wartość

nabywanych przez te podmioty towarów z innych państw członkowskich przekroczy kwotę

wyrażoną w złotych odpowiadającą równowartości 10 000 euro, z uwzględnieniem wartości

towarów określonych w art. 10 ust. 3.

12.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia,

szczegółowe dane, jakie powinny zawierać prowadzone przez podatnika ewidencje, o których

mowa w ust. 9 i 10, a także wzory tych ewidencji, uwzględniając

1)

specyfikę wykonywania czynności, których przedmiotem są przemieszczane towary objęte

obowiązkiem ewidencyjnym;

2)

konieczność zapewnienia dokumentacji umożliwiającej zweryfikowanie prawidłowości rozliczenia

podatku.

13.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może zwolnić, w drodze rozporządzenia,

niektóre grupy podatników będących osobami fizycznymi z prowadzenia ewidencji, o której

mowa w ust. 1, jeżeli jest to uzasadnione specyfiką wykonywanej przez tych podatników

działalności, a dodatkowo jeżeli w związku z wykonywanymi przez nich czynnościami

naczelnik urzędu skarbowego otrzymuje dokumenty umożliwiające prawidłowe określenie

osiąganego przez tych podatników obrotu.

W przypadku gdy osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej

oraz osoby fizyczne nie są obowiązane do prowadzenia ewidencji określonej w art. 109

ust. 3 w związku z dokonywaniem sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie art.

43 i 82 ust. 3, dokonają sprzedaży opodatkowanej i nie zapłacą podatku należnego,

a na podstawie dokumentacji nie jest możliwe ustalenie wielkości tej sprzedaży, naczelnik

urzędu skarbowego lub organ kontroli skarbowej określi, w drodze oszacowania, wartość

sprzedaży opodatkowanej i ustali od niej kwotę podatku należnego według stawki 22%,

bez prawa obniżenia kwoty podatku należnego, o którym mowa w art. 86.

1.

Podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności

gospodarczej oraz osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą w formie indywidualnych

gospodarstw rolnych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego

przy zastosowaniu kas rejestrujących.

2.

Podatnicy naruszający obowiązek określony w ust. 1 do czasu rozpoczęcia prowadzenia

ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących tracą

prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę stanowiącą równowartość 30% kwoty

podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług.

3.

Jeżeli z przyczyn niezależnych od podatnika nie może być prowadzona ewidencja obrotu

i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących, podatnik jest obowiązany

ewidencjonować obroty i kwoty podatku należnego przy zastosowaniu rezerwowej kasy

rejestrującej. W przypadku gdy ewidencjonowanie obrotu i kwot podatku należnego przy

zastosowaniu rezerwowej kasy rejestrującej jest niemożliwe, podatnik nie może dokonywać

sprzedaży.

4.

Podatnicy, którzy rozpoczną ewidencjonowanie obrotu i kwot podatku należnego w obowiązujących

terminach, mogą odliczyć od tego podatku kwotę wydatkowaną na zakup każdej z kas rejestrujących

zgłoszonych na dzień rozpoczęcia (powstania obowiązku) ewidencjonowania w wysokości

50% jej ceny zakupu (bez podatku), nie więcej jednak niż 2 500 zł.

5.

W przypadku gdy podatnik rozpoczął ewidencjonowanie obrotu w obowiązujących terminach

i wykonuje wyłącznie czynności zwolnione od podatku lub jest podatnikiem zwolnionym

od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 lub 9, urząd skarbowy dokonuje zwrotu kwoty

określonej w ust. 4 na rachunek bankowy podatnika w terminie do 25. dnia od daty złożenia

wniosku przez podatnika.

6.

Podatnicy są obowiązani do zwrotu odliczonych lub zwróconych im kwot wydatkowanych

na zakup kas rejestrujących, w przypadku gdy w okresie 3 lat od dnia rozpoczęcia ewidencjonowania

zaprzestaną ich używania lub nie dokonują w obowiązującym terminie zgłoszenia kasy

do obowiązkowego przeglądu technicznego przez właściwy serwis, a także w przypadkach

naruszenia warunków związanych z odliczeniem tych kwot, określonych w przepisach wydanych

na podstawie ust. 7 pkt 1.

7.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia

1)

określi sposób, warunki i tryb odliczania od kwoty podatku należnego (zwrotu) kwoty,

o której mowa w ust. 4 i 5, oraz przypadki, warunki i tryb zwrotu przez podatnika

kwot, o których mowa w ust. 6, oraz inne przypadki naruszenia warunków związanych

z jej odliczeniem (zwrotem), powodujące konieczność dokonania przez podatnika zwrotu,

mając na uwadze okres wykorzystywania kas rejestrujących oraz przestrzeganie przez

podatników warunków technicznych związanych z wykorzystywaniem tych kas;

2)

może określić inny, niż wymieniony w ust. 4, limit odliczeń dla kas o zastosowaniu

specjalnym, które programowo, funkcjonalnie i konstrukcyjnie są zintegrowane z innymi

urządzeniami;

3)

może zwolnić na czas określony niektóre grupy podatników oraz niektóre czynności z

obowiązku, o którym mowa w ust. 1, ze względu na rodzaj prowadzonej działalności lub

wysokość obrotu.

8.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych przy wydawaniu rozporządzeń, o których

mowa w ust. 7, uwzględnia specyfikę wykonywania niektórych czynności oraz uwarunkowania

obrotu gospodarczego niektórymi towarami.

9.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

kryteria i warunki techniczne, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące, oraz warunki

ich stosowania przez podatników, uwzględniając

1)

potrzebę zabezpieczenia zaewidencjonowanych danych;

2)

konieczność zapewnienia konsumentowi prawa do otrzymania dowodu nabycia towarów lub

usług z uwidocznioną kwotą podatku oraz możliwość kontroli przez klienta czynności

dotyczących prawidłowego ewidencjonowania transakcji i wystawiania dowodu potwierdzającego

jej wykonanie;

3)

optymalne, również dla danego typu obrotu, rozwiązania techniczne dotyczące konstrukcji

kas.

Podatnicy są obowiązani przechowywać ewidencje prowadzone dla celów rozliczania podatku

oraz wszystkie dokumenty związane z tym rozliczaniem do czasu upływu terminu przedawnienia

zobowiązania podatkowego.

1.

Zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła

łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty wyrażonej w złotych odpowiadającej równowartości

10 000 euro. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

2.

Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów

oraz odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku, a także towarów, które na

podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych

oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

3.

W przypadku prowadzenia przez rolnika ryczałtowego korzystającego ze zwolnienia określonego

w art. 43 ust. 1 pkt 3 także działalności innej niż działalność rolnicza do wartości

sprzedaży, o której mowa w ust. 1 i 10, dokonywanej przez tego podatnika nie wlicza

się sprzedaży produktów rolnych pochodzących z prowadzonej przez niego działalności

rolniczej.

4.

Podatnicy, o których mowa w ust. 1 i 9, mogą zrezygnować ze zwolnienia określonego

w ust. 1 i 9, pod warunkiem pisemnego zawiadomienia o tym zamiarze naczelnika urzędu

skarbowego przed początkiem miesiąca, w którym rezygnują ze zwolnienia, z tym że w

przypadku, o którym mowa w ust. 9, zawiadomienie musi nastąpić przed dniem wykonania

pierwszej czynności określonej w art. 5.

5.

Jeżeli wartość sprzedaży u podatników zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy

kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc w momencie przekroczenia tej kwoty.

Obowiązek podatkowy powstaje z momentem przekroczenia tej kwoty, a opodatkowaniu podlega

nadwyżka sprzedaży ponad tę kwotę. Za zgodą naczelnika urzędu skarbowego podatnik

może pomniejszyć kwotę podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającą z

dokumentów celnych oraz o kwotę podatku zapłaconą od wewnątrzwspólnotowego nabycia

towarów, a także o kwoty podatku naliczonego wynikające z faktur dokumentujących zakupy

dokonane przed dniem utraty zwolnienia, pod warunkiem

1)

sporządzenia spisu z natury zapasów tych towarów posiadanych w dniu, w którym nastąpiło

przekroczenie kwoty, o której mowa w ust. 1, oraz

2)

przedłożenia w urzędzie skarbowym spisu, o którym mowa w pkt 1, w terminie 14 dni,

licząc od dnia utraty zwolnienia.

6.

Kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 5, stanowi iloczyn ilości towarów

objętych spisem z natury i kwoty podatku naliczonego przypadającej na jednostkę towaru,

z podziałem na poszczególne stawki podatkowe.

7.

Przepis ust. 5 stosuje się również do podatników, którzy rezygnują z przysługującego

im zwolnienia na podstawie ust. 1, pod warunkiem pisemnego zawiadomienia naczelnika

urzędu skarbowego o rezygnacji ze zwolnienia przed początkiem miesiąca, w którym rezygnują

ze zwolnienia.

8.

W przypadku podatników, o których mowa w art. 30 ust. 1 pkt 4, przez wartość sprzedaży

określoną w ust. 1 rozumie się 30-krotność kwoty prowizji lub innych postaci wynagrodzeń

za wykonanie usług.

9.

Podatnik rozpoczynający wykonywanie czynności określonych w art. 5 w trakcie roku

podatkowego jest zwolniony od podatku, jeżeli przewidywana przez podatnika wartość

sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej sprzedaży, kwoty określonej

w ust. 1 lub w ust. 8.

10.

Jeżeli faktyczna wartość sprzedaży, w proporcji do okresu prowadzonej sprzedaży, przekroczy

w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1 lub w ust. 8, zwolnienie określone

w ust. 9 traci moc z momentem przekroczenia kwoty określonej w ust. 1 lub w ust. 8.

Opodatkowaniu podlega nadwyżka sprzedaży ponad wartość określoną w zdaniu poprzednim,

a obowiązek podatkowy powstaje z momentem przekroczenia tej wartości. Przepis ust.

5 zdanie trzecie stosuje się odpowiednio.

11.

Podatnik, który utracił prawo do zwolnienia od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia,

może dopiero po upływie 3 lat, licząc od końca miesiąca, w którym utracił prawo do

zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego

w ust. 1.

12.

Jeżeli podatnicy określeni w ust. 1, 8 i 9, wykorzystując związki z kontrahentami,

tak układają swoje interesy, że uzyskują wartość sprzedaży znacznie odbiegającą od

tej, którą uzyskaliby w przypadku, gdyby związki te nie istniały, a w wyniku tych

związków nastąpiło zmniejszenie wpływów podatkowych, zwolnienie od podatku traci moc

od początku roku podatkowego.

13.

Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do importu towarów i usług,

wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów, dla której podatnikiem jest

ich nabywca, oraz podatników

1)

dokonujących dostaw

a)

wyrobów z metali szlachetnych lub z udziałem tych metali,

b)

towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, z wyjątkiem: energii elektrycznej (PKWiU

40.10.10), perfum i wód toaletowych (PKWiU 24.52.11), kosmetyków upiększających do

ust i oczu (PKWiU 24.52.12), kosmetyków do manicure i pedicure (PKWiU 24.52.13), pudrów

kosmetycznych i higienicznych - z wyłączeniem przeznaczonych dla dzieci (PKWiU ex

24.52.14-00), pozostałych kosmetyków upiększających do twarzy (PKWiU 24.52.15-00.10),

dezodorantów osobistych i preparatów przeciwpotowych (PKWiU 24.52.19-50.00), preparatów

do higieny intymnej (PKWiU 24.52.19-90.10), środków higienicznych kosmetycznych, gdzie

indziej niewymienionych (PKWiU 24.52.19-90.3), preparatów toaletowych dla zwierząt

(PKWiU 24.52.19-90.60), kosmetyków i wyrobów perfumeryjnych, pozostałych, gdzie indziej

niesklasyfikowanych (PKWiU 24.52.19-90.90), kart do gry - z wyłączeniem kart do gry

dla dzieci (PKWiU ex 36.50.41-00), cygar, również z obciętymi końcami, cygaretek i

papierosów z tytoniu lub namiastek tytoniu (PKWiU 16.00.11), tytoniu do palenia (PKWiU

16.00.12-30), tabaki (PKWiU ex 16.00.12-90.20),

c)

nowych środków transportu,

d)

terenów budowlanych oraz przeznaczonych pod zabudowę;

2)

świadczących usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa, a także usługi jubilerskie;

3)

niemających siedziby lub miejsca zamieszkania na terytorium kraju.

