PL
Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o organizacji niektórych rynków rolnych
Table of Provisions (68)
Statutory Text (68 Articles)
1.
Ustawa określa
1)
organizację i zadania Agencji Rynku Rolnego, zwanej dalej „Agencją”;
2)
zasady prowadzenia centralnego rejestru przedsiębiorców uczestniczących w mechanizmach
administrowanych przez Agencję, w tym dotyczących Wspólnej Polityki Rolnej, w ramach
których Agencja realizuje swoje zadania;
3)
organizację rynku
a)
mięsa,
b)
wina,
c)
cukru,
d)
skrobi,
e)
oliwy,
f)
jedwabników.
2.
Do realizacji mechanizmów Wspólnej Polityki Rolnej określonych w przepisach Unii Europejskiej
nie stosuje się przepisów o ochronie konsumentów i konkurencji oraz przepisów o zamówieniach
publicznych.
3.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych ogłosi, w drodze obwieszczenia, wykaz przepisów
Unii Europejskiej w zakresie Wspólnej Polityki Rolnej, o których mowa w ustawie.
1.
Agencja jest państwową jednostką organizacyjną posiadającą osobowość prawną.
2.
Agencja podlega ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych.
3.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych sprawuje nadzór nad gospodarką finansową
Agencji.
Siedzibą Agencji jest miasto stołeczne Warszawa.
W skład Agencji wchodzą
1)
biuro Agencji, zwane dalej „Centralą”;
2)
oddziały terenowe, działające na obszarze jednego województwa albo kilku województw.
1.
Rezerwy mobilizacyjne, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1, tworzą ministrowie, kierownicy
urzędów centralnych i wojewodowie, każdy w zakresie swojej działalności statutowej,
w zakresie rzeczowym i ilościowym niezbędnym do realizacji zadań związanych z obronnością
i bezpieczeństwem państwa.
2.
Rezerwy gospodarcze, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 2, tworzy minister właściwy
do spraw gospodarki w zakresie
1)
surowców, materiałów i paliw;
2)
produktów leczniczych i wyrobów medycznych w uzgodnieniu z ministrem właściwym do
spraw zdrowia;
3)
produktów rolnych, produktów i półproduktów żywnościowych w uzgodnieniu z ministrem
właściwym do spraw rolnictwa.
3.
Minister właściwy do spraw gospodarki przedstawia Radzie Ministrów informacje o stanie
ilościowym, finansowaniu, wykorzystaniu i rozmieszczeniu rezerw gospodarczych, w terminie
do dnia 30 kwietnia danego roku kalendarzowego za rok poprzedni.
4.
Rada Ministrów może określać, w drodze rozporządzenia, rezerwy gospodarcze niewymienione
w ust. 2, zobowiązując do ich tworzenia innych ministrów, kierowników urzędów centralnych
lub wojewodów.
1.
Agencja działa na podstawie niniejszej ustawy oraz statutu.
2.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych w porozumieniu z ministrem właściwym do
spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia, nadaje statut Agencji określający
w szczególności
1)
strukturę organizacyjną Centrali;
2)
liczbę, zasięg terytorialny i siedziby oddziałów terenowych;
3)
szczegółowe zasady gospodarki finansowej oraz sporządzania planu finansowego Agencji.
1.
Organem wykonawczym i zarządzającym Agencji jest Prezes Agencji.
2.
Prezes Agencji jest powoływany przez Prezesa Rady Ministrów na wniosek ministra właściwego
do spraw rynków rolnych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych.
Prezesa Agencji odwołuje Prezes Rady Ministrów.
3.
Prezes Agencji kieruje działalnością Agencji przy pomocy zastępców Prezesa Agencji
powoływanych w liczbie od 2 do 4 oraz dyrektorów oddziałów terenowych.
4.
Prezes Agencji składa roczne sprawozdanie z działalności Agencji ministrowi właściwemu
do spraw rynków rolnych oraz ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych.
1.
Prezes Agencji oraz dyrektorzy oddziałów terenowych mogą upoważniać pracowników Agencji
do podejmowania określonych czynności, w tym do wydawania decyzji administracyjnych.
2.
W postępowaniu administracyjnym organem wyższego stopnia w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego jest w stosunku do
1)
dyrektorów oddziałów terenowych - Prezes Agencji;
2)
Prezesa Agencji - minister właściwy do spraw rynków rolnych.
1.
Agencja prowadzi samodzielną gospodarkę finansową.
2.
Agencja działa zgodnie z planem finansowym, obejmującym rok obrachunkowy pokrywający
się z rokiem kalendarzowym.
3.
Roczny plan finansowy Agencji, na wniosek Prezesa Agencji, zatwierdza minister właściwy
do spraw finansów publicznych oraz minister właściwy do spraw rynków rolnych.
4.
Działalność Agencji finansowana
1)
z dotacji budżetowej jest prowadzona zgodnie z przepisami o rachunkowości;
2)
ze środków na prefinansowanie wydatków z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji
i Gwarancji Rolnej jest prowadzona zgodnie z przepisami o finansach publicznych, z
uwzględnieniem przepisów Unii Europejskiej.
5.
Prezes Agencji w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw rynków rolnych i ministrem
właściwym do spraw finansów publicznych określa w zakładowym regulaminie wynagrodzeń
zasady wynagradzania pracowników Agencji.
1.
Agencja może nabywać i obejmować udziały lub akcje w spółkach prawa handlowego za
zgodą ministra właściwego do spraw rynków rolnych oraz ministra właściwego do spraw
finansów publicznych.
2.
Prawa i obowiązki udziałowca lub akcjonariusza, w imieniu Agencji, wykonuje Prezes
Agencji.
Agencja Rezerw Materiałowych gospodaruje rezerwami w ramach przeznaczonych na ten
cel środków finansowych.
1.
W przypadku trwałej utraty przez dłużników Agencji zdolności do spłaty zadłużenia
Agencja może zbywać przysługujące jej wymagalne wierzytelności powstałe przed dniem
1 maja 2004 r.
2.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,
szczegółowe zasady oraz tryb zbywania wierzytelności, o których mowa w ust. 1, mając
na względzie poprawę płynności finansowej Agencji.
1.
Tworzy się Agencję Rezerw Materiałowych, zwaną dalej „Agencją”.
2.
Agencja podlega ministrowi właściwemu do spraw gospodarki.
3.
Do zakresu działania Agencji należy
1)
gospodarowanie rezerwami w zakresie
a)
surowców, materiałów i paliw,
b)
produktów leczniczych i wyrobów medycznych,
c)
produktów rolnych, produktów i półproduktów żywnościowych;
2)
opracowywanie projektu planu rzeczowego i finansowego tworzenia rezerw;
3)
inicjowanie przedsięwzięć inwestycyjnych na potrzeby rezerw;
4)
opracowywanie projektu informacji, o których mowa w art. 4 ust. 3, w terminie do dnia
31 marca każdego roku kalendarzowego za rok poprzedni.
4.
Projekt planu, o którym mowa w ust. 3 pkt 2, oraz projekt informacji, o którym mowa
w ust. 3 pkt 4, zatwierdza minister właściwy do spraw gospodarki.
5.
Agencją kieruje Prezes, powoływany i odwoływany przez ministra właściwego do spraw
gospodarki.
1.
Agencja
1)
realizuje zadania na rynkach produktów rolnych i żywnościowych mające na celu stabilizację
tych rynków w ramach mechanizmów Wspólnej Polityki Rolnej;
2)
prowadzi analizę rynków produktów rolnych i żywnościowych;
3)
opracowuje i upowszechnia informacje związane z realizacją mechanizmów Wspólnej Polityki
Rolnej oraz warunki udziału w tych mechanizmach;
4)
prowadzi działania promocyjne i informacyjne dotyczące produktów rolnych i żywnościowych;
5)
administruje obrotem z zagranicą towarami rolnymi w ramach Wspólnej Polityki Rolnej
oraz towarami przetworzonymi nieobjętymi załącznikiem I do Traktatu ustanawiającego
Wspólnotę Europejską (towary z grupy non-aneks I), w szczególności przez
a)
wydawanie i rozliczanie pozwoleń na przywóz i wywóz,
b)
wydawanie dokumentów wymaganych do naliczenia i wypłacenia refundacji wywozowych oraz
naliczenia opłat wywozowych,
c)
obsługiwanie zabezpieczeń finansowych,
d)
naliczanie i wypłacanie refundacji wywozowych i dopłat przywozowych,
e)
nakładanie i egzekwowanie kar administracyjnych.
2.
Minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
rynków rolnych może określić, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb i sposób działania
Agencji w zakresie administrowania obrotem z zagranicą towarami, o których mowa w
ust. 1 pkt 5, mając na względzie stabilizację rynku wewnętrznego oraz monitorowanie
przywozu i wywozu produktów rolno-spożywczych w Unii Europejskiej.
3.
Rada Ministrów może powierzyć Agencji realizację innych zadań niż określone w ust.
1, związanych z funkcjonowaniem rynków produktów rolnych i żywnościowych.
