Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 11 marca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków przeprowadzania i dokumentowania niektórych czynności podejmowanych przez żołnierzy Wojskowych Służb Informacyjnych

§ 1. Rozporzàdzenie okreÊla szczegó∏owe warunki

przeprowadzania i dokumentowania czynnoÊci, o których mowa w art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 9 lipca 2003 r.

o Wojskowych S∏u˝bach Informacyjnych, zwanej dalej

„ustawà”, przez ˝o∏nierza Wojskowych S∏u˝b Informacyjnych, zwanego dalej „˝o∏nierzem WSI”.

nia, w stosunku do których czynnoÊç zosta∏a dokonana;

4) imi´ i nazwisko oraz adres osób obecnych przy

przeprowadzaniu czynnoÊci;

5) przyczyn´ podj´cia i opis przebiegu czynnoÊci;

6) wyniki przeprowadzonej czynnoÊci;

7) w miar´ potrzeby, stwierdzenie innych okolicznoÊci dotyczàcych przebiegu czynnoÊci;

8) adnotacj´ o pouczeniu, o którym mowa w § 2

ust. 2.

Rozdzia∏ 2

§ 2. 1. ˚o∏nierz WSI przyst´pujàc do wykonywania

czynnoÊci, o których mowa w § 1, zwanych dalej

„czynnoÊciami”, jest obowiàzany

1) okazaç legitymacj´ ˝o∏nierza WSI w taki sposób,

aby osoba, wobec której sà podejmowane czynnoÊci, mia∏a mo˝liwoÊç odczytania umieszczonych w niej danych;

2) na ˝àdanie osoby, umo˝liwiç odnotowanie danych, o których mowa w pkt 1;

3) podaç przyczyn´ oraz podstaw´ prawnà podj´cia

czynnoÊci.

2. Po zakoƒczeniu wykonywania czynnoÊci ˝o∏nierz

WSI informuje osob´, wobec której czynnoÊç podj´to,

o prawie z∏o˝enia za˝alenia do Wojskowego Sàdu

Okr´gowego w Warszawie na sposób jej przeprowadzenia. Wzmiank´ o pouczeniu osoby, wobec której

czynnoÊç podj´to, zamieszcza si´ w notatce s∏u˝bowej.

3. Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje si´ w przypadku

czynnoÊci, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 4 ustawy.

Wydawanie poleceƒ i legitymowanie osób

§ 4. ˚o∏nierz WSI realizuje uprawnienie do wydawania poleceƒ okreÊlonego zachowania si´, w szczególnoÊci gdy jest to niezb´dne do

1) sprawnego i zgodnego z obowiàzujàcymi przepisami wykonania powierzonego zadania, nale˝àcego

do zakresu dzia∏ania WSI;

2) zabezpieczenia dowodów na miejscu zdarzenia;

3) zapewnienia bezpieczeƒstwa ludziom oraz utrzymania porzàdku publicznego.

§ 5. ˚o∏nierz WSI realizuje uprawnienie do legitymowania osób, w szczególnoÊci gdy jest to niezb´dne

do

1) ustalenia to˝samoÊci osoby podejrzewanej o pope∏nienie przest´pstwa, o którym mowa w art. 3

ust. 1 pkt 2 ustawy;

4. Przepisu ust. 2 nie stosuje si´ w przypadku czynnoÊci, o których mowa w art. 20 ust. 1 pkt 5 i 6 ustawy.

2) ustalenia Êwiadka przest´pstwa lub zdarzenia powodujàcego zagro˝enie dla obronnoÊci paƒstwa

i bezpieczeƒstwa Si∏ Zbrojnych Rzeczypospolitej

Polskiej;

§ 3. ˚o∏nierz WSI dokumentuje przeprowadzenie

czynnoÊci w formie notatki s∏u˝bowej, w której podaje

w szczególnoÊci

3) poszukiwania osoby ukrywajàcej si´ przed wojskowymi organami Êcigania albo wymiarem sprawiedliwoÊci;

