Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 marca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu stosowania przez żołnierzy Wojskowych Służb Informacyjnych środków przymusu bezpośredniego

§ 7. Przy stosowaniu paralizatorów elektrycznych,

broni gazowej lub r´cznych miotaczy gazu nale˝y zachowaç szczególnà ostro˝noÊç, uwzgl´dniajàc ich

w∏aÊciwoÊci mogàce stanowiç zagro˝enie dla ˝ycia

i zdrowia ludzkiego.

§ 1. Rozporzàdzenie okreÊla

1) szczegó∏owe warunki i tryb stosowania przez ˝o∏nierza Wojskowych S∏u˝b Informacyjnych, zwanego dalej „˝o∏nierzem WSI”, Êrodków przymusu bezpoÊredniego, o których mowa w art. 21

ust. 1 ustawy z dnia 9 lipca 2003 r. o Wojskowych

S∏u˝bach Informacyjnych, zwanej dalej „ustawà”;

2) sposób dokumentowania przypadków zastosowania Êrodków przymusu bezpoÊredniego, o których

mowa w pkt 1.

§ 2. W przypadku wykonywania czynnoÊci s∏u˝bowych przez dwóch lub wi´cej ˝o∏nierzy WSI decyzj´

o u˝yciu Êrodków przymusu bezpoÊredniego podejmuje ˝o∏nierz, któremu zlecono dowodzenie lub kierowanie danà czynnoÊcià. W razie gdy nie ma on mo˝liwoÊci wydania rozkazu, decyzj´ o u˝yciu Êrodka przymusu bezpoÊredniego podejmuje ˝o∏nierz wykonujàcy danà czynnoÊç.

§ 3. ˚o∏nierz WSI mo˝e stosowaç jednoczeÊnie ró˝ne Êrodki przymusu bezpoÊredniego, je˝eli jest to konieczne do osiàgni´cia podporzàdkowania si´ jego poleceniom wydanym na podstawie przepisów prawa.

§ 4. ˚o∏nierz WSI mo˝e stosowaç, oprócz si∏y fizycznej, wy∏àcznie te Êrodki przymusu bezpoÊredniego, które zosta∏y mu s∏u˝bowo przydzielone.

§ 5. Stosujàc si∏´ fizycznà, nie wolno zadawaç uderzeƒ, chyba ˝e ˝o∏nierz WSI dzia∏a

1) w obronie koniecznej;

2) w celu odparcia bezpoÊredniego zamachu na ˝ycie

lub zdrowie ludzkie albo na mienie;

3) w celu uj´cia osoby podejrzanej o pope∏nienie

przest´pstwa lub poszukiwanej albo udaremnienia jej ucieczki.

§ 6. 1. Kajdanki zdejmuje si´ niezw∏ocznie po

wprowadzeniu osoby, wobec której je zastosowano,

do pomieszczeƒ uniemo˝liwiajàcych ucieczk´.

2. Kajdanki zak∏ada si´ na r´ce z przodu, a osobie

zachowujàcej si´ agresywnie — na r´ce z ty∏u, tak aby

nie tamowa∏y obiegu krwi.

§ 8. 1. W sytuacji, o której mowa w art. 21 ust. 10

ustawy, ˝o∏nierz WSI udziela pierwszej pomocy przedmedycznej z zachowaniem bezpieczeƒstwa w∏asnego

i innych osób.

2. Pomoc lekarskà zawsze zapewnia si´ kobiecie

ci´˝arnej, wobec której u˝yto Êrodka przymusu bezpoÊredniego.

§ 9. 1. Je˝eli nast´pstwem zastosowania Êrodka

przymusu bezpoÊredniego jest uszkodzenie cia∏a lub

Êmierç cz∏owieka albo szkoda w mieniu znacznej wartoÊci, ˝o∏nierz WSI niezw∏ocznie powiadamia o zdarzeniu oficera dy˝urnego w∏aÊciwej jednostki organizacyjnej WSI i ˚andarmerii Wojskowej, a tak˝e, w miar´

mo˝liwoÊci

1) zabezpiecza na miejscu zdarzenia Êlady i dowody

oraz nie dopuszcza osób postronnych;

2) podejmuje dzia∏ania zmierzajàce do ustalenia

Êwiadków zdarzenia;

3) podejmuje inne czynnoÊci niecierpiàce zw∏oki, aby

nie dopuÊciç do zatarcia Êladów i dowodów zdarzenia.

2. Oficer dy˝urny jednostki organizacyjnej WSI niezw∏ocznie powiadamia o zdarzeniu, o którym mowa

w ust. 1, szefa jednostki organizacyjnej WSI.

§ 10. 1. O ka˝dym przypadku zastosowania Êrodka

przymusu bezpoÊredniego ˝o∏nierz WSI jest obowiàzany powiadomiç oficera dy˝urnego w∏aÊciwej jednostki organizacyjnej WSI, a ponadto — w formie pisemnego meldunku — swojego prze∏o˝onego.

2. Oficer dy˝urny jednostki organizacyjnej WSI powiadamia o przypadku, o którym mowa w ust. 1, szefa jednostki organizacyjnej WSI oraz dokumentuje ten

przypadek w ksià˝ce meldunków s∏u˝by dy˝urnej.