4.
Rada Ministrów, powierzając zadania, o których mowa w ust. 3, zapewni Agencji na ten
cel odpowiednie środki finansowe.
5.
Szczegółowe zadania, o których mowa w ust. 1 pkt 1, na rynkach zbóż, lnu i konopi,
mleka, owoców i warzyw, tytoniu oraz suszu paszowego są realizowane przez Agencję
na podstawie odrębnych przepisów.
Po utworzeniu Krajowej Spółki Cukrowej minister właściwy do spraw Skarbu Państwa spowoduje
połączenie w trybie art. 492 § 1 pkt 1 Kodeksu spółek handlowych tej spółki ze spółkami, w których
1)
Krajowa Spółka Cukrowa posiada 100% akcji,
2)
Skarb Państwa i Krajowa Spółka Cukrowa wykonują łącznie i bez ograniczeń prawa z co
najmniej 75% akcji.
1.
Minister właściwy do spraw Skarbu Państwa, działający w imieniu Skarbu Państwa, wniesie
na podwyższenie kapitału Krajowej Spółki Cukrowej wszystkie będące w posiadaniu Skarbu
Państwa akcje Spółek Cukrowych utworzonych na podstawie art. 6 ust. 1 oraz akcje spółek, o których mowa w art. 7 ust. 2, które nie podlegały
połączeniu z Krajową Spółką Cukrową. Do rozporządzania akcjami cukrowni polegającego
na wniesieniu ich na podwyższenie kapitału Krajowej Spółki Cukrowej nie stosuje się
przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji
(Dz. U. z 2002 r. Nr 171, poz. 1397, z późn. zm..
2.
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, program prywatyzacji Krajowej Spółki
Cukrowej oraz tryb zbywania akcji wyłącznie dla plantatorów buraków cukrowych związanych
umowami kontraktacji buraków cukrowych z Krajową Spółką Cukrową i pracowników Krajowej
Spółki Cukrowej. Zapłata za akcje może być dokonywana w ratach. Do zbywania akcji
nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi
(Dz. U. z 2002 r. Nr 49, poz. 447, z późn. zm. oraz ustawy, o której mowa w ust. 1.
3.
Plantatorzy buraków cukrowych i pracownicy przemysłu cukrowniczego, w miejsce uprawnień
do nieodpłatnego nabycia akcji uzyskanych na podstawie art. 8, nabywają odpowiednio prawo do nieodpłatnego nabycia akcji Krajowej Spółki
Cukrowej. Przepisy Kodeksu spółek handlowych o zamianie akcji stosuje się odpowiednio.
4.
Akcje nabyte w trybie określonym w przepisach wydanych na podstawie ust. 2 lub nabyte
z nowych emisji akcje bez wyłączonego prawa głosu mogą być zbywane wyłącznie innym
plantatorom buraków cukrowych związanych umowami kontraktacji buraków cukrowych z
Krajową Spółką Cukrową i pracownikom Krajowej Spółki Cukrowej albo mogą być nabyte
przez Krajową Spółkę Cukrową w celu umorzenia. Akcje nowych emisji Krajowej Spółki
Cukrowej mogą obejmować wyłącznie plantatorzy buraków cukrowych związani umowami kontraktacji
buraków cukrowych z Krajową Spółką Cukrową lub pracownicy Krajowej Spółki Cukrowej,
lub mogą być nabyte przez inne osoby wyłącznie w formie akcji z wyłączonym prawem
głosu.
Z chwilą zakończenia postępowań sądowych w stosunku do Śląskiej Spółki Cukrowej oraz
pozostałych cukrowni będących w sporze, akcje tych spółek zostaną wniesione na podwyższenie
kapitału Krajowej Spółki Cukrowej.
1.
Agencja realizuje płatności w ramach mechanizmów Wspólnej Polityki Rolnej finansowanych
z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej oraz prowadzi
ewidencję wydatków z tego Funduszu w odrębnych księgach rachunkowych.
2.
W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej Prezes Agencji jest organem właściwym
do opracowania postępowania w zakresie uczestnictwa w realizacji mechanizmów Wspólnej
Polityki Rolnej.
1.
Prezes Agencji ustala, w drodze decyzji administracyjnej, kwoty nienależnie lub nadmiernie
pobranych środków
1)
pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej;
2)
krajowych, przeznaczonych na realizację Wspólnej Polityki Rolnej.
2.
Do należności, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa
(Dz. U. Nr 137, poz. 926, z późn. zm., z wyłączeniem przepisów dotyczących umarzania należności, odraczania płatności oraz
rozkładania płatności na raty.
3.
Uprawnienia organu podatkowego określone w ustawie, o której mowa w ust. 2, przysługują
1)
Prezesowi Agencji, jako organowi pierwszej instancji;
2)
ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych, jako organowi odwoławczemu od decyzji
Prezesa Agencji.
4.
Do egzekucji należności, o których mowa w ust. 1, mają zastosowanie przepisy o postępowaniu
egzekucyjnym w administracji.
1.
W sprawach dotyczących ustalenia nienależnie lub nadmiernie pobranych środków, które
zostały przekazane przez Agencję na podstawie umowy cywilnoprawnej w związku z realizacją
Wspólnej Polityki Rolnej
1)
pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej,
2)
krajowych, przeznaczonych na realizację Wspólnej Polityki Rolnej
- stosuje się przepisy Kodeksu postępowania cywilnego.
2.
Do egzekucji należności, o których mowa w ust. 1, na rzecz Agencji stosuje się przepisy
o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
1.
W 2004 r. rozporządzenie, o którym mowa w art. 3 ust. 2 pkt 1, może być wydane po
przyjęciu projektu planu przez Komisję Europejską.
2.
W 2004 r. wnioski o udzielenie pomocy w zakresie wspierania działalności rolniczej
na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania mogą być składane w terminie
od dnia 15 kwietnia do dnia 15 czerwca.
W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej Prezes Agencji wydaje i poświadcza
formularz kontrolny (formularz T5) w zakresie wykorzystania lub przemieszczenia produktów
rolnych i żywnościowych pochodzących z zapasów interwencyjnych.
1.
W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej Prezes Agencji może opracować roczny
krajowy program wsparcia pszczelarstwa.
2.
Prezes Agencji przekazuje Komisji Europejskiej, po zatwierdzeniu przez ministra właściwego
do spraw rolnictwa, program, o którym mowa w ust. 1.
3.
Prezes Agencji jest organem właściwym do zawierania umów z wykonawcami programu, o
którym mowa w ust. 1.
Ustawa wchodzi w życie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w
Unii Europejskiej, z wyjątkiem
1)
art. 2-4, art. 13, art. 14 ust. 2 i 3 oraz art. 15, które wchodzą w życie po upływie
14 dni od dnia ogłoszenia;
2)
art. 1 ust. 2, art. 5 ust. 6, art. 7 ust. 8 i art. 14a ust. 2, które wchodzą w życie
z dniem 15 marca 2004 r.
1.
W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej Prezes Agencji jest organem właściwym
do
1)
zgłaszania Komisji Europejskiej zamiaru uczestniczenia Rzeczypospolitej Polskiej w
programie dostarczania nadwyżek żywności dla najuboższej ludności Unii Europejskiej;
2)
przekazywania Komisji Europejskiej
a)
wykazu organizacji charytatywnych sporządzonego na podstawie wykazu ustalonego przez
ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego,
b)
informacji potrzebnych do sporządzenia rocznego planu rozdziału żywności na rzecz
najuboższej ludności Unii Europejskiej,
c)
sprawozdania z realizacji planu, o którym mowa w lit. b, na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej;
3)
powiadamiania Komisji Europejskiej o wszelkich zmianach, które są wprowadzane w trakcie
realizacji planu, o którym mowa w pkt 2 lit. b, w zakresie jego realizacji na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej;
4)
przeprowadzania przetargów oraz zawierania umów w zakresie realizacji planu, o którym
mowa w pkt 2 lit. b.
2.
Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego ogłosi, w drodze obwieszczenia,
w wydawanym przez siebie Dzienniku Urzędowym, wykaz organizacji charytatywnych uprawnionych
do uczestniczenia w programie dostarczania żywności dla najuboższej ludności Unii
Europejskiej, wybranych spośród organizacji pozarządowych i innych podmiotów prowadzących
działalność pożytku publicznego.
W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej Prezes Agencji jest organem właściwym
do
1)
ogłaszania zaproszeń do składania ofert dotyczących programów promocyjnych i informacyjnych,
realizowanych na rynku wewnętrznym lub rynkach krajów trzecich;
2)
dokonywania wyboru projektów programów promocyjnych i informacyjnych kwalifikujących
się do uzyskania na ich realizację wsparcia ze środków Unii Europejskiej oraz przekazywania
wybranych projektów do Komisji Europejskiej;
3)
zawierania umów na realizację programów, o których mowa w pkt 1, z podmiotami, których
projekty zostały zaakceptowane przez Komisję Europejską;
4)
wypłacania zaliczek, dopłat częściowych oraz dopłat końcowych na rzecz podmiotów,
z którymi zawarto umowy, o których mowa w pkt 3;
5)
przekazywania Komisji Europejskiej sprawozdań kwartalnych oraz sprawozdań końcowych
z realizacji programów promocyjnych i informacyjnych.