1) swój stopieƒ wojskowy, imi´ i nazwisko oraz nazw´ jednostki organizacyjnej WSI, w której pe∏ni

s∏u˝b´;

4) dokonania kontroli osobistej, przeglàdania zawartoÊci baga˝u osobistego lub sprawdzenia ∏adunku

w Êrodkach transportu làdowego, powietrznego

i wodnego;

2) oznaczenie czynnoÊci, czasu i miejsca jej wykonywania;

3) imi´ i nazwisko oraz adres osoby albo dane identyfikujàce dotyczàce podmiotu, rzeczy lub zdarze-

5) dokonania zatrzymania osoby;

6) dokonania przeszukania osoby, pomieszczenia lub

innego miejsca.

§ 6. To˝samoÊç osoby legitymowanej ustala si´ na

podstawie

1) wojskowego dokumentu osobistego;

2) dowodu osobistego;

3) paszportu;

4) zagranicznego dokumentu to˝samoÊci;

5) innych niebudzàcych wàtpliwoÊci dokumentów;

6) oÊwiadczenia osoby, której to˝samoÊç mo˝na ustaliç na podstawie dokumentów, o których mowa

w pkt 1—5.

§ 7. W przypadku legitymowania osoby znajdujàcej si´ w pojeêdzie ˝o∏nierz WSI mo˝e ˝àdaç, ze wzgl´dów bezpieczeƒstwa, aby osoba legitymowana opuÊci∏a pojazd.

§ 8. ˚o∏nierz WSI mo˝e odstàpiç od legitymowania

osoby, która jest mu znana osobiÊcie.

Rozdzia∏ 3

Kontrola osobista, przeglàdanie zawartoÊci baga˝u

osobistego i sprawdzanie ∏adunku w Êrodkach

transportu làdowego, powietrznego i wodnego

§ 9. 1. ˚o∏nierz WSI realizuje uprawnienie do dokonywania kontroli osobistej w przypadku, gdy poweêmie uzasadnione podejrzenie pope∏nienia przez osob´

przest´pstwa, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 2

ustawy, lub je˝eli poweêmie uzasadnione przypuszczenie, ˝e osoba posiada rzeczy mogàce stanowiç dowód w sprawie o takie przest´pstwo.

2. Kontrola osobista jest dokonywana przez ˝o∏nierza WSI tej samej p∏ci co osoba poddawana czynnoÊci,

w miejscu niedost´pnym w czasie wykonywania czynnoÊci dla osób postronnych.

3. Je˝eli dokonanie kontroli osobistej w sposób,

o którym mowa w ust. 2, nie jest mo˝liwe, a czynnoÊç

musi byç przeprowadzona niezw∏ocznie, kontroli osobistej mo˝e dokonaç ˝o∏nierz WSI p∏ci odmiennej.

4. Osoba poddana kontroli osobistej mo˝e przybraç do tej czynnoÊci osob´ przez siebie wskazanà.

˚o∏nierz WSI jest obowiàzany dopuÊciç osob´ przybranà do udzia∏u w czynnoÊci, chyba ˝e jej obecnoÊç

mog∏aby utrudniç lub uniemo˝liwiç przeprowadzenie

czynnoÊci.

§ 10. 1. ˚o∏nierz WSI realizuje uprawnienia polegajàce na przeglàdaniu zawartoÊci baga˝u osobistego

lub sprawdzaniu ∏adunku w Êrodkach transportu làdowego, powietrznego i wodnego w celu znalezienia rzeczy mogàcych stanowiç dowód w sprawie o przest´pstwo, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy, je˝eli poweêmie uzasadnione podejrzenie, ˝e wymienione rzeczy tam si´ znajdujà.

2. ˚o∏nierz WSI przeglàda zawartoÊç baga˝u osobistego w obecnoÊci jego posiadacza, a ∏adunek sprawdza w obecnoÊci jego w∏aÊciciela, przewoênika lub

spedytora albo ich przedstawiciela.

