Rozporządzenie Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 24 lutego 2004 r. w sprawie wymagań metrologicznych, którym powinny odpowiadać wagi automatyczne przenośnikowe

§ 1. U˝yte w rozporzàdzeniu okreÊlenia oznaczajà

1) waga — wag´ automatycznà przenoÊnikowà, przyrzàd pomiarowy wbudowany w przenoÊnik taÊmowy i stosowany do wyznaczania, bez udzia∏u

operatora, masy przenoszonego materia∏u przez

ciàg∏e sumowanie tej masy w czasie ruchu taÊmy;

2) obcià˝enie maksymalne (Max) — maksymalne obcià˝enie chwilowe materia∏u znajdujàcego si´ na

pomoÊcie, jakie mo˝e byç zwa˝one przez zespó∏

wagowy;

3) b∏´dy graniczne dopuszczalne wagi — okreÊlone

skrajne wartoÊci b∏´du;

4) wydajnoÊç maksymalna (Qmax) — wartoÊç wydajnoÊci przenoszenia materia∏u na taÊmie, uzyskanà

przy maksymalnym obcià˝eniu i maksymalnej

pr´dkoÊci taÊmy przenoÊnika;

5) wydajnoÊç minimalna (Qmin) — wartoÊç wydajnoÊci przenoszenia materia∏u na taÊmie, poni˝ej której wyniki wa˝enia mogà byç obarczone nadmiernym b∏´dem wzgl´dnym;

6) wartoÊç dzia∏ki elementarnej wagi (d) — wartoÊç

wyra˝onà w jednostkach miary masy, równà ró˝nicy mi´dzy dwiema kolejnymi wartoÊciami wskazaƒ urzàdzenia wskazujàcego sumowanie;

7) minimalna masa sumowana (Σmin) — wartoÊç wyra˝onà w jednostkach miary masy, poni˝ej której

wynik sumowania mo˝e byç obarczony nadmiernym b∏´dem wzgl´dnym.

Rozdzia∏ 2

Wymagania metrologiczne w zakresie konstrukcji

i wykonania wag

§ 2. 1. W sk∏ad wagi w szczególnoÊci wchodzà

1) pomost, przekazujàcy ci´˝ar materia∏u z taÊmy do

zespo∏u wagowego;

2) zespó∏ wagowy, informujàcy o masie wa˝onych ∏adunków;

3) przetwornik ruchu taÊmy, informujàcy o przemieszczeniu lub pr´dkoÊci taÊmy;

4) urzàdzenie sumujàce s∏u˝àce do przetwarzania informacji przekazanych przez zespó∏ wagowy i przetwornik ruchu taÊmy oraz do zsumowania wyników wa˝eƒ czàstkowych lub ca∏kowania iloczynu

liniowego obcià˝enia taÊmy i jej pr´dkoÊci albo

chwilowej wydajnoÊci;

5) g∏ówne urzàdzenie wskazujàce sumowanie, urzàdzenie otrzymujàce informacj´ z urzàdzenia sumujàcego i wskazujàce ca∏kowità mas´ przeniesionego materia∏u;

6) urzàdzenie zerujàce, umo˝liwiajàce równowa˝enie wp∏ywu masy taÊmy na wynik sumowania

przy pe∏nym obrocie taÊmy;

7) urzàdzenia sterujàce.

2. Waga mo˝e byç wyposa˝ona dodatkowo w

1) urzàdzenie drukujàce;

2) urzàdzenie sygnalizujàce lub zatrzymujàce taÊm´

w przypadku zboczenia taÊmy z toru lub jej przerwania;

Poz. 394

1) dodatkowe

a) porcjowe, z kasownikiem wskazaƒ, wskazujàce

mas´ ∏adunku zsumowanego w dowolnym

przedziale czasu,

b) nastawne, s∏u˝àce do nastawiania odwa˝anej

wartoÊci masy ∏adunku, zmniejszajàce wskazania do zera, przy którym nast´puje mi´dzy innymi podanie sygna∏u zatrzymujàcego przesuwajàcà si´ taÊm´,

c) zgrubne, bez kasownika wskazaƒ, wskazujàce

mas´ ∏adunku zsumowanego w odpowiednio

d∏ugim przedziale czasu, posiadajàce dzia∏k´

elementarnà wi´kszà ni˝ g∏ówne urzàdzenie

wskazujàce sumowanie;

2) kontrolne, wskazujàce mas´ ∏adunku zsumowanego w czasie kontroli lub regulacji wagi.

§ 3. Konstrukcja wagi powinna

1) byç dostosowana do klasy dok∏adnoÊci, metod

dzia∏ania i materia∏ów, dla których waga jest przeznaczona;

2) uniemo˝liwiaç przypadkowe rozregulowanie powodujàce jej wadliwe dzia∏anie;

3) uniemo˝liwiaç jej nieuczciwe stosowanie;

4) umo˝liwiaç uniesienie taÊmy nad pomostem w celu oczyszczenia rolek pomostu, a nast´pnie opuszczenie przy zachowaniu jej poprzedniego napi´cia.

§ 4. 1. Pomost wagi mo˝e stanowiç

1) przenoÊnik taÊmowy o sztywnej konstrukcji;

2) cz´Êç przenoÊnika taÊmowego, w którym co najmniej jeden wspornik rolkowy jest podparty lub zawieszony na wspólnej ramie zespo∏u wagowego.

2. Pomost wagi na odcinku równym po∏owie sumy

odleg∏oÊci mi´dzy skrajnymi wspornikami rolkowymi

na pomoÊcie i odleg∏oÊci mi´dzy sta∏ymi wspornikami

rolkowymi w sàsiedztwie pomostu powinien byç konstrukcyjnie zabezpieczony przed zmianami w czasie

u˝ytkowania wagi, a je˝eli waga jest wyposa˝ona

w urzàdzenie do regulacji d∏ugoÊci pomostu, to powinno byç mo˝liwe jego zabezpieczenie przed dost´pem osób nieuprawnionych.

3. Dopuszczalne liniowe obcià˝enie na d∏ugoÊci

pomostu nie powinno byç mniejsze ni˝ dopuszczalne

maksymalne liniowe obcià˝enie przenoÊnika.

4. Konstrukcja pomostu powinna umo˝liwiaç

umieszczanie na nim wzorców masy.

3) urzàdzenia elektroniczne, realizujàce okreÊlone

funkcje, b´dàce oddzielnymi zespo∏ami wagi, zwanej dalej „wagà elektronicznà”.