1.
W przypadku istnienia obowiązku wynikającego z przepisów Unii Europejskiej ustanowienia
zabezpieczenia kwot wynikających z płatności dokonywanych w ramach mechanizmów Wspólnej
Polityki Rolnej w formie gwarancji, gwarantem może być wyłącznie instytucja finansowa
upoważniona do gwarantowania długów celnych.
2.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych, po zasięgnięciu opinii Prezesa Agencji,
określi, w drodze rozporządzenia, zasady współpracy pomiędzy instytucjami finansowymi,
o których mowa w ust. 1, a Agencją, w szczególności podstawowe definicje, prawa i
obowiązki stron oraz wzory formularzy gwarancji w celu zabezpieczenia prawidłowej
realizacji zadań, o których mowa w ust. 1.
1.
Agencja przeprowadza
1)
kontrole w trybie i na zasadach określonych w przepisach odrębnych;
2)
czynności sprawdzające u przedsiębiorców uczestniczących w mechanizmach Wspólnej Polityki
Rolnej.
2.
Czynności sprawdzające są wykonywane przez
1)
służby techniczne Agencji, w skład których wchodzą pracownicy zatrudnieni w komórkach
organizacyjnych Agencji,
2)
jednostki organizacyjne, o których mowa w art. 21
- na podstawie upoważnienia do wykonywania tych czynności wydanego przez Prezesa Agencji.
3.
Upoważnienie, o którym mowa w ust. 2, zawiera wskazanie osoby upoważnionej do wykonywania
czynności sprawdzających, ich miejsce i zakres oraz podstawę prawną do ich wykonywania.
4.
Przed przystąpieniem do czynności sprawdzających osoba upoważniona do ich wykonywania
jest obowiązana okazać upoważnienie, o którym mowa w ust. 2.
5.
Osoby upoważnione do wykonywania czynności sprawdzających mają prawo do
1)
wstępu do obiektów i pomieszczeń należących do przedsiębiorców, w szczególności do
pomieszczeń produkcyjnych i magazynowych;
2)
żądania pisemnych lub ustnych informacji związanych z przedmiotem czynności sprawdzających;
3)
wglądu do dokumentów związanych z przedmiotem czynności sprawdzających, sporządzania
z nich odpisów, wyciągów lub kopii oraz zabezpieczania tych dokumentów;
4)
sporządzania dokumentacji fotograficznej z przeprowadzonej czynności sprawdzającej;
5)
pobierania do badań próbek produktów rolnych i żywnościowych oraz innych produktów
zawierających w swoim składzie produkty rolne i żywnościowe.
6.
Osoba wykonująca czynności sprawdzające sporządza z tych czynności raport.
7.
Raport podpisuje osoba wykonująca czynności sprawdzające oraz przedsiębiorca.
8.
W przypadku odmowy podpisania raportu przez przedsiębiorcę, raport podpisuje tylko
osoba wykonująca czynności sprawdzające, dokonując w raporcie stosownej adnotacji
o tej odmowie.
9.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, wzór upoważnienia,
o którym mowa w ust. 2, mając na względzie ujednolicenie informacji zawartych w upoważnieniu.
1.
Prezes Agencji może powierzyć, w drodze umowy, przeprowadzanie czynności sprawdzających,
o których mowa w art. 20 ust. 1 pkt 2, wyspecjalizowanym jednostkom organizacyjnym,
dysponującym warunkami organizacyjnymi, technicznymi i kadrowymi określonymi w przepisach
wydanych na podstawie ust. 3.
2.
Umowy, o których mowa w ust. 1, określają w szczególności
1)
szczegółowy zakres zadań, zwanych dalej „zadaniami delegowanymi”;
2)
zakres obowiązków i odpowiedzialność jednostki organizacyjnej za ich wykonanie;
3)
koszty realizacji zadań delegowanych;
4)
sposób dokumentowania wykonywanych zadań delegowanych oraz terminy informowania organów
Agencji o wynikach przeprowadzonych czynności sprawdzających;
5)
sposób postępowania z dokumentami związanymi z realizacją zadań delegowanych.
3.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, warunki
organizacyjne, techniczne i kadrowe, jakie powinny spełniać jednostki organizacyjne,
którym można powierzyć przeprowadzanie czynności sprawdzających, mając na względzie
zapewnienie wykonywania ich w jednolity sposób na obszarze całego kraju.
1.
W mechanizmach administrowanych przez Agencję, w tym dotyczących Wspólnej Polityki
Rolnej, w ramach których Agencja realizuje swoje zadania, mogą uczestniczyć wyłącznie
przedsiębiorcy będący osobami fizycznymi, osobami prawnymi lub jednostkami organizacyjnymi
nieposiadającymi osobowości prawnej, którym ustawa przyznaje zdolność do czynności
prawnych, prowadzącymi we własnym imieniu działalność gospodarczą lub zawodową, wpisani
do centralnego rejestru przedsiębiorców, zwanego dalej „rejestrem”.
2.
Rejestr jest prowadzony przez Agencję w formie elektronicznej w sposób zapewniający
ochronę i zabezpieczenie danych przed ich utratą oraz nieuprawnionym dostępem.
3.
Wpisu do rejestru dokonuje się na wniosek przedsiębiorcy.
4.
Wniosek składa się na formularzu rejestracyjnym opracowanym i udostępnianym przez
Agencję.
5.
Formularz rejestracyjny zawiera w szczególności
1)
nazwę albo imię i nazwisko przedsiębiorcy;
2)
siedzibę i adres albo miejsce zamieszkania przedsiębiorcy i adres do korespondencji;
3)
numer identyfikacji podatkowej (NIP) przedsiębiorcy oraz numer identyfikacyjny w krajowym
rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej (REGON), jeżeli został nadany,
a w przypadku osoby fizycznej również numer ewidencyjny powszechnego elektronicznego
systemu ewidencji ludności (PESEL), z zastrzeżeniem ust. 6.
6.
Jeżeli przedsiębiorcą jest osoba fizyczna nieposiadająca obywatelstwa polskiego, nieposiadająca
zarejestrowanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalności gospodarczej,
we wniosku zamiast numeru ewidencyjnego powszechnego elektronicznego systemu ewidencji
ludności (PESEL) podaje się numer identyfikacji podatkowej nadany w kraju pochodzenia
danej osoby.
7.
Do rejestru wpisuje się dane zawarte w formularzu, o którym mowa w ust. 4.
8.
Dane indywidualne zawarte w rejestrze mogą być udostępniane wyłącznie organom statystyki
publicznej, natomiast dane zbiorcze mogą być udostępniane innym organom administracji
publicznej, prowadzącym systemy informacyjne.
1.
Jednocześnie z wpisem do rejestru przedsiębiorcy nadaje się numer rejestracyjny.
2.
Numer rejestracyjny, o którym mowa w ust. 1, jest niepowtarzalny i nie przechodzi
na następcę prawnego.
Przedsiębiorcy uczestniczący w mechanizmach Wspólnej Polityki Rolnej realizowanych
przez Agencję są obowiązani do posługiwania się numerem rejestracyjnym, o którym mowa
w art. 23 ust. 1.
1.
Organy administracji publicznej udostępniają Agencji nieodpłatnie dane zawarte w rejestrach
oraz ewidencjach prowadzonych na podstawie odrębnych przepisów, niezbędne do realizowania
przez Agencję zadań w ramach mechanizmów Wspólnej Polityki Rolnej.
2.
Do warunków oraz trybu udostępniania Agencji danych przechowywanych w prowadzonych
rejestrach i ewidencjach, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy
ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji
gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności
(Dz. U. z 2004 r. Nr 10, poz. 76).
Minister właściwy do spraw rolnictwa oraz minister właściwy do spraw rynków rolnych
określi, w drodze rozporządzenia, warunki oraz tryb przekazywania danych o dłużnikach
z tytułu nienależnie lub nadmiernie pobranych środków przeznaczonych na realizację
Wspólnej Polityki Rolnej, między Agencją a Agencją Restrukturyzacji i Modernizacji
Rolnictwa, mając na uwadze konieczność odzyskania tych środków.
1.
W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej
1)
Agencja dokonuje interwencyjnych zakupów, przechowywania i sprzedaży mięsa wołowego
oraz mięsa wieprzowego, a także udziela dopłaty do prywatnego przechowywania wieprzowiny,
wołowiny, cielęciny, baraniny oraz mięsa koziego;
2)
Prezes Agencji
a)
wydaje świadectwa autoryzacji zakładów odkostniających i chłodni,
b)
przekazuje Komisji Europejskiej informacje dotyczące rynku mięsa w zakresie zadań
realizowanych przez Agencję,
c)
dokonuje, w drodze przetargów, wyboru podmiotów, o których mowa w lit. a, z którymi
Agencja zawrze umowy w zakresie odkostniania i przechowywania mięsa.
