Ustawa z dnia 23 stycznia 2004 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw ciekłych i biopaliw ciekłych

Ustawa określa zasady organizacji i działania systemu monitorowania i kontrolowania

jakości paliw ciekłych i biopaliw ciekłych przeznaczonych do stosowania w pojazdach,

ciągnikach rolniczych, a także maszynach nieporuszających się po drogach, w celu ograniczania

negatywnych skutków oddziaływania tych paliw na zdrowie i środowisko.

Przepisów ustawy nie stosuje się do paliw ciekłych i biopaliw ciekłych znajdujących

się w obiektach zlokalizowanych na terenach zamkniętych w rozumieniu ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne

(Dz. U. z 2000 r. Nr 100, poz. 1086, z późn. zm..

1.

Użyte w ustawie określenia oznaczają

1)

przedsiębiorca - przedsiębiorcę, o którym mowa w ustawie z dnia 19 listopada 1999 r. - Prawo działalności gospodarczej

(Dz. U. Nr 101, poz. 1178, z późn. zm., wykonującego działalność gospodarczą w zakresie obrotu paliwami ciekłymi lub biopaliwami

ciekłymi;

2)

inspektor - inspektora w rozumieniu ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej

(Dz. U. z 2001 r. Nr 4, poz. 25, z późn. zm.;

3)

paliwa ciekłe

a)

benzyny silnikowe zawierające w swoim składzie do 5% bioetanolu oraz do 15% eterów,

o których mowa w art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 2 października 2003 r. o biokomponentach stosowanych w

paliwach ciekłych i biopaliwach ciekłych

(Dz. U. Nr 199, poz. 1934), stosowane w pojazdach wyposażonych w silniki z zapłonem iskrowym,

b)

olej napędowy zawierający do 5% estrów, o których mowa w art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 2 października 2003 r. o biokomponentach stosowanych w

paliwach ciekłych i biopaliwach ciekłych, stosowany w pojazdach, ciągnikach rolniczych, a także maszynach nieporuszających

się po drogach, wyposażonych w silniki z zapłonem samoczynnym;

4)

biopaliwa ciekłe

a)

benzyny silnikowe zawierające w swoim składzie powyżej 5% bioetanolu oraz powyżej

15% eterów, o których mowa w art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 2 października 2003 r. o biokomponentach stosowanych w

paliwach ciekłych i biopaliwach ciekłych, stosowane w pojazdach wyposażonych w silniki z zapłonem iskrowym,

b)

estry, o których mowa w art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 2 października 2003 r. o biokomponentach stosowanych w

paliwach ciekłych i biopaliwach ciekłych, stanowiące samoistne paliwo stosowane w pojazdach, ciągnikach rolniczych, a także

maszynach nieporuszających się po drogach, wyposażonych w silniki z zapłonem samoczynnym,

c)

olej napędowy zawierający powyżej 5% estrów, o których mowa w art. 2 pkt 5 ustawy

z dnia

2 października 2003 r. o biokomponentach stosowanych w paliwach ciekłych i biopaliwach

ciekłych, stosowany w pojazdach, ciągnikach rolniczych, a także maszynach nieporuszających

się po drogach, wyposażonych w silniki z zapłonem samoczynnym;

5)

pojazd - pojazd, o którym mowa w ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym

(Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 515, z późn. zm., wyposażony w silnik z zapłonem iskrowym albo w silnik z zapłonem samoczynnym;

6)

ciągnik rolniczy - ciągnik rolniczy, o którym mowa w ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym;

7)

maszyna nieporuszająca się po drogach - każdą maszynę jezdną, przewoźne wyposażenie

przemysłowe lub pojazd z nadwoziem lub bez nadwozia, nieprzeznaczone do przewozu pasażerów

lub towarów po drogach;

8)

obrót - działalność gospodarczą polegającą na handlu hurtowym lub detalicznym paliwami

ciekłymi lub biopaliwami ciekłymi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

9)

stacja paliwowa - zespół urządzeń służących do zaopatrywania przez przedsiębiorcę

w paliwa ciekłe lub biopaliwa ciekłe pojazdów, ciągników rolniczych, a także maszyn

nieporuszających się po drogach, na użytek publiczny;

10)

stacja zakładowa - zespół urządzeń należących do przedsiębiorcy służących do zaopatrywania

w paliwa ciekłe lub biopaliwa ciekłe pojazdów, ciągników rolniczych, a także maszyn

nieporuszających się po drogach, przez niego używanych;

11)

akredytowane laboratorium - laboratorium, które uzyskało akredytację, na zasadach

określonych w przepisach o systemie oceny zgodności, do wykonywania badań objętych

systemem określonym w ustawie;

12)

próbka - paliwo ciekłe lub biopaliwo ciekłe pobrane do badań przez inspektora.