14.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia

1)

w terminie do dnia 31 grudnia poprzedzającego rok podatkowy, kwotę, o której mowa

w ust. 1, obliczoną według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski

na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, w zaokrągleniu

do 100 zł;

2)

listę towarów i usług, o których mowa w ust. 13 pkt 1 lit. a i pkt 2, z uwzględnieniem

klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej.

1.

Podatnik świadczący usługi taksówek osobowych (PKWiU 60.22.11-00.00) może wybrać opodatkowanie

tych usług w formie ryczałtu według stawki 3%, po uprzednim pisemnym zawiadomieniu

naczelnika urzędu skarbowego w terminie do końca miesiąca poprzedzającego okres, w

którym będzie stosował ryczałt.

2.

Przy opodatkowaniu usług w formie ryczałtu, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się

przepisu art. 86.

3.

W zakresie usług, o których mowa w ust. 1, opodatkowanych w formie ryczałtu podatnik

składa w terminie, o którym mowa w art. 99 ust. 1, skróconą deklarację podatkową.

4.

Podatnik, który wybrał opodatkowanie w formie ryczałtu, może zrezygnować z tej formy

opodatkowania, nie wcześniej jednak niż po upływie 12 miesięcy, po uprzednim pisemnym

zawiadomieniu naczelnika urzędu skarbowego, w terminie do końca miesiąca poprzedzającego

miesiąc, od którego nie będzie rozliczał się w formie ryczałtu.

5.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wzór deklaracji podatkowej, o której mowa w ust. 3, wraz z objaśnieniami co do sposobu

jej wypełnienia, uwzględniając termin i miejsce składania deklaracji podatkowej.

6.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw informatyzacji może określić, w drodze rozporządzenia, sposób oraz warunki

organizacyjno-techniczne składania w formie elektronicznej deklaracji podatkowej,

o której mowa w ust. 3, a także jej strukturę, uwzględniając potrzebę zapewnienia

jej bezpieczeństwa, wiarygodności, niezaprzeczalności, nienaruszalności oraz znakowania

czasem.

1.

Rolnikowi ryczałtowemu dokonującemu dostawy produktów rolnych dla podatnika podatku,

który rozlicza ten podatek, przysługuje zryczałtowany zwrot podatku z tytułu nabywania

niektórych środków produkcji dla rolnictwa opodatkowanych tym podatkiem. Kwota zryczałtowanego

zwrotu podatku jest wypłacana rolnikowi ryczałtowemu przez nabywcę produktów rolnych.

2.

Stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o którym mowa w ust. 1, wynosi 5% kwoty należnej

z tytułu dostawy produktów rolnych pomniejszonej o kwotę zryczałtowanego zwrotu podatku.

1.

Podatnik zarejestrowany jako podatnik VAT czynny nabywający produkty rolne od rolnika

ryczałtowego wystawia w dwóch egzemplarzach fakturę dokumentującą nabycie tych produktów.

Oryginał faktury jest przekazywany dostawcy.

2.

Faktura dokumentująca nabycie produktów rolnych powinna być oznaczona jako „Faktura

VAT RR” i zawierać co najmniej

1)

imię i nazwisko lub nazwę albo nazwę skróconą dostawcy i nabywcy oraz ich adresy;

2)

numer identyfikacji podatkowej lub numer PESEL dostawcy i nabywcy;

3)

numer dowodu osobistego dostawcy lub innego dokumentu stwierdzającego jego tożsamość,

datę wydania tego dokumentu i nazwę organu, który wydał dokument, jeżeli rolnik ryczałtowy

dokonujący dostawy produktów rolnych jest osobą fizyczną;

4)

datę dokonania nabycia oraz datę wystawienia i numer kolejny faktury;

5)

nazwy nabytych produktów rolnych;

6)

jednostkę miary i ilość nabytych produktów rolnych oraz oznaczenie (opis) klasy lub

jakości tych produktów;

7)

cenę jednostkową nabytego produktu rolnego bez kwoty zryczałtowanego zwrotu podatku;

8)

wartość nabytych produktów rolnych bez kwoty zryczałtowanego zwrotu podatku;

9)

stawkę zryczałtowanego zwrotu podatku;

10)

kwotę zryczałtowanego zwrotu podatku od wartości nabytych produktów rolnych;

11)

wartość nabytych produktów rolnych wraz z kwotą zryczałtowanego zwrotu podatku;

12)

kwotę należności ogółem wraz z kwotą zryczałtowanego zwrotu podatku, wyrażoną cyfrowo

i słownie;

13)

czytelne podpisy osób uprawnionych do wystawienia i otrzymania faktury lub podpisy

oraz imiona i nazwiska tych osób.

3.

Faktura VAT RR powinna również zawierać oświadczenie dostawcy produktów rolnych w

brzmieniu

„

Oświadczam, że jestem rolnikiem ryczałtowym zwolnionym od podatku od towarów i usług

na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług.

”

.

4.

W przypadku umów kontraktacji lub innych umów o podobnym charakterze oświadczenie,

o którym mowa w ust. 3, może być złożone tylko raz w okresie obowiązywania umowy.

Oświadczenie to sporządza się jako osobny dokument. Dokument ten powinien zawierać

elementy, o których mowa w ust. 2 pkt 1-3, oraz datę zawarcia i określenie przedmiotu

umowy, datę sporządzenia tego dokumentu oraz czytelny podpis składającego oświadczenie.

Dokument sporządza się w dwóch egzemplarzach. Oryginał jest przekazywany nabywcy.

5.

W przypadku rezygnacji ze zwolnienia od podatku określonego w art. 43 ust. 1 pkt 3

składający oświadczenie, o którym mowa w ust. 4, informuje o tym niezwłocznie nabywcę.

6.

Zryczałtowany zwrot podatku zwiększa u nabywcy produktów rolnych kwotę podatku naliczonego,

o której mowa w art. 86 ust. 2, w rozliczeniu za miesiąc, w którym dokonano zapłaty,

pod warunkiem że

1)

nabycie produktów rolnych jest związane z dostawą opodatkowaną;

2)

zapłata należności za produkty rolne, obejmująca również kwotę zryczałtowanego zwrotu

podatku, nastąpiła na rachunek bankowy rolnika ryczałtowego nie później niż 14. dnia,

licząc od dnia zakupu, z wyjątkiem przypadku, gdy rolnik zawarł umowę z podmiotem

nabywającym produkty rolne określającą dłuższy termin płatności;

3)

w dokumencie stwierdzającym dokonanie zapłaty, o której mowa w pkt 2, zostaną podane

numer i data wystawienia faktury potwierdzającej nabycie produktów rolnych.

7.

Za datę dokonania zapłaty uważa się datę wydania dyspozycji bankowej przekazania środków

finansowych na rachunek bankowy rolnika ryczałtowego, jeżeli dyspozycja ta została

zrealizowana.

8.

Warunek, o którym mowa w ust. 6 pkt 2, dotyczy tej części zapłaty, która stanowi różnicę

między kwotą należności za dostarczone produkty rolne a kwotą należności za towary

i usługi dostarczone rolnikowi ryczałtowemu przez nabywcę tych produktów rolnych.

9.

Przez należności za towary i usługi dostarczane rolnikowi ryczałtowemu, o których

mowa w ust. 8, rozumie się również potrącenia z tytułu spłat rat pożyczek i zaliczek

udzielanych rolnikowi ryczałtowemu dostarczającemu produkty rolne, dokonane przez

podatnika nabywającego te produkty, pod warunkiem że

1)

zaliczka została przekazana na rachunek bankowy rolnika ryczałtowego, a na fakturze

potwierdzającej zakup produktów rolnych podano dane identyfikacyjne dokumentu potwierdzającego

dokonanie tej wpłaty;

2)

raty i pożyczki wynikają z umów zawartych w formie pisemnej.

10.

Rolnik ryczałtowy jest obowiązany przechowywać oryginały faktur VAT RR oraz kopie

oświadczeń, o których mowa w ust. 4, przez okres 5 lat, licząc od końca roku, w którym

wystawiono fakturę.

Z zastrzeżeniem art. 43 ust. 4, rolnik ryczałtowy w zakresie prowadzonej działalności

rolniczej dostarczający produkty rolne jest zwolniony z obowiązku

1)

wystawiania faktur, o których mowa w art. 106;

2)

prowadzenia ewidencji dostaw i nabyć towarów i usług;

3)

składania w urzędzie skarbowym deklaracji podatkowej, o której mowa w art. 99 ust.

1;

4)

dokonania zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w art. 96.

Przepisy art. 115, art. 116 ust. 1-3 i ust. 5-10 oraz art. 117 stosuje się odpowiednio

w przypadku wykonywania przez rolnika ryczałtowego usług rolniczych na rzecz podatników

podatku, którzy rozliczają ten podatek.

1.

Podstawą opodatkowania przy wykonywaniu usług turystyki jest kwota marży pomniejszona

o kwotę należnego podatku, z zastrzeżeniem ust. 5.

2.

Przez marżę, o której mowa w ust. 1, rozumie się różnicę między kwotą należności,

którą ma zapłacić nabywca usługi, a ceną nabycia przez podatnika towarów i usług od

innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty; przez usługi dla bezpośredniej

korzyści turysty rozumie się usługi stanowiące składnik świadczonej usługi turystyki,

a w szczególności transport, zakwaterowanie, wyżywienie, ubezpieczenie.

3.

Przepis ust. 1 stosuje się bez względu na to, kto nabywa usługę turystyki, w przypadku

gdy podatnik

1)

ma siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium kraju;

2)

działa na rzecz nabywcy usługi we własnym imieniu i na własny rachunek;

3)

przy świadczeniu usługi nabywa towary i usługi od innych podatników dla bezpośredniej

korzyści turysty;

4)

prowadzi ewidencję, z której wynikają kwoty wydatkowane na nabycie towarów i usług

od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty, oraz posiada dokumenty, z

których wynikają te kwoty.

4.

Podatnikom, o których mowa w ust. 3, nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku

należnego o kwoty podatku naliczonego od towarów i usług nabytych dla bezpośredniej

korzyści turysty.

5.

W przypadku gdy przy świadczeniu usługi turystyki podatnik oprócz usług nabywanych

od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty część świadczeń w ramach tej

usługi wykonuje we własnym zakresie, zwanych dalej „usługami własnymi”, odrębnie ustala

się podstawę opodatkowania dla usług własnych i odrębnie w odniesieniu do usług nabytych

od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty. W celu określenia podstawy

opodatkowania dla usług własnych stosuje się odpowiednio przepisy art. 29.

6.

W przypadkach, o których mowa w ust. 5, podatnik obowiązany jest do wykazania w prowadzonej

ewidencji, jaka część należności za usługę przypada na usługi nabyte od innych podatników

dla bezpośredniej korzyści turysty, a jaka na usługi własne.

7.

Usługi turystyki podlegają opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 0%, jeżeli usługi

nabywane od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty są świadczone poza

terytorium Wspólnoty.

8.

Jeżeli usługi nabywane od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty są

świadczone zarówno na terytorium Wspólnoty, jak i poza nim, to usługi turystyki podlegają

opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 0% tylko w części, która dotyczy usług świadczonych

poza terytorium Wspólnoty.

9.

Przepisy ust. 7 i 8 stosuje się pod warunkiem posiadania przez podatnika dokumentów

potwierdzających świadczenie tych usług poza terytorium Wspólnoty.

10.

Podatnik, o którym mowa w ust. 3, w wystawionych przez siebie fakturach nie wykazuje

kwot podatku.

1.