2.
Wnioski o wydanie świadectw, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a, składa się na formularzach
udostępnianych przez Agencję.
3.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, sposób
przeprowadzania przetargów, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. c, mając na względzie
efektywność ekonomiczną przerobu i składowania zapasów interwencyjnych.
W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej Prezes Agencji
1)
przyjmuje od przetwórców informacje dotyczące wyrobów winiarskich;
2)
przyjmuje wnioski o
a)
przyznanie pomocy,
b)
przyznanie zaliczki na poczet przyznanej pomocy;
3)
wydaje decyzje w sprawach
a)
przyznania pomocy,
b)
przyznania zaliczki na poczet przyznanej pomocy;
4)
wypłaca środki w ramach przyznanej pomocy oraz zaliczki na poczet tej pomocy;
5)
przyjmuje i dokonuje zwrotu zabezpieczenia wypłaconych zaliczek.
1.
W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej Agencja realizuje zadania w zakresie
pomocy udzielanej do
1)
prywatnego składowania win stołowych i moszczy gronowych;
2)
wykorzystywania
a)
moszczu gronowego i zagęszczonego moszczu gronowego do wyrobu soku winogronowego lub
wyrobu z tego soku innych produktów spożywczych,
b)
zagęszczonego moszczu gronowego i rektyfikowanego zagęszczonego moszczu gronowego
do podniesienia stężenia alkoholu w wyrobach winiarskich.
2.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych może określić, w drodze rozporządzenia
1)
wzór kwartalnych sprawozdań, które powinni sporządzać przetwórcy moszczu gronowego
i zagęszczonego moszczu gronowego, mając na względzie prawidłową realizację dopłat
do wykorzystania moszczu gronowego i zagęszczonego moszczu gronowego do wyrobu soku
winogronowego lub wyrobu z tego soku innych produktów spożywczych;
2)
warunki kontroli czynności związanych ze zwiększeniem stężenia alkoholu w wyrobach
winiarskich, mając na względzie prawidłową realizację dopłat do wykorzystania moszczu
gronowego i rektyfikowanego zagęszczonego moszczu gronowego do podniesienia stężenia
alkoholu w wyrobach winiarskich;
3)
termin przekazywania informacji przez podmioty realizujące umowy zawarte z Agencją
na prywatne składowanie win stołowych i moszczy gronowych dotyczące wszelkich zmian
następujących w okresie obowiązywania umowy, mając na względzie prawidłową realizację
dopłat do prywatnego składowania win stołowych i moszczy gronowych.
1.
W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej minister właściwy do spraw rynków
rolnych wydaje, na wniosek producentów cukru oraz izoglukozy, decyzje w sprawach przyznawania
kwoty A i kwoty B cukru oraz kwoty A i kwoty B izoglukozy.
2.
Przed wydaniem decyzji, o której mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw rynków
rolnych zasięga opinii ogólnokrajowych społeczno-zawodowych organizacji rolniczych,
reprezentujących interesy plantatorów buraków cukrowych, w zakresie rozdziału kwoty
A i kwoty B cukru pomiędzy producentów cukru.
3.
Decyzje w sprawach przyznania producentom kwoty A i kwoty B cukru oraz kwoty A i kwoty
B izoglukozy na dany okres rozliczeniowy są wydawane do dnia 1 listopada roku kalendarzowego
poprzedzającego ten okres rozliczeniowy.
4.
Wniosek o wydanie decyzji, o której mowa w ust. 1, składa się w terminie do dnia 30
września roku poprzedzającego dany okres rozliczeniowy.
5.
W przypadku zastosowania przez Komisję Europejską wskaźników redukcji kwoty A i kwoty
B cukru oraz kwoty A i kwoty B izoglukozy, minister właściwy do spraw rynków rolnych,
w drodze decyzji, zmniejsza przyznane na dany okres rozliczeniowy kwotę A i kwotę
B cukru oraz kwotę A i kwotę B izoglukozy.
6.
Decyzje wydane na podstawie ust. 5 stanowią podstawę do zmiany umów kontraktacyjnych
zawartych z dostawcami buraków cukrowych.
7.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, wzory
składania wniosków, o których mowa w ust. 4, mając na względzie konieczność pozyskania
przez organ wydający decyzje informacji dotyczących dotychczasowej produkcji cukru
oraz izoglukozy.
1.
W przypadku braku porozumienia branżowego, o którym mowa w przepisach Unii Europejskiej,
w zakresie rozdziału pomiędzy plantatorów buraków cukrowych ilości buraków cukrowych
przeznaczonych do produkcji cukru w ramach limitów kwoty podstawowej, które producent
cukru zamierza zakupić przed zasiewami, stosuje się przepisy ust. 2-6.
2.
Producent cukru, w terminie do dnia 1 grudnia roku poprzedzającego rok gospodarczy,
jest obowiązany w ramach przyznanej kwoty A i kwoty B cukru określić limit A i limit
B buraków cukrowych, które zapewnią wyprodukowanie cukru w wysokości przyznanych producentowi
cukru kwoty A i kwoty B cukru.
3.
W ramach umów kontraktacji producent cukru jest obowiązany dokonać rozdzielenia limitu
A i limitu B buraków cukrowych pomiędzy plantatorów buraków cukrowych, przy czym suma
części rozdzielonych limitów musi być równa odpowiednio limitowi A i limitowi B, o
których mowa w ust. 2.
4.
Limit A i limit B buraków cukrowych jest rozdzielany według wskaźnika określonego
w ust. 5 pomiędzy plantatorów buraków cukrowych, którzy mieli zawarte umowy kontraktacji
na rok gospodarczy 2001/2002.
5.
Wskaźnik rozdzielania limitu A i limitu B pomiędzy plantatorów buraków cukrowych stanowi
iloraz ogólnej ilości buraków cukrowych w tonach, skupionych przez producenta cukru
w ostatnich pięciu latach gospodarczych od plantatora buraków cukrowych, który miał
zawartą umowę kontraktacji na rok gospodarczy 2001/2002, i ogólnej ilości buraków
cukrowych w tonach, skupionych przez producenta cukru w ostatnich pięciu latach gospodarczych
od wszystkich plantatorów buraków cukrowych, którzy mieli zawarte umowy kontraktacji
na rok gospodarczy 2001/2002.
6.
Część limitu A i limitu B określona dla plantatora buraków cukrowych w wyniku rozdzielenia
limitu A i limitu B buraków cukrowych, o którym mowa w ust. 3, stanowi wielkość przysługującego
plantatorowi buraków cukrowych, w ramach umowy kontraktacji, prawa do uprawy i dostawy.
W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej
1)
Agencja dokonuje interwencyjnego zakupu, przechowywania i sprzedaży cukru;
2)
Prezes Agencji
a)
przekazuje Komisji Europejskiej informacje dotyczące rynku cukru oraz izoglukozy w
zakresie zadań realizowanych przez Agencję,
b)
pobiera opłaty cukrowe od producentów cukru oraz izoglukozy, w tym opłaty sankcyjne
z tytułu niewyeksportowanych w terminie cukru C oraz izoglukozy C,
c)
przyznaje w drodze decyzji, na wniosek przetwórców, dopłaty do cukru wykorzystywanego
w przemyśle chemicznym,
d)
wydaje świadectwa autoryzacji
-
magazynów, w których ma być przechowywany cukier pochodzący z zapasów interwencyjnych,
-
przetwórcom ubiegającym się o dopłaty do cukru wykorzystywanego w przemyśle chemicznym,
-
przedsiębiorcom produkującym alkohol, rum i drożdże na bazie cukru lub jego pochodnych,
e)
potwierdza wytworzenie produktu pośredniego na bazie produktu podstawowego,
f)
udziela, na wniosek przetwórców, promes uzyskania dopłat do cukru wykorzystywanego
w przemyśle chemicznym,
g)
wydaje, w drodze decyzji, pozwolenia na produkcję alkoholu, rumu i drożdży na bazie
cukru i jego pochodnych.
1.
Producenci cukru oraz izoglukozy są obowiązani do składania Prezesowi Agencji sprawozdań
dotyczących produkcji, przechowywania, obrotu cukrem oraz izoglukozą, wielkości produkcji
oraz obszarów uprawy buraków cukrowych.
2.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, wzory
oraz terminy składania sprawozdań, o których mowa w ust. 1, mając na względzie konieczność
przekazywania Komisji Europejskiej informacji dotyczących obrotu cukrem oraz izoglukozą.
1.
Producentowi surowca tytoniowego dostarczającemu surowiec tytoniowy w ramach przydzielonej
mu kwoty produkcji surowca tytoniowego, na podstawie zawartej umowy na uprawę, przysługuje,
wypłacana przez Agencję, płatność za ilość surowca tytoniowego dostarczonego podmiotowi
posiadającemu zezwolenie, o którym mowa w art. 26 ust. 1, nie więcej jednak niż za
ilość tego surowca wynikającą z przysługującej temu producentowi kwoty produkcji surowca
tytoniowego.