2.

Przez przedsiębiorcę, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, rozumie się także prowadzącego

stację zakładową w ramach wykonywanej działalności gospodarczej wymienionej w ust.

1 pkt 1, a także innej działalności.

1.

Paliwa ciekłe i biopaliwa ciekłe powinny spełniać wymagania jakościowe właściwe dla

danego paliwa w szczególności ze względu na ochronę środowiska.

2.

Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, wymagania

jakościowe dla paliw ciekłych, biorąc pod uwagę postanowienia właściwych norm w tym

zakresie.

3.

Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, wymagania

jakościowe dla biopaliw ciekłych, biorąc pod uwagę stan wiedzy technicznej w tym zakresie

wynikający z badań tych paliw, a także doświadczeń w stosowaniu biopaliw ciekłych.

1.

Jeżeli wystąpią na rynku nadzwyczajne zdarzenia skutkujące zmianą warunków zaopatrzenia

w ropę naftową lub jej produkty, powodujące utrudnienia w przestrzeganiu przez producentów

paliw ciekłych lub biopaliw ciekłych wymagań jakościowych, minister właściwy do spraw

gospodarki niezwłocznie informuje o tych zdarzeniach Komisję Europejską.

2.

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw gospodarki może wystąpić

do Komisji Europejskiej o wyrażenie zgody na czasowe stosowanie wymagań jakościowych

dla paliw ciekłych lub biopaliw ciekłych innych niż określone w przepisach wydanych

odpowiednio na podstawie art. 4 ust. 2 lub 3.

3.

Po uzyskaniu zgody, o której mowa w ust. 2, minister właściwy do spraw gospodarki

może określić, w drodze rozporządzenia, na czas oznaczony, nie dłuższy niż 6 miesięcy

1)

wymagania jakościowe dla paliw ciekłych lub biopaliw ciekłych inne niż określone w

przepisach wydanych odpowiednio na podstawie art. 4 ust. 2 lub 3,

2)

rodzaj oznaczenia numerycznego umożliwiającego identyfikację paliw ciekłych lub biopaliw

ciekłych oraz ich nazwy,

3)

terminy obowiązywania wymagań jakościowych dla poszczególnych paliw ciekłych lub biopaliw

ciekłych

- biorąc pod uwagę ochronę zdrowia, środowiska oraz wpływ stosowania paliw odpowiadających

takim wymaganiom na eksploatację pojazdów.

1.

Zabrania się obrotu paliwami ciekłymi lub ich gromadzenia przez przedsiębiorcę w stacjach

zakładowych, jeżeli nie spełniają wymagań jakościowych określonych w przepisach wydanych

na podstawie art. 4 ust. 2 albo art. 5 ust. 3.

2.

Zabrania się obrotu biopaliwami ciekłymi lub ich gromadzenia przez przedsiębiorcę

w stacjach zakładowych, jeżeli nie spełniają wymagań jakościowych określonych w przepisach

wydanych na podstawie art. 4 ust. 3 albo art. 5 ust. 3.

1.

Tworzy się System Monitorowania i Kontrolowania Jakości Paliw Ciekłych i Biopaliw

Ciekłych, zwany dalej „Systemem”, którego celem jest przeciwdziałanie wprowadzaniu

do obrotu paliw ciekłych i biopaliw ciekłych oraz używaniu przez przedsiębiorcę paliw

ciekłych i biopaliw ciekłych znajdujących się w stacjach zakładowych niespełniających

wymagań jakościowych określonych w przepisach wydanych odpowiednio na podstawie art.

4 ust. 2 lub 3 albo art. 5 ust. 3.

2.

Do zadań Systemu należy kontrolowanie u przedsiębiorców jakości paliw ciekłych i biopaliw

ciekłych oraz rejestrowanie i przetwarzanie informacji w tym zakresie.