Na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału

1)

przez dzieła sztuki rozumie się

a)

obrazy, kolaże i podobne tablice, malowidła oraz rysunki wykonane w całości przez

artystę, inne niż plany oraz rysunki dla celów architektonicznych, inżynieryjnych,

przemysłowych, handlowych, topograficznych i im podobnych, ręcznie zdobione artykuły

wyprodukowane, scenografię teatralną, tkaniny do wystroju pracowni artystycznych lub

im podobne wykonane z malowanego płótna (PCN 9701), (CN 9701), (PKWiU 92.31.10-00.1),

b)

oryginalne sztychy, druki i litografie sporządzone w ograniczonej liczbie egzemplarzy,

czarno-białe lub kolorowe, złożone z jednego lub kilku arkuszy, w całości wykonane

przez artystę, niezależnie od zastosowanego przez niego procesu lub materiału, z wyłączeniem

wszelkich procesów mechanicznych lub fotomechanicznych (PCN 9702 00 00 0), (CN 9702 00 00),

(PKWiU ex 92.31.10-00.90),

c)

oryginalne rzeźby oraz posągi z dowolnego materiału, pod warunkiem że zostały one

wykonane w całości przez artystę; odlewy rzeźby, których liczba jest ograniczona do

8 egzemplarzy, a wykonanie było nadzorowane przez artystę lub jego spadkobierców (PCN

9703 00 00 0), (CN 9703 00 00), (PKWiU 92.31.10-00.2),

d)

gobeliny (PCN 5805 00 00 0), (CN 5805 00 00), (PKWiU 17.40.16-30.00) oraz tkaniny

ścienne (PCN 6304), (CN 6304), (PKWiU ex 17.40.16-59.00 i 17.40.16-53.00) wykonane

ręcznie na podstawie oryginalnych wzorów dostarczonych przez artystę, pod warunkiem

że ich liczba jest ograniczona do 8 egzemplarzy,

e)

fotografie wykonane przez artystę, opublikowane przez niego lub pod jego nadzorem,

podpisane i ponumerowane, ograniczone do 30 egzemplarzy we wszystkich rozmiarach oraz

oprawach;

2)

przez przedmioty kolekcjonerskie rozumie się

a)

znaczki pocztowe lub skarbowe, stemple pocztowe, koperty pierwszego obiegu, ostemplowane

materiały piśmienne i im podobne, ofrankowane, a jeżeli nieofrankowane, to uznane

za nieważne i nieprzeznaczone do użytku jako ważne środki płatnicze (PCN 9704 00 00 0),

(CN 9704 00 00),

b)

kolekcje oraz przedmioty kolekcjonerskie o wartości zoologicznej, botanicznej, mineralogicznej,

anatomicznej, historycznej, archeologicznej, paleontologicznej, etnograficznej lub

numizmatycznej (PCN 9705 00 00 0), (CN 9705 00 00);

3)

przez antyki rozumie się przedmioty, inne niż wymienione w pkt 1 i 2, których wiek

przekracza 100 lat (PCN 9706 00 00 0), (CN 9706 00 00);

4)

przez towary używane rozumie się ruchome dobra materialne nadające się do dalszego

użytku w ich aktualnym stanie lub po naprawie, inne niż określone w pkt 1-3 oraz inne

niż metale szlachetne lub kamienie szlachetne (PCN 7102, 7103, 7106, 7108, 7110, 7112),

(CN 7102, 7103, 7106, 7108, 7110, 7112), (PKWiU 27.41.10-30, ex 27.41.10-50, ex 27.41.20-30,

ex 27.41.20-50, ex 27.41.20-70.00, 27.41.30-30, 27.41.30-50, 27.41.61-00, 27.41.62-00,

36.22.11-30.00, 36.22.11-50.00 i 36.22.12-30.00).

2.

Stawkę podatku 7% stosuje się do importu dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich

oraz antyków.

3.

Stawkę podatku 7% stosuje się również do

1)

dostawy dzieł sztuki dokonywanej

a)

przez ich twórcę lub spadkobiercę twórcy,

b)

okazjonalnie przez podatnika innego niż podatnik, o którym mowa w ust. 5, którego

działalność jest opodatkowana, w przypadku gdy dzieła sztuki zostały osobiście przywiezione

przez podatnika lub zostały przez niego nabyte od ich twórcy lub spadkobiercy twórcy,

lub też w przypadku gdy uprawniają go one do pełnego odliczenia podatku;

2)

wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, jeżeli dokonującym dostawy, w wyniku której

ma miejsce wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, jest podatnik podatku od wartości

dodanej, do którego miałyby zastosowanie przepisy pkt 1.

4.

W przypadku podatnika wykonującego czynności polegające na dostawie towarów używanych,

dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków nabytych uprzednio przez tego

podatnika dla celów prowadzonej działalności lub importowanych w celu odprzedaży,

podstawą opodatkowania podatkiem jest marża stanowiąca różnicę między całkowitą kwotą,

którą ma zapłacić nabywca towaru, a kwotą nabycia, pomniejszona o kwotę podatku.

5.

Jeżeli rodzaj poszczególnych przedmiotów kolekcjonerskich lub specyfika ich dostaw

czyni skomplikowanym lub niemożliwym określenie marży zgodnie z ust. 4, podatnik może,

za zgodą naczelnika urzędu skarbowego, obliczać marżę jako różnicę pomiędzy łączną

wartością dostaw a łączną wartością nabyć określonego rodzaju przedmiotów kolekcjonerskich

w okresie rozliczeniowym.

6.

Przez łączną wartość dostaw rozumie się sumę kwot, które mają zapłacić poszczególni

nabywcy przedmiotów kolekcjonerskich, a przez łączną wartość nabyć rozumie się sumę

poszczególnych kwot nabycia.

7.

Jeżeli w przypadkach, o których mowa w ust. 5, łączna wartość nabyć określonego rodzaju

przedmiotów kolekcjonerskich jest w okresie rozliczeniowym wyższa od łącznej wartości

dostaw takich przedmiotów, różnica ta podwyższa łączną wartość nabyć przedmiotów kolekcjonerskich

w następnym okresie rozliczeniowym.

8.

Jeżeli podatnik oblicza marżę zgodnie z ust. 5, obowiązany jest on do stosowania takiego

sposobu obliczania marży od określonych przedmiotów kolekcjonerskich do końca okresu,

o którym mowa w ust. 13.

9.

Jeżeli różnica, o której mowa w ust. 7, utrzymuje się przez okres 12 miesięcy, to

podatnik traci prawo do obliczania marży zgodnie z ust. 5. Podatnik może ubiegać się

ponownie o skorzystanie z obliczania marży zgodnie z ust. 5 po upływie roku od utraty

tego prawa, licząc do końca miesiąca, w którym utracił prawo do rozliczania tą metodą.

10.

Przepis ust. 4 dotyczy dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich

lub antyków, które podatnik nabył od

1)

osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości

prawnej, niebędącej podatnikiem, o którym mowa w art. 15;

2)

podatników, o których mowa w art. 15, jeżeli dostawa tych towarów była zwolniona od

podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 lub art. 113;

3)

podatników, jeżeli dostawa tych towarów była opodatkowana podatkiem zgodnie z ust.

4.

11.

Przepis ust. 4 może mieć również zastosowanie do dostawy

1)

dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków uprzednio importowanych przez

podatnika, o którym mowa w ust. 4;

2)

dzieł sztuki nabytych od ich twórców lub spadkobierców twórców;

3)

dzieł sztuki nabytych od podatnika, o którym mowa w art. 15, innego niż wymieniony

w ust. 4, które podlegały opodatkowaniu podatkiem według stawki 7%.

12.

W przypadku dostawy towarów, o których mowa w ust. 11 pkt 1, kwotę nabycia, którą

należy uwzględnić przy obliczaniu marży, o której mowa w ust. 4, przyjmuje się w wysokości

równej kwocie podstawy opodatkowania zastosowanej przy imporcie towarów powiększonej

o należny podatek z tytułu tego importu.

13.

Przepis ust. 11 stosuje się w przypadku, gdy podatnik zawiadomił na piśmie naczelnika

urzędu skarbowego o przyjętym sposobie opodatkowania zgodnie z ust. 4 przed dokonaniem

dostawy. Zawiadomienie jest ważne przez okres 2 lat, licząc od końca miesiąca, w którym

podatnik zawiadomił naczelnika urzędu skarbowego. Po tym okresie, jeżeli podatnik

chce stosować procedurę polegającą na opodatkowaniu marży, musi ponownie złożyć to

zawiadomienie.

14.

Podatnik może stosować ogólne zasady opodatkowania do dostaw, do których stosuje się

przepisy ust. 10 i 11. W przypadku zastosowania ogólnych zasad podatnik ma prawo do

odliczenia kwoty podatku naliczonego od towarów, o których mowa w ust. 11, w rozliczeniu

za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy u tego podatnika z tytułu dostawy tych

towarów.

15.

Jeżeli podatnik oprócz zasad, o których mowa w ust. 4, stosuje również ogólne zasady

opodatkowania, to jest on obowiązany prowadzić ewidencję zgodnie z art. 109 ust. 3,

z uwzględnieniem podziału w zależności od sposobu opodatkowania; w odniesieniu do

dostawy, o której mowa w ust. 4, ewidencja musi zawierać w szczególności kwoty nabycia

towarów niezbędne do określenia kwoty marży, o której mowa w tym przepisie.

16.

Podatnik, o którym mowa w ust. 4, nie może oddzielnie wykazywać na wystawianych przez

siebie fakturach podatku od dostawy towarów, w przypadku gdy opodatkowaniu podlega

marża.

17.

W zakresie, w jakim podatnik dokonuje dostaw towarów opodatkowanych zgodnie z ust.

4, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych

przez tego podatnika

1)

dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich i antyków przez niego importowanych;

2)

dzieł sztuki nabytych od ich twórców lub spadkobierców twórców;

3)

dzieł sztuki nabytych od podatnika niebędącego podatnikiem, o którym mowa w ust. 4.

18.

Przepisu ust. 17 nie stosuje się w sytuacji, gdy dostawa towarów podlega opodatkowaniu

podatkiem na zasadach innych niż określone w ust. 4.

19.

Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych

przez podatnika towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich i antyków,

jeżeli podlegały opodatkowaniu zgodnie z ust. 4.

20.

W przypadku eksportu towarów dokonywanego przez podatnika, o którym mowa w ust. 4,

do którego mają zastosowanie zasady opodatkowania zgodne z ust. 4, marża podlega opodatkowaniu

stawką 0%.

21.

Przepisów ust. 1-20 nie stosuje się do nowych środków transportu będących przedmiotem

wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.

1.

Ilekroć w przepisach niniejszego rozdziału jest mowa o złocie inwestycyjnym, rozumie

się przez to

1)

złoto w postaci sztabek lub płytek o próbie co najmniej 995 tysięcznych oraz złoto

reprezentowane przez papiery wartościowe;

2)

złote monety, które spełniają łącznie następujące warunki

a)

posiadają próbę co najmniej 900 tysięcznych,

b)

zostały wybite po roku 1800,

c)

są lub były obowiązującym środkiem płatniczym w kraju pochodzenia,

d)

są sprzedawane po cenie, która nie przekracza o więcej niż 80% wartości rynkowej złota

zawartego w monecie.

2.

Złote monety wymienione w spisie ogłaszanym co roku w serii C Dziennika Urzędowego

Wspólnot Europejskich spełniają warunki określone w ust. 1 pkt 2 przez cały rok obowiązywania

spisu.

3.

Złotych monet, o których mowa w ust. 1 i 2, nie traktuje się jako przedmiotów kolekcjonerskich

o wartości numizmatycznej.

1.

Zwalnia się od podatku dostawę, wewnątrzwspólnotowe nabycie i import złota inwestycyjnego,

w tym również złota inwestycyjnego reprezentowanego przez certyfikaty na złoto asygnowane

lub nieasygnowane, lub złota, którym prowadzony jest obrót na rachunkach złota, oraz

w szczególności pożyczki w złocie i operacje typu swap w złocie, z którymi wiąże się

prawo własności lub roszczenie w odniesieniu do złota inwestycyjnego, a także transakcje

dotyczące złota inwestycyjnego związane z kontraktami typu futures i forward, powodujące

przeniesienie prawa własności lub roszczenia w odniesieniu do złota inwestycyjnego.

2.

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio do usług świadczonych

przez agentów działających w imieniu i na rzecz innych osób, pośredniczących w dostawie

złota inwestycyjnego dla swojego zleceniodawcy.

1.