§ 5. 1. Rolki pomostu i rolki co najmniej dwóch

wsporników sàsiadujàcych z pomostem powinny obracaç si´ swobodnie, przy czym mimoÊrodowoÊç rolek nie powinna przekraczaç 0,5 mm.

3. W wadze mogà byç stosowane urzàdzenia

wskazujàce sumowanie

2. W wagach klasy dok∏adnoÊci 0,5 i 1 rolki wsporników taÊmy na pomoÊcie powinny byç osadzone na

∏o˝yskach kulkowych albo ∏o˝yskach podobnego typu,

przy czym mimoÊrodowoÊç rolek nie powinna przekraczaç 0,2 mm.

3. Górne tworzàce rolek pomostu i rolek sàsiadujàcych z pomostem powinny le˝eç w jednej p∏aszczyênie.

§ 6. 1. TaÊma na pomoÊcie i w jego pobli˝u powinna byç p∏aska albo mieç kszta∏t koryta o kàcie kraw´dzi bocznych nieprzekraczajàcym 30°.

2. Masa taÊmy przypadajàca na jednostk´ jej d∏ugoÊci powinna byç sta∏a.

Poz. 394

§ 10. 1. Przetwornik ruchu taÊmy powinien byç nap´dzany przez cz´Êç taÊmy niestykajàcà si´ z materia∏em, a wytworzony przez niego sygna∏ pomiarowy

przemieszczenia lub pr´dkoÊci taÊmy powinien byç

przekazywany do urzàdzenia sumujàcego.

2. Przetwornik ruchu taÊmy dla dowolnej wydajnoÊci powinien w sposób dok∏adny odtwarzaç pr´dkoÊç

taÊmy na pomoÊcie wagi.

§ 11. Je˝eli sygna∏ pomiarowy przetwornika ruchu

taÊmy jest

3. Miejsca ∏àczenia taÊmy nie powinny powodowaç uderzeƒ o pomost zak∏ócajàcych dzia∏anie wagi.

1) nieciàg∏y, to kolejne impulsy powinny byç generowane z cz´stotliwoÊcià odpowiadajàcà przemieszczeniu taÊmy nie wi´kszemu od d∏ugoÊci pomostu;

4. ¸àczenie taÊmy powinno tworzyç lini´ prostà,

a kàt mi´dzy ∏àczeniem a wzd∏u˝nà kraw´dzià taÊmy

nie powinien przekraczaç 45°.

2) ciàg∏y, to podczas czynnoÊci kontrolnych i regulacyjnych impulsy mogà byç zastàpione sygna∏em

zewn´trznym, niepochodzàcym z przetwornika.

§ 7. Gdy zespó∏ wagowy przestanie pracowaç, taÊma przenoÊnika powinna si´ zatrzymaç, a stan ten

powinien byç sygnalizowany optycznie lub dêwi´kowo.

§ 12. Konstrukcja przetwornika ruchu taÊmy powinna

§ 8. 1. D∏ugoÊç rozwini´tej taÊmy powinna

1) dla wag klasy dok∏adnoÊci 0,5 i 1 wynosiç nie wi´cej ni˝ 100 m, tak aby czas jej pe∏nego obiegu przy

pr´dkoÊci nominalnej nie przekracza∏ 1,5 minuty;

2) dla wag klasy dok∏adnoÊci 2 byç taka, aby czas jej

pe∏nego obiegu przy pr´dkoÊci nominalnej nie

przekracza∏ 3 minut.

2. Je˝eli wymaganie, o którym mowa w ust. 1, nie

mo˝e byç spe∏nione, to waga powinna byç wyposa˝ona w pó∏automatyczne albo automatyczne urzàdzenie

zerujàce.

§ 9. 1. W czasie wa˝enia wzgl´dne odchylenie

pr´dkoÊci taÊmy od pr´dkoÊci nominalnej nie powinno przekraczaç 5 %.

2. Naciàg taÊmy wytworzony przez samoczynne

urzàdzenie napinajàce, którym mogà byç w szczególnoÊci obcià˝niki, powinien byç sta∏y.

3. Mi´dzy taÊmà a b´bnem nap´dowym nie powinien wyst´powaç poÊlizg.

1) umo˝liwiaç zabezpieczenie przed dost´pem osób

nieuprawnionych do cz´Êci s∏u˝àcych do adiustacji;

2) uniemo˝liwiaç powstawanie poÊlizgu w nap´dzie

od taÊmy, bez wzgl´du na stan jej obcià˝enia, który móg∏by wp∏ywaç na wyniki pomiarów.

§ 13. 1. Je˝eli w wadze jest stosowany pomost zawieszony, powinien on byç zaopatrzony w ci´gna wiodàce do przenoszenia si∏ rozciàgajàcych, zapobiegajàce podà˝aniu pomostu za ruchem taÊmy, zaczepione

przegubami umo˝liwiajàcymi swobodne pionowe ruchy pomostu.

2. Ci´gna wiodàce powinny byç usytuowane równolegle do taÊmy, przy czym w przypadku pomostu

nachylonego pod kàtem do poziomu mogà byç usytuowane poziomo.

3. B∏àd usytuowania ci´gien wiodàcych nie powinien przekraczaç 1°.

4. Zatrzymanie taÊmy nie powinno wp∏ywaç na

wynik wa˝enia.

§ 14. Zespó∏ wagowy powinien

4. Nachylenie taÊmy na pomoÊcie i w jego pobli˝u,

wzgl´dem poziomu, nie powinno przekraczaç

1) zapewniaç ciàg∏e równowa˝enie ∏adunku w zakresie co najmniej od zera do obcià˝enia maksymalnego;

1) 18°;

2) byç zabezpieczony przed przecià˝eniami.

2) maksymalnej wartoÊci kàta, przy którym nie nast´puje poÊlizg mi´dzy taÊmà a materia∏em.

5. Je˝eli taÊma jest stosowana do transportu materia∏u lepkiego, powinna byç wyposa˝ona w urzàdzenia czyszczàce, przylegajàce do jej dolnej cz´Êci powrotnej, które nie powinny powodowaç uszkodzenia

taÊmy.