3.

System jest finansowany z budżetu państwa.

1.

Systemem zarządza Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwany dalej „Zarządzającym”.

2.

Do zadań Zarządzającego należy

1)

prowadzenie wykazu przedsiębiorców, stacji paliwowych oraz stacji zakładowych, sporządzanego

na podstawie danych udostępnianych przez Główny Urząd Statystyczny, Urząd Regulacji

Energetyki, Państwową Straż Pożarną oraz Urząd Dozoru Technicznego;

2)

nadawanie numerów identyfikacyjnych przedsiębiorcom, stacjom paliwowym oraz stacjom

zakładowym, na potrzeby Systemu;

3)

prowadzenie wykazu akredytowanych laboratoriów sporządzanego na podstawie danych udostępnianych

przez Polskie Centrum Akredytacji;

4)

określanie minimalnej liczby stacji paliwowych oraz stacji zakładowych, w których

dokonywana będzie kontrola do celów monitorowania jakości paliw ciekłych i biopaliw

ciekłych na terytorium kraju zgodnie z jego podziałem określonym w przepisach wydanych

na podstawie art. 22 pkt 2 lit. c;

5)

ustalanie programów kontroli jakości paliw ciekłych i biopaliw ciekłych;

6)

akceptowanie planów kontroli jakości paliw ciekłych i biopaliw ciekłych przedstawianych

przez Głównego Inspektora Inspekcji Handlowej;

7)

ustalanie sposobu oznaczania próbki w celu uniemożliwienia identyfikacji przedsiębiorcy,

stacji paliwowej lub stacji zakładowej, w trakcie przeprowadzanych badań;

8)

opracowywanie rocznych zbiorczych raportów, o których mowa w art. 21 ust. 1 i 3;

9)

gromadzenie i przetwarzanie na potrzeby Systemu danych statystycznych dotyczących

jakości paliw ciekłych i biopaliw ciekłych.

3.

Dokumenty, o których mowa w ust. 2 pkt 5-7, oraz terminy przeprowadzania kontroli

podlegają ochronie na zasadach i w trybie określonym w przepisach o ochronie informacji

niejawnych.

4.

Zarządzający realizuje swoje zadania przy pomocy Inspekcji Handlowej.

Do przeprowadzania kontroli, postępowania kontrolnego oraz pobierania i badania próbek

w zakresie nieuregulowanym w ustawie stosuje się przepisy o Inspekcji Handlowej.

1.

Kontrolę u przedsiębiorców jakości paliw ciekłych i biopaliw ciekłych wszczyna i przeprowadza

inspektor, na podstawie stałego, pisemnego upoważnienia imiennego do przeprowadzania

kontroli jakości paliw ciekłych i biopaliw ciekłych, po okazaniu legitymacji służbowej.

2.

Upoważnienie, o którym mowa w ust. 1, zawiera

1)

imię i nazwisko, stanowisko służbowe oraz numer legitymacji służbowej inspektora przeprowadzającego

kontrolę;

2)

podstawę prawną do przeprowadzenia kontroli;

3)

pouczenie o skutkach prawnych uniemożliwiania albo utrudniania inspektorowi przeprowadzenia

czynności kontrolnych.

3.

Kontrolę, o której mowa w ust. 1, inspektor podejmuje u przedsiębiorcy wskazanego

przez Głównego Inspektora Inspekcji Handlowej.

4.

Inspektor jest uprawniony do pobrania próbek ze zbiornika lub z urządzenia służącego

do dystrybucji paliwa ciekłego lub biopaliwa ciekłego.

1.

W toku postępowania kontrolnego inspektor pobiera dwie próbki.

2.

Inspektor oznacza próbki w sposób ustalony przez Zarządzającego.

Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, sposób pobierania

próbek, biorąc pod uwagę postanowienia właściwych norm w tym zakresie.

1.

Po zakończeniu czynności, o których mowa w art. 11, inspektor sporządza protokół pobrania

próbek.

2.