Podatnik może zrezygnować ze zwolnienia, o którym mowa w art. 122 ust. 1, jeżeli

1)

wytwarza złoto inwestycyjne lub przetwarza złoto innego rodzaju na złoto inwestycyjne,

a dostawa jest dokonywana dla innego podatnika, lub

2)

w zakresie prowadzonego przedsiębiorstwa dokonuje dostawy złota w celach przemysłowych,

a dostawa dotyczy złota inwestycyjnego, o którym mowa w art. 121 ust. 1 pkt 1, i jest

dokonywana dla innego podatnika.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do usług, o których mowa w art. 122 ust. 2.

3.

Podatnicy, o których mowa w ust. 1 i 2, są obowiązani zawiadomić na piśmie o zamiarze

rezygnacji ze zwolnienia naczelnika urzędu skarbowego przed początkiem miesiąca, w

którym rezygnują ze zwolnienia, z tym że w przypadku podatników rozpoczynających wykonywanie

czynności, o których mowa w art. 122, w ciągu roku podatkowego - przed dniem wykonania

pierwszej z tych czynności.

1.

Podatnik wykonujący czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 122 ust. 1 ma

prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego

1)

od nabycia złota inwestycyjnego od podatnika, o którym mowa w art. 123 ust. 1;

2)

od nabycia, w tym również wewnątrzwspólnotowego, lub importu złota innego niż złoto

inwestycyjne, jeżeli to złoto jest następnie przekształcone w złoto inwestycyjne przez

tego podatnika lub na jego rzecz;

3)

od nabycia usług polegających na zmianie postaci, masy lub próby złota, w tym złota

inwestycyjnego.

2.

Podatnik zwolniony od podatku na podstawie art. 122 ust. 1, który wytwarza złoto inwestycyjne

lub przetwarza złoto w złoto inwestycyjne, ma prawo do odliczenia od kwoty podatku

należnego kwotę podatku naliczonego od nabycia, w tym również wewnątrzwspólnotowego,

lub importu towarów lub usług, związanych z wytworzeniem lub przetworzeniem tego złota.

3.

Przepis art. 86 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

1.

Podatnicy dokonujący dostaw złota inwestycyjnego są obowiązani prowadzić ewidencję,

o której mowa w art. 109 ust. 3.

2.

Ewidencja powinna zawierać także dane dotyczące nabywcy, które umożliwiają jego identyfikację.

1.

Osoby fizyczne niemające stałego miejsca zamieszkania na terytorium Wspólnoty, zwane

dalej „podróżnymi”, mają prawo do otrzymania zwrotu podatku zapłaconego przy nabyciu

towarów na terytorium kraju, które w stanie nienaruszonym zostały wywiezione przez

nie poza terytorium Wspólnoty w bagażu osobistym podróżnego, z zastrzeżeniem ust.

3 oraz art. 127 i 128.

2.

Miejsce stałego zamieszkania, o którym mowa w ust. 1, ustala się na podstawie paszportu

lub innego dokumentu stwierdzającego tożsamość.

3.

Zwrot podatku nie przysługuje w przypadku nabycia paliw silnikowych.

1.

Zwrot podatku, o którym mowa w art. 126 ust. 1, przysługuje w przypadku zakupu towarów

u podatników, zwanych dalej „sprzedawcami”, którzy

1)

są zarejestrowani jako podatnicy podatku oraz

2)

prowadzą ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących,

oraz

3)

zawarli umowy w sprawie zwrotu podatku przynajmniej z jednym z podmiotów, o których

mowa w ust. 8.

2.

Przepisu ust. 1 pkt 3 nie stosuje się w przypadku, gdy sprzedawca dokonuje zwrotu

podatku podróżnemu.

3.

Sprzedawcami nie mogą być podatnicy zwolnieni od podatku na podstawie art. 113 ust.

1 i 9.

4.

Sprzedawcy są obowiązani

1)

poinformować naczelnika urzędu skarbowego na piśmie, że są sprzedawcami;

2)

zapewnić podróżnym pisemną informację o zasadach zwrotu podatku w czterech językach

polskim, angielskim, niemieckim i rosyjskim;

3)

oznaczyć punkty sprzedaży znakiem informującym podróżnych o możliwości zakupu w tych

punktach towarów, od których przysługuje zwrot podatku;

4)

poinformować naczelnika urzędu skarbowego o miejscu, gdzie podróżny dokonujący u nich

zakupu towarów może odebrać podatek, oraz z kim mają zawarte umowy o zwrot podatku,

i przedłożyć kopie tych umów.

5.

Zwrot podatku podróżnym jest dokonywany w złotych przez sprzedawcę lub w punktach

zwrotu VAT przez podmioty, których przedmiotem działalności jest dokonywanie zwrotu,

o którym mowa w art. 126 ust. 1.

6.

Sprzedawcy, o których mowa w ust. 5, mogą dokonywać zwrotu, o którym mowa w art. 126

ust. 1, pod warunkiem że ich obroty za poprzedni rok podatkowy wyniosły powyżej 400 000

zł oraz że dokonują zwrotu podatku wyłącznie w odniesieniu do towarów nabytych przez

podróżnego u tego sprzedawcy.

7.

Przepis ust. 6 stosuje się również w przypadku, gdy sprzedawca nie spełnia warunku

dotyczącego wysokości obrotów, o którym mowa w tym przepisie, jednakże wyłącznie w

odniesieniu do sprzedaży dokonanej podróżnemu w roku podatkowym, w którym spełniał

ten warunek.

8.

Podmioty, o których mowa w ust. 5, niebędące sprzedawcami mogą dokonywać zwrotu, o

którym mowa w art. 126 ust. 1, pod warunkiem że podmioty te

1)

są co najmniej od 12 miesięcy poprzedzających złożenie wniosku o wydanie zaświadczenia,

o którym mowa w pkt 6, zarejestrowanymi podatnikami podatku;

2)

zawiadomiły na piśmie naczelnika urzędu skarbowego o zamiarze rozpoczęcia działalności

w zakresie zwrotu podatku podróżnym;

3)

co najmniej od 12 miesięcy poprzedzających złożenie wniosku o wydanie zaświadczenia,

o którym mowa w pkt 6, nie mają zaległości w podatkach stanowiących dochody budżetu

państwa oraz zaległości z tytułu składek wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych;

4)

zawarły umowy ze sprzedawcami, o których mowa w ust. 1, w sprawie zwrotu podatku;

5)

złożyły w urzędzie skarbowym kaucję gwarancyjną w wysokości 5 mln zł w formie

a)

depozytu pieniężnego,

b)

gwarancji bankowych,

c)

obligacji Skarbu Państwa co najmniej o trzyletnim terminie wykupu;

6)

uzyskały od ministra właściwego do spraw finansów publicznych zaświadczenie stwierdzające

spełnienie łącznie warunków wymienionych w pkt 1-5.

9.

Kaucja gwarancyjna, o której mowa w ust. 8 pkt 5, jest utrzymywana przez cały okres

działalności podmiotu, o którym mowa w ust. 5, i podlega zwrotowi po zakończeniu działalności

związanej ze zwrotem podatku.

10.

Podmiotem, o którym mowa w ust. 8, dokonującym zwrotu podatku może być wyłącznie spółka

z ograniczoną odpowiedzialnością lub spółka akcyjna.

11.

Członkami władz spółek wymienionych w ust. 10 nie mogą być osoby karane za przestępstwa

skarbowe lub za przestępstwa popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej.

12.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

tryb przyjmowania kaucji gwarancyjnej, o której mowa w ust. 8 pkt 5, uwzględniając

konieczność zapewnienia prawidłowego udokumentowania przyjęcia kaucji.

1.

Zwrot podatku może być dokonany, jeżeli podróżny wywiózł zakupiony towar poza terytorium

Wspólnoty nie później niż w ostatnim dniu trzeciego miesiąca następującego po miesiącu,

w którym dokonał zakupu.

2.

Podstawą do dokonania zwrotu podatku jest przedstawienie przez podróżnego imiennego

dokumentu wystawionego przez sprzedawcę, zawierającego w szczególności kwotę podatku

zapłaconego przy dostawie towarów. Wywóz towaru powinien być potwierdzony na tym dokumencie

przez urząd celny stemplem zaopatrzonym w numerator. Do dokumentu powinien być dołączony

wystawiony przez sprzedawcę paragon z kasy rejestrującej, o której mowa w art. 111

ust. 1.

3.

Urząd celny potwierdza wywóz towaru na dokumencie, o którym mowa w ust. 2, po okazaniu

przez podróżnego wywożonego towaru i sprawdzeniu zgodności danych dotyczących podróżnego

zawartych w tym dokumencie z danymi zawartymi w przedstawionym paszporcie lub innym

dokumencie stwierdzającym tożsamość.

4.

Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio do potwierdzania wywozu z terytorium Wspólnoty

towarów nabytych przez podróżnego na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium

kraju.

5.

W przypadku gdy podróżny opuszcza terytorium Wspólnoty z terytorium państwa członkowskiego

innego niż terytorium kraju, zwrot podatku przysługuje, jeżeli dokument, o którym

mowa w ust. 2, został potwierdzony przez urząd celny, przez który towary zostały wywiezione

z terytorium Wspólnoty.

6.

Sprzedawcy oraz podmioty, o których mowa w art. 127 ust. 5, dokonujący zwrotu podatku

podróżnemu mają prawo do pobrania od podróżnego prowizji od zwracanej kwoty podatku.

7.

Rozliczenia między podmiotem, który dokonał zwrotu, a sprzedawcą towaru regulują zawarte

przez nich umowy.

1.

Do dostawy towarów, od których dokonano zwrotu podatku podróżnemu, sprzedawca stosuje

stawkę podatku 0%, pod warunkiem że

1)

spełnił warunki, o których mowa w art. 127 ust. 4 pkt 1 i 4, oraz

2)

przed złożeniem deklaracji podatkowej za dany miesiąc otrzymał dokument określony

w art. 128 ust. 2, zawierający potwierdzenie wywozu tych towarów poza terytorium Wspólnoty.

2.

Otrzymanie przez podatnika dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza terytorium

Wspólnoty w terminie późniejszym niż określony w ust. 1 pkt 2 upoważnia podatnika

do dokonania korekty podatku należnego od tej dostawy, nie później jednak niż przed

upływem 6 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym dokonano dostawy.

1.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,

wzór

1)

znaku, o którym mowa w art. 127 ust. 4 pkt 3;

2)

dokumentu, o którym mowa w art. 128 ust. 2;

3)

stempla, o którym mowa w art. 128 ust. 2.

2.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, wydając rozporządzenie, o którym

mowa w ust. 1, uwzględnia

1)

prawidłową identyfikację towarów;

2)

możliwość potwierdzania wywozu towarów przez organy celne.

3.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia

1)

inne towary niż wymienione w art. 126 ust. 3, przy których wywozie nie stosuje się

art. 126 ust. 1,

2)

minimalną łączną wartość zakupów wynikającą z dokumentów, o których mowa w art. 128

ust. 2, przy której można żądać zwrotu podatku,

3)

maksymalną wysokość prowizji, o której mowa w art. 128 ust. 6

- uwzględniając sytuację gospodarczą państwa, sytuację w zakresie obrotu towarowego

z zagranicą poszczególnymi grupami towarów, sytuację rynkową w obrocie towarami podlegającymi

opodatkowaniu podatkiem oraz przepisy Wspólnoty Europejskiej.

4.

Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, minister właściwy do spraw finansów

publicznych wydaje w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych, określając

również rodzaje i sposób zabezpieczeń dokumentu utrudniających jego fałszowanie.

Ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o

1)

VAT - rozumie się przez to podatek i podatek od wartości dodanej;

2)

podmiotach zagranicznych - rozumie się przez to osoby prawne, jednostki organizacyjne

niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne mające siedzibę lub miejsce zamieszkania

poza terytorium Wspólnoty, wykonujące czynności podlegające opodatkowaniu VAT na terytorium

Wspólnoty, które nie zarejestrowały swojej działalności na terytorium Wspólnoty i

wobec których nie powstaje wymóg identyfikacji na potrzeby VAT na terytorium państwa

członkowskiego;

3)

osobach niepodlegających opodatkowaniu - rozumie się przez to osoby prawne, jednostki

organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne niebędące podatnikami

VAT;

4)

państwie członkowskim identyfikacji - rozumie się przez to państwo członkowskie, które

podmiot zagraniczny wybiera w celu przedłożenia zgłoszenia, o którym mowa w art. 132

ust. 1, w przypadku gdy jego działalność jako podatnika VAT na terytorium Wspólnoty

zostanie rozpoczęta zgodnie z postanowieniami tego rozdziału;

5)

państwie członkowskim konsumpcji - rozumie się przez to państwo członkowskie, w odniesieniu

do którego zgodnie z art. 27 ust. 5 przyjmuje się, że na jego terytorium ma miejsce

świadczenie usług elektronicznych.

1.

Podmioty zagraniczne świadczące na terytorium Wspólnoty usługi elektroniczne osobom

niepodlegającym opodatkowaniu, które mają siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium

Wspólnoty, mogą złożyć w państwie członkowskim identyfikacji zgłoszenie informujące

o zamiarze skorzystania ze specjalnych procedur rozliczania VAT wobec tych usług,

o których mowa w ust. 2-7, w art. 133 oraz w art. 134.

2.

Zgłoszenie, o którym mowa w ust. 1, podmioty zagraniczne składają drogą elektroniczną.

3.

W przypadku gdy państwem członkowskim identyfikacji jest Rzeczpospolita Polska, zgłoszenie,

o którym mowa w ust. 1, składa się do Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego Warszawa-Śródmieście,

zwanego dalej „naczelnikiem drugiego urzędu skarbowego”.

4.

Zgłoszenie w przypadku, o którym mowa w ust. 3, powinno być opatrzone bezpiecznym

podpisem elektronicznym weryfikowanym za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu,

przyznanego na podstawie odrębnych przepisów, oraz zawierać: nazwę podmiotu zagranicznego,

jego adres opatrzony kodem pocztowym, adres poczty elektronicznej, adres stron internetowych

należących do tego podmiotu, przyznany mu w państwie siedziby lub miejsca zamieszkania

numer podatkowy oraz oświadczenie, że podmiot zagraniczny nie został zidentyfikowany

na potrzeby VAT na terytorium Wspólnoty.

5.

Naczelnik drugiego urzędu skarbowego, potwierdzając zgłoszenie, o którym mowa w ust.

3, nadaje z wykorzystaniem drogi elektronicznej podmiotowi zagranicznemu numer identyfikacyjny

na potrzeby wykonywanych przez niego usług elektronicznych.

6.

Podmiot zagraniczny zidentyfikowany zgodnie z ust. 5 jest obowiązany do zawiadomienia

naczelnika drugiego urzędu skarbowego o wszelkich zmianach danych objętych zgłoszeniem,

o którym mowa w ust. 3, w terminie 7 dni, licząc od dnia, w którym nastąpiła zmiana.

7.

W przypadku gdy podmiot zagraniczny zidentyfikowany zgodnie z ust. 5

1)

zawiadomi naczelnika drugiego urzędu skarbowego o zaprzestaniu wykonywania czynności,

o których mowa w ust. 1, lub

2)

nie zawiadomi naczelnika drugiego urzędu skarbowego o zaprzestaniu wykonywania usług,

o których mowa w ust. 1, lecz nie składa deklaracji VAT, o której mowa w art. 133

ust. 1, przez kolejne trzy kwartały, lub

3)

nie spełnia warunków niezbędnych do korzystania z procedur szczególnych określonych

w niniejszym rozdziale, lub

4)

stale narusza zasady korzystania z procedur szczególnych określonych w niniejszym

rozdziale

- naczelnik drugiego urzędu skarbowego zawiadomi podmiot zagraniczny o wygaśnięciu

identyfikacji tego podmiotu na potrzeby VAT na terytorium Wspólnoty.

8.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w porozumieniu z ministrem właściwym

do spraw informatyzacji, może określić, w drodze rozporządzenia, inny niż wymieniony

w ust. 4 sposób dokonywania zgłoszenia informującego o zamiarze skorzystania ze specjalnych

procedur rozliczania VAT usług elektronicznych, uwzględniając

1)

konieczność zapewnienia identyfikacji dokonującego zgłoszenia;

2)

stosowane techniki w zakresie przesyłania dokumentów w formie elektronicznej i kodowania

danych w tych dokumentach.

1.

Podmioty zagraniczne zidentyfikowane zgodnie z art. 132 ust. 5 na potrzeby VAT są

obowiązane drogą elektroniczną składać do Drugiego Urzędu Skarbowego Warszawa-Śródmieście,

zwanego dalej „drugim urzędem skarbowym”, deklaracje na potrzeby rozliczenia VAT,

zwane dalej „deklaracjami VAT”.

2.

Deklaracje VAT składa się za okresy kwartalne, do 20. dnia po zakończeniu kwartału,

w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu świadczenia usług elektronicznych.

3.

Deklaracje VAT składa się w terminie określonym w ust. 2 również w przypadku, gdy

w danym okresie rozliczeniowym nie powstał obowiązek podatkowy z tytułu świadczenia

usług elektronicznych.

4.

Deklaracja VAT powinna zawierać

1)

numer identyfikacyjny, o którym mowa w art. 132 ust. 5;

2)

dla każdego państwa członkowskiego konsumpcji

a)

ogólną wartość usług elektronicznych pomniejszoną o VAT,

b)

całkowitą kwotę podatku należnego przypadającą na usługi elektroniczne,

c)

stawkę podatku;

3)

dla wszystkich państw członkowskich konsumpcji - całkowitą kwotę podatku należnego.

5.

Kwoty w deklaracji VAT wyrażane są w złotych polskich.

6.

W przypadku gdy płatności z tytułu świadczenia usług elektronicznych odbywały się

w innych walutach niż złoty polski, do przeliczeń stosuje się kurs wymiany obowiązujący

ostatniego dnia danego okresu rozliczeniowego.

7.

W przypadku, o którym mowa w ust. 6, przeliczenia dokonuje się według kursu wymiany

publikowanego przez Europejski Bank Centralny na dany dzień lub - jeżeli nie zostanie

opublikowany w tym dniu - według kursu opublikowanego następnego dnia.

8.

Podmioty zagraniczne są obowiązane do wpłacania kwot VAT w złotych polskich w terminie,

o którym mowa w ust. 2, na rachunek bankowy drugiego urzędu skarbowego.

1.

Podmioty zagraniczne zidentyfikowane zgodnie z art. 132 ust. 5 na potrzeby VAT są

obowiązane prowadzić ewidencję w postaci elektronicznej zawierającą dane niezbędne

do określenia przedmiotu i podstawy opodatkowania, wysokości kwoty podatku należnego,

kwoty VAT do zapłaty w państwie członkowskim konsumpcji, całkowitej kwoty VAT do zapłaty

w państwie członkowskim identyfikacji oraz inne dane służące do prawidłowego sporządzenia

deklaracji VAT.

2.

Ewidencja, o której mowa w ust. 1, powinna być udostępniona przez podmiot zagraniczny

drogą elektroniczną na każde żądanie państwa członkowskiego identyfikacji oraz państwa

członkowskiego konsumpcji.

3.

Ewidencję, o której mowa w ust. 1, należy przechowywać przez okres 10 lat od zakończenia

roku, w którym dokonano świadczenia usług elektronicznych.

1.

Ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o

1)

VAT - rozumie się przez to podatek i podatek od wartości dodanej;

2)

wewnątrzwspólnotowej transakcji trójstronnej - rozumie się przez to transakcję, w

której są spełnione łącznie następujące warunki

a)

trzech podatników VAT zidentyfikowanych na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych

w trzech różnych państwach członkowskich uczestniczy w dostawie towaru w ten sposób,

że pierwszy z nich wydaje ten towar bezpośrednio ostatniemu w kolejności, przy czym

dostawa tego towaru jest dokonana między pierwszym i drugim oraz drugim i ostatnim

w kolejności,

b)

przedmiot dostawy jest wysyłany lub transportowany przez pierwszego lub też transportowany

przez drugiego w kolejności podatnika VAT lub na ich rzecz z terytorium jednego państwa

członkowskiego na terytorium innego państwa członkowskiego;

3)

wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów - rozumie się przez to nabycie prawa do rozporządzania

jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane

na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia

wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawę, nabywcę towarów lub na ich rzecz;

4)

procedurze uproszczonej - rozumie się przez to procedurę rozliczania VAT w wewnątrzwspólnotowej

transakcji trójstronnej, polegającą na tym, że ostatni w kolejności podatnik VAT rozlicza

VAT z tytułu dokonania na jego rzecz dostawy towarów przez drugiego w kolejności podatnika

VAT, jeżeli łącznie są spełnione następujące warunki

a)

dostawa na rzecz ostatniego w kolejności podatnika VAT była bezpośrednio poprzedzona

wewnątrzwspólnotowym nabyciem towarów u drugiego w kolejności podatnika VAT,

b)

drugi w kolejności podatnik VAT dokonujący dostawy na rzecz ostatniego w kolejności

podatnika VAT nie posiada siedziby lub miejsca zamieszkania w państwie członkowskim,

w którym kończy się transport lub wysyłka,

c)

drugi w kolejności podatnik VAT stosuje wobec pierwszego i ostatniego w kolejności

podatnika VAT ten sam numer identyfikacyjny na potrzeby VAT, który został mu przyznany

przez państwo członkowskie inne niż to, w którym zaczyna się lub kończy transport

lub wysyłka,

d)

ostatni w kolejności podatnik VAT stosuje numer identyfikacyjny na potrzeby VAT państwa

członkowskiego, w którym kończy się transport lub wysyłka,

e)

ostatni w kolejności podatnik VAT został wskazany przez drugiego w kolejności podatnika

VAT jako obowiązany do rozliczenia podatku VAT od dostawy towarów realizowanej w ramach

procedury uproszczonej.

2.

Procedura uproszczona ma zastosowanie również wtedy, gdy ostatni w kolejności podmiot

jest osobą prawną, która nie jest podatnikiem podatku od wartości dodanej lub podatnikiem,

o którym mowa w art. 15, a która jest zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotych

w państwie członkowskim, w którym znajduje się towar w momencie zakończenia transportu

lub wysyłki; w przypadku procedury uproszczonej uznaje się, że wewnątrzwspólnotowe

nabycie towarów zostało opodatkowane u drugiego w kolejności podatnika VAT.

1.

W przypadku gdy w procedurze uproszczonej drugim w kolejności podatnikiem, o którym

mowa w art. 135 ust. 1 pkt 4 lit. b i c, jest podatnik wymieniony w art. 15, uznaje

się, że wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów zostało u niego opodatkowane, jeżeli wystawił

on ostatniemu w kolejności podatnikowi VAT fakturę zawierającą, oprócz danych wymienionych

w art. 106, następujące informacje

1)

adnotację „VAT: Faktura WE uproszczona na mocy art. 135-138 ustawy o ptu” lub „VAT

Faktura WE uproszczona na mocy artykułu 28c (E) szóstej dyrektywy”;

2)

stwierdzenie, że podatek z tytułu dokonanej dostawy zostanie rozliczony przez ostatniego

w kolejności podatnika podatku od wartości dodanej;

3)

numer, o którym mowa w art. 97 ust. 10, który jest stosowany przez niego wobec pierwszego

i ostatniego w kolejności podatnika podatku od wartości dodanej;

4)

numer identyfikacyjny stosowany na potrzeby podatku od wartości dodanej ostatniego

w kolejności podatnika.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, gdy ostatnim w kolejności podmiotem jest osoba

prawna, która nie jest podatnikiem podatku od wartości dodanej, a która jest zidentyfikowana

na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych w państwie członkowskim, w którym znajduje

się towar w momencie zakończenia wysyłki lub transportu.

1.

W przypadku gdy w procedurze uproszczonej ostatnim w kolejności podatnikiem VAT jest

podatnik wymieniony w art. 15, drugi w kolejności podatnik podatku od wartości dodanej,

określony w art. 135 ust. 1 pkt 4 lit. b i c, jest obowiązany do pisemnego zawiadomienia

biura wymiany informacji o podatku VAT o zamiarze skorzystania z procedury uproszczonej.