§ 15. Zespó∏ wagowy mo˝e byç wyposa˝ony w

1) miernik obcià˝enia chwilowego, wywzorcowany

w jednostkach miary masy lub w procentach obcià˝enia maksymalnego;

2) urzàdzenie sygnalizacyjne uruchamiane, gdy obcià˝enie przekracza wartoÊç obcià˝enia maksy-

malnego albo maksymalnej wydajnoÊci lub jest

mniejsze ni˝ obcià˝enie minimalne;

3) urzàdzenie drukujàce wartoÊç obcià˝enia chwilowego albo wydajnoÊci, w funkcji czasu.

Poz. 394

1) dla wag klasy 0,5 i 1

a) 0,005 % Cmax — przy wskazaniu analogowym,

b) 0,0025 % Cmax — przy wskazaniu cyfrowym,

2) dla wag klasy 2

§ 16. 1. Urzàdzenia wskazujàce sumowanie oraz

urzàdzenia drukujàce powinny zapewniaç jednoznaczne odczytanie wyników i mieç oznaczenie jednostki

miary masy.

2. G∏ówne urzàdzenie wskazujàce sumowanie nie

mo˝e byç wyposa˝one w kasownik wskazaƒ.

§ 17. Zdalne urzàdzenie wskazujàce sumowanie

powinno byç wyposa˝one w sygnalizator optyczny lub

dêwi´kowy uruchamiany, gdy

a) 0,01 % Cmax — przy wskazaniu analogowym,

b) 0,005 % Cmax — przy wskazaniu cyfrowym,

gdzie Cmax oznacza mas´ zsumowanà w czasie jednej

godziny przy maksymalnej wydajnoÊci.

§ 19. W wadze wyposa˝onej w kilka urzàdzeƒ

wskazujàcych sumowanie lub urzàdzeƒ drukujàcych

mas´ sumowanà wartoÊç dzia∏ki elementarnej

1) chwilowe obcià˝enie pomostu przekroczy obcià˝enie maksymalne Max;

1) analogowych urzàdzeƒ wskazujàcych sumowanie

nie powinna przekraczaç dwukrotnej wartoÊci

dzia∏ki elementarnej cyfrowych urzàdzeƒ wskazujàcych sumowanie;

2) wydajnoÊç transportu materia∏u na taÊmie przekroczy wydajnoÊç maksymalnà Qmax lub jest

mniejsza od wydajnoÊci minimalnej Qmin.

2) cyfrowych urzàdzeƒ wskazujàcych sumowanie lub

urzàdzeƒ drukujàcych mas´ sumowanà powinna

byç jednakowa.

§ 18. 1. WartoÊci dzia∏ek elementarnych urzàdzenia

wskazujàcego sumowanie oraz urzàdzenia drukujàcego mas´ sumowanà powinny byç wyra˝one w postaci 1 x 10k, 2 x 10k lub 5 x 10k jednostek miary masy,

gdzie k jest liczbà ca∏kowità.

§ 20. Przedzia∏ wskazaƒ g∏ównego urzàdzenia

wskazujàcego sumowanie powinien byç co najmniej

równy masie materia∏u zsumowanego w ciàgu dziesi´ciu godzin pracy wagi przy maksymalnej wydajnoÊci.

2. WartoÊç dzia∏ki elementarnej g∏ównego urzàdzenia wskazujàcego sumowanie powinna byç zawarta w przedziale

§ 21. Urzàdzenia wskazujàce sumowanie, które

wskazujà

1) od 0,002 % Cmax do 0,05 % Cmax — dla wag klasy 0,5 i 1,

2) od 0,004 % Cmax do 0,1 % Cmax — dla wag klasy 2,

gdzie Cmax oznacza mas´ zsumowanà w czasie jednej

godziny przy maksymalnej wydajnoÊci.

3. WartoÊci dzia∏ek elementarnych porcjowego

i nastawnego urzàdzenia wskazujàcego sumowanie

powinny byç równe wartoÊci dzia∏ki elementarnej

g∏ównego urzàdzenia wskazujàcego sumowanie.

4. WartoÊç dzia∏ki elementarnej zgrubnego urzàdzenia wskazujàcego powinna byç co najmniej 10-krotnie

wi´ksza od wartoÊci dzia∏ki elementarnej g∏ównego

urzàdzenia wskazujàcego sumowanie.

5. WartoÊç dzia∏ki elementarnej dk kontrolnego

urzàdzenia wskazujàcego sumowanie nie powinna

przekraczaç

1) 0,1 % Σmin — dla wag klasy 0,5 i 1;

2) 0,2 % Σmin — dla wag klasy 2.

6. WartoÊç dzia∏ki elementarnej d0 urzàdzenia

wskazujàcego wyzerowanie powinna byç mniejsza

od wartoÊci dzia∏ki elementarnej d g∏ównego urzàdzenia wskazujàcego sumowanie i nie powinna przekraczaç

1) tylko wartoÊci dodatnie — powinny wy∏àczaç si´

podczas ruchu taÊmy nieobcià˝onej, a ich w∏àczanie przy wzroÊcie i wy∏àczanie przy spadku obcià˝enia powinno odbywaç si´ samoczynnie przy obcià˝eniu pomostu odpowiadajàcemu 5 % wydajnoÊci maksymalnej;

2) wartoÊci dodatnie i ujemne — powinny byç pod∏àczone na sta∏e, bez wzgl´du na obcià˝enie taÊmy,

z wyjàtkiem kontrolnego urzàdzenia wskazujàcego

sumowanie.

§ 22. 1. W wagach mogà byç stosowane urzàdzenia zerujàce, w których nastawienie wskazania zerowego mo˝e byç dokonywane

1) nieautomatycznie;

2) pó∏automatycznie;

3) automatycznie.

2. Zakres dzia∏ania urzàdzenia zerujàcego nie powinien przekraczaç 4 % obcià˝enia maksymalnego.

§ 23. Urzàdzenie zerujàce powinno byç wyposa˝one w urzàdzenie wskazujàce wyzerowanie, którym

mo˝e byç

1) kontrolne urzàdzenie wskazujàce sumowanie;

2) inne urzàdzenie umo˝liwiajàce wskazanie zmiany

masy sumowanej przy pe∏nym obrocie taÊmy.

§ 24. 1. W czasie ruchu nieobcià˝onej taÊmy powinna byç zapewniona mo˝liwoÊç regulacji, w sposób

ciàg∏y lub skokowy, nieautomatycznego urzàdzenia

zerujàcego.