2.
Płatność jest przyznawana przez dyrektora oddziału terenowego Agencji, w drodze decyzji,
na podstawie wniosku producenta surowca tytoniowego złożonego na formularzu opracowanym
i udostępnionym przez Agencję.
3.
Wniosek, o którym mowa w ust. 2, zawiera
1)
imię i nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę i adres producenta
surowca tytoniowego;
2)
oświadczenie producenta surowca tytoniowego o ilości surowca tytoniowego dostarczonego
w ramach umowy na uprawę;
3)
numer umowy na uprawę;
4)
numer identyfikacji podatkowej (NIP) i numer rachunku bankowego wnioskodawcy;
5)
numer REGON - w przypadku gdy wnioskodawcą jest osoba prawna;
6)
numer identyfikacyjny wnioskodawcy nadany na podstawie przepisów o krajowym systemie
ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie
płatności.
4.
Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, dołącza się dokumenty potwierdzające informacje
zawarte w tym wniosku.
5.
Rada Ministrów określa corocznie, w drodze rozporządzenia, wysokość płatności dla
producentów surowca tytoniowego, mając na uwadze założenia do ustawy budżetowej na
dany rok oraz zobowiązania Rzeczypospolitej Polskiej zawarte w umowach międzynarodowych.
6.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe
warunki i tryb przyznawania oraz wypłaty płatności producentom surowca tytoniowego,
mając na względzie zabezpieczenie przed nieuzasadnionym przyznawaniem tych płatności.
1.
Opłaty cukrowe, o których mowa w art. 32 pkt 2 lit. b, są wpłacane przez producentów
cukru oraz izoglukozy na wydzielony rachunek bankowy Agencji.
2.
Do należności wraz z odsetkami od zaległości z tytułu opłat cukrowych stosuje się
odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
3.
Uprawnienia organu podatkowego określone w ustawie, o której mowa w ust. 2, przysługują
1)
Prezesowi Agencji, jako organowi pierwszej instancji;
2)
ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych, jako organowi odwoławczemu od decyzji
Prezesa Agencji.
4.
Do egzekucji należności, o których mowa w ust. 2, mają zastosowanie przepisy o postępowaniu
egzekucyjnym w administracji.
1.
W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej Prezes Agencji
1)
wydaje decyzje w sprawach przyznawania
a)
kwot produkcji producentom skrobi ziemniaczanej,
b)
premii produkcyjnych producentom skrobi ziemniaczanej,
c)
dopłat do skrobi przetwórcom wykorzystującym skrobię do dalszego przerobu na cele
niespożywcze;
2)
wydaje świadectwa autoryzacji
a)
producentom skrobi ziemniaczanej,
b)
przetwórcom skrobi wykorzystującym skrobię do dalszego przerobu na cele niespożywcze;
3)
wypłaca premie produkcyjne oraz dopłaty przyznane decyzjami, o których mowa w pkt
1 lit. b i c.
2.
Decyzje, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a i b, wydaje się na wniosek producenta
skrobi ziemniaczanej.
3.
Decyzje, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. c, wydaje się na wniosek przetwórcy wykorzystującego
skrobię do dalszego przerobu na cele niespożywcze.
4.
Wniosek o wydanie decyzji w sprawie przyznania producentom skrobi kwot produkcji skrobi
ziemniaczanej na okres trzech lat gospodarczych składa się w terminie do dnia 30 września
roku poprzedzającego okres, na który przyznawane są kwoty produkcji, na formularzu
opracowanym i udostępnianym przez Agencję.
5.
Świadectwa, o których mowa w ust. 1 pkt 2, wydaje się na wniosek
1)
producenta skrobi ziemniaczanej, składany w terminie do dnia 30 września roku poprzedzającego
okres, na który są przyznawane kwoty produkcji;
2)
przetwórcy skrobi wykorzystującego skrobię do dalszego przerobu na cele niespożywcze.
6.
Wnioski, o których mowa w ust. 4 i 5, zawierają w szczególności
1)
nazwę albo imię i nazwisko wnioskodawcy;
2)
siedzibę i adres albo miejsce zamieszkania i adres wnioskodawcy;
3)
numer identyfikacji podatkowej (NIP) wnioskodawcy oraz numer identyfikacyjny w krajowym
rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej (REGON), jeżeli został nadany.
1.
Producent skrobi ziemniaczanej, który zamierza wykorzystać w okresie danego roku gospodarczego
kwotę produkcji w wysokości większej niż przyznana mu na ten rok, ale nie większej
niż 5% kwoty przyznanej na następny rok gospodarczy, jest obowiązany poinformować
o tym Prezesa Agencji w terminie do dnia 30 kwietnia danego roku gospodarczego.
2.
Producenci skrobi ziemniaczanej są obowiązani przekazywać Agencji wykaz umów kontraktacji
zawartych z plantatorami ziemniaków skrobiowych, w terminie do dnia 31 maja każdego
roku gospodarczego.
1.
W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej Prezes Agencji przekazuje Komisji
Europejskiej oraz ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych informacje dotyczące
rynku skrobi w zakresie zadań realizowanych przez Agencję.
2.
Producent skrobi ziemniaczanej jest obowiązany przekazywać Prezesowi Agencji, w terminie
do dnia 30 kwietnia każdego roku gospodarczego, informacje o
1)
ilości ziemniaków przeznaczonych na produkcję skrobi ziemniaczanej, za które została
wypłacona cena minimalna;
2)
wykorzystaniu kwot produkcji skrobi ziemniaczanej w okresie danego roku gospodarczego;
3)
ilości skrobi ziemniaczanej, do której nie wypłacono premii produkcyjnej;
4)
ilości skrobi ziemniaczanej, która powinna być wyeksportowana bez refundacji.
1.
Producentowi rolnemu w rozumieniu przepisów o płatnościach bezpośrednich do gruntów
rolnych, dostarczającemu na podstawie umowy kontraktacji producentowi skrobi ziemniaczanej
ziemniaki przeznaczone do produkcji skrobi ziemniaczanej, zawierające nie mniej niż
13% skrobi, zwane dalej „ziemniakami skrobiowymi”, przysługuje płatność za ilość skrobi
zawartej w dostarczonych ziemniakach, wypłacana przez Agencję.
2.
Płatność jest przyznawana przez dyrektora oddziału terenowego Agencji, w drodze decyzji,
na podstawie wniosku producenta rolnego złożonego do Agencji na formularzu opracowanym
i udostępnionym przez Agencję.
3.
Wniosek zawiera
1)
imię i nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę i adres producenta
rolnego;
2)
oświadczenie o ilości ziemniaków skrobiowych dostarczonych do producenta skrobi ziemniaczanej
w ramach umów kontraktacji;
3)
oświadczenie o zawartości skrobi w dostarczonych ziemniakach skrobiowych;
4)
numer umowy kontraktacji;
5)
numer identyfikacji podatkowej (NIP) i numer rachunku bankowego wnioskodawcy;
6)
numer REGON - w przypadku gdy wnioskodawcą jest osoba prawna;
7)
numer identyfikacyjny wnioskodawcy nadany na podstawie przepisów o krajowym systemie
ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie
płatności.
4.
Do wniosku dołącza się oświadczenie producenta skrobi ziemniaczanej potwierdzające,
że
1)
umowa kontraktacji ziemniaków skrobiowych została zawarta z wnioskodawcą w ramach
przyznanej temu producentowi kwoty produkcji skrobi;
2)
za ziemniaki skrobiowe objęte wnioskiem została zapłacona cena nie niższa niż cena
minimalna, określona w przepisach Unii Europejskiej.
5.
Rada Ministrów określa corocznie, w drodze rozporządzenia, stawki płatności, o których
mowa w ust. 1, w zależności od zawartości skrobi w ziemniakach skrobiowych oraz termin
wypłaty tych płatności, mając na uwadze założenia do ustawy budżetowej na dany rok
oraz zobowiązania Rzeczypospolitej Polskiej zawarte w umowach międzynarodowych.
1.
W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej Prezes Agencji
1)
przyjmuje od przetwórców wykorzystujących oliwę z oliwek w przetwórstwie, zwanych
dalej „przetwórcami”, wnioski o
a)
przeprowadzenie czynności sprawdzających przed rozpoczęciem procesu przetwarzania,
b)
przyznanie dopłaty z tytułu wykorzystania oliwy z oliwek w przetwórstwie, zwanej dalej
„dopłatą”,
c)
przyznanie zaliczki na poczet dopłaty;
2)
wydaje świadectwa autoryzacji przetwórcom;
3)
wydaje decyzje w sprawach przyznania dopłaty oraz przyznania zaliczki na poczet przyznanej
dopłaty;
4)
wypłaca dopłaty i zaliczki na poczet tych dopłat;
5)
przyjmuje i dokonuje zwrotu zabezpieczenia wypłaconych zaliczek;
6)
przekazuje Komisji Europejskiej informacje dotyczące rynku oliwy w zakresie zadań
realizowanych przez Agencję.
2.