2.

Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1, składa się przed dniem dokonania dostawy, do

której mają mieć zastosowanie postanowienia niniejszego artykułu.

3.

Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1, powinno zawierać następujące dane

1)

nazwę i adres podatnika podatku od wartości dodanej oraz jego numer identyfikacyjny

na potrzeby podatku od wartości dodanej, który ma być zastosowany w wewnątrzwspólnotowej

transakcji trójstronnej;

2)

nazwę i adres podatnika, o którym mowa w art. 15, ostatniego w kolejności w wewnątrzwspólnotowej

transakcji trójstronnej;

3)

przewidywaną datę pierwszej dostawy, która ma być dokonana w ramach wewnątrzwspólnotowej

transakcji trójstronnej.

4.

Kopię zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, podatnik podatku od wartości dodanej

jest obowiązany przesłać podatnikowi, o którym mowa w ust. 3 pkt 2.

5.

W przypadku dalszych dostaw w ramach procedury uproszczonej dla tego samego podatnika,

o którym mowa w ust. 3 pkt 2, nie składa się kolejnych zawiadomień, o których mowa

w ust. 1.

6.

Przepis art. 136 stosuje się odpowiednio, gdy drugim w kolejności podatnikiem jest

podatnik podatku od wartości dodanej w przypadku, o którym mowa w ust. 1, z zastrzeżeniem

ust. 7.

7.

Przepis art. 136 ust. 1 stosuje się odpowiednio do podatnika podatku od wartości dodanej

będącego drugim w kolejności podatnikiem, który posługuje się w procedurze uproszczonej

numerem identyfikacyjnym wydanym mu na potrzeby tego podatku przez państwo członkowskie

inne niż Rzeczpospolita Polska, z uwzględnieniem obowiązujących w tym innym państwie

członkowskim przepisów w zakresie dokumentowania tej procedury.

1.

Podatnik wymieniony w art. 15, do którego ma zastosowanie procedura uproszczona, jest

obowiązany, oprócz danych określonych w art. 109 ust. 3, podać w prowadzonej ewidencji

następujące informacje

1)

w przypadku gdy jest drugim w kolejności podatnikiem - ustalone wynagrodzenie za dostawy

w ramach procedury uproszczonej oraz nazwę i adres ostatniego w kolejności podatnika

podatku od wartości dodanej (osoby prawnej niebędącej podatnikiem podatku od wartości

dodanej, obowiązanej do rozliczenia VAT z tytułu tej transakcji);

2)

w przypadku gdy jest ostatnim w kolejności podatnikiem

a)

obrót z tytułu dokonanej na jego rzecz dostawy w rozumieniu art. 135 ust. 1 pkt 4

lit. a oraz kwotę podatku przypadającą na tę dostawę, która stanowi u niego wewnątrzwspólnotowe

nabycie towarów,

b)

nazwę i adres drugiego w kolejności podatnika podatku od wartości dodanej.

2.

Przepis ust. 1 pkt 2 stosuje się odpowiednio do osób prawnych niebędących podatnikami,

o których mowa w art. 15.

3.

W przypadku drugiego w kolejności podatnika VAT, który wykorzystuje w wewnątrzwspólnotowej

transakcji trójstronnej numer identyfikacyjny na potrzeby podatku od wartości dodanej

przyznany mu przez państwo członkowskie inne niż Rzeczpospolita Polska, nie powstaje

obowiązek prowadzenia ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, gdy transport lub

wysyłka kończy się na terytorium kraju.

4.

Przepis ust. 3 stosuje się, jeżeli są spełnione wszystkie warunki, o których mowa

w art. 136 i 137, do przeniesienia obowiązku rozliczenia podatku na ostatniego w kolejności

podatnika VAT.

5.

W przypadku gdy drugim w kolejności podatnikiem VAT w procedurze uproszczonej jest

podatnik, o którym mowa w art. 15, jest on obowiązany wykazać dane o dokonanych transakcjach

odpowiednio w deklaracji podatkowej oraz informacjach podsumowujących.

W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

(Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 22g ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem

naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej

do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia

w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych,

opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek

od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek

od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje

obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w

rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W przypadku importu cena nabycia obejmuje

cło i podatek akcyzowy od importu składników majątku.

”

;

2)

w art. 23 w ust. 1 w pkt 43 w lit. b tiret pierwsze otrzymuje brzmienie

„

-

importu usług oraz wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, jeżeli nie stanowi on podatku

naliczonego w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług; kosztem uzyskania

przychodów nie jest jednak podatek należny w części przekraczającej kwotę podatku

od nabycia tych towarów i usług, która mogłaby stanowić podatek naliczony w rozumieniu

przepisów o podatku od towarów i usług,

”

.

W ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych

(Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 16 w ust. 1 w pkt 46 w lit. b tiret pierwsze otrzymuje brzmienie

„

-

importu usług oraz wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, jeżeli nie stanowi on podatku

naliczonego w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług; kosztem uzyskania

przychodów nie jest jednak podatek należny w części przekraczającej kwotę podatku

od nabycia tych towarów i usług, która mogłaby stanowić podatek naliczony w rozumieniu

przepisów o podatku od towarów i usług,

”

;

2)

w art. 16g ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem

naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej

do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia

w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych,

opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek

od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek

od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje

obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w

rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W przypadku importu cena nabycia obejmuje

cło i podatek akcyzowy od importu składników majątku.

”

.

W ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym

(Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 515, z późn. zm. w art. 72 wprowadza się następujące zmiany

1)

w ust. 1 dodaje się pkt 8 w brzmieniu

„

8)

zaświadczenia wydanego przez właściwy organ potwierdzający

a)

uiszczenie podatku od towarów i usług od pojazdów sprowadzanych z państw członkowskich

Unii Europejskiej lub

b)

brak obowiązku, o którym mowa w lit. a - jeżeli sprowadzany pojazd jest rejestrowany

po raz pierwszy, z zastrzeżeniem ust. 1a.

”

;

2)

dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

W przypadku gdy sprowadzany pojazd, który nie był zarejestrowany w celu dopuszczenia

do ruchu drogowego lub nie podlegał obowiązkowi rejestracji w celu dopuszczenia do

ruchu drogowego, jest przedmiotem dostawy dokonanej przez podatnika podatku od towarów

i usług na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przed dokonaniem pierwszej rejestracji

na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zaświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt

8 lit. a, może być zastąpione fakturą z wyszczególnioną kwotą podatku od towarów i

usług potwierdzającą dokonanie tej dostawy przez tego podatnika, pod warunkiem że

odsprzedaż pojazdów stanowi przedmiot działalności tego podatnika.

”

.

W ustawie z dnia 19 listopada 1999 r. - Prawo działalności gospodarczej

(Dz. U. Nr 101, poz. 1178, z późn. zm. w art. 88 w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

w ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz.

535),

”

.

W ustawie z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych

(Dz. U. Nr 86, poz. 959, z późn. zm. w art. 2 pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

czynności cywilnoprawne, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej

czynności jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub jest z niego zwolniona,

z wyjątkiem umów sprzedaży i zamiany zwolnionych z podatku od towarów i usług, których

przedmiotem są nieruchomości lub ich części albo prawo użytkowania wieczystego,

”

.

W ustawie z dnia 9 września 2000 r. o opłacie skarbowej

(Dz. U. Nr 86, poz. 960, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2 w ust. 1 dodaje się pkt 10 w brzmieniu

„

10)

wnioski składane na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług o potwierdzenie

zidentyfikowania określonego podmiotu na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych

w danym państwie członkowskim Unii Europejskiej.

”

;

2)

w załączniku do ustawy w części II Czynności urzędowe

a)

w kolumnie 2 Przedmiot opłaty skarbowej w ust. 12 skreśla się wyrazy „podatku od towarów i usług oraz”,

b)

po ust. 12 dodaje ust. 12a w brzmieniu

„

Część

Przedmiot opłaty skarbowej

Stawka

Zwolnienia

12a. Od potwierdzenia zarejestrowania podatnika podatku od towarów i usług jako podatnika

VAT czynnego lub podatnika VAT zwolnionego

152 zł”

3)

w załączniku do ustawy w części III Zaświadczenia po ust. 10 dodaje ust. 10a w brzmieniu

„

Część

Przedmiot opłaty skarbowej

Stawka

Zwolnienia

10a. Opłata skarbowa od zaświadczenia potwierdzającego brak obowiązku uiszczenia podatku

od towarów i usług z tytułu przywozu nabywanych z terytorium państwa członkowskiego

Unii Europejskiej innego niż terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pojazdów, które

mają być dopuszczone do ruchu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

150 zł”

W ustawie z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze

(Dz. U. Nr 130, poz. 1112 oraz z 2003 r. Nr 210, poz. 2036) w art. 37 w ust. 3 dodaje się pkt 5 w brzmieniu

„

5)

zaświadczenie wydane przez właściwy organ potwierdzające

a)

uiszczenie podatku od towarów i usług od statków powietrznych sprowadzanych z państw

członkowskich Unii Europejskiej lub

b)

brak obowiązku, o którym mowa w lit. a)

- jeżeli sprowadzany statek powietrzny jest rejestrowany po raz pierwszy.

”

.

1.

W okresie od dnia przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej do

1)

dnia 30 kwietnia 2008 r. stosuje się stawkę w wysokości 3% w odniesieniu do czynności,

o których mowa w art. 5, których przedmiotem są towary i usługi wymienione w załączniku

nr 6 do ustawy, z wyłączeniem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów i eksportu towarów;

2)

dnia 31 grudnia 2007 r. stosuje się stawkę w wysokości 7% w odniesieniu do

a)

robót budowlano-montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych związanych z budownictwem

mieszkaniowym i infrastrukturą towarzyszącą,

b)

obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych,

c)

usług gastronomicznych, z wyłączeniem

-

sprzedaży napojów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,2% oraz napojów alkoholowych

będących mieszaniną piwa i napojów bezalkoholowych, w których zawartość alkoholu przekracza

0,5%,

-

sprzedaży kawy i herbaty (wraz z dodatkami), napojów bezalkoholowych gazowanych, wód

mineralnych, a także sprzedaży w stanie przetworzonym innych towarów opodatkowanych

stawką 22%;

3)

dnia 31 grudnia 2007 r. stawkę podatku 0% stosuje się do

a)

dostaw w kraju i wewnątrzwspólnotowego nabycia

-

książek (PKWiU ex 22.11) - z wyłączeniem książek adresowych o zasięgu krajowym, regionalnym

i lokalnym, książek telefonicznych, teleksów i telefaksów (PKWiU 22.11.20-60.10),

nut, map i ulotek - oznaczonych stosowanymi na podstawie odrębnych przepisów symbolami

ISBN,

-

czasopism specjalistycznych,

b)

importu

-

drukowanych książek i broszur (ex PCN 4901), (ex CN 4901), oznaczonych stosowanymi

na podstawie odrębnych przepisów symbolami ISBN,

-

czasopism specjalistycznych,

c)

przekształcenia spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze

własnościowe prawo do lokalu oraz przeniesienia na rzecz członka spółdzielni własności

lokalu mieszkalnego lub własności domu jednorodzinnego.

2.

Przez roboty związane z budownictwem mieszkaniowym i infrastrukturą towarzyszącą,

o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a, rozumie się roboty budowlane dotyczące inwestycji

w zakresie obiektów budownictwa mieszkaniowego i infrastruktury towarzyszącej oraz

remontów obiektów budownictwa mieszkaniowego.

3.

Przez infrastrukturę towarzyszącą budownictwu mieszkaniowemu, o której mowa w ust.

1 pkt 2 lit. a, rozumie się

1)

sieci rozprowadzające, wraz z urządzeniami, obiektami i przyłączami do budynków mieszkalnych,

2)

urządzanie i zagospodarowanie terenu w ramach przedsięwzięć i zadań budownictwa mieszkaniowego,

w szczególności drogi, dojścia, dojazdy, zieleń i małą architekturę,

3)

urządzenia i ujęcia wody, stacje uzdatniania wody, oczyszczalnie ścieków, kotłownie

oraz sieci wodociągowe, kanalizacyjne, cieplne, elektroenergetyczne, gazowe i telekomunikacyjne

- jeżeli są one związane z obiektami budownictwa mieszkaniowego.