Poz. 442

3. W przypadku braku mo˝liwoÊci zapewnienia natychmiastowej obecnoÊci osób, o których mowa

w ust. 2, ˝o∏nierz WSI mo˝e przejrzeç zawartoÊç baga˝u osobistego lub sprawdziç ∏adunek bez ich obecnoÊci, je˝eli z posiadanych informacji wynika, ˝e zw∏oka

w przeprowadzeniu czynnoÊci mo˝e spowodowaç zagro˝enie dla ˝ycia, zdrowia ludzkiego lub mienia albo

gdy istnieje uzasadniona obawa zniszczenia albo utracenia rzeczy mogàcych stanowiç dowód w sprawie.

§ 11. 1. ˚o∏nierz WSI, który w toku dokonywania

kontroli osobistej, przeglàdania zawartoÊci baga˝u

osobistego lub sprawdzania ∏adunku ujawni∏ rzeczy

mogàce stanowiç dowód w sprawie o przest´pstwo,

o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy, jest obowiàzany rzeczy te zatrzymaç za pokwitowaniem, a je˝eli ujawni∏ rzeczy mogàce stanowiç dowód w sprawie

o inne przest´pstwo, jest obowiàzany niezw∏ocznie

powiadomiç o tym ˚andarmeri´ Wojskowà lub inny

uprawniony organ.

2. Je˝eli rzeczy ujawnione w wyniku czynnoÊci,

o których mowa w ust. 1, stwarzajà bezpoÊrednie niebezpieczeƒstwo dla ˝ycia, zdrowia ludzkiego lub mienia, ˝o∏nierz WSI jest obowiàzany, w granicach dost´pnych Êrodków, podjàç dzia∏ania zmierzajàce do

usuni´cia niebezpieczeƒstwa.

3. Pokwitowanie, o którym mowa w ust. 1, zawiera

1) stopieƒ wojskowy, imi´ i nazwisko ˝o∏nierza WSI

zatrzymujàcego rzecz oraz nazw´ jednostki organizacyjnej WSI, w której pe∏ni s∏u˝b´;

2) miejsce, dat´ i godzin´ zatrzymania rzeczy;

3) imi´ i nazwisko lub nazw´ oraz adres w∏aÊciciela

rzeczy;

4) okreÊlenie rzeczy z opisem jej stanu i szacunkowej

wartoÊci;

5) okreÊlenie miejsca i, w miar´ mo˝liwoÊci, terminu

zwrotu rzeczy;

6) podpisy ˝o∏nierza WSI i w∏aÊciciela rzeczy lub jego

przedstawiciela.

4. Szef jednostki organizacyjnej WSI, b´dàcy prze∏o˝onym ˝o∏nierza WSI zatrzymujàcego rzeczy ujawnione w wyniku dokonania czynnoÊci, o której mowa

w ust. 1, jest obowiàzany przekazaç niezw∏ocznie w∏aÊciwemu prokuratorowi wojskowemu orygina∏ notatki

s∏u˝bowej z przeprowadzonej czynnoÊci wraz z pokwitowaniem zatrzymanych rzeczy.

Rozdzia∏ 4

Monitorowanie i rejestrowanie zdarzeƒ

§ 12. 1. ˚o∏nierz WSI realizuje uprawnienie do monitorowania i rejestrowania zdarzeƒ, o których mowa

w art. 20 ust. 1 pkt 4 ustawy, w szczególnoÊci gdy jest

to niezb´dne do

1) uzyskania lub sprawdzenia informacji nale˝àcych

do w∏aÊciwoÊci i zakresu dzia∏ania WSI;

2) wykrycia przest´pstwa, o którym mowa w art. 3

ust. 1 pkt 2 ustawy, lub utrwalenia dowodów jego

pope∏nienia.