Świadectwa, o których mowa w ust. 1 pkt 2, wydaje się na wniosek przetwórcy składany
na formularzu opracowanym i udostępnianym przez Agencję.
3.
Wniosek zawiera w szczególności
1)
nazwę albo imię i nazwisko przetwórcy;
2)
siedzibę i adres albo miejsce zamieszkania i adres przetwórcy;
3)
numer identyfikacji podatkowej (NIP) przetwórcy oraz numer identyfikacyjny w krajowym
rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej (REGON), jeżeli został nadany.
1.
W zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej Prezes Agencji
1)
wydaje świadectwa autoryzacji przedsiębiorcom rozprowadzającym pojemniki z jajeczkami
jedwabników;
2)
przyjmuje wnioski producentów jedwabników o udzielenie dopłat;
3)
wydaje decyzje w sprawie udzielenia dopłat;
4)
wypłaca producentom jedwabników dopłaty;
5)
przekazuje Komisji Europejskiej informacje dotyczące rynku jedwabników w zakresie
zadań realizowanych przez Agencję.
2.
Wniosek o wydanie świadectwa, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, zawiera w szczególności
1)
nazwę albo imię i nazwisko przedsiębiorcy;
2)
siedzibę i adres albo miejsce zamieszkania i adres przedsiębiorcy;
3)
numer identyfikacji podatkowej (NIP) przedsiębiorcy oraz numer identyfikacyjny w krajowym
rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej (REGON), jeżeli został nadany.
3.
Wniosek składa się na formularzu opracowanym i udostępnianym przez Agencję.
W ustawie z dnia 29 grudnia 1993 r. o utworzeniu Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji
Rolnictwa
(Dz. U. z 1994 r. Nr 1, poz. 2, z późn. zm. w art. 11 ust. 5 otrzymuje brzmienie
„
5.
Do należności, o których mowa w ust. 4, stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa
(Dz. U. Nr 137, poz. 926, z późn. zm., z wyłączeniem przepisów dotyczących umarzania należności, odraczania płatności oraz
rozkładania płatności na raty.
”
.
W ustawie z dnia 26 sierpnia 1994 r. o przekształceniach własnościowych w przemyśle
cukrowniczym
(Dz. U. Nr 98, poz. 473, z 1996 r. Nr 152, poz. 724, z 1997 r. Nr 121, poz. 770 oraz z 2001 r. Nr 76, poz. 810) po art. 11 dodaje się art. 11a-11c w brzmieniu
„
Art. 11a.
Po utworzeniu Krajowej Spółki Cukrowej minister właściwy do spraw Skarbu Państwa spowoduje
połączenie w trybie art. 492 § 1 pkt 1 Kodeksu spółek handlowych tej spółki ze spółkami, w których
1)
Krajowa Spółka Cukrowa posiada 100% akcji,
2)
Skarb Państwa i Krajowa Spółka Cukrowa wykonują łącznie i bez ograniczeń prawa z co
najmniej 75% akcji.
Art. 11b.
1.
Minister właściwy do spraw Skarbu Państwa, działający w imieniu Skarbu Państwa, wniesie
na podwyższenie kapitału Krajowej Spółki Cukrowej wszystkie będące w posiadaniu Skarbu
Państwa akcje Spółek Cukrowych utworzonych na podstawie art. 6 ust. 1 oraz akcje spółek, o których mowa w art. 7 ust. 2, które nie podlegały
połączeniu z Krajową Spółką Cukrową. Do rozporządzania akcjami cukrowni polegającego
na wniesieniu ich na podwyższenie kapitału Krajowej Spółki Cukrowej nie stosuje się
przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji
(Dz. U. z 2002 r. Nr 171, poz. 1397, z późn. zm..
2.
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, program prywatyzacji Krajowej Spółki
Cukrowej oraz tryb zbywania akcji wyłącznie dla plantatorów buraków cukrowych związanych
umowami kontraktacji buraków cukrowych z Krajową Spółką Cukrową i pracowników Krajowej
Spółki Cukrowej. Zapłata za akcje może być dokonywana w ratach. Do zbywania akcji
nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi
(Dz. U. z 2002 r. Nr 49, poz. 447, z późn. zm. oraz ustawy, o której mowa w ust. 1.
3.
Plantatorzy buraków cukrowych i pracownicy przemysłu cukrowniczego, w miejsce uprawnień
do nieodpłatnego nabycia akcji uzyskanych na podstawie art. 8, nabywają odpowiednio prawo do nieodpłatnego nabycia akcji Krajowej Spółki
Cukrowej. Przepisy Kodeksu spółek handlowych o zamianie akcji stosuje się odpowiednio.
4.
Akcje nabyte w trybie określonym w przepisach wydanych na podstawie ust. 2 lub nabyte
z nowych emisji akcje bez wyłączonego prawa głosu mogą być zbywane wyłącznie innym
plantatorom buraków cukrowych związanych umowami kontraktacji buraków cukrowych z
Krajową Spółką Cukrową i pracownikom Krajowej Spółki Cukrowej albo mogą być nabyte
przez Krajową Spółkę Cukrową w celu umorzenia. Akcje nowych emisji Krajowej Spółki
Cukrowej mogą obejmować wyłącznie plantatorzy buraków cukrowych związani umowami kontraktacji
buraków cukrowych z Krajową Spółką Cukrową lub pracownicy Krajowej Spółki Cukrowej,
lub mogą być nabyte przez inne osoby wyłącznie w formie akcji z wyłączonym prawem
głosu.
Art. 11c.
Z chwilą zakończenia postępowań sądowych w stosunku do Śląskiej Spółki Cukrowej oraz
pozostałych cukrowni będących w sporze, akcje tych spółek zostaną wniesione na podwyższenie
kapitału Krajowej Spółki Cukrowej.
”
.
W ustawie z dnia 30 maja 1996 r. o rezerwach państwowych oraz zapasach obowiązkowych
paliw
(Dz. U. z 2003 r. Nr 24, poz. 197) wprowadza się następujące zmiany
1)
art. 4 otrzymuje brzmienie
„
Art. 4.
1.
Rezerwy mobilizacyjne, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1, tworzą ministrowie, kierownicy
urzędów centralnych i wojewodowie, każdy w zakresie swojej działalności statutowej,
w zakresie rzeczowym i ilościowym niezbędnym do realizacji zadań związanych z obronnością
i bezpieczeństwem państwa.
2.
Rezerwy gospodarcze, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 2, tworzy minister właściwy
do spraw gospodarki w zakresie
1)
surowców, materiałów i paliw;
2)
produktów leczniczych i wyrobów medycznych w uzgodnieniu z ministrem właściwym do
spraw zdrowia;
3)
produktów rolnych, produktów i półproduktów żywnościowych w uzgodnieniu z ministrem
właściwym do spraw rolnictwa.
3.
Minister właściwy do spraw gospodarki przedstawia Radzie Ministrów informacje o stanie
ilościowym, finansowaniu, wykorzystaniu i rozmieszczeniu rezerw gospodarczych, w terminie
do dnia 30 kwietnia danego roku kalendarzowego za rok poprzedni.
4.
Rada Ministrów może określać, w drodze rozporządzenia, rezerwy gospodarcze niewymienione
w ust. 2, zobowiązując do ich tworzenia innych ministrów, kierowników urzędów centralnych
lub wojewodów.
”
;
2)
uchyla się art. 6;
3)
w art. 8 ust. 3 otrzymuje brzmienie
„
3.
Ministrowie, kierownicy urzędów centralnych i wojewodowie mogą przekazywać Agencji
Rezerw Materiałowych do realizacji sprawy związane z zawieraniem umów.
”
;
4)
art. 9 otrzymuje brzmienie
„
Art. 9.
Agencja Rezerw Materiałowych gospodaruje rezerwami w ramach przeznaczonych na ten
cel środków finansowych.
”
;
5)
art. 10 otrzymuje brzmienie
„
Art. 10.
1.
Tworzy się Agencję Rezerw Materiałowych, zwaną dalej „Agencją”.
2.
Agencja podlega ministrowi właściwemu do spraw gospodarki.
3.
Do zakresu działania Agencji należy
1)
gospodarowanie rezerwami w zakresie
a)
surowców, materiałów i paliw,
b)
produktów leczniczych i wyrobów medycznych,
c)
produktów rolnych, produktów i półproduktów żywnościowych;
2)
opracowywanie projektu planu rzeczowego i finansowego tworzenia rezerw;
3)
inicjowanie przedsięwzięć inwestycyjnych na potrzeby rezerw;
4)
opracowywanie projektu informacji, o których mowa w art. 4 ust. 3, w terminie do dnia
31 marca każdego roku kalendarzowego za rok poprzedni.
4.
Projekt planu, o którym mowa w ust. 3 pkt 2, oraz projekt informacji, o którym mowa
w ust. 3 pkt 4, zatwierdza minister właściwy do spraw gospodarki.
5.
Agencją kieruje Prezes, powoływany i odwoływany przez ministra właściwego do spraw
gospodarki.