2. Przestawienie elementu regulacyjnego o

1) 10 mm lub 1/2 obrotu, gdy przestawiany jest on

w sposób ciàg∏y liniowo lub obrotowo, nie powinno powodowaç w ciàgu godziny zmiany wskazania wagi wi´kszej ni˝

a) 0,1 % Cmax — dla wag klasy 0,5 i 1,

b) 0,2 % Cmax — dla wag klasy 2,

2) wartoÊç jednej dzia∏ki elementarnej, gdy przestawiany jest on skokowo, nie powinno powodowaç

w ciàgu godziny zmiany wskazania wagi wi´kszej

ni˝

a) 0,01 % Cmax — dla wag klasy 0,5 i 1,

b) 0,02 % Cmax — dla wag klasy 2,

gdzie Cmax oznacza mas´ zsumowanà w czasie jednej

godziny przy maksymalnej wydajnoÊci.

3. Na wadze powinien byç oznaczony kierunek,

w którym nale˝y dokonaç przestawienia elementu regulacyjnego.

§ 25. 1. Pó∏automatyczne urzàdzenie zerujàce powinno byç uruchamiane r´cznie i dzia∏aç samoczynnie

albo wskazywaç wartoÊç wymaganej regulacji.

2. Automatyczne urzàdzenie zerujàce powinno

dzia∏aç samoczynnie podczas ruchu taÊmy nieobcià˝onej i powinno mieç mo˝liwoÊç wy∏àczenia w czasie

sprawdzania wagi.

3. Konstrukcja urzàdzeƒ, o których mowa w ust. 1

i 2, powinna byç taka, aby

1) nastawienie zera nast´powa∏o po ca∏kowitej liczbie obrotów taÊmy;

2) zakoƒczenie zerowania i granice regulacji by∏y

wskazane.

§ 26. Urzàdzenia zerujàce powinny umo˝liwiaç regulacj´ zera z b∏´dem nie wi´kszym, w ciàgu godziny

dzia∏ania, ni˝

1) 0,05 % Cmax — dla wag klasy 0,5,

2) 0,1 % Cmax — dla wag klasy 1,

3) 0,2 % Cmax — dla wag klasy 2,

gdzie Cmax oznacza mas´ zsumowanà w czasie jednej

godziny przy maksymalnej wydajnoÊci.

§ 27. 1. Wagi, w których urzàdzenie wskazujàce sumowanie wskazuje jedynie wartoÊci dodatnie, powinny byç wyposa˝one w urzàdzenie kontroli zera z dodatkowym obcià˝nikiem o masie równej 5 % maksymalnego obcià˝enia wagi.

Poz. 394

2. Obcià˝nik, o którym mowa w ust. 1, mo˝e byç

nak∏adany na pomost wagi lub jego oddzia∏ywanie

mo˝e byç symulowane elektrycznie.

3. Urzàdzenie wskazujàce sumowanie, o którym

mowa w ust. 1, powinno spe∏niaç nast´pujàce wymagania

1) miejsce i sposób nak∏adania obcià˝nika na pomost

powinny zapewniaç powtarzalnoÊç jego oddzia∏ywania na urzàdzenie wagowe;

2) nak∏adanie obcià˝nika powinno byç dokonywane

przy nieobcià˝onej, ruchomej taÊmie;

3) czynnoÊci kontroli zera powinny byç samoczynnie

wstrzymywane po przesuni´ciu taÊmy o ustalonà,

ca∏kowità liczb´ obrotów;

4) po zakoƒczeniu kontroli zera powinna byç wskazywana liczba kontrolna, odpowiednia do masy obcià˝nika i liczby obrotów taÊmy, b´dàca wartoÊcià

zsumowanej masy, w sytuacji gdy pomost zostaje

obcià˝ony sta∏ym symulowanym obcià˝eniem,

a pusta taÊma wykonuje ustalonà liczb´ pe∏nych

obrotów.

§ 28. Urzàdzenia sterujàce mogà ustalaç swojà pozycj´ inaczej, ni˝ jest to dla nich przewidziane, tylko

wtedy, gdy w czasie sterowania wskazanie i drukowanie wyników jest niemo˝liwe.

§ 29. Wagi, w których urzàdzenia wskazujàce sumowanie wskazujà wartoÊci dodatnie i ujemne, mogà

byç wyposa˝one w urzàdzenie kontroli zera z dodatkowym obcià˝nikiem o masie równej 5 % albo 20 %

maksymalnego obcià˝enia wagi.

§ 30. 1. Waga elektroniczna powinna byç tak skonstruowana i wykonana, aby w przypadku wystàpienia

zak∏óceƒ by∏a zabezpieczona przed utratà informacji

o wartoÊci zsumowanej masy oraz

1) nie wystàpi∏o odchylenie znaczàce, rozumiane jako ró˝nica mi´dzy b∏´dem wskazania wagi a jej

b∏´dem podstawowym, wyznaczonym w warunkach odniesienia, przekraczajàca b∏àd graniczny

dopuszczalny wagi, albo

2) odchylenie znaczàce zosta∏o automatycznie wykryte i

a) wskazane poprzez podanie sygna∏u optycznego

lub akustycznego trwajàcego do podj´cia przez

u˝ytkownika dzia∏aƒ korekcyjnych albo do znikni´cia odchylenia, albo

b) waga przesta∏a dzia∏aç.

2. Waga elektroniczna powinna mieç zapewnionà

mo˝liwoÊç kontroli wyÊwietlacza, inicjowanej automatycznie przy w∏àczaniu wagi, polegajàcej na wskazaniu

wszystkich znaków wyÊwietlonych przez urzàdzenie

wskazujàce w czasie wystarczajàcym do wykonania

obserwacji przez operatora.

3. W czasie nagrzewania wagi elektronicznej

1) nie powinna ona wskazywaç i przesy∏aç wyników

wa˝enia;

2) jej automatyczne dzia∏anie powinno byç wstrzymane.

4. Waga elektroniczna mo˝e byç wyposa˝ona w interfejs pozwalajàcy na po∏àczenie wagi z urzàdzeniem

peryferyjnym, którego u˝ycie nie powinno wp∏ywaç

na charakterystyki metrologiczne wagi oraz na poprawnoÊç jej dzia∏ania.

§ 31. Przekroczenie obcià˝enia maksymalnego lub

wydajnoÊci maksymalnej oraz spadek wydajnoÊci poni˝ej wartoÊci minimalnej powinny byç przez wag´ sygnalizowane za pomocà sygna∏u dêwi´kowego lub

optycznego.