Protokół, o którym mowa w ust. 1, zawiera

1)

pieczęć urzędową;

2)

numer protokołu;

3)

oznaczenie przedsiębiorcy, u którego pobrano próbki;

4)

numery identyfikacyjne, o których mowa w art. 8 ust. 2 pkt 2;

5)

datę pobrania próbek;

6)

określenie miejsca pobrania próbek;

7)

informacje o objętości paliwa ciekłego lub biopaliwa ciekłego znajdującego się w zbiornikach,

z których pobrano próbki;

8)

imię, nazwisko i stanowisko służbowe inspektora pobierającego próbki;

9)

podpisy

a)

kontrolowanego przedsiębiorcy albo jego przedstawiciela,

b)

inspektora pobierającego próbki.

3.

Protokół, o którym mowa w ust. 1, sporządza się w dwóch egzemplarzach, z których jeden

otrzymuje kontrolowany przedsiębiorca lub jego przedstawiciel, a drugi inspektor dołącza

do akt sprawy.

4.

Odmowa podpisania protokołu przez kontrolowanego przedsiębiorcę lub jego przedstawiciela

nie stanowi przeszkody do przekazania do badań pobranych próbek.

Inspektor jest obowiązany sporządzić także protokół pobrania próbek przeznaczony do

użytku wewnętrznego Inspekcji Handlowej, zawierający

1)

numer protokołu, o którym mowa w art. 13 ust. 1;

2)

numery identyfikacyjne, o których mowa w art. 8 ust. 2 pkt 2;

3)

informacje o oznaczeniu próbek uniemożliwiającym identyfikację przedsiębiorcy, stacji

paliwowej lub stacji zakładowej, z której je pobrano, przekazywanych do akredytowanego

laboratorium;

4)

podpis inspektora pobierającego próbki.

1.

Inspektor niezwłocznie przekazuje pobrane próbki do akredytowanego laboratorium w

warunkach uniemożliwiających zmianę jakości paliwa ciekłego lub biopaliwa ciekłego

i jego cech charakterystycznych.

2.

Jedna z próbek dostarczonych do akredytowanego laboratorium stanowi próbkę kontrolną,

a drugą próbkę przeznacza się do badań.

3.

Wojewódzki inspektor inspekcji handlowej przeprowadza, na wniosek kontrolowanego przedsiębiorcy,

badania próbki kontrolnej w akredytowanym laboratorium niezależnym od kontrolowanego

przedsiębiorcy oraz producenta lub dostawcy kontrolowanego paliwa.

4.

Wniosek, o którym mowa w ust. 3, składa się pisemnie w terminie i na zasadach określonych

dla zgłaszania uwag do protokołu kontroli.

1.

Jeżeli przeprowadzone badania wykazały, że paliwo ciekłe lub biopaliwo ciekłe nie

spełnia wymagań jakościowych określonych w przepisach wydanych odpowiednio na podstawie

art. 4 ust. 2 lub 3 albo art. 5 ust. 3, kontrolowany jest obowiązany do uiszczenia

wojewódzkiemu inspektorowi inspekcji handlowej kwoty stanowiącej równowartość kosztów

przeprowadzonych badań.

2.

W przypadku, o którym mowa w art. 15 ust. 3, wojewódzki inspektor inspekcji handlowej

pobiera od kontrolowanego przedsiębiorcy zaliczkę w wysokości kosztów badania próbki

kontrolnej.

3.

Jeżeli badanie próbki kontrolnej nie wykaże naruszenia wymagań jakościowych określonych

w przepisach wydanych na podstawie art. 4 ust. 2 lub 3 albo art. 5 ust. 3, uznaje

się, że badane paliwo spełnia te wymagania. W takim przypadku zwraca się przedsiębiorcy

zaliczkę, o której mowa w ust. 2.

4.

Do należności, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy o postępowaniu egzekucyjnym

w administracji.

Przedsiębiorca będący w posiadaniu produktów lub dokumentów objętych zakresem kontroli

przeprowadzanej u innego przedsiębiorcy jest obowiązany, na żądanie inspektora, do

ich udostępnienia oraz umożliwienia pobrania próbek produktów do badań.

1.

Akredytowane laboratoria przeprowadzają badania pobranych próbek na podstawie umowy

zawartej z Głównym Inspektorem Inspekcji Handlowej, a badania próbek kontrolnych na

podstawie umowy zawartej z wojewódzkim inspektorem inspekcji handlowej.

2.

Umowy, o których mowa w ust. 1, powinny zawierać co najmniej postanowienia dotyczące

liczby próbek przekazywanych do badań, terminu wykonania badań, sposobu rozliczeń

za wykonane badania, odpowiedzialności stron za niedotrzymanie warunków umowy, okresu

jej obowiązywania i warunków rozwiązania.