”
;
6)
w art. 11 ust. 6 otrzymuje brzmienie
„
6.
Minister właściwy do spraw gospodarki określa, w drodze rozporządzenia, wysokość wynagrodzenia
Prezesa Agencji, uwzględniając w szczególności zakres jego obowiązków.
”
;
7)
w art. 22 w ust. 2 uchyla się pkt 3.
W ustawie z dnia 12 maja 2000 r. o zasadach wspierania rozwoju regionalnego
(Dz. U. Nr 48, poz. 550, z późn. zm. w art. 14 w ust. 2 uchyla się pkt 4.
W ustawie z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych
(Dz. U. Nr 86, poz. 959, z późn. zm. w art. 8 w pkt 6 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 7 w brzmieniu
„
7)
Agencję Rynku Rolnego.
”
.
W ustawie z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych
(Dz. U. z 2001 r. Nr 5, poz. 44, z późn. zm. w art. 13 wprowadza się następujące zmiany
1)
ust. 6 otrzymuje brzmienie
„
6.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia
1)
sposób i tryb oceny i przekazywania wniosków o rejestrację świadectw dla artykułów
rolno-spożywczych o szczególnym charakterze do Komisji Europejskiej,
2)
szczegółowe wymagania, jakim powinny odpowiadać wnioski, o których mowa w ust. 5
- mając na względzie stworzenie procedur oceny wniosków o rejestrację produktów tradycyjnych
oraz sprawne ich przekazywanie do Komisji Europejskiej.
”
;
2)
dodaje się ust. 7 i 8 w brzmieniu
„
7.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych przekazuje Komisji Europejskiej wnioski,
o których mowa w ust. 5, spełniające wymagania określone w przepisach wydanych na
podstawie ust. 6.
8.
Jeżeli wniosek nie spełnia wymagań określonych w przepisach wydanych na podstawie
ust. 6, minister właściwy do spraw rynków rolnych, w drodze decyzji, odmawia przekazania
wniosku do Komisji Europejskiej.
”
.
W ustawie z dnia 30 lipca 2003 r. o uruchamianiu środków pochodzących z Sekcji Gwarancji
Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej
(Dz. U. Nr 166, poz. 1611) uchyla się art. 12.
W ustawie z dnia 28 listopada 2003 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków
pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej
(Dz. U. Nr 229, poz. 2273) wprowadza się następujące zmiany
1)
w art. 1
a)
pkt 3 otrzymuje brzmienie
„
3)
wspierania przedsięwzięć rolno-środowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt;
”
,
b)
uchyla się pkt 9,
c)
dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu
„
2.
Warunki i tryb udzielania pomocy w zakresie uzupełnienia płatności bezpośrednich ze
środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji
Rolnej są realizowane na podstawie przepisów odrębnych.
”
;
2)
w art. 3 w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie
„
1)
Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki i tryb udzielania,
wstrzymywania, zawieszania, zwracania i zmniejszania pomocy finansowej na działania
objęte planem, a także przestrzenny zasięg wdrażania tych działań, mając na względzie
zapewnienie prawidłowej realizacji planu i ustalenia dokonane z Komisją Europejską;
”
;
3)
w art. 5
a)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu
„
1a.
Pomoc jest udzielana na wniosek producenta rolnego, w rozumieniu przepisów o krajowym
systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków
o przyznanie płatności, lub grupy producentów rolnych, a w przypadku pomocy, o której
mowa w art. 1 ust. 1 pkt 8, na wniosek jednostki organizacyjnej lub organu realizującego
zadania związane z rozwojem obszarów wiejskich.
”
,
b)
ust. 2 otrzymuje brzmienie
„
2.
Pomoc, o której mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1-7, jest udzielana, wstrzymywana, zawieszana,
zwracana lub zmniejszana w drodze decyzji administracyjnej wydanej przez kierownika
jednostki organizacyjnej Agencji, a pomoc, o której mowa w art. 1 ust. 1 pkt 8, na
podstawie umowy cywilnoprawnej.
”
,
c)
dodaje się ust. 6 w brzmieniu
„
6.
Minister właściwy do spraw rozwoju wsi określi, w drodze rozporządzenia, wzory wniosków
o pomoc na działania określone w art. 1 ust. 1, oraz zawartość planów do działań określonych
w art. 1 ust. 1 pkt 3 i 4, mając na względzie ujednolicenie informacji zawartych we
wnioskach oraz zabezpieczenie przed nieuzasadnionym przyznawaniem pomocy.
”
;
4)
w art. 7
a)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu
„
1a.
Prezes Agencji może powierzyć przeprowadzanie kontroli, o których mowa w ust. 1, innym
jednostkom organizacyjnym dysponującym odpowiednimi warunkami organizacyjnymi, kadrowymi
i technicznymi.
”
,
b)
ust. 5 otrzymuje brzmienie
„
5.
Osoba wykonująca czynności kontrolne sporządza z tych czynności protokół.
”
,
c)
dodaje się ust. 6-8 w brzmieniu
„
6.
Protokół podpisuje osoba wykonująca czynności kontrolne oraz podmiot kontrolowany.
7.
W przypadku odmowy podpisania protokołu przez podmiot kontrolowany protokół podpisuje
tylko osoba wykonująca czynności kontrolne, dokonując w protokole stosownej adnotacji
o odmowie podpisania protokołu przez podmiot kontrolowany.
8.
Minister właściwy do spraw rozwoju wsi określi, w drodze rozporządzenia
1)
wzór imiennego upoważnienia do wykonywania czynności kontrolnych, mając na względzie
ujednolicenie informacji zawartych w upoważnieniu;
2)
warunki organizacyjne, techniczne i kadrowe, jakie powinny spełniać jednostki organizacyjne,
którym można powierzyć przeprowadzanie kontroli, mając na względzie zapewnienie wykonywania
ich w jednolity sposób na obszarze całego kraju.
”
;
5)
w art. 14 ust. 1 otrzymuje brzmienie
„
1.
Grupy producentów rolnych, które zostały wpisane do rejestru grup do dnia 30 kwietnia
2004 r. na podstawie przepisów, o których mowa w art. 12, otrzymują pomoc finansową
na dotychczasowych zasadach.
”
;
6)
po art. 14 dodaje się art. 14a w brzmieniu
„
Art. 14a.
1.
W 2004 r. rozporządzenie, o którym mowa w art. 3 ust. 2 pkt 1, może być wydane po
przyjęciu projektu planu przez Komisję Europejską.
2.
W 2004 r. wnioski o udzielenie pomocy w zakresie wspierania działalności rolniczej
na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania mogą być składane w terminie
od dnia 15 kwietnia do dnia 15 czerwca.
”
;
7)
art. 16 otrzymuje brzmienie
„
Art. 16.
Ustawa wchodzi w życie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w
Unii Europejskiej, z wyjątkiem
1)
art. 2-4, art. 13, art. 14 ust. 2 i 3 oraz art. 15, które wchodzą w życie po upływie
14 dni od dnia ogłoszenia;
2)
art. 1 ust. 2, art. 5 ust. 6, art. 7 ust. 8 i art. 14a ust. 2, które wchodzą w życie
z dniem 15 marca 2004 r.
”
.
W ustawie z dnia 18 grudnia 2003 r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych
(Dz. U. z 2004 r. Nr 6, poz. 40) w art. 2 w ust. 3 w pkt 2 uchyla się lit. b i c.
W ustawie z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw, rynku chmielu,
rynku tytoniu oraz rynku suszu paszowego
(Dz. U. Nr 223, poz. 2221) w rozdziale 4 dodaje się art. 33a w brzmieniu
„
Art. 33a.
1.
Producentowi surowca tytoniowego dostarczającemu surowiec tytoniowy w ramach przydzielonej
mu kwoty produkcji surowca tytoniowego, na podstawie zawartej umowy na uprawę, przysługuje,
wypłacana przez Agencję, płatność za ilość surowca tytoniowego dostarczonego podmiotowi
posiadającemu zezwolenie, o którym mowa w art. 26 ust. 1, nie więcej jednak niż za
ilość tego surowca wynikającą z przysługującej temu producentowi kwoty produkcji surowca
tytoniowego.
2.
Płatność jest przyznawana przez dyrektora oddziału terenowego Agencji, w drodze decyzji,
na podstawie wniosku producenta surowca tytoniowego złożonego na formularzu opracowanym
i udostępnionym przez Agencję.
3.
Wniosek, o którym mowa w ust. 2, zawiera
1)
imię i nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę i adres producenta
surowca tytoniowego;
2)
oświadczenie producenta surowca tytoniowego o ilości surowca tytoniowego dostarczonego
w ramach umowy na uprawę;
3)
numer umowy na uprawę;
4)
numer identyfikacji podatkowej (NIP) i numer rachunku bankowego wnioskodawcy;
5)
numer REGON - w przypadku gdy wnioskodawcą jest osoba prawna;
6)
numer identyfikacyjny wnioskodawcy nadany na podstawie przepisów o krajowym systemie
ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie
płatności.