§ 32. 1. Waga zasilana z sieci w przypadku braku

zasilania powinna zachowaç dane przez co najmniej

24 godziny i byç w stanie wskazywaç je przez co najmniej 5 minut w okresie 24 godzin, a prze∏àczenie na

zasilanie awaryjne nie powinno powodowaç odchylenia znaczàcego.

2. Waga zasilana z baterii po spadku napi´cia poni˝ej danej wartoÊci powinna nadal dzia∏aç prawid∏owo albo wy∏àczaç si´ automatycznie.

§ 33. 1. Na wadze powinny byç umieszczone

w sposób trwa∏y i czytelny w szczególnoÊci

1) nazwa lub znak identyfikacyjny producenta lub

importera;

2) znak fabryczny;

3) numer seryjny;

4) znak zatwierdzenia typu, je˝eli zosta∏ nadany;

5) oznaczenie klasy dok∏adnoÊci;

Poz. 394

15) napis: „Nastawienie zera co .... godz. Kontrola zera trwa .... obiegi taÊmy”;

16) wartoÊç napi´cia zasilajàcego;

17) wartoÊç cz´stotliwoÊci napi´cia zasilajàcego;

18) okreÊlenie materia∏u, który b´dzie wa˝ony;

19) liczba wa˝eƒ na godzin´ (w przypadku wag dodajàcych), w postaci: „...... cykle/h”.

2. Na urzàdzeniach wskazujàcych sumowanie wagi powinny byç wykonane w sposób trwa∏y i czytelny

oznaczenia jednostki miary masy.

3. Na wadze powinny byç umieszczone, je˝eli majà zastosowanie

1) wartoÊç dzia∏ki elementarnej liczyd∏a kontrolnego,

w postaci: „dk = ..... kg”;

2) wartoÊç dzia∏ki elementarnej urzàdzenia wskazujàcego wyzerowanie, w postaci: „d0 = .... kg”;

3) liczba kontrolna, w postaci: „.... kg” albo „.... t”.

Rozdzia∏ 3

Charakterystyki metrologiczne wag

§ 34. 1. W zale˝noÊci od wartoÊci skrajnych b∏´dów

granicznych dopuszczalnych wyró˝nia si´ trzy klasy

dok∏adnoÊci wag: 0,5; 1 i 2.

2. B∏´dy graniczne dopuszczalne wagi przy automatycznym wa˝eniu masy m równej co najmniej minimalnej masie sumowanej, wykonywanym przy wydajnoÊci od 20 % do 100 % wydajnoÊci maksymalnej,

wyra˝one w % masy sumowanej, wynoszà

1) przy zatwierdzeniu typu i legalizacji

a) dla klasy dok∏adnoÊci 0,5 — ± 0,25 %,

b) dla klasy dok∏adnoÊci 1 — ± 0,5 %,

6) minimalna masa sumowana, w postaci

„Σmin = .... kg” albo „Σmin = .... t”;

7) wartoÊç dzia∏ki elementarnej g∏ównego urzàdzenia

wskazujàcego sumowanie, w postaci: „d = ....”;

8) nominalna pr´dkoÊç taÊmy, w postaci

„v = .... m/s”;

c) dla klasy dok∏adnoÊci 2 — ± 1,0 %;

2) w u˝ytkowaniu

a) dla klasy dok∏adnoÊci 0,5 — ± 0,5 %,

b) dla klasy dok∏adnoÊci 1 — ± 1 %,

9) zakres pr´dkoÊci taÊmy, w postaci: „v = .../... m/s”;

c) dla klasy dok∏adnoÊci 2 — ± 2 %.

10) maksymalna wydajnoÊç, w postaci

„Qmax = .... kg/h” albo „Qmax = .... t/h”;

§ 35. W wagach klasy dok∏adnoÊci 0,5

11) wydajnoÊç minimalna, w postaci

„Qmin = .... kg/h” albo „Qmin = .... t/h”;

12) obcià˝enie maksymalne, w postaci

„Max = .... kg” albo „Max = .... t”;

13) d∏ugoÊç pomostu, w postaci: „L = .... m”;

14) zakres temperatury pracy;

1) b∏´dy graniczne dopuszczalne wagi, o których mowa w § 34 ust. 2 pkt 1, zaokràgla si´ do ca∏kowitej

wartoÊci dzia∏ki g∏ównego urzàdzenia wskazujàcego sumowanie, stosowanego przy sprawdzaniu

wagi;

2) ró˝nica mi´dzy wynikami uzyskanymi dla tej samej

masy sumowanej przez ró˝ne urzàdzenia wskazujàce lub drukujàce tej samej wagi, majàce takà sa-

mà wartoÊç dzia∏ki elementarnej, powinna byç

równa zero.

Poz. 394

czalne wagi badanej cz´Êci sk∏adowej powinny byç

równe 0,7 odpowiedniej wartoÊci b∏´du, o którym mowa w ust. 1.

§ 36. W wagach klasy dok∏adnoÊci 1 i 2

1) w przypadku zastosowania cyfrowego kontrolnego

urzàdzenia wskazujàcego sumowanie b∏´dy graniczne dopuszczalne wagi powi´ksza si´ o wartoÊç

jednej dzia∏ki elementarnej tego urzàdzenia;

2) gdy waga wyposa˝ona jest w kilka urzàdzeƒ wskazujàcych sumowanie, b∏´dy wskazaƒ ka˝dego

z tych urzàdzeƒ nie powinny przekraczaç b∏´dów

granicznych dopuszczalnych, o których mowa

w § 34 ust. 2;

3) dla danej masy sumowanej ró˝nica mi´dzy wskazaniami dwóch urzàdzeƒ wskazujàcych sumowanie nie powinna przekraczaç

a) wartoÊci jednej dzia∏ki elementarnej — gdy oba

urzàdzenia wskazujàce sumowanie sà cyfrowe,

b) bezwzgl´dnej wartoÊci b∏´du granicznego dopuszczalnego — gdy oba urzàdzenia wskazujàce sumowanie sà analogowe,

c) wi´kszej z dwóch wartoÊci

— bezwzgl´dnej wartoÊci b∏´du granicznego

dopuszczalnego,

— wartoÊci jednej dzia∏ki elementarnej,

gdy jedno urzàdzenie wskazujàce sumowanie

jest analogowe, a drugie cyfrowe.