3.

Wyniki badań pobranych próbek stosuje się do jakości całej partii paliwa ciekłego

lub biopaliwa ciekłego znajdującego się w zbiorniku, z którego pobrano próbki.

1.

Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, metody badania

jakości paliw ciekłych, biorąc pod uwagę postanowienia właściwych norm w tym zakresie.

2.

Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, metody badania

jakości biopaliw ciekłych, biorąc pod uwagę postanowienia właściwych norm w tym zakresie.

1.

Kierownik akredytowanego laboratorium jest obowiązany do przekazania właściwemu wojewódzkiemu

inspektorowi inspekcji handlowej, niezwłocznie po zakończeniu badań, protokołu zawierającego

wyniki badań próbek wraz z ich analizą.

2.

Pozostałości po próbkach oraz próbki kontrolne niepoddane badaniom podlegają komisyjnemu

zniszczeniu, na wniosek wojewódzkiego inspektora inspekcji handlowej, przez akredytowane

laboratorium przeprowadzające badania.

1.

Wojewódzki inspektor inspekcji handlowej sporządza analizy wyników kontroli jakości

paliw ciekłych i biopaliw ciekłych na podstawie protokołów, o których mowa w art.

19 ust. 1, a także okresowe sprawozdania i roczne raporty zawierające wyniki badań

pobranych próbek.

2.

Analizy, sprawozdania i roczne raporty, o których mowa w ust. 1, Główny Inspektor

Inspekcji Handlowej przekazuje Zarządzającemu.

1.

Zarządzający na podstawie analiz, sprawozdań i rocznych raportów, o których mowa w

art. 20 ust. 1, sporządza roczny zbiorczy raport dotyczący jakości paliw ciekłych

i biopaliw ciekłych.

2.

Zbiorczy raport, o którym mowa w ust. 1, Zarządzający przedstawia Radzie Ministrów

corocznie, w terminie do dnia 31 maja następnego roku.

3.

Na podstawie dokumentów, o których mowa w ust. 1, Zarządzający sporządza corocznie

dla Komisji Europejskiej zbiorczy raport dotyczący jakości paliw ciekłych i biopaliw

ciekłych na stacjach paliwowych i stacjach zakładowych i przekazuje go w terminie

do dnia 30 czerwca następnego roku.

Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia

1)

wzór raportu, o którym mowa w art. 21 ust. 1,

2)

sposób monitorowania jakości paliw ciekłych i biopaliw ciekłych w celu sporządzenia

raportu, o którym mowa w art. 21 ust. 3, a w szczególności

a)

sposób doboru stacji paliwowych i stacji zakładowych, w których będzie dokonywana

kontrola, w tym minimalną liczbę tych stacji,

b)

okresy monitorowania jakości paliw ciekłych i biopaliw ciekłych,

c)

sposób podziału terytorium kraju do celów monitorowania jakości paliw ciekłych i biopaliw

ciekłych,

d)

wzór raportu

- uwzględniając konieczność prewencyjnego oddziaływania Systemu oraz niezbędne informacje

zawarte w sporządzanych raportach.

1.

Pracownicy Głównego Inspektoratu, wyznaczeni przez Głównego Inspektora, są uprawnieni

do nadzorowania, na podstawie legitymacji służbowej, kontroli przeprowadzanych na

terenie kraju w celu sprawdzenia ich prawidłowości.

2.

Przed przystąpieniem do wykonywania nadzoru pracownik, o którym mowa w ust. 1, jest

obowiązany okazać legitymację służbową kontrolowanemu lub jego przedstawicielowi oraz

inspektorom przeprowadzającym kontrolę.

3.

Do wykonywania nadzoru, o którym mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy art.

15 ust. 1, art. 16 ust. 1 pkt 1-4, pkt 6-9 i pkt 12, ust. 2 i 3, art. 17, art. 21

i art. 22.

4.

Pracownik, o którym mowa w ust. 1, może dokonać zabezpieczenia dowodów na czas niezbędny

do realizacji zadań wykonywanego nadzoru.

5.

Z przeprowadzonych czynności pracownik sporządza raport służbowy.

6.