2. Monitorowanie i rejestrowanie zdarzeƒ, o których mowa w ust. 1, przez ˝o∏nierza WSI zarzàdza

Szef WSI, okreÊlajàc cel, czas i miejsce wykonania

czynnoÊci.

3. CzynnoÊç, o której mowa w ust. 2, mo˝e byç

przeprowadzona przy u˝yciu Êrodków technicznych

zapewniajàcych niejawne dzia∏anie ˝o∏nierza WSI.

Rozdzia∏ 5

˚àdanie niezb´dnej pomocy

od okreÊlonych podmiotów, zwracanie si´ o takà

pomoc oraz zwracanie si´ w nag∏ych przypadkach

do ka˝dej osoby o udzielenie doraênej pomocy

§ 13. 1. Uprawnienia ˝o∏nierza WSI okreÊlone

w art. 20 ust. 1 pkt 5 i 6 ustawy sà realizowane przez

wyst´powanie do podmiotów lub osób wymienionych w tych przepisach z ˝àdaniem lub proÊbà

o udzielenie nieodp∏atnie niezb´dnej lub doraênej pomocy, je˝eli wymagajà tego szczególne potrzeby wynikajàce z wykonywania zadaƒ WSI, których wykonanie bez udzielenia takiej pomocy nie jest mo˝liwe lub

znacznie utrudnione.

2. ˚àdanie i proÊba, o których mowa w ust. 1, mogà dotyczyç w szczególnoÊci

1) udzielenia informacji nale˝àcych do w∏aÊciwoÊci

i zakresu dzia∏ania WSI;

2) uzyskania danych pozwalajàcych na zapobie˝enie

lub wykrycie przest´pstwa, o którym mowa

w art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy, albo zabezpieczenie

dowodów jego pope∏nienia;

3) udost´pnienia na czas okreÊlony nieruchomoÊci

lub ich cz´Êci;

4) u˝yczenia Êrodków transportu lub ∏àcznoÊci albo

innych rzeczy;

5) wykorzystania urzàdzeƒ technicznych, w tym

sprz´tu informatycznego;

6) wykonania innych wskazanych czynnoÊci.

§ 14. ˚àdanie i proÊba, o których mowa w § 13, nie

mogà doprowadziç do zak∏ócenia funkcjonowania pogotowia ratunkowego lub technicznego, stra˝y po˝arnej albo innej specjalistycznej s∏u˝by ratowniczej.

§ 15. 1. Z ˝àdaniem lub proÊbà o udzielenie pomocy wyst´puje na piÊmie szef jednostki organizacyjnej

WSI lub upowa˝niony przez niego ˝o∏nierz WSI, wskazujàc w szczególnoÊci

1) dane, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 3;

Poz. 442

2) rodzaj i zakres oczekiwanej pomocy;

3) ˝o∏nierza WSI, który b´dzie korzysta∏ z pomocy.

2. W nag∏ych przypadkach ˝o∏nierz WSI mo˝e odstàpiç od formy pisemnej, o której mowa w ust. 1,

i zwróciç si´ bezpoÊrednio do ka˝dej osoby o udzielenie doraênej pomocy, formu∏ujàc rodzaj i zakres tej pomocy.

§ 16. Je˝eli udzielenie niezb´dnej pomocy wià˝e

si´ z informacjami niejawnymi, ˝o∏nierz WSI zobowiàzuje osob´ udzielajàcà pomocy do zachowania w tajemnicy tych informacji oraz pobiera od niej pisemne

oÊwiadczenie w tej sprawie.

§ 17. 1. ˚o∏nierz WSI, z zastrze˝eniem ust. 3, wydaje pokwitowanie na rzeczy u˝yczone w ramach pomocy.