§ 37. 1. B∏´dy graniczne dopuszczalne wagi przy

wa˝eniu masy m równej co najmniej minimalnej masie sumowanej, przy badaniu oddzia∏ywania czynników wp∏ywajàcych na wag´, sà równe

1) dla dowolnej wydajnoÊci pomi´dzy 20 % Qmax

i Qmax

a) 0,18 % masy zsumowanej — dla wag klasy dok∏adnoÊci 0,5,

b) 0,35 % masy zsumowanej — dla wag klasy dok∏adnoÊci 1,

c) 0,70 % masy zsumowanej — dla wag klasy dok∏adnoÊci 2;

2) dla dowolnej wydajnoÊci pomi´dzy 5 % Qmax

i 20 % Qmax

a) 0,07 % masy zsumowanej przy maksymalnej

wydajnoÊci — dla wag klasy dok∏adnoÊci 1,

b) 0,14 % masy zsumowanej przy maksymalnej

wydajnoÊci — dla wag klasy dok∏adnoÊci 2.

2. B∏´dy graniczne dopuszczalne wagi, o których

mowa w ust. 1, zaokràgla si´ do ca∏kowitej wartoÊci

dzia∏ki urzàdzenia wskazujàcego sumowanie stosowanego przy sprawdzaniu wagi.

3. Przy badaniu oddzielnych cz´Êci sk∏adowych

wagi, takich jak przetwornik obcià˝enia lub miernik zawierajàcy zespó∏ analogowy, b∏´dy graniczne dopusz-

§ 38. Minimalna masa sumowana Σmin powinna

byç równa wi´kszej spoÊród nast´pujàcych wartoÊci

1) masy zsumowanej przy maksymalnej wydajnoÊci

podczas jednego obrotu taÊmy;

2) 2 % masy zsumowanej przy maksymalnej wydajnoÊci w czasie jednej godziny albo masy równej

400 d — dla wag klasy 0,5;

3) 2 % masy zsumowanej przy maksymalnej wydajnoÊci w czasie jednej godziny albo masy równej

200 d — dla wag klasy 1;

4) 1 % masy zsumowanej przy maksymalnej wydajnoÊci w czasie jednej godziny albo masy równej

100 d — dla wag klasy 2.

Rozdzia∏ 4

Dodatkowe charakterystyki metrologiczne podczas

badaƒ symulacyjnych przy zatwierdzeniu typu

i legalizacji pierwotnej

§ 39. Przy zmianach symulowanej pr´dkoÊci taÊmy

o ± 10 % wartoÊci nominalnej lub górnej wartoÊci zakresu pr´dkoÊci p∏ynnie zmienianej

1) dla wag klasy 0,5 — b∏´dy wagi nie powinny przekraczaç wartoÊci okreÊlonych w § 37 ust. 1;

2) dla wag klasy 1 i 2 — zmiana wyniku nie powinna

przekroczyç 20 % wartoÊci okreÊlonych w § 37

ust. 1.

§ 40. Przy niecentrycznym obcià˝eniu umieszczanym w ró˝nych miejscach pomostu

1) dla wag klasy dok∏adnoÊci 0,5 — b∏´dy wagi nie

powinny przekraczaç wartoÊci okreÊlonych w § 37

ust. 1;

2) dla wag klasy dok∏adnoÊci 1 i 2 — ró˝nica mi´dzy

dwoma wynikami nie powinna przekraczaç bezwzgl´dnych wartoÊci okreÊlonych w § 37 ust. 1.

§ 41. Dla dowolnego obcià˝enia w zakresie dzia∏ania urzàdzenia zerujàcego b∏´dy sumowania po wyzerowaniu wagi powinny byç zawarte w granicach b∏´dów granicznych dopuszczalnych, okreÊlonych w § 37

ust. 1.

§ 42. 1. Wagi powinny spe∏niaç wymagania, o których mowa w § 37 ust. 1, w zakresie temperatur pracy

od –10 °C do 40 °C.

2. Wagi o specjalnych zastosowaniach mogà spe∏niaç wymagania, o których mowa w § 37 ust. 1, w zakresie temperatury pracy innym ni˝ wymieniony

w ust. 1, który powinien byç oznaczony na wadze,

w przedziale nie mniejszym ni˝ 30 °C.

3. Ró˝nica mi´dzy dwoma wynikami sumowania

przy zerowej wydajnoÊci lub zmiana liczby kontrolnej

w wagach wyposa˝onych w urzàdzenie kontroli zera

z dodatkowym obcià˝nikiem, otrzymywane przy temperaturach ró˝niàcych si´ o 10 °C, przy pr´dkoÊci

zmiany temperatury mi´dzy dwoma pomiarami nieprzekraczajàcej 5 °C na godzin´, bez zerowania wagi

mi´dzy pomiarami, nie powinny przekraczaç nast´pujàcych wartoÊci wyra˝onych w procentach masy zsumowanej przy maksymalnej wydajnoÊci

1) 0,035 % — dla wag klasy 0,5;

2) 0,07 % — dla wag klasy 1;

3) 0,14 % — dla wag klasy 2.

Poz. 394

wanej w czasie jednej godziny przy maksymalnej wydajnoÊci Cmax

1) 0,0013 % — dla wag klasy 0,5;

2) 0,0025 % — dla wag klasy 1;

3) 0,005 % — dla wag klasy 2.

3. Maksymalna ró˝nica wskazaƒ otrzymanych we

wszystkich 10 próbach, o których mowa w ust. 2, nie

powinna przekraczaç nast´pujàcych wartoÊci wyra˝onych w procentach masy zsumowanej w czasie jednej

godziny przy maksymalnej wydajnoÊci Cmax

1) 0,0018 % — dla wag klasy 0,5;

2) 0,0035 % — dla wag klasy 1;

§ 43. Wagi zasilane napi´ciem o cz´stotliwoÊci sieciowej powinny spe∏niaç wymagania, o których mowa

w § 37 ust. 1, przy zmianach

1) napi´cia w zakresie (–15 ÷ 10 ) % jego wartoÊci nominalnej, oznaczonej na wadze;

2) cz´stotliwoÊci w zakresie (–2 ÷ 2) % jej wartoÊci

nominalnej, oznaczonej na wadze.

§ 44. Przy oddzia∏ywaniu na wag´ innych wielkoÊci

wp∏ywajàcych ni˝ te, o których mowa w § 42 i 43, wynikajàcych z warunków zainstalowania, b∏´dy wagi nie

powinny przekraczaç b∏´dów granicznych dopuszczalnych okreÊlonych w § 37 ust. 1.