W przypadku gdy pracownik, o którym mowa w ust. 1, stwierdzi nieprawidłowości w postępowaniu

kontrolnym, wydaje inspektorowi zalecenie niezwłocznego usunięcia tych nieprawidłowości.

7.

Główny Inspektor kieruje do właściwego wojewódzkiego inspektora zalecenia, jeżeli

jest to niezbędne w celu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w postępowaniu kontrolnym.

8.

Wojewódzki inspektor jest obowiązany poinformować Głównego Inspektora, w wyznaczonym

terminie, o sposobie wykonania zaleceń, o których mowa w ust. 7.

1.

Kto dokonuje obrotu paliwami ciekłymi lub biopaliwami ciekłymi niespełniającymi wymagań

jakościowych określonych w ustawie, podlega grzywnie do 500 000 złotych lub karze

pozbawienia wolności do lat 3.

2.

Tej samej karze podlega ten, kto w stacji zakładowej gromadzi paliwo ciekłe lub biopaliwo

ciekłe niespełniające wymagań jakościowych określonych w ustawie.

3.

Jeżeli paliwa, o których mowa w ust. 1 lub 2, stanowią mienie znacznej wartości, sprawca

podlega grzywnie do 1 000 000 złotych lub karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy

do 5 lat.

4.

W wypadku mniejszej wagi sprawca podlega grzywnie.

5.

Jeżeli sprawca czynu określonego w ust. 1-3 działa nieumyślnie, podlega grzywnie do

250 000 złotych.

Kto uniemożliwia lub utrudnia inspektorowi przeprowadzenie kontroli lub usuwa paliwo

ciekłe lub biopaliwo ciekłe zabezpieczone w wyniku kontroli, podlega grzywnie, karze

ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

W ustawie z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne

(Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1504 i Nr 203, poz. 1966 oraz z 2004 r. Nr 29, poz. 257) w art. 32 w ust. 1 pkt 4 otrzymuje brzmienie

„

4)

obrotu paliwami i energią, z wyłączeniem: obrotu paliwami stałymi, obrotu energią

elektryczną za pomocą instalacji o napięciu poniżej 1 kV będącej własnością odbiorcy,

obrotu paliwami gazowymi, jeżeli roczna wartość obrotu nie przekracza równowartości

100 000 euro, oraz obrotu gazem płynnym, jeżeli roczna wartość obrotu nie przekracza

10 000 euro, jak również obrotu paliwami gazowymi i energią elektryczną dokonywanego

na giełdach towarowych przez towarowe domy maklerskie prowadzące działalność maklerską

w zakresie obrotu towarami giełdowymi na podstawie ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych

(Dz. U. Nr 103, poz. 1099, z 2002 r. Nr 200, poz. 1686 oraz z 2003 r. Nr 50, poz. 424, Nr 84, poz. 774 i Nr 223, poz. 2216).

”

.

W ustawie z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej

(Dz. U. z 2001 r. Nr 4, poz. 25, z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany

1)

po art. 16 dodaje się art. 16a w brzmieniu

„

Art. 16a.

Przedsiębiorca będący w posiadaniu produktów lub dokumentów objętych zakresem kontroli

przeprowadzanej u innego przedsiębiorcy jest obowiązany, na żądanie inspektora, do

ich udostępnienia oraz umożliwienia pobrania próbek produktów do badań.

”

;

2)

po art. 22 dodaje się art. 22a w brzmieniu

„

Art. 22a.

1.

Pracownicy Głównego Inspektoratu, wyznaczeni przez Głównego Inspektora, są uprawnieni

do nadzorowania, na podstawie legitymacji służbowej, kontroli przeprowadzanych na

terenie kraju w celu sprawdzenia ich prawidłowości.

2.

Przed przystąpieniem do wykonywania nadzoru pracownik, o którym mowa w ust. 1, jest

obowiązany okazać legitymację służbową kontrolowanemu lub jego przedstawicielowi oraz

inspektorom przeprowadzającym kontrolę.

3.

Do wykonywania nadzoru, o którym mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy art.

15 ust. 1, art. 16 ust. 1 pkt 1-4, pkt 6-9 i pkt 12, ust. 2 i 3, art. 17, art. 21

i art. 22.

4.

Pracownik, o którym mowa w ust. 1, może dokonać zabezpieczenia dowodów na czas niezbędny

do realizacji zadań wykonywanego nadzoru.