2. Pokwitowanie zawiera odpowiednio dane, o których mowa w § 11 ust. 3.

3. W przypadkach uzasadnionych koniecznoÊcià

niezw∏ocznego dzia∏ania, w szczególnoÊci dla ratowania ˝ycia lub zdrowia ludzkiego albo mienia lub prowadzenia poÊcigu za sprawcà przest´pstwa, mo˝na

odstàpiç od wydania pokwitowania.

4. Je˝eli w pokwitowaniu nie okreÊlono terminu

zwrotu rzeczy u˝yczonej oraz w przypadkach, o których mowa w ust. 3, ˝o∏nierz WSI jest obowiàzany

zwróciç t´ rzecz niezw∏ocznie po ustaniu przyczyny

u˝yczenia.

5. ˚o∏nierz WSI odbiera pokwitowanie przy zwrocie rzeczy u˝yczonej w∏aÊcicielowi lub jego przedstawicielowi.

§ 18. 1. Zwrot rzeczy u˝yczonej w ramach pomocy

nast´puje na podstawie protoko∏u, w terminie i miejscu uzgodnionym z w∏aÊcicielem tej rzeczy lub jego

przedstawicielem.

2. Protokó∏, o którym mowa w ust. 1, zawiera

w szczególnoÊci

1) stopieƒ wojskowy, imi´ i nazwisko ˝o∏nierza WSI

dokonujàcego zwrotu rzeczy oraz nazw´ jednostki

organizacyjnej WSI, w której pe∏ni s∏u˝b´;

2) miejsce, dat´ i godzin´ zwrotu rzeczy;

3) imi´ i nazwisko lub nazw´ oraz adres w∏aÊciciela

albo osoby upowa˝nionej do odbioru rzeczy;

4) opis rzeczy, uwzgl´dniajàcy jej stan przed i po u˝yczeniu do pomocy oraz wskazujàcy ewentualne

uszkodzenia lub zu˝ycie;

5) oÊwiadczenie osoby, o której mowa w pkt 3, o stanie odbieranej rzeczy;

6) podpisy ˝o∏nierza WSI dokonujàcego zwrotu rzeczy i osoby, o której mowa w pkt 3.

3. W razie zg∏oszenia przez osob´, o której mowa

w ust. 2 pkt 3, zastrze˝eƒ do okreÊlonych w protokole

danych dotyczàcych stopnia uszkodzenia albo zu˝ycia

rzeczy, szef w∏aÊciwej jednostki organizacyjnej WSI

mo˝e powo∏aç rzeczoznawc´ w celu rozpatrzenia zg∏oszonych zastrze˝eƒ.

§ 19. Przepisy niniejszego rozdzia∏u dotyczàce w∏aÊciciela rzeczy stosuje si´ odpowiednio do posiadacza

rzeczy.

Rozdzia∏ 6

4. Rzecz nieodebrana w uzgodnionym miejscu

i terminie przez osob´, o której mowa w ust. 2 pkt 3,

jest przechowywana w depozycie w∏aÊciwej jednostki

organizacyjnej WSI.

§ 20. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie

14 dni od dnia og∏oszenia.

Przepis koƒcowy

Minister Obrony Narodowej: J. Szmajdziƒski

443

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA SPRAWIEDLIWOÂCI

z dnia 5 marca 2004 r.

w sprawie archiwizowania akt spraw sàdowych

Na podstawie art. 53 § 4 ustawy z dnia 27 lipca

2001 r. — Prawo o ustroju sàdów powszechnych

(Dz. U. Nr 98, poz. 1070, z póên. zm.1)) zarzàdza si´, co

nast´puje

Rozdzia∏ 2

Okresy przechowywania akt spraw karnych

§ 6. 1. Do kategorii A zalicza si´ akta spraw

Rozdzia∏ 1

Przepisy ogólne

§ 1. Rozporzàdzenie okreÊla warunki i zakres przechowywania akt w sàdzie przez okres niezb´dny ze

wzgl´du na rodzaj i charakter spraw, terminy

przedawnienia, interesy osób bioràcych udzia∏ w post´powaniu i znaczenie materia∏ów zawartych w aktach jako êród∏a informacji oraz warunki i tryb przechowywania i przekazywania akt archiwom paƒstwowym, a tak˝e warunki i tryb niszczenia akt po up∏ywie

okresu ich przechowywania.