§ 45. 1. Ró˝nica mi´dzy wynikami dwóch pomiarów otrzymanych dla tego samego obcià˝enia i w tych

samych warunkach nie powinna przekraczaç wartoÊci

bezwzgl´dnej b∏´dów granicznych dopuszczalnych

okreÊlonych w § 37 ust. 1.

2. Dla dowolnej wydajnoÊci zawartej mi´dzy Qmin

i Qmax ró˝nica mi´dzy wynikami sumowania w tym samym czasie, otrzymanymi przy dwóch obcià˝eniach

ró˝niàcych si´ o wartoÊç równà b∏´dom granicznym

dopuszczalnym okreÊlonym w § 37 ust. 1, nie powinna przekraczaç po∏owy obliczonej wartoÊci tej ró˝nicy.

§ 46. 1. Przy sprawdzaniu wyzerowania, przy próbie trwajàcej 3 minuty, powinna byç widoczna ró˝nica

wskazaƒ otrzymanych przy wadze nieobcià˝onej i przy

obcià˝eniu ∏adunkiem równym nast´pujàcym wartoÊciom wyra˝onym w procentach obcià˝enia maksymalnego Max

3) 0,007 % — dla wag klasy 2.

4. W wagach wyposa˝onych w urzàdzenie kontroli zera z dodatkowym obcià˝nikiem wymagania, o których mowa w ust. 1—3, stosuje si´ do urzàdzenia

wskazujàcego liczb´ kontrolnà.

Rozdzia∏ 5

Dodatkowe charakterystyki metrologiczne podczas

badaƒ eksploatacyjnych przy zatwierdzeniu typu

i legalizacji pierwotnej

§ 47. Zakres rozrzutu wskazaƒ wagi, wyra˝ony jako

maksymalna ró˝nica mi´dzy b∏´dami wzgl´dnymi kilku pomiarów, wykonywanych przy praktycznie jednakowej wydajnoÊci, dla zbli˝onej masy materia∏u

i w tych samych warunkach, nie powinien przekraczaç

bezwzgl´dnej wartoÊci b∏´dów granicznych dopuszczalnych, o których mowa w § 34 ust. 2 pkt 1.

§ 48. 1. Po ca∏kowitej liczbie obiegów taÊmy nieobcià˝onej zmiana wskazania zera nie powinna przekraczaç nast´pujàcych wartoÊci wyra˝onych w procentach masy zsumowanej przy maksymalnej wydajnoÊci

1) 0,05 % — dla wag klasy 0,5;

2) 0,1 % — dla wag klasy 1;

3) 0,2 % — dla wag klasy 2.

2. W przypadku urzàdzenia kontroli zera z dodatkowym obcià˝nikiem wymieniona w ust. 1 zmiana wskazania odnosi si´ do maksymalnej dopuszczalnej zmiany liczby kontrolnej.

1) 0,05 % — dla wag klasy 0,5;

2) 0,1 % — dla wag klasy 1;

3) 0,2 % — dla wag klasy 2.

2. Po wyzerowaniu maksymalna ró˝nica wskazaƒ,

otrzymywanych w 5 próbach sprawdzania wyzerowania trwajàcych po 3 minuty oraz po powtórzeniu prób

po trzech godzinach dzia∏ania wagi bez dodatkowej

adiustacji zera, nie powinna przekraczaç nast´pujàcych wartoÊci wyra˝onych w procentach masy zsumo-

§ 49. Próg pobudliwoÊci urzàdzenia wskazujàcego

wyzerowanie powinien byç taki, aby przy ca∏kowitej

liczbie obrotów taÊmy w czasie oko∏o 3 minut otrzymaç wyraênà ró˝nic´ wskazaƒ mi´dzy wynikami uzyskanymi przy wadze nieobcià˝onej a wynikami uzyskanymi przy nast´pujàcym obcià˝eniu pomostu

1) 0,05 % Max — dla wag klasy 0,5;

2) 0,1 % Max — dla wag klasy 1;

3) 0,2 % Max — dla wag klasy 2.

§ 50. 1. Podczas sprawdzania wyzerowania zmiana

wskazania urzàdzenia wskazujàcego sumowanie

w stosunku do wskazania poczàtkowego nie powinna

przekraczaç nast´pujàcych wartoÊci wyra˝onych

w procentach masy zsumowanej przy maksymalnej

wydajnoÊci, gdy minimalna masa sumowana jest nie

wi´ksza ni˝ 3 obroty taÊmy

Poz. 394 i 395

1) 0,0035 % Cmax — dla wag klasy 1,

2) 0,007 % Cmax — dla wag klasy 2,

gdzie Cmax jest masà zsumowanà w czasie jednej godziny przy maksymalnej wydajnoÊci.

Rozdzia∏ 6

1) 0,18 % — dla wag klasy 0,5;

Przepis koƒcowy

2) 0,35 % — dla wag klasy 1;

3) 0,7 % — dla wag klasy 2.

§ 51. Rozporzàdzenie wchodzi w ˝ycie po up∏ywie

7 dni od dnia og∏oszenia.

2. Po wyzerowaniu maksymalna ró˝nica wskazaƒ

otrzymywanych w 5 próbach sprawdzania wyzerowania trwajàcych po 3 minuty nie powinna przekraczaç

nast´pujàcych wartoÊci

Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Spo∏ecznej

J. Hausner

395

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA GOSPODARKI, PRACY I POLITYKI SPO¸ECZNEJ1)

z dnia 26 lutego 2004 r.

zmieniajàce rozporzàdzenie w sprawie bezpieczeƒstwa i higieny pracy przy magazynowaniu, nape∏nianiu

i rozprowadzaniu gazów p∏ynnych

Na podstawie art. 23715 § 2 ustawy z dnia

26 czerwca 1974 r. — Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r.