5.

Z przeprowadzonych czynności pracownik sporządza raport służbowy.

6.

W przypadku gdy pracownik, o którym mowa w ust. 1, stwierdzi nieprawidłowości w postępowaniu

kontrolnym, wydaje inspektorowi zalecenie niezwłocznego usunięcia tych nieprawidłowości.

7.

Główny Inspektor kieruje do właściwego wojewódzkiego inspektora zalecenia, jeżeli

jest to niezbędne w celu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w postępowaniu kontrolnym.

8.

Wojewódzki inspektor jest obowiązany poinformować Głównego Inspektora, w wyznaczonym

terminie, o sposobie wykonania zaleceń, o których mowa w ust. 7.

”

.

W ustawie z dnia 2 października 2003 r. o biokomponentach stosowanych w paliwach ciekłych

i biopaliwach ciekłych

(Dz. U. Nr 199, poz. 1934) w art. 2 wprowadza się następujące zmiany

1)

pkt 7 otrzymuje brzmienie

„

7)

paliwa ciekłe

a)

benzyny silnikowe zawierające w swoim składzie do 5% bioetanolu oraz do 15% eterów,

o których mowa w pkt 4, stosowane w pojazdach wyposażonych w silniki z zapłonem iskrowym,

b)

olej napędowy zawierający do 5% estrów, o których mowa w pkt 5, stosowany w pojazdach,

ciągnikach rolniczych, a także maszynach nieporuszających się po drogach, wyposażonych

w silniki z zapłonem samoczynnym

- spełniające wymagania jakościowe określone w odrębnych przepisach;

”

;

2)

pkt 8 otrzymuje brzmienie

„

8)

biopaliwa ciekłe

a)

benzyny silnikowe zawierające w swoim składzie powyżej 5% bioetanolu oraz powyżej

15% eterów, o których mowa w pkt 4, stosowane w pojazdach wyposażonych w silniki z

zapłonem iskrowym,

b)

estry, o których mowa w pkt 5, stanowiące samoistne paliwo stosowane w pojazdach,

ciągnikach rolniczych, a także maszynach nieporuszających się po drogach, wyposażonych

w silniki z zapłonem samoczynnym,

c)

olej napędowy, zawierający powyżej 5% estrów, o których mowa w pkt 5, stosowany w

pojazdach, ciągnikach rolniczych, a także maszynach nieporuszających się po drogach,

wyposażonych w silniki z zapłonem samoczynnym

- spełniające wymagania jakościowe określone w odrębnych przepisach;

”

.

Podmioty prowadzące działalność gospodarczą w zakresie obrotu paliwami ciekłymi lub

biopaliwami ciekłymi, która na podstawie przepisów dotychczasowych nie wymagała uzyskania

koncesji, mogą ją wykonywać na dotychczasowych zasadach do czasu ostatecznego rozstrzygnięcia

sprawy przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki, pod warunkiem złożenia wniosku o

udzielenie koncesji na obrót paliwami ciekłymi lub biopaliwami ciekłymi najpóźniej

w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

Jeżeli obowiązujące przepisy powołują się na przepisy ustawy uchylanej przez art.

32 albo odsyłają ogólnie do przepisów tej ustawy, stosuje się w tym zakresie właściwe

przepisy niniejszej ustawy.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie ustawy, o której mowa w art.

32, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie

niniejszej ustawy, o ile nie są z nią sprzeczne, nie dłużej jednak niż przez 6 miesięcy

od dnia jej wejścia w życie.

1.

Przepisy art. 5 w zakresie informowania Komisji Europejskiej o wystąpieniu na rynku

nadzwyczajnych zdarzeń skutkujących zmianą warunków zaopatrzenia w ropę naftową lub

jej produkty oraz wyrażania zgody przez Komisję Europejską na czasowe stosowanie innych

wymagań jakościowych dla paliw ciekłych lub biopaliw ciekłych stosuje się od dnia

uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej.

2.

Przepisy art. 21 ust. 3 stosuje się od dnia uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską

członkostwa w Unii Europejskiej.

Traci moc ustawa z dnia 10 stycznia 2003 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości

paliw ciekłych

(Dz. U. Nr 17, poz. 154 i Nr 199, poz. 1934).

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.