4.
Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, dołącza się dokumenty potwierdzające informacje
zawarte w tym wniosku.
5.
Rada Ministrów określa corocznie, w drodze rozporządzenia, wysokość płatności dla
producentów surowca tytoniowego, mając na uwadze założenia do ustawy budżetowej na
dany rok oraz zobowiązania Rzeczypospolitej Polskiej zawarte w umowach międzynarodowych.
6.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe
warunki i tryb przyznawania oraz wypłaty płatności producentom surowca tytoniowego,
mając na względzie zabezpieczenie przed nieuzasadnionym przyznawaniem tych płatności.
”
.
1.
Decyzje administracyjne wydane przez ministra właściwego do spraw rynków rolnych na
podstawie art. 6 ustawy z dnia 11 stycznia 2001 r. o regulacji rynku skrobi ziemniaczanej
(Dz. U. Nr 11, poz. 83 oraz z 2004 r. Nr 19, poz. 177) na okres kampanii produkcyjnych 2002/2003, 2003/2004 i 2004/2005 tracą moc w odniesieniu
do kampanii produkcyjnej 2004/2005.
2.
Na kampanię produkcyjną 2004/2005 kontyngent krajowy produkcji skrobi wynosi 144 985
ton.
3.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych w ramach kontyngentu, o którym mowa w ust.
2, przyznaje na wniosek producenta skrobi, w drodze decyzji administracyjnej, limit
produkcyjny do wykorzystania w kampanii produkcyjnej 2004/2005.
4.
Ustalenie wielkości limitów produkcyjnych dla producentów skrobi następuje przez podział
krajowego kontyngentu produkcji skrobi, przy uwzględnieniu przeciętnej ilości skrobi
wyprodukowanej przez producentów skrobi w kampaniach produkcyjnych 1999/2000, 2000/2001
i 2001/2002.
5.
Wniosek, o którym mowa w ust. 3, składa się w terminie do dnia 31 marca 2004 r.
6.
Wniosek zawiera w szczególności
1)
oznaczenie producenta skrobi, z podaniem imienia i nazwiska oraz miejsca zamieszkania
i adresu albo nazwy oraz siedziby i adresu, a w razie ustanowienia pełnomocników do
dokonywania czynności prawnych w imieniu producenta skrobi - również ich imiona i
nazwiska,
2)
informację o wielkości produkcji skrobi w kampaniach produkcyjnych 1999/2000, 2000/2001
i 2001/2002.
7.
Wniosek podlega rozpatrzeniu w terminie do dnia 15 kwietnia 2004 r.
1.
W terminie do dnia 30 kwietnia 2004 r. akcje i udziały objęte przez Agencję w utworzonych
z jej udziałem spółkach, a także akcje i udziały w spółkach nabyte przez Agencję w
innym trybie, z wyjątkiem akcji i udziałów spółek o profilu działalności związanym
z obrotem i przechowalnictwem zbóż, podlegają przekazaniu na rzecz Skarbu Państwa
w formie protokołu zdawczo-odbiorczego.
2.
Protokół, o którym mowa w ust. 1, stanowi podstawę dokonania zmian w Krajowym Rejestrze
Sądowym i w księgach rachunkowych Agencji.
3.
Do przekazania, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się postanowień umowy lub statutu
spółki, przyznających pierwszeństwo nabycia lub ograniczających albo wyłączających
nabycie udziałów lub akcji.
1.
Do dopłat i opłat cukrowych ustalonych na rok 2003/2004 na podstawie przepisów dotychczasowych
oraz do opłat sankcyjnych, o których mowa w przepisach dotychczasowych, stosuje się
te przepisy, z tym że
1)
wysokość opłaty cukrowej wynosi
a)
1,3% ceny interwencyjnej cukru białego w odniesieniu do ilości wyprodukowanego cukru
A oraz izoglukozy A,
b)
21,35% ceny interwencyjnej cukru białego w odniesieniu do ilości wyprodukowanego cukru
B oraz izoglukozy B;
2)
cena interwencyjna cukru białego, o której mowa w pkt 1, wynosi, bez podatku od towarów
i usług, 1,85 złotych za kilogram;
3)
środki pochodzące z opłat cukrowych niewykorzystane na dopłaty zwiększają wysokość
udzielonych dopłat w wysokości proporcjonalnej do dotychczas wypłaconych kwot dopłat;
4)
producenci cukru oraz izoglukozy mogą uzyskać dopłaty za rok 2003/2004 do eksportu
cukru B oraz izoglukozy B po złożeniu do Agencji dokumentów potwierdzających, że w
terminie do dnia 30 kwietnia 2004 r. dokonali wywozu cukru B oraz izoglukozy B poza
polski obszar celny.
2.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych, na wniosek Prezesa Agencji, określi wysokość
dopłaty do eksportu 1 tony cukru oraz do przerobu 1 tony cukru na cele niespożywcze.
W przypadku gdy w przepisach Unii Europejskiej zostanie ustalona dla Rzeczypospolitej
Polskiej kwota produkcji i sprzedaży izoglukozy A i B na miesiące maj i czerwiec 2004 r.,
minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze decyzji, wielkość produkcji
i sprzedaży izoglukozy A i B na te miesiące.
1.
Agencja Rezerw Materiałowych przejmie od Agencji zadania i obowiązki związane z gromadzeniem
i gospodarowaniem państwowymi rezerwami produktów rolnych oraz produktów i półproduktów
żywnościowych.
2.
Agencja przekaże Agencji Rezerw Materiałowych środki rzeczowe i finansowe przeznaczone
na realizację zadań i obowiązków, o których mowa w ust. 1, w terminie 3 miesięcy od
dnia ogłoszenia niniejszej ustawy.
3.
W terminie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia niniejszej ustawy pracownicy Agencji zatrudnieni
w Centrali oraz w oddziałach terenowych na stanowiskach pracy związanych z wykonywaniem
zadań realizowanych w zakresie gromadzenia i gospodarowania rezerwami, stają się pracownikami
Agencji Rezerw Materiałowych, z zachowaniem wymogów, o których mowa w art. 23.
4.
Agencja Rezerw Materiałowych staje się stroną umów i porozumień zawartych przez Agencję
związanych z gospodarowaniem rezerwami państwowymi produktów rolnych, produktów i
półproduktów żywnościowych.
5.
W celu wykonania przepisów, o których mowa w ust. 1-4, Prezes Rady Ministrów dokona,
w drodze rozporządzenia, przeniesienia planowanych dochodów i wydatków budżetowych
między działami budżetu państwa, z zachowaniem przeznaczenia środków publicznych,
wynikającego z ustawy budżetowej. Przepis art. 39 ust. 1c ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o Radzie Ministrów
(Dz. U. z 2003 r. Nr 24, poz. 199 i Nr 80, poz. 717) stosuje się odpowiednio.
1.
W postępowaniach administracyjnych wszczętych przez Prezesa Agencji oraz ministra
właściwego do spraw rynków rolnych na podstawie art. 22 ustawy, o której mowa w art.
43, i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, organami właściwymi
w tych sprawach stają się odpowiednio Prezes Agencji Rezerw Materiałowych albo minister
właściwy do spraw gospodarki.
2.
Organy prowadzące postępowania, o których mowa w ust. 1, przekażą odpowiednio Prezesowi
Agencji Rezerw Materiałowych albo ministrowi właściwemu do spraw gospodarki akta tych
postępowań, w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
1.
Kadencja członków Rady Agencji, powołanych na podstawie art. 7 ustawy, o której mowa
w art. 58 pkt 1, upływa z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.
2.
Kadencja członków Komisji Porozumiewawczej do Spraw Cukru, powołanych na podstawie
art. 3 ustawy, o której mowa w art. 58 pkt 3, upływa z dniem wejścia w życie niniejszej
ustawy.
Tracą moc
1)
ustawa z dnia 7 czerwca 1990 r. o utworzeniu Agencji Rynku Rolnego
(Dz. U. z 1997 r. Nr 142, poz. 951, z 2000 r. Nr 48, poz. 550, z 2001 r. Nr 29, poz. 320, Nr 81, poz. 875 i Nr 129, poz. 1446, z 2002 r. Nr 127, poz. 1085 i Nr 240, poz. 2059 oraz z 2004 r. Nr 6, poz. 40);
2)
ustawa z dnia 11 stycznia 2001 r. o regulacji rynku skrobi ziemniaczanej
(Dz. U. Nr 11, poz. 83 oraz z 2004 r. Nr 19, poz. 177);
3)
ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o regulacji rynku cukru
(Dz. U. Nr 76, poz. 810 i Nr 122, poz. 1322, z 2002 r. Nr 127, poz. 1086 oraz z 2003 r. Nr 100, poz. 923).
Ustawa wchodzi w życie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w
Unii Europejskiej, z wyjątkiem art. 12 ust. 2, art. 16, art. 17, art. 20-23, art.
43, art. 48, art. 51, art. 52, art. 53 ust. 1 pkt 4 i art. 54-56, które wchodzą w
życie z dniem ogłoszenia.