§ 2. Akta spraw sàdowych, zwane dalej „aktami”,

dzieli si´ na akta stanowiàce materia∏y archiwalne zaliczane do kategorii A i akta niestanowiàce takich materia∏ów, zaliczane do kategorii B.

§ 3. Akta kategorii A po up∏ywie okresu przechowywania w sàdzie przekazuje si´ do w∏aÊciwego archiwum paƒstwowego.

§ 4. Akta kategorii B po up∏ywie okresu przechowywania w sàdzie podlegajà zniszczeniu.

§ 5. Przepisy dotyczàce warunków i trybu przechowywania oraz niszczenia akt stosuje si´ odpowiednio

do ksiàg i urzàdzeƒ ewidencyjnych spraw sàdowych.

———————

1) Zmiany wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U.

z 2001 r. Nr 154, poz. 1787, z 2002 r. Nr 153, poz. 1271,

Nr 213, poz. 1802 i Nr 240, poz. 2052, z 2003 r. Nr 188,

poz. 1838 i Nr 228, poz. 2256 oraz z 2004 r. Nr 34,

poz. 304.

1) o przest´pstwa wymienione w rozdzia∏ach XVI,

XVII, XXIV, XXXI oraz w art. 140, 226 § 3, art. 254,

256—258, 261 i 265 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r.

— Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553, z póên.

zm.2));

2) o przest´pstwa wymienione w art. 46 ust. 1—6,

art. 47 ust. 1 i art. 48 ust. 1—4 dekretu z dnia

12 grudnia 1981 r. o stanie wojennym (Dz. U.

Nr 29, poz. 154, z 1982 r. Nr 3, poz. 18 oraz z 1989 r.

Nr 34, poz. 178);

3) o zbrodnie wojenne i zbrodnie przeciwko ludzkoÊci;

4) w których wymierzono kar´ do˝ywotniego pozbawienia wolnoÊci lub kar´ 25 lat pozbawienia wolnoÊci;

5) o odszkodowanie za nies∏uszne skazanie lub

aresztowanie;

6) o zgodnoÊci oÊwiadczeƒ w post´powaniu lustracyjnym na podstawie przepisów ustawy z dnia

11 kwietnia 1997 r. o ujawnieniu pracy lub s∏u˝by

w organach bezpieczeƒstwa paƒstwa lub wspó∏pracy z nimi w latach 1944—1990 osób pe∏niàcych

———————

2) Zmiany wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U.

z 1997 r. Nr 128, poz. 840, z 1999 r. Nr 64, poz. 729 i Nr 83,

poz. 931, z 2000 r. Nr 48, poz. 548, Nr 93, poz. 1027 i Nr 116,

poz. 1216, z 2001 r. Nr 98, poz. 1071, z 2003 r. Nr 111,

poz. 1061, Nr 121, poz. 1142, Nr 179, poz. 1750, Nr 199,

poz. 1935 i Nr 228, poz. 2255 oraz z 2004 r. Nr 25, poz. 219.

442

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA OBRONY NARODOWEJ

z dnia 11 marca 2004 r.

w sprawie szczegó∏owych warunków przeprowadzania i dokumentowania niektórych czynnoÊci podejmowanych przez ˝o∏nierzy Wojskowych S∏u˝b Informacyjnych

Na podstawie art. 20 ust. 6 ustawy z dnia 9 lipca

2003 r. o Wojskowych S∏u˝bach Informacyjnych

(Dz. U. Nr 139, poz. 1326 i Nr 179, poz. 1750 oraz

z 2004 r. Nr 19, poz. 177) zarzàdza si´, co nast´puje

Rozdzia∏ 1

Przepisy ogólne