3. Meldunek, o którym mowa w ust. 1, zawiera

w szczególnoÊci

1) stopieƒ wojskowy, imi´ i nazwisko ˝o∏nierza WSI,

który zastosowa∏ Êrodek przymusu bezpoÊredniego, oraz nazw´ jednostki organizacyjnej WSI,

w której pe∏ni s∏u˝b´;

2) czas i miejsce zastosowania Êrodka przymusu bezpoÊredniego;

3) dane osoby, wobec której zastosowano Êrodek

przymusu bezpoÊredniego;

4) szczegó∏owe powody i rodzaj zastosowanego

Êrodka przymusu bezpoÊredniego;

5) opis post´powania poprzedzajàcego zastosowanie

Êrodka przymusu bezpoÊredniego;

6) skutki zastosowania Êrodka przymusu bezpoÊredniego;

7) opis post´powania po zastosowaniu Êrodka przymusu bezpoÊredniego;

8) inne wa˝ne okolicznoÊci zdarzenia;

Poz. 477 i 478

§ 11. 1. Szef jednostki organizacyjnej WSI jest obowiàzany zbadaç zasadnoÊç ka˝dego zastosowania

Êrodka przymusu bezpoÊredniego przez podw∏adnego

˝o∏nierza WSI.

2. Je˝eli nast´pstwem zastosowania Êrodka przymusu bezpoÊredniego jest uszkodzenie cia∏a lub

Êmierç cz∏owieka albo szkoda w mieniu znacznej wartoÊci, szef jednostki organizacyjnej WSI niezw∏ocznie

zawiadamia o zdarzeniu w∏aÊciwego miejscowo prokuratora wojskowego.

§ 12. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie

14 dni od dnia og∏oszenia.

9) dane ustalonych Êwiadków zdarzenia;

Prezes Rady Ministrów: L. Miller

10) podpis ˝o∏nierza WSI sporzàdzajàcego meldunek.

478

ROZPORZÑDZENIE RADY MINISTRÓW

z dnia 16 marca 2004 r.

w sprawie warunków i sposobu post´powania ˝o∏nierzy Wojskowych S∏u˝b Informacyjnych

przy u˝yciu broni palnej

Na podstawie art. 22 ust. 4 ustawy z dnia 9 lipca

2003 r. o Wojskowych S∏u˝bach Informacyjnych

(Dz. U. Nr 139, poz. 1326 i Nr 179, poz. 1750 oraz

z 2004 r. Nr 19, poz. 177) zarzàdza si´, co nast´puje

§ 1. Rozporzàdzenie okreÊla

1) dostosowane do sytuacji warunki i sposób post´powania przy u˝yciu broni palnej,

2) ograniczenia w zakresie u˝ycia broni palnej,

3) sposób dokumentowania przypadków u˝ycia broni palnej

— przez ˝o∏nierza Wojskowych S∏u˝b Informacyjnych, zwanego dalej „˝o∏nierzem WSI”.

§ 2. U˝ycie broni palnej przez ˝o∏nierza WSI w przypadkach, o których mowa w art. 22 ust. 1 ustawy z dnia

9 lipca 2003 r. o Wojskowych S∏u˝bach Informacyjnych, zwanej dalej „ustawà”, polega na oddaniu strza∏u w kierunku osoby w celu jej obezw∏adnienia, po wyczerpaniu trybu post´powania okreÊlonego w § 6.

§ 3. ˚o∏nierz WSI mo˝e u˝yç wy∏àcznie broni palnej, która zosta∏a mu s∏u˝bowo przydzielona.

§ 4. 1. Broni palnej nie u˝ywa si´ w przypadkach

okreÊlonych w art. 22 ust. 1 pkt 6, 7 i 9 ustawy w sto-

sunku do kobiet w widocznej cià˝y, osoby, której wyglàd wskazuje na wiek do 13 lat, starców oraz osób

o widocznym kalectwie.

2. W przypadku zatrzymania osoby, o którym mowa w art. 20 ust. 2 ustawy, ˝o∏nierz WSI jest obowiàzany uprzedziç osob´ zatrzymanà o mo˝liwoÊci u˝ycia

wobec niej broni palnej w razie podj´cia przez nià próby ucieczki lub innego zachowania uprawniajàcego do

u˝ycia tej broni.

§ 5. U˝ycie broni palnej w strefie nadgranicznej nie

powinno powodowaç ostrzelania terytorium paƒstwa

sàsiedniego.

§ 6. 1. ˚o∏nierz WSI przed u˝yciem broni palnej jest

obowiàzany

1) po uprzednim okrzyku „WOJSKOWE S¸U˚BY

INFORMACYJNE” wezwaç osob´ do zachowania

si´ zgodnego z prawem, a w szczególnoÊci do natychmiastowego porzucenia broni lub niebezpiecznego narz´dzia, zaniechania ucieczki, odstàpienia od bezprawnych dzia∏aƒ lub u˝ycia przemocy;

2) w razie niepodporzàdkowania si´ wezwaniom

okreÊlonym w pkt 1, zagroziç u˝yciem broni palnej, wzywajàc „STÓJ — BO STRZELAM”;

477

ROZPORZÑDZENIE RADY MINISTRÓW

z dnia 16 marca 2004 r.

w sprawie szczegó∏owych warunków i trybu stosowania przez ˝o∏nierzy Wojskowych S∏u˝b Informacyjnych

Êrodków przymusu bezpoÊredniego

Na podstawie art. 21 ust. 11 ustawy z dnia 9 lipca

2003 r. o Wojskowych S∏u˝bach Informacyjnych

(Dz. U. Nr 139, poz. 1326 i Nr 179, poz. 1750 oraz

z 2004 r. Nr 19, poz. 177) zarzàdza si´, co nast´puje