4.

Przez czasopisma specjalistyczne, o których mowa w ust. 1 pkt 3 lit. a tiret drugie

i pkt 3 lit. b tiret drugie, należy rozumieć wydawnictwa periodyczne oznaczone symbolem

ISSN, objęte kodem PKWiU 22.13, PCN 4902 i CN 4902, o tematyce szeroko pojętych zagadnień

odnoszących się do działalności kulturalnej i twórczej, edukacyjnej, naukowej i popularnonaukowej,

społecznej, zawodowej i metodycznej, regionalnej i lokalnej, a także przeznaczone

dla niewidomych i niedowidzących, publikowane nie częściej niż raz w tygodniu w postaci

odrębnych zeszytów (numerów) objętych wspólnym tytułem, których zakończenia nie przewiduje

się, ukazujące się na ogół w regularnych odstępach czasu w nakładzie nie wyższym niż

15 000 egzemplarzy, z wyjątkiem

1)

periodyków o treści ogólnej, stanowiących podstawowe źródło informacji bieżącej o

aktualnych wydarzeniach krajowych i zagranicznych, przeznaczonych dla szerokiego kręgu

czytelników;

2)

publikacji zawierających treści pornograficzne, publikacji zawierających treści nawołujące

do nienawiści na tle różnic narodowościowych, etnicznych, rasowych, wyznaniowych albo

ze względu na bezwyznaniowość lub znieważające z tych powodów grupę ludności lub poszczególne

osoby oraz publikacji propagujących ustroje totalitarne;

3)

wydawnictw, w których co najmniej 33% powierzchni jest przeznaczone nieodpłatnie lub

odpłatnie na ogłoszenia handlowe, reklamy lub teksty reklamowe, w szczególności czasopism

informacyjno-reklamowych, reklamowych, folderów i katalogów reklamowych;

4)

wydawnictw, które zawierają głównie kompletną powieść, opowiadanie lub inne dzieło

w formie tekstu ilustrowanego lub nie, albo w formie rysunków opatrzonych opisem lub

nie;

5)

publikacji, w których więcej niż 20% powierzchni jest przeznaczone na krzyżówki, kryptogramy,

zagadki oraz inne gry słowne lub rysunkowe;

6)

publikacji zawierających informacje popularne, w szczególności porady, informacje

o znanych i sławnych postaciach z życia publicznego;

7)

czasopism, na których nie zostanie uwidoczniona wysokość nakładu.

1.

W okresie do dnia 31 grudnia 2005 r. zwalnia się od podatku usługi udzielania licencji

i sublicencji, inne niż wymienione w art. 4 pkt 2 lit. c i lit. e ustawy, o której

mowa w art. 175, udzielone na podstawie umów zawartych przed dniem wejścia w życie

ustawy, bez uwzględniania zmian tych umów dokonanych po tym dniu.

2.

Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że umowy zostały zarejestrowane w urzędzie

skarbowym przed dniem 14 maja 2004 r.

Dla obliczenia kwoty sprzedaży opodatkowanej, o której mowa w art. 7 ust. 4-6, za

rok 2003 oraz za okres od dnia 1 stycznia do dnia 30 kwietnia 2004 r. przyjmuje się

wartość sprzedaży towarów opodatkowanych w rozumieniu art. 4 pkt 8 ustawy wymienionej

w art. 175.

1.

Warunek wywozu towarów, o którym mowa w art. 6 ust. 8a pkt 1 ustawy wymienionej w

art. 175, po dniu 30 kwietnia 2004 r. uznaje się za spełniony, jeżeli nie później

niż z upływem 6 miesięcy od dnia otrzymania zaliczki nastąpił

1)

wywóz towaru w wykonaniu czynności określonych w art. 2 ust. 1 i 3 ustawy wymienionej

w art. 175 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, a podatnik

posiada dokument potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa

członkowskiego innym niż terytorium kraju;

2)

eksport towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8.

2.

W przypadku, o którym mowa w art. 18 ust. 4-7 ustawy wymienionej w art. 175, otrzymanie

dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza terytorium kraju po dniu 30 kwietnia

2004 r. upoważnia podatnika do dokonania korekty podatku należnego od dokonanej sprzedaży,

w rozliczeniu za miesiąc, w którym podatnik dokument ten otrzymał.

W przypadku, o którym mowa w art. 21d ustawy wymienionej w art. 175, otrzymanie po

dniu 30 kwietnia 2004 r. dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza terytorium kraju

upoważnia podatnika do dokonania korekty podatku należnego od tej sprzedaży, nie później

jednak niż przed upływem 6 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym dokonano sprzedaży

w rozumieniu art. 4 pkt 8 ustawy wymienionej w art. 175.

1.

Kwoty, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 oraz w art. 24 ust. 2, dla roku 2004

ustalone w proporcji do okresu maj - grudzień 2004 r. wynoszą odpowiednio 30 500 zł

i 107 000 zł.

2.

Kwoty ustalone zgodnie z ust. 1 przyjmuje się dla roku 2005 jako kwoty, o których

mowa w art. 10 ust. 2 i art. 24 ust. 3.

1.

Podatnicy, o których mowa w art. 15 ust. 1, nieposiadający siedziby, stałego miejsca

prowadzenia działalności lub miejsca zamieszkania na terytorium kraju, zarejestrowani

zgodnie z art. 9 ustawy wymienionej w art. 175, mają obowiązek ustanowienia przedstawiciela

podatkowego, o którym mowa w art. 15 ust. 7-10, oraz przekazania naczelnikowi urzędu

skarbowego danych identyfikacyjnych ustanowionego przedstawiciela, w terminie do dnia

30 września 2004 r.

2.

W przypadku gdy nie zostanie ustanowiony przedstawiciel podatkowy w terminie, o którym

mowa w ust. 1, naczelnik urzędu skarbowego wykreśla z urzędu podatnika z rejestru

jako podatnika VAT.

1.

Do podstawy opodatkowania, o której mowa w art. 29 ust. 6 i 7, nie wlicza się wartości

wkładów i opłat, o których mowa w tym przepisie, oraz części tych wkładów i opłat,

wniesionych przed dniem 1 maja 2004 r.

2.

Przepisów ustawy nie stosuje się w przypadkach, o których mowa w art. 29 ust. 8, jeżeli

ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego oraz zasiedlenie

tego lokalu nastąpiło przed dniem 1 maja 2004 r.

1.

Przepisu art. 86 ust. 7 nie stosuje się do samochodów będących przedmiotem umowy najmu,

dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, w stosunku do których

przysługiwało podatnikowi, zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług oraz

o podatku akcyzowym, obowiązującymi przed dniem 1 maja 2004 r., prawo do obniżenia

kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od czynszu (raty) lub innych płatności

wynikających z takiej umowy.

2.

Przepis ust. 1 ma zastosowanie

1)

w odniesieniu do umowy zawartej przed dniem wejścia w życie ustawy, bez uwzględniania

zmian tej umowy po wejściu w życie ustawy, oraz

2)

pod warunkiem że umowa została zarejestrowana we właściwym urzędzie skarbowym do dnia

14 maja 2004 r.

W przypadkach nieuregulowanych w odrębnych przepisach, do przychodów opodatkowanych

podatkiem dochodowym od osób fizycznych nie zalicza się należnego podatku od towarów

i usług oraz zwróconej różnicy podatku od towarów i usług.

Informacje i zawiadomienia zgłoszone do organu podatkowego na podstawie ustawy wymienionej

w art. 175 zachowują swoją ważność.

1.

Podatnicy zarejestrowani na ostatni dzień przed dniem, o którym mowa w art. 176 pkt

2, na podstawie art. 9 ustawy wymienionej w art. 175, z wyłączeniem podatników wymienionych

w art. 5 ust. 2 ustawy wymienionej w art. 175, będą uważani za podatników zarejestrowanych

jako podatnicy VAT, z tym że podatnicy, którzy w zgłoszeniu rejestracyjnym, o którym

mowa w art. 9 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 175, zgłosili, że będą składać deklaracje

podatkowe dla podatku od towarów i usług, zostaną uznani za podatników zarejestrowanych

jako podatnicy VAT czynni, a pozostali - za podatników zarejestrowanych jako podatnicy

VAT zwolnieni, bez konieczności potwierdzania tego faktu przez naczelnika urzędu skarbowego,

z zastrzeżeniem ust. 2.

2.

Przepisu ust. 1 nie stosuje się

1)

w przypadku gdy podatnik wymieniony w ust. 1, który zgłosił, że będzie składał deklaracje

podatkowe, nie składał takiej deklaracji za 6 kolejnych miesięcy lub za 2 kolejne

kwartały - poprzedzające ostatni miesiąc przed wejściem w życie ustawy;

2)

w stosunku do zakładów (oddziałów) osoby prawnej, będących odrębnymi podatnikami w

rozumieniu art. 5 ust. 2 ustawy wymienionej w art. 175.

W okresie od dnia, o którym mowa w art. 176 pkt 2, do dnia 30 kwietnia 2004 r. przepisy

art. 96-98 stosuje się odpowiednio do podatników w rozumieniu ustawy, o której mowa

w art. 175.

W okresie od dnia ogłoszenia ustawy do dnia 30 kwietnia 2004 r. terminy, o których

mowa w art. 23 ust. 6, art. 24 ust. 5 i art. 114 ust. 1, dla dokonania czynności tam

wymienionych skraca się do 7 dni.

1.

Zakłady (oddziały) osoby prawnej, o których mowa w art. 157 ust. 2 pkt 2, które zgodnie

z ustawą wymienioną w art. 175 wybrały metodę kasową rozliczeń lub wybrały rozliczenia

za okresy kwartalne, tracą prawo do rozliczania się tą metodą oraz do rozliczania

się za okresy kwartalne, począwszy od rozliczenia za kwiecień 2004 r.

2.

Rozliczenia za kwiecień 2004 r. zakłady (oddziały), o których mowa w art. 157 ust.

2 pkt 2, dokonują w urzędzie skarbowym kierowanym przez naczelnika właściwego dla

danego zakładu.

3.

Osoba prawna, której zakłady (oddziały) rozliczały się jako odrębni podatnicy, wstępuje

z dniem 1 maja 2004 r. we wszystkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa

i obowiązki swojego zakładu (oddziału), który przestał być wyodrębnionym podatnikiem

- w zakresie, w jakim dotyczą podatku od towarów i usług.

W przypadku podatników rozliczających się za okresy kwartalne, zgodnie z art. 10 ustawy,

o której mowa w art. 175, oraz z art. 99

1)

pierwszy okres rozliczeniowy w 2004 r. obejmuje okres od stycznia do kwietnia 2004 r.;

2)

drugi okres rozliczeniowy w 2004 r. obejmuje okres od maja do czerwca 2004 r.

1.

W deklaracji podatkowej składanej za maj 2004 r. lub za drugi kwartał 2004 r. uwzględnia

się kwotę podatku naliczonego nierozliczoną w poprzednich okresach w związku z art.

19 ust. 4 ustawy wymienionej w art. 175.

2.

Do nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, o której mowa w art. 21 ust. 1 ustawy

wymienionej w art. 175, wynikającej z ostatniej deklaracji podatkowej złożonej za

okres przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się art. 87.

3.

Podatnik, który w kwietniu 2004 r.

1)

otrzymał fakturę lub dokument celny albo

2)

dokonał wpisu do rejestru - w przypadku stosowania przez podatnika w imporcie towarów

procedury uproszczonej

- i miał prawo, zgodnie z ustawą wymienioną w art. 175, do obniżenia kwoty podatku

należnego w rozliczeniu za maj 2004 r. oraz nie obniżył kwoty podatku należnego w

rozliczeniu za kwiecień 2004 r., może tego dokonać w rozliczeniu za maj 2004 r.

4.

W przypadku gdy w ostatnim okresie rozliczeniowym występującym przed dniem 1 maja

2004 r. u podatnika powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu usług i podatnik

miał prawo, zgodnie z ustawą wymienioną w art. 175, do obniżenia kwoty podatku należnego

w następnym okresie rozliczeniowym, oraz nie dokonał wcześniej obniżenia kwoty podatku

należnego, może tego dokonać w rozliczeniu za pierwszy okres rozliczeniowy następujący

po dniu 30 kwietnia 2004 r.