Nr 21, poz. 94, z póên. zm.2)) zarzàdza si´, co nast´puje

§ 1. W rozporzàdzeniu Ministra Gospodarki z dnia

6 wrzeÊnia 1999 r. w sprawie bezpieczeƒstwa i higieny

pracy przy magazynowaniu, nape∏nianiu i rozprowadzaniu gazów p∏ynnych (Dz. U. Nr 75, poz. 846 oraz

z 2000 r. Nr 29, poz. 366) wprowadza si´ nast´pujàce

zmiany

1) po § 3 dodaje si´ § 3a w brzmieniu

„§ 3a. 1. Obowiàzki

prowadzàcego

zak∏ad,

w szczególnoÊci rozlewni´ gazu p∏ynnego oraz stanowiska za∏adunku i roz∏adunku cystern kolejowych lub drogowych za———————

1) Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Spo∏ecznej kieruje

dzia∏em administracji rzàdowej — gospodarka, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 7 stycznia 2003 r. w sprawie szczegó∏owego

zakresu dzia∏ania Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki

Spo∏ecznej (Dz. U. Nr 1, poz. 5).

2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zosta∏y

og∏oszone w Dz. U. z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 113,

poz. 717, z 1999 r. Nr 99, poz. 1152, z 2000 r. Nr 19,

poz. 239, Nr 43, poz. 489, Nr 107, poz. 1127 i Nr 120,

poz. 1268, z 2001 r. Nr 11, poz. 84, Nr 28, poz. 301, Nr 52,

poz. 538, Nr 99, poz. 1075, Nr 111, poz. 1194, Nr 123,

poz. 1354, Nr 128, poz. 1405 i Nr 154, poz. 1805, z 2002 r.

Nr 74, poz. 676, Nr 135, poz. 1146, Nr 196, poz. 1660,

Nr 199, poz. 1673 i Nr 200, poz. 1679 oraz z 2003 r. Nr 166,

poz. 1608 i Nr 213, poz. 2081.

liczane do zak∏adów o zwi´kszonym ryzyku albo zak∏adów o du˝ym ryzyku wystàpienia powa˝nej awarii przemys∏owej

w rozumieniu przepisów rozporzàdzenia

Ministra Gospodarki z dnia 9 kwietnia

2002 r. w sprawie rodzajów i iloÊci substancji niebezpiecznych, których znajdowanie si´ w zak∏adzie decyduje o zaliczeniu go do zak∏adu o zwi´kszonym ryzyku

albo zak∏adu o du˝ym ryzyku wystàpienia

powa˝nej awarii przemys∏owej (Dz. U.

Nr 58, poz. 535), okreÊlajà przepisy ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. — Prawo

ochrony Êrodowiska (Dz. U. Nr 62,

poz. 627, z póên. zm.3)).

2. Przy zaliczaniu zak∏adu do zak∏adu

o zwi´kszonym albo du˝ym ryzyku nale˝y

uwzgl´dniç maksymalnà iloÊç gazu mogàcego znaleêç si´ w zbiornikach magazynowych, magazynach butli oraz cysternach.”;

2) § 15 otrzymuje brzmienie

„§ 15. 1. Nape∏nianie butli gazem p∏ynnym mo˝e

odbywaç si´ wy∏àcznie w rozlewniach

gazu p∏ynnego, spe∏niajàcych wymaga———————

3) Zmiany wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U.

z 2001 r. Nr 115, poz. 1229, z 2002 r. Nr 74, poz. 676, Nr 113,

poz. 984, Nr 153, poz. 1271 i Nr 233, poz. 1957, z 2003 r.

Nr 46, poz. 392, Nr 80, poz. 717 i 721, Nr 162, poz. 1568,

Nr 175, poz. 1693, Nr 190, poz. 1865 i Nr 217, poz. 2124

oraz z 2004 r. Nr 19, poz. 177.

Za∏àcznik nr 5

RAMOWY PLAN NAUCZANIA DLA TRZYLETNIEJ SZKO¸Y SPECJALNEJ PRZYSPOSABIAJÑCEJ DO PRACY

DLA UCZNIÓW Z UPOÂLEDZENIEM UMYS¸OWYM W STOPNIU UMIARKOWANYM LUB ZNACZNYM ORAZ

DLA UCZNIÓW ZE SPRZ¢˚ONYMI NIEPE¸NOSPRAWNOÂCIAMIa)

Obowiàzkowe

zaj´cia edukacyjne

Lp.

Liczba godzin tygodniowo

klasa I

klasa II

klasa III

1

Funkcjonowanie osobiste

i spo∏eczne

7

7

7

2

Wychowanie fizyczne

3

3

3

3

Przysposobienie do pracy

17

20

22

Razem

27

30

32

Religia/Etyka

2

2

2

Razem godzin zaj´ç edukacyjnych

29

32

34

Zaj´cia rewalidacyjne

10

10

10

Zaj´cia sportowe

2

2

2

Zaj´cia kszta∏tujàce kreatywnoÊç

2

2

2

a) Dotyczy tak˝e uczniów nies∏yszàcych i s∏abos∏yszàcych, niewidomych i s∏abowidzàcych, autystycznych, jednoczeÊnie

z upoÊledzeniem umys∏owym w stopniu umiarkowanym lub znacznym.

394

ROZPORZÑDZENIE MINISTRA GOSPODARKI, PRACY I POLITYKI SPO¸ECZNEJ1)

z dnia 24 lutego 2004 r.

w sprawie wymagaƒ metrologicznych, którym powinny odpowiadaç

wagi automatyczne przenoÊnikowe2)

Na podstawie art. 9 pkt 3 ustawy z dnia 11 maja

2001 r. — Prawo o miarach (Dz. U. Nr 63, poz. 636,

z póên. zm.3)) zarzàdza si´, co nast´puje

———————

1) Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Spo∏ecznej kieruje

dzia∏em administracji rzàdowej — gospodarka, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporzàdzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 7 stycznia 2003 r. w sprawie szczegó∏owego

zakresu dzia∏ania Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki

Spo∏ecznej (Dz. U. Nr 1, poz. 5).

2) Rozporzàdzenie wdra˝a przepisy dyrektywy 75/410/EWG

z dnia 24 czerwca 1975 r. w sprawie zbli˝enia ustawodawstwa paƒstw cz∏onkowskich dotyczàcego wag przenoÊnikowych, która dotyczy wag klasy dok∏adnoÊci 1 i 2

(Dz. Urz. WE nr L183 z 14 lipca 1975 r. str. 25 i n.).

3) Zmiany wymienionej ustawy zosta∏y og∏oszone w Dz. U.

z 2001 r. Nr 154, poz. 1800, z 2002 r. Nr 155, poz. 1286

i Nr 166, poz. 1360 oraz z 2003 r. Nr 170, poz. 1652.

Rozdzia∏ 1

Przepis ogólny