1.

Jeżeli w 2003 r. podatnik osiągnął obrót przekraczający kwotę 30 000 zł z tytułu wykonywania

czynności, które zgodnie z przepisami ustawy podlegałyby opodatkowaniu lub nie podlegałyby

opodatkowaniu, przy obliczaniu kwoty podatku naliczonego podlegającego odliczeniu

zgodnie z art. 90 w okresach rozliczeniowych od maja do grudnia 2004 r. przyjmuje

się proporcję, o której mowa w art. 90 ust. 3-8, wyliczoną na podstawie obrotów osiągniętych

w 2003 r. z wykonywania tych czynności, uwzględniając zakres prawa do obniżenia kwoty

podatku należnego, jaki wynika z ustawy. W przypadku gdy podatnik uzna jednak, że

w odniesieniu do niego kwota osiągniętego w 2003 r. obrotu byłaby niereprezentatywna,

stosuje się art. 90 ust. 9.

2.

Korekta kwoty podatku naliczonego, o której mowa w art. 91, za rok 2004 dotyczy okresu

od dnia 1 maja do końca roku podatkowego. Do obliczenia proporcji przyjmuje się obroty

osiągnięte w tym okresie. Obliczoną za ten okres proporcję stosuje się przy wyliczeniu

kwoty podatku naliczonego podlegającego odliczeniu zgodnie z art. 90 w trakcie 2005 r.

W stosunku do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nabytych przed

dniem 1 maja 2004 r. stosuje się przepisy art. 20 ust. 5 ustawy, o której mowa w art.

175.

W stosunku do bonów paliwowych wydanych przez banki spółdzielcze przed dniem 1 maja

2004 r. stosuje się przepisy art. 40a, 40g, 40h i 40i ustawy, o której mowa w art.

175, nie dłużej jednak niż do dnia 30 września 2004 r.

Do czasu wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 111 ust.

7 i 9 zachowują moc przepisy dotychczasowe wydane na podstawie art. 29 ust. 3 i 4

ustawy wymienionej w art. 175.

Do zwrotu podatku w odniesieniu do nabytych towarów i usług lub do importu towarów

przez podmioty, o których mowa w art. 89 ust. 1 pkt 3, dokonanych w roku 2003 lub

w okresie od dnia 1 stycznia do dnia 30 kwietnia 2004 r. stosuje się przepisy wydane

na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 4 ustawy wymienionej w art. 175.

Minimalna kwota łącznej wartości zakupów wraz z podatkiem, o której mowa w art. 21e

ust. 2 pkt 2 ustawy wymienionej w art. 175, wynikająca z dokumentów wydanych na podstawie

art. 21c ust. 2 ustawy wymienionej w art. 175, ma zastosowanie w okresie, w którym

zgodnie z przepisami tej ustawy dokumenty te stanowiły podstawę do zwrotu podatku

podróżnym.

1.

W 2004 r. kwotę, o której mowa w art. 113 ust. 1, przyjmuje się w wysokości określonej

przepisem wykonawczym wydanym na podstawie art. 14 ust. 11 pkt 1 ustawy wymienionej

w art. 175.

2.

Do podatników, którzy utracili prawo do zwolnienia od podatku lub zrezygnowali z tego

zwolnienia, zgodnie z art. 14 ustawy wymienionej w art. 175, przed dniem 1 maja 2004 r.,

stosuje się odpowiednio przepisy art. 113 ust. 11.

3.

Do obliczenia wartości sprzedaży opodatkowanej, o której mowa w art. 113, za rok 2003

oraz za okres od dnia 1 stycznia do dnia 30 kwietnia 2004 r. przyjmuje się wartość

sprzedaży towarów w rozumieniu art. 14 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 175.

Zaświadczenie, o którym mowa w art. 21b ust. 7 pkt 6 ustawy wymienionej w art. 175,

wydane przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych przed dniem 1 maja

2004 r., jest ważne do czasu wydania nowego zaświadczenia lub do dnia, w którym upłynie

termin jego ważności.

1.

Ilekroć w niniejszym artykule jest mowa o

1)

terytorium Wspólnoty przed rozszerzeniem - rozumie się przez to terytorium Wspólnoty

przed dniem 1 maja 2004 r.;

2)

terytorium nowych państw członkowskich - rozumie się przez to terytorium państw przystępujących

do Wspólnoty Europejskiej na podstawie Traktatu o Przystąpieniu podpisanego w dniu

16 kwietnia 2003 r., z wyjątkiem terytorium kraju.

2.

W przypadku gdy towary zostały przywiezione z terytorium Wspólnoty przed rozszerzeniem

lub z terytorium nowych państw członkowskich na terytorium kraju przed dniem 1 maja

2004 r. i w dniu 1 maja 2004 r. pozostają w dalszym ciągu na terytorium kraju objęte

następującym przeznaczeniem celnym

1)

procedurą uszlachetniania czynnego w systemie zawieszeń,

2)

procedurą odprawy czasowej z całkowitym zwolnieniem od należności celnych przywozowych,

3)

procedurą składu celnego,

4)

procedurą tranzytu, w tym także składowaniem czasowym przed nadaniem przeznaczenia

celnego,

5)

wolny obszar celny/skład wolnocłowy

- przepisy o podatku od towarów i usług obowiązujące w chwili nadania tym towarom

tego przeznaczenia celnego stosuje się nadal do momentu zakończenia tego przeznaczenia.

3.

Jeżeli dostawa towarów ma miejsce po dniu 30 kwietnia 2004 r. przed nadaniem innego

przeznaczenia celnego towarom, o których mowa w ust. 2, do czynności tej stosuje się

przepisy niniejszej ustawy.

4.

Za import towarów, o których mowa w ust. 2, uważa się

1)

zakończenie na terytorium kraju przeznaczenia celnego zgodnie z przepisami prawa celnego, z zastrzeżeniem ust. 5, lub

2)

wprowadzenie na terytorium kraju towarów do wolnego obrotu bez dokonania formalności

celnych.

5.

Jeżeli towarom, o których mowa w ust. 2, nadano po dniu 1 maja 2004 r. przeznaczenie

celne, które nie powoduje powstania obowiązku podatkowego z tytułu importu towarów,

za import towarów uważa się zakończenie na terytorium kraju tego przeznaczenia celnego.

Przepisy ust. 3 i ust. 4 pkt 2 stosuje się odpowiednio.

6.

Za import towarów uważa się również wykorzystanie (wprowadzenie do wolnego obrotu)

po dniu 30 kwietnia 2004 r., na terytorium kraju, przez podatnika lub każdy inny podmiot

niebędący podatnikiem, towarów dostarczonych im przed dniem 1 maja 2004 r. na terytorium

Wspólnoty przed rozszerzeniem lub terytorium nowych państw członkowskich, jeżeli

1)

przed dniem 1 maja 2004 r. do dostawy tych towarów na terytorium Wspólnoty przed rozszerzeniem

lub na terytorium nowych państw członkowskich miały lub mogły mieć zastosowanie odpowiednio

przepisy art. 18 ust. 3 i 4 ustawy, o której mowa w art. 175, oraz

2)

przed dniem 1 maja 2004 r. nie został dokonany import tych towarów w rozumieniu ustawy,

o której mowa w art. 175.

7.

W przypadku gdy w imporcie towarów, o którym mowa w ust. 4-6, nie można określić momentu

powstania obowiązku podatkowego na zasadach ogólnych, obowiązek podatkowy

1)

powstaje w momencie zakończenia na terytorium kraju przeznaczenia celnego zgodnie

z przepisami prawa celnego lub wprowadzenia na terytorium kraju towarów do wolnego obrotu bez dokonania formalności

celnych - w przypadku, o którym mowa w ust. 4 i 5;

2)

powstaje w momencie wykorzystania (wprowadzenia do wolnego obrotu) towarów na terytorium

kraju - w przypadku, o którym mowa w ust. 6.

8.

W przypadku importu towarów, o którym mowa w ust. 4-6, nie powstaje obowiązek podatkowy,

jeżeli

1)

towary zostały wysłane lub transportowane poza terytorium Wspólnoty; lub

2)

przedmiotem importu towarów, o których mowa w ust. 2 pkt 2, są towary inne niż środki

transportu, a importowane towary zostały powrotnie wysłane lub transportowane na terytorium

państwa członkowskiego, z którego zostały wywiezione na warunkach wymienionych w ust.

6 pkt 1, do podmiotu, do którego miały lub mogły mieć zastosowanie odpowiednio przepisy

art. 18 ust. 3 i 4 ustawy, o której mowa w art. 175; lub

3)

przedmiotem importu towarów, o których mowa w ust. 2 pkt 2, są środki transportu,

uprzednio nabyte lub zaimportowane na terytorium Wspólnoty przed rozszerzeniem lub

terytorium nowych państw członkowskich przed dniem 1 maja 2004 r., zgodnie z ogólnymi

warunkami opodatkowania obowiązującymi na tym terytorium, które z tytułu wywozu nie

zostały objęte stawką 0% lub zwolnieniem, lub zwrotem podatku od wartości dodanej

lub innego podatku o podobnym charakterze. Zdanie pierwsze stosuje się, jeżeli pierwsze

użycie środka transportu miało miejsce przed dniem 1 maja 1996 r.

1.

W przypadku umowy komisu, gdy komitent wydał towar komisantowi przed dniem 1 maja

2004 r. i nie powstał obowiązek podatkowy przed tym dniem, u komisanta i komitenta

obowiązek ten oraz podstawę opodatkowania określa się do tych transakcji według zasad

określonych w ustawie wymienionej w art. 175.

2.

W przypadku umowy komisu, gdy komisant nabył towar lub dokonał importu towaru przed

dniem 1 maja 2004 r. i wydaje ten towar komitentowi po dniu 30 kwietnia 2004 r., ma

prawo do rozliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia tego towaru zgodnie z przepisami

ustawy za miesiąc maj, jeżeli podatek ten nie został rozliczony przed dniem 1 maja

2004 r. przez komitenta.

Jeżeli wydanie towaru na podstawie umowy, o której mowa w art. 7 ust. 1 pkt 2, nastąpiło

przed dniem 1 maja 2004 r., a czynności wykonywane na podstawie tej umowy były na

podstawie ustawy wymienionej w art. 175 traktowane jako usługa, czynności te traktuje

się jako usługę do czasu ich zakończenia.

W przypadkach, o których mowa w art. 120, jeżeli podatnicy chcą dokonać wyboru stosowania

procedury polegającej na opodatkowaniu marży i objąć tą procedurą dokonywanie dostawy

w maju 2004 r., mogą dokonać zawiadomienia, o którym mowa w art. 120 ust. 13, przed

dniem 1 maja 2004 r.

W przypadkach, o których mowa w art. 120, procedura polegająca na opodatkowaniu marży

ma zastosowanie do dostaw towarów nabytych lub uprzednio importowanych przez podatników,

o których mowa w art. 120 ust. 4, po dniu 30 kwietnia 2004 r.

Z dniem 1 maja 2004 r. traci moc ustawa z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym

(Dz. U. Nr 11, poz. 50, z późn. zm., z wyłączeniem art. 9, który traci moc z dniem, o którym mowa w art. 176 pkt 2.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z tym że

1)

art. 23 ust. 5, 6 i 17, art. 24 ust. 4 i 5, art. 114 ust. 1 i art. 159 stosuje się

od dnia ogłoszenia ustawy;

2)

art. 96-98, art. 157 i art. 158 stosuje się po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia ustawy;

3)

art. 1-14, art. 15 ust. 1-6, art. 16-22, art. 23 ust. 1-4 i ust. 7-16, art. 24 ust.

1-3 i ust. 6-12, art. 25-40, art. 41 ust. 1-11 i 13-16, art. 42-95, art. 99-113, art.

114 ust. 2-5, art. 115-146, art. 148-151, art. 153, art. 156 i art. 162-171 stosuje

się od dnia 1 maja 2004 r.;

4)

art. 41 ust. 12 stosuje się od dnia 1 stycznia 2008 r.